| Lv., Chap., Par. |
| 5, 9, 4 |
ἐπὶ
τὰς
ὁμοφύλους
μετέβαινεν
ἱστορίας
|
ἆ |
δειλοί,
βοῶν,
καὶ
τῶν
ἰδίων |
| 5, 13, 6 |
αὐτῶν>
Οὐκ
ἂν
ὑποστειλαίμην
εἰπεῖν
|
ἅ |
μοι
κελεύει
τὸ
πάθος·
οἶμαι |
| 5, 10, 1 |
διαδιδράσκοντες,
ὁπότε
κατενέγκαιεν
εὐπόρουν
πρὸς
|
ἃ |
δέοιντο.
Διηφίει
γὰρ
τοὺς
πολλοὺς |
| 5, 7, 2 |
καὶ
τὰ
προσάρκτια
τῆς
πόλεως,
|
ἃ |
καὶ
πρότερον
Κέστιος.
~(Μεταστρατοπεδεύεται
δὲ |
| 5, 1, 4 |
ἔπραττεν,
ὥσπερ
ἐπίτηδες
Ῥωμαίοις
διαφθείροντες
|
ἃ |
παρεσκευάσατο
πρὸς
πολιορκίαν
ἡ
πόλις, |
| 5, 3, 2 |
Σκοποῦ
μέχρι
τῶν
Ἡρώδου
μνημείων,
|
ἃ |
προσέχει
τῇ
τῶν
ὄφεων
ἐπικαλουμένῃ |
| 5, 8, 1 |
οὖν
λαὸν
ἕτοιμον
εἶχεν
εἰς
|
ἃ |
προύτρεπεν
καὶ
πάλαι,
τοῖς
μαχίμοις |
| 5, 13, 1 |
δι'
ὃν
κατέσχε
τὴν
πόλιν,
|
ἀβασάνιστον |
ἀνεῖλε·
Βοηθοῦ
παῖς
ἦν
οὗτος |
| 5, 4, 1 |
πόλις
καθ'
ἣν
μὴ
ταῖς
|
ἀβάτοις |
φάραγξι
κεκύκλωτο,
ταύτῃ
γὰρ
εἷς |
| 5, 5, 5 |
δὲ
οὐδὲν
ὅλως
ἐν
αὐτῷ,
|
ἄβατον |
δὲ
καὶ
ἄχραντον
καὶ
ἀθέατον |
| 5, 9, 4 |
Τί
οὖν
ὁ
ταύτης
ἀνὴρ
|
Ἁβραάμ, |
προπάτωρ
δὲ
ἡμέτερος;
ἆρα
τὸν |
| 5, 1, 1 |
ἄν
τις
ὡς
ἐν
κακοῖς
|
ἀγαθὸν |
εἴποι
καὶ
δίκης
ἔργον.
Ἡ |
| 5, 8, 1 |
σὺν
αὐτῷ
Δομέτιος
Σαβῖνος,
ἀνὴρ
|
ἀγαθὸς |
καὶ
κατὰ
ταύτην
φανεὶς
τὴν |
| 5, 9, 4 |
πολεμεῖτε
νῦν.
Ἀλλ'
ἀνὴρ
μὲν
|
ἀγαθὸς |
οἰκίαν
ἀσελγῆ
φεύξεται
καὶ
τοὺς |
| 5, 10, 4 |
καὶ
ὁ
μὴ
μεταλαβὼν
ὡς
|
ἀγαθοῦ |
τινος
ἤλγει
τὸν
νοσφισμὸν
τῆς |
| 5, 8, 2 |
αἷμα
πίνειν·
ἔνδεια
δὲ
τοὺς
|
ἀγαθοὺς |
ἐπεῖχε
πάλαι,
καὶ
σπάνει
τῶν |
| 5, 13, 5 |
τῶν
στρατιωτῶν
τινές,
πρὸς
ἑκατέρους
|
ἀγανακτεῖν |
ἔλεγεν,
εἰ
τῶν
μὲν
σὺν |
| 5, 7, 4 |
δεξιὰν
παρακαλῶν.
Οἱ
δὲ
ὥσπερ
|
ἀγανακτοῦντες |
ὑπὲρ
τὰ
θωράκια
διῄρουν
τε |
| 5, 1, 2 |
ἀπέστησεν
εἰς
τὸ
τέμενος
ὡς
|
ἀγανακτῶν |
δῆθεν
ἐπὶ
τοῖς
ὁσημέραι
τῷ |
| 5, 10, 3 |
κινδυνεύσαντες
ἤνεγκαν,
οὐδ'
ὁτιοῦν
μετέδοσαν·
|
ἀγαπητὸν |
δ'
ἦν
τὸ
μὴ
καὶ |
| 5, 2, 4 |
τάγμα
πᾶν,
εἰ
μὴ
Τίτος
|
ἀγγελθὲν |
αὐτῷ
τάχος
ἐπεβοήθησε,
καὶ
πολλὰ |
| 5, 9, 4 |
ὅπλων
ἠρεμοῦσαι
ἐν
προσευχαῖς
ἦσαν,
|
ἄγγελος |
δὲ
τοῦ
θεοῦ
μιᾷ
νυκτὶ |
| 5, 6, 1 |
δὲ
ὅπῃ
τοῖς
πράγμασιν
ἕκαστος
|
ἄγεται. |
~(Τῶν
γε
μὴν
ἔνδον
οὕτως |
| 5, 9, 3 |
μετέχοντας
ἐντρέπεσθαι
τὰ
τῶν
πολεμίων
|
ἅγια |
καὶ
μέχρι
νῦν
τὰς
χεῖρας |
| 5, 9, 4 |
παρέδοσαν,
οὔθ'
ἁμαρτόντες
εἰς
τὰ
|
ἅγια |
καὶ
τοὺς
νόμους
ἡλίκα
ὑμεῖς |
| 5, 9, 4 |
Ἀλλὰ
τὴν
ὑπὸ
Σύρων
ἁρπαγεῖσαν
|
ἁγίαν |
ἡμῖν
λάρνακα
οὐκ
ἐστέναξε
μὲν |
| 5, 5, 2 |
παριέναι·
τὸ
γὰρ
δεύτερον
ἱερὸν
|
ἅγιον |
ἐκαλεῖτο.
Καὶ
τεσσαρεσκαίδεκα
μὲν>
βαθμοῖς |
| 5, 5, 5 |
ἀθέατον
ἦν
πᾶσιν,
ἁγίου
δὲ
|
ἅγιον |
ἐκαλεῖτο.
Περὶ
δὲ
τὰ
πλευρὰ |
| 5, 9, 4 |
καὶ
πᾶσι
μειλικτηρίοις
ἱλασκόμενοι
τὸ
|
ἅγιον; |
Θεὸς
ἦν
ὁ
ταῦτα
πατράσιν |
| 5, 5, 4 |
ναὸς
κατὰ
μέσον
κείμενος,
τὸ
|
ἅγιον |
ἱερόν,
δώδεκα
βαθμοῖς
ἦν
ἀναβατός, |
| 5, 9, 4 |
τρία
καὶ
μῆνας
ἓξ
τὸ
|
ἅγιον. |
Καὶ
τί
δεῖ
τἆλλα
λέγειν; |
| 5, 9, 4 |
Δεῖ
γάρ,
οἶμαι,
τοὺς
χωρίον
|
ἅγιον |
νεμομένους
ἐπιτρέπειν
πάντα
τῷ
θεῷ |
| 5, 1, 3 |
διώνυμον
καὶ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
χῶρον
|
ἅγιον |
πρὸ
τῶν
θυμάτων
ἔπεσον
αὐτοὶ |
| 5, 9, 4 |
πατέρων
ἔργα
δαιμόνια,
καὶ
τὸν
|
ἅγιον |
τόνδε
χῶρον
ἡλίκους
ἡμῖν
πάλαι |
| 5, 5, 5 |
ἄχραντον
καὶ
ἀθέατον
ἦν
πᾶσιν,
|
ἁγίου |
δὲ
ἅγιον
ἐκαλεῖτο.
Περὶ
δὲ |
| 5, 5, 2 |
γράμμασιν
μηδένα
ἀλλόφυλον
ἐντὸς
τοῦ
|
ἁγίου |
παριέναι·
τὸ
γὰρ
δεύτερον
ἱερὸν |
| 5, 11, 5 |
κληθεὶς
ἀπὸ
τῆς
τύχης
καὶ
|
ἀγίρας, |
ὅπερ
σημαίνει
χωλός,
ἁρπάσαντες
λαμπάδας |
| 5, 9, 4 |
τὴν
πόλιν
οὔτε
ψαύουσι
τῶν
|
ἁγίων, |
διδόασι
δὲ
ὑμῖν
τὰ
ἄλλα, |
| 5, 1, 2 |
τὰς
ἱερὰς
πύλας
ἐπὶ
τῶν
|
ἁγίων |
μετώπων
τίθενται
τὰ
ὅπλα.
Πλήρεις |
| 5, 9, 4 |
ἐγὼ
πεφευγέναι
μὲν
ἐκ
τῶν
|
ἁγίων |
οἶμαι
τὸ
θεῖον,
ἑστάναι
δὲ |
| 5, 5, 2 |
ἴσου
διαστήματος
στῆλαι
τὸν
τῆς
|
ἁγνείας |
προσημαίνουσαι
νόμον
αἱ
μὲν
Ἑλληνικοῖς |
| 5, 6, 2 |
ἐπὶ
τοῦ
τείχους,
οὐ
γὰρ
|
ἄγνωστος |
ἦν,
διαλέγεσθαι.
Διὰ
τούτου
τὰς |
| 5, 5, 7 |
πάτριος
ἢ
πανήγυρις
ἦν
πάνδημος
|
ἀγομένη |
δι'
ἔτους.
Ἐλειτούργει
δὲ
τοὺς |
| 5, 9, 1 |
κατάφρακτοι
προῄεσαν
καὶ
τοὺς
ἵππους
|
ἄγοντες |
οἱ
ἱππεῖς
κεκοσμημένους.
Ἐπὶ
πλεῖστον |
| 5, 4, 1 |
ναὸν
κτίσαντος,
ἡ
ἄνω
δὲ
|
ἀγορὰ |
πρὸς
ἡμῶν·
ἅτερος
δὲ
ὁ |
| 5, 8, 1 |
ἦν
καὶ
χαλκεῖα
καὶ
ἱματίων
|
ἀγορά, |
πρός
τε
τὸ
τεῖχος
πλάγιοι |
| 5, 12, 3 |
διοιδοῦντες
ὥσπερ
εἴδωλα
κατὰ
τὰς
|
ἀγορὰς |
ἀνειλοῦντο
καὶ
κατέπιπτον
ὅπῃ
τινὰ |
| 5, 4, 2 |
τοῦ
νῦν
βασιλέως
καὶ
ὁμώνυμος
|
Ἀγρίππας |
ἄρχεται
μὲν
οὗ
προείπομεν
τείχους, |
| 5, 4, 2 |
Τοῦτο
τῇ
προσκτισθείσῃ
πόλει
περιέθηκεν
|
Ἀγρίππας, |
ἥπερ
ἦν
πᾶσα
γυμνή·
πλήθει |
| 5, 1, 5 |
τὴν
χρήσιμον
ὕλην
ὁ
βασιλεὺς
|
Ἀγρίππας, |
ξύλα
θέας
ἄξια
τήν
τε |
| 5, 10, 3 |
νύκτωρ
ἐξερπύσασιν
ἐπὶ
λαχάνων
συλλογὴν
|
ἀγρίων |
καὶ
πόας
ὑπαντῶντες,
ὅτ'
ἤδη |
| 5, 2, 5 |
ὡς
τὸν
δρόμον
αὐτῶν
τοῖς
|
ἀγριωτάτοις |
εἰκάζειν
θηρίοις.
Ἀμέλει
τῶν
ἀντιπαραταχθέντων |
| 5, 1, 5 |
ἐν
ποσὶ
πτωμάτων
σπῶντες
ἦσαν
|
ἀγριώτεροι. |
Προσεξευρίσκοντες
δ'
ἀεί
τι
καθ' |
| 5, 4, 3 |
δὲ
ἀποβαλὼν
ἐν
πολέμῳ
γενναίως
|
ἀγωνισαμένους. |
Ὁ
μὲν
οὖν
Ἱππικὸς
ἀπὸ |
| 5, 7, 3 |
δεινὸν
ἐδόκει,
καὶ
τῷ
καλῶς
|
ἀγωνισαμένῳ |
μάρτυς
αὐτὸς
ὁ
καὶ
τιμήσων |
| 5, 1, 2 |
κορυφὴν
ἔχων
τοὺς
πολεμίους
οὔτ'
|
ἀδεεῖς |
ἐποιεῖτο
τὰς
προσβολὰς
οὔτε
δι' |
| 5, 2, 3 |
σκέπης
ἀξίους
εἶναι,
ὡς
ἂν
|
ἀδεέστερον |
τειχίσαιντο.
Καταρχομένων
δ'
ἄρτι
τῆς |
| 5, 1, 4 |
αὐτοὺς
πολλάκις
μέθη
καὶ
κάματος,
|
ἀδεέστερον |
τοῖς
περὶ
τὸν
Σίμωνα
μετὰ |
| 5, 8, 1 |
δίχα
τῆς
τοῦ
δήμου
βλάβης
|
ἄδειαν |
ἐξόδου,
τῷ
δήμῳ
δὲ
τὰς |
| 5, 6, 4 |
κατὰ
Ῥωμαίων
συνελθεῖν,
κηρύσσει
μὲν
|
ἄδειαν |
ὁ
Σίμων
τοῖς
ἀπὸ
τοῦ |
| 5, 2, 5 |
τοῦ
περιβαλέσθαι
τὸ
στρατόπεδον
αὐτοῖς
|
ἄδειαν |
παρέσχε.
~(Λωφήσαντος
δὲ
πρὸς
βραχὺ |
| 5, 2, 4 |
τείχη,
καὶ
τοῦ
πολέμου
μετ'
|
ἀδείας |
ἀντιπολίζοντος
ἑαυτόν,
οἱ
δ'
ὥσπερ |
| 5, 13, 6 |
συνόντας
ἔλεγεν,
ὡς
δεῖ
μετ'
|
ἀδείας |
καταχρήσασθαι
τοῖς
θείοις
ὑπὲρ
τοῦ |
| 5, 6, 3 |
διέφθειρον.
Ἀλλ'
οὐδὲ
κακούμενοι
μετ'
|
ἀδείας |
παρεῖχον
Ῥωμαίοις
ἐγείρειν
τὰ
χώματα, |
| 5, 4, 3 |
ἀφ'
ὧν
ὠνόμασε
τοὺς
πύργους,
|
ἀδελφῷ |
καὶ
φίλῳ
καὶ
γυναικί,
τὴν |
| 5, 3, 5 |
τριῶν
ταγμάτων
καὶ
ἡ
πληθὺς
|
ἀδεῶς |
παρώδευσεν.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
Τίτος |
| 5, 12, 3 |
καὶ
διὰ
τὸ
κατὰ
σφᾶς
|
ἄδηλον· |
πολλοὶ
γοῦν
τοῖς
ὑπ'
αὐτῶν |
| 5, 13, 5 |
τινὲς
τοιαῦτα
δρῶσιν
κέρδους
ἕνεκεν
|
ἀδήλου, |
μηδὲ
τὰ
ὅπλα
σφῶν
αὐτῶν |
| 5, 1, 6 |
καὶ
μετὰ
πίστεως
λαμπρᾶς
ἐξ
|
ἀδήλου |
τῇ
τύχῃ
προσέθετο,
σύμβουλός
γε |
| 5, 4, 2 |
καθῆκον
ἀντικρὺ
τῶν
Ἑλένης
μνημείων,
|
Ἀδιαβηνὴ |
βασιλὶς
ἦν
αὕτη
Ἰζάτου
βασιλέως |
| 5, 11, 5 |
βασιλικῶν
Μαριάμμης
θεράπων,
μεθ'
ὧν
|
Ἀδιαβηνός |
τις
υἱὸς
Ναβαταίου,
τοὔνομα
κληθεὶς |
| 5, 6, 1 |
οὗτος
ἦν
τῶν
ὑπὲρ
Εὐφράτην
|
Ἀδιαβηνῶν· |
κατεῖχε
δὲ
καὶ
τὴν
πηγὴν |
| 5, 5, 4 |
γὰρ
οὐρανοῦ
τὸ
ἀφανὲς
καὶ
|
ἀδιάκλειστον |
ἐνέφαινε·
κεχρύσωτο
δὲ
τὰ
μέτωπα |
| 5, 1, 5 |
ἀξίους.
Καὶ
τῶν
μὲν
μαχομένων
|
ἀδιάλειπτος |
ἦν
κραυγὴ
μεθ'
ἡμέραν
τε |
| 5, 6, 4 |
καὶ
τοὺς
ἐπιβρίθοντας
τὰς
ἑλεπόλεις
|
ἀδιαλείπτως |
ἔβαλλον,
οἱ
τολμηρότεροι
δὲ
κατὰ |
| 5, 7, 2 |
τῶν
κριῶν
τὰς
ἐμβολάς,
οἳ
|
ἀδιαλείπτως |
παίοντες
ἤνυον
κατ'
ὀλίγον.
ἤδη |
| 5, 2, 4 |
δ'
ἀνὰ
τὸ
ἄστυ
συρρηγνυμένων
|
ἀδιαλείπτως |
τότε
πρῶτον
ἀνέπαυσεν
τὴν
ἐπ' |
| 5, 4, 4 |
εἰς
ξενῶνας
ἑκατοντακλίνους·
ἐν
οἷς
|
ἀδιήγητος |
μὲν
ἡ
ποικιλία
τῶν
λίθων |
| 5, 10, 3 |
καὶ
προκαταπιοῦσι
τὸ
ἁρπαγησόμενον
ὡς
|
ἀδικηθέντες |
ἦσαν
ὠμότεροι.
Δεινὰς
δὲ
βασάνων |
| 5, 9, 4 |
ἐρίζετε,
τίς
χείρων
γένηται,
τῆς
|
ἀδικίας |
ὥσπερ
ἀρετῆς
ἐπίδειξιν
ποιούμενοι.
Καταλείπεται |
| 5, 9, 4 |
προσδοκᾶν
ἐπὶ
δικαίοις
οἷος
ἐπ'
|
ἀδίκοις |
ἐφάνη.
Καὶ
παραχρῆμα
δὲ
ἀμύνειν |
| 5, 9, 4 |
οὐ
θεὸς
ὁ
κτίσας
ἂν
|
ἀδικῶνται |
Ἰουδαίων
ἔκδικος;
οὐκ
ἐπιστραφέντες
ὄψεσθε |
| 5, 2, 4 |
τὰς
ὁρμὰς
τῇ
στάσει,
συνεταράχθησαν
|
ἀδοκήτως, |
καὶ
τῶν
ἔργων
ἀφέμενοι
τινὲς |
| 5, 9, 3 |
εἶναι.
Δεῖν
μέντοι
καὶ
δεσπότας
|
ἀδοξεῖν |
ταπεινοτέρους,
οὐχ
οἷς
ὑποχείρια
τὰ |
| 5, 3, 4 |
νικᾶν
παρὰ
Ῥωμαίοις
δίχα
παραγγέλματος
|
ἀδοξεῖται. |
Τοιαῦτα
διατεινάμενος
πρὸς
τοὺς
ἡγεμόνας |
| 5, 8, 1 |
φιλάνθρωπον
ἀσθένεια,
καὶ
τὸν
Τίτον
|
ἀδυναμίᾳ |
τοῦ
τὴν
ἄλλην
πόλιν
ἑλεῖν |
| 5, 2, 2 |
δὲ
πρόσω
μὲν
ἦν
χωρεῖν
|
ἀδύνατον· |
ἐκτετάφρευτο
γὰρ
ἀπὸ
τοῦ
τείχους |
| 5, 10, 5 |
οὖν
ἐπεξιέναι
τὴν
παρανομίαν
αὐτῶν
|
ἀδύνατον, |
συνελόντα
δὲ
εἰπεῖν,
μήτε
πόλιν |
| 5, 5, 7 |
ὁπότε
δ'
εἰσίοι
εἰς
τὸ
|
ἄδυτον· |
εἰσῄει
δ'
ἅπαξ
κατ'
ἐνιαυτὸν |
| 5, 11, 5 |
στρατόπεδα,
Ἰουδαῖοι
δὲ
προσέκειντο
πλείους
|
ἀεὶ |
γινόμενοι
τῶν
ἔνδοθεν
προσβοηθούντων
καὶ |
| 5, 1, 4 |
τὸν
Σίμωνα
μετὰ
πλειόνων
ἐπεξέθεεν.
|
Ἀεὶ |
δ'
ἐφ'
ὅσον
τρέψαιτο
τῆς |
| 5, 2, 4 |
τὴν
ὁρμὴν
ἧττον
φυλαττομένους
ἐτίτρωσκον,
|
ἀεὶ |
δὲ
πληθυούσης
τῆς
ἐκδρομῆς
μᾶλλον |
| 5, 2, 2 |
δὲ
ξίφει
τοὺς
κατὰ
πλευρὸν
|
ἀεὶ |
διαστέλλων
καὶ
πολλοὺς
τῶν
ἀντιπροσώπων |
| 5, 3, 4 |
τὸ
πρὸς
τοὺς
ἡγεμόνας
εὐπειθὲς
|
ἀεὶ |
δουλεύει
καὶ
τύχη,
νῦν
ὑπὸ |
| 5, 5, 8 |
κατῄεσαν
οἱ
φρουροί·
καθῆστο
γὰρ
|
ἀεὶ> |
ἐπ'
αὐτῆς
τάγμα
Ῥωμαίων,
καὶ |
| 5, 8, 1 |
τοῖς
ἀπολειφθεῖσι
δεδοικότων.
Πληθύνοντες
δ'
|
ἀεὶ |
Ἰουδαῖοι
καὶ
πολλὰ
πλεονεκτοῦντες
κατ' |
| 5, 3, 4 |
ἔπταισεν
οὕτως,
οἱ
νόμοι
δ'
|
ἀεὶ |
καὶ
τοὺς
βραχύ
τι
τῆς |
| 5, 7, 3 |
ἡγεμονίας,
πρὸ
δὲ
πάντων
Τίτος
|
ἀεὶ |
πᾶσιν
πανταχοῦ
παρατυγχάνων.
Τό
τε |
| 5, 2, 4 |
παιόμενοι.
Προσεγίνοντο
δὲ
τοῖς
Ἰουδαίοις
|
ἀεὶ |
πλείους
ἐπὶ
τῷ
κρατεῖν
τοὺς |
| 5, 5, 7 |
μὲν
σὺν
αὐτοῖς,
ἀλλ'
οὐκ
|
ἀεί, |
ταῖς
δ'
ἑβδομάσι
καὶ
νουμηνίαις |
| 5, 1, 5 |
σπῶντες
ἦσαν
ἀγριώτεροι.
Προσεξευρίσκοντες
δ'
|
ἀεί |
τι
καθ'
αὑτῶν
ὀλέθριον
καὶ |
| 5, 5, 1 |
ἦν.
Τοῖς
δ'
ἑξῆς
αἰῶσιν
|
ἀεί |
τι
τοῦ
λαοῦ
προσχωννύντος
ἀνισούμενος |
| 5, 6, 4 |
Προσεβοήθει
δὲ
τοῖς
πονοῦσιν
αὐτὸς
|
ἀεὶ |
Τίτος,
καὶ
παρ'
ἑκάτερον
τῶν |
| 5, 13, 6 |
τε
καὶ
προσεκόσμησαν
τὸ
ἱερὸν
|
ἀεί, |
τότε
δὲ
ὁ
Ἰουδαῖος
καὶ |
| 5, 9, 4 |
τῷ
κριτῇ,
μαχόμενοι
δὲ
ἔπταισαν
|
ἀεί. |
Τοῦτο
μέν,
ἡνίκα
βασιλεὺς
Βαβυλωνίων |
| 5, 5, 4 |
γῆν,
τῇ
δ'
ὑακίνθῳ
τὸν
|
ἀέρα, |
καὶ
τῇ
πορφύρᾳ
τὴν
θάλασσαν, |
| 5, 3, 1 |
στάσις
ἐπήγειρεν.
Καὶ
τῆς
τῶν
|
ἀζύμων |
ἐνστάσης
ἡμέρας
τεσσαρεσκαιδεκάτῃ
Ξανθικοῦ
μηνός, |
| 5, 7, 3 |
τε
κρατεῖν
ἔθος
καὶ
ἥττης
|
ἀήθεια |
συνεχής
τε
στρατεία
καὶ
διηνεκεῖς |
| 5, 5, 5 |
ἄβατον
δὲ
καὶ
ἄχραντον
καὶ
|
ἀθέατον |
ἦν
πᾶσιν,
ἁγίου
δὲ
ἅγιον |
| 5, 5, 4 |
πορφύρας,
θαυμαστῶς
μὲν
εἰργασμένος,
οὐκ
|
ἀθεώρητον |
δὲ
τῆς
ὕλης
τὴν
κρᾶσιν |
| 5, 13, 6 |
τῶν
ταῦτα
παθόντων
ἤνεγκε
γενεὰν
|
ἀθεωτέραν· |
τῇ
γοῦν
τούτων
ἀπονοίᾳ
πᾶς |
| 5, 10, 3 |
τροφῆς,
ὀρόβοις
μὲν
ἐμφράττοντες
τοῖς
|
ἀθλίοις |
τοὺς
τῶν
αἰδοίων
πόρους,
ῥάβδοις |
| 5, 10, 4 |
δημοτῶν
καὶ
τὰ
πτώματα
τῶν
|
ἀθλίων |
διεμερίζοντο.
Καὶ
τοῦ
μὲν
κρατεῖν |
| 5, 10, 2 |
καὶ
μὴ
τὰ
σώματα
τῶν
|
ἀθλίων, |
ὧν
οἱ
μὲν
ἔτι
συνεστῶτες |
| 5, 6, 1 |
Πολεμούντων
δὲ
τούτων,
ὡς
ἔφαμεν,
|
ἆθλον |
ὁ
δῆμος
ἦν
ἑκατέρων,
καὶ |
| 5, 11, 4 |
ὑποκαέντων
ἥ
τε
διώρυξ
ἐνέδωκεν
|
ἀθρόα, |
καὶ
μετὰ
μεγίστου
ψόφου
κατεσείσθη |
| 5, 2, 4 |
κερδήσουσιν
ἀναιμωτὶ
τὴν
πόλιν.
τούτοις
|
ἀθροίζοντες |
ἀλλήλους
παρεκρότουν,
καὶ
τὰς
πανοπλίας |
| 5, 2, 5 |
ἀνῄρει
κατά
τε
τοῦ
πρανοῦς
|
ἀθρόοις |
ἐμπίπτων
ἀνεώθει
τὸ
πλῆθος.
Οἱ |
| 5, 8, 1 |
πλέον
ἀντεῖχον,
οὐ
γὰρ
ἦν
|
ἀθρόους |
διαφυγεῖν
διὰ
στενοῦ
τοῦ
τείχους, |
| 5, 3, 3 |
πλῆθος
χερμάδων
καὶ
βελῶν
παντοίων
|
ἄθρουν |
κατέχεαν,
ὡς
συχνοὺς
μὲν
ἀνελεῖν, |
| 5, 2, 2 |
αὐτόν,
φυγὴ
δὲ
καὶ
χωρισμὸς
|
ἄθρους |
καθ'
οὓς
ἐπελαύνων
γένοιτο.
Συνῆπτον |
| 5, 12, 1 |
σπάσμα
Ἰουδαίοις
συμπεπλέχθαι,
προσιόντων
δ'
|
ἀθρόων |
οὐδὲ
τὴν
ἔφοδον
οἴσειν·
καταχωσθήσεσθαι |
| 5, 13, 4 |
πεφυσημένοι
καὶ
ὥσπερ
ὑδρωπιῶντες,
ἔπειτα
|
ἀθρόως |
κενοῖς
ὑπερεμπιπλάμενοι
τοῖς
σώμασιν
ἐρρήγνυντο |
| 5, 11, 4 |
ἔκπληξις
μὲν
πρὸς
τὸ
αἰφνίδιον,
|
ἀθυμία |
δὲ
πρὸς
τὴν
ἐπίνοιαν
ἐμπίπτει, |
| 5, 12, 4 |
ἐκτρέχοντος,
ἤδη
γὰρ
καὶ
τούτων
|
ἀθυμία |
καὶ
λιμὸς
ἐφήπτετο,
ἐπ'
εὐθυμίαις |
| 5, 13, 3 |
καὶ
τὸ
καταλειπόμενον
πλῆθος
ἐπέσχεν
|
ἀθυμία |
πεπεισμένους
οἴχεσθαι
τῷ
ὄντι
δι' |
| 5, 11, 6 |
χωμάτων
Ῥωμαῖοι
μὲν
ἦσαν
ἐν
|
ἀθυμίαις |
τὸν
μακρὸν
κάματον
ἐπὶ
μιᾶς |
| 5, 13, 6 |
ἐπανήγαγεν.
~(Ἰωάννης
δ'
ὡς
ἐπέλειπον
|
αἱ |
ἁρπαγαὶ
παρὰ
τοῦ
δήμου,
πρὸς |
| 5, 6, 3 |
ἀνέτρεπον.
Ταλαντιαῖοι
μὲν
γὰρ
ἦσαν
|
αἱ |
βαλλόμεναι
πέτραι,
δύο
δὲ
καὶ |
| 5, 5, 2 |
προσημαίνουσαι
νόμον
αἱ
μὲν
Ἑλληνικοῖς
|
αἱ |
δὲ
Ῥωμαικοῖς
γράμμασιν
μηδένα
ἀλλόφυλον |
| 5, 9, 4 |
ἆρα
χερσὶν
ἀνθρωπίναις
ἔπεσεν;
Οὐχ
|
αἱ |
μὲν
ἀπὸ
τῶν
ὅπλων
ἠρεμοῦσαι |
| 5, 5, 2 |
τὸν
τῆς
ἁγνείας
προσημαίνουσαι
νόμον
|
αἱ |
μὲν
Ἑλληνικοῖς
αἱ
δὲ
Ῥωμαικοῖς |
| 5, 5, 3 |
οὐδὲν
ἀπελείποντο.
~(Τῶν
δὲ
πυλῶν
|
αἱ |
μὲν
ἐννέα
χρυσῷ
καὶ
ἀργύρῳ |
| 5, 9, 4 |
γὰρ
καὶ
πηγαὶ
πλουσιώτεραι
ῥέουσιν
|
αἱ |
ξηρανθεῖσαι
πρότερον
ὑμῖν·
πρὸ
γοῦν |
| 5, 4, 1 |
διῃρημένων,
εἰς
ἣν
ἐπάλληλοι
κατέληγον
|
αἱ |
οἰκίαι.
Τῶν
δὲ
λόφων
ὁ |
| 5, 5, 7 |
μὲν
οἱ
κώδωνες,
ἀστραπῆς
δ'
|
αἱ |
ῥοαὶ
σημεῖον.
Ἡ
δὲ
τὸ |
| 5, 2, 1 |
δὲ
τούτους
περὶ
τὸν
αἰετὸν
|
αἱ |
σημαῖαι,
καὶ
ἔμπροσθεν
οἱ
σαλπικταὶ |
| 5, 5, 2 |
διηνεκὲς
ἐδεδόμητο
ταύτῃ
τὸ
τεῖχος.
|
Αἱ |
στοαὶ
δὲ
μεταξὺ
τῶν
πυλῶν |
| 5, 5, 2 |
αὐτῶν
ἔργα
διπλαῖ
μὲν
γὰρ
|
αἱ |
στοαὶ
πᾶσαι,
κίονες
δ'
αὐταῖς |
| 5, 1, 5 |
Καὶ
θρήνων
μὲν
αἰτίας
ἐπαλλήλους
|
αἱ |
συμφοραὶ
προσέφερον,
τὰς
δ'
οἰμωγὰς |
| 5, 5, 3 |
κεκαλυμμέναι
πανταχόθεν
ἦσαν
ὁμοίως
τε
|
αἵ |
τε
παραστάδες
καὶ
τὰ
ὑπέρθυρα, |
| 5, 1, 6 |
μετὰ
τῶν
λοιπῶν,
πρὸς
οἷς
|
αἵ |
τε
τῶν
βασιλέων
συμμαχίαι
πολὺ |
| 5, 5, 2 |
κλίμακες
ἀνῆγον
ἐπὶ
τὰς
πύλας,
|
αἳ |
ἀπὸ
μὲν
ἄρκτου
καὶ
μεσημβρίας |
| 5, 9, 4 |
ἐν
νυκτὶ
φαντασμάτων
ἔφευγεν
ὁ
|
Αἰγύπτιος, |
ἀργύρῳ
δὲ
καὶ
χρυσῷ
τοὺς |
| 5, 9, 4 |
θεῷ.
Βασιλεὺς
ὁ
τότε
Νεχαὼς
|
Αἰγυπτίων, |
ὁ
δ'
αὐτὸς
ἐκαλεῖτο
καὶ |
| 5, 3, 1 |
Ἰουδαῖοι
τὸν
πρῶτον
ἀπαλλαγῆναι
καιρὸν
|
Αἰγυπτίων, |
οἱ
μὲν
περὶ
τὸν
Ἐλεάζαρον |
| 5, 1, 6 |
Ἀλέξανδρος,
πρότερον
μὲν
αὐτοῖς
τὴν
|
Αἴγυπτον |
διέπων,
τότε
δὲ
τῶν
στρατευμάτων |
| 5, 9, 4 |
οἶδεν
τὴν
παντὸς
θηρίου
καταπλησθεῖσαν
|
Αἴγυπτον |
καὶ
πάσῃ
φθαρεῖσαν
νόσῳ,
τὴν |
| 5, 9, 4 |
Ἑβραίους
ἐδωρεῖτο;
Εἴπω
τὴν
εἰς
|
Αἴγυπτον |
μετοικίαν
τῶν
πατέρων;
οὐ
τυραννούμενοι |
| 5, 1, 1 |
προειρήκαμεν
τρόπον
διοδεύσας
τὴν
ὑπὲρ
|
Αἰγύπτου |
μέχρι
Συρίας
ἐρημίαν
εἰς
Καισάρειαν |
| 5, 5, 7 |
Ἐλειτούργει
δὲ
τοὺς
μηροὺς
μέχρις
|
αἰδοίου |
διαζώματι
καλύπτων
λινοῦν
τε
ὑποδύτην |
| 5, 10, 3 |
ἐμφράττοντες
τοῖς
ἀθλίοις
τοὺς
τῶν
|
αἰδοίων |
πόρους,
ῥάβδοις
δ'
ὀξείαις
ἀναπείροντες |
| 5, 11, 5 |
ἀνάγκην
πολλοὶ
τῶν
τραπέντων
ἐπεστράφησαν
|
αἰδούμενοι. |
Διαθέντες
δὲ
καὶ
τοὺς
ὀξυβελεῖς |
| 5, 13, 5 |
μηδὲ
τὰ
ὅπλα
σφῶν
αὐτῶν
|
αἰδούμενοι |
πεποιημένα
ἀργύρου
τε
καὶ
χρυσοῦ, |
| 5, 9, 4 |
τὰς
πανοπλίας,
λάβετε
ἤδη
κατερειπομένης
|
αἰδῶ |
πατρίδος,
ἐπιστράφητε
καὶ
θεάσασθε
τὸ |
| 5, 2, 5 |
τῶν
φίλων
παραινούντων,
ὅσοι
δι'
|
αἰδῶ |
τὴν
πρὸς
τὸν
ἡγεμόνα
τοῦ |
| 5, 11, 3 |
πάντα
πλὴν
ὀλίγων·
διὰ
γὰρ
|
αἰδῶ |
τῆς
ὑποσχέσεως
προσεφιλονείκει
μαχόμενα·
καὶ |
| 5, 10, 3 |
οὐδὲν
δ'
οὕτως
ἀπόλλυσιν
ὡς
|
αἰδῶ· |
τὸ
γὰρ
ἄλλως
ἐντροπῆς
ἄξιον |
| 5, 11, 6 |
σωτηρίας
παραμενόντων
καὶ
Ῥωμαίους
ἐτόνωσεν
|
αἰδὼς |
δόξης
τε
καὶ
τῶν
ὅπλων |
| 5, 2, 5 |
ὅλῳ
τῷ
τάγματι.
Τοὺς
δ'
|
αἰδὼς |
ἐπέστρεφε,
καὶ
πλεῖόν
τι
φυγῆς |
| 5, 1, 5 |
οὔτε
πρὸς
τοὺς
ζῶντας
ἦν
|
αἰδὼς |
ἔτι
τοῖς
προσήκουσιν
οὔτε
πρόνοια |
| 5, 7, 3 |
ἡγεμόσιν,
μάλιστα
δὲ
τοῦ
Σίμωνος
|
αἰδὼς |
ἦν
καὶ
δέος,
οὕτως
τε |
| 5, 3, 3 |
τῶν
κατόπιν
βιαζομένων,
καὶ
ἄλλως
|
αἰδὼς |
τῆς
διαμαρτίας
καὶ
τῶν
ἡγεμόνων |
| 5, 2, 1 |
μετὰ
δὲ
τούτους
περὶ
τὸν
|
αἰετὸν |
αἱ
σημαῖαι,
καὶ
ἔμπροσθεν
οἱ |
| 5, 11, 1 |
καὶ
προβασανιζόμενοι
τοῦ
θανάτου
πᾶσαν
|
αἰκίαν |
ἀνεσταυροῦντο
τοῦ
τείχους
ἀντικρύ.
Τίτῳ |
| 5, 3, 1 |
τηνικαῦτα
ἐπιγνωσθεὶς
ὡς
ζηλωτὴς
πρὸς
|
αἰκίαν |
ἀνήγετο.
Πολλὰ
δὲ
δεινὰ
τοὺς |
| 5, 1, 5 |
δοχθὲν
ἀφειδῶς
δρῶντες
οὐδεμίαν
οὔτ'
|
αἰκίας |
ὁδὸν
οὔτε
ὠμότητος
παρέλειπον.
Ἀμέλει |
| 5, 9, 4 |
τῆς
ἑαυτῶν
σωτηρίας
τὸ
ἐμὸν
|
αἷμα· |
κἀγὼ
θνήσκειν
ἕτοιμος,
εἰ
μετ' |
| 5, 8, 2 |
κακῶν
καὶ
τὸ
τῆς
πόλεως
|
αἷμα |
πίνειν·
ἔνδεια
δὲ
τοὺς
ἀγαθοὺς |
| 5, 1, 3 |
ἱερεῦσι
βέβηλοι
συνεφύροντο,
καὶ
παντοδαπῶν
|
αἷμα |
πτωμάτων
ἐν
τοῖς
θείοις
περιβόλοις |
| 5, 10, 4 |
μετελάμβανεν·
ἀντιπροέπινον
δὲ
ἀλλήλοις
τὸ
|
αἷμα |
τῶν
δημοτῶν
καὶ
τὰ
πτώματα |
| 5, 9, 4 |
προσκυνῶν
δὲ
τὸν
ὑφ'
ὑμῶν
|
αἱμαχθέντα |
χῶρον
ὁμοφύλῳ
φόνῳ
καὶ
τρέμων |
| 5, 7, 4 |
τοὺς
ὡρμημένους
τῶν
φίλων
κατέσχεν·
|
Αἰνείας |
δέ
τις
τῶν
αὐτομόλων
αὐτὸς |
| 5, 7, 4 |
φέροι
μεθ'
αὑτοῦ,
σπουδαιότερον
ὁ
|
Αἰνείας |
διαπετάσας
τὸν
κόλπον
προσέδραμεν.
Ἀράμενος |
| 5, 5, 4 |
εἰκόνα
τῶν
ὅλων·
ἐδόκει
γὰρ
|
αἰνίττεσθαι |
τῇ
κόκκῳ
μὲν
τὸ
πῦρ, |
| 5, 8, 1 |
σφᾶς
αὐτοὺς
εἰς
τὸ
πῦρ.
|
~(Αἱρεῖ |
δὲ
Καῖσαρ
ταύτῃ
τὸ
τεῖχος |
| 5, 13, 3 |
δὲ
τούτων
ὁ
Ἰώσηπος
μὲν
|
αἴρεται |
βραχύ
τι
τῶν
πραττομένων
ἐπαίων, |
| 5, 6, 2 |
διὰ
τῆς
Ἀντωνίας
τὸ
ἱερὸν
|
αἱρήσειν |
ἐπενόει.
Ἐν
δὲ
τούτῳ
περιιόντος |
| 5, 9, 2 |
ταύτῃ
μὲν
τὴν
ἄνω
πόλιν
|
αἱρήσειν |
ἐπινοῶν,
τὸ
δ'
ἱερὸν
κατὰ |
| 5, 11, 5 |
δράξασθαι
τῶν
ὀργάνων
τὸ
πῦρ.
|
Αἰρομένης |
δὲ
ἤδη
τῆς
φλογὸς
Ῥωμαῖοι |
| 5, 3, 4 |
χειρῶν
ἀκρασίαν
ἁλίσκονται,
τὸ
πάντων
|
αἴσχιστον, |
ἀστρατήγητοι
μαχόμενοι
παρόντος
Καίσαρος.
Ἦ |
| 5, 11, 5 |
ὑποχωρήσαντα
καθ'
ἣν
δήποτ'
οὖν
|
αἰτίαν |
θνήσκειν.
Οὗτοι
τοῦ
μετὰ
κολάσεως |
| 5, 1, 5 |
ὀδυρμοὶ
δέει.
Καὶ
θρήνων
μὲν
|
αἰτίας |
ἐπαλλήλους
αἱ
συμφοραὶ
προσέφερον,
τὰς |
| 5, 3, 1 |
τοὺς
ἀναιτίους
διαθέντες
ἐκεχειρίαν
τοῖς
|
αἰτίοις |
ἔδοσαν,
καὶ
προελθόντας
ἐκ
τῶν |
| 5, 9, 1 |
ἐκράτει
τούς
τε
ἀναιτίους
τοῖς
|
αἰτίοις |
συναπολέσθαι
καὶ
τῇ
στάσει
τὴν |
| 5, 1, 5 |
οὔτε
πρόνοια
τῶν
ἀπολωλότων
ταφῆς.
|
Αἴτιον |
δὲ
ἀμφοτέρων
ἡ
καθ'
ἑαυτὸν |
| 5, 13, 5 |
τὸ
ἱππικὸν
περιστήσας
κατακοντίσαι
τοὺς
|
αἰτίους, |
εἰ
μὴ
πολὺ
πλῆθος
ἐνείχετο |
| 5, 6, 2 |
ὑπελάμβανον
καὶ
λήψεσθαι
παρὰ
τῶν
|
αἰτίων |
αὐτοὶ
δίκας,
εἰ
Ῥωμαῖοι
περιγένοιντο. |
| 5, 13, 1 |
πρὸ
τῶν
τέκνων
καὶ
ταύτην
|
αἰτούμενον |
τὴν
χάριν
ἀνθ'
ὧν
ἀνοίξειεν |
| 5, 9, 4 |
Ῥωμαῖοι
δὲ
τὸν
συνήθη
δασμὸν
|
αἰτοῦσιν, |
ὃν
οἱ
πατέρες
ἡμῶν
τοῖς |
| 5, 11, 4 |
Ῥωμαίοις
ἔκπληξις
μὲν
πρὸς
τὸ
|
αἰφνίδιον, |
ἀθυμία
δὲ
πρὸς
τὴν
ἐπίνοιαν |
| 5, 2, 4 |
παρεκρότουν,
καὶ
τὰς
πανοπλίας
ἁρπάσαντες
|
αἰφνιδίως |
ἐπεκθέουσι
τῷ
δεκάτῳ
τάγματι
καὶ |
| 5, 6, 4 |
Τριχόθεν
δ'
ἐξαισίου
κτύπου
περιηχήσαντος
|
αἰφνιδίως |
τὴν
πόλιν
κραυγή
τε
παρὰ |
| 5, 11, 5 |
Ἰουδαῖοι
τοῖς
προστυχοῦσι
καὶ
ταῖς
|
αἰχμαῖς |
ἀφυλάκτως
ἐμπίπτοντες
αὐτοῖς
τοῖς
σώμασι |
| 5, 11, 2 |
τοὺς
κεκρατημένους
ἱκέτας
ἔλεγον,
οὐκ
|
αἰχμαλώτους. |
Τοῦτο
πολλοὺς
τῶν
αὐτομολεῖν
ὡρμημένων |
| 5, 5, 1 |
εἰς
ὃ
μακροὶ
μὲν
ἐξαναλώθησαν
|
αἰῶνες |
αὐτοῖς
καὶ
οἱ
ἱεροὶ
δὲ |
| 5, 10, 5 |
τοιαῦτα
πεπονθέναι
μήτε
γενεὰν
ἐξ
|
αἰῶνος |
γεγονέναι
κακίας
γονιμωτέραν,
οἵ
γε |
| 5, 5, 1 |
ναὸς
ἦν.
Τοῖς
δ'
ἑξῆς
|
αἰῶσιν |
ἀεί
τι
τοῦ
λαοῦ
προσχωννύντος |
| 5, 2, 1 |
κατὰ
τὸν
ὑπὸ
Ἰουδαίων
πατρίως
|
Ἀκανθῶν |
αὐλῶνα
καλούμενον
πρός
τινι
κώμῃ |
| 5, 9, 4 |
καὶ
πάσῃ
φθαρεῖσαν
νόσῳ,
τὴν
|
ἄκαρπον |
γῆν>
τὸν
ἐπιλείποντα
Νεῖλον,
τὰς |
| 5, 6, 4 |
διεκίνησε
πύργου.
Τὸ
δὲ
τεῖχος
|
ἀκέραιον |
ἦν·
οὐδὲ
γὰρ
εὐθέως
συνεκινδύνευε |
| 5, 9, 2 |
ληφθέντος
οὐδὲ
τὸ
ἄστυ
κατέχειν
|
ἀκίνδυνον |
ἦν·
πρὸς
ἑκατέρῳ
δὲ
μέρει |
| 5, 9, 4 |
φρουρᾶς
προπεμπομένους
πατέρας
ἡμῶν
ἀναιμάκτους
|
ἀκινδύνους, |
οὓς
ὁ
θεὸς
αὑτῷ
νεωκόρους |
| 5, 7, 3 |
μηδὲν
τὸν
δρῶντα
παθεῖν,
ἐν
|
ἀκινδύνῳ |
τῷ
κατὰ
σφᾶς
ἐκέλευσεν
ἀνδρίζεσθαι. |
| 5, 13, 2 |
δὲ
ὤκνουν
ὡς
μετὰ
μικρὸν
|
ἀκινδύνως |
ληψόμενοι
τὴν
πόλιν.
Ἐν
ὅσῳ |
| 5, 11, 3 |
μακάριον.
Ἀλλ'
ὅ
γε
παῖς
|
ἀκμάζοντος |
αὐτοῦ
τηνικαῦτα
παρὼν
θαυμάζειν
ἔφασκε, |
| 5, 12, 3 |
μετὰ
γέλωτος
ἐξῄεσαν,
τάς
τε
|
ἀκμὰς |
τῶν
ξιφῶν
ἐδοκίμαζον
ἐν
τοῖς |
| 5, 9, 3 |
καὶ
τὸ
κρατεῖν
παρ'
οἷς
|
ἀκμὴ |
τῶν
ὅπλων
εἶναι.
Διὰ
τοῦτο |
| 5, 10, 3 |
ἕδρας,
τὰ
φρικτὰ
δὲ
καὶ
|
ἀκοαῖς |
ἔπασχέ
τις
εἰς
ἐξομολόγησιν
ἑνὸς |
| 5, 9, 4 |
τοῦ
θεοῦ
λέγων
εἰς
ἀναξίους
|
ἀκοάς· |
ἀκούετε
δ'
ὅμως,
ἵνα
γνῶτε |
| 5, 11, 2 |
καὶ
τηλικαύτην
πατρίδα
καὶ
ναὸν
|
ἀκοινώνητον |
ἄλλοις.
Περιιὼν
δὲ
τὰ
χώματα |
| 5, 11, 2 |
κατήπειγεν
ὡς
οὐκ
εἰς
μακρὰν
|
ἀκολουθήσων |
ἔργοις
τῷ
λόγῳ.
Πρὸς
ταῦτα |
| 5, 10, 3 |
ἐκ
τῶν
φαρύγγων
ἀναθλίβοντες
τὰς
|
ἀκόλους |
ἀνέφερον.
Ἐτύπτοντο
δὲ
γέροντες
ἀντεχόμενοι |
| 5, 10, 5 |
πόλιν
ἀνέτρεψαν
αὐτοί,
Ῥωμαίους
δ'
|
ἄκοντας |
ἠνάγκασαν
ἐπιγραφῆναι
σκυθρωπῷ
κατορθώματι
καὶ |
| 5, 7, 2 |
ἀπ'
αὐτῶν
ἐβάλλοντο
καὶ
τοῖς
|
ἀκοντισταῖς |
καὶ
τοξόταις
καὶ
λιθοβόλοις.
Οὔτε |
| 5, 6, 2 |
ἵστησι
τῶν
χωμάτων
τούς
τε
|
ἀκοντιστὰς |
καὶ
τοξότας
καὶ
πρὸ
τούτων |
| 5, 9, 4 |
πάντα
ἐφορᾷ
καὶ
τῶν
σιγωμένων
|
ἀκούει; |
Τί
δὲ
σιγᾶται
παρ'
ὑμῖν |
| 5, 2, 5 |
σαλεύει
τὰ
πάντα,
τούτων
οὐδ'
|
ἀκούειν |
ἔδοξε,
τοῖς
δὲ
καθ'
αὑτὸν |
| 5, 9, 4 |
θεοῦ
λέγων
εἰς
ἀναξίους
ἀκοάς·
|
ἀκούετε |
δ'
ὅμως,
ἵνα
γνῶτε
μὴ |
| 5, 13, 7 |
γενέσθαι
τροφήν.
Ταῦτα
Ῥωμαῖοι
μὲν
|
ἀκούοντες |
ἠλέησαν,
οἱ
στασιασταὶ
δὲ
καὶ |
| 5, 13, 3 |
ὄντι
δι'
ὃν
αὐτομολεῖν
ἐθάρρουν.
|
Ἀκούσασα |
δὲ
ἡ
τοῦ
Ἰωσήπου
μήτηρ |
| 5, 11, 6 |
ὀμμάτων,
ἡ
κραυγὴ
δὲ
τῶν
|
ἀκοῶν |
ἐπεκράτει,
καὶ
οὐδετέρῳ
παρῆν
ἔτι |
| 5, 4, 1 |
ἡμῶν·
ἅτερος
δὲ
ὁ
καλούμενος
|
Ἄκρα |
καὶ
τὴν
κάτω
πόλιν
ὑφεστὼς |
| 5, 4, 3 |
πύργῳ
βασίλειον
δοκεῖν.
Τὰ
δ'
|
ἄκρα |
τοῖς
προμαχῶσι
καὶ
ταῖς
τύρσεσιν |
| 5, 2, 5 |
τοῦ
τείχους
καθῆστο,
προπηδῶσι
πλῆθος
|
ἀκραιφνέστερον |
μετὰ
τοσαύτης
ὁρμῆς,
ὡς
τὸν |
| 5, 6, 1 |
καὶ
τὴν
πηγὴν
καὶ
τῆς
|
Ἄκρας, |
αὕτη
δ'
ἦν
ἡ
κάτω |
| 5, 10, 2 |
τῶν
οἰκιῶν
τινὲς
μὲν
ὑπ'
|
ἄκρας |
ἐνδείας
ἀνέργαστον
τὸν
σῖτον
ἤσθιον, |
| 5, 4, 1 |
λόφος,
ταπεινότερός
τε
φύσει
τῆς
|
Ἄκρας |
καὶ
πλατείᾳ
φάραγγι
διειργόμενος
ἄλλῃ |
| 5, 4, 1 |
ἱερῷ
τὴν
πόλιν
καὶ
τῆς
|
Ἄκρας |
κατεργασάμενοι
τὸ
ὕψος
ἐποίησαν
χθαμαλώτερον, |
| 5, 3, 4 |
ἐναντίων
πταίουσι
καὶ
διὰ
χειρῶν
|
ἀκρασίαν |
ἁλίσκονται,
τὸ
πάντων
αἴσχιστον,
ἀστρατήγητοι |
| 5, 5, 7 |
μὲν
ἀμπεχόμενοι,
μάλιστα
δὲ
ἀπὸ
|
ἀκράτου |
νήφοντες
δέει
τῆς
θρησκείας,
ὡς |
| 5, 13, 6 |
καὶ
τῆς
γυναικὸς
αὐτοῦ
πεμφθέντων
|
ἀκρατοφόρων. |
Οἱ
μέν
γε
Ῥωμαίων
βασιλεῖς |
| 5, 1, 1 |
ἁλώσεως
τῇ
πόλει,
προδεδήλωται
μετὰ
|
ἀκριβείας |
ὅθεν
τε
ἔφυ
καὶ
πρὸς |
| 5, 5, 8 |
καὶ
τῶν
τειχῶν
αὖθις
εἰπεῖν
|
ἀκριβέστερον |
ἕκαστα
προτεθειμένοις
ἐπὶ
τοῦ
παρόντος |
| 5, 5, 7 |
τοῦτον
ἐθῶν
καὶ
νόμων
αὖθις
|
ἀκριβέστερον |
ἐροῦμεν·
οὐ
γὰρ
ὀλίγος
περὶ |
| 5, 7, 4 |
παραστήματος,
καὶ
μὴ
δυνάμενοι
κάτωθεν
|
ἀκριβῶς |
τὸ
γεγενημένον
ἰδεῖν
ἐθαύμαζόν
τε |
| 5, 3, 1 |
τῆς
στάσεως
λαοῦ
κατὰ
πάντων
|
ἄκριτον |
οἰομένων
εἶναι
τὴν
ἐπίθεσιν,
τῶν |
| 5, 8, 1 |
τοῦ
Τίτου.
Διαστήσας
γὰρ
ἐπ'
|
ἄκροις |
τοῖς
στενωποῖς
τοὺς
τοξότας
καὶ |
| 5, 2, 4 |
τὸν
τειχισμὸν
ἀνέπεμπεν
εἰς
τὴν
|
ἀκρώρειαν. |
~(Ἰουδαίοις
δὲ
τοῦτ'
ἐδόκει
φυγή, |
| 5, 5, 6 |
ἰδεῖν
τὰς
ὄψεις
ὥσπερ
ἡλιακαῖς
|
ἀκτῖσιν |
ἀπέστρεφεν.
Τοῖς
γε
μὴν
ἀφικνουμένοις |
| 5, 12, 4 |
αὐτῶν
ἡμέρου
τὴν
ψυχὴν
οὔτ'
|
ἀλγηδὼν |
ἥπτετο
τοῦ
σώματος,
οἵ
γε |
| 5, 1, 1 |
Ἔτι
δ'
αὐτοῦ
κατὰ
τὴν
|
Ἀλεξάνδρειαν |
συγκαθισταμένου
τῷ
πατρὶ
τὴν
ἡγεμονίαν |
| 5, 6, 5 |
ὀργάνων,
εἰ
μὴ
τῶν
ἀπ'
|
Ἀλεξανδρείας |
ἐπιλέκτων
ἀντέστησαν
οἱ
πολλοὶ
παρὰ |
| 5, 4, 3 |
τὴν
Φάρον
ἐκπυρσεύοντι
τοῖς
ἐπὶ
|
Ἀλεξανδρείας |
πλέουσι,
τῇ
περιοχῇ
δὲ
πολὺ |
| 5, 1, 6 |
μὲν
γὰρ
αὐτῷ
τῶν
ἀπ'
|
Ἀλεξανδρείας |
στρατευμάτων
ἐπίλεκτοι,
τρισχίλιοι
δὲ
συνείποντο |
| 5, 5, 3 |
πύλαις
ἐπέχεεν
ὁ
Τιβερίου
πατὴρ
|
Ἀλέξανδρος. |
Βαθμοὶ
δὲ
δεκαπέντε
πρὸς
τὴν |
| 5, 1, 6 |
εὔνοιάν
τε
καὶ
σύνεσιν
Τιβέριος
|
Ἀλέξανδρος, |
πρότερον
μὲν
αὐτοῖς
τὴν
Αἴγυπτον |
| 5, 7, 3 |
τοῦ
ἱεροῦ
καὶ
πρὸ
τῶν
|
Ἀλεξάνδρου |
τοῦ
βασιλέως
αὐτῶν
μνημείων
μαχόμενοι, |
| 5, 11, 3 |
εἰ
μέλλοιεν
κρατεῖν,
δεῖ
τῆς
|
Ἀλεξάνδρου |
τύχης.
~(Τοῖς
δὲ
Ῥωμαίοις
ἀρξαμένοις |
| 5, 12, 2 |
ἐπεσκέπτετο,
τὴν
δευτέραν
δ'
ἐπέτρεψεν
|
Ἀλεξάνδρῳ, |
τὴν
τρίτην
δ'
ἔλαχον
οἱ |
| 5, 1, 2 |
ἀνεπαύετο
φονῶν
οὗτος,
τὸ
δ'
|
ἀληθὲς |
αὑτοῦ
μεταγενεστέρῳ
τυράννῳ
μὴ
φέρων |
| 5, 2, 1 |
ἐνδοῖεν·
πέπυστο
γάρ,
ὅπερ
ἦν
|
ἀληθές, |
τοῖς
στασιώδεσι
καὶ
λῃστρικοῖς
τὸν |
| 5, 11, 3 |
πολλοί,
συννοοῦντες
ὅτι
καὶ
τοῖς
|
ἀληθῶς |
Μακεδόσιν,
εἰ
μέλλοιεν
κρατεῖν,
δεῖ |
| 5, 11, 1 |
καὶ
κατελείπετο
λανθάνοντας
τοὺς
πολεμίους
|
ἁΛίσκεσθαι. |
Λαμβανόμενοι
δὲ
κατ'
ἀνάγκην
ἠμύνοντο, |
| 5, 11, 1 |
ἔστι
δὲ
ὅτε
καὶ
πλειόνων
|
ἁλισκομένων, |
οὔτε
δὲ
τοὺς
βίᾳ
ληφθέντας |
| 5, 3, 4 |
πταίουσι
καὶ
διὰ
χειρῶν
ἀκρασίαν
|
ἁλίσκονται, |
τὸ
πάντων
αἴσχιστον,
ἀστρατήγητοι
μαχόμενοι |
| 5, 13, 6 |
οἶμαι
Ῥωμαίων
βραδυνόντων
ἐπὶ
τοὺς
|
ἀλιτηρίους |
ἢ
καταποθῆναι
ἂν
ὑπὸ
χάσματος |
| 5, 2, 2 |
ἐν
μόνῃ
τῇ
καθ'
αὑτὸν
|
ἀλκῇ |
κεῖται
τὸ
σώζεσθαι
τόν
τε |
| 5, 11, 6 |
δὲ
οὐ
τοσοῦτον
ἔτι
κατ'
|
ἀλκὴν |
ὅσον
ἀπογνώσει
σωτηρίας
παραμενόντων
καὶ |
| 5, 11, 3 |
καὶ
φύσει
παράβολος
κατά
τε
|
ἀλκὴν |
τοσοῦτος,
ὡς
ὀλίγῳ
τὰ
τῆς |
| 5, 9, 4 |
δὲ
παρ'
οἷς
πολεμεῖτε
νῦν.
|
Ἀλλ' |
ἀνὴρ
μὲν
ἀγαθὸς
οἰκίαν
ἀσελγῆ |
| 5, 1, 3 |
οὐκ
ὀλοφυρμῶν
οἰκείων
ὁ
καιρός,
|
ἀλλ' |
ἀφηγήσεως
πραγμάτων.
Δίειμι
δὲ
τὰ |
| 5, 6, 2 |
ἡ
καινὴ
πόλις
συνῴκιστο
τειχίζειν,
|
ἀλλ' |
ἐπὶ
τὸ
τρίτον
ἦν
εὐπέτεια, |
| 5, 6, 1 |
ἡ
πόλις
ἐπειράθη
καινοτέρου
πάθους,
|
ἀλλ' |
ἡ
μὲν
χαλεπώτερόν
τι
πρὸ |
| 5, 13, 7 |
δὲ
καὶ
βλέποντες
οὐ
μετενόουν,
|
ἀλλ' |
ἠνείχοντο
μέχρις
αὐτῶν
προελθεῖν·
πεπήρωντο |
| 5, 12, 3 |
ταῖς
συμφοραῖς
οὔτ'
ὀλοφυρμὸς
ἦν,
|
ἀλλ' |
ὁ
λιμὸς
ἤλεγχε
τὰ
πάθη, |
| 5, 7, 4 |
Ἰώσηπον
δοῦναι
τῷ
Κάστορι
δεξιάν.
|
Ἀλλ' |
ὁ
μὲν
οὔτ'
αὐτὸς
ἔφη |
| 5, 11, 3 |
χρὴ
λέγειν
πρὸ
θανάτου
μακάριον.
|
Ἀλλ' |
ὅ
γε
παῖς
ἀκμάζοντος
αὐτοῦ |
| 5, 3, 1 |
δὲ
ζηλωτῶν
ἐπὶ
σφίσι
μόνοις.
|
Ἀλλ' |
οἱ
μὲν
ἀφέμενοι
τὸ
φρουρεῖν |
| 5, 2, 2 |
γινώσκοντες
τὸν
τοῦ
βασιλέως
κίνδυνον,
|
ἀλλ' |
οἰόμενοι
συναναστραφῆναι
κἀκεῖνον
ἀνέφευγον.
Ὁ |
| 5, 6, 3 |
πολλοὺς
ἅμα
βολῇ
μιᾷ
διέφθειρον.
|
Ἀλλ' |
οὐδὲ
κακούμενοι
μετ'
ἀδείας
παρεῖχον |
| 5, 5, 2 |
ἄλλας
οὐκ
ἐξῆν
παρελθεῖν
γυναιξίν,
|
ἀλλ' |
οὐδὲ
κατὰ
τὴν
σφετέραν
ὑπερβῆναι |
| 5, 5, 7 |
ἀρχιερεὺς
ἀνῄει
μὲν
σὺν
αὐτοῖς,
|
ἀλλ' |
οὐκ
ἀεί,
ταῖς
δ'
ἑβδομάσι |
| 5, 9, 4 |
βασιλεὺς
οὔθ'
ὁ
δῆμος
ἀνεῖλεν.
|
Ἀλλ' |
ὑμεῖς,
ἵν'
ἐάσω
τἄνδον,
οὐ |
| 5, 4, 4 |
οὐ
γὰρ
ταῦτα
Ῥωμαῖοι
κατέφλεξαν,
|
ἀλλ' |
ὑπὸ
τῶν
ἔνδον
ἐπιβούλων,
ὡς |
| 5, 3, 3 |
πανοῦργον
αὐτῶν
οὐκ
ἐλείπετο
πίστεως,
|
ἀλλ' |
ὡς
τοὺς
μὲν
ἐν
χερσὶν |
| 5, 5, 4 |
τῆς
ὕλης
τὴν
κρᾶσιν
ἔχων,
|
ἀλλ' |
ὥσπερ
εἰκόνα
τῶν
ὅλων·
ἐδόκει |
| 5, 2, 5 |
ἀντιπαραταχθέντων
οὐδεὶς
ἔμεινεν
τὴν
συμβολήν,
|
ἀλλ' |
ὥσπερ
ἐξ
ὀργάνου
παιόμενοι
διέρρηξαν |
| 5, 8, 2 |
προσβαλόντα
γενναίως
Τίτον
οὐκ
ἤνεγκαν,
|
ἀλλὰ |
βιασθέντες
ᾗ
καὶ
πρότερον
ἀναφεύγουσιν. |
| 5, 4, 4 |
τὰ
νάματα
πύργοι
πελειάδων
ἡμέρων.
|
Ἀλλὰ |
γὰρ
οὔθ'
ἑρμηνεῦσαι
δυνατὸν
ἀξίως |
| 5, 13, 3 |
υἱόν,
ὑφ'
οὗ
ταφήσεσθαι
προσεδόκησεν.
|
Ἀλλὰ |
γὰρ
οὔτε
ταύτην
ἐπὶ
πλέον |
| 5, 13, 7 |
ἀπόρων·
καὶ
οὐδὲ
αὐτὸς
ἐφεστώς,
|
ἀλλὰ |
δημοσίᾳ
μισθὸν
διδοὺς
ἐξ
ἀνάγκης |
| 5, 11, 5 |
στῖφος
οὔτ'
ἐμέλλησαν
οὔτ'
ἀπέστησαν,
|
ἀλλὰ |
διὰ
μέσων
ἐνθορόντες
τῶν
ἐχθρῶν |
| 5, 5, 2 |
δύσιν
μέρος
οὐκ
εἶχε
πύλην,
|
ἀλλὰ |
διηνεκὲς
ἐδεδόμητο
ταύτῃ
τὸ
τεῖχος. |
| 5, 1, 3 |
ποτὲ
τὸν
πορθήσαντα
θεὸν
ἐξιλάσῃ.
|
Ἀλλὰ |
καθεκτέον
γὰρ
καὶ
τὰ
πάθη |
| 5, 9, 4 |
μὴ
μόνον
αὐτοῖς
καὶ
κτήνεσιν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
κήποις
διαρκεῖν.
Τό
γε |
| 5, 1, 3 |
οὐ
μόνον
ἠμύνετο
τοὺς
πολεμοῦντας,
|
ἀλλὰ |
καὶ
πολλοὺς
τῶν
ἱερουργούντων
ἀνῄρει. |
| 5, 6, 3 |
μὴ
τῷ
ῥοίζῳ
σημαίνεσθαι
μόνον,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τῇ
λαμπρότητι
προορᾶσθαι.
Σκοποὶ |
| 5, 6, 3 |
ὧν
οὐ
μόνον
τὰς
ἐκδρομὰς
|
ἀλλὰ |
καὶ
τοὺς
ἐπὶ
τοῦ
τείχους |
| 5, 9, 4 |
γνῶτε
μὴ
μόνον
Ῥωμαίοις
πολεμοῦντες
|
ἀλλὰ |
καὶ
τῷ
θεῷ.
Βασιλεὺς
ὁ |
| 5, 12, 2 |
μόνον
τῶν
ταγμάτων
ἦν
ἔρις,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τῶν
ἐν
αὐτοῖς
τάξεων |
| 5, 12, 1 |
οὐδὲ
γὰρ
ἠρεμήσειν
αὐτὸς
ἄλλως,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τῶν
χωμάτων
ἐπιμελήσεσθαι
πάλιν |
| 5, 2, 2 |
γὰρ
ὡς
ἔφην
οὐ
πολεμιστὴς
|
ἀλλὰ |
κατάσκοπος,
οὐδὲν
ἥψατο
τοῦ
σώματος, |
| 5, 13, 7 |
κατὰ
μέρος
ἐκδιηγεῖσθαι
τὰς
συμφοράς;
|
ἀλλὰ |
πρὸς
Τίτον
ἐν
ταύταις
ταῖς |
| 5, 7, 3 |
κρατήσειν.
Οὐδετέρων
δὲ
ἥπτετο
κόπος,
|
ἀλλὰ |
προσβολαὶ
καὶ
τειχομαχίαι
καὶ
κατὰ |
| 5, 9, 4 |
Καὶ
τί
δεῖ
τἆλλα
λέγειν;
|
Ἀλλὰ |
Ῥωμαίους
τίς
ἐστρατολόγησε
κατὰ
τοῦ |
| 5, 10, 3 |
ἦν
οἶκτος
πολιᾶς
ἢ
νηπίων,
|
ἀλλὰ |
συνεπαίροντες
τὰ
παιδία
τῶν
ψωμῶν |
| 5, 10, 5 |
ἀφορῶντες
οὔτ'
ἤλγησαν
οὔτ'
ἐδάκρυσαν,
|
ἀλλὰ |
ταῦτα
τὰ
πάθη
παρὰ
Ῥωμαίοις |
| 5, 4, 4 |
οὔτε
κατασκευῆς
τινος
ἔλειπεν
ὑπερβολήν,
|
ἀλλὰ |
τετείχιστο
μὲν
ἅπασα
τριάκοντα
πήχεις |
| 5, 9, 4 |
ὁ
θεὸς
αὑτῷ
νεωκόρους
ἦγεν;
|
Ἀλλὰ |
τὴν
ὑπὸ
Σύρων
ἁρπαγεῖσαν
ἁγίαν |
| 5, 13, 4 |
πρότερον
ἰσχύοντας
πέντε
καὶ
εἴκοσιν.
|
Ἀλλά |
τοι
τῆς
ἐπινοίας
ἐλεγχθείσης
δι' |
| 5, 8, 1 |
ἐπέτρεψεν
οὔτε
ὑποπιμπράναι
τὰς
οἰκίας,
|
ἀλλὰ |
τοῖς
μὲν
στασιασταῖς
εἰ
βούλοιντο |
| 5, 6, 3 |
τῆς
Ἀντωνίας
φρουρὰν
ἑλόντες
ἔλαβον.
|
Ἀλλὰ |
τούτων
μὲν
τοῖς
πολλοῖς
ἀχρεῖος |
| 5, 9, 4 |
ἁγίων,
διδόασι
δὲ
ὑμῖν
τὰ
|
ἄλλα, |
γενεάς
τ'
ἐλευθέρας
καὶ
κτήσεις |
| 5, 9, 3 |
σώμασιν
ἔτι
δὲ
καὶ
ταῖς
|
ἄλλαις |
ἀφορμαῖς
ἀμείνους
ὄντας
εἶξαι
Ῥωμαίοις, |
| 5, 5, 2 |
γυναικωνῖτιν
εἰσῆγον·
κατὰ
γὰρ
τὰς
|
ἄλλας |
οὐκ
ἐξῆν
παρελθεῖν
γυναιξίν,
ἀλλ' |
| 5, 5, 3 |
ἀνῆγον·
τῶν
γὰρ
κατὰ
τὰς
|
ἄλλας |
πέντε
βαθμῶν
ἦσαν
βραχύτεροι.
~(Αὐτὸς |
| 5, 2, 5 |
καθάπερ
πανικῷ
δείματι
κυκλωθέντες
ἄλλος
|
ἀλλαχῆ |
διεφέροντο,
μέχρι
τινὲς
κατιδόντες
ἐν |
| 5, 13, 2 |
τοὺς
λοιποὺς
τῶν
ὑποτεταγμένων
ἄλλον
|
ἀλλαχόσε |
διέπεμπεν,
ὡς
μὴ
φωραθείη
τι |
| 5, 4, 1 |
Ἄκρας
καὶ
πλατείᾳ
φάραγγι
διειργόμενος
|
ἄλλῃ |
πρότερον.
Αὖθίς
γε
μὴν
καθ' |
| 5, 12, 2 |
τῶν
ἐν
αὐτοῖς
τάξεων
πρὸς
|
ἀλλήλας, |
καὶ
στρατιώτης
μὲν
δεκαδάρχην,
δεκαδάρχης |
| 5, 2, 4 |
κακῆς
ὁμονοίας
κατήρχοντο
καὶ
λόγον
|
ἀλλήλοις |
ἐδίδοσαν,
τί
μένοιεν
ἢ
τί |
| 5, 2, 4 |
τότε
πρῶτον
ἀνέπαυσεν
τὴν
ἐπ'
|
ἀλλήλοις |
ἔριν
ὁ
ἔξωθεν
πόλεμος
ἐξαίφνης |
| 5, 1, 5 |
Πατοῦντες
δὴ
τοὺς
νεκροὺς
ἐπ'
|
ἀλλήλοις |
σεσωρευμένους
οἱ
στασιασταὶ
συνεπλέκοντο
καὶ |
| 5, 10, 4 |
ὁ
Σίμων
μετελάμβανεν·
ἀντιπροέπινον
δὲ
|
ἀλλήλοις |
τὸ
αἷμα
τῶν
δημοτῶν
καὶ |
| 5, 4, 4 |
βάθος
πέντε,
συνήνωντο
δ'
ἐπ'
|
ἀλλήλοις |
ὡς
δοκεῖν
ἕκαστον
πύργον
μίαν |
| 5, 6, 1 |
χεῖρον
ὑπὸ
Ῥωμαίων
ἔπαθον
ὧν
|
ἀλλήλους |
ἔδρασαν,
οὔτε
μετὰ
τούτους
ἡ |
| 5, 2, 5 |
καὶ
πλεῖόν
τι
φυγῆς
κακίζοντες
|
ἀλλήλους |
ἐπὶ
τῷ
καταλιπεῖν
Καίσαρα
πάσῃ |
| 5, 9, 4 |
καὶ
Ὑρκανοῦ
μανία
καὶ
πρὸς
|
ἀλλήλους |
ἔρις
Πομπήιον
ἐπήγαγεν
τῇ
πόλει |
| 5, 3, 4 |
τὸ
πειθήνιον
καὶ
τὴν
πρὸς
|
ἀλλήλους |
εὔνοιάν
τε
καὶ
πίστιν·
Ῥωμαῖοι |
| 5, 2, 4 |
ἀναιμωτὶ
τὴν
πόλιν.
τούτοις
ἀθροίζοντες
|
ἀλλήλους |
παρεκρότουν,
καὶ
τὰς
πανοπλίας
ἁρπάσαντες |
| 5, 6, 1 |
δὲ
τούτων
ἐμπρήσαντες
τῷ
πρὸς
|
ἀλλήλους |
πολέμῳ
χώραν
ἀνεῖσαν·
οὐδὲ
γὰρ |
| 5, 6, 4 |
τὴν
ἄμυναν.
Διαβοώντων
δὲ
πρὸς
|
ἀλλήλους |
τῶν
διαφόρων
ὡς
πάντα
πράττοιεν |
| 5, 3, 3 |
Ῥωμαίων
ἔφοδον
ἀνειλοῦντο
καὶ
παρ'
|
ἀλλήλους |
ὑπέπτησσον.
Οἱ
δὲ
διαστάντες
ἐπὶ |
| 5, 6, 4 |
γοῦν
τῷ
παρόντι
τὴν
πρὸς
|
ἀλλήλους |
φιλονεικίαν
ὑπερθεμένους
κατὰ
Ῥωμαίων
συνελθεῖν, |
| 5, 4, 4 |
καὶ
χρυσοῦ.
Περίστοα
δὲ
δι'
|
ἀλλήλων |
ἐν
κύκλῳ
πολλά,
καὶ
στῦλοι |
| 5, 7, 1 |
μηδενός
τε
φαινομένου
πολεμίου
δι'
|
ἀλλήλων |
ἐπτοοῦντο,
καὶ
τὸ
σύνθημα
μετὰ |
| 5, 5, 5 |
πλευρὰ
τοῦ
κάτω
ναοῦ
δι'
|
ἀλλήλων |
ἦσαν
οἶκοι
τρίστεγοι
πολλοί,
καὶ |
| 5, 12, 1 |
καὶ
τὸ
μάχεσθαι
περιττὸν
πρὸς
|
ἀλλήλων |
φθαρησομένοις,
βάλλεσθαι
δὲ
χώματα
δύσεργον |
| 5, 12, 4 |
προτέροις
ἔργοις
ἐκέκοπτο,
συνεφόρουν
δὲ
|
ἄλλην |
ἀπ'
ἐνενήκοντα
σταδίων
οἱ
στρατιῶται. |
| 5, 8, 1 |
τὸν
Τίτον
ἀδυναμίᾳ
τοῦ
τὴν
|
ἄλλην |
πόλιν
ἑλεῖν
ταῦτα
προτείνειν
ὑπελάμβανον. |
| 5, 10, 5 |
συνελόντα
δὲ
εἰπεῖν,
μήτε
πόλιν
|
ἄλλην |
τοιαῦτα
πεπονθέναι
μήτε
γενεὰν
ἐξ |
| 5, 8, 1 |
οἱ
δ'
ἀπὸ
τῶν
οἰκιῶν,
|
ἄλλοι |
δ'
ἔξω
τοῦ
τείχους
κατὰ |
| 5, 5, 2 |
ἦν
δέκα,
πᾶν
ἰσόπεδον.
Ἔνθεν
|
ἄλλοι |
πάλιν
πεντέβαθμοι
κλίμακες
ἀνῆγον
ἐπὶ |
| 5, 5, 8 |
διείληπτο
πύργοις,
ὧν
οἱ
μὲν
|
ἄλλοι |
πεντήκοντα
τὸ
ὕψος,
ὁ
δ' |
| 5, 5, 7 |
φυλῶν
ἐπιγεγραμμέναι.
Κατὰ
δὲ
θάτερον
|
ἄλλοι |
προσήρτηντο
λίθοι
δώδεκα,
κατὰ
τρεῖς |
| 5, 11, 5 |
δ'
ἡμέρας
δύο
καὶ
τοῖς
|
ἄλλοις |
ἐπιτίθενται
χώμασιν
οἱ
περὶ
τὸν |
| 5, 13, 1 |
πόλεως,
ἐχθρὸν
ἐν
ἴσῳ
τοῖς
|
ἄλλοις |
ἡγεῖτο
καὶ
τὸν
ὑπὲρ
αὐτοῦ |
| 5, 11, 2 |
τηλικαύτην
πατρίδα
καὶ
ναὸν
ἀκοινώνητον
|
ἄλλοις. |
Περιιὼν
δὲ
τὰ
χώματα
τοὺς |
| 5, 11, 6 |
Ἀντωνίας,
ὅπου
κεχώριστο
κατασκεπτόμενος
τόπον
|
ἄλλοις |
χώμασι,
καὶ
πολλὰ
τοὺς
στρατιώτας |
| 5, 7, 4 |
εἰς
τὴν
ὑπ'
αὐτῷ
κρυπτὴν
|
ἁλλόμενοι |
πάλιν
δόξαν
ἀνδρείας
Ῥωμαίοις
παρέσχον |
| 5, 13, 2 |
ἕω
τοὺς
λοιποὺς
τῶν
ὑποτεταγμένων
|
ἄλλον |
ἀλλαχόσε
διέπεμπεν,
ὡς
μὴ
φωραθείη |
| 5, 11, 1 |
ὀργὴν
καὶ
μῖσος
τοὺς
ἁλόντας
|
ἄλλον |
ἄλλῳ
σχήματι
πρὸς
χλεύην,
καὶ |
| 5, 9, 4 |
χερσὶ
πολεμεῖτε
Ῥωμαίοις;
τίνα
γὰρ
|
ἄλλον |
οὕτως
ἐνικήσαμεν;
Πότε
δ'
οὐ |
| 5, 2, 5 |
Καὶ
καθάπερ
πανικῷ
δείματι
κυκλωθέντες
|
ἄλλος |
ἀλλαχῆ
διεφέροντο,
μέχρι
τινὲς
κατιδόντες |
| 5, 5, 7 |
δ'
ὑακίνθῳ,
περὶ
ἣν
χρυσοῦς
|
ἄλλος |
ἦν
στέφανος
ἔκτυπα
φέρων
τὰ |
| 5, 12, 4 |
ἀπὸ
τῶν
σωμάτων
ἀμφοτέροις
ὡς
|
ἀλλοτρίοις |
ἐχρῶντο.
Οὔτε
γὰρ
πάθος
αὐτῶν |
| 5, 10, 5 |
ὡς
ἧττον
ἀσεβεῖς
δοκοῖεν
πρὸς
|
ἀλλοτρίους, |
ἐξωμολογήσαντο
δ'
ὅπερ
ἦσαν
εἶναι |
| 5, 13, 5 |
Σύροις,
εἰ
πρῶτον
μὲν
ἐν
|
ἀλλοτρίῳ |
πολέμῳ
τοῖς
πάθεσιν
αὐτεξουσίως
χρῶνται, |
| 5, 10, 4 |
ὁ
μὴ
μεταδοὺς
ἐκ
τῶν
|
ἀλλοτρίων |
κακῶν
θατέρῳ
μονοτρόπως
ἐδόκει
πονηρός, |
| 5, 2, 1 |
τούτων
ὁπλίτας
αὐτὸς
τούς
τε
|
ἄλλους |
ἐπιλέκτους
καὶ
τοὺς
λογχοφόρους
ἔχων, |
| 5, 11, 3 |
καὶ
ὁ
Ἐπιφανὴς
Ἀντίοχος
παρῆν
|
ἄλλους |
τε
ὁπλίτας
συχνοὺς
ἔχων
καὶ |
| 5, 2, 5 |
οὐ
γὰρ
ἄν
ποτε
τοὺς
|
ἄλλους |
φεύγειν
ἐκείνου
μένοντος.
Καὶ
καθάπερ |
| 5, 1, 3 |
ἰδίῳ
φόνῳ,
νεκροῖς
δ'
ἐπιχωρίοις
|
ἀλλόφυλοι |
καὶ
ἱερεῦσι
βέβηλοι
συνεφύροντο,
καὶ |
| 5, 9, 4 |
πατέρων;
οὐ
τυραννούμενοι
καὶ
βασιλεῦσιν
|
ἀλλοφύλοις |
ὑποπεπτωκότες
τετρακοσίοις
ἔτεσι
παρὸν
ὅπλοις |
| 5, 5, 2 |
αἱ
δὲ
Ῥωμαικοῖς
γράμμασιν
μηδένα
|
ἀλλόφυλον |
ἐντὸς
τοῦ
ἁγίου
παριέναι·
τὸ |
| 5, 9, 3 |
μηδὲ
γενέσθαι
πρὸς
ταῦτα
τῶν
|
ἀλλοφύλων |
ἀπαθεστέρους.
Ῥωμαίους
μέν
γε
τοὺς |
| 5, 13, 6 |
ὁ
Ἰουδαῖος
καὶ
τὰ
τῶν
|
ἀλλοφύλων |
κατέσπα.
Πρὸς
δὲ
τοὺς
συνόντας |
| 5, 11, 1 |
καὶ
μῖσος
τοὺς
ἁλόντας
ἄλλον
|
ἄλλῳ |
σχήματι
πρὸς
χλεύην,
καὶ
διὰ |
| 5, 13, 7 |
τῶν
πυλῶν
ἐκριφῆναι,
τῶν
δ'
|
ἄλλων |
ἀνεξερεύνητον
εἶναι
τὸν
ἀριθμόν.
Μηκέτι |
| 5, 5, 2 |
τῆς
πρώτης
ἄντικρυς.
Κἀκ
τῶν
|
ἄλλων |
δὲ
κλιμάτων
μία
μεσημβρινὴ
πύλη |
| 5, 12, 4 |
σίτου
τε
ἀφθονίαν
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
ἐπιτηδείων
ἐκ
τῆς
Συρίας
καὶ |
| 5, 5, 3 |
περιοχὴν
ἔχοντες.
Καὶ
τῶν
μὲν
|
ἄλλων |
ἴσον
ἦν
τὸ
μέγεθος,
ἡ |
| 5, 1, 5 |
καὶ
μόνῃ
δυνατὸν
ἦν
τῶν
|
ἄλλων |
μερῶν
βαθμοῖς
πόρρωθεν
διειλημμένων.
~(Καὶ |
| 5, 4, 3 |
πολυτελεστέραν
δὲ
καὶ
ποικιλωτέραν
τῶν
|
ἄλλων |
τὴν
οἴκησιν
εἶχεν
ἐπάνω,
τοῦ |
| 5, 3, 3 |
διαφυγεῖν
τῶν
κατόπιν
βιαζομένων,
καὶ
|
ἄλλως |
αἰδὼς
τῆς
διαμαρτίας
καὶ
τῶν |
| 5, 12, 1 |
ῥᾳδίως·
οὐδὲ
γὰρ
ἠρεμήσειν
αὐτὸς
|
ἄλλως, |
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
χωμάτων
ἐπιμελήσεσθαι |
| 5, 6, 4 |
χωμάτων
ῥίψαντες·
οὐ
γὰρ
ἐνῆν
|
ἄλλως |
ἄνωθεν
βαλλομένοις·
εὑρόντες
δ'
ἐξικνεῖσθαι |
| 5, 7, 2 |
φυλακὰς
πόρρωθεν
τῆς
πόλεως
διανυκτερεύοντες,
|
ἄλλως |
δ'
ὑπὸ
ῥᾳστώνης
καὶ
τοῦ |
| 5, 10, 3 |
ἀπόλλυσιν
ὡς
αἰδῶ·
τὸ
γὰρ
|
ἄλλως |
ἐντροπῆς
ἄξιον
ἐν
τούτῳ
καταφρονεῖται. |
| 5, 1, 6 |
Κεστίῳ
πταῖσαν
δωδέκατον,
ὅπερ
καὶ
|
ἄλλως |
ἐπίσημον
δι'
ἀνδρείαν
ὑπάρχον
τότε |
| 5, 13, 5 |
πλεονεξία
παραβάλλεται.
Ἢ
ταῦτα
μὲν
|
ἄλλως |
καὶ
μέτρον
ἔχει
καὶ
φόβοις |
| 5, 12, 1 |
οὐκ
εὐμαρὲς
εἶναι
καὶ
σφαλερὸν
|
ἄλλως |
πρὸς
τὰς
ἐπιθέσεις.
Τῶν
δὲ |
| 5, 10, 2 |
δὲ
ἤδη
παρωδεύοντο,
καὶ
κτείνειν
|
ἄλογον |
ἐδόκει
τοὺς
ὑπ'
ἐνδείας
τεθνηξομένους |
| 5, 11, 1 |
δι'
ὀργὴν
καὶ
μῖσος
τοὺς
|
ἁλόντας |
ἄλλον
ἄλλῳ
σχήματι
πρὸς
χλεύην, |
| 5, 9, 4 |
πόσῳ
δ'
ἐστὲ
τῶν
τάχιον
|
ἁλόντων |
ἀσεβέστεροι;
Οὐ
τὰ
κρυπτὰ
μὲν |
| 5, 10, 3 |
ἵνα
μηνύσῃ
δράκα
μίαν
κεκρυμμένην
|
ἀλφίτων. |
Οἱ
βασανισταὶ
δ'
οὐκ
ἐπείνων, |
| 5, 9, 4 |
ἴσμεν,
οὗ
βασιλεύοντος
ὁ
θεὸς
|
ἁλώσει |
πάλιν
τὸν
λαὸν
ἤλαυνε
πλημμελοῦντα, |
| 5, 9, 4 |
τοῦτο
πεπείραται
καὶ
πρότερον
ἐφ'
|
ἁλώσει |
τῆς
πόλεως
γεγενημένον,
ὅτε
ὁ |
| 5, 9, 4 |
τῷ
δὲ
πολεμεῖσθαι
καὶ
τὸ
|
ἁλώσεσθαι |
πάντως
πρόσεστι.
Δεῖ
γάρ,
οἶμαι, |
| 5, 9, 3 |
μὴν
ταχέως
τὸ
τρίτον
τεῖχος
|
ἁλώσεσθαι |
τὰ
προεαλωκότα
πίστιν
εἶναι·
κἂν |
| 5, 11, 6 |
μὲν
ταῖς
συνήθεσι
μηχαναῖς
ἀπήλπιζον
|
ἁλώσεσθαι |
τὴν
πόλιν.
~(Τίτος
δὲ
μετὰ |
| 5, 1, 1 |
τῶν
ζηλωτῶν
ἐπίθεσις,
ἥπερ
κατῆρξεν
|
ἁλώσεως |
τῇ
πόλει,
προδεδήλωται
μετὰ
ἀκριβείας |
| 5, 9, 3 |
εἰ
καὶ
τὰ
τείχη
παρέμενεν,
|
ἁλώσεως |
χεῖρον
διακειμένων;
Οὐ
γὰρ
λανθάνειν |
| 5, 4, 2 |
Καὶ
γὰρ
οὐδ'
ἂν
ἦν
|
ἁλώσιμος |
ἡ
πόλις,
εἰ
προύκοπτε
τὸ |
| 5, 9, 4 |
διὰ
τὰς
εἰς
αὐτὸν
πλημμελείας,
|
ἁλώσοιντο |
δ'
εἰ
μὴ
παραδοῖεν
τὴν |
| 5, 6, 3 |
ὁμοίως
προορωμένης
εὐστόχουν
καὶ
πολλοὺς
|
ἅμα |
βολῇ
μιᾷ
διέφθειρον.
Ἀλλ'
οὐδὲ |
| 5, 3, 3 |
ἐκάλουν
ἀνοίξειν
ὑπισχνούμενοι
τὰς
πύλας·
|
ἅμα |
δὲ
ταῦτα
κεκραγότες
καὶ
τοὺς |
| 5, 7, 4 |
αὐτὸς
διαπαίζοι
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχήν.
|
ἅμα |
δὲ
ταῦτα
πέμπων
καταφανὴς
ἦν |
| 5, 9, 2 |
πόλιν
καὶ
ἀπόλλυσθαι
εἰδὼς
ἑαυτῷ,
|
ἅμα |
καὶ
τῇ
πολιορκίᾳ
προσέκειτο
καὶ |
| 5, 11, 2 |
δὲ
τὰ
χώματα
τοὺς
ἐργαζομένους
|
ἅμα |
κατήπειγεν
ὡς
οὐκ
εἰς
μακρὰν |
| 5, 3, 5 |
τὸ
μέλλον
ἀρεταῖς.
~(Πείθεται
Καῖσαρ
|
ἅμα |
ταῖς
τε
ἱκεσίαις
καὶ
τῷ |
| 5, 6, 2 |
ἀπέχοιντο,
παροξύνεται
πρὸς
τὴν
πολιορκίαν,
|
ἅμα |
τε
καὶ
τοῖς
τάγμασι
δῃοῦν |
| 5, 5, 7 |
πήρωσιν
οὐκ
ἐλειτούργουν
παρῆσάν
τε
|
ἅμα |
τοῖς
ὁλοκλήροις
ἐνδοτέρω
τοῦ
γεισίου |
| 5, 13, 7 |
εἰς
τοσοῦτον
ἀνάγκης,
ὥστε
τὰς
|
ἀμάρας |
ἐρευνῶντας
καὶ
παλαιὸν
ὄνθον
βοῶν |
| 5, 9, 4 |
Οὐ
τὰ
κρυπτὰ
μὲν
τῶν
|
ἁμαρτημάτων |
ἠδοξήκατε,
κλοπὰς
λέγω
καὶ
ἐνέδρας |
| 5, 9, 4 |
παροξυνόμενοι
πρὸς
τὰς
ὑπομνήσεις
τῶν
|
ἁμαρτημάτων |
καὶ
μηδὲ
τοὺς
λόγους
φέροντες |
| 5, 9, 4 |
ἓξ
ἐπολιορκοῦντο,
μέχρι
δίκας
τῶν
|
ἁμαρτιῶν |
δόντες
ἑάλωσαν
καὶ
διηρπάγη
τοῖς |
| 5, 1, 1 |
ηὐξήθη·
ταύτην
δ'
οὐκ
ἂν
|
ἁμάρτοι |
τις
εἰπὼν
στάσει
στάσιν
ἐγγενέσθαι, |
| 5, 9, 4 |
μησὶ
πολιορκηθέντες
ἑαυτοὺς
παρέδοσαν,
οὔθ'
|
ἁμαρτόντες |
εἰς
τὰ
ἅγια
καὶ
τοὺς |
| 5, 12, 1 |
συμπλέκεσθαι
κατὰ
χεῖρα
τοῖς
πολεμίοις·
|
ἄμαχον |
γὰρ
εἶναι
τὴν
ἀπόγνωσιν
οἷς |
| 5, 9, 3 |
πόλει
ξιφήρεις,
αὐτοῖς
γε
τὸν
|
ἄμαχον |
πόλεμον
ἔνδον
παρακαθῆσθαι
καθ'
ἑκάστην |
| 5, 5, 7 |
σμάραγδος,
ἄνθραξ
ἴασπις
σάπφειρος,
ἀχάτης
|
ἀμέθυστος |
λιγύριον,
ὄνυξ
βήρυλλος
χρυσόλιθος,
ὧν |
| 5, 9, 3 |
δὲ
καὶ
ταῖς
ἄλλαις
ἀφορμαῖς
|
ἀμείνους |
ὄντας
εἶξαι
Ῥωμαίοις,
οὐκ
ἂν |
| 5, 7, 3 |
πολλοὶ
τῆς
κατὰ
σφᾶς
ἰσχύος
|
ἀμείνους |
τῇ
προθυμίᾳ
διεφάνησαν.
Παραταξαμένων
γοῦν |
| 5, 11, 2 |
φησιν
ἀπολουμένης,
καὶ
ναοῦ
ἀπολομένου>
|
ἀμείνω |
τούτου
τῷ
θεῷ
τὸν
κόσμον |
| 5, 1, 3 |
δύναιο
δ'
ἂν
γενέσθαι
πάλιν
|
ἀμείνων, |
εἴγε
ποτὲ
τὸν
πορθήσαντα
θεὸν |
| 5, 3, 3 |
ὑπὸ
τῶν
Ἰουδαίων
λαμβάνοντες
πληγάς,
|
ἀμέλει |
δ'
οὐκ
ἐλάττους
ἀντιδιδόντες,
τέλος |
| 5, 1, 5 |
αἰκίας
ὁδὸν
οὔτε
ὠμότητος
παρέλειπον.
|
Ἀμέλει |
Ἰωάννης
τὴν
ἱερὰν
ὕλην
εἰς |
| 5, 10, 5 |
τὸν
ναὸν
βραδῦνον
τὸ
πῦρ.
|
Ἀμέλει |
καιόμενον
ἐκ
τῆς
ἄνω
πόλεως |
| 5, 2, 5 |
αὐτῶν
τοῖς
ἀγριωτάτοις
εἰκάζειν
θηρίοις.
|
Ἀμέλει |
τῶν
ἀντιπαραταχθέντων
οὐδεὶς
ἔμεινεν
τὴν |
| 5, 6, 2 |
καὶ
τὸ
δεύτερον
οὐ
συνῆπτεν
|
ἀμελησάντων |
καθὰ
μὴ
λίαν
ἡ
καινὴ |
| 5, 7, 3 |
ἐγίνοντο
πολλοί.
Καὶ
Ἰουδαῖοι
μὲν
|
ἀμελοῦντες |
τοῦ
παθεῖν
τὸ
διαθεῖναι
μόνον |
| 5, 1, 3 |
Γιώρα
Σίμων,
ὃν
ἐν
ταῖς
|
ἀμηχανίαις |
ἐπίκλητον
αὑτῷ
τύραννον
ὁ
δῆμος |
| 5, 1, 5 |
Γηραιοὶ
δὲ
καὶ
γυναῖκες
ὑπ'
|
ἀμηχανίας |
τῶν
εἴσω
κακῶν
ηὔχοντο
Ῥωμαίοις |
| 5, 7, 2 |
ἐφικνοῦντο
καὶ
τοὺς
πύργους
ἦν
|
ἀμήχανον |
ἑλεῖν,
μήτ'
ἀνατραπῆναι
ῥᾳδίως
διὰ |
| 5, 2, 2 |
πλήθει
τῶν
ἐν
μέσῳ
πολεμίων
|
ἀμήχανον |
ἑώρα
καὶ
τραπέντας
τοὺς
ἀνὰ |
| 5, 12, 2 |
φιλοτιμία
καὶ
τῶν
ἡγεμόνων
τὴν
|
ἅμιλλαν |
ἐβράβευε
Καῖσαρ·
περιιὼν
γὰρ
αὐτὸς |
| 5, 1, 6 |
μὲν
οὖν
τὸ
πέμπτον
δι'
|
Ἀμμαοῦς |
ἐκέλευσεν
αὐτῷ
συναντᾶν
καὶ
διὰ |
| 5, 13, 1 |
τῆς
βουλῆς
Ἀριστεύς,
γένος
ἐξ
|
Ἀμμαοῦς, |
καὶ
σὺν
τούτοις
πεντεκαίδεκα
τῶν |
| 5, 2, 3 |
διὰ
νυκτὸς
τὸ
ἀπὸ
τῆς
|
Ἀμμαοῦς |
τάγμα,
μεθ'
ἡμέραν
ἐκεῖθεν
ἄρας |
| 5, 9, 4 |
δειλοί,
βοῶν,
καὶ
τῶν
ἰδίων
|
ἀμνήμονες |
συμμάχων,
ὅπλοις
καὶ
χερσὶ
πολεμεῖτε |
| 5, 6, 4 |
καὶ
τῶν
ἰδίων
διαφόρων
λαβόντες
|
ἀμνηστίαν |
ἓν
σῶμα
γίνονται,
καὶ
τὸ |
| 5, 5, 4 |
καὶ
τὰς
χρυσᾶς
ὑπὲρ
αὐτῆς
|
ἀμπέλους, |
ἀφ'
ὧν
βότρυες
ἀνδρομήκεις
κατεκρέμαντο. |
| 5, 5, 7 |
τῶν
ἱερέων
ἄμωμοι,
βύσσον
μὲν
|
ἀμπεχόμενοι, |
μάλιστα
δὲ
ἀπὸ
ἀκράτου
νήφοντες |
| 5, 11, 4 |
τὸ
ἔργον
ἦν
καὶ
κολυμβήθραν
|
Ἀμύγδαλον |
προσαγορευομένην·
τούτου
δὲ
τὸ
πεντεκαιδέκατον |
| 5, 6, 4 |
ἐπενόουν
ἤδη
ποιεῖσθαι
καὶ
τὴν
|
ἄμυναν. |
Διαβοώντων
δὲ
πρὸς
ἀλλήλους
τῶν |
| 5, 1, 6 |
κατὰ
μνήμην
ὧν
ἔπαθεν
εἰς
|
ἄμυναν |
ᾔει
προθυμότερον.
Τούτων
μὲν
οὖν |
| 5, 9, 4 |
Ἀσσυρίῳ
Ῥωμαῖοι
δρῶσιν,
ἵνα
καὶ
|
ἄμυναν |
ὑμεῖς
ὁμοίαν
ἐλπίσητε;
Οὐχ
ὁ |
| 5, 11, 4 |
ἔψυξε
τὴν
ἐλπίδα·
τὸ
δὲ
|
ἀμύνειν |
ἀχρεῖον
ἐδόκει
πρὸς
τὸ
πῦρ, |
| 5, 9, 4 |
ἀδίκοις
ἐφάνη.
Καὶ
παραχρῆμα
δὲ
|
ἀμύνειν |
οἶδεν
ὅταν
δέῃ·
τοὺς
γοῦν |
| 5, 3, 5 |
εἶναι
φρονιμωτέρους,
αὐτὸς
δ'
ὅπως
|
ἀμυνεῖται |
τὴν
Ἰουδαίων
ἐπιβουλὴν
ἐσκόπει.
Τέσσαρσι |
| 5, 9, 4 |
ὑποπεπτωκότες
τετρακοσίοις
ἔτεσι
παρὸν
ὅπλοις
|
ἀμύνεσθαι |
καὶ
χερσὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
ἐπέτρεψαν |
| 5, 8, 2 |
τρισὶ
μὲν
ἀντέσχον
ἡμέραις
καρτερῶς
|
ἀμυνόμενοι, |
τῇ
τετάρτῃ
δὲ
προσβαλόντα
γενναίως |
| 5, 11, 5 |
χώματα
τὸ
πῦρ
καὶ
τοὺς
|
ἀμύνοντας |
προελάμβανεν.
Ἐν
τούτῳ
δ'
οἱ |
| 5, 2, 5 |
ἡγεμόνα
στρεφόμενον
καὶ
μέγα
δείσαντες
|
ἀμφ' |
αὐτῷ
διαβοῶσι
τὸν
κίνδυνον
ὅλῳ |
| 5, 5, 1 |
περιβόλους
καὶ
τὸ
κάτω
ἱερὸν
|
ἀμφεδείμαντο. |
Τούτου
τὸ
ταπεινότατον
ἀπὸ
τριακοσίων |
| 5, 1, 3 |
καὶ
καθ'
ὅσον
ἡττᾶτο
τῶν
|
ἀμφὶ |
τὸν
Ἐλεάζαρον
ὢν
ταπεινότερος,
τοσοῦτον |
| 5, 4, 1 |
καὶ
τὴν
κάτω
πόλιν
ὑφεστὼς
|
ἀμφίκυρτος. |
Τούτου
δ'
ἄντικρυς
τρίτος
ἦν |
| 5, 6, 1 |
συναδικοῦν
τοῦ
λαοῦ
μέρος
ὑπ'
|
ἀμφοῖν |
διηρπάζετο.
Κατεῖχεν
δ'
ὁ
μὲν |
| 5, 9, 4 |
τοῦ
ἄστεος
ἁπάσας,
ὥστε
πρὸς
|
ἀμφορέας |
ὠνεῖσθαι
τὸ
ὕδωρ·
τὸ
δὲ |
| 5, 10, 2 |
στασιαστῶν
συνήκμαζε,
καὶ
καθ'
ἡμέραν
|
ἀμφότερα |
προσεξεκαίετο
τὰ
δεινά.
Φανερὸς
μὲν |
| 5, 5, 8 |
ταῖς
τοῦ
ἱεροῦ
στοαῖς
εἰς
|
ἀμφοτέρας |
εἶχε
καταβάσεις,
δι'
ὧν
κατῄεσαν |
| 5, 7, 3 |
ἕωθεν
ἀρχομένους·
ἦν
δ'
ἄυπνος
|
ἀμφοτέροις |
καὶ
χαλεπωτέρα
τῆς
ἡμέρας,
δέει |
| 5, 10, 4 |
μὲν
κρατεῖν
στάσις
ἦν
ἐν
|
ἀμφοτέροις, |
τῶν
δ'
ἀσεβημάτων
ὁμόνοια·
καὶ |
| 5, 12, 4 |
ψυχὰς
χωρίσαντες
ἀπὸ
τῶν
σωμάτων
|
ἀμφοτέροις |
ὡς
ἀλλοτρίοις
ἐχρῶντο.
Οὔτε
γὰρ |
| 5, 1, 4 |
ἡ
πόλις.
Ὁπότε
μὲν
οὖν
|
ἀμφοτέρωθεν |
ἐπιχειροῖτο,
τοὺς
συνόντας
ὁ
Ἰωάννης |
| 5, 6, 5 |
κωλύειν
βιαζομένων,
κραυγή
τε
παρ'
|
ἀμφοτέρων |
ἀσήμαντος
ἦν,
καὶ
πολλοὶ
τῶν |
| 5, 1, 5 |
τῶν
ἀπολωλότων
ταφῆς.
Αἴτιον
δὲ
|
ἀμφοτέρων |
ἡ
καθ'
ἑαυτὸν
ἀπόγνωσις
ἑκάστου· |
| 5, 5, 7 |
ναὸν
ἀνέβαινον
οἱ
τῶν
ἱερέων
|
ἄμωμοι, |
βύσσον
μὲν
ἀμπεχόμενοι,
μάλιστα
δὲ |
| 5, 9, 1 |
εὐταξίαν
τῶν
ἀνδρῶν·
δοκοῦσί
τε
|
ἄν |
μοι
πρὸς
ἐκείνην
οἱ
στασιασταὶ |
| 5, 7, 4 |
ἱκετηρίαν,
οἱ
λοιποὶ
δ'
οὐκ
|
ἄν |
ποτε
δουλεύσειν
Ῥωμαίοις
ἐβόων
παρὸν |
| 5, 2, 5 |
δ'
αὐτὸν
Τίτον·
οὐ
γὰρ
|
ἄν |
ποτε
τοὺς
ἄλλους
φεύγειν
ἐκείνου |
| 5, 6, 1 |
τοῖς
οἰκείοις,
τὸ
δίκαιον
δ'
|
ἄν |
τις
εὐλόγως
Ῥωμαίοις
προσγράφοι.
Νοείτω |
| 5, 1, 1 |
αὑτοῦ
θάτερον
ἐπιστρέψαι
μέρος,
ὅπερ
|
ἄν |
τις
ὡς
ἐν
κακοῖς
ἀγαθὸν |
| 5, 4, 2 |
καὶ
τὸ
ὕψος
πλεῖον
μὲν
|
ἄν, |
ὡς
εἰκός,
ἔσχε
μὴ
διακωλυθείσης |
| 5, 2, 3 |
ἐδόκει
σκέπης
ἀξίους
εἶναι,
ὡς
|
ἂν |
ἀδεέστερον
τειχίσαιντο.
Καταρχομένων
δ'
ἄρτι |
| 5, 9, 4 |
δ'
οὐ
θεὸς
ὁ
κτίσας
|
ἂν |
ἀδικῶνται
Ἰουδαίων
ἔκδικος;
οὐκ
ἐπιστραφέντες |
| 5, 1, 1 |
κακῶν
ηὐξήθη·
ταύτην
δ'
οὐκ
|
ἂν |
ἁμάρτοι
τις
εἰπὼν
στάσει
στάσιν |
| 5, 1, 4 |
ὀλίγου
πάντα
τὸν
σῖτον,
ὃς
|
ἂν |
αὐτοῖς
οὐκ
ἐπ'
ὀλίγα
διήρκεσεν |
| 5, 1, 3 |
ἐμφυλίου
ποιήσασα
πολυάνδριον·
δύναιο
δ'
|
ἂν |
γενέσθαι
πάλιν
ἀμείνων,
εἴγε
ποτὲ |
| 5, 11, 2 |
δουλείας
καλῶς,
ἐργάσεσθαι
δὲ
ὅσα
|
ἂν |
δύνωνται
κακὰ
Ῥωμαίους
ἕως
ἐμπνέωσι, |
| 5, 9, 3 |
ἀμείνους
ὄντας
εἶξαι
Ῥωμαίοις,
οὐκ
|
ἂν |
εἰ
μὴ
τὸν
θεὸν
ᾔδεσαν |
| 5, 6, 5 |
ἥπτετο
τὸ
πῦρ,
καταφλεγῆναί
τ'
|
ἂν |
ἐκινδύνευσε
πάντα
μετὰ
τῶν
ὀργάνων, |
| 5, 9, 2 |
τῇ
πατρίῳ
γλώσσῃ
διαλέγεσθαι,
τάχ'
|
ἂν |
ἐνδοῦναι
πρὸς
ὁμόφυλον
δοκῶν
αὐτούς. |
| 5, 11, 1 |
μὴν
πλέον
οὐκ
ἐκώλυεν
τάχ'
|
ἂν |
ἐνδοῦναι
πρὸς
τὴν
ὄψιν
ἐλπίσας |
| 5, 13, 1 |
τὸν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
σύμβουλον
ὡς
|
ἂν |
ἐξ
ἁπλότητος
γεγενημένον.
Ἀχθέντα
δὲ |
| 5, 9, 4 |
ἵν'
ἐάσω
τἄνδον,
οὐ
γὰρ
|
ἂν |
ἑρμηνεῦσαι
δυναίμην
τὰς
παρανομίας
ὑμῶν |
| 5, 4, 2 |
μόνον
βαλόμενος.
Καὶ
γὰρ
οὐδ'
|
ἂν |
ἦν
ἁλώσιμος
ἡ
πόλις,
εἰ |
| 5, 1, 3 |
περὶ
τὸν
Ἰωάννην
προσέβαλλεν
ὡς
|
ἂν |
καὶ
καθύπερθεν
πολεμουμένοις·
ἦν
δ' |
| 5, 8, 1 |
στενοῦ
τοῦ
τείχους,
δοκοῦσί
τε
|
ἂν |
κατακοπῆναι
πάντες
οἱ
παρελθόντες
μὴ |
| 5, 2, 4 |
στρατοπέδου
τρέπονται.
Καὶ
δοκεῖ
τότε
|
ἂν |
κινδυνεῦσαι
τὸ
τάγμα
πᾶν,
εἰ |
| 5, 8, 1 |
παρελθὼν
ἐπόρθει
τὸ
ληφθέν,
οὐκ
|
ἂν |
οἶμαί
τις
ἐμίγη
βλάβη
τῷ |
| 5, 12, 1 |
τὴν
πόλιν·
μόνως
γὰρ
οὕτως
|
ἂν |
πάσας
ἀποφράξαι
τὰς
ἐξόδους,
καὶ |
| 5, 4, 2 |
μεθερμηνευόμενον
Ἑλλάδι
γλώσσῃ
καινὴ
λέγοιτ'
|
ἂν |
πόλις.
Δεομένων
οὖν
τῶν
ταύτῃ |
| 5, 8, 2 |
πρὸς
τὴν
εὐπραγίαν
ἦσαν,
οὔτ'
|
ἂν |
Ῥωμαίους
εἰς
τὴν
πόλιν
τολμήσειν |
| 5, 9, 3 |
δεξιὰν
αὐτοῖς
παρασχεῖν·
οὐ
γὰρ
|
ἂν |
σῶσαί
τινα
βίᾳ
λαβόντα
τὴν |
| 5, 13, 6 |
ἐπὶ
τοὺς
ἀλιτηρίους
ἢ
καταποθῆναι
|
ἂν |
ὑπὸ
χάσματος
ἢ
κατακλυσθῆναι
τὴν |
| 5, 13, 6 |
καὶ
ἔπινον
ἐξ
αὐτῶν>
Οὐκ
|
ἂν |
ὑποστειλαίμην
εἰπεῖν
ἅ
μοι
κελεύει |
| 5, 10, 3 |
οὐκ
ἐπείνων,
καὶ
γὰρ
ἧττον
|
ἂν |
ὠμὸν
ἦν
τὸ
μετ'
ἀνάγκης, |
| 5, 9, 4 |
πρὸς
τῷ
μηδὲν
παθεῖν
καὶ
|
ἀνὰ |
κράτος
ἔλαβον
τὴν
πόλιν,
Οὐεσπασιανὸς |
| 5, 5, 6 |
δὲ
καὶ
μῆκος
ἐκτείνων
ἴσον
|
ἀνὰ |
πεντήκοντα
πήχεις
τετράγωνος
ἵδρυτο,
κερατοειδεῖς |
| 5, 4, 3 |
ἐνενήκοντα,
τὰ
μεταπύργια
δὲ
τούτων
|
ἀνὰ |
πήχεις
διακοσίους·
τὸ
δ'
αὖ |
| 5, 5, 4 |
ὕψος
τε
καὶ
εὖρος
ἴσον
|
ἀνὰ |
πήχεις
ἑκατόν,
κατόπιν
δὲ
τεσσαράκοντα |
| 5, 2, 2 |
ἀμήχανον
ἑώρα
καὶ
τραπέντας
τοὺς
|
ἀνὰ |
τὴν
λεωφόρον,
ὧν
οἱ
πολλοὶ |
| 5, 8, 2 |
δευτέρου
τείχους
ἐξεώσθησαν,
τῶν
δ'
|
ἀνὰ |
τὸ
ἄστυ
μαχίμων
ἐπήρθη
τὰ |
| 5, 2, 4 |
ἣ
Κεδρὼν
ὠνόμασται.
~(Τῶν
δ'
|
ἀνὰ |
τὸ
ἄστυ
συρρηγνυμένων
ἀδιαλείπτως
τότε |
| 5, 1, 6 |
καὶ
διὰ
Ἱεριχοῦντος
τὸ
δέκατον
|
ἀναβαίνειν, |
αὐτὸς
δ'
ἀνέζευξε
μετὰ
τῶν |
| 5, 12, 2 |
πηγῆς
κατῄει
φάραγγα.
Μεθ'
ἣν
|
ἀναβαίνων |
κατὰ
τὸ
Ἀνάνου
τοῦ
ἀρχιερέως |
| 5, 5, 2 |
Καὶ
τεσσαρεσκαίδεκα
μὲν>
βαθμοῖς
ἦν
|
ἀναβατὸν |
ἀπὸ
τοῦ
πρώτου,
τετράγωνον
δὲ |
| 5, 5, 4 |
ἅγιον
ἱερόν,
δώδεκα
βαθμοῖς
ἦν
|
ἀναβατός, |
καὶ
τὸ
μὲν
κατὰ
πρόσωπον |
| 5, 13, 5 |
ταγμάτων
ἐπέστελλεν
ἐρευνήσαντας
τοὺς
ὑπόπτους
|
ἀνάγειν |
ἐπ'
αὐτόν.
Κατεφρόνει
δ'
ὡς |
| 5, 13, 6 |
δὲ
τῶν
πρὸς
τὰς
λειτουργίας
|
ἀναγκαίων |
σκεύη,
κρατῆρας
καὶ
πίνακας
καὶ |
| 5, 10, 2 |
δ'
ἔπεσσον
ὡς
ἥ
τε
|
ἀνάγκη |
καὶ
τὸ
δέος
παρῄνει.
Καὶ |
| 5, 5, 2 |
δ'
ἦσαν
ἐξ
ἀνατολῆς
κατ'
|
ἀνάγκην· |
διατετειχισμένου
γὰρ
κατὰ
τοῦτο
τὸ |
| 5, 11, 1 |
πολεμίους
ἁΛίσκεσθαι.
Λαμβανόμενοι
δὲ
κατ'
|
ἀνάγκην |
ἠμύνοντο,
καὶ
μετὰ
μάχην
ἱκετεύειν |
| 5, 12, 1 |
ἐπινοεῖσθαι
Ἰουδαίοις
ὁδοὺς
κατά
τε
|
ἀνάγκην |
καὶ
δι'
ἐμπειρίαν·
εἰ
δέ |
| 5, 11, 5 |
ἵστανται,
καὶ
πρὸς
τὴν
τούτων
|
ἀνάγκην |
πολλοὶ
τῶν
τραπέντων
ἐπεστράφησαν
αἰδούμενοι. |
| 5, 8, 1 |
προσπίπτοντες
ἐξώθουν.
Οἱ
δὲ
κατ'
|
ἀνάγκην |
τὸ
πλέον
ἀντεῖχον,
οὐ
γὰρ |
| 5, 13, 4 |
δ'
αὐτομόλων
οἱ
μὲν
ὑπ'
|
ἀνάγκης |
ἀπὸ
τοῦ
τείχους
ἐπήδων
ταχέως, |
| 5, 10, 3 |
ἂν
ὠμὸν
ἦν
τὸ
μετ'
|
ἀνάγκης, |
γυμνάζοντες
δὲ
τὴν
ἀπόνοιαν
καὶ |
| 5, 13, 7 |
ἀλλὰ
δημοσίᾳ
μισθὸν
διδοὺς
ἐξ
|
ἀνάγκης |
ἠρίθμει.
Τοὺς
δὲ
λοιποὺς
οἱ |
| 5, 13, 7 |
πόλεως,
προελθεῖν
τινας
εἰς
τοσοῦτον
|
ἀνάγκης, |
ὥστε
τὰς
ἀμάρας
ἐρευνῶντας
καὶ |
| 5, 3, 1 |
ἀσημοτέρους,
ὧν
οἱ
πλείους
ἦσαν
|
ἄναγνοι, |
διὰ
σπουδῆς
παρεισπέμπει
προκαταληψομένους
τὸ |
| 5, 5, 4 |
τὴν
γένεσιν,
ἐπειδὴ
τὴν
μὲν
|
ἀναδίδωσιν |
ἡ
γῆ,
τὴν
δ'
ἡ |
| 5, 2, 2 |
τὴν
δὲ
πρὸς
τοὺς
σφετέρους
|
ἀναδρομὴν |
πλήθει
τῶν
ἐν
μέσῳ
πολεμίων |
| 5, 13, 6 |
καὶ
πολλὰ
μὲν
ἐκ
τῶν
|
ἀναθημάτων |
κατεχώνευε
τοῦ
ναοῦ,
πολλὰ
δὲ |
| 5, 10, 3 |
μόνον
οὐκ
ἐκ
τῶν
φαρύγγων
|
ἀναθλίβοντες |
τὰς
ἀκόλους
ἀνέφερον.
Ἐτύπτοντο
δὲ |
| 5, 9, 4 |
μετὰ
φρουρᾶς
προπεμπομένους
πατέρας
ἡμῶν
|
ἀναιμάκτους |
ἀκινδύνους,
οὓς
ὁ
θεὸς
αὑτῷ |
| 5, 2, 4 |
ἐκ
τῆς
ἡμετέρας
στάσεως
κερδήσουσιν
|
ἀναιμωτὶ |
τὴν
πόλιν.
τούτοις
ἀθροίζοντες
ἀλλήλους |
| 5, 13, 1 |
διαδρὰς
πρὸς
Τίτον·
ἱκετεύοντα
δὲ
|
ἀναιρεθῆναι |
πρὸ
τῶν
τέκνων
καὶ
ταύτην |
| 5, 13, 2 |
συλλαβὼν
ἐν
ὄψει
τῶν
Ῥωμαίων
|
ἀναιρεῖ |
καὶ
πρὸ
τοῦ
τείχους
λωβησάμενος |
| 5, 6, 5 |
δώδεκα
μὲν
αὐτὸς
τῶν
προμάχων
|
ἀναιρεῖ, |
πρὸς
δὲ
τὸ
τούτων
πάθος |
| 5, 2, 4 |
ὧν
ἧκεν
ἐπιλέκτων
συχνοὺς
μὲν
|
ἀναιρεῖ, |
τιτρώσκει
δὲ
πλείους,
τρέπεται
δὲ |
| 5, 7, 3 |
τὴν
ἐμβολὴν
δύο
τοὺς
γενναιοτάτους
|
ἀναιρεῖ, |
τὸν
μὲν
κατὰ
στόμα
πλήξας |
| 5, 11, 2 |
παύσασθαι
παραινῶν
καὶ
μὴ
πρὸς
|
ἀναίρεσιν |
τῆς
πόλεως
αὐτὸν
βιάζεσθαι,
κερδῆσαι |
| 5, 13, 1 |
τῶν
ἀπὸ
τοῦ
δήμου
λαμπρῶν
|
ἀναιροῦνται. |
Τὸν
δὲ
τοῦ
Ἰωσήπου
πατέρα |
| 5, 3, 1 |
ἀνήγετο.
Πολλὰ
δὲ
δεινὰ
τοὺς
|
ἀναιτίους |
διαθέντες
ἐκεχειρίαν
τοῖς
αἰτίοις
ἔδοσαν, |
| 5, 9, 1 |
χρεὼν
δ'
ἐκράτει
τούς
τε
|
ἀναιτίους |
τοῖς
αἰτίοις
συναπολέσθαι
καὶ
τῇ |
| 5, 3, 5 |
τοῦ
τείχους
ἀπ'
ἄρκτων
καθήκων
|
ἀνακάμπτει |
πρὸς
δύσιν·
ἡ
δ'
ἑτέρα |
| 5, 6, 1 |
τείχους
ὅσον
ἀπὸ
τῆς
Σιλωᾶς
|
ἀνακάμπτον |
εἰς
ἀνατολὴν
μέχρι
τῆς
Μονοβάζου |
| 5, 12, 2 |
ἐπὶ
τὸ
Ἐλαιῶν
ὄρος·
εἶτ'
|
ἀνακάμπτων |
κατὰ
μεσημβρίαν
περιλαμβάνει
τὸ
ὄρος |
| 5, 1, 1 |
τὴν
ἐν
τοῖς>
Ἱεροσολύμοις
στάσιν
|
ἀνακμάσασαν |
τριμερῆ
γενέσθαι
καὶ
καθ'
αὑτοῦ |
| 5, 11, 4 |
καὶ
διαλαβὼν
σταυροῖς
τοὺς
ὑπονόμους
|
ἀνακρήμνησιν |
τὰ
ἔργα,
πίσσῃ
δὲ
καὶ |
| 5, 2, 1 |
Ἱεροσολύμων
ὅσον
ἀπὸ
τριάκοντα
σταδίων.
|
Ἀναλαβὼν |
δ'
ἐντεῦθεν
ὅσον
εἰς
ἑξακοσίους |
| 5, 6, 5 |
Καῖσαρ
τοὺς
τῶν
ἱππέων
δυνατωτάτους
|
ἀναλαβὼν |
ἐμβάλλει
τοῖς
πολεμίοις.
Καὶ
δώδεκα |
| 5, 3, 4 |
χαρίσασθαι
τῇ
πάντων
εὐπειθείᾳ
κατηντιβόλουν·
|
ἀναλήψεσθαι |
γὰρ
τὸ
παρὸν
πταῖσμα
ταῖς |
| 5, 1, 5 |
μὲν
ἀπὸ
τοῦ
Λιβάνου
μεγίστοις
|
ἀναλώμασι |
καὶ
πόνοις
τὴν
χρήσιμον
ὕλην |
| 5, 9, 4 |
καὶ
γυνὴ
καὶ
γονεῖς,
οὓς
|
ἀναλώσει |
μετὰ
μικρὸν
ἢ
λιμὸς
ἢ |
| 5, 11, 2 |
τοῦ
θεοῦ.
Τοιαῦτα
ταῖς
λοιδορίαις
|
ἀναμίσγοντες |
ἐκεκράγεσαν.
~(Ἐν
δὲ
τούτῳ
καὶ |
| 5, 9, 4 |
καὶ
πηλίκον
ἐμιάνατε
σύμμαχον;
οὐκ
|
ἀναμνήσεσθε |
πατέρων
ἔργα
δαιμόνια,
καὶ
τὸν |
| 5, 2, 4 |
ἐπεβοήθησε,
καὶ
πολλὰ
ὀνειδίσας
εἰς
|
ἀνανδρίαν |
ἐπιστρέφει
μὲν
τοὺς
φεύγοντας,
αὐτὸς |
| 5, 13, 1 |
σώματα.
Μετὰ
τούτους
ἱερεύς
τις
|
Ἀνανίας |
υἱὸς
Μασβάλου
τῶν
ἐπισήμων
καὶ |
| 5, 12, 2 |
Μεθ'
ἣν
ἀναβαίνων
κατὰ
τὸ
|
Ἀνάνου |
τοῦ
ἀρχιερέως
μνημεῖον
καὶ
διαλαβὼν |
| 5, 13, 1 |
προαχθείς·
οὕτω
γὰρ
ὁ
Σίμων
|
Ἀνάνῳ |
τῷ
Βαγαδάτου
προσέταξεν,
ὃς
ἦν |
| 5, 9, 4 |
ἔργα
τοῦ
θεοῦ
λέγων
εἰς
|
ἀναξίους |
ἀκοάς·
ἀκούετε
δ'
ὅμως,
ἵνα |
| 5, 12, 3 |
οἱ
δυσθανατοῦντες
ἐφεώρων
τοὺς
φθάσαντας
|
ἀναπαύσασθαι, |
βαθεῖα
δὲ
περιεῖχεν
τὴν
πόλιν |
| 5, 11, 2 |
διέδρασαν
ὡς
ἐπὶ
βέβαιον
τιμωρίαν,
|
ἀνάπαυσιν |
ἡγούμενοι
τὸν
ἐκ
τῶν
πολεμίων |
| 5, 10, 3 |
αἰδοίων
πόρους,
ῥάβδοις
δ'
ὀξείαις
|
ἀναπείροντες |
τὰς
ἕδρας,
τὰ
φρικτὰ
δὲ |
| 5, 4, 4 |
ἕκαστον
πύργον
μίαν
εἶναι
πέτραν
|
ἀναπεφυκυῖαν, |
ἔπειτα
δὲ
περιεξέσθαι
χερσὶ
τεχνιτῶν |
| 5, 13, 4 |
τῆς
ἐπινοίας
ἐλεγχθείσης
δι'
ἑνὸς
|
ἀναπίμπλαται |
μὲν
φήμης
τὰ
στρατόπεδα,
ὡς |
| 5, 6, 2 |
καὶ
φόνοις
συνέβαινε
τότε
θαρρεῖν·
|
ἀναπνεύσειν |
τε
γὰρ
περισπωμένων
πρὸς
τοὺς |
| 5, 2, 4 |
τί
παθόντες
ἀνέχοιντο
τρία
ταῖς
|
ἀναπνοαῖς |
αὐτῶν
ἐπιφρασσόμενα
τείχη,
καὶ
τοῦ |
| 5, 3, 4 |
δελεασθέντας
ἀπάτῃ
καὶ
τοὺς
θυρεοὺς
|
ἀνασείοντες |
ἐσκίρτων
καὶ
μετὰ
χαρᾶς
ἀνεβόων. |
| 5, 7, 3 |
στόμα
πλήξας
ὑπαντιάσαντα,
τὸν
δ'
|
ἀνασπάσας |
ἐκ
τοῦ
προτέρου
τὸ
δόρυ |
| 5, 7, 4 |
ῥῖνα
τὸν
Κάστορα,
κἀκεῖνος
εὐθέως
|
ἀνασπάσας |
τὸ
βέλος
ἐπεδείκνυ
τῷ
Τίτῳ |
| 5, 9, 4 |
στρατιὰν
ἐλυμήνατο,
καὶ
μεθ'
ἡμέραν
|
ἀναστὰς |
ὁ
Ἀσσύριος
ὀκτωκαίδεκα
μυριάδας
ἐπὶ |
| 5, 5, 3 |
πεντήκοντα
γὰρ
πηχῶν
οὖσα
τὴν
|
ἀνάστασιν |
τεσσαρακονταπήχεις
τὰς
θύρας
εἶχε
καὶ |
| 5, 6, 5 |
τῶν
Ἰουδαίων,
ὃν
ὁ
Τίτος
|
ἀνασταυρῶσαι |
πρὸ
τοῦ
τείχους
ἐκέλευσεν,
εἴ |
| 5, 5, 8 |
ἐνδοτέρω
δὲ
τούτου
τὸ
πᾶν
|
ἀνάστημα |
τῆς
Ἀντωνίας
ἐπὶ
τεσσαράκοντα
πήχεις |
| 5, 12, 4 |
ἐστέναξέ
τε
καὶ
τὰς
χεῖρας
|
ἀνατείνας |
κατεμαρτύρατο
τὸν
θεόν,
ὡς
οὐκ |
| 5, 9, 4 |
μὴ
συμπαρόντος
θεοῦ,
καθαρὰς
δ'
|
ἀνατείνας |
τὰς
χεῖρας
εἰς
ὃν
νῦν |
| 5, 5, 4 |
καὶ
διηνεκὲς
εἰς
τὸ
ὕψος,
|
ἀνατεινόμενος |
μὲν
ἐπ'
ἐνενήκοντα
πήχεις,
μηκυνόμενος |
| 5, 13, 4 |
καὶ
οἱ
Σύροι
τοὺς
ἱκέτας
|
ἀνατέμνοντες |
ἠρεύνων
τὰς
γαστέρας.
Καὶ
τούτου |
| 5, 4, 2 |
πᾶν
ὕψος
εἰς
εἰκοσιπέντε
πήχεις
|
ἀνατετάσθαι. |
~(Τοῦ
δὲ
τείχους
ὑπερεῖχον
οἱ |
| 5, 5, 1 |
τὸν
ναὸν
ἔκτισεν,
τὸ
κατ'
|
ἀνατολὰς |
μέρος
ἐκτειχίσαντος,
ἐπετέθη
μία
στοὰ |
| 5, 5, 6 |
κεκαλυμμένος
πάντοθεν
ὑπὸ
τὰς
πρώτας
|
ἀνατολὰς |
πυρωδεστάτην
ἀπέπαλλεν
αὐγὴν
καὶ
τῶν |
| 5, 2, 3 |
ὄρος,
ὃ
τῇ
πόλει
πρὸς
|
ἀνατολὴν |
ἀντίκειται
μέσῃ
φάραγγι
βαθείᾳ
διειργόμενον, |
| 5, 5, 8 |
ἐπὶ
τῇ
μεσημβρινῇ
καὶ
κατὰ
|
ἀνατολὴν |
γωνίᾳ
κείμενος
ἑβδομήκοντα
πηχῶν
ἦν, |
| 5, 4, 2 |
ἔνθεν
τε
πάλιν
ἐκκλίνον
πρὸς
|
ἀνατολὴν |
ἐπὶ
τὴν
Σολομῶνος
κολυμβήθραν
καὶ |
| 5, 6, 1 |
ἀπὸ
τῆς
Σιλωᾶς
ἀνακάμπτον
εἰς
|
ἀνατολὴν |
μέχρι
τῆς
Μονοβάζου
κατέβαινεν
αὐλῆς· |
| 5, 4, 2 |
ὃν
καλοῦσιν
Ὀφλάς,
τῇ
πρὸς
|
ἀνατολὴν |
στοᾷ
τοῦ
ἱεροῦ
συνῆπτε.
Τὸ |
| 5, 12, 2 |
τὸ
Ἡρώδου
μνημεῖον
περισχὼν
κατὰ
|
ἀνατολὴν |
τῷ
ἰδίῳ
στρατοπέδῳ
συνῆπτεν,
ὅθεν |
| 5, 5, 3 |
Κορινθίαν
ἀπὸ
τῆς
γυναικωνίτιδος
ἐξ
|
ἀνατολῆς |
ἀνοιγομένη
τῆς
τοῦ
ναοῦ
πύλης |
| 5, 5, 2 |
τέσσαρες,
δύο
δ'
ἦσαν
ἐξ
|
ἀνατολῆς |
κατ'
ἀνάγκην·
διατετειχισμένου
γὰρ
κατὰ |
| 5, 7, 2 |
πύργους
ἦν
ἀμήχανον
ἑλεῖν,
μήτ'
|
ἀνατραπῆναι |
ῥᾳδίως
διὰ
τὸ
βρῖθος
μήτ' |
| 5, 2, 2 |
διαστέλλων
καὶ
πολλοὺς
τῶν
ἀντιπροσώπων
|
ἀνατρέπων |
ἤλαυνεν
ὑπὲρ
τοὺς
ἐρειπομένους
τὸν |
| 5, 2, 5 |
ἔδοξε,
τοῖς
δὲ
καθ'
αὑτὸν
|
ἀνατρέχουσιν |
ἀνθίσταται
καὶ
κατὰ
στόμα
παίων |
| 5, 4, 4 |
τὰς
τοῦ
λῃστρικοῦ
πυρὸς
δαπάνας
|
ἀναφέρουσα· |
οὐ
γὰρ
ταῦτα
Ῥωμαῖοι
κατέφλεξαν, |
| 5, 8, 2 |
ἀλλὰ
βιασθέντες
ᾗ
καὶ
πρότερον
|
ἀναφεύγουσιν. |
Ὁ
δὲ
πάλιν
τοῦ
τείχους |
| 5, 7, 2 |
πάντες
εἰς
τὸ
δεύτερον
τεῖχος
|
ἀναφεύγουσιν. |
Οἱ
δ'
ὑπερβάντες
τὰς
πύλας |
| 5, 6, 5 |
κατὰ
τὰ
στρατόπεδα,
καμάτῳ
γὰρ
|
ἀναχωρῆσαι |
καὶ
δέει
τοὺς
Ἰουδαίους
ἠξίουν, |
| 5, 8, 1 |
τῷ
μὴ
θέλειν,
πρὸς
δ'
|
ἀναχώρησιν |
εὐμαρῆ
τὴν
εἰσβολὴν
οὐκ
ἐπλάτυνεν· |
| 5, 6, 5 |
λοιποὶ
καταπλαγέντες.
Μετὰ
δὲ
τὴν
|
ἀναχώρησιν |
καὶ
Ἰωάννης
ὁ
τῶν
Ἰδουμαίων |
| 5, 9, 4 |
ἡ
βασίλισσα
ἀνεπέμφθη
πρὸς
τὸν
|
ἄνδρα, |
προσκυνῶν
δὲ
τὸν
ὑφ'
ὑμῶν |
| 5, 13, 2 |
τε
πύργον
προκαταλαμβάνει
καὶ
τοὺς
|
ἄνδρας |
συλλαβὼν
ἐν
ὄψει
τῶν
Ῥωμαίων |
| 5, 7, 3 |
εἶναι
κελεύσαντος·
Ῥωμαίοις
δὲ
ἐπ'
|
ἀνδρείαν |
ἦν
προτροπὴ
τοῦ
τε
κρατεῖν |
| 5, 1, 6 |
ὅπερ
καὶ
ἄλλως
ἐπίσημον
δι'
|
ἀνδρείαν |
ὑπάρχον
τότε
κατὰ
μνήμην
ὧν |
| 5, 7, 3 |
ἐπίσημος
ἦν,
ζηλωταὶ
δὲ
τῆς
|
ἀνδρείας |
ἐγίνοντο
πολλοί.
Καὶ
Ἰουδαῖοι
μὲν |
| 5, 7, 4 |
αὐτῷ
κρυπτὴν
ἁλλόμενοι
πάλιν
δόξαν
|
ἀνδρείας |
Ῥωμαίοις
παρέσχον
ὡς
ῥίψαντες
σφᾶς |
| 5, 7, 3 |
ἀκινδύνῳ
τῷ
κατὰ
σφᾶς
ἐκέλευσεν
|
ἀνδρίζεσθαι. |
~(Προσάγει
δ'
αὐτὸς
τοῦ
βορείου |
| 5, 6, 5 |
πολλοὶ
παρὰ
τὴν
σφετέραν
ὑπόληψιν
|
ἀνδρισάμενοι· |
καὶ
γὰρ
τῶν
ἐνδοξοτέρων
διήνεγκαν |
| 5, 5, 4 |
αὐτῆς
ἀμπέλους,
ἀφ'
ὧν
βότρυες
|
ἀνδρομήκεις |
κατεκρέμαντο.
ὄντος
δὲ
ἤδη
τοῦ |
| 5, 5, 6 |
καθαραῖς
ἐξῆν
ὃν
προείπαμεν
ὅρον.
|
Ἀνδρῶν |
δ'
οἱ
μὴ
καθάπαν
ἡγνευκότες |
| 5, 9, 1 |
ὅπλων
καὶ
τὴν
εὐταξίαν
τῶν
|
ἀνδρῶν· |
δοκοῦσί
τε
ἄν
μοι
πρὸς |
| 5, 10, 3 |
ἐν
τούτῳ
καταφρονεῖται.
Γυναῖκες
γοῦν
|
ἀνδρῶν |
καὶ
παῖδες
πατέρων,
καὶ
τὸ |
| 5, 9, 3 |
δ'
εἶναι
μήτε
τὴν
πόλιν
|
ἀνδρῶν |
κενὴν
μήτε
τὴν
χώραν
ἔρημον |
| 5, 11, 5 |
ἐπὶ
τὰς
μηχανάς.
Τούτων
τῶν
|
ἀνδρῶν |
οὔτε
τολμηρότεροι
κατὰ
τόνδε
τὸν |
| 5, 7, 4 |
περὶ
αὐτὸν
εἰσῄει
τοῦ
τῶν
|
ἀνδρῶν |
παραστήματος,
καὶ
μὴ
δυνάμενοι
κάτωθεν |
| 5, 1, 2 |
ἔμενον.
Ὁ
δὲ
Ἰωάννης
ὅσον
|
ἀνδρῶν |
ὑπερεῖχε
πλήθει,
τοσοῦτον
ἐλείπετο
τῷ |
| 5, 4, 3 |
κεκοσμῆσθαι
πλέον
ἢ
τοὺς
ἀπ'
|
ἀνδρῶν, |
ὥσπερ
ἐκείνους
τοῦ
τῆς
γυναικὸς |
| 5, 4, 4 |
διάστημα,
κεκοσμημένοις
δὲ
πύργοις
διείληπτο
|
ἀνδρῶσί |
τε
μεγίστοις
καὶ
εἰς
ξενῶνας |
| 5, 5, 7 |
τὸ
θυσιαστήριον
καὶ
τὸν
ναὸν
|
ἀνέβαινον |
οἱ
τῶν
ἱερέων
ἄμωμοι,
βύσσον |
| 5, 13, 3 |
ὃν
ἐπεθύμουν
μάλιστα
μετὰ
χαρᾶς
|
ἀνεβόων. |
Διαγγέλλεταί
τε
εἰς
τὴν
πόλιν, |
| 5, 3, 4 |
ἀνασείοντες
ἐσκίρτων
καὶ
μετὰ
χαρᾶς
|
ἀνεβόων. |
Τοὺς
δὲ
στρατιώτας
ἀπειλή
τε |
| 5, 3, 1 |
ναὸν
συνειλούμενοι
κατεπατοῦντο
ξύλοις
τε
|
ἀνέδην |
παιόμενοι
καὶ
σιδήρῳ.
Πολλοὺς
δὲ |
| 5, 1, 6 |
τὸ
δέκατον
ἀναβαίνειν,
αὐτὸς
δ'
|
ἀνέζευξε |
μετὰ
τῶν
λοιπῶν,
πρὸς
οἷς |
| 5, 4, 3 |
φίλῳ
καὶ
γυναικί,
τὴν
μνήμην
|
ἀνέθηκε, |
τὴν
μὲν
ὡς
προειρήκαμεν
κτείνας |
| 5, 13, 1 |
ὃν
κατέσχε
τὴν
πόλιν,
ἀβασάνιστον
|
ἀνεῖλε· |
Βοηθοῦ
παῖς
ἦν
οὗτος
ἐκ |
| 5, 9, 4 |
ὁ
βασιλεὺς
οὔθ'
ὁ
δῆμος
|
ἀνεῖλεν. |
Ἀλλ'
ὑμεῖς,
ἵν'
ἐάσω
τἄνδον, |
| 5, 12, 3 |
ὥσπερ
εἴδωλα
κατὰ
τὰς
ἀγορὰς
|
ἀνειλοῦντο |
καὶ
κατέπιπτον
ὅπῃ
τινὰ
τὸ |
| 5, 3, 3 |
δεδοικότες
τὴν
τῶν
Ῥωμαίων
ἔφοδον
|
ἀνειλοῦντο |
καὶ
παρ'
ἀλλήλους
ὑπέπτησσον.
Οἱ |
| 5, 6, 1 |
τῷ
πρὸς
ἀλλήλους
πολέμῳ
χώραν
|
ἀνεῖσαν· |
οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
τοῖς
τείχεσιν |
| 5, 5, 2 |
τὴν
σφετέραν
ὑπερβῆναι
τὸ
διατείχισμα.
|
Ἀνεῖτό |
γε
μὴν
ταῖς
τ'
ἐπιχωρίοις |
| 5, 4, 3 |
ὅλου
τοῦ
τρίτου
τείχους
θαυμασιώτερος
|
ἀνεῖχε |
κατὰ
γωνίαν
βόρειός
τε
καὶ |
| 5, 5, 6 |
Κατὰ
κορυφὴν
δὲ
χρυσέους
ὀβελοὺς
|
ἀνεῖχεν |
τεθηγμένους,
ὡς
μή
τινι
προσκαθεζομένῳ |
| 5, 5, 3 |
ὑπὲρ
τεσσαράκοντα
πήχεις·
δύο
δ'
|
ἀνεῖχον |
ἑκάστην
κίονες
δώδεκα
πηχῶν
τὴν |
| 5, 5, 2 |
σφόδρα
μὲν
καλοῖς
καὶ
μεγάλοις
|
ἀνείχοντο |
κίοσιν,
ἦσαν
δ'
ἁπλαῖ,
καὶ |
| 5, 9, 4 |
σιτίων
καταφέροντες,
χερσὶ
ταῖς
λῃσαμέναις
|
ἀνεκόμισαν |
κυμβάλων
καὶ
τυμπάνων
ἤχῳ
καὶ |
| 5, 5, 7 |
οὐκ
ἐφόρει
χρόνιον,
λιτοτέραν
δ'
|
ἀνελάμβανεν, |
ὁπότε
δ'
εἰσίοι
εἰς
τὸ |
| 5, 13, 1 |
ἀνοίξειεν
αὐτῷ
τὴν
πόλιν,
τελευταῖον
|
ἀνελεῖν |
ἐκέλευσεν.
Ὁ
μὲν
οὖν
ἐν |
| 5, 3, 3 |
ἄθρουν
κατέχεαν,
ὡς
συχνοὺς
μὲν
|
ἀνελεῖν, |
τρῶσαι
δὲ
πλείστους.
Ἦν
γὰρ |
| 5, 13, 3 |
ἐπαίων,
οἱ
στασιασταὶ
δ'
ὡς
|
ἀνελόντες |
ὃν
ἐπεθύμουν
μάλιστα
μετὰ
χαρᾶς |
| 5, 9, 2 |
οὐκ
ἠμέλει,
τοῖς
δ'
ἔργοις
|
ἀνέμισγε |
συμβουλίαν,
καὶ
πολλάκις
γινώσκων
ἀνυτικώτερον |
| 5, 6, 1 |
πρὸς
τὴν
πρώτην
ὑπονήψαντες
ἐκδρομὴν
|
ἀνενόσουν |
καὶ
κατὰ
σφᾶς
πάλιν
διαστάντες |
| 5, 11, 6 |
ἐκ
δεσμωτηρίου
καθ'
αὑτῶν
Ἰουδαίους
|
ἀνέντες, |
περιῄει
μετὰ
τῶν
ἐπιλέκτων
κατὰ |
| 5, 13, 7 |
πυλῶν
ἐκριφῆναι,
τῶν
δ'
ἄλλων
|
ἀνεξερεύνητον |
εἶναι
τὸν
ἀριθμόν.
Μηκέτι
δ' |
| 5, 7, 3 |
ἰδέα
μάχης
ἀπελείπετο.
Νὺξ
δὲ
|
ἀνέπαυε |
μόλις
ἕωθεν
ἀρχομένους·
ἦν
δ' |
| 5, 1, 2 |
τῷ
Ἰωάννῃ
τολμωμένοις,
οὐ
γὰρ
|
ἀνεπαύετο |
φονῶν
οὗτος,
τὸ
δ'
ἀληθὲς |
| 5, 2, 4 |
ἄστυ
συρρηγνυμένων
ἀδιαλείπτως
τότε
πρῶτον
|
ἀνέπαυσεν |
τὴν
ἐπ'
ἀλλήλοις
ἔριν
ὁ |
| 5, 2, 4 |
λοιπὸν
τάγμα
πρὸς
τὸν
τειχισμὸν
|
ἀνέπεμπεν |
εἰς
τὴν
ἀκρώρειαν.
~(Ἰουδαίοις
δὲ |
| 5, 10, 4 |
ὑπὸ
Σίμωνος
γυμνωθεὶς
πρὸς
Ἰωάννην
|
ἀνεπέμπετο, |
καὶ
τὸν
ὑπὸ
Ἰωάννου
σεσυλημένον |
| 5, 9, 4 |
ἑσπέραν
ἄχραντος
μὲν
ἡ
βασίλισσα
|
ἀνεπέμφθη |
πρὸς
τὸν
ἄνδρα,
προσκυνῶν
δὲ |
| 5, 5, 1 |
ἱεροὶ
δὲ
θησαυροὶ
πάντες,
οὓς
|
ἀνεπίμπλασαν |
οἱ
παρὰ
τῆς
οἰκουμένης
δασμοὶ |
| 5, 5, 5 |
τρισκαίδεκα
θυμιαμάτων,
οἷς
ἐκ
θαλάσσης
|
ἀνεπίμπλατο |
καὶ
τῆς
τε
ἀοικήτου
καὶ |
| 5, 1, 6 |
ἀπὸ
τῆς
Συρίας
ἐπίκουροι
συνῆλθον.
|
Ἀνεπληρώθη |
δὲ
καὶ
τῶν
τεσσάρων
ταγμάτων |
| 5, 3, 2 |
ἡμέρου
τῆς
μεταξὺ
πάσης
ἐκκοπείσης
|
ἀνεπλήσθη |
μὲν
τὰ
κοῖλα
καὶ
χαραδρώδη |
| 5, 10, 2 |
τινὲς
μὲν
ὑπ'
ἄκρας
ἐνδείας
|
ἀνέργαστον |
τὸν
σῖτον
ἤσθιον,
οἱ
δ' |
| 5, 9, 1 |
ἐξαρκέσειν,
εἰς
δέον
κατεχρῆτο
τὴν
|
ἄνεσιν· |
ἐνστάσης
γὰρ
τῆς
προθεσμίας,
καθ' |
| 5, 11, 1 |
προβασανιζόμενοι
τοῦ
θανάτου
πᾶσαν
αἰκίαν
|
ἀνεσταυροῦντο |
τοῦ
τείχους
ἀντικρύ.
Τίτῳ
μὲν |
| 5, 8, 1 |
τὸν
μάλιστα
πληθύοντα
σταθεὶς
αὐτός,
|
ἀνέστελλε |
τοῖς
βέλεσι
τοὺς
πολεμίους,
καὶ |
| 5, 1, 3 |
ἄνωθεν
ἀπὸ
τοῦ
ἱεροῦ
κατακοντίζοντας
|
ἀνέστελλε |
τοῖς
ὀργάνοις·
ὀξυβελεῖς
τε
γὰρ |
| 5, 6, 4 |
μὲν
τοὺς
τὸ
πῦρ
ἐπιφέροντας,
|
ἀνέστελλεν |
δὲ
τοὺς
ἀπὸ
τῶν
πύργων |
| 5, 4, 2 |
ὑπὸ
Ἰουδαίων
εἰς
εἴκοσι
πήχεις
|
ἀνέστη, |
καὶ
διπήχεις
μὲν
τὰς
ἐπάλξεις, |
| 5, 13, 5 |
δὲ
μή
τις
ἐπίδοι
Ῥωμαίων,
|
ἀνέσχιζον |
κἀκ
τῶν
σπλάγχνων
τὸ
μιαρὸν |
| 5, 13, 4 |
συμβῆναι
Ἰουδαίοις
χαλεπώτερον·
μιᾷ
γοῦν
|
ἀνεσχίσθησαν |
νυκτὶ
πρὸς
δισχιλίους.
~(Καὶ
γνοὺς |
| 5, 5, 1 |
Τούτου
τὸ
ταπεινότατον
ἀπὸ
τριακοσίων
|
ἀνετειχίσαντο |
πηχῶν,
κατὰ
δέ
τινας
τόπους |
| 5, 6, 3 |
καὶ
τοὺς
ἐπὶ
τοῦ
τείχους
|
ἀνέτρεπον. |
Ταλαντιαῖοι
μὲν
γὰρ
ἦσαν
αἱ |
| 5, 10, 5 |
φθάρματα.
Τὴν
μέν
γε
πόλιν
|
ἀνέτρεψαν |
αὐτοί,
Ῥωμαίους
δ'
ἄκοντας
ἠνάγκασαν |
| 5, 5, 6 |
ἠρέμα
προσάντης
ὑπτίαστο.
Κατεσκευάσθη
δὲ
|
ἄνευ |
σιδήρου,
καὶ
οὐδέποτ'
ἔψαυεν
αὐτοῦ |
| 5, 10, 3 |
τῶν
φαρύγγων
ἀναθλίβοντες
τὰς
ἀκόλους
|
ἀνέφερον. |
Ἐτύπτοντο
δὲ
γέροντες
ἀντεχόμενοι
τῶν |
| 5, 2, 5 |
ἰσχὺν
καταπλαγέντες
οὐδ'
οὕτως
μὲν
|
ἀνέφευγον |
εἰς
τὴν
πόλιν,
καθ'
ἕτερον |
| 5, 2, 5 |
καὶ
πρὸς
τὸ
ὄρος
τραπέντες
|
ἀνέφευγον. |
Λείπεται
δ'
ἐν
μέσῳ
τῷ |
| 5, 2, 2 |
κίνδυνον,
ἀλλ'
οἰόμενοι
συναναστραφῆναι
κἀκεῖνον
|
ἀνέφευγον. |
Ὁ
δὲ
κατιδὼν
ὡς
ἐν |
| 5, 9, 4 |
ἑβδομήκοντα
οὐ
πρότερον
εἰς
ἐλευθερίαν
|
ἀνεχαίτισεν |
ἢ
Κῦρον
τοῦτο
χαρίσασθαι
τῷ |
| 5, 2, 4 |
τί
μένοιεν
ἢ
τί
παθόντες
|
ἀνέχοιντο |
τρία
ταῖς
ἀναπνοαῖς
αὐτῶν
ἐπιφρασσόμενα |
| 5, 11, 6 |
τὴν
ῥοπὴν
τῆς
παρατάξεως
φθάσαντες
|
ἀνεχώρησαν |
εἰς
τὴν
πόλιν.
Διεφθαρμένων
δὲ |
| 5, 8, 1 |
Ἰουδαίους
κωλύων
παρελθεῖν,
μέχρι
πάντες
|
ἀνεχώρησαν |
οἱ
στρατιῶται.
~(Ῥωμαῖοι
μὲν
οὕτως |
| 5, 8, 1 |
τοῦ
τείχους
καθαλλόμενοι
τῶν
πύργων
|
ἀνεχώρουν |
εἰς
τὰ
στρατόπεδα.
Κραυγὴ
δ' |
| 5, 11, 5 |
τὴν
σωτηρίαν
τῶν
ἔργων
ἀπογνόντες
|
ἀνεχώρουν |
ἐπὶ
τὰ
στρατόπεδα,
Ἰουδαῖοι
δὲ |
| 5, 2, 4 |
τῶν
ἔργων
ἀφέμενοι
τινὲς
μὲν
|
ἀνεχώρουν |
εὐθέως,
πολλοὶ
δ'
ἐπὶ
τὰ |
| 5, 7, 2 |
μετ'
αὐτὸ
λειπομένων
δύο,
μαλακισθέντες
|
ἀνεχώρουν |
οἱ
πολλοί.
Καὶ
τῶν
Ῥωμαίων |
| 5, 11, 3 |
ὑποσχέσεως
προσεφιλονείκει
μαχόμενα·
καὶ
τέλος
|
ἀνεχώρουν |
τραυματίαι
πολλοί,
συννοοῦντες
ὅτι
καὶ |
| 5, 2, 5 |
τε
τοῦ
πρανοῦς
ἀθρόοις
ἐμπίπτων
|
ἀνεώθει |
τὸ
πλῆθος.
Οἱ
δὲ
πρός |
| 5, 3, 1 |
ἐπιγνωσθεὶς
ὡς
ζηλωτὴς
πρὸς
αἰκίαν
|
ἀνήγετο. |
Πολλὰ
δὲ
δεινὰ
τοὺς
ἀναιτίους |
| 5, 5, 2 |
Ἔνθεν
ἄλλοι
πάλιν
πεντέβαθμοι
κλίμακες
|
ἀνῆγον |
ἐπὶ
τὰς
πύλας,
αἳ
ἀπὸ |
| 5, 5, 3 |
ἀπὸ
τοῦ
τῶν
γυναικῶν
διατειχίσματος
|
ἀνῆγον· |
τῶν
γὰρ
κατὰ
τὰς
ἄλλας |
| 5, 10, 4 |
καὶ
πλούτῳ
πρὸς
τοὺς
τυράννους
|
ἀνήγοντο. |
Τούτων
οἱ
μὲν
ἐπιβουλὰς
ψευδεῖς |
| 5, 5, 7 |
τῇ
λειτουργίᾳ.
Ὁ
δὲ
ἀρχιερεὺς
|
ἀνῄει |
μὲν
σὺν
αὐτοῖς,
ἀλλ'
οὐκ |
| 5, 4, 2 |
δὲ
τὸ
προσάρκτιον
κλίμα
μόνον
|
ἀνῄει |
μέχρι
τῆς
Ἀντωνίας.
Τῷ
τρίτῳ |
| 5, 9, 4 |
ἥπτετο
Πομπήιος,
ὅτε
μετ'
αὐτὸν
|
ἀνῄει |
Σόσσιος,
ὅτε
Οὐεσπασιανὸς
ἐπόρθει
τὴν |
| 5, 9, 3 |
Προσετίθει
δὲ
ὡς
καλὸν
πρὸ
|
ἀνηκέστου |
συμφορᾶς
μεταβαλέσθαι
καὶ
πρὸς
τὸ |
| 5, 13, 3 |
ταχέως
γὰρ
ἐκ
τῆς
πληγῆς
|
ἀνήνεγκεν |
ὁ
Ἰώσηπος,
καὶ
προελθὼν
τοὺς |
| 5, 9, 4 |
ἡμῶν.
Τί
οὖν
ὁ
ταύτης
|
ἀνὴρ |
Ἁβραάμ,
προπάτωρ
δὲ
ἡμέτερος;
ἆρα |
| 5, 8, 1 |
καὶ
σὺν
αὐτῷ
Δομέτιος
Σαβῖνος,
|
ἀνὴρ |
ἀγαθὸς
καὶ
κατὰ
ταύτην
φανεὶς |
| 5, 7, 4 |
ἐν
ᾧ
τῶν
Ἰουδαίων
τις
|
ἀνὴρ |
γόης
ὄνομα
Κάστωρ
ἐλόχα
μεθ' |
| 5, 9, 4 |
παρ'
οἷς
πολεμεῖτε
νῦν.
Ἀλλ'
|
ἀνὴρ |
μὲν
ἀγαθὸς
οἰκίαν
ἀσελγῆ
φεύξεται |
| 5, 1, 3 |
ἀλλὰ
καὶ
πολλοὺς
τῶν
ἱερουργούντων
|
ἀνῄρει. |
Καίπερ
γὰρ
πρὸς
πᾶσαν
ἀσέβειαν |
| 5, 2, 5 |
καὶ
κατὰ
στόμα
παίων
βιαζομένους
|
ἀνῄρει |
κατά
τε
τοῦ
πρανοῦς
ἀθρόοις |
| 5, 10, 2 |
ἴσον
ἦν·
προφάσει
γὰρ
αὐτομολίας
|
ἀνῃρεῖτό |
τις
διὰ
τὴν
οὐσίαν.
Τῷ |
| 5, 13, 5 |
πολὺ
πλῆθος
ἐνείχετο
καὶ
τῶν
|
ἀνῃρημένων |
πολλαπλασίους
ἦσαν
οἱ
κολασθησόμενοι.
Συγκαλέσας |
| 5, 1, 5 |
αὐτομολίαν
ὑπόπτους
ὡς
κοινοὺς
πολεμίους
|
ἀνῄρουν |
καὶ
μόνον
ὡμονόουν
τὸ
φονεύειν |
| 5, 3, 1 |
καὶ
μῖσος
ἴδιον
ὡς
ἀντιστασιαστὰς
|
ἀνῄρουν |
οἱ
διάφοροι,
καὶ
πᾶς
ὁ |
| 5, 13, 1 |
καὶ
τοὺς
συνολοφυρομένους
πρὸ
ἐξετάσεως
|
ἀνῄρουν. |
~(Ταῦτα
ὁρῶν
Ἰούδης
τις
υἱὸς |
| 5, 13, 1 |
καὶ
ταύτην
αἰτούμενον
τὴν
χάριν
|
ἀνθ' |
ὧν
ἀνοίξειεν
αὐτῷ
τὴν
πόλιν, |
| 5, 13, 2 |
ὑπ'
αὐτὸν
δέκα,
μέχρι
τίνος
|
ἀνθέξομεν, |
ἔφη,
τοῖς
κακοῖς;
ἢ
τίνα |
| 5, 2, 5 |
τοῖς
δὲ
καθ'
αὑτὸν
ἀνατρέχουσιν
|
ἀνθίσταται |
καὶ
κατὰ
στόμα
παίων
βιαζομένους |
| 5, 5, 7 |
μέρη
διῃρημένοι,
σάρδιον
τόπαζος
σμάραγδος,
|
ἄνθραξ |
ἴασπις
σάπφειρος,
ἀχάτης
ἀμέθυστος
λιγύριον, |
| 5, 9, 4 |
περιεστρατοπεδεύσατο
τὴν
πόλιν,
ἆρα
χερσὶν
|
ἀνθρωπίναις |
ἔπεσεν;
Οὐχ
αἱ
μὲν
ἀπὸ |
| 5, 9, 4 |
δικάζειν
καὶ
καταφρονεῖν
τότε
χειρὸς
|
ἀνθρωπίνης, |
ὅταν
αὐτοὶ
πείθωσι
τὸν
ἄνω |
| 5, 9, 3 |
παρὰ
θηρσὶν
ἰσχυρότατον
καὶ
παρὰ
|
ἀνθρώποις, |
εἴκειν
τοῖς
δυνατωτέροις
καὶ
τὸ |
| 5, 5, 5 |
τρία
θαυμασιώτατα
καὶ
περιβόητα
πᾶσιν
|
ἀνθρώποις |
ἔργα,
λυχνίαν
τράπεζαν
θυμιατήριον.
Ἐνέφαινον |
| 5, 4, 4 |
ἐξ
εἰκαίας
χερμάδος
οὐδὲ
φορητῶν
|
ἀνθρώποις |
πετρῶν
συνειστήκεσαν,
λευκὴ
δὲ
μάρμαρος |
| 5, 13, 5 |
πάσης
κολάσεως,
καὶ
δεινὸς
ἐμπέφυκεν
|
ἀνθρώποις |
τοῦ
κερδαίνειν
ἔρως,
οὐδέν
τε |
| 5, 1, 3 |
περὶ
τὸν
διώνυμον
καὶ
πᾶσιν
|
ἀνθρώποις |
χῶρον
ἅγιον
πρὸ
τῶν
θυμάτων |
| 5, 13, 3 |
τούτῳ
περιιὼν
Ἰώσηπος,
οὐ
γὰρ
|
ἀνίει |
παρακαλῶν,
βάλλεται
τὴν
κεφαλὴν
λίθῳ |
| 5, 1, 2 |
περὶ
τὸν
Ἐλεάζαρον
ὅμως
οὐκ
|
ἀνίει, |
συνεχεῖς
δ'
ἐκδρομαὶ
καὶ
βελῶν |
| 5, 9, 4 |
νῦν
ἐμιάνατε
χῶρον
ὑμεῖς
τὸν
|
ἀνίκητον |
αὐτῷ
βοηθὸν
ἐστρατολόγησεν;
Οὐ
μετὰ |
| 5, 1, 4 |
τοὺς
μὲν
ἐκ
τῆς
πόλεως
|
ἀνιόντας |
ἀπὸ
τῶν
στοῶν
βάλλων,
τοὺς |
| 5, 5, 1 |
ἀεί
τι
τοῦ
λαοῦ
προσχωννύντος
|
ἀνισούμενος |
ὁ
λόφος
ηὐρύνετο.
Διακόψαντες
δὲ |
| 5, 5, 1 |
πολὺ
γὰρ
ἔχωσαν
τὰς
φάραγγας
|
ἀνισοῦν |
βουλόμενοι
τοὺς
στενωποὺς
τοῦ
ἄστεος. |
| 5, 4, 3 |
πήχεις
ὑψηλὸς
ὢν
Ἀραβίαν
τε
|
ἀνίσχοντος |
ἡλίου
παρεῖχεν
ἀφορᾶν
καὶ
μέχρι |
| 5, 4, 3 |
τε
καὶ
πλατεῖαι
καθ'
ἕκαστον
|
ἄνοδοι. |
Τοιούτους
μὲν
οὖν
πύργους
τὸ |
| 5, 5, 6 |
καὶ
ἀπὸ
μεσημβρίας
ἐπ'
αὐτὸν
|
ἄνοδος |
ἠρέμα
προσάντης
ὑπτίαστο.
Κατεσκευάσθη
δὲ |
| 5, 5, 3 |
ἀπὸ
τῆς
γυναικωνίτιδος
ἐξ
ἀνατολῆς
|
ἀνοιγομένη |
τῆς
τοῦ
ναοῦ
πύλης
ἀντικρὺ |
| 5, 7, 2 |
Οἱ
δ'
ὑπερβάντες
τὰς
πύλας
|
ἀνοίξαντες |
πᾶσαν
εἰσδέχονται
τὴν
στρατιάν.
Καὶ |
| 5, 13, 1 |
αἰτούμενον
τὴν
χάριν
ἀνθ'
ὧν
|
ἀνοίξειεν |
αὐτῷ
τὴν
πόλιν,
τελευταῖον
ἀνελεῖν |
| 5, 3, 3 |
ἑτοίμους
πρὸς
τιμωρίαν,
τοὺς
δὲ
|
ἀνοίξειν |
τὴν
πόλιν
ἐλπίζοντες
ἐχώρουν
ἐπὶ |
| 5, 3, 3 |
ᾐτοῦντο
καὶ
τοὺς
Ῥωμαίους
ἐκάλουν
|
ἀνοίξειν |
ὑπισχνούμενοι
τὰς
πύλας·
ἅμα
δὲ |
| 5, 9, 4 |
εὗρε,
μετὰ
δὲ
τῶν
καταλειπομένων
|
ἀνόπλους |
καὶ
μὴ
διώκοντας
Ἑβραίους
ἔφυγεν; |
| 5, 8, 1 |
δὲ
κατ'
ἀνάγκην
τὸ
πλέον
|
ἀντεῖχον, |
οὐ
γὰρ
ἦν
ἀθρόους
διαφυγεῖν |
| 5, 11, 5 |
Ἰουδαῖοι
καὶ
διὰ
τῆς
φλογὸς
|
ἀντελαμβάνοντο |
καὶ
τοῦ
σιδήρου
ζέοντος
δρασσόμενοι |
| 5, 6, 3 |
φυλαττομένων
ἄπρακτον
διεκπίπτειν
τὴν
πέτραν.
|
Ἀντεπινοοῦσι |
δὲ
Ῥωμαῖοι
μελαίνειν
αὐτήν·
τότε |
| 5, 6, 5 |
μὴ
τῶν
ἀπ'
Ἀλεξανδρείας
ἐπιλέκτων
|
ἀντέστησαν |
οἱ
πολλοὶ
παρὰ
τὴν
σφετέραν |
| 5, 1, 4 |
ἐπιχειροῖτο,
τοὺς
συνόντας
ὁ
Ἰωάννης
|
ἀντέστρεφε, |
καὶ
τοὺς
μὲν
ἐκ
τῆς |
| 5, 8, 2 |
ἀντιτειχίσαντες
τοῖς
σώμασι
τρισὶ
μὲν
|
ἀντέσχον |
ἡμέραις
καρτερῶς
ἀμυνόμενοι,
τῇ
τετάρτῃ |
| 5, 9, 3 |
Αὐτοὺς
δὲ
τίνι
καὶ
πεποιθότας
|
ἀντέχειν, |
ἑαλωκυίας
μὲν
ἐκ
πλείστου
τῆς |
| 5, 10, 3 |
ἀκόλους
ἀνέφερον.
Ἐτύπτοντο
δὲ
γέροντες
|
ἀντεχόμενοι |
τῶν
σιτίων,
καὶ
κόμης
ἐσπαράττοντο |
| 5, 7, 2 |
μὴν
πρὸς
τὰ
λοιπὰ
καρτερῶς
|
ἀντέχοντας |
ἐκάκωσαν
οἱ
πύργοι·
καὶ
γὰρ |
| 5, 10, 2 |
δὲ
λάθρα
τὰς
κτήσεις
ἑνὸς
|
ἀντηλλάξαντο |
μέτρου
πυρῶν
μὲν
εἰ
πλουσιώτεροι |
| 5, 9, 4 |
τὸν
πόλεμον
χρώμενοι.
Τὸ
δ'
|
Ἀντιγόνου |
τέλος
τοῦ
Ἀριστοβούλου
παιδὸς
οὐκ |
| 5, 3, 3 |
πληγάς,
ἀμέλει
δ'
οὐκ
ἐλάττους
|
ἀντιδιδόντες, |
τέλος
ἀνωθοῦσι
τοὺς
κυκλωσαμένους·
ὑποχωροῦσι |
| 5, 2, 3 |
ὃ
τῇ
πόλει
πρὸς
ἀνατολὴν
|
ἀντίκειται |
μέσῃ
φάραγγι
βαθείᾳ
διειργόμενον,
ἣ |
| 5, 5, 3 |
ἀνοιγομένη
τῆς
τοῦ
ναοῦ
πύλης
|
ἀντικρὺ |
πολὺ
μείζων·
πεντήκοντα
γὰρ
πηχῶν |
| 5, 4, 2 |
ὃς
καλεῖται
Βεζεθά,
κείμενος
μὲν
|
ἀντικρὺ |
τῆς
Ἀντωνίας,
ἀποτεμνόμενος
δὲ
ὀρύγματι |
| 5, 11, 1 |
πᾶσαν
αἰκίαν
ἀνεσταυροῦντο
τοῦ
τείχους
|
ἀντικρύ. |
Τίτῳ
μὲν
οὖν
οἰκτρὸν
τὸ |
| 5, 3, 5 |
κατὰ
τὸ
γωνιαῖον
αὐτοῦ
μέρος
|
ἀντικρὺ |
τοῦ
καλουμένου
Ψηφίνου
πύργου
στρατοπεδεύεται, |
| 5, 4, 2 |
τὸν
Ψήφινον
πύργον,
ἔπειτα
καθῆκον
|
ἀντικρὺ |
τῶν
Ἑλένης
μνημείων,
Ἀδιαβηνὴ
βασιλὶς |
| 5, 2, 2 |
Γυναικείους
καλουμένους
πύργους
διὰ
τῆς
|
ἀντικρὺ |
τῶν
Ἑλένης
μνημείων
πύλης
διεκπαίουσι |
| 5, 2, 4 |
κατάντει
πολλὰ
κακωθέντες
ὡς
διεξέπεσον,
|
ἄντικρυς |
ἐπιστρέφονται
καὶ
μέσην
ἔχοντες
τὴν |
| 5, 1, 5 |
περιβόλου
τῆς
πρὸς
δύσιν
ἐξέδρας
|
ἄντικρυς, |
ᾗπερ
καὶ
μόνῃ
δυνατὸν
ἦν |
| 5, 5, 2 |
τέτμητο
δ'
αὕτη
τῆς
πρώτης
|
ἄντικρυς. |
Κἀκ
τῶν
ἄλλων
δὲ
κλιμάτων |
| 5, 4, 3 |
ὀκτάγωνος
δὲ
ἦν.
Τούτου
δ'
|
ἄντικρυς |
ὁ
Ἱππικὸς
καὶ
παρ'
αὐτὸν |
| 5, 13, 1 |
ὄψει
φονευθεῖσιν
ἐπεσφάγη
τοῖς
παισὶν
|
ἄντικρυς |
Ῥωμαίων
προαχθείς·
οὕτω
γὰρ
ὁ |
| 5, 4, 1 |
πόλιν
ὑφεστὼς
ἀμφίκυρτος.
Τούτου
δ'
|
ἄντικρυς |
τρίτος
ἦν
λόφος,
ταπεινότερός
τε |
| 5, 2, 2 |
ἔτι
κατὰ
τὴν
ὁδὸν
θέοντας
|
ἀντιμέτωποι |
στάντες
ἐκώλυσαν
συνάψαι
τοῖς
ἐκκλίνασι, |
| 5, 11, 3 |
εἰπόντος,
ὡς
εἶχεν
ὥρμησεν
ὁ
|
Ἀντίοχος |
μετὰ
τῶν
Μακεδόνων
πρὸς
τὸ |
| 5, 11, 3 |
δὲ
τούτῳ
καὶ
ὁ
Ἐπιφανὴς
|
Ἀντίοχος |
παρῆν
ἄλλους
τε
ὁπλίτας
συχνοὺς |
| 5, 9, 4 |
καθ'
ἡμέραν.
Τοῦτο
δ'
ἡνίκα
|
Ἀντιόχου |
τοῦ
κληθέντος
Ἐπιφανοῦς
προσκαθεζομένου
τῇ |
| 5, 11, 3 |
ἥλικας
πάντας,
ὑψηλούς,
ὀλίγον
ὑπὲρ
|
ἀντίπαιδας, |
τὸν
Μακεδονικὸν
τρόπον
ὡπλισμένους
τε |
| 5, 2, 4 |
ἀπὸ
τῶν
σπειρῶν
τοῖς
ἐκτρέχουσιν
|
ἀντιπαρατάξας |
τὸ
λοιπὸν
τάγμα
πρὸς
τὸν |
| 5, 2, 5 |
ἀγριωτάτοις
εἰκάζειν
θηρίοις.
Ἀμέλει
τῶν
|
ἀντιπαραταχθέντων |
οὐδεὶς
ἔμεινεν
τὴν
συμβολήν,
ἀλλ' |
| 5, 3, 5 |
παράγειν
τὸ
καρτερώτατον
τῆς
δυνάμεως
|
ἀντιπαρεξέτεινεν |
τῷ
τείχει
κατὰ
τὸ
βόρειον |
| 5, 9, 4 |
πλημμελοῦντα,
καὶ
Ἡρώδης
μὲν
ὁ
|
Ἀντιπάτρου |
Σόσσιον,
Σόσσιος
δὲ
Ῥωμαίων
στρατιὰν |
| 5, 2, 4 |
καὶ
τοῦ
πολέμου
μετ'
ἀδείας
|
ἀντιπολίζοντος |
ἑαυτόν,
οἱ
δ'
ὥσπερ
θεαταὶ |
| 5, 10, 4 |
Ἰωάννου
σεσυλημένον
ὁ
Σίμων
μετελάμβανεν·
|
ἀντιπροέπινον |
δὲ
ἀλλήλοις
τὸ
αἷμα
τῶν |
| 5, 4, 1 |
αὐτὴ
μὲν
ὑπὲρ
δύο
λόφων
|
ἀντιπρόσωπος |
ἔκτιστο
μέσῃ
φάραγγι
διῃρημένων,
εἰς |
| 5, 2, 2 |
ἀεὶ
διαστέλλων
καὶ
πολλοὺς
τῶν
|
ἀντιπροσώπων |
ἀνατρέπων
ἤλαυνεν
ὑπὲρ
τοὺς
ἐρειπομένους |
| 5, 2, 5 |
αὐτὸς
δὲ
σὺν
οἷς
πρότερον
|
ἀντιστὰς |
εἶργε
τοὺς
πολεμίους·
ὥστ'
εἰ |
| 5, 3, 1 |
ἔχθραν
καὶ
μῖσος
ἴδιον
ὡς
|
ἀντιστασιαστὰς |
ἀνῄρουν
οἱ
διάφοροι,
καὶ
πᾶς |
| 5, 1, 4 |
δὲ
κἀκείνῳ
τροφὴ
κατὰ
τῶν
|
ἀντιστασιαστῶν |
ἡ
πόλις.
Ὁπότε
μὲν
οὖν |
| 5, 8, 2 |
ἐκώλυον
φραξάμενοι
καὶ
τὸ
καταρριφθὲν
|
ἀντιτειχίσαντες |
τοῖς
σώμασι
τρισὶ
μὲν
ἀντέσχον |
| 5, 5, 8 |
αὐτῶν
καταλείπεται
λόγος.
~(Ἡ
δ'
|
Ἀντωνία |
κατὰ
γωνίαν
μὲν
δύο
στοῶν |
| 5, 5, 8 |
ἱερόν,
τῷ
ἱερῷ
δ'
ἡ
|
Ἀντωνία, |
κατὰ
δὲ
ταύτην
οἱ
τῶν |
| 5, 9, 2 |
τῶν
χωμάτων
κατά
τε
τὴν
|
Ἀντωνίαν |
καὶ
τὸ
τοῦ
Ἰωάννου
μνημεῖον, |
| 5, 11, 4 |
ἔνδοθεν
ὑπορύξας
τὸ
κατὰ
τὴν
|
Ἀντωνίαν |
μέχρι
τῶν
χωμάτων
καὶ
διαλαβὼν |
| 5, 9, 2 |
τὸ
δ'
ἱερὸν
κατὰ
τὴν
|
Ἀντωνίαν· |
τούτου
γὰρ
μὴ
ληφθέντος
οὐδὲ |
| 5, 11, 4 |
θάτερον
μὲν
τὸ
ἐπὶ
τὴν
|
Ἀντωνίαν |
ὑπὸ
τοῦ
πέμπτου
τάγματος
ἐβλήθη |
| 5, 4, 2 |
Βεζεθά,
κείμενος
μὲν
ἀντικρὺ
τῆς
|
Ἀντωνίας, |
ἀποτεμνόμενος
δὲ
ὀρύγματι
βαθεῖ·
διεταφρεύθη |
| 5, 5, 8 |
τούτου
τὸ
πᾶν
ἀνάστημα
τῆς
|
Ἀντωνίας |
ἐπὶ
τεσσαράκοντα
πήχεις
ἠγείρετο.
Τὸ |
| 5, 4, 2 |
λόφῳ
συνάπτοντες
οἱ
θεμέλιοι
τῆς
|
Ἀντωνίας |
εὐπρόσιτοί
τε
εἶεν
καὶ
ἧττον |
| 5, 4, 4 |
τῆς
ἀποστάσεως
ἀπὸ
μὲν
τῆς
|
Ἀντωνίας |
ἤρξατο
τὸ
πῦρ,
μετέβη
δ' |
| 5, 7, 3 |
τὸν
Ἰωάννην
ἀπό
τε
τῆς
|
Ἀντωνίας |
καὶ
τῆς
προσαρκτίου
στοᾶς
τοῦ |
| 5, 12, 4 |
Καὶ
πρὸς
μόνης
ὕψουν
τῆς
|
Ἀντωνίας |
κατὰ
μέρη
τέσσαρα
πολὺ
μείζονα |
| 5, 9, 2 |
ἐπεκθέοντες,
τοὺς
δὲ
πρὸ
τῆς
|
Ἀντωνίας |
οἱ
περὶ
τὸν
Ἰωάννην
καὶ |
| 5, 11, 6 |
δ'
ἤδη
Τίτος
ἀπὸ
τῆς
|
Ἀντωνίας, |
ὅπου
κεχώριστο
κατασκεπτόμενος
τόπον
ἄλλοις |
| 5, 5, 8 |
μέν,
ὡς
ἔφην,
ἀπὸ
τῆς
|
Ἀντωνίας, |
πάντων
δ'
ὑψηλότατος
ὢν
μέρει |
| 5, 5, 2 |
σταδίους
συνεμετρεῖτο
περιλαμβανομένης
καὶ
τῆς
|
Ἀντωνίας· |
τὸ
δ'
ὕπαιθρον
ἅπαν
πεποίκιλτο |
| 5, 6, 2 |
ἄνω
πόλιν
καὶ
διὰ
τῆς
|
Ἀντωνίας |
τὸ
ἱερὸν
αἱρήσειν
ἐπενόει.
Ἐν |
| 5, 4, 2 |
κλίμα
μόνον
ἀνῄει
μέχρι
τῆς
|
Ἀντωνίας. |
Τῷ
τρίτῳ
δ'
ἀρχὴ
ἦν |
| 5, 6, 3 |
πρότερον
καὶ
τὴν
ἐπὶ
τῆς
|
Ἀντωνίας |
φρουρὰν
ἑλόντες
ἔλαβον.
Ἀλλὰ
τούτων |
| 5, 9, 3 |
γινώσκειν
δὲ
τὴν
Ῥωμαίων
ἰσχὺν
|
ἀνυπόστατον |
καὶ
τὸ
δουλεύειν
τούτοις
οὐκ |
| 5, 2, 5 |
διασκίδναται
πᾶν
τὸ
τάγμα,
δοκούντων
|
ἀνυπόστατον |
μὲν
εἶναι
τὴν
τῶν
Ἰουδαίων |
| 5, 6, 3 |
καὶ
τοῖς
μετ'
ἐκείνους
ἦν
|
ἀνυπόστατος. |
Οἵ
γε
μὴν
Ἰουδαῖοι
τὸ |
| 5, 5, 1 |
πέρας
ἐπιμονῇ
καὶ
χρόνοις
ἦν
|
ἀνύσιμον. |
~(Ἦν
δὲ
ἄξια
τῶν
τηλικούτων |
| 5, 12, 1 |
τούτῳ
μὲν
γὰρ
εἶναι
πᾶν
|
ἀνύσιμον, |
πρὸς
δὲ
τῆς
εὐκλείας
τὸ |
| 5, 9, 2 |
ἀνέμισγε
συμβουλίαν,
καὶ
πολλάκις
γινώσκων
|
ἀνυτικώτερον |
ὅπλων
τὸν
λόγον
αὐτός
τε |
| 5, 4, 1 |
τὸν
πρῶτον
ναὸν
κτίσαντος,
ἡ
|
ἄνω |
δὲ
ἀγορὰ
πρὸς
ἡμῶν·
ἅτερος |
| 5, 5, 8 |
τριῶν
φύλακες
ἦσαν·
καὶ
τῆς
|
ἄνω |
δὲ
πόλεως
ἴδιον
φρούριον
ἦν |
| 5, 9, 4 |
ἀνθρωπίνης,
ὅταν
αὐτοὶ
πείθωσι
τὸν
|
ἄνω |
δικαστήν.
ὑμῖν
δὲ
τί
τῶν |
| 5, 5, 2 |
ἀπὸ
τοῦ
πρώτου,
τετράγωνον
δὲ
|
ἄνω |
καὶ
τείχει
περιπεφραγμένον
ἰδίῳ.
Τούτου |
| 5, 5, 1 |
πεμπόμενοι
τῷ
θεῷ,
τούς
τε
|
ἄνω |
περιβόλους
καὶ
τὸ
κάτω
ἱερὸν |
| 5, 10, 5 |
πῦρ.
Ἀμέλει
καιόμενον
ἐκ
τῆς
|
ἄνω |
πόλεως
ἀφορῶντες
οὔτ'
ἤλγησαν
οὔτ' |
| 5, 4, 1 |
ἣν
ἔφαμεν
τόν
τε
τῆς
|
ἄνω |
πόλεως
καὶ
τὸν
κάτω
λόφον |
| 5, 9, 2 |
Ἰωάννου
μνημεῖον,
ταύτῃ
μὲν
τὴν
|
ἄνω |
πόλιν
αἱρήσειν
ἐπινοῶν,
τὸ
δ' |
| 5, 1, 3 |
ἐλπίδι
βοηθείας
προσεισήγαγε,
τήν
τε
|
ἄνω |
πόλιν
ἔχων
καὶ
τῆς
κάτω |
| 5, 4, 1 |
δὲ
λόφων
ὁ
μὲν
τὴν
|
ἄνω |
πόλιν
ἔχων
ὑψηλότερός
τε
πολλῷ |
| 5, 6, 2 |
ἦν
εὐπέτεια,
δι'
οὗ
τὴν
|
ἄνω |
πόλιν
καὶ
διὰ
τῆς
Ἀντωνίας |
| 5, 6, 1 |
ὁ
μὲν
Σίμων
τήν
τε
|
ἄνω |
πόλιν
καὶ
τὸ
μέγα
τεῖχος |
| 5, 8, 1 |
ἔξω
τοῦ
τείχους
κατὰ
τὰς
|
ἄνω |
προπηδήσαντες
πύλας.
Πρὸς
οὓς
ταραχθέντες |
| 5, 2, 5 |
ὑπετέμνετο.
Κἀν
τούτῳ
καὶ
τοῖς
|
ἄνω |
τειχίζουσι
τὸ
στρατόπεδον,
ὡς
ἐθεάσαντο |
| 5, 1, 3 |
προσβολὰς
ἰσχυρῶς
εἶργε,
τοὺς
δὲ
|
ἄνωθεν |
ἀπὸ
τοῦ
ἱεροῦ
κατακοντίζοντας
ἀνέστελλε |
| 5, 6, 4 |
ῥίψαντες·
οὐ
γὰρ
ἐνῆν
ἄλλως
|
ἄνωθεν |
βαλλομένοις·
εὑρόντες
δ'
ἐξικνεῖσθαι
δυναμένας |
| 5, 1, 3 |
προσιὼν
αὐτοῖς,
ὥσπερ
ἐκεῖνοι
τοῖς
|
ἄνωθεν. |
Καὶ
τῷ
Ἰωάννῃ
διχόθεν
πολεμουμένῳ |
| 5, 11, 5 |
Βαλλόμενοι
δὲ
καὶ
τοῖς
ξίφεσιν
|
ἀνωθούμενοι |
πάντοθεν
οὐ
πρότερον
ἐκ
τοῦ |
| 5, 3, 3 |
δ'
οὐκ
ἐλάττους
ἀντιδιδόντες,
τέλος
|
ἀνωθοῦσι |
τοὺς
κυκλωσαμένους·
ὑποχωροῦσι
δ'
αὐτοῖς |
| 5, 5, 1 |
ἀρχὰς
δὲ
μόλις
ἐξήρκει
τὸ
|
ἀνωτάτω |
χθαμαλὸν
αὐτοῦ
τῷ
τε
ναῷ |
| 5, 2, 5 |
δ'
ἐκκλίνοντες
ἀπ'
αὐτοῦ
τοῖς
|
ἀνωτέρω |
φεύγουσι
προσέκειντο.
Καὶ
τούτοις
δὲ |
| 5, 2, 4 |
τάγματι
καὶ
διὰ
τῆς
φάραγγος
|
ᾄξαντες |
μετὰ
κραυγῆς
ἐξαισίου
τειχιζομένοις
προσπίπτουσι |
| 5, 1, 5 |
ὁ
βασιλεὺς
Ἀγρίππας,
ξύλα
θέας
|
ἄξια |
τήν
τε
εὐθύτητα
καὶ
τὸ |
| 5, 5, 2 |
χρόνοις
ἦν
ἀνύσιμον.
~(Ἦν
δὲ
|
ἄξια |
τῶν
τηλικούτων
θεμελίων
καὶ
τὰ |
| 5, 5, 2 |
καὶ
τὸ
ἁρμόνιον
παρεῖχε
θεωρίαν
|
ἀξιόλογον, |
οὐδενὶ
δὲ
ἔξωθεν
οὔτε
ζωγραφίας |
| 5, 10, 3 |
αἰδῶ·
τὸ
γὰρ
ἄλλως
ἐντροπῆς
|
ἄξιον |
ἐν
τούτῳ
καταφρονεῖται.
Γυναῖκες
γοῦν |
| 5, 12, 2 |
τὸ
μὲν
ἔργον
μηνῶν
εἶναι>
|
ἄξιον, |
τὸ
τάχος
δ'
ἡττᾶσθαι
πίστεως. |
| 5, 1, 6 |
δὲ
τῶν
στρατευμάτων
ἄρχων,
κριθεὶς
|
ἄξιος |
ἐξ
ὧν
ἐδεξιώσατο
πρῶτος
ἐγειρομένην |
| 5, 10, 3 |
ἦν
ἡ
τροφὴ
καὶ
δακρύων
|
ἄξιος |
ἡ
θέα,
τῶν
μὲν
δυνατωτέρων |
| 5, 2, 3 |
νυκτὸς
πορείας
τετρυμένους
ἐδόκει
σκέπης
|
ἀξίους |
εἶναι,
ὡς
ἂν
ἀδεέστερον
τειχίσαιντο. |
| 5, 9, 4 |
γενεὰν
ἐλευθερίας
ἢ
Ῥωμαίους
κολάσεως
|
ἀξίους |
ἔκρινε,
κἂν
παραχρῆμα
καθάπερ
τοῖς |
| 5, 9, 4 |
ὑπέταξεν
ὁ
θεὸς
τοὺς
οὐκ
|
ἀξίους |
ἐλευθερίας;
Τρισὶ
γοῦν
μησὶ
πολιορκηθέντες |
| 5, 1, 5 |
ὡμονόουν
τὸ
φονεύειν
τοὺς
σωτηρίας
|
ἀξίους. |
Καὶ
τῶν
μὲν
μαχομένων
ἀδιάλειπτος |
| 5, 10, 4 |
δορυφόρων
ἔπασχον,
οἱ
δ'
ἐν
|
ἀξιώματι |
καὶ
πλούτῳ
πρὸς
τοὺς
τυράννους |
| 5, 9, 4 |
ἑρμηνεῦσαι
δυναίμην
τὰς
παρανομίας
ὑμῶν
|
ἀξίως, |
ἐμὲ
τὸν
παρακαλοῦντα
πρὸς
σωτηρίαν |
| 5, 4, 4 |
Ἀλλὰ
γὰρ
οὔθ'
ἑρμηνεῦσαι
δυνατὸν
|
ἀξίως |
τὰ
βασίλεια,
καὶ
φέρει
βάσανον |
| 5, 13, 1 |
κατακρίνει
μὲν
θανάτῳ
μηδ'
ἀπολογίας
|
ἀξιώσας |
σὺν
τρισὶν
υἱοῖς·
ὁ
γὰρ |
| 5, 9, 4 |
θέλει;
καὶ
τί
σώζεσθαι
τούτων
|
ἀξιώτερον, |
ἄτεγκτοι
καὶ
λίθων
ἀπαθέστεροι.
Καὶ |
| 5, 5, 5 |
θαλάσσης
ἀνεπίμπλατο
καὶ
τῆς
τε
|
ἀοικήτου |
καὶ
οἰκουμένης,
ἐσήμαινεν
ὅτι
τοῦ |
| 5, 6, 5 |
τῶν
ὀργάνων,
εἰ
μὴ
τῶν
|
ἀπ' |
Ἀλεξανδρείας
ἐπιλέκτων
ἀντέστησαν
οἱ
πολλοὶ |
| 5, 1, 6 |
Δισχίλιοι
μὲν
γὰρ
αὐτῷ
τῶν
|
ἀπ' |
Ἀλεξανδρείας
στρατευμάτων
ἐπίλεκτοι,
τρισχίλιοι
δὲ |
| 5, 4, 3 |
ὀνομασθέντα
κεκοσμῆσθαι
πλέον
ἢ
τοὺς
|
ἀπ' |
ἀνδρῶν,
ὥσπερ
ἐκείνους
τοῦ
τῆς |
| 5, 3, 5 |
ὃν
ὁ
κύκλος
τοῦ
τείχους
|
ἀπ' |
ἄρκτων
καθήκων
ἀνακάμπτει
πρὸς
δύσιν· |
| 5, 5, 5 |
λύχνοι
τοὺς
πλανήτας·
τοσοῦτοι
γὰρ
|
ἀπ' |
αὐτῆς
διῄρηντο
τῆς
λυχνίας·
οἱ |
| 5, 8, 1 |
πρῶτον,
καὶ
τῶν
Ἰουδαίων
φυγόντων
|
ἀπ' |
αὐτοῦ
παρέρχεται
μετὰ
χιλίων
ἔνδον |
| 5, 6, 4 |
καὶ
τὸ
μὲν
τεῖχος
περισχόντες
|
ἀπ' |
αὐτοῦ
πυρά
τε
παμπληθῆ
κατὰ |
| 5, 5, 8 |
πηχῶν
ἦν,
ὡς
καθορᾶν
ὅλον
|
ἀπ' |
αὐτοῦ
τὸ
ἱερόν.
Καθὰ
δὲ |
| 5, 2, 5 |
πόλιν,
καθ'
ἕτερον
δ'
ἐκκλίνοντες
|
ἀπ' |
αὐτοῦ
τοῖς
ἀνωτέρω
φεύγουσι
προσέκειντο. |
| 5, 7, 2 |
γὰρ
τῶν
ὀργάνων
τοῖς
κουφοτέροις
|
ἀπ' |
αὐτῶν
ἐβάλλοντο
καὶ
τοῖς
ἀκοντισταῖς |
| 5, 12, 4 |
ἔργοις
ἐκέκοπτο,
συνεφόρουν
δὲ
ἄλλην
|
ἀπ' |
ἐνενήκοντα
σταδίων
οἱ
στρατιῶται.
Καὶ |
| 5, 1, 6 |
ἐπίλεκτοι,
τρισχίλιοι
δὲ
συνείποντο
τῶν
|
ἀπ' |
Εὐφράτου
φυλάκων.
Φίλων
δὲ
δοκιμώτατος |
| 5, 9, 4 |
τούτων
ἀξιώτερον,
ἄτεγκτοι
καὶ
λίθων
|
ἀπαθέστεροι. |
Καὶ
εἰ
μὴ
ταῦτα
γνησίοις |
| 5, 9, 3 |
γενέσθαι
πρὸς
ταῦτα
τῶν
ἀλλοφύλων
|
ἀπαθεστέρους. |
Ῥωμαίους
μέν
γε
τοὺς
μὴ |
| 5, 3, 1 |
ᾗ
δοκοῦσιν
Ἰουδαῖοι
τὸν
πρῶτον
|
ἀπαλλαγῆναι |
καιρὸν
Αἰγυπτίων,
οἱ
μὲν
περὶ |
| 5, 5, 2 |
δεδομημένου
τοῦ
βαθμοῦ
οὐκέτ'
ἦν
|
ἅπαν |
εἴσω
καταφανὲς
καλυπτόμενον
ὑπὸ
τοῦ |
| 5, 9, 1 |
ἀφορώντων
τό
τε
ἀρχαῖον
τεῖχος
|
ἅπαν |
καὶ
τοῦ
ἱεροῦ
τὸ
βόρειον |
| 5, 5, 2 |
τῆς
Ἀντωνίας·
τὸ
δ'
ὕπαιθρον
|
ἅπαν |
πεποίκιλτο
παντοδαπῷ
λίθῳ
κατεστρωμένον.
Διὰ |
| 5, 12, 1 |
ἐξόδους,
καὶ
Ἰουδαίους
ἢ
πρὸς
|
ἅπαντα |
ἀπογνόντας
τὴν
σωτηρίαν
παραδώσειν
τὴν |
| 5, 2, 2 |
τοῦ
τείχους
περὶ
τὰς
κηπείας
|
ἅπαντα |
τοίχοις
τε
ἐπικαρσίοις
καὶ
πολλοῖς |
| 5, 2, 5 |
τῶν
Ἰουδαίων
ἐχρῶντο
καὶ
κλίναντες
|
ἅπαξ |
ἀπὸ
τοῦ
κατάντους
συνώθουν
αὐτοὺς |
| 5, 5, 7 |
εἰς
τὸ
ἄδυτον·
εἰσῄει
δ'
|
ἅπαξ |
κατ'
ἐνιαυτὸν
μόνος
ἐν
ᾗ |
| 5, 9, 3 |
χρῆναι
τὸ
πρῶτον·
τὸ
δ'
|
ἅπαξ |
ὑποπεσόντας
καὶ
μακροῖς
εἴξαντας
χρόνοις |
| 5, 9, 1 |
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐκτάξαντας
τὴν
δύναμιν
|
ἀπαριθμεῖν |
ἑκάστῳ
τἀργύριον.
Οἱ
δέ,
ὥσπερ |
| 5, 1, 4 |
περὶ
τὸν
Ἐλεάζαρον
τὰς
ἱερὰς
|
ἀπαρχὰς |
διαφυλάσσοντες
κατὰ
τοῦ
Ἰωάννου
τὴν |
| 5, 4, 4 |
ἔλειπεν
ὑπερβολήν,
ἀλλὰ
τετείχιστο
μὲν
|
ἅπασα |
τριάκοντα
πήχεις
τὸ
ὕψος
κύκλῳ |
| 5, 5, 4 |
θάλασσα.
Κατεγέγραπτο
δ'
ὁ
πέπλος
|
ἅπασαν |
τὴν
οὐράνιον
θεωρίαν
πλὴν
ζῳδίων. |
| 5, 9, 4 |
καὶ
τὰς
πρὸ
τοῦ
ἄστεος
|
ἁπάσας, |
ὥστε
πρὸς
ἀμφορέας
ὠνεῖσθαι
τὸ |
| 5, 6, 2 |
τῶν
ξύλων
καὶ
τῆς
στρατιᾶς
|
ἁπάσης |
ἐπὶ
τὸ
ἔργον
ὡρμημένης
οὐδὲ |
| 5, 3, 4 |
ἔσκωπτόν
τε
τοὺς
Ῥωμαίους
δελεασθέντας
|
ἀπάτῃ |
καὶ
τοὺς
θυρεοὺς
ἀνασείοντες
ἐσκίρτων |
| 5, 7, 4 |
προσελθόντα.
Συννοήσας
δὲ
Καῖσαρ
τὴν
|
ἀπάτην |
πρὸς
βλάβης
μὲν
ἔγνω
τὸν |
| 5, 9, 3 |
γεγενημένων,
εἰ
μὴ
μέχρι
τέλους
|
ἀπαυθαδίσαιντο· |
φύσει
τε
γὰρ
ἐν
τῷ |
| 5, 3, 4 |
Γνώσεσθαί
γε
μὴν
αὐτίκα
τοὺς
|
ἀπαυθαδισαμένους, |
ὅτι
καὶ
τὸ
νικᾶν
παρὰ |
| 5, 13, 2 |
δὲ
οὐδὲν
δεινὸν
Σίμων,
ἐὰν
|
ἀπεγνωκὼς |
ἑαυτὸν
τάχιον
δῷ
δίκην.
Τούτοις |
| 5, 11, 2 |
σώμασιν.
~(Οἱ
στασιασταὶ
δὲ
τοσοῦτον
|
ἀπεδέησαν |
τοῦ
μεταβαλέσθαι
πρὸς
τὸ
πάθος, |
| 5, 4, 3 |
τὸ
κάλλος
τῶν
λίθων
οὐδὲν
|
ἀπέδει |
ναοῦ.
Μετὰ
δὲ
τὸ
ναστὸν |
| 5, 1, 6 |
θεὸς
ἄχρηστον
αὐτῷ
τὸν
πόνον
|
ἀπέδειξε |
πρὶν
ἐπιστῆσαί
τινα
τῶν
πύργων |
| 5, 4, 3 |
ἦν·
τηνικαῦτά
γε
μὴν
τυραννεῖον
|
ἀπεδείχθη |
τοῦ
Σίμωνος.
Ὁ
δὲ
τρίτος |
| 5, 13, 4 |
καὶ
κατ'
ὀλίγον
προσθέντων
τροφὴν
|
ἀπειθισμένῳ |
τῷ
σώματι
φέρειν.
Καὶ
τοὺς |
| 5, 7, 4 |
πέμπων
καταφανὴς
ἦν
καὶ
τοὺς
|
ἀπειθοῦντας |
ἐπὶ
τὴν
δεξιὰν
παρακαλῶν.
Οἱ |
| 5, 3, 4 |
χαρᾶς
ἀνεβόων.
Τοὺς
δὲ
στρατιώτας
|
ἀπειλή |
τε
τῶν
ταξιάρχων
καὶ
χαλεπαίνων |
| 5, 11, 2 |
αὐτοὶ
σύμμαχον
ἔχοντες
πᾶσαν
χλευάσειν
|
ἀπειλὴν |
ὑστεροῦσαν
ἔργων·
τὸ
γὰρ
τέλος |
| 5, 13, 5 |
ἀπώλειαν
ἀποστρέφων.
Ὃ
γοῦν
μετ'
|
ἀπειλῆς |
ἀπεῖπεν
ὁ
Καῖσαρ
λάθρα
κατὰ |
| 5, 13, 1 |
οὓς
ἐξελθεῖν
εἵλετο·
θάπτειν
τ'
|
ἀπεῖπε |
τὰ
σώματα.
Μετὰ
τούτους
ἱερεύς |
| 5, 13, 5 |
ἀποστρέφων.
Ὃ
γοῦν
μετ'
ἀπειλῆς
|
ἀπεῖπεν |
ὁ
Καῖσαρ
λάθρα
κατὰ
τῶν |
| 5, 9, 3 |
καὶ
τὸ
δουλεύειν
τούτοις
οὐκ
|
ἀπείρατον |
αὐτοῖς.
Εἰ
γὰρ
δὴ
καὶ |
| 5, 6, 3 |
ἀχρεῖος
ἡ
κτῆσις
ἦν
δι'
|
ἀπειρίαν· |
ὀλίγοι
δ'
ὑπὸ
τῶν
αὐτομόλων |
| 5, 2, 2 |
τῶν
ἱππέων
στῖφος,
προπηδήσαντες
ἐξαίφνης
|
ἄπειροι |
κατὰ
τοὺς
Γυναικείους
καλουμένους
πύργους |
| 5, 7, 3 |
ἡττῶντο
τῆς
Ῥωμαίων
ἐπιστήμης
ὄντες
|
ἄπειροι, |
περιῆσαν
δ'
ἐν
ταῖς
τειχομαχίαις. |
| 5, 3, 4 |
εἵποντο
βάλλοντες.
~(Ἔπειθ'
οἱ
μὲν
|
ἀπειροκάλως |
ἐξυβρίζοντες
εἰς
τὴν
τύχην
ἔσκωπτόν |
| 5, 9, 4 |
δύναμιν
δὲ
ἐφ'
ἑκάστῳ
τούτων
|
ἄπειρον; |
ἢ
αὐτοὺς
μὲν
ἐρημίαν
ἡγήσατο |
| 5, 9, 4 |
τοῦ
θεοῦ
μιᾷ
νυκτὶ
τὴν
|
ἄπειρον |
στρατιὰν
ἐλυμήνατο,
καὶ
μεθ'
ἡμέραν |
| 5, 7, 2 |
ἑλέπολιν
ἀπὸ
τοῦ
πάντα
νικᾶν,
|
ἀπέκαμνον |
μὲν
πάλαι
πρός
τε
τὰς |
| 5, 5, 6 |
τὸ
δ'
ἱερὸν
γυναικῶν
ἐμμήνοις
|
ἀπεκέκλειστο, |
παρελθεῖν
δὲ
ταύταις
οὐδὲ
καθαραῖς |
| 5, 12, 3 |
~(Ἰουδαίοις
δὲ
μετὰ
τῶν
ἐξόδων
|
ἀπεκόπη |
πᾶσα
σωτηρίας
ἐλπίς,
καὶ
βαθύνας |
| 5, 3, 3 |
τοὺς
σφετέρους
ἔβαλλον
λίθοις
ὡς
|
ἀπελαύνοντες |
τῶν
πυλῶν.
Κἀκεῖνοι
βιάζεσθαι
τὰς |
| 5, 5, 6 |
ψυχῆς
οὔτ'
εἰς
ὀμμάτων
ἔκπληξιν
|
ἀπέλειπεν· |
πλαξὶ
γὰρ
χρυσοῦ
στιβαραῖς
κεκαλυμμένος |
| 5, 7, 3 |
οὐδ'
ἔστιν
ἥτις
ἰδέα
μάχης
|
ἀπελείπετο. |
Νὺξ
δὲ
ἀνέπαυε
μόλις
ἕωθεν |
| 5, 5, 2 |
μεγέθους
τῶν
κάτω
κατ'
οὐδὲν
|
ἀπελείποντο. |
~(Τῶν
δὲ
πυλῶν
αἱ
μὲν |
| 5, 5, 6 |
ὑπὸ
τὰς
πρώτας
ἀνατολὰς
πυρωδεστάτην
|
ἀπέπαλλεν |
αὐγὴν
καὶ
τῶν
βιαζομένων
ἰδεῖν |
| 5, 7, 3 |
κρατεῖν
προυνόει,
καὶ
τὴν
μὲν
|
ἀπερίσκεπτον |
ὁρμὴν
ἀπόνοιαν
λέγων,
μόνην
δ' |
| 5, 11, 5 |
πολεμίων
στῖφος
οὔτ'
ἐμέλλησαν
οὔτ'
|
ἀπέστησαν, |
ἀλλὰ
διὰ
μέσων
ἐνθορόντες
τῶν |
| 5, 1, 2 |
πρῶτα
τοῦ
δήμου
τοὺς
ζηλωτὰς
|
ἀπέστησεν |
εἰς
τὸ
τέμενος
ὡς
ἀγανακτῶν |
| 5, 5, 6 |
τὰς
ὄψεις
ὥσπερ
ἡλιακαῖς
ἀκτῖσιν
|
ἀπέστρεφεν. |
Τοῖς
γε
μὴν
ἀφικνουμένοις
ξένοις |
| 5, 9, 4 |
τῶν
ὅπλων
προῆλθον,
αὐτοὶ
μὲν
|
ἀπεσφάγησαν |
ἐν
τῇ
μάχῃ,
διηρπάγη
δὲ |
| 5, 7, 4 |
τοὺς
θώρακας
αὑτῶν
πλήξαντες
ὡς
|
ἀπεσφαγμένοι |
κατέπεσον.
Θάμβος
δὲ
τὸν
Τίτον |
| 5, 10, 1 |
τις
ὑπονοίας
παρασχὼν
μόνον
εὐθέως
|
ἀπεσφάττετο. |
~(Τοῖς
γε
μὴν
εὐπόροις
καὶ |
| 5, 13, 6 |
κρατῆρας
καὶ
πίνακας
καὶ
τραπέζας·
|
ἀπέσχετο |
δ'
οὐδὲ
τῶν
ὑπὸ
τοῦ |
| 5, 11, 1 |
τοῦ
δήμου
πένητες,
οὓς
αὐτομολεῖν
|
ἀπέτρεπε |
τὸ
περὶ
τῶν
οἰκείων
δέος· |
| 5, 12, 1 |
φθαρησομένοις,
βάλλεσθαι
δὲ
χώματα
δύσεργον
|
ἀπέφαινεν |
ὕλης
ἀπορίᾳ
καὶ
τὸ
παραφυλάττειν |
| 5, 11, 3 |
Κομμαγηνὸν
συνέβη
πρὶν
γεύσασθαι
μεταβολῆς·
|
ἀπέφηνε |
δὲ
κἀκεῖνος
ἐπὶ
γήρως,
ὡς |
| 5, 9, 4 |
Βοῶντα
γοῦν
τὸν
Ἱερεμίαν,
ὡς
|
ἀπέχθοιντο |
μὲν
τῷ
θεῷ
διὰ
τὰς |
| 5, 6, 2 |
μηδὲ
τῶν
ἐπὶ
σωτηρίᾳ
προσιόντων
|
ἀπέχοιντο, |
παροξύνεται
πρὸς
τὴν
πολιορκίαν,
ἅμα |
| 5, 2, 3 |
προκατειλημμένην.
Προσετέτακτο
δ'
αὐτοῖς
ἓξ
|
ἀπέχοντας |
τῶν
Ἱεροσολύμων
σταδίους
στρατοπεδεύσασθαι
κατὰ |
| 5, 1, 5 |
ὕλην
εἰς
πολεμιστηρίων
κατασκευὴν
ὀργάνων
|
ἀπεχρήσατο· |
δόξαν
γάρ
ποτε
τῷ
λαῷ |
| 5, 3, 5 |
παρώδευσεν.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
Τίτος
|
ἀπέχων |
ὅσον
εἰς
σταδίους
δύο
τοῦ |
| 5, 2, 2 |
δὲ
καταπηδήσαντα
διαφθείραντες
τὸν
ἵππον
|
ἀπήγαγον, |
μετὰ
δὲ
τῶν
λοιπῶν
Τίτος |
| 5, 13, 7 |
τὰς
πάσας
τῶν
ἀπόρων
νεκρῶν
|
ἀπήγγελλον |
μυριάδας
ἑξήκοντα
διὰ
τῶν
πυλῶν |
| 5, 11, 6 |
πολλοὶ
μὲν
ταῖς
συνήθεσι
μηχαναῖς
|
ἀπήλπιζον |
ἁλώσεσθαι
τὴν
πόλιν.
~(Τίτος
δὲ |
| 5, 9, 1 |
ἔδρασαν
κακῶν
συγγνώμην
παρὰ
Ῥωμαίοις
|
ἀπήλπιζον. |
Ἀποκειμένου
δὲ
τοῦ
μετὰ
κολάσεως, |
| 5, 7, 3 |
Ἐμμερισθέντες
δὲ
οἱ
Ἰουδαῖοι
καρτερῶς
|
ἀπημύναντο |
τοῦ
τείχους,
οἱ
μὲν
περὶ |
| 5, 7, 4 |
ἐν
πολέμοις
ἔλεον,
τὸ
γὰρ
|
ἀπηνέστερον |
ἧττον
ὑποπίπτειν
τῷ
πανούργῳ,
τὰς |
| 5, 9, 2 |
τῇ
πέμπτῃ
δ'
ὡς
οὐδὲν
|
ἀπήντα |
παρὰ
τῶν
Ἰουδαίων
εἰρηνικόν,
διχῆ |
| 5, 5, 7 |
στρογγύλον
θυσανωτόν·
τῶν
δὲ
θυσάνων
|
ἀπήρτηντο |
κώδωνες
χρύσεοι
καὶ
ῥοαὶ
παράλληλοι, |
| 5, 4, 2 |
τὴν
ἑσπέριον
τοῦ
ἱεροῦ
στοὰν
|
ἀπηρτίζετο. |
Κατὰ
θάτερα
δὲ
πρὸς
δύσιν, |
| 5, 13, 2 |
Σίμων
δὲ
καὶ
πρὸς
εὐεργέτας
|
ἄπιστος, |
καὶ
δέος
μὲν
ἤδη
παρ' |
| 5, 6, 4 |
τὸ
τεῖχος,
ἐπιτρέπει
δὲ
καίπερ
|
ἀπιστῶν |
ὁ
Ἰωάννης.
Οἱ
δὲ
τοῦ |
| 5, 5, 2 |
μεγάλοις
ἀνείχοντο
κίοσιν,
ἦσαν
δ'
|
ἁπλαῖ, |
καὶ
πλὴν
τοῦ
μεγέθους
τῶν |
| 5, 13, 1 |
αὐτοῦ
σύμβουλον
ὡς
ἂν
ἐξ
|
ἁπλότητος |
γεγενημένον.
Ἀχθέντα
δὲ
τηνικαῦτα
καὶ |
| 5, 7, 4 |
σφᾶς
παρεκάλει.
Πιστεύσας
δ'
ἐξ
|
ἁπλότητος |
ὁ
Τίτος
καὶ
μετανοεῖν
ἤδη |
| 5, 5, 7 |
βύσσον
μὲν
ἀμπεχόμενοι,
μάλιστα
δὲ
|
ἀπὸ |
ἀκράτου
νήφοντες
δέει
τῆς
θρησκείας, |
| 5, 11, 5 |
τὸ
τεῖχος.
Τεφθέος
δέ
τις
|
ἀπὸ |
Γάρις
πόλεως
τῆς
Γαλιλαίας,
καὶ |
| 5, 5, 7 |
μὴ>
καθαρεύοντες
εἴργοντο.
~(Τῶν
δ'
|
ἀπὸ |
γένους
ἱερέων
ὅσοι
διὰ
πήρωσιν |
| 5, 1, 3 |
ἱερουργοῦσιν
ἐνέπιπτε,
καὶ
πολλοὶ
σπεύσαντες
|
ἀπὸ |
γῆς
περάτων
περὶ
τὸν
διώνυμον |
| 5, 4, 3 |
τοῦ
βασιλέως
οἰκεῖον
ὑπολαβόντος
τὸν
|
ἀπὸ |
γυναικὸς
ὀνομασθέντα
κεκοσμῆσθαι
πλέον
ἢ |
| 5, 7, 3 |
τὸ
μεταξὺ
μέχρι
τοῦ
Κεδρῶνος,
|
ἀπὸ |
δὲ
τοῦ
δευτέρου
τείχους
ὅσον |
| 5, 13, 3 |
υἱόν,
πρὸς
μὲν
τοὺς
φύλακας
|
ἀπὸ |
Ἰωταπάτων
τοῦτο
ἔφη
πεπεῖσθαι·
καὶ |
| 5, 5, 2 |
ἀνῆγον
ἐπὶ
τὰς
πύλας,
αἳ
|
ἀπὸ |
μὲν
ἄρκτου
καὶ
μεσημβρίας
ὀκτώ, |
| 5, 4, 4 |
προειρήκαμεν,
ἐν
ἀρχῇ
τῆς
ἀποστάσεως
|
ἀπὸ |
μὲν
τῆς
Ἀντωνίας
ἤρξατο
τὸ |
| 5, 6, 3 |
αὐτοῖς
συνεπλέκοντο.
Τοῖς
δὲ
ἐργαζομένοις
|
ἀπὸ |
μὲν
τῶν
βελῶν
ἦν
σκέπη |
| 5, 2, 4 |
ἡμέρας
οὕτως
ἐπολέμουν,
ὀλίγον
δ'
|
ἀπὸ |
μεσημβρίας
ἐκκλίνοντος
ἤδη,
Τίτος
τοὺς |
| 5, 5, 6 |
ἵδρυτο,
κερατοειδεῖς
προανέχων
γωνίας,
καὶ
|
ἀπὸ |
μεσημβρίας
ἐπ'
αὐτὸν
ἄνοδος
ἠρέμα |
| 5, 4, 2 |
δὲ
δεύτερον
τὴν
μὲν
ἀρχὴν
|
ἀπὸ |
πύλης
εἶχεν,
ἣν
Γενὰθ
ἐκάλουν |
| 5, 4, 3 |
δὲ
δεύτερος
πύργος,
ὃν
ὠνόμασεν
|
ἀπὸ |
τἀδελφοῦ
Φασάηλον,
τὸ
μὲν
πλάτος |
| 5, 4, 2 |
Κατὰ
θάτερα
δὲ
πρὸς
δύσιν,
|
ἀπὸ |
ταὐτοῦ
μὲν
ἀρχόμενον,
διὰ
δὲ |
| 5, 7, 3 |
οἱ
μὲν
περὶ
τὸν
Ἰωάννην
|
ἀπό |
τε
τῆς
Ἀντωνίας
καὶ
τῆς |
| 5, 2, 3 |
αὐτῷ
συνέμιξε
διὰ
νυκτὸς
τὸ
|
ἀπὸ |
τῆς
Ἀμμαοῦς
τάγμα,
μεθ'
ἡμέραν |
| 5, 11, 6 |
κακοῦσθαι.
~(Παρῆν
δ'
ἤδη
Τίτος
|
ἀπὸ |
τῆς
Ἀντωνίας,
ὅπου
κεχώριστο
κατασκεπτόμενος |
| 5, 5, 8 |
λόφος
διῄρητο
μέν,
ὡς
ἔφην,
|
ἀπὸ |
τῆς
Ἀντωνίας,
πάντων
δ'
ὑψηλότατος |
| 5, 12, 2 |
ἐπεσκόπει
τὸ
ἔργον.
Ἀρξάμενος
δὲ
|
ἀπὸ |
τῆς
Ἀσσυρίων
παρεμβολῆς,
καθ'
ἣν |
| 5, 5, 3 |
ἡ
δ'
ὑπὲρ
τὴν
Κορινθίαν
|
ἀπὸ |
τῆς
γυναικωνίτιδος
ἐξ
ἀνατολῆς
ἀνοιγομένη |
| 5, 13, 4 |
Ῥωμαίοις
κόρον.
Παρεγίνοντο
μὲν
γὰρ
|
ἀπὸ |
τῆς
ἐνδείας
πεφυσημένοι
καὶ
ὥσπερ |
| 5, 5, 5 |
καὶ
παρ'
ἑκάτερον
εἰς
αὐτοὺς
|
ἀπὸ |
τῆς
πύλης
εἴσοδοι.
Τὸ
δ' |
| 5, 6, 1 |
τοῦ
τε
ἀρχαίου
τείχους
ὅσον
|
ἀπὸ |
τῆς
Σιλωᾶς
ἀνακάμπτον
εἰς
ἀνατολὴν |
| 5, 1, 6 |
πολὺ
πλείους
καὶ
συχνοὶ
τῶν
|
ἀπὸ |
τῆς
Συρίας
ἐπίκουροι
συνῆλθον.
Ἀνεπληρώθη |
| 5, 11, 5 |
τις
υἱὸς
Ναβαταίου,
τοὔνομα
κληθεὶς
|
ἀπὸ |
τῆς
τύχης
καὶ
ἀγίρας,
ὅπερ |
| 5, 5, 7 |
ἐνδοτέρω
τοῦ
γεισίου
καὶ
τὰς
|
ἀπὸ |
τοῦ
γένους
ἐλάμβανον
μερίδας,
ταῖς |
| 5, 13, 1 |
καὶ
σὺν
τούτοις
πεντεκαίδεκα
τῶν
|
ἀπὸ |
τοῦ
δήμου
λαμπρῶν
ἀναιροῦνται.
Τὸν |
| 5, 3, 1 |
τοῦ
ἱεροῦ
κατέφυγον·
οἱ
δ'
|
ἀπὸ |
τοῦ
δήμου
πρὸς
τῷ
βωμῷ |
| 5, 1, 3 |
ἰσχυρῶς
εἶργε,
τοὺς
δὲ
ἄνωθεν
|
ἀπὸ |
τοῦ
ἱεροῦ
κατακοντίζοντας
ἀνέστελλε
τοῖς |
| 5, 1, 4 |
τῶν
στοῶν
βάλλων,
τοὺς
δ'
|
ἀπὸ |
τοῦ
ἱεροῦ
κατακοντίζοντας
ἠμύνετο
τοῖς |
| 5, 6, 4 |
μὲν
ἄδειαν
ὁ
Σίμων
τοῖς
|
ἀπὸ |
τοῦ
ἱεροῦ
παρελθεῖν
ἐπὶ
τὸ |
| 5, 4, 2 |
ἔργον.
Ἀρχόμενον
δὲ
κατὰ
βορρᾶν
|
ἀπὸ |
τοῦ
Ἱππικοῦ
καλουμένου
πύργου
καὶ |
| 5, 1, 5 |
τὸ
μῆκος
εὑρὼν
πρὸς
τοὺς
|
ἀπὸ |
τοῦ
καθύπερθεν
ἱεροῦ
μαχομένους,
ἵστησί |
| 5, 2, 5 |
Ἰουδαίων
ἐχρῶντο
καὶ
κλίναντες
ἅπαξ
|
ἀπὸ |
τοῦ
κατάντους
συνώθουν
αὐτοὺς
εἰς |
| 5, 1, 5 |
εἴκοσι
πήχεις
προσυψῶσαι,
κατάγει
μὲν
|
ἀπὸ |
τοῦ
Λιβάνου
μεγίστοις
ἀναλώμασι
καὶ |
| 5, 7, 2 |
τὴν
μεγίστην
ἐκάλεσαν
Ῥωμαίων
ἑλέπολιν
|
ἀπὸ |
τοῦ
πάντα
νικᾶν,
ἀπέκαμνον
μὲν |
| 5, 5, 2 |
τεσσαρεσκαίδεκα
μὲν>
βαθμοῖς
ἦν
ἀναβατὸν
|
ἀπὸ |
τοῦ
πρώτου,
τετράγωνον
δὲ
ἄνω |
| 5, 13, 2 |
αὐτὸς
δὲ
περὶ
τρίτην
ὥραν
|
ἀπὸ |
τοῦ
πύργου
τοὺς
Ῥωμαίους
ἐκάλει. |
| 5, 3, 2 |
χθαμαλὸν
ἐποίουν
πάντα
τὸν
τόπον
|
ἀπὸ |
τοῦ
Σκοποῦ
μέχρι
τῶν
Ἡρώδου |
| 5, 3, 2 |
περιίσταται.
~(Ὁ
δὲ
Τίτος
ἔγγιον
|
ἀπὸ |
τοῦ
Σκοποῦ
τῇ
πόλει
παραστρατοπεδεύσασθαι |
| 5, 2, 4 |
τῆς
ἐκδρομῆς
μᾶλλον
ταραττόμενοι
τελευταῖον
|
ἀπὸ |
τοῦ
στρατοπέδου
τρέπονται.
Καὶ
δοκεῖ |
| 5, 6, 4 |
ὡς
μὴ
τοὺς
κριοὺς
εἴργοιεν
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους,
ἐκέλευσε
τύπτειν.
Τριχόθεν |
| 5, 5, 2 |
στοαὶ
δὲ
μεταξὺ
τῶν
πυλῶν
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
ἔνδον
ἐστραμμέναι
πρὸ |
| 5, 13, 4 |
αὐτομόλων
οἱ
μὲν
ὑπ'
ἀνάγκης
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
ἐπήδων
ταχέως,
οἱ |
| 5, 6, 3 |
καὶ
τόξοις
τοὺς
χωννύντας
ἔβαλλον
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
καὶ
κατὰ
συντάξεις |
| 5, 11, 2 |
Πρὸς
ταῦτα
αὐτόν
τε
ἐβλασφήμουν
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
Καίσαρα
καὶ
τὸν |
| 5, 7, 3 |
πυλῶν
συστάδην
ἐπολέμουν
καὶ
συνδιωχθέντες
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
κατὰ
μὲν
τὰς |
| 5, 6, 2 |
ἐπὶ
τὰ
ἔργα
καὶ
τοὺς
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
κωλύειν
πειρωμένους.
Κοπτομένων |
| 5, 2, 2 |
ἦν
χωρεῖν
ἀδύνατον·
ἐκτετάφρευτο
γὰρ
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
περὶ
τὰς
κηπείας |
| 5, 3, 3 |
καὶ
προσέκειντο
κατόπιν·
οἱ
δ'
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
πλῆθος
χερμάδων
καὶ |
| 5, 9, 4 |
Ἰώσηπον
παραινοῦντα
πολλοὶ
μὲν
ἔσκωπτον
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους,
πολλοὶ
δ'
ἐβλασφήμουν, |
| 5, 11, 1 |
χώματα
προύκοπτεν
καίτοι
πολλὰ
κακουμένων
|
ἀπὸ |
τοῦ
τείχους
τῶν
στρατιωτῶν,
πέμψας |
| 5, 5, 3 |
δεκαπέντε
πρὸς
τὴν
μείζονα
πύλην
|
ἀπὸ |
τοῦ
τῶν
γυναικῶν
διατειχίσματος
ἀνῆγον· |
| 5, 4, 3 |
ἀγωνισαμένους.
Ὁ
μὲν
οὖν
Ἱππικὸς
|
ἀπὸ |
τοῦ
φίλου
προσαγορευθεὶς
τετράγωνος
μὲν |
| 5, 11, 5 |
κριοὺς
οὐ
μεθίεσαν·
διέβαινε
δ'
|
ἀπὸ |
τούτων
ἐπὶ
τὰ
χώματα
τὸ |
| 5, 7, 1 |
πεντηκονταπήχεις,
ἵν'
ἑκάστου
χώματος
ἐπιστήσας
|
ἀπὸ |
τούτων
τοὺς
ἐπὶ
τοῦ
τείχους |
| 5, 11, 4 |
προσαγορευομένην·
τούτου
δὲ
τὸ
πεντεκαιδέκατον
|
ἀπὸ |
τριάκοντα
πηχῶν
ἔχου
κατὰ
τὸ |
| 5, 2, 1 |
διέχων
ἀπὸ
τῶν
Ἱεροσολύμων
ὅσον
|
ἀπὸ |
τριάκοντα
σταδίων.
Ἀναλαβὼν
δ'
ἐντεῦθεν |
| 5, 5, 1 |
ἱερὸν
ἀμφεδείμαντο.
Τούτου
τὸ
ταπεινότατον
|
ἀπὸ |
τριακοσίων
ἀνετειχίσαντο
πηχῶν,
κατὰ
δέ |
| 5, 9, 4 |
χῶρον
ὁμοφύλῳ
φόνῳ
καὶ
τρέμων
|
ἀπὸ |
τῶν
ἐν
νυκτὶ
φαντασμάτων
ἔφευγεν |
| 5, 1, 5 |
στασιασταὶ
συνεπλέκοντο
καὶ
τὴν
ἀπόνοιαν
|
ἀπὸ |
τῶν
ἐν
ποσὶ
πτωμάτων
σπῶντες |
| 5, 5, 6 |
ὃ
διεῖργεν
ἐξωτέρω
τὸν
δῆμον
|
ἀπὸ |
τῶν
ἱερέων.
Γονορροίοις
μὲν
δὴ |
| 5, 2, 1 |
δὲ
τοῦτο
λόφον
Σαούλου,
διέχων
|
ἀπὸ |
τῶν
Ἱεροσολύμων
ὅσον
ἀπὸ
τριάκοντα |
| 5, 8, 1 |
τοὺς
στενωποὺς
ὑπαντιάσαντες,
οἱ
δ'
|
ἀπὸ |
τῶν
οἰκιῶν,
ἄλλοι
δ'
ἔξω |
| 5, 9, 4 |
ἀνθρωπίναις
ἔπεσεν;
Οὐχ
αἱ
μὲν
|
ἀπὸ |
τῶν
ὅπλων
ἠρεμοῦσαι
ἐν
προσευχαῖς |
| 5, 1, 3 |
τῆς
στάσεως
ἐγίνοντο.
Τὰ
γὰρ
|
ἀπὸ |
τῶν
ὀργάνων
βέλη
μέχρι
τοῦ |
| 5, 6, 4 |
πῦρ
ἐπιφέροντας,
ἀνέστελλεν
δὲ
τοὺς
|
ἀπὸ |
τῶν
πύργων
βάλλοντας,
ἐνεργοὺς
δ' |
| 5, 2, 4 |
μεθ'
αὑτοῦ
προσβοηθήσαντας
καὶ
τοὺς
|
ἀπὸ |
τῶν
σπειρῶν
τοῖς
ἐκτρέχουσιν
ἀντιπαρατάξας |
| 5, 1, 4 |
μὲν
ἐκ
τῆς
πόλεως
ἀνιόντας
|
ἀπὸ |
τῶν
στοῶν
βάλλων,
τοὺς
δ' |
| 5, 11, 5 |
ἤδη
τῆς
φλογὸς
Ῥωμαῖοι
μὲν
|
ἀπὸ |
τῶν
στρατοπέδων
συνθέοντες
ἐβοήθουν,
Ἰουδαῖοι |
| 5, 12, 4 |
μεταμέλεια,
καὶ
τὰς
ψυχὰς
χωρίσαντες
|
ἀπὸ |
τῶν
σωμάτων
ἀμφοτέροις
ὡς
ἀλλοτρίοις |
| 5, 13, 5 |
τὸ
αὐτὸ
τολμῶν,
τοῖς
δὲ
|
ἀπὸ |
τῶν
ταγμάτων
ἐπέστελλεν
ἐρευνήσαντας
τοὺς |
| 5, 12, 3 |
φέροντες,
ἔπειθ'
ὡς
οὐ
διήρκουν
|
ἀπὸ |
τῶν
τειχῶν
ἔρριπτον
εἰς
τὰς |
| 5, 6, 4 |
τὸ
διάστημα
πρὸς
τὸ
τεῖχος,
|
ἀπὸ |
τῶν
χωμάτων
ῥίψαντες·
οὐ
γὰρ |
| 5, 4, 3 |
κτείνας
δι'
ἔρωτα,
τοὺς
δὲ
|
ἀποβαλὼν |
ἐν
πολέμῳ
γενναίως
ἀγωνισαμένους.
Ὁ |
| 5, 12, 1 |
καὶ
Ἰουδαίους
ἢ
πρὸς
ἅπαντα
|
ἀπογνόντας |
τὴν
σωτηρίαν
παραδώσειν
τὴν
πόλιν |
| 5, 11, 5 |
καὶ
τὴν
σωτηρίαν
τῶν
ἔργων
|
ἀπογνόντες |
ἀνεχώρουν
ἐπὶ
τὰ
στρατόπεδα,
Ἰουδαῖοι |
| 5, 11, 6 |
τοσοῦτον
ἔτι
κατ'
ἀλκὴν
ὅσον
|
ἀπογνώσει |
σωτηρίας
παραμενόντων
καὶ
Ῥωμαίους
ἐτόνωσεν |
| 5, 12, 1 |
πολεμίοις·
ἄμαχον
γὰρ
εἶναι
τὴν
|
ἀπόγνωσιν |
οἷς
εὐχὴ
μὲν
τὸ
σιδήρῳ |
| 5, 1, 5 |
δὲ
ἀμφοτέρων
ἡ
καθ'
ἑαυτὸν
|
ἀπόγνωσις |
ἑκάστου·
παρεῖσαν
γὰρ
εἰς
πάντα |
| 5, 10, 5 |
μὲν
κατὰ
χώραν
ὕστερον
μετ'
|
ἀποδείξεως |
τῶν
πραγμάτων
ἐροῦμεν.
~(Τίτῳ
δὲ |
| 5, 7, 1 |
οὐδενὸς
εἰπεῖν
ἔχοντος
ἐπὶ
πλεῖστον
|
ἀποδυρόμενοι |
διεφέροντο
μηδενός
τε
φαινομένου
πολεμίου |
| 5, 7, 4 |
δουλεύσειν
Ῥωμαίοις
ἐβόων
παρὸν
ἐλευθέρους
|
ἀποθανεῖν. |
Καὶ
μέχρι
πολλοῦ
διαφερομένων
ἐτρίβετο |
| 5, 9, 1 |
τἀργύριον.
Οἱ
δέ,
ὥσπερ
ἔθος,
|
ἀποκαλύψαντες |
τὰ
ὅπλα
θήκαις
ἐσκεπασμένα
τέως |
| 5, 9, 1 |
κακῶν
συγγνώμην
παρὰ
Ῥωμαίοις
ἀπήλπιζον.
|
Ἀποκειμένου |
δὲ
τοῦ
μετὰ
κολάσεως,
εἰ |
| 5, 12, 1 |
εὐχὴ
μὲν
τὸ
σιδήρῳ
πεσεῖν,
|
ἀπόκειται |
δὲ
καὶ
δίχα
τούτου
πάθος |
| 5, 10, 3 |
ταῖς
ἁρπαγαῖς.
Ὁπότε
γὰρ
κατίδοιεν
|
ἀποκεκλεισμένην |
οἰκίαν,
σημεῖον
ἦν
τοῦτο
τοὺς |
| 5, 13, 7 |
τοὺς
μεγίστους
οἴκους
τὰ
πτώματα
|
ἀποκλείειν. |
Καὶ
τοῦ
μὲν
σίτου
τὸ |
| 5, 2, 2 |
ὁδοῦ
πρὸς
τὸν
Ψήφινον
πύργον
|
ἀποκλίνας |
πλάγιον
ἦγε
τὸ
τῶν
ἱππέων |
| 5, 5, 1 |
τῷ
βωμῷ·
τὰ
γὰρ
πέριξ
|
ἀπόκρημνος |
ἦν
καὶ
κατάντης.
Τοῦ
δὲ |
| 5, 9, 4 |
τάχα
δοκῶ
διὰ
ταῦτα
συμβουλεύειν.
|
Ἀποκτείνατε |
αὐτούς,
λάβετε
μισθὸν
τῆς
ἑαυτῶν |
| 5, 13, 3 |
πεπεῖσθαι·
καὶ
γὰρ
οὐδὲ
ζῶντος
|
ἀπολαύειν· |
ἰδίᾳ
δὲ
ὀλοφυρομένη
πρὸς
τὰς |
| 5, 8, 1 |
τῶν
δ'
ἔξωθεν
περὶ
τοῖς
|
ἀπολειφθεῖσι |
δεδοικότων.
Πληθύνοντες
δ'
ἀεὶ
Ἰουδαῖοι |
| 5, 11, 6 |
μακρὸν
κάματον
ἐπὶ
μιᾶς
ὥρας
|
ἀπολέσαντες· |
καὶ
πολλοὶ
μὲν
ταῖς
συνήθεσι |
| 5, 6, 5 |
πένθος
καὶ
λύπην
τοῖς
στασιασταῖς
|
ἀπολιπών· |
καὶ
γὰρ
κατά
τε
χεῖρα |
| 5, 12, 3 |
ναὸν
ἀφεώρα
τοὺς
στασιαστὰς
ζῶντας
|
ἀπολιπών. |
Οἱ
δὲ
τὸ
μὲν
πρῶτον |
| 5, 5, 8 |
εἴς
τε
κάλλος
καὶ
ὡς
|
ἀπολισθάνοι |
πᾶς
ὁ
προσβαίνειν
ἢ
κατιέναι |
| 5, 13, 2 |
τι
καὶ
οἴκτῳ
τῶν
ὠμῶς
|
ἀπολλυμένων, |
τὸ
δὲ
πλέον
αὑτοῦ
προνοίᾳ, |
| 5, 9, 2 |
σώζεσθαί
τε
τὴν
πόλιν
καὶ
|
ἀπόλλυσθαι |
εἰδὼς
ἑαυτῷ,
ἅμα
καὶ
τῇ |
| 5, 10, 3 |
ὑπερίσταται
λιμός,
οὐδὲν
δ'
οὕτως
|
ἀπόλλυσιν |
ὡς
αἰδῶ·
τὸ
γὰρ
ἄλλως |
| 5, 13, 1 |
φρονεῖν
κατακρίνει
μὲν
θανάτῳ
μηδ'
|
ἀπολογίας |
ἀξιώσας
σὺν
τρισὶν
υἱοῖς·
ὁ |
| 5, 11, 2 |
αὐτός
φησιν
ἀπολουμένης,
καὶ
ναοῦ
|
ἀπολομένου> |
ἀμείνω
τούτου
τῷ
θεῷ
τὸν |
| 5, 11, 2 |
μέλειν
τῆς
ὡς
αὐτός
φησιν
|
ἀπολουμένης, |
καὶ
ναοῦ
ἀπολομένου>
ἀμείνω
τούτου |
| 5, 1, 5 |
προθυμίας
οἱ
μὴ
στασιάζοντες
ὡς
|
ἀπολούμενοι |
πάντως
ὅσον
οὐδέπω.
Πατοῦντες
δὴ |
| 5, 12, 4 |
Μόνοις
δὲ
ἐκείνοις
ἄρα
κακῶν
|
ἀπολώλει |
μεταμέλεια,
καὶ
τὰς
ψυχὰς
χωρίσαντες |
| 5, 1, 5 |
τοῖς
προσήκουσιν
οὔτε
πρόνοια
τῶν
|
ἀπολωλότων |
ταφῆς.
Αἴτιον
δὲ
ἀμφοτέρων
ἡ |
| 5, 6, 5 |
προαγωνιζομένων
ἔπιπτον.
Ἰουδαῖοι
δ'
ὑπερεῖχον
|
ἀπονοίᾳ, |
καὶ
τῶν
ἔργων
ἥπτετο
τὸ |
| 5, 3, 4 |
φάσκων
ὡς
Ἰουδαῖοι
μέν,
οἷς
|
ἀπόνοια |
μόνη
στρατηγεῖ,
πάντα
μετὰ
προνοίας |
| 5, 13, 6 |
γενεὰν
ἀθεωτέραν·
τῇ
γοῦν
τούτων
|
ἀπονοίᾳ |
πᾶς
ὁ
λαὸς
συναπώλετο.
~(Καὶ |
| 5, 10, 2 |
οὐσίαν.
Τῷ
λιμῷ
δ'
ἡ
|
ἀπόνοια |
τῶν
στασιαστῶν
συνήκμαζε,
καὶ
καθ' |
| 5, 1, 5 |
οἱ
στασιασταὶ
συνεπλέκοντο
καὶ
τὴν
|
ἀπόνοιαν |
ἀπὸ
τῶν
ἐν
ποσὶ
πτωμάτων |
| 5, 10, 3 |
μετ'
ἀνάγκης,
γυμνάζοντες
δὲ
τὴν
|
ἀπόνοιαν |
καὶ
προπαρασκευάζοντες
αὑτοῖς
εἰς
τὰς |
| 5, 7, 3 |
καὶ
τὴν
μὲν
ἀπερίσκεπτον
ὁρμὴν
|
ἀπόνοιαν |
λέγων,
μόνην
δ'
ἀρετὴν
τὴν |
| 5, 12, 1 |
πᾶσαν
ἐδόκει
προσφέρειν
τὴν
δύναμιν
|
ἀποπειρᾶσθαί |
τε
τοῦ
τείχους
βίᾳ·
μέχρι |
| 5, 2, 5 |
τύχης
καὶ
μὴ
στρατιώτου
τάξιν
|
ἀποπληροῦν |
ὄντα
καὶ
τοῦ
πολέμου
καὶ |
| 5, 9, 1 |
διαδοῦναι
τοῖς
στρατιώταις
τροφάς,
ἐν
|
ἀπόπτῳ |
τοῖς
πολεμίοις
ἐκέλευσε
τοὺς
ἡγεμόνας |
| 5, 12, 1 |
δὲ
χώματα
δύσεργον
ἀπέφαινεν
ὕλης
|
ἀπορίᾳ |
καὶ
τὸ
παραφυλάττειν
τὰς
ἐξόδους |
| 5, 6, 2 |
ᾗ
προσβάλλοι
τοῖς
τείχεσι
κατεσκέπτετο.
|
Ἀπορουμένῳ |
δὲ
πάντοθεν,
οὔτε
γὰρ
κατὰ |
| 5, 3, 1 |
ὡς
ἔνδον
ἐγένοντο,
τὰς
ἐσθῆτας
|
ἀπορρίψαντες |
ἐφάνησαν
ἐξαπίνης
ὁπλῖται.
Ταραχὴ
δὲ |
| 5, 13, 7 |
νουμηνίας.
Τοῦτο
δ'
ἦν
πλῆθος
|
ἀπόρων· |
καὶ
οὐδὲ
αὐτὸς
ἐφεστώς,
ἀλλὰ |
| 5, 13, 7 |
τῶν
ἐπισήμων
τὰς
πάσας
τῶν
|
ἀπόρων |
νεκρῶν
ἀπήγγελλον
μυριάδας
ἑξήκοντα
διὰ |
| 5, 9, 3 |
καὶ
μακροῖς
εἴξαντας
χρόνοις
ἔπειτα
|
ἀποσείεσθαι |
τὸν
ζυγὸν
δυσθανατούντων,
οὐ
φιλελευθέρων |
| 5, 4, 4 |
τούτους
μυρίαι,
πᾶσίν
γε
μὴν
|
ἀποσκευαὶ |
πλήρεις,
καὶ
τὰ
πλείω
τῶν |
| 5, 3, 5 |
βουλόμενος
μετὰ
ἀσφαλείας
τάς
τε
|
ἀποσκευὰς |
καὶ
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
παράγειν |
| 5, 4, 4 |
ὡς
προειρήκαμεν,
ἐν
ἀρχῇ
τῆς
|
ἀποστάσεως |
ἀπὸ
μὲν
τῆς
Ἀντωνίας
ἤρξατο |
| 5, 13, 5 |
αὐτοῖς
σωτηρίας
ὁδὸν
εἰς
ἀπώλειαν
|
ἀποστρέφων. |
Ὃ
γοῦν
μετ'
ἀπειλῆς
ἀπεῖπεν |
| 5, 8, 1 |
αὐτῶν,
καὶ
τοὺς
παραφθεγγομένους
εἰρήνην
|
ἀποσφάττοντες, |
ἐπιτίθενται
καὶ
τοῖς
εἰσελθοῦσι
Ῥωμαίων, |
| 5, 4, 2 |
κείμενος
μὲν
ἀντικρὺ
τῆς
Ἀντωνίας,
|
ἀποτεμνόμενος |
δὲ
ὀρύγματι
βαθεῖ·
διεταφρεύθη
γὰρ |
| 5, 2, 2 |
τοῖς
ἐκκλίνασι,
τὸν
δὲ
Τίτον
|
ἀποτέμνονται |
σὺν
ὀλίγοις.
Τῷ
δὲ
πρόσω |
| 5, 5, 5 |
καὶ
τὸ
μὲν
πρῶτον
μέρος
|
ἀποτετμημένον |
ἐπὶ
τεσσαράκοντα
πήχεις
εἶχεν
ἐν |
| 5, 12, 1 |
μόνως
γὰρ
οὕτως
ἂν
πάσας
|
ἀποφράξαι |
τὰς
ἐξόδους,
καὶ
Ἰουδαίους
ἢ |
| 5, 5, 8 |
ἕκαστα
προτεθειμένοις
ἐπὶ
τοῦ
παρόντος
|
ἀπόχρη. |
~(Τὸ
μάχιμον
δ'
ἐν
αὐτῇ |
| 5, 6, 3 |
καὶ
προκατεκλίνοντο,
καὶ
συνέβαινε
φυλαττομένων
|
ἄπρακτον |
διεκπίπτειν
τὴν
πέτραν.
Ἀντεπινοοῦσι
δὲ |
| 5, 13, 5 |
πᾶσαν
αὐτοῖς
σωτηρίας
ὁδὸν
εἰς
|
ἀπώλειαν |
ἀποστρέφων.
Ὃ
γοῦν
μετ'
ἀπειλῆς |
| 5, 9, 3 |
περισωθῇ
μόνους
ἕξοντας
ὡρμῆσθαι
πρὸς
|
ἀπώλειαν |
αὐτῶν.
Ἦ
μὴν
τὰ
καρτερώτερα |
| 5, 10, 2 |
εὐπόροις
καὶ
τὸ
μένειν
πρὸς
|
ἀπώλειαν |
ἴσον
ἦν·
προφάσει
γὰρ
αὐτομολίας |
| 5, 2, 2 |
φθάσαντα
κυκλωθῆναι.
Δύο
γοῦν
τῶν
|
ἀπωτέρω |
τὸν
μὲν
σὺν
τῷ
ἵππῳ |
| 5, 9, 4 |
ἀσέβεια;
πόθεν
δ'
ἠρξάμεθα
δουλείας;
|
ἆρ' |
οὐχὶ
ἐκ
στάσεως
τῶν
προγόνων, |
| 5, 2, 4 |
τὰς
πανοπλίας
παρέντες;
Καθ'
αὑτῶν
|
ἄρα |
γενναῖοι
μόνον
ἡμεῖς,
ἐξεβόησαν,
Ῥωμαῖοι |
| 5, 12, 4 |
εἴησαν
αὐτοῦ.
Μόνοις
δὲ
ἐκείνοις
|
ἄρα |
κακῶν
ἀπολώλει
μεταμέλεια,
καὶ
τὰς |
| 5, 9, 4 |
ἀνὴρ
Ἁβραάμ,
προπάτωρ
δὲ
ἡμέτερος;
|
ἆρα |
τὸν
ὑβριστὴν
ἠμύνατο
τοῖς
ὅπλοις, |
| 5, 9, 4 |
ἐπισυρόμενος
τήνδε
περιεστρατοπεδεύσατο
τὴν
πόλιν,
|
ἆρα |
χερσὶν
ἀνθρωπίναις
ἔπεσεν;
Οὐχ
αἱ |
| 5, 4, 3 |
γὰρ
ἑβδομήκοντα
πήχεις
ὑψηλὸς
ὢν
|
Ἀραβίαν |
τε
ἀνίσχοντος
ἡλίου
παρεῖχεν
ἀφορᾶν |
| 5, 6, 5 |
στρατιώτῃ
διαλεγόμενος
ὑπό
τινος
τῶν
|
Ἀράβων |
κατὰ
τοῦ
στέρνου
τοξεύεται
καὶ |
| 5, 13, 4 |
οἱ
αὐτόμολοι,
τὸ
δὲ
τῶν
|
Ἀράβων |
πλῆθος
καὶ
οἱ
Σύροι
τοὺς |
| 5, 9, 3 |
μὴ
καὶ
πρὸς
τὸν
λιμὸν
|
ἆραι |
τὰ
ὅπλα
καὶ
μάχεσθαι
δύνανται |
| 5, 7, 4 |
Αἰνείας
διαπετάσας
τὸν
κόλπον
προσέδραμεν.
|
Ἀράμενος |
δὲ
ὁ
Κάστωρ
πέτραν
ἐπαφίησιν |
| 5, 2, 3 |
Ἀμμαοῦς
τάγμα,
μεθ'
ἡμέραν
ἐκεῖθεν
|
ἄρας |
ἐπὶ
τὸν
Σκοπὸν
καλούμενον
πρόεισιν, |
| 5, 13, 5 |
τε
καὶ
χρυσοῦ,
τοῖς
δὲ
|
Ἄραψι |
καὶ
τοῖς>
Σύροις,
εἰ
πρῶτον |
| 5, 12, 1 |
χαλεπώτερον.
Αὐτῷ
δὲ
τὸ
μὲν
|
ἀργεῖν |
καθόλου
μετὰ
τοσαύτης
δυνάμεως
οὐκ |
| 5, 7, 4 |
ὅπως
δέξαιτό
τις
καὶ
τὸ
|
ἀργύριον |
ὃ
φέροι
μεθ'
αὑτοῦ,
σπουδαιότερον |
| 5, 4, 4 |
τῶν
ἐν
ἑκάστοις
κειμένων
ἐξ
|
ἀργύρου |
τε
καὶ
χρυσοῦ.
Περίστοα
δὲ |
| 5, 13, 5 |
ὅπλα
σφῶν
αὐτῶν
αἰδούμενοι
πεποιημένα
|
ἀργύρου |
τε
καὶ
χρυσοῦ,
τοῖς
δὲ |
| 5, 5, 3 |
κόσμον
πολυτελέστερον
ἐπὶ
δαψιλὲς
πάχος
|
ἀργύρου |
τε
καὶ
χρυσοῦ.
Τοῦτον
δὲ |
| 5, 9, 4 |
νυκτὶ
φαντασμάτων
ἔφευγεν
ὁ
Αἰγύπτιος,
|
ἀργύρῳ |
δὲ
καὶ
χρυσῷ
τοὺς
θεοφιλεῖς |
| 5, 9, 1 |
δὲ
τὰ
πρὸ
τῆς
πόλεως
|
ἀργύρῳ |
καὶ
χρυσῷ
περιελάμπετο,
καὶ
τῆς |
| 5, 5, 3 |
αἱ
μὲν
ἐννέα
χρυσῷ
καὶ
|
ἀργύρῳ |
κεκαλυμμέναι
πανταχόθεν
ἦσαν
ὁμοίως
τε |
| 5, 12, 2 |
δ'
ἑκατοντάρχην,
οὗτος
δ'
ἐσπούδαζεν
|
ἀρέσασθαι |
χιλίαρχον,
τῶν
δὲ
χιλιάρχων
ἐπὶ |
| 5, 3, 4 |
πταῖσμα
ταῖς
εἰς
τὸ
μέλλον
|
ἀρεταῖς. |
~(Πείθεται
Καῖσαρ
ἅμα
ταῖς
τε |
| 5, 7, 3 |
ἔδραμεν.
Ὁ
μὲν
οὖν
δι'
|
ἀρετὴν |
ἐπίσημος
ἦν,
ζηλωταὶ
δὲ
τῆς |
| 5, 7, 3 |
ὁρμὴν
ἀπόνοιαν
λέγων,
μόνην
δ'
|
ἀρετὴν |
τὴν
μετὰ
προνοίας
καὶ
τοῦ |
| 5, 9, 4 |
χείρων
γένηται,
τῆς
ἀδικίας
ὥσπερ
|
ἀρετῆς |
ἐπίδειξιν
ποιούμενοι.
Καταλείπεται
δὲ
ὅμως |
| 5, 11, 5 |
τοῦ
μετὰ
κολάσεως
τὸν
μετ'
|
ἀρετῆς |
θάνατον
προκρίναντες
ἵστανται,
καὶ
πρὸς |
| 5, 7, 1 |
ἕνα
μέσης
νυκτός.
Μεγίστου
δὲ
|
ἀρθέντος |
ψόφου
δέος
ἐμπίπτει
τῷ
στρατῷ, |
| 5, 13, 7 |
δ'
ἄλλων
ἀνεξερεύνητον
εἶναι
τὸν
|
ἀριθμόν. |
Μηκέτι
δ'
εὐτονούντων
τοὺς
πτωχοὺς |
| 5, 6, 1 |
Ἐλεαζάρῳ
καὶ
Σίμωνι
τῷ
τοῦ
|
Ἀρινοῦ. |
Πολεμούντων
δὲ
τούτων,
ὡς
ἔφαμεν, |
| 5, 13, 1 |
καὶ
ὁ
γραμματεὺς
τῆς
βουλῆς
|
Ἀριστεύς, |
γένος
ἐξ
Ἀμμαοῦς,
καὶ
σὺν |
| 5, 9, 4 |
στάσεως
τῶν
προγόνων,
ὅτε
ἡ
|
Ἀριστοβούλου |
καὶ
Ὑρκανοῦ
μανία
καὶ
πρὸς |
| 5, 9, 4 |
Τὸ
δ'
Ἀντιγόνου
τέλος
τοῦ
|
Ἀριστοβούλου |
παιδὸς
οὐκ
ἴσμεν,
οὗ
βασιλεύοντος |
| 5, 3, 2 |
ἱππέων
τε
καὶ
πεζῶν
ὅσους
|
ἀρκέσειν |
ὑπελάμβανεν,
τῇ
δ'
ὅλῃ
δυνάμει |
| 5, 4, 4 |
ἁρμονίας
διεφαίνετο.
Κειμένοις
δὲ
πρὸς
|
ἄρκτον |
αὐτοῖς
ἔνδοθεν
ἡ
τοῦ
βασιλέως |
| 5, 5, 8 |
πρὸς
ἑσπέραν
καὶ
τῆς
πρὸς
|
ἄρκτον, |
δεδόμητο
δὲ
ὑπὲρ
πέτρας
πεντηκονταπήχους |
| 5, 5, 8 |
Καὶ
μόνος
τὸ
ἱερὸν
κατ'
|
ἄρκτον |
ἐπεσκότει.
Περὶ
μὲν
δὴ
τῆς |
| 5, 5, 2 |
τὰς
πύλας,
αἳ
ἀπὸ
μὲν
|
ἄρκτου |
καὶ
μεσημβρίας
ὀκτώ,
καθ'
ἑκάτερον |
| 5, 3, 5 |
ὁ
κύκλος
τοῦ
τείχους
ἀπ'
|
ἄρκτων |
καθήκων
ἀνακάμπτει
πρὸς
δύσιν·
ἡ |
| 5, 4, 3 |
τεῖχος
ὄντες·
ἥ
γε
μὴν
|
ἁρμονία |
καὶ
τὸ
κάλλος
τῶν
λίθων |
| 5, 4, 4 |
οὕτως
οὐδαμόθεν
ἡ
συνάφεια
τῆς
|
ἁρμονίας |
διεφαίνετο.
Κειμένοις
δὲ
πρὸς
ἄρκτον |
| 5, 5, 2 |
καὶ
τὸ
εὔξεστον
καὶ
τὸ
|
ἁρμόνιον |
παρεῖχε
θεωρίαν
ἀξιόλογον,
οὐδενὶ
δὲ |
| 5, 10, 2 |
οἰκίας,
ἔπειθ'
εὑρόντες
μὲν
ὡς
|
ἀρνησαμένους |
ᾐκίζοντο,
μὴ
εὑρόντες
δ'
ὡς |
| 5, 11, 4 |
Ἀλεξάνδρου
τύχης.
~(Τοῖς
δὲ
Ῥωμαίοις
|
ἀρξαμένοις |
δωδεκάτῃ
μηνὸς
Ἀρτεμισίου
συνετελέσθη
τὰ |
| 5, 12, 2 |
ἡμέρας
πολλάκις
ἐπεσκόπει
τὸ
ἔργον.
|
Ἀρξάμενος |
δὲ
ἀπὸ
τῆς
Ἀσσυρίων
παρεμβολῆς, |
| 5, 13, 6 |
~(Ἰωάννης
δ'
ὡς
ἐπέλειπον
αἱ
|
ἁρπαγαὶ |
παρὰ
τοῦ
δήμου,
πρὸς
ἱεροσυλίαν |
| 5, 9, 4 |
λέγω
καὶ
ἐνέδρας
καὶ
μοιχείας,
|
ἁρπαγαῖς |
δ'
ἐρίζετε
καὶ
φόνοις
καὶ |
| 5, 6, 2 |
Τὸν
μὲν
οὖν
δῆμον
ἐν
|
ἁρπαγαῖς |
ὄντα
καὶ
φόνοις
συνέβαινε
τότε |
| 5, 10, 3 |
οἱ
στασιασταὶ
καὶ
τούτων
ταῖς
|
ἁρπαγαῖς. |
Ὁπότε
γὰρ
κατίδοιεν
ἀποκεκλεισμένην
οἰκίαν, |
| 5, 11, 1 |
τῶν
μαχίμων
οὐκέτι
διαρκούμενοι
ταῖς
|
ἁρπαγαῖς, |
τὸ
δὲ
πλέον
ἐκ
τοῦ |
| 5, 9, 1 |
οὐ
γὰρ
εἰς
πολὺ
τὰς
|
ἁρπαγὰς |
αὐτοῖς
ἐξαρκέσειν,
εἰς
δέον
κατεχρῆτο |
| 5, 9, 4 |
ἦγεν;
Ἀλλὰ
τὴν
ὑπὸ
Σύρων
|
ἁρπαγεῖσαν |
ἁγίαν
ἡμῖν
λάρνακα
οὐκ
ἐστέναξε |
| 5, 10, 3 |
εἰσδρομὴν
αὐτῶν
καὶ
προκαταπιοῦσι
τὸ
|
ἁρπαγησόμενον |
ὡς
ἀδικηθέντες
ἦσαν
ὠμότεροι.
Δεινὰς |
| 5, 11, 6 |
τελευταῖα
δι'
ὑπερβολὴν
θυμῶν
κἂν
|
ἁρπάσαι |
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
πλῆθος,
εἰ |
| 5, 9, 4 |
ἐστέναξε
δὲ
πᾶν
τὸ
τῶν
|
ἁρπασαμένων |
ἔθνος,
σηπόμενοι
δὲ
τὰ
κρυπτὰ |
| 5, 2, 4 |
ἀλλήλους
παρεκρότουν,
καὶ
τὰς
πανοπλίας
|
ἁρπάσαντες |
αἰφνιδίως
ἐπεκθέουσι
τῷ
δεκάτῳ
τάγματι |
| 5, 11, 5 |
καὶ
ἀγίρας,
ὅπερ
σημαίνει
χωλός,
|
ἁρπάσαντες |
λαμπάδας
προεπήδησαν
ἐπὶ
τὰς
μηχανάς. |
| 5, 3, 3 |
τῶν
ἐπὶ
τοῖς
ἔργοις
προτεταγμένων
|
ἁρπάσαντες |
τὰ
ὅπλα
πρὸς
τὰς
πύλας |
| 5, 9, 3 |
τὰ
προεαλωκότα
πίστιν
εἶναι·
κἂν
|
ἄρρηκτον |
δὲ
ᾖ
τὸ
ἔρυμα,
τὸν |
| 5, 12, 4 |
ἐσπάραττον
καὶ
τὰ
δεσμωτήρια
τῶν
|
ἀρρώστων |
ἐνεπίμπλασαν.
~(Σίμων
γοῦν
οὐδὲ
Ματθίαν, |
| 5, 7, 2 |
κρατήσαντες
ἡμέρᾳ,
ἑβδόμη
δὲ
ἦν
|
Ἀρτεμισίου |
μηνός,
αὐτοῦ
τε
πολὺ
κατασκάπτουσι |
| 5, 11, 4 |
δὲ
Ῥωμαίοις
ἀρξαμένοις
δωδεκάτῃ
μηνὸς
|
Ἀρτεμισίου |
συνετελέσθη
τὰ
χώματα
μόλις
ἐνάτῃ |
| 5, 1, 6 |
ἐξ
ὧν
ἐδεξιώσατο
πρῶτος
ἐγειρομένην
|
ἄρτι |
τὴν
ἡγεμονίαν
καὶ
μετὰ
πίστεως |
| 5, 2, 3 |
ἂν
ἀδεέστερον
τειχίσαιντο.
Καταρχομένων
δ'
|
ἄρτι |
τῆς
δομήσεως
καὶ
τὸ
δέκατον |
| 5, 5, 5 |
οἱ
δὲ
ἐπὶ
τῆς
τραπέζης
|
ἄρτοι |
δώδεκα
τὸν
ζῳδιακὸν
κύκλον
καὶ |
| 5, 10, 3 |
ἔπασχέ
τις
εἰς
ἐξομολόγησιν
ἑνὸς
|
ἄρτου |
καὶ
ἵνα
μηνύσῃ
δράκα
μίαν |
| 5, 4, 2 |
δὲ
τριῶν
τειχῶν
τὸ
μὲν
|
ἀρχαῖον |
διά
τε
τὰς
φάραγγας
καὶ |
| 5, 4, 3 |
καὶ
δέκα
πύργους,
τὸ
δ'
|
ἀρχαῖον |
εἰς
ἑξήκοντα
μεμέριστο.
Τῆς
πόλεως |
| 5, 9, 1 |
Κατεπλήσθη
γὰρ
ἀφορώντων
τό
τε
|
ἀρχαῖον |
τεῖχος
ἅπαν
καὶ
τοῦ
ἱεροῦ |
| 5, 4, 4 |
τόπον·
αὐτό
τε
γὰρ
τὸ
|
ἀρχαῖον |
τεῖχος,
ἐν
ᾧ
ἦσαν,
ἐφ' |
| 5, 6, 1 |
ἄχρι
τοῦ
Κεδρῶνος
τοῦ
τε
|
ἀρχαίου |
τείχους
ὅσον
ἀπὸ
τῆς
Σιλωᾶς |
| 5, 4, 2 |
Γναφέως
προσαγορευόμενον
μνῆμα,
τῷ
δ'
|
ἀρχαίῳ |
περιβόλῳ
συνάπτον
εἰς
τὴν
Κεδρῶνα |
| 5, 4, 3 |
ὑφ'
Ἡρώδου
βασιλέως
ἐν
τῷ
|
ἀρχαίῳ |
τείχει,
μέγεθος
δὲ
καὶ
κάλλος |
| 5, 5, 1 |
ἔφην,
ἐπὶ
λόφου
καρτεροῦ,
κατ'
|
ἀρχὰς |
δὲ
μόλις
ἐξήρκει
τὸ
ἀνωτάτω |
| 5, 4, 2 |
νῦν
βασιλέως
καὶ
ὁμώνυμος
Ἀγρίππας
|
ἄρχεται |
μὲν
οὗ
προείπομεν
τείχους,
δείσας |
| 5, 4, 2 |
τῆς
Ἀντωνίας.
Τῷ
τρίτῳ
δ'
|
ἀρχὴ |
ἦν
ὁ
Ἱππικὸς
πύργος,
ὅθεν |
| 5, 4, 4 |
ἔνδον
ἐπιβούλων,
ὡς
προειρήκαμεν,
ἐν
|
ἀρχῇ |
τῆς
ἀποστάσεως
ἀπὸ
μὲν
τῆς |
| 5, 7, 4 |
ὀλίγον
αὐτὸς
διαπαίζοι
τὴν
Ῥωμαίων
|
ἀρχήν. |
ἅμα
δὲ
ταῦτα
πέμπων
καταφανὴς |
| 5, 4, 2 |
Τὸ
δὲ
δεύτερον
τὴν
μὲν
|
ἀρχὴν |
ἀπὸ
πύλης
εἶχεν,
ἣν
Γενὰθ |
| 5, 9, 3 |
ἔθνος
τὸν
θεὸν
ἐμπεριάγοντα
τὴν
|
ἀρχὴν |
νῦν
ἐπὶ
τῆς
Ἰταλίας
εἶναι. |
| 5, 5, 7 |
ἐν
τῇ
λειτουργίᾳ.
Ὁ
δὲ
|
ἀρχιερεὺς |
ἀνῄει
μὲν
σὺν
αὐτοῖς,
ἀλλ' |
| 5, 1, 5 |
ποτε
τῷ
λαῷ
καὶ
τοῖς
|
ἀρχιερεῦσιν |
ὑποστηρίξαντας
τὸν
ναὸν
εἴκοσι
πήχεις |
| 5, 13, 1 |
παῖς
ἦν
οὗτος
ἐκ
τῶν
|
ἀρχιερέων |
ἐν
τοῖς
μάλιστα
τῷ
δήμῳ |
| 5, 7, 3 |
τὴν
παρὰ
τὸ
Ἰωάννου
τοῦ
|
ἀρχιερέως |
μνημεῖον
ἐμβολὴν
διαλαβόντες
ἐφράξαντο
μέχρι |
| 5, 12, 2 |
ἀναβαίνων
κατὰ
τὸ
Ἀνάνου
τοῦ
|
ἀρχιερέως |
μνημεῖον
καὶ
διαλαβὼν
τὸ
ὄρος, |
| 5, 11, 4 |
πηχῶν
ἔχου
κατὰ
τὸ
τοῦ
|
ἀρχιερέως |
μνημεῖον.
Προσαγομένων
δὲ
ἤδη
αὐτῶν |
| 5, 6, 2 |
ἐδόκει
κατὰ
τὸ
Ἰωάννου
τοῦ
|
ἀρχιερέως |
μνημεῖον
προσβαλεῖν·
ταύτῃ
γὰρ
τό |
| 5, 1, 5 |
καὶ
τὰ
λοιπὰ
στασιάζοντες
οἱ
|
ἀρχιλῃσταὶ |
τοὺς
εἰρηνικὰ
Ῥωμαίοις
φρονοῦντας
ἢ |
| 5, 4, 2 |
βασιλέων
φιλοτιμηθέντων
περὶ
τὸ
ἔργον.
|
Ἀρχόμενον |
δὲ
κατὰ
βορρᾶν
ἀπὸ
τοῦ |
| 5, 4, 2 |
πρὸς
δύσιν,
ἀπὸ
ταὐτοῦ
μὲν
|
ἀρχόμενον, |
διὰ
δὲ
τοῦ
Βησοῦ
καλουμένου |
| 5, 7, 3 |
Νὺξ
δὲ
ἀνέπαυε
μόλις
ἕωθεν
|
ἀρχομένους· |
ἦν
δ'
ἄυπνος
ἀμφοτέροις
καὶ |
| 5, 6, 1 |
δ'
αὐτῷ
συντελοῦντες
εἰς
πεντακισχιλίους
|
ἄρχοντας |
εἶχον
δέκα·
τούτων
προύχειν
ἐδόκουν |
| 5, 6, 1 |
ὄντες
καὶ
τετρακόσιοι,
χρώμενοι
δ'
|
ἄρχοντι |
τῷ
καὶ
πρότερον
Ἐλεαζάρῳ
καὶ |
| 5, 1, 6 |
διέπων,
τότε
δὲ
τῶν
στρατευμάτων
|
ἄρχων, |
κριθεὶς
ἄξιος
ἐξ
ὧν
ἐδεξιώσατο |
| 5, 4, 1 |
γε
μὴν
καθ'
οὓς
οἱ
|
Ἀσαμωναῖοι |
χρόνους
ἐβασίλευον
τήν
τε
φάραγγα |
| 5, 9, 4 |
ἔθνους;
οὐχ
ἡ
τῶν
ἐπιχωρίων
|
ἀσέβεια; |
πόθεν
δ'
ἠρξάμεθα
δουλείας;
ἆρ' |
| 5, 1, 3 |
ἀνῄρει.
Καίπερ
γὰρ
πρὸς
πᾶσαν
|
ἀσέβειαν |
ἐκλελυσσηκότες,
ὅμως
τοὺς
θύειν
ἐθέλοντας |
| 5, 1, 6 |
ὁ
μὲν
τοῖς
κατασκευασθεῖσιν
ἐξ
|
ἀσεβείας |
ὀργάνοις
κρατήσειν
ἤλπισε
τῶν
ἐχθρῶν, |
| 5, 10, 5 |
ἐφαύλιζον
τῶν
Ἑβραίων,
ὡς
ἧττον
|
ἀσεβεῖς |
δοκοῖεν
πρὸς
ἀλλοτρίους,
ἐξωμολογήσαντο
δ' |
| 5, 1, 2 |
ἐγίνετο
πραγμάτων
τοῖς
γε
μηδὲν
|
ἀσεβὲς |
ἡγουμένοις,
ὀλιγότητι
δὲ
τῇ
κατὰ |
| 5, 9, 4 |
δ'
ἐστὲ
τῶν
τάχιον
ἁλόντων
|
ἀσεβέστεροι; |
Οὐ
τὰ
κρυπτὰ
μὲν
τῶν |
| 5, 9, 4 |
νόμον.
Εἶτ'
ἐπὶ
τούτοις
τὸν
|
ἀσεβηθέντα |
σύμμαχον
προσδοκᾶτε;
πάνυ
γοῦν
ἐστὲ |
| 5, 10, 4 |
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
τῶν
δ'
|
ἀσεβημάτων |
ὁμόνοια·
καὶ
γὰρ
ὁ
μὴ |
| 5, 9, 4 |
Ἀλλ'
ἀνὴρ
μὲν
ἀγαθὸς
οἰκίαν
|
ἀσελγῆ |
φεύξεται
καὶ
τοὺς
ἐν
αὐτῇ |
| 5, 6, 5 |
βιαζομένων,
κραυγή
τε
παρ'
ἀμφοτέρων
|
ἀσήμαντος |
ἦν,
καὶ
πολλοὶ
τῶν
προαγωνιζομένων |
| 5, 9, 4 |
καὶ
γυνὴ
καὶ
γένος
οὐκ
|
ἄσημον |
καὶ
πάλαι
λαμπρὸς
οἶκος,
καὶ |
| 5, 1, 2 |
οἷς
Ἐζεκίας
Χωβαρεῖ
παῖς
οὐκ
|
ἄσημος. |
Καθ'
ἕκαστον
δὲ
οὐκ
ὀλίγοι |
| 5, 3, 1 |
αὐτῷ
κρυπτοῖς
ὅπλοις
ἐνσκευάσας
τοὺς
|
ἀσημοτέρους, |
ὧν
οἱ
πλείους
ἦσαν
ἄναγνοι, |
| 5, 8, 1 |
μαχίμοις
δ'
ἐδόκει
τὸ
φιλάνθρωπον
|
ἀσθένεια, |
καὶ
τὸν
Τίτον
ἀδυναμίᾳ
τοῦ |
| 5, 9, 3 |
λειπόμενον
δὲ
τὸ
τῶν
ἑαλωκότων
|
ἀσθενέστερον· |
γινώσκειν
δὲ
τὴν
Ῥωμαίων
ἰσχὺν |
| 5, 2, 1 |
δῆμον
ὑποπεπτηχότα
ποθεῖν
μὲν
εἰρήνην,
|
ἀσθενέστερον |
δὲ
ὄντα
τῆς
ἐπαναστάσεως
ἠρεμεῖν. |
| 5, 10, 3 |
μὲν
δυνατωτέρων
πλεονεκτούντων,
τῶν
δ'
|
ἀσθενῶν |
ὀδυρομένων.
Πάντων
μὲν
δὴ
παθῶν |
| 5, 9, 4 |
Ἀσσυρίων
Σενναχηρεὶμ
ὅτε
πᾶσαν
τὴν
|
Ἀσίαν |
ἐπισυρόμενος
τήνδε
περιεστρατοπεδεύσατο
τὴν
πόλιν, |
| 5, 2, 2 |
πρώτην
ἐπίθεσιν
ἐπήγειρε
τὰς
διανοίας
|
ἄσκεπτος |
ἐλπίς,
καὶ
πολὺ
θάρσος
αὐτοῖς |
| 5, 5, 7 |
εἶχεν,
δύο
δ'
αὐτὴν
ἐνεπόρπων
|
ἀσπιδίσκαι |
χρυσαῖ,
κατεκέκλειντο
δ'
ἐν
ταύταις |
| 5, 9, 4 |
ἔκρινε,
κἂν
παραχρῆμα
καθάπερ
τοῖς
|
Ἀσσυρίοις |
ἐνέσκηψεν,
ὅτε
τοῦ
ἔθνους
ἥπτετο |
| 5, 9, 4 |
βασιλεὺς
ἡμῶν
ἱκέτευσεν
ἐπὶ
τὸν
|
Ἀσσύριον, |
ὅτε
τὸν
μέγαν
ἐκεῖνον
στρατὸν |
| 5, 9, 4 |
καὶ
μεθ'
ἡμέραν
ἀναστὰς
ὁ
|
Ἀσσύριος |
ὀκτωκαίδεκα
μυριάδας
ἐπὶ
πεντακισχιλίοις
νεκρῶν |
| 5, 9, 4 |
οἶδεν
ὅταν
δέῃ·
τοὺς
γοῦν
|
Ἀσσυρίους |
κατὰ
νύκτα
τὴν
πρώτην
παραστρατοπεδευσαμένους |
| 5, 9, 4 |
ὁ
θεός;
ὅμοια
δὲ
τῷ
|
Ἀσσυρίῳ |
Ῥωμαῖοι
δρῶσιν,
ἵνα
καὶ
ἄμυναν |
| 5, 7, 3 |
δὲ
Τίτος
εἴσω
κατὰ
τὴν
|
Ἀσσυρίων |
παρεμβολὴν
καλουμένην,
ἐπισχὼν
πᾶν
τὸ |
| 5, 12, 2 |
ἔργον.
Ἀρξάμενος
δὲ
ἀπὸ
τῆς
|
Ἀσσυρίων |
παρεμβολῆς,
καθ'
ἣν
αὐτὸς
ἐστρατοπεδεύσατο, |
| 5, 9, 4 |
κρῖναι
τὸ
ἔργον
ἐπέτρεψαν.
Βασιλεὺς
|
Ἀσσυρίων |
Σενναχηρεὶμ
ὅτε
πᾶσαν
τὴν
Ἀσίαν |
| 5, 9, 4 |
ἴστε
καὶ
τὰς
πρὸ
τοῦ
|
ἄστεος |
ἁπάσας,
ὥστε
πρὸς
ἀμφορέας
ὠνεῖσθαι |
| 5, 5, 1 |
ἀνισοῦν
βουλόμενοι
τοὺς
στενωποὺς
τοῦ
|
ἄστεος. |
Πέτραι
δὲ
τεσσαρακονταπήχεις
τὸ
μέγεθος |
| 5, 13, 7 |
ἦν
τὸ
προκομίσαντας
ἐκ
τοῦ
|
ἄστεος |
ῥῖψαι.
Μετὰ
δὲ
τοῦτον
διαδράντες |
| 5, 2, 2 |
σώματος,
κενὰ
δ'
ὥσπερ
ἐπίτηδες
|
ἀστοχούντων |
παρερροιζεῖτο
πάντα.
Ὁ
δὲ
ξίφει |
| 5, 5, 7 |
παράλληλοι,
βροντῆς
μὲν
οἱ
κώδωνες,
|
ἀστραπῆς |
δ'
αἱ
ῥοαὶ
σημεῖον.
Ἡ |
| 5, 3, 4 |
ἀκρασίαν
ἁλίσκονται,
τὸ
πάντων
αἴσχιστον,
|
ἀστρατήγητοι |
μαχόμενοι
παρόντος
Καίσαρος.
Ἦ
μεγάλα |
| 5, 9, 2 |
γὰρ
μὴ
ληφθέντος
οὐδὲ
τὸ
|
ἄστυ |
κατέχειν
ἀκίνδυνον
ἦν·
πρὸς
ἑκατέρῳ |
| 5, 8, 2 |
ἐξεώσθησαν,
τῶν
δ'
ἀνὰ
τὸ
|
ἄστυ |
μαχίμων
ἐπήρθη
τὰ
φρονήματα,
καὶ |
| 5, 9, 4 |
αὐτός
τε
ἑάλω
καὶ
τὸ
|
ἄστυ |
μετὰ
τοῦ
ναοῦ
κατασκαπτόμενον
εἶδε· |
| 5, 9, 4 |
τὸ
κάλλος
ἧς
προδίδοτε,
οἷον
|
ἄστυ, |
οἷον
ἱερόν,
ὅσων
ἐθνῶν
δῶρα. |
| 5, 2, 4 |
ὠνόμασται.
~(Τῶν
δ'
ἀνὰ
τὸ
|
ἄστυ |
συρρηγνυμένων
ἀδιαλείπτως
τότε
πρῶτον
ἀνέπαυσεν |
| 5, 9, 4 |
τῇ
μάχῃ,
διηρπάγη
δὲ
τὸ
|
ἄστυ |
τοῖς
πολεμίοις,
ἠρημώθη
δ'
ἔτη |
| 5, 11, 5 |
ἐκ
τῆς
πόλεως
οὐδὲν
εἰς
|
ἀσφάλειαν |
ἢ
φυλακὴν
τῶν
σωμάτων
προνοουμένους· |
| 5, 12, 1 |
εἰ
καὶ
τῷ
τάχει
μετ'
|
ἀσφαλείας |
βούλοιτο
χρήσασθαι,
περιτειχίζειν
ὅλην
τὴν |
| 5, 7, 3 |
Τίτος
δὲ
τῆς
τῶν
στρατιωτῶν
|
ἀσφαλείας |
οὐχ
ἧττον
τοῦ
κρατεῖν
προυνόει, |
| 5, 3, 5 |
τῶν
τειχῶν
διαστήματος,
βουλόμενος
μετὰ
|
ἀσφαλείας |
τάς
τε
ἀποσκευὰς
καὶ
τὸ |
| 5, 11, 1 |
δὲ
τοὺς
βίᾳ
ληφθέντας
ἀφεῖναι
|
ἀσφαλὲς |
καὶ
φυλάττειν
τοσούτους
φρουρὰν
τῶν |
| 5, 12, 1 |
ὑπὸ
τῶν
βελῶν.
Τῶν
δ'
|
ἀσφαλεστέρων |
οἱ
μὲν
καὶ
τὰ
χώματα |
| 5, 10, 1 |
στασιασταὶ
μὲν
οὔτε
ἐνέδοσαν
οὔτ'
|
ἀσφαλῆ |
τὴν
μεταβολὴν
ἔκριναν,
ὁ
δὲ |
| 5, 11, 4 |
τὰ
ἔργα,
πίσσῃ
δὲ
καὶ
|
ἀσφάλτῳ |
διακεχρισμένην
τὴν
ὕλην
εἰσκομίσας
ἐνίησι |
| 5, 11, 5 |
προσβοηθούντων
καὶ
τῷ
κρατεῖν
τεθαρρηκότες
|
ἀταμιεύτοις |
ἐχρῶντο
ταῖς
ὀργαῖς,
προελθόντες
δὲ |
| 5, 2, 4 |
κόσμου
καὶ
παραγγελμάτων
πολεμεῖν
εἰδότας
|
ἀταξία |
φθάσασα
θορυβεῖ.
Διὸ
καὶ
τότε |
| 5, 9, 4 |
καὶ
τί
σώζεσθαι
τούτων
ἀξιώτερον,
|
ἄτεγκτοι |
καὶ
λίθων
ἀπαθέστεροι.
Καὶ
εἰ |
| 5, 12, 3 |
ὑπερηφανοῦντες,
καὶ
τῶν
ἐκπνεόντων
ἕκαστος
|
ἀτενίσας |
εἰς
τὸν
ναὸν
ἀφεώρα
τοὺς |
| 5, 4, 1 |
ἄνω
δὲ
ἀγορὰ
πρὸς
ἡμῶν·
|
ἅτερος |
δὲ
ὁ
καλούμενος
Ἄκρα
καὶ |
| 5, 12, 1 |
ἐπιμελήσεσθαι
πάλιν
χρώμενος
τοῖς
κωλύουσιν
|
ἀτονωτέροις. |
Εἰ
δέ
τῳ
μέγα
δοκεῖ |
| 5, 7, 3 |
ἐκ
μέσων
τε
τῶν
πολεμίων
|
ἄτρωτος |
εἰς
τοὺς
σφετέρους
ἔδραμεν.
Ὁ |
| 5, 13, 4 |
τῇ
πόλει
χρυσοῦ·
δώδεκα
γοῦν
|
Ἀττικῶν |
ὠνοῦντο
πρότερον
ἰσχύοντας
πέντε
καὶ |
| 5, 4, 3 |
ἀνὰ
πήχεις
διακοσίους·
τὸ
δ'
|
αὖ |
μέσον
εἰς
τέσσαρας
καὶ
δέκα |
| 5, 7, 3 |
ἑκάτεροι
διανυκτερεύοντες
ὑπὸ
τὰς
πρώτας
|
αὐγὰς |
ἕτοιμοι
πρὸς
μάχην
ἦσαν.
Καὶ |
| 5, 5, 6 |
τὰς
πρώτας
ἀνατολὰς
πυρωδεστάτην
ἀπέπαλλεν
|
αὐγὴν |
καὶ
τῶν
βιαζομένων
ἰδεῖν
τὰς |
| 5, 5, 7 |
περὶ
τοῦτον
ἐθῶν
καὶ
νόμων
|
αὖθις |
ἀκριβέστερον
ἐροῦμεν·
οὐ
γὰρ
ὀλίγος |
| 5, 4, 1 |
πλατείᾳ
φάραγγι
διειργόμενος
ἄλλῃ
πρότερον.
|
Αὖθίς |
γε
μὴν
καθ'
οὓς
οἱ |
| 5, 4, 2 |
διακωλυθείσης
τῆς
τοῦ
καταρξαμένου
φιλοτιμίας.
|
Αὖθις |
δὲ
καίτοι
μετὰ
σπουδῆς
ἐγειρόμενον |
| 5, 3, 5 |
οὖν
στρατιώταις
διηλλάττετο
πολλὰ
νουθετήσας
|
αὖθις |
εἶναι
φρονιμωτέρους,
αὐτὸς
δ'
ὅπως |
| 5, 5, 8 |
τῆς
πόλεως
καὶ
τῶν
τειχῶν
|
αὖθις |
εἰπεῖν
ἀκριβέστερον
ἕκαστα
προτεθειμένοις
ἐπὶ |
| 5, 5, 8 |
τε
καὶ
βαλανεῖα
καὶ
στρατοπέδων
|
αὐλαῖς |
πλατείαις,
ὡς
τῷ
μὲν
πάντ' |
| 5, 4, 4 |
αὐτοῖς
ἔνδοθεν
ἡ
τοῦ
βασιλέως
|
αὐλὴ |
προσέζευκτο,
παντὸς
λόγου
κρείσσων·
οὔτε |
| 5, 6, 1 |
ἀνατολὴν
μέχρι
τῆς
Μονοβάζου
κατέβαινεν
|
αὐλῆς· |
βασιλεὺς
δ'
οὗτος
ἦν
τῶν |
| 5, 5, 6 |
καθάπαν
ἡγνευκότες
εἴργοντο
τῆς
ἔνδον
|
αὐλῆς, |
καὶ
τῶν
ἱερέων
πάλιν
οἱ |
| 5, 2, 1 |
τότε
φρουρουμένην·
ἔνθα
μίαν
ἑσπέραν
|
αὐλισάμενος |
ὑπὸ
τὴν
ἕω
πρόεισι,
καὶ |
| 5, 2, 1 |
τὸν
ὑπὸ
Ἰουδαίων
πατρίως
Ἀκανθῶν
|
αὐλῶνα |
καλούμενον
πρός
τινι
κώμῃ
Γαβὰθ |
| 5, 7, 3 |
μόλις
ἕωθεν
ἀρχομένους·
ἦν
δ'
|
ἄυπνος |
ἀμφοτέροις
καὶ
χαλεπωτέρα
τῆς
ἡμέρας, |
| 5, 1, 5 |
πολέμου
τὸ
ἔργον
Ἰωάννης
τεμὼν
|
αὐτὰ |
πύργους
κατεσκεύασεν
ἐξαρκοῦν
τὸ
μῆκος |
| 5, 5, 2 |
αἱ
στοαὶ
πᾶσαι,
κίονες
δ'
|
αὐταῖς |
εἰκοσιπέντε
πηχῶν
τὸ
ὕψος
ἐφεστήκεσαν |
| 5, 11, 5 |
πυρὸς
τὰς
ἑλεπόλεις
τῶν
ὑπὲρ
|
αὐτὰς |
γέρρων
φλεγομένων,
οἱ
δ'
Ἰουδαῖοι |
| 5, 13, 5 |
ἐν
ἀλλοτρίῳ
πολέμῳ
τοῖς
πάθεσιν
|
αὐτεξουσίως |
χρῶνται,
ἔπειτα
τῇ
περὶ
φόνους |
| 5, 6, 1 |
ἀπόχρη.
~(Τὸ
μάχιμον
δ'
ἐν
|
αὐτῇ |
καὶ
στασιάζον
πλῆθος
περὶ
Σίμωνα |
| 5, 4, 1 |
ταύτῃ
γὰρ
εἷς
ἦν
περίβολος,
|
αὐτὴ |
μὲν
ὑπὲρ
δύο
λόφων
ἀντιπρόσωπος |
| 5, 11, 5 |
τοῦ
στρατοπέδου,
καὶ
δεινὸς
ἐπ'
|
αὐτῇ |
Ῥωμαίων
νόμος
τὸν
ὑποχωρήσαντα
καθ' |
| 5, 9, 4 |
ἀσελγῆ
φεύξεται
καὶ
τοὺς
ἐν
|
αὐτῇ |
στυγήσει,
τὸν
δὲ
θεὸν
ἔτι |
| 5, 6, 1 |
τὴν
πηγὴν
καὶ
τῆς
Ἄκρας,
|
αὕτη |
δ'
ἦν
ἡ
κάτω
πόλις, |
| 5, 4, 2 |
Ἑλένης
μνημείων,
Ἀδιαβηνὴ
βασιλὶς
ἦν
|
αὕτη |
Ἰζάτου
βασιλέως
θυγάτηρ,
καὶ
διὰ |
| 5, 5, 2 |
δευτέραν
εἶναι
πύλην·
τέτμητο
δ'
|
αὕτη |
τῆς
πρώτης
ἄντικρυς.
Κἀκ
τῶν |
| 5, 5, 7 |
ἐνδυτοῦ
θώρακος
εἶχεν,
δύο
δ'
|
αὐτὴν |
ἐνεπόρπων
ἀσπιδίσκαι
χρυσαῖ,
κατεκέκλειντο
δ' |
| 5, 6, 1 |
πεσεῖν
ἠτύχησεν,
οἱ
δ'
ἑλόντες
|
αὐτὴν |
κατώρθωσάν
τι
μεῖζον.
Φημὶ
γὰρ |
| 5, 11, 4 |
ψόφου
κατεσείσθη
τὰ
χώματα
εἰς
|
αὐτήν. |
Τὸ
μὲν
οὖν
πρῶτον
μετὰ |
| 5, 5, 4 |
πᾶσα
καὶ
ὅλος
ὁ
περὶ
|
αὐτὴν |
τοῖχος,
εἶχε
δὲ
καὶ
τὰς |
| 5, 6, 3 |
πέτραν.
Ἀντεπινοοῦσι
δὲ
Ῥωμαῖοι
μελαίνειν
|
αὐτήν· |
τότε
γὰρ
οὐκέθ'
ὁμοίως
προορωμένης |
| 5, 5, 4 |
δὲ
καὶ
τὰς
χρυσᾶς
ὑπὲρ
|
αὐτῆς |
ἀμπέλους,
ἀφ'
ὧν
βότρυες
ἀνδρομήκεις |
| 5, 5, 5 |
τοὺς
πλανήτας·
τοσοῦτοι
γὰρ
ἀπ'
|
αὐτῆς |
διῄρηντο
τῆς
λυχνίας·
οἱ
δὲ |
| 5, 5, 4 |
τὰ
μέτωπα
πάντα,
καὶ
δι'
|
αὐτῆς |
ὅ
τε
πρῶτος
οἶκος
ἔξωθεν |
| 5, 5, 8 |
φρουροί·
καθῆστο
γὰρ
ἀεὶ>
ἐπ'
|
αὐτῆς |
τάγμα
Ῥωμαίων,
καὶ
διιστάμενοι
περὶ |
| 5, 3, 1 |
δὲ
μεγίστη
περὶ
τὸν
ναὸν
|
αὐτίκα |
καὶ
θόρυβος
ἦν,
τοῦ
μὲν |
| 5, 10, 2 |
ἐδόκει
τοὺς
ὑπ'
ἐνδείας
τεθνηξομένους
|
αὐτίκα. |
Πολλοὶ
δὲ
λάθρα
τὰς
κτήσεις |
| 5, 3, 4 |
ἑωράκασι
λιποτάκτην.
Γνώσεσθαί
γε
μὴν
|
αὐτίκα |
τοὺς
ἀπαυθαδισαμένους,
ὅτι
καὶ
τὸ |
| 5, 7, 2 |
δόξαν
τὸ
τεῖχος
ἑτέρων
μετ'
|
αὐτὸ |
λειπομένων
δύο,
μαλακισθέντες
ἀνεχώρουν
οἱ |
| 5, 10, 1 |
ὅποι
βούλοιτο
ἕκαστος,
καὶ
τοῦτ'
|
αὐτὸ |
μᾶλλον
πρὸς
αὐτομολίαν
παρεκάλει
τῶν |
| 5, 1, 4 |
καὶ
παντοδαπῶν
ἐπιτηδείων·
τὸ
δ'
|
αὐτὸ |
πάλιν
ὑποχωροῦντος
ἐπιὼν
ὁ
Σίμων |
| 5, 4, 4 |
μείζονες
ἐφαίνοντο
διὰ
τὸν
τόπον·
|
αὐτό |
τε
γὰρ
τὸ
ἀρχαῖον
τεῖχος, |
| 5, 4, 3 |
τετράγωνοί
τε
καὶ
πλήρεις
ὥσπερ
|
αὐτὸ |
τὸ
τεῖχος
ὄντες·
ἥ
γε |
| 5, 13, 5 |
εἴ
τις
εὑρεθείη
πάλιν
τὸ
|
αὐτὸ |
τολμῶν,
τοῖς
δὲ
ἀπὸ
τῶν |
| 5, 7, 2 |
τῷ
Νίκωνι
τοῦ
τείχους
ἐνδιδόντος,
|
αὐτοὶ |
γὰρ
τοῦτο
Ἰουδαῖοι
τὴν
μεγίστην |
| 5, 3, 1 |
προελθόντας
ἐκ
τῶν
ὑπονόμων
διίεσαν.
|
Αὐτοὶ |
δὲ
καὶ
τὸ
ἐνδότερον
ἱερὸν |
| 5, 7, 2 |
καὶ
λιθοβόλοις.
Οὔτε
δὲ
τούτων
|
αὐτοὶ |
διὰ
τὸ
ὕψος
ἐφικνοῦντο
καὶ |
| 5, 6, 2 |
καὶ
λήψεσθαι
παρὰ
τῶν
αἰτίων
|
αὐτοὶ |
δίκας,
εἰ
Ῥωμαῖοι
περιγένοιντο.
~(Ἰωάννης |
| 5, 1, 3 |
ἅγιον
πρὸ
τῶν
θυμάτων
ἔπεσον
|
αὐτοὶ |
καὶ
τὸν
Ἕλλησι
πᾶσι
καὶ |
| 5, 9, 4 |
πρόγονοι
μετὰ
τῶν
ὅπλων
προῆλθον,
|
αὐτοὶ |
μὲν
ἀπεσφάγησαν
ἐν
τῇ
μάχῃ, |
| 5, 8, 2 |
πόλιν
τολμήσειν
ἔτι
παρελθεῖν
οὔτ'
|
αὐτοὶ |
παρελθόντων
ἡττηθήσεσθαι
δοκοῦντες.
Ἐπεσκότει
γὰρ |
| 5, 9, 4 |
καταφρονεῖν
τότε
χειρὸς
ἀνθρωπίνης,
ὅταν
|
αὐτοὶ |
πείθωσι
τὸν
ἄνω
δικαστήν.
ὑμῖν |
| 5, 11, 5 |
ἐχθροὺς
ἔπαιον.
Οὔτε
δὲ
ἔργοις
|
αὐτοὶ |
πλέον
ἢ
τῷ
θαρρεῖν
περιῆσαν |
| 5, 10, 5 |
Τὴν
μέν
γε
πόλιν
ἀνέτρεψαν
|
αὐτοί, |
Ῥωμαίους
δ'
ἄκοντας
ἠνάγκασαν
ἐπιγραφῆναι |
| 5, 11, 2 |
τὸ
πάθος,
ὥστε
καὶ
τοὐναντίον
|
αὐτοὶ |
σοφίσασθαι
πρὸς
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος. |
| 5, 11, 2 |
ὑπὸ
τοῦ
κατοικοῦντος,
ὃν
καὶ
|
αὐτοὶ |
σύμμαχον
ἔχοντες
πᾶσαν
χλευάσειν
ἀπειλὴν |
| 5, 6, 1 |
τοῖς
πολιορκοῦσιν
ἔπραττον.
Οὔτε
γοῦν
|
αὐτοί |
τι
χεῖρον
ὑπὸ
Ῥωμαίων
ἔπαθον |
| 5, 11, 6 |
τοῖς
ἰδίοις
καὶ
πολιορκουμένων
ὑπομένουσιν
|
αὐτοὶ |
τύχην
ὥσπερ
ἐκ
δεσμωτηρίου
καθ' |
| 5, 2, 5 |
καὶ
τοῦ
περιβαλέσθαι
τὸ
στρατόπεδον
|
αὐτοῖς |
ἄδειαν
παρέσχε.
~(Λωφήσαντος
δὲ
πρὸς |
| 5, 5, 7 |
δὲ
ἀρχιερεὺς
ἀνῄει
μὲν
σὺν
|
αὐτοῖς, |
ἀλλ'
οὐκ
ἀεί,
ταῖς
δ' |
| 5, 9, 3 |
μηδ'
ἐπιπίπτοιεν
τῇ
πόλει
ξιφήρεις,
|
αὐτοῖς |
γε
τὸν
ἄμαχον
πόλεμον
ἔνδον |
| 5, 7, 2 |
τοῦ
βουλεύεσθαι
πάντα
κακῶς
περιττὸν
|
αὐτοῖς |
δόξαν
τὸ
τεῖχος
ἑτέρων
μετ' |
| 5, 1, 1 |
τῷ
πατρὶ
τὴν
ἡγεμονίαν
νέον
|
αὐτοῖς |
ἐγκεχειρισμένην
ὑπὸ
τοῦ
θεοῦ
συνέβη |
| 5, 7, 3 |
μόνον
ἐσκόπουν,
ὅ
τε
θάνατος
|
αὐτοῖς |
ἐδόκει
κουφότατος
εἰ
μετὰ
τοῦ |
| 5, 9, 3 |
τὸ
δουλεύειν
τούτοις
οὐκ
ἀπείρατον
|
αὐτοῖς. |
Εἰ
γὰρ
δὴ
καὶ
πολεμεῖν |
| 5, 2, 2 |
ἄσκεπτος
ἐλπίς,
καὶ
πολὺ
θάρσος
|
αὐτοῖς |
εἰς
τὸ
μέλλον
ἡ
πρόσκαιρος |
| 5, 4, 4 |
διεφαίνετο.
Κειμένοις
δὲ
πρὸς
ἄρκτον
|
αὐτοῖς |
ἔνδοθεν
ἡ
τοῦ
βασιλέως
αὐλὴ |
| 5, 2, 3 |
ὑπὸ
Οὐεσπασιανοῦ
προκατειλημμένην.
Προσετέτακτο
δ'
|
αὐτοῖς |
ἓξ
ἀπέχοντας
τῶν
Ἱεροσολύμων
σταδίους |
| 5, 9, 1 |
γὰρ
εἰς
πολὺ
τὰς
ἁρπαγὰς
|
αὐτοῖς |
ἐξαρκέσειν,
εἰς
δέον
κατεχρῆτο
τὴν |
| 5, 2, 5 |
τοῦ
σκοποῦ
κατασείσαντος
θοιμάτιον,
ὃς
|
αὐτοῖς |
ἐπὶ
τοῦ
τείχους
καθῆστο,
προπηδῶσι |
| 5, 6, 3 |
τῇ
λαμπρότητι
προορᾶσθαι.
Σκοποὶ
οὖν
|
αὐτοῖς |
ἐπὶ
τῶν
πύργων
καθεζόμενοι
προεμήνυον, |
| 5, 8, 2 |
ἔβλεπον
οὔτε
τὸν
ὑφέρποντα
λιμὸν
|
αὐτοῖς· |
ἔτι
γὰρ
παρῆν
ἐσθίειν
ἐκ |
| 5, 13, 7 |
ὃ
τῇ
τε
πόλει
καὶ
|
αὐτοῖς |
ἤδη
παρῆν.
|
| 5, 13, 7 |
πεντακισχιλίοις
ὀκτακοσίοις
ὀγδοήκοντα,
ἀφ'
ἧς
|
αὐτοῖς |
ἡμέρας
παρεστρατοπεδεύσατο
τεσσαρεσκαιδεκάτῃ
Ξανθικοῦ
μηνὸς |
| 5, 9, 4 |
πολεμίοις
ὑμῶν,
ὡς
μὴ
μόνον
|
αὐτοῖς |
καὶ
κτήνεσιν,
ἀλλὰ
καὶ
κήποις |
| 5, 5, 1 |
ὃ
μακροὶ
μὲν
ἐξαναλώθησαν
αἰῶνες
|
αὐτοῖς |
καὶ
οἱ
ἱεροὶ
δὲ
θησαυροὶ |
| 5, 9, 3 |
χεῖρας
ἐπέχειν,
τοὺς
δ'
ἐντραφέντας
|
αὐτοῖς |
κἂν
περισωθῇ
μόνους
ἕξοντας
ὡρμῆσθαι |
| 5, 9, 3 |
ἔρυμα,
τὸν
λιμὸν
ὑπὲρ
Ῥωμαίων
|
αὐτοῖς |
μαχεῖσθαι.
~(Ταῦτα
τὸν
Ἰώσηπον
παραινοῦντα |
| 5, 3, 3 |
ἀνωθοῦσι
τοὺς
κυκλωσαμένους·
ὑποχωροῦσι
δ'
|
αὐτοῖς |
οἱ
Ἰουδαῖοι
καὶ
μέχρι
τῶν |
| 5, 6, 4 |
εἰ
καὶ
μὴ
διηνεκῆ
δίδωσιν
|
αὐτοῖς |
ὁμόνοιαν
ὁ
θεός,
ἐν
γοῦν |
| 5, 1, 4 |
πάντα
τὸν
σῖτον,
ὃς
ἂν
|
αὐτοῖς |
οὐκ
ἐπ'
ὀλίγα
διήρκεσεν
ἔτη |
| 5, 9, 3 |
καὶ
νῦν
Καίσαρα
βούλεσθαι
δεξιὰν
|
αὐτοῖς |
παρασχεῖν·
οὐ
γὰρ
ἂν
σῶσαί |
| 5, 9, 3 |
ῥέψαι·
καὶ
γὰρ
οὐδὲ
μνησικακήσειν
|
αὐτοῖς |
Ῥωμαίους
τῶν
γεγενημένων,
εἰ
μὴ |
| 5, 6, 3 |
τείχους
καὶ
κατὰ
συντάξεις
ἐκτρέχοντες
|
αὐτοῖς |
συνεπλέκοντο.
Τοῖς
δὲ
ἐργαζομένοις
ἀπὸ |
| 5, 13, 5 |
λαοῦ
παντὸς
κατακρίνας
καὶ
πᾶσαν
|
αὐτοῖς |
σωτηρίας
ὁδὸν
εἰς
ἀπώλειαν
ἀποστρέφων. |
| 5, 12, 2 |
ἔρις,
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
ἐν
|
αὐτοῖς |
τάξεων
πρὸς
ἀλλήλας,
καὶ
στρατιώτης |
| 5, 1, 6 |
σύνεσιν
Τιβέριος
Ἀλέξανδρος,
πρότερον
μὲν
|
αὐτοῖς |
τὴν
Αἴγυπτον
διέπων,
τότε
δὲ |
| 5, 11, 5 |
καὶ
ταῖς
αἰχμαῖς
ἀφυλάκτως
ἐμπίπτοντες
|
αὐτοῖς |
τοῖς
σώμασι
τοὺς
ἐχθροὺς
ἔπαιον. |
| 5, 9, 3 |
μὴ
τὸν
θεὸν
ᾔδεσαν
σὺν
|
αὐτοῖς |
τοῦθ'
ὑπομείναντας.
Αὐτοὺς
δὲ
τίνι |
| 5, 10, 3 |
τοῦ
θεοῦ
μεταδοῦναί
τι
μέρος
|
αὐτοῖς |
ὧν
κινδυνεύσαντες
ἤνεγκαν,
οὐδ'
ὁτιοῦν |
| 5, 1, 3 |
ἦν
δ'
ὑπὸ
χεῖρα
προσιὼν
|
αὐτοῖς, |
ὥσπερ
ἐκεῖνοι
τοῖς
ἄνωθεν.
Καὶ |
| 5, 10, 3 |
δὲ
τὴν
ἀπόνοιαν
καὶ
προπαρασκευάζοντες
|
αὑτοῖς |
εἰς
τὰς
ἑξῆς
ἡμέρας
ἐφόδια. |
| 5, 1, 4 |
δυνατὸν
ἦν,
εἰ
μὴ
τοῦτον
|
αὑτοῖς |
προπαρεσκεύασαν.
~(Πανταχόθεν
δὲ
τῆς
πόλεως |
| 5, 7, 1 |
τοῦ
τείχους
τρέποιτο,
συνέβη
πεσεῖν
|
αὐτομάτως |
ἕνα
μέσης
νυκτός.
Μεγίστου
δὲ |
| 5, 11, 1 |
ἐκ
τοῦ
δήμου
πένητες,
οὓς
|
αὐτομολεῖν |
ἀπέτρεπε
τὸ
περὶ
τῶν
οἰκείων |
| 5, 10, 4 |
ἑτοιμότατον
ἦν
μηνυτὴς
ὑπόβλητος
ὡς
|
αὐτομολεῖν |
διεγνωκότων.
Ὁ
δ'
ὑπὸ
Σίμωνος |
| 5, 13, 3 |
οἴχεσθαι
τῷ
ὄντι
δι'
ὃν
|
αὐτομολεῖν |
ἐθάρρουν.
Ἀκούσασα
δὲ
ἡ
τοῦ |
| 5, 11, 2 |
οὐκ
αἰχμαλώτους.
Τοῦτο
πολλοὺς
τῶν
|
αὐτομολεῖν |
ὡρμημένων
μέχρι
τἀληθὲς
ἐγνώσθη
κατέσχεν· |
| 5, 10, 1 |
ὁ
δὲ
δῆμος
ἐκινήθη
πρὸς
|
αὐτομολίαν. |
Καὶ
οἱ
μὲν
τὰς
κτήσεις |
| 5, 10, 1 |
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
μᾶλλον
πρὸς
|
αὐτομολίαν |
παρεκάλει
τῶν
μὲν
εἴσω
κακῶν |
| 5, 1, 5 |
εἰρηνικὰ
Ῥωμαίοις
φρονοῦντας
ἢ
πρὸς
|
αὐτομολίαν |
ὑπόπτους
ὡς
κοινοὺς
πολεμίους
ἀνῄρουν |
| 5, 10, 2 |
ἀπώλειαν
ἴσον
ἦν·
προφάσει
γὰρ
|
αὐτομολίας |
ἀνῃρεῖτό
τις
διὰ
τὴν
οὐσίαν. |
| 5, 11, 2 |
τῶν
ἑαλωκότων,
ὡς
μὴ
δοκοῖεν
|
αὐτόμολοι |
καὶ
πιστεύοιντο
διὰ
τὴν
συμφοράν, |
| 5, 13, 4 |
ὡς
μεστοὶ
χρυσίου
παρεῖεν
οἱ
|
αὐτόμολοι, |
τὸ
δὲ
τῶν
Ἀράβων
πλῆθος |
| 5, 7, 4 |
κατέσχεν·
Αἰνείας
δέ
τις
τῶν
|
αὐτομόλων |
αὐτὸς
ἔφη
προσελεύσεσθαι.
Καὶ
τοῦ |
| 5, 6, 3 |
ἀπειρίαν·
ὀλίγοι
δ'
ὑπὸ
τῶν
|
αὐτομόλων |
διδαχθέντες
ἐχρῶντο
κακῶς
τοῖς
ὀργάνοις, |
| 5, 13, 5 |
δὴ
τὸ
πάθος
πολλοὺς
τῶν
|
αὐτομόλων |
ἐπανήγαγεν.
~(Ἰωάννης
δ'
ὡς
ἐπέλειπον |
| 5, 13, 5 |
ὁ
Καῖσαρ
λάθρα
κατὰ
τῶν
|
αὐτομόλων |
ἐτολμᾶτο,
καὶ
τοὺς
διαδιδράσκοντας
πρὶν |
| 5, 13, 4 |
τὴν
ὄψιν
αὐτοῦ.
~(Τῶν
δ'
|
αὐτομόλων |
οἱ
μὲν
ὑπ'
ἀνάγκης
ἀπὸ |
| 5, 11, 2 |
πλῆθος.
Σύροντες
γὰρ
τοὺς
τῶν
|
αὐτομόλων |
οἰκείους
ἐπὶ
τὸ
τεῖχος
καὶ |
| 5, 13, 4 |
γὰρ
παρὰ
τοῖς
Σύροις
τις
|
αὐτομόλων |
φωρᾶται
τῶν
τῆς
γαστρὸς
λυμάτων |
| 5, 9, 4 |
ἔθνους
ἥπτετο
Πομπήιος,
ὅτε
μετ'
|
αὐτὸν |
ἀνῄει
Σόσσιος,
ὅτε
Οὐεσπασιανὸς
ἐπόρθει |
| 5, 5, 6 |
γωνίας,
καὶ
ἀπὸ
μεσημβρίας
ἐπ'
|
αὐτὸν |
ἄνοδος
ἠρέμα
προσάντης
ὑπτίαστο.
Κατεσκευάσθη |
| 5, 11, 2 |
μὴ
πρὸς
ἀναίρεσιν
τῆς
πόλεως
|
αὐτὸν |
βιάζεσθαι,
κερδῆσαι
δ'
ἐκ
τῆς |
| 5, 13, 2 |
συγκαλέσας
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
ὑπ'
|
αὐτὸν |
δέκα,
μέχρι
τίνος
ἀνθέξομεν,
ἔφη, |
| 5, 4, 3 |
ἄντικρυς
ὁ
Ἱππικὸς
καὶ
παρ'
|
αὐτὸν |
δύο
κατεσκευάσθησαν
μὲν
ὑφ'
Ἡρώδου |
| 5, 7, 4 |
τὸν
Τίτον
καὶ
τοὺς
περὶ
|
αὐτὸν |
εἰσῄει
τοῦ
τῶν
ἀνδρῶν
παραστήματος, |
| 5, 2, 2 |
ἵππον
ἐπιστρέφει
καὶ
τοῖς
περὶ
|
αὐτὸν |
ἐμβοήσας
ἕπεσθαι
μέσοις
ἐμπηδᾷ
τοῖς |
| 5, 8, 1 |
ἔνδον
ὁπλιτῶν
καὶ
τῶν
περὶ
|
αὐτὸν |
ἐπιλέκτων,
καθὸ
καὶ
τῆς
καινῆς |
| 5, 13, 5 |
ἐρευνήσαντας
τοὺς
ὑπόπτους
ἀνάγειν
ἐπ'
|
αὐτόν. |
Κατεφρόνει
δ'
ὡς
ἔοικε,
φιλοχρηματία |
| 5, 9, 4 |
τῷ
θεῷ
διὰ
τὰς
εἰς
|
αὐτὸν |
πλημμελείας,
ἁλώσοιντο
δ'
εἰ
μὴ |
| 5, 11, 2 |
θανάτου
καταφρονεῖν
ἐβόων,
ᾑρῆσθαι
γὰρ
|
αὐτὸν |
πρὸ
δουλείας
καλῶς,
ἐργάσεσθαι
δὲ |
| 5, 11, 2 |
ἔργοις
τῷ
λόγῳ.
Πρὸς
ταῦτα
|
αὐτόν |
τε
ἐβλασφήμουν
ἀπὸ
τοῦ
τείχους |
| 5, 2, 5 |
τῶν
Ἰουδαίων
ἐκδρομήν,
τετράφθαι
δ'
|
αὐτὸν |
Τίτον·
οὐ
γὰρ
ἄν
ποτε |
| 5, 2, 2 |
Καίσαρος
καὶ
παρακέλευσις
ὁρμᾶν
ἐπ'
|
αὐτόν, |
φυγὴ
δὲ
καὶ
χωρισμὸς
ἄθρους |
| 5, 6, 3 |
τοὺς
ἔξωθεν
πολεμίους
τῶν
περὶ
|
αὐτὸν |
ὡρμημένων,
δέει
τοῦ
Σίμωνος
ἔμενεν. |
| 5, 2, 2 |
ὡς
ἐν
μόνῃ
τῇ
καθ'
|
αὑτὸν |
ἀλκῇ
κεῖται
τὸ
σώζεσθαι
τόν |
| 5, 2, 5 |
ἀκούειν
ἔδοξε,
τοῖς
δὲ
καθ'
|
αὑτὸν |
ἀνατρέχουσιν
ἀνθίσταται
καὶ
κατὰ
στόμα |
| 5, 12, 3 |
πᾶσα
σωτηρίας
ἐλπίς,
καὶ
βαθύνας
|
αὑτὸν |
ὁ
λιμὸς
κατ'
οἴκους
καὶ |
| 5, 2, 5 |
φάραγγα.
Προσέκειτο
δὲ
τοῖς
καθ'
|
αὑτὸν |
ὁ
Τίτος
καὶ
τὸ
μὲν |
| 5, 11, 3 |
ὁπλίτας
συχνοὺς
ἔχων
καὶ
περὶ
|
αὑτὸν |
στῖφος
Μακεδόνων
καλούμενον,
ἥλικας
πάντας, |
| 5, 1, 6 |
μὲν
συνήγαγε
τῆς
δυνάμεως
πρὸς
|
αὑτόν, |
τοῖς
δὲ
ἐπὶ
Ἱεροσολύμων
συναντᾶν |
| 5, 2, 5 |
λαμβάνειν
δὲ
ἔννοιαν
τῆς
καθ'
|
αὑτὸν |
τύχης
καὶ
μὴ
στρατιώτου
τάξιν |
| 5, 6, 4 |
περιεγίνοντο.
Προσεβοήθει
δὲ
τοῖς
πονοῦσιν
|
αὐτὸς |
ἀεὶ
Τίτος,
καὶ
παρ'
ἑκάτερον |
| 5, 12, 1 |
χειρωθήσεσθαι
ῥᾳδίως·
οὐδὲ
γὰρ
ἠρεμήσειν
|
αὐτὸς |
ἄλλως,
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
χωμάτων |
| 5, 8, 1 |
κατὰ
τὸν
μάλιστα
πληθύοντα
σταθεὶς
|
αὐτός, |
ἀνέστελλε
τοῖς
βέλεσι
τοὺς
πολεμίους, |
| 5, 1, 6 |
διὰ
Ἱεριχοῦντος
τὸ
δέκατον
ἀναβαίνειν,
|
αὐτὸς |
δ'
ἀνέζευξε
μετὰ
τῶν
λοιπῶν, |
| 5, 3, 5 |
πολλὰ
νουθετήσας
αὖθις
εἶναι
φρονιμωτέρους,
|
αὐτὸς |
δ'
ὅπως
ἀμυνεῖται
τὴν
Ἰουδαίων |
| 5, 5, 4 |
ἄλλας
πέντε
βαθμῶν
ἦσαν
βραχύτεροι.
|
~(Αὐτὸς |
δὲ
ὁ
ναὸς
κατὰ
μέσον |
| 5, 13, 2 |
μὴ
φωραθείη
τι
τῶν
βεβουλευμένων,
|
αὐτὸς |
δὲ
περὶ
τρίτην
ὥραν
ἀπὸ |
| 5, 2, 4 |
ἀνανδρίαν
ἐπιστρέφει
μὲν
τοὺς
φεύγοντας,
|
αὐτὸς |
δὲ
πλαγίοις
τοῖς
Ἰουδαίοις
προσπεσὼν |
| 5, 2, 5 |
πάλιν
ἐπὶ
τὴν
τειχοποιίαν
ἔπεμψεν,
|
αὐτὸς |
δὲ
σὺν
οἷς
πρότερον
ἀντιστὰς |
| 5, 7, 4 |
ἔλεγεν,
ὡς
οὐκ
ἐπ'
ὀλίγον
|
αὐτὸς |
διαπαίζοι
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχήν.
ἅμα |
| 5, 9, 4 |
τότε
Νεχαὼς
Αἰγυπτίων,
ὁ
δ'
|
αὐτὸς |
ἐκαλεῖτο
καὶ
Φαραώ,
μυρίᾳ
χειρὶ |
| 5, 12, 2 |
ἅμιλλαν
ἐβράβευε
Καῖσαρ·
περιιὼν
γὰρ
|
αὐτὸς |
ἑκάστης
ἡμέρας
πολλάκις
ἐπεσκόπει
τὸ |
| 5, 13, 7 |
μιᾶς
ἔλεγεν
ἐκκεκομίσθαι
πύλης,
ἣν
|
αὐτὸς |
ἐπεπίστευτο,
μυριάδας
ἕνδεκα
νεκρῶν
ἐπὶ |
| 5, 12, 2 |
πρώτην
φυλακὴν
τῆς
νυκτὸς
περιιὼν
|
αὐτὸς |
ἐπεσκέπτετο,
τὴν
δευτέραν
δ'
ἐπέτρεψεν |
| 5, 12, 2 |
τῆς
Ἀσσυρίων
παρεμβολῆς,
καθ'
ἣν
|
αὐτὸς |
ἐστρατοπεδεύσατο,
ἐπὶ
τὴν
κατωτέρω
Καινόπολιν |
| 5, 13, 7 |
ἦν
πλῆθος
ἀπόρων·
καὶ
οὐδὲ
|
αὐτὸς |
ἐφεστώς,
ἀλλὰ
δημοσίᾳ
μισθὸν
διδοὺς |
| 5, 7, 4 |
Αἰνείας
δέ
τις
τῶν
αὐτομόλων
|
αὐτὸς |
ἔφη
προσελεύσεσθαι.
Καὶ
τοῦ
Κάστορος |
| 5, 7, 4 |
δεξιάν.
Ἀλλ'
ὁ
μὲν
οὔτ'
|
αὐτὸς |
ἔφη
προσελεύσεσθαι,
φρονεῖν
γὰρ
οὐδὲν |
| 5, 11, 3 |
τῷ
τείχει·
πολεμιστὴς
δέ
τις
|
αὐτὸς |
ἦν
καὶ
φύσει
παράβολος
κατά |
| 5, 2, 5 |
μήθ'
ὑφελόντα
φθόνῳ
τἀληθὲς
εἰπεῖν,
|
αὐτὸς |
Καῖσαρ
δὶς
μὲν
ἐρρύσατο
κινδυνεῦσαν |
| 5, 11, 3 |
τῶν
Μακεδόνων
πρὸς
τὸ
τεῖχος.
|
Αὐτὸς |
μὲν
οὖν
διά
τε
ἰσχὺν |
| 5, 3, 5 |
καὶ
ἡ
πληθὺς
ἀδεῶς
παρώδευσεν.
|
Αὐτὸς |
μὲν
οὖν
Τίτος
ἀπέχων
ὅσον |
| 5, 11, 1 |
τείχους
τῶν
στρατιωτῶν,
πέμψας
δ'
|
αὐτὸς |
μοῖραν
τῶν
ἱππέων
ἐκέλευσεν
τοὺς |
| 5, 7, 3 |
καὶ
τῷ
καλῶς
ἀγωνισαμένῳ
μάρτυς
|
αὐτὸς |
ὁ
καὶ
τιμήσων
παρῆν·
κέρδος |
| 5, 11, 6 |
ἐπιλέκτων
κατὰ
πλευρὰ
τοὺς
πολεμίους
|
αὐτός. |
Οἱ
δὲ
κατὰ
στόμα
παιόμενοι |
| 5, 9, 4 |
βασιλεὺς
παρὰ
τὰς
Ἱερεμίου
προφητείας
|
αὐτός |
τε
ἑάλω
καὶ
τὸ
ἄστυ |
| 5, 9, 2 |
γινώσκων
ἀνυτικώτερον
ὅπλων
τὸν
λόγον
|
αὐτός |
τε
σώζεσθαι
παρεκάλει
παραδόντας
τὴν |
| 5, 7, 4 |
σφᾶς
ἐκέλευσεν
ἀνδρίζεσθαι.
~(Προσάγει
δ'
|
αὐτὸς |
τοῦ
βορείου
τείχους
τῷ
μέσῳ |
| 5, 2, 1 |
καὶ
μετὰ
τοὺς
τούτων
ὁπλίτας
|
αὐτὸς |
τούς
τε
ἄλλους
ἐπιλέκτους
καὶ |
| 5, 6, 5 |
τοῖς
πολεμίοις.
Καὶ
δώδεκα
μὲν
|
αὐτὸς |
τῶν
προμάχων
ἀναιρεῖ,
πρὸς
δὲ |
| 5, 11, 2 |
δὲ
οὐ
μέλειν
τῆς
ὡς
|
αὐτός |
φησιν
ἀπολουμένης,
καὶ
ναοῦ
ἀπολομένου> |
| 5, 5, 6 |
πέντε,
εὖρος
δ'
ἕξ.
Πρὸ
|
αὐτοῦ |
δ'
ὁ
βωμὸς
πεντεκαίδεκα
μὲν |
| 5, 9, 4 |
τῷ
θεῷ·
προυπέμφθησαν
γοῦν
ὑπ'
|
αὐτοῦ, |
καὶ
πάλιν
τὸν
αὑτῶν
σύμμαχον |
| 5, 11, 2 |
τείχους
Καίσαρα
καὶ
τὸν
πατέρα
|
αὐτοῦ, |
καὶ
τοῦ
μὲν
θανάτου
καταφρονεῖν |
| 5, 1, 1 |
προσυντάξασθαι
τὰς
δυνάμεις.
Ἔτι
δ'
|
αὐτοῦ |
κατὰ
τὴν
Ἀλεξάνδρειαν
συγκαθισταμένου
τῷ |
| 5, 13, 2 |
καὶ
δέος
μὲν
ἤδη
παρ'
|
αὐτοῦ |
κολάσεως,
ἡ
δὲ
παρὰ
Ῥωμαίοις |
| 5, 2, 5 |
προκινδυνεύειν
τούτων,
οὓς
ἐχρῆν
πρὸ
|
αὐτοῦ |
μένειν,
λαμβάνειν
δὲ
ἔννοιαν
τῆς |
| 5, 3, 5 |
τοῦ
τείχους
κατὰ
τὸ
γωνιαῖον
|
αὐτοῦ |
μέρος
ἀντικρὺ
τοῦ
καλουμένου
Ψηφίνου |
| 5, 12, 4 |
λῃσταῖς,
ὡς
ἐν
χερσὶν
εἴησαν
|
αὐτοῦ. |
Μόνοις
δὲ
ἐκείνοις
ἄρα
κακῶν |
| 5, 13, 1 |
προσυνθέμενος
οὔτε
προσδοκήσας
φαῦλον
ἐξ
|
αὐτοῦ. |
Παρελθὼν
δ'
ἐκεῖνος
ὡς
ἐκράτησε |
| 5, 8, 1 |
καὶ
τῶν
Ἰουδαίων
φυγόντων
ἀπ'
|
αὐτοῦ |
παρέρχεται
μετὰ
χιλίων
ἔνδον
ὁπλιτῶν |
| 5, 9, 4 |
πρότερον
ὑμῖν·
πρὸ
γοῦν
τῆς
|
αὐτοῦ |
παρουσίας
τήν
τε
Σιλωὰν
ἐπιλείπουσαν |
| 5, 13, 6 |
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
τῆς
γυναικὸς
|
αὐτοῦ |
πεμφθέντων
ἀκρατοφόρων.
Οἱ
μέν
γε |
| 5, 4, 3 |
ναστὸν
ἦν
ὕψος.
Ἐπάνω
δὲ
|
αὐτοῦ |
περιῄει
στοὰ
δεκάπηχυς
τὸ
ὕψος |
| 5, 2, 1 |
Ἰουδαίων,
εἰ
πρὸς
τὴν
ὄψιν
|
αὐτοῦ |
πρὶν
εἰς
χεῖρας
ἐλθεῖν
ὑποδείσαντες |
| 5, 5, 6 |
πᾶν
ὕψος.
~(Τὸ
δ'
ἔξωθεν
|
αὐτοῦ |
πρόσωπον
οὐδὲν
οὔτ'
εἰς
ψυχῆς |
| 5, 5, 4 |
εἰκοσαπήχεις
διέβαινον.
Ἡ
πρώτη
δ'
|
αὐτοῦ |
πύλη
πηχῶν
ἑβδομήκοντα
τὸ
ὕψος |
| 5, 6, 4 |
τὸ
μὲν
τεῖχος
περισχόντες
ἀπ'
|
αὐτοῦ |
πυρά
τε
παμπληθῆ
κατὰ
τῶν |
| 5, 13, 2 |
εἷς
ὢν
καὶ
πεπιστευμένος
ὑπ'
|
αὐτοῦ |
πύργον
φυλάττειν,
τάχα
μέν
τι |
| 5, 5, 6 |
ἄνευ
σιδήρου,
καὶ
οὐδέποτ'
ἔψαυεν
|
αὐτοῦ |
σίδηρος.
Περιέστεφε
δὲ
τόν
τε |
| 5, 13, 1 |
ἄλλοις
ἡγεῖτο
καὶ
τὸν
ὑπὲρ
|
αὐτοῦ |
σύμβουλον
ὡς
ἂν
ἐξ
ἁπλότητος |
| 5, 12, 4 |
ὡς
οὐκ
εἴη
τὸ
ἔργον
|
αὐτοῦ. |
Τὰ
μὲν
δὴ
κατὰ
τὴν |
| 5, 7, 2 |
ἑβδόμη
δὲ
ἦν
Ἀρτεμισίου
μηνός,
|
αὐτοῦ |
τε
πολὺ
κατασκάπτουσι
καὶ
τὰ |
| 5, 11, 3 |
Ἀλλ'
ὅ
γε
παῖς
ἀκμάζοντος
|
αὐτοῦ |
τηνικαῦτα
παρὼν
θαυμάζειν
ἔφασκε,
τί |
| 5, 5, 8 |
ἦν,
ὡς
καθορᾶν
ὅλον
ἀπ'
|
αὐτοῦ |
τὸ
ἱερόν.
Καθὰ
δὲ
συνῆπτε |
| 5, 4, 3 |
πηχῶν
ἕκαστον,
ἐπὶ
τεσσαράκοντα
δ'
|
αὐτοῦ |
τὸ
ναστὸν
ἦν
ὕψος.
Ἐπάνω |
| 5, 2, 5 |
καθ'
ἕτερον
δ'
ἐκκλίνοντες
ἀπ'
|
αὐτοῦ |
τοῖς
ἀνωτέρω
φεύγουσι
προσέκειντο.
Καὶ |
| 5, 3, 4 |
τῆς
στρατείας
νόμους,
μεγάλα
δὲ
|
αὐτοῦ |
τὸν
πατέρα
τήνδε
τὴν
πληγὴν |
| 5, 6, 2 |
ἐπενόει.
Ἐν
δὲ
τούτῳ
περιιόντος
|
αὐτοῦ |
τοξεύεταί
τις
τῶν
φίλων,
ὄνομα |
| 5, 13, 6 |
τοὺς
τῷ
ναῷ
στρατευομένους
ἐξ
|
αὐτοῦ |
τρέφεσθαι.
Διὰ
τοῦτο
καὶ
τὸν |
| 5, 1, 6 |
δὲ
τρία
μὲν
τὰ
πρότερον
|
αὐτοῦ |
τῷ
πατρὶ
συνδῃώσαντα
τὴν
Ἰουδαίαν |
| 5, 5, 1 |
μόλις
ἐξήρκει
τὸ
ἀνωτάτω
χθαμαλὸν
|
αὐτοῦ |
τῷ
τε
ναῷ
καὶ
τῷ |
| 5, 13, 3 |
ἔκπληξις
ἐμπίπτει
πρὸς
τὴν
ὄψιν
|
αὐτοῦ. |
~(Τῶν
δ'
αὐτομόλων
οἱ
μὲν |
| 5, 1, 1 |
ἀνακμάσασαν
τριμερῆ
γενέσθαι
καὶ
καθ'
|
αὑτοῦ |
θάτερον
ἐπιστρέψαι
μέρος,
ὅπερ
ἄν |
| 5, 1, 2 |
φονῶν
οὗτος,
τὸ
δ'
ἀληθὲς
|
αὑτοῦ |
μεταγενεστέρῳ
τυράννῳ
μὴ
φέρων
ὑποτετάχθαι, |
| 5, 13, 2 |
ὠμῶς
ἀπολλυμένων,
τὸ
δὲ
πλέον
|
αὑτοῦ |
προνοίᾳ,
συγκαλέσας
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν |
| 5, 2, 4 |
ἐκκλίνοντος
ἤδη,
Τίτος
τοὺς
μεθ'
|
αὑτοῦ |
προσβοηθήσαντας
καὶ
τοὺς
ἀπὸ
τῶν |
| 5, 7, 4 |
τὸ
ἀργύριον
ὃ
φέροι
μεθ'
|
αὑτοῦ, |
σπουδαιότερον
ὁ
Αἰνείας
διαπετάσας
τὸν |
| 5, 5, 5 |
πολλοί,
καὶ
παρ'
ἑκάτερον
εἰς
|
αὐτοὺς |
ἀπὸ
τῆς
πύλης
εἴσοδοι.
Τὸ |
| 5, 9, 3 |
ᾔδεσαν
σὺν
αὐτοῖς
τοῦθ'
ὑπομείναντας.
|
Αὐτοὺς |
δὲ
τίνι
καὶ
πεποιθότας
ἀντέχειν, |
| 5, 11, 1 |
ἐνδοῦναι
πρὸς
τὴν
ὄψιν
ἐλπίσας
|
αὐτούς, |
εἰ
μὴ
παραδοῖεν,
ὅμοια
πεισομένους. |
| 5, 2, 5 |
ἅπαξ
ἀπὸ
τοῦ
κατάντους
συνώθουν
|
αὐτοὺς |
εἰς
τὸ
κοῖλον.
Οἱ
δ' |
| 5, 7, 4 |
Ῥωμαίοις
παρέσχον
ὡς
ῥίψαντες
σφᾶς
|
αὐτοὺς |
εἰς
τὸ
πῦρ.
~(Αἱρεῖ
δὲ |
| 5, 9, 4 |
ὅπλοις
ἀμύνεσθαι
καὶ
χερσὶ
σφᾶς
|
αὐτοὺς |
ἐπέτρεψαν
τῷ
θεῷ;
Τίς
οὐκ |
| 5, 3, 3 |
γὰρ
πρὸ
μιᾶς
ἡμέρας
προκαλούμενος
|
αὐτοὺς |
ἐπὶ
συμβάσεις
διὰ
τοῦ
Ἰωσήπου |
| 5, 7, 4 |
ἰδεῖν
ἐθαύμαζόν
τε
τῆς
εὐτολμίας
|
αὐτοὺς |
καὶ
τοῦ
πάθους
ἠλέουν.
Τοξεύει |
| 5, 9, 4 |
δοκῶ
διὰ
ταῦτα
συμβουλεύειν.
Ἀποκτείνατε
|
αὐτούς, |
λάβετε
μισθὸν
τῆς
ἑαυτῶν
σωτηρίας |
| 5, 9, 4 |
ἐφ'
ἑκάστῳ
τούτων
ἄπειρον;
ἢ
|
αὐτοὺς |
μὲν
ἐρημίαν
ἡγήσατο
μὴ
συμπαρόντος |
| 5, 9, 2 |
ἂν
ἐνδοῦναι
πρὸς
ὁμόφυλον
δοκῶν
|
αὐτούς. |
~(Οὗτος
περιιὼν
τὸ
τεῖχος
καὶ |
| 5, 9, 3 |
κρύος
ἄχρηστον;
Μεταβῆναι
γὰρ
πρὸς
|
αὐτοὺς |
πάντοθεν
τὴν
τύχην,
καὶ
κατὰ |
| 5, 1, 4 |
τῶν
καθύπερθεν
ἐπικειμένων,
διανέπαυε
δ'
|
αὐτοὺς |
πολλάκις
μέθη
καὶ
κάματος,
ἀδεέστερον |
| 5, 13, 4 |
ἐκλέγων·
καταπίνοντες
δέ,
ὡς
ἔφαμεν,
|
αὐτοὺς |
προῄεσαν,
ἐπειδὴ
διηρεύνων
πάντας
οἱ |
| 5, 11, 3 |
τῶν
Ἰουδαίων
βέλη
τοξεύων
εἰς
|
αὐτούς, |
τὰ
μειράκια
δὲ
αὐτῷ
συνετρίβη |
| 5, 10, 2 |
δὲ
πενέστεροι
κριθῆς,
ἔπειτα
κατακλείοντες
|
αὑτοὺς |
εἰς
τὰ
μυχαίτατα
τῶν
οἰκιῶν |
| 5, 7, 3 |
τῶν
ὑποτεταγμένων,
ὡς
καὶ
πρὸς
|
αὐτοχειρίαν |
ἑτοιμότατος
εἶναι
κελεύσαντος·
Ῥωμαίοις
δὲ |
| 5, 5, 5 |
Ἔκειτο
δὲ
οὐδὲν
ὅλως
ἐν
|
αὐτῷ, |
ἄβατον
δὲ
καὶ
ἄχραντον
καὶ |
| 5, 9, 4 |
ἐμιάνατε
χῶρον
ὑμεῖς
τὸν
ἀνίκητον
|
αὐτῷ |
βοηθὸν
ἐστρατολόγησεν;
Οὐ
μετὰ
μίαν |
| 5, 5, 2 |
πάνυ
δὲ
χαριέντως
διειργασμένος·
ἐν
|
αὐτῷ |
δὲ
εἱστήκεσαν
ἐξ
ἴσου
διαστήματος |
| 5, 12, 1 |
καὶ
δίχα
τούτου
πάθος
χαλεπώτερον.
|
Αὐτῷ |
δὲ
τὸ
μὲν
ἀργεῖν
καθόλου |
| 5, 2, 5 |
στρεφόμενον
καὶ
μέγα
δείσαντες
ἀμφ'
|
αὐτῷ |
διαβοῶσι
τὸν
κίνδυνον
ὅλῳ
τῷ |
| 5, 8, 1 |
βέλεσι
τοὺς
πολεμίους,
καὶ
σὺν
|
αὐτῷ |
Δομέτιος
Σαβῖνος,
ἀνὴρ
ἀγαθὸς
καὶ |
| 5, 13, 3 |
οὐκ
εἰς
μακρὰν
ἐβόα
δίκας
|
αὐτῷ |
δώσειν
τοῦ
τραύματος,
τὸν
δὲ |
| 5, 1, 3 |
τοῖς
ὀργάνοις·
ὀξυβελεῖς
τε
γὰρ
|
αὐτῷ |
καὶ
καταπέλται
παρῆσαν
οὐκ
ὀλίγοι |
| 5, 4, 2 |
διασεισθῆναι
δυνάμενον,
δέκα
δὲ
πήχεις
|
αὐτῷ |
καὶ
τὸ
τεῖχος
ἐπλατύνετο,
καὶ |
| 5, 7, 4 |
δὲ
ὁ
Κάστωρ
πέτραν
ἐπαφίησιν
|
αὐτῷ, |
καὶ
τούτου
μὲν
διήμαρτε
φυλαξαμένου, |
| 5, 9, 4 |
χεῖρας
καὶ
τὰ
ὅπλα
παρέντες
|
αὐτῷ |
κρῖναι
τὸ
ἔργον
ἐπέτρεψαν.
Βασιλεὺς |
| 5, 7, 4 |
τῆς
φλογὸς
εἰς
τὴν
ὑπ'
|
αὐτῷ |
κρυπτὴν
ἁλλόμενοι
πάλιν
δόξαν
ἀνδρείας |
| 5, 3, 1 |
ποιησάμενος
τὴν
ἑορτὴν
τῶν
σὺν
|
αὐτῷ |
κρυπτοῖς
ὅπλοις
ἐνσκευάσας
τοὺς
ἀσημοτέρους, |
| 5, 9, 4 |
ἡγεμόνων
ἦν,
ὁ
δ'
ὑπ'
|
αὐτῷ |
λαὸς
ὑμῶν.
Βοῶντα
γοῦν
τὸν |
| 5, 5, 6 |
τῶν
ὀρνέων.
Τῶν
δ'
ἐν
|
αὐτῷ |
λίθων
ἔνιοι
μῆκος
πέντε
καὶ |
| 5, 3, 1 |
ἱερὸν
κατασχόντες
καὶ
τὰς
ἐν
|
αὐτῷ |
παρασκευὰς
πάσας
κατεθάρρουν
ἤδη
τοῦ |
| 5, 13, 1 |
δορυφόρων,
ἐπειρωνευόμενος,
εἴ
τι
βοηθήσουσιν
|
αὐτῷ |
πρὸς
οὓς
ἐξελθεῖν
εἵλετο·
θάπτειν |
| 5, 12, 2 |
τεσσαράκοντα
σταδίων
ἦν,
ἔξωθεν
δ'
|
αὐτῷ |
προσῳκοδομήθη
τρισκαίδεκα
φρούρια,
καὶ
τούτων |
| 5, 13, 5 |
ἔλεγεν,
εἰ
τῶν
μὲν
σὺν
|
αὐτῷ |
στρατευομένων
τινὲς
τοιαῦτα
δρῶσιν
κέρδους |
| 5, 1, 6 |
τὸ
πέμπτον
δι'
Ἀμμαοῦς
ἐκέλευσεν
|
αὐτῷ |
συναντᾶν
καὶ
διὰ
Ἱεριχοῦντος
τὸ |
| 5, 2, 3 |
ῥοπὴ
προυξένει.
~(Καῖσαρ
δ'
ὡς
|
αὐτῷ |
συνέμιξε
διὰ
νυκτὸς
τὸ
ἀπὸ |
| 5, 11, 3 |
εἰς
αὐτούς,
τὰ
μειράκια
δὲ
|
αὐτῷ |
συνετρίβη
πάντα
πλὴν
ὀλίγων·
διὰ |
| 5, 6, 1 |
κύριος
τῶν
ὅλων.
Ἰδουμαῖοι
δ'
|
αὐτῷ |
συντελοῦντες
εἰς
πεντακισχιλίους
ἄρχοντας
εἶχον |
| 5, 7, 4 |
δέκα
δὲ
οἱ
πέντε
μὲν
|
αὐτῷ |
συνυπεκρίνοντο
τὴν
ἱκετηρίαν,
οἱ
λοιποὶ |
| 5, 2, 4 |
πᾶν,
εἰ
μὴ
Τίτος
ἀγγελθὲν
|
αὐτῷ |
τάχος
ἐπεβοήθησε,
καὶ
πολλὰ
ὀνειδίσας |
| 5, 13, 1 |
τὴν
χάριν
ἀνθ'
ὧν
ἀνοίξειεν
|
αὐτῷ |
τὴν
πόλιν,
τελευταῖον
ἀνελεῖν
ἐκέλευσεν. |
| 5, 7, 4 |
θέλειν,
ὁ
Τίτος
συνήδεσθαι
μὲν
|
αὐτῷ |
τῆς
εὐβουλίας
ἔφη,
συνήδεσθαι
δὲ |
| 5, 12, 4 |
ἐξαρπάσαι,
πάλιν
ἤρχετο
χωμάτων
χαλεπῶς
|
αὐτῷ |
τῆς
ὕλης
ποριζομένης·
ἡ
μὲν |
| 5, 12, 1 |
μὴ
τὴν
δόξαν
τοῦ
κατορθώματος
|
αὐτῷ |
τὸ
μῆκος
ἐλαττώσῃ
τοῦ
χρόνου· |
| 5, 1, 6 |
ἐχθρῶν,
ὁ
δὲ
θεὸς
ἄχρηστον
|
αὐτῷ |
τὸν
πόνον
ἀπέδειξε
πρὶν
ἐπιστῆσαί |
| 5, 6, 1 |
ὑφ'
ἡγεμόνας
εἴκοσι.
Προσεγένοντο
δὲ
|
αὐτῷ |
τότε
καὶ
οἱ
ζηλωταὶ
παυσάμενοι |
| 5, 2, 1 |
τοὺς
λογχοφόρους
ἔχων,
κατόπιν
δ'
|
αὐτῷ |
τοῦ
τάγματος
τὸ
ἱππικόν·
οὗτοι |
| 5, 1, 6 |
μετὰ
Τίτου.
Δισχίλιοι
μὲν
γὰρ
|
αὐτῷ |
τῶν
ἀπ'
Ἀλεξανδρείας
στρατευμάτων
ἐπίλεκτοι, |
| 5, 13, 1 |
Βαγαδάτου
προσέταξεν,
ὃς
ἦν
ὠμότατος
|
αὐτῷ |
τῶν
δορυφόρων,
ἐπειρωνευόμενος,
εἴ
τι |
| 5, 13, 5 |
ἐπιγράφουσι·
καὶ
γὰρ
νῦν
ἐνίους
|
αὐτῷ |
τῶν
στρατιωτῶν
συναπολαύειν
τῆς
κακοδοξίας. |
| 5, 7, 3 |
δέος,
οὕτως
τε
προσεῖχεν
ἕκαστος
|
αὐτῷ |
τῶν
ὑποτεταγμένων,
ὡς
καὶ
πρὸς |
| 5, 9, 4 |
ἀναιμάκτους
ἀκινδύνους,
οὓς
ὁ
θεὸς
|
αὑτῷ |
νεωκόρους
ἦγεν;
Ἀλλὰ
τὴν
ὑπὸ |
| 5, 8, 1 |
ἐποιεῖτο
σῶσαι
τὴν
μὲν
πόλιν
|
αὑτῷ, |
τὸν
δὲ
ναὸν
τῇ
πόλει. |
| 5, 5, 5 |
ἐπὶ
τεσσαράκοντα
πήχεις
εἶχεν
ἐν
|
αὑτῷ |
τρία
θαυμασιώτατα
καὶ
περιβόητα
πᾶσιν |
| 5, 1, 3 |
ὃν
ἐν
ταῖς
ἀμηχανίαις
ἐπίκλητον
|
αὑτῷ |
τύραννον
ὁ
δῆμος
ἐλπίδι
βοηθείας |
| 5, 10, 5 |
μὲν
οὖν
ἐπεξιέναι
τὴν
παρανομίαν
|
αὐτῶν |
ἀδύνατον,
συνελόντα
δὲ
εἰπεῖν,
μήτε |
| 5, 13, 5 |
ἀδήλου,
μηδὲ
τὰ
ὅπλα
σφῶν
|
αὐτῶν |
αἰδούμενοι
πεποιημένα
ἀργύρου
τε
καὶ |
| 5, 7, 2 |
τῶν
ὀργάνων
τοῖς
κουφοτέροις
ἀπ'
|
αὐτῶν |
ἐβάλλοντο
καὶ
τοῖς
ἀκοντισταῖς
καὶ |
| 5, 5, 2 |
πήχεις,
ὁ
δὲ
πᾶς
κύκλος
|
αὐτῶν |
εἰς
ἓξ
σταδίους
συνεμετρεῖτο
περιλαμβανομένης |
| 5, 6, 2 |
διαλέγεσθαι.
Διὰ
τούτου
τὰς
ὁρμὰς
|
αὐτῶν |
ἐπιγνοὺς
Καῖσαρ,
εἰ
μηδὲ
τῶν |
| 5, 2, 4 |
παθόντες
ἀνέχοιντο
τρία
ταῖς
ἀναπνοαῖς
|
αὐτῶν |
ἐπιφρασσόμενα
τείχη,
καὶ
τοῦ
πολέμου |
| 5, 5, 2 |
τηλικούτων
θεμελίων
καὶ
τὰ
ὑπὲρ
|
αὐτῶν |
ἔργα
διπλαῖ
μὲν
γὰρ
αἱ |
| 5, 9, 3 |
μόνους
ἕξοντας
ὡρμῆσθαι
πρὸς
ἀπώλειαν
|
αὐτῶν. |
Ἦ
μὴν
τὰ
καρτερώτερα
μὲν |
| 5, 12, 4 |
ἀλλοτρίοις
ἐχρῶντο.
Οὔτε
γὰρ
πάθος
|
αὐτῶν |
ἡμέρου
τὴν
ψυχὴν
οὔτ'
ἀλγηδὼν |
| 5, 12, 3 |
ἄδηλον·
πολλοὶ
γοῦν
τοῖς
ὑπ'
|
αὐτῶν |
θαπτομένοις
ἐπαπέθνησκον,
πολλοὶ
δὲ
ἐπὶ |
| 5, 10, 3 |
Τοῖς
δὲ
φθάσασι
τὴν
εἰσδρομὴν
|
αὐτῶν |
καὶ
προκαταπιοῦσι
τὸ
ἁρπαγησόμενον
ὡς |
| 5, 9, 3 |
Διὰ
τοῦτο
καὶ
τοὺς
προγόνους
|
αὐτῶν |
καὶ
ταῖς
ψυχαῖς
καὶ
τοῖς |
| 5, 12, 1 |
μόνον
παραφυλάττοντας
τάς
τε
ἐξόδους
|
αὐτῶν |
καὶ
τὰς
εἰσκομιδὰς
τῶν
ἐπιτηδείων |
| 5, 8, 1 |
εἰ
περὶ
παραδόσεως
μνησθείη
τις
|
αὐτῶν, |
καὶ
τοὺς
παραφθεγγομένους
εἰρήνην
ἀποσφάττοντες, |
| 5, 5, 7 |
ἐροῦμεν·
οὐ
γὰρ
ὀλίγος
περὶ
|
αὐτῶν |
καταλείπεται
λόγος.
~(Ἡ
δ'
Ἀντωνία |
| 5, 7, 3 |
πρὸ
τῶν
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
βασιλέως
|
αὐτῶν |
μνημείων
μαχόμενοι,
τὸ
δὲ
τοῦ |
| 5, 11, 4 |
ἀρχιερέως
μνημεῖον.
Προσαγομένων
δὲ
ἤδη
|
αὐτῶν |
ὁ
μὲν
Ἰωάννης
ἔνδοθεν
ὑπορύξας |
| 5, 6, 5 |
ὡρμημένοι.
Πρὸς
δὲ
τὴν
κραυγὴν
|
αὐτῶν |
οἵ
τε
πλησίον
συνίσταντο
ταχέως |
| 5, 9, 3 |
Ἦ
μὴν
τὰ
καρτερώτερα
μὲν
|
αὐτῶν |
ὁρᾶν
τείχη
πεπτωκότα,
λειπόμενον
δὲ |
| 5, 13, 6 |
φρίκης
ἠλείφοντο
καὶ
ἔπινον
ἐξ
|
αὐτῶν> |
Οὐκ
ἂν
ὑποστειλαίμην
εἰπεῖν
ἅ |
| 5, 3, 3 |
οὖν
τοῖς
στρατιώταις
τὸ
πανοῦργον
|
αὐτῶν |
οὐκ
ἐλείπετο
πίστεως,
ἀλλ'
ὡς |
| 5, 4, 4 |
μὲν
ὕλαι
μακροὶ
δὲ
δι'
|
αὐτῶν |
περίπατοι
καὶ
περὶ
τούτους
εὔριποι |
| 5, 13, 7 |
οὐ
μετενόουν,
ἀλλ'
ἠνείχοντο
μέχρις
|
αὐτῶν |
προελθεῖν·
πεπήρωντο
γὰρ
ὑπὸ
τοῦ |
| 5, 6, 4 |
μηχανημάτων
ἐσπάραττον
καὶ
τοῖς
ἐπ'
|
αὐτῶν |
προσπίπτοντες
ἐπιστήμῃ
μὲν
ὀλίγα,
τόλμῃ |
| 5, 11, 1 |
λῃσταῖς
ταῦτα
οὐχ
ὑπέμενον
ὑπὲρ
|
αὐτῶν |
σφαγησόμενα·
τολμηροὺς
δὲ
πρὸς
τὰς |
| 5, 9, 4 |
κρυπτὰ
τοῦ
σώματος
καὶ
δι'
|
αὐτῶν |
τὰ
σπλάγχνα
μετὰ
τῶν
σιτίων |
| 5, 8, 2 |
παρελθόντων
ἡττηθήσεσθαι
δοκοῦντες.
Ἐπεσκότει
γὰρ
|
αὐτῶν |
ταῖς
γνώμαις
διὰ
τὰς
παρανομίας |
| 5, 3, 4 |
συντάσσοντες
καὶ
λόχους,
ἕπεται
δ'
|
αὐτῶν |
ταῖς
ἐνέδραις
καὶ
τύχη
διὰ |
| 5, 1, 3 |
καίπερ
περὶ
τὰς
εἰσόδους
δυσωπήσαντες
|
αὐτῶν |
τὴν
ὠμότητα
παρανάλωμα
τῆς
στάσεως |
| 5, 2, 5 |
τοσαύτης
ὁρμῆς,
ὡς
τὸν
δρόμον
|
αὐτῶν |
τοῖς
ἀγριωτάτοις
εἰκάζειν
θηρίοις.
Ἀμέλει |
| 5, 10, 3 |
οἰκτρότατον,
μητέρες
νηπίων
ἐξήρπαζον
ἐξ
|
αὐτῶν |
τῶν
στομάτων
τὰς
τροφάς,
καὶ |
| 5, 1, 4 |
πόλις,
καὶ
τὰ
νεῦρα
τῆς
|
αὐτῶν |
ὑποκόπτοντες
δυνάμεως.
Συνέβη
γοῦν
τὰ |
| 5, 1, 5 |
δ'
οἰμωγὰς
ἐνέκλειεν
ἡ
κατάπληξις
|
αὐτῶν, |
φιμούμενοι
δὲ
τά
γε
πάθη |
| 5, 11, 2 |
ἐν
ὑστάτοις
μεταμελείας
τάς
τε
|
αὐτῶν |
ψυχὰς
καὶ
τηλικαύτην
πατρίδα
καὶ |
| 5, 2, 4 |
καὶ
τὰς
πανοπλίας
παρέντες;
Καθ'
|
αὑτῶν |
ἄρα
γενναῖοι
μόνον
ἡμεῖς,
ἐξεβόησαν, |
| 5, 11, 6 |
τύχην
ὥσπερ
ἐκ
δεσμωτηρίου
καθ'
|
αὑτῶν |
Ἰουδαίους
ἀνέντες,
περιῄει
μετὰ
τῶν |
| 5, 9, 3 |
ἐπηκόῳ,
πολλὰ
κατηντιβόλει
φείσασθαι
μὲν
|
αὑτῶν |
καὶ
τοῦ
δήμου,
φείσασθαι
δὲ |
| 5, 1, 5 |
Προσεξευρίσκοντες
δ'
ἀεί
τι
καθ'
|
αὑτῶν |
ὀλέθριον
καὶ
πᾶν
τὸ
δοχθὲν |
| 5, 7, 4 |
ξίφη
γυμνὰ
καὶ
τοὺς
θώρακας
|
αὑτῶν |
πλήξαντες
ὡς
ἀπεσφαγμένοι
κατέπεσον.
Θάμβος |
| 5, 9, 4 |
ὑπ'
αὐτοῦ,
καὶ
πάλιν
τὸν
|
αὑτῶν |
σύμμαχον
ἐνεωκόρουν.
Καθόλου
δ'
εἰπεῖν, |
| 5, 13, 7 |
νεκρῶν
ἐπὶ
πεντακισχιλίοις
ὀκτακοσίοις
ὀγδοήκοντα,
|
ἀφ' |
ἧς
αὐτοῖς
ἡμέρας
παρεστρατοπεδεύσατο
τεσσαρεσκαιδεκάτῃ |
| 5, 9, 2 |
δὲ
οὐ
κατὰ
χεῖρα
μόνον
|
ἀφ' |
ὑψηλοτέρων
μαχόμενοι,
καὶ
τοῖς
ὀργάνοις |
| 5, 5, 4 |
τὰς
χρυσᾶς
ὑπὲρ
αὐτῆς
ἀμπέλους,
|
ἀφ' |
ὧν
βότρυες
ἀνδρομήκεις
κατεκρέμαντο.
ὄντος |
| 5, 4, 3 |
καὶ
τρισὶ
τοῖς
ἡδίστοις
προσώποις,
|
ἀφ' |
ὧν
ὠνόμασε
τοὺς
πύργους,
ἀδελφῷ |
| 5, 12, 1 |
ἐπιθέσεις.
Τῶν
δὲ
φανερῶν
φυλαττομένων
|
ἀφανεῖς |
ἐπινοεῖσθαι
Ἰουδαίοις
ὁδοὺς
κατά
τε |
| 5, 5, 4 |
εἶχε·
τοῦ
γὰρ
οὐρανοῦ
τὸ
|
ἀφανὲς |
καὶ
ἀδιάκλειστον
ἐνέφαινε·
κεχρύσωτο
δὲ |
| 5, 6, 5 |
τὸν
Ἱππικὸν
πύργον
διὰ
πύλης
|
ἀφανοῦς |
πάντες
πῦρ
τε
τοῖς
ἔργοις |
| 5, 1, 5 |
ὀλέθριον
καὶ
πᾶν
τὸ
δοχθὲν
|
ἀφειδῶς |
δρῶντες
οὐδεμίαν
οὔτ'
αἰκίας
ὁδὸν |
| 5, 11, 1 |
οὔτε
δὲ
τοὺς
βίᾳ
ληφθέντας
|
ἀφεῖναι |
ἀσφαλὲς
καὶ
φυλάττειν
τοσούτους
φρουρὰν |
| 5, 10, 3 |
ἦν
φειδὼ
τοὺς
τοῦ
ζῆν
|
ἀφελέσθαι |
σταλαγμούς.
Τοιαῦτα
δ'
ἐσθίοντες
ὅμως |
| 5, 2, 4 |
συνεταράχθησαν
ἀδοκήτως,
καὶ
τῶν
ἔργων
|
ἀφέμενοι |
τινὲς
μὲν
ἀνεχώρουν
εὐθέως,
πολλοὶ |
| 5, 3, 1 |
σφίσι
μόνοις.
Ἀλλ'
οἱ
μὲν
|
ἀφέμενοι |
τὸ
φρουρεῖν
ἔτι
τὰς
πύλας |
| 5, 1, 2 |
συνεχεῖς
δ'
ἐκδρομαὶ
καὶ
βελῶν
|
ἀφέσεις |
ἐγίνοντο,
καὶ
φόνοις
ἐμιαίνετο
πανταχοῦ |
| 5, 6, 4 |
προσῆγον.
Καὶ
Τίτος
ἐγγυτέρω
τὰ
|
ἀφετήρια |
διαστήσας,
ὡς
μὴ
τοὺς
κριοὺς |
| 5, 6, 3 |
ἐγγίων
τῇ
πολιορκίᾳ,
τὰ
δ'
|
ἀφετήρια |
διίστησιν
ἐπὶ
τοῦ
τείχους,
ὅσα |
| 5, 6, 3 |
τῶν
χαρακωμάτων
ὑπερτεταμένα,
τὰ
δ'
|
ἀφετήρια |
πρὸς
τοὺς
ἐκθέοντας·
θαυμαστὰ
δὲ |
| 5, 12, 3 |
ἕκαστος
ἀτενίσας
εἰς
τὸν
ναὸν
|
ἀφεώρα |
τοὺς
στασιαστὰς
ζῶντας
ἀπολιπών.
Οἱ |
| 5, 1, 3 |
ὀλοφυρμῶν
οἰκείων
ὁ
καιρός,
ἀλλ'
|
ἀφηγήσεως |
πραγμάτων.
Δίειμι
δὲ
τὰ
ἑξῆς |
| 5, 6, 3 |
τοῦ
τείχους,
ὅσα
Κέστιόν
τε
|
ἀφῄρηντο |
πρότερον
καὶ
τὴν
ἐπὶ
τῆς |
| 5, 10, 3 |
ἤδη
διαπεφευγέναι
τοὺς
πολεμίους
ἐδόκουν,
|
ἀφήρπαζον |
τὰ
κομισθέντα,
καὶ
πολλάκις
ἱκετευόντων |
| 5, 1, 2 |
ἐπιτηδείων
ὄντες
ἐθάρρουν,
καὶ
γὰρ
|
ἀφθονία |
τῶν
ἱερῶν
ἐγίνετο
πραγμάτων
τοῖς |
| 5, 12, 4 |
ἐπ'
εὐθυμίαις
ἦσαν
σίτου
τε
|
ἀφθονίαν |
καὶ
τῶν
ἄλλων
ἐπιτηδείων
ἐκ |
| 5, 2, 2 |
τοσούτων
γὰρ
ἐπὶ
τὸν
Τίτον
|
ἀφιεμένων |
βελῶν
μήτε
κράνος
ἔχοντα
μήτε |
| 5, 5, 6 |
ἀκτῖσιν
ἀπέστρεφεν.
Τοῖς
γε
μὴν
|
ἀφικνουμένοις |
ξένοις
πόρρωθεν
ὅμοιος
ὄρει
χιόνος |
| 5, 4, 3 |
Ἀραβίαν
τε
ἀνίσχοντος
ἡλίου
παρεῖχεν
|
ἀφορᾶν |
καὶ
μέχρι
θαλάττης
τὰ
τῆς |
| 5, 9, 3 |
ἔτι
δὲ
καὶ
ταῖς
ἄλλαις
|
ἀφορμαῖς |
ἀμείνους
ὄντας
εἶξαι
Ῥωμαίοις,
οὐκ |
| 5, 9, 4 |
ἡλίκα
ὑμεῖς
καὶ
πολὺ
μείζοσιν
|
ἀφορμαῖς |
πρὸς
τὸν
πόλεμον
χρώμενοι.
Τὸ |
| 5, 10, 5 |
καιόμενον
ἐκ
τῆς
ἄνω
πόλεως
|
ἀφορῶντες |
οὔτ'
ἤλγησαν
οὔτ'
ἐδάκρυσαν,
ἀλλὰ |
| 5, 2, 4 |
ἐκπλήξεως
οἱ
στασιασταὶ
τοὺς
Ῥωμαίους
|
ἀφορῶντες |
στρατοπεδευομένους
τριχῆ
κακῆς
ὁμονοίας
κατήρχοντο |
| 5, 9, 1 |
πολεμίοις
παρέστη
φοβερώτερον.
Κατεπλήσθη
γὰρ
|
ἀφορώντων |
τό
τε
ἀρχαῖον
τεῖχος
ἅπαν |
| 5, 11, 5 |
τοῖς
προστυχοῦσι
καὶ
ταῖς
αἰχμαῖς
|
ἀφυλάκτως |
ἐμπίπτοντες
αὐτοῖς
τοῖς
σώμασι
τοὺς |
| 5, 5, 7 |
τόπαζος
σμάραγδος,
ἄνθραξ
ἴασπις
σάπφειρος,
|
ἀχάτης |
ἀμέθυστος
λιγύριον,
ὄνυξ
βήρυλλος
χρυσόλιθος, |
| 5, 13, 1 |
ὡς
ἂν
ἐξ
ἁπλότητος
γεγενημένον.
|
Ἀχθέντα |
δὲ
τηνικαῦτα
καὶ
κατηγορούμενον
τὰ |
| 5, 5, 5 |
ἐν
αὐτῷ,
ἄβατον
δὲ
καὶ
|
ἄχραντον |
καὶ
ἀθέατον
ἦν
πᾶσιν,
ἁγίου |
| 5, 9, 4 |
ἐστρατολόγησεν;
Οὐ
μετὰ
μίαν
ἑσπέραν
|
ἄχραντος |
μὲν
ἡ
βασίλισσα
ἀνεπέμφθη
πρὸς |
| 5, 11, 4 |
τὴν
ἐλπίδα·
τὸ
δὲ
ἀμύνειν
|
ἀχρεῖον |
ἐδόκει
πρὸς
τὸ
πῦρ,
καὶ |
| 5, 6, 3 |
Ἀλλὰ
τούτων
μὲν
τοῖς
πολλοῖς
|
ἀχρεῖος |
ἡ
κτῆσις
ἦν
δι'
ἀπειρίαν· |
| 5, 1, 6 |
τῶν
ἐχθρῶν,
ὁ
δὲ
θεὸς
|
ἄχρηστον |
αὐτῷ
τὸν
πόνον
ἀπέδειξε
πρὶν |
| 5, 9, 3 |
τι
διὰ
θάλπος
ἢ
κρύος
|
ἄχρηστον; |
Μεταβῆναι
γὰρ
πρὸς
αὐτοὺς
πάντοθεν |
| 5, 7, 1 |
πανικῷ
τε
δείματι
κυκλουμένοις
παρεῴκεσαν,
|
ἄχρι |
μαθὼν
τὸ
συμβὰν
Τίτος
διαγγέλλειν |
| 5, 13, 7 |
ἡμέρας
παρεστρατοπεδεύσατο
τεσσαρεσκαιδεκάτῃ
Ξανθικοῦ
μηνὸς
|
ἄχρι |
Πανέμου
νουμηνίας.
Τοῦτο
δ'
ἦν |
| 5, 12, 2 |
κατὰ
μεσημβρίαν
περιλαμβάνει
τὸ
ὄρος
|
ἄχρι |
τῆς
Περιστερεῶνος
καλουμένης
πέτρας
τόν |
| 5, 6, 1 |
πόλιν
καὶ
τὸ
μέγα
τεῖχος
|
ἄχρι |
τοῦ
Κεδρῶνος
τοῦ
τε
ἀρχαίου |
| 5, 11, 1 |
ἠμύνοντο,
καὶ
μετὰ
μάχην
ἱκετεύειν
|
ἄωρον |
ἐδόκει.
Μαστιγούμενοι
δὴ
καὶ
προβασανιζόμενοι |