| Lv., Chap., Par. |
| 5, 6, 1 |
μητρός,
Ὁ
δ'
Ἰωάννης
τό
|
θ' |
ἱερὸν
καὶ
τὰ
πέριξ
ἐπ' |
| 5, 5, 4 |
ἡ
γῆ,
τὴν
δ'
ἡ
|
θάλασσα. |
Κατεγέγραπτο
δ'
ὁ
πέπλος
ἅπασαν |
| 5, 5, 4 |
ἀέρα,
καὶ
τῇ
πορφύρᾳ
τὴν
|
θάλασσαν, |
τῶν
μὲν
ἐκ
τῆς
χροίας |
| 5, 5, 5 |
τῶν
τρισκαίδεκα
θυμιαμάτων,
οἷς
ἐκ
|
θαλάσσης |
ἀνεπίμπλατο
καὶ
τῆς
τε
ἀοικήτου |
| 5, 4, 3 |
ἡλίου
παρεῖχεν
ἀφορᾶν
καὶ
μέχρι
|
θαλάττης |
τὰ
τῆς
Ἑβραίων
κληρουχίας
ἔσχατα· |
| 5, 9, 3 |
πλὴν
εἰ
μή
τι
διὰ
|
θάλπος |
ἢ
κρύος
ἄχρηστον;
Μεταβῆναι
γὰρ |
| 5, 7, 4 |
αὑτῶν
πλήξαντες
ὡς
ἀπεσφαγμένοι
κατέπεσον.
|
Θάμβος |
δὲ
τὸν
Τίτον
καὶ
τοὺς |
| 5, 8, 1 |
ὑπελάμβανον.
Διαπειλοῦντες
δὲ
τοῖς
δημόταις
|
θάνατον, |
εἰ
περὶ
παραδόσεως
μνησθείη
τις |
| 5, 13, 5 |
κακοδοξίας.
Τούτοις
μὲν
οὖν
διηπείλησε
|
θάνατον, |
εἴ
τις
εὑρεθείη
πάλιν
τὸ |
| 5, 11, 2 |
ἡγούμενοι
τὸν
ἐκ
τῶν
πολεμίων
|
θάνατον |
ἐν
λιμοῦ
συγκρίσει.
Πολλοὺς
δὲ |
| 5, 9, 1 |
πολὺ
κρείττονα
τὸν
ἐν
πολέμῳ
|
θάνατον |
ἡγοῦντο.
Καὶ
τὸ
χρεὼν
δ' |
| 5, 11, 5 |
μετὰ
κολάσεως
τὸν
μετ'
ἀρετῆς
|
θάνατον |
προκρίναντες
ἵστανται,
καὶ
πρὸς
τὴν |
| 5, 7, 3 |
διαθεῖναι
μόνον
ἐσκόπουν,
ὅ
τε
|
θάνατος |
αὐτοῖς
ἐδόκει
κουφότατος
εἰ
μετὰ |
| 5, 12, 3 |
τὴν
πόλιν
σιγὴ
καὶ
νὺξ
|
θανάτου |
γέμουσα
καὶ
τούτων
οἱ
λῃσταὶ |
| 5, 11, 2 |
πατέρα
αὐτοῦ,
καὶ
τοῦ
μὲν
|
θανάτου |
καταφρονεῖν
ἐβόων,
ᾑρῆσθαι
γὰρ
αὐτὸν |
| 5, 11, 3 |
ὡς
οὐδένα
χρὴ
λέγειν
πρὸ
|
θανάτου |
μακάριον.
Ἀλλ'
ὅ
γε
παῖς |
| 5, 11, 1 |
Μαστιγούμενοι
δὴ
καὶ
προβασανιζόμενοι
τοῦ
|
θανάτου |
πᾶσαν
αἰκίαν
ἀνεσταυροῦντο
τοῦ
τείχους |
| 5, 3, 4 |
βραχύ
τι
τῆς
τάξεως
παρακινήσαντας
|
θανάτῳ |
κολάζουσιν,
νῦν
δ'
ὅλην
στρατιὰν |
| 5, 13, 1 |
τῶν
Ῥωμαίων
φρονεῖν
κατακρίνει
μὲν
|
θανάτῳ |
μηδ'
ἀπολογίας
ἀξιώσας
σὺν
τρισὶν |
| 5, 2, 5 |
τοῦ
κινδύνου
καταφρονήσαντες
ἔστησαν,
εἶξαι
|
θανατῶσιν |
Ἰουδαίοις
καὶ
μὴ
προκινδυνεύειν
τούτων, |
| 5, 12, 3 |
ὅπῃ
τινὰ
τὸ
πάθος
καταλαμβάνοι.
|
Θάπτειν |
δὲ
τοὺς
προσήκοντας
οὔτε
ἴσχυον |
| 5, 12, 3 |
τοῦ
δημοσίου
θησαυροῦ
τοὺς
νεκροὺς
|
θάπτειν |
ἐκέλευον
τὴν
ὀσμὴν
οὐ
φέροντες, |
| 5, 13, 1 |
αὐτῷ
πρὸς
οὓς
ἐξελθεῖν
εἵλετο·
|
θάπτειν |
τ'
ἀπεῖπε
τὰ
σώματα.
Μετὰ |
| 5, 12, 3 |
πολλοὶ
γοῦν
τοῖς
ὑπ'
αὐτῶν
|
θαπτομένοις |
ἐπαπέθνησκον,
πολλοὶ
δὲ
ἐπὶ
τὰς |
| 5, 6, 2 |
ὄντα
καὶ
φόνοις
συνέβαινε
τότε
|
θαρρεῖν· |
ἀναπνεύσειν
τε
γὰρ
περισπωμένων
πρὸς |
| 5, 11, 5 |
ἔργοις
αὐτοὶ
πλέον
ἢ
τῷ
|
θαρρεῖν |
περιῆσαν
καὶ
Ῥωμαῖοι
τῇ
τόλμῃ |
| 5, 2, 4 |
τεθεικότες
τῶν
ὅπλων,
οὔτε
γὰρ
|
θαρρήσειν |
τοὺς
Ἰουδαίους
πρὸς
ἐκδρομὴν
ὑπελάμβανον |
| 5, 2, 2 |
διανοίας
ἄσκεπτος
ἐλπίς,
καὶ
πολὺ
|
θάρσος |
αὐτοῖς
εἰς
τὸ
μέλλον
ἡ |
| 5, 13, 3 |
δῆμον
ἐπὶ
πίστιν
πάλιν
προυκαλεῖτο.
|
Θάρσος |
δὲ
τῷ
λαῷ
καὶ
τοῖς |
| 5, 4, 2 |
τοῦ
ἱεροῦ
στοὰν
ἀπηρτίζετο.
Κατὰ
|
θάτερα |
δὲ
πρὸς
δύσιν,
ἀπὸ
ταὐτοῦ |
| 5, 6, 2 |
φάραγγας
ἦν
προσιτὸν
καὶ
κατὰ
|
θάτερα |
τὸ
πρῶτον
τεῖχος
ἐφαίνετο
τῶν |
| 5, 5, 7 |
ἔθνους
φυλῶν
ἐπιγεγραμμέναι.
Κατὰ
δὲ
|
θάτερον |
ἄλλοι
προσήρτηντο
λίθοι
δώδεκα,
κατὰ |
| 5, 2, 2 |
σὺν
τῷ
ἵππῳ
περισχόντες
κατηκόντισαν,
|
θάτερον |
δὲ
καταπηδήσαντα
διαφθείραντες
τὸν
ἵππον |
| 5, 1, 1 |
τριμερῆ
γενέσθαι
καὶ
καθ'
αὑτοῦ
|
θάτερον |
ἐπιστρέψαι
μέρος,
ὅπερ
ἄν
τις |
| 5, 11, 4 |
γὰρ
ἐχώσθη
τὰ
τέσσαρα,
καὶ
|
θάτερον |
μὲν
τὸ
ἐπὶ
τὴν
Ἀντωνίαν |
| 5, 10, 4 |
μεταδοὺς
ἐκ
τῶν
ἀλλοτρίων
κακῶν
|
θατέρῳ |
μονοτρόπως
ἐδόκει
πονηρός,
καὶ
ὁ |
| 5, 11, 3 |
παῖς
ἀκμάζοντος
αὐτοῦ
τηνικαῦτα
παρὼν
|
θαυμάζειν |
ἔφασκε,
τί
δήποτε
Ῥωμαῖοι
κατοκνοῖεν |
| 5, 4, 4 |
δή
τι
τοῦ
μετεώρου
προσελάμβανον.
|
Θαυμάσιον |
δὲ
καὶ
τῶν
λίθων
ἦν |
| 5, 4, 3 |
πᾶς
κύκλος
σταδίων
ἦν
τριακοντατριῶν.
|
Θαυμασίου |
δ'
ὄντος
ὅλου
τοῦ
τρίτου |
| 5, 5, 5 |
πήχεις
εἶχεν
ἐν
αὑτῷ
τρία
|
θαυμασιώτατα |
καὶ
περιβόητα
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ἔργα, |
| 5, 4, 3 |
ὄντος
ὅλου
τοῦ
τρίτου
τείχους
|
θαυμασιώτερος |
ἀνεῖχε
κατὰ
γωνίαν
βόρειός
τε |
| 5, 6, 3 |
δ'
ἀφετήρια
πρὸς
τοὺς
ἐκθέοντας·
|
θαυμαστὰ |
δὲ
πᾶσι
μὲν
κατεσκεύαστο
τοῖς |
| 5, 4, 4 |
γὰρ
πολὺς
ὁ
πανταχοῦ
σπάνιος,
|
θαυμασταὶ |
δὲ
ὀροφαὶ
μήκει
τε
δοκῶν |
| 5, 5, 4 |
βύσσου
κόκκου
τε
καὶ
πορφύρας,
|
θαυμαστῶς |
μὲν
εἰργασμένος,
οὐκ
ἀθεώρητον
δὲ |
| 5, 13, 3 |
εὐτεκνίας
ἔλεγε
καρπὸν
τὸ
μηδὲ
|
θάψαι |
τὸν
υἱόν,
ὑφ'
οὗ
ταφήσεσθαι |
| 5, 10, 3 |
τροφὴ
καὶ
δακρύων
ἄξιος
ἡ
|
θέα, |
τῶν
μὲν
δυνατωτέρων
πλεονεκτούντων,
τῶν |
| 5, 1, 5 |
ὕλην
ὁ
βασιλεὺς
Ἀγρίππας,
ξύλα
|
θέας |
ἄξια
τήν
τε
εὐθύτητα
καὶ |
| 5, 9, 4 |
κατερειπομένης
αἰδῶ
πατρίδος,
ἐπιστράφητε
καὶ
|
θεάσασθε |
τὸ
κάλλος
ἧς
προδίδοτε,
οἷον |
| 5, 2, 4 |
ἀντιπολίζοντος
ἑαυτόν,
οἱ
δ'
ὥσπερ
|
θεαταὶ |
καλῶν
καὶ
συμφόρων
ἔργων
καθέζοιντο |
| 5, 1, 3 |
παντοδαπῶν
αἷμα
πτωμάτων
ἐν
τοῖς
|
θείοις |
περιβόλοις
ἐλιμνάζετο.
Τί
τηλικοῦτον,
ὦ |
| 5, 13, 6 |
δεῖ
μετ'
ἀδείας
καταχρήσασθαι
τοῖς
|
θείοις |
ὑπὲρ
τοῦ
θείου
καὶ
τοὺς |
| 5, 9, 4 |
τῇ
πόλει
πολλὰ
πρὸς
τὸ
|
θεῖον |
ἐξυβρικότος,
οἱ
πρόγονοι
μετὰ
τῶν |
| 5, 9, 4 |
ἐκ
τῶν
ἁγίων
οἶμαι
τὸ
|
θεῖον, |
ἑστάναι
δὲ
παρ'
οἷς
πολεμεῖτε |
| 5, 9, 4 |
ὁδός,
ἐὰν
θέλητε,
καὶ
τὸ
|
θεῖον |
εὐδιάλλακτον
ἐξομολογουμένοις
καὶ
μετανοοῦσιν.
ὦ |
| 5, 9, 4 |
γέγονεν
καὶ
χερσὶν
ἐμφυλίοις
ὁ
|
θεῖος |
μεμίανται
χῶρος,
ὃν
καὶ
Ῥωμαῖοι |
| 5, 13, 6 |
καταχρήσασθαι
τοῖς
θείοις
ὑπὲρ
τοῦ
|
θείου |
καὶ
τοὺς
τῷ
ναῷ
στρατευομένους |
| 5, 9, 4 |
φλόγα;
ταῦτά
τις
μηκέτ'
εἶναι
|
θέλει; |
καὶ
τί
σώζεσθαι
τούτων
ἀξιώτερον, |
| 5, 7, 4 |
δ'
εἰπόντος
ἐπὶ
δεξιᾷ
καταβῆναι
|
θέλειν, |
ὁ
Τίτος
συνήδεσθαι
μὲν
αὐτῷ |
| 5, 8, 1 |
δυσωπήσειν
ἐξὸν
κακοῦν
τῷ
μὴ
|
θέλειν, |
πρὸς
δ'
ἀναχώρησιν
εὐμαρῆ
τὴν |
| 5, 9, 4 |
ὅμως
ἔτι
σωτηρίας
ὁδός,
ἐὰν
|
θέλητε, |
καὶ
τὸ
θεῖον
εὐδιάλλακτον
ἐξομολογουμένοις |
| 5, 4, 2 |
μὴ
τῷ
λόφῳ
συνάπτοντες
οἱ
|
θεμέλιοι |
τῆς
Ἀντωνίας
εὐπρόσιτοί
τε
εἶεν |
| 5, 4, 2 |
πραγμάτων
ὑπονοήσῃ
καὶ
στάσεως,
παύεται
|
θεμελίους |
μόνον
βαλόμενος.
Καὶ
γὰρ
οὐδ' |
| 5, 5, 1 |
πᾶν
τὸ
βάθος
ἐφαίνετο
τῶν
|
θεμελίων· |
ἐπὶ
πολὺ
γὰρ
ἔχωσαν
τὰς |
| 5, 5, 2 |
~(Ἦν
δὲ
ἄξια
τῶν
τηλικούτων
|
θεμελίων |
καὶ
τὰ
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἔργα |
| 5, 9, 3 |
τύχην,
καὶ
κατὰ
ἔθνος
τὸν
|
θεὸν |
ἐμπεριάγοντα
τὴν
ἀρχὴν
νῦν
ἐπὶ |
| 5, 1, 3 |
ἀμείνων,
εἴγε
ποτὲ
τὸν
πορθήσαντα
|
θεὸν |
ἐξιλάσῃ.
Ἀλλὰ
καθεκτέον
γὰρ
καὶ |
| 5, 9, 4 |
ἐν
αὐτῇ
στυγήσει,
τὸν
δὲ
|
θεὸν |
ἔτι
πείθεσθε
τοῖς
οἰκείοις
κακοῖς |
| 5, 9, 3 |
οὐκ
ἂν
εἰ
μὴ
τὸν
|
θεὸν |
ᾔδεσαν
σὺν
αὐτοῖς
τοῦθ'
ὑπομείναντας. |
| 5, 9, 4 |
νόμους
σώζουσι.
Μανία
δὴ
τὸν
|
θεὸν |
προσδοκᾶν
ἐπὶ
δικαίοις
οἷος
ἐπ' |
| 5, 12, 4 |
τὰς
χεῖρας
ἀνατείνας
κατεμαρτύρατο
τὸν
|
θεόν, |
ὡς
οὐκ
εἴη
τὸ
ἔργον |
| 5, 2, 2 |
μὲν
ἔτι
κατὰ
τὴν
ὁδὸν
|
θέοντας |
ἀντιμέτωποι
στάντες
ἐκώλυσαν
συνάψαι
τοῖς |
| 5, 2, 4 |
πολλοὶ
δ'
ἐπὶ
τὰ
ὅπλα
|
θέοντες |
πρὶν
ἐπιστραφῆναι
πρὸς
τοὺς
ἐχθροὺς |
| 5, 9, 4 |
οὐκ
ἴσμεν,
οὗ
βασιλεύοντος
ὁ
|
θεὸς |
ἁλώσει
πάλιν
τὸν
λαὸν
ἤλαυνε |
| 5, 9, 4 |
ἡμῶν
ἀναιμάκτους
ἀκινδύνους,
οὓς
ὁ
|
θεὸς |
αὑτῷ
νεωκόρους
ἦγεν;
Ἀλλὰ
τὴν |
| 5, 1, 6 |
ἤλπισε
τῶν
ἐχθρῶν,
ὁ
δὲ
|
θεὸς |
ἄχρηστον
αὐτῷ
τὸν
πόνον
ἀπέδειξε |
| 5, 13, 5 |
μέτρον
ἔχει
καὶ
φόβοις
ὑποτάσσεται,
|
θεὸς |
δὲ
ἦν
ὁ
τοῦ
λαοῦ |
| 5, 6, 4 |
διηνεκῆ
δίδωσιν
αὐτοῖς
ὁμόνοιαν
ὁ
|
θεός, |
ἐν
γοῦν
τῷ
παρόντι
τὴν |
| 5, 9, 4 |
πᾶσι
μειλικτηρίοις
ἱλασκόμενοι
τὸ
ἅγιον;
|
Θεὸς |
ἦν
ὁ
ταῦτα
πατράσιν
ἡμετέροις |
| 5, 8, 2 |
γνώμαις
διὰ
τὰς
παρανομίας
ὁ
|
θεός, |
καὶ
οὔτε
τὴν
Ῥωμαίων
ἰσχὺν |
| 5, 9, 4 |
οὕτως
ἐνικήσαμεν;
Πότε
δ'
οὐ
|
θεὸς |
ὁ
κτίσας
ἂν
ἀδικῶνται
Ἰουδαίων |
| 5, 9, 4 |
στρατὸν
μιᾷ
νυκτὶ
κατέστρωσεν
ὁ
|
θεός; |
ὅμοια
δὲ
τῷ
Ἀσσυρίῳ
Ῥωμαῖοι |
| 5, 9, 4 |
πόλει
καὶ
Ῥωμαίοις
ὑπέταξεν
ὁ
|
θεὸς |
τοὺς
οὐκ
ἀξίους
ἐλευθερίας;
Τρισὶ |
| 5, 9, 4 |
μὲν
ἐρημίαν
ἡγήσατο
μὴ
συμπαρόντος
|
θεοῦ, |
καθαρὰς
δ'
ἀνατείνας
τὰς
χεῖρας |
| 5, 9, 4 |
μὲν
φρίττω
τὰ
ἔργα
τοῦ
|
θεοῦ |
λέγων
εἰς
ἀναξίους
ἀκοάς·
ἀκούετε |
| 5, 1, 3 |
ἐμφύλια
μύση
πυρὶ
καθαροῦντες
εἰσῆλθον·
|
θεοῦ |
μὲν
γὰρ
οὔτε
ἦς
ἔτι |
| 5, 10, 3 |
τὸ
φρικτὸν
ἐπικαλουμένων
ὄνομα
τοῦ
|
θεοῦ |
μεταδοῦναί
τι
μέρος
αὐτοῖς
ὧν |
| 5, 9, 4 |
προσευχαῖς
ἦσαν,
ἄγγελος
δὲ
τοῦ
|
θεοῦ |
μιᾷ
νυκτὶ
τὴν
ἄπειρον
στρατιὰν |
| 5, 5, 5 |
καὶ
οἰκουμένης,
ἐσήμαινεν
ὅτι
τοῦ
|
θεοῦ |
πάντα
καὶ
τῷ
θεῷ.
Τὸ |
| 5, 1, 1 |
νέον
αὐτοῖς
ἐγκεχειρισμένην
ὑπὸ
τοῦ
|
θεοῦ |
συνέβη
καὶ
τὴν
ἐν
τοῖς> |
| 5, 11, 2 |
τὸ
γὰρ
τέλος
εἶναι
τοῦ
|
θεοῦ. |
Τοιαῦτα
ταῖς
λοιδορίαις
ἀναμίσγοντες
ἐκεκράγεσαν. |
| 5, 9, 4 |
ἀργύρῳ
δὲ
καὶ
χρυσῷ
τοὺς
|
θεοφιλεῖς |
Ἑβραίους
ἐδωρεῖτο;
Εἴπω
τὴν
εἰς |
| 5, 13, 3 |
ἰδίᾳ
δὲ
ὀλοφυρομένη
πρὸς
τὰς
|
θεραπαινίδας |
τοῦτον
εἰληφέναι
τῆς
εὐτεκνίας
ἔλεγε |
| 5, 2, 5 |
πολεμίους·
ὥστ'
εἰ
χρὴ
μήτε
|
θεραπείᾳ |
τι
προστιθέντα
μήθ'
ὑφελόντα
φθόνῳ |
| 5, 11, 5 |
καὶ
Μαγάσσαρος
τῶν
βασιλικῶν
Μαριάμμης
|
θεράπων, |
μεθ'
ὧν
Ἀδιαβηνός
τις
υἱὸς |
| 5, 12, 1 |
ἡγεμόνων
ἐβουλεύετο,
καὶ
τοῖς
μὲν
|
θερμοτέροις |
πᾶσαν
ἐδόκει
προσφέρειν
τὴν
δύναμιν |
| 5, 9, 4 |
Ῥωμαίοις
πολεμοῦντες
ἀλλὰ
καὶ
τῷ
|
θεῷ. |
Βασιλεὺς
ὁ
τότε
Νεχαὼς
Αἰγυπτίων, |
| 5, 9, 4 |
Ἱερεμίαν,
ὡς
ἀπέχθοιντο
μὲν
τῷ
|
θεῷ |
διὰ
τὰς
εἰς
αὐτὸν
πλημμελείας, |
| 5, 9, 4 |
ἅγιον
νεμομένους
ἐπιτρέπειν
πάντα
τῷ
|
θεῷ |
δικάζειν
καὶ
καταφρονεῖν
τότε
χειρὸς |
| 5, 5, 7 |
νηστεύειν
ἔθος
ἡμέρᾳ
πάντας
τῷ
|
θεῷ. |
Καὶ
τὰ
μὲν
περὶ
τῆς |
| 5, 9, 4 |
δίχα
τούτων
διήμαρτον
ἐπιτρέψαντες
τῷ
|
θεῷ· |
μένοντες
μέν
γε
κατὰ
χώραν |
| 5, 9, 4 |
ἢ
Κῦρον
τοῦτο
χαρίσασθαι
τῷ
|
θεῷ· |
προυπέμφθησαν
γοῦν
ὑπ'
αὐτοῦ,
καὶ |
| 5, 9, 4 |
χερσὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
ἐπέτρεψαν
τῷ
|
θεῷ; |
Τίς
οὐκ
οἶδεν
τὴν
παντὸς |
| 5, 5, 5 |
τοῦ
θεοῦ
πάντα
καὶ
τῷ
|
θεῷ. |
Τὸ
δ'
ἐνδοτάτω
μέρος
εἴκοσι |
| 5, 11, 2 |
ναοῦ
ἀπολομένου>
ἀμείνω
τούτου
τῷ
|
θεῷ |
τὸν
κόσμον
εἶναι.
Σωθήσεσθαί
γε |
| 5, 2, 2 |
ῥοπαὶ
καὶ
βασιλέων
κίνδυνοι
μέλονται
|
θεῷ· |
τοσούτων
γὰρ
ἐπὶ
τὸν
Τίτον |
| 5, 5, 1 |
τῆς
οἰκουμένης
δασμοὶ
πεμπόμενοι
τῷ
|
θεῷ, |
τούς
τε
ἄνω
περιβόλους
καὶ |
| 5, 5, 2 |
εὔξεστον
καὶ
τὸ
ἁρμόνιον
παρεῖχε
|
θεωρίαν |
ἀξιόλογον,
οὐδενὶ
δὲ
ἔξωθεν
οὔτε |
| 5, 5, 4 |
ὁ
πέπλος
ἅπασαν
τὴν
οὐράνιον
|
θεωρίαν |
πλὴν
ζῳδίων.
~(Παριόντας
δ'
εἴσω |
| 5, 9, 1 |
ὥσπερ
ἔθος,
ἀποκαλύψαντες
τὰ
ὅπλα
|
θήκαις |
ἐσκεπασμένα
τέως
κατάφρακτοι
προῄεσαν
καὶ |
| 5, 12, 3 |
ἐπαπέθνησκον,
πολλοὶ
δὲ
ἐπὶ
τὰς
|
θήκας |
πρὶν
ἐπιστῆναι
τὸ
χρεὼν
προῆλθον. |
| 5, 2, 5 |
δρόμον
αὐτῶν
τοῖς
ἀγριωτάτοις
εἰκάζειν
|
θηρίοις. |
Ἀμέλει
τῶν
ἀντιπαραταχθέντων
οὐδεὶς
ἔμεινεν |
| 5, 1, 1 |
στάσει
στάσιν
ἐγγενέσθαι,
καὶ
καθάπερ
|
θηρίον |
λυσσῆσαν
ἐνδείᾳ
τῶν
ἔξωθεν
ἐπὶ |
| 5, 9, 4 |
Τίς
οὐκ
οἶδεν
τὴν
παντὸς
|
θηρίου |
καταπλησθεῖσαν
Αἴγυπτον
καὶ
πάσῃ
φθαρεῖσαν |
| 5, 9, 3 |
γε
μὴν
ὡρίσθαι
καὶ
παρὰ
|
θηρσὶν |
ἰσχυρότατον
καὶ
παρὰ
ἀνθρώποις,
εἴκειν |
| 5, 5, 1 |
αὐτοῖς
καὶ
οἱ
ἱεροὶ
δὲ
|
θησαυροὶ |
πάντες,
οὓς
ἀνεπίμπλασαν
οἱ
παρὰ |
| 5, 12, 3 |
μὲν
πρῶτον
ἐκ
τοῦ
δημοσίου
|
θησαυροῦ |
τοὺς
νεκροὺς
θάπτειν
ἐκέλευον
τὴν |
| 5, 9, 3 |
εἶναι
καὶ
πρὸ
τῶν
θυμῶν
|
θήσεσθαι |
τὸ
συμφέρον.
Τοῦτο
δ'
εἶναι |
| 5, 11, 4 |
πταίσματι
τοῦ
πυρός,
τῆς
δὲ
|
θλιβούσης |
ὕλης
διαβιβρωσκομένης
ἤδη
φανερὰ
φλὸξ |
| 5, 6, 5 |
τοῦ
στέρνου
τοξεύεται
καὶ
παραχρῆμα
|
θνήσκει, |
μέγιστον
τοῖς
τε
Ἰδουμαίοις
πένθος |
| 5, 9, 4 |
σωτηρίας
τὸ
ἐμὸν
αἷμα·
κἀγὼ
|
θνήσκειν |
ἕτοιμος,
εἰ
μετ'
ἐμὲ
σωφρονεῖν |
| 5, 11, 5 |
καθ'
ἣν
δήποτ'
οὖν
αἰτίαν
|
θνήσκειν. |
Οὗτοι
τοῦ
μετὰ
κολάσεως
τὸν |
| 5, 2, 5 |
φυγή,
καὶ
τοῦ
σκοποῦ
κατασείσαντος
|
θοιμάτιον, |
ὃς
αὐτοῖς
ἐπὶ
τοῦ
τείχους |
| 5, 2, 4 |
παραγγελμάτων
πολεμεῖν
εἰδότας
ἀταξία
φθάσασα
|
θορυβεῖ. |
Διὸ
καὶ
τότε
προληφθέντες
οἱ |
| 5, 7, 1 |
Ταραχὴ
δὲ
τῶν
ταγμάτων
καὶ
|
θόρυβος |
ἦν,
καὶ
τὸ
συμβὰν
οὐδενὸς |
| 5, 3, 1 |
περὶ
τὸν
ναὸν
αὐτίκα
καὶ
|
θόρυβος |
ἦν,
τοῦ
μὲν
ἔξω
τῆς |
| 5, 12, 3 |
τὸ
χρεὼν
προῆλθον.
Οὔτε
δὲ
|
θρῆνος |
ἐν
ταῖς
συμφοραῖς
οὔτ'
ὀλοφυρμὸς |
| 5, 1, 5 |
τῶν
πενθούντων
ὀδυρμοὶ
δέει.
Καὶ
|
θρήνων |
μὲν
αἰτίας
ἐπαλλήλους
αἱ
συμφοραὶ |
| 5, 5, 2 |
ἔξωθεν
ὁμοφύλοις
ἐν
ἴσῳ
πρὸς
|
θρησκείαν |
ὁ
χῶρος.
Τὸ
δὲ
πρὸς |
| 5, 5, 2 |
κλίμα
ταῖς
γυναιξὶν
ἰδίου
πρὸς
|
θρησκείαν |
χώρου
ἔδει
δευτέραν
εἶναι
πύλην· |
| 5, 5, 7 |
ἀπὸ
ἀκράτου
νήφοντες
δέει
τῆς
|
θρησκείας, |
ὡς
μή
τι
παραβαῖεν
ἐν |
| 5, 4, 2 |
βασιλὶς
ἦν
αὕτη
Ἰζάτου
βασιλέως
|
θυγάτηρ, |
καὶ
διὰ
σπηλαίων
βασιλικῶν
μηκυνόμενον |
| 5, 1, 3 |
πᾶσαν
ἀσέβειαν
ἐκλελυσσηκότες,
ὅμως
τοὺς
|
θύειν |
ἐθέλοντας
εἰσηφίεσαν,
μεθ'
ὑποψιῶν
μὲν |
| 5, 1, 3 |
ἀνθρώποις
χῶρον
ἅγιον
πρὸ
τῶν
|
θυμάτων |
ἔπεσον
αὐτοὶ
καὶ
τὸν
Ἕλλησι |
| 5, 5, 5 |
θυμιατήριον
δὲ
διὰ
τῶν
τρισκαίδεκα
|
θυμιαμάτων, |
οἷς
ἐκ
θαλάσσης
ἀνεπίμπλατο
καὶ |
| 5, 5, 5 |
κύκλον
καὶ
τὸν
ἐνιαυτόν.
Τὸ
|
θυμιατήριον |
δὲ
διὰ
τῶν
τρισκαίδεκα
θυμιαμάτων, |
| 5, 5, 5 |
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ἔργα,
λυχνίαν
τράπεζαν
|
θυμιατήριον. |
Ἐνέφαινον
δ'
οἱ
μὲν
ἑπτὰ |
| 5, 9, 3 |
ἡμέρους
εἶναι
καὶ
πρὸ
τῶν
|
θυμῶν |
θήσεσθαι
τὸ
συμφέρον.
Τοῦτο
δ' |
| 5, 11, 6 |
δοκοῦσι
τὰ
τελευταῖα
δι'
ὑπερβολὴν
|
θυμῶν |
κἂν
ἁρπάσαι
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων |
| 5, 3, 1 |
~(Λωφήσαντος
δὲ
πρὸς
βραχὺ
τοῦ
|
θύραζε |
πολέμου
πάλιν
τὸν
ἔνδον
ἡ |
| 5, 5, 3 |
Καὶ
δύο
μὲν
ἑκάστου
πυλῶνος
|
θύραι, |
τριάκοντα
δὲ
πηχῶν
τὸ
ὕψος |
| 5, 10, 3 |
τροφῆς·
εὐθέως
δ'
ἐξαράξαντες
τὰς
|
θύρας |
εἰσεπήδων,
καὶ
μόνον
οὐκ
ἐκ |
| 5, 5, 3 |
οὖσα
τὴν
ἀνάστασιν
τεσσαρακονταπήχεις
τὰς
|
θύρας |
εἶχε
καὶ
τὸν
κόσμον
πολυτελέστερον |
| 5, 5, 4 |
ὄψεως
ἡ
ἔνδον
ἦν
καὶ
|
θύρας |
εἶχε
χρυσᾶς
πεντηκονταπέντε
πήχεων
τὸ |
| 5, 5, 4 |
καὶ
εὖρος
εἴκοσι
καὶ
πέντε,
|
θύρας |
οὐκ
εἶχε·
τοῦ
γὰρ
οὐρανοῦ |
| 5, 3, 4 |
Ῥωμαίους
δελεασθέντας
ἀπάτῃ
καὶ
τοὺς
|
θυρεοὺς |
ἀνασείοντες
ἐσκίρτων
καὶ
μετὰ
χαρᾶς |
| 5, 5, 7 |
ἔνδυμα
στρογγύλον
θυσανωτόν·
τῶν
δὲ
|
θυσάνων |
ἀπήρτηντο
κώδωνες
χρύσεοι
καὶ
ῥοαὶ |
| 5, 5, 7 |
ποδήρη
καθύπερθεν
ὑακίνθινον,
ἔνδυμα
στρογγύλον
|
θυσανωτόν· |
τῶν
δὲ
θυσάνων
ἀπήρτηντο
κώδωνες |
| 5, 5, 7 |
ἠμφιέννυτο
μόνος.
Ἐπὶ
δὲ
τὸ
|
θυσιαστήριον |
καὶ
τὸν
ναὸν
ἀνέβαινον
οἱ |
| 5, 2, 2 |
βελῶν
μήτε
κράνος
ἔχοντα
μήτε
|
θώρακα, |
προῆλθε
γὰρ
ὡς
ἔφην
οὐ |
| 5, 7, 4 |
τὰ
ξίφη
γυμνὰ
καὶ
τοὺς
|
θώρακας |
αὑτῶν
πλήξαντες
ὡς
ἀπεσφαγμένοι
κατέπεσον. |
| 5, 7, 4 |
δὲ
ὥσπερ
ἀγανακτοῦντες
ὑπὲρ
τὰ
|
θωράκια |
διῄρουν
τε
τὰ
ξίφη
γυμνὰ |
| 5, 7, 4 |
μέχρι
μέν
τινος
ὑπεπτηχότες
τοῖς
|
θωρακίοις |
ἠρέμουν,
λυομένου
δὲ
τοῦ
πύργου |
| 5, 4, 3 |
περιῄει
στοὰ
δεκάπηχυς
τὸ
ὕψος
|
θωρακίοις |
τε
καὶ
προβόλοις
σκεπομένη.
Μέσην |
| 5, 5, 7 |
ἦν.
Σχῆμα
μὲν
οὖν
ἐνδυτοῦ
|
θώρακος |
εἶχεν,
δύο
δ'
αὐτὴν
ἐνεπόρπων |