Chap.
[39]	τὰ πάτρια φάσκειν, εἰ δ᾽	αὖ	διὰ τὴν ἱερωσύνην λέγοιεν ἀγαπᾶν
[56]	ἂν στρατιωτῶν δυνηθῇ· λήψεσθαι γὰρ	εὖ	ἐμὲ ὑποχείριον καὶ ποιήσειν ὅπερ
[25]	πολεμίοις δὲ δι᾽ ἐκπλήξεως, οὐκ	εὖ	τὴν γνώμην ἐτέθη, κατάλυσιν δ᾽
[33]	οὕτως εὐχερεῖς εἶεν πάσης δικαίας	ἄνευ	προφάσεως ἐξίστασθαι τῆς πρός με
[4]	γενήσεσθαι προορώμενος. Οὐ μὴν ἔπεισα·	πολὺ	γὰρ ἡ τῶν ἀπονοηθέντων ἐπεκράτησεν
[71]	πόλεως μέρους ἐγενόμην, μετ᾽ οὐ	πολὺ	δὲ διὰ τὴν τῶν τόπων
[75]	ἔλαβον χαρισαμένου Τίτου. Μετ᾽ οὐ	πολὺ	δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν μετὰ
[63]	ἔχειν ὡμολόγουν ἀναβάντι. Μετ᾽ οὐ	πολὺ	δὲ συμπεριπατῶν ὡς κατὰ μόνας
[65]	διῆλθον τὴν βύβλον, καί μοι	πολὺ	ἐπιμελέστερον ἔδοξας τῶν ταῦτα συγγραψάντων
[12]	ᾗ τάχος τοῦτο πράττειν. Ἐπὶ	πολὺ	μὲν οὖν οἱ περὶ τὸν
[75]	Τίτου τὴν ἐξουσίαν δόντος, ἔνθα	πολὺ	πλῆθος αἰχμαλώτων ἐγκέκλειστο γυναικῶν τε
[17]	καὶ Ἰωάννης σὺν αὐτοῖς, καὶ	πάνυ	με τεταραγμένως ἀσπασάμενος, δείσας μὴ
[37]	τὴν ἄνω Γαλιλαίαν κώμας καὶ	πάνυ	πετρώδεις οὔσας ἐτείχισα παραπλησίως. Ὀνόματα
[10]	διαφυλάττειν. Οὐ μὴν ἠδυνήθη καίτοι	πάνυ	προθυμούμενος· τὰ γὰρ πέριξ ἔθνη,
[67]	παρεῖναι τοῦ μίσους τὸν καιρὸν	οὐ	βουληθέντες, εἶχον γὰρ ἀπεχθῶς καὶ
[58]	προσμεῖναι δὲ τὴν βουλὴν ἠξίωσεν·	οὐ	γὰρ δύνασθαι θορυβουμένους περὶ πραγμάτων
[50]	λαβεῖν δόντων ἑκουσίως τῶν κομιζόντων·	οὐ	γὰρ ἐβουλόμην αὐτοὺς τὰ περὶ
[32]	τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν σάββατον ὑπάρχειν·	οὐ	γὰρ ἐβουλόμην ὑπὸ τοῦ στρατιωτικοῦ
[13]	καὶ παρ᾽ ἐμοῦ τὸ δοκεῖν·	οὐ	γὰρ ἑκὼν ἐπέτρεπον, ἀλλὰ διὰ
[31]	αὐτοῖς τὴν τιμὴν τῶν ἵππων,	οὐ	γὰρ ἠδυνήθην αὐτοὺς ἐπαγαγέσθαι τοιαύτης
[15]	τοῦτ᾽ οἶμαι καὶ τὸν θεόν,	οὐ	γὰρ λελήθασιν αὐτὸν οἱ τὰ
[18]	ἐξήκουσα τῶν οἰκείων καταβαίνειν κελεύοντος·	οὐ	γάρ μοι καιρὸν εἶναι φροντίζειν
[69]	μετὰ κρίσεως τὰ τηλικαῦτα πράττειν·	οὐ	γὰρ μόνοι Τιβεριεῖς προδόται τῆς
[65]	ληφθέντες αἰχμάλωτοι; ἀλλὰ σὺ πολέμιος	οὐ	γεγονέναι φήσεις, ὅτι πρὸς βασιλέα
[61]	ἀντέχεσθαι μᾶλλον ἐδόκει τῶν πραγμάτων·	οὐ	δεῖν γὰρ ἔφασαν ἐγκαταλιπέσθαι τὴν
[56]	εἶναι νομίζουσιν. Ταῦτα δ᾽ ἔλεγεν	οὐ	δι᾽ εὐσέβειαν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ
[2]	~Ὁ πατὴρ δέ μου Ματθίας	οὐ	διὰ μόνην τὴν εὐγένειαν ἐπίσημος
[65]	πικρῶς τὰς τινῶν πονηρίας ἐλέγχειν,	οὐ	διὰ τὴν πρὸς ἐκείνους χάριν,
[65]	στασιάζοντες δ᾽ ὑμεῖς πρὸς ἀλλήλους,	οὐ	διὰ τὴν πρὸς Ῥωμαίους καὶ
[67]	ἐλεύσεσθαι μὲν ὑπέσχετο, πότε δὲ	οὐ	διεσάφησεν. Κἀγὼ ταῦτα πυθόμενος, ἀναλαβὼν
[26]	τοῦτό γε τῆς ἐμῆς γνώμης	οὐ	διήμαρτον· ἀπαλλαγέντων γὰρ αὐτῶν μεταπεμψάμενος
[65]	ἐφ᾽ ᾗ μαρτυρίας τεύξεσθαι προσδοκήσας	οὐ	διήμαρτον. Καὶ ἄλλοις δὲ πολλοῖς
[5]	ποιήσομεν, καὶ τοὺς νεωτεριστὰς παύειν	οὐ	δυνάμενοι, προδήλου δ᾽ ἡμῖν τοῦ
[70]	Ἰοῦστον, φέρειν αὐτοῦ τὴν μοχθηρίαν	οὐ	δυνάμενος. Δείσας οὖν ἐκεῖνος, μὴ
[53]	παρ᾽ ἡμῖν, δι᾽ οὓς ἀπιστεῖν	οὐ	θεμιτὸν ἡγούμην. Καὶ δὴ παρακαλοῦσίν
[57]	οἱ μὲν περὶ τὸν Ἰωνάθην	οὐ	καλῶς ἔφασαν πεποιηκέναι με δόντα
[4]	πρὸς οὓς πολεμήσουσιν, ὅτι Ῥωμαίων	οὐ	κατ᾽ ἐμπειρίαν μόνον πολεμικήν, ἀλλὰ
[41]	εἰ τῆς ἐμῆς στρατηγίας ἀποστερηθεῖεν.	Οὐ	κατανεύοντος δέ μου ταῖς ἱκετείαις
[65]	δὲ ἀπαρτισθείσης τῆς ἱστορίας ἀληθείᾳ	οὐ	κολακεύων, οὐδὲ γὰρ ἐπέβαλλεν αὐτῷ,
[69]	τὴν πόλιν δ᾽ αὐτῶν ὑμᾶς	οὐ	κωλύσω διαρπάσαι. Δεῖ δ᾽ ὅμως
[26]	οἱ δὲ νεανίαι χαλεπῶς ἔσχον	οὐ	λαβόντες μοῖραν ἐκ τῶν λαφύρων,
[59]	ἔπεισα. Τότε δὴ καὶ Ἰωάννης	οὐ	λαβούσης αὐτοῦ τέλος τῆς ἐνέδρας
[65]	ὑμεῖς οἱ πολεμικὰ φρονήσαντες. Ἢ	οὐ	μέμνησθε, ὅτι τοσαυτάκις ὑμῶν ἐγκρατὴς
[65]	ἐλεγχθῆναι δ᾽ οὐ νομίζεις, τεθάρρηκας.	Οὐ	μὴν ἐγώ σοι τὸν αὐτὸν
[4]	πολέμου τὸ τέλος γενήσεσθαι προορώμενος.	Οὐ	μὴν ἔπεισα· πολὺ γὰρ ἡ
[22]	τῶν λῃστῶν ἔσπευδεν ἐπ᾽ ἐμέ.	Οὐ	μὴν ἔφθασεν αὐτοῦ τέλος λαβεῖν
[10]	καὶ τὴν πίστιν ἠξίου διαφυλάττειν.	Οὐ	μὴν ἠδυνήθη καίτοι πάνυ προθυμούμενος·
[73]	ἕξ τε τῶν ἡμετέρων ἀπέκτειναν,	οὐ	μὴν μέχρι τέλους τὴν νίκην
[76]	αὐτῷ ὅπλα πεπομφέναι καὶ χρήματα.	Οὐ	μὴν Οὐεσπασιανὸν ψευδόμενος ἔλαθεν, ἀλλὰ
[70]	τε καὶ τῆς ἑαυτοῦ πατρίδος.	Οὐ	μὴν τῶν προσδοκηθέντων ἐπέτυχεν· Γαλιλαῖοί
[24]	σφόδρα γὰρ τοῖς ἱππεῦσιν ἐπεποίθει.	Οὐ	μὴν ὑπηκούσαμεν· ἐγὼ γὰρ τὸ
[65]	χειροτονηθῆναι σὺ καὶ πάντες Τιβεριεῖς	οὐ	μόνον ἀνειλήφατε τὰ ὅπλα, ἀλλὰ
[1]	ἐστιν γένους λαμπρότητος. Ἐμοὶ δ᾽	οὐ	μόνον ἐξ ἱερέων ἐστὶν τὸ
[42]	ἐν πᾶσιν εὐτυχέστατον, κατορθώσεις δ᾽	οὐ	μόνον ταῦτα, ἀλλὰ καὶ πολλὰ
[61]	ἐμοῦ κατεψεύδοντο. Ὁ δ᾽ Ἰωάννης	οὐ	μόνον τούτοις συνηρέσκετο, καὶ πορευθῆναι
[65]	εἰσὶν μεθ᾽ ἡμῶν, ἐλεγχθῆναι δ᾽	οὐ	νομίζεις, τεθάρρηκας. Οὐ μὴν ἐγώ
[29]	θανεῖν μέν, εἰ δίκαιόν ἐστιν,	οὐ	παραιτοῦμαι. Βούλομαι δ᾽ ὅμως πρὸ
[75]	τῶν κατὰ Καισάρειαν ἁλουσῶν ἐγχώριον.	Οὐ	παρέμενεν δ᾽ αὕτη μοι πολὺν
[41]	ἤκουσαν, μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων,	οὐ	πόθῳ, δοκῶ μοι, τῷ πρὸς
[60]	ἀνεζεύγνυεν εἰς τὰ Γίσχαλα. ~Μετ᾽	οὐ	πολλὰς δ᾽ ἡμέρας ἀφικνοῦνται πάλιν
[69]	δὲ πεμφθέντα δῆσαι κελεύσας, μετ᾽	οὐ	πολλὰς ἡμέρας ἐπί τινα τῶν
[44]	ἑτέρων τὴν ὁμιλίαν ἐποιούμην. Μετ᾽	οὐ	πολλὴν δ᾽ ὥραν ἐξαναστὰς καὶ
[71]	τῆς πόλεως μέρους ἐγενόμην, μετ᾽	οὐ	πολὺ δὲ διὰ τὴν τῶν
[75]	ἱερῶν ἔλαβον χαρισαμένου Τίτου. Μετ᾽	οὐ	πολὺ δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[63]	χάριν ἔχειν ὡμολόγουν ἀναβάντι. Μετ᾽	οὐ	πολὺ δὲ συμπεριπατῶν ὡς κατὰ
[74]	εἰς Ἰουλιάδα φοβηθέντες ἀνεχώρησαν. ~Μετ᾽	οὐ	πολὺν δὲ χρόνον Οὐεσπασιανὸς εἰς
[32]	τριάκοντα, συνέβη τινὰς Ῥωμαίων ἱππεῖς	οὐ	πόρρωθεν τῆς πόλεως ὁδοιποροῦντας ὀφθῆναι,
[6]	βουλόμενος παραστῆσαι τοῖς ἀναγινώσκουσιν, ὅτι	οὐ	προαίρεσις ἐγένετο τοῦ πολέμου πρὸς
[55]	μὴ δόξαν παράσχω τοῖς Τιβεριεῦσιν	οὐ	προνοούμενος αὐτῶν τῆς ἀσφαλείας. Ἐξῆλθον
[33]	ἐμὲ φωνὰς ἀφιέντες, εἴκαζον γὰρ	οὐ	προπεπύσθαι με τὴν διάνοιαν αὐτῶν,
[38]	συνεβούλευεν· ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἄνανος	οὐ	ῥᾴδιον εἶναι τὸ ἔργον ἀπέφαινεν·
[19]	τῆς Τιβεριάδος διασωθέντες. Ἐγὼ δὲ	οὐ	συνεπένευον δεινὸν ἡγούμενος ἐμφυλίου πολέμου
[9]	βασιλέα πίστει. Τῇ γνώμῃ δ᾽	οὐ	συνηρέσκετο Πιστὸς παραγόμενος ὑπὸ Ἰούστου
[65]	τοῖς αὐτοκράτορσι τὰ βιβλία μόνον	οὐ	τῶν ἔργων ἔτι βλεπομένων· συνῄδειν
[57]	Τιβεριέων· Ἀνάκριναι δ᾽ αὐτός, ἔφην,	οὐ	ψεύδομαι” Τῶν δὲ παρ᾽ ἑαυτοῖς
[66]	ἀκούσαντες οἱ ἄνθρωποι καὶ ταραχθέντες	οὔ	τι μετρίως καταλείπουσιν μὲν τὸν
[36]	δὴ Φίλιππος οὗτός ἐστιν, περὶ	οὗ	διεξῄει λόγος ὡς Ῥωμαίων ἀποστάντος.
[38]	ποιεῖσθαι δὲ κατηγορίαν ἀνδρός, καθ᾽	οὗ	μηδὲν λέγειν δύνανται δίκαιον, φαύλων
[12]	δ᾽ αὐτοὺς προσμεῖναι παρακαλέσαντος ἕως	οὗ	τὰ πράγματα καταστήσωμεν, πείθονται. Ἄρας
[1]	ἀρχῆς, καὶ Ἰωσήπου Ματθίας βασιλεύοντος	Ἀρχελάου	τὸ δέκατον, Ματθία δὲ ἐγὼ
[8]	μὲν ἐγὼ πάντας ἀπήλλαξα τοῦ	φόβου	πείσας ὑπὲρ αὐτῶν τὰ πλήθη
[63]	κράτος αὐτῶν τὴν πόλιν, ὑπὸ	φόβου	ῥίπτουσιν τὰ ὅπλα, μετὰ γυναικῶν
[65]	παντὸς ἀπηλλαγμένους τοῦ δι᾽ ἐμὲ	φόβου	ῥῖψαί τε τὰ ὅπλα καὶ
[42]	οὗτος, ἀλγῶν, παντὸς δ᾽ ἀπαλλάσσου	φόβου·	τὰ γὰρ λυποῦντά σε μέγιστον
[18]	ἀφαλόμενος ἐγὼ μετὰ τοῦ σωματοφύλακος	Ἰακώβου	καὶ ὑπό τινος Τιβεριέως Ἡρώδου
[19]	θέλειν γὰρ ἔφασκον ὑπὲρ τοῦ	στρατηγοῦ	δίκας λαβεῖν παρ᾽ αὐτῶν. Διήγγελλον
[54]	οὐκ ἐτόλμα λέγειν, ἔφη δὲ	στρατηγοῦ	κρείττονος χρείαν τὴν πόλιν αὐτῶν
[45]	μὴ φθονεῖν αὐτοῖς ἀγαθοῦ τοῦ	στρατηγοῦ.	Παρηρεθίζοντο δὲ ταῖς φωναῖς οἱ
[27]	βουλευσομένους μετὰ πάντων περὶ τοῦ	στρατηγοῦ.	Πειθομένων δὲ τούτων καὶ συνελθόντων
[19]	αὐτούς, ἵνα μετὰ γνώμης τοῦ	στρατηγοῦ	πράττωσιν τὸ δόξαν. Ἧκον οὖν
[70]	εἰς τοσαύτην ἧκον ὀργήν, ὡς	ὀλίγου	δεῖν ἀποκτεῖναι τὸν Ἰοῦστον, φέρειν
[9]	καταστροφῆς αἴτιος ὑπῆρξεν, προϊόντος τοῦ	λόγου	δηλώσομεν. Τότε δὲ πείσας ὁ
[73]	τὰ περὶ τὴν φυλακὴν τοῦ	στρατοπέδου	διὰ νυκτὸς ἱππέων λόχον ἱδρύσαντες
[48]	ἀνοίξαντες, προσεδόκων ἥκειν ἐκ τῆς	ὁδοῦ	με πρὸς αὐτοὺς ἀσπασόμενον. Καὶ
[48]	ἐπιβουλὴν προαισθόμενος, ὡς ἐκ τῆς	ὁδοῦ	παρεγενόμην καταλύσας ἄντικρυς αὐτῶν καθεύδειν
[54]	λέγοιτο. Διὰ πάσης δὲ τῆς	ὁδοῦ	τῆς ἀπὸ Ταριχεῶν εἰς Τιβεριάδα
[30]	αὐτήν. Ἀπαγγελθείσης δέ μοι τῆς	ἐφόδου	φεύγειν μὲν ἀπρεπὲς ἡγησάμην, ἔκρινα
[18]	Ἰακώβου καὶ ὑπό τινος Τιβεριέως	Ἡρώδου	προσανακουφισθείς, ὁδηγηθεὶς ὑπὸ τούτου ἐπὶ
[12]	καθαιρεθῆναι τὸν οἶκον τὸν ὑπὸ	Ἡρώδου	τοῦ τετράρχου κατασκευασθέντα ζῴων μορφὰς
[9]	Γαλιλαίας ἄρξειεν ἐπί γε τῶν	Ἡρώδου	χρόνων τοῦ τετράρχου καὶ κτίστου
[76]	εὐτυχίας κατηγορίας ἐπί με συνθέντων	θεοῦ	προνοίᾳ πάσας διέφυγον. Ἔλαβον δὲ
[3]	ἀρχομένην ἡμέραν ἐπιφανέντος ἡμῖν κατὰ	θεοῦ	πρόνοιαν Κυρηναϊκοῦ πλοίου φθάσαντες τοὺς
[58]	κατασχόντες αὑτούς, τάχα καὶ τοῦ	θεοῦ	προνοοῦντος τῆς ἐμῆς σωτηρίας, μὴ
[43]	δ᾽ οὗτος μετὰ δύο σπειρῶν	πεζοῦ	στρατεύματος καὶ ἱππέων ἴλης μιᾶς
[45]	ἀπιέναι καὶ μὴ φθονεῖν αὐτοῖς	ἀγαθοῦ	τοῦ στρατηγοῦ. Παρηρεθίζοντο δὲ ταῖς
[1]	οὗτος ἠγάγετο πρὸς γάμον θυγατέρα	Ἰωνάθου	ἀρχιερέως τοῦ πρώτου ἐκ τῶν
[47]	ὁδῶν φυλακὰς τοὺς παρὰ τοῦ	Ἰωνάθου	πεμφθέντας μετὰ τῶν ἐπιστολῶν ἐμπεσεῖν.
[1]	δὲ ἐγὼ τῷ πρώτῳ τῆς	Γαΐου	Καίσαρος ἡγεμονίας. Ἐμοὶ δὲ παῖδές
[14]	ἐποιούμην, μήτε προπετείᾳ πειρώμενος τοῦ	δικαίου	διαμαρτάνειν καθαρεύειν τε παντὸς ἐπ᾽
[26]	θρασεῖς Δαβαριττηνοὶ γένος ἐπιτηρήσαντες τὴν	Πτολεμαίου	γυναῖκα τοῦ βασιλέως ἐπιτρόπου μετὰ
[1]	ἀπὸ τῆς μητρός· οἱ γὰρ	Ἀσαμωναίου	παῖδες, ὧν ἔγγονος ἐκείνη, τοῦ
[1]	ἀρχιερέως τοῦ πρώτου ἐκ τῶν	Ἀσαμωναίου	παίδων γένους ἀρχιερατεύσαντος τοῦ ἀδελφοῦ
[1]	ἐννέα· τούτων ἐστὶν Ματθίας ὁ	Ἠφαίου	λεγόμενος· οὗτος ἠγάγετο πρὸς γάμον
[46]	εἰς γνῶσιν ἧκέ μοι ταῦτα,	Σακχαίου	τῶν σὺν αὐτοῖς τινος αὐτομολήσαντος
[76]	πεπραγμένα μοι διὰ παντὸς τοῦ	βίου	ἐστίν, κρινέτωσαν δ᾽ ἐξ αὐτῶν
[76]	διετέλει μέχρι τῆς ἐκ τοῦ	βίου	μεταστάσεως οὐδὲν τῆς πρὸς ἐμὲ
[72]	δὴ καὶ χάρακα θέντες ἀπὸ	σταδίου	τῆς Ἰουλιάδος πλησίον τοῦ Ἰορδάνου
[73]	δ᾽ ὑπακουσάντων καὶ μέχρι τοῦ	πεδίου	προελθόντων ἐπιφανέντες οἱ ἐκ τῆς
[26]	χάριν ἑπομένων διὰ τοῦ μεγάλου	πεδίου	τὴν πορείαν ποιουμένην ἐκ τῆς
[24]	ὁ δεκάδαρχος, ὁ τοῦ μεγάλου	πεδίου	τὴν προστασίαν πεπιστευμένος, ἀκούσας ὅτι
[51]	παρέσχον ἐμαυτῷ τὸ μὴ δοκεῖν	ἐμφυλίου	πολέμου κατάρχειν. ~Ἐπεὶ δὲ περὶ
[19]	δὲ οὐ συνεπένευον δεινὸν ἡγούμενος	ἐμφυλίου	πολέμου κατάρχειν· μέχρι λόγων γὰρ
[10]	αὐτοὺς ἐπειρᾶτο καὶ τὴν πίστιν	ἠξίου	διαφυλάττειν. Οὐ μὴν ἠδυνήθη καίτοι
[53]	Τιβεριάδος ἐπιμελητὴν καταλελοιπέναι, καὶ σπεύδειν	ἠξίου.	Κἀγὼ ταχέως ὑπακούσας αὐτῷ καὶ
[28]	τὸν ἐφεστῶτά μοι κίνδυνον ἐξήγγειλεν,	ἠξίου	τε γενναίως θνήσκειν ὡς στρατηγὸν
[3]	θάλασσαν. Βαπτισθέντος γὰρ ἡμῶν τοῦ	πλοίου	κατὰ μέσον τὸν Ἀδρίαν περὶ
[59]	ἐπὶ τὴν λίμνην σωθεὶς καὶ	πλοίου	λαβόμενος, ἐμβὰς εἰς τὰς Ταριχέας
[18]	τούτου ἐπὶ τὴν λίμνην καὶ	πλοίου	λαβόμενος καὶ ἐπιβὰς παρὰ δόξαν
[3]	ἡμῖν κατὰ θεοῦ πρόνοιαν Κυρηναϊκοῦ	πλοίου	φθάσαντες τοὺς ἄλλους ἐγώ τε
[40]	περὶ τὸν Ἰωνάθην τέσσαρας μυριάδας	ἀργυρίου	διδόασιν αὐτοῖς ἐκ τῶν δημοσίων
[57]	βασιλικῆς αὐλῆς σκευῶν τοῦ ἀσήμου	ἀργυρίου	ἐπυνθάνετό μου, παρὰ τίνι τυγχάνει
[13]	τράπεζαι τῶν βασιλικῶν καὶ ἀσήμου	ἀργυρίου	σταθμὸς ἱκανός· πάντα δ᾽ ὅσα
[26]	καὶ σκευῶν· ἦν δὲ καὶ	ἀργυρίου	σταθμὸς οὐκ ὀλίγος καὶ χρυσοῖ
[11]	κατὰ τοὺς ὅρους Γάμαλα τοῦ	φρουρίου	κειμένην πέμπει πρός τινας τῶν
[36]	Φίλιππον ἀπελθεῖν ἐκ Γάμαλα τοῦ	φρουρίου	τοιαύτης αἰτίας γενομένης· Φίλιππος πυθόμενος
[66]	δίκας ὡς πάσης τῆς στάσεως	αἰτίου	γεγονότος. Οὐκ ἠρεσκόμην δ᾽ ἐγὼ
[43]	καὶ ἱππέων ἴλης μιᾶς ὑπὸ	Κεστίου	Γάλλου πεμφθείς, ἵν᾽ ἐμπρήσῃ τὰς
[65]	πόλιν ὀχυρῶσαι προτρέψαντες, καὶ παρὰ	Κεστίου	Γάλλου τοῦ τῶν ἐν τῇ
[6]	αὐτοῦ πεσόντων. Καὶ γίνεται τὸ	Κεστίου	πταῖσμα συμφορὰ τοῦ σύμπαντος ἡμῶν
[7]	~Νικηθέντος οὖν, ὡς ἔφαμεν, τοῦ	Κεστίου,	τῶν Ἱεροσολυμιτῶν οἱ πρῶτοι θεασάμενοι
[74]	ἀκριβείας ἐν ταῖς περὶ τοῦ	Ἰουδαϊκοῦ	πολέμου βίβλοις ἀπήγγελκα. Ἀναγκαῖον δ᾽
[6]	ἀκριβέστερον ἐν ταῖς περὶ τοῦ	Ἰουδαϊκοῦ	πολέμου βίβλοις δεδηλώκαμεν· νῦν δ᾽
[3]	ἐπιφανέντος ἡμῖν κατὰ θεοῦ πρόνοιαν	Κυρηναϊκοῦ	πλοίου φθάσαντες τοὺς ἄλλους ἐγώ
[13]	συγκεκλεισμένους κατὰ προσταγὴν τοῦ βασιλέως	ὑποδίκου	τοῦ τὴν δυναστείαν διοικοῦντος πεπομφέναι
[1]	ἀρίστης. Ὑπάρχω δὲ καὶ τοῦ	βασιλικοῦ	γένους ἀπὸ τῆς μητρός· οἱ
[11]	γὰρ ἦν ὁμολογουμένως ὁ Οὔαρος	βασιλικοῦ	γένους ἔγγονος Σοέμου τοῦ περὶ
[5]	Μαναήμου καὶ τῶν πρώτων τοῦ	λῃστρικοῦ	στίφους ὑπεξελθὼν τοῦ ἱεροῦ πάλιν
[39]	αἵρεσιν, ὁ δὲ τρίτος Γόζορος	ἱερατικοῦ	γένους, Φαρισαῖος καὶ αὐτός· Σίμων
[32]	οὐ γὰρ ἐβουλόμην ὑπὸ τοῦ	στρατιωτικοῦ	πλήθους ἐνοχλεῖσθαι τοὺς ἐν ταῖς
[9]	Κρίσπος γὰρ ἀδελφὸς αὐτοῦ τοῦ	μεγάλου	βασιλέως γενόμενός ποτε ἔπαρχος ἐν
[26]	ἀσφαλείας χάριν ἑπομένων διὰ τοῦ	μεγάλου	πεδίου τὴν πορείαν ποιουμένην ἐκ
[24]	δὲ ὁ δεκάδαρχος, ὁ τοῦ	μεγάλου	πεδίου τὴν προστασίαν πεπιστευμένος, ἀκούσας
[9]	Μιαροῦ καὶ Ἡρώδης ὁ τοῦ	Γαμάλου	καὶ Κομψὸς ὁ τοῦ Κομψοῦ·
[5]	τοὺς νεωτεριστὰς παύειν οὐ δυνάμενοι,	προδήλου	δ᾽ ἡμῖν τοῦ κινδύνου παρεστῶτος,
[60]	καὶ τὸν Σίμωνα τὸν τοῦ	Γαμαλιήλου	παρωξύνθαι, ὅτι χωρὶς γνώμης τοῦ
[38]	Ἱεροσόλυμα πέμπει πρὸς τὸν τοῦ	Γαμαλιήλου	Σίμωνα παρακαλέσοντας αὐτὸν πεῖσαι τὸ
[30]	κελεύσας καὶ κρεμάσαι ἐκ τοῦ	τραχήλου	τοιοῦτον ἐξέβαλον πρὸς τοὺς ἐξαποστείλαντας.
[17]	Τιβεριέων στὰς ἐπὶ τριγχοῦ τινος	ὑψηλοῦ,	παρεκάλουν τε μὴ οὕτως αὐτοὺς
[39]	τῆς Γαλιλαίας ἐκβαλεῖν με μηδενὸς	ἄλλου	τῶν κατὰ τὴν πόλιν τοῦτο
[43]	ἱππέων ἴλης μιᾶς ὑπὸ Κεστίου	Γάλλου	πεμφθείς, ἵν᾽ ἐμπρήσῃ τὰς κώμας
[65]	ὀχυρῶσαι προτρέψαντες, καὶ παρὰ Κεστίου	Γάλλου	τοῦ τῶν ἐν τῇ Συρίᾳ
[64]	πάντα φέρειν, ἀπειθούντων δὲ μέχρι	πολλοῦ,	θεασάμενός τινα τῶν περὶ ἐμὲ
[71]	μάχης πρὸς τοὺς ἱππεῖς μέχρι	πολλοῦ	καρτερῶς διακινδυνεύσαντες ἡττήθημεν· περιελθόντων γὰρ
[13]	πρώτους δέκα καὶ Καπέλλαν τὸν	Ἀντύλλου	τὰ σκεύη παρέδωκα, μηδενὶ παραγγείλας
[74]	ἀναβάντες δὲ μετὰ τούτων ἑπομένου	μου	ἄχρι τῆς εἰς Γαλιλαίαν Οὐεσπασιανοῦ
[53]	ἔφασαν, ὡς ἂν διδασκάλων τέ	μου	γενομένων καὶ πολιτῶν ὄντων, δικαιοτέραν
[53]	Τιβεριεῦσιν καὶ πολλοὺς πείσαντες ἀποστῆναί	μου	διαφόρους ὄντας, ὡς ἤκουσαν τὴν
[32]	τὴν διάνοιαν αὐτῶν, ὡς ἀφίστασθαί	μου	διεγνώκασιν. Ἐγὼ δ᾽ ἀκούσας ἐταράχθην
[76]	τιμάς· τούς τε γὰρ κατηγορήσαντάς	μου	Ἰουδαίους ἐκόλασεν καὶ δοῦλον εὐνοῦχον
[76]	δοῦλον εὐνοῦχον παιδαγωγὸν τοῦ παιδός	μου	κατηγορήσαντα κολασθῆναι προσέταξεν, ἐμοὶ δὲ
[48]	τὸν Ἰωνάθην ἀκουσόμενος. Προελθόντος δέ	μου	κρότος παρὰ παντὸς τοῦ πλήθους
[2]	χαίρειν φράσας. ~Ὁ πατὴρ δέ	μου	Ματθίας οὐ διὰ μόνην τὴν
[46]	καὶ αὐτὸν ἐκ τῶν φίλων	μου	μεθ᾽ ἑξακοσίων ὁπλιτῶν εἰς τὴν
[57]	σκευῶν τοῦ ἀσήμου ἀργυρίου ἐπυνθάνετό	μου,	παρὰ τίνι τυγχάνει κείμενα. Ταῦτα
[74]	ἀνέγραψα τῶν ἐν τῷ βίῳ	μου	πεπραγμένων νῦν προσαναγράψαι. ~Τῆς γὰρ
[13]	καταλευσθείην ὑπ᾽ αὐτῶν. Συγχωρήσαντος οὖν	μου	πλείστων χρημάτων ὁ Ἰωάννης ἐκ
[61]	συνεβούλευεν αὐτῶν τοὺς δύο κατηγορήσοντάς	μου	πρὸς τὸ πλῆθος, ὅτι μὴ
[41]	στρατηγίας ἀποστερηθεῖεν. Οὐ κατανεύοντος δέ	μου	ταῖς ἱκετείαις αὐτῶν, ἀλλὰ περὶ
[49]	κοινοῦ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πεπέμφθαι διαλύσοντές	μου	τὰς πρὸς τὸν Ἰωάννην φιλονεικίας,
[28]	Σίμων δ᾽ ὁ τοῦ σώματός	μου	τὴν φυλακὴν πεπιστευμένος, ὁ καὶ
[22]	ἐξουσίαν ἀσπασόμενον ἀφικέσθαι. Συγχωρήσαντος δέ	μου,	τῆς γὰρ ἐπιβουλῆς οὐδὲν προηπιστάμην,
[32]	τρίτην ἡμέραν εἰς Ταριχέας ἀπερχομένου	μου	τῆς Τιβεριάδος ἀπεχούσας στάδια τριάκοντα,
[55]	ὄχλον ποιουμένους τε πολλὴν κατηγορίαν	μου	τοὺς περὶ τὸν Ἰωνάθην, ὡς
[71]	τῶν πεπιστευμένων τὴν τοῦ σώματός	μου	φυλακὴν Ἰοῦστος τοὔνομα καὶ παρὰ
[24]	ἐν ᾗ διέτριβον. Ἀντιπαραταξαμένου δὲ	κἀμοῦ	μετὰ δυνάμεως πολλῆς ὁ μὲν
[72]	τῆς Ἰουλιάδος πλησίον τοῦ Ἰορδάνου	ποταμοῦ	πλέον ἀκροβολισμῶν οὐδὲν ἔπραξαν, μέχρι
[41]	περὶ αὐτῶν δέει τοῦτο πράττοντες·	ἐμοῦ	γὰρ παραμένοντος πείσεσθαι κακὸν οὐδὲν
[12]	εἰς τὴν οἰκείαν ὑποστρέφειν ἔκριναν.	Ἐμοῦ	δ᾽ αὐτοὺς προσμεῖναι παρακαλέσαντος ἕως
[32]	πολλῶν ἐπαίνων ἠφίεσαν φωνάς, κατ᾽	ἐμοῦ	δὲ βλασφήμους. Καὶ ἐπιδραμών τις
[71]	γὰρ τῶν Ῥωμαίων οἱ μετ᾽	ἐμοῦ	δείσαντες ἔφυγον εἰς τοὐπίσω. Πίπτει
[13]	παρέδωκα, μηδενὶ παραγγείλας ἑτέρῳ πλὴν	ἐμοῦ	δοῦναι. Κἀκεῖθεν εἰς τὰ Γίσχαλα
[48]	τὸ πλῆθος μεταπείθειν αὐτοὺς ὡς	ἐμοῦ	κακῶς στρατηγοῦντος. Τἀναντία δὲ αὐτοῖς
[47]	δ᾽ αὐθημερὸν εἰς τὰς ὑπ᾽	ἐμοῦ	κατασταθείσας τῶν ὁδῶν φυλακὰς τοὺς
[61]	ἀφέξεσθαι· τοῦτο γὰρ ὡς ἠπειληκότος	ἐμοῦ	κατεψεύδοντο. Ὁ δ᾽ Ἰωάννης οὐ
[44]	ἥκειν τινὰ ἱππέα Ἰουδαῖον, εἰσκληθεὶς	ἐμοῦ	κελεύσαντος ἠσπάσατο μὲν οὐδ᾽ ὅλως,
[48]	ποτε μεταπεισθῆναι προστάτην ἕτερον ἀντ᾽	ἐμοῦ	λαβεῖν. Τούτων ἀπαγγελθέντων μοι προελθεῖν
[61]	ἐκείνοις προστεθειμένην, ἄλλως τε μηδ᾽	ἐμοῦ	μέλλοντος αὐτῶν ἀφέξεσθαι· τοῦτο γὰρ
[65]	ὑπὲρ τοῦ δοκεῖν φιλόπονος εἶναι	ἐμοῦ	μὲν κατέψευσται, ἠλήθευσε δὲ οὐδὲ
[50]	λελυπῆσθαι δὲ μηδέποτε μηδὲν ὑπ᾽	ἐμοῦ.	Μετὰ τοῦτο δύο τῶν ἐπιστολῶν,
[38]	τῷ τοῦ Ληουεῖ τὸ κατ᾽	ἐμοῦ	μῖσος προσηύξετο βαρέως φέροντι τὴν
[16]	τῆς Τιβεριάδος τὴν διοίκησιν ὑπ᾽	ἐμοῦ	πεπιστευμένοις κατ᾽ ὄνομα γράφω κατάλυσιν
[2]	πόλεως πρώτων ὑπὲρ τοῦ παρ᾽	ἐμοῦ	περὶ τῶν νομίμων ἀκριβέστερόν τι
[40]	τῷ Ἰωάννῃ πρὸς τὸν κατ᾽	ἐμοῦ	πόλεμον ἑτοιμάζεσθαι, τοῖς τε Σέπφωριν
[65]	ἀπεκτείνατε, κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον	ἐμοῦ	πολιορκουμένου ἐν Ἰωταπάτοις ὑπὸ Ῥωμαίων.
[53]	τὸν Ἰωνάθην διαμαρτόντες τῆς κατ᾽	ἐμοῦ	πράξεως Ἰωάννην ἀπέλυσαν εἰς τὰ
[31]	νικᾶν τοὺς πολεμίους. Ταῦτα λέγοντος	ἐμοῦ	πρὸς ὀλίγον μὲν ἐπείθοντο, πάλιν
[45]	μή τις τοῖς πεμφθεῖσιν ὑπ᾽	ἐμοῦ	πρὸς τοὺς περὶ τὸν Ἰωνάθην
[17]	πατὴρ αὐτοῦ Πιστὸς ὡρμήκεσαν ἀποστάντες	ἐμοῦ	προσθέσθαι τῷ Ἰωάννῃ. Διεκώλυσα δ᾽
[22]	Ἰησοῦς μετ᾽ ὀλίγων. Καὶ κελεύσαντος	ἐμοῦ	ῥῖψαι τὰ ὅπλα θᾶττον, εἰ
[67]	ἐλπίδα τὴν ἑαυτῶν ὑπὸ τοῦ	ἐμοῦ	σοφίσματος ἐσώθησαν. ~Καὶ Τιβεριὰς δὲ
[25]	ἀποστάντας αὐτῷ προστίθεσθαι· κρεῖττον γὰρ	ἐμοῦ	στρατηγήσειν αὐτῶν ἔφασκεν. Καὶ Σεπφωρεῖς
[72]	εἰς μάχην, παραινέσας τοῖς μετ᾽	ἐμοῦ	στρατιώταις στρέψαι τὰ νῶτα, μέχρις
[17]	Τιβεριάδι σημανοῦντα. Πρωῒ δὲ πλησιάζοντος	ἐμοῦ	τῇ πόλει τὸ πλῆθος ὑπηντίαζεν
[13]	διεπέμψατο λαβὼν ἐξουσίαν καὶ παρ᾽	ἐμοῦ	τὸ δοκεῖν· οὐ γὰρ ἑκὼν
[66]	μὲν οὖν οὕτω καταστρατηγηθεὶς ὑπ᾽	ἐμοῦ	τὸ λοιπὸν ἐν τῇ πατρίδι
[55]	γνῶμαι μὴ κατεργασαμένοις ἃ διενοήθησαν	ἐμοῦ	τοῖς ἐπιχειρήμασιν αὐτῶν ἀντιστρατηγήσαντος. ~Εἷς
[27]	τῆς χώρας αὐτῶν μελλούσης ὑπ᾽	ἐμοῦ	τοῖς Ῥωμαίοις προδίδοσθαι καὶ πάντων
[65]	ἡγεμονεύοντος φρουρὰν ἑκόντες ἐδέξαντο, καταφρονήσαντες	ἐμοῦ	τότε μέγα δυναμένου καὶ πᾶσιν
[30]	ἑαυτῶν, μὴ δίκας εἰσπραχθῶσιν ὑπ᾽	ἐμοῦ	τῶν πεπραγμένων, ἀναλαβόντες ἑξακοσίους ὁπλίτας
[63]	εἰς τὴν κώμην τοῖς μετ᾽	ἐμοῦ	φίλοις ἔδωκα, τοὺς ὁπλίτας δὲ
[65]	τοῦτο δὲ διὰ τὸν ἐξ	ἐμοῦ	φόβον φημί σε πεποιηκέναι. Κἀγὼ
[50]	ἐπιστολῶν, ἃς οἱ κατασταθέντες ὑπ᾽	ἐμοῦ	φρουροὶ πεμφθείσας ὑπὸ τῶν περὶ
[74]	ἐν ταῖς περὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ	πολέμου	βίβλοις ἀπήγγελκα. Ἀναγκαῖον δ᾽ ἐστίν,
[6]	ἐν ταῖς περὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ	πολέμου	βίβλοις δεδηλώκαμεν· νῦν δ᾽ αὐτῶν
[12]	Ἕλληνας ὅσοι τε πρὸ τοῦ	πολέμου	γεγόνεισαν αὐτῶν ἐχθροί. ~Πυθόμενος δ᾽
[51]	ἐμαυτῷ τὸ μὴ δοκεῖν ἐμφυλίου	πολέμου	κατάρχειν. ~Ἐπεὶ δὲ περὶ τὰς
[19]	οὐ συνεπένευον δεινὸν ἡγούμενος ἐμφυλίου	πολέμου	κατάρχειν· μέχρι λόγων γὰρ ᾤμην
[70]	ὧν ὑπ᾽ αὐτοῦ πρὸ τοῦ	πολέμου	πεπόνθεισαν, οὐκ ἠνείχοντο στρατηγοῦντος αὐτῶν
[35]	χεῖρας ἀποκόψειαν αὐτοῦ πρὸ τοῦ	πολέμου	πλαστῶν αὐτῷ γραμμάτων κακουργίαν ἐπικαλέσαντες,
[6]	ὅτι οὐ προαίρεσις ἐγένετο τοῦ	πολέμου	πρὸς Ῥωμαίους Ἰουδαίοις, ἀλλὰ τὸ
[70]	ἀρχὴν Ἰουδαίοις τοῦ πρὸς Ῥωμαίους	πολέμου	Τιβεριεῖς διεγνώκεισαν ὑπακούειν βασιλεῖ καὶ
[4]	ἐνεκείμην ἀποτρέπων, δυστυχέστατον ἡμῖν τοῦ	πολέμου	τὸ τέλος γενήσεσθαι προορώμενος. Οὐ
[75]	ἀξιούντων. Τίτος δὲ Καῖσαρ τὰς	πολέμου	τύχας οὐκ ἀγνοῶν σιγῇ τὰς
[11]	ὁ Οὔαρος βασιλικοῦ γένους ἔγγονος	Σοέμου	τοῦ περὶ τὸν Λίβανον τετραρχοῦντος.
[5]	ὑπεχώρησα. Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν	Μαναήμου	καὶ τῶν πρώτων τοῦ λῃστρικοῦ
[11]	ἕτερον ἐνέπεσε κίνδυνον, ὥστε ὑπὸ	Μαναήμου	καὶ τῶν σὺν αὐτῷ λῃστῶν
[58]	τὴν ἐξέτασιν ποιεῖσθαι. Τοῦ δὲ	δήμου	βοῶντος μὴ καταλείψειν παρ᾽ αὐτοῖς
[60]	τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πρῶτοι πολλὰ τοῦ	δήμου	δεηθέντος αὐτῶν ἐμοὶ μὲν τὴν
[58]	ἀπειλήσαντες, εἰ βιάζοιντο, τοῦ τε	δήμου	λίθους ἀραμένου καὶ βάλλειν ἐπὶ
[12]	βουλὴν καὶ τοὺς πρώτους τοῦ	δήμου	παρεκάλουν ἀφικέσθαι πρός με. Καὶ
[34]	μετ᾽ αὐτῶν τοὺς πολλοὺς τοῦ	δήμου	πρώτους ἄνδρας οὐκ ἐλάττους ἐκείνων
[54]	Ἰοῦστος καί τινας ἐκ τοῦ	δήμου	συνέπειθεν. Οὐκ ἠρέσκετο δὲ τοῖς
[52]	εὐτρεπίζεσθαι, μέμψιν ποιησομένους ἐπὶ τοῦ	δήμου	τῶν τὴν χώραν διαστασιαζόντων. Καὶ
[57]	τῆς βασιλικῆς αὐλῆς σκευῶν τοῦ	ἀσήμου	ἀργυρίου ἐπυνθάνετό μου, παρὰ τίνι
[13]	καὶ τράπεζαι τῶν βασιλικῶν καὶ	ἀσήμου	ἀργυρίου σταθμὸς ἱκανός· πάντα δ᾽
[57]	οὓς ἔλαβες πωλήσας τινὰ σταθμὸν	ἀσήμου,	τί γεγόνασιν; καὶ τούτους ἔφην
[11]	δι᾽ αἰτίαν τοιαύτην· Φίλιππος ὁ	Ἰακείμου	παῖς ἔπαρχος δὲ τοῦ βασιλέως
[36]	~Πρὸ δὲ τούτων συνέβη τὸν	Ἰακίμου	Φίλιππον ἀπελθεῖν ἐκ Γάμαλα τοῦ
[57]	περὶ τῶν ληφθέντων ἐκ τοῦ	ἐμπρησμοῦ	τῆς βασιλικῆς αὐλῆς σκευῶν τοῦ
[38]	οὗτος ἀνὴρ πλήρης συνέσεως καὶ	λογισμοῦ	δυνάμενός τε πράγματα κακῶς κείμενα
[73]	ἱδρύσαντες ἐν τῷ πέραν τοῦ	Ἰορδάνου,	γενομένης ἡμέρας εἰς μάχην ἡμᾶς
[9]	ἰδίαις κτήσεσιν ἐτύγχανεν πέραν τοῦ	Ἰορδάνου·	πάντες οὖν οἱ προειρημένοι κατὰ
[72]	σταδίου τῆς Ἰουλιάδος πλησίον τοῦ	Ἰορδάνου	ποταμοῦ πλέον ἀκροβολισμῶν οὐδὲν ἔπραξαν,
[74]	μου ἄχρι τῆς εἰς Γαλιλαίαν	Οὐεσπασιανοῦ	ἀφίξεως. Περὶ ἧς τίνα τρόπον
[76]	καὶ τὰ παρὰ τῶν αὐτοκρατόρων·	Οὐεσπασιανοῦ	γὰρ τελευτήσαντος Τίτος τὴν ἀρχὴν
[76]	πάσας διέφυγον. Ἔλαβον δὲ παρὰ	Οὐεσπασιανοῦ	δωρεὰν γῆν οὐκ ὀλίγην ἐν
[65]	τὴν ψυχήν σοι συγχωρήσας ὑπὸ	Οὐεσπασιανοῦ	θανεῖν κατακριθέντι, ὁ τοσούτοις δωρησάμενος
[75]	πολλὰ διὰ τιμῆς ἄγοντός με	Οὐεσπασιανοῦ,	καὶ δὴ κελεύσαντος αὐτοῦ ἠγαγόμην
[65]	ἁπάντων συγγεγραφέναι, διὰ τί ζώντων	Οὐεσπασιανοῦ	καὶ Τίτου τῶν αὐτοκρατόρων τῶν
[1]	ὁ πρεσβύτατος ἔτει τετάρτῳ τῆς	Οὐεσπασιανοῦ	Καίσαρος ἡγεμονίας, ἑβδόμῳ δὲ Ἰοῦστος,
[65]	καὶ τίνα τρόπον ἐν Πτολεμαΐδι	Οὐεσπασιανοῦ	κατεβόησαν οἱ τῶν δέκα πόλεων
[65]	ἀξιοῦντες. Καὶ δεδώκεις ἂν δίκην	Οὐεσπασιανοῦ	κελεύσαντος, εἰ μὴ βασιλεὺς Ἀγρίππας
[75]	χρόνον, ἀλλὰ λυθέντος καὶ μετὰ	Οὐεσπασιανοῦ	πορευθέντος εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἀπηλλάγη·
[76]	Ῥώμην ἥκομεν, πολλῆς ἔτυχον παρὰ	Οὐεσπασιανοῦ	προνοίας· καὶ γὰρ καὶ κατάλυσιν
[65]	μόνος, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς	Οὐεσπασιανοῦ	τοῦ αὐτοκράτορος ὑπομνήμασιν οὕτως γέγραπται,
[1]	Ματθίας ὁ Κυρτὸς ἐπικληθεὶς ἄρχοντος	Ὑρκανοῦ	τὸν πρῶτον ἐνιαυτόν. Τούτου γίνεται
[39]	ὡς ἤκουσεν ταῦτα παρὰ τοῦ	Ἀνάνου,	σιωπᾶν μὲν ἐκείνους ἠξίωσεν μηδ᾽
[34]	οὕτως ἀχάριστος εἰς ἐμὲ γενόμενος,	γενοῦ	σαυτοῦ δημόσιος, μὴ καὶ ἀπειθήσας
[65]	ἐδέξαντο, καταφρονήσαντες ἐμοῦ τότε μέγα	δυναμένου	καὶ πᾶσιν δι᾽ ἐκπλήξεως ὄντος.
[24]	τὴν κώμην, ἐν ᾗ διέτριβον.	Ἀντιπαραταξαμένου	δὲ κἀμοῦ μετὰ δυνάμεως πολλῆς
[58]	βιάζοιντο, τοῦ τε δήμου λίθους	ἀραμένου	καὶ βάλλειν ἐπὶ τὸν Ἰωνάθην
[44]	καθέζεσθαι παρεκάλουν καὶ συνδειπνεῖν ἡμῖν.	Ἀρνησαμένου	δὲ τὴν μὲν ἐπιστολὴν μετὰ
[75]	Τίτον καὶ βιβλίων ἱερῶν ἔλαβον	χαρισαμένου	Τίτου. Μετ᾽ οὐ πολὺ δὲ
[9]	διαμεῖναι δὲ καὶ μέχρι Φήλικος	προεσταμένου	τῆς Ἰουδαίας. Νῦν δὲ ἔλεγεν
[34]	τὴν ἑτέραν αὐτῷ συγχωρῆσαι πολλὰ	δεομένου	μόλις κατένευσα. Κἀκεῖνος ἄσμενος ὑπὲρ
[11]	αὐτὸς νομίζων φανεῖσθαι τοῖς βασιλεῦσιν	ἀφικομένου	τοῦ Φιλίππου. Προαγαγὼν οὖν εἰς
[43]	Γαλιλαίων, αἳ πλησίον ἦσαν Πτολεμαΐδος.	Βαλλομένου	δ᾽ ἐκείνου χάρακα πρὸ τῆς
[9]	χρόνων τοῦ τετράρχου καὶ κτίστου	γενομένου,	βουληθέντος αὐτοῦ τὴν Σεπφωριτῶν πόλιν
[46]	με πολέμιον καὶ αὐτοὶ ψηφίσωνται·	γενομένου	γὰρ τούτου καὶ τοὺς εὔνως
[72]	ἐκείνην ἡ πρᾶξις μὴ ἐμποδὼν	γενομένου	δαίμονός τινος· ὁ γὰρ ἵππος,
[63]	πρώτην λαβοῦσιν οἰκίαν ἐμπρῆσαι. Τούτου	γενομένου	νομίσαντες οἱ Τιβεριεῖς εἰλῆφθαι κατὰ
[11]	ἐπὶ συμφέροντι· μὴ γὰρ τούτου	γενομένου	πάντως ἂν ἀπωλώλει· πυρετοῦ δὴ
[58]	ἐμῆς σωτηρίας, μὴ γὰρ ἂν	γενομένου	τούτου πάντως ὑπὸ τοῦ Ἰωάννου
[11]	εἰς Γάμαλα τὸ φρούριον ἧκεν.	Παραγενομένου	δὲ κατεβόα τὸ πλῆθος, ἄρχειν
[74]	Πλάκιδον, ἀναβάντες δὲ μετὰ τούτων	ἑπομένου	μου ἄχρι τῆς εἰς Γαλιλαίαν
[32]	δὲ τρίτην ἡμέραν εἰς Ταριχέας	ἀπερχομένου	μου τῆς Τιβεριάδος ἀπεχούσας στάδια
[65]	κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἐμοῦ	πολιορκουμένου	ἐν Ἰωταπάτοις ὑπὸ Ῥωμαίων. Τί
[22]	μετανοήσειν καὶ πιστὸς ἐμοὶ γενήσεσθαι.	Ὑπισχνουμένου	δὲ πάντα ποιήσειν ἐκείνου ἀπέλυσα
[22]	γενήσεσθαι. Ὑπισχνουμένου δὲ πάντα ποιήσειν	ἐκείνου	ἀπέλυσα συγχωρήσας αὐτῷ συναγαγεῖν πάλιν
[24]	τὸν Αἰβούτιον, οὐχ ὑπακούσαντος δ᾽	ἐκείνου,	κατεπέπληκτο γὰρ τὴν ἡμετέραν> ἑτοιμότητα
[69]	βασιλέα· ἤλεγχον γὰρ αἱ παρ᾽	ἐκείνου	πρὸς αὐτοὺς ἀντιγραφαὶ τὴν ἀλήθειαν.
[56]	ποιήσοντας, ὅτι μὴ τῆς παρ᾽	ἐκείνου	τυγχάνοντες βοηθείας πᾶν ὅπλον ἄχρηστον
[43]	πλησίον ἦσαν Πτολεμαΐδος. Βαλλομένου δ᾽	ἐκείνου	χάρακα πρὸ τῆς Πτολεμαέων πόλεως
[65]	ἡμῶν πόλεως Ἱεροσολύμων καὶ τοῦ	κοινοῦ	πάντων ἱεροῦ κινδυνεύοντος ἐν τῇ
[57]	πρέσβεσιν τὸν μισθὸν ἐκ τοῦ	κοινοῦ.	Παροξυνθέντος δὲ τοῦ πλήθους ἐπὶ
[60]	παρωξύνθαι, ὅτι χωρὶς γνώμης τοῦ	κοινοῦ	πέμψαντες εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐκπεσεῖν
[57]	δοὺς τὸν μισθὸν ἐκ τοῦ	κοινοῦ	τοῖς πρέσβεσιν ὑμῶν, παύεσθε χαλεπαίνοντες·
[49]	ὃν τρόπον γράψειαν ὑπὸ τοῦ	κοινοῦ	τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πεπέμφθαι διαλύσοντές μου
[13]	ἐκεῖ πραγμάτων αὐτὸς παρὰ τοῦ	κοινοῦ	τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πεπιστεῦσθαι. Μὴ πείθων
[70]	τῆς Γαλιλαίας πιστευθεὶς ὑπὸ τοῦ	κοινοῦ	τῶν Ἱεροσολυμιτῶν, πολλάκις εἰς τοσαύτην
[12]	καὶ Ιοῦστος, ἔλεγον ὑπὸ τοῦ	κοινοῦ	τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πρεσβεύσων μετὰ τούτων
[65]	τῆς Γαλιλαίας στρατηγὸν ὑπὸ τοῦ	κοινοῦ	τῶν Ἱεροσολυμιτῶν χειροτονηθῆναι σὺ καὶ
[62]	ἀναλαβεῖν τὰ ὅπλα, καὶ παρὰ	Ἰωάννου	δὲ μετεπέμψαντο στρατιώτας οὐκ ὀλίγους
[58]	γενομένου τούτου πάντως ὑπὸ τοῦ	Ἰωάννου	διεφθάρην, Παύσασθε, ἔφη, ὦ Τιβεριεῖς,
[45]	ἡ μὲν γὰρ πατρίς ἐστιν	Ἰωάννου,	ἡ δὲ σύμμαχος αὐτῷ καὶ
[66]	καὶ δεξιὰν προτείνων τοῖς μετὰ	Ἰωάννου	θελήσασιν λαβεῖν μετάνοιαν, καὶ ἡμερῶν
[40]	ἐπαγόμενοι καὶ τὸν ἀδελφὸν τοῦ	Ἰωάννου	καὶ ὁπλίτας ἑκατόν, λαβόντες ἐντολὰς
[61]	εὐτρέπτως ἔχοντος. Δόξαντος οὖν τοῦ	Ἰωάννου	κρατίστην εἰσενηνοχέναι γνώμην, ἔδοξε δύο
[39]	προσκαλεσάμενος δὲ τὸν ἀδελφὸν τοῦ	Ἰωάννου	προσέταξεν πέμπειν δωρεὰς τοῖς περὶ
[46]	ἐγκαταλείψειν ἔφη φοβηθέντας. Ταῦτα συμβουλεύσαντος	Ἰωάννου	σφόδρα καὶ τοῖς ἄλλοις ἤρεσεν
[53]	πολιτῶν ὄντων, δικαιοτέραν τε τῆς	Ἰωάννου	τὴν ἐμὴν πρὸς αὐτοὺς φιλίαν
[15]	ἐπιθυμιῶν, δύσκολον τὰς ἐκ τοῦ	φθόνου	διαβολὰς φεύγειν ἄλλως τε καὶ
[34]	κελευσθέντος εἰς τοσοῦτο πλῆθος προελθεῖν	μόνου,	τὴν δειλίαν τοῦ στρατιώτου μὴ
[66]	προαίρεσιν ἔχων τὰς ταραχὰς χωρὶς	φόνου	καταστέλλειν. Ὅθεν δὴ παρῄνεσα πᾶσαν
[5]	δυνάμενοι, προδήλου δ᾽ ἡμῖν τοῦ	κινδύνου	παρεστῶτος, συγκατανεύειν μὲν αὐτῶν ταῖς
[65]	δὲ εἴκοσι καὶ ἑκατὸν τῆς	ὑπηκόου	βασιλεῖ, μηδεμιᾶς δὲ πόλεως Ἰουδαίων
[1]	ἔτει τῆς Ἀλεξάνδρας ἀρχῆς, καὶ	Ἰωσήπου	Ματθίας βασιλεύοντος Ἀρχελάου τὸ δέκατον,
[26]	τὴν Πτολεμαίου γυναῖκα τοῦ βασιλέως	ἐπιτρόπου	μετὰ πολλῆς παρασκευῆς καί τινων
[62]	καταθέσθαι ἐφύλασσον ἐν δεσμοῖς ἐπὶ	τόπου	καθὼς αὐτοῖς ἐντετάλμην. Γράφει δὲ
[46]	μὲν ἄνδρας ἐν δεσμοῖς ἐπὶ	τόπου	φυλάττειν, τὰ δὲ γράμματα πρὸς
[65]	τῇ Γεννησαρίδι λίμνῃ καὶ ἀπέχουσα	Ἵππου	μὲν στάδια τριάκοντα, Γαδάρων δὲ
[35]	ὅτι μετὰ τὴν ἀναχώρησιν τὴν	Φιλίππου	Γαμαλῖται πρὸς Βαβυλωνίους στασιάζοντες ἀνέλοιεν
[11]	Λαβὼν οὖν Οὔαρος τὰ παρὰ	Φιλίππου	γράμματα καὶ πυθόμενος αὐτὸν διασεσῶσθαι
[35]	συγγενὴς δ᾽ ἦν οὗτος τοῦ	Φιλίππου,	καὶ ὡς Ἰησοῦν τὸν ἀδελφὸν
[13]	ἔφη γὰρ Ἰουδαίους τοὺς τὴν	Φιλίππου	Καισάρειαν κατοικοῦντας συγκεκλεισμένους κατὰ προσταγὴν
[11]	φανεῖσθαι τοῖς βασιλεῦσιν ἀφικομένου τοῦ	Φιλίππου.	Προαγαγὼν οὖν εἰς τὸ πλῆθος
[11]	προστάσσων ὡς αὐτὸν ἀφικέσθαι τὴν	Φιλίππου.	Ταῦτα δ᾽ αὐτὸν ἐννοούμενον ἐμποδίζει
[36]	ὡς ἔγνω ψευδῆ τὴν περὶ	Φιλίππου	φήμην γενομένην, λόγος γὰρ διῆλθεν,
[59]	δείσας ἐκεῖνον μὲν ἐξέκλινα, διὰ	στενωποῦ	δέ τινος ἐπὶ τὴν λίμνην
[64]	δοὺς ἐφόδια μετὰ Σίμωνος καὶ	Ἰωζάρου	καὶ ὁπλιτῶν πεντακοσίων, οἳ παραφυλάξουσιν
[9]	σὺν αὐτῷ πάντες, Ἡρώδης ὁ	Μιαροῦ	καὶ Ἡρώδης ὁ τοῦ Γαμάλου
[11]	ἀπέκτεινεν. Μὴ ὑποστρέψαντος δὴ τοῦ	ἐξελευθέρου	Φίλιππος ἀπορῶν τὴν αἰτίαν δεύτερον
[65]	Ἱεροσολύμων καὶ τοῦ κοινοῦ πάντων	ἱεροῦ	κινδυνεύοντος ἐν τῇ τῶν πολεμίων
[5]	τοῦ λῃστρικοῦ στίφους ὑπεξελθὼν τοῦ	ἱεροῦ	πάλιν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς
[25]	χρώμενος. Ἐκ μὲν οὖν τοῦ	φανεροῦ	τὴν ἀπόστασιν οὐχ ὡμολόγουν· σφόδρα
[35]	ἐμοὶ στρατηγῷ· μηδενὸς γὰρ αὐτοὺς	ἑτέρου	δυνήσεσθαι ῥᾳδίως ἐπιεικοῦς ὁμοίως τυχεῖν.
[9]	καὶ ὡς σὺν τῷ ἀδελφῷ	μικροῦ	δεῖν καταστροφῆς αἴτιος ὑπῆρξεν, προϊόντος
[38]	μὲν Ἱεροσολύμων, γένους δὲ σφόδρα	λαμπροῦ,	τῆς δὲ Φαρισαίων αἱρέσεως, οἳ
[65]	ἐχαρίσατο; καὶ μετὰ τοσαῦτα δέ	σου	κακουργήματα τάξιν ἐπιστολῶν σοι πιστεύσας,
[65]	αἱ μετὰ ταῦτα δὲ πολιτεῖαί	σου	σαφῶς ἐμφανίζουσιν τόν τε βίον
[65]	τε καὶ Γαλιλαῖοι τῇ πατρίδι	σου	τῆς πρὸς Ῥωμαίους καὶ πρὸς
[48]	τὸν Ἰωάννην ὑπεχώρησαν εἰς τὴν	Ἰησοῦ	οἰκίαν· βᾶρις δ᾽ ἦν αὕτη
[42]	ὦ οὗτος, ἀλγῶν, παντὸς δ᾽	ἀπαλλάσσου	φόβου· τὰ γὰρ λυποῦντά σε
[1]	τῶν Ἀσαμωναίου παίδων γένους ἀρχιερατεύσαντος	τοῦ	ἀδελφοῦ Σίμωνος τἀρχιερέως, καὶ γίνεται
[39]	δ᾽ ὡς ἤκουσεν ταῦτα παρὰ	τοῦ	Ἀνάνου, σιωπᾶν μὲν ἐκείνους ἠξίωσεν
[9]	ἀληθείας. Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου	τοῦ	ἀνδρός, ὡς φαῦλος τὸν βίον
[57]	ἐμπρησμοῦ τῆς βασιλικῆς αὐλῆς σκευῶν	τοῦ	ἀσήμου ἀργυρίου ἐπυνθάνετό μου, παρὰ
[52]	τοῖς ἐν Σαμαρείᾳ φίλοις προνοήσασθαι	τοῦ	ἀσφαλῆ γενέσθαι τὴν πορείαν αὐτοῖς·
[75]	προδοσίαν δοκούντων συνεχεῖς καταβοήσεις ἐπὶ	τοῦ	αὐτοκράτορος ἐγίγνοντο κολάζειν με ὡς
[65]	ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς Οὐεσπασιανοῦ	τοῦ	αὐτοκράτορος ὑπομνήμασιν οὕτως γέγραπται, καὶ
[28]	καὶ τὸ ξίφος ἀπαρτησάμενος ἐκ	τοῦ	αὐχένος καθ᾽ ὁδὸν ἑτέραν, ᾗ
[36]	πυθόμενος μεθεστάναι μὲν Οὔαρον ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως Ἀγρίππα, διάδοχον δὲ ἀφῖχθαι
[11]	ὁ Ἰακείμου παῖς ἔπαρχος δὲ	τοῦ	βασιλέως Ἀγρίππα, σωθεὶς παρὰ δόξαν
[9]	τὸ πρωτεῖον αὐτοὺς μηδὲ ἐπὶ	τοῦ	βασιλέως Ἀγρίππα τοῦ πατρὸς, διαμεῖναι
[32]	οἳ δόξαν παρέσχον τὴν παρὰ	τοῦ	βασιλέως δύναμιν ἥκειν. Εὐθέως γοῦν
[33]	Τιβεριάδα. ~Τιβεριεῖς δὲ τὴν παρὰ	τοῦ	βασιλέως δύναμιν ὡς ἔγνωσαν οὐχ
[11]	τὰς ὁρμὰς ὑπομιμνήσκων τῶν τε	τοῦ	βασιλέως εἰς αὐτοὺς εὐεργεσιῶν, καὶ
[23]	μεγιστᾶνες τῶν ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν	τοῦ	βασιλέως ἐκ τῆς τῶν Τραχωνιτῶν
[36]	ὑπηκόων. Φίλιππος μὲν οὖν ταῦτα	τοῦ	βασιλέως ἐπιστείλαντος ἔσπευδε ποιήσων ἃ
[26]	γένος ἐπιτηρήσαντες τὴν Πτολεμαίου γυναῖκα	τοῦ	βασιλέως ἐπιτρόπου μετὰ πολλῆς παρασκευῆς
[26]	Ληουῖ, φίλους ἐν τοῖς μάλιστα	τοῦ	βασιλέως καθεστῶτας, τὰ ἐκ τῆς
[37]	Γάμαλα πρώτοις ἔπειθεν αὐτοὺς ἀφίστασθαι	τοῦ	βασιλέως καὶ ἀναλαβεῖν τὰ ὅπλα
[37]	ἀντεῖπον ὧν ἠξίωσαν. Ἀφίσταται δὲ	τοῦ	βασιλέως καὶ ἡ Γαυλανῖτις χώρα
[13]	Καισάρειαν κατοικοῦντας συγκεκλεισμένους κατὰ προσταγὴν	τοῦ	βασιλέως ὑποδίκου τοῦ τὴν δυναστείαν
[1]	τῆς ἀρίστης. Ὑπάρχω δὲ καὶ	τοῦ	βασιλικοῦ γένους ἀπὸ τῆς μητρός·
[76]	τὰ πεπραγμένα μοι διὰ παντὸς	τοῦ	βίου ἐστίν, κρινέτωσαν δ᾽ ἐξ
[76]	τιμῶν διετέλει μέχρι τῆς ἐκ	τοῦ	βίου μεταστάσεως οὐδὲν τῆς πρὸς
[38]	ἀρχιερεῖς Ἄνανον καὶ Ἰησοῦν τὸν	τοῦ	Γαμαλᾶ τινάς τε τῶν τῆς
[41]	δὲ πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς ὁ	τοῦ	Γαμαλᾶ τῶν ἐν αὐτῇ τῇ
[60]	Ἄνανον καὶ τὸν Σίμωνα τὸν	τοῦ	Γαμαλιήλου παρωξύνθαι, ὅτι χωρὶς γνώμης
[38]	εἰς Ἱεροσόλυμα πέμπει πρὸς τὸν	τοῦ	Γαμαλιήλου Σίμωνα παρακαλέσοντας αὐτὸν πεῖσαι
[9]	ὁ Μιαροῦ καὶ Ἡρώδης ὁ	τοῦ	Γαμάλου καὶ Κομψὸς ὁ τοῦ
[1]	ἐνάτῳ δὲ Ἀγρίππας. Τὴν μὲν	τοῦ	γένους ἡμῶν διαδοχήν, ὡς ἐν
[66]	παρῄνεσα πᾶσαν εἰσενέγκασθαι πρόνοιαν ὑπὲρ	τοῦ	γνῶναι τὰ ὀνόματα τῶν ὑπὸ
[50]	τοὺς ἐναντίους εἰδέναι, μὴ δείσαντες	τοῦ	γράφειν ἀποστῶσιν. ~Ταῦτ᾽ ἀκοῦσαν τὸ
[58]	πραγμάτων τοιούτων τὴν ἐξέτασιν ποιεῖσθαι.	Τοῦ	δὲ δήμου βοῶντος μὴ καταλείψειν
[44]	στρατιώτῃ δραχμὰς εἴκοσι ἐφόδιον δοθῆναι.	Τοῦ	δὲ λαβόντος καὶ χάριν ἔχειν
[28]	καὶ τότε θνήσκειν, εἰ κελεύοιεν.	Τοῦ	δὲ πλήθους λέγειν κελεύοντος ἐπῆλθον
[34]	καὶ ἀπειθήσας χείρονα τιμωρίαν ὑπόσχῃς.	Τοῦ	δὲ τὴν ἑτέραν αὐτῷ συγχωρῆσαι
[60]	οἱ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πρῶτοι πολλὰ	τοῦ	δήμου δεηθέντος αὐτῶν ἐμοὶ μὲν
[12]	Τιβεριέων βουλὴν καὶ τοὺς πρώτους	τοῦ	δήμου παρεκάλουν ἀφικέσθαι πρός με.
[34]	καὶ μετ᾽ αὐτῶν τοὺς πολλοὺς	τοῦ	δήμου πρώτους ἄνδρας οὐκ ἐλάττους
[54]	παρελθὼν Ἰοῦστος καί τινας ἐκ	τοῦ	δήμου συνέπειθεν. Οὐκ ἠρέσκετο δὲ
[52]	πόλιν εὐτρεπίζεσθαι, μέμψιν ποιησομένους ἐπὶ	τοῦ	δήμου τῶν τὴν χώραν διαστασιαζόντων.
[65]	οὖν ἐχρῆν ὑμᾶς παντὸς ἀπηλλαγμένους	τοῦ	δι᾽ ἐμὲ φόβου ῥῖψαί τε
[14]	ἀποφάσεις ἐποιούμην, μήτε προπετείᾳ πειρώμενος	τοῦ	δικαίου διαμαρτάνειν καθαρεύειν τε παντὸς
[5]	τοὺς πολεμίους ἐπελθόντας ἐᾶν, ἵνα	τοῦ	δικαίως ἀνταίρειν ὅπλα πίστιν εὕρωνται.
[65]	ἐπιχειρήσας πράξεις τὸν πόλεμον, ὑπὲρ	τοῦ	δοκεῖν φιλόπονος εἶναι ἐμοῦ μὲν
[7]	ὡς ἔστιν ἄμεινον τοῖς κρατίστοις	τοῦ	ἔθνους αὐτὰ τηρεῖσθαι. Ἔγνωστο δὲ
[1]	Ἀσαμωναίου παῖδες, ὧν ἔγγονος ἐκείνη,	τοῦ	ἔθνους ἡμῶν ἐπὶ μήκιστον χρόνον
[67]	παρ᾽ ἐλπίδα τὴν ἑαυτῶν ὑπὸ	τοῦ	ἐμοῦ σοφίσματος ἐσώθησαν. ~Καὶ Τιβεριὰς
[57]	Ἰησοῦς περὶ τῶν ληφθέντων ἐκ	τοῦ	ἐμπρησμοῦ τῆς βασιλικῆς αὐλῆς σκευῶν
[11]	πολεμεῖν ἀπέκτεινεν. Μὴ ὑποστρέψαντος δὴ	τοῦ	ἐξελευθέρου Φίλιππος ἀπορῶν τὴν αἰτίαν
[58]	οὐκέτι κατασχόντες αὑτούς, τάχα καὶ	τοῦ	θεοῦ προνοοῦντος τῆς ἐμῆς σωτηρίας,
[5]	πρώτων τοῦ λῃστρικοῦ στίφους ὑπεξελθὼν	τοῦ	ἱεροῦ πάλιν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ
[73]	λόχον ἱδρύσαντες ἐν τῷ πέραν	τοῦ	Ἰορδάνου, γενομένης ἡμέρας εἰς μάχην
[9]	ταῖς ἰδίαις κτήσεσιν ἐτύγχανεν πέραν	τοῦ	Ἰορδάνου· πάντες οὖν οἱ προειρημένοι
[72]	ἀπὸ σταδίου τῆς Ἰουλιάδος πλησίον	τοῦ	Ἰορδάνου ποταμοῦ πλέον ἀκροβολισμῶν οὐδὲν
[74]	μετ᾽ ἀκριβείας ἐν ταῖς περὶ	τοῦ	Ἰουδαϊκοῦ πολέμου βίβλοις ἀπήγγελκα. Ἀναγκαῖον
[6]	τούτων ἀκριβέστερον ἐν ταῖς περὶ	τοῦ	Ἰουδαϊκοῦ πολέμου βίβλοις δεδηλώκαμεν· νῦν
[58]	ἂν γενομένου τούτου πάντως ὑπὸ	τοῦ	Ἰωάννου διεφθάρην, Παύσασθε, ἔφη, ὦ
[40]	τούτοις ἐπαγόμενοι καὶ τὸν ἀδελφὸν	τοῦ	Ἰωάννου καὶ ὁπλίτας ἑκατόν, λαβόντες
[61]	πλήθους εὐτρέπτως ἔχοντος. Δόξαντος οὖν	τοῦ	Ἰωάννου κρατίστην εἰσενηνοχέναι γνώμην, ἔδοξε
[39]	Γαλιλαίας· προσκαλεσάμενος δὲ τὸν ἀδελφὸν	τοῦ	Ἰωάννου προσέταξεν πέμπειν δωρεὰς τοῖς
[47]	τῶν ὁδῶν φυλακὰς τοὺς παρὰ	τοῦ	Ἰωνάθου πεμφθέντας μετὰ τῶν ἐπιστολῶν
[3]	καὶ δι᾽ αὐτοῦ Ποππαίᾳ τῇ	τοῦ	Καίσαρος γυναικὶ γνωσθεὶς προνοῶ ὡς
[76]	λαβόντι. Καὶ πολλὰ δ᾽ ἡ	τοῦ	Καίσαρος γυνὴ Δομετία διετέλεσεν εὐεργετοῦσά
[11]	γὰρ αὐτῷ τεκμήριον ἔσεσθαι καὶ	τοῦ	καλῶς μὴ πιστεῦσαι τοῖς περὶ
[34]	ἑτέραν τῶν χειρῶν. Δείσαντος δὲ	τοῦ	κελευσθέντος εἰς τοσοῦτο πλῆθος προελθεῖν
[7]	ἀνάγκη. ~Νικηθέντος οὖν, ὡς ἔφαμεν,	τοῦ	Κεστίου, τῶν Ἱεροσολυμιτῶν οἱ πρῶτοι
[5]	οὐ δυνάμενοι, προδήλου δ᾽ ἡμῖν	τοῦ	κινδύνου παρεστῶτος, συγκατανεύειν μὲν αὐτῶν
[34]	σωματοφυλάκων Ληουεῖ προσέταξα προελθόντι κόψαι	τοῦ	Κλείτου τὴν ἑτέραν τῶν χειρῶν.
[51]	γὰρ ᾔδειν στάσιν ὄλεθρον οὖσαν	τοῦ	κοινῇ συμφέροντος· τὸ δὲ πλῆθος
[65]	μεγίστης ἡμῶν πόλεως Ἱεροσολύμων καὶ	τοῦ	κοινοῦ πάντων ἱεροῦ κινδυνεύοντος ἐν
[57]	τοῖς πρέσβεσιν τὸν μισθὸν ἐκ	τοῦ	κοινοῦ. Παροξυνθέντος δὲ τοῦ πλήθους
[60]	Γαμαλιήλου παρωξύνθαι, ὅτι χωρὶς γνώμης	τοῦ	κοινοῦ πέμψαντες εἰς τὴν Γαλιλαίαν
[57]	ἔπραξα δοὺς τὸν μισθὸν ἐκ	τοῦ	κοινοῦ τοῖς πρέσβεσιν ὑμῶν, παύεσθε
[49]	ὑπεμίμνησκον, ὃν τρόπον γράψειαν ὑπὸ	τοῦ	κοινοῦ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πεπέμφθαι διαλύσοντές
[13]	τῶν ἐκεῖ πραγμάτων αὐτὸς παρὰ	τοῦ	κοινοῦ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πεπιστεῦσθαι. Μὴ
[70]	προστασίαν τῆς Γαλιλαίας πιστευθεὶς ὑπὸ	τοῦ	κοινοῦ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν, πολλάκις εἰς
[12]	αὐτοῖς καὶ Ιοῦστος, ἔλεγον ὑπὸ	τοῦ	κοινοῦ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν πρεσβεύσων μετὰ
[65]	ἐμὲ τῆς Γαλιλαίας στρατηγὸν ὑπὸ	τοῦ	κοινοῦ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν χειροτονηθῆναι σὺ
[9]	τοῦ Γαμάλου καὶ Κομψὸς ὁ	τοῦ	Κομψοῦ· Κρίσπος γὰρ ἀδελφὸς αὐτοῦ
[56]	οὐ δι᾽ εὐσέβειαν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ	τοῦ	λαβεῖν ἄνοπλόν με καὶ τοὺς
[25]	ἡμᾶς πολλάκις εὐνοίας λαβόντες· ἐκ	τοῦ	λεληθότος δὲ καιρὸν παραφυλάσσοντες ἐπιτήδειον
[25]	Γαλιλαίας πρόνοιαν ἐγινόμην. ~Ὁ δὲ	τοῦ	Λευεῖ παῖς Ἰωάννης, ὃν ἔφαμεν
[38]	μετὰ ταῦτα. ~Ἰωάννῃ δὲ τῷ	τοῦ	Ληουεῖ τὸ κατ᾽ ἐμοῦ μῖσος
[10]	τὸν τρόπον τοῦτον· Ἰωάννης ὁ	τοῦ	Ληουεῖ τῶν πολιτῶν τινας ὁρῶν
[26]	πρώτους Δασσίωνα καὶ Ἰανναῖον τὸν	τοῦ	Ληουῖ, φίλους ἐν τοῖς μάλιστα
[5]	ἀναίρεσιν Μαναήμου καὶ τῶν πρώτων	τοῦ	λῃστρικοῦ στίφους ὑπεξελθὼν τοῦ ἱεροῦ
[9]	δεῖν καταστροφῆς αἴτιος ὑπῆρξεν, προϊόντος	τοῦ	λόγου δηλώσομεν. Τότε δὲ πείσας
[65]	οὐδεμιᾶς ἔοικας χρῄζειν διδασκαλίας ὑπὲρ	τοῦ	μαθεῖν ἡμᾶς ὅλους ἀρχῆθεν. Ὅταν
[9]	Κομψοῦ· Κρίσπος γὰρ ἀδελφὸς αὐτοῦ	τοῦ	μεγάλου βασιλέως γενόμενός ποτε ἔπαρχος
[26]	ἱππέων ἀσφαλείας χάριν ἑπομένων διὰ	τοῦ	μεγάλου πεδίου τὴν πορείαν ποιουμένην
[24]	Αἰβούτιος δὲ ὁ δεκάδαρχος, ὁ	τοῦ	μεγάλου πεδίου τὴν προστασίαν πεπιστευμένος,
[55]	τοὺς περὶ τὸν Ἰωνάθην, ὡς	τοῦ	μὲν τὸν πόλεμον ἐπελαφρύνειν αὐτοῖς
[36]	καὶ πᾶσαν ποιήσασθαι πρόνοιαν ὑπὲρ	τοῦ	μὴ γενέσθαι τινὰ νεωτερισμὸν παρὰ
[24]	ἀσφαλῶς τὰς ὁδοὺς προστάξας ὑπὲρ	τοῦ	μὴ ἐνοχλῆσαι τοὺς πολεμίους ἡμῖν
[33]	ἐκέλευον βαλέσθαι τοὺς κυβερνήτας ὑπὲρ	τοῦ	μὴ κατάδηλα τοῖς Τιβεριεῦσιν εἶναι
[11]	πέμπτῃ φεύγει περιθετῇ χρησάμενος κόμῃ	τοῦ	μὴ κατάδηλος γενέσθαι, καὶ παραγενόμενος
[52]	πλῆθος καὶ παραινέσει χρησάμενος περὶ	τοῦ	μὴ πρὸς τὰς ὀργὰς καὶ
[52]	φύλακας ἐπιστήσας ταῖς ὁδοῖς ὑπὲρ	τοῦ	μὴ ῥᾳδίως τινὰ μαθεῖν ἀπαλλαττομένους.
[45]	μεταπείσειν αὐτοὺς βοώντων οὐδένα περὶ	τοῦ	μὴ στρατηγὸν ἔχειν Ἰώσηπον. Ἄπρακτοι
[34]	μόλις κατένευσα. Κἀκεῖνος ἄσμενος ὑπὲρ	τοῦ	μὴ τὰς δύο χεῖρας ἀποβαλεῖν
[47]	ἐπιστήσας καὶ φροντίζειν κελεύσας ὑπὲρ	τοῦ	μηδένα στρατιώτην ἄγνωστον αὐτοῖς συναναμίγνυσθαι.
[67]	ἀφορμῆς οἱ Γαλιλαῖοι καὶ παρεῖναι	τοῦ	μίσους τὸν καιρὸν οὐ βουληθέντες,
[31]	Ἔδεισα δ᾽ ἐγὼ πυθόμενος, μὴ	τοῦ	μύσους τέλος λαβόντος ἀνεπίβατος γένηται
[9]	συνηρέσκετο Πιστὸς παραγόμενος ὑπὸ Ἰούστου	τοῦ	παιδός· καὶ γὰρ ἦν φύσει
[76]	ἐκόλασεν καὶ δοῦλον εὐνοῦχον παιδαγωγὸν	τοῦ	παιδός μου κατηγορήσαντα κολασθῆναι προσέταξεν,
[2]	τῶν τῆς πόλεως πρώτων ὑπὲρ	τοῦ	παρ᾽ ἐμοῦ περὶ τῶν νομίμων
[49]	εἰ πρὸς Ἰωάννην κρινόμενος ὑπὲρ	τοῦ	παραστῆσαι τὸν ἐμαυτοῦ βίον δύο
[76]	πᾶσαν τῆς ἀρχαιολογίας ἀναγραφὴν ἐπὶ	τοῦ	παρόντος ἐνταῦθα καταπαύω τὸν λόγον.
[41]	τῷ Ἰωάννῃ πέμπειν. ~Ταῦτά μοι	τοῦ	πατρὸς γράψαντος, ἐξεῖπε δὲ πρὸς
[9]	μηδὲ ἐπὶ τοῦ βασιλέως Ἀγρίππα	τοῦ	πατρὸς, διαμεῖναι δὲ καὶ μέχρι
[73]	Τῶν δ᾽ ὑπακουσάντων καὶ μέχρι	τοῦ	πεδίου προελθόντων ἐπιφανέντες οἱ ἐκ
[11]	Οὔαρος βασιλικοῦ γένους ἔγγονος Σοέμου	τοῦ	περὶ τὸν Λίβανον τετραρχοῦντος. Διὰ
[71]	ἐμβιβάσας συχνοὺς τῶν στρατιωτῶν ἐγκρατὴς	τοῦ	πλείστου τῆς πόλεως μέρους ἐγενόμην,
[44]	πολὺν τὸν οἶνον προσφερόμενος ὑπὲρ	τοῦ	πλέον λαβεῖν τὸ ἀργύριον καὶ
[64]	τὸ στάδιον τοὺς πρώτους αὐτῶν	τοῦ	πλήθους ἐκέλευσα φράζειν, οἵτινες εἶεν
[57]	ἐκ τοῦ κοινοῦ. Παροξυνθέντος δὲ	τοῦ	πλήθους ἐπὶ τούτοις, ἐνόησαν γὰρ
[28]	τοιαῦτα τολμήσαντα. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν καὶ	τοῦ	πλήθους ἐπιβοήσαντος ἀναλαβών τινας ὁπλίτας
[48]	δέ μου κρότος παρὰ παντὸς	τοῦ	πλήθους εὐθὺς ἦν καὶ μετ᾽
[28]	προσέτρεχον ὡς κτενοῦντες. Ἐπισχεῖν δὲ	τοῦ	πλήθους κελεύοντος ἐπείσθησαν προσδοκῶντες, ἐπειδὰν
[13]	ἀλλὰ διὰ φόβον τὸν ἀπὸ	τοῦ	πλήθους, μὴ κωλύων καταλευσθείην ὑπ᾽
[38]	πολλοὺς γὰρ τῶν ἀρχιερέων καὶ	τοῦ	πλήθους προεστῶτας μαρτυρεῖν, ὅτι καλῶς
[33]	συγγνώσεσθαι βεβαίως, εἰ πέμψειαν δέκα	τοῦ	πλήθους προεστῶτας. Ὑπακουσάντων δ᾽ ἑτοίμως
[43]	καὶ ἐπακούων αὐτῶν καὶ βλέπων	τοῦ	πλήθους τὴν κατήφειαν ἐκλάσθην πρὸς
[28]	ἐλεεινὸς ἔδοξα πᾶσιν. Συνεὶς δὲ	τοῦ	πλήθους τὴν μεταβολὴν διιστάναι τὰς
[23]	καταφυγόντας μὴ μετανοεῖν. Πεισθέντος δὲ	τοῦ	πλήθους τοῖς ἥκουσιν ἀνδράσιν τὰ
[16]	δ᾽ ἦν ἡ πρός με	τοῦ	πλήθους τῶν Γαλιλαίων εὔνοια καὶ
[35]	τοὺς ἐκ τῆς εἱρκτῆς μεταπεμψάμενος	τοῦ	πλήθους τῶν Τιβεριέων, ἦν δὲ
[3]	κατὰ θάλασσαν. Βαπτισθέντος γὰρ ἡμῶν	τοῦ	πλοίου κατὰ μέσον τὸν Ἀδρίαν
[12]	ἐνοικοῦντας Ἕλληνας ὅσοι τε πρὸ	τοῦ	πολέμου γεγόνεισαν αὐτῶν ἐχθροί. ~Πυθόμενος
[70]	μῆνιν ὧν ὑπ᾽ αὐτοῦ πρὸ	τοῦ	πολέμου πεπόνθεισαν, οὐκ ἠνείχοντο στρατηγοῦντος
[35]	τὰς χεῖρας ἀποκόψειαν αὐτοῦ πρὸ	τοῦ	πολέμου πλαστῶν αὐτῷ γραμμάτων κακουργίαν
[6]	ἀναγινώσκουσιν, ὅτι οὐ προαίρεσις ἐγένετο	τοῦ	πολέμου πρὸς Ῥωμαίους Ἰουδαίοις, ἀλλὰ
[4]	λιπαρῶς ἐνεκείμην ἀποτρέπων, δυστυχέστατον ἡμῖν	τοῦ	πολέμου τὸ τέλος γενήσεσθαι προορώμενος.
[70]	ἔπραξεν ἀφηγήσομαι. Λαβόντος ἀρχὴν Ἰουδαίοις	τοῦ	πρὸς Ῥωμαίους πολέμου Τιβεριεῖς διεγνώκεισαν
[1]	πρὸς γάμον θυγατέρα Ἰωνάθου ἀρχιερέως	τοῦ	πρώτου ἐκ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων
[27]	Μάλιστα δ᾽ αὐτοὺς ἐξέκαιεν ὁ	τοῦ	Σαπίθα παῖς Ἰησοῦς ἄρχων τότε
[12]	συγκατατίθενται. Φθάνει δ᾽ Ἰησοῦς ὁ	τοῦ	Σαπφία παῖς, ὃν τῆς τῶν
[17]	πόλιν. Ἐντυχὼν οὖν τοῖς γράμμασι	τοῦ	Σίλα καὶ διακοσίους ἀναλαβὼν ἄνδρας
[38]	ἀδελφὸν δὲ Σίμωνα καὶ τὸν	τοῦ	Σισέννα Ἰωνάθην ὁπλιτῶν περὶ ἑκατὸν
[19]	αὐτούς· θέλειν γὰρ ἔφασκον ὑπὲρ	τοῦ	στρατηγοῦ δίκας λαβεῖν παρ᾽ αὐτῶν.
[45]	καὶ μὴ φθονεῖν αὐτοῖς ἀγαθοῦ	τοῦ	στρατηγοῦ. Παρηρεθίζοντο δὲ ταῖς φωναῖς
[27]	ἐκεῖ βουλευσομένους μετὰ πάντων περὶ	τοῦ	στρατηγοῦ. Πειθομένων δὲ τούτων καὶ
[19]	πρὸς αὐτούς, ἵνα μετὰ γνώμης	τοῦ	στρατηγοῦ πράττωσιν τὸ δόξαν. Ἧκον
[32]	ὑπάρχειν· οὐ γὰρ ἐβουλόμην ὑπὸ	τοῦ	στρατιωτικοῦ πλήθους ἐνοχλεῖσθαι τοὺς ἐν
[34]	πλῆθος προελθεῖν μόνου, τὴν δειλίαν	τοῦ	στρατιώτου μὴ βουληθεὶς κατάδηλον γενέσθαι
[44]	Οἱ μὲν οὖν κατακείμενοι τὴν	τοῦ	στρατιώτου τόλμαν ἐθαύμασαν, ἐγὼ δὲ
[73]	ἀμελεῖσθαι τὰ περὶ τὴν φυλακὴν	τοῦ	στρατοπέδου διὰ νυκτὸς ἱππέων λόχον
[6]	γίνεται τὸ Κεστίου πταῖσμα συμφορὰ	τοῦ	σύμπαντος ἡμῶν ἔθνους· ἐπήρθησαν γὰρ
[64]	τῶν περὶ ἐμὲ στρατιωτῶν λαμπροτέραν	τοῦ	συνήθους περικείμενον στολὴν ἐπυθόμην, πόθεν
[16]	ἐν Τιβεριάδι θερμοῖς ὕδασι τῆς	τοῦ	σώματος ἕνεκα θεραπείας. Κἀγὼ μηδὲν
[63]	τῆς πολιορκίας ὑποστρέψας περὶ τὴν	τοῦ	σώματος θεραπείαν ἐγινόμην. Καλέσας δὲ
[28]	ταραχῆς κατεσχήμην. Σίμων δ᾽ ὁ	τοῦ	σώματός μου τὴν φυλακὴν πεπιστευμένος,
[71]	ἐκείνης εἷς τῶν πεπιστευμένων τὴν	τοῦ	σώματός μου φυλακὴν Ἰοῦστος τοὔνομα
[47]	τοὺς πιστοτάτους αὐτῶν περὶ τὴν	τοῦ	σώματος φυλακὴν ἔταξα, ταξιάρχους αὐτοῖς
[18]	τριγχοῦ θᾶττον ἀφαλόμενος ἐγὼ μετὰ	τοῦ	σωματοφύλακος Ἰακώβου καὶ ὑπό τινος
[71]	εἰς Γάμαλα τὸ φρούριον, ὑπὲρ	τοῦ	τὰς παρὰ τῶν Γαλιλαίων ὠφελείας
[58]	καὶ παίειν ἀπειλήσαντες, εἰ βιάζοιντο,	τοῦ	τε δήμου λίθους ἀραμένου καὶ
[41]	ἔφη θεάσασθαι τὸν υἱὸν πρὸ	τοῦ	τελευτῆσαι. Ταῦτα δὴ πρὸς τοὺς
[29]	παραιτοῦμαι. Βούλομαι δ᾽ ὅμως πρὸ	τοῦ	τελευτῆσαι τὴν ἀλήθειαν φράσαι πρὸς
[9]	ἐπί γε τῶν Ἡρώδου χρόνων	τοῦ	τετράρχου καὶ κτίστου γενομένου, βουληθέντος
[12]	τὸν οἶκον τὸν ὑπὸ Ἡρώδου	τοῦ	τετράρχου κατασκευασθέντα ζῴων μορφὰς ἔχοντα
[13]	κατὰ προσταγὴν τοῦ βασιλέως ὑποδίκου	τοῦ	τὴν δυναστείαν διοικοῦντος πεπομφέναι πρὸς
[67]	εἰσβεβληκότων. Ταῦτα δ᾽ ἐποίουν ὑπὲρ	τοῦ	τῆς φήμης ἐμπεσούσης ἐπισχεῖν μὲν
[76]	ἀπωλείας ἐγένετο, αὐτὸς δὲ ὑπὸ	τοῦ	τῆς χώρας ἡγεμονεύοντος δεθεὶς καὶ
[37]	συγγενῶν Ἰησοῦν καὶ Ἰούστου δὲ	τοῦ	Τιβεριέως ἀδελφὴν ἀνεῖλον, καθὼς ἤδη
[74]	Συρίας δέκα πόλεων κατεβόων Ἰούστου	τοῦ	Τιβεριέως, ὅτι τὰς κώμας αὐτῶν
[9]	κατὰ βασιλέως Ἀγρίππα λέγων ὑπὲρ	τοῦ	τὸν δῆμον εἰς τὴν ἀπόστασιν
[28]	τὰς γνώμας αὐτῶν ἐπειρώμην πρὸ	τοῦ	τοὺς ὁπλίτας ἀπὸ τῆς οἰκίας
[30]	ἀποκόψαι κελεύσας καὶ κρεμάσαι ἐκ	τοῦ	τραχήλου τοιοῦτον ἐξέβαλον πρὸς τοὺς
[18]	πεμφθέντες, κἂν ἐπεπράχεισαν, εἰ μὴ	τοῦ	τριγχοῦ θᾶττον ἀφαλόμενος ἐγὼ μετὰ
[65]	προτρέψαντες, καὶ παρὰ Κεστίου Γάλλου	τοῦ	τῶν ἐν τῇ Συρίᾳ Ῥωμαϊκῶν
[25]	Ἰωάννῃ χρώμενος. Ἐκ μὲν οὖν	τοῦ	φανεροῦ τὴν ἀπόστασιν οὐχ ὡμολόγουν·
[15]	παρανόμων ἐπιθυμιῶν, δύσκολον τὰς ἐκ	τοῦ	φθόνου διαβολὰς φεύγειν ἄλλως τε
[35]	Χάρητα, συγγενὴς δ᾽ ἦν οὗτος	τοῦ	Φιλίππου, καὶ ὡς Ἰησοῦν τὸν
[11]	νομίζων φανεῖσθαι τοῖς βασιλεῦσιν ἀφικομένου	τοῦ	Φιλίππου. Προαγαγὼν οὖν εἰς τὸ
[8]	τούτους μὲν ἐγὼ πάντας ἀπήλλαξα	τοῦ	φόβου πείσας ὑπὲρ αὐτῶν τὰ
[49]	πιστοτάτους ταῖς ὁδοῖς ἐπιστήσας ὑπὲρ	τοῦ	φρουρεῖν, μὴ ἀπροσδοκήτως ἡμῖν ὁ
[11]	κωμῶν κατὰ τοὺς ὅρους Γάμαλα	τοῦ	φρουρίου κειμένην πέμπει πρός τινας
[36]	Ἰακίμου Φίλιππον ἀπελθεῖν ἐκ Γάμαλα	τοῦ	φρουρίου τοιαύτης αἰτίας γενομένης· Φίλιππος
[72]	καθίσας λόχον οὐκ ἄπωθεν αὐτῶν	τοῦ	χάρακος προεκαλούμην τοὺς βασιλικοὺς εἰς
[44]	πρώτων ἑστιώμενος. Οὗτος δὴ προσαγγείλαντος	οἰκέτου	μοι ἥκειν τινὰ ἱππέα Ἰουδαῖον,
[11]	τούτου γενομένου πάντως ἂν ἀπωλώλει·	πυρετοῦ	δὴ κατασχόντος αὐτὸν ἐξαίφνης γράψας
[34]	Ληουεῖ προσέταξα προελθόντι κόψαι τοῦ	Κλείτου	τὴν ἑτέραν τῶν χειρῶν. Δείσαντος
[75]	προτέρᾳ τύχῃ. Πεμφθεὶς δ᾽ ὑπὸ	Τίτου	Καίσαρος σὺν Κερεαλίῳ καὶ χιλίοις
[75]	καὶ βιβλίων ἱερῶν ἔλαβον χαρισαμένου	Τίτου.	Μετ᾽ οὐ πολὺ δὲ καὶ
[75]	εἰς τὸ ἱερὸν δὲ πορευθεὶς	Τίτου	τὴν ἐξουσίαν δόντος, ἔνθα πολὺ
[65]	διὰ τί ζώντων Οὐεσπασιανοῦ καὶ	Τίτου	τῶν αὐτοκρατόρων τῶν τὸν πόλεμον
[20]	τοὺς Γαλιλαίους. ~Ὁ δὲ Ἰωάννης	ἀπράκτου	τῆς ἐπιβουλῆς αὐτῷ γενομένης ἔδεισε
[50]	πρὸς τούτοις ἐνεγέγραπτο μηδὲν παραλιπόντων	ἀναισχύντου	ψευδολογίας. Ἔφην δ᾽ ἐγὼ πρὸς
[71]	συχνοὺς τῶν στρατιωτῶν ἐγκρατὴς τοῦ	πλείστου	τῆς πόλεως μέρους ἐγενόμην, μετ᾽
[70]	δὲ τὸν καιρὸν Ἰοῦστος ὁ	Πιστοῦ	παῖς λαθὼν ἐμὲ διαδιδράσκει πρὸς
[9]	πολεμεῖν ἔκρινεν. Ἰοῦστος δ᾽ ὁ	Πιστοῦ	παῖς ὁ τῆς τρίτης μερίδος
[9]	Ἡρώδου χρόνων τοῦ τετράρχου καὶ	κτίστου	γενομένου, βουληθέντος αὐτοῦ τὴν Σεπφωριτῶν
[37]	τινα τῶν συγγενῶν Ἰησοῦν καὶ	Ἰούστου	δὲ τοῦ Τιβεριέως ἀδελφὴν ἀνεῖλον,
[70]	πεπόνθεισαν, οὐκ ἠνείχοντο στρατηγοῦντος αὐτῶν	Ἰούστου,	κἀγὼ δὲ τὴν προστασίαν τῆς
[35]	ἀδελφὸν αὐτοῦ ἄνδρα τῆς ἀδελφῆς	Ἰούστου	σωφρόνως κολάσειαν. Ταῦτα παρὰ τὴν
[9]	οὐ συνηρέσκετο Πιστὸς παραγόμενος ὑπὸ	Ἰούστου	τοῦ παιδός· καὶ γὰρ ἦν
[74]	τῆς Συρίας δέκα πόλεων κατεβόων	Ἰούστου	τοῦ Τιβεριέως, ὅτι τὰς κώμας
[35]	καὶ ὡς Ἰησοῦν τὸν ἀδελφὸν	αὐτοῦ	ἄνδρα τῆς ἀδελφῆς Ἰούστου σωφρόνως
[20]	ὡς μὴ κατὰ γνώμην τὴν	αὐτοῦ	γενομένων, παρακαλεῖ τε μηδὲν ὑπονοεῖν
[24]	ἐν μεθορίοις κειμένην τῆς Γαλιλαίας,	αὐτοῦ	δ᾽ ἀπέχουσαν ἑξήκοντα σταδίους, νυκτὸς
[25]	τὴν μὲν ἀπόστασιν οὐκ ἐδέχοντο,	αὐτοῦ	δὲ συγκατένευον γενέσθαι φίλοι, οἱ
[66]	τὸν Ἰωάννην καὶ λαβεῖν παρ᾽	αὐτοῦ	δίκας ὡς πάσης τῆς στάσεως
[11]	Διεκώλυσαν δὲ Βαβυλώνιοί τινες συγγενεῖς	αὐτοῦ	ἐν Ἱεροσολύμοις ὄντες πρᾶξαι τοὺς
[13]	αὐτῷ παραδοθῆναι τὸν ἐν τῇ	αὐτοῦ	ἐπαρχίᾳ κείμενον. Κἀγὼ μόνος ἡττώμενος
[75]	με Οὐεσπασιανοῦ, καὶ δὴ κελεύσαντος	αὐτοῦ	ἠγαγόμην τινὰ παρθένον ἐκ τῶν
[2]	λουόμενον πρὸς ἁγνείαν, ζηλωτὴς ἐγενόμην	αὐτοῦ.	Καὶ διατρίψας παρ᾽ αὐτῷ ἐνιαυτοὺς
[76]	ψευδόμενος ἔλαθεν, ἀλλὰ κατέγνω θάνατον	αὐτοῦ,	καὶ παραδοθεὶς ἀπέθανεν. Πολλάκις δὲ
[10]	παροξυνθεὶς ὁπλίζει πάντας τοὺς μετ᾽	αὐτοῦ	καὶ συμβαλὼν τοῖς προειρημένοις ἔθνεσιν
[13]	Κατανοήσας δὲ ἐγὼ τὴν ἐπιχείρησιν	αὐτοῦ	καὶ τί διανοοῖτο πράσσειν, οὐκ
[44]	ἔχειν φήσαντος συνεὶς τὴν αἰσχροκέρδειαν	αὐτοῦ	καὶ ὡς ταύτῃ μάλιστά ἐστιν
[72]	καὶ θεραπευθεὶς τὴν ἡμέραν ἐκείνην	αὐτοῦ	κατέμεινα πυρέξας, δόξαν τε τοῖς
[24]	τὴν Τιβεριέων χώραν ἀκούσας ὑπ᾽	αὐτοῦ	λεηλατεῖσθαι. Ἦν δὲ Νεοπολιτανὸς ἴλης
[65]	ἐκείνους χάριν, ἀλλὰ διὰ τὴν	αὐτοῦ	μετριότητα. Πῶς οὖν, ἵνα φῶ
[65]	ἔτι καὶ τῶν ἐκ γένους	αὐτοῦ	πάντων, ἀνδρῶν τῆς Ἑλληνικῆς παιδείας
[38]	ἐκποδών με ποιήσασθαι τῇ μὲν	αὐτοῦ	πατρίδι τοῖς Γισχάλοις κατασκευάζει τείχη,
[36]	ἀπαγγέλλων καὶ παρακαλῶν τὰ παρ᾽	αὐτοῦ	πεμφθέντα γράμματα πρὸς τοὺς βασιλέας
[6]	μάχῃ ἐνικήθη πολλῶν τῶν μετ᾽	αὐτοῦ	πεσόντων. Καὶ γίνεται τὸ Κεστίου
[35]	αὐτοῖς Ἰοῦστος καὶ ὁ πατὴρ	αὐτοῦ	Πιστός, συνδείπνους ἐποιησάμην, καὶ παρὰ
[17]	δὲ Ἰοῦστος καὶ ὁ πατὴρ	αὐτοῦ	Πιστὸς ὡρμήκεσαν ἀποστάντες ἐμοῦ προσθέσθαι
[3]	Ἰουδαῖος τὸ γένος, καὶ δι᾽	αὐτοῦ	Ποππαίᾳ τῇ τοῦ Καίσαρος γυναικὶ
[55]	τὸν Ἰωνάθην καὶ τοὺς ἑταίρους	αὐτοῦ·	πρέπειν γὰρ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς μὴ
[28]	γενναίως θνήσκειν ὡς στρατηγὸν ὑπ᾽	αὐτοῦ	πρὶν δὴ ἐλθεῖν τοὺς ἐχθροὺς
[70]	Τιβεριεῖς διὰ μῆνιν ὧν ὑπ᾽	αὐτοῦ	πρὸ τοῦ πολέμου πεπόνθεισαν, οὐκ
[35]	Γαλιλαῖοι τἀδελφοῦ τὰς χεῖρας ἀποκόψειαν	αὐτοῦ	πρὸ τοῦ πολέμου πλαστῶν αὐτῷ
[74]	οὔσας ἐν Ἱεροσολύμοις κατὰ τὴν	αὐτοῦ	πρόσταξιν. Οὐεσπασιανὸς δὲ ἀκούσας Τυρίοις
[20]	παρακαλεῖ τε μηδὲν ὑπονοεῖν κατ᾽	αὐτοῦ	προστιθεὶς ὅρκους καὶ δεινάς τινας
[73]	~Σύλλας δὲ καὶ οἱ μετ᾽	αὐτοῦ	πυθόμενοι τὰ κατ᾽ ἐμὲ πάλιν
[22]	ἐπ᾽ ἐμέ. Οὐ μὴν ἔφθασεν	αὐτοῦ	τέλος λαβεῖν ἡ κακουργία· πλησιάζοντος
[59]	δὴ καὶ Ἰωάννης οὐ λαβούσης	αὐτοῦ	τέλος τῆς ἐνέδρας ἀνεζεύγνυεν εἰς
[70]	δεῖν ἀποκτεῖναι τὸν Ἰοῦστον, φέρειν	αὐτοῦ	τὴν μοχθηρίαν οὐ δυνάμενος. Δείσας
[9]	τετράρχου καὶ κτίστου γενομένου, βουληθέντος	αὐτοῦ	τὴν Σεπφωριτῶν πόλιν τῇ Τιβεριέων
[17]	ἀσπασάμενος, δείσας μὴ εἰς ἔλεγχον	αὐτοῦ	τῆς πράξεως ἀφικομένης ἀπολέσθαι κινδυνεύσῃ,
[37]	δὲ καὶ Χάρητα, καὶ μετ᾽	αὐτοῦ	τινα τῶν συγγενῶν Ἰησοῦν καὶ
[24]	γὰρ ἡμεῖς σύμπαντες ἦμεν, ἔγνων	αὐτοῦ	τοῖς πολεμίοις συνάπτειν. Καὶ μέχρι
[9]	τοῦ Κομψοῦ· Κρίσπος γὰρ ἀδελφὸς	αὐτοῦ	τοῦ μεγάλου βασιλέως γενόμενός ποτε
[65]	καθάπερ βασιλεὺς Ἀγρίππας καί τινες	αὐτοῦ	τῶν συγγενῶν. Ὁ μὲν γὰρ
[74]	Ῥωμαίων πολέμιον· τὸν γὰρ στρατοπεδάρχην	αὐτοῦ	Φίλιππον ἔλεγον προδεδωκέναι τὴν βασιλικὴν
[22]	ἧκεν πρός με τὴν ἐπιχείρησιν	αὐτοῦ	φράζων, κἀγὼ πυθόμενος ταῦτα προῆλθον
[38]	πράγματα κακῶς κείμενα φρονήσει τῇ	ἑαυτοῦ	διορθώσασθαι, φίλος τε παλαιὸς τῷ
[29]	πιστεύσαντες ὑπεχώρουν ἕκαστος εἰς τὴν	ἑαυτοῦ.	Κἀγὼ παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα διαφυγὼν
[20]	ἐπιβουλῆς αὐτῷ γενομένης ἔδεισε περὶ	ἑαυτοῦ,	καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ὁπλίτας
[34]	λαβὼν μάχαιραν κόπτει τὴν ἀριστερὰν	ἑαυτοῦ.	Καὶ τοῦτο τὴν στάσιν ἔπαυσεν.
[17]	ὑπεχώρησε μετὰ σπουδῆς εἰς τὴν	ἑαυτοῦ	κατάλυσιν. Κἀγὼ δὲ γενόμενος κατὰ
[11]	καὶ παραγενόμενος εἴς τινα τῶν	ἑαυτοῦ	κωμῶν κατὰ τοὺς ὅρους Γάμαλα
[70]	ἄρξειν Γαλιλαίων τε καὶ τῆς	ἑαυτοῦ	πατρίδος. Οὐ μὴν τῶν προσδοκηθέντων
[23]	φάσκων δεῖν ἕκαστον κατὰ τὴν	ἑαυτοῦ	προαίρεσιν τὸν θεὸν εὐσεβεῖν, ἀλλὰ
[65]	τῶν πράξεων, ὥστε χαράξας τῇ	ἑαυτοῦ	χειρὶ τὰ βιβλία δημοσιῶσαι προσέταξεν,
[65]	συγγραφέων, τοῦτο γὰρ αὐχεῖς περὶ	σεαυτοῦ,	αἴτιοι γεγόναμεν ἐγώ τε καὶ
[49]	κρινόμενος ὑπὲρ τοῦ παραστῆσαι τὸν	ἐμαυτοῦ	βίον δύο τινὰς ἢ τρεῖς
[65]	τὸν αὐτὸν τρόπον περὶ τῆς	ἐμαυτοῦ	γραφῆς ἔδεισα, ἀλλ᾽ αὐτοῖς ἐπέδωκα
[63]	γινόμενον ἰδὼν καὶ τοὺς μετ᾽	ἐμαυτοῦ	παρακαλέσας νικῶντας ἤδη τοὺς Τιβεριεῖς
[75]	μηδὲν ἔχων τιμιώτερον, ὃ τῶν	ἐμαυτοῦ	συμφορῶν εἰς παραμυθίαν λαβὼν φυλάξαιμι,
[41]	ἱκετείαις αὐτῶν, ἀλλὰ περὶ τῆς	ἐμαυτοῦ	φροντίζοντος σωτηρίας, δείσαντες οἱ Γαλιλαῖοι,
[69]	πολλὰς ἡμέρας ἐπί τινα τῶν	ἐμαυτοῦ	χρειῶν ἐπείγουσαν σκηψάμενος ἐκδημεῖν τῆς
[34]	ἀχάριστος εἰς ἐμὲ γενόμενος, γενοῦ	σαυτοῦ	δημόσιος, μὴ καὶ ἀπειθήσας χείρονα
[43]	ἔλεον, ἄξιον εἶναι νομίζων ὑπὲρ	τοσούτου	πλήθους καὶ προδήλους κινδύνους ὑπομένειν.
[63]	τὴν πρώτην λαβοῦσιν οἰκίαν ἐμπρῆσαι.	Τούτου	γενομένου νομίσαντες οἱ Τιβεριεῖς εἰλῆφθαι
[11]	θεῖον ἐπὶ συμφέροντι· μὴ γὰρ	τούτου	γενομένου πάντως ἂν ἀπωλώλει· πυρετοῦ
[1]	ἄρχοντος Ὑρκανοῦ τὸν πρῶτον ἐνιαυτόν.	Τούτου	γίνεται Ἰώσηπος ἐνάτῳ ἔτει τῆς
[18]	Τιβεριέως Ἡρώδου προσανακουφισθείς, ὁδηγηθεὶς ὑπὸ	τούτου	ἐπὶ τὴν λίμνην καὶ πλοίου
[46]	καὶ αὐτοὶ ψηφίσωνται· γενομένου γὰρ	τούτου	καὶ τοὺς εὔνως ἔχοντάς μοι
[17]	ἀπολύσας πλὴν ἑνὸς καὶ μετὰ	τούτου	κατασχὼν δέκα τῶν ὁπλιτῶν δημηγορεῖν
[58]	σωτηρίας, μὴ γὰρ ἂν γενομένου	τούτου	πάντως ὑπὸ τοῦ Ἰωάννου διεφθάρην,
[13]	καθαρόν, ποιησάμενον πρόνοιαν εὐπορίαν αὐτοῖς	τούτου	παρασχεῖν, μὴ δι᾽ ἀνάγκην Ἑλληνικῷ
[66]	οἵτινες ἦσαν ἐξέθηκα πρόγραμμα, διὰ	τούτου	πίστιν καὶ δεξιὰν προτείνων τοῖς
[9]	τῆς ἀληθείας. Ἀλλὰ περὶ μὲν	τούτου	τοῦ ἀνδρός, ὡς φαῦλος τὸν
[34]	προελθεῖν μόνου, τὴν δειλίαν τοῦ	στρατιώτου	μὴ βουληθεὶς κατάδηλον γενέσθαι τοῖς
[44]	μὲν οὖν κατακείμενοι τὴν τοῦ	στρατιώτου	τόλμαν ἐθαύμασαν, ἐγὼ δὲ καθέζεσθαι
[72]	ἐπιδιώκειν οἷός τε ἦν, κατὰ	νώτου	δ᾽ αὐτὸν λαμβάνουσιν οἱ ἐκ
[1]	γάμον θυγατέρα Ἰωνάθου ἀρχιερέως τοῦ	πρώτου	ἐκ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων γένους
[1]	Ἀσαμωναίου παίδων γένους ἀρχιερατεύσαντος τοῦ	ἀδελφοῦ	Σίμωνος τἀρχιερέως, καὶ γίνεται παῖς
[35]	ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων οἱ Γαλιλαῖοι	τἀδελφοῦ	τὰς χεῖρας ἀποκόψειαν αὐτοῦ πρὸ
[53]	δὴ παρακαλοῦσίν με τὴν κατάλυσιν	ἀλλαχοῦ	ποιήσασθαι διὰ τὸ τὴν ἐπιοῦσαν
[18]	κἂν ἐπεπράχεισαν, εἰ μὴ τοῦ	τριγχοῦ	θᾶττον ἀφαλόμενος ἐγὼ μετὰ τοῦ
[17]	πλήθει τῶν Τιβεριέων στὰς ἐπὶ	τριγχοῦ	τινος ὑψηλοῦ, παρεκάλουν τε μὴ
[9]	γε τῶν Ἡρώδου χρόνων τοῦ	τετράρχου	καὶ κτίστου γενομένου, βουληθέντος αὐτοῦ
[12]	οἶκον τὸν ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ	τετράρχου	κατασκευασθέντα ζῴων μορφὰς ἔχοντα τῶν
[9]	Γαμάλου καὶ Κομψὸς ὁ τοῦ	Κομψοῦ·	Κρίσπος γὰρ ἀδελφὸς αὐτοῦ τοῦ
[65]	τῇ Συρίᾳ δέκα πόλεις ἐπολεμεῖτε·	σὺ	γοῦν τὰς κώμας αὐτῶν ἐνέπρησας
[44]	σοι. Γράφε δὴ τάχιστα καὶ	σύ·	καὶ γὰρ ἐπείγομαι πρὸς αὐτοὺς
[65]	τοῦ κοινοῦ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν χειροτονηθῆναι	σὺ	καὶ πάντες Τιβεριεῖς οὐ μόνον
[65]	οἱ δὲ ληφθέντες αἰχμάλωτοι; ἀλλὰ	σὺ	πολέμιος οὐ γεγονέναι φήσεις, ὅτι
[65]	βίον τὸν ἄλλον καὶ ὅτι	σὺ	τὴν πατρίδα Ῥωμαίων ἀπέστησας, ὧν
[65]	καὶ ὅπλων εὐπορεῖτε. Ἀλλ᾽ ὡς	σὺ	φῄς, αἴτιος ὑμῖν ἐγὼ τότε.
[65]	ἐπέβαλλεν αὐτῷ, οὐδὲ εἰρωνευόμενος, ὡς	σὺ	φήσεις, πόρρω γὰρ ἦν ἐκεῖνος
[52]	Σαμάρεια καὶ πάντως ἔδει τοὺς	ταχὺ	βουλομένους ἀπελθεῖν δι᾽ ἐκείνης πορεύεσθαι·
[31]	εἶναι λέγοντες τοὺς Ῥωμαίους παραγενέσθαι.	Ταχὺ	δὲ τὸ πλῆθος ἐπείθετο ταῖς
[44]	ἀναπτύξας μηδενὸς ἐμβλέποντος κἀξ αὐτῆς	ταχὺ	συνεὶς τὴν τῶν γεγραμμένων ἐπίνοιαν,