HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre L

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ι  =  482 formes différentes pour 1605 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[50, 6]   Σαρδώ τε καὶ Σικελία καὶ  αἱ   ἄλλαι νῆσοι αἱ ταῖς εἰρημέναις
[50, 32]   αἱ μὲν ἔδρων ὅσα ἐδύναντο,  αἱ   δὲ ἔπασχον. ἐπονοῦντο δὲ καὶ
[50, 32]   ἅμα τῇ αὐτῇ νηὶ προσπίπτουσαι  αἱ   μὲν ἔδρων ὅσα ἐδύναντο, αἱ
[50, 29]   ἐν τῷ αὐτῷ καθάπερ ἐμπεπηγυῖαι  αἱ   νῆες αὐτῶν μένωσιν, ἐξέσται μὲν
[50, 18]   πολλὰ τῶν ἄμεινον παρεσκευασμένων καὶ  αἱ   νῖκαι γίγνονται. εἰ δ´ οὖν
[50, 6]   Σικελία καὶ αἱ ἄλλαι νῆσοι  αἱ   ταῖς εἰρημέναις ἠπείροις προσεχεῖς συνεμάχησαν,
[50, 17]   καὶ μετὰ κακῶν στρατιωτῶν κρατεῖν  δύνασθαι.   τήν τε γὰρ ἡλικίαν ταύτην
[50, 17]   τὰ προσήκοντα καὶ εἰπεῖν ῥᾷστα  δύνασθαι.   τήν τε ἐμπειρίαν, ἥπερ που
[50, 26]   ἀναιρεῖται, τί λοιπὸν ἄλλο πλὴν  ἀμύνασθαι   καὶ τοῦτον μετὰ τῆς Κλεοπάτρας
[50, 28]   τιμωρήσασθαι, τοῦ τοὺς ὑβρίζοντας ὑμᾶς  ἀμύνασθαι,   τοῦ πάντων ἀνθρώπων νικήσαντας ἄρχειν,
[50, 24]   ἐς δόξαν ἀθανασίας ταριχεύοντες, καὶ  θρασύνασθαι   μὲν προπετέστατοι ἀνδρίσασθαι δὲ ἀσθενέστατοι
[50, 2]   οὔτ´ αὐτῶν τῶν ὑπάτων οὐδέτερος  φθέγξασθαί   τι ἐτόλμησεν, ἐκέλευσέ σφας ἐν
[50, 22]   καὶ τὰς ἐλπίδας ποιησαμένους, καὶ  συνάρασθαι   τὰ πράγματα παντοίως καὶ συσπουδάσαι
[50, 33]   ποτὲ ἐν τῷ τοιούτῳ φιλεῖ  δρᾶσθαι   μηχανώμενοι. ~ἀντιπάλως οὖν αὐτῶν μαχομένων
[50, 4]   τοὺς πάνυ φίλους, δεινῶς αὐτὸν  αἰτιάσασθαι·   τοῖς τε γὰρ ἀναγνωσθεῖσιν ἐκπλαγέντες,
[50, 13]   βασανίσας, Κύιντόν τε Ποστούμιον βουλευτὴν  διασπάσασθαί   τισιν ἐπιτρέψας. καὶ τέλος φοβηθεὶς
[50, 12]   χωρίῳ ὁμαλῷ μὲν καὶ πλατεῖ,  ἐμμαχέσασθαι   δὲ ἐνστρατοπεδεύσασθαι ἐπιτηδειοτέρῳ, ἐνηυλίζοντο·
[50, 6]   ἐνόρκους τὰς συμμαχίας σφῶν ἑκατέρῳ  ποιήσασθαι.   ~οὗτοί τε οὖν οὕτως ἔρρωντο,
[50, 11]   Ἰταλίᾳ καὶ πρὸς τῇ Ῥώμῃ  ποιήσασθαι,   πάντας μὲν τοὺς στρατιώτας ὧν
[50, 24]   ἐτόλμησαν τῶν τε ἡμετέρων ἀγαθῶν  ἀντιποιήσασθαι   καὶ δι´ ἡμῶν αὐτὰ κατακτήσασθαι,
[50, 11]   τοῦ στρατεύματος ὁρμῇ λαμπρῶς ἠσκημένου  χρήσασθαι,   τόν τε πόλεμον καὶ ἐν
[50, 34]   αὐτῷ, ὅπως τὰ χρήματα περιποιήσηται,  χρήσασθαι·   τότε δὲ ἰδὼν ὅτι ἀδύνατόν
[50, 28]   τοῦ τοὺς ἀφεστηκότας ἀφ´ ἡμῶν  τιμωρήσασθαι,   τοῦ τοὺς ὑβρίζοντας ὑμᾶς ἀμύνασθαι,
[50, 24]   ἀντιποιήσασθαι καὶ δι´ ἡμῶν αὐτὰ  κατακτήσασθαι,   ὥστε σφίσιν ἑκουσίους ἡμᾶς τῆς
[50, 12]   αὐτοῦ πάντα καὶ ἐνορμίσασθαι καὶ  ἐνναυλοχήσασθαι.   ταῦτ´ οὖν προκατασχόντες οἱ Ἀντωνίειοι
[50, 19]   ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ Σέξτου ἐνικήθη,  ἀντιλογίσασθαι·   καὶ οὕτως οὐχ ὅπως ἴσα
[50, 11]   αὐτοὺς ἑαυτοῖς, πλὴν τῶν στρατιωτῶν,  ἐπικομίσασθαι   κελεύσας, ἀθρόᾳ τῇ παρασκευῇ τὸν
[50, 12]   τὰ πρὸ αὐτοῦ πάντα καὶ  ἐνορμίσασθαι   καὶ ἐνναυλοχήσασθαι. ταῦτ´ οὖν προκατασχόντες
[50, 26]   ἐμαυτοῦ ἀδελφὴν συνοικίσαι καὶ στρατεύματα  χαρίσασθαι·   καὶ μετὰ τοῦθ´ οὕτως ἐπιεικῶς,
[50, 24]   ταριχεύοντες, καὶ θρασύνασθαι μὲν προπετέστατοι  ἀνδρίσασθαι   δὲ ἀσθενέστατοι ὄντες, καὶ τὸ
[50, 28]   νομίζετε εἶναι, τοσούτῳ μᾶλλον σπουδάσατε  σφετερίσασθαι·   ὑπὲρ γὰρ τῶν μεγίστων ἄθλων
[50, 12]   καὶ πλατεῖ, ἐμμαχέσασθαι δὲ  ἐνστρατοπεδεύσασθαι   ἐπιτηδειοτέρῳ, ἐνηυλίζοντο· ἐξ οὗπερ οὐχ
[50, 11]   τε τῶν οἰκετῶν ἀριθμὸν πᾶσιν  ἐπαγαγέσθαι   καὶ τὴν τροφὴν αὐτοὺς ἑαυτοῖς,
[50, 28]   αἰσχύνομαι ὅτι πρὸς τοιούτους ἀνθρώπους  ἀγωνίζεσθαι   μέλλομεν, ὧν καὶ κρατήσαντες οὐκ
[50, 7]   διεκίνει τε ὡς ἕκαστα καὶ  σφετερίζεσθαι   ἐπειρᾶτο. ὅθενπερ καὶ Καῖσαρ
[50, 27]   αὐτοῖς ἀδεῶς σὺν ἡμῖν καὶ  σώζεσθαι   καὶ εὐδαιμονεῖν, οὐκ ἐθελήσουσιν. ~ἀλλ´
[50, 32]   ἐνέβαλλον πεφραγμένοι πάντῃ τοῦ μὴ  τιτρώσκεσθαι·   καὶ εἰ μὲν κατέδυσάν τινα,
[50, 22]   τὰ χείρονα ἀντὶ τῶν ἀμεινόνων  ἑλέσθαι,   καὶ παρὸν καὶ ἐκείνοις τὴν
[50, 20]   καὶ βίᾳ τοὺς λαβόντας αὐτὰς  ἀφελέσθαι   καὶ ἀνοῖξαι καὶ δημοσίᾳ ἀναγνῶναι
[50, 33]   ἀπ´ ἀμφοτέρων ὁμοίως τὸν ἀγῶνα  γενέσθαι.   οἱ μὲν γὰρ τά τε
[50, 12]   τοῦτο μὲν οὖν οὕτω λέγεται  γενέσθαι,   τὸ δ´ Ἄκτιον Ἀπόλλωνος ἱερόν
[50, 35]   Καισάρειοι πρότερον μέν, ὡς ἔτι  ἀμύνεσθαί   τινες αὐτῶν ἐδύναντο, οὐ προσέμισγόν
[50, 31]   ἀμαχεὶ τοὺς λοιποὺς ἐκ τούτου  προσάξεσθαι   προσεδόκησεν) κωλυθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ
[50, 26]   Κλεοπάτραν καὶ πρὸς τὸν Ἀντώνιον  προσφέρεσθαι·   ἐκείνην μὲν γὰρ καὶ ὑπὸ
[50, 21]   τι τοῖς ἐψηφισμένοις ὑπ´ αὐτοῦ  τεκμαίρεσθαι,   ὑμῖν μὲν καὶ φανερῶς ἀπειλεῖ
[50, 10]   προσετάχθη, μελλήσαντές τε ἐπὶ τούτῳ  κινηθήσεσθαι   οὐδὲν ἔτι νεοχμῶσαι ἐτόλμησαν, ἀλλ´
[50, 30]   καὶ ἀπογιγνώσκειν κατὰ χώραν μένοντας  σωθήσεσθαι,   καὶ διὰ ταῦτα διαδρᾶναί τέ
[50, 2]   ὑποτοπήσας τὸ μέλλον ὑπ´ αὐτοῦ  γενήσεσθαι,   καὶ μήτε περιιδεῖν αὐτὸ μήτ´
[50, 9]   Ἰταλίαν περαιωθῇ, οὐχ ὅτι τι  γενήσεσθαί   σφων ἐνόμιζεν (ὁ γοῦν Ἀντώνιος
[50, 8]   τοῦ κρατήσαντος πάντες οἱ περιλειφθέντες  γενήσεσθαι.   τῷ δὲ δὴ Ἀντωνίῳ τὴν
[50, 8]   τῷ τότε παρόντι πολλοὶ ἑκατέρωθεν  φθαρήσεσθαι,   καὶ ἔπειτα τοῦ κρατήσαντος πάντες
[50, 31]   φοβηθέντος μὴ ὑστερήσωσιν αὐτῶν ἱστίοις  χρήσεσθαι   μελλόντων, καί τι καὶ θαρσήσας
[50, 14]   προφυλακῆς ἡττήθη, οὐκέτ´ ἔγνω δίχα  στρατοπεδεύεσθαι,   ἀλλ´ ἐκλιπὼν τῆς νυκτὸς τὸ
[50, 27]   μάλα ἄσμενοί τινες αὐτῷ συνῆσαν·  μάχεσθαι   δὲ δὴ πρὸς ἡμᾶς τοὺς
[50, 23]   ὥστε καθάπερ ἀπὸ τειχῶν αὐτοὺς  μάχεσθαι.   Καῖσαρ δὲ καθεώρα μὲν τὴν
[50, 26]   τοῦτον δέ, ἅτε καὶ πολίτην,  ἐνδέχεσθαι   σωφρονισθῆναι. ἔπειτα δὲ ἤλπιζον ὅτι
[50, 22]   οὐκ ἐχθροὺς καὶ ἐχθίστους γε  ἡγεῖσθαι,   χρὴ πάντα ταῦτ´ ἐνθυμηθέντας, καὶ
[50, 2]   μάλιστα τά τε ἐγκλήματα δικαιότατα  ποιεῖσθαι   δόξωσι καὶ τὰ ἀλλήλων ἅμα
[50, 30]   ναυμαχίαν ἀλλ´ ὡς ἐς φυγὴν  ποιεῖσθαι.   καὶ τά γε ἄριστα καὶ
[50, 28]   καὶ τοὺς ἀγῶνας ἄξιόν ἐστι  ποιεῖσθαι.   καίτοι μεῖζον οὐδὲν ἂν ἄλλο
[50, 5]   τὴν μεγίστην, ὁπότε τι ὀμνύοι,  ποιεῖσθαι   τὸ ἐν τῷ Καπιτωλίῳ δικάσαι.
[50, 31]   ἐπεξαγαγὼν ἐπέκαμψεν, ἐλπίσας μάλιστα μὲν  περιστοιχιεῖσθαί   σφας, εἰ δὲ μή, τὴν
[50, 28]   οὐδὲν ἂν ἄλλο φήσαιμι ὑμῖν  προκεῖσθαι   τοῦ τὸ ἀξίωμα τὸ τῶν
[50, 5]   αὐτὴ καὶ δέσποινα ὑπ´ ἐκείνου  καλεῖσθαι,   στρατιώτας τε Ῥωμαίους ἐν τῷ
[50, 8]   ἐς πέντε καὶ ὀγδοήκοντα πόδας  ἐξικνεῖσθαι,   αἰφνίδιον ἀνεφάνη καὶ πολλὰ κακώσας
[50, 24]   πλείστης καὶ ἀρίστης οἰκουμένης ἄρχοντας  καταφρονεῖσθαι   καὶ καταπατεῖσθαι πρὸς γυναικὸς Αἰγυπτίας
[50, 24]   ἀρίστης οἰκουμένης ἄρχοντας καταφρονεῖσθαι καὶ  καταπατεῖσθαι   πρὸς γυναικὸς Αἰγυπτίας ἀνάξιον μὲν
[50, 1]   Σέξτον ἀπεκτόνει (αὐτὸς γὰρ ἑκὼν  πεφεῖσθαι   αὐτοῦ ἔλεγε) καὶ τὸν Ἀρμένιον
[50, 27]   ὥστ´ εἰ μὲν γελοίως πως  ὀρχεῖσθαι   καὶ κορδακίζειν τινὰ ἡμῶν ἐχρῆν,
[50, 6]   ἵνα δὴ καὶ ὑφ´ ἑαυτοῦ  ἀπῳκίσθαι   δοκῶσι, προσκατεστήσατο) τε οὖν
[50, 27]   τις ἐπιτηδεύμασι συνῇ, τούτοις αὐτὸν  ἐξομοιοῦσθαι.   τεκμήριον δέ, ἕνα πόλεμον ἐν
[50, 21]   ὑμῶν ἀπόσχοιτο, οἷς καὶ αὐτὸς  ἐκπεπολεμῶσθαι   σαφῶς ὁμολογεῖ. τί ποτ´ οὖν
[50, 2]   μὴ καὶ ὡς ἀδικῶν τι  ἐγκαταλελεῖφθαι   ὑπ´ αὐτῶν δοκῇ, καὶ ἐπιτρέπειν
[50, 9]   Καίσαρα μετὰ παντὸς τοῦ ναυτικοῦ  ἀφῖχθαι,   καὶ οὐκέτι περαιτέρω προεχώρησεν, ἀλλ´
[50, 1]   καὶ δῆμος ἀκριβῶς ἐδουλώθη.  αἰτίαι   δὲ τοῦ πολέμου καὶ σκήψεις
[50, 29]   γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ καθάπερ  ἐμπεπηγυῖαι   αἱ νῆες αὐτῶν μένωσιν, ἐξέσται
[50, 3]   αὐτῶν πάντα, καὶ ἔπραττε  καὶ   ἐνενόει, καὶ τὰ ἐν
[50, 3]   τοῦ Ἀντωνίου παρ´ αὐτῶν πάντα,  καὶ   ἔπραττε καὶ ἐνενόει,
[50, 22]   συσπουδάσαι προθύμως, θέντας παρ´ ἄλληλα  καὶ   πεισόμεθα, ὥσπερ εἶπον, ἡττηθέντες,
[50, 34]   καὶ εἰ μὲν πολλῷ τε  καὶ   ἀθρόῳ αὐτῷ ἐχρῶντο, ἐπεῖχόν πως
[50, 15]   καὶ ἐκ τῆς τοῦ στρατεύματος  καὶ   ἀθυμίας ἐπ´ αὐτοῖς καὶ ἀρρωστίας
[50, 6]   γεγονότες, Σαρδώ τε καὶ Σικελία  καὶ   αἱ ἄλλαι νῆσοι αἱ ταῖς
[50, 18]   δὴ πολλὰ τῶν ἄμεινον παρεσκευασμένων  καὶ   αἱ νῖκαι γίγνονται. εἰ δ´
[50, 24]   οἵτινες, Ἡράκλεις, Ἀλεξανδρεῖς τε  καὶ   Αἰγύπτιοι ὄντες (τί γὰρ ἂν
[50, 28]   ναυμαχεῖν ἴσασιν. ἐγὼ μὲν  καὶ   αἰσχύνομαι ὅτι πρὸς τοιούτους ἀνθρώπους
[50, 5]   τό τε στρατήγιον βασίλειον ὠνόμαζε,  καὶ   ἀκινάκην ἔστιν ὅτε παρεζώννυτο, ἐσθῆτί
[50, 12]   εἴ πώς σφας ἐθελοντὰς  καὶ   ἄκοντας προπαραστήσαιτο. καὶ διὰ τοῦτο
[50, 10]   ἔτι νεοχμῶσαι ἐτόλμησαν, ἀλλ´ ἀμαχεὶ  καὶ   ἄκοντες αὐτὸ συνεσήνεγκαν. ἔδοξε μὲν
[50, 25]   τίς δ´ οὐκ ἂν θρηνήσειε  καὶ   ἀκούων καὶ ὁρῶν αὐτὸν τὸν
[50, 33]   ἀποσαλεύουσα οὐκ ἤνεγκε τὴν πολλὴν  καὶ   ἄκριτον τοῦ ἀδήλου μέλλησιν, ἀλλ´
[50, 13]   ἐς ἅπαν ἀναρρῖψαι, ἀλλὰ πείραις  καὶ   ἀκροβολισμοῖς ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἐχρήσατο,
[50, 31]   ἐδύνατο, καὶ ἐς χεῖράς οἱ  καὶ   ἄκων ἦλθε. ~καὶ οὕτω συμπεσόντες
[50, 13]   οἷς ἦν ηὐτομοληκέναι (καὶ γὰρ  καὶ   ἄλλοι αὐτὸν συχνοὶ ἐμιμήσαντο) οὐκέθ´
[50, 23]   γενόμενοι, ὥσπερ τε Δέλλιος  καὶ   ἄλλοι τινὲς αὐτομολήσαντες, παμπληθεῖς δὲ
[50, 9]   αὐτῶν πρὸς ἑκατέρους καὶ βουλευταὶ  καὶ   ἄλλοι τινές, ἑάλω δὲ καὶ
[50, 20]   τῆς πόλεως καὶ οἱ ὕπατοι  καὶ   ἄλλοι τινές, ἵνα μηδὲν τοιοῦτο
[50, 33]   ταῖς ἀξίναις ἔκοπτον, πέτρους τε  καὶ   ἄλλους τινὰς ὄγκους ἐπ´ αὐτὸ
[50, 6]   ἐπήγγειλαν, εὖ γε εἰδότες ὅτι  καὶ   ἄλλως πολεμωθήσοιτο (οὐ γάρ που
[50, 3]   τοῦτο καὶ ἐς ἐκκλησίαν ἐσκομίσαι  καὶ   ἀναγνῶναι. τοιαῦτα γάρ που ἐν
[50, 31]   καὶ ἑστῶσί σφισι προσμίξων  καὶ   ἀναχωρῆσαί σφας ποιήσων· ἐπεὶ δ´
[50, 3]   Καῖσαρ τήν τε γερουσίαν συνήγαγε  καὶ   ἀνέγνω καὶ εἶπεν ὅσα ἠθέλησε,
[50, 17]   αὐτοί τε τοιοῦτοί ἐστε οἷοι  καὶ   ἄνευ ἄρχοντος ἀγαθοῦ νικᾶν, καὶ
[50, 33]   προσπεσόντες (τοὺς γὰρ φεύγοντας, ἅτε  καὶ   ἄνευ ἱστίων ὄντες καὶ πρὸς
[50, 20]   βίᾳ τοὺς λαβόντας αὐτὰς ἀφελέσθαι  καὶ   ἀνοῖξαι καὶ δημοσίᾳ ἀναγνῶναι πῶς
[50, 2]   οὖν ἀλλήλοις ἀντενεκάλουν καί πῃ  καὶ   ἀνταπελογοῦντο, τὰ μὲν ἰδίᾳ σφίσιν
[50, 0]   Δίωνος Ῥωμαϊκῶν. α. Ὡς Καῖσαρ  καὶ   Ἀντώνιος πολεμεῖν ἀλλήλοις ἤρξαντο. β.
[50, 12]   ἦν, διὰ χωρίου οὕτως ὀλίγου  καὶ   ἀνωμάλου τριήρεις ἐπὶ βυρσῶν διαγαγεῖν.
[50, 29]   δυσκινητότεραι ἔσονται τοῖς ἐλαύνουσιν αὐτὰς  καὶ   ἀπειθέστεραι τοῖς κυβερνῶσι; τί δ´
[50, 13]   ἐθάρσει, ἀλλ´ ὑπετόπει τε πάντας  καὶ   ἀπέκτεινεν ἐκ τούτου ἄλλους τε
[50, 33]   ἀποκναισθεῖσα, ἀπό τε τοῦ γυναικείου  καὶ   ἀπὸ τοῦ Αἰγυπτίου, τῇ τε
[50, 18]   σφενδονητῶν τοσούτων ἐπιπλεόντων, καὶ προσέτι  καὶ   ἀπὸ τῶν πύργων ἄνωθεν αὐτῶν
[50, 11]   τε κατάρσεις τῶν ὁλκάδων ἐπιτηρῶν  καὶ   ἀποβάσεις ἄλλοτε ἄλλῃ τῆς Ἑλλάδος
[50, 30]   τε ἐπὶ τοῖς ἤδη γεγονόσι  καὶ   ἀπογιγνώσκειν κατὰ χώραν μένοντας σωθήσεσθαι,
[50, 11]   ἔπλευσε μέχρι τῆς Κερκύρας ὡς  καὶ   ἀπροσδοκήτοις τοῖς πρὸς τῷ Ἀκτίῳ
[50, 19]   Σικελίαν Ἀγρίππας ἐναυκράτησε, παρὰ τοῦτο  καὶ   ἀρετὴν αὐτοὺς ναυτικὴν ἔχειν ἡγεῖσθε·
[50, 24]   τε ὄντας καὶ τῆς πλείστης  καὶ   ἀρίστης οἰκουμένης ἄρχοντας καταφρονεῖσθαι καὶ
[50, 15]   στρατεύματος καὶ ἀθυμίας ἐπ´ αὐτοῖς  καὶ   ἀρρωστίας Κλεοπάτρα αὐτή τε
[50, 20]   ἴσου αὐτῷ λαβὼν καὶ τιμῶν  καὶ   ἀρχῶν τῶν ὁμοίων τυχών, καὶ
[50, 16]   ὅσα δὲ κέκτηνται, πολὺ ἐλάττονα  καὶ   ἀσθενέστερα τῶν ἡμετέρων ἐστί. καὶ
[50, 3]   ἀνέγνω καὶ εἶπεν ὅσα ἠθέλησε,  καὶ   αὐτὰ Ἀντώνιος ἀκούσας βουλήν
[50, 34]   μὲν ἀπέκοπτον τὰ δὲ διεφόρουν·  καὶ   αὐτὰ οἱ μὲν ἐς τὴν
[50, 10]   ἐπιβουλῆς γεγονέναι, οὐ μέντοι ἀλλὰ  καὶ   αὐτὸ ἐς τὰ πάνυ τέρατα
[50, 12]   Νικοπόλει εἰσίν, ἄποπτόν ἐστιν, ἱδρύθη.  καὶ   αὐτό τε ἐκρατύνατο καὶ τείχη
[50, 6]   Καίσαρος πράξειν ἔμελλε) καὶ βουλόμενοι  καὶ   αὐτὸ τοῦτο προσεγκαλέσαι οἱ, ὅτι
[50, 30]   ὄντων κρατῆσαι. καὶ ταῦθ´ οὕτω  καὶ   αὐτοὶ ἐκεῖνοι ἴσασιν ὥστε (οὐ
[50, 28]   αὐτῶν ἑταίρους καὶ τραπεζεῖς, οὓς  καὶ   αὐτοὶ ἐκεῖνοι κοπρείας ἀποκαλοῦσιν, ἧττόν
[50, 18]   ἡμῖν δυνήσονται. ὁρᾶτε γάρ που  καὶ   αὐτοὶ καὶ τὸ μέγεθος καὶ
[50, 16]   ἀντιπάλοις εἶναι. ὁρᾶτε δέ που  καὶ   αὐτοὶ ὅσον μὲν καὶ οἷον
[50, 33]   ἠθύμησαν καὶ ἐταράχθησαν, καὶ προσαποδρᾶναι  καὶ   αὐτοὶ τρόπον τινὰ ἐθελήσαντες οἱ
[50, 33]   θάλασσαν ἐρρίπτουν, ὅπως κουφίσαντες διαφύγωσι.  καὶ   αὐτοῖς περὶ ταῦτα ἔχουσιν οἱ
[50, 9]   ὑπὸ τοῦ Καίσαρος Λούκιος Μέσσιος·  καὶ   αὐτὸν καίπερ τῶν ἐν τῇ
[50, 20]   καὶ τί λέγω ταῦτα, ὁπότε  καὶ   αὐτὸν τὸν Λέπιδον, μήτε τι
[50, 21]   ἥκιστα ἂν ὑμῶν ἀπόσχοιτο, οἷς  καὶ   αὐτὸς ἐκπεπολεμῶσθαι σαφῶς ὁμολογεῖ. τί
[50, 14]   διά τε τοῦτο, καὶ ὅτι  καὶ   αὐτὸς ἐπανελθὼν ἱππομαχίᾳ τινὶ πρὸς
[50, 12]   διὰ στενοῦ τείνει, καὶ ἔστι  καὶ   αὐτὸς καὶ τὰ πρὸ αὐτοῦ
[50, 24]   καὶ πράττουσι κατορθούμενα, τοῦτό που  καὶ   αὐτὸς οὐχ ἥκιστα ἐννοῶ καὶ
[50, 31]   τούτου μὲν ἐπέσχε, παμπόλλους δὲ  καὶ   αὐτὸς πεζοὺς ἐπὶ τὰς ναῦς
[50, 12]   τὰ Κεραύνια ἐκβιβάσας ἐκεῖσε ἔπεμψε,  καὶ   αὐτὸς ταῖς ναυσὶ τὴν Κέρκυραν
[50, 23]   καὶ παρὰ τοῦ Δελλίου συνήγαγε  καὶ   αὐτὸς τὸ στράτευμα καὶ ἔλεξεν
[50, 1]   κακοδοξίαν προσετέτριπτο· τά τε ἡμίσεα  καὶ   αὐτὸς τῶν λαφύρων ἀπῄτει, καὶ
[50, 10]   πῦρ ἄλλα τε οὐκ ὀλίγα  καὶ   αὐτοῦ τοῦ ἱπποδρόμου πολὺ τό
[50, 35]   οἱ μὲν ἀλλήλους οἱ δὲ  καὶ   αὑτοὺς ἀπέκτειναν· οὔτε γὰρ κολαστήριόν
[50, 31]   διαγγέλλωσι, τὸν ἔκπλουν σφῶν ἐπετήρει.  καὶ   αὐτῶν ἀναχθέντων τε ὑπὸ σάλπιγγος,
[50, 25]   ἤθη ἐκλελοιπότα, πάντα δὲ τἀλλότρια  καὶ   βαρβαρικὰ ἐζηλωκότα, καὶ ἡμῶν μὲν
[50, 20]   ἔχοντος, Ἀρμενίους νικῶντος, καὶ ζητῆσαι  καὶ   βίᾳ τοὺς λαβόντας αὐτὰς ἀφελέσθαι
[50, 9]   παρ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν πρὸς ἑκατέρους  καὶ   βουλευταὶ καὶ ἄλλοι τινές, ἑάλω
[50, 25]   οὐκ ἂν στενάξειεν ἀκούων ἱππέας  καὶ   βουλευτὰς Ῥωμαίων κολακεύοντας αὐτὴν ὥσπερ
[50, 11]   Καῖσαρ ἐπί τε τούτοις θαρσήσας  καὶ   βουληθεὶς ὅτι τάχιστα τῇ τοῦ
[50, 6]   τὰ τοῦ Καίσαρος πράξειν ἔμελλε)  καὶ   βουλόμενοι καὶ αὐτὸ τοῦτο προσεγκαλέσαι
[50, 8]   ἐσελθὼν πάντα τὰ ἔνδον συνέχεε,  καὶ   βύας πρῶτον μὲν ἐς τὸν
[50, 15]   στρατηγίδι, ἐφ´ ἧς ἐπέπλει, ἐνεόττευσαν,  καὶ   γάλα αἷμά τε ἐκ κηροῦ
[50, 24]   ἐννοῶ καὶ ὑμῖν παραινῶ προσκοπεῖν.  καὶ   γὰρ εἰ τὰ μάλιστα καὶ
[50, 10]   τῇ Ἰταλίᾳ κεκτημένοι φοβηθέντες ἡσύχασαν·  καὶ   γὰρ ἐκείνοις τὸ τέταρτον τῆς
[50, 13]   πραγμάτων παρ´ οἷς ἦν ηὐτομοληκέναι  (καὶ   γὰρ καὶ ἄλλοι αὐτὸν συχνοὶ
[50, 16]   ἱκανῶς, ἄνδρες στρατιῶται, προπαρεσκεύασται.  καὶ   γὰρ πλῆθος πολὺ ὑμῶν ἐστι,
[50, 3]   τόν τε ἔχοντα αὐτὰς ἔμαθε·  καὶ   γὰρ σεσημασμένοι σφᾶς ἦσαν. κἀκ
[50, 26]   ὡς ἀλόγιστος εἴθ´ ὡς μαινόμενος  (καὶ   γὰρ τοῦτ´ ἐγὼ ἀκηκοὼς πεπίστευκα,
[50, 28]   παρόντες ὑπὲρ ὀλίγων τινῶν τειχῶν  καὶ   γῆς ἐρήμου πολλάκις ἐμαχέσασθε, καὶ
[50, 17]   δὲ καὶ παιδείᾳ κέχρημαι ὥστε  καὶ   γνῶναι πάντα τὰ προσήκοντα καὶ
[50, 5]   γάρ που αὐτὸν ἐδεδούλωτο ὥστε  καὶ   γυμνασιαρχῆσαι τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι πεῖσαι, βασιλίς
[50, 27]   ἐστι βασιλικῶς τέ τινα τρυφῶντα  καὶ   γυναικείως θρυπτόμενον ἀνδρῶδές τι φρονῆσαι
[50, 23]   μὲν γὰρ ὀλίγας, τετρήρεις δὲ  καὶ   δεκήρεις καὶ τὰ λοιπὰ τὰ
[50, 28]   πρὸς μὲν Ταυρίσκους καὶ Ἰάπυδας  καὶ   Δελμάτας καὶ Παννονίους προθυμότατα αὐτοὶ
[50, 5]   Ἀλεξανδρεῦσι πεῖσαι, βασιλίς τε αὐτὴ  καὶ   δέσποινα ὑπ´ ἐκείνου καλεῖσθαι, στρατιώτας
[50, 20]   λαβόντας αὐτὰς ἀφελέσθαι καὶ ἀνοῖξαι  καὶ   δημοσίᾳ ἀναγνῶναι πῶς ἂν
[50, 1]   τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας καὶ συλλαβὼν  καὶ   δήσας πολλὴν τῷ δήμῳ κακοδοξίαν
[50, 24]   τῶν τε ἡμετέρων ἀγαθῶν ἀντιποιήσασθαι  καὶ   δι´ ἡμῶν αὐτὰ κατακτήσασθαι, ὥστε
[50, 2]   ῥητῇ ἡμέρᾳ αὖθις συνελθεῖν ὡς  καὶ   διὰ γραμμάτων τινῶν ἀδικοῦντα τὸν
[50, 22]   ἔν τε τῷ παραχρῆμα κρατῆσαι  καὶ   διὰ παντὸς εὐδαιμονῆσαι. ~τοιαῦτά τινα
[50, 30]   ἀπογιγνώσκειν κατὰ χώραν μένοντας σωθήσεσθαι,  καὶ   διὰ ταῦτα διαδρᾶναί τέ πῃ
[50, 12]   ἐν τῷ κόλπῳ γενόμενον εἰπεῖν,  καὶ   διὰ τοῦτο οὐδὲ πιστεῦσαι τῷ
[50, 12]   ἐθελοντὰς καὶ ἄκοντας προπαραστήσαιτο.  καὶ   διὰ τοῦτο τόν τε πεζὸν
[50, 21]   ἐκεῖνα ἑλομένων, τάχ´ ἂν κρατήσειε·  καὶ   διὰ τοῦτο τοῦτον ἡμῖν τὸν
[50, 10]   προτέρου Καίσαρος ἀνείλετο καὶ περιέθετο,  καὶ   διεσπάσθη ὑπὸ τῶν περιεστηκότων· καὶ
[50, 25]   τὸ τελευταῖον καὶ ἑαυτὸν Ὄσιριν  καὶ   Διόνυσον ἐπικεκληκότα, κἀκ τούτων, καθάπερ
[50, 5]   καὶ συνεπλάττετο, αὐτὸς μὲν Ὄσιρις  καὶ   Διόνυσος ἐκείνη δὲ Σελήνη τε
[50, 29]   τε ὕψους καὶ τοῦ πάχους  καὶ   δυσκινητότεραι ἔσονται τοῖς ἐλαύνουσιν αὐτὰς
[50, 25]   Σελήνην ὀνομάζοντα, καὶ τὸ τελευταῖον  καὶ   ἑαυτὸν Ὄσιριν καὶ Διόνυσον ἐπικεκληκότα,
[50, 31]   τε ναυμαχοῦσι τὰ δέοντα παραινέσωσι  καὶ   ἑαυτῷ τὰ προσήκοντα διαγγέλλωσι, τὸν
[50, 6]   ἐμπολέμια πάντα κατὰ τάχος ἠθροίζετο.  καὶ   ἐγένετο πᾶσα παρασκευὴ πολὺ
[50, 5]   τι παρ´ αὐτῷ δυναμένους οὕτω  καὶ   ἐγοήτευσε καὶ κατέδησεν ὥστ´ αὐτὴν
[50, 22]   τὸν τρόπον προσφέρεται. ~ὥσπερ οὖν  καὶ   ἐγὼ καὶ οἱ συνόντες μοι
[50, 19]   ἐξ ὧν ἔπταισεν. ὅθεν που  καὶ   ἐγὼ ταῦτα λογιζόμενος οὐκ ἠθέλησα
[50, 17]   καὶ ἄνευ ἄρχοντος ἀγαθοῦ νικᾶν,  καὶ   ἐγὼ τοιοῦτος οἷος καὶ μετὰ
[50, 34]   τε ὑπ´ αὐτῶν τὸ πῦρ  καὶ   ἔδοξέ πῃ λωφᾶν, ἔπειτα δὲ
[50, 9]   εὐπορῶσι. κἀν τούτῳ ἦλθον μὲν  καὶ   ἐθελονταὶ παρ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν πρὸς
[50, 32]   τοὺς προσμιγνύντας χεῖρας σιδηρᾶς ἐπερρίπτουν.  καὶ   εἰ μὲν ἐπιτύχοιεν αὐτῶν, κρείττους
[50, 32]   πεφραγμένοι πάντῃ τοῦ μὴ τιτρώσκεσθαι·  καὶ   εἰ μὲν κατέδυσάν τινα, εἰ
[50, 34]   ἐκεῖνο καταναλώθη, ἤντλουν τὸ θαλάττιον.  καὶ   εἰ μὲν πολλῷ τε καὶ
[50, 18]   αὐτὸ τὸ ὕψος τῶν νεῶν,  καὶ   εἰ μηδεὶς ἀπ´ αὐτῶν ἠμύνετο,
[50, 15]   συνεκάλεσεν Ἀντώνιος τοὺς στρατιώτας  καὶ   εἶπε τοιάδε. ~ὅσα μὲν ὑπ´
[50, 17]   καὶ γνῶναι πάντα τὰ προσήκοντα  καὶ   εἰπεῖν ῥᾷστα δύνασθαι. τήν τε
[50, 9]   Ἀντώνιος πολλά τε αὐτοῦ κατεγέλασε,  καὶ   εἶπεν καὶ τίς ἡμῖν δικάσει,
[50, 3]   τε γερουσίαν συνήγαγε καὶ ἀνέγνω  καὶ   εἶπεν ὅσα ἠθέλησε, καὶ αὐτὰ
[50, 4]   ὅπως τοὺς διαφόρους αὐτῷ  καὶ   ἐκ μέσου ἀμφοῖν ὄντας, ἀλλὰ
[50, 8]   ὑπὸ πυρὸς ἐφθάρη, καὶ προσέτι  καὶ   ἐκ τῆς Αἴτνης πλεῖστόν τε
[50, 15]   ναῦται ἔκ τε τῆς φθορᾶς  καὶ   ἐκ τῆς αὐτομολίας ἐγεγόνεσαν, ἐπιλεξάμενοι
[50, 27]   κεκρατηκότες· εἰ δ´ οὖν ποτε  καὶ   ἐκ τῆς σὺν ἡμῖν στρατείας
[50, 15]   κατήραξαν. ἔκ τε οὖν τούτων  καὶ   ἐκ τῆς τοῦ στρατεύματος καὶ
[50, 3]   τῷ τε γὰρ Καισαρίωνι ὡς  καὶ   ἐκ τοῦ Καίσαρος ὄντως γεγονότι
[50, 16]   σφας αὐτοῖς ἔχειν καὶ προσέτι  καὶ   ἐκ τοῦ φανεροῦ στασιάζειν· ἡμῖν
[50, 18]   συνειδὸς ὑμῶν ὑπάρχει) ἀλλ´ ἵνα  καὶ   ἐκ τούτων καταμάθητε ὅσῳ βέλτιον
[50, 33]   ἐπεδίωξαν) πολλοὶ {τε} ἑκάστῃ νηὶ  καὶ   ἕκαθεν καὶ ἐν χρῷ ἐμαχέσαντο,
[50, 32]   αἱ δὲ ἔπασχον. ἐπονοῦντο δὲ  καὶ   ἔκαμνον τοῖς μὲν οἵ τε
[50, 12]   ναύσταθμόν τε ἐν αὐτῷ ἐποιήσατο  καὶ   ἐκεῖθεν ὁρμώμενος ἐπὶ τὸ Ἄκτιον
[50, 5]   καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν,  καὶ   ἐκείνη μὲν ἐν δίφρῳ τινὶ
[50, 34]   ἐς αὐτήν, εἰ δὲ μή,  καὶ   ἐκείνην συγκαταφλέξωσιν. ~ὡς δ´ οὔτε
[50, 18]   γίγνονται. εἰ δ´ οὖν τινα  καὶ   ἐκεῖνοι ἰσχὺν ἔχουσιν, ἀλλ´ ἔν
[50, 1]   καὶ Πάρθος οὐδὲν παρεκίνει,  καὶ   ἐκεῖνοι φανερῶς ἐπ´ ἀλλήλους ἐτράποντο
[50, 27]   τοὺς θεοὺς ἡμῶν; ἀλλὰ πολεμεῖ  καὶ   ἐκείνοις καὶ τῇ πατρίδι. τὴν
[50, 22]   τῶν ἀμεινόνων ἑλέσθαι, καὶ παρὸν  καὶ   ἐκείνοις τὴν ἐλευθερίαν παρασχεῖν, συνδουλεῦσαι
[50, 8]   τὸ τοῦ δράκοντος, ὅτι ἄρα  καὶ   ἐκεῖνος ἐς τὰ τότε παρόντα
[50, 9]   ἠδυνήθη πρὸ τοῦ χειμῶνος ἀπαντῆσαι·  καὶ   ἐκεῖνος ὥρμησε μὲν ὡς καὶ
[50, 22]   ὑμῶν μοναρχῆσαι ἐπιθυμεῖ, ἐγὼ δὲ  καὶ   ἐκείνους ἐλευθερῶσαι βούλομαι, καθάπερ που
[50, 4]   φοβηθέντες τοὺς συνόντας αὐτῷ, ὅτι  καὶ   ἐκείνους ἐν ἐχθρῶν μοίρᾳ, ἂν
[50, 34]   τοὺς ἐναντίους ἐρρίπτουν, εἴ πως  καὶ   ἐκείνους τι λυμήναιντο. καὶ ἕτεροι
[50, 27]   τοῖς στρατιώταις; καὶ τίς οὐχὶ  καὶ   ἐκείνων αὐτοῦ κατέγνωκε; σημεῖον δὲ
[50, 31]   διὰ βραχέος σφᾶς αἱρήσειν ἤλπισε,  καὶ   ἐκείνων ἐκδήλων ὅτι ἐκδρᾶναί πῃ
[50, 35]   παρεσκεύασαν, ἐπειρῶντο. κἀκ τούτου συχνοὶ  καὶ   ἐκείνων καὶ ὑπὸ τῆς φλογὸς
[50, 27]   ῥώμην τῆς γνώμης; ἀλλὰ γυναικίζει  καὶ   ἐκκεκιναίδισται. τὴν εὐσέβειαν τὴν πρὸς
[50, 27]   ἀκμὴν τοῦ σώματος; ἀλλὰ παρήβηκε  καὶ   ἐκτεθήλυνται. τὴν ῥώμην τῆς γνώμης;
[50, 23]   συνήγαγε καὶ αὐτὸς τὸ στράτευμα  καὶ   ἔλεξεν ὧδε· ~ὁρῶν, ἄνδρες
[50, 8]   τὸ προμαχόμενον ἀμφοτέρωθεν ὁμοίως ἦν,  καὶ   ἔμελλον ἔν τε τῷ τότε
[50, 10]   τούτου καὶ ταραχαὶ καὶ φόνοι  καὶ   ἐμπρήσεις ὑπ´ αὐτῶν πολλαὶ ἐγένοντο,
[50, 35]   τὴν φλόγα ἐφθείροντο, οἱ δὲ  καὶ   ἐν αὐτῇ μέσῃ ὥσπερ ἐν
[50, 12]   νῦν Νικόπολίς ἐστι,  καὶ   ἐν αὐτῷ ἐπὶ μετεώρου, ὅθεν
[50, 2]   φίλων ἐγχειρίδια κρύφα ἐχόντων περιβαλόμενος,  καὶ   ἐν μέσῳ τῶν ὑπάτων ἐπὶ
[50, 5]   τε δίκας συνεξήταζε, καὶ συνίππευε  καὶ   ἐν ταῖς πόλεσιν, καὶ
[50, 3]   τῶν ὑπάτων ἐπέπρακτο, καὶ προσέτι  καὶ   ἐν τῇ ἀπουσίᾳ αὐτῶν
[50, 11]   ἠσκημένου χρήσασθαι, τόν τε πόλεμον  καὶ   ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ πρὸς
[50, 9]   καὶ ἐκεῖνος ὥρμησε μὲν ὡς  καὶ   ἐν τῇ Ἰταλίᾳ τὸν πόλεμον
[50, 15]   περί τε τὴν σκηνὴν αὐτῆς  καὶ   ἐν τῇ νηὶ τῇ στρατηγίδι,
[50, 27]   τῶν Πραάσπων ἀποκεχώρηκε, πλείστους δὲ  καὶ   ἐν τῇ φυγῇ προσαποβέβληκεν. ὥστ´
[50, 1]   ἀνῄρητο, τά τε δωρηθέντα σφίσι,  καὶ   ἐν τοῖς μάλιστα ὅτι τὸν
[50, 18]   τῇ θαλάσσῃ αὐτὸς νενίκηκεν. ἀμέλει  καὶ   ἐν τοῖς Φιλίπποις ἐν τῷ
[50, 34]   ἰσχυρῶς αὐτὴν ἐκκαίει. ὡς οὖν  καὶ   ἐν τούτῳ ἥττους ἐγίγνοντο, τά
[50, 12]   νόσῳ καὶ ἐν τῷ χειμῶνι,  καὶ   ἐν τῷ θέρει πολὺ μᾶλλον,
[50, 5]   κλίνης ἐπιχρύσου δίφρου τε ὁμοίου  καὶ   ἐν τῷ κοινῷ ἑωρᾶτο. συνεγράφετό
[50, 2]   ἰδίᾳ σφίσιν ἐπιστέλλοντες, τὰ δὲ  καὶ   ἐν τῷ κοινῷ λέγων μὲν
[50, 12]   οὗπερ οὐχ ἥκιστα τῇ νόσῳ  καὶ   ἐν τῷ χειμῶνι, καὶ ἐν
[50, 4]   καὶ τάς τε χλαμύδας ὡς  καὶ   ἐν χερσὶν ὄντος αὐτοῦ μετημπίσχοντο,
[50, 33]   {τε} ἑκάστῃ νηὶ καὶ ἕκαθεν  καὶ   ἐν χρῷ ἐμαχέσαντο, ὥστε καὶ
[50, 8]   δὲ καὶ παρὰ τῶν θεῶν  καὶ   ἐναργῆ προεδείκνυτο. πίθηκός τε γὰρ
[50, 32]   ναῦς ἔχοντες, ῥοθίῳ τε ἐχρῶντο  καὶ   ἐνέβαλλον πεφραγμένοι πάντῃ τοῦ μὴ
[50, 12]   πρὸ αὐτοῦ πάντα καὶ ἐνορμίσασθαι  καὶ   ἐνναυλοχήσασθαι. ταῦτ´ οὖν προκατασχόντες οἱ
[50, 6]   προθυμίᾳ ἀμφότεροι ὁμοίως ἐχρήσαντο ὥστε  καὶ   ἐνόρκους τὰς συμμαχίας σφῶν ἑκατέρῳ
[50, 12]   καὶ τὰ πρὸ αὐτοῦ πάντα  καὶ   ἐνορμίσασθαι καὶ ἐνναυλοχήσασθαι. ταῦτ´ οὖν
[50, 30]   πειραθέντες σφῶν, καὶ περὶ Λευκάδα  καὶ   ἐνταῦθα πρῴην, οὐχ ὅσον οὐκ
[50, 24]   ὧδε· ~ὁρῶν, ἄνδρες στρατιῶται,  καὶ   ἐξ ὧν ἀκοῇ μεμάθηκα καὶ
[50, 24]   καὶ ἐξ ὧν ἀκοῇ μεμάθηκα  καὶ   ἐξ ὧν ἔργῳ πεπείραμαι, τὰ
[50, 27]   μηδέν σφισι προσηκόντων, ἄλλως τε  καὶ   ἐξὸν αὐτοῖς ἀδεῶς σὺν ἡμῖν
[50, 2]   κἀν τούτῳ καὶ χρήματα ὡς  καὶ   ἐπ´ ἄλλο τι ἤθροιζον, καὶ
[50, 23]   τὰ διὰ μέσου πάντα ἐξεποίησε)  καὶ   ἐπ´ αὐτὰ πύργους τε ὑψηλοὺς
[50, 4]   συνεξεταζομένοις οἱ τήν τε ἄδειαν  καὶ   ἐπαίνους, ἂν ἐγκαταλείπωσιν αὐτόν, ἐψηφίσαντο,
[50, 33]   συνέθραυον τά τε πηδάλια ἀπήραττον,  καὶ   ἐπαναβαίνοντες ἐπὶ τὰ καταστρώματα τοὺς
[50, 14]   τὸ πλέον τοῦ στρατοῦ ηὐλίζετο.  καὶ   ἐπειδὴ καὶ τὰ ἐπιτήδεια αὐτόν,
[50, 9]   ἐν τῇ Ἰταλίᾳ, ἄλλως τε  καὶ   ἐπειδὴ τὰ χρήματα παρὰ τοῦ
[50, 34]   ταῦτά τε ὡς ἕκαστα διεκρούοντο,  καὶ   ἐπειδή τινα αὐτῶν διεκπίπτοντα τῶν
[50, 8]   τότε παρόντι πολλοὶ ἑκατέρωθεν φθαρήσεσθαι,  καὶ   ἔπειτα τοῦ κρατήσαντος πάντες οἱ
[50, 5]   τε ἔξω τῶν πατρίων ἐχρῆτο,  καὶ   ἐπὶ κλίνης ἐπιχρύσου δίφρου τε
[50, 8]   τῆς Ὁμονοίας ναόν, ἔπειτα δὲ  καὶ   ἐπὶ τοὺς ἄλλους πάντας ὡς
[50, 34]   ἐς τὴν θάλασσαν οἱ δὲ  καὶ   ἐπὶ τοὺς ἐναντίους ἐρρίπτουν, εἴ
[50, 13]   ἀνθέλωνται, ὥρμησε πρὸς αὐτοὺς ὡς  καὶ   ἐπικουρήσων σφίσιν, ἄν τι πολέμιον
[50, 2]   τι ἐγκαταλελεῖφθαι ὑπ´ αὐτῶν δοκῇ,  καὶ   ἐπιτρέπειν καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς
[50, 11]   ἐξανήχθη μὲν ἐκ τοῦ Βρεντεσίου  καὶ   ἔπλευσε μέχρι τῆς Κερκύρας ὡς
[50, 33]   τῶν σκαφῶν ὥσπερ ἐπ´ ἠπείρου  καὶ   ἐρύματός τινος ἐπειρῶντο, καὶ πάντα
[50, 13]   οὐ πολλῷ ὕστερον, οὐ μέντοι  καὶ   ἐς ἀγῶνα εὐθὺς κατέστη, καίτοι
[50, 34]   ἐκαίετο, προσίσταντό τέ τινες αὐτῷ  καὶ   ἐς αὐτὸ ἐσεπήδων, καὶ τὰ
[50, 15]   ὡς καὶ φεύγοντες, ἐκπλεῦσαι, μὴ  καὶ   ἐς δέος τοὺς συμμάχους ἐμβάλωσιν,
[50, 3]   τὸ βουλευτήριον καὶ μετὰ τοῦτο  καὶ   ἐς ἐκκλησίαν ἐσκομίσαι καὶ ἀναγνῶναι.
[50, 1]   μὲν δημοκρατίας ἀφῄρητο, οὐ μέντοι  καὶ   ἐς μοναρχίαν ἀκριβῆ ἀπεκέκριτο, ἀλλ´
[50, 20]   χωρία κεκτημένους ἠργυρολογήκασιν οὕτως ὥστε  καὶ   ἐς ὅπλα τινὰς αὐτῶν ἐλθεῖν
[50, 8]   πρότερον δράκων δικέφαλος, μέγας ὥστε  καὶ   ἐς πέντε καὶ ὀγδοήκοντα πόδας
[50, 13]   μισθοφόρους ἔς τε τὴν Μακεδονίαν  καὶ   ἐς τὴν Θρᾴκην πεπεμμένοι) τὰ
[50, 7]   ἔς τε τὴν ἄλλην Ἰταλίαν  καὶ   ἐς τὴν Ῥώμην ἐσπέμπων διεκίνει
[50, 35]   τούς τε τοίχους πέριξ ἐπενέμετο  καὶ   ἐς τὸ ἔδαφος κατῄει, ἐνταῦθα
[50, 33]   τε ἱστία αὐτῶν εὐθὺς ἀραμένων  καὶ   ἐς τὸ πέλαγος ἀφέντων, ἀνέμου
[50, 1]   ὅτι τὸν Καισαρίωνα ἐπωνόμαζεν οὕτω  καὶ   ἐς τὸ τοῦ Καίσαρος γένος
[50, 32]   καὶ λίθοις καὶ τοξεύμασιν ἔβαλλον,  καὶ   ἐς τοὺς προσμιγνύντας χεῖρας σιδηρᾶς
[50, 31]   τὴν περίσχεσιν ἀντεπεξηγάγετο ὅσον ἐδύνατο,  καὶ   ἐς χεῖράς οἱ καὶ ἄκων
[50, 12]   ἐπὶ πολὺ διὰ στενοῦ τείνει,  καὶ   ἔστι καὶ αὐτὸς καὶ τὰ
[50, 31]   μηδαμῇ προϊόντων, ὥρμησε μὲν ὡς  καὶ   ἑστῶσί σφισι προσμίξων καὶ
[50, 33]   οἱ λοιποὶ στρατιῶται καὶ ἠθύμησαν  καὶ   ἐταράχθησαν, καὶ προσαποδρᾶναι καὶ αὐτοὶ
[50, 34]   πως καὶ ἐκείνους τι λυμήναιντο.  καὶ   ἕτεροι πρὸς τὸ ἀεὶ ὑγιὲς
[50, 10]   ἱπποδρόμου πολὺ τό τε Δημήτριον  καὶ   ἕτερον ναὸν Ἐλπίδος ἔφθειρεν. ἔδοξαν
[50, 27]   ἀδεῶς σὺν ἡμῖν καὶ σώζεσθαι  καὶ   εὐδαιμονεῖν, οὐκ ἐθελήσουσιν. ~ἀλλ´ ἐρεῖ
[50, 6]   ἅτε ὀλίγους ὄντας, τὰ δὲ  καὶ   εὐεργετήσας, προσετέθειτο· τά τε γὰρ
[50, 23]   καθεώρα μὲν τὴν παρασκευὴν αὐτῶν  καὶ   εὐτρεπίζετο, μαθὼν δὲ δὴ καὶ
[50, 2]   λοιπὴν τοῦ πολέμου παρασκευὴν ὡς  καὶ   ἐφ´ ἑτέρους τινὰς ἐποιοῦντο, μέχρις
[50, 25]   ἀκούσαντες πιστεύετε, ταῦτ´ ὄντως γίγνεται,  καὶ   ἐφ´ οἷς οὐκ ἔστιν ὅστις
[50, 9]   τῆς θαλάσσης ἵππου δρόμον ἡμερήσιον  καὶ   ἐφῇ οἱ ἀδεῶς προσπλεῦσαι ἐπὶ
[50, 12]   τὸν Κόμαρον καθῆκε, κἀκ τούτου  καὶ   ἐφήδρευε καὶ ἐφώρμει τῷ Ἀκτίῳ
[50, 20]   τῆς βουλῆς (πῶς γάρ, ὁπότε  καὶ   ἔφυγον ἄντικρυς ἐκ τῆς πόλεως
[50, 12]   καθῆκε, κἀκ τούτου καὶ ἐφήδρευε  καὶ   ἐφώρμει τῷ Ἀκτίῳ καὶ κατὰ
[50, 22]   αὐτὸς ἀρνεῖται μὴ οὐκ ἐχθροὺς  καὶ   ἐχθίστους γε ἡγεῖσθαι, χρὴ πάντα
[50, 32]   μάλιστα, τοῖς δὲ οἱ ἐπιβάται·  καὶ   ἐῴκεσαν οἱ μὲν ἱππεῦσι τοτὲ
[50, 31]   ὑετός τε ἐν τούτῳ λάβρος  καὶ   ζάλη πολλὴ ἔς τε τὸ
[50, 20]   δύναμιν τοσαύτην ἔχοντος, Ἀρμενίους νικῶντος,  καὶ   ζητῆσαι καὶ βίᾳ τοὺς λαβόντας
[50, 6]   προσκατεστήσατο) τε οὖν Ἰταλία  καὶ   Γαλατία τό τε Ἰβηρικὸν
[50, 6]   τῇ Θρᾴκῃ, τε Ἑλλὰς  καὶ   Μακεδονία, καὶ οἱ Αἰγύπτιοι
[50, 33]   τούτου καὶ οἱ λοιποὶ στρατιῶται  καὶ   ἠθύμησαν καὶ ἐταράχθησαν, καὶ προσαποδρᾶναι
[50, 32]   καὶ πέτραις καὶ μηχανήμασι βαπτίζοντες·  καὶ   ἠλαττοῦντο αὖ οἱ μὲν ὅτι
[50, 13]   μετὰ τῶν συνόντων οἱ ἠπείχθη.  καὶ   ἦλθε μὲν οὐ πολλῷ ὕστερον,
[50, 30]   πρὸς τὰ λοιπὰ ἀθυμότερον γίγνεται·  καὶ   ἡμεῖς ἀναμφιλόγως ἐν τῇ γῇ
[50, 34]   καὶ μεγάλα τὰ ἀντλητήρια εἶχον,  καὶ   ἡμιδεᾶ αὐτὰ ἅτε ταραττόμενοι ἀνέφερον)
[50, 35]   πρίν τι τοιοῦτο παθεῖν,  καὶ   ἡμίκαυτοι, οἱ μὲν ἀπορριπτοῦντες τὰ
[50, 24]   τοὺς Ἄμβρονας. κατακοψάντων, ἀνάξιον δὲ  καὶ   ἡμῶν αὐτῶν τῶν τοὺς Γαλάτας
[50, 25]   δὲ τἀλλότρια καὶ βαρβαρικὰ ἐζηλωκότα,  καὶ   ἡμῶν μὲν τῶν νόμων
[50, 32]   ἀνεκρούοντο πρὶν ἐς χεῖρας ἐλθεῖν,  καὶ   ἤτοι τοῖς αὐτοῖς αὖθις ἐξαίφνης
[50, 28]   ὧν καὶ κρατήσαντες οὐκ εὐδοκιμήσομεν  καὶ   ἡττηθέντες ἀσχημονήσομεν. ~μὴ γάρ που
[50, 8]   συνέμιξαν ἀλλήλοις ἐπὶ δύο ἡμέρας,  καὶ   ἡττήθησαν οἱ τὸ ἐκείνου ὄνομα
[50, 31]   ἱστίοις χρήσεσθαι μελλόντων, καί τι  καὶ   θαρσήσας ὡς οὐ χαλεπῶς κρατήσων
[50, 25]   ἄπιστα μὲν εὖ οἶδ´ ὅτι  καὶ   θαυμαστὰ ταῦθ´ ὑμῖν, ἄνδρες
[50, 24]   σφέτερα ἐς δόξαν ἀθανασίας ταριχεύοντες,  καὶ   θρασύνασθαι μὲν προπετέστατοι ἀνδρίσασθαι δὲ
[50, 13]   ἀπέκτεινεν ἐκ τούτου ἄλλους τε  καὶ   Ἰάμβλιχον Ἀραβίων τινῶν βασιλέα βασανίσας,
[50, 28]   παρισουμένην. πρὸς μὲν Ταυρίσκους  καὶ   Ἰάπυδας καὶ Δελμάτας καὶ Παννονίους
[50, 20]   ὅσον ἐπ´ ἐκείνῳ ἐστίν, ἀπεστέρημαι,  καὶ   ἰδιώτης μὲν ἐξ ἡγεμόνος ἄτιμος
[50, 20]   καὶ πρὶν κρατῆσαι τί πεποιηκότες;  καὶ   ἵνα γε μὴ πάντα τὰ
[50, 2]   πλασάμενος ἐξεδήμησε, διά τε ταῦτα  καὶ   ἵνα κατὰ σχολὴν πρὸς τὰ
[50, 13]   πόρρω αὐτοῦ ἐστρατοπεδεύσατο, κἀκ τούτου  καὶ   ἱππικὸν περὶ τὸν κόλπον περιπέμψας
[50, 22]   ὅπλα καὶ χρήματα καὶ ναῦς  καὶ   ἵππους ἔχοντας, τὰ χείρονα ἀντὶ
[50, 5]   Διόνυσος ἐκείνη δὲ Σελήνη τε  καὶ   Ἶσις λέγοντες εἶναι. ἐξ οὗπερ
[50, 33]   ἐώθουν, τοῖς δὲ ἐμάχοντο ἅτε  καὶ   ἰσοπληθεῖς αὐτοῖς ἤδη ὄντες· οἱ
[50, 31]   κατὰ χώραν ἔμενον καὶ προσέτι  καὶ   ἰσχυρῶς τῇ συντάξει ἐπεπύκνωντο, ἐν
[50, 16]   ἐπὶ τοσοῦτον χειροτέχναι ἐστὲ ὥστε  καὶ   καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστοι φοβεροὶ τοῖς
[50, 21]   γε ὅτι ὁμοφρονούντων μὲν ἡμῶν  καὶ   καθ´ ἓν πάντα πραττόντων οὐδαμῇ
[50, 26]   κινδύνους τοὺς ὑπὲρ αὐτῆς αὐθαιρέτους  καὶ   καθ´ ἡμῶν καὶ κατὰ τῆς
[50, 12]   ἐφήδρευε καὶ ἐφώρμει τῷ Ἀκτίῳ  καὶ   κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν.
[50, 12]   τῷ Ἀκτίῳ καὶ κατὰ γῆν  καὶ   κατὰ θάλασσαν. ἤδη μὲν γὰρ
[50, 18]   ἀλλ´ ἔν τε τῷ ὁπλιτικῷ  καὶ   κατὰ τὴν γῆν εὕροιτ´ ἂν
[50, 26]   αὐτῆς αὐθαιρέτους καὶ καθ´ ἡμῶν  καὶ   κατὰ τῆς πατρίδος ἀναιρεῖται, τί
[50, 21]   ἀλλ´ ἵν´ ἡμᾶς στασιάσας συγκρούσῃ  καὶ   κατὰ τοῦτ´ ἀσθενεστέρους ποιήσῃ. οὐ
[50, 24]   καὶ ἀρίστης οἰκουμένης ἄρχοντας καταφρονεῖσθαι  καὶ   καταπατεῖσθαι πρὸς γυναικὸς Αἰγυπτίας ἀνάξιον
[50, 35]   εἴ πως τὰ χρήματα περιποιήσαιντο,  καὶ   κατασβεννύναι τὸ πῦρ, αὐτοὶ
[50, 9]   καὶ ἄλλοι τινές, ἑάλω δὲ  καὶ   κατάσκοπος ὑπὸ τοῦ Καίσαρος Λούκιος
[50, 26]   ἐπήγγειλα· ἐπειδὴ δὲ ὑπεριδὼν αὐτὰ  καὶ   καταφρονήσας οὔτ´ ἀφιέντων αὐτῶν ἡμῶν
[50, 13]   ἐτελεύτησεν) ἔδοξε δ´ οὖν ὡς  καὶ   κατεγνωκὼς τῶν πραγμάτων παρ´ οἷς
[50, 5]   αὐτῷ δυναμένους οὕτω καὶ ἐγοήτευσε  καὶ   κατέδησεν ὥστ´ αὐτὴν καὶ τῶν
[50, 32]   οἱ δὲ ὅτι, εἰ μὴ  καὶ   κατέδυσάν τινας ἐμβαλόντες, οὐκέτ´ ἐξ
[50, 10]   ἐς τὸ Τυχαῖον ἐσπίπτων συνελήφθη  καὶ   κατεσφάγη, κύων τε κύνα ἐν
[50, 10]   τὴν ἅμιλλαν τῶν ἵππων κατειργάσατο  καὶ   κατέφαγε. καὶ πῦρ ἄλλα τε
[50, 32]   τούς τε πλησιάζοντάς σφισι φυλασσομένοις  καὶ   κατέχειν αὐτοὺς ὅτι μάλιστα πειρωμένοις.
[50, 32]   τῆς προθυμίας ποιούμενοι, πολλὰ δὲ  καὶ   κελεύματα παρὰ τῶν ἐκ τῆς
[50, 29]   πυρφόροις βέλεσι καταπιμπράναι· ἄν τε  καὶ   κινηθῆναί πῃ τολμήσωσιν, οὔτ´ ἂν
[50, 22]   οὖν ὑπὲρ ἀμφοτέρων ὁμοίως ἀγωνιούμενοι,  καὶ   κοινὰ τὰ ἀγαθὰ πᾶσι κατακτησόμενοι,
[50, 22]   ἡγεῖσθαι, χρὴ πάντα ταῦτ´ ἐνθυμηθέντας,  καὶ   κοινοὺς μὲν τοὺς κινδύνους κοινὰς
[50, 27]   εἰ μὲν γελοίως πως ὀρχεῖσθαι  καὶ   κορδακίζειν τινὰ ἡμῶν ἐχρῆν, πάντως
[50, 28]   τοιούτους ἀνθρώπους ἀγωνίζεσθαι μέλλομεν, ὧν  καὶ   κρατήσαντες οὐκ εὐδοκιμήσομεν καὶ ἡττηθέντες
[50, 21]   τοῖς δὲ ἄλλως, ἄν γε  καὶ   κρατήσῃ, χρήσηται, ἀλλ´ ἵν´ ἡμᾶς
[50, 20]   οὐκ ἂν ἡμᾶς, ἄν γε  καὶ   κρατήσωσιν, ἐργάσαιντο, πάντας μὲν ὡς
[50, 19]   ἴσα, ἀλλὰ καὶ πολὺ πλείω  καὶ   κρείττω πάντα τὰ ἡμέτερα τῶν
[50, 15]   τὸν Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν. οὐ μέντοι  καὶ   κρύφα, καὶ φανερῶς ὡς
[50, 34]   τε πυρφόρα ἐπ´ αὐτοὺς ἐξετόξευον  καὶ   λαμπάδας ἐκ χειρὸς ἐπηκόντιζον καί
[50, 8]   τῇ τῶν Ῥωμαίων ἱπποδρομίᾳ συνετρίβη,  καὶ   λαμπὰς ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ὑπὲρ
[50, 3]   τινα ἐκ τῶν παρόντων ἤθροισε  καὶ   λεχθέντων ἐφ´ ἑκάτερα πολλῶν τόν
[50, 6]   τε Ἰβηρικὸν καὶ τὸ Ἰλλυρικόν,  καὶ   Λίβυες οἵ τε ἐκ τοῦ
[50, 32]   προσπλέοντάς σφισι πολλοῖς καὶ πυκνοῖς  καὶ   λίθοις καὶ τοξεύμασιν ἔβαλλον, καὶ
[50, 10]   καὶ διεσπάσθη ὑπὸ τῶν περιεστηκότων·  καὶ   λύκος τε ἐς τὸ Τυχαῖον
[50, 27]   μὲν γὰρ πλουτήσειν ἀκινδύνως ἤλπιζον,  καὶ   μάλα ἄσμενοί τινες αὐτῷ συνῆσαν·
[50, 17]   ἡλικίαν ταύτην ἄγω ἐν  καὶ   μάλιστα ἄνθρωποι καὶ τῷ σώματι
[50, 35]   μὲν γὰρ ὑπὸ τοῦ καπνοῦ,  καὶ   μάλιστα οἱ ναῦται, πρὶν καὶ
[50, 3]   ἦσαν. κἀκ τούτου περιοργὴς ἔτι  καὶ   μᾶλλον γενόμενος οὐκ ὤκνησεν οὔτ´
[50, 27]   γὰρ μεμελέτηκεν) ἐπειδὴ δὲ ὅπλων  καὶ   μάχης δεῖ, τί τις ἂν
[50, 34]   ὄντες (οὔτε γὰρ πολλὰ  καὶ   μεγάλα τὰ ἀντλητήρια εἶχον, καὶ
[50, 24]   εἰ τὰ μάλιστα καὶ πολλὴν  καὶ   μεγάλην ἰσχύν, ἀφ´ ἧς ἄν
[50, 24]   ὧν ἔργῳ πεπείραμαι, τὰ πλεῖστα  καὶ   μέγιστα τῶν πολεμικῶν, μᾶλλον δὲ
[50, 17]   τοῦ πολέμου κράτος φερόντων ἐστὶ  καὶ   μέγιστόν γε παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις
[50, 14]   προσδιεφθάρη μετά τε τοῦ Ταρκονδιμότου  καὶ   μετ´ ἄλλων πολλῶν. οὖν
[50, 17]   νικᾶν, καὶ ἐγὼ τοιοῦτος οἷος  καὶ   μετὰ κακῶν στρατιωτῶν κρατεῖν δύνασθαι.
[50, 26]   ἀδελφὴν συνοικίσαι καὶ στρατεύματα χαρίσασθαι·  καὶ   μετὰ τοῦθ´ οὕτως ἐπιεικῶς, οὕτω
[50, 31]   δὲ καὶ Καῖσαρ εἶπε.  καὶ   μετὰ τοῦτο ἐβουλεύσατο μὲν παρεξεῖναι
[50, 3]   οὔτε ἔς τε τὸ βουλευτήριον  καὶ   μετὰ τοῦτο καὶ ἐς ἐκκλησίαν
[50, 2]   τῆς τε πόλεως λάθρᾳ προεξεχώρησαν  καὶ   μετὰ τοῦτο πρὸς τὸν Ἀντώνιον
[50, 31]   καθεῖναι κελεύσας ἀνέσχε χρόνον τινά,  καὶ   μετὰ τοῦτο τὰ κέρατα ἐξαίφνης
[50, 2]   μὲν αὐτόθεν ἐκ τῆς ἕδρας  καὶ   μέτρια ὑπὲρ ἑαυτοῦ διελέχθη, πολλὰ
[50, 34]   καὶ ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων αὐξανόμενον.  καὶ   μέχρι μὲν μέρος τι νεὼς
[50, 26]   ἔπειτα δὲ ἤλπιζον ὅτι εἰ  καὶ   μὴ ἐθελούσιος, ἀλλ´ ἄκων γε
[50, 31]   ὀλίγον ἔξω τῶν στενῶν παραταξαμένων  καὶ   μηδαμῇ προϊόντων, ὥρμησε μὲν ὡς
[50, 33]   ἐπὶ πολὺ τῆς ναυμαχίας οὔσης  καὶ   μηδετέρων ὑπερέχειν πῃ δυναμένων τέλος
[50, 21]   οὐδὲν αὐτῷ συμβόλαιόν ἐστι, ποιήσειεν;  ~καὶ   μὴν εἰ δεῖ τι τοῖς
[50, 16]   καὶ ἀσθενέστερα τῶν ἡμετέρων ἐστί.  καὶ   μὴν καὶ τὰ χρήματα ἐκείνοις
[50, 20]   ἄλλῳ, τῷ γε λιμῷ χειρωσόμεθα.  ~καὶ   μὴν ὅτι οὐχ ὑπὲρ μικρῶν
[50, 2]   τὸ μέλλον ὑπ´ αὐτοῦ γενήσεσθαι,  καὶ   μήτε περιιδεῖν αὐτὸ μήτ´ αὖ
[50, 19]   Καίσαρος, τὰ αὐτὰ ἐκεῖνα ὄντα  καὶ   μήτε πλείω μήτ´ ἀμείνω γεγονότα,
[50, 17]   σώματι καὶ τῇ διανοίᾳ ἀκμάζουσι,  καὶ   μήτε τῇ τῆς νεότητος προπετείᾳ
[50, 29]   ἐμβόλοις αὐτὰς ἀναρρηγνύναι, ἐξέσται δὲ  καὶ   μηχαναῖς πόρρωθεν τιτρώσκειν, ἐξέσται δὲ
[50, 32]   δὲ ἄνωθεν αὐτοὺς καὶ πέτραις  καὶ   μηχανήμασι βαπτίζοντες· καὶ ἠλαττοῦντο αὖ
[50, 27]   παντὶ τούτῳ τῷ χρόνῳ πεπολεμηκὼς  καὶ   μίαν στρατείαν πεποιημένος παμπόλλους μὲν
[50, 32]   οἱ μὲν τοῦ Καίσαρος, ἅτε  καὶ   μικροτέρας καὶ ταχυτέρας τὰς ναῦς
[50, 34]   πως κρατῆσαι, ἐπ´ ἐκεῖνο ὡς  καὶ   μόνον σφίσιν ἐπικουρῆσον κατέφυγε. κἀνταῦθα
[50, 22]   ὄντας, καὶ ὅπλα καὶ χρήματα  καὶ   ναῦς καὶ ἵππους ἔχοντας, τὰ
[50, 12]   τοῦ ἐς αὐτὸν ἐσβάλλοντος γλυκαίνεται)  καὶ   ναύσταθμόν τε ἐν αὐτῷ ἐποιήσατο
[50, 35]   οὔτε γὰρ κολαστήριόν τι ὑπέμειναν,  καὶ   νεκροὶ ὥσπερ ἐν πυρᾷ ταῖς
[50, 33]   παραγγέλσεως ἀλλ´ ὑπὸ δέους ὡς  καὶ   νενικημένους φεύγειν ἐφέσπετό σφισι. γενομένου
[50, 28]   καίτοι πολεμικωτάτους ὁμολογουμένως ὄντας ἐχειρώσασθε,  καὶ   νὴ Δία καὶ πρὸς Σέξτον
[50, 33]   μεγάλοις ὁμοιῶσαι, τείχεσί τισιν  καὶ   νήσοις πολλαῖς καὶ πυκναῖς ἐκ
[50, 25]   πάσης δὲ τῆς θαλάσσης κυριεύοντα,  καὶ   νήσους ὅλας καὶ τῶν ἠπείρων
[50, 8]   τι ἐν τῷ Ἀουεντίνῳ ἑστὸς  καὶ   νίκης ἄγαλμα ἀπὸ τῆς τοῦ
[50, 11]   χειμάζοντες, οὔτε τινὰ ἄσκησιν ἐπεποίηντο  καὶ   νόσῳ αὐτομολίαις τε ἠλάττωντο· καὶ
[50, 21]   ὥσθ´ ὁπότε ἐμέ, ὃν μηδέπω  καὶ   νῦν πολέμιον ἔχειν προσποιεῖται, τοιαῦτα
[50, 11]   καὶ νόσῳ αὐτομολίαις τε ἠλάττωντο·  καὶ   Ἀγρίππας τήν τε Μεθώνην
[50, 10]   ἐχόμενον ἔτος τε Καῖσαρ  καὶ   Ἀντώνιος προαποδεδειγμένοι τότε ὅτε
[50, 7]   ~οὗτοί τε οὖν οὕτως ἔρρωντο,  καὶ   Ἀντώνιος τοῦτο μὲν ἀντώμοσε
[50, 1]   ὡς τε Σέξτος ἀπωλώλει  καὶ   Ἀρμένιος ἑαλώκει τά τε
[50, 13]   ἐπιτρέψας. καὶ τέλος φοβηθεὶς μὴ  καὶ   Δέλλιος Κύιντος
[50, 1]   ἐκεῖνοι φανερῶς ἐπ´ ἀλλήλους ἐτράποντο  καὶ   δῆμος ἀκριβῶς ἐδουλώθη. αἰτίαι
[50, 13]   βασιλέα Παφλαγονίας προσεποιήσαντο, κἀν τούτῳ  καὶ   Δομίτιος Γναῖος ἀχθεσθείς
[50, 31]   πάντα αὐτὰ ἀφελώμεθα. ~τοιαῦτα δὲ  καὶ   Καῖσαρ εἶπε. καὶ μετὰ
[50, 1]   ἀπεκέκριτο, ἀλλ´ τε Ἀντώνιος  καὶ   Καῖσαρ ἐξ ἴσου ἔτι
[50, 7]   ἕκαστα καὶ σφετερίζεσθαι ἐπειρᾶτο. ὅθενπερ  καὶ   Καῖσαρ τά τε ἄλλα
[50, 7]   κατὰ σχολὴν τὰ πράγματα καταστήσηται.  καὶ   μέν, εἰ καὶ τὰ
[50, 1]   τε προσπολεμήσαντα τῷ Καίσαρι ἡσύχαζε  καὶ   Πάρθος οὐδὲν παρεκίνει, καὶ
[50, 3]   ἄλλοι τε καὶ Τίτιος  καὶ   Πλάγκος, καίπερ ἀνὰ πρώτους
[50, 2]   τε Δομίτιος Γναῖος  καὶ   Σόσσιος Γάιος, ἀμφότεροι
[50, 28]   ἐκεῖνος Ἀσιατικός, οἶδε δὲ  καὶ   Σύλλας εὐτυχής,
[50, 3]   τὸν Καίσαρα ἐλθόντες ἄλλοι τε  καὶ   Τίτιος καὶ Πλάγκος,
[50, 13]   ὡς οὖν ταῦτά τε συνέβη,  καὶ   Τίτιος Μᾶρκος
[50, 20]   ὑμῶν ἄλλου τινὸς φείσαιτο;  καὶ   γε τοιοῦτος ἐς ἐμὲ
[50, 8]   μέγας ὥστε καὶ ἐς πέντε  καὶ   ὀγδοήκοντα πόδας ἐξικνεῖσθαι, αἰφνίδιον ἀνεφάνη
[50, 6]   τε Ἑλλὰς καὶ Μακεδονία,  καὶ   οἱ Αἰγύπτιοι οἵ τε Κυρηναῖοι
[50, 35]   τε σκάφη τὸ πῦρ συνῄρει,  καὶ   οἱ ἄνθρωποι οὐδὲ ἑαυτοῖς ἔτι
[50, 6]   προσοικοῦντές σφισιν, οἵ τε βασιλῆς  καὶ   οἱ δυνάσται πάντες ὡς εἰπεῖν
[50, 10]   τοῖς ὅπλοις καταδαμασθῆναι. ἀφ´ οὗπερ  καὶ   οἱ ἐλεύθεροι οἵ τι χωρίον
[50, 32]   τοῖς μὲν οἵ τε κυβερνῆται  καὶ   οἱ ἐρέται μάλιστα, τοῖς δὲ
[50, 33]   ἐφέσπετό σφισι. γενομένου δὲ τούτου  καὶ   οἱ λοιποὶ στρατιῶται καὶ ἠθύμησαν
[50, 8]   (δίχα γὰρ γενόμενοι μηδενὸς κελεύσαντος,  καὶ   οἱ μὲν Ἀντωνιείους οἱ δὲ
[50, 13]   τὸν Ἀντώνιον πρὸς ἐκεῖνα ἀπαγάγῃ.  καὶ   οἱ μὲν ταῦτ´ ἔπραττον, Ἀγρίππας
[50, 6]   τε Κυρηναῖοι μετὰ τῶν περιχώρων,  καὶ   οἱ νησιῶται οἱ προσοικοῦντές σφισιν,
[50, 22]   προσφέρεται. ~ὥσπερ οὖν καὶ ἐγὼ  καὶ   οἱ συνόντες μοι Ῥωμαῖοι τόν
[50, 6]   πλὴν τῶν περὶ τὴν Κυρήνην  καὶ   οἱ τοῦ Βογούου τοῦ τε
[50, 20]   ἔφυγον ἄντικρυς ἐκ τῆς πόλεως  καὶ   οἱ ὕπατοι καὶ ἄλλοι τινές,
[50, 17]   χρὴ προστάσσειν, τοῦτο δ´ ὅσα  καὶ   οἷα χρὴ πειθαρχοῦντα πράττειν, μεμάθηκα.
[50, 17]   ὧν τοῦτο μὲν ὅσα τε  καὶ   οἷα χρὴ προστάσσειν, τοῦτο δ´
[50, 16]   που καὶ αὐτοὶ ὅσον μὲν  καὶ   οἷον ναυτικὸν ἔχομεν, ὅσους δὲ
[50, 16]   οἷον ναυτικὸν ἔχομεν, ὅσους δὲ  καὶ   οἵους ὁπλίτας ἱππέας σφενδονήτας πελταστὰς
[50, 30]   μετ´ αὐτῶν διαφύγωσιν. ὡς οὖν  καὶ   ὁμολογοῦντας αὐτοὺς ἀσθενεστέρους ἡμῶν εἶναι,
[50, 33]   χρῷ ἐμαχέσαντο, ὥστε καὶ ποικιλώτατον  καὶ   ὀξύτατον ἀπ´ ἀμφοτέρων ὁμοίως τὸν
[50, 22]   δὲ τοσούτους καὶ τοιούτους ὄντας,  καὶ   ὅπλα καὶ χρήματα καὶ ναῦς
[50, 23]   δὲ καὶ τοξότας καὶ σφενδονήτας  καὶ   ὁπλίτας ἀνεβιβάσατο· ἐπειδὴ γὰρ τῷ
[50, 25]   οὐκ ἂν θρηνήσειε καὶ ἀκούων  καὶ   ὁρῶν αὐτὸν τὸν Ἀντώνιον τὸν
[50, 14]   οὖν Ἀντώνιος διά τε τοῦτο,  καὶ   ὅτι καὶ αὐτὸς ἐπανελθὼν ἱππομαχίᾳ
[50, 18]   τε ἀρρωστότατος τῷ σώματί ἐστι,  καὶ   ὅτι οὐδεμίαν πώποτε ἐπιφανῆ μάχην
[50, 13]   ἐγκειμένου, τόν τε πορθμὸν ἐπιδιέβη  καὶ   οὐ πόρρω αὐτοῦ ἐστρατοπεδεύσατο, κἀκ
[50, 10]   ἐμπρήσεις ὑπ´ αὐτῶν πολλαὶ ἐγένοντο,  καὶ   οὐ πρότερόν γε κατέστησαν πρὶν
[50, 13]   οὖν Καῖσαρ αὐτὸς μὲν ἡσύχαζε  καὶ   οὐδένα ἔτι κίνδυνον αὐθαίρετον ἀνῃρεῖτο,
[50, 9]   μετὰ παντὸς τοῦ ναυτικοῦ ἀφῖχθαι,  καὶ   οὐκέτι περαιτέρω προεχώρησεν, ἀλλ´ ἐς
[50, 8]   τοῦ Γενίου τοῦ δήμου ἱδρύθη  καὶ   οὔτε ἑάλω οὔτ´ ἐξανέστη πλὴν
[50, 22]   καὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτοῦ συνίεμεν,  καὶ   οὔτε προϊέμεθα ὑμᾶς οὔτ´ αὖ
[50, 32]   χεῖράς οἱ καὶ ἄκων ἦλθε.  ~καὶ   οὕτω συμπεσόντες ἐναυμάχησαν, πολλὰ μὲν
[50, 33]   ἄλλοις τοῖς ὑπηκόοις σημεῖον ἦρε.  καὶ   οὕτω τά τε ἱστία αὐτῶν
[50, 19]   αὐτοῦ τοῦ Σέξτου ἐνικήθη, ἀντιλογίσασθαι·  καὶ   οὕτως οὐχ ὅπως ἴσα πρὸς
[50, 7]   ἤλπιζε· χρυσίον γὰρ ὡς ἑκασταχόσε,  καὶ   οὐχ ἥκιστα ἔς τε τὴν
[50, 17]   τοιαύτῃ μὲν φύσει τοιαύτῃ δὲ  καὶ   παιδείᾳ κέχρημαι ὥστε καὶ γνῶναι
[50, 35]   τὴν θάλασσαν ἐκπηδῶντες ἀπεπνίγοντο  καὶ   παιόμενοι ὑπὸ τῶν ἐναντίων ἐβαπτίζοντο
[50, 32]   διὰ βραχέος ἐργασάμενοι πρὸς ἄλλους  καὶ   πάλιν μάλα ἄλλους ἐχώρουν, ὅπως
[50, 19]   ναυσίν, αἷς κράτιστοί τε ἐσμὲν  καὶ   παμπληθὲς αὐτῶν περίεσμεν, ἵν´ ἐν
[50, 31]   τοῦ Ἀντωνίου ναυτικὸν μόνον ἐσέπεσε  καὶ   πᾶν αὐτὸ συνετάραξε, τούτου μὲν
[50, 28]   Ταυρίσκους καὶ Ἰάπυδας καὶ Δελμάτας  καὶ   Παννονίους προθυμότατα αὐτοὶ ὑμεῖς οἱ
[50, 21]   ἐπήγγελκε, καίτοι καὶ πολεμῶν μοι  καὶ   πάντα οὐχ ὅπως τὰ τοῦ
[50, 33]   ἠπείρου καὶ ἐρύματός τινος ἐπειρῶντο,  καὶ   πάντα τὰ ἐς τοῦτο φέροντα
[50, 27]   ἀντ´ ἐκείνων αὐτὸς ἐθελοντὴς ἀνθείλετο,  καὶ   πάντα τὰ πάτρια σεμνολογήματα ἀπορρίψας
[50, 28]   καὶ γῆς ἐρήμου πολλάκις ἐμαχέσασθε,  καὶ   πάντας αὐτοὺς καίτοι πολεμικωτάτους ὁμολογουμένως
[50, 16]   περιουσίας παρεσκευασμένα οὔτε λελύπηκέ τινα  καὶ   πάντας ἡμᾶς ὠφελήσει. ~πρὸς δὲ
[50, 31]   πεζοὺς ἐπὶ τὰς ναῦς ἐπιβιβάσας,  καὶ   πάντας τοὺς ἑταίρους ἐς ὑπηρετικὰ
[50, 30]   ὅσον οὐκ ἠλαττώθημεν αὐτῶν, ἀλλὰ  καὶ   πανταχοῦ κρείττους ἐγενόμεθα; ὥστε μὴ
[50, 27]   μεθίστανται. νομίζω δὲ ἔγωγε ὅτι  καὶ   πάντες οἱ πολῖται ἡμῶν τοῦτο
[50, 16]   καὶ παρὰ τῶν συμμάχων ἐξειλεγμένον·  καὶ   παντὸς εἴδους μάχης, ὅσα γε
[50, 29]   πολιορκηθῆναι παρεσκευάδαται, ἐπεὶ τοῦτό γε  καὶ   πάνυ πρὸς ἡμῶν ἂν εἴη,
[50, 16]   παντὸς εἴδους μάχης, ὅσα γε  καὶ   παρ´ ἡμῖν νομίζεται, ἐπὶ τοσοῦτον
[50, 1]   καὶ αὐτὸς τῶν λαφύρων ἀπῄτει,  καὶ   παρὰ πάντα ἐπέφερεν αὐτῷ τήν
[50, 23]   διάνοιάν σφων παρά τε ἄλλων  καὶ   παρὰ τοῦ Δελλίου συνήγαγε καὶ
[50, 8]   καὶ ποικίλα ἐθρυλεῖτο, πολλὰ δὲ  καὶ   παρὰ τῶν θεῶν καὶ ἐναργῆ
[50, 16]   ἄνθος καὶ παρὰ τῶν ὑπηκόων  καὶ   παρὰ τῶν συμμάχων ἐξειλεγμένον· καὶ
[50, 16]   πᾶν τι περ ἄνθος  καὶ   παρὰ τῶν ὑπηκόων καὶ παρὰ
[50, 11]   μὲν χειμῶνα κατασκοπαῖς τε χρώμενοι  καὶ   παραλυποῦντες ἀλλήλους διετέλεσαν (ὁ γὰρ
[50, 14]   τὸ πλῆθός σφων προϊδὼν φύγῃ,  καὶ   παραχρῆμα τῇ πρώτῃ προσβολῇ τρεψάμενος
[50, 22]   χείρονα ἀντὶ τῶν ἀμεινόνων ἑλέσθαι,  καὶ   παρὸν καὶ ἐκείνοις τὴν ἐλευθερίαν
[50, 13]   αὐτῇ σκάφη αἰφνιδίως ἐπεσπλεύσας ἔλαβε,  καὶ   Πάτρας εἷλε Κύιντον Νασίδιον ναυμαχίᾳ
[50, 10]   τε τῇ Ἰταλίᾳ αὐτῶν οὖσι  καὶ   πέντε μυριάδων οὐσίαν καὶ
[50, 30]   ὁπότε πολλάκις ἤδη πειραθέντες σφῶν,  καὶ   περὶ Λευκάδα καὶ ἐνταῦθα πρῴην,
[50, 32]   σφισι τῶν σκαφῶν ἐβαπτίζοντο,  καὶ   περὶ τὸ μὴ παθεῖν τοῦτο
[50, 10]   τὸν τοῦ προτέρου Καίσαρος ἀνείλετο  καὶ   περιέθετο, καὶ διεσπάσθη ὑπὸ τῶν
[50, 32]   συναράσσοντες, οἱ δὲ ἄνωθεν αὐτοὺς  καὶ   πέτραις καὶ μηχανήμασι βαπτίζοντες· καὶ
[50, 2]   ~ταῦτά τε οὖν ἀλλήλοις ἀντενεκάλουν  καί   πῃ καὶ ἀνταπελογοῦντο, τὰ μὲν
[50, 34]   καί τινας καὶ χυτρίδας ἀνθράκων  καὶ   πίττης πλήρεις πόρρωθεν μηχαναῖς ἐπερρίπτουν·
[50, 12]   ἱερόν, ἐν χωρίῳ ὁμαλῷ μὲν  καὶ   πλατεῖ, ἐμμαχέσασθαι δὲ ἐνστρατοπεδεύσασθαι
[50, 10]   καὶ πέντε μυριάδων οὐσίαν  καὶ   πλείω κεκτημένοις τὸ ὄγδοον αὐτῆς
[50, 23]   αὐτὰ πύργους τε ὑψηλοὺς ἐπικατεσκεύασε  καὶ   πλῆθος ἀνθρώπων ἐπανεβίβασεν, ὥστε καθάπερ
[50, 35]   καὶ μάλιστα οἱ ναῦται, πρὶν  καὶ   πλησιάσαι σφίσι τὴν φλόγα ἐφθείροντο,
[50, 18]   σφισι προσμῖξαι; εἰ δὲ δὴ  καὶ   πλησιάσειέ τις, πῶς μὲν ἂν
[50, 8]   πολλὰ μὲν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων  καὶ   ποικίλα ἐθρυλεῖτο, πολλὰ δὲ καὶ
[50, 33]   καὶ ἐν χρῷ ἐμαχέσαντο, ὥστε  καὶ   ποικιλώτατον καὶ ὀξύτατον ἀπ´ ἀμφοτέρων
[50, 21]   οὐδὲν αὐτῷ τοιοῦτον ἐπήγγελκε, καίτοι  καὶ   πολεμῶν μοι καὶ πάντα οὐχ
[50, 8]   τῆς Αἴτνης πλεῖστόν τε ἐρρύη  καὶ   πόλεσι καὶ χώραις ἐλυμήνατο. ταῦτ´
[50, 26]   ἔπραττεν εἶναι, τοῦτον δέ, ἅτε  καὶ   πολίτην, ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι. ἔπειτα δὲ
[50, 8]   ὀγδοήκοντα πόδας ἐξικνεῖσθαι, αἰφνίδιον ἀνεφάνη  καὶ   πολλὰ κακώσας ἐκεραυνώθη. ταῦτα μὲν
[50, 17]   δεῦρο ἀεὶ ἐν αὐτοῖς ἐξήτασμαι,  καὶ   πολλὰ μὲν ἤρχθην πολλὰ δὲ
[50, 24]   καὶ γὰρ εἰ τὰ μάλιστα  καὶ   πολλὴν καὶ μεγάλην ἰσχύν, ἀφ´
[50, 19]   ὅπως ἴσα πρὸς ἴσα, ἀλλὰ  καὶ   πολὺ πλείω καὶ κρείττω πάντα
[50, 11]   ὁρμοῦσιν ἐπιθησόμενος, χειμῶνι δὲ περιπεσὼν  καὶ   πονηθεὶς ἀνεχώρησε) τοῦ δὲ δὴ
[50, 11]   σύμμικτοι ἐκ παντοδαπῶν ἐθνῶν ὄντες  καὶ   πόρρω ἀπ´ αὐτοῦ χειμάζοντες, οὔτε
[50, 27]   γυναικείως θρυπτόμενον ἀνδρῶδές τι φρονῆσαι  καὶ   πρᾶξαι, διὰ τὸ πᾶσαν ἀνάγκην
[50, 24]   καὶ τὰ εὐσεβέστερα καὶ φρονοῦσι  καὶ   πράττουσι κατορθούμενα, τοῦτό που καὶ
[50, 20]   δεδασμολογηκότες; φιλανθρωπεύσονταί τι νικήσαντες οἱ  καὶ   πρὶν κρατῆσαι τί πεποιηκότες; καὶ
[50, 12]   δ´ Ἄκτιον Ἀπόλλωνος ἱερόν ἐστι,  καὶ   πρὸ τοῦ στόματος τοῦ πορθμοῦ
[50, 28]   πρὸς Σέξτον ὑπὲρ Σικελίας μόνης  καὶ   πρὸς αὐτὸν τοῦτον τὸν Ἀντώνιον
[50, 28]   ὄντας ἐχειρώσασθε, καὶ νὴ Δία  καὶ   πρὸς Σέξτον ὑπὲρ Σικελίας μόνης
[50, 30]   ἐν τοῖς πρώτοις ἀγῶσι σφαλῇ,  καὶ   πρὸς τὰ λοιπὰ ἀθυμότερον γίγνεται·
[50, 11]   ἔν τε τῇ Ἰταλίᾳ  καὶ   πρὸς τῇ Ῥώμῃ ποιήσασθαι, πάντας
[50, 33]   ἅτε καὶ ἄνευ ἱστίων ὄντες  καὶ   πρὸς τὴν ναυμαχίαν μόνην παρεσκευασμένοι,
[50, 4]   τοῖς τε γὰρ ἀναγνωσθεῖσιν ἐκπλαγέντες,  καὶ   πρὸς τὴν τοῦ Καίσαρος ὑποψίαν
[50, 4]   ἐν χερσὶν ὄντος αὐτοῦ μετημπίσχοντο,  καὶ   πρὸς τὸ Ἐνυεῖον ἐλθόντες πάντα
[50, 11]   πόλεμον καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι  καὶ   πρὸς τοῖς ἐκείνου μᾶλλον
[50, 28]   γυναῖκα πᾶσι τοῖς ὑμετέροις ἐπιβουλεύουσαν,  καὶ   πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς τὸν
[50, 4]   πρὸς τὴν Κλεοπάτραν, ἔργῳ δὲ  καὶ   πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἔτεινεν· ~οὕτω
[50, 26]   τρόπον πρός τε τὴν Κλεοπάτραν  καὶ   πρὸς τὸν Ἀντώνιον προσφέρεσθαι· ἐκείνην
[50, 3]   παρὰ τοῦ Ἀντωνίου αὖ φυγόντες  καὶ   πρὸς τὸν Καίσαρα ἐλθόντες ἄλλοι
[50, 28]   ὑμέτερα τοῖς ἐκείνης παισὶ διαδεδωκότα,  καὶ   πρὸς τοὺς καλοὺς αὐτῶν ἑταίρους
[50, 33]   στρατιῶται καὶ ἠθύμησαν καὶ ἐταράχθησαν,  καὶ   προσαποδρᾶναι καὶ αὐτοὶ τρόπον τινὰ
[50, 14]   οὐδὲν τῆς νίκης ἀπώνητο, ἀλλὰ  καὶ   προσδιεφθάρη μετά τε τοῦ Ταρκονδιμότου
[50, 18]   τοξοτῶν καὶ σφενδονητῶν τοσούτων ἐπιπλεόντων,  καὶ   προσέτι καὶ ἀπὸ τῶν πύργων
[50, 8]   δὲ καὶ ὑπὸ πυρὸς ἐφθάρη,  καὶ   προσέτι καὶ ἐκ τῆς Αἴτνης
[50, 16]   ἄλλως εὐνοϊκῶς σφας αὐτοῖς ἔχειν  καὶ   προσέτι καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ
[50, 3]   οὕτως ὑπὸ τῶν ὑπάτων ἐπέπρακτο,  καὶ   προσέτι καὶ ἐν τῇ ἀπουσίᾳ
[50, 31]   ἀνέστρεψαν, ἀλλὰ κατὰ χώραν ἔμενον  καὶ   προσέτι καὶ ἰσχυρῶς τῇ συντάξει
[50, 20]   τὸν Λέπιδον, μήτε τι ἀδικήσαντα  καὶ   προσέτι καὶ συμμαχήσαντα αὐτοῖς, τῆς
[50, 20]   πάντας τοὺς ἐν τῇ Ἰταλίᾳ  καὶ   προσέτι καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς
[50, 17]   ἑκατέρου ἔχοντες ἔρρωνται τὰ μάλιστα·  καὶ   προσέτι τοιαύτῃ μὲν φύσει τοιαύτῃ
[50, 34]   ὅσον οὐκ ὠφελοῦντό τι, ἀλλὰ  καὶ   προσπαρώξυνον αὐτό· γὰρ ἅλμη
[50, 27]   ἡμῶν τοῦτο ποιήσουσιν, ὥσπερ ποτὲ  καὶ   πρότερον, ὅτε ἐκ τοῦ Βρεντεσίου
[50, 9]   ποιησόμενος, ἐλθὼν δὲ ἐς Κέρκυραν,  καὶ   πυθόμενος τὰς ναῦς τὰς πρόπλους
[50, 33]   τισιν καὶ νήσοις πολλαῖς  καὶ   πυκναῖς ἐκ θαλάσσης πολιορκουμέναις. οὕτως
[50, 31]   αὐτῶν ἀναχθέντων τε ὑπὸ σάλπιγγος,  καὶ   πυκναῖς ταῖς ναυσὶν ὀλίγον ἔξω
[50, 32]   τούς τε προσπλέοντάς σφισι πολλοῖς  καὶ   πυκνοῖς καὶ λίθοις καὶ τοξεύμασιν
[50, 10]   τῶν ἵππων κατειργάσατο καὶ κατέφαγε.  καὶ   πῦρ ἄλλα τε οὐκ ὀλίγα
[50, 29]   μηχαναῖς πόρρωθεν τιτρώσκειν, ἐξέσται δὲ  καὶ   πυρφόροις βέλεσι καταπιμπράναι· ἄν τε
[50, 27]   μηδὲ δείσῃ τις αὐτὸν ὡς  καὶ   ῥοπὴν τῷ πολέμῳ παρέξοντα. ἦν
[50, 25]   τούς τε παῖδας αὐτῆς Ἥλιον  καὶ   Σελήνην ὀνομάζοντα, καὶ τὸ τελευταῖον
[50, 6]   τε Βόκχου γεγονότες, Σαρδώ τε  καὶ   Σικελία καὶ αἱ ἄλλαι νῆσοι
[50, 1]   ἐδουλώθη. αἰτίαι δὲ τοῦ πολέμου  καὶ   σκήψεις αἵδε αὐτοῖς ἐγένοντο. Ἀντώνιος
[50, 26]   καὶ τὴν ἐμαυτοῦ ἀδελφὴν συνοικίσαι  καὶ   στρατεύματα χαρίσασθαι· καὶ μετὰ τοῦθ´
[50, 17]   εἶναι πεπίστευται, λέγω δὲ τὸ  καὶ   στρατηγοῦ τινος ἀρίστου τοὺς καλῶς
[50, 1]   ἔλεγε) καὶ τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας  καὶ   συλλαβὼν καὶ δήσας πολλὴν τῷ
[50, 20]   μήτε τι ἀδικήσαντα καὶ προσέτι  καὶ   συμμαχήσαντα αὐτοῖς, τῆς τε ἡγεμονίας
[50, 28]   ἐθελήσουσιν. ~ἀλλ´ ἐρεῖ τις ὅτι  καὶ   συμμάχους πολλοὺς καὶ χρήματα πολλὰ
[50, 11]   (οἵ τε γὰρ τριηρῖται, ἅτε  καὶ   σύμμικτοι ἐκ παντοδαπῶν ἐθνῶν ὄντες
[50, 2]   Δομίτιος οὐδὲν φανερῶς, ὥς γε  καὶ   συμφορῶν πολλῶν πεπειραμένος, ἐνεόχμωσεν·
[50, 3]   ἑαυτοῦ ἔν τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ  καὶ   σὺν ἐκείνῃ ταφῆναι ἐκεκελεύκει. ~δι´
[50, 22]   δὲ καὶ τὰς ἐλπίδας ποιησαμένους,  καὶ   συνάρασθαι τὰ πράγματα παντοίως καὶ
[50, 20]   οὐκ οἶδεν ὅτι κοινωνὸς ἐγὼ  καὶ   συνάρχων τοῦ Καίσαρος ἀποδειχθείς, καὶ
[50, 5]   κοινῷ ἑωρᾶτο. συνεγράφετό τε αὐτῇ  καὶ   συνεπλάττετο, αὐτὸς μὲν Ὄσιρις καὶ
[50, 5]   συνδιετίθει, τάς τε δίκας συνεξήταζε,  καὶ   συνίππευε καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν,
[50, 32]   φθῆναι, καὶ τρώσαντές τινα  καὶ   συνταράξαντες μόνον ὥστε τὴν κάθεξιν
[50, 22]   καὶ συνάρασθαι τὰ πράγματα παντοίως  καὶ   συσπουδάσαι προθύμως, θέντας παρ´ ἄλληλα
[50, 8]   αἰωρηθεῖσα ἐς τὸν αἰθέρα ἀνέδραμε.  καὶ   συχνὰ μὲν ὑπὸ χειμῶνος ἐπόνησεν,
[50, 3]   τῇ Κλεοπάτρᾳ τι ἀχθεσθέντες, ηὐτομόλησαν.  καί   σφας Καῖσαρ ἀσμενέστατα δεξάμενος
[50, 23]   αὐτομολήσαντες, παμπληθεῖς δὲ καὶ τοξότας  καὶ   σφενδονήτας καὶ ὁπλίτας ἀνεβιβάσατο· ἐπειδὴ
[50, 18]   ἐπέσχε. ποῦ δὴ καὶ τοξοτῶν  καὶ   σφενδονητῶν τοσούτων ἐπιπλεόντων, καὶ προσέτι
[50, 7]   ἐσπέμπων διεκίνει τε ὡς ἕκαστα  καὶ   σφετερίζεσθαι ἐπειρᾶτο. ὅθενπερ καὶ
[50, 2]   τοῦτο πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀπῆλθον,  καί   σφισι καὶ τῶν ἄλλων βουλευτῶν
[50, 27]   ἐξὸν αὐτοῖς ἀδεῶς σὺν ἡμῖν  καὶ   σώζεσθαι καὶ εὐδαιμονεῖν, οὐκ ἐθελήσουσιν.
[50, 30]   ὁμολογοῦντας αὐτοὺς ἀσθενεστέρους ἡμῶν εἶναι,  καὶ   τὰ ἆθλα τῆς νίκης ἐν
[50, 2]   τε ἐγκλήματα δικαιότατα ποιεῖσθαι δόξωσι  καὶ   τὰ ἀλλήλων ἅμα κατασκοπῶσι· κἀν
[50, 3]   πρώτους τε ὑπ´ αὐτοῦ τιμώμενοι  καὶ   τὰ ἀπόρρητα αὐτοῦ πάντα εἰδότες.
[50, 30]   ἀλλ´ ὡς ἐς φυγὴν ποιεῖσθαι.  καὶ   τά γε ἄριστα καὶ τιμιώτατα
[50, 13]   τότε μὲν τήν τε Λευκάδα  καὶ   τὰ ἐν αὐτῇ σκάφη αἰφνιδίως
[50, 3]   ἔπραττε καὶ ἐνενόει,  καὶ   τὰ ἐν ταῖς διαθήκαις αὐτοῦ
[50, 6]   τῇ ἠπείρῳ τῶν Ῥωμαίων ἀκούοντα  καὶ   τὰ ἐν τῇ Θρᾴκῃ,
[50, 33]   οἱ δὲ τούς τε πύργους  καὶ   τὰ ἔπιπλα ἐς τὴν θάλασσαν
[50, 14]   τοῦ στρατοῦ ηὐλίζετο. καὶ ἐπειδὴ  καὶ   τὰ ἐπιτήδεια αὐτόν, ἅτε καὶ
[50, 24]   πραγμάτων, τοῖς τά τε δικαιότερα  καὶ   τὰ εὐσεβέστερα καὶ φρονοῦσι καὶ
[50, 24]   ἰσχύν, ἀφ´ ἧς ἄν τις  καὶ   τὰ ἧττον δίκαια προελόμενος κρατήσειν
[50, 23]   ὀλίγας, τετρήρεις δὲ καὶ δεκήρεις  καὶ   τὰ λοιπὰ τὰ διὰ μέσου
[50, 1]   τά τε πλείω σφῶν διειληχότες,  καὶ   τὰ λοιπὰ τῷ μὲν λόγῳ
[50, 5]   Ἶσις λέγοντες εἶναι. ἐξ οὗπερ  καὶ   τὰ μάλιστα ἔκφρων ὑπ´ αὐτῆς
[50, 34]   δόρασι τοῖς μακροῖς τότε δὴ  καὶ   τὰ μάλιστα ἐχρῶντο, ὅπως τινὰ
[50, 7]   καταστήσηται. καὶ μέν, εἰ  καὶ   τὰ μάλιστα μὴ ἔμελλεν αὐτὸ
[50, 34]   αὐτῷ καὶ ἐς αὐτὸ ἐσεπήδων,  καὶ   τὰ μὲν ἀπέκοπτον τὰ δὲ
[50, 24]   χεῖρον ἀληθέστερον εἰπεῖν ἔχοι;  καὶ   τὰ μὲν ἑρπετὰ καὶ τἆλλα
[50, 12]   τείνει, καὶ ἔστι καὶ αὐτὸς  καὶ   τὰ πρὸ αὐτοῦ πάντα καὶ
[50, 21]   ὅπως τὰ τοῦ κεκρατηκότος ἀλλὰ  καὶ   τὰ τοῦ πεφονευκότος με ἤδη
[50, 7]   τοῖς πλήθεσιν ἰσχυρότερα ἑώρα ὄντα,  καὶ   τὰ τῶν ἐναντίων ἀσθενώσειν δωροδοκίαις
[50, 16]   τῶν ἡμετέρων ἐστί. καὶ μὴν  καὶ   τὰ χρήματα ἐκείνοις μὲν ὀλίγα
[50, 33]   τοῖς τε κοντοῖς σφᾶς διεωθοῦντο  καὶ   ταῖς ἀξίναις ἔκοπτον, πέτρους τε
[50, 13]   τοῦ στρατοπέδου σφῶν συνεχῶς προπαρατάσσοντος  καὶ   ταῖς ναυσὶ πολλάκις σφίσιν ἐπιπλέοντος,
[50, 24]   ἔχοι; καὶ τὰ μὲν ἑρπετὰ  καὶ   τἆλλα θηρία ὥσπερ τινὰς θεοὺς
[50, 4]   οὖν ταῦτα ἀγανακτήσαντες ἐπίστευσαν ὅτι  καὶ   τἆλλα τὰ θρυλούμενα ἀληθῆ εἴη,
[50, 10]   αὐτῆς συντελέσαι ἐκελεύσθη, κἀκ τούτου  καὶ   ταραχαὶ καὶ φόνοι καὶ ἐμπρήσεις
[50, 32]   διὰ τὸ τούς τε ἐπίπλους  καὶ   τὰς ἀνακρούσεις ἐπ´ αὐτοῖς εἶναι,
[50, 12]   ὥστε σφίσι καὶ τοὺς ἔκπλους  καὶ   τὰς ἀναχωρήσεις ἀσφαλεῖς εἶναι· αὐτοί
[50, 22]   μὲν τοὺς κινδύνους κοινὰς δὲ  καὶ   τὰς ἐλπίδας ποιησαμένους, καὶ συνάρασθαι
[50, 31]   ἐπεπύκνωντο, ἐν ἀπόρῳ τε ἔσχετο,  καὶ   τὰς κώπας ἐς τὸ ὕδωρ
[50, 32]   τοὺς ταρσοὺς τῶν νεῶν ὑποπίπτοντες  καὶ   τὰς κώπας συναράσσοντες, οἱ δὲ
[50, 33]   τῶν νεῶν πάντα πέριξ ἐκακούργουν  καὶ   τὰς κώπας συνέθραυον τά τε
[50, 5]   τὴν ἀγορὰν μετ´ αὐτοῦ ἐσεφοίτα,  καὶ   τὰς πανηγύρεις οἱ συνδιετίθει, τάς
[50, 4]   Κλεοπάτρᾳ τὸν πόλεμον ἄντικρυς ἐπήγγειλαν,  καὶ   τάς τε χλαμύδας ὡς καὶ
[50, 30]   κἂν ἀκεραίων σφῶν ὄντων κρατῆσαι.  καὶ   ταῦθ´ οὕτω καὶ αὐτοὶ ἐκεῖνοι
[50, 16]   τὰ χρήματα ἐκείνοις μὲν ὀλίγα  καὶ   ταῦτα ἐκ συντελείας βιαίου πεπορισμένα
[50, 32]   τοῦ Καίσαρος, ἅτε καὶ μικροτέρας  καὶ   ταχυτέρας τὰς ναῦς ἔχοντες, ῥοθίῳ
[50, 12]   ἱδρύθη. καὶ αὐτό τε ἐκρατύνατο  καὶ   τείχη ἀπ´ αὐτοῦ ἐς τὸν
[50, 8]   ὡς εἰπεῖν τοὺς ἁγιωτάτους ἐπέπτετο,  καὶ   τέλος, ἐπειδὴ πανταχόθεν ἀπηλαύνετο, ἐπί
[50, 13]   Ποστούμιον βουλευτὴν διασπάσασθαί τισιν ἐπιτρέψας.  καὶ   τέλος φοβηθεὶς μὴ καὶ
[50, 33]   τε ἐπὶ πολὺ μετεώρῳ ἀγωνίᾳ  καὶ   τῇ ἀεὶ ἐφ´ ἑκάτερα περιδεεῖ
[50, 18]   ἐλλείπουσιν ὅσον τῇ τε ἡλικίᾳ  καὶ   τῇ ἀπειρίᾳ τοῦ στρατηγοῦντος αὐτῶν.
[50, 17]   μάλιστα ἄνθρωποι καὶ τῷ σώματι  καὶ   τῇ διανοίᾳ ἀκμάζουσι, καὶ μήτε
[50, 3]   προσκρούσαντές τι αὐτῷ ἐκεῖνοι,  καὶ   τῇ Κλεοπάτρᾳ τι ἀχθεσθέντες, ηὐτομόλησαν.
[50, 27]   ἡμῶν; ἀλλὰ πολεμεῖ καὶ ἐκείνοις  καὶ   τῇ πατρίδι. τὴν πιστότητα τὴν
[50, 30]   γὰρ ἴστε τοῦθ´, ὅτι ἂν  καὶ   τήμερον αὐτοὺς νικήσωμεν, οὐδὲν ἔτι
[50, 1]   δὲ ἐκείνῳ ὅτι ἄλλα τε  καὶ   τὴν Αἴγυπτον μὴ λαχὼν εἶχε,
[50, 4]   ὑπατείαν αὐτόν, ἐς ἣν προεκεχειροτόνητο,  καὶ   τὴν ἄλλην ἐξουσίαν πᾶσαν ἀφείλοντο·
[50, 23]   καὶ εὐτρεπίζετο, μαθὼν δὲ δὴ  καὶ   τὴν διάνοιάν σφων παρά τε
[50, 26]   καὶ τῆς ἡμετέρας ἡγεμονίας μεταδοῦναι  καὶ   τὴν ἐμαυτοῦ ἀδελφὴν συνοικίσαι καὶ
[50, 32]   πολλοῦ αὐτῶν ἀλκὴν φοβούμενοι δὲ  καὶ   τὴν ἐν χερσὶ μάχην, οὔτε
[50, 22]   τῶν ἐψηφισμένων ἕνεκα ἔχοντες, προορώμεθα  καὶ   τὴν ἐπιβουλὴν αὐτοῦ συνίεμεν, καὶ
[50, 19]   ἐν μεγάλῳ τιθείη, δίκαιός ἐστι  καὶ   τὴν ἧτταν τὴν αὐτοῦ τοῦ
[50, 13]   Νασίδιον ναυμαχίᾳ νικήσας, ὕστερον δὲ  καὶ   τὴν Κόρινθον παρεστήσατο. ὡς οὖν
[50, 2]   καὶ ἐπ´ ἄλλο τι ἤθροιζον,  καὶ   τὴν λοιπὴν τοῦ πολέμου παρασκευὴν
[50, 31]   φοβηθεὶς τήν τε ἐπίκαμψιν αὐτοῦ  καὶ   τὴν περίσχεσιν ἀντεπεξηγάγετο ὅσον ἐδύνατο,
[50, 20]   καὶ συνάρχων τοῦ Καίσαρος ἀποδειχθείς,  καὶ   τήν τε προστασίαν τῶν κοινῶν
[50, 4]   τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις ἔλεγον.  καὶ   τήν τε ὑπατείαν αὐτόν, ἐς
[50, 3]   πολλῶν τόν τε πόλεμον ἀνείλετο  καὶ   τὴν τῆς Ὀκταουίας συνοίκησιν ἀπεῖπε,
[50, 1]   τε δύναμιν τήν τε ἐκείνου  καὶ   τὴν τοῦ Σέξτου, κοινήν σφων
[50, 11]   τῶν οἰκετῶν ἀριθμὸν πᾶσιν ἐπαγαγέσθαι  καὶ   τὴν τροφὴν αὐτοὺς ἑαυτοῖς, πλὴν
[50, 1]   τε Λέπιδον τῆς ἀρχῆς ἐπεπαύκει  καὶ   τὴν χώραν τήν τε δύναμιν
[50, 12]   ἔξω τῆς πρὸς Πάξοις θαλάσσης  καὶ   τῆς εἴσω τῆς Ἀμπρακικῆς τῆς
[50, 26]   περὶ αὐτὸν ἐσπούδασα ὥστ´ αὐτῷ  καὶ   τῆς ἡμετέρας ἡγεμονίας μεταδοῦναι καὶ
[50, 26]   μεμάγευται) τῆς μὲν ἡμετέρας εὐεργεσίας  καὶ   τῆς παρ´ ἡμῶν φιλανθρωπίας οὐδὲν
[50, 8]   δ´ οὖν τῆς τε ὁρμῆς  καὶ   τῆς παρασκευῆς αὐτῶν οὔσης πολλὰ
[50, 24]   γάρ τοι Ῥωμαίους τε ὄντας  καὶ   τῆς πλείστης καὶ ἀρίστης οἰκουμένης
[50, 32]   ἑαυτοῖς ἑκάτεροι καὶ τῆς τέχνης  καὶ   τῆς προθυμίας ποιούμενοι, πολλὰ δὲ
[50, 14]   καὶ τὰ ἐπιτήδεια αὐτόν, ἅτε  καὶ   τῆς σιτοπομπίας εἰργόμενον, ἐπιλείπειν ἤρχετο,
[50, 32]   μὲν παρακελεύσματα ἐν ἑαυτοῖς ἑκάτεροι  καὶ   τῆς τέχνης καὶ τῆς προθυμίας
[50, 30]   μεγέθους ἐς τὸ παθεῖν οὖσαι.  ~καὶ   τί δεῖ πλείω λέγοντα περὶ
[50, 31]   ὑστερήσωσιν αὐτῶν ἱστίοις χρήσεσθαι μελλόντων,  καί   τι καὶ θαρσήσας ὡς οὐ
[50, 32]   εἴων ἐπ´ ἄλλους δὲ ἐτρέποντο,  καί   τι καὶ τούτους ὡς διὰ
[50, 20]   τοῦ Λεπίδου συναραμένων σφίσιν ἀπολωλεκότες;  καὶ   τί λέγω ταῦτα, ὁπότε καὶ
[50, 30]   ποιεῖσθαι. καὶ τά γε ἄριστα  καὶ   τιμιώτατα τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς κτημάτων
[50, 20]   ἐκ τοῦ ἴσου αὐτῷ λαβὼν  καὶ   τιμῶν καὶ ἀρχῶν τῶν ὁμοίων
[50, 34]   ποτίμῳ ὕδατι ἐπεφέροντο ἐχρῶντο,  καί   τινα κατέσβεσαν, ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνο
[50, 34]   καὶ λαμπάδας ἐκ χειρὸς ἐπηκόντιζον  καί   τινας καὶ χυτρίδας ἀνθράκων καὶ
[50, 9]   τε αὐτοῦ κατεγέλασε, καὶ εἶπεν  καὶ   τίς ἡμῖν δικάσει, ἄν τι
[50, 27]   πιστότητα τὴν πρὸς τοὺς συμμάχους;  καὶ   τίς οὐκ οἶδεν ὅπως τὸν
[50, 27]   ἐπιείκειαν τὴν πρὸς τοὺς φίλους;  καὶ   τίς οὐχ ἑόρακε τοὺς ὑπ´
[50, 27]   εὐδοξίαν τὴν παρὰ τοῖς στρατιώταις;  καὶ   τίς οὐχὶ καὶ ἐκείνων αὐτοῦ
[50, 10]   ἔτη τὰς ἀρχὰς ἐσάπαξ προκατεστήσαντο,  καὶ   τό γε τελευταῖον ἐκεῖνο ἦν·
[50, 6]   Γαλατία τό τε Ἰβηρικὸν  καὶ   τὸ Ἰλλυρικόν, καὶ Λίβυες οἵ
[50, 26]   ἂν εἰκότως ὑπεροργισθείητε; ~καίτοι ἔγωγε  καὶ   τὸ κατ´ ἀρχὰς οὕτω περὶ
[50, 11]   ἀνθρώποις ὅτι καὶ τὸ πλεῖστον  καὶ   τὸ κράτιστον τῶν Ῥωμαίων ὁμογνωμονοῦν
[50, 4]   σφῶν τῇ {τε} Κλεοπάτρᾳ χαριεῖται  καὶ   τὸ κράτος ἐς τὴν Αἴγυπτον
[50, 18]   ὁρᾶτε γάρ που καὶ αὐτοὶ  καὶ   τὸ μέγεθος καὶ τὸ πάχος
[50, 24]   προπετέστατοι ἀνδρίσασθαι δὲ ἀσθενέστατοι ὄντες,  καὶ   τὸ μέγιστον γυναικὶ ἀντ´ ἀνδρὸς
[50, 12]   τοῦ στόματος πύργους ἑκατέρωθεν ἐπῳκοδόμησαν  καὶ   τὸ μέσον ναυσὶ διέλαβον, ὥστε
[50, 22]   τευξόμεθα κρατήσαντες. μέγα μὲν γὰρ  καὶ   τὸ μηδὲν μήθ´ ὑβριστικὸν μήτε
[50, 5]   Ῥωμαίους ἐν τῷ δορυφορικῷ ἔχειν,  καὶ   τὸ ὄνομα αὐτῆς πάντας σφᾶς
[50, 7]   μηνῶν μετὰ τὴν νίκην ἀφήσειν  καὶ   τὸ πᾶν αὐτῆς κράτος τῇ
[50, 18]   καὶ αὐτοὶ καὶ τὸ μέγεθος  καὶ   τὸ πάχος τῶν ἡμετέρων σκαφῶν,
[50, 11]   ὅπως ἐνδείξηται τοῖς ἀνθρώποις ὅτι  καὶ   τὸ πλεῖστον καὶ τὸ κράτιστον
[50, 35]   ἐπέλαζόν σφισιν, αὐτὸ τοῦτο φυλασσόμενοι,  καὶ   τὸ πῦρ τούς τε τοίχους
[50, 5]   αὐτῇ μετὰ τῶν εὐνούχων ἠκολούθει.  καὶ   τό τε στρατήγιον βασίλειον ὠνόμαζε,
[50, 25]   αὐτῆς Ἥλιον καὶ Σελήνην ὀνομάζοντα,  καὶ   τὸ τελευταῖον καὶ ἑαυτὸν Ὄσιριν
[50, 8]   ὁρῶντες τὰ δ´ ἀκούοντες, ἀνεμιμνήσκοντο  καὶ   τὸ τοῦ δράκοντος, ὅτι ἄρα
[50, 17]   ~πρὸς δὲ τούτοις τοσούτοις τε  καὶ   τοιούτοις οὖσιν ὤκνησα μὲν ἄλλως
[50, 22]   εὔξαιτο πρᾶξαι. αἴσχιστον δὲ τοσούτους  καὶ   τοιούτους ὄντας, καὶ ὅπλα καὶ
[50, 2]   ὑπ´ αὐτῶν δοκῇ, καὶ ἐπιτρέπειν  καὶ   τοῖς ἄλλοις τοῖς ἐθέλουσι πρὸς
[50, 33]   τε ἐς φυγὴν ἐξαπιναίως ὥρμησε  καὶ   τοῖς ἄλλοις τοῖς ὑπηκόοις σημεῖον
[50, 34]   ταῖς τε χερσὶ ταῖς σιδηραῖς  καὶ   τοῖς δόρασι τοῖς μακροῖς τότε
[50, 9]   τοῖς τε ἑαυτοῦ στρατιώταις θάρσος  καὶ   τοῖς ἐναντίοις ἔκπληξιν ἐμβαλεῖν ἐκ
[50, 33]   καὶ τούς τε ἀναβαίνοντας ἀπεκρούοντο  καὶ   τοῖς ἐς χεῖρας ἰοῦσι συνεφέροντο.
[50, 22]   ἐκείνους ἐλευθερῶσαι βούλομαι, καθάπερ που  καὶ   τοῖς ὅρκοις πεπίστωμαι. ὡς οὖν
[50, 3]   τοῦ Καίσαρος ὄντως γεγονότι ἐμεμαρτυρήκει,  καὶ   τοῖς παισὶ τοῖς ἐκ τῆς
[50, 15]   Κλεοπάτρα αὐτή τε ἔδεισε  καὶ   τὸν Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν. οὐ μέντοι
[50, 18]   τῶν ἡμετέρων σκαφῶν, ὥστε εἰ  καὶ   τὸν ἀριθμὸν ἰσοπαλεῖς αὐταῖς ἐκεῖναι
[50, 1]   γὰρ ἑκὼν πεφεῖσθαι αὐτοῦ ἔλεγε)  καὶ   τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας καὶ συλλαβὼν
[50, 11]   τε Μεθώνην ἐκ προσβολῆς λαβὼν  καὶ   τὸν Βογούαν ἐν αὐτῇ κτείνας,
[50, 30]   ταῦτα διαδρᾶναί τέ πῃ ἐπιχειρεῖν,  καὶ   τὸν ἔκπλουν τοῦτον οὐχ ὡς
[50, 2]   τῇ νουμηνίᾳ ἐπῄνεσε, πολλὰ δὲ  καὶ   τὸν Καίσαρα κατέδραμε. κἂν παραχρῆμα
[50, 28]   τούτου δὲ δὴ οὕτως ἔχοντος,  καὶ   τὸν πλοῦτόν σφων ὅσῳ πλείονα
[50, 32]   πολλοῖς καὶ πυκνοῖς καὶ λίθοις  καὶ   τοξεύμασιν ἔβαλλον, καὶ ἐς τοὺς
[50, 23]   ἄλλοι τινὲς αὐτομολήσαντες, παμπληθεῖς δὲ  καὶ   τοξότας καὶ σφενδονήτας καὶ ὁπλίτας
[50, 18]   πάντως ἂν ἐπέσχε. ποῦ δὴ  καὶ   τοξοτῶν καὶ σφενδονητῶν τοσούτων ἐπιπλεόντων,
[50, 4]   κράτος ἐς τὴν Αἴγυπτον μεταθήσει.  καὶ   τοσαύτῃ γε ἐπὶ τούτοις ὀργῇ
[50, 6]   αὐτοὶ οἱ δὲ δι´ ἑτέρων.  καὶ   τοσαύτῃ γε προθυμίᾳ ἀμφότεροι ὁμοίως
[50, 20]   καὶ ἀρχῶν τῶν ὁμοίων τυχών,  καὶ   τοσοῦτον ἤδη χρόνον ἐν αὐταῖς
[50, 34]   λωφᾶν, ἔπειτα δὲ ἄλλως τε  καὶ   τοῦ ἀνέμου σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος ἐπὶ
[50, 13]   συνελέξατο. τούτοις δέ, ἄλλως τε  καὶ   τοῦ Καίσαρος μηκέθ´ ὁμοίως ἐγκειμένου,
[50, 28]   τοὺς μετά τε τοῦ Βρούτου  καὶ   τοῦ Κασσίου στρατευσαμένους κεκρατηκότες. τούτου
[50, 29]   ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ τε ὕψους  καὶ   τοῦ πάχους καὶ δυσκινητότεραι ἔσονται
[50, 19]   περίεσμεν, ἵν´ ἐν ταύταις κρατήσαντες  καὶ   τοῦ πεζοῦ σφων καταφρονήσωμεν. εὖ
[50, 2]   ὑπὲρ ἑαυτοῦ διελέχθη, πολλὰ δὲ  καὶ   τοῦ Σοσσίου τοῦ τε Ἀντωνίου
[50, 17]   σεμνόν τι εἰπεῖν· ἐπειδὴ δὲ  καὶ   τοῦθ´ ἓν τῶν πρὸς τὸ
[50, 28]   γὰρ τῶν μεγίστων ἄθλων μεγίστους  καὶ   τοὺς ἀγῶνας ἄξιόν ἐστι ποιεῖσθαι.
[50, 20]   ἐν τῇ Ἰταλίᾳ καὶ προσέτι  καὶ   τοὺς ἄλλους τοὺς τὰ χωρία
[50, 5]   οὐ γὰρ ὅτι ἐκεῖνον ἀλλὰ  καὶ   τοὺς ἄλλους τούς τι παρ´
[50, 17]   τήν τε ἐμπειρίαν, ἥπερ που  καὶ   τοὺς ἀνοήτους καὶ τοὺς ἀπαιδεύτους
[50, 17]   ἥπερ που καὶ τοὺς ἀνοήτους  καὶ   τοὺς ἀπαιδεύτους λόγου τινὸς ἀξίους
[50, 12]   μέσον ναυσὶ διέλαβον, ὥστε σφίσι  καὶ   τοὺς ἔκπλους καὶ τὰς ἀναχωρήσεις
[50, 26]   γυναικὶ δουλεύων τόν τε πόλεμον  καὶ   τοὺς κινδύνους τοὺς ὑπὲρ αὐτῆς
[50, 15]   ἐπικαιρότατα τῶν χωρίων φρουραῖς παραδοθῆναι  καὶ   τοὺς λοιποὺς ἐς τὴν Αἴγυπτον
[50, 34]   τε ἱμάτια αὑτῶν τὰ παχέα  καὶ   τοὺς νεκροὺς ἐπέβαλλον· καὶ χρόνον
[50, 1]   ἐπέφερεν αὐτῷ τήν τε Κλεοπάτραν  καὶ   τοὺς παῖδας οὓς ἐξ αὐτῆς
[50, 4]   ἐκ μέσου ἀμφοῖν ὄντας, ἀλλὰ  καὶ   τοὺς πάνυ φίλους, δεινῶς αὐτὸν
[50, 16]   ἂν ἐπὶ πολὺ ἐξαρκέσειεν ἄν,  καὶ   τοὺς συνεσενηνοχότας αὐτὰ οἰκειοτέρους ἡμῖν
[50, 33]   ἐπ´ αὐτὸ τοῦτο παρεσκευασμένους ἐπικατέβαλλον,  καὶ   τούς τε ἀναβαίνοντας ἀπεκρούοντο καὶ
[50, 20]   τινὰ αἰχμάλωτον ἐν φρουρᾷ ἔχουσι,  καὶ   τούς τε ἐξελευθέρους πάντας τοὺς
[50, 25]   τινὰ Ἶσιν Σελήνην προσκυνοῦντα,  καὶ   τούς τε παῖδας αὐτῆς Ἥλιον
[50, 6]   προσετέθειτο· τά τε γὰρ ἄλλα  καὶ   τοὺς τὴν Βονωνίαν ἐποικοῦντας αὐτὸς
[50, 6]   τε Ἰταλία (πάντας γὰρ  καὶ   τοὺς ὑπὸ τοῦ Ἀντωνίου ἀποικισθέντας,
[50, 26]   τί λοιπὸν ἄλλο πλὴν ἀμύνασθαι  καὶ   τοῦτον μετὰ τῆς Κλεοπάτρας ἡμῖν
[50, 32]   ἄλλους δὲ ἐτρέποντο, καί τι  καὶ   τούτους ὡς διὰ βραχέος ἐργασάμενοι
[50, 1]   κοινήν σφων ὀφείλουσαν εἶναι, ἐσφετέριστο·  καὶ   τούτων τε τὴν ἡμίσειαν ἀπῄτει,
[50, 28]   πρὸς τοὺς καλοὺς αὐτῶν ἑταίρους  καὶ   τραπεζεῖς, οὓς καὶ αὐτοὶ ἐκεῖνοι
[50, 32]   ἐγίγνοντο· δύο τε γὰρ  καὶ   τρεῖς ἅμα τῇ αὐτῇ νηὶ
[50, 12]   ἤδη μὲν γὰρ ἤκουσα ὅτι  καὶ   τριήρεις ἐκ τῆς ἔξω θαλάσσης
[50, 8]   μὲν ὑπὸ χειμῶνος ἐπόνησεν, ὥστε  καὶ   τρόπαιόν τι ἐν τῷ Ἀουεντίνῳ
[50, 32]   ὥστε τὴν τοξείαν σφῶν φθῆναι,  καὶ   τρώσαντές τινα καὶ συνταράξαντες
[50, 7]   αὐτῆς κράτος τῇ τε γερουσίᾳ  καὶ   τῷ δήμῳ ἀποδώσειν. μόλις τε
[50, 23]   μεγέθει τῶν τοῦ Καίσαρος νεῶν  καὶ   τῷ πλήθει τῶν ἐπιβατῶν αὐτοῦ
[50, 18]   ἐναντίων παρεσκευάσμεθα. ἐλαττούμενοι γὰρ ἡμῶν  καὶ   τῷ πλήθει τῶν τε στρατιωτῶν
[50, 18]   στρατιωτῶν ἅμα καὶ τῶν χρημάτων  καὶ   τῷ πολυειδεῖ τῆς παρασκευῆς, οὐδενὶ
[50, 17]   ἐν καὶ μάλιστα ἄνθρωποι  καὶ   τῷ σώματι καὶ τῇ διανοίᾳ
[50, 2]   τὸν Ἀντώνιον ἀπῆλθον, καί σφισι  καὶ   τῶν ἄλλων βουλευτῶν οὐκ ὀλίγοι
[50, 18]   τῶν τε ἀπὸ τῶν καταστρωμάτων  καὶ   τῶν ἀπὸ τῶν πύργων βαλλόμενος
[50, 11]   πάντας δὲ τούς τι δυναμένους  καὶ   τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν ἱππέων
[50, 9]   ἵνα τά τε χωρία φυλάττωσι  καὶ   τῶν ἐπιτηδείων ῥᾷον εὐπορῶσι. κἀν
[50, 25]   θαλάσσης κυριεύοντα, καὶ νήσους ὅλας  καὶ   τῶν ἠπείρων τινὰ κεχαρισμένον; ἄπιστα
[50, 11]   τι δυναμένους καὶ τῶν βουλευτῶν  καὶ   τῶν ἱππέων ἐς τὸ Βρεντέσιον
[50, 21]   κρείττων ἂν γένοιτο, διενεχθέντων δέ,  καὶ   τῶν μὲν ταῦτα τῶν δὲ
[50, 20]   ἐλλογίμων γενομένους ἀπεκτονότες, πολλοὺς δὲ  καὶ   τῶν μετὰ τοῦ Λεπίδου συναραμένων
[50, 5]   ἐγοήτευσε καὶ κατέδησεν ὥστ´ αὐτὴν  καὶ   τῶν Ῥωμαίων ἄρξειν ἐλπίσαι, τήν
[50, 1]   τούτων τε τὴν ἡμίσειαν ἀπῄτει,  καὶ   τῶν στρατιωτῶν οὓς ἐκ τῆς
[50, 2]   ἤθροισε φρουρὰν τῶν τε στρατιωτῶν  καὶ   τῶν φίλων ἐγχειρίδια κρύφα ἐχόντων
[50, 18]   πλήθει τῶν τε στρατιωτῶν ἅμα  καὶ   τῶν χρημάτων καὶ τῷ πολυειδεῖ
[50, 22]   ἡμῖν αὐτοῖς προσκοποῦμεν, οὕτω που  καὶ   ὑμᾶς, οὓς οὐδ´ αὐτὸς ἀρνεῖται
[50, 18]   κεφαλαιώσας δὲ ἐρῶ τοῦτο  καὶ   ὑμεῖς ἐπίστασθε, ὅτι τε ἀρρωστότατος
[50, 24]   καὶ αὐτὸς οὐχ ἥκιστα ἐννοῶ  καὶ   ὑμῖν παραινῶ προσκοπεῖν. καὶ γὰρ
[50, 22]   διαφέρομεν ἀλλήλων ὥσθ´ μὲν  καὶ   ὑμῶν μοναρχῆσαι ἐπιθυμεῖ, ἐγὼ δὲ
[50, 29]   ἀπέκτεινε; πῶς δ´ οὐ  καὶ   ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ τε ὕψους
[50, 34]   ἐπισπέρξαντος ἐπὶ πλεῖον ἐξέλαμψεν, ἅτε  καὶ   ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων αὐξανόμενον. καὶ
[50, 35]   ὑπὸ τῶν ἐναντίων ἐβαπτίζοντο  καὶ   ὑπὸ θηρίων ἐσπαράττοντο. μόνοι τε
[50, 8]   ξυλίνην πᾶσαν καταρραγῆναι· συχνὰ δὲ  καὶ   ὑπὸ πυρὸς ἐφθάρη, καὶ προσέτι
[50, 35]   κἀκ τούτου συχνοὶ καὶ ἐκείνων  καὶ   ὑπὸ τῆς φλογὸς καὶ ὑπὸ
[50, 26]   Ἀντώνιον προσφέρεσθαι· ἐκείνην μὲν γὰρ  καὶ   ὑπὸ τοῦ ἀλλοφύλου πολεμίαν εὐθὺς
[50, 35]   ἐκείνων καὶ ὑπὸ τῆς φλογὸς  καὶ   ὑπὸ τῶν ἁρπαγῶν ἀπώλοντο.
[50, 20]   ἀλλ´ ὑπό τε αὐτοῦ ἐκείνου  καὶ   ὑπὸ τῶν περὶ αὐτὸν ὄντων,
[50, 6]   ἐποικοῦντας αὐτὸς αὖθις, ἵνα δὴ  καὶ   ὑφ´ ἑαυτοῦ ἀπῳκίσθαι δοκῶσι, προσκατεστήσατο)
[50, 21]   ὑπ´ αὐτοῦ τεκμαίρεσθαι, ὑμῖν μὲν  καὶ   φανερῶς ἀπειλεῖ (πολεμίους γοῦν ἄντικρυς
[50, 15]   οὐ μέντοι καὶ κρύφα,  καὶ   φανερῶς ὡς καὶ φεύγοντες, ἐκπλεῦσαι,
[50, 15]   κρύφα, καὶ φανερῶς ὡς  καὶ   φεύγοντες, ἐκπλεῦσαι, μὴ καὶ ἐς
[50, 4]   νομιζόμενον, διὰ τοῦ Καίσαρος ὡς  καὶ   φητιαλίου, ἐποίησαν· ἅπερ που λόγῳ
[50, 13]   τοῦ Ἀντωνίου ἐξαίφνης ἐπεκδραμόντες ἐκράτησαν  καὶ   Φιλάδελφον βασιλέα Παφλαγονίας προσεποιήσαντο, κἀν
[50, 34]   διεκπίπτοντα τῶν τε ξύλων ἥπτετο  καὶ   φλόγα αὐτίκα πολλήν, ἅτε ἐν
[50, 10]   ἐκελεύσθη, κἀκ τούτου καὶ ταραχαὶ  καὶ   φόνοι καὶ ἐμπρήσεις ὑπ´ αὐτῶν
[50, 24]   τε δικαιότερα καὶ τὰ εὐσεβέστερα  καὶ   φρονοῦσι καὶ πράττουσι κατορθούμενα, τοῦτό
[50, 6]   ἡλικία παρ´ ἀμφοτέρων σπουδῇ συνήγετο  καὶ   χρήματα ἁπανταχόθεν συνελέγετο, τά τε
[50, 22]   καὶ τοιούτους ὄντας, καὶ ὅπλα  καὶ   χρήματα καὶ ναῦς καὶ ἵππους
[50, 28]   τις ὅτι καὶ συμμάχους πολλοὺς  καὶ   χρήματα πολλὰ ἔχει. οὐκοῦν ὅπως
[50, 7]   ἄλλα δι´ ἀκριβεστέρας φυλακῆς ἐποιήσατο  καὶ   χρήματα τοῖς στρατιώταις ἔδωκε. ~τοιαύτης
[50, 2]   ἀλλήλων ἅμα κατασκοπῶσι· κἀν τούτῳ  καὶ   χρήματα ὡς καὶ ἐπ´ ἄλλο
[50, 13]   ἀχθεσθείς τι τῇ Κλεοπάτρᾳ μετέστη,  καὶ   χρήσιμος μὲν οὐδὲν τῷ Καίσαρι
[50, 34]   παχέα καὶ τοὺς νεκροὺς ἐπέβαλλον·  καὶ   χρόνον μέν τινα ἐκολούσθη τε
[50, 34]   ἐκ χειρὸς ἐπηκόντιζον καί τινας  καὶ   χυτρίδας ἀνθράκων καὶ πίττης πλήρεις
[50, 8]   πλεῖστόν τε ἐρρύη καὶ πόλεσι  καὶ   χώραις ἐλυμήνατο. ταῦτ´ οὖν οἱ
[50, 22]   πεισόμεθα, ὥσπερ εἶπον, ἡττηθέντες,  καὶ   ὧν τευξόμεθα κρατήσαντες. μέγα μὲν
[50, 2]   αὐτοὺς ἐκπεπομφέναι ἔφασκεν, ἵνα μὴ  καὶ   ὡς ἀδικῶν τι ἐγκαταλελεῖφθαι ὑπ´
[50, 20]   τῆς τε ἡγεμονίας ἁπάσης παραλελύκασι  καὶ   ὥσπερ τινὰ αἰχμάλωτον ἐν φρουρᾷ
[50, 18]   τῶν ἄμεινον παρεσκευασμένων καὶ αἱ  νῖκαι   γίγνονται. εἰ δ´ οὖν τινα
[50, 6]   τε καὶ Σικελία καὶ αἱ  ἄλλαι   νῆσοι αἱ ταῖς εἰρημέναις ἠπείροις
[50, 10]   φόνοι καὶ ἐμπρήσεις ὑπ´ αὐτῶν  πολλαὶ   ἐγένοντο, καὶ οὐ πρότερόν γε
[50, 12]   τοῦτο οὐδὲ πιστεῦσαι τῷ μυθολογήματι  δύναμαι·   οὐδὲ γὰρ οὐδὲ σμικρὸν τὸ
[50, 24]   μεμάθηκα καὶ ἐξ ὧν ἔργῳ  πεπείραμαι,   τὰ πλεῖστα καὶ μέγιστα τῶν
[50, 20]   αὐτῶν, ὅσον ἐπ´ ἐκείνῳ ἐστίν,  ἀπεστέρημαι,   καὶ ἰδιώτης μὲν ἐξ ἡγεμόνος
[50, 17]   φύσει τοιαύτῃ δὲ καὶ παιδείᾳ  κέχρημαι   ὥστε καὶ γνῶναι πάντα τὰ
[50, 18]   οὗ τὰ μὲν ἄλλα οὐδὲν  δέομαι   καθ´ ἕκαστον ἀκριβῶς εἰπεῖν, κεφαλαιώσας
[50, 22]   ἐγὼ δὲ καὶ ἐκείνους ἐλευθερῶσαι  βούλομαι,   καθάπερ που καὶ τοῖς ὅρκοις
[50, 28]   ναυμαχεῖν ἴσασιν. ἐγὼ μὲν καὶ  αἰσχύνομαι   ὅτι πρὸς τοιούτους ἀνθρώπους ἀγωνίζεσθαι
[50, 30]   ἐκεῖνοι ἴσασιν ὥστε (οὐ γὰρ  ἀποκρύψομαι   ὑμᾶς ὅσα ἀκήκοα) ἀθυμεῖν τε
[50, 17]   μειρακίου δεῦρο ἀεὶ ἐν αὐτοῖς  ἐξήτασμαι,   καὶ πολλὰ μὲν ἤρχθην πολλὰ
[50, 17]   δὲ τὸ μὴ προχείρως ἀποτολμᾶν  εἴθισμαι.   εὐτύχησα, ἔπταισα· παρ´ ὧν τὸ
[50, 20]   δεινότατα παθεῖν, οὐδὲ λόγου προσδεῖν  ἡγοῦμαι.   τί γὰρ οὐκ ἂν ἡμᾶς,
[50, 22]   καθάπερ που καὶ τοῖς ὅρκοις  πεπίστωμαι.   ὡς οὖν ὑπὲρ ἀμφοτέρων ὁμοίως
[50, 30]   μένοντας σωθήσεσθαι, καὶ διὰ ταῦτα  διαδρᾶναί   τέ πῃ ἐπιχειρεῖν, καὶ τὸν
[50, 31]   ἤλπισε, καὶ ἐκείνων ἐκδήλων ὅτι  ἐκδρᾶναί   πῃ ἐπιχειροῦσι γενομένων ἀμαχεὶ τοὺς
[50, 33]   καὶ ἠθύμησαν καὶ ἐταράχθησαν, καὶ  προσαποδρᾶναι   καὶ αὐτοὶ τρόπον τινὰ ἐθελήσαντες
[50, 29]   ἐξέσται δὲ καὶ πυρφόροις βέλεσι  καταπιμπράναι·   ἄν τε καὶ κινηθῆναί πῃ
[50, 17]   μὲν τὸ μὴ ῥᾳδίως τι  δεδιέναι,   τοῦ δὲ τὸ μὴ προχείρως
[50, 10]   μὲν γὰρ οἱ ἐξελεύθεροι αὐτὸ  πεποιηκέναι·   πᾶσι γὰρ τοῖς ἔν τε
[50, 13]   τῶν πραγμάτων παρ´ οἷς ἦν  ηὐτομοληκέναι   (καὶ γὰρ καὶ ἄλλοι αὐτὸν
[50, 5]   ὑπ´ αὐτῆς ἐκ μαγγανείας τινὸς  γεγονέναι   ἔδοξεν. οὐ γὰρ ὅτι ἐκεῖνον
[50, 10]   ἀπελευθέρων τὸ πῦρ ἐξ ἐπιβουλῆς  γεγονέναι,   οὐ μέντοι ἀλλὰ καὶ αὐτὸ
[50, 27]   Σαραπίωνα· μὴ ὕπατον, μὴ αὐτοκράτορα  γεγονέναι   ποτὲ ἡγείσθω, ἀλλὰ γυμνασίαρχον. ταῦτα
[50, 2]   Καῖσαρ ἑκών τε αὐτοὺς  ἐκπεπομφέναι   ἔφασκεν, ἵνα μὴ καὶ ὡς
[50, 33]   θαλάσσης πολιορκουμέναις. οὕτως οἱ μὲν  ἐπιβῆναί   τε τῶν σκαφῶν ὥσπερ ἐπ´
[50, 8]   τε γέφυραν τὴν ξυλίνην πᾶσαν  καταρραγῆναι·   συχνὰ δὲ καὶ ὑπὸ πυρὸς
[50, 26]   καταφρονήσας οὔτ´ ἀφιέντων αὐτῶν ἡμῶν  ἀφεθῆναι   οὔτ´ ἐλεούντων ἐλεηθῆναι βούλεται, ἀλλ´
[50, 26]   αὐτῶν ἡμῶν ἀφεθῆναι οὔτ´ ἐλεούντων  ἐλεηθῆναι   βούλεται, ἀλλ´ εἴτε ὡς ἀλόγιστος
[50, 29]   ὥσπερ ἐν τείχεσί τισι κατακεκλειμένοι  πολιορκηθῆναι   παρεσκευάδαται, ἐπεὶ τοῦτό γε καὶ
[50, 29]   βέλεσι καταπιμπράναι· ἄν τε καὶ  κινηθῆναί   πῃ τολμήσωσιν, οὔτ´ ἂν διώκουσαί
[50, 15]   τε ἐπικαιρότατα τῶν χωρίων φρουραῖς  παραδοθῆναι   καὶ τοὺς λοιποὺς ἐς τὴν
[50, 10]   κατέστησαν πρὶν τοῖς ὅπλοις  καταδαμασθῆναι.   ἀφ´ οὗπερ καὶ οἱ ἐλεύθεροι
[50, 4]   μοίρᾳ, ἂν μὴ προλείπωσιν αὐτόν,  νομισθῆναι   ἐχρῆν, ἔργῳ δὲ παντὸς μᾶλλον
[50, 26]   δέ, ἅτε καὶ πολίτην, ἐνδέχεσθαι  σωφρονισθῆναι.   ἔπειτα δὲ ἤλπιζον ὅτι εἰ
[50, 16]   μὲν ὑπ´ ἐμοῦ προσῆκον ἦν  ἐκπορισθῆναι   πρὸς τὸν πόλεμον, πάνθ´ ἱκανῶς,
[50, 32]   αἰφνίδιον ὥστε τὴν τοξείαν σφῶν  φθῆναι,   καὶ τρώσαντές τινα καὶ
[50, 35]   ἀπήλλαξαν ὅσοι, πρίν τινι αὐτῶν  συνενεχθῆναι,   οἱ μὲν ἀλλήλους οἱ δὲ
[50, 3]   τῇ Ἀλεξανδρείᾳ καὶ σὺν ἐκείνῃ  ταφῆναι   ἐκεκελεύκει. ~δι´ οὖν ταῦτα ἀγανακτήσαντες
[50, 12]   ἔκπλους καὶ τὰς ἀναχωρήσεις ἀσφαλεῖς  εἶναι·   αὐτοί τε ἐπὶ θάτερα τοῦ
[50, 5]   Σελήνη τε καὶ Ἶσις λέγοντες  εἶναι.   ἐξ οὗπερ καὶ τὰ μάλιστα
[50, 1]   τοῦ Σέξτου, κοινήν σφων ὀφείλουσαν  εἶναι,   ἐσφετέριστο· καὶ τούτων τε τὴν
[50, 30]   καὶ ὁμολογοῦντας αὐτοὺς ἀσθενεστέρους ἡμῶν  εἶναι,   καὶ τὰ ἆθλα τῆς νίκης
[50, 29]   ξύλων ἀντίπαλον ταῖς ἀρεταῖς ἡμῶν  εἶναι   νομίζετε. ποία μὲν γὰρ ναῦς
[50, 32]   καὶ τὰς ἀνακρούσεις ἐπ´ αὐτοῖς  εἶναι,   οἱ δὲ ὁπλίταις τούς τε
[50, 27]   πρᾶξαι, διὰ τὸ πᾶσαν ἀνάγκην  εἶναι,   οἵοις ἄν τις ἐπιτηδεύμασι συνῇ,
[50, 16]   ἑαυτοὺς ἕκαστοι φοβεροὶ τοῖς ἀντιπάλοις  εἶναι.   ὁρᾶτε δέ που καὶ αὐτοὶ
[50, 17]   μέγιστόν γε παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις  εἶναι   πεπίστευται, λέγω δὲ τὸ καὶ
[50, 17]   ἀπαιδεύτους λόγου τινὸς ἀξίους δοκεῖν  εἶναι   ποιεῖ, διὰ πάντων μὲν τῶν
[50, 27]   ἡμῖν προσήκει; ~μήτ´ οὖν Ῥωμαῖον  εἶναί   τις αὐτὸν νομιζέτω, ἀλλά τινα
[50, 28]   σφων ὅσῳ πλείονα ἑτέρων νομίζετε  εἶναι,   τοσούτῳ μᾶλλον σπουδάσατε σφετερίσασθαι· ὑπὲρ
[50, 26]   ἀλλοφύλου πολεμίαν εὐθὺς οἷς ἔπραττεν  εἶναι,   τοῦτον δέ, ἅτε καὶ πολίτην,
[50, 16]   ἡμῖν τοῖς λαβοῦσι πεποίηκεν  εἶναι,   ὥστε μήτ´ ἄλλως εὐνοϊκῶς σφας
[50, 31]   ἐς τὸ ὕδωρ τοῖς ναύταις  καθεῖναι   κελεύσας ἀνέσχε χρόνον τινά, καὶ
[50, 30]   παντὶ ἤδη τῷ πολέμῳ τέλος  ἐπιθεῖναι.   εὖ γὰρ ἴστε τοῦθ´, ὅτι
[50, 18]   καὶ τὸν ἀριθμὸν ἰσοπαλεῖς αὐταῖς  ἐκεῖναι   ἦσαν, ἀλλ´ ὑπό γε τούτων
[50, 31]   καὶ μετὰ τοῦτο ἐβουλεύσατο μὲν  παρεξεῖναι   αὐτούς, ὅπως φεύγουσί σφισι κατὰ
[50, 29]   μὲν ἡμῖν τοῖς ἐμβόλοις αὐτὰς  ἀναρρηγνύναι,   ἐξέσται δὲ καὶ μηχαναῖς πόρρωθεν
[50, 35]   πως τὰ χρήματα περιποιήσαιντο, καὶ  κατασβεννύναι   τὸ πῦρ, αὐτοὶ παρεσκεύασαν,
[50, 10]   τὸ τέταρτον τῆς ἐπετησίας προσόδου  δοῦναι   προσετάχθη, μελλήσαντές τε ἐπὶ τούτῳ
[50, 26]   αὐτῷ καὶ τῆς ἡμετέρας ἡγεμονίας  μεταδοῦναι   καὶ τὴν ἐμαυτοῦ ἀδελφὴν συνοικίσαι
[50, 16]   παρ´ ἡμῖν νομίζεται, ἐπὶ τοσοῦτον  χειροτέχναι   ἐστὲ ὥστε καὶ καθ´ ἑαυτοὺς
[50, 17]   καὶ παιδείᾳ κέχρημαι ὥστε καὶ  γνῶναι   πάντα τὰ προσήκοντα καὶ εἰπεῖν
[50, 20]   ἀφελέσθαι καὶ ἀνοῖξαι καὶ δημοσίᾳ  ἀναγνῶναι   πῶς ἂν ὑμῶν
[50, 3]   καὶ ἐς ἐκκλησίαν ἐσκομίσαι καὶ  ἀναγνῶναι.   τοιαῦτα γάρ που ἐν αὐταῖς
[50, 28]   τοῦ τὸ φρόνημα τὸ οἰκεῖον  φυλάξαι,   τοῦ τοὺς ἀφεστηκότας ἀφ´ ἡμῶν
[50, 22]   πάνθ´ ὅσα τις ἂν εὔξαιτο  πρᾶξαι.   αἴσχιστον δὲ τοσούτους καὶ τοιούτους
[50, 27]   θρυπτόμενον ἀνδρῶδές τι φρονῆσαι καὶ  πρᾶξαι,   διὰ τὸ πᾶσαν ἀνάγκην εἶναι,
[50, 9]   ἐπὶ τῷ ἐντὸς πέντε ἡμερῶν  συμμῖξαί   σφας, αὐτὸς ἐπὶ τοῖς
[50, 29]   δὲ τὸ πρὸς ξύλινα παραφράγματα  προσμῖξαι.   ἄν τε γὰρ ἐν τῷ
[50, 18]   αὐτῶν ἐφικνουμένων, δυνήσεταί τίς σφισι  προσμῖξαι;   εἰ δὲ δὴ καὶ πλησιάσειέ
[50, 20]   τοὺς λαβόντας αὐτὰς ἀφελέσθαι καὶ  ἀνοῖξαι   καὶ δημοσίᾳ ἀναγνῶναι πῶς ἂν
[50, 2]   αὖ ἐναντιωθεὶς προκατάρχειν τοῦ πολέμου  δόξαι   ἐθελήσας, τότε μὲν οὔτε ἐς
[50, 15]   ἐς τὴν Αἴγυπτον μεθ´ ἑαυτῶν  ἀπᾶραι   συμβουλεύσασα. ταύτην γὰρ τὴν γνώμην
[50, 2]   πρὸς τὸν Ἀντώνιον μετὰ ἀδείας  ἀπᾶραι.   ~τοῦτο δ´ οὖν τοιοῦτον ὑπ´
[50, 18]   ταῖς δὲ δὴ ναυσὶν οὐδ´  ἀντᾶραι   τὸ παράπαν ἡμῖν δυνήσονται. ὁρᾶτε
[50, 29]   ὕψους καὶ τοῦ πάχους καὶ  δυσκινητότεραι   ἔσονται τοῖς ἐλαύνουσιν αὐτὰς καὶ
[50, 29]   ἔσονται τοῖς ἐλαύνουσιν αὐτὰς καὶ  ἀπειθέστεραι   τοῖς κυβερνῶσι; τί δ´ ἂν
[50, 20]   ἐλθεῖν ἀναγκάσαι, κἀκ τούτου συχνοὺς  φθεῖραι;   ἀλλ´ ἔστιν ὅπως φείσονται ἡμῶν
[50, 22]   συνάρασθαι τὰ πράγματα παντοίως καὶ  συσπουδάσαι   προθύμως, θέντας παρ´ ἄλληλα καὶ
[50, 35]   μάλιστα οἱ ναῦται, πρὶν καὶ  πλησιάσαι   σφίσι τὴν φλόγα ἐφθείροντο, οἱ
[50, 20]   ἐς ὅπλα τινὰς αὐτῶν ἐλθεῖν  ἀναγκάσαι,   κἀκ τούτου συχνοὺς φθεῖραι; ἀλλ´
[50, 5]   ποιεῖσθαι τὸ ἐν τῷ Καπιτωλίῳ  δικάσαι.   ~τῇ μὲν οὖν Κλεοπάτρᾳ διὰ
[50, 29]   ὑπὸ τῆς βαρύτητος ἐς τὸ  δρᾶσαί   τι, ἑτοιμόταται δὲ ὑπὸ τοῦ
[50, 6]   καὶ βουλόμενοι καὶ αὐτὸ τοῦτο  προσεγκαλέσαι   οἱ, ὅτι τὸν ὑπὲρ τῆς
[50, 10]   πλείω κεκτημένοις τὸ ὄγδοον αὐτῆς  συντελέσαι   ἐκελεύσθη, κἀκ τούτου καὶ ταραχαὶ
[50, 35]   οἱ ἄνθρωποι οὐδὲ ἑαυτοῖς ἔτι  βοηθῆσαι,   μὴ ὅτι πολέμιόν τινα λυπῆσαί
[50, 7]   ἔπεισαν αὐτὸν ἕκτῳ μηνὶ τοῦτο  ποιῆσαι,   ἵνα δὴ κατὰ σχολὴν τὰ
[50, 26]   ἐδωρήσατο, μήτε δι´ ἄλλο μηδὲν  ἐθελῆσαι   αὐτῷ πολεμῆσαι. αἴτιον δὲ ὅτι
[50, 22]   ἐλευθερίαν παρασχεῖν, συνδουλεῦσαι μᾶλλον αὐτοῖς  ἐθελῆσαι.   τοσοῦτον γάρ που διαφέρομεν ἀλλήλων
[50, 26]   δι´ ἄλλο μηδὲν ἐθελῆσαι αὐτῷ  πολεμῆσαι.   αἴτιον δὲ ὅτι πρῶτον μὲν
[50, 22]   παραχρῆμα κρατῆσαι καὶ διὰ παντὸς  εὐδαιμονῆσαι.   ~τοιαῦτά τινα Ἀντώνιος εἰπὼν
[50, 27]   καὶ γυναικείως θρυπτόμενον ἀνδρῶδές τι  φρονῆσαι   καὶ πρᾶξαι, διὰ τὸ πᾶσαν
[50, 35]   βοηθῆσαι, μὴ ὅτι πολέμιόν τινα  λυπῆσαί   τι ἐδύναντο, σπουδῇ τε προσέπλεον
[50, 2]   μήτ´ ἀντειπεῖν αὐτῷ θαρσοῦντες μήτε  σιωπῆσαι   ὑπομένοντες τῆς τε πόλεως λάθρᾳ
[50, 31]   ἑστῶσί σφισι προσμίξων καὶ  ἀναχωρῆσαί   σφας ποιήσων· ἐπεὶ δ´ οὔτ´
[50, 24]   ἡμᾶς τῆς ὑπαρχούσης ἡμῖν εὐδαιμονίας  παραχωρῆσαι;   ~τίς μὲν γὰρ οὐκ ἂν
[50, 19]   μᾶλλον ἐξ ὧν ηὐτύχησεν  θαρσῆσαι   ἐξ ὧν ἔπταισεν. ὅθεν που
[50, 34]   ἀδύνατόν οἱ εἴη ἄλλως πως  κρατῆσαι,   ἐπ´ ἐκεῖνο ὡς καὶ μόνον
[50, 22]   στρατιῶται, ἔν τε τῷ παραχρῆμα  κρατῆσαι   καὶ διὰ παντὸς εὐδαιμονῆσαι. ~τοιαῦτά
[50, 30]   ὥστε κἂν ἀκεραίων σφῶν ὄντων  κρατῆσαι.   καὶ ταῦθ´ οὕτω καὶ αὐτοὶ
[50, 28]   ὁμοίως ἠγωνίσασθε, ὥστ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν  κρατῆσαι·   πρὸς δὲ δὴ γυναῖκα πᾶσι
[50, 20]   τι νικήσαντες οἱ καὶ πρὶν  κρατῆσαι   τί πεποιηκότες; καὶ ἵνα γε
[50, 20]   τοσαύτην ἔχοντος, Ἀρμενίους νικῶντος, καὶ  ζητῆσαι   καὶ βίᾳ τοὺς λαβόντας αὐτὰς
[50, 3]   μᾶλλον γενόμενος οὐκ ὤκνησεν οὔτ´  ἀναζητῆσαι   αὐτὰς οὔτε λαβεῖν οὔτε ἔς
[50, 1]   τῷ δὲ ἔργῳ, ὥς που  πλεονεκτῆσαί   τι ἑκάτερος αὐτῶν ἐδύνατο, ἰδιούμενοι.
[50, 9]   οὐκ ἠδυνήθη πρὸ τοῦ χειμῶνος  ἀπαντῆσαι·   καὶ ἐκεῖνος ὥρμησε μὲν ὡς
[50, 5]   που αὐτὸν ἐδεδούλωτο ὥστε καὶ  γυμνασιαρχῆσαι   τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι πεῖσαι, βασιλίς τε
[50, 22]   ὥσθ´ μὲν καὶ ὑμῶν  μοναρχῆσαι   ἐπιθυμεῖ, ἐγὼ δὲ καὶ ἐκείνους
[50, 19]   μήτε πλείω μήτ´ ἀμείνω γεγονότα,  καταδεῖσαι   μᾶλλον ἐξ ὧν ηὐτύχησεν
[50, 5]   ὥστε καὶ γυμνασιαρχῆσαι τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι  πεῖσαι,   βασιλίς τε αὐτὴ καὶ δέσποινα
[50, 29]   διώκουσαί τινα καταλάβοιεν οὔτ´ ἂν  τραπεῖσαι   ἐκφύγοιεν, ἀργόταται μὲν ὑπὸ τῆς
[50, 26]   μεταδοῦναι καὶ τὴν ἐμαυτοῦ ἀδελφὴν  συνοικίσαι   καὶ στρατεύματα χαρίσασθαι· καὶ μετὰ
[50, 3]   μετὰ τοῦτο καὶ ἐς ἐκκλησίαν  ἐσκομίσαι   καὶ ἀναγνῶναι. τοιαῦτα γάρ που
[50, 5]   αὐτὴν καὶ τῶν Ῥωμαίων ἄρξειν  ἐλπίσαι,   τήν τε εὐχὴν τὴν μεγίστην,
[50, 15]   καὶ φανερῶς ὡς καὶ φεύγοντες,  ἐκπλεῦσαι,   μὴ καὶ ἐς δέος τοὺς
[50, 9]   ἡμερήσιον καὶ ἐφῇ οἱ ἀδεῶς  προσπλεῦσαι   ἐπὶ τῷ ἐντὸς πέντε ἡμερῶν
[50, 22]   καὶ ἐκείνοις τὴν ἐλευθερίαν παρασχεῖν,  συνδουλεῦσαι   μᾶλλον αὐτοῖς ἐθελῆσαι. τοσοῦτον γάρ
[50, 19]   λογιζόμενος οὐκ ἠθέλησα τῷ πεζῷ  προαποκινδυνεῦσαι,   ἐν δὴ δοκοῦσι τρόπον
[50, 12]   εἰπεῖν, καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ  πιστεῦσαι   τῷ μυθολογήματι δύναμαι· οὐδὲ γὰρ
[50, 29]   τοῦ μεγέθους ἐς τὸ παθεῖν  οὖσαι.   ~καὶ τί δεῖ πλείω λέγοντα
[50, 29]   κινηθῆναί πῃ τολμήσωσιν, οὔτ´ ἂν  διώκουσαί   τινα καταλάβοιεν οὔτ´ ἂν τραπεῖσαι
[50, 32]   τρεῖς ἅμα τῇ αὐτῇ νηὶ  προσπίπτουσαι   αἱ μὲν ἔδρων ὅσα ἐδύναντο,
[50, 33]   τὰ γιγνόμενα, ὡς μικρὰ μεγάλοις  ὁμοιῶσαι,   τείχεσί τισιν καὶ νήσοις
[50, 10]   ἐπὶ τούτῳ κινηθήσεσθαι οὐδὲν ἔτι  νεοχμῶσαι   ἐτόλμησαν, ἀλλ´ ἀμαχεὶ καὶ ἄκοντες
[50, 22]   ἐπιθυμεῖ, ἐγὼ δὲ καὶ ἐκείνους  ἐλευθερῶσαι   βούλομαι, καθάπερ που καὶ τοῖς
[50, 28]   τὸ ἀξίωμα τὸ τῶν προγόνων  διασῶσαι,   τοῦ τὸ φρόνημα τὸ οἰκεῖον
[50, 32]   ἐρέται μάλιστα, τοῖς δὲ οἱ  ἐπιβάται·   καὶ ἐῴκεσαν οἱ μὲν ἱππεῦσι
[50, 29]   ἐν τείχεσί τισι κατακεκλειμένοι πολιορκηθῆναι  παρεσκευάδαται,   ἐπεὶ τοῦτό γε καὶ πάνυ
[50, 29]   καταλάβοιεν οὔτ´ ἂν τραπεῖσαι ἐκφύγοιεν,  ἀργόταται   μὲν ὑπὸ τῆς βαρύτητος ἐς
[50, 29]   βαρύτητος ἐς τὸ δρᾶσαί τι,  ἑτοιμόταται   δὲ ὑπὸ τοῦ μεγέθους ἐς
[50, 12]   διαγαγεῖν. τοῦτο μὲν οὖν οὕτω  λέγεται   γενέσθαι, τὸ δ´ Ἄκτιον Ἀπόλλωνος
[50, 16]   ὅσα γε καὶ παρ´ ἡμῖν  νομίζεται,   ἐπὶ τοσοῦτον χειροτέχναι ἐστὲ ὥστε
[50, 26]   ἡμῶν ἀφεθῆναι οὔτ´ ἐλεούντων ἐλεηθῆναι  βούλεται,   ἀλλ´ εἴτε ὡς ἀλόγιστος εἴθ´
[50, 21]   ὁμολογεῖ. τί ποτ´ οὖν αὐτῷ  βούλεται   τὸ τὰ μὲν ὅπλα πᾶσιν
[50, 25]   μηδ´ ἀκούσαντες πιστεύετε, ταῦτ´ ὄντως  γίγνεται,   καὶ ἐφ´ οἷς οὐκ ἔστιν
[50, 30]   καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ ἀθυμότερον  γίγνεται·   καὶ ἡμεῖς ἀναμφιλόγως ἐν τῇ
[50, 12]   ποταμοῦ τοῦ ἐς αὐτὸν ἐσβάλλοντος  γλυκαίνεται)   καὶ ναύσταθμόν τε ἐν αὐτῷ
[50, 25]   ταῦθ´ ὑμῖν, ἄνδρες στρατιῶται,  φαίνεται·   διὰ τοῦτο δὲ δὴ μᾶλλον
[50, 32]   οἵ τε κυβερνῆται καὶ οἱ  ἐρέται   μάλιστα, τοῖς δὲ οἱ ἐπιβάται·
[50, 21]   τοῦτο τοῦτον ἡμῖν τὸν τρόπον  προσφέρεται.   ~ὥσπερ οὖν καὶ ἐγὼ καὶ
[50, 18]   τῶν πύργων ἄνωθεν αὐτῶν ἐφικνουμένων,  δυνήσεταί   τίς σφισι προσμῖξαι; εἰ δὲ
[50, 26]   ἐκ τῶν ἐπ´ ἐκείνῃ ψηφισθέντων  μεταγνώσεται.   διὰ μὲν δὴ ταῦτα οὐδένα
[50, 34]   θαλαττία ἂν κατ´ ὀλίγον  ἐπιχέηται   φλογί, ἰσχυρῶς αὐτὴν ἐκκαίει. ὡς
[50, 31]   ὅπως φεύγουσί σφισι κατὰ νώτου  ἐπίθηται   (αὐτός τε γὰρ ταχυναυτῶν διὰ
[50, 21]   γοῦν ἄντικρυς τοὺς πλείονας ὑμῶν  πεποίηται)   ἐμοὶ δ´ οὐδὲν αὐτῷ τοιοῦτον
[50, 32]   ἔκαμνον τοῖς μὲν οἵ τε  κυβερνῆται   καὶ οἱ ἐρέται μάλιστα, τοῖς
[50, 11]   νεοχμώσωσι, τό τε μέγιστον ὅπως  ἐνδείξηται   τοῖς ἀνθρώποις ὅτι καὶ τὸ
[50, 21]   ἵνα διαφορότητά τινα ἐν ἡμῖν  ἐργάσηται,   οὐδ´ ἵνα τοῖς μὲν ἄλλως
[50, 34]   ἠθέλησεν αὐτῷ, ὅπως τὰ χρήματα  περιποιήσηται,   χρήσασθαι· τότε δὲ ἰδὼν ὅτι
[50, 21]   ἄλλως, ἄν γε καὶ κρατήσῃ,  χρήσηται,   ἀλλ´ ἵν´ ἡμᾶς στασιάσας συγκρούσῃ
[50, 7]   δὴ κατὰ σχολὴν τὰ πράγματα  καταστήσηται.   καὶ μέν, εἰ καὶ
[50, 19]   ἐκ τοῦ ναυτικοῦ ἀμφοτέροις ἡμῖν  ἤρτηται·   κἂν τούτῳ περιγενώμεθα, οὐδὲν ἔτι
[50, 15]   παρασκευαζόμενοι, ἵνα ἅμα, ἄν τι  ἀνθίστηται,   βιάσωνται τὸν ἔκπλουν. κἀκ τούτου
[50, 21]   μηδέπω καὶ νῦν πολέμιον ἔχειν  προσποιεῖται,   τοιαῦτα δέδρακεν, ἥκιστα ἂν ὑμῶν
[50, 4]   πόλιν σφῶν τῇ {τε} Κλεοπάτρᾳ  χαριεῖται   καὶ τὸ κράτος ἐς τὴν
[50, 12]   τῶν πρὸς τῇ Νικοπόλει λιμένων  κεῖται.   τε πορθμὸς ἴσος ἐπὶ
[50, 12]   λιμένα τὸν γλυκὺν ὠνομασμένον κατέσχε  (καλεῖται   δὲ οὕτως ὅτι πρὸς τοῦ
[50, 22]   καὶ ὑμᾶς, οὓς οὐδ´ αὐτὸς  ἀρνεῖται   μὴ οὐκ ἐχθροὺς καὶ ἐχθίστους
[50, 26]   ἡμῶν καὶ κατὰ τῆς πατρίδος  ἀναιρεῖται,   τί λοιπὸν ἄλλο πλὴν ἀμύνασθαι
[50, 27]   ἔγωγε ὅτι καὶ πάντες οἱ  πολῖται   ἡμῶν τοῦτο ποιήσουσιν, ὥσπερ ποτὲ
[50, 11]   οὐδαμῇ ἐκινήθη (οἵ τε γὰρ  τριηρῖται,   ἅτε καὶ σύμμικτοι ἐκ παντοδαπῶν
[50, 27]   καθ´ ἑκάστην ἡμέραν πρὸς ἡμᾶς  μεθίστανται.   νομίζω δὲ ἔγωγε ὅτι καὶ
[50, 16]   ἀρχὴν τοῖς ἐναντίοις, ὅσα δὲ  κέκτηνται,   πολὺ ἐλάττονα καὶ ἀσθενέστερα τῶν
[50, 30]   αὐτοῖς κτημάτων ἐς τὰς ναῦς  ἐντέθεινται,   ἵνα, ἂν δυνηθῶσι, μετ´ αὐτῶν
[50, 9]   κἀν τούτῳ ἦλθον μὲν καὶ  ἐθελονταὶ   παρ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν πρὸς ἑκατέρους
[50, 20]   περὶ αὐτὸν ὄντων, οἵτινες οὐκ  αἰσθάνονται   μόναρχον αὐτὸν ἐφ´ ἑαυτοὺς πρώτους
[50, 18]   ἄμεινον παρεσκευασμένων καὶ αἱ νῖκαι  γίγνονται.   εἰ δ´ οὖν τινα καὶ
[50, 17]   μήτε τῇ τοῦ γήρως ἐκλύσει  κακύνονται,   ἀλλ´ αὐτὸ τὸ μέσον ἑκατέρου
[50, 20]   τὰ τῶν συμμάχων μὴ πεφεισμένοι;  ἀφέξονται   τῶν ἡμετέρων οἱ τὰ τῶν
[50, 20]   οἱ τῶν συμμάχων μὴ πεφεισμένοι;  ἀφέξονται   τῶν ἡμετέρων οἱ τὰ τῶν
[50, 29]   καὶ τοῦ πάχους καὶ δυσκινητότεραι  ἔσονται   τοῖς ἐλαύνουσιν αὐτὰς καὶ ἀπειθέστεραι
[50, 18]   οὐδ´ ἀντᾶραι τὸ παράπαν ἡμῖν  δυνήσονται.   ὁρᾶτε γάρ που καὶ αὐτοὶ
[50, 20]   συχνοὺς φθεῖραι; ἀλλ´ ἔστιν ὅπως  φείσονται   ἡμῶν οἱ τῶν συμμάχων μὴ
[50, 20]   οἱ τὰ τῶν οἰκείων δεδασμολογηκότες;  φιλανθρωπεύσονταί   τι νικήσαντες οἱ καὶ πρὶν
[50, 27]   τοῦ σώματος; ἀλλὰ παρήβηκε καὶ  ἐκτεθήλυνται.   τὴν ῥώμην τῆς γνώμης; ἀλλὰ
[50, 13]   Θρᾴκην πεπεμμένοι) τὰ τοῦ Καίσαρος  ἀνθέλωνται,   ὥρμησε πρὸς αὐτοὺς ὡς καὶ
[50, 32]   ὅπως ὡς μάλιστα ἀπροσδοκήτοις τισὶ  προσφέρωνται.   οἷα γὰρ φοβούμενοι μὲν τὴν
[50, 17]   αὐτὸ τὸ μέσον ἑκατέρου ἔχοντες  ἔρρωνται   τὰ μάλιστα· καὶ προσέτι τοιαύτῃ
[50, 15]   ἵνα ἅμα, ἄν τι ἀνθίστηται,  βιάσωνται   τὸν ἔκπλουν. κἀκ τούτου πρῶτον
[50, 20]   ἄλλοι τινές, ἵνα μηδὲν τοιοῦτο  ψηφίσωνται;   ἀλλ´ ὑπό τε αὐτοῦ ἐκείνου
[50, 6]   οἵ τε βασιλῆς καὶ οἱ  δυνάσται   πάντες ὡς εἰπεῖν οἱ τῇ
[50, 16]   πάνθ´ ἱκανῶς, ἄνδρες στρατιῶται,  προπαρεσκεύασται.   καὶ γὰρ πλῆθος πολὺ ὑμῶν
[50, 29]   ἡμῖν τοῖς ἐμβόλοις αὐτὰς ἀναρρηγνύναι,  ἐξέσται   δὲ καὶ μηχαναῖς πόρρωθεν τιτρώσκειν,
[50, 29]   δὲ καὶ μηχαναῖς πόρρωθεν τιτρώσκειν,  ἐξέσται   δὲ καὶ πυρφόροις βέλεσι καταπιμπράναι·
[50, 29]   ἐμπεπηγυῖαι αἱ νῆες αὐτῶν μένωσιν,  ἐξέσται   μὲν ἡμῖν τοῖς ἐμβόλοις αὐτὰς
[50, 27]   τῆς γνώμης; ἀλλὰ γυναικίζει καὶ  ἐκκεκιναίδισται.   τὴν εὐσέβειαν τὴν πρὸς τοὺς
[50, 15]   τῶν σκαφῶν, ἐπειδὴ ἐλάττους οἱ  ναῦται   ἔκ τε τῆς φθορᾶς καὶ
[50, 35]   τοῦ καπνοῦ, καὶ μάλιστα οἱ  ναῦται,   πρὶν καὶ πλησιάσαι σφίσι τὴν
[50, 26]   ὅτι ὑπ´ ἐκείνης τῆς καταράτου  μεμάγευται)   τῆς μὲν ἡμετέρας εὐεργεσίας καὶ
[50, 9]   ἀμφοτέρων αὐτῶν πρὸς ἑκατέρους καὶ  βουλευταὶ   καὶ ἄλλοι τινές, ἑάλω δὲ
[50, 17]   γε παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι  πεπίστευται,   λέγω δὲ τὸ καὶ στρατηγοῦ
[50, 6]   μετὰ τῶν περιχώρων, καὶ οἱ  νησιῶται   οἱ προσοικοῦντές σφισιν, οἵ τε
[50, 22]   πᾶσι κατακτησόμενοι, σπουδάσωμεν, ἄνδρες  στρατιῶται,   ἔν τε τῷ παραχρῆμα κρατῆσαι
[50, 24]   ἔλεξεν ὧδε· ~ὁρῶν, ἄνδρες  στρατιῶται,   καὶ ἐξ ὧν ἀκοῇ μεμάθηκα
[50, 33]   δὲ τούτου καὶ οἱ λοιποὶ  στρατιῶται   καὶ ἠθύμησαν καὶ ἐταράχθησαν, καὶ
[50, 16]   πόλεμον, πάνθ´ ἱκανῶς, ἄνδρες  στρατιῶται,   προπαρεσκεύασται. καὶ γὰρ πλῆθος πολὺ
[50, 25]   θαυμαστὰ ταῦθ´ ὑμῖν, ἄνδρες  στρατιῶται,   φαίνεται· διὰ τοῦτο δὲ δὴ
[50, 10]   συντελέσαι ἐκελεύσθη, κἀκ τούτου καὶ  ταραχαὶ   καὶ φόνοι καὶ ἐμπρήσεις ὑπ´
[50, 13]   τούτου οὐκ ἠθέλησεν ἐς ἅπαν  ἀναρρῖψαι,   ἀλλὰ πείραις καὶ ἀκροβολισμοῖς ἐπὶ
[50, 34]   θαλαττία ἂν κατ´ ὀλίγον ἐπιχέηται  φλογί,   ἰσχυρῶς αὐτὴν ἐκκαίει. ὡς οὖν
[50, 11]   τε πόλεμον καὶ ἐν τῇ  Ἑλλάδι   καὶ πρὸς τοῖς ἐκείνου μᾶλλον
[50, 15]   καὶ ἐν τῇ νηὶ τῇ  στρατηγίδι,   ἐφ´ ἧς ἐπέπλει, ἐνεόττευσαν, καὶ
[50, 8]   σφίσιν ἐσήμηνεν· ἐν γὰρ τῇ  Τυρσηνίδι   ὀλίγον πρὸ τούτων πρότερον δράκων
[50, 27]   πολεμεῖ καὶ ἐκείνοις καὶ τῇ  πατρίδι.   τὴν πιστότητα τὴν πρὸς τοὺς
[50, 5]   τινὶ ἐφέρετο, δὲ Ἀντώνιος  αὐτοποδὶ   αὐτῇ μετὰ τῶν εὐνούχων ἠκολούθει.
[50, 24]   ἐκεῖνοι οἱ τὰ προειρημένα κατειργασμένοι,  εἰ   αἴσθοιντο ἡμᾶς ὀλέθρῳ γυναικὶ ὑποπεπτωκότας;
[50, 25]   δὲ δὴ μᾶλλον ἀγανακτεῖν ὀφείλετε.  εἰ   γὰρ μηδ´ ἀκούσαντες πιστεύετε,
[50, 32]   μὲν ἐπιτύχοιεν αὐτῶν, κρείττους ἐγίγνοντο,  εἰ   δ´ ἁμάρτοιεν, τρωθέντων ἄν σφισι
[50, 27]   οἱ περὶ Μούτιναν αὐτοῦ κεκρατηκότες·  εἰ   δ´ οὖν ποτε καὶ ἐκ
[50, 18]   παρεσκευασμένων καὶ αἱ νῖκαι γίγνονται.  εἰ   δ´ οὖν τινα καὶ ἐκεῖνοι
[50, 18]   ἐφικνουμένων, δυνήσεταί τίς σφισι προσμῖξαι;  εἰ   δὲ δὴ καὶ πλησιάσειέ τις,
[50, 32]   καὶ εἰ μὲν κατέδυσάν τινα,  εἰ   δὲ μή, ἀνεκρούοντο πρὶν ἐς
[50, 34]   μάλιστα μὲν μετεκβῶσιν ἐς αὐτήν,  εἰ   δὲ μή, καὶ ἐκείνην συγκαταφλέξωσιν.
[50, 31]   ἐλπίσας μάλιστα μὲν περιστοιχιεῖσθαί σφας,  εἰ   δὲ μή, τὴν γοῦν τάξιν
[50, 21]   συμβόλαιόν ἐστι, ποιήσειεν; ~καὶ μὴν  εἰ   δεῖ τι τοῖς ἐψηφισμένοις ὑπ´
[50, 26]   σωφρονισθῆναι. ἔπειτα δὲ ἤλπιζον ὅτι  εἰ   καὶ μὴ ἐθελούσιος, ἀλλ´ ἄκων
[50, 7]   πράγματα καταστήσηται. καὶ μέν,  εἰ   καὶ τὰ μάλιστα μὴ ἔμελλεν
[50, 18]   πάχος τῶν ἡμετέρων σκαφῶν, ὥστε  εἰ   καὶ τὸν ἀριθμὸν ἰσοπαλεῖς αὐταῖς
[50, 27]   ἐν τῇ φυγῇ προσαποβέβληκεν. ὥστ´  εἰ   μὲν γελοίως πως ὀρχεῖσθαι καὶ
[50, 32]   προσμιγνύντας χεῖρας σιδηρᾶς ἐπερρίπτουν. καὶ  εἰ   μὲν ἐπιτύχοιεν αὐτῶν, κρείττους ἐγίγνοντο,
[50, 32]   πάντῃ τοῦ μὴ τιτρώσκεσθαι· καὶ  εἰ   μὲν κατέδυσάν τινα, εἰ δὲ
[50, 34]   καταναλώθη, ἤντλουν τὸ θαλάττιον. καὶ  εἰ   μὲν πολλῷ τε καὶ ἀθρόῳ
[50, 32]   κακουργεῖν ἐδύναντο, οἱ δὲ ὅτι,  εἰ   μὴ καὶ κατέδυσάν τινας ἐμβαλόντες,
[50, 2]   παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ τι ἐχρημάτισεν,  εἰ   μὴ Νώνιος Βάλβος δημαρχῶν ἐκώλυσεν.
[50, 18]   τὸ ὕψος τῶν νεῶν, καὶ  εἰ   μηδεὶς ἀπ´ αὐτῶν ἠμύνετο, πάντως
[50, 24]   οὐκ ἂν ἡμεῖς μεγάλως ἀσχημονήσαιμεν,  εἰ   πάντων ἀρετῇ πανταχοῦ περιόντες ἔπειτα
[50, 24]   ὑμῖν παραινῶ προσκοπεῖν. καὶ γὰρ  εἰ   τὰ μάλιστα καὶ πολλὴν καὶ
[50, 34]   καὶ ἐπὶ τοὺς ἐναντίους ἐρρίπτουν,  εἴ   πως καὶ ἐκείνους τι λυμήναιντο.
[50, 12]   πλεῖον αὐτῷ τοῦ ναυτικοῦ ὥρμει,  εἴ   πώς σφας ἐθελοντὰς καὶ
[50, 35]   ἐδύναντο, σπουδῇ τε προσέπλεον αὐτοῖς,  εἴ   πως τὰ χρήματα περιποιήσαιντο, καὶ
[50, 19]   ἀλλὰ πρὸς πολὺ διάφορον ἠγωνίσαντο.  εἴ   τέ τις τὴν εὐτυχίαν αὐτῶν
[50, 17]   ἔκ τε γὰρ μειρακίου δεῦρο  ἀεὶ   ἐν αὐτοῖς ἐξήτασμαι, καὶ πολλὰ
[50, 33]   πολὺ μετεώρῳ ἀγωνίᾳ καὶ τῇ  ἀεὶ   ἐφ´ ἑκάτερα περιδεεῖ προσδοκίᾳ αὐτή
[50, 34]   λυμήναιντο. καὶ ἕτεροι πρὸς τὸ  ἀεὶ   ὑγιὲς αὐτῆς μεθιστάμενοι ταῖς τε
[50, 21]   οἷς καὶ αὐτὸς ἐκπεπολεμῶσθαι σαφῶς  ὁμολογεῖ.   τί ποτ´ οὖν αὐτῷ βούλεται
[50, 30]   τὸ παθεῖν οὖσαι. ~καὶ τί  δεῖ   πλείω λέγοντα περὶ αὐτῶν διατρίβειν,
[50, 27]   ἐπειδὴ δὲ ὅπλων καὶ μάχης  δεῖ,   τί τις ἂν αὐτοῦ φοβηθείη;
[50, 21]   ἐστι, ποιήσειεν; ~καὶ μὴν εἰ  δεῖ   τι τοῖς ἐψηφισμένοις ὑπ´ αὐτοῦ
[50, 18]   καὶ τῶν χρημάτων καὶ τῷ  πολυειδεῖ   τῆς παρασκευῆς, οὐδενὶ τῶν πάντων
[50, 12]   τῇ πίστει τὴν δὲ τῷ  δέει   οὐκ ἐδέχοντο) κατέλαβε τὸ χωρίον
[50, 33]   καὶ τῇ ἀεὶ ἐφ´ ἑκάτερα  περιδεεῖ   προσδοκίᾳ αὐτή τε ἐς φυγὴν
[50, 27]   τὴν ῥώμην τῆς γνώμης; ἀλλὰ  γυναικίζει   καὶ ἐκκεκιναίδισται. τὴν εὐσέβειαν τὴν
[50, 12]   οὔτ´ ἀντανήγετο οὔτ´ ἐς λόγους  ᾔει,   καίτοι δυοῖν αὐτοῦ θάτερον
[50, 27]   τοῦ Βρεντεσίου πρὸς τὴν Γαλατίαν  ᾔει.   μέχρι μὲν γὰρ πλουτήσειν ἀκινδύνως
[50, 35]   ἐπενέμετο καὶ ἐς τὸ ἔδαφος  κατῄει,   ἐνταῦθα τὰ δεινότατα αὐτοῖς ἐπεγένετο.
[50, 23]   ἀνεβιβάσατο· ἐπειδὴ γὰρ τῷ τε  μεγέθει   τῶν τοῦ Καίσαρος νεῶν καὶ
[50, 23]   τοῦ Καίσαρος νεῶν καὶ τῷ  πλήθει   τῶν ἐπιβατῶν αὐτοῦ Σέξτος
[50, 18]   ἐλαττούμενοι γὰρ ἡμῶν καὶ τῷ  πλήθει   τῶν τε στρατιωτῶν ἅμα καὶ
[50, 5]   ἐσεφοίτα, καὶ τὰς πανηγύρεις οἱ  συνδιετίθει,   τάς τε δίκας συνεξήταζε, καὶ
[50, 5]   αὐτοποδὶ αὐτῇ μετὰ τῶν εὐνούχων  ἠκολούθει.   καὶ τό τε στρατήγιον βασίλειον
[50, 34]   ὀλίγον ἐπιχέηται φλογί, ἰσχυρῶς αὐτὴν  ἐκκαίει.   ὡς οὖν καὶ ἐν τούτῳ
[50, 17]   λόγου τινὸς ἀξίους δοκεῖν εἶναι  ποιεῖ,   διὰ πάντων μὲν τῶν πολιτικῶν
[50, 25]   ἂν ἀλγήσειε μαθών, ταῦτ´ ἐκεῖνος  ποιεῖ   τρυφῶν, πῶς οὐκ ἂν εἰκότως
[50, 3]   ἐκ τοῦ Καίσαρος ὄντως γεγονότι  ἐμεμαρτυρήκει,   καὶ τοῖς παισὶ τοῖς ἐκ
[50, 26]   τοῦτον μετὰ τῆς Κλεοπάτρας ἡμῖν  προσήκει;   ~μήτ´ οὖν Ῥωμαῖον εἶναί τις
[50, 1]   τόν τε Λέπιδον τῆς ἀρχῆς  ἐπεπαύκει   καὶ τὴν χώραν τήν τε
[50, 3]   Ἀλεξανδρείᾳ καὶ σὺν ἐκείνῃ ταφῆναι  ἐκεκελεύκει.   ~δι´ οὖν ταῦτα ἀγανακτήσαντες ἐπίστευσαν
[50, 3]   τρεφομένοις ὑπερόγκους δή τινας δωρεὰς  ἐδεδώκει,   τό τε σῶμα τὸ ἑαυτοῦ
[50, 1]   Σέξτος ἀπωλώλει καὶ Ἀρμένιος  ἑαλώκει   τά τε προσπολεμήσαντα τῷ Καίσαρι
[50, 1]   αὐτοῖς ἐγένοντο. Ἀντώνιος μὲν Καίσαρι  ἐπεκάλει   ὅτι τόν τε Λέπιδον τῆς
[50, 18]   ἐν τῇ θαλάσσῃ αὐτὸς νενίκηκεν.  ἀμέλει   καὶ ἐν τοῖς Φιλίπποις ἐν
[50, 21]   τεκμαίρεσθαι, ὑμῖν μὲν καὶ φανερῶς  ἀπειλεῖ   (πολεμίους γοῦν ἄντικρυς τοὺς πλείονας
[50, 33]   τι ποτὲ ἐν τῷ τοιούτῳ  φιλεῖ   δρᾶσθαι μηχανώμενοι. ~ἀντιπάλως οὖν αὐτῶν
[50, 2]   ἐσῆλθεν οὔθ´ ὅλως ἐν τῇ  πόλει   διῃτήθη, ἀλλά τινα αἰτίαν πλασάμενος
[50, 12]   οἱ λιμένες οἱ πρὸς τῇ  Νικοπόλει   εἰσίν, ἄποπτόν ἐστιν, ἱδρύθη. καὶ
[50, 12]   κατ´ ἀντιπέρας τῶν πρὸς τῇ  Νικοπόλει   λιμένων κεῖται. τε πορθμὸς
[50, 15]   ἃς οἱ Ἀθηναῖοι ἐν τῇ  ἀκροπόλει   τὸ τῶν θεῶν σχῆμα ἐχούσας
[50, 15]   νηὶ τῇ στρατηγίδι, ἐφ´ ἧς  ἐπέπλει,   ἐνεόττευσαν, καὶ γάλα αἷμά τε
[50, 12]   ἐκεῖθεν ὁρμώμενος ἐπὶ τὸ Ἄκτιον  ἐπέπλει.   ὡς δ´ οὐδείς οἱ οὔτ´
[50, 1]   τοῦτο, ὡς τε Σέξτος  ἀπωλώλει   καὶ Ἀρμένιος ἑαλώκει τά
[50, 27]   πρὸς τοὺς θεοὺς ἡμῶν; ἀλλὰ  πολεμεῖ   καὶ ἐκείνοις καὶ τῇ πατρίδι.
[50, 12]   τὸ πλεῖον αὐτῷ τοῦ ναυτικοῦ  ὥρμει,   εἴ πώς σφας ἐθελοντὰς
[50, 12]   κἀκ τούτου καὶ ἐφήδρευε καὶ  ἐφώρμει   τῷ Ἀκτίῳ καὶ κατὰ γῆν
[50, 22]   μὲν καὶ ὑμῶν μοναρχῆσαι  ἐπιθυμεῖ,   ἐγὼ δὲ καὶ ἐκείνους ἐλευθερῶσαι
[50, 12]   ἴσος ἐπὶ πολὺ διὰ στενοῦ  τείνει,   καὶ ἔστι καὶ αὐτὸς καὶ
[50, 7]   καὶ ἐς τὴν Ῥώμην ἐσπέμπων  διεκίνει   τε ὡς ἕκαστα καὶ σφετερίζεσθαι
[50, 1]   ἡσύχαζε καὶ Πάρθος οὐδὲν  παρεκίνει,   καὶ ἐκεῖνοι φανερῶς ἐπ´ ἀλλήλους
[50, 1]   λαχὼν εἶχε, τόν τε Σέξτον  ἀπεκτόνει   (αὐτὸς γὰρ ἑκὼν πεφεῖσθαι αὐτοῦ
[50, 31]   καὶ προσέτι καὶ ἰσχυρῶς τῇ  συντάξει   ἐπεπύκνωντο, ἐν ἀπόρῳ τε ἔσχετο,
[50, 32]   τῷ πρόσπλῳ οὔτε ἐν τῇ  συμμίξει   ἐνεχρόνιζον, ἀλλ´ ὑποδραμόντες αἰφνίδιον ὥστε
[50, 32]   ἐξ ἴσου σφίσιν ἐν τῇ  συνέρξει   ἠγωνίζοντο. ~ἀγχωμάλου οὖν ἐπὶ πολὺ
[50, 21]   τοῦτ´ ἀσθενεστέρους ποιήσῃ. οὐ γὰρ  ἀγνοεῖ   γε ὅτι ὁμοφρονούντων μὲν ἡμῶν
[50, 3]   καὶ ἔπραττε καὶ  ἐνενόει,   καὶ τὰ ἐν ταῖς διαθήκαις
[50, 31]   καὶ ἀναχωρῆσαί σφας ποιήσων·  ἐπεὶ   δ´ οὔτ´ ἀντεξώρμησαν οὔτ´ ἀνέστρεψαν,
[50, 34]   ἐπεφέροντο ἐχρῶντο, καί τινα κατέσβεσαν,  ἐπεὶ   δὲ ἐκεῖνο καταναλώθη, ἤντλουν τὸ
[50, 35]   αὐτῶν ἐδύναντο, οὐ προσέμισγόν σφισιν·  ἐπεὶ   δὲ τά τε σκάφη τὸ
[50, 29]   τείχεσί τισι κατακεκλειμένοι πολιορκηθῆναι παρεσκευάδαται,  ἐπεὶ   τοῦτό γε καὶ πάνυ πρὸς
[50, 13]   ὁμοίως Ἀντώνιος ἐθάρσει, ἀλλ´  ὑπετόπει   τε πάντας καὶ ἀπέκτεινεν ἐκ
[50, 28]   καὶ εὐδαιμονεῖν, οὐκ ἐθελήσουσιν. ~ἀλλ´  ἐρεῖ   τις ὅτι καὶ συμμάχους πολλοὺς
[50, 12]   τῷ χειμῶνι, καὶ ἐν τῷ  θέρει   πολὺ μᾶλλον, ἐπιέσθησαν. ~ὁ δ´
[50, 35]   τά τε σκάφη τὸ πῦρ  συνῄρει,   καὶ οἱ ἄνθρωποι οὐδὲ ἑαυτοῖς
[50, 31]   προσήκοντα διαγγέλλωσι, τὸν ἔκπλουν σφῶν  ἐπετήρει.   καὶ αὐτῶν ἀναχθέντων τε ὑπὸ
[50, 10]   μανιώδης ἐς τὸ θέατρον ἐν  πανηγύρει   τινὶ ἐσπηδήσας τὸν στέφανον τὸν
[50, 9]   καὶ εἶπεν καὶ τίς ἡμῖν  δικάσει,   ἄν τι παρὰ τὰ συγκείμενα
[50, 2]   Ἀντώνιος· πρέσβεις τε ἐπὶ τῇ  προφάσει   ταύτῃ συνεχῶς ἀνταπέστελλον, ὅπως ὅτι
[50, 24]   μᾶλλον ἐπὶ τῇ τοῦ πολέμου  ὑποθέσει   ἐπὶ ταύτῃ θαρσῶ. τὸ
[50, 4]   τὸ κράτος ἐς τὴν Αἴγυπτον  μεταθήσει.   καὶ τοσαύτῃ γε ἐπὶ τούτοις
[50, 16]   λελύπηκέ τινα καὶ πάντας ἡμᾶς  ὠφελήσει.   ~πρὸς δὲ τούτοις τοσούτοις τε
[50, 19]   τὰ ἡμέτερα τῶν ἐκείνοις ὑπαρχόντων  εὑρήσει.   τὸ δ´ ὅλον, πόστην μὲν
[50, 13]   ἐμιμήσαντο) οὐκέθ´ ὁμοίως Ἀντώνιος  ἐθάρσει,   ἀλλ´ ὑπετόπει τε πάντας καὶ
[50, 17]   προπετείᾳ μήτε τῇ τοῦ γήρως  ἐκλύσει   κακύνονται, ἀλλ´ αὐτὸ τὸ μέσον
[50, 30]   πρᾶγμα ἕξομεν. ἄλλως τε γὰρ  φύσει   πᾶν τὸ ἀνθρώπειον, ὅταν ἐν
[50, 17]   μάλιστα· καὶ προσέτι τοιαύτῃ μὲν  φύσει   τοιαύτῃ δὲ καὶ παιδείᾳ κέχρημαι
[50, 12]   ἐν χωρίῳ ὁμαλῷ μὲν καὶ  πλατεῖ,   ἐμμαχέσασθαι δὲ ἐνστρατοπεδεύσασθαι ἐπιτηδειοτέρῳ,
[50, 28]   ἀλλ´ οὐδὲν πλῆθος σωμάτων ἀρετῆς  κρατεῖ.   διὰ τὸ γένος; ἀλλ´ ἀχθοφορεῖν
[50, 9]   τούτοις ὄντων ἐν μὲν τῷ  ἔτει   ἐκείνῳ πλέον οὐδὲν ἐγένετο.
[50, 1]   ἡμίσεα καὶ αὐτὸς τῶν λαφύρων  ἀπῄτει,   καὶ παρὰ πάντα ἐπέφερεν αὐτῷ
[50, 1]   καὶ τούτων τε τὴν ἡμίσειαν  ἀπῄτει,   καὶ τῶν στρατιωτῶν οὓς ἐκ
[50, 12]   προκαλουμένου (τὴν μὲν γὰρ τῇ  πίστει   τὴν δὲ τῷ δέει οὐκ
[50, 10]   οὐδὲν ἔτι νεοχμῶσαι ἐτόλμησαν, ἀλλ´  ἀμαχεὶ   καὶ ἄκοντες αὐτὸ συνεσήνεγκαν. ἔδοξε
[50, 31]   ὅτι ἐκδρᾶναί πῃ ἐπιχειροῦσι γενομένων  ἀμαχεὶ   τοὺς λοιποὺς ἐκ τούτου προσάξεσθαι
[50, 31]   ἐς ὑπηρετικὰ ἐμβαλών, ὅπως ἐν  τάχει   περιπλέοντες τοῖς τε ναυμαχοῦσι τὰ
[50, 28]   συμμάχους πολλοὺς καὶ χρήματα πολλὰ  ἔχει.   οὐκοῦν ὅπως μὲν τοὺς τὴν
[50, 18]   πρὸς εὔκλειαν τὸ συνειδὸς ὑμῶν  ὑπάρχει)   ἀλλ´ ἵνα καὶ ἐκ τούτων
[50, 16]   ὧν τὰ μὲν πλείω οὐδ´  ὑπάρχει   ἀρχὴν τοῖς ἐναντίοις, ὅσα δὲ
[50, 34]   φλόγα αὐτίκα πολλήν, ἅτε ἐν  νηί,   ἤγειρε, τὸ μὲν πρῶτον τῷ
[50, 33]   οὐκ ἐπεδίωξαν) πολλοὶ {τε} ἑκάστῃ  νηὶ   καὶ ἕκαθεν καὶ ἐν χρῷ
[50, 32]   καὶ τρεῖς ἅμα τῇ αὐτῇ  νηὶ   προσπίπτουσαι αἱ μὲν ἔδρων ὅσα
[50, 15]   σκηνὴν αὐτῆς καὶ ἐν τῇ  νηὶ   τῇ στρατηγίδι, ἐφ´ ἧς ἐπέπλει,
[50, 8]   ἐν τῷ Ἀλβανῷ παρὰ τῷ  Διὶ   ἀνακειμένη· λιθίνη γὰρ οὖσα αἷμα
[50, 24]   ἀσθενέστατοι ὄντες, καὶ τὸ μέγιστον  γυναικὶ   ἀντ´ ἀνδρὸς δουλεύοντες, ἐτόλμησαν τῶν
[50, 26]   φιλανθρωπίας οὐδὲν προτιμᾷ, τῇ δὲ  γυναικὶ   δουλεύων τόν τε πόλεμον καὶ
[50, 24]   κατειργασμένοι, εἰ αἴσθοιντο ἡμᾶς ὀλέθρῳ  γυναικὶ   ὑποπεπτωκότας; πῶς δ´ οὐκ ἂν
[50, 18]   ἵν´ ἄλλως τι περὶ ἐμαυτοῦ  κομπάσαιμι   (ἱκανὸν γάρ μοι πρὸς εὔκλειαν
[50, 28]   καίτοι μεῖζον οὐδὲν ἂν ἄλλο  φήσαιμι   ὑμῖν προκεῖσθαι τοῦ τὸ ἀξίωμα
[50, 19]   ἡμετέρων ὄντων, ἀπειληφότες ἀκονιτί, κἂν  μηδενὶ   ἄλλῳ, τῷ γε λιμῷ χειρωσόμεθα.
[50, 28]   ἄρχειν, τοῦ μηδεμίαν γυναῖκα περιορᾶν  μηδενὶ   ἀνδρὶ παρισουμένην. πρὸς μὲν
[50, 18]   καὶ τῷ πολυειδεῖ τῆς παρασκευῆς,  οὐδενὶ   τῶν πάντων τοσοῦτον ἐλλείπουσιν ὅσον
[50, 7]   δῆθέν τινες ἔπεισαν αὐτὸν ἕκτῳ  μηνὶ   τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα δὴ κατὰ
[50, 19]   πεισόμεθα, ἀλλ´ ὥσπερ ἐν νησιδίῳ  τινὶ   αὐτούς, ἅτε πάντων τῶν πέριξ
[50, 35]   τοιούτοις παθήμασιν, ἀπήλλαξαν ὅσοι, πρίν  τινι   αὐτῶν συνενεχθῆναι, οἱ μὲν ἀλλήλους
[50, 8]   ἐς τὸ Δημήτριον ἐν ἱερουργίᾳ  τινὶ   ἐσελθὼν πάντα τὰ ἔνδον συνέχεε,
[50, 10]   ἐς τὸ θέατρον ἐν πανηγύρει  τινὶ   ἐσπηδήσας τὸν στέφανον τὸν τοῦ
[50, 5]   καὶ ἐκείνη μὲν ἐν δίφρῳ  τινὶ   ἐφέρετο, δὲ Ἀντώνιος αὐτοποδὶ
[50, 14]   ὅτι καὶ αὐτὸς ἐπανελθὼν ἱππομαχίᾳ  τινὶ   πρὸς τῆς τοῦ Καίσαρος προφυλακῆς
[50, 18]   τοῖς Φιλίπποις ἐν τῷ αὐτῷ  ἀγῶνι   ἐγὼ μὲν ἐκράτησα ἐκεῖνος δὲ
[50, 3]   ποιήσας, σχεῖν· τῷ τε γὰρ  Καισαρίωνι   ὡς καὶ ἐκ τοῦ Καίσαρος
[50, 11]   πρὸς τῷ Ἀκτίῳ ὁρμοῦσιν ἐπιθησόμενος,  χειμῶνι   δὲ περιπεσὼν καὶ πονηθεὶς ἀνεχώρησε)
[50, 12]   τῇ νόσῳ καὶ ἐν τῷ  χειμῶνι,   καὶ ἐν τῷ θέρει πολὺ
[50, 9]   ἵππου δρόμον ἡμερήσιον καὶ ἐφῇ  οἱ   ἀδεῶς προσπλεῦσαι ἐπὶ τῷ ἐντὸς
[50, 15]   τάς τε εἰκόνας αὐτῶν, ἃς  οἱ   Ἀθηναῖοι ἐν τῇ ἀκροπόλει τὸ
[50, 6]   Ἑλλὰς καὶ Μακεδονία, καὶ  οἱ   Αἰγύπτιοι οἵ τε Κυρηναῖοι μετὰ
[50, 35]   σκάφη τὸ πῦρ συνῄρει, καὶ  οἱ   ἄνθρωποι οὐδὲ ἑαυτοῖς ἔτι βοηθῆσαι,
[50, 12]   καὶ ἐνναυλοχήσασθαι. ταῦτ´ οὖν προκατασχόντες  οἱ   Ἀντωνίειοι ἐπί τε τοῦ στόματος
[50, 0]   ἔτη δύο ἐν οἷς ἄρχοντες  οἱ   ἀριθμούμενοι οἵδε ἐγένοντο Γν. Δομίτιος
[50, 2]   κατὰ σχολὴν πρὸς τὰ ἀγγελθέντα  οἱ   βουλευσάμενος τὸ δέον ἐκ πλείονος
[50, 32]   κάθεξιν ἐκφυγεῖν, ἀνεχώρουν ἔξω βέλους.  οἱ   δ´ ἕτεροι τούς τε προσπλέοντάς
[50, 32]   ὑποπίπτοντες καὶ τὰς κώπας συναράσσοντες,  οἱ   δὲ ἄνωθεν αὐτοὺς καὶ πέτραις
[50, 33]   ἐς τοῦτο φέροντα σπουδῇ προσῆγον·  οἱ   δὲ ἀπεωθοῦντο αὐτούς, τι
[50, 6]   οὔσῃ γειτνιῶντες, οἱ μὲν αὐτοὶ  οἱ   δὲ δι´ ἑτέρων. καὶ τοσαύτῃ
[50, 35]   ἐτιτρώσκοντο ὑπὸ τῶν πόρρωθεν βαλλόντων,  οἱ   δὲ ἐς τὴν θάλασσαν ἐκπηδῶντες
[50, 35]   αὐτῶν συνενεχθῆναι, οἱ μὲν ἀλλήλους  οἱ   δὲ καὶ αὑτοὺς ἀπέκτειναν· οὔτε
[50, 35]   πλησιάσαι σφίσι τὴν φλόγα ἐφθείροντο,  οἱ   δὲ καὶ ἐν αὐτῇ μέσῃ
[50, 34]   οἱ μὲν ἐς τὴν θάλασσαν  οἱ   δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς ἐναντίους
[50, 8]   κελεύσαντος, καὶ οἱ μὲν Ἀντωνιείους  οἱ   δὲ Καισαρείους σφᾶς ἐπικαλέσαντες, συνέμιξαν
[50, 32]   τὰς ἀνακρούσεις ἐπ´ αὐτοῖς εἶναι,  οἱ   δὲ ὁπλίταις τούς τε πλησιάζοντάς
[50, 32]   προσιόντας σφίσιν οὐδὲν κακουργεῖν ἐδύναντο,  οἱ   δὲ ὅτι, εἰ μὴ καὶ
[50, 34]   πίττης πλήρεις πόρρωθεν μηχαναῖς ἐπερρίπτουν·  οἱ   δὲ ταῦτά τε ὡς ἕκαστα
[50, 33]   καὶ ἰσοπληθεῖς αὐτοῖς ἤδη ὄντες·  οἱ   δὲ τοῖς τε κοντοῖς σφᾶς
[50, 33]   οἱ μὲν τὰ ἱστία ἤγειρον,  οἱ   δὲ τούς τε πύργους καὶ
[50, 6]   σφισιν, οἵ τε βασιλῆς καὶ  οἱ   δυνάσται πάντες ὡς εἰπεῖν οἱ
[50, 34]   τότε δὲ ἰδὼν ὅτι ἀδύνατόν  οἱ   εἴη ἄλλως πως κρατῆσαι, ἐπ´
[50, 10]   ὅπλοις καταδαμασθῆναι. ἀφ´ οὗπερ καὶ  οἱ   ἐλεύθεροι οἵ τι χωρίον ἐν
[50, 8]   τὴν μὲν ἧτταν οἱ παῖδες  οἱ   ἐν τῇ Ῥώμῃ ὄντες προεμαντεύσαντο
[50, 33]   καὶ αὐτοῖς περὶ ταῦτα ἔχουσιν  οἱ   ἐναντίοι προσπεσόντες (τοὺς γὰρ φεύγοντας,
[50, 26]   ὕβρισε, μήθ´ ὅτι τῶν γεννηθέντων  οἱ   ἐξ αὐτῆς τέκνων ἠμέλησε, μήθ´
[50, 10]   Ἐλπίδος ἔφθειρεν. ἔδοξαν μὲν γὰρ  οἱ   ἐξελεύθεροι αὐτὸ πεποιηκέναι· πᾶσι γὰρ
[50, 32]   οἱ ἐρέται μάλιστα, τοῖς δὲ  οἱ   ἐπιβάται· καὶ ἐῴκεσαν οἱ μὲν
[50, 32]   μὲν οἵ τε κυβερνῆται καὶ  οἱ   ἐρέται μάλιστα, τοῖς δὲ οἱ
[50, 23]   μὲν τοὺς πρώτους τῶν συνόντων  οἱ   ἐς τὰς ναῦς ἐσεβίβασε, μή
[50, 13]   τὸ Ἄκτιον μετὰ τῶν συνόντων  οἱ   ἠπείχθη. καὶ ἦλθε μὲν οὐ
[50, 31]   ὅσον ἐδύνατο, καὶ ἐς χεῖράς  οἱ   καὶ ἄκων ἦλθε. ~καὶ οὕτω
[50, 20]   οἰκείων δεδασμολογηκότες; φιλανθρωπεύσονταί τι νικήσαντες  οἱ   καὶ πρὶν κρατῆσαι τί πεποιηκότες;
[50, 35]   ναυσὶ συγκατεκαύθησαν. ὁρῶντες δὲ ταῦτα  οἱ   Καισάρειοι πρότερον μέν, ὡς ἔτι
[50, 12]   τῷ μέσῳ αὐτῶν, ἐν  οἱ   λιμένες οἱ πρὸς τῇ Νικοπόλει
[50, 33]   σφισι. γενομένου δὲ τούτου καὶ  οἱ   λοιποὶ στρατιῶται καὶ ἠθύμησαν καὶ
[50, 35]   ὅσοι, πρίν τινι αὐτῶν συνενεχθῆναι,  οἱ   μὲν ἀλλήλους οἱ δὲ καὶ
[50, 8]   γὰρ γενόμενοι μηδενὸς κελεύσαντος, καὶ  οἱ   μὲν Ἀντωνιείους οἱ δὲ Καισαρείους
[50, 35]   τοιοῦτο παθεῖν, καὶ ἡμίκαυτοι,  οἱ   μὲν ἀπορριπτοῦντες τὰ ὅπλα ἐτιτρώσκοντο
[50, 6]   τότε ὑπ´ ἐκεῖνον οὔσῃ γειτνιῶντες,  οἱ   μὲν αὐτοὶ οἱ δὲ δι´
[50, 34]   ἄλλο αὖ εἶδος μάχης συνηνέχθη.  οἱ   μὲν γὰρ πολλαχῇ ἅμα προσπλέοντές
[50, 33]   ἀμφοτέρων ὁμοίως τὸν ἀγῶνα γενέσθαι.  οἱ   μὲν γὰρ τά τε κάτω
[50, 35]   ἐνταῦθα τὰ δεινότατα αὐτοῖς ἐπεγένετο.  οἱ   μὲν γὰρ ὑπὸ τοῦ καπνοῦ,
[50, 33]   πυκναῖς ἐκ θαλάσσης πολιορκουμέναις. οὕτως  οἱ   μὲν ἐπιβῆναί τε τῶν σκαφῶν
[50, 34]   τὰ δὲ διεφόρουν· καὶ αὐτὰ  οἱ   μὲν ἐς τὴν θάλασσαν οἱ
[50, 32]   κἀκ τούτου ἐπλεονέκτουν τε ἀλλήλων,  οἱ   μὲν ἔς τε τοὺς ταρσοὺς
[50, 32]   δὲ οἱ ἐπιβάται· καὶ ἐῴκεσαν  οἱ   μὲν ἱππεῦσι τοτὲ μὲν ἐπελαύνουσι
[50, 32]   μηχανήμασι βαπτίζοντες· καὶ ἠλαττοῦντο αὖ  οἱ   μὲν ὅτι τοὺς {μὲν} προσιόντας
[50, 33]   καὶ αὐτοὶ τρόπον τινὰ ἐθελήσαντες  οἱ   μὲν τὰ ἱστία ἤγειρον, οἱ
[50, 13]   Ἀντώνιον πρὸς ἐκεῖνα ἀπαγάγῃ. καὶ  οἱ   μὲν ταῦτ´ ἔπραττον, Ἀγρίππας δὲ
[50, 32]   ἠγωνίζοντο δὲ οὐχ ὁμοιοτρόπως, ἀλλ´  οἱ   μὲν τοῦ Καίσαρος, ἅτε καὶ
[50, 15]   ἄριστα τῶν σκαφῶν, ἐπειδὴ ἐλάττους  οἱ   ναῦται ἔκ τε τῆς φθορᾶς
[50, 35]   ὑπὸ τοῦ καπνοῦ, καὶ μάλιστα  οἱ   ναῦται, πρὶν καὶ πλησιάσαι σφίσι
[50, 6]   Κυρηναῖοι μετὰ τῶν περιχώρων, καὶ  οἱ   νησιῶται οἱ προσοικοῦντές σφισιν, οἵ
[50, 28]   καὶ Παννονίους προθυμότατα αὐτοὶ ὑμεῖς  οἱ   νῦν παρόντες ὑπὲρ ὀλίγων τινῶν
[50, 6]   βουλόμενοι καὶ αὐτὸ τοῦτο προσεγκαλέσαι  οἱ,   ὅτι τὸν ὑπὲρ τῆς Αἰγυπτίας
[50, 14]   γὰρ Ἀγρίππου κατὰ τύχην ἀπαντήσαντός  οἱ   οὐ μόνον οὐδὲν τῆς νίκης
[50, 2]   τινῶν ἀδικοῦντα τὸν Ἀντώνιον ἐξελέγξων.  οἱ   οὖν ὕπατοι μήτ´ ἀντειπεῖν αὐτῷ
[50, 12]   Ἄκτιον ἐπέπλει. ὡς δ´ οὐδείς  οἱ   οὔτ´ ἀντανήγετο οὔτ´ ἐς λόγους
[50, 8]   δὴ Ἀντωνίῳ τὴν μὲν ἧτταν  οἱ   παῖδες οἱ ἐν τῇ Ῥώμῃ
[50, 27]   τινος, ὥς που σαφῶς ἴστε  οἱ   περὶ Μούτιναν αὐτοῦ κεκρατηκότες· εἰ
[50, 8]   καὶ ἔπειτα τοῦ κρατήσαντος πάντες  οἱ   περιλειφθέντες γενήσεσθαι. τῷ δὲ δὴ
[50, 27]   δὲ ἔγωγε ὅτι καὶ πάντες  οἱ   πολῖται ἡμῶν τοῦτο ποιήσουσιν, ὥσπερ
[50, 12]   αὐτῶν, ἐν οἱ λιμένες  οἱ   πρὸς τῇ Νικοπόλει εἰσίν, ἄποπτόν
[50, 6]   τῶν περιχώρων, καὶ οἱ νησιῶται  οἱ   προσοικοῦντές σφισιν, οἵ τε βασιλῆς
[50, 8]   καὶ χώραις ἐλυμήνατο. ταῦτ´ οὖν  οἱ   Ῥωμαῖοι τὰ μὲν ὁρῶντες τὰ
[50, 13]   συνελθεῖν, μόνοις τοῖς τότε παροῦσίν  οἱ   συμμίξῃ· ἐκ γὰρ αὐτοῦ τούτου
[50, 5]   αὐτοῦ ἐσεφοίτα, καὶ τὰς πανηγύρεις  οἱ   συνδιετίθει, τάς τε δίκας συνεξήταζε,
[50, 22]   ~ὥσπερ οὖν καὶ ἐγὼ καὶ  οἱ   συνόντες μοι Ῥωμαῖοι τόν τε
[50, 24]   μέγα ἂν ἀλγήσειαν πάντες ἐκεῖνοι  οἱ   τὰ προειρημένα κατειργασμένοι, εἰ αἴσθοιντο
[50, 20]   μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται τῶν ἡμετέρων  οἱ   τὰ τῶν οἰκείων δεδασμολογηκότες; φιλανθρωπεύσονταί
[50, 20]   μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται τῶν ἡμετέρων  οἱ   τὰ τῶν συμμάχων μὴ πεφεισμένοι;
[50, 6]   οἱ δυνάσται πάντες ὡς εἰπεῖν  οἱ   τῇ τῶν Ῥωμαίων ἀρχῇ τῇ
[50, 9]   πρότερον ἁλόντων ὄντα ἀφῆκε, πᾶσάν  οἱ   τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν προεπιδείξας. τῷ
[50, 4]   ἀπέδειξαν. τοῖς μὲν γὰρ συνεξεταζομένοις  οἱ   τήν τε ἄδειαν καὶ ἐπαίνους,
[50, 8]   ἐπὶ δύο ἡμέρας, καὶ ἡττήθησαν  οἱ   τὸ ἐκείνου ὄνομα φέροντες) τὸν
[50, 6]   τῶν περὶ τὴν Κυρήνην καὶ  οἱ   τοῦ Βογούου τοῦ τε Βόκχου
[50, 28]   πατὴρ ἐμός, ὑμεῖς αὐτοὶ  οἱ   τοὺς μετά τε τοῦ Βρούτου
[50, 3]   παισὶ τοῖς ἐκ τῆς Αἰγυπτίας  οἱ   τρεφομένοις ὑπερόγκους δή τινας δωρεὰς
[50, 20]   ἀλλ´ ἔστιν ὅπως φείσονται ἡμῶν  οἱ   τῶν συμμάχων μὴ πεφεισμένοι; ἀφέξονται
[50, 20]   ἄντικρυς ἐκ τῆς πόλεως καὶ  οἱ   ὕπατοι καὶ ἄλλοι τινές, ἵνα
[50, 6]   οἱ νησιῶται οἱ προσοικοῦντές σφισιν,  οἵ   τε βασιλῆς καὶ οἱ δυνάσται
[50, 11]   μὲν Ἀντώνιος οὐδαμῇ ἐκινήθη  (οἵ   τε γὰρ τριηρῖται, ἅτε καὶ
[50, 6]   καὶ τὸ Ἰλλυρικόν, καὶ Λίβυες  οἵ   τε ἐκ τοῦ πρὶν ῥωμαΐζοντες
[50, 32]   δὲ καὶ ἔκαμνον τοῖς μὲν  οἵ   τε κυβερνῆται καὶ οἱ ἐρέται
[50, 6]   Μακεδονία, καὶ οἱ Αἰγύπτιοι  οἵ   τε Κυρηναῖοι μετὰ τῶν περιχώρων,
[50, 10]   ἀφ´ οὗπερ καὶ οἱ ἐλεύθεροι  οἵ   τι χωρίον ἐν τῇ Ἰταλίᾳ
[50, 2]   καὶ τῶν ἄλλων βουλευτῶν οὐκ  ὀλίγοι   συνεφέσποντο. μαθὼν δὲ τοῦτο
[50, 8]   χώραις ἐλυμήνατο. ταῦτ´ οὖν οἱ  Ῥωμαῖοι   τὰ μὲν ὁρῶντες τὰ δ´
[50, 8]   οὖν ἐπὶ πάντας αὐτοὺς ἔφερε·  Ῥωμαῖοί   τε γὰρ τὸ προμαχόμενον ἀμφοτέρωθεν
[50, 22]   ἐγὼ καὶ οἱ συνόντες μοι  Ῥωμαῖοι   τόν τε κίνδυνον, καίπερ ἄδειάν
[50, 15]   τε εἰκόνας αὐτῶν, ἃς οἱ  Ἀθηναῖοι   ἐν τῇ ἀκροπόλει τὸ τῶν
[50, 6]   καὶ οἱ Αἰγύπτιοι οἵ τε  Κυρηναῖοι   μετὰ τῶν περιχώρων, καὶ οἱ
[50, 12]   ἐνναυλοχήσασθαι. ταῦτ´ οὖν προκατασχόντες οἱ  Ἀντωνίειοι   ἐπί τε τοῦ στόματος πύργους
[50, 35]   συγκατεκαύθησαν. ὁρῶντες δὲ ταῦτα οἱ  Καισάρειοι   πρότερον μέν, ὡς ἔτι ἀμύνεσθαί
[50, 17]   ὅτι αὐτοί τε τοιοῦτοί ἐστε  οἷοι   καὶ ἄνευ ἄρχοντος ἀγαθοῦ νικᾶν,
[50, 33]   αὐτοῖς περὶ ταῦτα ἔχουσιν οἱ  ἐναντίοι   προσπεσόντες (τοὺς γὰρ φεύγοντας, ἅτε
[50, 6]   καὶ Μακεδονία, καὶ οἱ  Αἰγύπτιοι   οἵ τε Κυρηναῖοι μετὰ τῶν
[50, 24]   Ἡράκλεις, Ἀλεξανδρεῖς τε καὶ  Αἰγύπτιοι   ὄντες (τί γὰρ ἂν ἄλλο
[50, 13]   ἦν ηὐτομοληκέναι (καὶ γὰρ καὶ  ἄλλοι   αὐτὸν συχνοὶ ἐμιμήσαντο) οὐκέθ´ ὁμοίως
[50, 35]   ὑπὸ τῶν ὅπλων πυρουμένων κατετήκοντο.  ἄλλοι   πρίν τι τοιοῦτο παθεῖν,
[50, 3]   καὶ πρὸς τὸν Καίσαρα ἐλθόντες  ἄλλοι   τε καὶ Τίτιος καὶ
[50, 23]   ὥσπερ τε Δέλλιος καὶ  ἄλλοι   τινὲς αὐτομολήσαντες, παμπληθεῖς δὲ καὶ
[50, 9]   πρὸς ἑκατέρους καὶ βουλευταὶ καὶ  ἄλλοι   τινές, ἑάλω δὲ καὶ κατάσκοπος
[50, 20]   πόλεως καὶ οἱ ὕπατοι καὶ  ἄλλοι   τινές, ἵνα μηδὲν τοιοῦτο ψηφίσωνται;
[50, 35]   μέσῃ ὥσπερ ἐν καμίνοις ὠπτῶντο.  ἄλλοι   ὑπὸ τῶν ὅπλων πυρουμένων κατετήκοντο.
[50, 8]   ἔν τε τῷ τότε παρόντι  πολλοὶ   ἑκατέρωθεν φθαρήσεσθαι, καὶ ἔπειτα τοῦ
[50, 33]   ναυμαχίαν μόνην παρεσκευασμένοι, οὐκ ἐπεδίωξαν)  πολλοὶ   {τε} ἑκάστῃ νηὶ καὶ ἕκαθεν
[50, 21]   τοιοῦτον ἐπήγγελκε, καίτοι καὶ πολεμῶν  μοι   καὶ πάντα οὐχ ὅπως τὰ
[50, 18]   περὶ ἐμαυτοῦ κομπάσαιμι (ἱκανὸν γάρ  μοι   πρὸς εὔκλειαν τὸ συνειδὸς ὑμῶν
[50, 22]   καὶ ἐγὼ καὶ οἱ συνόντες  μοι   Ῥωμαῖοι τόν τε κίνδυνον, καίπερ
[50, 17]   τοὺς καλῶς πολεμήσοντας τυχεῖν, ἀναγκαιότατόν  μοι   τὸν περὶ ἐμαυτοῦ λόγον αὐτὴ
[50, 21]   ἄντικρυς τοὺς πλείονας ὑμῶν πεποίηται)  ἐμοὶ   δ´ οὐδὲν αὐτῷ τοιοῦτον ἐπήγγελκε,
[50, 15]   καὶ ἐκ τῆς αὐτομολίας ἐγεγόνεσαν,  ἐπιλεξάμενοι   τὰ λοιπὰ κατέπρησαν, ἔπειτα δὲ
[50, 32]   καὶ τούτους ὡς διὰ βραχέος  ἐργασάμενοι   πρὸς ἄλλους καὶ πάλιν μάλα
[50, 34]   πρὸς τὸ ἀεὶ ὑγιὲς αὐτῆς  μεθιστάμενοι   ταῖς τε χερσὶ ταῖς σιδηραῖς
[50, 32]   ῥοθίῳ τε ἐχρῶντο καὶ ἐνέβαλλον  πεφραγμένοι   πάντῃ τοῦ μὴ τιτρώσκεσθαι· καὶ
[50, 10]   τε Καῖσαρ καὶ Ἀντώνιος  προαποδεδειγμένοι   τότε ὅτε ἐς τὰ ὀκτὼ
[50, 10]   τι χωρίον ἐν τῇ Ἰταλίᾳ  κεκτημένοι   φοβηθέντες ἡσύχασαν· καὶ γὰρ ἐκείνοις
[50, 29]   αὖ ὥσπερ ἐν τείχεσί τισι  κατακεκλειμένοι   πολιορκηθῆναι παρεσκευάδαται, ἐπεὶ τοῦτό γε
[50, 13]   Μακεδονίαν καὶ ἐς τὴν Θρᾴκην  πεπεμμένοι)   τὰ τοῦ Καίσαρος ἀνθέλωνται, ὥρμησε
[50, 15]   ἠθέλησαν, ἀλλ´ ὡς ἐπὶ ναυμαχίαν  παρασκευαζόμενοι,   ἵνα ἅμα, ἄν τι ἀνθίστηται,
[50, 4]   πρὸς τὴν τοῦ Καίσαρος ὑποψίαν  ἀνταγωνιζόμενοι,   τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις ἔλεγον.
[50, 35]   θάλασσαν ἐκπηδῶντες ἀπεπνίγοντο καὶ  παιόμενοι   ὑπὸ τῶν ἐναντίων ἐβαπτίζοντο
[50, 6]   τοῦ Καίσαρος πράξειν ἔμελλε) καὶ  βουλόμενοι   καὶ αὐτὸ τοῦτο προσεγκαλέσαι οἱ,
[50, 33]   τὰ καταστρώματα τοὺς μὲν κατέσπων  ἀντιλαμβανόμενοι   τοὺς δὲ ἐώθουν, τοῖς δὲ
[50, 8]   Ῥώμῃ ὄντες προεμαντεύσαντο (δίχα γὰρ  γενόμενοι   μηδενὸς κελεύσαντος, καὶ οἱ μὲν
[50, 23]   μή τι νεωτερίσωσι καθ´ ἑαυτοὺς  γενόμενοι,   ὥσπερ τε Δέλλιος καὶ
[50, 22]   καὶ κοινὰ τὰ ἀγαθὰ πᾶσι  κατακτησόμενοι,   σπουδάσωμεν, ἄνδρες στρατιῶται, ἔν
[50, 35]   τινὲς ἐπέλαζόν σφισιν, αὐτὸ τοῦτο  φυλασσόμενοι,   καὶ τὸ πῦρ τούς τε
[50, 34]   εἶχον, καὶ ἡμιδεᾶ αὐτὰ ἅτε  ταραττόμενοι   ἀνέφερον) οὐχ ὅσον οὐκ ὠφελοῦντό
[50, 27]   πλουτήσειν ἀκινδύνως ἤλπιζον, καὶ μάλα  ἄσμενοί   τινες αὐτῷ συνῆσαν· μάχεσθαι δὲ
[50, 24]   πάντες ἐκεῖνοι οἱ τὰ προειρημένα  κατειργασμένοι,   εἰ αἴσθοιντο ἡμᾶς ὀλέθρῳ γυναικὶ
[50, 3]   ἔχοντα αὐτὰς ἔμαθε· καὶ γὰρ  σεσημασμένοι   σφᾶς ἦσαν. κἀκ τούτου περιοργὴς
[50, 33]   καὶ πρὸς τὴν ναυμαχίαν μόνην  παρεσκευασμένοι,   οὐκ ἐπεδίωξαν) πολλοὶ {τε} ἑκάστῃ
[50, 20]   ἡμῶν οἱ τῶν συμμάχων μὴ  πεφεισμένοι;   ἀφέξονται τῶν ἡμετέρων οἱ τὰ
[50, 20]   οἱ τὰ τῶν συμμάχων μὴ  πεφεισμένοι;   ἀφέξονται τῶν ἡμετέρων οἱ τὰ
[50, 32]   τὴν ἐκ πολλοῦ αὐτῶν ἀλκὴν  φοβούμενοι   δὲ καὶ τὴν ἐν χερσὶ
[50, 32]   ἀπροσδοκήτοις τισὶ προσφέρωνται. οἷα γὰρ  φοβούμενοι   μὲν τὴν ἐκ πολλοῦ αὐτῶν
[50, 1]   πλεονεκτῆσαί τι ἑκάτερος αὐτῶν ἐδύνατο,  ἰδιούμενοι.   μετὰ δὲ δὴ τοῦτο, ὡς
[50, 22]   ὡς οὖν ὑπὲρ ἀμφοτέρων ὁμοίως  ἀγωνιούμενοι,   καὶ κοινὰ τὰ ἀγαθὰ πᾶσι
[50, 32]   τῆς τέχνης καὶ τῆς προθυμίας  ποιούμενοι,   πολλὰ δὲ καὶ κελεύματα παρὰ
[50, 0]   δύο ἐν οἷς ἄρχοντες οἱ  ἀριθμούμενοι   οἵδε ἐγένοντο Γν. Δομίτιος Λ.
[50, 18]   ὅσῳ βέλτιον τῶν ἐναντίων παρεσκευάσμεθα.  ἐλαττούμενοι   γὰρ ἡμῶν καὶ τῷ πλήθει
[50, 3]   ἀνὰ πρώτους τε ὑπ´ αὐτοῦ  τιμώμενοι   καὶ τὰ ἀπόρρητα αὐτοῦ πάντα
[50, 33]   ἐν τῷ τοιούτῳ φιλεῖ δρᾶσθαι  μηχανώμενοι.   ~ἀντιπάλως οὖν αὐτῶν μαχομένων
[50, 11]   τὸν μὲν χειμῶνα κατασκοπαῖς τε  χρώμενοι   καὶ παραλυποῦντες ἀλλήλους διετέλεσαν (ὁ
[50, 3]   συνοίκησιν ἀπεῖπε, προσκρούσαντές τι αὐτῷ  ἐκεῖνοι,   καὶ τῇ Κλεοπάτρᾳ τι
[50, 30]   καὶ ταῦθ´ οὕτω καὶ αὐτοὶ  ἐκεῖνοι   ἴσασιν ὥστε (οὐ γὰρ ἀποκρύψομαι
[50, 18]   εἰ δ´ οὖν τινα καὶ  ἐκεῖνοι   ἰσχὺν ἔχουσιν, ἀλλ´ ἔν τε
[50, 28]   καὶ τραπεζεῖς, οὓς καὶ αὐτοὶ  ἐκεῖνοι   κοπρείας ἀποκαλοῦσιν, ἧττόν τι προθυμηθήσεσθε;
[50, 24]   οὐ μέγα ἂν ἀλγήσειαν πάντες  ἐκεῖνοι   οἱ τὰ προειρημένα κατειργασμένοι, εἰ
[50, 1]   Πάρθος οὐδὲν παρεκίνει, καὶ  ἐκεῖνοι   φανερῶς ἐπ´ ἀλλήλους ἐτράποντο καὶ
[50, 35]   καὶ ὑπὸ θηρίων ἐσπαράττοντο.  μόνοι   τε ἀνεκτῶς, ὡς ἐν τοιούτοις
[50, 10]   κἀκ τούτου καὶ ταραχαὶ καὶ  φόνοι   καὶ ἐμπρήσεις ὑπ´ αὐτῶν πολλαὶ
[50, 15]   τῶν θεῶν σχῆμα ἐχούσας ἔστησαν,  κεραυνοὶ   ἐς τὸ θέατρον κατήραξαν. ἔκ
[50, 13]   (καὶ γὰρ καὶ ἄλλοι αὐτὸν  συχνοὶ   ἐμιμήσαντο) οὐκέθ´ ὁμοίως Ἀντώνιος
[50, 27]   αὐτοῦ κατέγνωκε; σημεῖον δὲ ὅτι  συχνοὶ   καθ´ ἑκάστην ἡμέραν πρὸς ἡμᾶς
[50, 35]   αὐτοὶ παρεσκεύασαν, ἐπειρῶντο. κἀκ τούτου  συχνοὶ   καὶ ἐκείνων καὶ ὑπὸ τῆς
[50, 30]   ναυσὶ φέροντας, μὴ περιίδωμεν ἄλλοσέ  ποι   πλεύσαντας, ἀλλὰ αὐτοῦ ταύτῃ κρατήσαντες
[50, 33]   γενομένου δὲ τούτου καὶ οἱ  λοιποὶ   στρατιῶται καὶ ἠθύμησαν καὶ ἐταράχθησαν,
[50, 17]   ἄγω ἐν καὶ μάλιστα  ἄνθρωποι   καὶ τῷ σώματι καὶ τῇ
[50, 35]   τὸ πῦρ συνῄρει, καὶ οἱ  ἄνθρωποι   οὐδὲ ἑαυτοῖς ἔτι βοηθῆσαι, μὴ
[50, 16]   ὥστε καὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστοι  φοβεροὶ   τοῖς ἀντιπάλοις εἶναι. ὁρᾶτε δέ
[50, 10]   καταδαμασθῆναι. ἀφ´ οὗπερ καὶ οἱ  ἐλεύθεροι   οἵ τι χωρίον ἐν τῇ
[50, 10]   ἔφθειρεν. ἔδοξαν μὲν γὰρ οἱ  ἐξελεύθεροι   αὐτὸ πεποιηκέναι· πᾶσι γὰρ τοῖς
[50, 32]   πολλὰ μὲν παρακελεύσματα ἐν ἑαυτοῖς  ἑκάτεροι   καὶ τῆς τέχνης καὶ τῆς
[50, 34]   καὶ ἐκείνους τι λυμήναιντο. καὶ  ἕτεροι   πρὸς τὸ ἀεὶ ὑγιὲς αὐτῆς
[50, 32]   ἀνεχώρουν ἔξω βέλους. οἱ δ´  ἕτεροι   τούς τε προσπλέοντάς σφισι πολλοῖς
[50, 6]   ἑτέρων. καὶ τοσαύτῃ γε προθυμίᾳ  ἀμφότεροι   ὁμοίως ἐχρήσαντο ὥστε καὶ ἐνόρκους
[50, 2]   καὶ Σόσσιος Γάιος,  ἀμφότεροι   τῆς τοῦ Ἀντωνίου μερίδος ὄντες,
[50, 32]   τὸ μὴ παθεῖν τοῦτο ἀποδιατρίβοντες  εὐεπιθετώτεροι   ἄλλοις τισὶν ἐγίγνοντο· δύο τε
[50, 35]   γὰρ κολαστήριόν τι ὑπέμειναν, καὶ  νεκροὶ   ὥσπερ ἐν πυρᾷ ταῖς ναυσὶ
[50, 6]   καὶ Σικελία καὶ αἱ ἄλλαι  νῆσοι   αἱ ταῖς εἰρημέναις ἠπείροις προσεχεῖς
[50, 35]   ὡς ἐν τοιούτοις παθήμασιν, ἀπήλλαξαν  ὅσοι,   πρίν τινι αὐτῶν συνενεχθῆναι, οἱ
[50, 24]   ἐπὶ ταύτῃ θαρσῶ. τὸ γάρ  τοι   Ῥωμαίους τε ὄντας καὶ τῆς
[50, 34]   πως τῇ βίᾳ τὸ πῦρ·  ἀδύνατοι   δὲ δὴ πανταχῇ τοῦτο ποιεῖν
[50, 10]   δὲ δὴ ταῦτα ἦσαν μὲν  ὕπατοι   ἐς τὸ ἐχόμενον ἔτος
[50, 20]   ἐκ τῆς πόλεως καὶ οἱ  ὕπατοι   καὶ ἄλλοι τινές, ἵνα μηδὲν
[50, 2]   τὸν Ἀντώνιον ἐξελέγξων. οἱ οὖν  ὕπατοι   μήτ´ ἀντειπεῖν αὐτῷ θαρσοῦντες μήτε
[50, 24]   θρασύνασθαι μὲν προπετέστατοι ἀνδρίσασθαι δὲ  ἀσθενέστατοι   ὄντες, καὶ τὸ μέγιστον γυναικὶ
[50, 24]   ἀθανασίας ταριχεύοντες, καὶ θρασύνασθαι μὲν  προπετέστατοι   ἀνδρίσασθαι δὲ ἀσθενέστατοι ὄντες, καὶ
[50, 32]   πρὶν ἐς χεῖρας ἐλθεῖν, καὶ  ἤτοι   τοῖς αὐτοῖς αὖθις ἐξαίφνης ἐνέβαλλον,
[50, 12]   ἀντανήγετο οὔτ´ ἐς λόγους ᾔει,  καίτοι   δυοῖν αὐτοῦ θάτερον πρὸς
[50, 26]   πῶς οὐκ ἂν εἰκότως ὑπεροργισθείητε;  ~καίτοι   ἔγωγε καὶ τὸ κατ´ ἀρχὰς
[50, 13]   καὶ ἐς ἀγῶνα εὐθὺς κατέστη,  καίτοι   ἐκείνου τόν τε πεζὸν πρὸ
[50, 21]   δ´ οὐδὲν αὐτῷ τοιοῦτον ἐπήγγελκε,  καίτοι   καὶ πολεμῶν μοι καὶ πάντα
[50, 28]   τοὺς ἀγῶνας ἄξιόν ἐστι ποιεῖσθαι.  καίτοι   μεῖζον οὐδὲν ἂν ἄλλο φήσαιμι
[50, 3]   μηδ´ αἰτίαν τινὰ παρ´ αὐτῶν,  καίτοι   παρανομώτατον πρᾶγμα ποιήσας, σχεῖν· τῷ
[50, 28]   πολλάκις ἐμαχέσασθε, καὶ πάντας αὐτοὺς  καίτοι   πολεμικωτάτους ὁμολογουμένως ὄντας ἐχειρώσασθε, καὶ
[50, 11]   τε γὰρ τριηρῖται, ἅτε καὶ  σύμμικτοι   ἐκ παντοδαπῶν ἐθνῶν ὄντες καὶ
[50, 10]   πῦρ ἐξ ἐπιβουλῆς γεγονέναι, οὐ  μέντοι   ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἐς τὰ
[50, 13]   μὲν οὐ πολλῷ ὕστερον, οὐ  μέντοι   καὶ ἐς ἀγῶνα εὐθὺς κατέστη,
[50, 1]   τῆς μὲν δημοκρατίας ἀφῄρητο, οὐ  μέντοι   καὶ ἐς μοναρχίαν ἀκριβῆ ἀπεκέκριτο,
[50, 15]   καὶ τὸν Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν. οὐ  μέντοι   καὶ κρύφα, καὶ φανερῶς
[50, 27]   ἀπὸ Κανώβου κυμβαλιστῶν γέγονε. μὴ  μέντοι   μηδὲ δείσῃ τις αὐτὸν ὡς
[50, 16]   ἐστὲ ὥστε καὶ καθ´ ἑαυτοὺς  ἕκαστοι   φοβεροὶ τοῖς ἀντιπάλοις εἶναι. ὁρᾶτε
[50, 19]   ἀθυμήσῃ, ἀλλὰ ταῖς ναυσίν, αἷς  κράτιστοί   τε ἐσμὲν καὶ παμπληθὲς αὐτῶν
[50, 30]   κρατῆσαι. καὶ ταῦθ´ οὕτω καὶ  αὐτοὶ   ἐκεῖνοι ἴσασιν ὥστε (οὐ γὰρ
[50, 28]   ἑταίρους καὶ τραπεζεῖς, οὓς καὶ  αὐτοὶ   ἐκεῖνοι κοπρείας ἀποκαλοῦσιν, ἧττόν τι
[50, 18]   δυνήσονται. ὁρᾶτε γάρ που καὶ  αὐτοὶ   καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὸ
[50, 6]   ἐκεῖνον οὔσῃ γειτνιῶντες, οἱ μὲν  αὐτοὶ   οἱ δὲ δι´ ἑτέρων. καὶ
[50, 28]   πατὴρ ἐμός, ὑμεῖς  αὐτοὶ   οἱ τοὺς μετά τε τοῦ
[50, 16]   εἶναι. ὁρᾶτε δέ που καὶ  αὐτοὶ   ὅσον μὲν καὶ οἷον ναυτικὸν
[50, 35]   καὶ κατασβεννύναι τὸ πῦρ,  αὐτοὶ   παρεσκεύασαν, ἐπειρῶντο. κἀκ τούτου συχνοὶ
[50, 12]   καὶ τὰς ἀναχωρήσεις ἀσφαλεῖς εἶναι·  αὐτοί   τε ἐπὶ θάτερα τοῦ πορθμοῦ
[50, 17]   ἔτι μᾶλλον εἰδῆτε τοῦθ´, ὅτι  αὐτοί   τε τοιοῦτοί ἐστε οἷοι καὶ
[50, 33]   καὶ ἐταράχθησαν, καὶ προσαποδρᾶναι καὶ  αὐτοὶ   τρόπον τινὰ ἐθελήσαντες οἱ μὲν
[50, 28]   καὶ Δελμάτας καὶ Παννονίους προθυμότατα  αὐτοὶ   ὑμεῖς οἱ νῦν παρόντες ὑπὲρ
[50, 35]   τι τοιοῦτο παθεῖν, καὶ  ἡμίκαυτοι,   οἱ μὲν ἀπορριπτοῦντες τὰ ὅπλα
[50, 7]   τὰς συμμαχίας σφῶν ἑκατέρῳ ποιήσασθαι.  ~οὗτοί   τε οὖν οὕτως ἔρρωντο, καὶ
[50, 17]   εἰδῆτε τοῦθ´, ὅτι αὐτοί τε  τοιοῦτοί   ἐστε οἷοι καὶ ἄνευ ἄρχοντος
[50, 5]   εὐχὴν τὴν μεγίστην, ὁπότε τι  ὀμνύοι,   ποιεῖσθαι τὸ ἐν τῷ Καπιτωλίῳ
[50, 24]   αὐτοὺς χεῖρον ἀληθέστερον εἰπεῖν  ἔχοι;   καὶ τὰ μὲν ἑρπετὰ καὶ
[50, 11]   τὸ κράτιστον τῶν Ῥωμαίων ὁμογνωμονοῦν  ἔχοι.   κἀντεῦθεν τακτόν τε τῶν οἰκετῶν
[50, 12]   οὕτως ὀλίγου καὶ ἀνωμάλου τριήρεις  ἐπὶ   βυρσῶν διαγαγεῖν. τοῦτο μὲν οὖν
[50, 2]   καὶ ἐν μέσῳ τῶν ὑπάτων  ἐπὶ   δίφρου ἀρχικοῦ ἱζήσας, πολλὰ μὲν
[50, 8]   Καισαρείους σφᾶς ἐπικαλέσαντες, συνέμιξαν ἀλλήλοις  ἐπὶ   δύο ἡμέρας, καὶ ἡττήθησαν οἱ
[50, 14]   πλησίον τῶν ἐναντίων τάφρευμα ἀνεχώρησεν  ἐπὶ   θάτερα τοῦ πορθμοῦ, ἔνθα αὐτῷ
[50, 12]   ἀναχωρήσεις ἀσφαλεῖς εἶναι· αὐτοί τε  ἐπὶ   θάτερα τοῦ πορθμοῦ κατὰ τὸ
[50, 5]   ἔξω τῶν πατρίων ἐχρῆτο, καὶ  ἐπὶ   κλίνης ἐπιχρύσου δίφρου τε ὁμοίου
[50, 12]   Νικόπολίς ἐστι, καὶ ἐν αὐτῷ  ἐπὶ   μετεώρου, ὅθεν ἐπὶ πάντα ὁμοίως
[50, 13]   Ἀμύντας Γαλάτης (ἔτυχον δὲ  ἐπὶ   μισθοφόρους ἔς τε τὴν Μακεδονίαν
[50, 30]   τὸν ἔκπλουν τοῦτον οὐχ ὡς  ἐπὶ   ναυμαχίαν ἀλλ´ ὡς ἐς φυγὴν
[50, 15]   συμμάχους ἐμβάλωσιν, ἠθέλησαν, ἀλλ´ ὡς  ἐπὶ   ναυμαχίαν παρασκευαζόμενοι, ἵνα ἅμα, ἄν
[50, 12]   ἐν αὐτῷ ἐπὶ μετεώρου, ὅθεν  ἐπὶ   πάντα ὁμοίως τῆς τε ἔξω
[50, 8]   κακώσας ἐκεραυνώθη. ταῦτα μὲν οὖν  ἐπὶ   πάντας αὐτοὺς ἔφερε· Ῥωμαῖοί τε
[50, 34]   καὶ τοῦ ἀνέμου σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος  ἐπὶ   πλεῖον ἐξέλαμψεν, ἅτε καὶ ὑπ´
[50, 13]   ἀναρρῖψαι, ἀλλὰ πείραις καὶ ἀκροβολισμοῖς  ἐπὶ   πολλὰς ἡμέρας ἐχρήσατο, μέχρις οὗ
[50, 8]   Ῥωμαίων ἱπποδρομίᾳ συνετρίβη, καὶ λαμπὰς  ἐπὶ   πολλὰς ἡμέρας ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς
[50, 12]   κεῖται. τε πορθμὸς ἴσος  ἐπὶ   πολὺ διὰ στενοῦ τείνει, καὶ
[50, 16]   συντελείας βιαίου πεπορισμένα οὔτ´ ἂν  ἐπὶ   πολὺ ἐξαρκέσειεν ἄν, καὶ τοὺς
[50, 33]   ἀπὸ τοῦ Αἰγυπτίου, τῇ τε  ἐπὶ   πολὺ μετεώρῳ ἀγωνίᾳ καὶ τῇ
[50, 33]   τῇ συνέρξει ἠγωνίζοντο. ~ἀγχωμάλου οὖν  ἐπὶ   πολὺ τῆς ναυμαχίας οὔσης καὶ
[50, 33]   τε πηδάλια ἀπήραττον, καὶ ἐπαναβαίνοντες  ἐπὶ   τὰ καταστρώματα τοὺς μὲν κατέσπων
[50, 31]   παμπόλλους δὲ καὶ αὐτὸς πεζοὺς  ἐπὶ   τὰς ναῦς ἐπιβιβάσας, καὶ πάντας
[50, 24]   τῇ τοῦ πολέμου ὑποθέσει  ἐπὶ   ταύτῃ θαρσῶ. τὸ γάρ τοι
[50, 8]   καὶ τέλος, ἐπειδὴ πανταχόθεν ἀπηλαύνετο,  ἐπί   τε τοῦ ναοῦ τοῦ Γενίου
[50, 12]   ταῦτ´ οὖν προκατασχόντες οἱ Ἀντωνίειοι  ἐπί   τε τοῦ στόματος πύργους ἑκατέρωθεν
[50, 11]   ἐτάραττεν) δὲ δὴ Καῖσαρ  ἐπί   τε τούτοις θαρσήσας καὶ βουληθεὶς
[50, 2]   δὲ Ἀντώνιος· πρέσβεις τε  ἐπὶ   τῇ προφάσει ταύτῃ συνεχῶς ἀνταπέστελλον,
[50, 24]   ἐλπίσειεν, ἔχομεν, ὅμως πολὺ μᾶλλον  ἐπὶ   τῇ τοῦ πολέμου ὑποθέσει
[50, 12]   αὐτῷ ἐποιήσατο καὶ ἐκεῖθεν ὁρμώμενος  ἐπὶ   τὸ Ἄκτιον ἐπέπλει. ὡς δ´
[50, 9]   ἡμερῶν συμμῖξαί σφας, αὐτὸς  ἐπὶ   τοῖς αὐτοῖς ἐς τὴν Ἰταλίαν
[50, 30]   ὑμᾶς ὅσα ἀκήκοα) ἀθυμεῖν τε  ἐπὶ   τοῖς ἤδη γεγονόσι καὶ ἀπογιγνώσκειν
[50, 12]   οὐκ ἐς τὴν Πελοπόννησον οὐδ´  ἐπὶ   τὸν Ἀντώνιον, ἀλλὰ πρὸς τὸ
[50, 16]   γε καὶ παρ´ ἡμῖν νομίζεται,  ἐπὶ   τοσοῦτον χειροτέχναι ἐστὲ ὥστε καὶ
[50, 8]   Ὁμονοίας ναόν, ἔπειτα δὲ καὶ  ἐπὶ   τοὺς ἄλλους πάντας ὡς εἰπεῖν
[50, 34]   τὴν θάλασσαν οἱ δὲ καὶ  ἐπὶ   τοὺς ἐναντίους ἐρρίπτουν, εἴ πως
[50, 9]   ~μετεώρων δ´ οὖν πάντων ὁμοίως  ἐπὶ   τούτοις ὄντων ἐν μὲν τῷ
[50, 4]   Αἴγυπτον μεταθήσει. καὶ τοσαύτῃ γε  ἐπὶ   τούτοις ὀργῇ ἐχρήσαντο ὥστε πάντας,
[50, 10]   προσόδου δοῦναι προσετάχθη, μελλήσαντές τε  ἐπὶ   τούτῳ κινηθήσεσθαι οὐδὲν ἔτι νεοχμῶσαι
[50, 9]   καὶ ἐφῇ οἱ ἀδεῶς προσπλεῦσαι  ἐπὶ   τῷ ἐντὸς πέντε ἡμερῶν συμμῖξαί
[50, 13]   καὶ χρήσιμος μὲν οὐδὲν τῷ  Καίσαρι   ἐγένετο (νοσήσας γὰρ οὐκ ἐς
[50, 1]   αἵδε αὐτοῖς ἐγένοντο. Ἀντώνιος μὲν  Καίσαρι   ἐπεκάλει ὅτι τόν τε Λέπιδον
[50, 1]   ἑαλώκει τά τε προσπολεμήσαντα τῷ  Καίσαρι   ἡσύχαζε καὶ Πάρθος οὐδὲν
[50, 6]   ἑκατέρῳ τόνδε τὸν πόλεμον συνήρατο.  Καίσαρι   μὲν τε Ἰταλία (πάντας
[50, 28]   τοῦ μηδεμίαν γυναῖκα περιορᾶν μηδενὶ  ἀνδρὶ   παρισουμένην. πρὸς μὲν Ταυρίσκους
[50, 0]   ἤρξαντο. β. Ὡς Καῖσαρ Ἀντώνιον  περὶ   Ἄκτιον ἐνίκησεν. Χρόνου πλῆθος ἔτη
[50, 26]   καὶ τὸ κατ´ ἀρχὰς οὕτω  περὶ   αὐτὸν ἐσπούδασα ὥστ´ αὐτῷ καὶ
[50, 20]   αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ὑπὸ τῶν  περὶ   αὐτὸν ὄντων, οἵτινες οὐκ αἰσθάνονται
[50, 30]   ~καὶ τί δεῖ πλείω λέγοντα  περὶ   αὐτῶν διατρίβειν, ὁπότε πολλάκις ἤδη
[50, 18]   ποιούμενος, οὐχ ἵν´ ἄλλως τι  περὶ   ἐμαυτοῦ κομπάσαιμι (ἱκανὸν γάρ μοι
[50, 17]   πολεμήσοντας τυχεῖν, ἀναγκαιότατόν μοι τὸν  περὶ   ἐμαυτοῦ λόγον αὐτὴ χρεία
[50, 17]   οὖσιν ὤκνησα μὲν ἄλλως αὐτὸς  περὶ   ἐμαυτοῦ σεμνόν τι εἰπεῖν· ἐπειδὴ
[50, 30]   πολλάκις ἤδη πειραθέντες σφῶν, καὶ  περὶ   Λευκάδα καὶ ἐνταῦθα πρῴην, οὐχ
[50, 27]   ὥς που σαφῶς ἴστε οἱ  περὶ   Μούτιναν αὐτοῦ κεκρατηκότες· εἰ δ´
[50, 18]   τῇ ἀπειρίᾳ τοῦ στρατηγοῦντος αὐτῶν.  περὶ   οὗ τὰ μὲν ἄλλα οὐδὲν
[50, 19]   βαλλόμενος καταποντωθείη; ~μὴ γάρ, ὅτι  περὶ   Σικελίαν Ἀγρίππας ἐναυκράτησε, παρὰ τοῦτο
[50, 9]   ἐς τὴν προσκοπὴν αὐτοῦ πεμφθείσας  περὶ   τὰ Κεραύνια ὄρη ναυλοχεῖν, ὑπετόπησεν
[50, 33]   ὅπως κουφίσαντες διαφύγωσι. καὶ αὐτοῖς  περὶ   ταῦτα ἔχουσιν οἱ ἐναντίοι προσπεσόντες
[50, 15]   σημείων ἐταράχθη. χελιδόνες τε γὰρ  περί   τε τὴν σκηνὴν αὐτῆς καὶ
[50, 6]   τοῦ πρὶν ῥωμαΐζοντες πλὴν τῶν  περὶ   τὴν Κυρήνην καὶ οἱ τοῦ
[50, 32]   τῶν σκαφῶν ἐβαπτίζοντο, καὶ  περὶ   τὸ μὴ παθεῖν τοῦτο ἀποδιατρίβοντες
[50, 13]   ἐστρατοπεδεύσατο, κἀκ τούτου καὶ ἱππικὸν  περὶ   τὸν κόλπον περιπέμψας ἀμφοτέρωθεν αὐτῷ
[50, 27]   Βρεντεσίου πρὸς τὴν Γαλατίαν ᾔει.  μέχρι   μὲν γὰρ πλουτήσειν ἀκινδύνως ἤλπιζον,
[50, 34]   ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων αὐξανόμενον. καὶ  μέχρι   μὲν μέρος τι νεὼς ἐκαίετο,
[50, 11]   ἐκ τοῦ Βρεντεσίου καὶ ἔπλευσε  μέχρι   τῆς Κερκύρας ὡς καὶ ἀπροσδοκήτοις
[50, 24]   τῶν τοὺς Παννονίους κεχειρωμένων, τῶν  μέχρι   τοῦ Ἴστρου προκεχωρηκότων, τὸν Ῥῆνον
[50, 28]   ἀλλ´ ἀχθοφορεῖν μᾶλλον πολεμεῖν  μεμελετήκασι.   διὰ τὴν ἐμπειρίαν; ἀλλ´ ἐρέττειν
[50, 20]   αὐτοῖς, τῆς τε ἡγεμονίας ἁπάσης  παραλελύκασι   καὶ ὥσπερ τινὰ αἰχμάλωτον ἐν
[50, 32]   ἄνωθεν αὐτοὺς καὶ πέτραις καὶ  μηχανήμασι   βαπτίζοντες· καὶ ἠλαττοῦντο αὖ οἱ
[50, 27]   ἀνάγκην εἶναι, οἵοις ἄν τις  ἐπιτηδεύμασι   συνῇ, τούτοις αὐτὸν ἐξομοιοῦσθαι. τεκμήριον
[50, 10]   γὰρ οἱ ἐξελεύθεροι αὐτὸ πεποιηκέναι·  πᾶσι   γὰρ τοῖς ἔν τε τῇ
[50, 22]   ἀγωνιούμενοι, καὶ κοινὰ τὰ ἀγαθὰ  πᾶσι   κατακτησόμενοι, σπουδάσωμεν, ἄνδρες στρατιῶται,
[50, 28]   κρατῆσαι· πρὸς δὲ δὴ γυναῖκα  πᾶσι   τοῖς ὑμετέροις ἐπιβουλεύουσαν, καὶ πρὸς
[50, 34]   χερσὶ ταῖς σιδηραῖς καὶ τοῖς  δόρασι   τοῖς μακροῖς τότε δὴ καὶ
[50, 29]   τιτρώσκειν, ἐξέσται δὲ καὶ πυρφόροις  βέλεσι   καταπιμπράναι· ἄν τε καὶ κινηθῆναί
[50, 8]   Αἴτνης πλεῖστόν τε ἐρρύη καὶ  πόλεσι   καὶ χώραις ἐλυμήνατο. ταῦτ´ οὖν
[50, 29]   μέλλουσιν, οὐδ´ αὖ ὥσπερ ἐν  τείχεσί   τισι κατακεκλειμένοι πολιορκηθῆναι παρεσκευάδαται, ἐπεὶ
[50, 33]   γιγνόμενα, ὡς μικρὰ μεγάλοις ὁμοιῶσαι,  τείχεσί   τισιν καὶ νήσοις πολλαῖς
[50, 28]   τὸν τὰ ὑμέτερα τοῖς ἐκείνης  παισὶ   διαδεδωκότα, καὶ πρὸς τοὺς καλοὺς
[50, 26]   προετίμησε, μήθ´ ὅτι τοῖς ἐκείνης  παισὶ   πάνθ´ ὡς εἰπεῖν τὰ ὑμέτερα
[50, 3]   ὄντως γεγονότι ἐμεμαρτυρήκει, καὶ τοῖς  παισὶ   τοῖς ἐκ τῆς Αἰγυπτίας οἱ
[50, 34]   μὲν γὰρ πολλαχῇ ἅμα προσπλέοντές  τισι   βέλη τε πυρφόρα ἐπ´ αὐτοὺς
[50, 29]   οὐδ´ αὖ ὥσπερ ἐν τείχεσί  τισι   κατακεκλειμένοι πολιορκηθῆναι παρεσκευάδαται, ἐπεὶ τοῦτό
[50, 32]   ἐχώρουν, ὅπως ὡς μάλιστα ἀπροσδοκήτοις  τισὶ   προσφέρωνται. οἷα γὰρ φοβούμενοι μὲν
[50, 33]   ὡς καὶ νενικημένους φεύγειν ἐφέσπετό  σφισι.   γενομένου δὲ τούτου καὶ οἱ
[50, 1]   αὐτῆς ἀνῄρητο, τά τε δωρηθέντα  σφίσι,   καὶ ἐν τοῖς μάλιστα ὅτι
[50, 12]   τὸ μέσον ναυσὶ διέλαβον, ὥστε  σφίσι   καὶ τοὺς ἔκπλους καὶ τὰς
[50, 2]   πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀπῆλθον, καί  σφισι   καὶ τῶν ἄλλων βουλευτῶν οὐκ
[50, 31]   μὲν παρεξεῖναι αὐτούς, ὅπως φεύγουσί  σφισι   κατὰ νώτου ἐπίθηται (αὐτός τε
[50, 34]   ὅπως τινὰ ἀντίπαλον ναῦν προσαρτήσαντές  σφισι   μάλιστα μὲν μετεκβῶσιν ἐς αὐτήν,
[50, 9]   τῇ Ἰταλίᾳ τὸν πόλεμον ἀδοκήτως  σφίσι   ποιησόμενος, ἐλθὼν δὲ ἐς Κέρκυραν,
[50, 32]   δ´ ἕτεροι τούς τε προσπλέοντάς  σφισι   πολλοῖς καὶ πυκνοῖς καὶ λίθοις
[50, 27]   τοὺς ὁμοφύλους ὑπὲρ τῶν μηδέν  σφισι   προσηκόντων, ἄλλως τε καὶ ἐξὸν
[50, 1]   ἐκ τῆς Ἰταλίας τῆς ἀμφοτέροις  σφίσι   προσηκούσης κατείλεκτο. Καῖσαρ δὲ ἐκείνῳ
[50, 18]   ἄνωθεν αὐτῶν ἐφικνουμένων, δυνήσεταί τίς  σφισι   προσμῖξαι; εἰ δὲ δὴ καὶ
[50, 31]   ὥρμησε μὲν ὡς καὶ ἑστῶσί  σφισι   προσμίξων καὶ ἀναχωρῆσαί σφας
[50, 35]   οἱ ναῦται, πρὶν καὶ πλησιάσαι  σφίσι   τὴν φλόγα ἐφθείροντο, οἱ δὲ
[50, 32]   εἰ δ´ ἁμάρτοιεν, τρωθέντων ἄν  σφισι   τῶν σκαφῶν ἐβαπτίζοντο, καὶ
[50, 32]   δὲ ὁπλίταις τούς τε πλησιάζοντάς  σφισι   φυλασσομένοις καὶ κατέχειν αὐτοὺς ὅτι
[50, 18]   ἔχω. ~λέγω δὲ ταῦτα ἐν  εἰδόσι,   μάρτυρας ὑμᾶς τοὺς ἀκούοντας αὐτῶν
[50, 30]   ἀθυμεῖν τε ἐπὶ τοῖς ἤδη  γεγονόσι   καὶ ἀπογιγνώσκειν κατὰ χώραν μένοντας
[50, 32]   φοβούμενοι δὲ καὶ τὴν ἐν  χερσὶ   μάχην, οὔτε ἐν τῷ πρόσπλῳ
[50, 34]   ὑγιὲς αὐτῆς μεθιστάμενοι ταῖς τε  χερσὶ   ταῖς σιδηραῖς καὶ τοῖς δόρασι
[50, 12]   ἑκατέρωθεν ἐπῳκοδόμησαν καὶ τὸ μέσον  ναυσὶ   διέλαβον, ὥστε σφίσι καὶ τοὺς
[50, 13]   σφῶν συνεχῶς προπαρατάσσοντος καὶ ταῖς  ναυσὶ   πολλάκις σφίσιν ἐπιπλέοντος, τάς τε
[50, 35]   νεκροὶ ὥσπερ ἐν πυρᾷ ταῖς  ναυσὶ   συγκατεκαύθησαν. ὁρῶντες δὲ ταῦτα οἱ
[50, 12]   ἐκεῖσε ἔπεμψε, καὶ αὐτὸς ταῖς  ναυσὶ   τὴν Κέρκυραν ἐκλειφθεῖσαν ὑπὸ τῶν
[50, 30]   ἆθλα τῆς νίκης ἐν ταῖς  ναυσὶ   φέροντας, μὴ περιίδωμεν ἄλλοσέ ποι
[50, 32]   ἐπιβάται· καὶ ἐῴκεσαν οἱ μὲν  ἱππεῦσι   τοτὲ μὲν ἐπελαύνουσι τοτὲ δὲ
[50, 5]   ἐδεδούλωτο ὥστε καὶ γυμνασιαρχῆσαι τοῖς  Ἀλεξανδρεῦσι   πεῖσαι, βασιλίς τε αὐτὴ καὶ
[50, 10]   ἔν τε τῇ Ἰταλίᾳ αὐτῶν  οὖσι   καὶ πέντε μυριάδων οὐσίαν
[50, 16]   αὐτὰ οἰκειοτέρους ἡμῖν τοῖς  λαβοῦσι   πεποίηκεν εἶναι, ὥστε μήτ´ ἄλλως
[50, 31]   ἐβουλεύσατο μὲν παρεξεῖναι αὐτούς, ὅπως  φεύγουσί   σφισι κατὰ νώτου ἐπίθηται (αὐτός
[50, 17]   τῷ σώματι καὶ τῇ διανοίᾳ  ἀκμάζουσι,   καὶ μήτε τῇ τῆς νεότητος
[50, 33]   ἀπεκρούοντο καὶ τοῖς ἐς χεῖρας  ἰοῦσι   συνεφέροντο. εἴκασεν ἄν τις ἰδὼν
[50, 19]   πεζῷ προαποκινδυνεῦσαι, ἐν δὴ  δοκοῦσι   τρόπον τινὰ ἰσχύειν, ἵνα μηδεὶς
[50, 2]   ἐπιτρέπειν καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς  ἐθέλουσι   πρὸς τὸν Ἀντώνιον μετὰ ἀδείας
[50, 24]   δικαιότερα καὶ τὰ εὐσεβέστερα καὶ  φρονοῦσι   καὶ πράττουσι κατορθούμενα, τοῦτό που
[50, 32]   οἱ μὲν ἱππεῦσι τοτὲ μὲν  ἐπελαύνουσι   τοτὲ δὲ ἐξαναχωροῦσι διὰ τὸ
[50, 31]   ἐκείνων ἐκδήλων ὅτι ἐκδρᾶναί πῃ  ἐπιχειροῦσι   γενομένων ἀμαχεὶ τοὺς λοιποὺς ἐκ
[50, 32]   τοτὲ μὲν ἐπελαύνουσι τοτὲ δὲ  ἐξαναχωροῦσι   διὰ τὸ τούς τε ἐπίπλους
[50, 24]   τὰ εὐσεβέστερα καὶ φρονοῦσι καὶ  πράττουσι   κατορθούμενα, τοῦτό που καὶ αὐτὸς
[50, 31]   ἐν τάχει περιπλέοντες τοῖς τε  ναυμαχοῦσι   τὰ δέοντα παραινέσωσι καὶ ἑαυτῷ
[50, 20]   ὥσπερ τινὰ αἰχμάλωτον ἐν φρουρᾷ  ἔχουσι,   καὶ τούς τε ἐξελευθέρους πάντας
[50, 30]   ἀνθρώπειον, ὅταν ἐν τοῖς πρώτοις  ἀγῶσι   σφαλῇ, καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ
[50, 33]   τὴν θάλασσαν ἐρρίπτουν, ὅπως κουφίσαντες  διαφύγωσι.   καὶ αὐτοῖς περὶ ταῦτα ἔχουσιν
[50, 30]   τὰς ναῦς ἐντέθεινται, ἵνα, ἂν  δυνηθῶσι,   μετ´ αὐτῶν διαφύγωσιν. ὡς οὖν
[50, 6]   δὴ καὶ ὑφ´ ἑαυτοῦ ἀπῳκίσθαι  δοκῶσι,   προσκατεστήσατο) τε οὖν Ἰταλία
[50, 31]   παραινέσωσι καὶ ἑαυτῷ τὰ προσήκοντα  διαγγέλλωσι,   τὸν ἔκπλουν σφῶν ἐπετήρει. καὶ
[50, 29]   ἐλαύνουσιν αὐτὰς καὶ ἀπειθέστεραι τοῖς  κυβερνῶσι;   τί δ´ ἂν ὄφελος τοῖς
[50, 2]   τά τε ἐγκλήματα δικαιότατα ποιεῖσθαι  δόξωσι   καὶ τὰ ἀλλήλων ἅμα κατασκοπῶσι·
[50, 2]   δόξωσι καὶ τὰ ἀλλήλων ἅμα  κατασκοπῶσι·   κἀν τούτῳ καὶ χρήματα ὡς
[50, 9]   φυλάττωσι καὶ τῶν ἐπιτηδείων ῥᾷον  εὐπορῶσι.   κἀν τούτῳ ἦλθον μὲν καὶ
[50, 31]   τοῖς τε ναυμαχοῦσι τὰ δέοντα  παραινέσωσι   καὶ ἑαυτῷ τὰ προσήκοντα διαγγέλλωσι,
[50, 23]   τὰς ναῦς ἐσεβίβασε, μή τι  νεωτερίσωσι   καθ´ ἑαυτοὺς γενόμενοι, ὥσπερ
[50, 11]   τοὺς δ´ ὅπως μηδὲν μονωθέντες  νεοχμώσωσι,   τό τε μέγιστον ὅπως ἐνδείξηται
[50, 31]   προϊόντων, ὥρμησε μὲν ὡς καὶ  ἑστῶσί   σφισι προσμίξων καὶ ἀναχωρῆσαί
[50, 9]   διέπεμψεν, ἵνα τά τε χωρία  φυλάττωσι   καὶ τῶν ἐπιτηδείων ῥᾷον εὐπορῶσι.
[50, 20]   καὶ αὐτὸν τὸν Λέπιδον, μήτε  τι   ἀδικήσαντα καὶ προσέτι καὶ συμμαχήσαντα
[50, 34]   ἀνέφερον) οὐχ ὅσον οὐκ ὠφελοῦντό  τι,   ἀλλὰ καὶ προσπαρώξυνον αὐτό·
[50, 15]   ναυμαχίαν παρασκευαζόμενοι, ἵνα ἅμα, ἄν  τι   ἀνθίστηται, βιάσωνται τὸν ἔκπλουν. κἀκ
[50, 3]   τῆς Ὀκταουίας συνοίκησιν ἀπεῖπε, προσκρούσαντές  τι   αὐτῷ ἐκεῖνοι, καὶ τῇ
[50, 3]   ἐκεῖνοι, καὶ τῇ Κλεοπάτρᾳ  τι   ἀχθεσθέντες, ηὐτομόλησαν. καί σφας
[50, 24]   Ἀλεξανδρεῖς τε καὶ Αἰγύπτιοι ὄντες  (τί   γὰρ ἂν ἄλλο τις αὐτοὺς
[50, 20]   παθεῖν, οὐδὲ λόγου προσδεῖν ἡγοῦμαι.  τί   γὰρ οὐκ ἂν ἡμᾶς, ἄν
[50, 9]   τὴν Ἰταλίαν περαιωθῇ, οὐχ ὅτι  τι   γενήσεσθαί σφων ἐνόμιζεν (ὁ γοῦν
[50, 29]   αὐτὰς καὶ ἀπειθέστεραι τοῖς κυβερνῶσι;  τί   δ´ ἂν ὄφελος τοῖς ἀπ´
[50, 17]   τοῦ μὲν τὸ μὴ ῥᾳδίως  τι   δεδιέναι, τοῦ δὲ τὸ μὴ
[50, 30]   ἐς τὸ παθεῖν οὖσαι. ~καὶ  τί   δεῖ πλείω λέγοντα περὶ αὐτῶν
[50, 28]   ἀποκαλοῦσιν, ἧττόν τι προθυμηθήσεσθε; διὰ  τί;   διὰ τὸ πλῆθος αὐτῶν; ἀλλ´
[50, 11]   ὄφελος ἦν, πάντας δὲ τούς  τι   δυναμένους καὶ τῶν βουλευτῶν καὶ
[50, 33]   ὑπερέχειν πῃ δυναμένων τέλος τοιόνδε  τι   ἐγένετο. Κλεοπάτρα κατόπιν τῶν
[50, 2]   ἵνα μὴ καὶ ὡς ἀδικῶν  τι   ἐγκαταλελεῖφθαι ὑπ´ αὐτῶν δοκῇ, καὶ
[50, 35]   μὴ ὅτι πολέμιόν τινα λυπῆσαί  τι   ἐδύναντο, σπουδῇ τε προσέπλεον αὐτοῖς,
[50, 17]   ἄλλως αὐτὸς περὶ ἐμαυτοῦ σεμνόν  τι   εἰπεῖν· ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦθ´
[50, 1]   δὲ ἔργῳ, ὥς που πλεονεκτῆσαί  τι   ἑκάτερος αὐτῶν ἐδύνατο, ἰδιούμενοι. μετὰ
[50, 8]   χειμῶνος ἐπόνησεν, ὥστε καὶ τρόπαιόν  τι   ἐν τῷ Ἀουεντίνῳ ἑστὸς καὶ
[50, 11]   σφίσιν οὔτε ἐφοβήθησαν οὔθ´ ἧττόν  τι   ἐπολέμησαν, ἀλλὰ τὸν μὲν χειμῶνα
[50, 29]   τῆς βαρύτητος ἐς τὸ δρᾶσαί  τι,   ἑτοιμόταται δὲ ὑπὸ τοῦ μεγέθους
[50, 2]   αὐτῶν τῶν ὑπάτων οὐδέτερος φθέγξασθαί  τι   ἐτόλμησεν, ἐκέλευσέ σφας ἐν ῥητῇ
[50, 2]   κατέδραμε. κἂν παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ  τι   ἐχρημάτισεν, εἰ μὴ Νώνιος Βάλβος
[50, 2]   χρήματα ὡς καὶ ἐπ´ ἄλλο  τι   ἤθροιζον, καὶ τὴν λοιπὴν τοῦ
[50, 31]   αὐτῶν ἱστίοις χρήσεσθαι μελλόντων, καί  τι   καὶ θαρσήσας ὡς οὐ χαλεπῶς
[50, 32]   ἐπ´ ἄλλους δὲ ἐτρέποντο, καί  τι   καὶ τούτους ὡς διὰ βραχέος
[50, 20]   Λεπίδου συναραμένων σφίσιν ἀπολωλεκότες; καὶ  τί   λέγω ταῦτα, ὁπότε καὶ αὐτὸν
[50, 14]   ὀλίγαις ἐφορμοῦντός σφισιν ἐλπίσας ἄξιόν  τι   λόγου πράξειν, ἂν πρὶν τὸν
[50, 26]   καὶ κατὰ τῆς πατρίδος ἀναιρεῖται,  τί   λοιπὸν ἄλλο πλὴν ἀμύνασθαι καὶ
[50, 34]   ἐρρίπτουν, εἴ πως καὶ ἐκείνους  τι   λυμήναιντο. καὶ ἕτεροι πρὸς τὸ
[50, 17]   παρ´ ὧν τὸ μήτ´ ἀπογιγνώσκειν  τι   μήθ´ ὑπερφρονεῖν ἔχω. ~λέγω δὲ
[50, 34]   αὐξανόμενον. καὶ μέχρι μὲν μέρος  τι   νεὼς ἐκαίετο, προσίσταντό τέ τινες
[50, 23]   ἐς τὰς ναῦς ἐσεβίβασε, μή  τι   νεωτερίσωσι καθ´ ἑαυτοὺς γενόμενοι, ὥσπερ
[50, 20]   τὰ τῶν οἰκείων δεδασμολογηκότες; φιλανθρωπεύσονταί  τι   νικήσαντες οἱ καὶ πρὶν κρατῆσαι
[50, 5]   τε εὐχὴν τὴν μεγίστην, ὁπότε  τι   ὀμνύοι, ποιεῖσθαι τὸ ἐν τῷ
[50, 11]   πάντας μὲν τοὺς στρατιώτας ὧν  τι   ὄφελος ἦν, πάντας δὲ τούς
[50, 5]   ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους τούς  τι   παρ´ αὐτῷ δυναμένους οὕτω καὶ
[50, 9]   καὶ τίς ἡμῖν δικάσει, ἄν  τι   παρὰ τὰ συγκείμενα πραχθῇ; ἀλλ´
[50, 20]   νικήσαντες οἱ καὶ πρὶν κρατῆσαι  τί   πεποιηκότες; καὶ ἵνα γε μὴ
[50, 16]   πολὺ ὑμῶν ἐστι, πᾶν  τι   περ ἄνθος καὶ παρὰ τῶν
[50, 18]   αὐτῶν ποιούμενος, οὐχ ἵν´ ἄλλως  τι   περὶ ἐμαυτοῦ κομπάσαιμι (ἱκανὸν γάρ
[50, 13]   ὡς καὶ ἐπικουρήσων σφίσιν, ἄν  τι   πολέμιον προσπέσῃ. ~κἀν τούτῳ ναυμαχία
[50, 21]   καὶ αὐτὸς ἐκπεπολεμῶσθαι σαφῶς ὁμολογεῖ.  τί   ποτ´ οὖν αὐτῷ βούλεται τὸ
[50, 33]   οἱ δὲ ἀπεωθοῦντο αὐτούς,  τι   ποτὲ ἐν τῷ τοιούτῳ φιλεῖ
[50, 34]   μαχομένων Καῖσαρ ἀπορήσας  τι   πράξῃ, πῦρ ἐκ τοῦ στρατοπέδου
[50, 28]   αὐτοὶ ἐκεῖνοι κοπρείας ἀποκαλοῦσιν, ἧττόν  τι   προθυμηθήσεσθε; διὰ τί; διὰ τὸ
[50, 20]   συγγενῆ γεγονὼς πῶς ἂν φιλάνθρωπόν  τι   πρὸς τοὺς ἄλλους, πρὸς οὓς
[50, 11]   Βρεντέσιον συνήγαγε, τοὺς μὲν ὅπως  τι   συμπράξωσιν αὐτῷ, τοὺς δ´ ὅπως
[50, 13]   Δομίτιος Γναῖος ἀχθεσθείς  τι   τῇ Κλεοπάτρᾳ μετέστη, καὶ χρήσιμος
[50, 27]   δὲ ὅπλων καὶ μάχης δεῖ,  τί   τις ἂν αὐτοῦ φοβηθείη; τὴν
[50, 35]   ὅπλων πυρουμένων κατετήκοντο. ἄλλοι πρίν  τι   τοιοῦτο παθεῖν, καὶ ἡμίκαυτοι,
[50, 21]   ποιήσειεν; ~καὶ μὴν εἰ δεῖ  τι   τοῖς ἐψηφισμένοις ὑπ´ αὐτοῦ τεκμαίρεσθαι,
[50, 35]   αὑτοὺς ἀπέκτειναν· οὔτε γὰρ κολαστήριόν  τι   ὑπέμειναν, καὶ νεκροὶ ὥσπερ ἐν
[50, 27]   τρυφῶντα καὶ γυναικείως θρυπτόμενον ἀνδρῶδές  τι   φρονῆσαι καὶ πρᾶξαι, διὰ τὸ
[50, 10]   οὗπερ καὶ οἱ ἐλεύθεροι οἵ  τι   χωρίον ἐν τῇ Ἰταλίᾳ κεκτημένοι
[50, 34]   τὸ μὲν πρῶτον τῷ ποτίμῳ  ὕδατι   ἐπεφέροντο ἐχρῶντο, καί τινα
[50, 12]   διὰ τοῦτο οὐδὲ πιστεῦσαι τῷ  μυθολογήματι   δύναμαι· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ σμικρὸν
[50, 21]   ἐπιφέρειν, ἐν δὲ δὴ τῷ  ψηφίσματι   τοῖς μὲν πολεμεῖν τοῖς δὲ
[50, 18]   ἐπίστασθε, ὅτι τε ἀρρωστότατος τῷ  σώματί   ἐστι, καὶ ὅτι οὐδεμίαν πώποτε
[50, 17]   καὶ μάλιστα ἄνθρωποι καὶ τῷ  σώματι   καὶ τῇ διανοίᾳ ἀκμάζουσι, καὶ
[50, 35]   οἱ Καισάρειοι πρότερον μέν, ὡς  ἔτι   ἀμύνεσθαί τινες αὐτῶν ἐδύναντο, οὐ
[50, 35]   καὶ οἱ ἄνθρωποι οὐδὲ ἑαυτοῖς  ἔτι   βοηθῆσαι, μὴ ὅτι πολέμιόν τινα
[50, 19]   ἤρτηται· κἂν τούτῳ περιγενώμεθα, οὐδὲν  ἔτι   δεινὸν οὐδ´ ὑπὸ τῶν ἄλλων
[50, 3]   σφᾶς ἦσαν. κἀκ τούτου περιοργὴς  ἔτι   καὶ μᾶλλον γενόμενος οὐκ ὤκνησεν
[50, 13]   αὐτὸς μὲν ἡσύχαζε καὶ οὐδένα  ἔτι   κίνδυνον αὐθαίρετον ἀνῃρεῖτο, ἐς δὲ
[50, 17]   αὐτὴ χρεία πεποίηκεν, ἵν´  ἔτι   μᾶλλον εἰδῆτε τοῦθ´, ὅτι αὐτοί
[50, 10]   τε ἐπὶ τούτῳ κινηθήσεσθαι οὐδὲν  ἔτι   νεοχμῶσαι ἐτόλμησαν, ἀλλ´ ἀμαχεὶ καὶ
[50, 30]   καὶ τήμερον αὐτοὺς νικήσωμεν, οὐδὲν  ἔτι   πρᾶγμα ἕξομεν. ἄλλως τε γὰρ
[50, 1]   καὶ Καῖσαρ ἐξ ἴσου  ἔτι   τὰ πράγματα εἶχον, τά τε
[50, 9]   παντὸς τοῦ ναυτικοῦ ἀφῖχθαι, καὶ  οὐκέτι   περαιτέρω προεχώρησεν, ἀλλ´ ἐς τὴν
[50, 18]   καὶ σφενδονητῶν τοσούτων ἐπιπλεόντων, καὶ  προσέτι   καὶ ἀπὸ τῶν πύργων ἄνωθεν
[50, 8]   καὶ ὑπὸ πυρὸς ἐφθάρη, καὶ  προσέτι   καὶ ἐκ τῆς Αἴτνης πλεῖστόν
[50, 16]   εὐνοϊκῶς σφας αὐτοῖς ἔχειν καὶ  προσέτι   καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ στασιάζειν·
[50, 3]   ὑπὸ τῶν ὑπάτων ἐπέπρακτο, καὶ  προσέτι   καὶ ἐν τῇ ἀπουσίᾳ αὐτῶν
[50, 31]   ἀλλὰ κατὰ χώραν ἔμενον καὶ  προσέτι   καὶ ἰσχυρῶς τῇ συντάξει ἐπεπύκνωντο,
[50, 20]   Λέπιδον, μήτε τι ἀδικήσαντα καὶ  προσέτι   καὶ συμμαχήσαντα αὐτοῖς, τῆς τε
[50, 20]   τοὺς ἐν τῇ Ἰταλίᾳ καὶ  προσέτι   καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς τὰ
[50, 17]   ἔχοντες ἔρρωνται τὰ μάλιστα· καὶ  προσέτι   τοιαύτῃ μὲν φύσει τοιαύτῃ δὲ
[50, 5]   καὶ ἀκινάκην ἔστιν ὅτε παρεζώννυτο,  ἐσθῆτί   τε ἔξω τῶν πατρίων ἐχρῆτο,
[50, 19]   τῶν πέριξ ἡμετέρων ὄντων, ἀπειληφότες  ἀκονιτί,   κἂν μηδενὶ ἄλλῳ, τῷ γε
[50, 7]   μὲν ἀντώμοσε τοῖς ἑαυτοῦ στρατιώταις  ἀκηρυκτὶ   πολεμήσειν, τοῦτο δὲ ὑπέσχετο τήν
[50, 12]   τοῦ τειχίσματος ὑπερήνεγκε, βύρσαις νεοδάρτοις  ἀντὶ   ὁλκῶν ἐλαίῳ ἐπαληλιμμέναις χρησάμενος· ἔχω
[50, 22]   καὶ ἵππους ἔχοντας, τὰ χείρονα  ἀντὶ   τῶν ἀμεινόνων ἑλέσθαι, καὶ παρὸν
[50, 30]   ὑμετέροις αὐτῶν ἔργοις ἐπιρρωσθέντες ἐπιθυμήσατε  παντὶ   ἤδη τῷ πολέμῳ τέλος ἐπιθεῖναι.
[50, 27]   τεκμήριον δέ, ἕνα πόλεμον ἐν  παντὶ   τούτῳ τῷ χρόνῳ πεπολεμηκὼς καὶ
[50, 8]   ἔμελλον ἔν τε τῷ τότε  παρόντι   πολλοὶ ἑκατέρωθεν φθαρήσεσθαι, καὶ ἔπειτα
[50, 34]   περιποιήσηται, χρήσασθαι· τότε δὲ ἰδὼν  ὅτι   ἀδύνατόν οἱ εἴη ἄλλως πως
[50, 1]   προσηκούσης κατείλεκτο. Καῖσαρ δὲ ἐκείνῳ  ὅτι   ἄλλα τε καὶ τὴν Αἴγυπτον
[50, 30]   ἐπιθεῖναι. εὖ γὰρ ἴστε τοῦθ´,  ὅτι   ἂν καὶ τήμερον αὐτοὺς νικήσωμεν,
[50, 4]   θρυλούμενα ἀληθῆ εἴη, τοῦτ´ ἔστιν  ὅτι,   ἂν κρατήσῃ, τήν τε πόλιν
[50, 8]   ἀνεμιμνήσκοντο καὶ τὸ τοῦ δράκοντος,  ὅτι   ἄρα καὶ ἐκεῖνος ἐς τὰ
[50, 17]   ἵν´ ἔτι μᾶλλον εἰδῆτε τοῦθ´,  ὅτι   αὐτοί τε τοιοῦτοί ἐστε οἷοι
[50, 26]   ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι. ἔπειτα δὲ ἤλπιζον  ὅτι   εἰ καὶ μὴ ἐθελούσιος, ἀλλ´
[50, 32]   οὐδὲν κακουργεῖν ἐδύναντο, οἱ δὲ  ὅτι,   εἰ μὴ καὶ κατέδυσάν τινας
[50, 31]   αἱρήσειν ἤλπισε, καὶ ἐκείνων ἐκδήλων  ὅτι   ἐκδρᾶναί πῃ ἐπιχειροῦσι γενομένων ἀμαχεὶ
[50, 5]   τινὸς γεγονέναι ἔδοξεν. οὐ γὰρ  ὅτι   ἐκεῖνον ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους
[50, 6]   τοιοῦτον ἐπήγγειλαν, εὖ γε εἰδότες  ὅτι   καὶ ἄλλως πολεμωθήσοιτο (οὐ γάρ
[50, 14]   Ἀντώνιος διά τε τοῦτο, καὶ  ὅτι   καὶ αὐτὸς ἐπανελθὼν ἱππομαχίᾳ τινὶ
[50, 4]   ἀπέφηναν, φοβηθέντες τοὺς συνόντας αὐτῷ,  ὅτι   καὶ ἐκείνους ἐν ἐχθρῶν μοίρᾳ,
[50, 25]   κεχαρισμένον; ἄπιστα μὲν εὖ οἶδ´  ὅτι   καὶ θαυμαστὰ ταῦθ´ ὑμῖν,
[50, 27]   ἡμᾶς μεθίστανται. νομίζω δὲ ἔγωγε  ὅτι   καὶ πάντες οἱ πολῖται ἡμῶν
[50, 28]   οὐκ ἐθελήσουσιν. ~ἀλλ´ ἐρεῖ τις  ὅτι   καὶ συμμάχους πολλοὺς καὶ χρήματα
[50, 4]   ~δι´ οὖν ταῦτα ἀγανακτήσαντες ἐπίστευσαν  ὅτι   καὶ τἆλλα τὰ θρυλούμενα ἀληθῆ
[50, 11]   μέγιστον ὅπως ἐνδείξηται τοῖς ἀνθρώποις  ὅτι   καὶ τὸ πλεῖστον καὶ τὸ
[50, 12]   θάλασσαν. ἤδη μὲν γὰρ ἤκουσα  ὅτι   καὶ τριήρεις ἐκ τῆς ἔξω
[50, 20]   καταλέξω, τίς μὲν οὐκ οἶδεν  ὅτι   κοινωνὸς ἐγὼ καὶ συνάρχων τοῦ
[50, 32]   σφισι φυλασσομένοις καὶ κατέχειν αὐτοὺς  ὅτι   μάλιστα πειρωμένοις. κἀκ τούτου ἐπλεονέκτουν
[50, 2]   προφάσει ταύτῃ συνεχῶς ἀνταπέστελλον, ὅπως  ὅτι   μάλιστα τά τε ἐγκλήματα δικαιότατα
[50, 27]   τινα ἔσχεν, ἀλλ´ εὖ ἴσθ´  ὅτι   νῦν πᾶσαν αὐτὴν ἐν τῇ
[50, 21]   ποιήσῃ. οὐ γὰρ ἀγνοεῖ γε  ὅτι   ὁμοφρονούντων μὲν ἡμῶν καὶ καθ´
[50, 18]   ἀρρωστότατος τῷ σώματί ἐστι, καὶ  ὅτι   οὐδεμίαν πώποτε ἐπιφανῆ μάχην οὔτε
[50, 20]   γε λιμῷ χειρωσόμεθα. ~καὶ μὴν  ὅτι   οὐχ ὑπὲρ μικρῶν οὐδ´ ὑπὲρ
[50, 19]   εὖ γὰρ δὴ τοῦτο ἴστε,  ὅτι   πᾶσα τοῦ πολέμου ῥοπὴ
[50, 19]   πύργων βαλλόμενος καταποντωθείη; ~μὴ γάρ,  ὅτι   περὶ Σικελίαν Ἀγρίππας ἐναυκράτησε, παρὰ
[50, 35]   οὐδὲ ἑαυτοῖς ἔτι βοηθῆσαι, μὴ  ὅτι   πολέμιόν τινα λυπῆσαί τι ἐδύναντο,
[50, 28]   ἴσασιν. ἐγὼ μὲν καὶ αἰσχύνομαι  ὅτι   πρὸς τοιούτους ἀνθρώπους ἀγωνίζεσθαι μέλλομεν,
[50, 12]   ὠνομασμένον κατέσχε (καλεῖται δὲ οὕτως  ὅτι   πρὸς τοῦ ποταμοῦ τοῦ ἐς
[50, 26]   ἐθελῆσαι αὐτῷ πολεμῆσαι. αἴτιον δὲ  ὅτι   πρῶτον μὲν ἐνόμιζον οὐ τὸν
[50, 27]   ἐκείνων αὐτοῦ κατέγνωκε; σημεῖον δὲ  ὅτι   συχνοὶ καθ´ ἑκάστην ἡμέραν πρὸς
[50, 11]   τε τούτοις θαρσήσας καὶ βουληθεὶς  ὅτι   τάχιστα τῇ τοῦ στρατεύματος ὁρμῇ
[50, 18]   τοῦτο καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε,  ὅτι   τε ἀρρωστότατος τῷ σώματί ἐστι,
[50, 26]   πρὸς αὐτὸν ἔσχον ὥστε μήθ´  ὅτι   τὴν ἀδελφήν μου ὕβρισε, μήθ´
[50, 26]   ἐξ αὐτῆς τέκνων ἠμέλησε, μήθ´  ὅτι   τὴν Αἰγυπτίαν αὐτῆς προετίμησε, μήθ´
[50, 9]   ἐς τὴν Ἰταλίαν περαιωθῇ, οὐχ  ὅτι   τι γενήσεσθαί σφων ἐνόμιζεν (ὁ
[50, 26]   τὴν Αἰγυπτίαν αὐτῆς προετίμησε, μήθ´  ὅτι   τοῖς ἐκείνης παισὶ πάνθ´ ὡς
[50, 9]   παρὰ τὰ συγκείμενα πραχθῇ; ἀλλ´  ὅτι   τοῖς τε ἑαυτοῦ στρατιώταις θάρσος
[50, 1]   σφίσι, καὶ ἐν τοῖς μάλιστα  ὅτι   τὸν Καισαρίωνα ἐπωνόμαζεν οὕτω καὶ
[50, 1]   ἐγένοντο. Ἀντώνιος μὲν Καίσαρι ἐπεκάλει  ὅτι   τόν τε Λέπιδον τῆς ἀρχῆς
[50, 6]   καὶ αὐτὸ τοῦτο προσεγκαλέσαι οἱ,  ὅτι   τὸν ὑπὲρ τῆς Αἰγυπτίας πόλεμον
[50, 32]   καὶ ἠλαττοῦντο αὖ οἱ μὲν  ὅτι   τοὺς {μὲν} προσιόντας σφίσιν οὐδὲν
[50, 26]   τὴν ἀδελφήν μου ὕβρισε, μήθ´  ὅτι   τῶν γεννηθέντων οἱ ἐξ αὐτῆς
[50, 31]   θαρσήσας ὡς οὐ χαλεπῶς κρατήσων  ὅτι   ὑετός τε ἐν τούτῳ λάβρος
[50, 26]   γὰρ τοῦτ´ ἐγὼ ἀκηκοὼς πεπίστευκα,  ὅτι   ὑπ´ ἐκείνης τῆς καταράτου μεμάγευται)
[50, 3]   καὶ ἐκ τοῦ Καίσαρος ὄντως  γεγονότι   ἐμεμαρτυρήκει, καὶ τοῖς παισὶ τοῖς
[50, 27]   βίου μεταβολῇ διέφθαρκεν. ἀδύνατον γάρ  ἐστι   βασιλικῶς τέ τινα τρυφῶντα καὶ
[50, 29]   περιπλεῖν, ἅπερ που ναυμαχίας ἔργα  ἐστί,   δυναμένοις; οὐ γάρ που πεζομαχεῖν
[50, 12]   ἐν νῦν Νικόπολίς  ἐστι,   καὶ ἐν αὐτῷ ἐπὶ μετεώρου,
[50, 17]   τὸ τοῦ πολέμου κράτος φερόντων  ἐστὶ   καὶ μέγιστόν γε παρὰ πᾶσιν
[50, 16]   ἐλάττονα καὶ ἀσθενέστερα τῶν ἡμετέρων  ἐστί.   καὶ μὴν καὶ τὰ χρήματα
[50, 18]   ὅτι τε ἀρρωστότατος τῷ σώματί  ἐστι,   καὶ ὅτι οὐδεμίαν πώποτε ἐπιφανῆ
[50, 12]   τὸ δ´ Ἄκτιον Ἀπόλλωνος ἱερόν  ἐστι,   καὶ πρὸ τοῦ στόματος τοῦ
[50, 19]   ἐκείνην ἐν μεγάλῳ τιθείη, δίκαιός  ἐστι   καὶ τὴν ἧτταν τὴν αὐτοῦ
[50, 16]   καὶ γὰρ πλῆθος πολὺ ὑμῶν  ἐστι,   πᾶν τι περ ἄνθος
[50, 28]   μεγίστους καὶ τοὺς ἀγῶνας ἄξιόν  ἐστι   ποιεῖσθαι. καίτοι μεῖζον οὐδὲν ἂν
[50, 20]   πρὸς οὓς οὐδὲν αὐτῷ συμβόλαιόν  ἐστι,   ποιήσειεν; ~καὶ μὴν εἰ δεῖ
[50, 12]   πολὺ διὰ στενοῦ τείνει, καὶ  ἔστι   καὶ αὐτὸς καὶ τὰ πρὸ
[50, 27]   παρὰ τοῖς στρατιώταις; καὶ τίς  οὐχὶ   καὶ ἐκείνων αὐτοῦ κατέγνωκε; σημεῖον




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 14/09/2006