Livre, Chap.
[50, 14]	Ἀγρίππου κατὰ τύχην ἀπαντήσαντός οἱ	οὐ	μόνον οὐδὲν τῆς νίκης ἀπώνητο,
[50, 34]	σφίσιν ἐπικουρῆσον κατέφυγε. κἀνταῦθα ἄλλο	αὖ	εἶδος μάχης συνηνέχθη. οἱ μὲν
[50, 2]	καὶ μήτε περιιδεῖν αὐτὸ μήτ´	αὖ	ἐναντιωθεὶς προκατάρχειν τοῦ πολέμου δόξαι
[50, 22]	καὶ οὔτε προϊέμεθα ὑμᾶς οὔτ´	αὖ	ἰδίᾳ τὸ συμφέρον ἡμῖν αὐτοῖς
[50, 32]	καὶ μηχανήμασι βαπτίζοντες· καὶ ἠλαττοῦντο	αὖ	οἱ μὲν ὅτι τοὺς {μὲν}
[50, 3]	γενόμενον ἀνεσήκωσαν παρὰ τοῦ Ἀντωνίου	αὖ	φυγόντες καὶ πρὸς τὸν Καίσαρα
[50, 29]	ἐν τῇ θαλάττῃ μέλλουσιν, οὐδ´	αὖ	ὥσπερ ἐν τείχεσί τισι κατακεκλειμένοι
[50, 19]	καὶ τοῦ πεζοῦ σφων καταφρονήσωμεν.	εὖ	γὰρ δὴ τοῦτο ἴστε, ὅτι
[50, 30]	ἤδη τῷ πολέμῳ τέλος ἐπιθεῖναι.	εὖ	γὰρ ἴστε τοῦθ´, ὅτι ἂν
[50, 6]	Ἀντωνίῳ οὐδὲν δῆθεν τοιοῦτον ἐπήγγειλαν,	εὖ	γε εἰδότες ὅτι καὶ ἄλλως
[50, 27]	στρατείας ἀρετήν τινα ἔσχεν, ἀλλ´	εὖ	ἴσθ´ ὅτι νῦν πᾶσαν αὐτὴν
[50, 25]	ἠπείρων τινὰ κεχαρισμένον; ἄπιστα μὲν	εὖ	οἶδ´ ὅτι καὶ θαυμαστὰ ταῦθ´
[50, 17]	τε τοιοῦτοί ἐστε οἷοι καὶ	ἄνευ	ἄρχοντος ἀγαθοῦ νικᾶν, καὶ ἐγὼ
[50, 33]	(τοὺς γὰρ φεύγοντας, ἅτε καὶ	ἄνευ	ἱστίων ὄντες καὶ πρὸς τὴν
[50, 8]	ἀνακειμένη· λιθίνη γὰρ οὖσα αἷμα	πολὺ	ἀνῆκε. ~μετεώρων δ´ οὖν πάντων
[50, 12]	ὅ τε πορθμὸς ἴσος ἐπὶ	πολὺ	διὰ στενοῦ τείνει, καὶ ἔστι
[50, 19]	ὁμοίαν ἡμῖν ἀντιπαρασκευὴν ἀλλὰ πρὸς	πολὺ	διάφορον ἠγωνίσαντο. εἴ τέ τις
[50, 16]	τοῖς ἐναντίοις, ὅσα δὲ κέκτηνται,	πολὺ	ἐλάττονα καὶ ἀσθενέστερα τῶν ἡμετέρων
[50, 16]	βιαίου πεπορισμένα οὔτ´ ἂν ἐπὶ	πολὺ	ἐξαρκέσειεν ἄν, καὶ τοὺς συνεσενηνοχότας
[50, 24]	προελόμενος κρατήσειν ἐλπίσειεν, ἔχομεν, ὅμως	πολὺ	μᾶλλον ἐπὶ τῇ τοῦ πολέμου
[50, 12]	χειμῶνι, καὶ ἐν τῷ θέρει	πολὺ	μᾶλλον, ἐπιέσθησαν. ~ὁ δ´ οὖν
[50, 33]	τοῦ Αἰγυπτίου, τῇ τε ἐπὶ	πολὺ	μετεώρῳ ἀγωνίᾳ καὶ τῇ ἀεὶ
[50, 19]	ἴσα πρὸς ἴσα, ἀλλὰ καὶ	πολὺ	πλείω καὶ κρείττω πάντα τὰ
[50, 33]	συνέρξει ἠγωνίζοντο. ~ἀγχωμάλου οὖν ἐπὶ	πολὺ	τῆς ναυμαχίας οὔσης καὶ μηδετέρων
[50, 10]	ὀλίγα καὶ αὐτοῦ τοῦ ἱπποδρόμου	πολὺ	τό τε Δημήτριον καὶ ἕτερον
[50, 7]	ἐπηγγέλλετο. τά τε γὰρ ἑαυτοῦ	πολὺ	τοῖς πλήθεσιν ἰσχυρότερα ἑώρα ὄντα,
[50, 23]	ἥττητο, τά τε σκάφη κατεσκεύασε	πολὺ	τῶν ἐναντίων ὑπερέχοντα (τριήρεις μὲν
[50, 6]	καὶ ἐγένετο ἡ πᾶσα παρασκευὴ	πολὺ	τῶν πρὸ αὐτῆς μεγίστη. ἔθνη
[50, 16]	στρατιῶται, προπαρεσκεύασται. καὶ γὰρ πλῆθος	πολὺ	ὑμῶν ἐστι, πᾶν ὅ τι
[50, 29]	παρεσκευάδαται, ἐπεὶ τοῦτό γε καὶ	πάνυ	πρὸς ἡμῶν ἂν εἴη, λέγω
[50, 10]	ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἐς τὰ	πάνυ	τέρατα διὰ τὸ τῶν καυθέντων
[50, 4]	ἀμφοῖν ὄντας, ἀλλὰ καὶ τοὺς	πάνυ	φίλους, δεινῶς αὐτὸν αἰτιάσασθαι· τοῖς
[50, 21]	καὶ κατὰ τοῦτ´ ἀσθενεστέρους ποιήσῃ.	οὐ	γὰρ ἀγνοεῖ γε ὅτι ὁμοφρονούντων
[50, 30]	καὶ αὐτοὶ ἐκεῖνοι ἴσασιν ὥστε	(οὐ	γὰρ ἀποκρύψομαι ὑμᾶς ὅσα ἀκήκοα)
[50, 5]	ἐκ μαγγανείας τινὸς γεγονέναι ἔδοξεν.	οὐ	γὰρ ὅτι ἐκεῖνον ἀλλὰ καὶ
[50, 29]	που ναυμαχίας ἔργα ἐστί, δυναμένοις;	οὐ	γάρ που πεζομαχεῖν ἡμῖν ἐν
[50, 6]	εἰδότες ὅτι καὶ ἄλλως πολεμωθήσοιτο	(οὐ	γάρ που προδοὺς ἐκείνην τὰ
[50, 29]	τινα ἢ ἀπέκτεινε; πῶς δ´	οὐ	καὶ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ τε
[50, 21]	πολεμεῖν τοῖς δὲ μὴ φάσκειν;	οὐ	μὰ Δί´ οὐχ ἵνα διαφορότητά
[50, 24]	Βρεττανίαν πεπεραιωμένων. πῶς μὲν γὰρ	οὐ	μέγα ἂν ἀλγήσειαν πάντες ἐκεῖνοι
[50, 10]	τὸ πῦρ ἐξ ἐπιβουλῆς γεγονέναι,	οὐ	μέντοι ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἐς
[50, 13]	ἦλθε μὲν οὐ πολλῷ ὕστερον,	οὐ	μέντοι καὶ ἐς ἀγῶνα εὐθὺς
[50, 1]	Ῥωμαίων τῆς μὲν δημοκρατίας ἀφῄρητο,	οὐ	μέντοι καὶ ἐς μοναρχίαν ἀκριβῆ
[50, 15]	ἔδεισε καὶ τὸν Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν.	οὐ	μέντοι καὶ κρύφα, ἢ καὶ
[50, 13]	οἱ ἠπείχθη. καὶ ἦλθε μὲν	οὐ	πολλῷ ὕστερον, οὐ μέντοι καὶ
[50, 13]	τόν τε πορθμὸν ἐπιδιέβη καὶ	οὐ	πόρρω αὐτοῦ ἐστρατοπεδεύσατο, κἀκ τούτου
[50, 35]	ἔτι ἀμύνεσθαί τινες αὐτῶν ἐδύναντο,	οὐ	προσέμισγόν σφισιν· ἐπεὶ δὲ τά
[50, 10]	ὑπ´ αὐτῶν πολλαὶ ἐγένοντο, καὶ	οὐ	πρότερόν γε κατέστησαν πρὶν ἢ
[50, 26]	δὲ ὅτι πρῶτον μὲν ἐνόμιζον	οὐ	τὸν αὐτὸν δεῖν τρόπον πρός
[50, 31]	καί τι καὶ θαρσήσας ὡς	οὐ	χαλεπῶς κρατήσων ὅτι ὑετός τε
[50, 2]	ἐφ´ ἑτέρους τινὰς ἐποιοῦντο, μέχρις	οὗ	ὅ τε Δομίτιος ὁ Γναῖος
[50, 18]	ἀπειρίᾳ τοῦ στρατηγοῦντος αὐτῶν. περὶ	οὗ	τὰ μὲν ἄλλα οὐδὲν δέομαι
[50, 13]	ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἐχρήσατο, μέχρις	οὗ	τὰ στρατεύματα συνελέξατο. τούτοις δέ,
[50, 8]	πανταχόθεν ἀπηλαύνετο, ἐπί τε τοῦ	ναοῦ	τοῦ Γενίου τοῦ δήμου ἱδρύθη
[50, 27]	σεμνολογήματα ἀπορρίψας εἷς τῶν ἀπὸ	Κανώβου	κυμβαλιστῶν γέγονε. μὴ μέντοι μηδὲ
[50, 17]	πεπίστευται, λέγω δὲ τὸ καὶ	στρατηγοῦ	τινος ἀρίστου τοὺς καλῶς πολεμήσοντας
[50, 12]	πρᾶγμα ἦν, διὰ χωρίου οὕτως	ὀλίγου	καὶ ἀνωμάλου τριήρεις ἐπὶ βυρσῶν
[50, 14]	ἐφορμοῦντός σφισιν ἐλπίσας ἄξιόν τι	λόγου	πράξειν, ἂν πρὶν τὸν Ἀγρίππαν
[50, 20]	δὲ τὰ δεινότατα παθεῖν, οὐδὲ	λόγου	προσδεῖν ἡγοῦμαι. τί γὰρ οὐκ
[50, 17]	τοὺς ἀνοήτους καὶ τοὺς ἀπαιδεύτους	λόγου	τινὸς ἀξίους δοκεῖν εἶναι ποιεῖ,
[50, 34]	τι πράξῃ, πῦρ ἐκ τοῦ	στρατοπέδου	μετεπέμψατο. πρότερον μὲν γὰρ οὐκ
[50, 13]	τόν τε πεζὸν πρὸ τοῦ	στρατοπέδου	σφῶν συνεχῶς προπαρατάσσοντος καὶ ταῖς
[50, 20]	δὲ καὶ τῶν μετὰ τοῦ	Λεπίδου	συναραμένων σφίσιν ἀπολωλεκότες; καὶ τί
[50, 10]	ἐκείνοις τὸ τέταρτον τῆς ἐπετησίας	προσόδου	δοῦναι προσετάχθη, μελλήσαντές τε ἐπὶ
[50, 19]	ἐν ταύταις κρατήσαντες καὶ τοῦ	πεζοῦ	σφων καταφρονήσωμεν. εὖ γὰρ δὴ
[50, 17]	ἐστε οἷοι καὶ ἄνευ ἄρχοντος	ἀγαθοῦ	νικᾶν, καὶ ἐγὼ τοιοῦτος οἷος
[50, 16]	ὀλίγα καὶ ταῦτα ἐκ συντελείας	βιαίου	πεπορισμένα οὔτ´ ἂν ἐπὶ πολὺ
[50, 25]	πάντα μὲν τὰ πάτρια τοῦ	βίου	ἤθη ἐκλελοιπότα, πάντα δὲ τἀλλότρια
[50, 27]	πᾶσαν αὐτὴν ἐν τῇ τοῦ	βίου	μεταβολῇ διέφθαρκεν. ἀδύνατον γάρ ἐστι
[50, 33]	ἀλλ´ ἀποκναισθεῖσα, ἀπό τε τοῦ	γυναικείου	καὶ ἀπὸ τοῦ Αἰγυπτίου, τῇ
[50, 31]	τὰ κέρατα ἐξαίφνης ἀμφότερα ἀπὸ	σημείου	ἐπεξαγαγὼν ἐπέκαμψεν, ἐλπίσας μάλιστα μὲν
[50, 17]	στρατιωτικῶν προσείληφα· ἔκ τε γὰρ	μειρακίου	δεῦρο ἀεὶ ἐν αὐτοῖς ἐξήτασμαι,
[50, 14]	τις ἐγένετο. ὁ γὰρ Σόσσιος	Λουκίου	Ταρρίου ναυσὶν ὀλίγαις ἐφορμοῦντός σφισιν
[50, 4]	διὰ τοῦ Καίσαρος ὡς καὶ	φητιαλίου,	ἐποίησαν· ἅπερ που λόγῳ μὲν
[50, 23]	τε ἄλλων καὶ παρὰ τοῦ	Δελλίου	συνήγαγε καὶ αὐτὸς τὸ στράτευμα
[50, 8]	ἐπί τε τοῦ ναοῦ τοῦ	Γενίου	τοῦ δήμου ἱδρύθη καὶ οὔτε
[50, 6]	γὰρ καὶ τοὺς ὑπὸ τοῦ	Ἀντωνίου	ἀποικισθέντας, τὰ μὲν ἐκφοβήσας ἅτε
[50, 3]	ἐκείνων γενόμενον ἀνεσήκωσαν παρὰ τοῦ	Ἀντωνίου	αὖ φυγόντες καὶ πρὸς τὸν
[50, 13]	Στατίλιος τό τε ἱππικὸν τοῦ	Ἀντωνίου	ἐξαίφνης ἐπεκδραμόντες ἐκράτησαν καὶ Φιλάδελφον
[50, 2]	καὶ τοῦ Σοσσίου τοῦ τε	Ἀντωνίου	κατηγόρησεν. ἐπειδή τε οὔτε ἄλλος
[50, 2]	ὁ Γάιος, ἀμφότεροι τῆς τοῦ	Ἀντωνίου	μερίδος ὄντες, ὑπάτευσαν. τότε γὰρ
[50, 31]	πολλὴ ἔς τε τὸ τοῦ	Ἀντωνίου	ναυτικὸν μόνον ἐσέπεσε καὶ πᾶν
[50, 3]	τά τε ἄλλα τὰ τοῦ	Ἀντωνίου	παρ´ αὐτῶν πάντα, καὶ ἃ
[50, 9]	ἐπειδὴ τὰ χρήματα παρὰ τοῦ	Ἀντωνίου	παρόντα ᾔσθετο, καθιστάμενος οὐκ ἠδυνήθη
[50, 10]	ἐκεῖνο ἦν· παραλυθέντος δὲ τοῦ	Ἀντωνίου,	ὥσπερ εἶπον, ὁ Μεσσάλας ὁ
[50, 5]	ἐπὶ κλίνης ἐπιχρύσου δίφρου τε	ὁμοίου	καὶ ἐν τῷ κοινῷ ἑωρᾶτο.
[50, 14]	ἐγένετο. ὁ γὰρ Σόσσιος Λουκίου	Ταρρίου	ναυσὶν ὀλίγαις ἐφορμοῦντός σφισιν ἐλπίσας
[50, 12]	σμικρὸν τὸ πρᾶγμα ἦν, διὰ	χωρίου	οὕτως ὀλίγου καὶ ἀνωμάλου τριήρεις
[50, 11]	Καῖσαρ ἐξανήχθη μὲν ἐκ τοῦ	Βρεντεσίου	καὶ ἔπλευσε μέχρι τῆς Κερκύρας
[50, 27]	καὶ πρότερον, ὅτε ἐκ τοῦ	Βρεντεσίου	πρὸς τὴν Γαλατίαν ᾔει. μέχρι
[50, 28]	τε τοῦ Βρούτου καὶ τοῦ	Κασσίου	στρατευσαμένους κεκρατηκότες. τούτου δὲ δὴ
[50, 2]	διελέχθη, πολλὰ δὲ καὶ τοῦ	Σοσσίου	τοῦ τε Ἀντωνίου κατηγόρησεν. ἐπειδή
[50, 33]	τοῦ γυναικείου καὶ ἀπὸ τοῦ	Αἰγυπτίου,	τῇ τε ἐπὶ πολὺ μετεώρῳ
[50, 12]	τοῦ πορθμοῦ τοῦ κόλπου τοῦ	Ἀμπρακικοῦ	κατ´ ἀντιπέρας τῶν πρὸς τῇ
[50, 19]	πολέμου ῥοπὴ ἐντεῦθεν ἐκ τοῦ	ναυτικοῦ	ἀμφοτέροις ἡμῖν ἤρτηται· κἂν τούτῳ
[50, 9]	τὸν Καίσαρα μετὰ παντὸς τοῦ	ναυτικοῦ	ἀφῖχθαι, καὶ οὐκέτι περαιτέρω προεχώρησεν,
[50, 12]	ᾧ τὸ πλεῖον αὐτῷ τοῦ	ναυτικοῦ	ὥρμει, εἴ πώς σφας ἐθελοντὰς
[50, 2]	μέσῳ τῶν ὑπάτων ἐπὶ δίφρου	ἀρχικοῦ	ἱζήσας, πολλὰ μὲν αὐτόθεν ἐκ
[50, 12]	διὰ χωρίου οὕτως ὀλίγου καὶ	ἀνωμάλου	τριήρεις ἐπὶ βυρσῶν διαγαγεῖν. τοῦτο
[50, 33]	σφίσιν ἐν τῇ συνέρξει ἠγωνίζοντο.	~ἀγχωμάλου	οὖν ἐπὶ πολὺ τῆς ναυμαχίας
[50, 33]	τὴν πολλὴν καὶ ἄκριτον τοῦ	ἀδήλου	μέλλησιν, ἀλλ´ ἀποκναισθεῖσα, ἀπό τε
[50, 20]	πῶς ἂν ἢ ὑμῶν ἢ	ἄλλου	τινὸς φείσαιτο; καὶ ὅ γε
[50, 32]	γὰρ φοβούμενοι μὲν τὴν ἐκ	πολλοῦ	αὐτῶν ἀλκὴν φοβούμενοι δὲ καὶ
[50, 26]	μὲν γὰρ καὶ ὑπὸ τοῦ	ἀλλοφύλου	πολεμίαν εὐθὺς οἷς ἔπραττεν εἶναι,
[50, 20]	ὁ γὰρ τολμήσας τὰς διαθήκας	μου	ζῶντος, δύναμιν τοσαύτην ἔχοντος, Ἀρμενίους
[50, 26]	ὥστε μήθ´ ὅτι τὴν ἀδελφήν	μου	ὕβρισε, μήθ´ ὅτι τῶν γεννηθέντων
[50, 12]	δὲ οὕτως ὅτι πρὸς τοῦ	ποταμοῦ	τοῦ ἐς αὐτὸν ἐσβάλλοντος γλυκαίνεται)
[50, 16]	εἶπε τοιάδε. ~ὅσα μὲν ὑπ´	ἐμοῦ	προσῆκον ἦν ἐκπορισθῆναι πρὸς τὸν
[50, 25]	αὐτοκράτορα, τὸν τὴν προστασίαν μετ´	ἐμοῦ	τῶν κοινῶν ἐπιτραπέντα, τὸν τοσαύτας
[50, 2]	μήτ´ αὖ ἐναντιωθεὶς προκατάρχειν τοῦ	πολέμου	δόξαι ἐθελήσας, τότε μὲν οὔτε
[50, 1]	ἀκριβῶς ἐδουλώθη. αἰτίαι δὲ τοῦ	πολέμου	καὶ σκήψεις αἵδε αὐτοῖς ἐγένοντο.
[50, 17]	ἓν τῶν πρὸς τὸ τοῦ	πολέμου	κράτος φερόντων ἐστὶ καὶ μέγιστόν
[50, 2]	ἤθροιζον, καὶ τὴν λοιπὴν τοῦ	πολέμου	παρασκευὴν ὡς καὶ ἐφ´ ἑτέρους
[50, 19]	ἴστε, ὅτι πᾶσα ἡ τοῦ	πολέμου	ῥοπὴ ἐντεῦθεν ἐκ τοῦ ναυτικοῦ
[50, 24]	πολὺ μᾶλλον ἐπὶ τῇ τοῦ	πολέμου	ὑποθέσει ἢ ἐπὶ ταύτῃ θαρσῶ.
[50, 34]	δὲ ἄλλως τε καὶ τοῦ	ἀνέμου	σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος ἐπὶ πλεῖον ἐξέλαμψεν,
[50, 33]	καὶ ἐς τὸ πέλαγος ἀφέντων,	ἀνέμου	τινὸς κατὰ τύχην φοροῦ συμβάντος,
[50, 8]	τοῦ ναοῦ τοῦ Γενίου τοῦ	δήμου	ἱδρύθη καὶ οὔτε ἑάλω οὔτ´
[50, 20]	ὑπάτου γέγονα, οὐχ ὑπὸ τοῦ	δήμου	οὐδ´ ὑπὸ τῆς βουλῆς (πῶς
[50, 28]	ὀλίγων τινῶν τειχῶν καὶ γῆς	ἐρήμου	πολλάκις ἐμαχέσασθε, καὶ πάντας αὐτοὺς
[50, 14]	τάφρευμα ἀνεχώρησεν ἐπὶ θάτερα τοῦ	πορθμοῦ,	ἔνθα αὐτῷ τὸ πλέον τοῦ
[50, 12]	αὐτοί τε ἐπὶ θάτερα τοῦ	πορθμοῦ	κατὰ τὸ ἱερόν, ἐν χωρίῳ
[50, 12]	καὶ πρὸ τοῦ στόματος τοῦ	πορθμοῦ	τοῦ κόλπου τοῦ Ἀμπρακικοῦ κατ´
[50, 10]	οὐκ ὀλίγα καὶ αὐτοῦ τοῦ	ἱπποδρόμου	πολὺ τό τε Δημήτριον καὶ
[50, 2]	βουλευσάμενος τὸ δέον ἐκ πλείονος	λογισμοῦ	πράξῃ· ὕστερον δὲ ἐπανελθὼν τήν
[50, 11]	τῇ τοῦ στρατεύματος ὁρμῇ λαμπρῶς	ἠσκημένου	χρήσασθαι, τόν τε πόλεμον καὶ
[50, 13]	καὶ τοῦ Καίσαρος μηκέθ´ ὁμοίως	ἐγκειμένου,	τόν τε πορθμὸν ἐπιδιέβη καὶ
[50, 19]	ὑμῶν πταίσματός τινος ἐν ἐκείνῳ	γενομένου	ἀθυμήσῃ, ἀλλὰ ταῖς ναυσίν, αἷς
[50, 33]	καὶ νενικημένους φεύγειν ἐφέσπετό σφισι.	γενομένου	δὲ τούτου καὶ οἱ λοιποὶ
[50, 12]	ὁμολογίαν σφᾶς ἢ πρὸς μάχην	προκαλουμένου	(τὴν μὲν γὰρ τῇ πίστει
[50, 12]	πορθμὸς ἴσος ἐπὶ πολὺ διὰ	στενοῦ	τείνει, καὶ ἔστι καὶ αὐτὸς
[50, 6]	κατὰ τῆς πατρίδος, μηδενὸς αὐτῷ	δεινοῦ	οἴκοθεν ἰδίᾳ συμβάντος, ἀνείλετο. ἥ
[50, 1]	τήν τε δύναμιν τήν τε	ἐκείνου	καὶ τὴν τοῦ Σέξτου, κοινήν
[50, 20]	ψηφίσωνται; ἀλλ´ ὑπό τε αὐτοῦ	ἐκείνου	καὶ ὑπὸ τῶν περὶ αὐτὸν
[50, 5]	τε αὐτὴ καὶ δέσποινα ὑπ´	ἐκείνου	καλεῖσθαι, στρατιώτας τε Ῥωμαίους ἐν
[50, 11]	τῇ Ἑλλάδι καὶ πρὸς τοῖς	ἐκείνου	μᾶλλον ἢ ἔν τε τῇ
[50, 8]	ἡμέρας, καὶ ἡττήθησαν οἱ τὸ	ἐκείνου	ὄνομα φέροντες) τὸν δ´ ὄλεθρον
[50, 13]	ἐς ἀγῶνα εὐθὺς κατέστη, καίτοι	ἐκείνου	τόν τε πεζὸν πρὸ τοῦ
[50, 0]	Καῖσαρ Ἀντώνιον περὶ Ἄκτιον ἐνίκησεν.	Χρόνου	πλῆθος ἔτη δύο ἐν οἷς
[50, 35]	οἱ μὲν γὰρ ὑπὸ τοῦ	καπνοῦ,	καὶ μάλιστα οἱ ναῦται, πρὶν
[50, 5]	τὸν Ἀντώνιον ἔτεινεν· ~οὕτω γάρ	που	αὐτὸν ἐδεδούλωτο ὥστε καὶ γυμνασιαρχῆσαι
[50, 18]	αὐτῶν ἠμύνετο, πάντως ἂν ἐπέσχε.	ποῦ	δὴ καὶ τοξοτῶν καὶ σφενδονητῶν
[50, 22]	μᾶλλον αὐτοῖς ἐθελῆσαι. τοσοῦτον γάρ	που	διαφέρομεν ἀλλήλων ὥσθ´ ὁ μὲν
[50, 3]	ἐσκομίσαι καὶ ἀναγνῶναι. τοιαῦτα γάρ	που	ἐν αὐταῖς ἀνεγέγραπτο ὥστε μηδ´
[50, 18]	παράπαν ἡμῖν δυνήσονται. ὁρᾶτε γάρ	που	καὶ αὐτοὶ καὶ τὸ μέγεθος
[50, 16]	τοῖς ἀντιπάλοις εἶναι. ὁρᾶτε δέ	που	καὶ αὐτοὶ ὅσον μὲν καὶ
[50, 24]	φρονοῦσι καὶ πράττουσι κατορθούμενα, τοῦτό	που	καὶ αὐτὸς οὐχ ἥκιστα ἐννοῶ
[50, 19]	θαρσῆσαι ἐξ ὧν ἔπταισεν. ὅθεν	που	καὶ ἐγὼ ταῦτα λογιζόμενος οὐκ
[50, 22]	καὶ ἐκείνους ἐλευθερῶσαι βούλομαι, καθάπερ	που	καὶ τοῖς ὅρκοις πεπίστωμαι. ὡς
[50, 17]	δύνασθαι. τήν τε ἐμπειρίαν, ἥπερ	που	καὶ τοὺς ἀνοήτους καὶ τοὺς
[50, 22]	συμφέρον ἡμῖν αὐτοῖς προσκοποῦμεν, οὕτω	που	καὶ ὑμᾶς, οὓς οὐδ´ αὐτὸς
[50, 4]	ὡς καὶ φητιαλίου, ἐποίησαν· ἅπερ	που	λόγῳ μὲν πρὸς τὴν Κλεοπάτραν,
[50, 29]	μήτε διεκπλεῖν μήτε περιπλεῖν, ἅπερ	που	ναυμαχίας ἔργα ἐστί, δυναμένοις; οὐ
[50, 29]	ἔργα ἐστί, δυναμένοις; οὐ γάρ	που	πεζομαχεῖν ἡμῖν ἐν τῇ θαλάττῃ
[50, 1]	νομίζοντες, τῷ δὲ ἔργῳ, ὥς	που	πλεονεκτῆσαί τι ἑκάτερος αὐτῶν ἐδύνατο,
[50, 6]	καὶ ἄλλως πολεμωθήσοιτο (οὐ γάρ	που	προδοὺς ἐκείνην τὰ τοῦ Καίσαρος
[50, 27]	τῷ πρὶν ἄξιός τινος, ὥς	που	σαφῶς ἴστε οἱ περὶ Μούτιναν
[50, 29]	καὶ ἡττηθέντες ἀσχημονήσομεν. ~μὴ γάρ	που	τὸ μέγεθος τῶν σκαφῶν αὐτῶν
[50, 14]	χώραν μείναντες διακινδυνεύσωσιν ἢ μεταστάντες	που	χρόνῳ τὸν πόλεμον διενέγκωσιν. ~εἰπόντων
[50, 12]	τοῦ στόματος τοῦ πορθμοῦ τοῦ	κόλπου	τοῦ Ἀμπρακικοῦ κατ´ ἀντιπέρας τῶν
[50, 9]	ἢ ἀναχωρήσῃ ἀπὸ τῆς θαλάσσης	ἵππου	δρόμον ἡμερήσιον καὶ ἐφῇ οἱ
[50, 14]	οὐχ εἷλε δέ· τοῦ γὰρ	Ἀγρίππου	κατὰ τύχην ἀπαντήσαντός οἱ οὐ
[50, 31]	προσεδόκησεν) κωλυθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ	Ἀγρίππου	φοβηθέντος μὴ ὑστερήσωσιν αὐτῶν ἱστίοις
[50, 16]	καὶ προσέτι καὶ ἐκ τοῦ	φανεροῦ	στασιάζειν· ἡμῖν δὲ ἐκ περιουσίας
[50, 17]	κακύνονται, ἀλλ´ αὐτὸ τὸ μέσον	ἑκατέρου	ἔχοντες ἔρρωνται τὰ μάλιστα· καὶ
[50, 10]	ἐσπηδήσας τὸν στέφανον τὸν τοῦ	προτέρου	Καίσαρος ἀνείλετο καὶ περιέθετο, καὶ
[50, 15]	καὶ γάλα αἷμά τε ἐκ	κηροῦ	ἐρρύη· τάς τε εἰκόνας αὐτῶν,
[50, 33]	τε τῶν σκαφῶν ὥσπερ ἐπ´	ἠπείρου	καὶ ἐρύματός τινος ἐπειρῶντο, καὶ
[50, 32]	κελεύματα παρὰ τῶν ἐκ τῆς	ἠπείρου	σφίσιν ἐπιβοώντων ἐσακούοντες. ἠγωνίζοντο δὲ
[50, 33]	ἀφέντων, ἀνέμου τινὸς κατὰ τύχην	φοροῦ	συμβάντος, νομίσας ὁ Ἀντώνιος οὐχ
[50, 8]	νίκης ἄγαλμα ἀπὸ τῆς τοῦ	θεάτρου	σκηνῆς πεσεῖν, τήν τε γέφυραν
[50, 24]	Παννονίους κεχειρωμένων, τῶν μέχρι τοῦ	Ἴστρου	προκεχωρηκότων, τὸν Ῥῆνον διαβεβηκότων, ἐς
[50, 2]	ἐν μέσῳ τῶν ὑπάτων ἐπὶ	δίφρου	ἀρχικοῦ ἱζήσας, πολλὰ μὲν αὐτόθεν
[50, 5]	ἐχρῆτο, καὶ ἐπὶ κλίνης ἐπιχρύσου	δίφρου	τε ὁμοίου καὶ ἐν τῷ
[50, 12]	ἐστι, καὶ ἐν αὐτῷ ἐπὶ	μετεώρου,	ὅθεν ἐπὶ πάντα ὁμοίως τῆς
[50, 9]	τὴν Πελοπόννησον (ἤδη γὰρ ἐκ	μετοπώρου	ἦν) ἀναπλεύσας αὐτὸς μὲν ἐν
[50, 4]	διαφόρους αὐτῷ ἢ καὶ ἐκ	μέσου	ἀμφοῖν ὄντας, ἀλλὰ καὶ τοὺς
[50, 23]	καὶ τὰ λοιπὰ τὰ διὰ	μέσου	πάντα ἐξεποίησε) καὶ ἐπ´ αὐτὰ
[50, 20]	προστασίαν τῶν κοινῶν ἐκ τοῦ	ἴσου	αὐτῷ λαβὼν καὶ τιμῶν καὶ
[50, 1]	Ἀντώνιος καὶ ὁ Καῖσαρ ἐξ	ἴσου	ἔτι τὰ πράγματα εἶχον, τά
[50, 32]	κατέδυσάν τινας ἐμβαλόντες, οὐκέτ´ ἐξ	ἴσου	σφίσιν ἐν τῇ συνέρξει ἠγωνίζοντο.
[50, 5]	πατρίων ἐχρῆτο, καὶ ἐπὶ κλίνης	ἐπιχρύσου	δίφρου τε ὁμοίου καὶ ἐν
[50, 31]	προσάξεσθαι προσεδόκησεν) κωλυθεὶς δὲ ὑπὸ	τοῦ	Ἀγρίππου φοβηθέντος μὴ ὑστερήσωσιν αὐτῶν
[50, 33]	ἤνεγκε τὴν πολλὴν καὶ ἄκριτον	τοῦ	ἀδήλου μέλλησιν, ἀλλ´ ἀποκναισθεῖσα, ἀπό
[50, 33]	τε τοῦ γυναικείου καὶ ἀπὸ	τοῦ	Αἰγυπτίου, τῇ τε ἐπὶ πολὺ
[50, 26]	ἐκείνην μὲν γὰρ καὶ ὑπὸ	τοῦ	ἀλλοφύλου πολεμίαν εὐθὺς οἷς ἔπραττεν
[50, 12]	στόματος τοῦ πορθμοῦ τοῦ κόλπου	τοῦ	Ἀμπρακικοῦ κατ´ ἀντιπέρας τῶν πρὸς
[50, 34]	ἔπειτα δὲ ἄλλως τε καὶ	τοῦ	ἀνέμου σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος ἐπὶ πλεῖον
[50, 6]	(πάντας γὰρ καὶ τοὺς ὑπὸ	τοῦ	Ἀντωνίου ἀποικισθέντας, τὰ μὲν ἐκφοβήσας
[50, 3]	ὑπ´ ἐκείνων γενόμενον ἀνεσήκωσαν παρὰ	τοῦ	Ἀντωνίου αὖ φυγόντες καὶ πρὸς
[50, 13]	ὁ Στατίλιος τό τε ἱππικὸν	τοῦ	Ἀντωνίου ἐξαίφνης ἐπεκδραμόντες ἐκράτησαν καὶ
[50, 2]	Σόσσιος ὁ Γάιος, ἀμφότεροι τῆς	τοῦ	Ἀντωνίου μερίδος ὄντες, ὑπάτευσαν. τότε
[50, 31]	ζάλη πολλὴ ἔς τε τὸ	τοῦ	Ἀντωνίου ναυτικὸν μόνον ἐσέπεσε καὶ
[50, 3]	δεξάμενος τά τε ἄλλα τὰ	τοῦ	Ἀντωνίου παρ´ αὐτῶν πάντα, καὶ
[50, 9]	καὶ ἐπειδὴ τὰ χρήματα παρὰ	τοῦ	Ἀντωνίου παρόντα ᾔσθετο, καθιστάμενος οὐκ
[50, 10]	τελευταῖον ἐκεῖνο ἦν· παραλυθέντος δὲ	τοῦ	Ἀντωνίου, ὥσπερ εἶπον, ὁ Μεσσάλας
[50, 25]	νῦν πάντα μὲν τὰ πάτρια	τοῦ	βίου ἤθη ἐκλελοιπότα, πάντα δὲ
[50, 27]	νῦν πᾶσαν αὐτὴν ἐν τῇ	τοῦ	βίου μεταβολῇ διέφθαρκεν. ἀδύνατον γάρ
[50, 6]	περὶ τὴν Κυρήνην καὶ οἱ	τοῦ	Βογούου τοῦ τε Βόκχου γεγονότες,
[50, 11]	γὰρ Καῖσαρ ἐξανήχθη μὲν ἐκ	τοῦ	Βρεντεσίου καὶ ἔπλευσε μέχρι τῆς
[50, 27]	ποτὲ καὶ πρότερον, ὅτε ἐκ	τοῦ	Βρεντεσίου πρὸς τὴν Γαλατίαν ᾔει.
[50, 28]	αὐτοὶ οἱ τοὺς μετά τε	τοῦ	Βρούτου καὶ τοῦ Κασσίου στρατευσαμένους
[50, 14]	ἐπεδίωξε μὲν, οὐχ εἷλε δέ·	τοῦ	γὰρ Ἀγρίππου κατὰ τύχην ἀπαντήσαντός
[50, 8]	ἀπηλαύνετο, ἐπί τε τοῦ ναοῦ	τοῦ	Γενίου τοῦ δήμου ἱδρύθη καὶ
[50, 17]	τῆς νεότητος προπετείᾳ μήτε τῇ	τοῦ	γήρως ἐκλύσει κακύνονται, ἀλλ´ αὐτὸ
[50, 33]	μέλλησιν, ἀλλ´ ἀποκναισθεῖσα, ἀπό τε	τοῦ	γυναικείου καὶ ἀπὸ τοῦ Αἰγυπτίου,
[50, 11]	δὲ περιπεσὼν καὶ πονηθεὶς ἀνεχώρησε)	τοῦ	δὲ δὴ ἦρος ὁ μὲν
[50, 17]	τὸ μὴ ῥᾳδίως τι δεδιέναι,	τοῦ	δὲ τὸ μὴ προχείρως ἀποτολμᾶν
[50, 23]	παρά τε ἄλλων καὶ παρὰ	τοῦ	Δελλίου συνήγαγε καὶ αὐτὸς τὸ
[50, 8]	τε τοῦ ναοῦ τοῦ Γενίου	τοῦ	δήμου ἱδρύθη καὶ οὔτε ἑάλω
[50, 20]	ἐξ ὑπάτου γέγονα, οὐχ ὑπὸ	τοῦ	δήμου οὐδ´ ὑπὸ τῆς βουλῆς
[50, 8]	ποτε. ὅ τε ὀχὸς ὁ	τοῦ	Διὸς ἐν τῇ τῶν Ῥωμαίων
[50, 8]	δ´ ἀκούοντες, ἀνεμιμνήσκοντο καὶ τὸ	τοῦ	δράκοντος, ὅτι ἄρα καὶ ἐκεῖνος
[50, 12]	οὕτως ὅτι πρὸς τοῦ ποταμοῦ	τοῦ	ἐς αὐτὸν ἐσβάλλοντος γλυκαίνεται) καὶ
[50, 8]	καὶ νίκης ἄγαλμα ἀπὸ τῆς	τοῦ	θεάτρου σκηνῆς πεσεῖν, τήν τε
[50, 10]	τε οὐκ ὀλίγα καὶ αὐτοῦ	τοῦ	ἱπποδρόμου πολὺ τό τε Δημήτριον
[50, 20]	τε προστασίαν τῶν κοινῶν ἐκ	τοῦ	ἴσου αὐτῷ λαβὼν καὶ τιμῶν
[50, 24]	τοὺς Παννονίους κεχειρωμένων, τῶν μέχρι	τοῦ	Ἴστρου προκεχωρηκότων, τὸν Ῥῆνον διαβεβηκότων,
[50, 13]	ἐς τὴν Θρᾴκην πεπεμμένοι) τὰ	τοῦ	Καίσαρος ἀνθέλωνται, ὥρμησε πρὸς αὐτοὺς
[50, 20]	ὅτι κοινωνὸς ἐγὼ καὶ συνάρχων	τοῦ	Καίσαρος ἀποδειχθείς, καὶ τήν τε
[50, 32]	οὐχ ὁμοιοτρόπως, ἀλλ´ οἱ μὲν	τοῦ	Καίσαρος, ἅτε καὶ μικροτέρας καὶ
[50, 13]	οὖν Ἀντώνιος ἐπειδὴ τάχιστα τὴν	τοῦ	Καίσαρος ἄφιξιν ἐπύθετο, οὐκ ἐμέλλησεν
[50, 1]	ἐπωνόμαζεν οὕτω καὶ ἐς τὸ	τοῦ	Καίσαρος γένος ἦγε. ~ταῦτά τε
[50, 19]	καὶ τὴν ἧτταν τὴν αὐτοῦ	τοῦ	Καίσαρος, ἣν ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ
[50, 10]	ποτε ὑπ´ αὐτῶν ὑπάτευσε μετὰ	τοῦ	Καίσαρος. κἀν τούτῳ ἄνθρωπός τέ
[50, 9]	ἑάλω δὲ καὶ κατάσκοπος ὑπὸ	τοῦ	Καίσαρος Λούκιος Μέσσιος· καὶ αὐτὸν
[50, 13]	τούτοις δέ, ἄλλως τε καὶ	τοῦ	Καίσαρος μηκέθ´ ὁμοίως ἐγκειμένου, τόν
[50, 23]	γὰρ τῷ τε μεγέθει τῶν	τοῦ	Καίσαρος νεῶν καὶ τῷ πλήθει
[50, 3]	γὰρ Καισαρίωνι ὡς καὶ ἐκ	τοῦ	Καίσαρος ὄντως γεγονότι ἐμεμαρτυρήκει, καὶ
[50, 6]	γάρ που προδοὺς ἐκείνην τὰ	τοῦ	Καίσαρος πράξειν ἔμελλε) καὶ βουλόμενοι
[50, 14]	ἐπανελθὼν ἱππομαχίᾳ τινὶ πρὸς τῆς	τοῦ	Καίσαρος προφυλακῆς ἡττήθη, οὐκέτ´ ἔγνω
[50, 19]	ὥστε τινὰ εἰκότως ἂν τὰ	τοῦ	Καίσαρος, τὰ αὐτὰ ἐκεῖνα ὄντα
[50, 4]	ἀναγνωσθεῖσιν ἐκπλαγέντες, καὶ πρὸς τὴν	τοῦ	Καίσαρος ὑποψίαν ἀνταγωνιζόμενοι, τὰ αὐτὰ
[50, 4]	προπολέμια κατὰ τὸ νομιζόμενον, διὰ	τοῦ	Καίσαρος ὡς καὶ φητιαλίου, ἐποίησαν·
[50, 35]	ἐπεγένετο. οἱ μὲν γὰρ ὑπὸ	τοῦ	καπνοῦ, καὶ μάλιστα οἱ ναῦται,
[50, 28]	μετά τε τοῦ Βρούτου καὶ	τοῦ	Κασσίου στρατευσαμένους κεκρατηκότες. τούτου δὲ
[50, 21]	καὶ πάντα οὐχ ὅπως τὰ	τοῦ	κεκρατηκότος ἀλλὰ καὶ τὰ τοῦ
[50, 12]	πρὸ τοῦ στόματος τοῦ πορθμοῦ	τοῦ	κόλπου τοῦ Ἀμπρακικοῦ κατ´ ἀντιπέρας
[50, 8]	πολλοὶ ἑκατέρωθεν φθαρήσεσθαι, καὶ ἔπειτα	τοῦ	κρατήσαντος πάντες οἱ περιλειφθέντες γενήσεσθαι.
[50, 20]	πολλοὺς δὲ καὶ τῶν μετὰ	τοῦ	Λεπίδου συναραμένων σφίσιν ἀπολωλεκότες; καὶ
[50, 29]	δρᾶσαί τι, ἑτοιμόταται δὲ ὑπὸ	τοῦ	μεγέθους ἐς τὸ παθεῖν οὖσαι.
[50, 17]	μεμάθηκα. ἐφοβήθην, ἐθάρσησα· ἐξ ὧν	τοῦ	μὲν τὸ μὴ ῥᾳδίως τι
[50, 32]	ἐχρῶντο καὶ ἐνέβαλλον πεφραγμένοι πάντῃ	τοῦ	μὴ τιτρώσκεσθαι· καὶ εἰ μὲν
[50, 28]	τοῦ πάντων ἀνθρώπων νικήσαντας ἄρχειν,	τοῦ	μηδεμίαν γυναῖκα περιορᾶν μηδενὶ ἀνδρὶ
[50, 8]	ἐπειδὴ πανταχόθεν ἀπηλαύνετο, ἐπί τε	τοῦ	ναοῦ τοῦ Γενίου τοῦ δήμου
[50, 19]	τοῦ πολέμου ῥοπὴ ἐντεῦθεν ἐκ	τοῦ	ναυτικοῦ ἀμφοτέροις ἡμῖν ἤρτηται· κἂν
[50, 9]	αὐτὸν τὸν Καίσαρα μετὰ παντὸς	τοῦ	ναυτικοῦ ἀφῖχθαι, καὶ οὐκέτι περαιτέρω
[50, 12]	ἐν ᾧ τὸ πλεῖον αὐτῷ	τοῦ	ναυτικοῦ ὥρμει, εἴ πώς σφας
[50, 28]	τοῦ τοὺς ὑβρίζοντας ὑμᾶς ἀμύνασθαι,	τοῦ	πάντων ἀνθρώπων νικήσαντας ἄρχειν, τοῦ
[50, 29]	αὐτοῦ τοῦ τε ὕψους καὶ	τοῦ	πάχους καὶ δυσκινητότεραι ἔσονται τοῖς
[50, 19]	ἵν´ ἐν ταύταις κρατήσαντες καὶ	τοῦ	πεζοῦ σφων καταφρονήσωμεν. εὖ γὰρ
[50, 21]	τοῦ κεκρατηκότος ἀλλὰ καὶ τὰ	τοῦ	πεφονευκότος με ἤδη ποιῶν. ὥσθ´
[50, 18]	μὲν ἂν οὐχ ὑπ´ αὐτοῦ	τοῦ	πλήθους τῶν κωπῶν βαπτισθείη, πῶς
[50, 2]	αὐτὸ μήτ´ αὖ ἐναντιωθεὶς προκατάρχειν	τοῦ	πολέμου δόξαι ἐθελήσας, τότε μὲν
[50, 1]	δῆμος ἀκριβῶς ἐδουλώθη. αἰτίαι δὲ	τοῦ	πολέμου καὶ σκήψεις αἵδε αὐτοῖς
[50, 17]	τοῦθ´ ἓν τῶν πρὸς τὸ	τοῦ	πολέμου κράτος φερόντων ἐστὶ καὶ
[50, 2]	τι ἤθροιζον, καὶ τὴν λοιπὴν	τοῦ	πολέμου παρασκευὴν ὡς καὶ ἐφ´
[50, 19]	τοῦτο ἴστε, ὅτι πᾶσα ἡ	τοῦ	πολέμου ῥοπὴ ἐντεῦθεν ἐκ τοῦ
[50, 24]	ὅμως πολὺ μᾶλλον ἐπὶ τῇ	τοῦ	πολέμου ὑποθέσει ἢ ἐπὶ ταύτῃ
[50, 14]	ἐναντίων τάφρευμα ἀνεχώρησεν ἐπὶ θάτερα	τοῦ	πορθμοῦ, ἔνθα αὐτῷ τὸ πλέον
[50, 12]	εἶναι· αὐτοί τε ἐπὶ θάτερα	τοῦ	πορθμοῦ κατὰ τὸ ἱερόν, ἐν
[50, 12]	ἐστι, καὶ πρὸ τοῦ στόματος	τοῦ	πορθμοῦ τοῦ κόλπου τοῦ Ἀμπρακικοῦ
[50, 12]	(καλεῖται δὲ οὕτως ὅτι πρὸς	τοῦ	ποταμοῦ τοῦ ἐς αὐτὸν ἐσβάλλοντος
[50, 6]	καὶ Λίβυες οἵ τε ἐκ	τοῦ	πρὶν ῥωμαΐζοντες πλὴν τῶν περὶ
[50, 10]	τινὶ ἐσπηδήσας τὸν στέφανον τὸν	τοῦ	προτέρου Καίσαρος ἀνείλετο καὶ περιέθετο,
[50, 19]	ἄλλης ἀρχῆς, πόστην δὲ ἡ	τοῦ	Σέξτου δύναμις τῆς ἡμετέρας παρασκευῆς
[50, 19]	τοῦ Καίσαρος, ἣν ὑπ´ αὐτοῦ	τοῦ	Σέξτου ἐνικήθη, ἀντιλογίσασθαι· καὶ οὕτως
[50, 1]	τήν τε ἐκείνου καὶ τὴν	τοῦ	Σέξτου, κοινήν σφων ὀφείλουσαν εἶναι,
[50, 20]	μὲν ὡς εἰπεῖν τοὺς μετὰ	τοῦ	Σέξτου τῶν ἐλλογίμων γενομένους ἀπεκτονότες,
[50, 2]	ἑαυτοῦ διελέχθη, πολλὰ δὲ καὶ	τοῦ	Σοσσίου τοῦ τε Ἀντωνίου κατηγόρησεν.
[50, 12]	προκατασχόντες οἱ Ἀντωνίειοι ἐπί τε	τοῦ	στόματος πύργους ἑκατέρωθεν ἐπῳκοδόμησαν καὶ
[50, 12]	Ἀπόλλωνος ἱερόν ἐστι, καὶ πρὸ	τοῦ	στόματος τοῦ πορθμοῦ τοῦ κόλπου
[50, 15]	οὖν τούτων καὶ ἐκ τῆς	τοῦ	στρατεύματος καὶ ἀθυμίας ἐπ´ αὐτοῖς
[50, 11]	καὶ βουληθεὶς ὅτι τάχιστα τῇ	τοῦ	στρατεύματος ὁρμῇ λαμπρῶς ἠσκημένου χρήσασθαι,
[50, 18]	τε ἡλικίᾳ καὶ τῇ ἀπειρίᾳ	τοῦ	στρατηγοῦντος αὐτῶν. περὶ οὗ τὰ
[50, 34]	ὅ τι πράξῃ, πῦρ ἐκ	τοῦ	στρατοπέδου μετεπέμψατο. πρότερον μὲν γὰρ
[50, 13]	ἐκείνου τόν τε πεζὸν πρὸ	τοῦ	στρατοπέδου σφῶν συνεχῶς προπαρατάσσοντος καὶ
[50, 14]	πορθμοῦ, ἔνθα αὐτῷ τὸ πλέον	τοῦ	στρατοῦ ηὐλίζετο. καὶ ἐπειδὴ καὶ
[50, 27]	ἂν αὐτοῦ φοβηθείη; τὴν ἀκμὴν	τοῦ	σώματος; ἀλλὰ παρήβηκε καὶ ἐκτεθήλυνται.
[50, 14]	ἀλλὰ καὶ προσδιεφθάρη μετά τε	τοῦ	Ταρκονδιμότου καὶ μετ´ ἄλλων πολλῶν.
[50, 2]	πολλὰ δὲ καὶ τοῦ Σοσσίου	τοῦ	τε Ἀντωνίου κατηγόρησεν. ἐπειδή τε
[50, 6]	Κυρήνην καὶ οἱ τοῦ Βογούου	τοῦ	τε Βόκχου γεγονότες, Σαρδώ τε
[50, 29]	δ´ οὐ καὶ ὑπ´ αὐτοῦ	τοῦ	τε ὕψους καὶ τοῦ πάχους
[50, 12]	θαλάσσης ἐς τὸν κόλπον διὰ	τοῦ	τειχίσματος ὑπερήνεγκε, βύρσαις νεοδάρτοις ἀντὶ
[50, 28]	ἂν ἄλλο φήσαιμι ὑμῖν προκεῖσθαι	τοῦ	τὸ ἀξίωμα τὸ τῶν προγόνων
[50, 28]	ἀξίωμα τὸ τῶν προγόνων διασῶσαι,	τοῦ	τὸ φρόνημα τὸ οἰκεῖον φυλάξαι,
[50, 28]	τὸ φρόνημα τὸ οἰκεῖον φυλάξαι,	τοῦ	τοὺς ἀφεστηκότας ἀφ´ ἡμῶν τιμωρήσασθαι,
[50, 28]	τοὺς ἀφεστηκότας ἀφ´ ἡμῶν τιμωρήσασθαι,	τοῦ	τοὺς ὑβρίζοντας ὑμᾶς ἀμύνασθαι, τοῦ
[50, 16]	ἔχειν καὶ προσέτι καὶ ἐκ	τοῦ	φανεροῦ στασιάζειν· ἡμῖν δὲ ἐκ
[50, 9]	ᾔσθετο, καθιστάμενος οὐκ ἠδυνήθη πρὸ	τοῦ	χειμῶνος ἀπαντῆσαι· καὶ ἐκεῖνος ὥρμησε
[50, 20]	ἐξ ἡγεμόνος ἄτιμος δὲ ἐξ	ὑπάτου	γέγονα, οὐχ ὑπὸ τοῦ δήμου
[50, 26]	πεπίστευκα, ὅτι ὑπ´ ἐκείνης τῆς	καταράτου	μεμάγευται) τῆς μὲν ἡμετέρας εὐεργεσίας
[50, 14]	ἔνθα αὐτῷ τὸ πλέον τοῦ	στρατοῦ	ηὐλίζετο. καὶ ἐπειδὴ καὶ τὰ
[50, 19]	ἀρχῆς, πόστην δὲ ἡ τοῦ	Σέξτου	δύναμις τῆς ἡμετέρας παρασκευῆς εἶχεν,
[50, 19]	Καίσαρος, ἣν ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ	Σέξτου	ἐνικήθη, ἀντιλογίσασθαι· καὶ οὕτως οὐχ
[50, 1]	τε ἐκείνου καὶ τὴν τοῦ	Σέξτου,	κοινήν σφων ὀφείλουσαν εἶναι, ἐσφετέριστο·
[50, 20]	ὡς εἰπεῖν τοὺς μετὰ τοῦ	Σέξτου	τῶν ἐλλογίμων γενομένους ἀπεκτονότες, πολλοὺς
[50, 14]	καὶ προσδιεφθάρη μετά τε τοῦ	Ταρκονδιμότου	καὶ μετ´ ἄλλων πολλῶν. ὁ
[50, 17]	δὲ τὸ καὶ στρατηγοῦ τινος	ἀρίστου	τοὺς καλῶς πολεμήσοντας τυχεῖν, ἀναγκαιότατόν
[50, 3]	καὶ τὰ ἐν ταῖς διαθήκαις	αὐτοῦ	γεγραμμένα τόν τε ἔχοντα αὐτὰς
[50, 2]	Καῖσαρ ὑποτοπήσας τὸ μέλλον ὑπ´	αὐτοῦ	γενήσεσθαι, καὶ μήτε περιιδεῖν αὐτὸ
[50, 20]	τοιοῦτο ψηφίσωνται; ἀλλ´ ὑπό τε	αὐτοῦ	ἐκείνου καὶ ὑπὸ τῶν περὶ
[50, 1]	ἀπεκτόνει (αὐτὸς γὰρ ἑκὼν πεφεῖσθαι	αὐτοῦ	ἔλεγε) καὶ τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας
[50, 8]	τὸν δ´ ὄλεθρον εἰκών τις	αὐτοῦ	ἐν τῷ Ἀλβανῷ παρὰ τῷ
[50, 12]	τε ἐκρατύνατο καὶ τείχη ἀπ´	αὐτοῦ	ἐς τὸν λιμένα τὸν ἔξω
[50, 5]	ἔς τε τὴν ἀγορὰν μετ´	αὐτοῦ	ἐσεφοίτα, καὶ τὰς πανηγύρεις οἱ
[50, 13]	πορθμὸν ἐπιδιέβη καὶ οὐ πόρρω	αὐτοῦ	ἐστρατοπεδεύσατο, κἀκ τούτου καὶ ἱππικὸν
[50, 27]	ἡμῶν ἐχρῆν, πάντως ἂν ἔλαττον	αὐτοῦ	ἠνέγκατο (ταῦτα γὰρ μεμελέτηκεν) ἐπειδὴ
[50, 12]	ἐς λόγους ᾔει, καίτοι δυοῖν	αὐτοῦ	θάτερον ἢ πρὸς ὁμολογίαν σφᾶς
[50, 31]	Ἀντώνιος φοβηθεὶς τήν τε ἐπίκαμψιν	αὐτοῦ	καὶ τὴν περίσχεσιν ἀντεπεξηγάγετο ὅσον
[50, 27]	τίς οὐχ ἑόρακε τοὺς ὑπ´	αὐτοῦ	κακῶς ἀπολωλότας; τὴν εὐδοξίαν τὴν
[50, 9]	(ὁ γοῦν Ἀντώνιος πολλά τε	αὐτοῦ	κατεγέλασε, καὶ εἶπεν καὶ τίς
[50, 27]	καὶ τίς οὐχὶ καὶ ἐκείνων	αὐτοῦ	κατέγνωκε; σημεῖον δὲ ὅτι συχνοὶ
[50, 27]	σαφῶς ἴστε οἱ περὶ Μούτιναν	αὐτοῦ	κεκρατηκότες· εἰ δ´ οὖν ποτε
[50, 4]	ὡς καὶ ἐν χερσὶν ὄντος	αὐτοῦ	μετημπίσχοντο, καὶ πρὸς τὸ Ἐνυεῖον
[50, 23]	καὶ τῷ πλήθει τῶν ἐπιβατῶν	αὐτοῦ	ὁ Σέξτος οὐχ ἥκιστα ἥττητο,
[50, 19]	Σέξτον ἀλλὰ πρὸς τοὺς δούλους	αὐτοῦ,	οὔτε πρὸς ὁμοίαν ἡμῖν ἀντιπαρασκευὴν
[50, 3]	αὐτοῦ τιμώμενοι καὶ τὰ ἀπόρρητα	αὐτοῦ	πάντα εἰδότες. ἐπειδὴ γὰρ ταῦτά
[50, 12]	καὶ αὐτὸς καὶ τὰ πρὸ	αὐτοῦ	πάντα καὶ ἐνορμίσασθαι καὶ ἐνναυλοχήσασθαι.
[50, 9]	πρόπλους τὰς ἐς τὴν προσκοπὴν	αὐτοῦ	πεμφθείσας περὶ τὰ Κεραύνια ὄρη
[50, 22]	ἔχοντες, προορώμεθα καὶ τὴν ἐπιβουλὴν	αὐτοῦ	συνίεμεν, καὶ οὔτε προϊέμεθα ὑμᾶς
[50, 30]	περιίδωμεν ἄλλοσέ ποι πλεύσαντας, ἀλλὰ	αὐτοῦ	ταύτῃ κρατήσαντες πάντα αὐτὰ ἀφελώμεθα.
[50, 21]	δεῖ τι τοῖς ἐψηφισμένοις ὑπ´	αὐτοῦ	τεκμαίρεσθαι, ὑμῖν μὲν καὶ φανερῶς
[50, 3]	καίπερ ἀνὰ πρώτους τε ὑπ´	αὐτοῦ	τιμώμενοι καὶ τὰ ἀπόρρητα αὐτοῦ
[50, 10]	ἄλλα τε οὐκ ὀλίγα καὶ	αὐτοῦ	τοῦ ἱπποδρόμου πολὺ τό τε
[50, 19]	ἐστι καὶ τὴν ἧτταν τὴν	αὐτοῦ	τοῦ Καίσαρος, ἣν ὑπ´ αὐτοῦ
[50, 18]	πῶς μὲν ἂν οὐχ ὑπ´	αὐτοῦ	τοῦ πλήθους τῶν κωπῶν βαπτισθείη,
[50, 19]	αὐτοῦ τοῦ Καίσαρος, ἣν ὑπ´	αὐτοῦ	τοῦ Σέξτου ἐνικήθη, ἀντιλογίσασθαι· καὶ
[50, 29]	πῶς δ´ οὐ καὶ ὑπ´	αὐτοῦ	τοῦ τε ὕψους καὶ τοῦ
[50, 13]	παροῦσίν οἱ συμμίξῃ· ἐκ γὰρ	αὐτοῦ	τούτου οὐκ ἠθέλησεν ἐς ἅπαν
[50, 27]	μάχης δεῖ, τί τις ἂν	αὐτοῦ	φοβηθείη; τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος;
[50, 11]	ἐθνῶν ὄντες καὶ πόρρω ἀπ´	αὐτοῦ	χειμάζοντες, οὔτε τινὰ ἄσκησιν ἐπεποίηντο
[50, 6]	αὖθις, ἵνα δὴ καὶ ὑφ´	ἑαυτοῦ	ἀπῳκίσθαι δοκῶσι, προσκατεστήσατο) ἥ τε
[50, 2]	τῆς ἕδρας καὶ μέτρια ὑπὲρ	ἑαυτοῦ	διελέχθη, πολλὰ δὲ καὶ τοῦ
[50, 9]	ὄντα ἀφῆκε, πᾶσάν οἱ τὴν	ἑαυτοῦ	δύναμιν προεπιδείξας. τῷ τε Ἀντωνίῳ
[50, 3]	ἐδεδώκει, τό τε σῶμα τὸ	ἑαυτοῦ	ἔν τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ καὶ
[50, 7]	κρατήσων ἐπηγγέλλετο. τά τε γὰρ	ἑαυτοῦ	πολὺ τοῖς πλήθεσιν ἰσχυρότερα ἑώρα
[50, 7]	Ἀντώνιος τοῦτο μὲν ἀντώμοσε τοῖς	ἑαυτοῦ	στρατιώταις ἀκηρυκτὶ πολεμήσειν, τοῦτο δὲ
[50, 9]	πραχθῇ; ἀλλ´ ὅτι τοῖς τε	ἑαυτοῦ	στρατιώταις θάρσος καὶ τοῖς ἐναντίοις
[50, 26]	ἡμετέρας ἡγεμονίας μεταδοῦναι καὶ τὴν	ἐμαυτοῦ	ἀδελφὴν συνοικίσαι καὶ στρατεύματα χαρίσασθαι·
[50, 18]	οὐχ ἵν´ ἄλλως τι περὶ	ἐμαυτοῦ	κομπάσαιμι (ἱκανὸν γάρ μοι πρὸς
[50, 17]	τυχεῖν, ἀναγκαιότατόν μοι τὸν περὶ	ἐμαυτοῦ	λόγον αὐτὴ ἡ χρεία πεποίηκεν,
[50, 17]	ὤκνησα μὲν ἄλλως αὐτὸς περὶ	ἐμαυτοῦ	σεμνόν τι εἰπεῖν· ἐπειδὴ δὲ
[50, 28]	οἱ τοὺς μετά τε τοῦ	Βρούτου	καὶ τοῦ Κασσίου στρατευσαμένους κεκρατηκότες.
[50, 13]	τε πάντας καὶ ἀπέκτεινεν ἐκ	τούτου	ἄλλους τε καὶ Ἰάμβλιχον Ἀραβίων
[50, 28]	καὶ τοῦ Κασσίου στρατευσαμένους κεκρατηκότες.	τούτου	δὲ δὴ οὕτως ἔχοντος, καὶ
[50, 32]	αὐτοὺς ὅτι μάλιστα πειρωμένοις. κἀκ	τούτου	ἐπλεονέκτουν τε ἀλλήλων, οἱ μὲν
[50, 12]	ἔξω τὸν Κόμαρον καθῆκε, κἀκ	τούτου	καὶ ἐφήδρευε καὶ ἐφώρμει τῷ
[50, 13]	οὐ πόρρω αὐτοῦ ἐστρατοπεδεύσατο, κἀκ	τούτου	καὶ ἱππικὸν περὶ τὸν κόλπον
[50, 33]	φεύγειν ἐφέσπετό σφισι. γενομένου δὲ	τούτου	καὶ οἱ λοιποὶ στρατιῶται καὶ
[50, 10]	ὄγδοον αὐτῆς συντελέσαι ἐκελεύσθη, κἀκ	τούτου	καὶ ταραχαὶ καὶ φόνοι καὶ
[50, 31]	ἐσέπεσε καὶ πᾶν αὐτὸ συνετάραξε,	τούτου	μὲν ἐπέσχε, παμπόλλους δὲ καὶ
[50, 13]	οἱ συμμίξῃ· ἐκ γὰρ αὐτοῦ	τούτου	οὐκ ἠθέλησεν ἐς ἅπαν ἀναρρῖψαι,
[50, 3]	γὰρ σεσημασμένοι σφᾶς ἦσαν. κἀκ	τούτου	περιοργὴς ἔτι καὶ μᾶλλον γενόμενος
[50, 31]	γενομένων ἀμαχεὶ τοὺς λοιποὺς ἐκ	τούτου	προσάξεσθαι προσεδόκησεν) κωλυθεὶς δὲ ὑπὸ
[50, 9]	τοῖς ἐναντίοις ἔκπληξιν ἐμβαλεῖν ἐκ	τούτου	προσεδόκησε. ~μετὰ δὲ δὴ ταῦτα
[50, 15]	ἀνθίστηται, βιάσωνται τὸν ἔκπλουν. κἀκ	τούτου	πρῶτον μὲν τὰ ἄριστα τῶν
[50, 35]	ὃ αὐτοὶ παρεσκεύασαν, ἐπειρῶντο. κἀκ	τούτου	συχνοὶ καὶ ἐκείνων καὶ ὑπὸ
[50, 20]	τινὰς αὐτῶν ἐλθεῖν ἀναγκάσαι, κἀκ	τούτου	συχνοὺς φθεῖραι; ἀλλ´ ἔστιν ὅπως
[50, 31]	αὐτούς, ὅπως φεύγουσί σφισι κατὰ	νώτου	ἐπίθηται (αὐτός τε γὰρ ταχυναυτῶν
[50, 6]	τὴν Κυρήνην καὶ οἱ τοῦ	Βογούου	τοῦ τε Βόκχου γεγονότες, Σαρδώ
[50, 30]	οὐκ ἠλαττώθημεν αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ	πανταχοῦ	κρείττους ἐγενόμεθα; ὥστε μὴ τοῖς
[50, 24]	μεγάλως ἀσχημονήσαιμεν, εἰ πάντων ἀρετῇ	πανταχοῦ	περιόντες ἔπειτα τὰς τούτων ὕβρεις
[50, 6]	οἱ τοῦ Βογούου τοῦ τε	Βόκχου	γεγονότες, Σαρδώ τε καὶ Σικελία

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/09/2006