| Lv., Chap., Par. |
| 5, 10, 3 |
ἀθλίοις
τοὺς
τῶν
αἰδοίων
πόρους,
|
ῥάβδοις |
δ'
ὀξείαις
ἀναπείροντες
τὰς
ἕδρας, |
| 5, 3, 3 |
δὲ
πλείστους.
Ἦν
γὰρ
οὐ
|
ῥᾴδιον |
τοῦ
τείχους
διαφυγεῖν
τῶν
κατόπιν |
| 5, 12, 1 |
κατορθοῦν
τι
τῶν
μεγάλων
οὐδενὶ
|
ῥᾴδιον. |
~(Τούτοις
πείσας
τοὺς
ἡγεμόνας
διανέμειν |
| 5, 7, 2 |
ἦν
ἀμήχανον
ἑλεῖν,
μήτ'
ἀνατραπῆναι
|
ῥᾳδίως |
διὰ
τὸ
βρῖθος
μήτ'
ἐμπρησθῆναι |
| 5, 4, 2 |
δεκαπήχεσι
συνηρμόζετο
μήθ'
ὑπορυγῆναι
σιδήρῳ
|
ῥᾳδίως |
μήθ'
ὑπ'
ὀργάνοις
διασεισθῆναι
δυνάμενον, |
| 5, 12, 1 |
τὴν
πόλιν
ἢ
λιμώττοντας
χειρωθήσεσθαι
|
ῥᾳδίως· |
οὐδὲ
γὰρ
ἠρεμήσειν
αὐτὸς
ἄλλως, |
| 5, 6, 4 |
καὶ
μὴ
δυναμένῳ
συναπορρῆξαί
τι
|
ῥᾳδίως |
τοῦ
περιβόλου.
~(Παυσάμενοι
δὲ
τῶν |
| 5, 7, 2 |
πόλεως
διανυκτερεύοντες,
ἄλλως
δ'
ὑπὸ
|
ῥᾳστώνης |
καὶ
τοῦ
βουλεύεσθαι
πάντα
κακῶς |
| 5, 9, 4 |
μὲν
γὰρ
καὶ
πηγαὶ
πλουσιώτεραι
|
ῥέουσιν |
αἱ
ξηρανθεῖσαι
πρότερον
ὑμῖν·
πρὸ |
| 5, 9, 3 |
πρὸς
τὸ
σωτήριον
ἕως
ἔξεστι
|
ῥέψαι· |
καὶ
γὰρ
οὐδὲ
μνησικακήσειν
αὐτοῖς |
| 5, 5, 8 |
ἐπεδείξατο.
Πρῶτον
μὲν
γὰρ
ἐκ
|
ῥίζης |
ἡ
πέτρα
πλαξὶ
κεκάλυπτο
λείαις |
| 5, 5, 1 |
ἱεροῦ
περίβολος.
Τειχίσαντες
δ'
ἐκ
|
ῥίζης |
τριχῆ
κυκλόθεν
τὸν
λόφον
καὶ |
| 5, 7, 4 |
τις
ἐν
τούτῳ
παρὰ
τὴν
|
ῥῖνα |
τὸν
Κάστορα,
κἀκεῖνος
εὐθέως
ἀνασπάσας |
| 5, 13, 7 |
τὸ
προκομίσαντας
ἐκ
τοῦ
ἄστεος
|
ῥῖψαι. |
Μετὰ
δὲ
τοῦτον
διαδράντες
πολλοὶ |
| 5, 6, 4 |
τὸ
τεῖχος,
ἀπὸ
τῶν
χωμάτων
|
ῥίψαντες· |
οὐ
γὰρ
ἐνῆν
ἄλλως
ἄνωθεν |
| 5, 7, 4 |
δόξαν
ἀνδρείας
Ῥωμαίοις
παρέσχον
ὡς
|
ῥίψαντες |
σφᾶς
αὐτοὺς
εἰς
τὸ
πῦρ. |
| 5, 9, 4 |
ἐξομολογουμένοις
καὶ
μετανοοῦσιν.
ὦ
σιδήρειοι,
|
ῥίψατε |
τὰς
πανοπλίας,
λάβετε
ἤδη
κατερειπομένης |
| 5, 5, 7 |
θυσάνων
ἀπήρτηντο
κώδωνες
χρύσεοι
καὶ
|
ῥοαὶ |
παράλληλοι,
βροντῆς
μὲν
οἱ
κώδωνες, |
| 5, 5, 7 |
οἱ
κώδωνες,
ἀστραπῆς
δ'
αἱ
|
ῥοαὶ |
σημεῖον.
Ἡ
δὲ
τὸ
ἔνδυμα |
| 5, 6, 3 |
γὰρ
ἦν,
ὥστε
μὴ
τῷ
|
ῥοίζῳ |
σημαίνεσθαι
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ
τῇ |
| 5, 2, 2 |
παρέστη
νοεῖν,
ὅτι
καὶ
πολέμων
|
ῥοπαὶ |
καὶ
βασιλέων
κίνδυνοι
μέλονται
θεῷ· |
| 5, 2, 2 |
εἰς
τὸ
μέλλον
ἡ
πρόσκαιρος
|
ῥοπὴ |
προυξένει.
~(Καῖσαρ
δ'
ὡς
αὐτῷ |
| 5, 2, 5 |
δεσπότην,
μηδ'
ὀξεῖαν
οὕτως
ὑφίστασθαι
|
ῥοπὴν |
ἐν
ᾧ
σαλεύει
τὰ
πάντα, |
| 5, 11, 6 |
Ἰουδαίων
πλῆθος,
εἰ
μὴ
τὴν
|
ῥοπὴν |
τῆς
παρατάξεως
φθάσαντες
ἀνεχώρησαν
εἰς |
| 5, 7, 3 |
τις
τῶν
ἱππέων
ἐξαλλόμενος
τῆς
|
Ῥωμαικῆς |
τάξεως
ἐμπηδᾷ
μέσῃ
τῇ
τῶν |
| 5, 5, 2 |
αἱ
μὲν
Ἑλληνικοῖς
αἱ
δὲ
|
Ῥωμαικοῖς |
γράμμασιν
μηδένα
ἀλλόφυλον
ἐντὸς
τοῦ |
| 5, 6, 1 |
τὴν
μὲν
πόλιν
ἡ
στάσις,
|
Ῥωμαῖοι |
δ'
εἷλον
τὴν
στάσιν,
ἥπερ |
| 5, 2, 4 |
ἄρα
γενναῖοι
μόνον
ἡμεῖς,
ἐξεβόησαν,
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
ἐκ
τῆς
ἡμετέρας
στάσεως |
| 5, 12, 4 |
κατὰ
τὴν
πόλιν
εἶχεν
οὕτως,
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
μηδενὸς
ἔτι
τῶν
στασιαστῶν |
| 5, 3, 4 |
ἀλλήλους
εὔνοιάν
τε
καὶ
πίστιν·
|
Ῥωμαῖοι |
δέ,
οἷς
δι'
εὐταξίαν
καὶ |
| 5, 13, 2 |
μὲν
λιμὸς
ἤδη
καθ'
ἡμῶν,
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
παρὰ
μικρὸν
ἔνδον,
Σίμων |
| 5, 9, 4 |
τοὺς
ὅρκους
ἐμπρῆσαι
τὸν
ναόν,
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
τὸν
συνήθη
δασμὸν
αἰτοῦσιν, |
| 5, 11, 5 |
προσαγαγόντες
ταύτῃ
τὰς
ἑλεπόλεις
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
διέσειον
τὸ
τεῖχος.
Τεφθέος
δέ |
| 5, 9, 4 |
θεός;
ὅμοια
δὲ
τῷ
Ἀσσυρίῳ
|
Ῥωμαῖοι |
δρῶσιν,
ἵνα
καὶ
ἄμυναν
ὑμεῖς |
| 5, 9, 2 |
~(Τέσσαρσιν
μὲν
οὖν
ἡμέραις
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
καθ'
ἕκαστον
τάγμα
διετέλεσαν
τὰς |
| 5, 4, 4 |
δαπάνας
ἀναφέρουσα·
οὐ
γὰρ
ταῦτα
|
Ῥωμαῖοι |
κατέφλεξαν,
ἀλλ'
ὑπὸ
τῶν
ἔνδον |
| 5, 11, 3 |
παρὼν
θαυμάζειν
ἔφασκε,
τί
δήποτε
|
Ῥωμαῖοι |
κατοκνοῖεν
προσιέναι
τῷ
τείχει·
πολεμιστὴς |
| 5, 11, 5 |
Ἐν
τούτῳ
δ'
οἱ
μὲν
|
Ῥωμαῖοι |
κυκλούμενοι
τῇ
φλογὶ
καὶ
τὴν |
| 5, 6, 3 |
διεκπίπτειν
τὴν
πέτραν.
Ἀντεπινοοῦσι
δὲ
|
Ῥωμαῖοι |
μελαίνειν
αὐτήν·
τότε
γὰρ
οὐκέθ' |
| 5, 13, 7 |
πάλαι
τότε
γενέσθαι
τροφήν.
Ταῦτα
|
Ῥωμαῖοι |
μὲν
ἀκούοντες
ἠλέησαν,
οἱ
στασιασταὶ |
| 5, 11, 5 |
Αἰρομένης
δὲ
ἤδη
τῆς
φλογὸς
|
Ῥωμαῖοι |
μὲν
ἀπὸ
τῶν
στρατοπέδων
συνθέοντες |
| 5, 11, 6 |
πόλιν.
Διεφθαρμένων
δὲ
τῶν
χωμάτων
|
Ῥωμαῖοι |
μὲν
ἦσαν
ἐν
ἀθυμίαις
τὸν |
| 5, 7, 2 |
πᾶσαν
εἰσδέχονται
τὴν
στρατιάν.
Καὶ
|
Ῥωμαῖοι |
μὲν
οὕτω
τοῦ
πρώτου
τείχους |
| 5, 8, 2 |
μέχρι
πάντες
ἀνεχώρησαν
οἱ
στρατιῶται.
|
~(Ῥωμαῖοι |
μὲν
οὕτως
κρατήσαντες
τοῦ
δευτέρου |
| 5, 6, 2 |
τῶν
αἰτίων
αὐτοὶ
δίκας,
εἰ
|
Ῥωμαῖοι |
περιγένοιντο.
~(Ἰωάννης
δὲ
καίτοι
χωρεῖν |
| 5, 9, 4 |
θεῖος
μεμίανται
χῶρος,
ὃν
καὶ
|
Ῥωμαῖοι |
πόρρωθεν
προσεκύνουν,
πολλὰ
τῶν
ἰδίων |
| 5, 2, 4 |
Διὸ
καὶ
τότε
προληφθέντες
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
ταῖς
ἐμβολαῖς
εἶκον.
Καὶ
ὁπότε |
| 5, 11, 5 |
ἢ
τῷ
θαρρεῖν
περιῆσαν
καὶ
|
Ῥωμαῖοι |
τῇ
τόλμῃ
πλέον
εἶκον
ἢ |
| 5, 9, 3 |
Εἰ
γὰρ
δὴ
καὶ
παύσαιντο
|
Ῥωμαῖοι |
τῆς
πολιορκίας
μηδ'
ἐπιπίπτοιεν
τῇ |
| 5, 2, 5 |
χωροῦντες
ἐμάχοντο,
καὶ
πλεονεκτοῦντες
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
τῷ
καθύπερθεν
εἶναι
συνελαύνουσι
πάντας |
| 5, 9, 1 |
δῆμον
ἔδρασαν
κακῶν
συγγνώμην
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
ἀπήλπιζον.
Ἀποκειμένου
δὲ
τοῦ
μετὰ |
| 5, 11, 4 |
τῆς
Ἀλεξάνδρου
τύχης.
~(Τοῖς
δὲ
|
Ῥωμαίοις |
ἀρξαμένοις
δωδεκάτῃ
μηνὸς
Ἀρτεμισίου
συνετελέσθη |
| 5, 11, 3 |
γὰρ
δὴ
μάλιστα
τῶν
ὑπὸ
|
Ῥωμαίοις |
βασιλέων
τὸν
Κομμαγηνὸν
συνέβη
πρὶν |
| 5, 7, 3 |
πρὸς
αὐτοχειρίαν
ἑτοιμότατος
εἶναι
κελεύσαντος·
|
Ῥωμαίοις |
δὲ
ἐπ'
ἀνδρείαν
ἦν
προτροπὴ |
| 5, 13, 2 |
αὐτοῦ
κολάσεως,
ἡ
δὲ
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
δεξιὰ
βέβαιος;
Φέρε,
παραδόντες
τὸ |
| 5, 1, 4 |
ὁ
Σίμων
ἔπραττεν,
ὥσπερ
ἐπίτηδες
|
Ῥωμαίοις |
διαφθείροντες
ἃ
παρεσκευάσατο
πρὸς
πολιορκίαν |
| 5, 2, 4 |
μέσην
ἔχοντες
τὴν
χαράδραν
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
διεμάχοντο.
Μέχρι
μὲν
δὴ
μέσης |
| 5, 3, 4 |
ὅτι
καὶ
τὸ
νικᾶν
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
δίχα
παραγγέλματος
ἀδοξεῖται.
Τοιαῦτα
διατεινάμενος |
| 5, 7, 4 |
δ'
οὐκ
ἄν
ποτε
δουλεύσειν
|
Ῥωμαίοις |
ἐβόων
παρὸν
ἐλευθέρους
ἀποθανεῖν.
Καὶ |
| 5, 6, 3 |
οὐδὲ
κακούμενοι
μετ'
ἀδείας
παρεῖχον
|
Ῥωμαίοις |
ἐγείρειν
τὰ
χώματα,
πάσῃ
δ' |
| 5, 11, 4 |
φανερὰ
φλὸξ
ἐρρήγνυτο.
Καὶ
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
ἔκπληξις
μὲν
πρὸς
τὸ
αἰφνίδιον, |
| 5, 7, 1 |
ἐπιούσῃ
νυκτὶ
ταραχὴ
καὶ
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
ἐμπίπτει
παράλογος.
Τοῦ
γὰρ
Τίτου |
| 5, 9, 2 |
δι'
ὧν
τὰ
χώματα
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
ἐποίουν
δυσέργαστα.
Τίτος
δὲ
σώζεσθαί |
| 5, 10, 5 |
ἀλλὰ
ταῦτα
τὰ
πάθη
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
εὑρέθη.
Καὶ
ταῦτα
μὲν
κατὰ |
| 5, 1, 5 |
ἀμηχανίας
τῶν
εἴσω
κακῶν
ηὔχοντο
|
Ῥωμαίοις |
καὶ
τὸν
ἔξωθεν
πόλεμον
ἐπ' |
| 5, 13, 4 |
εὕρισκον
πρὸς
ὄλεθρον
τὸν
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
κόρον.
Παρεγίνοντο
μὲν
γὰρ
ἀπὸ |
| 5, 10, 1 |
κακῶν
στερησομένους,
μὴ
δουλεύσοντας
δὲ
|
Ῥωμαίοις. |
Οἱ
δὲ
περὶ
τὸν
Ἰωάννην |
| 5, 9, 3 |
ἄλλαις
ἀφορμαῖς
ἀμείνους
ὄντας
εἶξαι
|
Ῥωμαίοις, |
οὐκ
ἂν
εἰ
μὴ
τὸν |
| 5, 7, 4 |
κρυπτὴν
ἁλλόμενοι
πάλιν
δόξαν
ἀνδρείας
|
Ῥωμαίοις |
παρέσχον
ὡς
ῥίψαντες
σφᾶς
αὐτοὺς |
| 5, 9, 4 |
ὅμως,
ἵνα
γνῶτε
μὴ
μόνον
|
Ῥωμαίοις |
πολεμοῦντες
ἀλλὰ
καὶ
τῷ
θεῷ. |
| 5, 6, 1 |
δίκαιον
δ'
ἄν
τις
εὐλόγως
|
Ῥωμαίοις |
προσγράφοι.
Νοείτω
δὲ
ὅπῃ
τοῖς |
| 5, 11, 2 |
πίστιν
ὡρμημένους,
οἷα
πάσχουσιν
οἱ
|
Ῥωμαίοις |
προσφεύγοντες
ἐπεδείκνυσαν
καὶ
τοὺς
κεκρατημένους |
| 5, 2, 1 |
τὴν
δύναμιν
ἐν
κόσμῳ,
καθὰ
|
Ῥωμαίοις |
σύνηθες,
ἐμβάλλει
διὰ
τῆς
Σαμαρείτιδος |
| 5, 10, 4 |
διεφθείροντο,
οἱ
δὲ
ὡς
προδιδοῖεν
|
Ῥωμαίοις |
τὴν
πόλιν,
τὸ
δ'
ἑτοιμότατον |
| 5, 12, 1 |
ἔργον,
χρῆναι
σκοπεῖν,
ὡς
οὔτε
|
Ῥωμαίοις |
τι
μικρὸν
ἐνεργεῖν
πρέπει,
καὶ |
| 5, 9, 4 |
συμμάχων,
ὅπλοις
καὶ
χερσὶ
πολεμεῖτε
|
Ῥωμαίοις; |
τίνα
γὰρ
ἄλλον
οὕτως
ἐνικήσαμεν; |
| 5, 7, 3 |
ἐλπὶς
ἔτι
σωτηρίας
ἡ
καὶ
|
Ῥωμαίοις |
τοῦ
ταχέως
κρατήσειν.
Οὐδετέρων
δὲ |
| 5, 9, 4 |
Πομπήιον
ἐπήγαγεν
τῇ
πόλει
καὶ
|
Ῥωμαίοις |
ὑπέταξεν
ὁ
θεὸς
τοὺς
οὐκ |
| 5, 1, 5 |
στασιάζοντες
οἱ
ἀρχιλῃσταὶ
τοὺς
εἰρηνικὰ
|
Ῥωμαίοις |
φρονοῦντας
ἢ
πρὸς
αὐτομολίαν
ὑπόπτους |
| 5, 2, 4 |
μετ'
ἐκπλήξεως
οἱ
στασιασταὶ
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἀφορῶντες
στρατοπεδευομένους
τριχῆ
κακῆς
ὁμονοίας |
| 5, 10, 5 |
μέν
γε
πόλιν
ἀνέτρεψαν
αὐτοί,
|
Ῥωμαίους |
δ'
ἄκοντας
ἠνάγκασαν
ἐπιγραφῆναι
σκυθρωπῷ |
| 5, 8, 2 |
δὴ
πρὸς
τοὺς
ἔνδον
ἦσαν·
|
Ῥωμαίους |
δὲ
πάλιν
τῆς
εἰσόδου
πειρωμένους |
| 5, 3, 4 |
τὴν
τύχην
ἔσκωπτόν
τε
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
δελεασθέντας
ἀπάτῃ
καὶ
τοὺς
θυρεοὺς |
| 5, 10, 1 |
λῃστῶν,
κατέπινον,
ἔπειτα
πρὸς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
διαδιδράσκοντες,
ὁπότε
κατενέγκαιεν
εὐπόρουν
πρὸς |
| 5, 9, 3 |
ὑποχείρια
τὰ
πάντα.
Τί
γὰρ
|
Ῥωμαίους |
διαπεφευγέναι,
πλὴν
εἰ
μή
τι |
| 5, 8, 2 |
τὴν
εὐπραγίαν
ἦσαν,
οὔτ'
ἂν
|
Ῥωμαίους |
εἰς
τὴν
πόλιν
τολμήσειν
ἔτι |
| 5, 13, 2 |
ὥραν
ἀπὸ
τοῦ
πύργου
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἐκάλει.
Τῶν
δὲ
οἱ
μὲν |
| 5, 3, 3 |
καὶ
δεξιὰν
ᾐτοῦντο
καὶ
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἐκάλουν
ἀνοίξειν
ὑπισχνούμενοι
τὰς
πύλας· |
| 5, 1, 6 |
πρὶν
ἐπιστῆσαί
τινα
τῶν
πύργων
|
Ῥωμαίους |
ἐπαγαγών.
Ὁ
γὰρ
δὴ
Τίτος |
| 5, 13, 5 |
καὶ
τῷ
πρὸς
Ἰουδαίους
μίσει
|
Ῥωμαίους |
ἐπιγράφουσι·
καὶ
γὰρ
νῦν
ἐνίους |
| 5, 6, 5 |
ἐκδρομῶν
πρὸς
ὀλίγον
καὶ
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἐπιτηρήσαντες
ἐσκεδασμένους
ἐπὶ
τὰ
ἔργα |
| 5, 11, 6 |
ὅσον
ἀπογνώσει
σωτηρίας
παραμενόντων
καὶ
|
Ῥωμαίους |
ἐτόνωσεν
αἰδὼς
δόξης
τε
καὶ |
| 5, 13, 4 |
μετὰ
χερμάδων
ἔπειτα
πρὸς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἔφευγον.
Συνείπετο
δὲ
τούτοις
τύχη |
| 5, 11, 2 |
δὲ
ὅσα
ἂν
δύνωνται
κακὰ
|
Ῥωμαίους |
ἕως
ἐμπνέωσι,
πατρίδος
δὲ
οὐ |
| 5, 9, 4 |
τὴν
ἡμετέραν
γενεὰν
ἐλευθερίας
ἢ
|
Ῥωμαίους |
κολάσεως
ἀξίους
ἔκρινε,
κἂν
παραχρῆμα |
| 5, 9, 3 |
πρὸς
ταῦτα
τῶν
ἀλλοφύλων
ἀπαθεστέρους.
|
Ῥωμαίους |
μέν
γε
τοὺς
μὴ
μετέχοντας |
| 5, 3, 3 |
ἱκετεύειν,
συνεχῶς
τε
πρὸς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ὁρμήσαντας
ἐπιστρεφόμενοι
ταραττομένοις
προσεῴκεισαν.
Παρὰ |
| 5, 6, 5 |
μέχρι
τῶν
ἐρυμάτων
ἐπὶ
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
προελθεῖν
ὡρμημένοι.
Πρὸς
δὲ
τὴν |
| 5, 9, 4 |
τί
δεῖ
τἆλλα
λέγειν;
Ἀλλὰ
|
Ῥωμαίους |
τίς
ἐστρατολόγησε
κατὰ
τοῦ
ἔθνους; |
| 5, 9, 3 |
χεῖρον
διακειμένων;
Οὐ
γὰρ
λανθάνειν
|
Ῥωμαίους |
τὸν
ἐν
τῇ
πόλει
λιμόν, |
| 5, 9, 3 |
καὶ
γὰρ
οὐδὲ
μνησικακήσειν
αὐτοῖς
|
Ῥωμαίους |
τῶν
γεγενημένων,
εἰ
μὴ
μέχρι |
| 5, 13, 2 |
ἄνδρας
συλλαβὼν
ἐν
ὄψει
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ἀναιρεῖ
καὶ
πρὸ
τοῦ
τείχους |
| 5, 13, 5 |
περισκοπούμενοι
δὲ
μή
τις
ἐπίδοι
|
Ῥωμαίων, |
ἀνέσχιζον
κἀκ
τῶν
σπλάγχνων
τὸ |
| 5, 7, 4 |
ἐπ'
ὀλίγον
αὐτὸς
διαπαίζοι
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἀρχήν.
ἅμα
δὲ
ταῦτα
πέμπων |
| 5, 9, 3 |
τὸ
ἔρυμα,
τὸν
λιμὸν
ὑπὲρ
|
Ῥωμαίων |
αὐτοῖς
μαχεῖσθαι.
~(Ταῦτα
τὸν
Ἰώσηπον |
| 5, 13, 6 |
πεμφθέντων
ἀκρατοφόρων.
Οἱ
μέν
γε
|
Ῥωμαίων |
βασιλεῖς
ἐτίμησάν
τε
καὶ
προσεκόσμησαν |
| 5, 13, 6 |
μοι
κελεύει
τὸ
πάθος·
οἶμαι
|
Ῥωμαίων |
βραδυνόντων
ἐπὶ
τοὺς
ἀλιτηρίους
ἢ |
| 5, 10, 1 |
τούτων
ἐξόδους
πλέον
ἢ
τὰς
|
Ῥωμαίων |
εἰσόδους,
καὶ
σκιάν
τις
ὑπονοίας |
| 5, 7, 2 |
τοῦτο
Ἰουδαῖοι
τὴν
μεγίστην
ἐκάλεσαν
|
Ῥωμαίων |
ἑλέπολιν
ἀπὸ
τοῦ
πάντα
νικᾶν, |
| 5, 6, 1 |
γὰρ
πρὸς
τοῖς
τείχεσιν
ἐστρατοπεδευμένων
|
Ῥωμαίων |
ἔνδον
ἡ
στάσις
ἠρέμει,
βραχὺ |
| 5, 6, 1 |
γοῦν
αὐτοί
τι
χεῖρον
ὑπὸ
|
Ῥωμαίων |
ἔπαθον
ὧν
ἀλλήλους
ἔδρασαν,
οὔτε |
| 5, 7, 2 |
ἀνεχώρουν
οἱ
πολλοί.
Καὶ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ἐπιβάντων
καθὸ
παρέρρηξεν
ὁ
Νίκων, |
| 5, 7, 3 |
μὲν
τὰς
συμπλοκὰς
ἡττῶντο
τῆς
|
Ῥωμαίων |
ἐπιστήμης
ὄντες
ἄπειροι,
περιῆσαν
δ' |
| 5, 6, 5 |
δ'
ἡ
Ἰουδαίων
τόλμα
τὴν
|
Ῥωμαίων |
εὐταξίαν,
καὶ
τοὺς
προεντυγχάνοντας
τρεψάμενοι |
| 5, 3, 3 |
φρονούντων
καὶ
δεδοικότες
τὴν
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ἔφοδον
ἀνειλοῦντο
καὶ
παρ'
ἀλλήλους |
| 5, 8, 2 |
μὴ
ζητοῦντας
εἰρήνην
καὶ
κατὰ
|
Ῥωμαίων |
ζῆν
προῃρημένους,
τὸ
δ'
ἐναντίον |
| 5, 9, 3 |
ἑαλωκότων
ἀσθενέστερον·
γινώσκειν
δὲ
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἰσχὺν
ἀνυπόστατον
καὶ
τὸ
δουλεύειν |
| 5, 8, 2 |
ὁ
θεός,
καὶ
οὔτε
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἰσχὺν
ὅσῳ
πλείων
κατελείπετο
τῆς |
| 5, 5, 8 |
γὰρ
ἀεὶ>
ἐπ'
αὐτῆς
τάγμα
|
Ῥωμαίων, |
καὶ
διιστάμενοι
περὶ
τὰς
στοὰς |
| 5, 11, 5 |
στρατοπέδου,
καὶ
δεινὸς
ἐπ'
αὐτῇ
|
Ῥωμαίων |
νόμος
τὸν
ὑποχωρήσαντα
καθ'
ἣν |
| 5, 8, 1 |
ἀποσφάττοντες,
ἐπιτίθενται
καὶ
τοῖς
εἰσελθοῦσι
|
Ῥωμαίων, |
οἱ
μὲν
κατὰ
τοὺς
στενωποὺς |
| 5, 1, 3 |
ὦ
τλημονεστάτη
πόλις,
πέπονθας
ὑπὸ
|
Ῥωμαίων, |
οἵ
σου
τὰ
ἐμφύλια
μύση |
| 5, 13, 1 |
φονευθεῖσιν
ἐπεσφάγη
τοῖς
παισὶν
ἄντικρυς
|
Ῥωμαίων |
προαχθείς·
οὕτω
γὰρ
ὁ
Σίμων |
| 5, 9, 4 |
ὁ
Ἀντιπάτρου
Σόσσιον,
Σόσσιος
δὲ
|
Ῥωμαίων |
στρατιὰν
ἤγαγεν,
περισχεθέντες
δ'
ἐπὶ |
| 5, 6, 4 |
πρὸς
ἀλλήλους
φιλονεικίαν
ὑπερθεμένους
κατὰ
|
Ῥωμαίων |
συνελθεῖν,
κηρύσσει
μὲν
ἄδειαν
ὁ |
| 5, 3, 3 |
ἐνέδραν
οἱ
Ἰουδαῖοι
κατὰ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
συσκευάζονται
τοιάνδε.
Τῶν
στασιαστῶν
οἱ |
| 5, 13, 1 |
τηνικαῦτα
καὶ
κατηγορούμενον
τὰ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
φρονεῖν
κατακρίνει
μὲν
θανάτῳ
μηδ' |
| 5, 10, 3 |
ἐφόδια.
Τοῖς
δ'
ἐπὶ
τὴν
|
Ῥωμαίων |
φρουρὰν
νύκτωρ
ἐξερπύσασιν
ἐπὶ
λαχάνων |