Livre, Chap.
[50, 21]	μὲν ἄλλως τοῖς δὲ ἄλλως,	ἄν	γε καὶ κρατήσῃ, χρήσηται, ἀλλ´
[50, 20]	τί γὰρ οὐκ ἂν ἡμᾶς,	ἄν	γε καὶ κρατήσωσιν, ἐργάσαιντο, πάντας
[50, 16]	οὔτ´ ἂν ἐπὶ πολὺ ἐξαρκέσειεν	ἄν,	καὶ τοὺς συνεσενηνοχότας αὐτὰ οἰκειοτέρους
[50, 32]	ἐγίγνοντο, εἰ δ´ ἁμάρτοιεν, τρωθέντων	ἄν	σφισι τῶν σκαφῶν ἐβαπτίζοντο, ἢ
[50, 29]	τὸ πρὸς ξύλινα παραφράγματα προσμῖξαι.	ἄν	τε γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ
[50, 29]	δὲ καὶ πυρφόροις βέλεσι καταπιμπράναι·	ἄν	τε καὶ κινηθῆναί πῃ τολμήσωσιν,
[50, 15]	ἐπὶ ναυμαχίαν παρασκευαζόμενοι, ἵνα ἅμα,	ἄν	τι ἀνθίστηται, βιάσωνται τὸν ἔκπλουν.
[50, 9]	εἶπεν καὶ τίς ἡμῖν δικάσει,	ἄν	τι παρὰ τὰ συγκείμενα πραχθῇ;
[50, 13]	αὐτοὺς ὡς καὶ ἐπικουρήσων σφίσιν,	ἄν	τι πολέμιον προσπέσῃ. ~κἀν τούτῳ
[50, 27]	τὸ πᾶσαν ἀνάγκην εἶναι, οἵοις	ἄν	τις ἐπιτηδεύμασι συνῇ, τούτοις αὐτὸν
[50, 33]	ἐς χεῖρας ἰοῦσι συνεφέροντο. εἴκασεν	ἄν	τις ἰδὼν τὰ γιγνόμενα, ὡς
[50, 24]	καὶ μεγάλην ἰσχύν, ἀφ´ ἧς	ἄν	τις καὶ τὰ ἧττον δίκαια
[50, 24]	πῶς μὲν γὰρ οὐ μέγα	ἂν	ἀλγήσειαν πάντες ἐκεῖνοι οἱ τὰ
[50, 25]	οἷς οὐκ ἔστιν ὅστις οὐκ	ἂν	ἀλγήσειε μαθών, ταῦτ´ ἐκεῖνος ποιεῖ
[50, 24]	καὶ Αἰγύπτιοι ὄντες (τί γὰρ	ἂν	ἄλλο τις αὐτοὺς χεῖρον ἢ
[50, 28]	ἐστι ποιεῖσθαι. καίτοι μεῖζον οὐδὲν	ἂν	ἄλλο φήσαιμι ὑμῖν προκεῖσθαι τοῦ
[50, 18]	καὶ κατὰ τὴν γῆν εὕροιτ´	ἂν	αὐτὴν οὖσαν, ταῖς δὲ δὴ
[50, 27]	καὶ μάχης δεῖ, τί τις	ἂν	αὐτοῦ φοβηθείη; τὴν ἀκμὴν τοῦ
[50, 21]	πάντα πραττόντων οὐδαμῇ οὐδαμῶς κρείττων	ἂν	γένοιτο, διενεχθέντων δέ, καὶ τῶν
[50, 29]	καὶ κινηθῆναί πῃ τολμήσωσιν, οὔτ´	ἂν	διώκουσαί τινα καταλάβοιεν οὔτ´ ἂν
[50, 30]	ἐς τὰς ναῦς ἐντέθεινται, ἵνα,	ἂν	δυνηθῶσι, μετ´ αὐτῶν διαφύγωσιν. ὡς
[50, 4]	τήν τε ἄδειαν καὶ ἐπαίνους,	ἂν	ἐγκαταλείπωσιν αὐτόν, ἐψηφίσαντο, τῇ δὲ
[50, 29]	γε καὶ πάνυ πρὸς ἡμῶν	ἂν	εἴη, λέγω δὲ τὸ πρὸς
[50, 25]	ἐκεῖνος ποιεῖ τρυφῶν, πῶς οὐκ	ἂν	εἰκότως ὑπεροργισθείητε; ~καίτοι ἔγωγε καὶ
[50, 27]	κορδακίζειν τινὰ ἡμῶν ἐχρῆν, πάντως	ἂν	ἔλαττον αὐτοῦ ἠνέγκατο (ταῦτα γὰρ
[50, 18]	μηδεὶς ἀπ´ αὐτῶν ἠμύνετο, πάντως	ἂν	ἐπέσχε. ποῦ δὴ καὶ τοξοτῶν
[50, 16]	ἐκ συντελείας βιαίου πεπορισμένα οὔτ´	ἂν	ἐπὶ πολὺ ἐξαρκέσειεν ἄν, καὶ
[50, 22]	τὸ νικήσαντας πάνθ´ ὅσα τις	ἂν	εὔξαιτο πρᾶξαι. αἴσχιστον δὲ τοσούτους
[50, 20]	ἀνοῖξαι καὶ δημοσίᾳ ἀναγνῶναι πῶς	ἂν	ἢ ὑμῶν ἢ ἄλλου τινὸς
[50, 20]	προσδεῖν ἡγοῦμαι. τί γὰρ οὐκ	ἂν	ἡμᾶς, ἄν γε καὶ κρατήσωσιν,
[50, 24]	γυναικὶ ὑποπεπτωκότας; πῶς δ´ οὐκ	ἂν	ἡμεῖς μεγάλως ἀσχημονήσαιμεν, εἰ πάντων
[50, 25]	ὥσπερ εὐνούχους; τίς δ´ οὐκ	ἂν	θρηνήσειε καὶ ἀκούων καὶ ὁρῶν
[50, 30]	εὖ γὰρ ἴστε τοῦθ´, ὅτι	ἂν	καὶ τήμερον αὐτοὺς νικήσωμεν, οὐδὲν
[50, 34]	ἡ γὰρ ἅλμη ἡ θαλαττία	ἂν	κατ´ ὀλίγον ἐπιχέηται φλογί, ἰσχυρῶς
[50, 21]	τῶν δὲ ἐκεῖνα ἑλομένων, τάχ´	ἂν	κρατήσειε· καὶ διὰ τοῦτο τοῦτον
[50, 4]	ἀληθῆ εἴη, τοῦτ´ ἔστιν ὅτι,	ἂν	κρατήσῃ, τήν τε πόλιν σφῶν
[50, 4]	καὶ ἐκείνους ἐν ἐχθρῶν μοίρᾳ,	ἂν	μὴ προλείπωσιν αὐτόν, νομισθῆναι ἐχρῆν,
[50, 25]	παραχωρῆσαι; ~τίς μὲν γὰρ οὐκ	ἂν	ὀδύραιτο ὁρῶν στρατιώτας Ῥωμαίους δορυφοροῦντας
[50, 18]	ἀλλ´ ὑπό γε τούτων οὐδὲν	ἂν	οὔτε ταῖς ἐμβολαῖς οὔτε ταῖς
[50, 18]	καὶ πλησιάσειέ τις, πῶς μὲν	ἂν	οὐχ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ πλήθους
[50, 29]	ἀπειθέστεραι τοῖς κυβερνῶσι; τί δ´	ἂν	ὄφελος τοῖς ἀπ´ αὐτῶν μαχομένοις
[50, 14]	ἐλπίσας ἄξιόν τι λόγου πράξειν,	ἂν	πρὶν τὸν Ἀγρίππαν ᾧ πᾶν
[50, 25]	βασιλίδα αὐτῶν; τίς δ´ οὐκ	ἂν	στενάξειεν ἀκούων ἱππέας καὶ βουλευτὰς
[50, 19]	παρασκευῆς εἶχεν, ὥστε τινὰ εἰκότως	ἂν	τὰ τοῦ Καίσαρος, τὰ αὐτὰ
[50, 29]	ἂν διώκουσαί τινα καταλάβοιεν οὔτ´	ἂν	τραπεῖσαι ἐκφύγοιεν, ἀργόταται μὲν ὑπὸ
[50, 21]	ἔχειν προσποιεῖται, τοιαῦτα δέδρακεν, ἥκιστα	ἂν	ὑμῶν ἀπόσχοιτο, οἷς καὶ αὐτὸς
[50, 18]	κωπῶν βαπτισθείη, πῶς δ´ οὐκ	ἂν	ὑπὸ πάντων τῶν τε ἀπὸ
[50, 20]	ὁμοτράπεζον τὸν συγγενῆ γεγονὼς πῶς	ἂν	φιλάνθρωπόν τι πρὸς τοὺς ἄλλους,
[50, 12]	δυοῖν αὐτοῦ θάτερον ἢ πρὸς	ὁμολογίαν	σφᾶς ἢ πρὸς μάχην προκαλουμένου
[50, 27]	ἀλλὰ γυναικίζει καὶ ἐκκεκιναίδισται. τὴν	εὐσέβειαν	τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς ἡμῶν;
[50, 4]	γὰρ συνεξεταζομένοις οἱ τήν τε	ἄδειαν	καὶ ἐπαίνους, ἂν ἐγκαταλείπωσιν αὐτόν,
[50, 22]	Ῥωμαῖοι τόν τε κίνδυνον, καίπερ	ἄδειάν	τινα τῶν ἐψηφισμένων ἕνεκα ἔχοντες,
[50, 14]	ἐξαπιναίως ὑπὸ τὴν ἕω, ὁμίχλην	βαθεῖαν	τηρήσας ἵνα μὴ τὸ πλῆθός
[50, 27]	Ἀρμένιον ἐξαπατήσας ἔδησε; τὴν {δὲ}	ἐπιείκειαν	τὴν πρὸς τοὺς φίλους; καὶ
[50, 18]	κομπάσαιμι (ἱκανὸν γάρ μοι πρὸς	εὔκλειαν	τὸ συνειδὸς ὑμῶν ὑπάρχει) ἀλλ´
[50, 32]	ἀλλ´ ὑποδραμόντες αἰφνίδιον ὥστε τὴν	τοξείαν	σφῶν φθῆναι, καὶ τρώσαντές τινα
[50, 24]	μὲν γὰρ οὐ μέγα ἂν	ἀλγήσειαν	πάντες ἐκεῖνοι οἱ τὰ προειρημένα
[50, 1]	ἐσφετέριστο· καὶ τούτων τε τὴν	ἡμίσειαν	ἀπῄτει, καὶ τῶν στρατιωτῶν οὓς
[50, 4]	ἄλλοις ἔλεγον. καὶ τήν τε	ὑπατείαν	αὐτόν, ἐς ἣν προεκεχειροτόνητο, καὶ
[50, 27]	τῷ χρόνῳ πεπολεμηκὼς καὶ μίαν	στρατείαν	πεποιημένος παμπόλλους μὲν ἐν ταῖς
[50, 17]	κρατεῖν δύνασθαι. τήν τε γὰρ	ἡλικίαν	ταύτην ἄγω ἐν ᾗ καὶ
[50, 7]	ἥκιστα ἔς τε τὴν ἄλλην	Ἰταλίαν	καὶ ἐς τὴν Ῥώμην ἐσπέμπων
[50, 9]	ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ἐς τὴν	Ἰταλίαν	περαιωθῇ, οὐχ ὅτι τι γενήσεσθαί
[50, 19]	καταποντωθείη; ~μὴ γάρ, ὅτι περὶ	Σικελίαν	Ἀγρίππας ἐναυκράτησε, παρὰ τοῦτο καὶ
[50, 27]	τούτῳ τῷ χρόνῳ πεπολεμηκὼς καὶ	μίαν	στρατείαν πεποιημένος παμπόλλους μὲν ἐν
[50, 28]	πάντων ἀνθρώπων νικήσαντας ἄρχειν, τοῦ	μηδεμίαν	γυναῖκα περιορᾶν μηδενὶ ἀνδρὶ παρισουμένην.
[50, 18]	τῷ σώματί ἐστι, καὶ ὅτι	οὐδεμίαν	πώποτε ἐπιφανῆ μάχην οὔτε ἐν
[50, 26]	γὰρ καὶ ὑπὸ τοῦ ἀλλοφύλου	πολεμίαν	εὐθὺς οἷς ἔπραττεν εἶναι, τοῦτον
[50, 24]	προκεχωρηκότων, τὸν Ῥῆνον διαβεβηκότων, ἐς	Βρεττανίαν	πεπεραιωμένων. πῶς μὲν γὰρ οὐ
[50, 13]	δὴ τὴν Ἑλλάδα τήν τε	Μακεδονίαν	ἔπεμψέ τινας, ὅπως τὸν Ἀντώνιον
[50, 13]	ἐπὶ μισθοφόρους ἔς τε τὴν	Μακεδονίαν	καὶ ἐς τὴν Θρᾴκην πεπεμμένοι)
[50, 6]	γὰρ ἄλλα καὶ τοὺς τὴν	Βονωνίαν	ἐποικοῦντας αὐτὸς αὖθις, ἵνα δὴ
[50, 1]	καὶ δήσας πολλὴν τῷ δήμῳ	κακοδοξίαν	προσετέτριπτο· τά τε ἡμίσεα καὶ
[50, 27]	ὑπ´ αὐτοῦ κακῶς ἀπολωλότας; τὴν	εὐδοξίαν	τὴν παρὰ τοῖς στρατιώταις; καὶ
[50, 19]	τοὺς δούλους αὐτοῦ, οὔτε πρὸς	ὁμοίαν	ἡμῖν ἀντιπαρασκευὴν ἀλλὰ πρὸς πολὺ
[50, 23]	μαθὼν δὲ δὴ καὶ τὴν	διάνοιάν	σφων παρά τε ἄλλων καὶ
[50, 22]	καὶ παρὸν καὶ ἐκείνοις τὴν	ἐλευθερίαν	παρασχεῖν, συνδουλεῦσαι μᾶλλον αὐτοῖς ἐθελῆσαι.
[50, 28]	ἢ πολεμεῖν μεμελετήκασι. διὰ τὴν	ἐμπειρίαν;	ἀλλ´ ἐρέττειν μᾶλλον ἢ ναυμαχεῖν
[50, 17]	εἰπεῖν ῥᾷστα δύνασθαι. τήν τε	ἐμπειρίαν,	ἥπερ που καὶ τοὺς ἀνοήτους
[50, 28]	οὐκοῦν ὅπως μὲν τοὺς τὴν	Ἀσίαν	τὴν ἤπειρον οἰκοῦντας νικᾶν εἰώθαμεν,
[50, 25]	τὸν πολλάκις αὐτοκράτορα, τὸν τὴν	προστασίαν	μετ´ ἐμοῦ τῶν κοινῶν ἐπιτραπέντα,
[50, 20]	Καίσαρος ἀποδειχθείς, καὶ τήν τε	προστασίαν	τῶν κοινῶν ἐκ τοῦ ἴσου
[50, 3]	καὶ μετὰ τοῦτο καὶ ἐς	ἐκκλησίαν	ἐσκομίσαι καὶ ἀναγνῶναι. τοιαῦτα γάρ
[50, 10]	αὐτῶν οὖσι καὶ πέντε μυριάδων	οὐσίαν	ἢ καὶ πλείω κεκτημένοις τὸ
[50, 4]	ἣν προεκεχειροτόνητο, καὶ τὴν ἄλλην	ἐξουσίαν	πᾶσαν ἀφείλοντο· πολέμιόν τε λόγῳ
[50, 2]	ὕστερον δὲ ἐπανελθὼν τήν τε	γερουσίαν	ἤθροισε φρουρὰν τῶν τε στρατιωτῶν
[50, 3]	αὐτῶν ὁ Καῖσαρ τήν τε	γερουσίαν	συνήγαγε καὶ ἀνέγνω καὶ εἶπεν
[50, 27]	ἐκ τοῦ Βρεντεσίου πρὸς τὴν	Γαλατίαν	ᾔει. μέχρι μὲν γὰρ πλουτήσειν
[50, 2]	τῇ πόλει διῃτήθη, ἀλλά τινα	αἰτίαν	πλασάμενος ἐξεδήμησε, διά τε ταῦτα
[50, 3]	ἐν αὐταῖς ἀνεγέγραπτο ὥστε μηδ´	αἰτίαν	τινὰ παρ´ αὐτῶν, καίτοι παρανομώτατον
[50, 26]	τέκνων ἠμέλησε, μήθ´ ὅτι τὴν	Αἰγυπτίαν	αὐτῆς προετίμησε, μήθ´ ὅτι τοῖς
[50, 30]	ἔκπλουν τοῦτον οὐχ ὡς ἐπὶ	ναυμαχίαν	ἀλλ´ ὡς ἐς φυγὴν ποιεῖσθαι.
[50, 33]	ἱστίων ὄντες καὶ πρὸς τὴν	ναυμαχίαν	μόνην παρεσκευασμένοι, οὐκ ἐπεδίωξαν) πολλοὶ
[50, 15]	ἐμβάλωσιν, ἠθέλησαν, ἀλλ´ ὡς ἐπὶ	ναυμαχίαν	παρασκευαζόμενοι, ἵνα ἅμα, ἄν τι
[50, 1]	ἀφῄρητο, οὐ μέντοι καὶ ἐς	μοναρχίαν	ἀκριβῆ ἀπεκέκριτο, ἀλλ´ ὅ τε
[50, 19]	ἠγωνίσαντο. εἴ τέ τις τὴν	εὐτυχίαν	αὐτῶν ἐκείνην ἐν μεγάλῳ τιθείη,
[50, 4]	καὶ πρὸς τὴν τοῦ Καίσαρος	ὑποψίαν	ἀνταγωνιζόμενοι, τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις
[50, 10]	αὐτῶν ὑπάτευσε μετὰ τοῦ Καίσαρος.	κἀν	τούτῳ ἄνθρωπός τέ τις μανιώδης
[50, 9]	καὶ τῶν ἐπιτηδείων ῥᾷον εὐπορῶσι.	κἀν	τούτῳ ἦλθον μὲν καὶ ἐθελονταὶ
[50, 13]	καὶ Φιλάδελφον βασιλέα Παφλαγονίας προσεποιήσαντο,	κἀν	τούτῳ καὶ ὁ Δομίτιος ὁ
[50, 2]	καὶ τὰ ἀλλήλων ἅμα κατασκοπῶσι·	κἀν	τούτῳ καὶ χρήματα ὡς καὶ
[50, 14]	σφίσιν, ἄν τι πολέμιον προσπέσῃ.	~κἀν	τούτῳ ναυμαχία τις ἐγένετο. ὁ
[50, 30]	γῇ ἀμείνους αὐτῶν ἐσμεν, ὥστε	κἂν	ἀκεραίων σφῶν ὄντων κρατῆσαι. καὶ
[50, 19]	πέριξ ἡμετέρων ὄντων, ἀπειληφότες ἀκονιτί,	κἂν	μηδενὶ ἄλλῳ, τῷ γε λιμῷ
[50, 2]	δὲ καὶ τὸν Καίσαρα κατέδραμε.	κἂν	παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ τι ἐχρημάτισεν,
[50, 19]	τοῦ ναυτικοῦ ἀμφοτέροις ἡμῖν ἤρτηται·	κἂν	τούτῳ περιγενώμεθα, οὐδὲν ἔτι δεινὸν
[50, 10]	ἀλλ´ ἀμαχεὶ καὶ ἄκοντες αὐτὸ	συνεσήνεγκαν.	ἔδοξε μὲν οὖν διὰ ταῦθ´
[50, 28]	τὴν Ἀσίαν τὴν ἤπειρον οἰκοῦντας	νικᾶν	εἰώθαμεν, οἶδε μὲν ὁ Σκιπίων
[50, 17]	οἷοι καὶ ἄνευ ἄρχοντος ἀγαθοῦ	νικᾶν,	καὶ ἐγὼ τοιοῦτος οἷος καὶ
[50, 6]	δ´ Ἀντωνίῳ οὐδὲν δῆθεν τοιοῦτον	ἐπήγγειλαν,	εὖ γε εἰδότες ὅτι καὶ
[50, 4]	δὲ Κλεοπάτρᾳ τὸν πόλεμον ἄντικρυς	ἐπήγγειλαν,	καὶ τάς τε χλαμύδας ὡς
[50, 10]	τῷ ἱπποδρόμῳ παρ´ αὐτὴν τὴν	ἅμιλλαν	τῶν ἵππων κατειργάσατο καὶ κατέφαγε.
[50, 17]	τοῦ δὲ τὸ μὴ προχείρως	ἀποτολμᾶν	εἴθισμαι. εὐτύχησα, ἔπταισα· παρ´ ὧν
[50, 4]	πολέμιόν τε λόγῳ μὲν οὐκ	ἀπέφηναν,	φοβηθέντες τοὺς συνόντας αὐτῷ, ὅτι
[50, 35]	ἀπέκτειναν· οὔτε γὰρ κολαστήριόν τι	ὑπέμειναν,	καὶ νεκροὶ ὥσπερ ἐν πυρᾷ
[50, 35]	ἀλλήλους οἱ δὲ καὶ αὑτοὺς	ἀπέκτειναν·	οὔτε γὰρ κολαστήριόν τι ὑπέμειναν,
[50, 27]	που σαφῶς ἴστε οἱ περὶ	Μούτιναν	αὐτοῦ κεκρατηκότες· εἰ δ´ οὖν
[50, 35]	ἀνεκτῶς, ὡς ἐν τοιούτοις παθήμασιν,	ἀπήλλαξαν	ὅσοι, πρίν τινι αὐτῶν συνενεχθῆναι,
[50, 15]	ἔστησαν, κεραυνοὶ ἐς τὸ θέατρον	κατήραξαν.	ἔκ τε οὖν τούτων καὶ
[50, 4]	ἐχρῆν, ἔργῳ δὲ παντὸς μᾶλλον	ἀπέδειξαν.	τοῖς μὲν γὰρ συνεξεταζομένοις οἱ
[50, 8]	οἱ δὲ Καισαρείους σφᾶς ἐπικαλέσαντες,	συνέμιξαν	ἀλλήλοις ἐπὶ δύο ἡμέρας, καὶ
[50, 24]	δὲ σώματα τὰ σφέτερα ἐς	δόξαν	ἀθανασίας ταριχεύοντες, καὶ θρασύνασθαι μὲν
[50, 10]	καὶ ἕτερον ναὸν Ἐλπίδος ἔφθειρεν.	ἔδοξαν	μὲν γὰρ οἱ ἐξελεύθεροι αὐτὸ
[50, 33]	τὴν ναυμαχίαν μόνην παρεσκευασμένοι, οὐκ	ἐπεδίωξαν)	πολλοὶ {τε} ἑκάστῃ νηὶ καὶ
[50, 7]	τὴν νίκην ἀφήσειν καὶ τὸ	πᾶν	αὐτῆς κράτος τῇ τε γερουσίᾳ
[50, 31]	Ἀντωνίου ναυτικὸν μόνον ἐσέπεσε καὶ	πᾶν	αὐτὸ συνετάραξε, τούτου μὲν ἐπέσχε,
[50, 16]	γὰρ πλῆθος πολὺ ὑμῶν ἐστι,	πᾶν	ὅ τι περ ἄνθος καὶ
[50, 30]	ἕξομεν. ἄλλως τε γὰρ φύσει	πᾶν	τὸ ἀνθρώπειον, ὅταν ἐν τοῖς
[50, 14]	ἂν πρὶν τὸν Ἀγρίππαν ᾧ	πᾶν	τὸ ναυτικὸν ἐπετέτραπτο ἐπελθεῖν, συμβάλῃ
[50, 13]	αὐτοῦ τούτου οὐκ ἠθέλησεν ἐς	ἅπαν	ἀναρρῖψαι, ἀλλὰ πείραις καὶ ἀκροβολισμοῖς
[50, 18]	δὴ ναυσὶν οὐδ´ ἀντᾶραι τὸ	παράπαν	ἡμῖν δυνήσονται. ὁρᾶτε γάρ που
[50, 14]	λόγου πράξειν, ἂν πρὶν τὸν	Ἀγρίππαν	ᾧ πᾶν τὸ ναυτικὸν ἐπετέτραπτο
[50, 27]	δὲ ὅτι συχνοὶ καθ´ ἑκάστην	ἡμέραν	πρὸς ἡμᾶς μεθίστανται. νομίζω δὲ
[50, 13]	ἐγένετο (νοσήσας γὰρ οὐκ ἐς	μακρὰν	ἐτελεύτησεν) ἔδοξε δ´ οὖν ὡς
[50, 5]	ἀσπίσιν ἐπιγράφειν. ἔς τε τὴν	ἀγορὰν	μετ´ αὐτοῦ ἐσεφοίτα, καὶ τὰς
[50, 28]	νικήσαντας ἄρχειν, τοῦ μηδεμίαν γυναῖκα	περιορᾶν	μηδενὶ ἀνδρὶ παρισουμένην. ἢ πρὸς
[50, 4]	που λόγῳ μὲν πρὸς τὴν	Κλεοπάτραν,	ἔργῳ δὲ καὶ πρὸς τὸν
[50, 26]	δεῖν τρόπον πρός τε τὴν	Κλεοπάτραν	καὶ πρὸς τὸν Ἀντώνιον προσφέρεσθαι·
[50, 1]	πάντα ἐπέφερεν αὐτῷ τήν τε	Κλεοπάτραν	καὶ τοὺς παῖδας οὓς ἐξ
[50, 12]	καὶ αὐτὸς ταῖς ναυσὶ τὴν	Κέρκυραν	ἐκλειφθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἐμφρουρούντων λαβὼν
[50, 9]	σφίσι ποιησόμενος, ἐλθὼν δὲ ἐς	Κέρκυραν,	καὶ πυθόμενος τὰς ναῦς τὰς
[50, 2]	ἐπανελθὼν τήν τε γερουσίαν ἤθροισε	φρουρὰν	τῶν τε στρατιωτῶν καὶ τῶν
[50, 8]	θεάτρου σκηνῆς πεσεῖν, τήν τε	γέφυραν	τὴν ξυλίνην πᾶσαν καταρραγῆναι· συχνὰ
[50, 31]	ἀντεξώρμησαν οὔτ´ ἀνέστρεψαν, ἀλλὰ κατὰ	χώραν	ἔμενον καὶ προσέτι καὶ ἰσχυρῶς
[50, 14]	ἤρχετο, διαγνώμην ἐποιήσατο πότερον κατὰ	χώραν	μείναντες διακινδυνεύσωσιν ἢ μεταστάντες που
[50, 30]	ἤδη γεγονόσι καὶ ἀπογιγνώσκειν κατὰ	χώραν	μένοντας σωθήσεσθαι, καὶ διὰ ταῦτα
[50, 1]	τῆς ἀρχῆς ἐπεπαύκει καὶ τὴν	χώραν	τήν τε δύναμιν τήν τε
[50, 27]	φρονῆσαι καὶ πρᾶξαι, διὰ τὸ	πᾶσαν	ἀνάγκην εἶναι, οἵοις ἄν τις
[50, 27]	ἀλλ´ εὖ ἴσθ´ ὅτι νῦν	πᾶσαν	αὐτὴν ἐν τῇ τοῦ βίου
[50, 4]	προεκεχειροτόνητο, καὶ τὴν ἄλλην ἐξουσίαν	πᾶσαν	ἀφείλοντο· πολέμιόν τε λόγῳ μὲν
[50, 8]	τήν τε γέφυραν τὴν ξυλίνην	πᾶσαν	καταρραγῆναι· συχνὰ δὲ καὶ ὑπὸ
[50, 9]	Περουσίᾳ πρότερον ἁλόντων ὄντα ἀφῆκε,	πᾶσάν	οἱ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν προεπιδείξας.
[50, 13]	ὁλκάδας αὐτῶν κατάγοντος, ὅπως πρὶν	πᾶσαν	τὴν δύναμιν αὐτῷ συνελθεῖν, μόνοις
[50, 35]	κατασβεννύναι τὸ πῦρ, ὃ αὐτοὶ	παρεσκεύασαν,	ἐπειρῶντο. κἀκ τούτου συχνοὶ καὶ
[50, 10]	ἐν τῇ Ἰταλίᾳ κεκτημένοι φοβηθέντες	ἡσύχασαν·	καὶ γὰρ ἐκείνοις τὸ τέταρτον
[50, 34]	ᾧ ἐπεφέροντο ἐχρῶντο, καί τινα	κατέσβεσαν,	ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνο καταναλώθη, ἤντλουν
[50, 32]	τοῖς δὲ οἱ ἐπιβάται· καὶ	ἐῴκεσαν	οἱ μὲν ἱππεῦσι τοτὲ μὲν
[50, 11]	τε χρώμενοι καὶ παραλυποῦντες ἀλλήλους	διετέλεσαν	(ὁ γὰρ Καῖσαρ ἐξανήχθη μὲν
[50, 15]	φθορᾶς καὶ ἐκ τῆς αὐτομολίας	ἐγεγόνεσαν,	ἐπιλεξάμενοι τὰ λοιπὰ κατέπρησαν, ἔπειτα
[50, 18]	τὸν ἀριθμὸν ἰσοπαλεῖς αὐταῖς ἐκεῖναι	ἦσαν,	ἀλλ´ ὑπό γε τούτων οὐδὲν
[50, 3]	ἔμαθε· καὶ γὰρ σεσημασμένοι σφᾶς	ἦσαν.	κἀκ τούτου περιοργὴς ἔτι καὶ
[50, 10]	προσεδόκησε. ~μετὰ δὲ δὴ ταῦτα	ἦσαν	μὲν ὕπατοι ἐς τὸ ἐχόμενον
[50, 18]	ταῖς ἐμβολαῖς οὔτε ταῖς προσβολαῖς	ἐκακούργησαν·	τὸ μὲν γὰρ ἡ παχύτης
[50, 11]	δὴ σημείων προφανέντων σφίσιν οὔτε	ἐφοβήθησαν	οὔθ´ ἧττόν τι ἐπολέμησαν, ἀλλὰ
[50, 8]	ἀλλήλοις ἐπὶ δύο ἡμέρας, καὶ	ἡττήθησαν	οἱ τὸ ἐκείνου ὄνομα φέροντες)
[50, 12]	ἐν τῷ θέρει πολὺ μᾶλλον,	ἐπιέσθησαν.	~ὁ δ´ οὖν Ἀντώνιος ἐπειδὴ
[50, 35]	ὥσπερ ἐν πυρᾷ ταῖς ναυσὶ	συγκατεκαύθησαν.	ὁρῶντες δὲ ταῦτα οἱ Καισάρειοι
[50, 33]	λοιποὶ στρατιῶται καὶ ἠθύμησαν καὶ	ἐταράχθησαν,	καὶ προσαποδρᾶναι καὶ αὐτοὶ τρόπον
[50, 2]	οὐδὲν ἔτ´ ἐπεκρύψαντο, ἀλλ´ ἄντικρυς	ἐπολεμώθησαν.	ἐπράχθη δὲ ὧδε. ὁ μὲν
[50, 4]	τοῦ Καίσαρος ὡς καὶ φητιαλίου,	ἐποίησαν·	ἅπερ που λόγῳ μὲν πρὸς
[50, 15]	ἐς δέος τοὺς συμμάχους ἐμβάλωσιν,	ἠθέλησαν,	ἀλλ´ ὡς ἐπὶ ναυμαχίαν παρασκευαζόμενοι,
[50, 3]	καὶ τῇ Κλεοπάτρᾳ τι ἀχθεσθέντες,	ηὐτομόλησαν.	καί σφας ὁ Καῖσαρ ἀσμενέστατα
[50, 11]	οὔτε ἐφοβήθησαν οὔθ´ ἧττόν τι	ἐπολέμησαν,	ἀλλὰ τὸν μὲν χειμῶνα κατασκοπαῖς
[50, 10]	τούτῳ κινηθήσεσθαι οὐδὲν ἔτι νεοχμῶσαι	ἐτόλμησαν,	ἀλλ´ ἀμαχεὶ καὶ ἄκοντες αὐτὸ
[50, 24]	μέγιστον γυναικὶ ἀντ´ ἀνδρὸς δουλεύοντες,	ἐτόλμησαν	τῶν τε ἡμετέρων ἀγαθῶν ἀντιποιήσασθαι
[50, 12]	τε τοῦ στόματος πύργους ἑκατέρωθεν	ἐπῳκοδόμησαν	καὶ τὸ μέσον ναυσὶ διέλαβον,
[50, 31]	σφας ποιήσων· ἐπεὶ δ´ οὔτ´	ἀντεξώρμησαν	οὔτ´ ἀνέστρεψαν, ἀλλὰ κατὰ χώραν
[50, 33]	καὶ οἱ λοιποὶ στρατιῶται καὶ	ἠθύμησαν	καὶ ἐταράχθησαν, καὶ προσαποδρᾶναι καὶ
[50, 27]	καὶ μάλα ἄσμενοί τινες αὐτῷ	συνῆσαν·	μάχεσθαι δὲ δὴ πρὸς ἡμᾶς
[50, 15]	τὰ τιμιώτατα λαθραίως ἐς αὐτὰς	ἐσεφόρησαν.	ἐπειδή τε ἕτοιμα ἦν, συνεκάλεσεν
[50, 15]	αὐτομολίας ἐγεγόνεσαν, ἐπιλεξάμενοι τὰ λοιπὰ	κατέπρησαν,	ἔπειτα δὲ νύκτωρ πάντα τὰ
[50, 2]	ὑπομένοντες τῆς τε πόλεως λάθρᾳ	προεξεχώρησαν	καὶ μετὰ τοῦτο πρὸς τὸν
[50, 13]	ἱππικὸν τοῦ Ἀντωνίου ἐξαίφνης ἐπεκδραμόντες	ἐκράτησαν	καὶ Φιλάδελφον βασιλέα Παφλαγονίας προσεποιήσαντο,
[50, 15]	τὸ τῶν θεῶν σχῆμα ἐχούσας	ἔστησαν,	κεραυνοὶ ἐς τὸ θέατρον κατήραξαν.
[50, 10]	ἐγένοντο, καὶ οὐ πρότερόν γε	κατέστησαν	πρὶν ἢ τοῖς ὅπλοις καταδαμασθῆναι.
[50, 6]	αἱ ταῖς εἰρημέναις ἠπείροις προσεχεῖς	συνεμάχησαν,	τῷ δ´ Ἀντωνίῳ τὰ ἐν
[50, 32]	ἄκων ἦλθε. ~καὶ οὕτω συμπεσόντες	ἐναυμάχησαν,	πολλὰ μὲν παρακελεύσματα ἐν ἑαυτοῖς
[50, 12]	αὐτὸς ταῖς ναυσὶ τὴν Κέρκυραν	ἐκλειφθεῖσαν	ὑπὸ τῶν ἐμφρουρούντων λαβὼν ἐς
[50, 7]	ἀποδώσειν. μόλις τε δῆθέν τινες	ἔπεισαν	αὐτὸν ἕκτῳ μηνὶ τοῦτο ποιῆσαι,
[50, 35]	βαλλόντων, οἱ δὲ ἐς τὴν	θάλασσαν	ἐκπηδῶντες ἀπεπνίγοντο ἢ καὶ παιόμενοι
[50, 33]	καὶ τὰ ἔπιπλα ἐς τὴν	θάλασσαν	ἐρρίπτουν, ὅπως κουφίσαντες διαφύγωσι. καὶ
[50, 12]	καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ	θάλασσαν.	ἤδη μὲν γὰρ ἤκουσα ὅτι
[50, 34]	αὐτὰ οἱ μὲν ἐς τὴν	θάλασσαν	οἱ δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς
[50, 32]	μὴ τιτρώσκεσθαι· καὶ εἰ μὲν	κατέδυσάν	τινα, εἰ δὲ μή, ἀνεκρούοντο
[50, 32]	δὲ ὅτι, εἰ μὴ καὶ	κατέδυσάν	τινας ἐμβαλόντες, οὐκέτ´ ἐξ ἴσου
[50, 2]	τῆς τοῦ Ἀντωνίου μερίδος ὄντες,	ὑπάτευσαν.	τότε γὰρ οὐδὲν ἔτ´ ἐπεκρύψαντο,
[50, 4]	ἐκεκελεύκει. ~δι´ οὖν ταῦτα ἀγανακτήσαντες	ἐπίστευσαν	ὅτι καὶ τἆλλα τὰ θρυλούμενα
[50, 15]	τῇ στρατηγίδι, ἐφ´ ἧς ἐπέπλει,	ἐνεόττευσαν,	καὶ γάλα αἷμά τε ἐκ
[50, 18]	τὴν γῆν εὕροιτ´ ἂν αὐτὴν	οὖσαν,	ταῖς δὲ δὴ ναυσὶν οὐδ´
[50, 1]	τὴν τοῦ Σέξτου, κοινήν σφων	ὀφείλουσαν	εἶναι, ἐσφετέριστο· καὶ τούτων τε
[50, 28]	δὴ γυναῖκα πᾶσι τοῖς ὑμετέροις	ἐπιβουλεύουσαν,	καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς
[50, 3]	οὖν τοιοῦτον ὑπ´ ἐκείνων γενόμενον	ἀνεσήκωσαν	παρὰ τοῦ Ἀντωνίου αὖ φυγόντες
[50, 30]	γὰρ φύσει πᾶν τὸ ἀνθρώπειον,	ὅταν	ἐν τοῖς πρώτοις ἀγῶσι σφαλῇ,
[50, 8]	δὲ δὴ Ἀντωνίῳ τὴν μὲν	ἧτταν	οἱ παῖδες οἱ ἐν τῇ
[50, 19]	τιθείη, δίκαιός ἐστι καὶ τὴν	ἧτταν	τὴν αὐτοῦ τοῦ Καίσαρος, ἣν
[50, 11]	ἐκ προσβολῆς λαβὼν καὶ τὸν	Βογούαν	ἐν αὐτῇ κτείνας, τάς τε
[50, 34]	τὸ πῦρ καὶ ἔδοξέ πῃ	λωφᾶν,	ἔπειτα δὲ ἄλλως τε καὶ
[50, 31]	ἐπεὶ δ´ οὔτ´ ἀντεξώρμησαν οὔτ´	ἀνέστρεψαν,	ἀλλὰ κατὰ χώραν ἔμενον καὶ
[50, 0]	ἄρχοντες οἱ ἀριθμούμενοι οἵδε ἐγένοντο	Γν.	Δομίτιος Λ. υἱὸς Γν. ἐγγ.
[50, 0]	ἐγένοντο Γν. Δομίτιος Λ. υἱὸς	Γν.	ἐγγ. Ἀηνόβαρβος ὕπ. Γ. Σόσσιος
[50, 24]	πολεμικῶν, μᾶλλον δὲ πάντων τῶν	ἐν	ἀνθρώποις πραγμάτων, τοῖς τά τε
[50, 31]	καὶ ἰσχυρῶς τῇ συντάξει ἐπεπύκνωντο,	ἐν	ἀπόρῳ τε ἔσχετο, καὶ τὰς
[50, 3]	καὶ ἀναγνῶναι. τοιαῦτα γάρ που	ἐν	αὐταῖς ἀνεγέγραπτο ὥστε μηδ´ αἰτίαν
[50, 20]	τυχών, καὶ τοσοῦτον ἤδη χρόνον	ἐν	αὐταῖς ὤν, πάντων αὐτῶν, ὅσον
[50, 2]	ὤν, πολλὰ μὲν τὸν Ἀντώνιον	ἐν	αὐτῇ εὐθὺς τῇ νουμηνίᾳ ἐπῄνεσε,
[50, 11]	προσβολῆς λαβὼν καὶ τὸν Βογούαν	ἐν	αὐτῇ κτείνας, τάς τε κατάρσεις
[50, 35]	φλόγα ἐφθείροντο, οἱ δὲ καὶ	ἐν	αὐτῇ μέσῃ ὥσπερ ἐν καμίνοις
[50, 13]	τήν τε Λευκάδα καὶ τὰ	ἐν	αὐτῇ σκάφη αἰφνιδίως ἐπεσπλεύσας ἔλαβε,
[50, 17]	τε γὰρ μειρακίου δεῦρο ἀεὶ	ἐν	αὐτοῖς ἐξήτασμαι, καὶ πολλὰ μὲν
[50, 12]	νῦν ἡ Νικόπολίς ἐστι, καὶ	ἐν	αὐτῷ ἐπὶ μετεώρου, ὅθεν ἐπὶ
[50, 12]	ἐσβάλλοντος γλυκαίνεται) καὶ ναύσταθμόν τε	ἐν	αὐτῷ ἐποιήσατο καὶ ἐκεῖθεν ὁρμώμενος
[50, 8]	τὰ τότε παρόντα σφίσιν ἐσήμηνεν·	ἐν	γὰρ τῇ Τυρσηνίδι ὀλίγον πρὸ
[50, 21]	ὅπλα πᾶσιν ὁμοίως ἡμῖν ἐπιφέρειν,	ἐν	δὲ δὴ τῷ ψηφίσματι τοῖς
[50, 5]	πόλεσιν, ἢ καὶ ἐκείνη μὲν	ἐν	δίφρῳ τινὶ ἐφέρετο, ὁ δὲ
[50, 32]	συμπεσόντες ἐναυμάχησαν, πολλὰ μὲν παρακελεύσματα	ἐν	ἑαυτοῖς ἑκάτεροι καὶ τῆς τέχνης
[50, 18]	ὑπερφρονεῖν ἔχω. ~λέγω δὲ ταῦτα	ἐν	εἰδόσι, μάρτυρας ὑμᾶς τοὺς ἀκούοντας
[50, 19]	ἵνα μηδεὶς ὑμῶν πταίσματός τινος	ἐν	ἐκείνῳ γενομένου ἀθυμήσῃ, ἀλλὰ ταῖς
[50, 4]	συνόντας αὐτῷ, ὅτι καὶ ἐκείνους	ἐν	ἐχθρῶν μοίρᾳ, ἂν μὴ προλείπωσιν
[50, 17]	τε γὰρ ἡλικίαν ταύτην ἄγω	ἐν	ᾗ καὶ μάλιστα ἄνθρωποι καὶ
[50, 21]	Δί´ οὐχ ἵνα διαφορότητά τινα	ἐν	ἡμῖν ἐργάσηται, οὐδ´ ἵνα τοῖς
[50, 8]	τε γὰρ ἐς τὸ Δημήτριον	ἐν	ἱερουργίᾳ τινὶ ἐσελθὼν πάντα τὰ
[50, 35]	καὶ ἐν αὐτῇ μέσῃ ὥσπερ	ἐν	καμίνοις ὠπτῶντο. ἄλλοι ὑπὸ τῶν
[50, 19]	τις τὴν εὐτυχίαν αὐτῶν ἐκείνην	ἐν	μεγάλῳ τιθείη, δίκαιός ἐστι καὶ
[50, 9]	πάντων ὁμοίως ἐπὶ τούτοις ὄντων	ἐν	μὲν τῷ ἔτει ἐκείνῳ πλέον
[50, 2]	ἐγχειρίδια κρύφα ἐχόντων περιβαλόμενος, καὶ	ἐν	μέσῳ τῶν ὑπάτων ἐπὶ δίφρου
[50, 34]	καὶ φλόγα αὐτίκα πολλήν, ἅτε	ἐν	νηί, ἤγειρε, τὸ μὲν πρῶτον
[50, 19]	τῶν ἄλλων πεισόμεθα, ἀλλ´ ὥσπερ	ἐν	νησιδίῳ τινὶ αὐτούς, ἅτε πάντων
[50, 0]	ἐνίκησεν. Χρόνου πλῆθος ἔτη δύο	ἐν	οἷς ἄρχοντες οἱ ἀριθμούμενοι οἵδε
[50, 10]	τις μανιώδης ἐς τὸ θέατρον	ἐν	πανηγύρει τινὶ ἐσπηδήσας τὸν στέφανον
[50, 27]	ἐξομοιοῦσθαι. τεκμήριον δέ, ἕνα πόλεμον	ἐν	παντὶ τούτῳ τῷ χρόνῳ πεπολεμηκὼς
[50, 9]	μετοπώρου ἦν) ἀναπλεύσας αὐτὸς μὲν	ἐν	Πάτραις παρεχείμασεν, τοὺς δὲ δὴ
[50, 35]	τι ὑπέμειναν, καὶ νεκροὶ ὥσπερ	ἐν	πυρᾷ ταῖς ναυσὶ συγκατεκαύθησαν. ὁρῶντες
[50, 2]	φθέγξασθαί τι ἐτόλμησεν, ἐκέλευσέ σφας	ἐν	ῥητῇ ἡμέρᾳ αὖθις συνελθεῖν ὡς
[50, 3]	καὶ ἃ ἐνενόει, καὶ τὰ	ἐν	ταῖς διαθήκαις αὐτοῦ γεγραμμένα τόν
[50, 27]	μίαν στρατείαν πεποιημένος παμπόλλους μὲν	ἐν	ταῖς μάχαις πολίτας ἀπολώλεκεν, αἴσχιστα
[50, 30]	καὶ τὰ ἆθλα τῆς νίκης	ἐν	ταῖς ναυσὶ φέροντας, μὴ περιίδωμεν
[50, 5]	δίκας συνεξήταζε, καὶ συνίππευε καὶ	ἐν	ταῖς πόλεσιν, ἢ καὶ ἐκείνη
[50, 19]	καὶ παμπληθὲς αὐτῶν περίεσμεν, ἵν´	ἐν	ταύταις κρατήσαντες καὶ τοῦ πεζοῦ
[50, 31]	ἑταίρους ἐς ὑπηρετικὰ ἐμβαλών, ὅπως	ἐν	τάχει περιπλέοντες τοῖς τε ναυμαχοῦσι
[50, 29]	θαλάττῃ μέλλουσιν, οὐδ´ αὖ ὥσπερ	ἐν	τείχεσί τισι κατακεκλειμένοι πολιορκηθῆναι παρεσκευάδαται,
[50, 15]	εἰκόνας αὐτῶν, ἃς οἱ Ἀθηναῖοι	ἐν	τῇ ἀκροπόλει τὸ τῶν θεῶν
[50, 3]	ὑπάτων ἐπέπρακτο, καὶ προσέτι καὶ	ἐν	τῇ ἀπουσίᾳ αὐτῶν ὁ Καῖσαρ
[50, 6]	συνεμάχησαν, τῷ δ´ Ἀντωνίῳ τὰ	ἐν	τῇ Ἀσίᾳ τῇ ἠπείρῳ τῶν
[50, 30]	ἀθυμότερον γίγνεται· καὶ ἡμεῖς ἀναμφιλόγως	ἐν	τῇ γῇ ἀμείνους αὐτῶν ἐσμεν,
[50, 11]	χρήσασθαι, τόν τε πόλεμον καὶ	ἐν	τῇ Ἑλλάδι καὶ πρὸς τοῖς
[50, 18]	οὐδεμίαν πώποτε ἐπιφανῆ μάχην οὔτε	ἐν	τῇ ἠπείρῳ οὔτε ἐν τῇ
[50, 18]	οὔτε ἐν τῇ ἠπείρῳ οὔτε	ἐν	τῇ θαλάσσῃ αὐτὸς νενίκηκεν. ἀμέλει
[50, 29]	οὐ γάρ που πεζομαχεῖν ἡμῖν	ἐν	τῇ θαλάττῃ μέλλουσιν, οὐδ´ αὖ
[50, 6]	τῶν Ῥωμαίων ἀκούοντα καὶ τὰ	ἐν	τῇ Θρᾴκῃ, ἥ τε Ἑλλὰς
[50, 9]	ὅ τε γὰρ Καῖσαρ τὰ	ἐν	τῇ Ἰταλίᾳ, ἄλλως τε καὶ
[50, 20]	τούς τε ἐξελευθέρους πάντας τοὺς	ἐν	τῇ Ἰταλίᾳ καὶ προσέτι καὶ
[50, 10]	οἱ ἐλεύθεροι οἵ τι χωρίον	ἐν	τῇ Ἰταλίᾳ κεκτημένοι φοβηθέντες ἡσύχασαν·
[50, 9]	ἐκεῖνος ὥρμησε μὲν ὡς καὶ	ἐν	τῇ Ἰταλίᾳ τὸν πόλεμον ἀδοκήτως
[50, 15]	τε τὴν σκηνὴν αὐτῆς καὶ	ἐν	τῇ νηὶ τῇ στρατηγίδι, ἐφ´
[50, 9]	Μέσσιος· καὶ αὐτὸν καίπερ τῶν	ἐν	τῇ Περουσίᾳ πρότερον ἁλόντων ὄντα
[50, 2]	τὸ βουλευτήριον ἐσῆλθεν οὔθ´ ὅλως	ἐν	τῇ πόλει διῃτήθη, ἀλλά τινα
[50, 8]	μὲν ἧτταν οἱ παῖδες οἱ	ἐν	τῇ Ῥώμῃ ὄντες προεμαντεύσαντο (δίχα
[50, 32]	οὔτε ἐν τῷ πρόσπλῳ οὔτε	ἐν	τῇ συμμίξει ἐνεχρόνιζον, ἀλλ´ ὑποδραμόντες
[50, 32]	ἐμβαλόντες, οὐκέτ´ ἐξ ἴσου σφίσιν	ἐν	τῇ συνέρξει ἠγωνίζοντο. ~ἀγχωμάλου οὖν
[50, 27]	ἴσθ´ ὅτι νῦν πᾶσαν αὐτὴν	ἐν	τῇ τοῦ βίου μεταβολῇ διέφθαρκεν.
[50, 8]	τε ὀχὸς ὁ τοῦ Διὸς	ἐν	τῇ τῶν Ῥωμαίων ἱπποδρομίᾳ συνετρίβη,
[50, 27]	Πραάσπων ἀποκεχώρηκε, πλείστους δὲ καὶ	ἐν	τῇ φυγῇ προσαποβέβληκεν. ὥστ´ εἰ
[50, 35]	ἐσπαράττοντο. μόνοι τε ἀνεκτῶς, ὡς	ἐν	τοιούτοις παθήμασιν, ἀπήλλαξαν ὅσοι, πρίν
[50, 1]	τά τε δωρηθέντα σφίσι, καὶ	ἐν	τοῖς μάλιστα ὅτι τὸν Καισαρίωνα
[50, 30]	φύσει πᾶν τὸ ἀνθρώπειον, ὅταν	ἐν	τοῖς πρώτοις ἀγῶσι σφαλῇ, καὶ
[50, 18]	θαλάσσῃ αὐτὸς νενίκηκεν. ἀμέλει καὶ	ἐν	τοῖς Φιλίπποις ἐν τῷ αὐτῷ
[50, 34]	αὐτὴν ἐκκαίει. ὡς οὖν καὶ	ἐν	τούτῳ ἥττους ἐγίγνοντο, τά τε
[50, 31]	χαλεπῶς κρατήσων ὅτι ὑετός τε	ἐν	τούτῳ λάβρος καὶ ζάλη πολλὴ
[50, 8]	δ´ ὄλεθρον εἰκών τις αὐτοῦ	ἐν	τῷ Ἀλβανῷ παρὰ τῷ Διὶ
[50, 8]	ἐπόνησεν, ὥστε καὶ τρόπαιόν τι	ἐν	τῷ Ἀουεντίνῳ ἑστὸς καὶ νίκης
[50, 18]	ἀμέλει καὶ ἐν τοῖς Φιλίπποις	ἐν	τῷ αὐτῷ ἀγῶνι ἐγὼ μὲν
[50, 29]	παραφράγματα προσμῖξαι. ἄν τε γὰρ	ἐν	τῷ αὐτῷ καθάπερ ἐμπεπηγυῖαι αἱ
[50, 5]	ἐκείνου καλεῖσθαι, στρατιώτας τε Ῥωμαίους	ἐν	τῷ δορυφορικῷ ἔχειν, καὶ τὸ
[50, 12]	καὶ ἐν τῷ χειμῶνι, καὶ	ἐν	τῷ θέρει πολὺ μᾶλλον, ἐπιέσθησαν.
[50, 10]	καὶ κατεσφάγη, κύων τε κύνα	ἐν	τῷ ἱπποδρόμῳ παρ´ αὐτὴν τὴν
[50, 5]	ὁπότε τι ὀμνύοι, ποιεῖσθαι τὸ	ἐν	τῷ Καπιτωλίῳ δικάσαι. ~τῇ μὲν
[50, 5]	ἐπιχρύσου δίφρου τε ὁμοίου καὶ	ἐν	τῷ κοινῷ ἑωρᾶτο. συνεγράφετό τε
[50, 2]	σφίσιν ἐπιστέλλοντες, τὰ δὲ καὶ	ἐν	τῷ κοινῷ λέγων μὲν ὁ
[50, 12]	οὐδὲν ἔργον τῶν νεῶν τούτων	ἐν	τῷ κόλπῳ γενόμενον εἰπεῖν, καὶ
[50, 12]	εἴσω τῆς Ἀμπρακικῆς τῆς τε	ἐν	τῷ μέσῳ αὐτῶν, ἐν ᾧ
[50, 0]	~Τάδε ἔνεστιν	ἐν	τῷ πεντηκοστῷ τῶν Δίωνος Ῥωμαϊκῶν.
[50, 27]	παρέξοντα. ἦν μὲν γὰρ οὐδὲ	ἐν	τῷ πρὶν ἄξιός τινος, ὥς
[50, 32]	τὴν ἐν χερσὶ μάχην, οὔτε	ἐν	τῷ πρόσπλῳ οὔτε ἐν τῇ
[50, 33]	ἀπεωθοῦντο αὐτούς, ὅ τι ποτὲ	ἐν	τῷ τοιούτῳ φιλεῖ δρᾶσθαι μηχανώμενοι.
[50, 12]	οὐχ ἥκιστα τῇ νόσῳ καὶ	ἐν	τῷ χειμῶνι, καὶ ἐν τῷ
[50, 20]	παραλελύκασι καὶ ὥσπερ τινὰ αἰχμάλωτον	ἐν	φρουρᾷ ἔχουσι, καὶ τούς τε
[50, 32]	ἀλκὴν φοβούμενοι δὲ καὶ τὴν	ἐν	χερσὶ μάχην, οὔτε ἐν τῷ
[50, 4]	τάς τε χλαμύδας ὡς καὶ	ἐν	χερσὶν ὄντος αὐτοῦ μετημπίσχοντο, καὶ
[50, 33]	ἑκάστῃ νηὶ καὶ ἕκαθεν καὶ	ἐν	χρῷ ἐμαχέσαντο, ὥστε καὶ ποικιλώτατον
[50, 12]	τοῦ πορθμοῦ κατὰ τὸ ἱερόν,	ἐν	χωρίῳ ὁμαλῷ μὲν καὶ πλατεῖ,
[50, 19]	οὐκ ἠθέλησα τῷ πεζῷ προαποκινδυνεῦσαι,	ἐν	ᾧ δὴ δοκοῦσι τρόπον τινὰ
[50, 12]	ἐδέχοντο) κατέλαβε τὸ χωρίον τοῦτο	ἐν	ᾧ νῦν ἡ Νικόπολίς ἐστι,
[50, 12]	τε ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν,	ἐν	ᾧ οἱ λιμένες οἱ πρὸς
[50, 12]	Ἀντώνιον, ἀλλὰ πρὸς τὸ Ἄκτιον,	ἐν	ᾧ τὸ πλεῖον αὐτῷ τοῦ
[50, 3]	τό τε σῶμα τὸ ἑαυτοῦ	ἔν	τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ καὶ σὺν
[50, 10]	αὐτὸ πεποιηκέναι· πᾶσι γὰρ τοῖς	ἔν	τε τῇ Ἰταλίᾳ αὐτῶν οὖσι
[50, 11]	πρὸς τοῖς ἐκείνου μᾶλλον ἢ	ἔν	τε τῇ Ἰταλίᾳ καὶ πρὸς
[50, 18]	καὶ ἐκεῖνοι ἰσχὺν ἔχουσιν, ἀλλ´	ἔν	τε τῷ ὁπλιτικῷ καὶ κατὰ
[50, 22]	κατακτησόμενοι, σπουδάσωμεν, ὦ ἄνδρες στρατιῶται,	ἔν	τε τῷ παραχρῆμα κρατῆσαι καὶ
[50, 8]	ἀμφοτέρωθεν ὁμοίως ἦν, καὶ ἔμελλον	ἔν	τε τῷ τότε παρόντι πολλοὶ
[50, 21]	ὁμοφρονούντων μὲν ἡμῶν καὶ καθ´	ἓν	πάντα πραττόντων οὐδαμῇ οὐδαμῶς κρείττων
[50, 17]	εἰπεῖν· ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦθ´	ἓν	τῶν πρὸς τὸ τοῦ πολέμου
[50, 26]	ὑμέτερα ἐδωρήσατο, μήτε δι´ ἄλλο	μηδὲν	ἐθελῆσαι αὐτῷ πολεμῆσαι. αἴτιον δὲ
[50, 22]	μέγα μὲν γὰρ καὶ τὸ	μηδὲν	μήθ´ ὑβριστικὸν μήτε πλεονεκτικὸν ἐλαττωθέντας
[50, 11]	συμπράξωσιν αὐτῷ, τοὺς δ´ ὅπως	μηδὲν	μονωθέντες νεοχμώσωσι, τό τε μέγιστον
[50, 25]	ἢ τῶν θεῶν τῶν προγονικῶν	μηδὲν	προτιμῶντα, τὴν δ´ ἄνθρωπον ἐκείνην
[50, 27]	ἡμᾶς τοὺς ὁμοφύλους ὑπὲρ τῶν	μηδέν	σφισι προσηκόντων, ἄλλως τε καὶ
[50, 20]	ὕπατοι καὶ ἄλλοι τινές, ἵνα	μηδὲν	τοιοῦτο ψηφίσωνται; ἀλλ´ ὑπό τε
[50, 27]	τοὺς συμμάχους; καὶ τίς οὐκ	οἶδεν	ὅπως τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας ἔδησε;
[50, 20]	τετολμημένα καταλέξω, τίς μὲν οὐκ	οἶδεν	ὅτι κοινωνὸς ἐγὼ καὶ συνάρχων
[50, 28]	ἄξιόν ἐστι ποιεῖσθαι. καίτοι μεῖζον	οὐδὲν	ἂν ἄλλο φήσαιμι ὑμῖν προκεῖσθαι
[50, 18]	ἦσαν, ἀλλ´ ὑπό γε τούτων	οὐδὲν	ἂν οὔτε ταῖς ἐμβολαῖς οὔτε
[50, 20]	πρὸς τοὺς ἄλλους, πρὸς οὓς	οὐδὲν	αὐτῷ συμβόλαιόν ἐστι, ποιήσειεν; ~καὶ
[50, 21]	πλείονας ὑμῶν πεποίηται) ἐμοὶ δ´	οὐδὲν	αὐτῷ τοιοῦτον ἐπήγγελκε, καίτοι καὶ
[50, 18]	περὶ οὗ τὰ μὲν ἄλλα	οὐδὲν	δέομαι καθ´ ἕκαστον ἀκριβῶς εἰπεῖν,
[50, 6]	πόλεμον ἐψηφίσαντο, τῷ δ´ Ἀντωνίῳ	οὐδὲν	δῆθεν τοιοῦτον ἐπήγγειλαν, εὖ γε
[50, 9]	μὲν τῷ ἔτει ἐκείνῳ πλέον	οὐδὲν	ἐγένετο. ὅ τε γὰρ Καῖσαρ
[50, 12]	ἐλαίῳ ἐπαληλιμμέναις χρησάμενος· ἔχω δ´	οὐδὲν	ἔργον τῶν νεῶν τούτων ἐν
[50, 2]	μερίδος ὄντες, ὑπάτευσαν. τότε γὰρ	οὐδὲν	ἔτ´ ἐπεκρύψαντο, ἀλλ´ ἄντικρυς ἐπολεμώθησαν.
[50, 19]	ἡμῖν ἤρτηται· κἂν τούτῳ περιγενώμεθα,	οὐδὲν	ἔτι δεινὸν οὐδ´ ὑπὸ τῶν
[50, 10]	μελλήσαντές τε ἐπὶ τούτῳ κινηθήσεσθαι	οὐδὲν	ἔτι νεοχμῶσαι ἐτόλμησαν, ἀλλ´ ἀμαχεὶ
[50, 30]	ἂν καὶ τήμερον αὐτοὺς νικήσωμεν,	οὐδὲν	ἔτι πρᾶγμα ἕξομεν. ἄλλως τε
[50, 32]	ὅτι τοὺς {μὲν} προσιόντας σφίσιν	οὐδὲν	κακουργεῖν ἐδύναντο, οἱ δὲ ὅτι,
[50, 1]	Καίσαρι ἡσύχαζε καὶ ὁ Πάρθος	οὐδὲν	παρεκίνει, καὶ ἐκεῖνοι φανερῶς ἐπ´
[50, 28]	διὰ τὸ πλῆθος αὐτῶν; ἀλλ´	οὐδὲν	πλῆθος σωμάτων ἀρετῆς κρατεῖ. διὰ
[50, 26]	καὶ τῆς παρ´ ἡμῶν φιλανθρωπίας	οὐδὲν	προτιμᾷ, τῇ δὲ γυναικὶ δουλεύων
[50, 14]	τύχην ἀπαντήσαντός οἱ οὐ μόνον	οὐδὲν	τῆς νίκης ἀπώνητο, ἀλλὰ καὶ
[50, 13]	Κλεοπάτρᾳ μετέστη, καὶ χρήσιμος μὲν	οὐδὲν	τῷ Καίσαρι ἐγένετο (νοσήσας γὰρ
[50, 2]	δὲ ὧδε. ὁ μὲν Δομίτιος	οὐδὲν	φανερῶς, ὥς γε καὶ συμφορῶν
[50, 1]	τοῖς μάλιστα ὅτι τὸν Καισαρίωνα	ἐπωνόμαζεν	οὕτω καὶ ἐς τὸ τοῦ
[50, 9]	οὐχ ὅτι τι γενήσεσθαί σφων	ἐνόμιζεν	(ὁ γοῦν Ἀντώνιος πολλά τε
[50, 33]	πολλοὶ {τε} ἑκάστῃ νηὶ καὶ	ἕκαθεν	καὶ ἐν χρῷ ἐμαχέσαντο, ὥστε
[50, 7]	τῷ δήμῳ ἀποδώσειν. μόλις τε	δῆθέν	τινες ἔπεισαν αὐτὸν ἕκτῳ μηνὶ
[50, 6]	ἐψηφίσαντο, τῷ δ´ Ἀντωνίῳ οὐδὲν	δῆθεν	τοιοῦτον ἐπήγγειλαν, εὖ γε εἰδότες
[50, 12]	τε ἐν αὐτῷ ἐποιήσατο καὶ	ἐκεῖθεν	ὁρμώμενος ἐπὶ τὸ Ἄκτιον ἐπέπλει.
[50, 2]	μὲν οὔτε ἐς τὸ βουλευτήριον	ἐσῆλθεν	οὔθ´ ὅλως ἐν τῇ πόλει
[50, 12]	καὶ ἐν αὐτῷ ἐπὶ μετεώρου,	ὅθεν	ἐπὶ πάντα ὁμοίως τῆς τε
[50, 19]	ἢ θαρσῆσαι ἐξ ὧν ἔπταισεν.	ὅθεν	που καὶ ἐγὼ ταῦτα λογιζόμενος
[50, 6]	τῆς πατρίδος, μηδενὸς αὐτῷ δεινοῦ	οἴκοθεν	ἰδίᾳ συμβάντος, ἀνείλετο. ἥ τε
[50, 2]	δίφρου ἀρχικοῦ ἱζήσας, πολλὰ μὲν	αὐτόθεν	ἐκ τῆς ἕδρας καὶ μέτρια
[50, 8]	ἁγιωτάτους ἐπέπτετο, καὶ τέλος, ἐπειδὴ	πανταχόθεν	ἀπηλαύνετο, ἐπί τε τοῦ ναοῦ
[50, 6]	ἀμφοτέρων σπουδῇ συνήγετο καὶ χρήματα	ἁπανταχόθεν	συνελέγετο, τά τε ἐμπολέμια πάντα
[50, 11]	κράτιστον τῶν Ῥωμαίων ὁμογνωμονοῦν ἔχοι.	κἀντεῦθεν	τακτόν τε τῶν οἰκετῶν ἀριθμὸν
[50, 19]	πᾶσα ἡ τοῦ πολέμου ῥοπὴ	ἐντεῦθεν	ἐκ τοῦ ναυτικοῦ ἀμφοτέροις ἡμῖν
[50, 32]	τὰς κώπας συναράσσοντες, οἱ δὲ	ἄνωθεν	αὐτοὺς καὶ πέτραις καὶ μηχανήμασι
[50, 18]	προσέτι καὶ ἀπὸ τῶν πύργων	ἄνωθεν	αὐτῶν ἐφικνουμένων, δυνήσεταί τίς σφισι
[50, 12]	ἐπί τε τοῦ στόματος πύργους	ἑκατέρωθεν	ἐπῳκοδόμησαν καὶ τὸ μέσον ναυσὶ
[50, 8]	τε τῷ τότε παρόντι πολλοὶ	ἑκατέρωθεν	φθαρήσεσθαι, καὶ ἔπειτα τοῦ κρατήσαντος
[50, 13]	ἱππικὸν περὶ τὸν κόλπον περιπέμψας	ἀμφοτέρωθεν	αὐτῷ προσήδρευεν. ὁ οὖν Καῖσαρ
[50, 8]	Ῥωμαῖοί τε γὰρ τὸ προμαχόμενον	ἀμφοτέρωθεν	ὁμοίως ἦν, καὶ ἔμελλον ἔν
[50, 35]	τὰ ὅπλα ἐτιτρώσκοντο ὑπὸ τῶν	πόρρωθεν	βαλλόντων, οἱ δὲ ἐς τὴν
[50, 34]	χυτρίδας ἀνθράκων καὶ πίττης πλήρεις	πόρρωθεν	μηχαναῖς ἐπερρίπτουν· οἱ δὲ ταῦτά
[50, 29]	ἀναρρηγνύναι, ἐξέσται δὲ καὶ μηχαναῖς	πόρρωθεν	τιτρώσκειν, ἐξέσται δὲ καὶ πυρφόροις
[50, 25]	αὐτῶν; τίς δ´ οὐκ ἂν	στενάξειεν	ἀκούων ἱππέας καὶ βουλευτὰς Ῥωμαίων
[50, 16]	πεπορισμένα οὔτ´ ἂν ἐπὶ πολὺ	ἐξαρκέσειεν	ἄν, καὶ τοὺς συνεσενηνοχότας αὐτὰ
[50, 20]	οὓς οὐδὲν αὐτῷ συμβόλαιόν ἐστι,	ποιήσειεν;	~καὶ μὴν εἰ δεῖ τι
[50, 24]	τὰ ἧττον δίκαια προελόμενος κρατήσειν	ἐλπίσειεν,	ἔχομεν, ὅμως πολὺ μᾶλλον ἐπὶ
[50, 29]	τολμήσωσιν, οὔτ´ ἂν διώκουσαί τινα	καταλάβοιεν	οὔτ´ ἂν τραπεῖσαι ἐκφύγοιεν, ἀργόταται
[50, 29]	τινα καταλάβοιεν οὔτ´ ἂν τραπεῖσαι	ἐκφύγοιεν,	ἀργόταται μὲν ὑπὸ τῆς βαρύτητος
[50, 32]	αὐτῶν, κρείττους ἐγίγνοντο, εἰ δ´	ἁμάρτοιεν,	τρωθέντων ἄν σφισι τῶν σκαφῶν
[50, 32]	σιδηρᾶς ἐπερρίπτουν. καὶ εἰ μὲν	ἐπιτύχοιεν	αὐτῶν, κρείττους ἐγίγνοντο, εἰ δ´
[50, 21]	νῦν πολέμιον ἔχειν προσποιεῖται, τοιαῦτα	δέδρακεν,	ἥκιστα ἂν ὑμῶν ἀπόσχοιτο, οἷς
[50, 27]	μὲν ἐν ταῖς μάχαις πολίτας	ἀπολώλεκεν,	αἴσχιστα δὲ ἀπὸ τῶν Πραάσπων
[50, 16]	οἰκειοτέρους ἡμῖν ἢ τοῖς λαβοῦσι	πεποίηκεν	εἶναι, ὥστε μήτ´ ἄλλως εὐνοϊκῶς
[50, 17]	ἐμαυτοῦ λόγον αὐτὴ ἡ χρεία	πεποίηκεν,	ἵν´ ἔτι μᾶλλον εἰδῆτε τοῦθ´,
[50, 18]	οὔτε ἐν τῇ θαλάσσῃ αὐτὸς	νενίκηκεν.	ἀμέλει καὶ ἐν τοῖς Φιλίπποις
[50, 27]	δὲ καὶ ἐν τῇ φυγῇ	προσαποβέβληκεν.	ὥστ´ εἰ μὲν γελοίως πως
[50, 27]	ἔλαττον αὐτοῦ ἠνέγκατο (ταῦτα γὰρ	μεμελέτηκεν)	ἐπειδὴ δὲ ὅπλων καὶ μάχης
[50, 27]	ἐν τῇ τοῦ βίου μεταβολῇ	διέφθαρκεν.	ἀδύνατον γάρ ἐστι βασιλικῶς τέ
[50, 2]	Καῖσαρ ἑκών τε αὐτοὺς ἐκπεπομφέναι	ἔφασκεν,	ἵνα μὴ καὶ ὡς ἀδικῶν
[50, 11]	ἀθρόᾳ τῇ παρασκευῇ τὸν Ἰόνιον	διέβαλεν.	~ἦγε δὲ αὐτοὺς οὐκ ἐς
[50, 9]	δύναμιν προεπιδείξας. τῷ τε Ἀντωνίῳ	ἐπέστειλεν	ὅπως ἢ ἀναχωρήσῃ ἀπὸ τῆς
[50, 7]	εἰ καὶ τὰ μάλιστα μὴ	ἔμελλεν	αὐτὸ πράξειν, ἀλλ´ ὡς πάντῃ
[50, 18]	στρατηγοῦντος αὐτῶν. περὶ οὗ τὰ	μὲν	ἄλλα οὐδὲν δέομαι καθ´ ἕκαστον
[50, 35]	πρίν τινι αὐτῶν συνενεχθῆναι, οἱ	μὲν	ἀλλήλους οἱ δὲ καὶ αὑτοὺς
[50, 18]	ἐκράτησα ἐκεῖνος δὲ ἡττήθη. τοσοῦτον	μὲν	ἀλλήλων διαφέρομεν, τὰ δὲ δὴ
[50, 17]	τε καὶ τοιούτοις οὖσιν ὤκνησα	μὲν	ἄλλως αὐτὸς περὶ ἐμαυτοῦ σεμνόν
[50, 21]	ἡμῖν ἐργάσηται, οὐδ´ ἵνα τοῖς	μὲν	ἄλλως τοῖς δὲ ἄλλως, ἄν
[50, 18]	δὴ καὶ πλησιάσειέ τις, πῶς	μὲν	ἂν οὐχ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ
[50, 7]	ἔρρωντο, καὶ ὁ Ἀντώνιος τοῦτο	μὲν	ἀντώμοσε τοῖς ἑαυτοῦ στρατιώταις ἀκηρυκτὶ
[50, 8]	γενόμενοι μηδενὸς κελεύσαντος, καὶ οἱ	μὲν	Ἀντωνιείους οἱ δὲ Καισαρείους σφᾶς
[50, 11]	τοῦ δὲ δὴ ἦρος ὁ	μὲν	Ἀντώνιος οὐδαμῇ ἐκινήθη (οἵ τε
[50, 34]	ἐς αὐτὸ ἐσεπήδων, καὶ τὰ	μὲν	ἀπέκοπτον τὰ δὲ διεφόρουν· καὶ
[50, 35]	παθεῖν, ἢ καὶ ἡμίκαυτοι, οἱ	μὲν	ἀπορριπτοῦντες τὰ ὅπλα ἐτιτρώσκοντο ὑπὸ
[50, 2]	ἐπὶ δίφρου ἀρχικοῦ ἱζήσας, πολλὰ	μὲν	αὐτόθεν ἐκ τῆς ἕδρας καὶ
[50, 6]	ὑπ´ ἐκεῖνον οὔσῃ γειτνιῶντες, οἱ	μὲν	αὐτοὶ οἱ δὲ δι´ ἑτέρων.
[50, 18]	οὔτε ταῖς προσβολαῖς ἐκακούργησαν· τὸ	μὲν	γὰρ ἡ παχύτης τῶν ξύλων,
[50, 12]	γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν. ἤδη	μὲν	γὰρ ἤκουσα ὅτι καὶ τριήρεις
[50, 22]	καὶ ὧν τευξόμεθα κρατήσαντες. μέγα	μὲν	γὰρ καὶ τὸ μηδὲν μήθ´
[50, 26]	πρὸς τὸν Ἀντώνιον προσφέρεσθαι· ἐκείνην	μὲν	γὰρ καὶ ὑπὸ τοῦ ἀλλοφύλου
[50, 29]	ἀρεταῖς ἡμῶν εἶναι νομίζετε. ποία	μὲν	γὰρ ναῦς αὐτὴ καθ´ ἑαυτὴν
[50, 10]	ἕτερον ναὸν Ἐλπίδος ἔφθειρεν. ἔδοξαν	μὲν	γὰρ οἱ ἐξελεύθεροι αὐτὸ πεποιηκέναι·
[50, 23]	πολὺ τῶν ἐναντίων ὑπερέχοντα (τριήρεις	μὲν	γὰρ ὀλίγας, τετρήρεις δὲ καὶ
[50, 24]	διαβεβηκότων, ἐς Βρεττανίαν πεπεραιωμένων. πῶς	μὲν	γὰρ οὐ μέγα ἂν ἀλγήσειαν
[50, 27]	ῥοπὴν τῷ πολέμῳ παρέξοντα. ἦν	μὲν	γὰρ οὐδὲ ἐν τῷ πρὶν
[50, 25]	ὑπαρχούσης ἡμῖν εὐδαιμονίας παραχωρῆσαι; ~τίς	μὲν	γὰρ οὐκ ἂν ὀδύραιτο ὁρῶν
[50, 34]	ἐκ τοῦ στρατοπέδου μετεπέμψατο. πρότερον	μὲν	γὰρ οὐκ ἠθέλησεν αὐτῷ, ὅπως
[50, 27]	πρὸς τὴν Γαλατίαν ᾔει. μέχρι	μὲν	γὰρ πλουτήσειν ἀκινδύνως ἤλπιζον, καὶ
[50, 34]	αὖ εἶδος μάχης συνηνέχθη. οἱ	μὲν	γὰρ πολλαχῇ ἅμα προσπλέοντές τισι
[50, 4]	δὲ παντὸς μᾶλλον ἀπέδειξαν. τοῖς	μὲν	γὰρ συνεξεταζομένοις οἱ τήν τε
[50, 33]	ὁμοίως τὸν ἀγῶνα γενέσθαι. οἱ	μὲν	γὰρ τά τε κάτω τῶν
[50, 12]	ἢ πρὸς μάχην προκαλουμένου (τὴν	μὲν	γὰρ τῇ πίστει τὴν δὲ
[50, 35]	τὰ δεινότατα αὐτοῖς ἐπεγένετο. οἱ	μὲν	γὰρ ὑπὸ τοῦ καπνοῦ, καὶ
[50, 27]	τῇ φυγῇ προσαποβέβληκεν. ὥστ´ εἰ	μὲν	γελοίως πως ὀρχεῖσθαι καὶ κορδακίζειν
[50, 26]	ἐπ´ ἐκείνῃ ψηφισθέντων μεταγνώσεται. διὰ	μὲν	δὴ ταῦτα οὐδένα αὐτῷ πόλεμον
[50, 1]	δῆμος ὁ τῶν Ῥωμαίων τῆς	μὲν	δημοκρατίας ἀφῄρητο, οὐ μέντοι καὶ
[50, 2]	ἐπολεμώθησαν. ἐπράχθη δὲ ὧδε. ὁ	μὲν	Δομίτιος οὐδὲν φανερῶς, ὥς γε
[50, 32]	τῇ αὐτῇ νηὶ προσπίπτουσαι αἱ	μὲν	ἔδρων ὅσα ἐδύναντο, αἱ δὲ
[50, 7]	τὰ πράγματα καταστήσηται. καὶ ὁ	μέν,	εἰ καὶ τὰ μάλιστα μὴ
[50, 32]	αὖθις ἐξαίφνης ἐνέβαλλον, ἢ τοὺς	μὲν	εἴων ἐπ´ ἄλλους δὲ ἐτρέποντο,
[50, 11]	διετέλεσαν (ὁ γὰρ Καῖσαρ ἐξανήχθη	μὲν	ἐκ τοῦ Βρεντεσίου καὶ ἔπλευσε
[50, 18]	ἐν τῷ αὐτῷ ἀγῶνι ἐγὼ	μὲν	ἐκράτησα ἐκεῖνος δὲ ἡττήθη. τοσοῦτον
[50, 6]	ὑπὸ τοῦ Ἀντωνίου ἀποικισθέντας, τὰ	μὲν	ἐκφοβήσας ἅτε ὀλίγους ὄντας, τὰ
[50, 5]	ταῖς πόλεσιν, ἢ καὶ ἐκείνη	μὲν	ἐν δίφρῳ τινὶ ἐφέρετο, ὁ
[50, 9]	ἐκ μετοπώρου ἦν) ἀναπλεύσας αὐτὸς	μὲν	ἐν Πάτραις παρεχείμασεν, τοὺς δὲ
[50, 27]	καὶ μίαν στρατείαν πεποιημένος παμπόλλους	μὲν	ἐν ταῖς μάχαις πολίτας ἀπολώλεκεν,
[50, 26]	πολεμῆσαι. αἴτιον δὲ ὅτι πρῶτον	μὲν	ἐνόμιζον οὐ τὸν αὐτὸν δεῖν
[50, 20]	ἐκείνῳ ἐστίν, ἀπεστέρημαι, καὶ ἰδιώτης	μὲν	ἐξ ἡγεμόνος ἄτιμος δὲ ἐξ
[50, 32]	ἐῴκεσαν οἱ μὲν ἱππεῦσι τοτὲ	μὲν	ἐπελαύνουσι τοτὲ δὲ ἐξαναχωροῦσι διὰ
[50, 31]	καὶ πᾶν αὐτὸ συνετάραξε, τούτου	μὲν	ἐπέσχε, παμπόλλους δὲ καὶ αὐτὸς
[50, 33]	ἐκ θαλάσσης πολιορκουμέναις. οὕτως οἱ	μὲν	ἐπιβῆναί τε τῶν σκαφῶν ὥσπερ
[50, 32]	χεῖρας σιδηρᾶς ἐπερρίπτουν. καὶ εἰ	μὲν	ἐπιτύχοιεν αὐτῶν, κρείττους ἐγίγνοντο, εἰ
[50, 24]	ἀληθέστερον εἰπεῖν ἔχοι; καὶ τὰ	μὲν	ἑρπετὰ καὶ τἆλλα θηρία ὥσπερ
[50, 34]	δὲ διεφόρουν· καὶ αὐτὰ οἱ	μὲν	ἐς τὴν θάλασσαν οἱ δὲ
[50, 8]	ἔνδον συνέχεε, καὶ βύας πρῶτον	μὲν	ἐς τὸν τῆς Ὁμονοίας ναόν,
[50, 32]	τούτου ἐπλεονέκτουν τε ἀλλήλων, οἱ	μὲν	ἔς τε τοὺς ταρσοὺς τῶν
[50, 25]	τῶν ἠπείρων τινὰ κεχαρισμένον; ἄπιστα	μὲν	εὖ οἶδ´ ὅτι καὶ θαυμαστὰ
[50, 25]	καὶ βαρβαρικὰ ἐζηλωκότα, καὶ ἡμῶν	μὲν	ἢ τῶν νόμων ἢ τῶν
[50, 19]	εὑρήσει. τὸ δ´ ὅλον, πόστην	μὲν	ἡ Σικελία μερίδα τῆς ἄλλης
[50, 6]	τόνδε τὸν πόλεμον συνήρατο. Καίσαρι	μὲν	ἥ τε Ἰταλία (πάντας γὰρ
[50, 26]	ἐκείνης τῆς καταράτου μεμάγευται) τῆς	μὲν	ἡμετέρας εὐεργεσίας καὶ τῆς παρ´
[50, 29]	αἱ νῆες αὐτῶν μένωσιν, ἐξέσται	μὲν	ἡμῖν τοῖς ἐμβόλοις αὐτὰς ἀναρρηγνύναι,
[50, 21]	γὰρ ἀγνοεῖ γε ὅτι ὁμοφρονούντων	μὲν	ἡμῶν καὶ καθ´ ἓν πάντα
[50, 17]	ἐν αὐτοῖς ἐξήτασμαι, καὶ πολλὰ	μὲν	ἤρχθην πολλὰ δὲ ἦρξα, ἀφ´
[50, 13]	προσήδρευεν. ὁ οὖν Καῖσαρ αὐτὸς	μὲν	ἡσύχαζε καὶ οὐδένα ἔτι κίνδυνον
[50, 8]	τῷ δὲ δὴ Ἀντωνίῳ τὴν	μὲν	ἧτταν οἱ παῖδες οἱ ἐν
[50, 2]	καί πῃ καὶ ἀνταπελογοῦντο, τὰ	μὲν	ἰδίᾳ σφίσιν ἐπιστέλλοντες, τὰ δὲ
[50, 32]	οἱ ἐπιβάται· καὶ ἐῴκεσαν οἱ	μὲν	ἱππεῦσι τοτὲ μὲν ἐπελαύνουσι τοτὲ
[50, 28]	μᾶλλον ἢ ναυμαχεῖν ἴσασιν. ἐγὼ	μὲν	καὶ αἰσχύνομαι ὅτι πρὸς τοιούτους
[50, 9]	ῥᾷον εὐπορῶσι. κἀν τούτῳ ἦλθον	μὲν	καὶ ἐθελονταὶ παρ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν
[50, 16]	δέ που καὶ αὐτοὶ ὅσον	μὲν	καὶ οἷον ναυτικὸν ἔχομεν, ὅσους
[50, 12]	τὸ ἱερόν, ἐν χωρίῳ ὁμαλῷ	μὲν	καὶ πλατεῖ, ἐμμαχέσασθαι δὲ ἢ
[50, 22]	που διαφέρομεν ἀλλήλων ὥσθ´ ὁ	μὲν	καὶ ὑμῶν μοναρχῆσαι ἐπιθυμεῖ, ἐγὼ
[50, 21]	ἐψηφισμένοις ὑπ´ αὐτοῦ τεκμαίρεσθαι, ὑμῖν	μὲν	καὶ φανερῶς ἀπειλεῖ (πολεμίους γοῦν
[50, 1]	σκήψεις αἵδε αὐτοῖς ἐγένοντο. Ἀντώνιος	μὲν	Καίσαρι ἐπεκάλει ὅτι τόν τε
[50, 32]	τοῦ μὴ τιτρώσκεσθαι· καὶ εἰ	μὲν	κατέδυσάν τινα, εἰ δὲ μή,
[50, 33]	ἐπαναβαίνοντες ἐπὶ τὰ καταστρώματα τοὺς	μὲν	κατέσπων ἀντιλαμβανόμενοι τοὺς δὲ ἐώθουν,
[50, 1]	διειληχότες, καὶ τὰ λοιπὰ τῷ	μὲν	λόγῳ κοινὰ νομίζοντες, τῷ δὲ
[50, 34]	αὐτῶν ἐκείνων αὐξανόμενον. καὶ μέχρι	μὲν	μέρος τι νεὼς ἐκαίετο, προσίσταντό
[50, 34]	ἀντίπαλον ναῦν προσαρτήσαντές σφισι μάλιστα	μὲν	μετεκβῶσιν ἐς αὐτήν, εἰ δὲ
[50, 2]	καὶ ἐν τῷ κοινῷ λέγων	μὲν	ὁ Καῖσαρ γράφων δὲ ὁ
[50, 28]	ἤπειρον οἰκοῦντας νικᾶν εἰώθαμεν, οἶδε	μὲν	ὁ Σκιπίων ἐκεῖνος ὁ Ἀσιατικός,
[50, 32]	ἐπονοῦντο δὲ καὶ ἔκαμνον τοῖς	μὲν	οἵ τε κυβερνῆται καὶ οἱ
[50, 16]	μὴν καὶ τὰ χρήματα ἐκείνοις	μὲν	ὀλίγα καὶ ταῦτα ἐκ συντελείας
[50, 21]	οὖν αὐτῷ βούλεται τὸ τὰ	μὲν	ὅπλα πᾶσιν ὁμοίως ἡμῖν ἐπιφέρειν,
[50, 11]	ἐς τὸ Βρεντέσιον συνήγαγε, τοὺς	μὲν	ὅπως τι συμπράξωσιν αὐτῷ, τοὺς
[50, 8]	ταῦτ´ οὖν οἱ Ῥωμαῖοι τὰ	μὲν	ὁρῶντες τὰ δ´ ἀκούοντες, ἀνεμιμνήσκοντο
[50, 17]	δὲ ἦρξα, ἀφ´ ὧν τοῦτο	μὲν	ὅσα τε καὶ οἷα χρὴ
[50, 5]	τε αὐτῇ καὶ συνεπλάττετο, αὐτὸς	μὲν	Ὄσιρις καὶ Διόνυσος ἐκείνη δὲ
[50, 32]	βαπτίζοντες· καὶ ἠλαττοῦντο αὖ οἱ	μὲν	ὅτι τοὺς {μὲν} προσιόντας σφίσιν
[50, 13]	συνόντων οἱ ἠπείχθη. καὶ ἦλθε	μὲν	οὐ πολλῷ ὕστερον, οὐ μέντοι
[50, 13]	τῇ Κλεοπάτρᾳ μετέστη, καὶ χρήσιμος	μὲν	οὐδὲν τῷ Καίσαρι ἐγένετο (νοσήσας
[50, 4]	πᾶσαν ἀφείλοντο· πολέμιόν τε λόγῳ	μὲν	οὐκ ἀπέφηναν, φοβηθέντες τοὺς συνόντας
[50, 20]	ἡμᾶς αὐτοῖς τετολμημένα καταλέξω, τίς	μὲν	οὐκ οἶδεν ὅτι κοινωνὸς ἐγὼ
[50, 10]	καὶ ἄκοντες αὐτὸ συνεσήνεγκαν. ἔδοξε	μὲν	οὖν διὰ ταῦθ´ ὑπὸ τῶν
[50, 8]	καὶ πολλὰ κακώσας ἐκεραυνώθη. ταῦτα	μὲν	οὖν ἐπὶ πάντας αὐτοὺς ἔφερε·
[50, 6]	ἐν τῷ Καπιτωλίῳ δικάσαι. ~τῇ	μὲν	οὖν Κλεοπάτρᾳ διὰ ταῦτα τὸν
[50, 12]	τριήρεις ἐπὶ βυρσῶν διαγαγεῖν. τοῦτο	μὲν	οὖν οὕτω λέγεται γενέσθαι, τὸ
[50, 2]	τοῦ πολέμου δόξαι ἐθελήσας, τότε	μὲν	οὔτε ἐς τὸ βουλευτήριον ἐσῆλθεν
[50, 14]	πρώτῃ προσβολῇ τρεψάμενος αὐτὸν ἐπεδίωξε	μὲν,	οὐχ εἷλε δέ· τοῦ γὰρ
[50, 32]	~καὶ οὕτω συμπεσόντες ἐναυμάχησαν, πολλὰ	μὲν	παρακελεύσματα ἐν ἑαυτοῖς ἑκάτεροι καὶ
[50, 31]	εἶπε. καὶ μετὰ τοῦτο ἐβουλεύσατο	μὲν	παρεξεῖναι αὐτούς, ὅπως φεύγουσί σφισι
[50, 31]	σημείου ἐπεξαγαγὼν ἐπέκαμψεν, ἐλπίσας μάλιστα	μὲν	περιστοιχιεῖσθαί σφας, εἰ δὲ μή,
[50, 16]	πελταστὰς τοξότας ἱπποτοξότας· ὧν τὰ	μὲν	πλείω οὐδ´ ὑπάρχει ἀρχὴν τοῖς
[50, 25]	τῶν κοινῶν ἐπιτραπέντα, τὸν τοσαύτας	μὲν	πόλεις τοσαῦτα δὲ στρατόπεδα ἐγχειρισθέντα,
[50, 21]	δὲ δὴ τῷ ψηφίσματι τοῖς	μὲν	πολεμεῖν τοῖς δὲ μὴ φάσκειν;
[50, 34]	ἤντλουν τὸ θαλάττιον. καὶ εἰ	μὲν	πολλῷ τε καὶ ἀθρόῳ αὐτῷ
[50, 24]	δόξαν ἀθανασίας ταριχεύοντες, καὶ θρασύνασθαι	μὲν	προπετέστατοι ἀνδρίσασθαι δὲ ἀσθενέστατοι ὄντες,
[50, 4]	φητιαλίου, ἐποίησαν· ἅπερ που λόγῳ	μὲν	πρὸς τὴν Κλεοπάτραν, ἔργῳ δὲ
[50, 32]	αὖ οἱ μὲν ὅτι τοὺς	{μὲν}	προσιόντας σφίσιν οὐδὲν κακουργεῖν ἐδύναντο,
[50, 34]	ἅτε ἐν νηί, ἤγειρε, τὸ	μὲν	πρῶτον τῷ ποτίμῳ ὕδατι ᾧ
[50, 15]	τὸν ἔκπλουν. κἀκ τούτου πρῶτον	μὲν	τὰ ἄριστα τῶν σκαφῶν, ἐπειδὴ
[50, 33]	αὐτοὶ τρόπον τινὰ ἐθελήσαντες οἱ	μὲν	τὰ ἱστία ἤγειρον, οἱ δὲ
[50, 25]	δὲ στρατόπεδα ἐγχειρισθέντα, νῦν πάντα	μὲν	τὰ πάτρια τοῦ βίου ἤθη
[50, 28]	μηδενὶ ἀνδρὶ παρισουμένην. ἢ πρὸς	μὲν	Ταυρίσκους καὶ Ἰάπυδας καὶ Δελμάτας
[50, 13]	πρὸς ἐκεῖνα ἀπαγάγῃ. καὶ οἱ	μὲν	ταῦτ´ ἔπραττον, Ἀγρίππας δὲ τότε
[50, 21]	γένοιτο, διενεχθέντων δέ, καὶ τῶν	μὲν	ταῦτα τῶν δὲ ἐκεῖνα ἑλομένων,
[50, 32]	τισὶ προσφέρωνται. οἷα γὰρ φοβούμενοι	μὲν	τὴν ἐκ πολλοῦ αὐτῶν ἀλκὴν
[50, 23]	αὐτοὺς μάχεσθαι. Καῖσαρ δὲ καθεώρα	μὲν	τὴν παρασκευὴν αὐτῶν καὶ εὐτρεπίζετο,
[50, 13]	ταῦτ´ ἔπραττον, Ἀγρίππας δὲ τότε	μὲν	τήν τε Λευκάδα καὶ τὰ
[50, 25]	ἐπικεκληκότα, κἀκ τούτων, καθάπερ πάσης	μὲν	τῆς γῆς πάσης δὲ τῆς
[50, 34]	τοὺς νεκροὺς ἐπέβαλλον· καὶ χρόνον	μέν	τινα ἐκολούσθη τε ὑπ´ αὐτῶν
[50, 17]	ἐφοβήθην, ἐθάρσησα· ἐξ ὧν τοῦ	μὲν	τὸ μὴ ῥᾳδίως τι δεδιέναι,
[50, 2]	οἷα κακῶν ἄπειρος ὤν, πολλὰ	μὲν	τὸν Ἀντώνιον ἐν αὐτῇ εὐθὺς
[50, 32]	δὲ οὐχ ὁμοιοτρόπως, ἀλλ´ οἱ	μὲν	τοῦ Καίσαρος, ἅτε καὶ μικροτέρας
[50, 22]	πάντα ταῦτ´ ἐνθυμηθέντας, καὶ κοινοὺς	μὲν	τοὺς κινδύνους κοινὰς δὲ καὶ
[50, 23]	τινα ὁ Ἀντώνιος εἰπὼν πάντας	μὲν	τοὺς πρώτους τῶν συνόντων οἱ
[50, 11]	πρὸς τῇ Ῥώμῃ ποιήσασθαι, πάντας	μὲν	τοὺς στρατιώτας ὧν τι ὄφελος
[50, 28]	χρήματα πολλὰ ἔχει. οὐκοῦν ὅπως	μὲν	τοὺς τὴν Ἀσίαν τὴν ἤπειρον
[50, 9]	ὁμοίως ἐπὶ τούτοις ὄντων ἐν	μὲν	τῷ ἔτει ἐκείνῳ πλέον οὐδὲν
[50, 20]	τινῶν ἀγωνιούμεθα, ἀλλ´ ὥστε προθυμηθέντες	μὲν	τῶν μεγίστων τυχεῖν ἀμελήσαντες δὲ
[50, 24]	καταπατεῖσθαι πρὸς γυναικὸς Αἰγυπτίας ἀνάξιον	μὲν	τῶν πατέρων ἡμῶν τῶν τὸν
[50, 17]	δοκεῖν εἶναι ποιεῖ, διὰ πάντων	μὲν	τῶν πολιτικῶν πάντων δὲ τῶν
[50, 16]	στρατιώτας καὶ εἶπε τοιάδε. ~ὅσα	μὲν	ὑπ´ ἐμοῦ προσῆκον ἦν ἐκπορισθῆναι
[50, 10]	~μετὰ δὲ δὴ ταῦτα ἦσαν	μὲν	ὕπατοι ἐς τὸ ἐχόμενον ἔτος
[50, 29]	οὔτ´ ἂν τραπεῖσαι ἐκφύγοιεν, ἀργόταται	μὲν	ὑπὸ τῆς βαρύτητος ἐς τὸ
[50, 8]	τῆς παρασκευῆς αὐτῶν οὔσης πολλὰ	μὲν	ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων καὶ ποικίλα
[50, 8]	τὸν αἰθέρα ἀνέδραμε. καὶ συχνὰ	μὲν	ὑπὸ χειμῶνος ἐπόνησεν, ὥστε καὶ
[50, 17]	τὰ μάλιστα· καὶ προσέτι τοιαύτῃ	μὲν	φύσει τοιαύτῃ δὲ καὶ παιδείᾳ
[50, 11]	ἧττόν τι ἐπολέμησαν, ἀλλὰ τὸν	μὲν	χειμῶνα κατασκοπαῖς τε χρώμενοι καὶ
[50, 20]	γε καὶ κρατήσωσιν, ἐργάσαιντο, πάντας	μὲν	ὡς εἰπεῖν τοὺς μετὰ τοῦ
[50, 35]	δὲ ταῦτα οἱ Καισάρειοι πρότερον	μέν,	ὡς ἔτι ἀμύνεσθαί τινες αὐτῶν
[50, 9]	χειμῶνος ἀπαντῆσαι· καὶ ἐκεῖνος ὥρμησε	μὲν	ὡς καὶ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ
[50, 31]	παραταξαμένων καὶ μηδαμῇ προϊόντων, ὥρμησε	μὲν	ὡς καὶ ἑστῶσί σφισι προσμίξων
[50, 28]	Ἀσίαν τὴν ἤπειρον οἰκοῦντας νικᾶν	εἰώθαμεν,	οἶδε μὲν ὁ Σκιπίων ἐκεῖνος
[50, 22]	προορώμεθα καὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτοῦ	συνίεμεν,	καὶ οὔτε προϊέμεθα ὑμᾶς οὔτ´
[50, 30]	ἐνταῦθα πρῴην, οὐχ ὅσον οὐκ	ἠλαττώθημεν	αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ πανταχοῦ κρείττους
[50, 24]	δ´ οὐκ ἂν ἡμεῖς μεγάλως	ἀσχημονήσαιμεν,	εἰ πάντων ἀρετῇ πανταχοῦ περιόντες
[50, 24]	ἔπειτα τὰς τούτων ὕβρεις πρᾴως	φέροιμεν,	οἵτινες, ὦ Ἡράκλεις, Ἀλεξανδρεῖς τε
[50, 28]	ὅτι πρὸς τοιούτους ἀνθρώπους ἀγωνίζεσθαι	μέλλομεν,	ὧν καὶ κρατήσαντες οὐκ εὐδοκιμήσομεν
[50, 30]	αὐτοὺς νικήσωμεν, οὐδὲν ἔτι πρᾶγμα	ἕξομεν.	ἄλλως τε γὰρ φύσει πᾶν
[50, 22]	αὐτοῖς ἐθελῆσαι. τοσοῦτον γάρ που	διαφέρομεν	ἀλλήλων ὥσθ´ ὁ μὲν καὶ
[50, 18]	δὲ ἡττήθη. τοσοῦτον μὲν ἀλλήλων	διαφέρομεν,	τὰ δὲ δὴ πολλὰ τῶν
[50, 28]	μέλλομεν, ὧν καὶ κρατήσαντες οὐκ	εὐδοκιμήσομεν	καὶ ἡττηθέντες ἀσχημονήσομεν. ~μὴ γάρ
[50, 28]	κρατήσαντες οὐκ εὐδοκιμήσομεν καὶ ἡττηθέντες	ἀσχημονήσομεν.	~μὴ γάρ που τὸ μέγεθος
[50, 24]	ἧττον δίκαια προελόμενος κρατήσειν ἐλπίσειεν,	ἔχομεν,	ὅμως πολὺ μᾶλλον ἐπὶ τῇ
[50, 16]	ὅσον μὲν καὶ οἷον ναυτικὸν	ἔχομεν,	ὅσους δὲ καὶ οἵους ὁπλίτας
[50, 19]	ταῖς ναυσίν, αἷς κράτιστοί τε	ἐσμὲν	καὶ παμπληθὲς αὐτῶν περίεσμεν, ἵν´
[50, 30]	ἐν τῇ γῇ ἀμείνους αὐτῶν	ἐσμεν,	ὥστε κἂν ἀκεραίων σφῶν ὄντων
[50, 19]	τε ἐσμὲν καὶ παμπληθὲς αὐτῶν	περίεσμεν,	ἵν´ ἐν ταύταις κρατήσαντες καὶ
[50, 22]	ἰδίᾳ τὸ συμφέρον ἡμῖν αὐτοῖς	προσκοποῦμεν,	οὕτω που καὶ ὑμᾶς, οὓς
[50, 30]	ἐν ταῖς ναυσὶ φέροντας, μὴ	περιίδωμεν	ἄλλοσέ ποι πλεύσαντας, ἀλλὰ αὐτοῦ
[50, 22]	κοινὰ τὰ ἀγαθὰ πᾶσι κατακτησόμενοι,	σπουδάσωμεν,	ὦ ἄνδρες στρατιῶται, ἔν τε
[50, 30]	ὅτι ἂν καὶ τήμερον αὐτοὺς	νικήσωμεν,	οὐδὲν ἔτι πρᾶγμα ἕξομεν. ἄλλως
[50, 19]	κρατήσαντες καὶ τοῦ πεζοῦ σφων	καταφρονήσωμεν.	εὖ γὰρ δὴ τοῦτο ἴστε,
[50, 8]	ἐς τὰ τότε παρόντα σφίσιν	ἐσήμηνεν·	ἐν γὰρ τῇ Τυρσηνίδι ὀλίγον
[50, 4]	δὲ καὶ πρὸς τὸν Ἀντώνιον	ἔτεινεν·	~οὕτω γάρ που αὐτὸν ἐδεδούλωτο
[50, 13]	ἀλλ´ ὑπετόπει τε πάντας καὶ	ἀπέκτεινεν	ἐκ τούτου ἄλλους τε καὶ
[50, 23]	καὶ αὐτὸς τὸ στράτευμα καὶ	ἔλεξεν	ὧδε· ~ὁρῶν, ὦ ἄνδρες στρατιῶται,
[50, 5]	αὐτῆς ἐκ μαγγανείας τινὸς γεγονέναι	ἔδοξεν.	οὐ γὰρ ὅτι ἐκεῖνον ἀλλὰ
[50, 9]	πολλά τε αὐτοῦ κατεγέλασε, καὶ	εἶπεν	καὶ τίς ἡμῖν δικάσει, ἄν
[50, 3]	γερουσίαν συνήγαγε καὶ ἀνέγνω καὶ	εἶπεν	ὅσα ἠθέλησε, καὶ αὐτὰ ὁ
[50, 1]	λαφύρων ἀπῄτει, καὶ παρὰ πάντα	ἐπέφερεν	αὐτῷ τήν τε Κλεοπάτραν καὶ
[50, 10]	Δημήτριον καὶ ἕτερον ναὸν Ἐλπίδος	ἔφθειρεν.	ἔδοξαν μὲν γὰρ οἱ ἐξελεύθεροι
[50, 23]	ὑψηλοὺς ἐπικατεσκεύασε καὶ πλῆθος ἀνθρώπων	ἐπανεβίβασεν,	ὥστε καθάπερ ἀπὸ τειχῶν αὐτοὺς
[50, 33]	τοῖς ἐς χεῖρας ἰοῦσι συνεφέροντο.	εἴκασεν	ἄν τις ἰδὼν τὰ γιγνόμενα,
[50, 9]	ἀναπλεύσας αὐτὸς μὲν ἐν Πάτραις	παρεχείμασεν,	τοὺς δὲ δὴ στρατιώτας πανταχόσε
[50, 15]	ἐσεφόρησαν. ἐπειδή τε ἕτοιμα ἦν,	συνεκάλεσεν	ὁ Ἀντώνιος τοὺς στρατιώτας καὶ
[50, 15]	τε ἔδεισε καὶ τὸν Ἀντώνιον	ἐξεφόβησεν.	οὐ μέντοι καὶ κρύφα, ἢ
[50, 5]	δυναμένους οὕτω καὶ ἐγοήτευσε καὶ	κατέδησεν	ὥστ´ αὐτὴν καὶ τῶν Ῥωμαίων
[50, 15]	διενέγκωσιν. ~εἰπόντων δὲ ἄλλων ἄλλα	ἐνίκησεν	ἡ Κλεοπάτρα, τά τε ἐπικαιρότατα
[50, 0]	Ὡς Καῖσαρ Ἀντώνιον περὶ Ἄκτιον	ἐνίκησεν.	Χρόνου πλῆθος ἔτη δύο ἐν
[50, 31]	τοὺς λοιποὺς ἐκ τούτου προσάξεσθαι	προσεδόκησεν)	κωλυθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ Ἀγρίππου
[50, 34]	μετεπέμψατο. πρότερον μὲν γὰρ οὐκ	ἠθέλησεν	αὐτῷ, ὅπως τὰ χρήματα περιποιήσηται,
[50, 13]	ἐκ γὰρ αὐτοῦ τούτου οὐκ	ἠθέλησεν	ἐς ἅπαν ἀναρρῖψαι, ἀλλὰ πείραις
[50, 13]	τοῦ Καίσαρος ἄφιξιν ἐπύθετο, οὐκ	ἐμέλλησεν	ἀλλ´ ἐς τὸ Ἄκτιον μετὰ
[50, 2]	τῶν ὑπάτων οὐδέτερος φθέγξασθαί τι	ἐτόλμησεν,	ἐκέλευσέ σφας ἐν ῥητῇ ἡμέρᾳ
[50, 3]	ἔτι καὶ μᾶλλον γενόμενος οὐκ	ὤκνησεν	οὔτ´ ἀναζητῆσαι αὐτὰς οὔτε λαβεῖν
[50, 8]	καὶ συχνὰ μὲν ὑπὸ χειμῶνος	ἐπόνησεν,	ὥστε καὶ τρόπαιόν τι ἐν
[50, 9]	περὶ τὰ Κεραύνια ὄρη ναυλοχεῖν,	ὑπετόπησεν	αὐτὸν τὸν Καίσαρα μετὰ παντὸς
[50, 2]	τοῦ Σοσσίου τοῦ τε Ἀντωνίου	κατηγόρησεν.	ἐπειδή τε οὔτε ἄλλος τις
[50, 14]	τὸ πλησίον τῶν ἐναντίων τάφρευμα	ἀνεχώρησεν	ἐπὶ θάτερα τοῦ πορθμοῦ, ἔνθα
[50, 9]	ναυτικοῦ ἀφῖχθαι, καὶ οὐκέτι περαιτέρω	προεχώρησεν,	ἀλλ´ ἐς τὴν Πελοπόννησον (ἤδη
[50, 13]	(νοσήσας γὰρ οὐκ ἐς μακρὰν	ἐτελεύτησεν)	ἔδοξε δ´ οὖν ὡς καὶ
[50, 19]	γεγονότα, καταδεῖσαι μᾶλλον ἐξ ὧν	ηὐτύχησεν	ἢ θαρσῆσαι ἐξ ὧν ἔπταισεν.
[50, 19]	ηὐτύχησεν ἢ θαρσῆσαι ἐξ ὧν	ἔπταισεν.	ὅθεν που καὶ ἐγὼ ταῦτα
[50, 2]	κἂν παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ τι	ἐχρημάτισεν,	εἰ μὴ Νώνιος Βάλβος δημαρχῶν
[50, 2]	εἰ μὴ Νώνιος Βάλβος δημαρχῶν	ἐκώλυσεν.	ὁ γὰρ Καῖσαρ ὑποτοπήσας τὸ
[50, 2]	γε καὶ συμφορῶν πολλῶν πεπειραμένος,	ἐνεόχμωσεν·	ὁ δὲ δὴ Σόσσιος, οἷα
[50, 11]	τῆς Ἑλλάδος ποιούμενος, ἰσχυρῶς αὐτὸν	ἐτάραττεν)	ὁ δὲ δὴ Καῖσαρ ἐπί
[50, 26]	τοῦ ἀλλοφύλου πολεμίαν εὐθὺς οἷς	ἔπραττεν	εἶναι, τοῦτον δέ, ἅτε καὶ
[50, 13]	τὸν κόλπον περιπέμψας ἀμφοτέρωθεν αὐτῷ	προσήδρευεν.	ὁ οὖν Καῖσαρ αὐτὸς μὲν
[50, 19]	Σέξτου δύναμις τῆς ἡμετέρας παρασκευῆς	εἶχεν,	ὥστε τινὰ εἰκότως ἂν τὰ
[50, 27]	σὺν ἡμῖν στρατείας ἀρετήν τινα	ἔσχεν,	ἀλλ´ εὖ ἴσθ´ ὅτι νῦν
[50, 15]	συμβουλεύσασα. ταύτην γὰρ τὴν γνώμην	ἔσχεν,	ἐπειδὴ ὑπὸ σημείων ἐταράχθη. χελιδόνες
[50, 31]	ἐξαίφνης ἀμφότερα ἀπὸ σημείου ἐπεξαγαγὼν	ἐπέκαμψεν,	ἐλπίσας μάλιστα μὲν περιστοιχιεῖσθαί σφας,
[50, 34]	ἀνέμου σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος ἐπὶ πλεῖον	ἐξέλαμψεν,	ἅτε καὶ ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων
[50, 9]	τοὺς δὲ δὴ στρατιώτας πανταχόσε	διέπεμψεν,	ἵνα τά τε χωρία φυλάττωσι
[50, 9]	Πελοπόννησον (ἤδη γὰρ ἐκ μετοπώρου	ἦν)	ἀναπλεύσας αὐτὸς μὲν ἐν Πάτραις
[50, 12]	γὰρ οὐδὲ σμικρὸν τὸ πρᾶγμα	ἦν,	διὰ χωρίου οὕτως ὀλίγου καὶ
[50, 16]	~ὅσα μὲν ὑπ´ ἐμοῦ προσῆκον	ἦν	ἐκπορισθῆναι πρὸς τὸν πόλεμον, πάνθ´
[50, 13]	κατεγνωκὼς τῶν πραγμάτων παρ´ οἷς	ἦν	ηὐτομοληκέναι (καὶ γὰρ καὶ ἄλλοι
[50, 8]	γὰρ τὸ προμαχόμενον ἀμφοτέρωθεν ὁμοίως	ἦν,	καὶ ἔμελλον ἔν τε τῷ
[50, 27]	καὶ ῥοπὴν τῷ πολέμῳ παρέξοντα.	ἦν	μὲν γὰρ οὐδὲ ἐν τῷ
[50, 11]	τοὺς στρατιώτας ὧν τι ὄφελος	ἦν,	πάντας δὲ τούς τι δυναμένους
[50, 10]	καὶ τό γε τελευταῖον ἐκεῖνο	ἦν·	παραλυθέντος δὲ τοῦ Ἀντωνίου, ὥσπερ
[50, 15]	αὐτὰς ἐσεφόρησαν. ἐπειδή τε ἕτοιμα	ἦν,	συνεκάλεσεν ὁ Ἀντώνιος τοὺς στρατιώτας
[50, 4]	τήν τε ὑπατείαν αὐτόν, ἐς	ἣν	προεκεχειροτόνητο, καὶ τὴν ἄλλην ἐξουσίαν
[50, 19]	ἧτταν τὴν αὐτοῦ τοῦ Καίσαρος,	ἣν	ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ Σέξτου ἐνικήθη,
[50, 18]	τῷ ὁπλιτικῷ καὶ κατὰ τὴν	γῆν	εὕροιτ´ ἂν αὐτὴν οὖσαν, ταῖς
[50, 12]	ἐφώρμει τῷ Ἀκτίῳ καὶ κατὰ	γῆν	καὶ κατὰ θάλασσαν. ἤδη μὲν
[50, 33]	περιδεεῖ προσδοκίᾳ αὐτή τε ἐς	φυγὴν	ἐξαπιναίως ὥρμησε καὶ τοῖς ἄλλοις
[50, 30]	ἐπὶ ναυμαχίαν ἀλλ´ ὡς ἐς	φυγὴν	ποιεῖσθαι. καὶ τά γε ἄριστα
[50, 17]	οἷα χρὴ πειθαρχοῦντα πράττειν, μεμάθηκα.	ἐφοβήθην,	ἐθάρσησα· ἐξ ὧν τοῦ μὲν
[50, 17]	αὐτοῖς ἐξήτασμαι, καὶ πολλὰ μὲν	ἤρχθην	πολλὰ δὲ ἦρξα, ἀφ´ ὧν
[50, 5]	τε στρατήγιον βασίλειον ὠνόμαζε, καὶ	ἀκινάκην	ἔστιν ὅτε παρεζώννυτο, ἐσθῆτί τε
[50, 13]	τὴν Μακεδονίαν καὶ ἐς τὴν	Θρᾴκην	πεπεμμένοι) τὰ τοῦ Καίσαρος ἀνθέλωνται,
[50, 27]	καὶ πρᾶξαι, διὰ τὸ πᾶσαν	ἀνάγκην	εἶναι, οἵοις ἄν τις ἐπιτηδεύμασι
[50, 7]	ἐντὸς δύο μηνῶν μετὰ τὴν	νίκην	ἀφήσειν καὶ τὸ πᾶν αὐτῆς
[50, 19]	παρὰ τοῦτο καὶ ἀρετὴν αὐτοὺς	ναυτικὴν	ἔχειν ἡγεῖσθε· οὔτε γὰρ πρὸς
[50, 32]	μὲν τὴν ἐκ πολλοῦ αὐτῶν	ἀλκὴν	φοβούμενοι δὲ καὶ τὴν ἐν
[50, 24]	τὰ μάλιστα καὶ πολλὴν καὶ	μεγάλην	ἰσχύν, ἀφ´ ἧς ἄν τις
[50, 4]	ἐς ἣν προεκεχειροτόνητο, καὶ τὴν	ἄλλην	ἐξουσίαν πᾶσαν ἀφείλοντο· πολέμιόν τε
[50, 7]	οὐχ ἥκιστα ἔς τε τὴν	ἄλλην	Ἰταλίαν καὶ ἐς τὴν Ῥώμην
[50, 34]	ξύλων ἥπτετο καὶ φλόγα αὐτίκα	πολλήν,	ἅτε ἐν νηί, ἤγειρε, τὸ
[50, 33]	μαχομένων ἀποσαλεύουσα οὐκ ἤνεγκε τὴν	πολλὴν	καὶ ἄκριτον τοῦ ἀδήλου μέλλησιν,
[50, 24]	γὰρ εἰ τὰ μάλιστα καὶ	πολλὴν	καὶ μεγάλην ἰσχύν, ἀφ´ ἧς
[50, 1]	ἐξαπατήσας καὶ συλλαβὼν καὶ δήσας	πολλὴν	τῷ δήμῳ κακοδοξίαν προσετέτριπτο· τά
[50, 2]	τε ταῦτα καὶ ἵνα κατὰ	σχολὴν	πρὸς τὰ ἀγγελθέντα οἱ βουλευσάμενος
[50, 7]	τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα δὴ κατὰ	σχολὴν	τὰ πράγματα καταστήσηται. καὶ ὁ
[50, 26]	πατρίδος ἀναιρεῖται, τί λοιπὸν ἄλλο	πλὴν	ἀμύνασθαι καὶ τοῦτον μετὰ τῆς
[50, 8]	καὶ οὔτε ἑάλω οὔτ´ ἐξανέστη	πλὴν	ὀψέ ποτε. ὅ τε ὀχὸς
[50, 6]	τε ἐκ τοῦ πρὶν ῥωμαΐζοντες	πλὴν	τῶν περὶ τὴν Κυρήνην καὶ
[50, 11]	καὶ τὴν τροφὴν αὐτοὺς ἑαυτοῖς,	πλὴν	τῶν στρατιωτῶν, ἐπικομίσασθαι κελεύσας, ἀθρόᾳ
[50, 3]	καὶ αὐτὰ ὁ Ἀντώνιος ἀκούσας	βουλήν	τέ τινα ἐκ τῶν παρόντων
[50, 22]	ἕνεκα ἔχοντες, προορώμεθα καὶ τὴν	ἐπιβουλὴν	αὐτοῦ συνίεμεν, καὶ οὔτε προϊέμεθα
[50, 14]	τε ἐξαπιναίως ὑπὸ τὴν ἕω,	ὁμίχλην	βαθεῖαν τηρήσας ἵνα μὴ τὸ
[50, 21]	αὐτῷ συμβόλαιόν ἐστι, ποιήσειεν; ~καὶ	μὴν	εἰ δεῖ τι τοῖς ἐψηφισμένοις
[50, 16]	ἀσθενέστερα τῶν ἡμετέρων ἐστί. καὶ	μὴν	καὶ τὰ χρήματα ἐκείνοις μὲν
[50, 20]	τῷ γε λιμῷ χειρωσόμεθα. ~καὶ	μὴν	ὅτι οὐχ ὑπὲρ μικρῶν οὐδ´
[50, 27]	τις ἂν αὐτοῦ φοβηθείη; τὴν	ἀκμὴν	τοῦ σώματος; ἀλλὰ παρήβηκε καὶ
[50, 15]	ἀπᾶραι συμβουλεύσασα. ταύτην γὰρ τὴν	γνώμην	ἔσχεν, ἐπειδὴ ὑπὸ σημείων ἐταράχθη.
[50, 14]	τῆς σιτοπομπίας εἰργόμενον, ἐπιλείπειν ἤρχετο,	διαγνώμην	ἐποιήσατο πότερον κατὰ χώραν μείναντες
[50, 7]	ἄλλην Ἰταλίαν καὶ ἐς τὴν	Ῥώμην	ἐσπέμπων διεκίνει τε ὡς ἕκαστα
[50, 27]	ἀλλὰ παρήβηκε καὶ ἐκτεθήλυνται. τὴν	ῥώμην	τῆς γνώμης; ἀλλὰ γυναικίζει καὶ
[50, 28]	μηδεμίαν γυναῖκα περιορᾶν μηδενὶ ἀνδρὶ	παρισουμένην.	ἢ πρὸς μὲν Ταυρίσκους καὶ
[50, 15]	τε γὰρ περί τε τὴν	σκηνὴν	αὐτῆς καὶ ἐν τῇ νηὶ
[50, 25]	τε παῖδας αὐτῆς Ἥλιον καὶ	Σελήνην	ὀνομάζοντα, καὶ τὸ τελευταῖον καὶ
[50, 25]	ἐκείνην καθάπερ τινὰ Ἶσιν ἢ	Σελήνην	προσκυνοῦντα, καὶ τούς τε παῖδας
[50, 6]	ῥωμαΐζοντες πλὴν τῶν περὶ τὴν	Κυρήνην	καὶ οἱ τοῦ Βογούου τοῦ
[50, 19]	τέ τις τὴν εὐτυχίαν αὐτῶν	ἐκείνην	ἐν μεγάλῳ τιθείη, δίκαιός ἐστι
[50, 25]	μηδὲν προτιμῶντα, τὴν δ´ ἄνθρωπον	ἐκείνην	καθάπερ τινὰ Ἶσιν ἢ Σελήνην
[50, 26]	καὶ πρὸς τὸν Ἀντώνιον προσφέρεσθαι·	ἐκείνην	μὲν γὰρ καὶ ὑπὸ τοῦ
[50, 34]	αὐτήν, εἰ δὲ μή, καὶ	ἐκείνην	συγκαταφλέξωσιν. ~ὡς δ´ οὔτε τινὲς
[50, 6]	πολεμωθήσοιτο (οὐ γάρ που προδοὺς	ἐκείνην	τὰ τοῦ Καίσαρος πράξειν ἔμελλε)
[50, 8]	πεσεῖν, τήν τε γέφυραν τὴν	ξυλίνην	πᾶσαν καταρραγῆναι· συχνὰ δὲ καὶ
[50, 1]	ἐκείνου καὶ τὴν τοῦ Σέξτου,	κοινήν	σφων ὀφείλουσαν εἶναι, ἐσφετέριστο· καὶ
[50, 33]	ὄντες καὶ πρὸς τὴν ναυμαχίαν	μόνην	παρεσκευασμένοι, οὐκ ἐπεδίωξαν) πολλοὶ {τε}
[50, 11]	καὶ ὁ Ἀγρίππας τήν τε	Μεθώνην	ἐκ προσβολῆς λαβὼν καὶ τὸν
[50, 2]	ἄλλο τι ἤθροιζον, καὶ τὴν	λοιπὴν	τοῦ πολέμου παρασκευὴν ὡς καὶ
[50, 9]	τὰς πρόπλους τὰς ἐς τὴν	προσκοπὴν	αὐτοῦ πεμφθείσας περὶ τὰ Κεραύνια
[50, 27]	δείσῃ τις αὐτὸν ὡς καὶ	ῥοπὴν	τῷ πολέμῳ παρέξοντα. ἦν μὲν
[50, 4]	ἂν μὴ προλείπωσιν αὐτόν, νομισθῆναι	ἐχρῆν,	ἔργῳ δὲ παντὸς μᾶλλον ἀπέδειξαν.
[50, 27]	ὀρχεῖσθαι καὶ κορδακίζειν τινὰ ἡμῶν	ἐχρῆν,	πάντως ἂν ἔλαττον αὐτοῦ ἠνέγκατο
[50, 5]	ταῖς ἀσπίσιν ἐπιγράφειν. ἔς τε	τὴν	ἀγορὰν μετ´ αὐτοῦ ἐσεφοίτα, καὶ
[50, 26]	αὐτὸν ἔσχον ὥστε μήθ´ ὅτι	τὴν	ἀδελφήν μου ὕβρισε, μήθ´ ὅτι
[50, 26]	αὐτῆς τέκνων ἠμέλησε, μήθ´ ὅτι	τὴν	Αἰγυπτίαν αὐτῆς προετίμησε, μήθ´ ὅτι
[50, 15]	παραδοθῆναι καὶ τοὺς λοιποὺς ἐς	τὴν	Αἴγυπτον μεθ´ ἑαυτῶν ἀπᾶραι συμβουλεύσασα.
[50, 4]	χαριεῖται καὶ τὸ κράτος ἐς	τὴν	Αἴγυπτον μεταθήσει. καὶ τοσαύτῃ γε
[50, 1]	ἐκείνῳ ὅτι ἄλλα τε καὶ	τὴν	Αἴγυπτον μὴ λαχὼν εἶχε, τόν
[50, 27]	τί τις ἂν αὐτοῦ φοβηθείη;	τὴν	ἀκμὴν τοῦ σώματος; ἀλλὰ παρήβηκε
[50, 4]	αὐτόν, ἐς ἣν προεκεχειροτόνητο, καὶ	τὴν	ἄλλην ἐξουσίαν πᾶσαν ἀφείλοντο· πολέμιόν
[50, 7]	καὶ οὐχ ἥκιστα ἔς τε	τὴν	ἄλλην Ἰταλίαν καὶ ἐς τὴν
[50, 10]	ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ παρ´ αὐτὴν	τὴν	ἅμιλλαν τῶν ἵππων κατειργάσατο καὶ
[50, 28]	ἔχει. οὐκοῦν ὅπως μὲν τοὺς	τὴν	Ἀσίαν τὴν ἤπειρον οἰκοῦντας νικᾶν
[50, 19]	δίκαιός ἐστι καὶ τὴν ἧτταν	τὴν	αὐτοῦ τοῦ Καίσαρος, ἣν ὑπ´
[50, 25]	ὀδύραιτο ὁρῶν στρατιώτας Ῥωμαίους δορυφοροῦντας	τὴν	βασιλίδα αὐτῶν; τίς δ´ οὐκ
[50, 6]	τε γὰρ ἄλλα καὶ τοὺς	τὴν	Βονωνίαν ἐποικοῦντας αὐτὸς αὖθις, ἵνα
[50, 27]	ὅτε ἐκ τοῦ Βρεντεσίου πρὸς	τὴν	Γαλατίαν ᾔει. μέχρι μὲν γὰρ
[50, 18]	τε τῷ ὁπλιτικῷ καὶ κατὰ	τὴν	γῆν εὕροιτ´ ἂν αὐτὴν οὖσαν,
[50, 15]	ἑαυτῶν ἀπᾶραι συμβουλεύσασα. ταύτην γὰρ	τὴν	γνώμην ἔσχεν, ἐπειδὴ ὑπὸ σημείων
[50, 31]	περιστοιχιεῖσθαί σφας, εἰ δὲ μή,	τὴν	γοῦν τάξιν αὐτῶν διαλύσειν. ὁ
[50, 25]	θεῶν τῶν προγονικῶν μηδὲν προτιμῶντα,	τὴν	δ´ ἄνθρωπον ἐκείνην καθάπερ τινὰ
[50, 27]	ὅπως τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας ἔδησε;	τὴν	{δὲ} ἐπιείκειαν τὴν πρὸς τοὺς
[50, 12]	(τὴν μὲν γὰρ τῇ πίστει	τὴν	δὲ τῷ δέει οὐκ ἐδέχοντο)
[50, 23]	εὐτρεπίζετο, μαθὼν δὲ δὴ καὶ	τὴν	διάνοιάν σφων παρά τε ἄλλων
[50, 13]	αὐτῶν κατάγοντος, ὅπως πρὶν πᾶσαν	τὴν	δύναμιν αὐτῷ συνελθεῖν, μόνοις τοῖς
[50, 9]	ἁλόντων ὄντα ἀφῆκε, πᾶσάν οἱ	τὴν	ἑαυτοῦ δύναμιν προεπιδείξας. τῷ τε
[50, 32]	προσφέρωνται. οἷα γὰρ φοβούμενοι μὲν	τὴν	ἐκ πολλοῦ αὐτῶν ἀλκὴν φοβούμενοι
[50, 22]	ἑλέσθαι, καὶ παρὸν καὶ ἐκείνοις	τὴν	ἐλευθερίαν παρασχεῖν, συνδουλεῦσαι μᾶλλον αὐτοῖς
[50, 13]	αὐθαίρετον ἀνῃρεῖτο, ἐς δὲ δὴ	τὴν	Ἑλλάδα τήν τε Μακεδονίαν ἔπεμψέ
[50, 26]	τῆς ἡμετέρας ἡγεμονίας μεταδοῦναι καὶ	τὴν	ἐμαυτοῦ ἀδελφὴν συνοικίσαι καὶ στρατεύματα
[50, 28]	μᾶλλον ἢ πολεμεῖν μεμελετήκασι. διὰ	τὴν	ἐμπειρίαν; ἀλλ´ ἐρέττειν μᾶλλον ἢ
[50, 32]	αὐτῶν ἀλκὴν φοβούμενοι δὲ καὶ	τὴν	ἐν χερσὶ μάχην, οὔτε ἐν
[50, 22]	ἐψηφισμένων ἕνεκα ἔχοντες, προορώμεθα καὶ	τὴν	ἐπιβουλὴν αὐτοῦ συνίεμεν, καὶ οὔτε
[50, 27]	τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ κακῶς ἀπολωλότας;	τὴν	εὐδοξίαν τὴν παρὰ τοῖς στρατιώταις;
[50, 27]	γνώμης; ἀλλὰ γυναικίζει καὶ ἐκκεκιναίδισται.	τὴν	εὐσέβειαν τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς
[50, 19]	διάφορον ἠγωνίσαντο. εἴ τέ τις	τὴν	εὐτυχίαν αὐτῶν ἐκείνην ἐν μεγάλῳ
[50, 14]	αὐτῷ, ἐξανήχθη τε ἐξαπιναίως ὑπὸ	τὴν	ἕω, ὁμίχλην βαθεῖαν τηρήσας ἵνα
[50, 1]	εἶναι, ἐσφετέριστο· καὶ τούτων τε	τὴν	ἡμίσειαν ἀπῄτει, καὶ τῶν στρατιωτῶν
[50, 28]	ὅπως μὲν τοὺς τὴν Ἀσίαν	τὴν	ἤπειρον οἰκοῦντας νικᾶν εἰώθαμεν, οἶδε
[50, 19]	μεγάλῳ τιθείη, δίκαιός ἐστι καὶ	τὴν	ἧτταν τὴν αὐτοῦ τοῦ Καίσαρος,
[50, 35]	πόρρωθεν βαλλόντων, οἱ δὲ ἐς	τὴν	θάλασσαν ἐκπηδῶντες ἀπεπνίγοντο ἢ καὶ
[50, 33]	πύργους καὶ τὰ ἔπιπλα ἐς	τὴν	θάλασσαν ἐρρίπτουν, ὅπως κουφίσαντες διαφύγωσι.
[50, 34]	καὶ αὐτὰ οἱ μὲν ἐς	τὴν	θάλασσαν οἱ δὲ καὶ ἐπὶ
[50, 13]	τε τὴν Μακεδονίαν καὶ ἐς	τὴν	Θρᾴκην πεπεμμένοι) τὰ τοῦ Καίσαρος
[50, 9]	αὐτὸς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ἐς	τὴν	Ἰταλίαν περαιωθῇ, οὐχ ὅτι τι
[50, 32]	ἢ καὶ συνταράξαντες μόνον ὥστε	τὴν	κάθεξιν ἐκφυγεῖν, ἀνεχώρουν ἔξω βέλους.
[50, 12]	ἔπεμψε, καὶ αὐτὸς ταῖς ναυσὶ	τὴν	Κέρκυραν ἐκλειφθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἐμφρουρούντων
[50, 4]	ἅπερ που λόγῳ μὲν πρὸς	τὴν	Κλεοπάτραν, ἔργῳ δὲ καὶ πρὸς
[50, 26]	αὐτὸν δεῖν τρόπον πρός τε	τὴν	Κλεοπάτραν καὶ πρὸς τὸν Ἀντώνιον
[50, 13]	ναυμαχίᾳ νικήσας, ὕστερον δὲ καὶ	τὴν	Κόρινθον παρεστήσατο. ὡς οὖν ταῦτά
[50, 6]	πρὶν ῥωμαΐζοντες πλὴν τῶν περὶ	τὴν	Κυρήνην καὶ οἱ τοῦ Βογούου
[50, 2]	ἐπ´ ἄλλο τι ἤθροιζον, καὶ	τὴν	λοιπὴν τοῦ πολέμου παρασκευὴν ὡς
[50, 13]	δὲ ἐπὶ μισθοφόρους ἔς τε	τὴν	Μακεδονίαν καὶ ἐς τὴν Θρᾴκην
[50, 5]	ἄρξειν ἐλπίσαι, τήν τε εὐχὴν	τὴν	μεγίστην, ὁπότε τι ὀμνύοι, ποιεῖσθαι
[50, 12]	σφᾶς ἢ πρὸς μάχην προκαλουμένου	(τὴν	μὲν γὰρ τῇ πίστει τὴν
[50, 8]	γενήσεσθαι. τῷ δὲ δὴ Ἀντωνίῳ	τὴν	μὲν ἧτταν οἱ παῖδες οἱ
[50, 33]	ἄνευ ἱστίων ὄντες καὶ πρὸς	τὴν	ναυμαχίαν μόνην παρεσκευασμένοι, οὐκ ἐπεδίωξαν)
[50, 7]	ἀρχὴν ἐντὸς δύο μηνῶν μετὰ	τὴν	νίκην ἀφήσειν καὶ τὸ πᾶν
[50, 8]	σκηνῆς πεσεῖν, τήν τε γέφυραν	τὴν	ξυλίνην πᾶσαν καταρραγῆναι· συχνὰ δὲ
[50, 27]	αὐτοῦ κακῶς ἀπολωλότας; τὴν εὐδοξίαν	τὴν	παρὰ τοῖς στρατιώταις; καὶ τίς
[50, 23]	μάχεσθαι. Καῖσαρ δὲ καθεώρα μὲν	τὴν	παρασκευὴν αὐτῶν καὶ εὐτρεπίζετο, μαθὼν
[50, 9]	οὐκέτι περαιτέρω προεχώρησεν, ἀλλ´ ἐς	τὴν	Πελοπόννησον (ἤδη γὰρ ἐκ μετοπώρου
[50, 12]	~ἦγε δὲ αὐτοὺς οὐκ ἐς	τὴν	Πελοπόννησον οὐδ´ ἐπὶ τὸν Ἀντώνιον,
[50, 31]	τήν τε ἐπίκαμψιν αὐτοῦ καὶ	τὴν	περίσχεσιν ἀντεπεξηγάγετο ὅσον ἐδύνατο, καὶ
[50, 27]	καὶ ἐκείνοις καὶ τῇ πατρίδι.	τὴν	πιστότητα τὴν πρὸς τοὺς συμμάχους;
[50, 33]	τῶν μαχομένων ἀποσαλεύουσα οὐκ ἤνεγκε	τὴν	πολλὴν καὶ ἄκριτον τοῦ ἀδήλου
[50, 27]	γυναικίζει καὶ ἐκκεκιναίδισται. τὴν εὐσέβειαν	τὴν	πρὸς τοὺς θεοὺς ἡμῶν; ἀλλὰ
[50, 27]	καὶ τῇ πατρίδι. τὴν πιστότητα	τὴν	πρὸς τοὺς συμμάχους; καὶ τίς
[50, 27]	ἐξαπατήσας ἔδησε; τὴν {δὲ} ἐπιείκειαν	τὴν	πρὸς τοὺς φίλους; καὶ τίς
[50, 9]	ναῦς τὰς πρόπλους τὰς ἐς	τὴν	προσκοπὴν αὐτοῦ πεμφθείσας περὶ τὰ
[50, 7]	τὴν ἄλλην Ἰταλίαν καὶ ἐς	τὴν	Ῥώμην ἐσπέμπων διεκίνει τε ὡς
[50, 27]	σώματος; ἀλλὰ παρήβηκε καὶ ἐκτεθήλυνται.	τὴν	ῥώμην τῆς γνώμης; ἀλλὰ γυναικίζει
[50, 15]	χελιδόνες τε γὰρ περί τε	τὴν	σκηνὴν αὐτῆς καὶ ἐν τῇ
[50, 4]	τοῖς μὲν γὰρ συνεξεταζομένοις οἱ	τήν	τε ἄδειαν καὶ ἐπαίνους, ἂν
[50, 7]	ἀκηρυκτὶ πολεμήσειν, τοῦτο δὲ ὑπέσχετο	τήν	τε ἀρχὴν ἐντὸς δύο μηνῶν
[50, 17]	μετὰ κακῶν στρατιωτῶν κρατεῖν δύνασθαι.	τήν	τε γὰρ ἡλικίαν ταύτην ἄγω
[50, 2]	λογισμοῦ πράξῃ· ὕστερον δὲ ἐπανελθὼν	τήν	τε γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν τῶν
[50, 3]	τῇ ἀπουσίᾳ αὐτῶν ὁ Καῖσαρ	τήν	τε γερουσίαν συνήγαγε καὶ ἀνέγνω
[50, 8]	τῆς τοῦ θεάτρου σκηνῆς πεσεῖν,	τήν	τε γέφυραν τὴν ξυλίνην πᾶσαν
[50, 1]	ἀρχῆς ἐπεπαύκει καὶ τὴν χώραν	τήν	τε δύναμιν τήν τε ἐκείνου
[50, 1]	τὴν χώραν τήν τε δύναμιν	τήν	τε ἐκείνου καὶ τὴν τοῦ
[50, 17]	προσήκοντα καὶ εἰπεῖν ῥᾷστα δύνασθαι.	τήν	τε ἐμπειρίαν, ἥπερ που καὶ
[50, 31]	διαλύσειν. ὁ οὖν Ἀντώνιος φοβηθεὶς	τήν	τε ἐπίκαμψιν αὐτοῦ καὶ τὴν
[50, 5]	καὶ τῶν Ῥωμαίων ἄρξειν ἐλπίσαι,	τήν	τε εὐχὴν τὴν μεγίστην, ὁπότε
[50, 1]	καὶ παρὰ πάντα ἐπέφερεν αὐτῷ	τήν	τε Κλεοπάτραν καὶ τοὺς παῖδας
[50, 13]	ἔπραττον, Ἀγρίππας δὲ τότε μὲν	τήν	τε Λευκάδα καὶ τὰ ἐν
[50, 13]	ἐς δὲ δὴ τὴν Ἑλλάδα	τήν	τε Μακεδονίαν ἔπεμψέ τινας, ὅπως
[50, 11]	τε ἠλάττωντο· καὶ ὁ Ἀγρίππας	τήν	τε Μεθώνην ἐκ προσβολῆς λαβὼν
[50, 4]	τοῦτ´ ἔστιν ὅτι, ἂν κρατήσῃ,	τήν	τε πόλιν σφῶν τῇ {τε}
[50, 20]	συνάρχων τοῦ Καίσαρος ἀποδειχθείς, καὶ	τήν	τε προστασίαν τῶν κοινῶν ἐκ
[50, 4]	αὐτὰ τοῖς ἄλλοις ἔλεγον. καὶ	τήν	τε ὑπατείαν αὐτόν, ἐς ἣν
[50, 3]	τόν τε πόλεμον ἀνείλετο καὶ	τὴν	τῆς Ὀκταουίας συνοίκησιν ἀπεῖπε, προσκρούσαντές
[50, 32]	ἐνεχρόνιζον, ἀλλ´ ὑποδραμόντες αἰφνίδιον ὥστε	τὴν	τοξείαν σφῶν φθῆναι, καὶ τρώσαντές
[50, 13]	δ´ οὖν Ἀντώνιος ἐπειδὴ τάχιστα	τὴν	τοῦ Καίσαρος ἄφιξιν ἐπύθετο, οὐκ
[50, 4]	γὰρ ἀναγνωσθεῖσιν ἐκπλαγέντες, καὶ πρὸς	τὴν	τοῦ Καίσαρος ὑποψίαν ἀνταγωνιζόμενοι, τὰ
[50, 1]	δύναμιν τήν τε ἐκείνου καὶ	τὴν	τοῦ Σέξτου, κοινήν σφων ὀφείλουσαν
[50, 11]	οἰκετῶν ἀριθμὸν πᾶσιν ἐπαγαγέσθαι καὶ	τὴν	τροφὴν αὐτοὺς ἑαυτοῖς, πλὴν τῶν
[50, 35]	ναῦται, πρὶν καὶ πλησιάσαι σφίσι	τὴν	φλόγα ἐφθείροντο, οἱ δὲ καὶ
[50, 1]	Λέπιδον τῆς ἀρχῆς ἐπεπαύκει καὶ	τὴν	χώραν τήν τε δύναμιν τήν
[50, 19]	Ἀγρίππας ἐναυκράτησε, παρὰ τοῦτο καὶ	ἀρετὴν	αὐτοὺς ναυτικὴν ἔχειν ἡγεῖσθε· οὔτε
[50, 27]	ἐκ τῆς σὺν ἡμῖν στρατείας	ἀρετήν	τινα ἔσχεν, ἀλλ´ εὖ ἴσθ´
[50, 26]	εἶναι, τοῦτον δέ, ἅτε καὶ	πολίτην,	ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι. ἔπειτα δὲ ἤλπιζον
[50, 27]	σημεῖον δὲ ὅτι συχνοὶ καθ´	ἑκάστην	ἡμέραν πρὸς ἡμᾶς μεθίστανται. νομίζω
[50, 5]	ἐλπίσαι, τήν τε εὐχὴν τὴν	μεγίστην,	ὁπότε τι ὀμνύοι, ποιεῖσθαι τὸ
[50, 19]	Σικελία μερίδα τῆς ἄλλης ἀρχῆς,	πόστην	δὲ ἡ τοῦ Σέξτου δύναμις
[50, 19]	ὑπαρχόντων εὑρήσει. τὸ δ´ ὅλον,	πόστην	μὲν ἡ Σικελία μερίδα τῆς
[50, 34]	σφισι μάλιστα μὲν μετεκβῶσιν ἐς	αὐτήν,	εἰ δὲ μή, καὶ ἐκείνην
[50, 34]	κατ´ ὀλίγον ἐπιχέηται φλογί, ἰσχυρῶς	αὐτὴν	ἐκκαίει. ὡς οὖν καὶ ἐν
[50, 27]	εὖ ἴσθ´ ὅτι νῦν πᾶσαν	αὐτὴν	ἐν τῇ τοῦ βίου μεταβολῇ
[50, 5]	καὶ ἐγοήτευσε καὶ κατέδησεν ὥστ´	αὐτὴν	καὶ τῶν Ῥωμαίων ἄρξειν ἐλπίσαι,
[50, 18]	κατὰ τὴν γῆν εὕροιτ´ ἂν	αὐτὴν	οὖσαν, ταῖς δὲ δὴ ναυσὶν
[50, 10]	κύνα ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ παρ´	αὐτὴν	τὴν ἅμιλλαν τῶν ἵππων κατειργάσατο
[50, 25]	ἱππέας καὶ βουλευτὰς Ῥωμαίων κολακεύοντας	αὐτὴν	ὥσπερ εὐνούχους; τίς δ´ οὐκ
[50, 29]	μὲν γὰρ ναῦς αὐτὴ καθ´	ἑαυτὴν	ἢ ἔτρωσέ τινα ἢ ἀπέκτεινε;
[50, 20]	τὰς διαθήκας μου ζῶντος, δύναμιν	τοσαύτην	ἔχοντος, Ἀρμενίους νικῶντος, καὶ ζητῆσαι
[50, 17]	δύνασθαι. τήν τε γὰρ ἡλικίαν	ταύτην	ἄγω ἐν ᾗ καὶ μάλιστα
[50, 15]	Αἴγυπτον μεθ´ ἑαυτῶν ἀπᾶραι συμβουλεύσασα.	ταύτην	γὰρ τὴν γνώμην ἔσχεν, ἐπειδὴ
[50, 13]	βασιλέα βασανίσας, Κύιντόν τε Ποστούμιον	βουλευτὴν	διασπάσασθαί τισιν ἐπιτρέψας. καὶ τέλος
[50, 23]	Καῖσαρ δὲ καθεώρα μὲν τὴν	παρασκευὴν	αὐτῶν καὶ εὐτρεπίζετο, μαθὼν δὲ
[50, 2]	καὶ τὴν λοιπὴν τοῦ πολέμου	παρασκευὴν	ὡς καὶ ἐφ´ ἑτέρους τινὰς
[50, 19]	αὐτοῦ, οὔτε πρὸς ὁμοίαν ἡμῖν	ἀντιπαρασκευὴν	ἀλλὰ πρὸς πολὺ διάφορον ἠγωνίσαντο.
[50, 26]	ἔσχον ὥστε μήθ´ ὅτι τὴν	ἀδελφήν	μου ὕβρισε, μήθ´ ὅτι τῶν
[50, 26]	ἡγεμονίας μεταδοῦναι καὶ τὴν ἐμαυτοῦ	ἀδελφὴν	συνοικίσαι καὶ στρατεύματα χαρίσασθαι· καὶ
[50, 11]	ἀριθμὸν πᾶσιν ἐπαγαγέσθαι καὶ τὴν	τροφὴν	αὐτοὺς ἑαυτοῖς, πλὴν τῶν στρατιωτῶν,
[50, 18]	καὶ ὅτι οὐδεμίαν πώποτε ἐπιφανῆ	μάχην	οὔτε ἐν τῇ ἠπείρῳ οὔτε
[50, 32]	δὲ καὶ τὴν ἐν χερσὶ	μάχην,	οὔτε ἐν τῷ πρόσπλῳ οὔτε
[50, 12]	πρὸς ὁμολογίαν σφᾶς ἢ πρὸς	μάχην	προκαλουμένου (τὴν μὲν γὰρ τῇ
[50, 7]	τοῦτο δὲ ὑπέσχετο τήν τε	ἀρχὴν	ἐντὸς δύο μηνῶν μετὰ τὴν
[50, 16]	τὰ μὲν πλείω οὐδ´ ὑπάρχει	ἀρχὴν	τοῖς ἐναντίοις, ὅσα δὲ κέκτηνται,
[50, 5]	Ῥωμαίων ἄρξειν ἐλπίσαι, τήν τε	εὐχὴν	τὴν μεγίστην, ὁπότε τι ὀμνύοι,
[50, 14]	δέ· τοῦ γὰρ Ἀγρίππου κατὰ	τύχην	ἀπαντήσαντός οἱ οὐ μόνον οὐδὲν
[50, 33]	πέλαγος ἀφέντων, ἀνέμου τινὸς κατὰ	τύχην	φοροῦ συμβάντος, νομίσας ὁ Ἀντώνιος
[50, 30]	καὶ περὶ Λευκάδα καὶ ἐνταῦθα	πρῴην,	οὐχ ὅσον οὐκ ἠλαττώθημεν αὐτῶν,
[50, 3]	ὤκνησεν οὔτ´ ἀναζητῆσαι αὐτὰς οὔτε	λαβεῖν	οὔτε ἔς τε τὸ βουλευτήριον
[50, 30]	δεῖ πλείω λέγοντα περὶ αὐτῶν	διατρίβειν,	ὁπότε πολλάκις ἤδη πειραθέντες σφῶν,
[50, 12]	καὶ ἀνωμάλου τριήρεις ἐπὶ βυρσῶν	διαγαγεῖν.	τοῦτο μὲν οὖν οὕτω λέγεται
[50, 32]	τοὺς {μὲν} προσιόντας σφίσιν οὐδὲν	κακουργεῖν	ἐδύναντο, οἱ δὲ ὅτι, εἰ
[50, 33]	ὑπὸ δέους ὡς καὶ νενικημένους	φεύγειν	ἐφέσπετό σφισι. γενομένου δὲ τούτου
[50, 32]	συνταράξαντες μόνον ὥστε τὴν κάθεξιν	ἐκφυγεῖν,	ἀνεχώρουν ἔξω βέλους. οἱ δ´
[50, 26]	μὲν ἐνόμιζον οὐ τὸν αὐτὸν	δεῖν	τρόπον πρός τε τὴν Κλεοπάτραν
[50, 2]	ὑπ´ αὐτοῦ γενήσεσθαι, καὶ μήτε	περιιδεῖν	αὐτὸ μήτ´ αὖ ἐναντιωθεὶς προκατάρχειν
[50, 20]	τὰ δεινότατα παθεῖν, οὐδὲ λόγου	προσδεῖν	ἡγοῦμαι. τί γὰρ οὐκ ἂν
[50, 16]	προσέτι καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ	στασιάζειν·	ἡμῖν δὲ ἐκ περιουσίας παρεσκευασμένα
[50, 27]	μὲν γελοίως πως ὀρχεῖσθαι καὶ	κορδακίζειν	τινὰ ἡμῶν ἐχρῆν, πάντως ἂν
[50, 35]	κατετήκοντο. ἄλλοι πρίν τι τοιοῦτο	παθεῖν,	ἢ καὶ ἡμίκαυτοι, οἱ μὲν
[50, 22]	μήτε πλεονεκτικὸν ἐλαττωθέντας πῃ ἡμᾶς	παθεῖν,	μέγιστον δὲ τὸ νικήσαντας πάνθ´
[50, 20]	τυχεῖν ἀμελήσαντες δὲ τὰ δεινότατα	παθεῖν,	οὐδὲ λόγου προσδεῖν ἡγοῦμαι. τί
[50, 29]	ὑπὸ τοῦ μεγέθους ἐς τὸ	παθεῖν	οὖσαι. ~καὶ τί δεῖ πλείω
[50, 32]	ἢ καὶ περὶ τὸ μὴ	παθεῖν	τοῦτο ἀποδιατρίβοντες εὐεπιθετώτεροι ἄλλοις τισὶν
[50, 20]	καὶ ἐς ὅπλα τινὰς αὐτῶν	ἐλθεῖν	ἀναγκάσαι, κἀκ τούτου συχνοὺς φθεῖραι;
[50, 32]	μή, ἀνεκρούοντο πρὶν ἐς χεῖρας	ἐλθεῖν,	καὶ ἤτοι τοῖς αὐτοῖς αὖθις
[50, 13]	πρὶν πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτῷ	συνελθεῖν,	μόνοις τοῖς τότε παροῦσίν οἱ
[50, 2]	σφας ἐν ῥητῇ ἡμέρᾳ αὖθις	συνελθεῖν	ὡς καὶ διὰ γραμμάτων τινῶν
[50, 14]	ᾧ πᾶν τὸ ναυτικὸν ἐπετέτραπτο	ἐπελθεῖν,	συμβάλῃ αὐτῷ, ἐξανήχθη τε ἐξαπιναίως
[50, 34]	ἀδύνατοι δὲ δὴ πανταχῇ τοῦτο	ποιεῖν	ὄντες (οὔτε γὰρ πολλὰ ἢ
[50, 17]	τοὺς ἀπαιδεύτους λόγου τινὸς ἀξίους	δοκεῖν	εἶναι ποιεῖ, διὰ πάντων μὲν
[50, 21]	μὲν πολεμεῖν τοῖς δὲ μὴ	φάσκειν;	οὐ μὰ Δί´ οὐχ ἵνα
[50, 30]	ἐπὶ τοῖς ἤδη γεγονόσι καὶ	ἀπογιγνώσκειν	κατὰ χώραν μένοντας σωθήσεσθαι, καὶ
[50, 17]	ἔπταισα· παρ´ ὧν τὸ μήτ´	ἀπογιγνώσκειν	τι μήθ´ ὑπερφρονεῖν ἔχω. ~λέγω
[50, 29]	ἐξέσται δὲ καὶ μηχαναῖς πόρρωθεν	τιτρώσκειν,	ἐξέσται δὲ καὶ πυρφόροις βέλεσι
[50, 9]	θάρσος καὶ τοῖς ἐναντίοις ἔκπληξιν	ἐμβαλεῖν	ἐκ τούτου προσεδόκησε. ~μετὰ δὲ
[50, 29]	μαχομένοις γένοιτο μήτε διεκπλεῖν μήτε	περιπλεῖν,	ἅπερ που ναυμαχίας ἔργα ἐστί,
[50, 29]	ἀπ´ αὐτῶν μαχομένοις γένοιτο μήτε	διεκπλεῖν	μήτε περιπλεῖν, ἅπερ που ναυμαχίας
[50, 0]	α. Ὡς Καῖσαρ καὶ Ἀντώνιος	πολεμεῖν	ἀλλήλοις ἤρξαντο. β. Ὡς Καῖσαρ
[50, 28]	γένος; ἀλλ´ ἀχθοφορεῖν μᾶλλον ἢ	πολεμεῖν	μεμελετήκασι. διὰ τὴν ἐμπειρίαν; ἀλλ´
[50, 21]	δὴ τῷ ψηφίσματι τοῖς μὲν	πολεμεῖν	τοῖς δὲ μὴ φάσκειν; οὐ
[50, 30]	γὰρ ἀποκρύψομαι ὑμᾶς ὅσα ἀκήκοα)	ἀθυμεῖν	τε ἐπὶ τοῖς ἤδη γεγονόσι
[50, 27]	σὺν ἡμῖν καὶ σώζεσθαι καὶ	εὐδαιμονεῖν,	οὐκ ἐθελήσουσιν. ~ἀλλ´ ἐρεῖ τις
[50, 17]	τὸ μήτ´ ἀπογιγνώσκειν τι μήθ´	ὑπερφρονεῖν	ἔχω. ~λέγω δὲ ταῦτα ἐν
[50, 7]	τὰ μάλιστα μὴ ἔμελλεν αὐτὸ	πράξειν,	ἀλλ´ ὡς πάντῃ γε πάντως
[50, 14]	σφισιν ἐλπίσας ἄξιόν τι λόγου	πράξειν,	ἂν πρὶν τὸν Ἀγρίππαν ᾧ
[50, 6]	προδοὺς ἐκείνην τὰ τοῦ Καίσαρος	πράξειν	ἔμελλε) καὶ βουλόμενοι καὶ αὐτὸ
[50, 5]	ὥστ´ αὐτὴν καὶ τῶν Ῥωμαίων	ἄρξειν	ἐλπίσαι, τήν τε εὐχὴν τὴν
[50, 2]	ἐγκαταλελεῖφθαι ὑπ´ αὐτῶν δοκῇ, καὶ	ἐπιτρέπειν	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ἐθέλουσι
[50, 17]	αὐτὸς περὶ ἐμαυτοῦ σεμνόν τι	εἰπεῖν·	ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦθ´ ἓν
[50, 24]	τις αὐτοὺς χεῖρον ἢ ἀληθέστερον	εἰπεῖν	ἔχοι; καὶ τὰ μὲν ἑρπετὰ
[50, 12]	τούτων ἐν τῷ κόλπῳ γενόμενον	εἰπεῖν,	καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ πιστεῦσαι
[50, 18]	οὐδὲν δέομαι καθ´ ἕκαστον ἀκριβῶς	εἰπεῖν,	κεφαλαιώσας δὲ ἐρῶ τοῦτο ὃ
[50, 6]	καὶ οἱ δυνάσται πάντες ὡς	εἰπεῖν	οἱ τῇ τῶν Ῥωμαίων ἀρχῇ
[50, 17]	γνῶναι πάντα τὰ προσήκοντα καὶ	εἰπεῖν	ῥᾷστα δύνασθαι. τήν τε ἐμπειρίαν,
[50, 26]	τοῖς ἐκείνης παισὶ πάνθ´ ὡς	εἰπεῖν	τὰ ὑμέτερα ἐδωρήσατο, μήτε δι´
[50, 8]	ἐπὶ τοὺς ἄλλους πάντας ὡς	εἰπεῖν	τοὺς ἁγιωτάτους ἐπέπτετο, καὶ τέλος,
[50, 20]	κρατήσωσιν, ἐργάσαιντο, πάντας μὲν ὡς	εἰπεῖν	τοὺς μετὰ τοῦ Σέξτου τῶν
[50, 14]	ἅτε καὶ τῆς σιτοπομπίας εἰργόμενον,	ἐπιλείπειν	ἤρχετο, διαγνώμην ἐποιήσατο πότερον κατὰ
[50, 2]	ἐξελέγξων. οἱ οὖν ὕπατοι μήτ´	ἀντειπεῖν	αὐτῷ θαρσοῦντες μήτε σιωπῆσαι ὑπομένοντες
[50, 24]	ἥκιστα ἐννοῶ καὶ ὑμῖν παραινῶ	προσκοπεῖν.	καὶ γὰρ εἰ τὰ μάλιστα
[50, 21]	μὲν ὅπλα πᾶσιν ὁμοίως ἡμῖν	ἐπιφέρειν,	ἐν δὲ δὴ τῷ ψηφίσματι
[50, 30]	διὰ ταῦτα διαδρᾶναί τέ πῃ	ἐπιχειρεῖν,	καὶ τὸν ἔκπλουν τοῦτον οὐχ
[50, 28]	κρατεῖ. διὰ τὸ γένος; ἀλλ´	ἀχθοφορεῖν	μᾶλλον ἢ πολεμεῖν μεμελετήκασι. διὰ
[50, 8]	ἀπὸ τῆς τοῦ θεάτρου σκηνῆς	πεσεῖν,	τήν τε γέφυραν τὴν ξυλίνην
[50, 7]	ἀντώμοσε τοῖς ἑαυτοῦ στρατιώταις ἀκηρυκτὶ	πολεμήσειν,	τοῦτο δὲ ὑπέσχετο τήν τε
[50, 31]	γὰρ ταχυναυτῶν διὰ βραχέος σφᾶς	αἱρήσειν	ἤλπισε, καὶ ἐκείνων ἐκδήλων ὅτι
[50, 24]	καὶ τὰ ἧττον δίκαια προελόμενος	κρατήσειν	ἐλπίσειεν, ἔχομεν, ὅμως πολὺ μᾶλλον
[50, 27]	Γαλατίαν ᾔει. μέχρι μὲν γὰρ	πλουτήσειν	ἀκινδύνως ἤλπιζον, καὶ μάλα ἄσμενοί
[50, 7]	δύο μηνῶν μετὰ τὴν νίκην	ἀφήσειν	καὶ τὸ πᾶν αὐτῆς κράτος
[50, 17]	ὅσα τε καὶ οἷα χρὴ	προστάσσειν,	τοῦτο δ´ ὅσα καὶ οἷα
[50, 31]	μή, τὴν γοῦν τάξιν αὐτῶν	διαλύσειν.	ὁ οὖν Ἀντώνιος φοβηθεὶς τήν
[50, 7]	τε γερουσίᾳ καὶ τῷ δήμῳ	ἀποδώσειν.	μόλις τε δῆθέν τινες ἔπεισαν
[50, 7]	ὄντα, καὶ τὰ τῶν ἐναντίων	ἀσθενώσειν	δωροδοκίαις ἤλπιζε· χρυσίον γὰρ ὡς
[50, 17]	οἷος καὶ μετὰ κακῶν στρατιωτῶν	κρατεῖν	δύνασθαι. τήν τε γὰρ ἡλικίαν
[50, 25]	διὰ τοῦτο δὲ δὴ μᾶλλον	ἀγανακτεῖν	ὀφείλετε. εἰ γὰρ ἃ μηδ´
[50, 17]	ὅσα καὶ οἷα χρὴ πειθαρχοῦντα	πράττειν,	μεμάθηκα. ἐφοβήθην, ἐθάρσησα· ἐξ ὧν
[50, 28]	μεμελετήκασι. διὰ τὴν ἐμπειρίαν; ἀλλ´	ἐρέττειν	μᾶλλον ἢ ναυμαχεῖν ἴσασιν. ἐγὼ
[50, 19]	ᾧ δὴ δοκοῦσι τρόπον τινὰ	ἰσχύειν,	ἵνα μηδεὶς ὑμῶν πταίσματός τινος
[50, 5]	αὐτῆς πάντας σφᾶς ταῖς ἀσπίσιν	ἐπιγράφειν.	ἔς τε τὴν ἀγορὰν μετ´
[50, 29]	ἐστί, δυναμένοις; οὐ γάρ που	πεζομαχεῖν	ἡμῖν ἐν τῇ θαλάττῃ μέλλουσιν,
[50, 28]	ἐμπειρίαν; ἀλλ´ ἐρέττειν μᾶλλον ἢ	ναυμαχεῖν	ἴσασιν. ἐγὼ μὲν καὶ αἰσχύνομαι
[50, 19]	τοῦτο καὶ ἀρετὴν αὐτοὺς ναυτικὴν	ἔχειν	ἡγεῖσθε· οὔτε γὰρ πρὸς τὸν
[50, 16]	μήτ´ ἄλλως εὐνοϊκῶς σφας αὐτοῖς	ἔχειν	καὶ προσέτι καὶ ἐκ τοῦ
[50, 5]	τε Ῥωμαίους ἐν τῷ δορυφορικῷ	ἔχειν,	καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς πάντας
[50, 21]	ὃν μηδέπω καὶ νῦν πολέμιον	ἔχειν	προσποιεῖται, τοιαῦτα δέδρακεν, ἥκιστα ἂν
[50, 33]	τῆς ναυμαχίας οὔσης καὶ μηδετέρων	ὑπερέχειν	πῃ δυναμένων τέλος τοιόνδε τι
[50, 32]	τε πλησιάζοντάς σφισι φυλασσομένοις καὶ	κατέχειν	αὐτοὺς ὅτι μάλιστα πειρωμένοις. κἀκ
[50, 9]	πεμφθείσας περὶ τὰ Κεραύνια ὄρη	ναυλοχεῖν,	ὑπετόπησεν αὐτὸν τὸν Καίσαρα μετὰ
[50, 28]	ἀμύνασθαι, τοῦ πάντων ἀνθρώπων νικήσαντας	ἄρχειν,	τοῦ μηδεμίαν γυναῖκα περιορᾶν μηδενὶ
[50, 2]	περιιδεῖν αὐτὸ μήτ´ αὖ ἐναντιωθεὶς	προκατάρχειν	τοῦ πολέμου δόξαι ἐθελήσας, τότε
[50, 3]	αὐτῶν, καίτοι παρανομώτατον πρᾶγμα ποιήσας,	σχεῖν·	τῷ τε γὰρ Καισαρίωνι ὡς
[50, 22]	παρὸν καὶ ἐκείνοις τὴν ἐλευθερίαν	παρασχεῖν,	συνδουλεῦσαι μᾶλλον αὐτοῖς ἐθελῆσαι. τοσοῦτον
[50, 20]	ὥστε προθυμηθέντες μὲν τῶν μεγίστων	τυχεῖν	ἀμελήσαντες δὲ τὰ δεινότατα παθεῖν,
[50, 17]	τινος ἀρίστου τοὺς καλῶς πολεμήσοντας	τυχεῖν,	ἀναγκαιότατόν μοι τὸν περὶ ἐμαυτοῦ
[50, 32]	βραχέος ἐργασάμενοι πρὸς ἄλλους καὶ	πάλιν	μάλα ἄλλους ἐχώρουν, ὅπως ὡς
[50, 4]	ὅτι, ἂν κρατήσῃ, τήν τε	πόλιν	σφῶν τῇ {τε} Κλεοπάτρᾳ χαριεῖται
[50, 13]	κατάγοντος, ὅπως πρὶν πᾶσαν τὴν	δύναμιν	αὐτῷ συνελθεῖν, μόνοις τοῖς τότε
[50, 9]	ἀφῆκε, πᾶσάν οἱ τὴν ἑαυτοῦ	δύναμιν	προεπιδείξας. τῷ τε Ἀντωνίῳ ἐπέστειλεν
[50, 1]	καὶ τὴν χώραν τήν τε	δύναμιν	τήν τε ἐκείνου καὶ τὴν
[50, 20]	τολμήσας τὰς διαθήκας μου ζῶντος,	δύναμιν	τοσαύτην ἔχοντος, Ἀρμενίους νικῶντος, καὶ
[50, 19]	δούλους αὐτοῦ, οὔτε πρὸς ὁμοίαν	ἡμῖν	ἀντιπαρασκευὴν ἀλλὰ πρὸς πολὺ διάφορον
[50, 22]	οὔτ´ αὖ ἰδίᾳ τὸ συμφέρον	ἡμῖν	αὐτοῖς προσκοποῦμεν, οὕτω που καὶ
[50, 16]	καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ στασιάζειν·	ἡμῖν	δὲ ἐκ περιουσίας παρεσκευασμένα οὔτε
[50, 9]	κατεγέλασε, καὶ εἶπεν καὶ τίς	ἡμῖν	δικάσει, ἄν τι παρὰ τὰ
[50, 18]	ναυσὶν οὐδ´ ἀντᾶραι τὸ παράπαν	ἡμῖν	δυνήσονται. ὁρᾶτε γάρ που καὶ
[50, 29]	δυναμένοις; οὐ γάρ που πεζομαχεῖν	ἡμῖν	ἐν τῇ θαλάττῃ μέλλουσιν, οὐδ´
[50, 21]	τὰ μὲν ὅπλα πᾶσιν ὁμοίως	ἡμῖν	ἐπιφέρειν, ἐν δὲ δὴ τῷ
[50, 21]	οὐχ ἵνα διαφορότητά τινα ἐν	ἡμῖν	ἐργάσηται, οὐδ´ ἵνα τοῖς μὲν
[50, 24]	σφίσιν ἑκουσίους ἡμᾶς τῆς ὑπαρχούσης	ἡμῖν	εὐδαιμονίας παραχωρῆσαι; ~τίς μὲν γὰρ
[50, 16]	καὶ τοὺς συνεσενηνοχότας αὐτὰ οἰκειοτέρους	ἡμῖν	ἢ τοῖς λαβοῦσι πεποίηκεν εἶναι,
[50, 19]	ἐντεῦθεν ἐκ τοῦ ναυτικοῦ ἀμφοτέροις	ἡμῖν	ἤρτηται· κἂν τούτῳ περιγενώμεθα, οὐδὲν
[50, 27]	καὶ ἐξὸν αὐτοῖς ἀδεῶς σὺν	ἡμῖν	καὶ σώζεσθαι καὶ εὐδαιμονεῖν, οὐκ
[50, 16]	μάχης, ὅσα γε καὶ παρ´	ἡμῖν	νομίζεται, ἐπὶ τοσοῦτον χειροτέχναι ἐστὲ
[50, 26]	καὶ τοῦτον μετὰ τῆς Κλεοπάτρας	ἡμῖν	προσήκει; ~μήτ´ οὖν Ῥωμαῖον εἶναί
[50, 27]	ποτε καὶ ἐκ τῆς σὺν	ἡμῖν	στρατείας ἀρετήν τινα ἔσχεν, ἀλλ´
[50, 29]	νῆες αὐτῶν μένωσιν, ἐξέσται μὲν	ἡμῖν	τοῖς ἐμβόλοις αὐτὰς ἀναρρηγνύναι, ἐξέσται
[50, 21]	κρατήσειε· καὶ διὰ τοῦτο τοῦτον	ἡμῖν	τὸν τρόπον προσφέρεται. ~ὥσπερ οὖν
[50, 21]	τοῖς ἐψηφισμένοις ὑπ´ αὐτοῦ τεκμαίρεσθαι,	ὑμῖν	μὲν καὶ φανερῶς ἀπειλεῖ (πολεμίους
[50, 24]	αὐτὸς οὐχ ἥκιστα ἐννοῶ καὶ	ὑμῖν	παραινῶ προσκοπεῖν. καὶ γὰρ εἰ
[50, 28]	μεῖζον οὐδὲν ἂν ἄλλο φήσαιμι	ὑμῖν	προκεῖσθαι τοῦ τὸ ἀξίωμα τὸ
[50, 25]	οἶδ´ ὅτι καὶ θαυμαστὰ ταῦθ´	ὑμῖν,	ὦ ἄνδρες στρατιῶται, φαίνεται· διὰ
[50, 31]	εἰ δὲ μή, τὴν γοῦν	τάξιν	αὐτῶν διαλύσειν. ὁ οὖν Ἀντώνιος
[50, 32]	καὶ συνταράξαντες μόνον ὥστε τὴν	κάθεξιν	ἐκφυγεῖν, ἀνεχώρουν ἔξω βέλους. οἱ
[50, 9]	στρατιώταις θάρσος καὶ τοῖς ἐναντίοις	ἔκπληξιν	ἐμβαλεῖν ἐκ τούτου προσεδόκησε. ~μετὰ
[50, 13]	ἐπειδὴ τάχιστα τὴν τοῦ Καίσαρος	ἄφιξιν	ἐπύθετο, οὐκ ἐμέλλησεν ἀλλ´ ἐς
[50, 12]	οὔτ´ ἐς λόγους ᾔει, καίτοι	δυοῖν	αὐτοῦ θάτερον ἢ πρὸς ὁμολογίαν
[50, 4]	αὐτῷ ἢ καὶ ἐκ μέσου	ἀμφοῖν	ὄντας, ἀλλὰ καὶ τοὺς πάνυ
[50, 33]	τοιόνδε τι ἐγένετο. ἡ Κλεοπάτρα	κατόπιν	τῶν μαχομένων ἀποσαλεύουσα οὐκ ἤνεγκε
[50, 25]	καὶ τὸ τελευταῖον καὶ ἑαυτὸν	Ὄσιριν	καὶ Διόνυσον ἐπικεκληκότα, κἀκ τούτων,
[50, 27]	μὲν γὰρ οὐδὲ ἐν τῷ	πρὶν	ἄξιός τινος, ὥς που σαφῶς
[50, 32]	τινα, εἰ δὲ μή, ἀνεκρούοντο	πρὶν	ἐς χεῖρας ἐλθεῖν, καὶ ἤτοι
[50, 10]	καὶ οὐ πρότερόν γε κατέστησαν	πρὶν	ἢ τοῖς ὅπλοις καταδαμασθῆναι. ἀφ´
[50, 35]	καπνοῦ, καὶ μάλιστα οἱ ναῦται,	πρὶν	καὶ πλησιάσαι σφίσι τὴν φλόγα
[50, 20]	φιλανθρωπεύσονταί τι νικήσαντες οἱ καὶ	πρὶν	κρατῆσαι τί πεποιηκότες; καὶ ἵνα
[50, 13]	τε ὁλκάδας αὐτῶν κατάγοντος, ὅπως	πρὶν	πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτῷ συνελθεῖν,
[50, 6]	Λίβυες οἵ τε ἐκ τοῦ	πρὶν	ῥωμαΐζοντες πλὴν τῶν περὶ τὴν
[50, 35]	τῶν ὅπλων πυρουμένων κατετήκοντο. ἄλλοι	πρίν	τι τοιοῦτο παθεῖν, ἢ καὶ
[50, 35]	ἐν τοιούτοις παθήμασιν, ἀπήλλαξαν ὅσοι,	πρίν	τινι αὐτῶν συνενεχθῆναι, οἱ μὲν
[50, 14]	ἄξιόν τι λόγου πράξειν, ἂν	πρὶν	τὸν Ἀγρίππαν ᾧ πᾶν τὸ
[50, 20]	ἄλλους τοὺς τὰ χωρία κεκτημένους	ἠργυρολογήκασιν	οὕτως ὥστε καὶ ἐς ὅπλα
[50, 35]	τε ἀνεκτῶς, ὡς ἐν τοιούτοις	παθήμασιν,	ἀπήλλαξαν ὅσοι, πρίν τινι αὐτῶν
[50, 32]	καὶ πυκνοῖς καὶ λίθοις καὶ	τοξεύμασιν	ἔβαλλον, καὶ ἐς τοὺς προσμιγνύντας
[50, 17]	ἐστὶ καὶ μέγιστόν γε παρὰ	πᾶσιν	ἀνθρώποις εἶναι πεπίστευται, λέγω δὲ
[50, 11]	τακτόν τε τῶν οἰκετῶν ἀριθμὸν	πᾶσιν	ἐπαγαγέσθαι καὶ τὴν τροφὴν αὐτοὺς
[50, 21]	βούλεται τὸ τὰ μὲν ὅπλα	πᾶσιν	ὁμοίως ἡμῖν ἐπιφέρειν, ἐν δὲ
[50, 28]	ἀλλ´ ἐρέττειν μᾶλλον ἢ ναυμαχεῖν	ἴσασιν.	ἐγὼ μὲν καὶ αἰσχύνομαι ὅτι
[50, 30]	ταῦθ´ οὕτω καὶ αὐτοὶ ἐκεῖνοι	ἴσασιν	ὥστε (οὐ γὰρ ἀποκρύψομαι ὑμᾶς
[50, 7]	τε γὰρ ἑαυτοῦ πολὺ τοῖς	πλήθεσιν	ἰσχυρότερα ἑώρα ὄντα, καὶ τὰ
[50, 5]	καὶ συνίππευε καὶ ἐν ταῖς	πόλεσιν,	ἢ καὶ ἐκείνη μὲν ἐν
[50, 31]	τε ἐπίκαμψιν αὐτοῦ καὶ τὴν	περίσχεσιν	ἀντεπεξηγάγετο ὅσον ἐδύνατο, καὶ ἐς
[50, 3]	ἀνείλετο καὶ τὴν τῆς Ὀκταουίας	συνοίκησιν	ἀπεῖπε, προσκρούσαντές τι αὐτῷ ἐκεῖνοι,
[50, 11]	ἀπ´ αὐτοῦ χειμάζοντες, οὔτε τινὰ	ἄσκησιν	ἐπεποίηντο καὶ νόσῳ αὐτομολίαις τε
[50, 33]	πολλὴν καὶ ἄκριτον τοῦ ἀδήλου	μέλλησιν,	ἀλλ´ ἀποκναισθεῖσα, ἀπό τε τοῦ
[50, 25]	δ´ ἄνθρωπον ἐκείνην καθάπερ τινὰ	Ἶσιν	ἢ Σελήνην προσκυνοῦντα, καὶ τούς
[50, 12]	λιμένες οἱ πρὸς τῇ Νικοπόλει	εἰσίν,	ἄποπτόν ἐστιν, ἱδρύθη. καὶ αὐτό
[50, 4]	αὐτὸν αἰτιάσασθαι· τοῖς τε γὰρ	ἀναγνωσθεῖσιν	ἐκπλαγέντες, καὶ πρὸς τὴν τοῦ
[50, 5]	ὄνομα αὐτῆς πάντας σφᾶς ταῖς	ἀσπίσιν	ἐπιγράφειν. ἔς τε τὴν ἀγορὰν
[50, 32]	παθεῖν τοῦτο ἀποδιατρίβοντες εὐεπιθετώτεροι ἄλλοις	τισὶν	ἐγίγνοντο· δύο τε γὰρ ἢ
[50, 13]	Κύιντόν τε Ποστούμιον βουλευτὴν διασπάσασθαί	τισιν	ἐπιτρέψας. καὶ τέλος φοβηθεὶς μὴ
[50, 33]	ὡς μικρὰ μεγάλοις ὁμοιῶσαι, τείχεσί	τισιν	ἢ καὶ νήσοις πολλαῖς καὶ
[50, 13]	πρὸς αὐτοὺς ὡς καὶ ἐπικουρήσων	σφίσιν,	ἄν τι πολέμιον προσπέσῃ. ~κἀν
[50, 20]	τῶν μετὰ τοῦ Λεπίδου συναραμένων	σφίσιν	ἀπολωλεκότες; καὶ τί λέγω ταῦτα,
[50, 35]	~ὡς δ´ οὔτε τινὲς ἐπέλαζόν	σφισιν,	αὐτὸ τοῦτο φυλασσόμενοι, καὶ τὸ
[50, 24]	δι´ ἡμῶν αὐτὰ κατακτήσασθαι, ὥστε	σφίσιν	ἑκουσίους ἡμᾶς τῆς ὑπαρχούσης ἡμῖν
[50, 14]	Λουκίου Ταρρίου ναυσὶν ὀλίγαις ἐφορμοῦντός	σφισιν	ἐλπίσας ἄξιόν τι λόγου πράξειν,
[50, 32]	τινας ἐμβαλόντες, οὐκέτ´ ἐξ ἴσου	σφίσιν	ἐν τῇ συνέρξει ἠγωνίζοντο. ~ἀγχωμάλου
[50, 35]	τινες αὐτῶν ἐδύναντο, οὐ προσέμισγόν	σφισιν·	ἐπεὶ δὲ τά τε σκάφη
[50, 32]	παρὰ τῶν ἐκ τῆς ἠπείρου	σφίσιν	ἐπιβοώντων ἐσακούοντες. ἠγωνίζοντο δὲ οὐχ
[50, 34]	ἐπ´ ἐκεῖνο ὡς καὶ μόνον	σφίσιν	ἐπικουρῆσον κατέφυγε. κἀνταῦθα ἄλλο αὖ
[50, 13]	προπαρατάσσοντος καὶ ταῖς ναυσὶ πολλάκις	σφίσιν	ἐπιπλέοντος, τάς τε ὁλκάδας αὐτῶν
[50, 2]	καὶ ἀνταπελογοῦντο, τὰ μὲν ἰδίᾳ	σφίσιν	ἐπιστέλλοντες, τὰ δὲ καὶ ἐν
[50, 8]	ἐκεῖνος ἐς τὰ τότε παρόντα	σφίσιν	ἐσήμηνεν· ἐν γὰρ τῇ Τυρσηνίδι
[50, 6]	καὶ οἱ νησιῶται οἱ προσοικοῦντές	σφισιν,	οἵ τε βασιλῆς καὶ οἱ
[50, 32]	μὲν ὅτι τοὺς {μὲν} προσιόντας	σφίσιν	οὐδὲν κακουργεῖν ἐδύναντο, οἱ δὲ
[50, 11]	ἐσεγράφη. ~τοιούτων δὴ σημείων προφανέντων	σφίσιν	οὔτε ἐφοβήθησαν οὔθ´ ἧττόν τι
[50, 4]	τε χλαμύδας ὡς καὶ ἐν	χερσὶν	ὄντος αὐτοῦ μετημπίσχοντο, καὶ πρὸς
[50, 19]	ἐκείνῳ γενομένου ἀθυμήσῃ, ἀλλὰ ταῖς	ναυσίν,	αἷς κράτιστοί τε ἐσμὲν καὶ
[50, 14]	ὁ γὰρ Σόσσιος Λουκίου Ταρρίου	ναυσὶν	ὀλίγαις ἐφορμοῦντός σφισιν ἐλπίσας ἄξιόν
[50, 31]	ὑπὸ σάλπιγγος, καὶ πυκναῖς ταῖς	ναυσὶν	ὀλίγον ἔξω τῶν στενῶν παραταξαμένων
[50, 18]	αὐτὴν οὖσαν, ταῖς δὲ δὴ	ναυσὶν	οὐδ´ ἀντᾶραι τὸ παράπαν ἡμῖν
[50, 17]	τούτοις τοσούτοις τε καὶ τοιούτοις	οὖσιν	ὤκνησα μὲν ἄλλως αὐτὸς περὶ
[50, 28]	οὓς καὶ αὐτοὶ ἐκεῖνοι κοπρείας	ἀποκαλοῦσιν,	ἧττόν τι προθυμηθήσεσθε; διὰ τί;
[50, 29]	πεζομαχεῖν ἡμῖν ἐν τῇ θαλάττῃ	μέλλουσιν,	οὐδ´ αὖ ὥσπερ ἐν τείχεσί
[50, 11]	ἀπροσδοκήτοις τοῖς πρὸς τῷ Ἀκτίῳ	ὁρμοῦσιν	ἐπιθησόμενος, χειμῶνι δὲ περιπεσὼν καὶ
[50, 29]	πάχους καὶ δυσκινητότεραι ἔσονται τοῖς	ἐλαύνουσιν	αὐτὰς καὶ ἀπειθέστεραι τοῖς κυβερνῶσι;
[50, 18]	παρασκευῆς, οὐδενὶ τῶν πάντων τοσοῦτον	ἐλλείπουσιν	ὅσον τῇ τε ἡλικίᾳ καὶ
[50, 13]	αὐτῷ συνελθεῖν, μόνοις τοῖς τότε	παροῦσίν	οἱ συμμίξῃ· ἐκ γὰρ αὐτοῦ
[50, 27]	πάντες οἱ πολῖται ἡμῶν τοῦτο	ποιήσουσιν,	ὥσπερ ποτὲ καὶ πρότερον, ὅτε
[50, 27]	καὶ σώζεσθαι καὶ εὐδαιμονεῖν, οὐκ	ἐθελήσουσιν.	~ἀλλ´ ἐρεῖ τις ὅτι καὶ
[50, 18]	οὖν τινα καὶ ἐκεῖνοι ἰσχὺν	ἔχουσιν,	ἀλλ´ ἔν τε τῷ ὁπλιτικῷ
[50, 33]	διαφύγωσι. καὶ αὐτοῖς περὶ ταῦτα	ἔχουσιν	οἱ ἐναντίοι προσπεσόντες (τοὺς γὰρ
[50, 34]	ναῦν προσαρτήσαντές σφισι μάλιστα μὲν	μετεκβῶσιν	ἐς αὐτήν, εἰ δὲ μή,
[50, 30]	ἵνα, ἂν δυνηθῶσι, μετ´ αὐτῶν	διαφύγωσιν.	ὡς οὖν καὶ ὁμολογοῦντας αὐτοὺς
[50, 14]	μεταστάντες που χρόνῳ τὸν πόλεμον	διενέγκωσιν.	~εἰπόντων δὲ ἄλλων ἄλλα ἐνίκησεν
[50, 15]	καὶ ἐς δέος τοὺς συμμάχους	ἐμβάλωσιν,	ἠθέλησαν, ἀλλ´ ὡς ἐπὶ ναυμαχίαν
[50, 29]	καθάπερ ἐμπεπηγυῖαι αἱ νῆες αὐτῶν	μένωσιν,	ἐξέσται μὲν ἡμῖν τοῖς ἐμβόλοις
[50, 11]	συνήγαγε, τοὺς μὲν ὅπως τι	συμπράξωσιν	αὐτῷ, τοὺς δ´ ὅπως μηδὲν
[50, 34]	εἰ δὲ μή, καὶ ἐκείνην	συγκαταφλέξωσιν.	~ὡς δ´ οὔτε τινὲς ἐπέλαζόν
[50, 4]	τε ἄδειαν καὶ ἐπαίνους, ἂν	ἐγκαταλείπωσιν	αὐτόν, ἐψηφίσαντο, τῇ δὲ Κλεοπάτρᾳ
[50, 4]	ἐν ἐχθρῶν μοίρᾳ, ἂν μὴ	προλείπωσιν	αὐτόν, νομισθῆναι ἐχρῆν, ἔργῳ δὲ
[50, 29]	ἄν τε καὶ κινηθῆναί πῃ	τολμήσωσιν,	οὔτ´ ἂν διώκουσαί τινα καταλάβοιεν
[50, 31]	ὑπὸ τοῦ Ἀγρίππου φοβηθέντος μὴ	ὑστερήσωσιν	αὐτῶν ἱστίοις χρήσεσθαι μελλόντων, καί
[50, 20]	ἂν ἡμᾶς, ἄν γε καὶ	κρατήσωσιν,	ἐργάσαιντο, πάντας μὲν ὡς εἰπεῖν
[50, 14]	ἐποιήσατο πότερον κατὰ χώραν μείναντες	διακινδυνεύσωσιν	ἢ μεταστάντες που χρόνῳ τὸν
[50, 20]	πάντων αὐτῶν, ὅσον ἐπ´ ἐκείνῳ	ἐστίν,	ἀπεστέρημαι, καὶ ἰδιώτης μὲν ἐξ
[50, 12]	πρὸς τῇ Νικοπόλει εἰσίν, ἄποπτόν	ἐστιν,	ἱδρύθη. καὶ αὐτό τε ἐκρατύνατο
[50, 20]	κἀκ τούτου συχνοὺς φθεῖραι; ἀλλ´	ἔστιν	ὅπως φείσονται ἡμῶν οἱ τῶν
[50, 25]	γίγνεται, καὶ ἐφ´ οἷς οὐκ	ἔστιν	ὅστις οὐκ ἂν ἀλγήσειε μαθών,
[50, 5]	στρατήγιον βασίλειον ὠνόμαζε, καὶ ἀκινάκην	ἔστιν	ὅτε παρεζώννυτο, ἐσθῆτί τε ἔξω
[50, 4]	τὰ θρυλούμενα ἀληθῆ εἴη, τοῦτ´	ἔστιν	ὅτι, ἂν κρατήσῃ, τήν τε
[50, 0]	~Τάδε	ἔνεστιν	ἐν τῷ πεντηκοστῷ τῶν Δίωνος
[50, 31]	οὖν Ἀντώνιος φοβηθεὶς τήν τε	ἐπίκαμψιν	αὐτοῦ καὶ τὴν περίσχεσιν ἀντεπεξηγάγετο
[50, 21]	ἤδη ποιῶν. ὥσθ´ ὁπότε ἐμέ,	ὃν	μηδέπω καὶ νῦν πολέμιον ἔχειν
[50, 10]	τό τε Δημήτριον καὶ ἕτερον	ναὸν	Ἐλπίδος ἔφθειρεν. ἔδοξαν μὲν γὰρ
[50, 8]	μὲν ἐς τὸν τῆς Ὁμονοίας	ναόν,	ἔπειτα δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς
[50, 9]	χωρία φυλάττωσι καὶ τῶν ἐπιτηδείων	ῥᾷον	εὐπορῶσι. κἀν τούτῳ ἦλθον μὲν
[50, 12]	ἐπῳκοδόμησαν καὶ τὸ μέσον ναυσὶ	διέλαβον,	ὥστε σφίσι καὶ τοὺς ἔκπλους
[50, 4]	ἀνταγωνιζόμενοι, τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις	ἔλεγον.	καὶ τήν τε ὑπατείαν αὐτόν,
[50, 33]	τὰ ἐς τοῦτο φέροντα σπουδῇ	προσῆγον·	οἱ δὲ ἀπεωθοῦντο αὐτούς, ὅ
[50, 31]	σάλπιγγος, καὶ πυκναῖς ταῖς ναυσὶν	ὀλίγον	ἔξω τῶν στενῶν παραταξαμένων καὶ
[50, 34]	ἅλμη ἡ θαλαττία ἂν κατ´	ὀλίγον	ἐπιχέηται φλογί, ἰσχυρῶς αὐτὴν ἐκκαίει.
[50, 8]	ἐσήμηνεν· ἐν γὰρ τῇ Τυρσηνίδι	ὀλίγον	πρὸ τούτων πρότερον δράκων δικέφαλος,
[50, 17]	ἀναγκαιότατόν μοι τὸν περὶ ἐμαυτοῦ	λόγον	αὐτὴ ἡ χρεία πεποίηκεν, ἵν´
[50, 12]	ἐπαληλιμμέναις χρησάμενος· ἔχω δ´ οὐδὲν	ἔργον	τῶν νεῶν τούτων ἐν τῷ
[50, 35]	ἀμύνεσθαί τινες αὐτῶν ἐδύναντο, οὐ	προσέμισγόν	σφισιν· ἐπεὶ δὲ τά τε
[50, 20]	βουλῆς (πῶς γάρ, ὁπότε καὶ	ἔφυγον	ἄντικρυς ἐκ τῆς πόλεως καὶ
[50, 20]	ταῦτα, ὁπότε καὶ αὐτὸν τὸν	Λέπιδον,	μήτε τι ἀδικήσαντα καὶ προσέτι
[50, 1]	Καίσαρι ἐπεκάλει ὅτι τόν τε	Λέπιδον	τῆς ἀρχῆς ἐπεπαύκει καὶ τὴν
[50, 8]	ἱερουργίᾳ τινὶ ἐσελθὼν πάντα τὰ	ἔνδον	συνέχεε, καὶ βύας πρῶτον μὲν
[50, 2]	τὰ ἀγγελθέντα οἱ βουλευσάμενος τὸ	δέον	ἐκ πλείονος λογισμοῦ πράξῃ· ὕστερον
[50, 9]	ἐν μὲν τῷ ἔτει ἐκείνῳ	πλέον	οὐδὲν ἐγένετο. ὅ τε γὰρ
[50, 14]	τοῦ πορθμοῦ, ἔνθα αὐτῷ τὸ	πλέον	τοῦ στρατοῦ ηὐλίζετο. καὶ ἐπειδὴ
[50, 35]	λυπῆσαί τι ἐδύναντο, σπουδῇ τε	προσέπλεον	αὐτοῖς, εἴ πως τὰ χρήματα
[50, 35]	συγκαταφλέξωσιν. ~ὡς δ´ οὔτε τινὲς	ἐπέλαζόν	σφισιν, αὐτὸ τοῦτο φυλασσόμενοι, καὶ
[50, 13]	κατέστη, καίτοι ἐκείνου τόν τε	πεζὸν	πρὸ τοῦ στρατοπέδου σφῶν συνεχῶς
[50, 12]	καὶ διὰ τοῦτο τόν τε	πεζὸν	ὑπὸ τὰ ὄρη τὰ Κεραύνια
[50, 20]	ἐς ἐμὲ τὸν φίλον τὸν	ὁμοτράπεζον	τὸν συγγενῆ γεγονὼς πῶς ἂν
[50, 28]	ἀγῶνας ἄξιόν ἐστι ποιεῖσθαι. καίτοι	μεῖζον	οὐδὲν ἂν ἄλλο φήσαιμι ὑμῖν
[50, 26]	αἴτιον δὲ ὅτι πρῶτον μὲν	ἐνόμιζον	οὐ τὸν αὐτὸν δεῖν τρόπον
[50, 32]	πρόσπλῳ οὔτε ἐν τῇ συμμίξει	ἐνεχρόνιζον,	ἀλλ´ ὑποδραμόντες αἰφνίδιον ὥστε τὴν
[50, 2]	ὡς καὶ ἐπ´ ἄλλο τι	ἤθροιζον,	καὶ τὴν λοιπὴν τοῦ πολέμου
[50, 27]	μέχρι μὲν γὰρ πλουτήσειν ἀκινδύνως	ἤλπιζον,	καὶ μάλα ἄσμενοί τινες αὐτῷ
[50, 26]	πολίτην, ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι. ἔπειτα δὲ	ἤλπιζον	ὅτι εἰ καὶ μὴ ἐθελούσιος,
[50, 34]	ἐξετόξευον καὶ λαμπάδας ἐκ χειρὸς	ἐπηκόντιζον	καί τινας καὶ χυτρίδας ἀνθράκων
[50, 9]	ἐπιτηδείων ῥᾷον εὐπορῶσι. κἀν τούτῳ	ἦλθον	μὲν καὶ ἐθελονταὶ παρ´ ἀμφοτέρων
[50, 2]	μετὰ τοῦτο πρὸς τὸν Ἀντώνιον	ἀπῆλθον,	καί σφισι καὶ τῶν ἄλλων
[50, 13]	νικήσας, ὕστερον δὲ καὶ τὴν	Κόρινθον	παρεστήσατο. ὡς οὖν ταῦτά τε
[50, 20]	ἄλλους, πρὸς οὓς οὐδὲν αὐτῷ	συμβόλαιόν	ἐστι, ποιήσειεν; ~καὶ μὴν εἰ
[50, 27]	Κλεοπάτρας ἡμῖν προσήκει; ~μήτ´ οὖν	Ῥωμαῖον	εἶναί τις αὐτὸν νομιζέτω, ἀλλά
[50, 8]	ὑπὸ χειμῶνος ἐπόνησεν, ὥστε καὶ	τρόπαιόν	τι ἐν τῷ Ἀουεντίνῳ ἑστὸς
[50, 10]	ἐσάπαξ προκατεστήσαντο, καὶ τό γε	τελευταῖον	ἐκεῖνο ἦν· παραλυθέντος δὲ τοῦ
[50, 25]	καὶ Σελήνην ὀνομάζοντα, καὶ τὸ	τελευταῖον	καὶ ἑαυτὸν Ὄσιριν καὶ Διόνυσον
[50, 10]	καὶ λύκος τε ἐς τὸ	Τυχαῖον	ἐσπίπτων συνελήφθη καὶ κατεσφάγη, κύων
[50, 5]	εὐνούχων ἠκολούθει. καὶ τό τε	στρατήγιον	βασίλειον ὠνόμαζε, καὶ ἀκινάκην ἔστιν
[50, 8]	πέντε καὶ ὀγδοήκοντα πόδας ἐξικνεῖσθαι,	αἰφνίδιον	ἀνεφάνη καὶ πολλὰ κακώσας ἐκεραυνώθη.
[50, 32]	τῇ συμμίξει ἐνεχρόνιζον, ἀλλ´ ὑποδραμόντες	αἰφνίδιον	ὥστε τὴν τοξείαν σφῶν φθῆναι,
[50, 13]	ἔλαβε, καὶ Πάτρας εἷλε Κύιντον	Νασίδιον	ναυμαχίᾳ νικήσας, ὕστερον δὲ καὶ
[50, 28]	διασῶσαι, τοῦ τὸ φρόνημα τὸ	οἰκεῖον	φυλάξαι, τοῦ τοὺς ἀφεστηκότας ἀφ´
[50, 5]	ἠκολούθει. καὶ τό τε στρατήγιον	βασίλειον	ὠνόμαζε, καὶ ἀκινάκην ἔστιν ὅτε
[50, 12]	τὸ Ἄκτιον, ἐν ᾧ τὸ	πλεῖον	αὐτῷ τοῦ ναυτικοῦ ὥρμει, εἴ
[50, 34]	τοῦ ἀνέμου σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος ἐπὶ	πλεῖον	ἐξέλαμψεν, ἅτε καὶ ὑπ´ αὐτῶν
[50, 27]	οὐχὶ καὶ ἐκείνων αὐτοῦ κατέγνωκε;	σημεῖον	δὲ ὅτι συχνοὶ καθ´ ἑκάστην
[50, 33]	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ὑπηκόοις	σημεῖον	ἦρε. καὶ οὕτω τά τε
[50, 30]	τε γὰρ φύσει πᾶν τὸ	ἀνθρώπειον,	ὅταν ἐν τοῖς πρώτοις ἀγῶσι
[50, 4]	αὐτοῦ μετημπίσχοντο, καὶ πρὸς τὸ	Ἐνυεῖον	ἐλθόντες πάντα τὰ προπολέμια κατὰ
[50, 25]	καὶ τούς τε παῖδας αὐτῆς	Ἥλιον	καὶ Σελήνην ὀνομάζοντα, καὶ τὸ
[50, 21]	ἐμέ, ὃν μηδέπω καὶ νῦν	πολέμιον	ἔχειν προσποιεῖται, τοιαῦτα δέδρακεν, ἥκιστα
[50, 13]	καὶ ἐπικουρήσων σφίσιν, ἄν τι	πολέμιον	προσπέσῃ. ~κἀν τούτῳ ναυμαχία τις
[50, 4]	τὴν ἄλλην ἐξουσίαν πᾶσαν ἀφείλοντο·	πολέμιόν	τε λόγῳ μὲν οὐκ ἀπέφηναν,
[50, 35]	ἑαυτοῖς ἔτι βοηθῆσαι, μὴ ὅτι	πολέμιόν	τινα λυπῆσαί τι ἐδύναντο, σπουδῇ
[50, 13]	τινῶν βασιλέα βασανίσας, Κύιντόν τε	Ποστούμιον	βουλευτὴν διασπάσασθαί τισιν ἐπιτρέψας. καὶ
[50, 27]	τίς οὐκ οἶδεν ὅπως τὸν	Ἀρμένιον	ἐξαπατήσας ἔδησε; τὴν {δὲ} ἐπιείκειαν
[50, 1]	πεφεῖσθαι αὐτοῦ ἔλεγε) καὶ τὸν	Ἀρμένιον	ἐξαπατήσας καὶ συλλαβὼν καὶ δήσας
[50, 11]	κελεύσας, ἀθρόᾳ τῇ παρασκευῇ τὸν	Ἰόνιον	διέβαλεν. ~ἦγε δὲ αὐτοὺς οὐκ
[50, 12]	τὴν Πελοπόννησον οὐδ´ ἐπὶ τὸν	Ἀντώνιον,	ἀλλὰ πρὸς τὸ Ἄκτιον, ἐν
[50, 2]	καὶ μετὰ τοῦτο πρὸς τὸν	Ἀντώνιον	ἀπῆλθον, καί σφισι καὶ τῶν
[50, 2]	ἄπειρος ὤν, πολλὰ μὲν τὸν	Ἀντώνιον	ἐν αὐτῇ εὐθὺς τῇ νουμηνίᾳ
[50, 2]	διὰ γραμμάτων τινῶν ἀδικοῦντα τὸν	Ἀντώνιον	ἐξελέγξων. οἱ οὖν ὕπατοι μήτ´
[50, 15]	αὐτή τε ἔδεισε καὶ τὸν	Ἀντώνιον	ἐξεφόβησεν. οὐ μέντοι καὶ κρύφα,
[50, 4]	ἔργῳ δὲ καὶ πρὸς τὸν	Ἀντώνιον	ἔτεινεν· ~οὕτω γάρ που αὐτὸν
[50, 2]	ἄλλοις τοῖς ἐθέλουσι πρὸς τὸν	Ἀντώνιον	μετὰ ἀδείας ἀπᾶραι. ~τοῦτο δ´
[50, 27]	νομιζέτω, ἀλλά τινα Αἰγύπτιον, μήτ´	Ἀντώνιον	ὀνομαζέτω, ἀλλά τινα Σαραπίωνα· μὴ
[50, 0]	ἀλλήλοις ἤρξαντο. β. Ὡς Καῖσαρ	Ἀντώνιον	περὶ Ἄκτιον ἐνίκησεν. Χρόνου πλῆθος
[50, 13]	Μακεδονίαν ἔπεμψέ τινας, ὅπως τὸν	Ἀντώνιον	πρὸς ἐκεῖνα ἀπαγάγῃ. καὶ οἱ
[50, 26]	τὴν Κλεοπάτραν καὶ πρὸς τὸν	Ἀντώνιον	προσφέρεσθαι· ἐκείνην μὲν γὰρ καὶ
[50, 25]	ἀκούων καὶ ὁρῶν αὐτὸν τὸν	Ἀντώνιον	τὸν δὶς ὕπατον, τὸν πολλάκις
[50, 28]	καὶ πρὸς αὐτὸν τοῦτον τὸν	Ἀντώνιον	ὑπὲρ Μουτίνης μόνης ὁμοίως ἠγωνίσασθε,
[50, 28]	ἄθλων μεγίστους καὶ τοὺς ἀγῶνας	ἄξιόν	ἐστι ποιεῖσθαι. καίτοι μεῖζον οὐδὲν
[50, 14]	ναυσὶν ὀλίγαις ἐφορμοῦντός σφισιν ἐλπίσας	ἄξιόν	τι λόγου πράξειν, ἂν πρὶν
[50, 24]	τοὺς Κίμβρους τοὺς Ἄμβρονας. κατακοψάντων,	ἀνάξιον	δὲ καὶ ἡμῶν αὐτῶν τῶν
[50, 24]	καὶ καταπατεῖσθαι πρὸς γυναικὸς Αἰγυπτίας	ἀνάξιον	μὲν τῶν πατέρων ἡμῶν τῶν
[50, 16]	καὶ αὐτοὶ ὅσον μὲν καὶ	οἷον	ναυτικὸν ἔχομεν, ὅσους δὲ καὶ
[50, 27]	ἐπιτηδεύμασι συνῇ, τούτοις αὐτὸν ἐξομοιοῦσθαι.	τεκμήριον	δέ, ἕνα πόλεμον ἐν παντὶ
[50, 35]	καὶ αὑτοὺς ἀπέκτειναν· οὔτε γὰρ	κολαστήριόν	τι ὑπέμειναν, καὶ νεκροὶ ὥσπερ
[50, 2]	τότε μὲν οὔτε ἐς τὸ	βουλευτήριον	ἐσῆλθεν οὔθ´ ὅλως ἐν τῇ
[50, 3]	λαβεῖν οὔτε ἔς τε τὸ	βουλευτήριον	καὶ μετὰ τοῦτο καὶ ἐς
[50, 8]	πίθηκός τε γὰρ ἐς τὸ	Δημήτριον	ἐν ἱερουργίᾳ τινὶ ἐσελθὼν πάντα
[50, 10]	τοῦ ἱπποδρόμου πολὺ τό τε	Δημήτριον	καὶ ἕτερον ναὸν Ἐλπίδος ἔφθειρεν.
[50, 10]	καὶ οἱ ἐλεύθεροι οἵ τι	χωρίον	ἐν τῇ Ἰταλίᾳ κεκτημένοι φοβηθέντες
[50, 12]	δέει οὐκ ἐδέχοντο) κατέλαβε τὸ	χωρίον	τοῦτο ἐν ᾧ νῦν ἡ
[50, 11]	καὶ τῶν ἱππέων ἐς τὸ	Βρεντέσιον	συνήγαγε, τοὺς μὲν ὅπως τι
[50, 14]	ἀλλ´ ἐκλιπὼν τῆς νυκτὸς τὸ	πλησίον	τῶν ἐναντίων τάφρευμα ἀνεχώρησεν ἐπὶ
[50, 9]	ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἵππου δρόμον	ἡμερήσιον	καὶ ἐφῇ οἱ ἀδεῶς προσπλεῦσαι
[50, 7]	τῶν ἐναντίων ἀσθενώσειν δωροδοκίαις ἤλπιζε·	χρυσίον	γὰρ ὡς ἑκασταχόσε, καὶ οὐχ
[50, 26]	ἄλλο μηδὲν ἐθελῆσαι αὐτῷ πολεμῆσαι.	αἴτιον	δὲ ὅτι πρῶτον μὲν ἐνόμιζον
[50, 12]	οὕτω λέγεται γενέσθαι, τὸ δ´	Ἄκτιον	Ἀπόλλωνος ἱερόν ἐστι, καὶ πρὸ
[50, 12]	τὸν Ἀντώνιον, ἀλλὰ πρὸς τὸ	Ἄκτιον,	ἐν ᾧ τὸ πλεῖον αὐτῷ
[50, 0]	β. Ὡς Καῖσαρ Ἀντώνιον περὶ	Ἄκτιον	ἐνίκησεν. Χρόνου πλῆθος ἔτη δύο
[50, 12]	καὶ ἐκεῖθεν ὁρμώμενος ἐπὶ τὸ	Ἄκτιον	ἐπέπλει. ὡς δ´ οὐδείς οἱ
[50, 13]	οὐκ ἐμέλλησεν ἀλλ´ ἐς τὸ	Ἄκτιον	μετὰ τῶν συνόντων οἱ ἠπείχθη.
[50, 18]	καὶ ἐκ τούτων καταμάθητε ὅσῳ	βέλτιον	τῶν ἐναντίων παρεσκευάσμεθα. ἐλαττούμενοι γὰρ
[50, 27]	τις αὐτὸν νομιζέτω, ἀλλά τινα	Αἰγύπτιον,	μήτ´ Ἀντώνιον ὀνομαζέτω, ἀλλά τινα
[50, 34]	δὲ ἐκεῖνο καταναλώθη, ἤντλουν τὸ	θαλάττιον.	καὶ εἰ μὲν πολλῷ τε
[50, 16]	τοιάδε. ~ὅσα μὲν ὑπ´ ἐμοῦ	προσῆκον	ἦν ἐκπορισθῆναι πρὸς τὸν πόλεμον,
[50, 13]	αὐτοῦ ἐστρατοπεδεύσατο, κἀκ τούτου καὶ	ἱππικὸν	περὶ τὸν κόλπον περιπέμψας ἀμφοτέρωθεν
[50, 13]	Ταῦρος ὁ Στατίλιος τό τε	ἱππικὸν	τοῦ Ἀντωνίου ἐξαίφνης ἐπεκδραμόντες ἐκράτησαν
[50, 6]	καὶ ἡ Γαλατία τό τε	Ἰβηρικὸν	καὶ τὸ Ἰλλυρικόν, καὶ Λίβυες
[50, 6]	τό τε Ἰβηρικὸν καὶ τὸ	Ἰλλυρικόν,	καὶ Λίβυες οἵ τε ἐκ
[50, 22]	τὸ μηδὲν μήθ´ ὑβριστικὸν μήτε	πλεονεκτικὸν	ἐλαττωθέντας πῃ ἡμᾶς παθεῖν, μέγιστον
[50, 22]	γὰρ καὶ τὸ μηδὲν μήθ´	ὑβριστικὸν	μήτε πλεονεκτικὸν ἐλαττωθέντας πῃ ἡμᾶς
[50, 14]	τὸν Ἀγρίππαν ᾧ πᾶν τὸ	ναυτικὸν	ἐπετέτραπτο ἐπελθεῖν, συμβάλῃ αὐτῷ, ἐξανήχθη
[50, 16]	αὐτοὶ ὅσον μὲν καὶ οἷον	ναυτικὸν	ἔχομεν, ὅσους δὲ καὶ οἵους
[50, 31]	ἔς τε τὸ τοῦ Ἀντωνίου	ναυτικὸν	μόνον ἐσέπεσε καὶ πᾶν αὐτὸ
[50, 34]	τὰ μάλιστα ἐχρῶντο, ὅπως τινὰ	ἀντίπαλον	ναῦν προσαρτήσαντές σφισι μάλιστα μὲν
[50, 29]	ἢ τὸ πάχος τῶν ξύλων	ἀντίπαλον	ταῖς ἀρεταῖς ἡμῶν εἶναι νομίζετε.
[50, 20]	γε τοιοῦτος ἐς ἐμὲ τὸν	φίλον	τὸν ὁμοτράπεζον τὸν συγγενῆ γεγονὼς
[50, 32]	πυκνοῖς καὶ λίθοις καὶ τοξεύμασιν	ἔβαλλον,	καὶ ἐς τοὺς προσμιγνύντας χεῖρας
[50, 32]	ἤτοι τοῖς αὐτοῖς αὖθις ἐξαίφνης	ἐνέβαλλον,	ἢ τοὺς μὲν εἴων ἐπ´
[50, 32]	ἔχοντες, ῥοθίῳ τε ἐχρῶντο καὶ	ἐνέβαλλον	πεφραγμένοι πάντῃ τοῦ μὴ τιτρώσκεσθαι·
[50, 34]	τὰ παχέα καὶ τοὺς νεκροὺς	ἐπέβαλλον·	καὶ χρόνον μέν τινα ἐκολούσθη
[50, 33]	ὄγκους ἐπ´ αὐτὸ τοῦτο παρεσκευασμένους	ἐπικατέβαλλον,	καὶ τούς τε ἀναβαίνοντας ἀπεκρούοντο
[50, 25]	φαίνεται· διὰ τοῦτο δὲ δὴ	μᾶλλον	ἀγανακτεῖν ὀφείλετε. εἰ γὰρ ἃ
[50, 4]	νομισθῆναι ἐχρῆν, ἔργῳ δὲ παντὸς	μᾶλλον	ἀπέδειξαν. τοῖς μὲν γὰρ συνεξεταζομένοις
[50, 22]	ἐκείνοις τὴν ἐλευθερίαν παρασχεῖν, συνδουλεῦσαι	μᾶλλον	αὐτοῖς ἐθελῆσαι. τοσοῦτον γάρ που
[50, 3]	κἀκ τούτου περιοργὴς ἔτι καὶ	μᾶλλον	γενόμενος οὐκ ὤκνησεν οὔτ´ ἀναζητῆσαι
[50, 24]	πλεῖστα καὶ μέγιστα τῶν πολεμικῶν,	μᾶλλον	δὲ πάντων τῶν ἐν ἀνθρώποις
[50, 17]	ἡ χρεία πεποίηκεν, ἵν´ ἔτι	μᾶλλον	εἰδῆτε τοῦθ´, ὅτι αὐτοί τε
[50, 19]	πλείω μήτ´ ἀμείνω γεγονότα, καταδεῖσαι	μᾶλλον	ἐξ ὧν ηὐτύχησεν ἢ θαρσῆσαι
[50, 24]	κρατήσειν ἐλπίσειεν, ἔχομεν, ὅμως πολὺ	μᾶλλον	ἐπὶ τῇ τοῦ πολέμου ὑποθέσει
[50, 12]	καὶ ἐν τῷ θέρει πολὺ	μᾶλλον,	ἐπιέσθησαν. ~ὁ δ´ οὖν Ἀντώνιος
[50, 11]	Ἑλλάδι καὶ πρὸς τοῖς ἐκείνου	μᾶλλον	ἢ ἔν τε τῇ Ἰταλίᾳ
[50, 28]	διὰ τὴν ἐμπειρίαν; ἀλλ´ ἐρέττειν	μᾶλλον	ἢ ναυμαχεῖν ἴσασιν. ἐγὼ μὲν
[50, 28]	διὰ τὸ γένος; ἀλλ´ ἀχθοφορεῖν	μᾶλλον	ἢ πολεμεῖν μεμελετήκασι. διὰ τὴν
[50, 30]	ὥστε μὴ τοῖς ἐμοῖς λόγοις	μᾶλλον	ἢ τοῖς ὑμετέροις αὐτῶν ἔργοις
[50, 28]	πλείονα ἑτέρων νομίζετε εἶναι, τοσούτῳ	μᾶλλον	σπουδάσατε σφετερίσασθαι· ὑπὲρ γὰρ τῶν
[50, 2]	ὁ γὰρ Καῖσαρ ὑποτοπήσας τὸ	μέλλον	ὑπ´ αὐτοῦ γενήσεσθαι, καὶ μήτε
[50, 8]	προμαχόμενον ἀμφοτέρωθεν ὁμοίως ἦν, καὶ	ἔμελλον	ἔν τε τῷ τότε παρόντι
[50, 2]	ἐπὶ τῇ προφάσει ταύτῃ συνεχῶς	ἀνταπέστελλον,	ὅπως ὅτι μάλιστα τά τε
[50, 19]	ἐκείνοις ὑπαρχόντων εὑρήσει. τὸ δ´	ὅλον,	πόστην μὲν ἡ Σικελία μερίδα
[50, 9]	καὶ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ τὸν	πόλεμον	ἀδοκήτως σφίσι ποιησόμενος, ἐλθὼν δὲ
[50, 3]	ἐφ´ ἑκάτερα πολλῶν τόν τε	πόλεμον	ἀνείλετο καὶ τὴν τῆς Ὀκταουίας
[50, 4]	ἐψηφίσαντο, τῇ δὲ Κλεοπάτρᾳ τὸν	πόλεμον	ἄντικρυς ἐπήγγειλαν, καὶ τάς τε
[50, 14]	ἢ μεταστάντες που χρόνῳ τὸν	πόλεμον	διενέγκωσιν. ~εἰπόντων δὲ ἄλλων ἄλλα
[50, 6]	ὅτι τὸν ὑπὲρ τῆς Αἰγυπτίας	πόλεμον	ἑκὼν κατὰ τῆς πατρίδος, μηδενὸς
[50, 27]	αὐτὸν ἐξομοιοῦσθαι. τεκμήριον δέ, ἕνα	πόλεμον	ἐν παντὶ τούτῳ τῷ χρόνῳ
[50, 26]	μὲν δὴ ταῦτα οὐδένα αὐτῷ	πόλεμον	ἐπήγγειλα· ἐπειδὴ δὲ ὑπεριδὼν αὐτὰ
[50, 6]	οὖν Κλεοπάτρᾳ διὰ ταῦτα τὸν	πόλεμον	ἐψηφίσαντο, τῷ δ´ Ἀντωνίῳ οὐδὲν
[50, 11]	λαμπρῶς ἠσκημένου χρήσασθαι, τόν τε	πόλεμον	καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ
[50, 26]	δὲ γυναικὶ δουλεύων τόν τε	πόλεμον	καὶ τοὺς κινδύνους τοὺς ὑπὲρ
[50, 16]	προσῆκον ἦν ἐκπορισθῆναι πρὸς τὸν	πόλεμον,	πάνθ´ ἱκανῶς, ὦ ἄνδρες στρατιῶται,
[50, 6]	γὰρ τοσάδε ἑκατέρῳ τόνδε τὸν	πόλεμον	συνήρατο. Καίσαρι μὲν ἥ τε
[50, 12]	ἐς αὐτὸν ἐσβάλλοντος γλυκαίνεται) καὶ	ναύσταθμόν	τε ἐν αὐτῷ ἐποιήσατο καὶ
[50, 18]	σκαφῶν, ὥστε εἰ καὶ τὸν	ἀριθμὸν	ἰσοπαλεῖς αὐταῖς ἐκεῖναι ἦσαν, ἀλλ´
[50, 11]	κἀντεῦθεν τακτόν τε τῶν οἰκετῶν	ἀριθμὸν	πᾶσιν ἐπαγαγέσθαι καὶ τὴν τροφὴν
[50, 13]	μηκέθ´ ὁμοίως ἐγκειμένου, τόν τε	πορθμὸν	ἐπιδιέβη καὶ οὐ πόρρω αὐτοῦ
[50, 9]	ἀναχωρήσῃ ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἵππου	δρόμον	ἡμερήσιον καὶ ἐφῇ οἱ ἀδεῶς
[50, 18]	ἄλλως τι περὶ ἐμαυτοῦ κομπάσαιμι	(ἱκανὸν	γάρ μοι πρὸς εὔκλειαν τὸ
[50, 10]	ἐν πανηγύρει τινὶ ἐσπηδήσας τὸν	στέφανον	τὸν τοῦ προτέρου Καίσαρος ἀνείλετο
[50, 16]	ὑπηκόων καὶ παρὰ τῶν συμμάχων	ἐξειλεγμένον·	καὶ παντὸς εἴδους μάχης, ὅσα
[50, 31]	οὔτ´ ἀνέστρεψαν, ἀλλὰ κατὰ χώραν	ἔμενον	καὶ προσέτι καὶ ἰσχυρῶς τῇ
[50, 14]	αὐτόν, ἅτε καὶ τῆς σιτοπομπίας	εἰργόμενον,	ἐπιλείπειν ἤρχετο, διαγνώμην ἐποιήσατο πότερον
[50, 4]	πάντα τὰ προπολέμια κατὰ τὸ	νομιζόμενον,	διὰ τοῦ Καίσαρος ὡς καὶ
[50, 34]	ἅτε καὶ ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων	αὐξανόμενον.	καὶ μέχρι μὲν μέρος τι
[50, 3]	δ´ οὖν τοιοῦτον ὑπ´ ἐκείνων	γενόμενον	ἀνεσήκωσαν παρὰ τοῦ Ἀντωνίου αὖ
[50, 12]	νεῶν τούτων ἐν τῷ κόλπῳ	γενόμενον	εἰπεῖν, καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ
[50, 27]	τέ τινα τρυφῶντα καὶ γυναικείως	θρυπτόμενον	ἀνδρῶδές τι φρονῆσαι καὶ πρᾶξαι,
[50, 8]	ἔφερε· Ῥωμαῖοί τε γὰρ τὸ	προμαχόμενον	ἀμφοτέρωθεν ὁμοίως ἦν, καὶ ἔμελλον
[50, 10]	ἦσαν μὲν ὕπατοι ἐς τὸ	ἐχόμενον	ἔτος ὅ τε Καῖσαρ καὶ
[50, 12]	ἐς τὸν λιμένα τὸν γλυκὺν	ὠνομασμένον	κατέσχε (καλεῖται δὲ οὕτως ὅτι
[50, 25]	ὅλας καὶ τῶν ἠπείρων τινὰ	κεχαρισμένον;	ἄπιστα μὲν εὖ οἶδ´ ὅτι
[50, 24]	μέχρι τοῦ Ἴστρου προκεχωρηκότων, τὸν	Ῥῆνον	διαβεβηκότων, ἐς Βρεττανίαν πεπεραιωμένων. πῶς
[50, 19]	κἂν τούτῳ περιγενώμεθα, οὐδὲν ἔτι	δεινὸν	οὐδ´ ὑπὸ τῶν ἄλλων πεισόμεθα,
[50, 5]	γεγονέναι ἔδοξεν. οὐ γὰρ ὅτι	ἐκεῖνον	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους τούς
[50, 6]	Ῥωμαίων ἀρχῇ τῇ τότε ὑπ´	ἐκεῖνον	οὔσῃ γειτνιῶντες, οἱ μὲν αὐτοὶ
[50, 18]	τὰ δὲ δὴ πολλὰ τῶν	ἄμεινον	παρεσκευασμένων καὶ αἱ νῖκαι γίγνονται.
[50, 32]	δὲ ἔπασχον. ἐπονοῦντο δὲ καὶ	ἔκαμνον	τοῖς μὲν οἵ τε κυβερνῆται
[50, 17]	μὲν ἄλλως αὐτὸς περὶ ἐμαυτοῦ	σεμνόν	τι εἰπεῖν· ἐπειδὴ δὲ καὶ
[50, 31]	τε τὸ τοῦ Ἀντωνίου ναυτικὸν	μόνον	ἐσέπεσε καὶ πᾶν αὐτὸ συνετάραξε,
[50, 14]	κατὰ τύχην ἀπαντήσαντός οἱ οὐ	μόνον	οὐδὲν τῆς νίκης ἀπώνητο, ἀλλὰ
[50, 34]	κρατῆσαι, ἐπ´ ἐκεῖνο ὡς καὶ	μόνον	σφίσιν ἐπικουρῆσον κατέφυγε. κἀνταῦθα ἄλλο
[50, 32]	τρώσαντές τινα ἢ καὶ συνταράξαντες	μόνον	ὥστε τὴν κάθεξιν ἐκφυγεῖν, ἀνεχώρουν
[50, 20]	ὁμοίων τυχών, καὶ τοσοῦτον ἤδη	χρόνον	ἐν αὐταῖς ὤν, πάντων αὐτῶν,
[50, 34]	καὶ τοὺς νεκροὺς ἐπέβαλλον· καὶ	χρόνον	μέν τινα ἐκολούσθη τε ὑπ´
[50, 31]	τοῖς ναύταις καθεῖναι κελεύσας ἀνέσχε	χρόνον	τινά, καὶ μετὰ τοῦτο τὰ
[50, 13]	μὲν ἡσύχαζε καὶ οὐδένα ἔτι	κίνδυνον	αὐθαίρετον ἀνῃρεῖτο, ἐς δὲ δὴ
[50, 22]	συνόντες μοι Ῥωμαῖοι τόν τε	κίνδυνον,	καίπερ ἄδειάν τινα τῶν ἐψηφισμένων
[50, 34]	οὐκ ὠφελοῦντό τι, ἀλλὰ καὶ	προσπαρώξυνον	αὐτό· ἡ γὰρ ἅλμη ἡ
[50, 27]	σφισι προσηκόντων, ἄλλως τε καὶ	ἐξὸν	αὐτοῖς ἀδεῶς σὺν ἡμῖν καὶ
[50, 10]	ἢ καὶ πλείω κεκτημένοις τὸ	ὄγδοον	αὐτῆς συντελέσαι ἐκελεύσθη, κἀκ τούτου
[50, 22]	ἄλληλα καὶ ἃ πεισόμεθα, ὥσπερ	εἶπον,	ἡττηθέντες, καὶ ὧν τευξόμεθα κρατήσαντες.
[50, 10]	παραλυθέντος δὲ τοῦ Ἀντωνίου, ὥσπερ	εἶπον,	ὁ Μεσσάλας ὁ Οὐαλέριος ὁ
[50, 26]	κατὰ τῆς πατρίδος ἀναιρεῖται, τί	λοιπὸν	ἄλλο πλὴν ἀμύνασθαι καὶ τοῦτον
[50, 12]	τῆς ἔξω θαλάσσης ἐς τὸν	κόλπον	διὰ τοῦ τειχίσματος ὑπερήνεγκε, βύρσαις
[50, 13]	τούτου καὶ ἱππικὸν περὶ τὸν	κόλπον	περιπέμψας ἀμφοτέρωθεν αὐτῷ προσήδρευεν. ὁ
[50, 26]	ἐνόμιζον οὐ τὸν αὐτὸν δεῖν	τρόπον	πρός τε τὴν Κλεοπάτραν καὶ
[50, 21]	διὰ τοῦτο τοῦτον ἡμῖν τὸν	τρόπον	προσφέρεται. ~ὥσπερ οὖν καὶ ἐγὼ
[50, 33]	ἐταράχθησαν, καὶ προσαποδρᾶναι καὶ αὐτοὶ	τρόπον	τινὰ ἐθελήσαντες οἱ μὲν τὰ
[50, 19]	προαποκινδυνεῦσαι, ἐν ᾧ δὴ δοκοῦσι	τρόπον	τινὰ ἰσχύειν, ἵνα μηδεὶς ὑμῶν
[50, 24]	ἡμῶν τῶν τὸν Πύρρον τὸν	Φίλιππον	τὸν Περσέα τὸν Ἀντίοχον καθελόντων,
[50, 25]	προγονικῶν μηδὲν προτιμῶντα, τὴν δ´	ἄνθρωπον	ἐκείνην καθάπερ τινὰ Ἶσιν ἢ
[50, 20]	τὸν συγγενῆ γεγονὼς πῶς ἂν	φιλάνθρωπόν	τι πρὸς τοὺς ἄλλους, πρὸς
[50, 12]	τὸν λιμένα τὸν ἔξω τὸν	Κόμαρον	καθῆκε, κἀκ τούτου καὶ ἐφήδρευε
[50, 22]	ἀντὶ τῶν ἀμεινόνων ἑλέσθαι, καὶ	παρὸν	καὶ ἐκείνοις τὴν ἐλευθερίαν παρασχεῖν,
[50, 12]	θάτερα τοῦ πορθμοῦ κατὰ τὸ	ἱερόν,	ἐν χωρίῳ ὁμαλῷ μὲν καὶ
[50, 12]	γενέσθαι, τὸ δ´ Ἄκτιον Ἀπόλλωνος	ἱερόν	ἐστι, καὶ πρὸ τοῦ στόματος
[50, 30]	ἴστε τοῦθ´, ὅτι ἂν καὶ	τήμερον	αὐτοὺς νικήσωμεν, οὐδὲν ἔτι πρᾶγμα
[50, 12]	λόγους ᾔει, καίτοι δυοῖν αὐτοῦ	θάτερον	ἢ πρὸς ὁμολογίαν σφᾶς ἢ
[50, 10]	πολὺ τό τε Δημήτριον καὶ	ἕτερον	ναὸν Ἐλπίδος ἔφθειρεν. ἔδοξαν μὲν
[50, 30]	σφαλῇ, καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ	ἀθυμότερον	γίγνεται· καὶ ἡμεῖς ἀναμφιλόγως ἐν
[50, 14]	εἰργόμενον, ἐπιλείπειν ἤρχετο, διαγνώμην ἐποιήσατο	πότερον	κατὰ χώραν μείναντες διακινδυνεύσωσιν ἢ
[50, 9]	καίπερ τῶν ἐν τῇ Περουσίᾳ	πρότερον	ἁλόντων ὄντα ἀφῆκε, πᾶσάν οἱ
[50, 10]	αὐτῶν πολλαὶ ἐγένοντο, καὶ οὐ	πρότερόν	γε κατέστησαν πρὶν ἢ τοῖς
[50, 8]	τῇ Τυρσηνίδι ὀλίγον πρὸ τούτων	πρότερον	δράκων δικέφαλος, μέγας ὥστε καὶ
[50, 34]	πῦρ ἐκ τοῦ στρατοπέδου μετεπέμψατο.	πρότερον	μὲν γὰρ οὐκ ἠθέλησεν αὐτῷ,
[50, 35]	ὁρῶντες δὲ ταῦτα οἱ Καισάρειοι	πρότερον	μέν, ὡς ἔτι ἀμύνεσθαί τινες
[50, 27]	τοῦτο ποιήσουσιν, ὥσπερ ποτὲ καὶ	πρότερον,	ὅτε ἐκ τοῦ Βρεντεσίου πρὸς
[50, 24]	ἄλλο τις αὐτοὺς χεῖρον ἢ	ἀληθέστερον	εἰπεῖν ἔχοι; καὶ τὰ μὲν
[50, 2]	δέον ἐκ πλείονος λογισμοῦ πράξῃ·	ὕστερον	δὲ ἐπανελθὼν τήν τε γερουσίαν
[50, 13]	εἷλε Κύιντον Νασίδιον ναυμαχίᾳ νικήσας,	ὕστερον	δὲ καὶ τὴν Κόρινθον παρεστήσατο.
[50, 13]	καὶ ἦλθε μὲν οὐ πολλῷ	ὕστερον,	οὐ μέντοι καὶ ἐς ἀγῶνα
[50, 34]	καὶ ἡμιδεᾶ αὐτὰ ἅτε ταραττόμενοι	ἀνέφερον)	οὐχ ὅσον οὐκ ὠφελοῦντό τι,
[50, 22]	ὑμᾶς οὔτ´ αὖ ἰδίᾳ τὸ	συμφέρον	ἡμῖν αὐτοῖς προσκοποῦμεν, οὕτω που
[50, 8]	ἐκείνου ὄνομα φέροντες) τὸν δ´	ὄλεθρον	εἰκών τις αὐτοῦ ἐν τῷ
[50, 33]	ἐθελήσαντες οἱ μὲν τὰ ἱστία	ἤγειρον,	οἱ δὲ τούς τε πύργους
[50, 28]	μὲν τοὺς τὴν Ἀσίαν τὴν	ἤπειρον	οἰκοῦντας νικᾶν εἰώθαμεν, οἶδε μὲν
[50, 24]	γὰρ ἂν ἄλλο τις αὐτοὺς	χεῖρον	ἢ ἀληθέστερον εἰπεῖν ἔχοι; καὶ
[50, 12]	μυθολογήματι δύναμαι· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ	σμικρὸν	τὸ πρᾶγμα ἦν, διὰ χωρίου
[50, 19]	ἡμῖν ἀντιπαρασκευὴν ἀλλὰ πρὸς πολὺ	διάφορον	ἠγωνίσαντο. εἴ τέ τις τὴν
[50, 24]	τῶν πατέρων ἡμῶν τῶν τὸν	Πύρρον	τὸν Φίλιππον τὸν Περσέα τὸν
[50, 10]	τέ τις μανιώδης ἐς τὸ	θέατρον	ἐν πανηγύρει τινὶ ἐσπηδήσας τὸν
[50, 15]	ἐχούσας ἔστησαν, κεραυνοὶ ἐς τὸ	θέατρον	κατήραξαν. ἔκ τε οὖν τούτων
[50, 17]	ἐκλύσει κακύνονται, ἀλλ´ αὐτὸ τὸ	μέσον	ἑκατέρου ἔχοντες ἔρρωνται τὰ μάλιστα·
[50, 12]	πύργους ἑκατέρωθεν ἐπῳκοδόμησαν καὶ τὸ	μέσον	ναυσὶ διέλαβον, ὥστε σφίσι καὶ
[50, 9]	περαιτέρω προεχώρησεν, ἀλλ´ ἐς τὴν	Πελοπόννησον	(ἤδη γὰρ ἐκ μετοπώρου ἦν)
[50, 12]	δὲ αὐτοὺς οὐκ ἐς τὴν	Πελοπόννησον	οὐδ´ ἐπὶ τὸν Ἀντώνιον, ἀλλὰ
[50, 34]	ἐκεῖνο ὡς καὶ μόνον σφίσιν	ἐπικουρῆσον	κατέφυγε. κἀνταῦθα ἄλλο αὖ εἶδος
[50, 31]	αὐτοῦ καὶ τὴν περίσχεσιν ἀντεπεξηγάγετο	ὅσον	ἐδύνατο, καὶ ἐς χεῖράς οἱ
[50, 20]	ἐν αὐταῖς ὤν, πάντων αὐτῶν,	ὅσον	ἐπ´ ἐκείνῳ ἐστίν, ἀπεστέρημαι, καὶ
[50, 16]	ὁρᾶτε δέ που καὶ αὐτοὶ	ὅσον	μὲν καὶ οἷον ναυτικὸν ἔχομεν,
[50, 30]	Λευκάδα καὶ ἐνταῦθα πρῴην, οὐχ	ὅσον	οὐκ ἠλαττώθημεν αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ
[50, 34]	αὐτὰ ἅτε ταραττόμενοι ἀνέφερον) οὐχ	ὅσον	οὐκ ὠφελοῦντό τι, ἀλλὰ καὶ
[50, 18]	οὐδενὶ τῶν πάντων τοσοῦτον ἐλλείπουσιν	ὅσον	τῇ τε ἡλικίᾳ καὶ τῇ
[50, 25]	τελευταῖον καὶ ἑαυτὸν Ὄσιριν καὶ	Διόνυσον	ἐπικεκληκότα, κἀκ τούτων, καθάπερ πάσης
[50, 14]	τι λόγου πράξειν, ἂν πρὶν	τὸν	Ἀγρίππαν ᾧ πᾶν τὸ ναυτικὸν
[50, 33]	καὶ ὀξύτατον ἀπ´ ἀμφοτέρων ὁμοίως	τὸν	ἀγῶνα γενέσθαι. οἱ μὲν γὰρ
[50, 8]	τῆς Ἑλληνικῆς θαλάσσης αἰωρηθεῖσα ἐς	τὸν	αἰθέρα ἀνέδραμε. καὶ συχνὰ μὲν
[50, 28]	τοῖς ὑμετέροις ἐπιβουλεύουσαν, καὶ πρὸς	τὸν	ἄνδρα αὐτῆς τὸν τὰ ὑμέτερα
[50, 24]	Πύρρον τὸν Φίλιππον τὸν Περσέα	τὸν	Ἀντίοχον καθελόντων, τῶν τοὺς Νουμαντίνους
[50, 12]	ἐς τὴν Πελοπόννησον οὐδ´ ἐπὶ	τὸν	Ἀντώνιον, ἀλλὰ πρὸς τὸ Ἄκτιον,
[50, 2]	προεξεχώρησαν καὶ μετὰ τοῦτο πρὸς	τὸν	Ἀντώνιον ἀπῆλθον, καί σφισι καὶ
[50, 2]	κακῶν ἄπειρος ὤν, πολλὰ μὲν	τὸν	Ἀντώνιον ἐν αὐτῇ εὐθὺς τῇ
[50, 2]	καὶ διὰ γραμμάτων τινῶν ἀδικοῦντα	τὸν	Ἀντώνιον ἐξελέγξων. οἱ οὖν ὕπατοι
[50, 15]	Κλεοπάτρα αὐτή τε ἔδεισε καὶ	τὸν	Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν. οὐ μέντοι καὶ
[50, 4]	Κλεοπάτραν, ἔργῳ δὲ καὶ πρὸς	τὸν	Ἀντώνιον ἔτεινεν· ~οὕτω γάρ που
[50, 2]	τοῖς ἄλλοις τοῖς ἐθέλουσι πρὸς	τὸν	Ἀντώνιον μετὰ ἀδείας ἀπᾶραι. ~τοῦτο
[50, 13]	τε Μακεδονίαν ἔπεμψέ τινας, ὅπως	τὸν	Ἀντώνιον πρὸς ἐκεῖνα ἀπαγάγῃ. καὶ
[50, 26]	τε τὴν Κλεοπάτραν καὶ πρὸς	τὸν	Ἀντώνιον προσφέρεσθαι· ἐκείνην μὲν γὰρ
[50, 25]	καὶ ἀκούων καὶ ὁρῶν αὐτὸν	τὸν	Ἀντώνιον τὸν δὶς ὕπατον, τὸν
[50, 28]	μόνης καὶ πρὸς αὐτὸν τοῦτον	τὸν	Ἀντώνιον ὑπὲρ Μουτίνης μόνης ὁμοίως
[50, 18]	ἡμετέρων σκαφῶν, ὥστε εἰ καὶ	τὸν	ἀριθμὸν ἰσοπαλεῖς αὐταῖς ἐκεῖναι ἦσαν,
[50, 27]	καὶ τίς οὐκ οἶδεν ὅπως	τὸν	Ἀρμένιον ἐξαπατήσας ἔδησε; τὴν {δὲ}
[50, 1]	ἑκὼν πεφεῖσθαι αὐτοῦ ἔλεγε) καὶ	τὸν	Ἀρμένιον ἐξαπατήσας καὶ συλλαβὼν καὶ
[50, 26]	ὅτι πρῶτον μὲν ἐνόμιζον οὐ	τὸν	αὐτὸν δεῖν τρόπον πρός τε
[50, 11]	Μεθώνην ἐκ προσβολῆς λαβὼν καὶ	τὸν	Βογούαν ἐν αὐτῇ κτείνας, τάς
[50, 12]	ἐμφρουρούντων λαβὼν ἐς τὸν λιμένα	τὸν	γλυκὺν ὠνομασμένον κατέσχε (καλεῖται δὲ
[50, 8]	οἱ τὸ ἐκείνου ὄνομα φέροντες)	τὸν	δ´ ὄλεθρον εἰκών τις αὐτοῦ
[50, 25]	καὶ ὁρῶν αὐτὸν τὸν Ἀντώνιον	τὸν	δὶς ὕπατον, τὸν πολλάκις αὐτοκράτορα,
[50, 15]	ἅμα, ἄν τι ἀνθίστηται, βιάσωνται	τὸν	ἔκπλουν. κἀκ τούτου πρῶτον μὲν
[50, 31]	καὶ ἑαυτῷ τὰ προσήκοντα διαγγέλλωσι,	τὸν	ἔκπλουν σφῶν ἐπετήρει. καὶ αὐτῶν
[50, 30]	διαδρᾶναί τέ πῃ ἐπιχειρεῖν, καὶ	τὸν	ἔκπλουν τοῦτον οὐχ ὡς ἐπὶ
[50, 12]	ἀπ´ αὐτοῦ ἐς τὸν λιμένα	τὸν	ἔξω τὸν Κόμαρον καθῆκε, κἀκ
[50, 11]	ἐπικομίσασθαι κελεύσας, ἀθρόᾳ τῇ παρασκευῇ	τὸν	Ἰόνιον διέβαλεν. ~ἦγε δὲ αὐτοὺς
[50, 3]	Ἀντωνίου αὖ φυγόντες καὶ πρὸς	τὸν	Καίσαρα ἐλθόντες ἄλλοι τε καὶ
[50, 2]	νουμηνίᾳ ἐπῄνεσε, πολλὰ δὲ καὶ	τὸν	Καίσαρα κατέδραμε. κἂν παραχρῆμα ἐπ´
[50, 9]	Κεραύνια ὄρη ναυλοχεῖν, ὑπετόπησεν αὐτὸν	τὸν	Καίσαρα μετὰ παντὸς τοῦ ναυτικοῦ
[50, 1]	καὶ ἐν τοῖς μάλιστα ὅτι	τὸν	Καισαρίωνα ἐπωνόμαζεν οὕτω καὶ ἐς
[50, 12]	ἐκ τῆς ἔξω θαλάσσης ἐς	τὸν	κόλπον διὰ τοῦ τειχίσματος ὑπερήνεγκε,
[50, 13]	κἀκ τούτου καὶ ἱππικὸν περὶ	τὸν	κόλπον περιπέμψας ἀμφοτέρωθεν αὐτῷ προσήδρευεν.
[50, 12]	ἐς τὸν λιμένα τὸν ἔξω	τὸν	Κόμαρον καθῆκε, κἀκ τούτου καὶ
[50, 20]	λέγω ταῦτα, ὁπότε καὶ αὐτὸν	τὸν	Λέπιδον, μήτε τι ἀδικήσαντα καὶ
[50, 12]	ὑπὸ τῶν ἐμφρουρούντων λαβὼν ἐς	τὸν	λιμένα τὸν γλυκὺν ὠνομασμένον κατέσχε
[50, 12]	καὶ τείχη ἀπ´ αὐτοῦ ἐς	τὸν	λιμένα τὸν ἔξω τὸν Κόμαρον
[50, 11]	οὔθ´ ἧττόν τι ἐπολέμησαν, ἀλλὰ	τὸν	μὲν χειμῶνα κατασκοπαῖς τε χρώμενοι
[50, 20]	τοιοῦτος ἐς ἐμὲ τὸν φίλον	τὸν	ὁμοτράπεζον τὸν συγγενῆ γεγονὼς πῶς
[50, 17]	καλῶς πολεμήσοντας τυχεῖν, ἀναγκαιότατόν μοι	τὸν	περὶ ἐμαυτοῦ λόγον αὐτὴ ἡ
[50, 24]	τῶν τὸν Πύρρον τὸν Φίλιππον	τὸν	Περσέα τὸν Ἀντίοχον καθελόντων, τῶν
[50, 28]	δὲ δὴ οὕτως ἔχοντος, καὶ	τὸν	πλοῦτόν σφων ὅσῳ πλείονα ἑτέρων
[50, 9]	ὡς καὶ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ	τὸν	πόλεμον ἀδοκήτως σφίσι ποιησόμενος, ἐλθὼν
[50, 4]	αὐτόν, ἐψηφίσαντο, τῇ δὲ Κλεοπάτρᾳ	τὸν	πόλεμον ἄντικρυς ἐπήγγειλαν, καὶ τάς
[50, 14]	διακινδυνεύσωσιν ἢ μεταστάντες που χρόνῳ	τὸν	πόλεμον διενέγκωσιν. ~εἰπόντων δὲ ἄλλων
[50, 6]	μὲν οὖν Κλεοπάτρᾳ διὰ ταῦτα	τὸν	πόλεμον ἐψηφίσαντο, τῷ δ´ Ἀντωνίῳ
[50, 16]	ἐμοῦ προσῆκον ἦν ἐκπορισθῆναι πρὸς	τὸν	πόλεμον, πάνθ´ ἱκανῶς, ὦ ἄνδρες
[50, 6]	ἔθνη γὰρ τοσάδε ἑκατέρῳ τόνδε	τὸν	πόλεμον συνήρατο. Καίσαρι μὲν ἥ
[50, 25]	τὸν Ἀντώνιον τὸν δὶς ὕπατον,	τὸν	πολλάκις αὐτοκράτορα, τὸν τὴν προστασίαν
[50, 25]	ὕπατον, τὸν πολλάκις αὐτοκράτορα, τὸν	τὴν	προστασίαν μετ´ ἐμοῦ τῶν κοινῶν
[50, 24]	τῶν μέχρι τοῦ Ἴστρου προκεχωρηκότων,	τὸν	Ῥῆνον διαβεβηκότων, ἐς Βρεττανίαν πεπεραιωμένων.
[50, 19]	ἔχειν ἡγεῖσθε· οὔτε γὰρ πρὸς	τὸν	Σέξτον ἀλλὰ πρὸς τοὺς δούλους
[50, 10]	θέατρον ἐν πανηγύρει τινὶ ἐσπηδήσας	τὸν	στέφανον τὸν τοῦ προτέρου Καίσαρος
[50, 20]	ἐμὲ τὸν φίλον τὸν ὁμοτράπεζον	τὸν	συγγενῆ γεγονὼς πῶς ἂν φιλάνθρωπόν
[50, 28]	καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς	τὸν	τὰ ὑμέτερα τοῖς ἐκείνης παισὶ
[50, 3]	ἐν ταῖς διαθήκαις αὐτοῦ γεγραμμένα	τόν	τε ἔχοντα αὐτὰς ἔμαθε· καὶ
[50, 22]	καὶ οἱ συνόντες μοι Ῥωμαῖοι	τόν	τε κίνδυνον, καίπερ ἄδειάν τινα
[50, 1]	Ἀντώνιος μὲν Καίσαρι ἐπεκάλει ὅτι	τόν	τε Λέπιδον τῆς ἀρχῆς ἐπεπαύκει
[50, 13]	ἀγῶνα εὐθὺς κατέστη, καίτοι ἐκείνου	τόν	τε πεζὸν πρὸ τοῦ στρατοπέδου
[50, 12]	ἄκοντας προπαραστήσαιτο. καὶ διὰ τοῦτο	τόν	τε πεζὸν ὑπὸ τὰ ὄρη
[50, 3]	καὶ λεχθέντων ἐφ´ ἑκάτερα πολλῶν	τόν	τε πόλεμον ἀνείλετο καὶ τὴν
[50, 11]	στρατεύματος ὁρμῇ λαμπρῶς ἠσκημένου χρήσασθαι,	τόν	τε πόλεμον καὶ ἐν τῇ
[50, 26]	προτιμᾷ, τῇ δὲ γυναικὶ δουλεύων	τόν	τε πόλεμον καὶ τοὺς κινδύνους
[50, 13]	τοῦ Καίσαρος μηκέθ´ ὁμοίως ἐγκειμένου,	τόν	τε πορθμὸν ἐπιδιέβη καὶ οὐ
[50, 1]	τὴν Αἴγυπτον μὴ λαχὼν εἶχε,	τόν	τε Σέξτον ἀπεκτόνει (αὐτὸς γὰρ
[50, 25]	δὶς ὕπατον, τὸν πολλάκις αὐτοκράτορα,	τὸν	τὴν προστασίαν μετ´ ἐμοῦ τῶν
[50, 8]	καὶ βύας πρῶτον μὲν ἐς	τὸν	τῆς Ὁμονοίας ναόν, ἔπειτα δὲ
[50, 25]	μετ´ ἐμοῦ τῶν κοινῶν ἐπιτραπέντα,	τὸν	τοσαύτας μὲν πόλεις τοσαῦτα δὲ
[50, 10]	πανηγύρει τινὶ ἐσπηδήσας τὸν στέφανον	τὸν	τοῦ προτέρου Καίσαρος ἀνείλετο καὶ
[50, 21]	καὶ διὰ τοῦτο τοῦτον ἡμῖν	τὸν	τρόπον προσφέρεται. ~ὥσπερ οὖν καὶ
[50, 6]	αὐτὸ τοῦτο προσεγκαλέσαι οἱ, ὅτι	τὸν	ὑπὲρ τῆς Αἰγυπτίας πόλεμον ἑκὼν
[50, 24]	πατέρων ἡμῶν τῶν τὸν Πύρρον	τὸν	Φίλιππον τὸν Περσέα τὸν Ἀντίοχον
[50, 20]	ὅ γε τοιοῦτος ἐς ἐμὲ	τὸν	φίλον τὸν ὁμοτράπεζον τὸν συγγενῆ
[50, 27]	τῇ τοῦ βίου μεταβολῇ διέφθαρκεν.	ἀδύνατον	γάρ ἐστι βασιλικῶς τέ τινα
[50, 34]	χρήσασθαι· τότε δὲ ἰδὼν ὅτι	ἀδύνατόν	οἱ εἴη ἄλλως πως κρατῆσαι,
[50, 27]	ὀνομαζέτω, ἀλλά τινα Σαραπίωνα· μὴ	ὕπατον,	μὴ αὐτοκράτορα γεγονέναι ποτὲ ἡγείσθω,
[50, 25]	αὐτὸν τὸν Ἀντώνιον τὸν δὶς	ὕπατον,	τὸν πολλάκις αὐτοκράτορα, τὸν τὴν
[50, 17]	ἀρίστου τοὺς καλῶς πολεμήσοντας τυχεῖν,	ἀναγκαιότατόν	μοι τὸν περὶ ἐμαυτοῦ λόγον
[50, 33]	ἐμαχέσαντο, ὥστε καὶ ποικιλώτατον καὶ	ὀξύτατον	ἀπ´ ἀμφοτέρων ὁμοίως τὸν ἀγῶνα
[50, 33]	ἐν χρῷ ἐμαχέσαντο, ὥστε καὶ	ποικιλώτατον	καὶ ὀξύτατον ἀπ´ ἀμφοτέρων ὁμοίως
[50, 3]	αἰτίαν τινὰ παρ´ αὐτῶν, καίτοι	παρανομώτατον	πρᾶγμα ποιήσας, σχεῖν· τῷ τε
[50, 13]	ἡσύχαζε καὶ οὐδένα ἔτι κίνδυνον	αὐθαίρετον	ἀνῃρεῖτο, ἐς δὲ δὴ τὴν
[50, 33]	οὐκ ἤνεγκε τὴν πολλὴν καὶ	ἄκριτον	τοῦ ἀδήλου μέλλησιν, ἀλλ´ ἀποκναισθεῖσα,
[50, 11]	τῶν Ῥωμαίων ὁμογνωμονοῦν ἔχοι. κἀντεῦθεν	τακτόν	τε τῶν οἰκετῶν ἀριθμὸν πᾶσιν
[50, 13]	ἐπεσπλεύσας ἔλαβε, καὶ Πάτρας εἷλε	Κύιντον	Νασίδιον ναυμαχίᾳ νικήσας, ὕστερον δὲ
[50, 13]	Ἰάμβλιχον Ἀραβίων τινῶν βασιλέα βασανίσας,	Κύιντόν	τε Ποστούμιον βουλευτὴν διασπάσασθαί τισιν
[50, 19]	ἡγεῖσθε· οὔτε γὰρ πρὸς τὸν	Σέξτον	ἀλλὰ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ,
[50, 1]	μὴ λαχὼν εἶχε, τόν τε	Σέξτον	ἀπεκτόνει (αὐτὸς γὰρ ἑκὼν πεφεῖσθαι
[50, 28]	καὶ νὴ Δία καὶ πρὸς	Σέξτον	ὑπὲρ Σικελίας μόνης καὶ πρὸς
[50, 33]	σφᾶς διεωθοῦντο καὶ ταῖς ἀξίναις	ἔκοπτον,	πέτρους τε καὶ ἄλλους τινὰς
[50, 34]	αὐτὸ ἐσεπήδων, καὶ τὰ μὲν	ἀπέκοπτον	τὰ δὲ διεφόρουν· καὶ αὐτὰ
[50, 12]	οἱ πρὸς τῇ Νικοπόλει εἰσίν,	ἄποπτόν	ἐστιν, ἱδρύθη. καὶ αὐτό τε
[50, 15]	καὶ τοὺς λοιποὺς ἐς τὴν	Αἴγυπτον	μεθ´ ἑαυτῶν ἀπᾶραι συμβουλεύσασα. ταύτην
[50, 4]	καὶ τὸ κράτος ἐς τὴν	Αἴγυπτον	μεταθήσει. καὶ τοσαύτῃ γε ἐπὶ
[50, 1]	ὅτι ἄλλα τε καὶ τὴν	Αἴγυπτον	μὴ λαχὼν εἶχε, τόν τε
[50, 10]	ἡσύχασαν· καὶ γὰρ ἐκείνοις τὸ	τέταρτον	τῆς ἐπετησίας προσόδου δοῦναι προσετάχθη,
[50, 18]	μὲν ἄλλα οὐδὲν δέομαι καθ´	ἕκαστον	ἀκριβῶς εἰπεῖν, κεφαλαιώσας δὲ ἐρῶ
[50, 17]	πολέμου κράτος φερόντων ἐστὶ καὶ	μέγιστόν	γε παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι
[50, 24]	δὲ ἀσθενέστατοι ὄντες, καὶ τὸ	μέγιστον	γυναικὶ ἀντ´ ἀνδρὸς δουλεύοντες, ἐτόλμησαν
[50, 22]	πλεονεκτικὸν ἐλαττωθέντας πῃ ἡμᾶς παθεῖν,	μέγιστον	δὲ τὸ νικήσαντας πάνθ´ ὅσα
[50, 11]	μηδὲν μονωθέντες νεοχμώσωσι, τό τε	μέγιστον	ὅπως ἐνδείξηται τοῖς ἀνθρώποις ὅτι
[50, 11]	τοῖς ἀνθρώποις ὅτι καὶ τὸ	πλεῖστον	καὶ τὸ κράτιστον τῶν Ῥωμαίων
[50, 8]	προσέτι καὶ ἐκ τῆς Αἴτνης	πλεῖστόν	τε ἐρρύη καὶ πόλεσι καὶ
[50, 11]	καὶ τὸ πλεῖστον καὶ τὸ	κράτιστον	τῶν Ῥωμαίων ὁμογνωμονοῦν ἔχοι. κἀντεῦθεν
[50, 22]	ὅσα τις ἂν εὔξαιτο πρᾶξαι.	αἴσχιστον	δὲ τοσούτους καὶ τοιούτους ὄντας,
[50, 27]	τινὰ ἡμῶν ἐχρῆν, πάντως ἂν	ἔλαττον	αὐτοῦ ἠνέγκατο (ταῦτα γὰρ μεμελέτηκεν)
[50, 33]	κώπας συνέθραυον τά τε πηδάλια	ἀπήραττον,	καὶ ἐπαναβαίνοντες ἐπὶ τὰ καταστρώματα
[50, 13]	ἀπαγάγῃ. καὶ οἱ μὲν ταῦτ´	ἔπραττον,	Ἀγρίππας δὲ τότε μὲν τήν
[50, 24]	ἧς ἄν τις καὶ τὰ	ἧττον	δίκαια προελόμενος κρατήσειν ἐλπίσειεν, ἔχομεν,
[50, 11]	προφανέντων σφίσιν οὔτε ἐφοβήθησαν οὔθ´	ἧττόν	τι ἐπολέμησαν, ἀλλὰ τὸν μὲν
[50, 28]	καὶ αὐτοὶ ἐκεῖνοι κοπρείας ἀποκαλοῦσιν,	ἧττόν	τι προθυμηθήσεσθε; διὰ τί; διὰ
[50, 4]	καὶ τοὺς πάνυ φίλους, δεινῶς	αὐτὸν	αἰτιάσασθαι· τοῖς τε γὰρ ἀναγνωσθεῖσιν
[50, 14]	καὶ ἐπειδὴ καὶ τὰ ἐπιτήδεια	αὐτόν,	ἅτε καὶ τῆς σιτοπομπίας εἰργόμενον,
[50, 26]	πρῶτον μὲν ἐνόμιζον οὐ τὸν	αὐτὸν	δεῖν τρόπον πρός τε τὴν
[50, 5]	Ἀντώνιον ἔτεινεν· ~οὕτω γάρ που	αὐτὸν	ἐδεδούλωτο ὥστε καὶ γυμνασιαρχῆσαι τοῖς
[50, 7]	μόλις τε δῆθέν τινες ἔπεισαν	αὐτὸν	ἕκτῳ μηνὶ τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα
[50, 27]	ἄν τις ἐπιτηδεύμασι συνῇ, τούτοις	αὐτὸν	ἐξομοιοῦσθαι. τεκμήριον δέ, ἕνα πόλεμον
[50, 14]	παραχρῆμα τῇ πρώτῃ προσβολῇ τρεψάμενος	αὐτὸν	ἐπεδίωξε μὲν, οὐχ εἷλε δέ·
[50, 4]	ἔλεγον. καὶ τήν τε ὑπατείαν	αὐτόν,	ἐς ἣν προεκεχειροτόνητο, καὶ τὴν
[50, 12]	πρὸς τοῦ ποταμοῦ τοῦ ἐς	αὐτὸν	ἐσβάλλοντος γλυκαίνεται) καὶ ναύσταθμόν τε
[50, 26]	τὸ κατ´ ἀρχὰς οὕτω περὶ	αὐτὸν	ἐσπούδασα ὥστ´ αὐτῷ καὶ τῆς
[50, 26]	οὕτως ἐπιεικῶς, οὕτω φιλικῶς πρὸς	αὐτὸν	ἔσχον ὥστε μήθ´ ὅτι τὴν
[50, 11]	ἄλλῃ τῆς Ἑλλάδος ποιούμενος, ἰσχυρῶς	αὐτὸν	ἐτάραττεν) ὁ δὲ δὴ Καῖσαρ
[50, 20]	ὄντων, οἵτινες οὐκ αἰσθάνονται μόναρχον	αὐτὸν	ἐφ´ ἑαυτοὺς πρώτους ἀσκοῦντες. ὁ
[50, 4]	ἄδειαν καὶ ἐπαίνους, ἂν ἐγκαταλείπωσιν	αὐτόν,	ἐψηφίσαντο, τῇ δὲ Κλεοπάτρᾳ τὸν
[50, 9]	τοῦ Καίσαρος Λούκιος Μέσσιος· καὶ	αὐτὸν	καίπερ τῶν ἐν τῇ Περουσίᾳ
[50, 27]	~μήτ´ οὖν Ῥωμαῖον εἶναί τις	αὐτὸν	νομιζέτω, ἀλλά τινα Αἰγύπτιον, μήτ´
[50, 4]	ἐχθρῶν μοίρᾳ, ἂν μὴ προλείπωσιν	αὐτόν,	νομισθῆναι ἐχρῆν, ἔργῳ δὲ παντὸς
[50, 20]	ἐκείνου καὶ ὑπὸ τῶν περὶ	αὐτὸν	ὄντων, οἵτινες οὐκ αἰσθάνονται μόναρχον
[50, 13]	ηὐτομοληκέναι (καὶ γὰρ καὶ ἄλλοι	αὐτὸν	συχνοὶ ἐμιμήσαντο) οὐκέθ´ ὁμοίως ὁ
[50, 25]	θρηνήσειε καὶ ἀκούων καὶ ὁρῶν	αὐτὸν	τὸν Ἀντώνιον τὸν δὶς ὕπατον,
[50, 9]	τὰ Κεραύνια ὄρη ναυλοχεῖν, ὑπετόπησεν	αὐτὸν	τὸν Καίσαρα μετὰ παντὸς τοῦ
[50, 20]	τί λέγω ταῦτα, ὁπότε καὶ	αὐτὸν	τὸν Λέπιδον, μήτε τι ἀδικήσαντα
[50, 28]	ὑπὲρ Σικελίας μόνης καὶ πρὸς	αὐτὸν	τοῦτον τὸν Ἀντώνιον ὑπὲρ Μουτίνης
[50, 27]	μὴ μέντοι μηδὲ δείσῃ τις	αὐτὸν	ὡς καὶ ῥοπὴν τῷ πολέμῳ
[50, 25]	ὀνομάζοντα, καὶ τὸ τελευταῖον καὶ	ἑαυτὸν	Ὄσιριν καὶ Διόνυσον ἐπικεκληκότα, κἀκ
[50, 6]	τῷ δ´ Ἀντωνίῳ οὐδὲν δῆθεν	τοιοῦτον	ἐπήγγειλαν, εὖ γε εἰδότες ὅτι
[50, 21]	πεποίηται) ἐμοὶ δ´ οὐδὲν αὐτῷ	τοιοῦτον	ἐπήγγελκε, καίτοι καὶ πολεμῶν μοι
[50, 3]	ἀδείας ἀπᾶραι. ~τοῦτο δ´ οὖν	τοιοῦτον	ὑπ´ ἐκείνων γενόμενον ἀνεσήκωσαν παρὰ
[50, 28]	δὴ οὕτως ἔχοντος, καὶ τὸν	πλοῦτόν	σφων ὅσῳ πλείονα ἑτέρων νομίζετε
[50, 22]	παρασχεῖν, συνδουλεῦσαι μᾶλλον αὐτοῖς ἐθελῆσαι.	τοσοῦτον	γάρ που διαφέρομεν ἀλλήλων ὥσθ´
[50, 18]	τῆς παρασκευῆς, οὐδενὶ τῶν πάντων	τοσοῦτον	ἐλλείπουσιν ὅσον τῇ τε ἡλικίᾳ
[50, 20]	ἀρχῶν τῶν ὁμοίων τυχών, καὶ	τοσοῦτον	ἤδη χρόνον ἐν αὐταῖς ὤν,
[50, 18]	μὲν ἐκράτησα ἐκεῖνος δὲ ἡττήθη.	τοσοῦτον	μὲν ἀλλήλων διαφέρομεν, τὰ δὲ
[50, 16]	καὶ παρ´ ἡμῖν νομίζεται, ἐπὶ	τοσοῦτον	χειροτέχναι ἐστὲ ὥστε καὶ καθ´
[50, 26]	πολεμίαν εὐθὺς οἷς ἔπραττεν εἶναι,	τοῦτον	δέ, ἅτε καὶ πολίτην, ἐνδέχεσθαι
[50, 21]	ἂν κρατήσειε· καὶ διὰ τοῦτο	τοῦτον	ἡμῖν τὸν τρόπον προσφέρεται. ~ὥσπερ
[50, 26]	λοιπὸν ἄλλο πλὴν ἀμύνασθαι καὶ	τοῦτον	μετὰ τῆς Κλεοπάτρας ἡμῖν προσήκει;
[50, 30]	πῃ ἐπιχειρεῖν, καὶ τὸν ἔκπλουν	τοῦτον	οὐχ ὡς ἐπὶ ναυμαχίαν ἀλλ´
[50, 28]	Σικελίας μόνης καὶ πρὸς αὐτὸν	τοῦτον	τὸν Ἀντώνιον ὑπὲρ Μουτίνης μόνης
[50, 20]	ἁπάσης παραλελύκασι καὶ ὥσπερ τινὰ	αἰχμάλωτον	ἐν φρουρᾷ ἔχουσι, καὶ τούς
[50, 26]	αὐτῷ πολεμῆσαι. αἴτιον δὲ ὅτι	πρῶτον	μὲν ἐνόμιζον οὐ τὸν αὐτὸν
[50, 8]	τὰ ἔνδον συνέχεε, καὶ βύας	πρῶτον	μὲν ἐς τὸν τῆς Ὁμονοίας
[50, 15]	βιάσωνται τὸν ἔκπλουν. κἀκ τούτου	πρῶτον	μὲν τὰ ἄριστα τῶν σκαφῶν,
[50, 34]	ἐν νηί, ἤγειρε, τὸ μὲν	πρῶτον	τῷ ποτίμῳ ὕδατι ᾧ ἐπεφέροντο
[50, 33]	πέριξ ἐκακούργουν καὶ τὰς κώπας	συνέθραυον	τά τε πηδάλια ἀπήραττον, καὶ
[50, 34]	βέλη τε πυρφόρα ἐπ´ αὐτοὺς	ἐξετόξευον	καὶ λαμπάδας ἐκ χειρὸς ἐπηκόντιζον
[50, 13]	Ἀντωνίου ἐξαίφνης ἐπεκδραμόντες ἐκράτησαν καὶ	Φιλάδελφον	βασιλέα Παφλαγονίας προσεποιήσαντο, κἀν τούτῳ
[50, 34]	ἢ καὶ μεγάλα τὰ ἀντλητήρια	εἶχον,	καὶ ἡμιδεᾶ αὐτὰ ἅτε ταραττόμενοι
[50, 1]	ἐξ ἴσου ἔτι τὰ πράγματα	εἶχον,	τά τε πλείω σφῶν διειληχότες,
[50, 34]	τε καὶ ἀθρόῳ αὐτῷ ἐχρῶντο,	ἐπεῖχόν	πως τῇ βίᾳ τὸ πῦρ·
[50, 13]	ἐκ τούτου ἄλλους τε καὶ	Ἰάμβλιχον	Ἀραβίων τινῶν βασιλέα βασανίσας, Κύιντόν
[50, 24]	τὸν Φίλιππον τὸν Περσέα τὸν	Ἀντίοχον	καθελόντων, τῶν τοὺς Νουμαντίνους τοὺς
[50, 27]	αὐτοκράτορα γεγονέναι ποτὲ ἡγείσθω, ἀλλὰ	γυμνασίαρχον.	ταῦτα γὰρ ἀντ´ ἐκείνων αὐτὸς
[50, 20]	αὐτὸν ὄντων, οἵτινες οὐκ αἰσθάνονται	μόναρχον	αὐτὸν ἐφ´ ἑαυτοὺς πρώτους ἀσκοῦντες.
[50, 32]	ἔδρων ὅσα ἐδύναντο, αἱ δὲ	ἔπασχον.	ἐπονοῦντο δὲ καὶ ἔκαμνον τοῖς
[50, 26]	ἐπιεικῶς, οὕτω φιλικῶς πρὸς αὐτὸν	ἔσχον	ὥστε μήθ´ ὅτι τὴν ἀδελφήν
[50, 13]	ὅ τε Ἀμύντας ὁ Γαλάτης	(ἔτυχον	δὲ ἐπὶ μισθοφόρους ἔς τε
[50, 34]	μάλιστα ἐχρῶντο, ὅπως τινὰ ἀντίπαλον	ναῦν	προσαρτήσαντές σφισι μάλιστα μὲν μετεκβῶσιν
[50, 12]	λαβὼν ἐς τὸν λιμένα τὸν	γλυκὺν	ὠνομασμένον κατέσχε (καλεῖται δὲ οὕτως
[50, 12]	τὸ χωρίον τοῦτο ἐν ᾧ	νῦν	ἡ Νικόπολίς ἐστι, καὶ ἐν
[50, 25]	πόλεις τοσαῦτα δὲ στρατόπεδα ἐγχειρισθέντα,	νῦν	πάντα μὲν τὰ πάτρια τοῦ
[50, 28]	Παννονίους προθυμότατα αὐτοὶ ὑμεῖς οἱ	νῦν	παρόντες ὑπὲρ ὀλίγων τινῶν τειχῶν
[50, 27]	ἔσχεν, ἀλλ´ εὖ ἴσθ´ ὅτι	νῦν	πᾶσαν αὐτὴν ἐν τῇ τοῦ
[50, 21]	ὁπότε ἐμέ, ὃν μηδέπω καὶ	νῦν	πολέμιον ἔχειν προσποιεῖται, τοιαῦτα δέδρακεν,
[50, 2]	Καίσαρος γένος ἦγε. ~ταῦτά τε	οὖν	ἀλλήλοις ἀντενεκάλουν καί πῃ καὶ
[50, 14]	καὶ μετ´ ἄλλων πολλῶν. ὁ	οὖν	Ἀντώνιος διά τε τοῦτο, καὶ
[50, 13]	πολὺ μᾶλλον, ἐπιέσθησαν. ~ὁ δ´	οὖν	Ἀντώνιος ἐπειδὴ τάχιστα τὴν τοῦ
[50, 31]	γοῦν τάξιν αὐτῶν διαλύσειν. ὁ	οὖν	Ἀντώνιος φοβηθεὶς τήν τε ἐπίκαμψιν
[50, 21]	ἐκπεπολεμῶσθαι σαφῶς ὁμολογεῖ. τί ποτ´	οὖν	αὐτῷ βούλεται τὸ τὰ μὲν
[50, 34]	τοιούτῳ φιλεῖ δρᾶσθαι μηχανώμενοι. ~ἀντιπάλως	οὖν	αὐτῶν μαχομένων ὁ Καῖσαρ ἀπορήσας
[50, 10]	ἄκοντες αὐτὸ συνεσήνεγκαν. ἔδοξε μὲν	οὖν	διὰ ταῦθ´ ὑπὸ τῶν ἀπελευθέρων
[50, 8]	πολλὰ κακώσας ἐκεραυνώθη. ταῦτα μὲν	οὖν	ἐπὶ πάντας αὐτοὺς ἔφερε· Ῥωμαῖοί
[50, 33]	ἐν τῇ συνέρξει ἠγωνίζοντο. ~ἀγχωμάλου	οὖν	ἐπὶ πολὺ τῆς ναυμαχίας οὔσης
[50, 6]	ἰδίᾳ συμβάντος, ἀνείλετο. ἥ τε	οὖν	ἡλικία παρ´ ἀμφοτέρων σπουδῇ συνήγετο
[50, 6]	ἀπῳκίσθαι δοκῶσι, προσκατεστήσατο) ἥ τε	οὖν	Ἰταλία καὶ ἡ Γαλατία τό
[50, 22]	ἡμῖν τὸν τρόπον προσφέρεται. ~ὥσπερ	οὖν	καὶ ἐγὼ καὶ οἱ συνόντες
[50, 34]	φλογί, ἰσχυρῶς αὐτὴν ἐκκαίει. ὡς	οὖν	καὶ ἐν τούτῳ ἥττους ἐγίγνοντο,
[50, 30]	δυνηθῶσι, μετ´ αὐτῶν διαφύγωσιν. ὡς	οὖν	καὶ ὁμολογοῦντας αὐτοὺς ἀσθενεστέρους ἡμῶν
[50, 13]	περιπέμψας ἀμφοτέρωθεν αὐτῷ προσήδρευεν. ὁ	οὖν	Καῖσαρ αὐτὸς μὲν ἡσύχαζε καὶ
[50, 6]	τῷ Καπιτωλίῳ δικάσαι. ~τῇ μὲν	οὖν	Κλεοπάτρᾳ διὰ ταῦτα τὸν πόλεμον
[50, 8]	πόλεσι καὶ χώραις ἐλυμήνατο. ταῦτ´	οὖν	οἱ Ῥωμαῖοι τὰ μὲν ὁρῶντες
[50, 12]	ἐπὶ βυρσῶν διαγαγεῖν. τοῦτο μὲν	οὖν	οὕτω λέγεται γενέσθαι, τὸ δ´
[50, 7]	σφῶν ἑκατέρῳ ποιήσασθαι. ~οὗτοί τε	οὖν	οὕτως ἔρρωντο, καὶ ὁ Ἀντώνιος
[50, 9]	αἷμα πολὺ ἀνῆκε. ~μετεώρων δ´	οὖν	πάντων ὁμοίως ἐπὶ τούτοις ὄντων
[50, 27]	Μούτιναν αὐτοῦ κεκρατηκότες· εἰ δ´	οὖν	ποτε καὶ ἐκ τῆς σὺν
[50, 12]	καὶ ἐνορμίσασθαι καὶ ἐνναυλοχήσασθαι. ταῦτ´	οὖν	προκατασχόντες οἱ Ἀντωνίειοι ἐπί τε
[50, 27]	τῆς Κλεοπάτρας ἡμῖν προσήκει; ~μήτ´	οὖν	Ῥωμαῖον εἶναί τις αὐτὸν νομιζέτω,
[50, 4]	σὺν ἐκείνῃ ταφῆναι ἐκεκελεύκει. ~δι´	οὖν	ταῦτα ἀγανακτήσαντες ἐπίστευσαν ὅτι καὶ
[50, 13]	καὶ τὴν Κόρινθον παρεστήσατο. ὡς	οὖν	ταῦτά τε συνέβη, καὶ ὁ
[50, 8]	τοῖς στρατιώταις ἔδωκε. ~τοιαύτης δ´	οὖν	τῆς τε ὁρμῆς καὶ τῆς
[50, 18]	αἱ νῖκαι γίγνονται. εἰ δ´	οὖν	τινα καὶ ἐκεῖνοι ἰσχὺν ἔχουσιν,
[50, 3]	μετὰ ἀδείας ἀπᾶραι. ~τοῦτο δ´	οὖν	τοιοῦτον ὑπ´ ἐκείνων γενόμενον ἀνεσήκωσαν
[50, 15]	τὸ θέατρον κατήραξαν. ἔκ τε	οὖν	τούτων καὶ ἐκ τῆς τοῦ
[50, 2]	ἀδικοῦντα τὸν Ἀντώνιον ἐξελέγξων. οἱ	οὖν	ὕπατοι μήτ´ ἀντειπεῖν αὐτῷ θαρσοῦντες
[50, 22]	καὶ τοῖς ὅρκοις πεπίστωμαι. ὡς	οὖν	ὑπὲρ ἀμφοτέρων ὁμοίως ἀγωνιούμενοι, καὶ
[50, 13]	ἐς μακρὰν ἐτελεύτησεν) ἔδοξε δ´	οὖν	ὡς καὶ κατεγνωκὼς τῶν πραγμάτων
[50, 21]	μὲν καὶ φανερῶς ἀπειλεῖ (πολεμίους	γοῦν	ἄντικρυς τοὺς πλείονας ὑμῶν πεποίηται)
[50, 9]	τι γενήσεσθαί σφων ἐνόμιζεν (ὁ	γοῦν	Ἀντώνιος πολλά τε αὐτοῦ κατεγέλασε,
[50, 31]	σφας, εἰ δὲ μή, τὴν	γοῦν	τάξιν αὐτῶν διαλύσειν. ὁ οὖν
[50, 33]	κάτω τῶν νεῶν πάντα πέριξ	ἐκακούργουν	καὶ τὰς κώπας συνέθραυον τά
[50, 33]	μὲν κατέσπων ἀντιλαμβανόμενοι τοὺς δὲ	ἐώθουν,	τοῖς δὲ ἐμάχοντο ἅτε καὶ
[50, 28]	πολλοὺς καὶ χρήματα πολλὰ ἔχει.	οὐκοῦν	ὅπως μὲν τοὺς τὴν Ἀσίαν
[50, 2]	ἦγε. ~ταῦτά τε οὖν ἀλλήλοις	ἀντενεκάλουν	καί πῃ καὶ ἀνταπελογοῦντο, τὰ
[50, 15]	ἄν τι ἀνθίστηται, βιάσωνται τὸν	ἔκπλουν.	κἀκ τούτου πρῶτον μὲν τὰ
[50, 31]	ἑαυτῷ τὰ προσήκοντα διαγγέλλωσι, τὸν	ἔκπλουν	σφῶν ἐπετήρει. καὶ αὐτῶν ἀναχθέντων
[50, 30]	τέ πῃ ἐπιχειρεῖν, καὶ τὸν	ἔκπλουν	τοῦτον οὐχ ὡς ἐπὶ ναυμαχίαν
[50, 34]	κατέσβεσαν, ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνο καταναλώθη,	ἤντλουν	τὸ θαλάττιον. καὶ εἰ μὲν
[50, 11]	καὶ τὸ κράτιστον τῶν Ῥωμαίων	ὁμογνωμονοῦν	ἔχοι. κἀντεῦθεν τακτόν τε τῶν
[50, 34]	τὰ μὲν ἀπέκοπτον τὰ δὲ	διεφόρουν·	καὶ αὐτὰ οἱ μὲν ἐς
[50, 32]	ἄλλους καὶ πάλιν μάλα ἄλλους	ἐχώρουν,	ὅπως ὡς μάλιστα ἀπροσδοκήτοις τισὶ
[50, 32]	μόνον ὥστε τὴν κάθεξιν ἐκφυγεῖν,	ἀνεχώρουν	ἔξω βέλους. οἱ δ´ ἕτεροι
[50, 32]	ὅτι μάλιστα πειρωμένοις. κἀκ τούτου	ἐπλεονέκτουν	τε ἀλλήλων, οἱ μὲν ἔς
[50, 34]	δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς ἐναντίους	ἐρρίπτουν,	εἴ πως καὶ ἐκείνους τι
[50, 33]	τὰ ἔπιπλα ἐς τὴν θάλασσαν	ἐρρίπτουν,	ὅπως κουφίσαντες διαφύγωσι. καὶ αὐτοῖς
[50, 32]	ἐς τοὺς προσμιγνύντας χεῖρας σιδηρᾶς	ἐπερρίπτουν.	καὶ εἰ μὲν ἐπιτύχοιεν αὐτῶν,
[50, 34]	καὶ πίττης πλήρεις πόρρωθεν μηχαναῖς	ἐπερρίπτουν·	οἱ δὲ ταῦτά τε ὡς
[50, 3]	ἔν τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ καὶ	σὺν	ἐκείνῃ ταφῆναι ἐκεκελεύκει. ~δι´ οὖν
[50, 27]	τε καὶ ἐξὸν αὐτοῖς ἀδεῶς	σὺν	ἡμῖν καὶ σώζεσθαι καὶ εὐδαιμονεῖν,
[50, 27]	οὖν ποτε καὶ ἐκ τῆς	σὺν	ἡμῖν στρατείας ἀρετήν τινα ἔσχεν,
[50, 24]	μάλιστα καὶ πολλὴν καὶ μεγάλην	ἰσχύν,	ἀφ´ ἧς ἄν τις καὶ
[50, 18]	δ´ οὖν τινα καὶ ἐκεῖνοι	ἰσχὺν	ἔχουσιν, ἀλλ´ ἔν τε τῷ
[50, 20]	τοσοῦτον ἤδη χρόνον ἐν αὐταῖς	ὤν,	πάντων αὐτῶν, ὅσον ἐπ´ ἐκείνῳ
[50, 2]	δὴ Σόσσιος, οἷα κακῶν ἄπειρος	ὤν,	πολλὰ μὲν τὸν Ἀντώνιον ἐν
[50, 24]	ὦ ἄνδρες στρατιῶται, καὶ ἐξ	ὧν	ἀκοῇ μεμάθηκα καὶ ἐξ ὧν
[50, 19]	ὧν ηὐτύχησεν ἢ θαρσῆσαι ἐξ	ὧν	ἔπταισεν. ὅθεν που καὶ ἐγὼ
[50, 24]	ὧν ἀκοῇ μεμάθηκα καὶ ἐξ	ὧν	ἔργῳ πεπείραμαι, τὰ πλεῖστα καὶ
[50, 19]	ἀμείνω γεγονότα, καταδεῖσαι μᾶλλον ἐξ	ὧν	ηὐτύχησεν ἢ θαρσῆσαι ἐξ ὧν
[50, 28]	πρὸς τοιούτους ἀνθρώπους ἀγωνίζεσθαι μέλλομεν,	ὧν	καὶ κρατήσαντες οὐκ εὐδοκιμήσομεν καὶ
[50, 16]	ἱππέας σφενδονήτας πελταστὰς τοξότας ἱπποτοξότας·	ὧν	τὰ μὲν πλείω οὐδ´ ὑπάρχει
[50, 22]	πεισόμεθα, ὥσπερ εἶπον, ἡττηθέντες, καὶ	ὧν	τευξόμεθα κρατήσαντες. μέγα μὲν γὰρ
[50, 11]	ποιήσασθαι, πάντας μὲν τοὺς στρατιώτας	ὧν	τι ὄφελος ἦν, πάντας δὲ
[50, 17]	ἀποτολμᾶν εἴθισμαι. εὐτύχησα, ἔπταισα· παρ´	ὧν	τὸ μήτ´ ἀπογιγνώσκειν τι μήθ´
[50, 17]	πράττειν, μεμάθηκα. ἐφοβήθην, ἐθάρσησα· ἐξ	ὧν	τοῦ μὲν τὸ μὴ ῥᾳδίως
[50, 17]	ἤρχθην πολλὰ δὲ ἦρξα, ἀφ´	ὧν	τοῦτο μὲν ὅσα τε καὶ
[50, 12]	Κέρκυραν ἐκλειφθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἐμφρουρούντων	λαβὼν	ἐς τὸν λιμένα τὸν γλυκὺν
[50, 20]	κοινῶν ἐκ τοῦ ἴσου αὐτῷ	λαβὼν	καὶ τιμῶν καὶ ἀρχῶν τῶν
[50, 11]	τήν τε Μεθώνην ἐκ προσβολῆς	λαβὼν	καὶ τὸν Βογούαν ἐν αὐτῇ
[50, 1]	καὶ τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας καὶ	συλλαβὼν	καὶ δήσας πολλὴν τῷ δήμῳ
[50, 31]	κέρατα ἐξαίφνης ἀμφότερα ἀπὸ σημείου	ἐπεξαγαγὼν	ἐπέκαμψεν, ἐλπίσας μάλιστα μὲν περιστοιχιεῖσθαί
[50, 35]	τῆς φλογὸς καὶ ὑπὸ τῶν	ἁρπαγῶν	ἀπώλοντο.
[50, 20]	μὴ πάντα τὰ τῶν ἄλλων	λέγων	διατρίβω, ἀλλ´ αὐτὰ τὰ ἐς
[50, 2]	δὲ καὶ ἐν τῷ κοινῷ	λέγων	μὲν ὁ Καῖσαρ γράφων δὲ
[50, 28]	ὑμεῖς οἱ νῦν παρόντες ὑπὲρ	ὀλίγων	τινῶν τειχῶν καὶ γῆς ἐρήμου
[50, 18]	καὶ προσέτι καὶ ἀπὸ τῶν	πύργων	ἄνωθεν αὐτῶν ἐφικνουμένων, δυνήσεταί τίς
[50, 18]	καταστρωμάτων καὶ τῶν ἀπὸ τῶν	πύργων	βαλλόμενος καταποντωθείη; ~μὴ γάρ, ὅτι
[50, 10]	Ἰταλίᾳ αὐτῶν οὖσι καὶ πέντε	μυριάδων	οὐσίαν ἢ καὶ πλείω κεκτημένοις
[50, 11]	κτείνας, τάς τε κατάρσεις τῶν	ὁλκάδων	ἐπιτηρῶν καὶ ἀποβάσεις ἄλλοτε ἄλλῃ
[50, 34]	τινες αὐτῷ καὶ ἐς αὐτὸ	ἐσεπήδων,	καὶ τὰ μὲν ἀπέκοπτον τὰ
[50, 34]	χρήματα περιποιήσηται, χρήσασθαι· τότε δὲ	ἰδὼν	ὅτι ἀδύνατόν οἱ εἴη ἄλλως
[50, 33]	ἰοῦσι συνεφέροντο. εἴκασεν ἄν τις	ἰδὼν	τὰ γιγνόμενα, ὡς μικρὰ μεγάλοις
[50, 14]	ἵνα μὴ τὸ πλῆθός σφων	προϊδὼν	φύγῃ, καὶ παραχρῆμα τῇ πρώτῃ
[50, 26]	αὐτῷ πόλεμον ἐπήγγειλα· ἐπειδὴ δὲ	ὑπεριδὼν	αὐτὰ καὶ καταφρονήσας οὔτ´ ἀφιέντων
[50, 8]	πολλὰ δὲ καὶ παρὰ τῶν	θεῶν	καὶ ἐναργῆ προεδείκνυτο. πίθηκός τε
[50, 15]	ἐν τῇ ἀκροπόλει τὸ τῶν	θεῶν	σχῆμα ἐχούσας ἔστησαν, κεραυνοὶ ἐς
[50, 25]	ἢ τῶν νόμων ἢ τῶν	θεῶν	τῶν προγονικῶν μηδὲν προτιμῶντα, τὴν
[50, 18]	δὲ αὐτὸ τὸ ὕψος τῶν	νεῶν,	καὶ εἰ μηδεὶς ἀπ´ αὐτῶν
[50, 23]	τε μεγέθει τῶν τοῦ Καίσαρος	νεῶν	καὶ τῷ πλήθει τῶν ἐπιβατῶν
[50, 33]	γὰρ τά τε κάτω τῶν	νεῶν	πάντα πέριξ ἐκακούργουν καὶ τὰς
[50, 12]	ἔχω δ´ οὐδὲν ἔργον τῶν	νεῶν	τούτων ἐν τῷ κόλπῳ γενόμενον
[50, 32]	ἔς τε τοὺς ταρσοὺς τῶν	νεῶν	ὑποπίπτοντες καὶ τὰς κώπας συναράσσοντες,
[50, 11]	καὶ τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν	ἱππέων	ἐς τὸ Βρεντέσιον συνήγαγε, τοὺς
[50, 24]	δουλεύοντες, ἐτόλμησαν τῶν τε ἡμετέρων	ἀγαθῶν	ἀντιποιήσασθαι καὶ δι´ ἡμῶν αὐτὰ
[50, 23]	τὴν παρασκευὴν αὐτῶν καὶ εὐτρεπίζετο,	μαθὼν	δὲ δὴ καὶ τὴν διάνοιάν
[50, 2]	ἄλλων βουλευτῶν οὐκ ὀλίγοι συνεφέσποντο.	μαθὼν	δὲ τοῦτο ὁ Καῖσαρ ἑκών
[50, 25]	ἔστιν ὅστις οὐκ ἂν ἀλγήσειε	μαθών,	ταῦτ´ ἐκεῖνος ποιεῖ τρυφῶν, πῶς
[50, 9]	τὸν πόλεμον ἀδοκήτως σφίσι ποιησόμενος,	ἐλθὼν	δὲ ἐς Κέρκυραν, καὶ πυθόμενος
[50, 14]	τοῦτο, καὶ ὅτι καὶ αὐτὸς	ἐπανελθὼν	ἱππομαχίᾳ τινὶ πρὸς τῆς τοῦ
[50, 2]	πλείονος λογισμοῦ πράξῃ· ὕστερον δὲ	ἐπανελθὼν	τήν τε γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν
[50, 8]	τὸ Δημήτριον ἐν ἱερουργίᾳ τινὶ	ἐσελθὼν	πάντα τὰ ἔνδον συνέχεε, καὶ
[50, 6]	τῇ Ἀσίᾳ τῇ ἠπείρῳ τῶν	Ῥωμαίων	ἀκούοντα καὶ τὰ ἐν τῇ
[50, 5]	κατέδησεν ὥστ´ αὐτὴν καὶ τῶν	Ῥωμαίων	ἄρξειν ἐλπίσαι, τήν τε εὐχὴν
[50, 6]	ὡς εἰπεῖν οἱ τῇ τῶν	Ῥωμαίων	ἀρχῇ τῇ τότε ὑπ´ ἐκεῖνον
[50, 8]	τοῦ Διὸς ἐν τῇ τῶν	Ῥωμαίων	ἱπποδρομίᾳ συνετρίβη, καὶ λαμπὰς ἐπὶ
[50, 25]	στενάξειεν ἀκούων ἱππέας καὶ βουλευτὰς	Ῥωμαίων	κολακεύοντας αὐτὴν ὥσπερ εὐνούχους; τίς
[50, 11]	πλεῖστον καὶ τὸ κράτιστον τῶν	Ῥωμαίων	ὁμογνωμονοῦν ἔχοι. κἀντεῦθεν τακτόν τε
[50, 1]	~Ὁ δὲ δῆμος ὁ τῶν	Ῥωμαίων	τῆς μὲν δημοκρατίας ἀφῄρητο, οὐ
[50, 30]	ἀμείνους αὐτῶν ἐσμεν, ὥστε κἂν	ἀκεραίων	σφῶν ὄντων κρατῆσαι. καὶ ταῦθ´
[50, 13]	τούτου ἄλλους τε καὶ Ἰάμβλιχον	Ἀραβίων	τινῶν βασιλέα βασανίσας, Κύιντόν τε
[50, 32]	ἐξαίφνης ἐνέβαλλον, ἢ τοὺς μὲν	εἴων	ἐπ´ ἄλλους δὲ ἐτρέποντο, καί
[50, 9]	τε χωρία φυλάττωσι καὶ τῶν	ἐπιτηδείων	ῥᾷον εὐπορῶσι. κἀν τούτῳ ἦλθον
[50, 20]	τῶν ἡμετέρων οἱ τὰ τῶν	οἰκείων	δεδασμολογηκότες; φιλανθρωπεύσονταί τι νικήσαντες οἱ
[50, 15]	τὴν γνώμην ἔσχεν, ἐπειδὴ ὑπὸ	σημείων	ἐταράχθη. χελιδόνες τε γὰρ περί
[50, 11]	καυθέντων πλῆθος ἐσεγράφη. ~τοιούτων δὴ	σημείων	προφανέντων σφίσιν οὔτε ἐφοβήθησαν οὔθ´
[50, 20]	καὶ τιμῶν καὶ ἀρχῶν τῶν	ὁμοίων	τυχών, καὶ τοσοῦτον ἤδη χρόνον
[50, 21]	τὰ τοῦ πεφονευκότος με ἤδη	ποιῶν.	ὥσθ´ ὁπότε ἐμέ, ὃν μηδέπω
[50, 28]	νικᾶν εἰώθαμεν, οἶδε μὲν ὁ	Σκιπίων	ἐκεῖνος ὁ Ἀσιατικός, οἶδε δὲ
[50, 35]	ἐναντίων ἐβαπτίζοντο ἢ καὶ ὑπὸ	θηρίων	ἐσπαράττοντο. μόνοι τε ἀνεκτῶς, ὡς
[50, 5]	παρεζώννυτο, ἐσθῆτί τε ἔξω τῶν	πατρίων	ἐχρῆτο, καὶ ἐπὶ κλίνης ἐπιχρύσου
[50, 15]	Κλεοπάτρα, τά τε ἐπικαιρότατα τῶν	χωρίων	φρουραῖς παραδοθῆναι καὶ τοὺς λοιποὺς
[50, 7]	ἑώρα ὄντα, καὶ τὰ τῶν	ἐναντίων	ἀσθενώσειν δωροδοκίαις ἤλπιζε· χρυσίον γὰρ
[50, 35]	ἢ καὶ παιόμενοι ὑπὸ τῶν	ἐναντίων	ἐβαπτίζοντο ἢ καὶ ὑπὸ θηρίων
[50, 18]	τούτων καταμάθητε ὅσῳ βέλτιον τῶν	ἐναντίων	παρεσκευάσμεθα. ἐλαττούμενοι γὰρ ἡμῶν καὶ
[50, 14]	τῆς νυκτὸς τὸ πλησίον τῶν	ἐναντίων	τάφρευμα ἀνεχώρησεν ἐπὶ θάτερα τοῦ
[50, 23]	τε σκάφη κατεσκεύασε πολὺ τῶν	ἐναντίων	ὑπερέχοντα (τριήρεις μὲν γὰρ ὀλίγας,
[50, 33]	γὰρ φεύγοντας, ἅτε καὶ ἄνευ	ἱστίων	ὄντες καὶ πρὸς τὴν ναυμαχίαν
[50, 26]	εἰ καὶ μὴ ἐθελούσιος, ἀλλ´	ἄκων	γε ἐκ τῶν ἐπ´ ἐκείνῃ
[50, 31]	καὶ ἐς χεῖράς οἱ καὶ	ἄκων	ἦλθε. ~καὶ οὕτω συμπεσόντες ἐναυμάχησαν,
[50, 2]	ὁ δὲ δὴ Σόσσιος, οἷα	κακῶν	ἄπειρος ὤν, πολλὰ μὲν τὸν
[50, 17]	ἐγὼ τοιοῦτος οἷος καὶ μετὰ	κακῶν	στρατιωτῶν κρατεῖν δύνασθαι. τήν τε
[50, 8]	Τυρσηνίδι ὀλίγον πρὸ τούτων πρότερον	δράκων	δικέφαλος, μέγας ὥστε καὶ ἐς
[50, 34]	ἐπηκόντιζον καί τινας καὶ χυτρίδας	ἀνθράκων	καὶ πίττης πλήρεις πόρρωθεν μηχαναῖς
[50, 6]	τὸν ὑπὲρ τῆς Αἰγυπτίας πόλεμον	ἑκὼν	κατὰ τῆς πατρίδος, μηδενὸς αὐτῷ
[50, 1]	τε Σέξτον ἀπεκτόνει (αὐτὸς γὰρ	ἑκὼν	πεφεῖσθαι αὐτοῦ ἔλεγε) καὶ τὸν
[50, 2]	μαθὼν δὲ τοῦτο ὁ Καῖσαρ	ἑκών	τε αὐτοὺς ἐκπεπομφέναι ἔφασκεν, ἵνα
[50, 0]	ἐν τῷ πεντηκοστῷ τῶν Δίωνος	Ῥωμαϊκῶν.	α. Ὡς Καῖσαρ καὶ Ἀντώνιος
[50, 2]	ἔφασκεν, ἵνα μὴ καὶ ὡς	ἀδικῶν	τι ἐγκαταλελεῖφθαι ὑπ´ αὐτῶν δοκῇ,
[50, 8]	ὄνομα φέροντες) τὸν δ´ ὄλεθρον	εἰκών	τις αὐτοῦ ἐν τῷ Ἀλβανῷ
[50, 24]	τὰ πλεῖστα καὶ μέγιστα τῶν	πολεμικῶν,	μᾶλλον δὲ πάντων τῶν ἐν
[50, 25]	νόμων ἢ τῶν θεῶν τῶν	προγονικῶν	μηδὲν προτιμῶντα, τὴν δ´ ἄνθρωπον
[50, 17]	ποιεῖ, διὰ πάντων μὲν τῶν	πολιτικῶν	πάντων δὲ τῶν στρατιωτικῶν προσείληφα·
[50, 17]	τῶν πολιτικῶν πάντων δὲ τῶν	στρατιωτικῶν	προσείληφα· ἔκ τε γὰρ μειρακίου
[50, 12]	τειχίσματος ὑπερήνεγκε, βύρσαις νεοδάρτοις ἀντὶ	ὁλκῶν	ἐλαίῳ ἐπαληλιμμέναις χρησάμενος· ἔχω δ´
[50, 31]	πάντας τοὺς ἑταίρους ἐς ὑπηρετικὰ	ἐμβαλών,	ὅπως ἐν τάχει περιπλέοντες τοῖς
[50, 31]	σφᾶς αἱρήσειν ἤλπισε, καὶ ἐκείνων	ἐκδήλων	ὅτι ἐκδρᾶναί πῃ ἐπιχειροῦσι γενομένων
[50, 2]	δικαιότατα ποιεῖσθαι δόξωσι καὶ τὰ	ἀλλήλων	ἅμα κατασκοπῶσι· κἀν τούτῳ καὶ
[50, 18]	ἐκεῖνος δὲ ἡττήθη. τοσοῦτον μὲν	ἀλλήλων	διαφέρομεν, τὰ δὲ δὴ πολλὰ
[50, 32]	πειρωμένοις. κἀκ τούτου ἐπλεονέκτουν τε	ἀλλήλων,	οἱ μὲν ἔς τε τοὺς
[50, 22]	ἐθελῆσαι. τοσοῦτον γάρ που διαφέρομεν	ἀλλήλων	ὥσθ´ ὁ μὲν καὶ ὑμῶν
[50, 28]	σφετερίσασθαι· ὑπὲρ γὰρ τῶν μεγίστων	ἄθλων	μεγίστους καὶ τοὺς ἀγῶνας ἄξιόν
[50, 2]	τῶν τε στρατιωτῶν καὶ τῶν	φίλων	ἐγχειρίδια κρύφα ἐχόντων περιβαλόμενος, καὶ
[50, 15]	τὸν πόλεμον διενέγκωσιν. ~εἰπόντων δὲ	ἄλλων	ἄλλα ἐνίκησεν ἡ Κλεοπάτρα, τά
[50, 2]	ἀπῆλθον, καί σφισι καὶ τῶν	ἄλλων	βουλευτῶν οὐκ ὀλίγοι συνεφέσποντο. μαθὼν
[50, 23]	τὴν διάνοιάν σφων παρά τε	ἄλλων	καὶ παρὰ τοῦ Δελλίου συνήγαγε
[50, 20]	γε μὴ πάντα τὰ τῶν	ἄλλων	λέγων διατρίβω, ἀλλ´ αὐτὰ τὰ
[50, 19]	ἔτι δεινὸν οὐδ´ ὑπὸ τῶν	ἄλλων	πεισόμεθα, ἀλλ´ ὥσπερ ἐν νησιδίῳ
[50, 14]	τε τοῦ Ταρκονδιμότου καὶ μετ´	ἄλλων	πολλῶν. ὁ οὖν Ἀντώνιος διά
[50, 14]	τοῦ Ταρκονδιμότου καὶ μετ´ ἄλλων	πολλῶν.	ὁ οὖν Ἀντώνιος διά τε
[50, 2]	φανερῶς, ὥς γε καὶ συμφορῶν	πολλῶν	πεπειραμένος, ἐνεόχμωσεν· ὁ δὲ δὴ
[50, 3]	ἤθροισε καὶ λεχθέντων ἐφ´ ἑκάτερα	πολλῶν	τόν τε πόλεμον ἀνείλετο καὶ
[50, 27]	(ταῦτα γὰρ μεμελέτηκεν) ἐπειδὴ δὲ	ὅπλων	καὶ μάχης δεῖ, τί τις
[50, 35]	καμίνοις ὠπτῶντο. ἄλλοι ὑπὸ τῶν	ὅπλων	πυρουμένων κατετήκοντο. ἄλλοι πρίν τι
[50, 20]	οὐχ ὑπὲρ μικρῶν οὐδ´ ὑπὲρ	φαύλων	τινῶν ἀγωνιούμεθα, ἀλλ´ ὥστε προθυμηθέντες
[50, 29]	αὐτῶν ἢ τὸ πάχος τῶν	ξύλων	ἀντίπαλον ταῖς ἀρεταῖς ἡμῶν εἶναι
[50, 34]	τινα αὐτῶν διεκπίπτοντα τῶν τε	ξύλων	ἥπτετο καὶ φλόγα αὐτίκα πολλήν,
[50, 18]	μὲν γὰρ ἡ παχύτης τῶν	ξύλων,	τὸ δὲ αὐτὸ τὸ ὕψος
[50, 21]	αὐτῷ τοιοῦτον ἐπήγγελκε, καίτοι καὶ	πολεμῶν	μοι καὶ πάντα οὐχ ὅπως
[50, 27]	εὐσέβειαν τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς	ἡμῶν;	ἀλλὰ πολεμεῖ καὶ ἐκείνοις καὶ
[50, 29]	τοῦτό γε καὶ πάνυ πρὸς	ἡμῶν	ἂν εἴη, λέγω δὲ τὸ
[50, 24]	ἡμετέρων ἀγαθῶν ἀντιποιήσασθαι καὶ δι´	ἡμῶν	αὐτὰ κατακτήσασθαι, ὥστε σφίσιν ἑκουσίους
[50, 24]	Ἄμβρονας. κατακοψάντων, ἀνάξιον δὲ καὶ	ἡμῶν	αὐτῶν τῶν τοὺς Γαλάτας κατεστραμμένων,
[50, 26]	καὶ καταφρονήσας οὔτ´ ἀφιέντων αὐτῶν	ἡμῶν	ἀφεθῆναι οὔτ´ ἐλεούντων ἐλεηθῆναι βούλεται,
[50, 30]	οὖν καὶ ὁμολογοῦντας αὐτοὺς ἀσθενεστέρους	ἡμῶν	εἶναι, καὶ τὰ ἆθλα τῆς
[50, 29]	τῶν ξύλων ἀντίπαλον ταῖς ἀρεταῖς	ἡμῶν	εἶναι νομίζετε. ποία μὲν γὰρ
[50, 27]	πως ὀρχεῖσθαι καὶ κορδακίζειν τινὰ	ἡμῶν	ἐχρῆν, πάντως ἂν ἔλαττον αὐτοῦ
[50, 21]	ἀγνοεῖ γε ὅτι ὁμοφρονούντων μὲν	ἡμῶν	καὶ καθ´ ἓν πάντα πραττόντων
[50, 26]	ὑπὲρ αὐτῆς αὐθαιρέτους καὶ καθ´	ἡμῶν	καὶ κατὰ τῆς πατρίδος ἀναιρεῖται,
[50, 18]	τῶν ἐναντίων παρεσκευάσμεθα. ἐλαττούμενοι γὰρ	ἡμῶν	καὶ τῷ πλήθει τῶν τε
[50, 25]	τἀλλότρια καὶ βαρβαρικὰ ἐζηλωκότα, καὶ	ἡμῶν	μὲν ἢ τῶν νόμων ἢ
[50, 20]	φθεῖραι; ἀλλ´ ἔστιν ὅπως φείσονται	ἡμῶν	οἱ τῶν συμμάχων μὴ πεφεισμένοι;
[50, 28]	φυλάξαι, τοῦ τοὺς ἀφεστηκότας ἀφ´	ἡμῶν	τιμωρήσασθαι, τοῦ τοὺς ὑβρίζοντας ὑμᾶς
[50, 27]	ὅτι καὶ πάντες οἱ πολῖται	ἡμῶν	τοῦτο ποιήσουσιν, ὥσπερ ποτὲ καὶ
[50, 24]	Αἰγυπτίας ἀνάξιον μὲν τῶν πατέρων	ἡμῶν	τῶν τὸν Πύρρον τὸν Φίλιππον
[50, 26]	ἡμετέρας εὐεργεσίας καὶ τῆς παρ´	ἡμῶν	φιλανθρωπίας οὐδὲν προτιμᾷ, τῇ δὲ
[50, 20]	τοὺς μετὰ τοῦ Σέξτου τῶν	ἐλλογίμων	γενομένους ἀπεκτονότες, πολλοὺς δὲ καὶ
[50, 20]	τοῦ ἴσου αὐτῷ λαβὼν καὶ	τιμῶν	καὶ ἀρχῶν τῶν ὁμοίων τυχών,
[50, 25]	καὶ ἡμῶν μὲν ἢ τῶν	νόμων	ἢ τῶν θεῶν τῶν προγονικῶν
[50, 21]	προσποιεῖται, τοιαῦτα δέδρακεν, ἥκιστα ἂν	ὑμῶν	ἀπόσχοιτο, οἷς καὶ αὐτὸς ἐκπεπολεμῶσθαι
[50, 16]	προπαρεσκεύασται. καὶ γὰρ πλῆθος πολὺ	ὑμῶν	ἐστι, πᾶν ὅ τι περ
[50, 20]	δημοσίᾳ ἀναγνῶναι πῶς ἂν ἢ	ὑμῶν	ἢ ἄλλου τινὸς φείσαιτο; καὶ
[50, 22]	ἀλλήλων ὥσθ´ ὁ μὲν καὶ	ὑμῶν	μοναρχῆσαι ἐπιθυμεῖ, ἐγὼ δὲ καὶ
[50, 21]	(πολεμίους γοῦν ἄντικρυς τοὺς πλείονας	ὑμῶν	πεποίηται) ἐμοὶ δ´ οὐδὲν αὐτῷ
[50, 19]	τρόπον τινὰ ἰσχύειν, ἵνα μηδεὶς	ὑμῶν	πταίσματός τινος ἐν ἐκείνῳ γενομένου
[50, 18]	μοι πρὸς εὔκλειαν τὸ συνειδὸς	ὑμῶν	ὑπάρχει) ἀλλ´ ἵνα καὶ ἐκ
[50, 33]	οὔσης καὶ μηδετέρων ὑπερέχειν πῃ	δυναμένων	τέλος τοιόνδε τι ἐγένετο. ἡ
[50, 31]	ναυσὶν ὀλίγον ἔξω τῶν στενῶν	παραταξαμένων	καὶ μηδαμῇ προϊόντων, ὥρμησε μὲν
[50, 33]	τά τε ἱστία αὐτῶν εὐθὺς	ἀραμένων	καὶ ἐς τὸ πέλαγος ἀφέντων,
[50, 20]	καὶ τῶν μετὰ τοῦ Λεπίδου	συναραμένων	σφίσιν ἀπολωλεκότες; καὶ τί λέγω
[50, 12]	ἀντιπέρας τῶν πρὸς τῇ Νικοπόλει	λιμένων	κεῖται. ὅ τε πορθμὸς ἴσος
[50, 24]	ἡμῶν αὐτῶν τῶν τοὺς Γαλάτας	κατεστραμμένων,	τῶν τοὺς Παννονίους κεχειρωμένων, τῶν
[50, 21]	μὲν ταῦτα τῶν δὲ ἐκεῖνα	ἑλομένων,	τάχ´ ἂν κρατήσειε· καὶ διὰ
[50, 31]	ἐκδήλων ὅτι ἐκδρᾶναί πῃ ἐπιχειροῦσι	γενομένων	ἀμαχεὶ τοὺς λοιποὺς ἐκ τούτου
[50, 33]	ἐγένετο. ἡ Κλεοπάτρα κατόπιν τῶν	μαχομένων	ἀποσαλεύουσα οὐκ ἤνεγκε τὴν πολλὴν
[50, 34]	δρᾶσθαι μηχανώμενοι. ~ἀντιπάλως οὖν αὐτῶν	μαχομένων	ὁ Καῖσαρ ἀπορήσας ὅ τι
[50, 18]	δὲ δὴ πολλὰ τῶν ἄμεινον	παρεσκευασμένων	καὶ αἱ νῖκαι γίγνονται. εἰ
[50, 22]	κίνδυνον, καίπερ ἄδειάν τινα τῶν	ἐψηφισμένων	ἕνεκα ἔχοντες, προορώμεθα καὶ τὴν
[50, 18]	ἀπὸ τῶν πύργων ἄνωθεν αὐτῶν	ἐφικνουμένων,	δυνήσεταί τίς σφισι προσμῖξαι; εἰ
[50, 35]	ὠπτῶντο. ἄλλοι ὑπὸ τῶν ὅπλων	πυρουμένων	κατετήκοντο. ἄλλοι πρίν τι τοιοῦτο
[50, 24]	τὸν Ῥῆνον διαβεβηκότων, ἐς Βρεττανίαν	πεπεραιωμένων.	πῶς μὲν γὰρ οὐ μέγα
[50, 24]	Γαλάτας κατεστραμμένων, τῶν τοὺς Παννονίους	κεχειρωμένων,	τῶν μέχρι τοῦ Ἴστρου προκεχωρηκότων,
[50, 31]	ταῖς ναυσὶν ὀλίγον ἔξω τῶν	στενῶν	παραταξαμένων καὶ μηδαμῇ προϊόντων, ὥρμησε
[50, 7]	τήν τε ἀρχὴν ἐντὸς δύο	μηνῶν	μετὰ τὴν νίκην ἀφήσειν καὶ
[50, 11]	ἅτε καὶ σύμμικτοι ἐκ παντοδαπῶν	ἐθνῶν	ὄντες καὶ πόρρω ἀπ´ αὐτοῦ
[50, 34]	ἐξέλαμψεν, ἅτε καὶ ὑπ´ αὐτῶν	ἐκείνων	αὐξανόμενον. καὶ μέχρι μὲν μέρος
[50, 27]	ἀλλὰ γυμνασίαρχον. ταῦτα γὰρ ἀντ´	ἐκείνων	αὐτὸς ἐθελοντὴς ἀνθείλετο, καὶ πάντα
[50, 27]	στρατιώταις; καὶ τίς οὐχὶ καὶ	ἐκείνων	αὐτοῦ κατέγνωκε; σημεῖον δὲ ὅτι
[50, 3]	~τοῦτο δ´ οὖν τοιοῦτον ὑπ´	ἐκείνων	γενόμενον ἀνεσήκωσαν παρὰ τοῦ Ἀντωνίου
[50, 31]	βραχέος σφᾶς αἱρήσειν ἤλπισε, καὶ	ἐκείνων	ἐκδήλων ὅτι ἐκδρᾶναί πῃ ἐπιχειροῦσι
[50, 35]	ἐπειρῶντο. κἀκ τούτου συχνοὶ καὶ	ἐκείνων	καὶ ὑπὸ τῆς φλογὸς καὶ
[50, 20]	καὶ τήν τε προστασίαν τῶν	κοινῶν	ἐκ τοῦ ἴσου αὐτῷ λαβὼν
[50, 25]	τὴν προστασίαν μετ´ ἐμοῦ τῶν	κοινῶν	ἐπιτραπέντα, τὸν τοσαύτας μὲν πόλεις
[50, 20]	ὑπὲρ μικρῶν οὐδ´ ὑπὲρ φαύλων	τινῶν	ἀγωνιούμεθα, ἀλλ´ ὥστε προθυμηθέντες μὲν
[50, 2]	συνελθεῖν ὡς καὶ διὰ γραμμάτων	τινῶν	ἀδικοῦντα τὸν Ἀντώνιον ἐξελέγξων. οἱ
[50, 13]	ἄλλους τε καὶ Ἰάμβλιχον Ἀραβίων	τινῶν	βασιλέα βασανίσας, Κύιντόν τε Ποστούμιον
[50, 28]	οἱ νῦν παρόντες ὑπὲρ ὀλίγων	τινῶν	τειχῶν καὶ γῆς ἐρήμου πολλάκις
[50, 26]	τῶν γεννηθέντων οἱ ἐξ αὐτῆς	τέκνων	ἠμέλησε, μήθ´ ὅτι τὴν Αἰγυπτίαν
[50, 28]	τοῦ τὸ ἀξίωμα τὸ τῶν	προγόνων	διασῶσαι, τοῦ τὸ φρόνημα τὸ
[50, 22]	ἔχοντας, τὰ χείρονα ἀντὶ τῶν	ἀμεινόνων	ἑλέσθαι, καὶ παρὸν καὶ ἐκείνοις
[50, 2]	γραμμάτων τινῶν ἀδικοῦντα τὸν Ἀντώνιον	ἐξελέγξων.	οἱ οὖν ὕπατοι μήτ´ ἀντειπεῖν
[50, 31]	μὲν ὡς καὶ ἑστῶσί σφισι	προσμίξων	ἢ καὶ ἀναχωρῆσαί σφας ποιήσων·
[50, 16]	περ ἄνθος καὶ παρὰ τῶν	ὑπηκόων	καὶ παρὰ τῶν συμμάχων ἐξειλεγμένον·
[50, 11]	τριηρῖται, ἅτε καὶ σύμμικτοι ἐκ	παντοδαπῶν	ἐθνῶν ὄντες καὶ πόρρω ἀπ´
[50, 23]	εὐδαιμονῆσαι. ~τοιαῦτά τινα ὁ Ἀντώνιος	εἰπὼν	πάντας μὲν τοὺς πρώτους τῶν
[50, 14]	οὐκέτ´ ἔγνω δίχα στρατοπεδεύεσθαι, ἀλλ´	ἐκλιπὼν	τῆς νυκτὸς τὸ πλησίον τῶν
[50, 7]	Ἰταλίαν καὶ ἐς τὴν Ῥώμην	ἐσπέμπων	διεκίνει τε ὡς ἕκαστα καὶ
[50, 10]	παρ´ αὐτὴν τὴν ἅμιλλαν τῶν	ἵππων	κατειργάσατο καὶ κατέφαγε. καὶ πῦρ
[50, 27]	ἀπολώλεκεν, αἴσχιστα δὲ ἀπὸ τῶν	Πραάσπων	ἀποκεχώρηκε, πλείστους δὲ καὶ ἐν
[50, 33]	ἐπὶ τὰ καταστρώματα τοὺς μὲν	κατέσπων	ἀντιλαμβανόμενοι τοὺς δὲ ἐώθουν, τοῖς
[50, 18]	ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ πλήθους τῶν	κωπῶν	βαπτισθείη, πῶς δ´ οὐκ ἂν
[50, 23]	τε ὑψηλοὺς ἐπικατεσκεύασε καὶ πλῆθος	ἀνθρώπων	ἐπανεβίβασεν, ὥστε καθάπερ ἀπὸ τειχῶν
[50, 8]	οὔσης πολλὰ μὲν ὑπὸ τῶν	ἀνθρώπων	καὶ ποικίλα ἐθρυλεῖτο, πολλὰ δὲ
[50, 28]	ὑβρίζοντας ὑμᾶς ἀμύνασθαι, τοῦ πάντων	ἀνθρώπων	νικήσαντας ἄρχειν, τοῦ μηδεμίαν γυναῖκα
[50, 32]	αὐτῇ νηὶ προσπίπτουσαι αἱ μὲν	ἔδρων	ὅσα ἐδύναντο, αἱ δὲ ἔπασχον.
[50, 10]	οὖν διὰ ταῦθ´ ὑπὸ τῶν	ἀπελευθέρων	τὸ πῦρ ἐξ ἐπιβουλῆς γεγονέναι,
[50, 9]	προσπλεῦσαι ἐπὶ τῷ ἐντὸς πέντε	ἡμερῶν	συμμῖξαί σφας, ἢ αὐτὸς ἐπὶ
[50, 24]	γυναικὸς Αἰγυπτίας ἀνάξιον μὲν τῶν	πατέρων	ἡμῶν τῶν τὸν Πύρρον τὸν
[50, 6]	μὲν αὐτοὶ οἱ δὲ δι´	ἑτέρων.	καὶ τοσαύτῃ γε προθυμίᾳ ἀμφότεροι
[50, 28]	τὸν πλοῦτόν σφων ὅσῳ πλείονα	ἑτέρων	νομίζετε εἶναι, τοσούτῳ μᾶλλον σπουδάσατε
[50, 33]	πολὺ τῆς ναυμαχίας οὔσης καὶ	μηδετέρων	ὑπερέχειν πῃ δυναμένων τέλος τοιόνδε
[50, 24]	ἀνδρὸς δουλεύοντες, ἐτόλμησαν τῶν τε	ἡμετέρων	ἀγαθῶν ἀντιποιήσασθαι καὶ δι´ ἡμῶν
[50, 16]	πολὺ ἐλάττονα καὶ ἀσθενέστερα τῶν	ἡμετέρων	ἐστί. καὶ μὴν καὶ τὰ
[50, 20]	συμμάχων μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται τῶν	ἡμετέρων	οἱ τὰ τῶν οἰκείων δεδασμολογηκότες;
[50, 20]	συμμάχων μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται τῶν	ἡμετέρων	οἱ τὰ τῶν συμμάχων μὴ
[50, 19]	αὐτούς, ἅτε πάντων τῶν πέριξ	ἡμετέρων	ὄντων, ἀπειληφότες ἀκονιτί, κἂν μηδενὶ
[50, 18]	μέγεθος καὶ τὸ πάχος τῶν	ἡμετέρων	σκαφῶν, ὥστε εἰ καὶ τὸν
[50, 28]	Μουτίνης μόνης ὁμοίως ἠγωνίσασθε, ὥστ´	ἀμφοτέρων	αὐτῶν κρατῆσαι· πρὸς δὲ δὴ
[50, 9]	ἦλθον μὲν καὶ ἐθελονταὶ παρ´	ἀμφοτέρων	αὐτῶν πρὸς ἑκατέρους καὶ βουλευταὶ
[50, 22]	ὅρκοις πεπίστωμαι. ὡς οὖν ὑπὲρ	ἀμφοτέρων	ὁμοίως ἀγωνιούμενοι, καὶ κοινὰ τὰ
[50, 33]	καὶ ποικιλώτατον καὶ ὀξύτατον ἀπ´	ἀμφοτέρων	ὁμοίως τὸν ἀγῶνα γενέσθαι. οἱ
[50, 6]	ἥ τε οὖν ἡλικία παρ´	ἀμφοτέρων	σπουδῇ συνήγετο καὶ χρήματα ἁπανταχόθεν
[50, 11]	τάς τε κατάρσεις τῶν ὁλκάδων	ἐπιτηρῶν	καὶ ἀποβάσεις ἄλλοτε ἄλλῃ τῆς
[50, 4]	αὐτῷ, ὅτι καὶ ἐκείνους ἐν	ἐχθρῶν	μοίρᾳ, ἂν μὴ προλείπωσιν αὐτόν,
[50, 25]	καὶ νήσους ὅλας καὶ τῶν	ἠπείρων	τινὰ κεχαρισμένον; ἄπιστα μὲν εὖ
[50, 20]	~καὶ μὴν ὅτι οὐχ ὑπὲρ	μικρῶν	οὐδ´ ὑπὲρ φαύλων τινῶν ἀγωνιούμεθα,
[50, 25]	ἂν θρηνήσειε καὶ ἀκούων καὶ	ὁρῶν	αὐτὸν τὸν Ἀντώνιον τὸν δὶς
[50, 25]	μὲν γὰρ οὐκ ἂν ὀδύραιτο	ὁρῶν	στρατιώτας Ῥωμαίους δορυφοροῦντας τὴν βασιλίδα
[50, 24]	τὸ στράτευμα καὶ ἔλεξεν ὧδε·	~ὁρῶν,	ὦ ἄνδρες στρατιῶται, καὶ ἐξ
[50, 2]	οὐδὲν φανερῶς, ὥς γε καὶ	συμφορῶν	πολλῶν πεπειραμένος, ἐνεόχμωσεν· ὁ δὲ
[50, 1]	τε ἡμίσεα καὶ αὐτὸς τῶν	λαφύρων	ἀπῄτει, καὶ παρὰ πάντα ἐπέφερεν
[50, 5]	ἐξ οὗπερ καὶ τὰ μάλιστα	ἔκφρων	ὑπ´ αὐτῆς ἐκ μαγγανείας τινὸς
[50, 9]	γὰρ οὖσα αἷμα πολὺ ἀνῆκε.	~μετεώρων	δ´ οὖν πάντων ὁμοίως ἐπὶ
[50, 6]	οἵ τε Κυρηναῖοι μετὰ τῶν	περιχώρων,	καὶ οἱ νησιῶται οἱ προσοικοῦντές
[50, 11]	Ἀκτίῳ ὁρμοῦσιν ἐπιθησόμενος, χειμῶνι δὲ	περιπεσὼν	καὶ πονηθεὶς ἀνεχώρησε) τοῦ δὲ
[50, 31]	προσμίξων ἢ καὶ ἀναχωρῆσαί σφας	ποιήσων·	ἐπεὶ δ´ οὔτ´ ἀντεξώρμησαν οὔτ´
[50, 13]	ὥρμησε πρὸς αὐτοὺς ὡς καὶ	ἐπικουρήσων	σφίσιν, ἄν τι πολέμιον προσπέσῃ.
[50, 7]	ἀλλ´ ὡς πάντῃ γε πάντως	κρατήσων	ἐπηγγέλλετο. τά τε γὰρ ἑαυτοῦ
[50, 31]	καὶ θαρσήσας ὡς οὐ χαλεπῶς	κρατήσων	ὅτι ὑετός τε ἐν τούτῳ
[50, 12]	ὀλίγου καὶ ἀνωμάλου τριήρεις ἐπὶ	βυρσῶν	διαγαγεῖν. τοῦτο μὲν οὖν οὕτω
[50, 2]	Ἀντώνιον ἀπῆλθον, καί σφισι καὶ	τῶν	ἄλλων βουλευτῶν οὐκ ὀλίγοι συνεφέσποντο.
[50, 20]	ἵνα γε μὴ πάντα τὰ	τῶν	ἄλλων λέγων διατρίβω, ἀλλ´ αὐτὰ
[50, 19]	οὐδὲν ἔτι δεινὸν οὐδ´ ὑπὸ	τῶν	ἄλλων πεισόμεθα, ἀλλ´ ὥσπερ ἐν
[50, 18]	διαφέρομεν, τὰ δὲ δὴ πολλὰ	τῶν	ἄμεινον παρεσκευασμένων καὶ αἱ νῖκαι
[50, 22]	ἵππους ἔχοντας, τὰ χείρονα ἀντὶ	τῶν	ἀμεινόνων ἑλέσθαι, καὶ παρὸν καὶ
[50, 8]	αὐτῶν οὔσης πολλὰ μὲν ὑπὸ	τῶν	ἀνθρώπων καὶ ποικίλα ἐθρυλεῖτο, πολλὰ
[50, 10]	μὲν οὖν διὰ ταῦθ´ ὑπὸ	τῶν	ἀπελευθέρων τὸ πῦρ ἐξ ἐπιβουλῆς
[50, 27]	τὰ πάτρια σεμνολογήματα ἀπορρίψας εἷς	τῶν	ἀπὸ Κανώβου κυμβαλιστῶν γέγονε. μὴ
[50, 18]	τε ἀπὸ τῶν καταστρωμάτων καὶ	τῶν	ἀπὸ τῶν πύργων βαλλόμενος καταποντωθείη;
[50, 35]	ὑπὸ τῆς φλογὸς καὶ ὑπὸ	τῶν	ἁρπαγῶν ἀπώλοντο.
[50, 11]	δὲ τούς τι δυναμένους καὶ	τῶν	βουλευτῶν καὶ τῶν ἱππέων ἐς
[50, 26]	ἀδελφήν μου ὕβρισε, μήθ´ ὅτι	τῶν	γεννηθέντων οἱ ἐξ αὐτῆς τέκνων
[50, 21]	δέ, καὶ τῶν μὲν ταῦτα	τῶν	δὲ ἐκεῖνα ἑλομένων, τάχ´ ἂν
[50, 0]	~Τάδε ἔνεστιν ἐν τῷ πεντηκοστῷ	τῶν	Δίωνος Ῥωμαϊκῶν. α. Ὡς Καῖσαρ
[50, 32]	πολλὰ δὲ καὶ κελεύματα παρὰ	τῶν	ἐκ τῆς ἠπείρου σφίσιν ἐπιβοώντων
[50, 19]	καὶ κρείττω πάντα τὰ ἡμέτερα	τῶν	ἐκείνοις ὑπαρχόντων εὑρήσει. τὸ δ´
[50, 20]	εἰπεῖν τοὺς μετὰ τοῦ Σέξτου	τῶν	ἐλλογίμων γενομένους ἀπεκτονότες, πολλοὺς δὲ
[50, 12]	ναυσὶ τὴν Κέρκυραν ἐκλειφθεῖσαν ὑπὸ	τῶν	ἐμφρουρούντων λαβὼν ἐς τὸν λιμένα
[50, 24]	τῶν πολεμικῶν, μᾶλλον δὲ πάντων	τῶν	ἐν ἀνθρώποις πραγμάτων, τοῖς τά
[50, 9]	Λούκιος Μέσσιος· καὶ αὐτὸν καίπερ	τῶν	ἐν τῇ Περουσίᾳ πρότερον ἁλόντων
[50, 7]	ἰσχυρότερα ἑώρα ὄντα, καὶ τὰ	τῶν	ἐναντίων ἀσθενώσειν δωροδοκίαις ἤλπιζε· χρυσίον
[50, 35]	ἀπεπνίγοντο ἢ καὶ παιόμενοι ὑπὸ	τῶν	ἐναντίων ἐβαπτίζοντο ἢ καὶ ὑπὸ
[50, 18]	ἐκ τούτων καταμάθητε ὅσῳ βέλτιον	τῶν	ἐναντίων παρεσκευάσμεθα. ἐλαττούμενοι γὰρ ἡμῶν
[50, 14]	ἐκλιπὼν τῆς νυκτὸς τὸ πλησίον	τῶν	ἐναντίων τάφρευμα ἀνεχώρησεν ἐπὶ θάτερα
[50, 23]	τά τε σκάφη κατεσκεύασε πολὺ	τῶν	ἐναντίων ὑπερέχοντα (τριήρεις μὲν γὰρ
[50, 26]	ἐθελούσιος, ἀλλ´ ἄκων γε ἐκ	τῶν	ἐπ´ ἐκείνῃ ψηφισθέντων μεταγνώσεται. διὰ
[50, 23]	Καίσαρος νεῶν καὶ τῷ πλήθει	τῶν	ἐπιβατῶν αὐτοῦ ὁ Σέξτος οὐχ
[50, 9]	τά τε χωρία φυλάττωσι καὶ	τῶν	ἐπιτηδείων ῥᾷον εὐπορῶσι. κἀν τούτῳ
[50, 5]	δὲ Ἀντώνιος αὐτοποδὶ αὐτῇ μετὰ	τῶν	εὐνούχων ἠκολούθει. καὶ τό τε
[50, 22]	τε κίνδυνον, καίπερ ἄδειάν τινα	τῶν	ἐψηφισμένων ἕνεκα ἔχοντες, προορώμεθα καὶ
[50, 16]	κέκτηνται, πολὺ ἐλάττονα καὶ ἀσθενέστερα	τῶν	ἡμετέρων ἐστί. καὶ μὴν καὶ
[50, 20]	τῶν συμμάχων μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται	τῶν	ἡμετέρων οἱ τὰ τῶν οἰκείων
[50, 20]	τῶν συμμάχων μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται	τῶν	ἡμετέρων οἱ τὰ τῶν συμμάχων
[50, 18]	τὸ μέγεθος καὶ τὸ πάχος	τῶν	ἡμετέρων σκαφῶν, ὥστε εἰ καὶ
[50, 25]	κυριεύοντα, καὶ νήσους ὅλας καὶ	τῶν	ἠπείρων τινὰ κεχαρισμένον; ἄπιστα μὲν
[50, 8]	ἐθρυλεῖτο, πολλὰ δὲ καὶ παρὰ	τῶν	θεῶν καὶ ἐναργῆ προεδείκνυτο. πίθηκός
[50, 15]	Ἀθηναῖοι ἐν τῇ ἀκροπόλει τὸ	τῶν	θεῶν σχῆμα ἐχούσας ἔστησαν, κεραυνοὶ
[50, 25]	μὲν ἢ τῶν νόμων ἢ	τῶν	θεῶν τῶν προγονικῶν μηδὲν προτιμῶντα,
[50, 11]	δυναμένους καὶ τῶν βουλευτῶν καὶ	τῶν	ἱππέων ἐς τὸ Βρεντέσιον συνήγαγε,
[50, 10]	ἱπποδρόμῳ παρ´ αὐτὴν τὴν ἅμιλλαν	τῶν	ἵππων κατειργάσατο καὶ κατέφαγε. καὶ
[50, 18]	ὑπὸ πάντων τῶν τε ἀπὸ	τῶν	καταστρωμάτων καὶ τῶν ἀπὸ τῶν
[50, 10]	τὰ πάνυ τέρατα διὰ τὸ	τῶν	καυθέντων πλῆθος ἐσεγράφη. ~τοιούτων δὴ
[50, 20]	ἀποδειχθείς, καὶ τήν τε προστασίαν	τῶν	κοινῶν ἐκ τοῦ ἴσου αὐτῷ
[50, 25]	τὸν τὴν προστασίαν μετ´ ἐμοῦ	τῶν	κοινῶν ἐπιτραπέντα, τὸν τοσαύτας μὲν
[50, 18]	οὐχ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ πλήθους	τῶν	κωπῶν βαπτισθείη, πῶς δ´ οὐκ
[50, 1]	τά τε ἡμίσεα καὶ αὐτὸς	τῶν	λαφύρων ἀπῄτει, καὶ παρὰ πάντα
[50, 33]	τι ἐγένετο. ἡ Κλεοπάτρα κατόπιν	τῶν	μαχομένων ἀποσαλεύουσα οὐκ ἤνεγκε τὴν
[50, 28]	μᾶλλον σπουδάσατε σφετερίσασθαι· ὑπὲρ γὰρ	τῶν	μεγίστων ἄθλων μεγίστους καὶ τοὺς
[50, 20]	ἀγωνιούμεθα, ἀλλ´ ὥστε προθυμηθέντες μὲν	τῶν	μεγίστων τυχεῖν ἀμελήσαντες δὲ τὰ
[50, 21]	ἂν γένοιτο, διενεχθέντων δέ, καὶ	τῶν	μὲν ταῦτα τῶν δὲ ἐκεῖνα
[50, 20]	γενομένους ἀπεκτονότες, πολλοὺς δὲ καὶ	τῶν	μετὰ τοῦ Λεπίδου συναραμένων σφίσιν
[50, 24]	κατεστραμμένων, τῶν τοὺς Παννονίους κεχειρωμένων,	τῶν	μέχρι τοῦ Ἴστρου προκεχωρηκότων, τὸν
[50, 27]	πρὸς ἡμᾶς τοὺς ὁμοφύλους ὑπὲρ	τῶν	μηδέν σφισι προσηκόντων, ἄλλως τε
[50, 18]	τὸ δὲ αὐτὸ τὸ ὕψος	τῶν	νεῶν, καὶ εἰ μηδεὶς ἀπ´
[50, 33]	μὲν γὰρ τά τε κάτω	τῶν	νεῶν πάντα πέριξ ἐκακούργουν καὶ
[50, 12]	χρησάμενος· ἔχω δ´ οὐδὲν ἔργον	τῶν	νεῶν τούτων ἐν τῷ κόλπῳ
[50, 32]	μὲν ἔς τε τοὺς ταρσοὺς	τῶν	νεῶν ὑποπίπτοντες καὶ τὰς κώπας
[50, 25]	ἐζηλωκότα, καὶ ἡμῶν μὲν ἢ	τῶν	νόμων ἢ τῶν θεῶν τῶν
[50, 29]	σκαφῶν αὐτῶν ἢ τὸ πάχος	τῶν	ξύλων ἀντίπαλον ταῖς ἀρεταῖς ἡμῶν
[50, 18]	τὸ μὲν γὰρ ἡ παχύτης	τῶν	ξύλων, τὸ δὲ αὐτὸ τὸ
[50, 20]	ἀφέξονται τῶν ἡμετέρων οἱ τὰ	τῶν	οἰκείων δεδασμολογηκότες; φιλανθρωπεύσονταί τι νικήσαντες
[50, 11]	ὁμογνωμονοῦν ἔχοι. κἀντεῦθεν τακτόν τε	τῶν	οἰκετῶν ἀριθμὸν πᾶσιν ἐπαγαγέσθαι καὶ
[50, 11]	αὐτῇ κτείνας, τάς τε κατάρσεις	τῶν	ὁλκάδων ἐπιτηρῶν καὶ ἀποβάσεις ἄλλοτε
[50, 20]	λαβὼν καὶ τιμῶν καὶ ἀρχῶν	τῶν	ὁμοίων τυχών, καὶ τοσοῦτον ἤδη
[50, 35]	ἐν καμίνοις ὠπτῶντο. ἄλλοι ὑπὸ	τῶν	ὅπλων πυρουμένων κατετήκοντο. ἄλλοι πρίν
[50, 18]	τῷ πολυειδεῖ τῆς παρασκευῆς, οὐδενὶ	τῶν	πάντων τοσοῦτον ἐλλείπουσιν ὅσον τῇ
[50, 3]	ἀκούσας βουλήν τέ τινα ἐκ	τῶν	παρόντων ἤθροισε καὶ λεχθέντων ἐφ´
[50, 24]	πρὸς γυναικὸς Αἰγυπτίας ἀνάξιον μὲν	τῶν	πατέρων ἡμῶν τῶν τὸν Πύρρον
[50, 5]	ὅτε παρεζώννυτο, ἐσθῆτί τε ἔξω	τῶν	πατρίων ἐχρῆτο, καὶ ἐπὶ κλίνης
[50, 20]	τε αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ὑπὸ	τῶν	περὶ αὐτὸν ὄντων, οἵτινες οὐκ
[50, 6]	ἐκ τοῦ πρὶν ῥωμαΐζοντες πλὴν	τῶν	περὶ τὴν Κυρήνην καὶ οἱ
[50, 10]	καὶ περιέθετο, καὶ διεσπάσθη ὑπὸ	τῶν	περιεστηκότων· καὶ λύκος τε ἐς
[50, 19]	νησιδίῳ τινὶ αὐτούς, ἅτε πάντων	τῶν	πέριξ ἡμετέρων ὄντων, ἀπειληφότες ἀκονιτί,
[50, 6]	Αἰγύπτιοι οἵ τε Κυρηναῖοι μετὰ	τῶν	περιχώρων, καὶ οἱ νησιῶται οἱ
[50, 24]	πεπείραμαι, τὰ πλεῖστα καὶ μέγιστα	τῶν	πολεμικῶν, μᾶλλον δὲ πάντων τῶν
[50, 17]	εἶναι ποιεῖ, διὰ πάντων μὲν	τῶν	πολιτικῶν πάντων δὲ τῶν στρατιωτικῶν
[50, 35]	ἀπορριπτοῦντες τὰ ὅπλα ἐτιτρώσκοντο ὑπὸ	τῶν	πόρρωθεν βαλλόντων, οἱ δὲ ἐς
[50, 27]	πολίτας ἀπολώλεκεν, αἴσχιστα δὲ ἀπὸ	τῶν	Πραάσπων ἀποκεχώρηκε, πλείστους δὲ καὶ
[50, 13]	δ´ οὖν ὡς καὶ κατεγνωκὼς	τῶν	πραγμάτων παρ´ οἷς ἦν ηὐτομοληκέναι
[50, 6]	ἐγένετο ἡ πᾶσα παρασκευὴ πολὺ	τῶν	πρὸ αὐτῆς μεγίστη. ἔθνη γὰρ
[50, 25]	τῶν νόμων ἢ τῶν θεῶν	τῶν	προγονικῶν μηδὲν προτιμῶντα, τὴν δ´
[50, 28]	προκεῖσθαι τοῦ τὸ ἀξίωμα τὸ	τῶν	προγόνων διασῶσαι, τοῦ τὸ φρόνημα
[50, 12]	κόλπου τοῦ Ἀμπρακικοῦ κατ´ ἀντιπέρας	τῶν	πρὸς τῇ Νικοπόλει λιμένων κεῖται.
[50, 17]	ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦθ´ ἓν	τῶν	πρὸς τὸ τοῦ πολέμου κράτος
[50, 18]	ἐπιπλεόντων, καὶ προσέτι καὶ ἀπὸ	τῶν	πύργων ἄνωθεν αὐτῶν ἐφικνουμένων, δυνήσεταί
[50, 18]	τῶν καταστρωμάτων καὶ τῶν ἀπὸ	τῶν	πύργων βαλλόμενος καταποντωθείη; ~μὴ γάρ,
[50, 24]	μὲν τῶν πατέρων ἡμῶν τῶν	τὸν	Πύρρον τὸν Φίλιππον τὸν Περσέα
[50, 6]	ἐν τῇ Ἀσίᾳ τῇ ἠπείρῳ	τῶν	Ῥωμαίων ἀκούοντα καὶ τὰ ἐν
[50, 5]	καὶ κατέδησεν ὥστ´ αὐτὴν καὶ	τῶν	Ῥωμαίων ἄρξειν ἐλπίσαι, τήν τε
[50, 6]	πάντες ὡς εἰπεῖν οἱ τῇ	τῶν	Ῥωμαίων ἀρχῇ τῇ τότε ὑπ´
[50, 8]	ὁ τοῦ Διὸς ἐν τῇ	τῶν	Ῥωμαίων ἱπποδρομίᾳ συνετρίβη, καὶ λαμπὰς
[50, 11]	τὸ πλεῖστον καὶ τὸ κράτιστον	τῶν	Ῥωμαίων ὁμογνωμονοῦν ἔχοι. κἀντεῦθεν τακτόν
[50, 1]	Κορουῖνος. ~Ὁ δὲ δῆμος ὁ	τῶν	Ῥωμαίων τῆς μὲν δημοκρατίας ἀφῄρητο,
[50, 29]	~μὴ γάρ που τὸ μέγεθος	τῶν	σκαφῶν αὐτῶν ἢ τὸ πάχος
[50, 32]	δ´ ἁμάρτοιεν, τρωθέντων ἄν σφισι	τῶν	σκαφῶν ἐβαπτίζοντο, ἢ καὶ περὶ
[50, 15]	τούτου πρῶτον μὲν τὰ ἄριστα	τῶν	σκαφῶν, ἐπειδὴ ἐλάττους οἱ ναῦται
[50, 33]	οὕτως οἱ μὲν ἐπιβῆναί τε	τῶν	σκαφῶν ὥσπερ ἐπ´ ἠπείρου καὶ
[50, 31]	πυκναῖς ταῖς ναυσὶν ὀλίγον ἔξω	τῶν	στενῶν παραταξαμένων καὶ μηδαμῇ προϊόντων,
[50, 17]	μὲν τῶν πολιτικῶν πάντων δὲ	τῶν	στρατιωτικῶν προσείληφα· ἔκ τε γὰρ
[50, 11]	τὴν τροφὴν αὐτοὺς ἑαυτοῖς, πλὴν	τῶν	στρατιωτῶν, ἐπικομίσασθαι κελεύσας, ἀθρόᾳ τῇ
[50, 1]	τε τὴν ἡμίσειαν ἀπῄτει, καὶ	τῶν	στρατιωτῶν οὓς ἐκ τῆς Ἰταλίας
[50, 16]	παρὰ τῶν ὑπηκόων καὶ παρὰ	τῶν	συμμάχων ἐξειλεγμένον· καὶ παντὸς εἴδους
[50, 20]	ἔστιν ὅπως φείσονται ἡμῶν οἱ	τῶν	συμμάχων μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται τῶν
[50, 20]	ἀφέξονται τῶν ἡμετέρων οἱ τὰ	τῶν	συμμάχων μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται τῶν
[50, 23]	εἰπὼν πάντας μὲν τοὺς πρώτους	τῶν	συνόντων οἱ ἐς τὰς ναῦς
[50, 13]	ἀλλ´ ἐς τὸ Ἄκτιον μετὰ	τῶν	συνόντων οἱ ἠπείχθη. καὶ ἦλθε
[50, 18]	δ´ οὐκ ἂν ὑπὸ πάντων	τῶν	τε ἀπὸ τῶν καταστρωμάτων καὶ
[50, 24]	γυναικὶ ἀντ´ ἀνδρὸς δουλεύοντες, ἐτόλμησαν	τῶν	τε ἡμετέρων ἀγαθῶν ἀντιποιήσασθαι καὶ
[50, 34]	καὶ ἐπειδή τινα αὐτῶν διεκπίπτοντα	τῶν	τε ξύλων ἥπτετο καὶ φλόγα
[50, 18]	γὰρ ἡμῶν καὶ τῷ πλήθει	τῶν	τε στρατιωτῶν ἅμα καὶ τῶν
[50, 2]	τήν τε γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν	τῶν	τε στρατιωτῶν καὶ τῶν φίλων
[50, 24]	ἀνάξιον μὲν τῶν πατέρων ἡμῶν	τῶν	τὸν Πύρρον τὸν Φίλιππον τὸν
[50, 23]	ἐπειδὴ γὰρ τῷ τε μεγέθει	τῶν	τοῦ Καίσαρος νεῶν καὶ τῷ
[50, 24]	ἀνάξιον δὲ καὶ ἡμῶν αὐτῶν	τῶν	τοὺς Γαλάτας κατεστραμμένων, τῶν τοὺς
[50, 24]	τοὺς Νουμαντίνους τοὺς Καρχηδονίους ἀναστησάντων,	τῶν	τοὺς Κίμβρους τοὺς Ἄμβρονας. κατακοψάντων,
[50, 24]	τὸν Περσέα τὸν Ἀντίοχον καθελόντων,	τῶν	τοὺς Νουμαντίνους τοὺς Καρχηδονίους ἀναστησάντων,
[50, 24]	αὐτῶν τῶν τοὺς Γαλάτας κατεστραμμένων,	τῶν	τοὺς Παννονίους κεχειρωμένων, τῶν μέχρι
[50, 30]	τά γε ἄριστα καὶ τιμιώτατα	τῶν	ὑπαρχόντων αὐτοῖς κτημάτων ἐς τὰς
[50, 3]	γὰρ ταῦτά τε οὕτως ὑπὸ	τῶν	ὑπάτων ἐπέπρακτο, καὶ προσέτι καὶ
[50, 2]	ἐχόντων περιβαλόμενος, καὶ ἐν μέσῳ	τῶν	ὑπάτων ἐπὶ δίφρου ἀρχικοῦ ἱζήσας,
[50, 2]	οὔτε ἄλλος τις οὔτ´ αὐτῶν	τῶν	ὑπάτων οὐδέτερος φθέγξασθαί τι ἐτόλμησεν,
[50, 16]	τι περ ἄνθος καὶ παρὰ	τῶν	ὑπηκόων καὶ παρὰ τῶν συμμάχων
[50, 2]	φρουρὰν τῶν τε στρατιωτῶν καὶ	τῶν	φίλων ἐγχειρίδια κρύφα ἐχόντων περιβαλόμενος,
[50, 18]	τῶν τε στρατιωτῶν ἅμα καὶ	τῶν	χρημάτων καὶ τῷ πολυειδεῖ τῆς
[50, 15]	ἡ Κλεοπάτρα, τά τε ἐπικαιρότατα	τῶν	χωρίων φρουραῖς παραδοθῆναι καὶ τοὺς
[50, 23]	νεῶν καὶ τῷ πλήθει τῶν	ἐπιβατῶν	αὐτοῦ ὁ Σέξτος οὐχ ἥκιστα
[50, 13]	οὖν ὡς καὶ κατεγνωκὼς τῶν	πραγμάτων	παρ´ οἷς ἦν ηὐτομοληκέναι (καὶ
[50, 24]	δὲ πάντων τῶν ἐν ἀνθρώποις	πραγμάτων,	τοῖς τά τε δικαιότερα καὶ
[50, 18]	τε στρατιωτῶν ἅμα καὶ τῶν	χρημάτων	καὶ τῷ πολυειδεῖ τῆς παρασκευῆς,
[50, 30]	καὶ τιμιώτατα τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς	κτημάτων	ἐς τὰς ναῦς ἐντέθεινται, ἵνα,
[50, 2]	αὖθις συνελθεῖν ὡς καὶ διὰ	γραμμάτων	τινῶν ἀδικοῦντα τὸν Ἀντώνιον ἐξελέγξων.
[50, 18]	πάντων τῶν τε ἀπὸ τῶν	καταστρωμάτων	καὶ τῶν ἀπὸ τῶν πύργων
[50, 28]	πλῆθος αὐτῶν; ἀλλ´ οὐδὲν πλῆθος	σωμάτων	ἀρετῆς κρατεῖ. διὰ τὸ γένος;
[50, 3]	ταῦτά τε οὕτως ὑπὸ τῶν	ὑπάτων	ἐπέπρακτο, καὶ προσέτι καὶ ἐν
[50, 2]	περιβαλόμενος, καὶ ἐν μέσῳ τῶν	ὑπάτων	ἐπὶ δίφρου ἀρχικοῦ ἱζήσας, πολλὰ
[50, 2]	ἄλλος τις οὔτ´ αὐτῶν τῶν	ὑπάτων	οὐδέτερος φθέγξασθαί τι ἐτόλμησεν, ἐκέλευσέ
[50, 11]	ἔχοι. κἀντεῦθεν τακτόν τε τῶν	οἰκετῶν	ἀριθμὸν πᾶσιν ἐπαγαγέσθαι καὶ τὴν
[50, 18]	ποῦ δὴ καὶ τοξοτῶν καὶ	σφενδονητῶν	τοσούτων ἐπιπλεόντων, καὶ προσέτι καὶ
[50, 28]	τοὺς ὑβρίζοντας ὑμᾶς ἀμύνασθαι, τοῦ	πάντων	ἀνθρώπων νικήσαντας ἄρχειν, τοῦ μηδεμίαν
[50, 24]	ἂν ἡμεῖς μεγάλως ἀσχημονήσαιμεν, εἰ	πάντων	ἀρετῇ πανταχοῦ περιόντες ἔπειτα τὰς
[50, 20]	ἤδη χρόνον ἐν αὐταῖς ὤν,	πάντων	αὐτῶν, ὅσον ἐπ´ ἐκείνῳ ἐστίν,
[50, 17]	διὰ πάντων μὲν τῶν πολιτικῶν	πάντων	δὲ τῶν στρατιωτικῶν προσείληφα· ἔκ
[50, 17]	ἀξίους δοκεῖν εἶναι ποιεῖ, διὰ	πάντων	μὲν τῶν πολιτικῶν πάντων δὲ
[50, 9]	πολὺ ἀνῆκε. ~μετεώρων δ´ οὖν	πάντων	ὁμοίως ἐπὶ τούτοις ὄντων ἐν
[50, 18]	πολυειδεῖ τῆς παρασκευῆς, οὐδενὶ τῶν	πάντων	τοσοῦτον ἐλλείπουσιν ὅσον τῇ τε
[50, 24]	μέγιστα τῶν πολεμικῶν, μᾶλλον δὲ	πάντων	τῶν ἐν ἀνθρώποις πραγμάτων, τοῖς
[50, 19]	ἐν νησιδίῳ τινὶ αὐτούς, ἅτε	πάντων	τῶν πέριξ ἡμετέρων ὄντων, ἀπειληφότες
[50, 18]	πῶς δ´ οὐκ ἂν ὑπὸ	πάντων	τῶν τε ἀπὸ τῶν καταστρωμάτων
[50, 24]	τῶν τοὺς Νουμαντίνους τοὺς Καρχηδονίους	ἀναστησάντων,	τῶν τοὺς Κίμβρους τοὺς Ἄμβρονας.
[50, 24]	τῶν τοὺς Κίμβρους τοὺς Ἄμβρονας.	κατακοψάντων,	ἀνάξιον δὲ καὶ ἡμῶν αὐτῶν
[50, 26]	μου ὕβρισε, μήθ´ ὅτι τῶν	γεννηθέντων	οἱ ἐξ αὐτῆς τέκνων ἠμέλησε,
[50, 26]	γε ἐκ τῶν ἐπ´ ἐκείνῃ	ψηφισθέντων	μεταγνώσεται. διὰ μὲν δὴ ταῦτα
[50, 10]	πάνυ τέρατα διὰ τὸ τῶν	καυθέντων	πλῆθος ἐσεγράφη. ~τοιούτων δὴ σημείων
[50, 31]	ἔκπλουν σφῶν ἐπετήρει. καὶ αὐτῶν	ἀναχθέντων	τε ὑπὸ σάλπιγγος, καὶ πυκναῖς
[50, 3]	ἐκ τῶν παρόντων ἤθροισε καὶ	λεχθέντων	ἐφ´ ἑκάτερα πολλῶν τόν τε
[50, 21]	οὐδαμῇ οὐδαμῶς κρείττων ἂν γένοιτο,	διενεχθέντων	δέ, καὶ τῶν μὲν ταῦτα
[50, 32]	κρείττους ἐγίγνοντο, εἰ δ´ ἁμάρτοιεν,	τρωθέντων	ἄν σφισι τῶν σκαφῶν ἐβαπτίζοντο,
[50, 26]	ὑπεριδὼν αὐτὰ καὶ καταφρονήσας οὔτ´	ἀφιέντων	αὐτῶν ἡμῶν ἀφεθῆναι οὔτ´ ἐλεούντων
[50, 11]	πλῆθος ἐσεγράφη. ~τοιούτων δὴ σημείων	προφανέντων	σφίσιν οὔτε ἐφοβήθησαν οὔθ´ ἧττόν
[50, 33]	ἀραμένων καὶ ἐς τὸ πέλαγος	ἀφέντων,	ἀνέμου τινὸς κατὰ τύχην φοροῦ
[50, 19]	ἅτε πάντων τῶν πέριξ ἡμετέρων	ὄντων,	ἀπειληφότες ἀκονιτί, κἂν μηδενὶ ἄλλῳ,
[50, 9]	οὖν πάντων ὁμοίως ἐπὶ τούτοις	ὄντων	ἐν μὲν τῷ ἔτει ἐκείνῳ
[50, 30]	ἐσμεν, ὥστε κἂν ἀκεραίων σφῶν	ὄντων	κρατῆσαι. καὶ ταῦθ´ οὕτω καὶ
[50, 20]	καὶ ὑπὸ τῶν περὶ αὐτὸν	ὄντων,	οἵτινες οὐκ αἰσθάνονται μόναρχον αὐτὸν
[50, 18]	καὶ τοξοτῶν καὶ σφενδονητῶν τοσούτων	ἐπιπλεόντων,	καὶ προσέτι καὶ ἀπὸ τῶν
[50, 31]	τῶν στενῶν παραταξαμένων καὶ μηδαμῇ	προϊόντων,	ὥρμησε μὲν ὡς καὶ ἑστῶσί
[50, 27]	ὁμοφύλους ὑπὲρ τῶν μηδέν σφισι	προσηκόντων,	ἄλλως τε καὶ ἐξὸν αὐτοῖς
[50, 9]	τῶν ἐν τῇ Περουσίᾳ πρότερον	ἁλόντων	ὄντα ἀφῆκε, πᾶσάν οἱ τὴν
[50, 24]	Φίλιππον τὸν Περσέα τὸν Ἀντίοχον	καθελόντων,	τῶν τοὺς Νουμαντίνους τοὺς Καρχηδονίους
[50, 35]	ὅπλα ἐτιτρώσκοντο ὑπὸ τῶν πόρρωθεν	βαλλόντων,	οἱ δὲ ἐς τὴν θάλασσαν
[50, 31]	μὴ ὑστερήσωσιν αὐτῶν ἱστίοις χρήσεσθαι	μελλόντων,	καί τι καὶ θαρσήσας ὡς
[50, 23]	πάντας μὲν τοὺς πρώτους τῶν	συνόντων	οἱ ἐς τὰς ναῦς ἐσεβίβασε,
[50, 13]	ἐς τὸ Ἄκτιον μετὰ τῶν	συνόντων	οἱ ἠπείχθη. καὶ ἦλθε μὲν
[50, 15]	που χρόνῳ τὸν πόλεμον διενέγκωσιν.	~εἰπόντων	δὲ ἄλλων ἄλλα ἐνίκησεν ἡ
[50, 3]	βουλήν τέ τινα ἐκ τῶν	παρόντων	ἤθροισε καὶ λεχθέντων ἐφ´ ἑκάτερα
[50, 17]	πρὸς τὸ τοῦ πολέμου κράτος	φερόντων	ἐστὶ καὶ μέγιστόν γε παρὰ
[50, 21]	ἡμῶν καὶ καθ´ ἓν πάντα	πραττόντων	οὐδαμῇ οὐδαμῶς κρείττων ἂν γένοιτο,
[50, 2]	καὶ τῶν φίλων ἐγχειρίδια κρύφα	ἐχόντων	περιβαλόμενος, καὶ ἐν μέσῳ τῶν
[50, 30]	γε ἄριστα καὶ τιμιώτατα τῶν	ὑπαρχόντων	αὐτοῖς κτημάτων ἐς τὰς ναῦς
[50, 19]	πάντα τὰ ἡμέτερα τῶν ἐκείνοις	ὑπαρχόντων	εὑρήσει. τὸ δ´ ὅλον, πόστην
[50, 26]	ἀφιέντων αὐτῶν ἡμῶν ἀφεθῆναι οὔτ´	ἐλεούντων	ἐλεηθῆναι βούλεται, ἀλλ´ εἴτε ὡς
[50, 21]	οὐ γὰρ ἀγνοεῖ γε ὅτι	ὁμοφρονούντων	μὲν ἡμῶν καὶ καθ´ ἓν
[50, 12]	τὴν Κέρκυραν ἐκλειφθεῖσαν ὑπὸ τῶν	ἐμφρουρούντων	λαβὼν ἐς τὸν λιμένα τὸν
[50, 32]	τῶν ἐκ τῆς ἠπείρου σφίσιν	ἐπιβοώντων	ἐσακούοντες. ἠγωνίζοντο δὲ οὐχ ὁμοιοτρόπως,
[50, 24]	τοῦ Ἴστρου προκεχωρηκότων, τὸν Ῥῆνον	διαβεβηκότων,	ἐς Βρεττανίαν πεπεραιωμένων. πῶς μὲν
[50, 24]	κεχειρωμένων, τῶν μέχρι τοῦ Ἴστρου	προκεχωρηκότων,	τὸν Ῥῆνον διαβεβηκότων, ἐς Βρεττανίαν
[50, 10]	περιέθετο, καὶ διεσπάσθη ὑπὸ τῶν	περιεστηκότων·	καὶ λύκος τε ἐς τὸ
[50, 18]	ἂν ἐπέσχε. ποῦ δὴ καὶ	τοξοτῶν	καὶ σφενδονητῶν τοσούτων ἐπιπλεόντων, καὶ
[50, 10]	λύκος τε ἐς τὸ Τυχαῖον	ἐσπίπτων	συνελήφθη καὶ κατεσφάγη, κύων τε
[50, 28]	σπουδάσατε σφετερίσασθαι· ὑπὲρ γὰρ τῶν	μεγίστων	ἄθλων μεγίστους καὶ τοὺς ἀγῶνας
[50, 20]	ἀλλ´ ὥστε προθυμηθέντες μὲν τῶν	μεγίστων	τυχεῖν ἀμελήσαντες δὲ τὰ δεινότατα
[50, 27]	ἀπορρίψας εἷς τῶν ἀπὸ Κανώβου	κυμβαλιστῶν	γέγονε. μὴ μέντοι μηδὲ δείσῃ
[50, 21]	ἓν πάντα πραττόντων οὐδαμῇ οὐδαμῶς	κρείττων	ἂν γένοιτο, διενεχθέντων δέ, καὶ
[50, 32]	φοβούμενοι μὲν τὴν ἐκ πολλοῦ	αὐτῶν	ἀλκὴν φοβούμενοι δὲ καὶ τὴν
[50, 28]	διὰ τί; διὰ τὸ πλῆθος	αὐτῶν;	ἀλλ´ οὐδὲν πλῆθος σωμάτων ἀρετῆς
[50, 30]	πρῴην, οὐχ ὅσον οὐκ ἠλαττώθημεν	αὐτῶν,	ἀλλὰ καὶ πανταχοῦ κρείττους ἐγενόμεθα;
[50, 31]	τὸν ἔκπλουν σφῶν ἐπετήρει. καὶ	αὐτῶν	ἀναχθέντων τε ὑπὸ σάλπιγγος, καὶ
[50, 15]	κηροῦ ἐρρύη· τάς τε εἰκόνας	αὐτῶν,	ἃς οἱ Ἀθηναῖοι ἐν τῇ
[50, 31]	δὲ μή, τὴν γοῦν τάξιν	αὐτῶν	διαλύσειν. ὁ οὖν Ἀντώνιος φοβηθεὶς
[50, 30]	τί δεῖ πλείω λέγοντα περὶ	αὐτῶν	διατρίβειν, ὁπότε πολλάκις ἤδη πειραθέντες
[50, 30]	ἐντέθεινται, ἵνα, ἂν δυνηθῶσι, μετ´	αὐτῶν	διαφύγωσιν. ὡς οὖν καὶ ὁμολογοῦντας
[50, 34]	ἕκαστα διεκρούοντο, καὶ ἐπειδή τινα	αὐτῶν	διεκπίπτοντα τῶν τε ξύλων ἥπτετο
[50, 2]	ὡς ἀδικῶν τι ἐγκαταλελεῖφθαι ὑπ´	αὐτῶν	δοκῇ, καὶ ἐπιτρέπειν καὶ τοῖς
[50, 35]	μέν, ὡς ἔτι ἀμύνεσθαί τινες	αὐτῶν	ἐδύναντο, οὐ προσέμισγόν σφισιν· ἐπεὶ
[50, 1]	ὥς που πλεονεκτῆσαί τι ἑκάτερος	αὐτῶν	ἐδύνατο, ἰδιούμενοι. μετὰ δὲ δὴ
[50, 19]	εἴ τέ τις τὴν εὐτυχίαν	αὐτῶν	ἐκείνην ἐν μεγάλῳ τιθείη, δίκαιός
[50, 34]	πλεῖον ἐξέλαμψεν, ἅτε καὶ ὑπ´	αὐτῶν	ἐκείνων αὐξανόμενον. καὶ μέχρι μὲν
[50, 20]	ὥστε καὶ ἐς ὅπλα τινὰς	αὐτῶν	ἐλθεῖν ἀναγκάσαι, κἀκ τούτου συχνοὺς
[50, 12]	τῆς τε ἐν τῷ μέσῳ	αὐτῶν,	ἐν ᾧ οἱ λιμένες οἱ
[50, 30]	λόγοις μᾶλλον ἢ τοῖς ὑμετέροις	αὐτῶν	ἔργοις ἐπιρρωσθέντες ἐπιθυμήσατε παντὶ ἤδη
[50, 30]	ἀναμφιλόγως ἐν τῇ γῇ ἀμείνους	αὐτῶν	ἐσμεν, ὥστε κἂν ἀκεραίων σφῶν
[50, 28]	διαδεδωκότα, καὶ πρὸς τοὺς καλοὺς	αὐτῶν	ἑταίρους καὶ τραπεζεῖς, οὓς καὶ
[50, 33]	καὶ οὕτω τά τε ἱστία	αὐτῶν	εὐθὺς ἀραμένων καὶ ἐς τὸ
[50, 18]	καὶ ἀπὸ τῶν πύργων ἄνωθεν	αὐτῶν	ἐφικνουμένων, δυνήσεταί τίς σφισι προσμῖξαι;
[50, 29]	που τὸ μέγεθος τῶν σκαφῶν	αὐτῶν	ἢ τὸ πάχος τῶν ξύλων
[50, 18]	νεῶν, καὶ εἰ μηδεὶς ἀπ´	αὐτῶν	ἠμύνετο, πάντως ἂν ἐπέσχε. ποῦ
[50, 26]	αὐτὰ καὶ καταφρονήσας οὔτ´ ἀφιέντων	αὐτῶν	ἡμῶν ἀφεθῆναι οὔτ´ ἐλεούντων ἐλεηθῆναι
[50, 31]	τοῦ Ἀγρίππου φοβηθέντος μὴ ὑστερήσωσιν	αὐτῶν	ἱστίοις χρήσεσθαι μελλόντων, καί τι
[50, 23]	δὲ καθεώρα μὲν τὴν παρασκευὴν	αὐτῶν	καὶ εὐτρεπίζετο, μαθὼν δὲ δὴ
[50, 3]	ὥστε μηδ´ αἰτίαν τινὰ παρ´	αὐτῶν,	καίτοι παρανομώτατον πρᾶγμα ποιήσας, σχεῖν·
[50, 13]	σφίσιν ἐπιπλέοντος, τάς τε ὁλκάδας	αὐτῶν	κατάγοντος, ὅπως πρὶν πᾶσαν τὴν
[50, 28]	μόνης ὁμοίως ἠγωνίσασθε, ὥστ´ ἀμφοτέρων	αὐτῶν	κρατῆσαι· πρὸς δὲ δὴ γυναῖκα
[50, 32]	ἐπερρίπτουν. καὶ εἰ μὲν ἐπιτύχοιεν	αὐτῶν,	κρείττους ἐγίγνοντο, εἰ δ´ ἁμάρτοιεν,
[50, 29]	δ´ ἂν ὄφελος τοῖς ἀπ´	αὐτῶν	μαχομένοις γένοιτο μήτε διεκπλεῖν μήτε
[50, 34]	φιλεῖ δρᾶσθαι μηχανώμενοι. ~ἀντιπάλως οὖν	αὐτῶν	μαχομένων ὁ Καῖσαρ ἀπορήσας ὅ
[50, 29]	αὐτῷ καθάπερ ἐμπεπηγυῖαι αἱ νῆες	αὐτῶν	μένωσιν, ἐξέσται μὲν ἡμῖν τοῖς
[50, 3]	προσέτι καὶ ἐν τῇ ἀπουσίᾳ	αὐτῶν	ὁ Καῖσαρ τήν τε γερουσίαν
[50, 20]	χρόνον ἐν αὐταῖς ὤν, πάντων	αὐτῶν,	ὅσον ἐπ´ ἐκείνῳ ἐστίν, ἀπεστέρημαι,
[50, 8]	τε ὁρμῆς καὶ τῆς παρασκευῆς	αὐτῶν	οὔσης πολλὰ μὲν ὑπὸ τῶν
[50, 10]	τοῖς ἔν τε τῇ Ἰταλίᾳ	αὐτῶν	οὖσι καὶ πέντε μυριάδων οὐσίαν
[50, 3]	ἄλλα τὰ τοῦ Ἀντωνίου παρ´	αὐτῶν	πάντα, καὶ ἃ ἔπραττε καὶ
[50, 18]	καὶ τῇ ἀπειρίᾳ τοῦ στρατηγοῦντος	αὐτῶν.	περὶ οὗ τὰ μὲν ἄλλα
[50, 19]	κράτιστοί τε ἐσμὲν καὶ παμπληθὲς	αὐτῶν	περίεσμεν, ἵν´ ἐν ταύταις κρατήσαντες
[50, 18]	εἰδόσι, μάρτυρας ὑμᾶς τοὺς ἀκούοντας	αὐτῶν	ποιούμενος, οὐχ ἵν´ ἄλλως τι
[50, 10]	καὶ φόνοι καὶ ἐμπρήσεις ὑπ´	αὐτῶν	πολλαὶ ἐγένοντο, καὶ οὐ πρότερόν
[50, 9]	μὲν καὶ ἐθελονταὶ παρ´ ἀμφοτέρων	αὐτῶν	πρὸς ἑκατέρους καὶ βουλευταὶ καὶ
[50, 35]	παθήμασιν, ἀπήλλαξαν ὅσοι, πρίν τινι	αὐτῶν	συνενεχθῆναι, οἱ μὲν ἀλλήλους οἱ
[50, 25]	στρατιώτας Ῥωμαίους δορυφοροῦντας τὴν βασιλίδα	αὐτῶν;	τίς δ´ οὐκ ἂν στενάξειεν
[50, 34]	μέν τινα ἐκολούσθη τε ὑπ´	αὐτῶν	τὸ πῦρ καὶ ἔδοξέ πῃ
[50, 24]	κατακοψάντων, ἀνάξιον δὲ καὶ ἡμῶν	αὐτῶν	τῶν τοὺς Γαλάτας κατεστραμμένων, τῶν
[50, 2]	τε οὔτε ἄλλος τις οὔτ´	αὐτῶν	τῶν ὑπάτων οὐδέτερος φθέγξασθαί τι
[50, 10]	Οὐαλέριος ὁ προγραφείς ποτε ὑπ´	αὐτῶν	ὑπάτευσε μετὰ τοῦ Καίσαρος. κἀν
[50, 34]	ἥττους ἐγίγνοντο, τά τε ἱμάτια	αὑτῶν	τὰ παχέα καὶ τοὺς νεκροὺς
[50, 15]	λοιποὺς ἐς τὴν Αἴγυπτον μεθ´	ἑαυτῶν	ἀπᾶραι συμβουλεύσασα. ταύτην γὰρ τὴν
[50, 31]	νώτου ἐπίθηται (αὐτός τε γὰρ	ταχυναυτῶν	διὰ βραχέος σφᾶς αἱρήσειν ἤλπισε,
[50, 11]	τούς τι δυναμένους καὶ τῶν	βουλευτῶν	καὶ τῶν ἱππέων ἐς τὸ
[50, 2]	καί σφισι καὶ τῶν ἄλλων	βουλευτῶν	οὐκ ὀλίγοι συνεφέσποντο. μαθὼν δὲ
[50, 11]	τὸ τῶν καυθέντων πλῆθος ἐσεγράφη.	~τοιούτων	δὴ σημείων προφανέντων σφίσιν οὔτε
[50, 18]	δὴ καὶ τοξοτῶν καὶ σφενδονητῶν	τοσούτων	ἐπιπλεόντων, καὶ προσέτι καὶ ἀπὸ
[50, 12]	δ´ οὐδὲν ἔργον τῶν νεῶν	τούτων	ἐν τῷ κόλπῳ γενόμενον εἰπεῖν,
[50, 25]	Ὄσιριν καὶ Διόνυσον ἐπικεκληκότα, κἀκ	τούτων,	καθάπερ πάσης μὲν τῆς γῆς
[50, 15]	θέατρον κατήραξαν. ἔκ τε οὖν	τούτων	καὶ ἐκ τῆς τοῦ στρατεύματος
[50, 18]	ὑπάρχει) ἀλλ´ ἵνα καὶ ἐκ	τούτων	καταμάθητε ὅσῳ βέλτιον τῶν ἐναντίων
[50, 18]	ἐκεῖναι ἦσαν, ἀλλ´ ὑπό γε	τούτων	οὐδὲν ἂν οὔτε ταῖς ἐμβολαῖς
[50, 8]	γὰρ τῇ Τυρσηνίδι ὀλίγον πρὸ	τούτων	πρότερον δράκων δικέφαλος, μέγας ὥστε
[50, 1]	σφων ὀφείλουσαν εἶναι, ἐσφετέριστο· καὶ	τούτων	τε τὴν ἡμίσειαν ἀπῄτει, καὶ
[50, 24]	ἀρετῇ πανταχοῦ περιόντες ἔπειτα τὰς	τούτων	ὕβρεις πρᾴως φέροιμεν, οἵτινες, ὦ
[50, 18]	καὶ τῷ πλήθει τῶν τε	στρατιωτῶν	ἅμα καὶ τῶν χρημάτων καὶ
[50, 11]	τροφὴν αὐτοὺς ἑαυτοῖς, πλὴν τῶν	στρατιωτῶν,	ἐπικομίσασθαι κελεύσας, ἀθρόᾳ τῇ παρασκευῇ
[50, 2]	γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν τῶν τε	στρατιωτῶν	καὶ τῶν φίλων ἐγχειρίδια κρύφα
[50, 17]	τοιοῦτος οἷος καὶ μετὰ κακῶν	στρατιωτῶν	κρατεῖν δύνασθαι. τήν τε γὰρ
[50, 1]	τὴν ἡμίσειαν ἀπῄτει, καὶ τῶν	στρατιωτῶν	οὓς ἐκ τῆς Ἰταλίας τῆς
[50, 26]	οὐδὲν προτιμᾷ, τῇ δὲ γυναικὶ	δουλεύων	τόν τε πόλεμον καὶ τοὺς
[50, 10]	Τυχαῖον ἐσπίπτων συνελήφθη καὶ κατεσφάγη,	κύων	τε κύνα ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ
[50, 25]	τίς δ´ οὐκ ἂν στενάξειεν	ἀκούων	ἱππέας καὶ βουλευτὰς Ῥωμαίων κολακεύοντας
[50, 25]	δ´ οὐκ ἂν θρηνήσειε καὶ	ἀκούων	καὶ ὁρῶν αὐτὸν τὸν Ἀντώνιον
[50, 29]	γάρ που τὸ μέγεθος τῶν	σκαφῶν	αὐτῶν ἢ τὸ πάχος τῶν
[50, 32]	ἁμάρτοιεν, τρωθέντων ἄν σφισι τῶν	σκαφῶν	ἐβαπτίζοντο, ἢ καὶ περὶ τὸ
[50, 15]	πρῶτον μὲν τὰ ἄριστα τῶν	σκαφῶν,	ἐπειδὴ ἐλάττους οἱ ναῦται ἔκ
[50, 33]	οἱ μὲν ἐπιβῆναί τε τῶν	σκαφῶν	ὥσπερ ἐπ´ ἠπείρου καὶ ἐρύματός
[50, 18]	καὶ τὸ πάχος τῶν ἡμετέρων	σκαφῶν,	ὥστε εἰ καὶ τὸν ἀριθμὸν
[50, 2]	κοινῷ λέγων μὲν ὁ Καῖσαρ	γράφων	δὲ ὁ Ἀντώνιος· πρέσβεις τε
[50, 1]	πράγματα εἶχον, τά τε πλείω	σφῶν	διειληχότες, καὶ τὰ λοιπὰ τῷ
[50, 6]	ὥστε καὶ ἐνόρκους τὰς συμμαχίας	σφῶν	ἑκατέρῳ ποιήσασθαι. ~οὗτοί τε οὖν
[50, 9]	περαιωθῇ, οὐχ ὅτι τι γενήσεσθαί	σφων	ἐνόμιζεν (ὁ γοῦν Ἀντώνιος πολλά
[50, 31]	τὰ προσήκοντα διαγγέλλωσι, τὸν ἔκπλουν	σφῶν	ἐπετήρει. καὶ αὐτῶν ἀναχθέντων τε
[50, 30]	διατρίβειν, ὁπότε πολλάκις ἤδη πειραθέντες	σφῶν,	καὶ περὶ Λευκάδα καὶ ἐνταῦθα
[50, 19]	ταύταις κρατήσαντες καὶ τοῦ πεζοῦ	σφων	καταφρονήσωμεν. εὖ γὰρ δὴ τοῦτο
[50, 30]	αὐτῶν ἐσμεν, ὥστε κἂν ἀκεραίων	σφῶν	ὄντων κρατῆσαι. καὶ ταῦθ´ οὕτω
[50, 28]	οὕτως ἔχοντος, καὶ τὸν πλοῦτόν	σφων	ὅσῳ πλείονα ἑτέρων νομίζετε εἶναι,
[50, 1]	καὶ τὴν τοῦ Σέξτου, κοινήν	σφων	ὀφείλουσαν εἶναι, ἐσφετέριστο· καὶ τούτων
[50, 23]	δὲ δὴ καὶ τὴν διάνοιάν	σφων	παρά τε ἄλλων καὶ παρὰ
[50, 14]	τηρήσας ἵνα μὴ τὸ πλῆθός	σφων	προϊδὼν φύγῃ, καὶ παραχρῆμα τῇ
[50, 13]	τε πεζὸν πρὸ τοῦ στρατοπέδου	σφῶν	συνεχῶς προπαρατάσσοντος καὶ ταῖς ναυσὶ
[50, 4]	ἂν κρατήσῃ, τήν τε πόλιν	σφῶν	τῇ {τε} Κλεοπάτρᾳ χαριεῖται καὶ
[50, 32]	ὑποδραμόντες αἰφνίδιον ὥστε τὴν τοξείαν	σφῶν	φθῆναι, καὶ τρώσαντές τινα ἢ
[50, 25]	ἀλγήσειε μαθών, ταῦτ´ ἐκεῖνος ποιεῖ	τρυφῶν,	πῶς οὐκ ἂν εἰκότως ὑπεροργισθείητε;
[50, 1]	τε καὶ τὴν Αἴγυπτον μὴ	λαχὼν	εἶχε, τόν τε Σέξτον ἀπεκτόνει
[50, 16]	τῶν ὑπηκόων καὶ παρὰ τῶν	συμμάχων	ἐξειλεγμένον· καὶ παντὸς εἴδους μάχης,
[50, 20]	τῶν ἡμετέρων οἱ τὰ τῶν	συμμάχων	μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται τῶν ἡμετέρων
[50, 20]	ὅπως φείσονται ἡμῶν οἱ τῶν	συμμάχων	μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται τῶν ἡμετέρων
[50, 23]	ἀνθρώπων ἐπανεβίβασεν, ὥστε καθάπερ ἀπὸ	τειχῶν	αὐτοὺς μάχεσθαι. Καῖσαρ δὲ καθεώρα
[50, 28]	νῦν παρόντες ὑπὲρ ὀλίγων τινῶν	τειχῶν	καὶ γῆς ἐρήμου πολλάκις ἐμαχέσασθε,
[50, 20]	αὐτῷ λαβὼν καὶ τιμῶν καὶ	ἀρχῶν	τῶν ὁμοίων τυχών, καὶ τοσοῦτον
[50, 2]	ἐχρημάτισεν, εἰ μὴ Νώνιος Βάλβος	δημαρχῶν	ἐκώλυσεν. ὁ γὰρ Καῖσαρ ὑποτοπήσας
[50, 20]	οἶδεν ὅτι κοινωνὸς ἐγὼ καὶ	συνάρχων	τοῦ Καίσαρος ἀποδειχθείς, καὶ τήν
[50, 5]	Ἀντώνιος αὐτοποδὶ αὐτῇ μετὰ τῶν	εὐνούχων	ἠκολούθει. καὶ τό τε στρατήγιον
[50, 20]	τιμῶν καὶ ἀρχῶν τῶν ὁμοίων	τυχών,	καὶ τοσοῦτον ἤδη χρόνον ἐν