HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre L

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ε = 137 formes différentes pour 623 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[50, 13]   ἐν αὐτῇ σκάφη αἰφνιδίως ἐπεσπλεύσας ἔλαβε, καὶ Πάτρας εἷλε Κύιντον Νασίδιον

[50, 12]   δὲ τῷ δέει οὐκ ἐδέχοντο) κατέλαβε τὸ χωρίον τοῦτο ἐν ᾧ

[50, 30]   ἐς φυγὴν ποιεῖσθαι. καὶ τά γε ἄριστα καὶ τιμιώτατα τῶν ὑπαρχόντων

[50, 6]   οὐδὲν δῆθεν τοιοῦτον ἐπήγγειλαν, εὖ γε εἰδότες ὅτι καὶ ἄλλως πολεμωθήσοιτο

[50, 26]   καὶ μὴ ἐθελούσιος, ἀλλ´ ἄκων γε ἐκ τῶν ἐπ´ ἐκείνῃ ψηφισθέντων

[50, 4]   τὴν Αἴγυπτον μεταθήσει. καὶ τοσαύτῃ γε ἐπὶ τούτοις ὀργῇ ἐχρήσαντο ὥστε

[50, 22]   μὴ οὐκ ἐχθροὺς καὶ ἐχθίστους γε ἡγεῖσθαι, χρὴ πάντα ταῦτ´ ἐνθυμηθέντας,

[50, 21]   ἄλλως τοῖς δὲ ἄλλως, ἄν γε καὶ κρατήσῃ, χρήσηται, ἀλλ´ ἵν´

[50, 20]   γὰρ οὐκ ἂν ἡμᾶς, ἄν γε καὶ κρατήσωσιν, ἐργάσαιντο, πάντας μὲν

[50, 29]   κατακεκλειμένοι πολιορκηθῆναι παρεσκευάδαται, ἐπεὶ τοῦτό γε καὶ πάνυ πρὸς ἡμῶν ἂν

[50, 16]   καὶ παντὸς εἴδους μάχης, ὅσα γε καὶ παρ´ ἡμῖν νομίζεται, ἐπὶ

[50, 2]   μὲν Δομίτιος οὐδὲν φανερῶς, ὥς γε καὶ συμφορῶν πολλῶν πεπειραμένος, ἐνεόχμωσεν·

[50, 10]   πολλαὶ ἐγένοντο, καὶ οὐ πρότερόν γε κατέστησαν πρὶν ἢ τοῖς ὅπλοις

[50, 19]   ἀκονιτί, κἂν μηδενὶ ἄλλῳ, τῷ γε λιμῷ χειρωσόμεθα. ~καὶ μὴν ὅτι

[50, 20]   κρατῆσαι τί πεποιηκότες; καὶ ἵνα γε μὴ πάντα τὰ τῶν ἄλλων

[50, 21]   ἀσθενεστέρους ποιήσῃ. οὐ γὰρ ἀγνοεῖ γε ὅτι ὁμοφρονούντων μὲν ἡμῶν καὶ

[50, 7]   αὐτὸ πράξειν, ἀλλ´ ὡς πάντῃ γε πάντως κρατήσων ἐπηγγέλλετο. τά τε

[50, 17]   κράτος φερόντων ἐστὶ καὶ μέγιστόν γε παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι πεπίστευται,

[50, 6]   δὲ δι´ ἑτέρων. καὶ τοσαύτῃ γε προθυμίᾳ ἀμφότεροι ὁμοίως ἐχρήσαντο ὥστε

[50, 10]   ἀρχὰς ἐσάπαξ προκατεστήσαντο, καὶ τό γε τελευταῖον ἐκεῖνο ἦν· παραλυθέντος δὲ

[50, 20]   ἄλλου τινὸς φείσαιτο; καὶ ὅ γε τοιοῦτος ἐς ἐμὲ τὸν φίλον

[50, 18]   αὐταῖς ἐκεῖναι ἦσαν, ἀλλ´ ὑπό γε τούτων οὐδὲν ἂν οὔτε ταῖς

[50, 3]   ὁ Καῖσαρ τήν τε γερουσίαν συνήγαγε καὶ ἀνέγνω καὶ εἶπεν ὅσα

[50, 23]   ἄλλων καὶ παρὰ τοῦ Δελλίου συνήγαγε καὶ αὐτὸς τὸ στράτευμα καὶ

[50, 11]   τῶν ἱππέων ἐς τὸ Βρεντέσιον συνήγαγε, τοὺς μὲν ὅπως τι συμπράξωσιν

[50, 10]   ἅμιλλαν τῶν ἵππων κατειργάσατο καὶ κατέφαγε. καὶ πῦρ ἄλλα τε οὐκ

[50, 1]   (αὐτὸς γὰρ ἑκὼν πεφεῖσθαι αὐτοῦ ἔλεγε) καὶ τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας καὶ

[50, 12]   τῇ παρασκευῇ τὸν Ἰόνιον διέβαλεν. ~ἦγε δὲ αὐτοὺς οὐκ ἐς τὴν

[50, 1]   ἐς τὸ τοῦ Καίσαρος γένος ἦγε. ~ταῦτά τε οὖν ἀλλήλοις ἀντενεκάλουν

[50, 34]   ὡς καὶ μόνον σφίσιν ἐπικουρῆσον κατέφυγε. κἀνταῦθα ἄλλο αὖ εἶδος μάχης

[50, 26]   οὐκ ἂν εἰκότως ὑπεροργισθείητε; ~καίτοι ἔγωγε καὶ τὸ κατ´ ἀρχὰς οὕτω

[50, 27]   πρὸς ἡμᾶς μεθίστανται. νομίζω δὲ ἔγωγε ὅτι καὶ πάντες οἱ πολῖται

[50, 15]   χρόνῳ τὸν πόλεμον διενέγκωσιν. ~εἰπόντων δὲ ἄλλων ἄλλα ἐνίκησεν ἡ Κλεοπάτρα,

[50, 21]   ἵνα τοῖς μὲν ἄλλως τοῖς δὲ ἄλλως, ἄν γε καὶ κρατήσῃ,

[50, 34]   καὶ ἔδοξέ πῃ λωφᾶν, ἔπειτα δὲ ἄλλως τε καὶ τοῦ ἀνέμου

[50, 13]   οὗ τὰ στρατεύματα συνελέξατο. τούτοις δέ, ἄλλως τε καὶ τοῦ Καίσαρος

[50, 5]   ἐν δίφρῳ τινὶ ἐφέρετο, ὁ δὲ Ἀντώνιος αὐτοποδὶ αὐτῇ μετὰ τῶν

[50, 32]   καὶ τὰς κώπας συναράσσοντες, οἱ δὲ ἄνωθεν αὐτοὺς καὶ πέτραις καὶ

[50, 33]   τοῦτο φέροντα σπουδῇ προσῆγον· οἱ δὲ ἀπεωθοῦντο αὐτούς, ὅ τι ποτὲ

[50, 27]   ταῖς μάχαις πολίτας ἀπολώλεκεν, αἴσχιστα δὲ ἀπὸ τῶν Πραάσπων ἀποκεχώρηκε, πλείστους

[50, 24]   καὶ θρασύνασθαι μὲν προπετέστατοι ἀνδρίσασθαι δὲ ἀσθενέστατοι ὄντες, καὶ τὸ μέγιστον

[50, 26]   εὐθὺς οἷς ἔπραττεν εἶναι, τοῦτον δέ, ἅτε καὶ πολίτην, ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι.

[50, 18]   ἡ παχύτης τῶν ξύλων, τὸ δὲ αὐτὸ τὸ ὕψος τῶν νεῶν,

[50, 12]   παρασκευῇ τὸν Ἰόνιον διέβαλεν. ~ἦγε δὲ αὐτοὺς οὐκ ἐς τὴν Πελοπόννησον

[50, 26]   ἡμῶν φιλανθρωπίας οὐδὲν προτιμᾷ, τῇ δὲ γυναικὶ δουλεύων τόν τε πόλεμον

[50, 8]   πάντες οἱ περιλειφθέντες γενήσεσθαι. τῷ δὲ δὴ Ἀντωνίῳ τὴν μὲν ἧτταν

[50, 28]   ὥστ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν κρατῆσαι· πρὸς δὲ δὴ γυναῖκα πᾶσι τοῖς ὑμετέροις

[50, 11]   περιπεσὼν καὶ πονηθεὶς ἀνεχώρησε) τοῦ δὲ δὴ ἦρος ὁ μὲν Ἀντώνιος

[50, 18]   δυνήσεταί τίς σφισι προσμῖξαι; εἰ δὲ δὴ καὶ πλησιάσειέ τις, πῶς

[50, 23]   παρασκευὴν αὐτῶν καὶ εὐτρεπίζετο, μαθὼν δὲ δὴ καὶ τὴν διάνοιάν σφων

[50, 11]   ποιούμενος, ἰσχυρῶς αὐτὸν ἐτάραττεν) ὁ δὲ δὴ Καῖσαρ ἐπί τε τούτοις

[50, 25]   ἄνδρες στρατιῶται, φαίνεται· διὰ τοῦτο δὲ δὴ μᾶλλον ἀγανακτεῖν ὀφείλετε. εἰ

[50, 18]   εὕροιτ´ ἂν αὐτὴν οὖσαν, ταῖς δὲ δὴ ναυσὶν οὐδ´ ἀντᾶραι τὸ

[50, 28]   τοῦ Κασσίου στρατευσαμένους κεκρατηκότες. τούτου δὲ δὴ οὕτως ἔχοντος, καὶ τὸν

[50, 34]   τῇ βίᾳ τὸ πῦρ· ἀδύνατοι δὲ δὴ πανταχῇ τοῦτο ποιεῖν ὄντες

[50, 18]   τοσοῦτον μὲν ἀλλήλων διαφέρομεν, τὰ δὲ δὴ πολλὰ τῶν ἄμεινον παρεσκευασμένων

[50, 27]   ἄσμενοί τινες αὐτῷ συνῆσαν· μάχεσθαι δὲ δὴ πρὸς ἡμᾶς τοὺς ὁμοφύλους

[50, 2]   συμφορῶν πολλῶν πεπειραμένος, ἐνεόχμωσεν· ὁ δὲ δὴ Σόσσιος, οἷα κακῶν ἄπειρος

[50, 9]   μὲν ἐν Πάτραις παρεχείμασεν, τοὺς δὲ δὴ στρατιώτας πανταχόσε διέπεμψεν, ἵνα

[50, 10]   ἐμβαλεῖν ἐκ τούτου προσεδόκησε. ~μετὰ δὲ δὴ ταῦτα ἦσαν μὲν ὕπατοι

[50, 13]   ἔτι κίνδυνον αὐθαίρετον ἀνῃρεῖτο, ἐς δὲ δὴ τὴν Ἑλλάδα τήν τε

[50, 1]   ἑκάτερος αὐτῶν ἐδύνατο, ἰδιούμενοι. μετὰ δὲ δὴ τοῦτο, ὡς ὅ τε

[50, 21]   πᾶσιν ὁμοίως ἡμῖν ἐπιφέρειν, ἐν δὲ δὴ τῷ ψηφίσματι τοῖς μὲν

[50, 1]   Μ. υἱὸς Μεσσάλας Κορουῖνος. ~Ὁ δὲ δῆμος ὁ τῶν Ῥωμαίων τῆς

[50, 6]   γειτνιῶντες, οἱ μὲν αὐτοὶ οἱ δὲ δι´ ἑτέρων. καὶ τοσαύτῃ γε

[50, 34]   καὶ τὰ μὲν ἀπέκοπτον τὰ δὲ διεφόρουν· καὶ αὐτὰ οἱ μὲν

[50, 27]   ἡμέραν πρὸς ἡμᾶς μεθίστανται. νομίζω δὲ ἔγωγε ὅτι καὶ πάντες οἱ

[50, 16]   ἐκ τοῦ φανεροῦ στασιάζειν· ἡμῖν δὲ ἐκ περιουσίας παρεσκευασμένα οὔτε λελύπηκέ

[50, 21]   καὶ τῶν μὲν ταῦτα τῶν δὲ ἐκεῖνα ἑλομένων, τάχ´ ἂν κρατήσειε·

[50, 34]   ἐχρῶντο, καί τινα κατέσβεσαν, ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνο καταναλώθη, ἤντλουν τὸ θαλάττιον.

[50, 1]   ἀμφοτέροις σφίσι προσηκούσης κατείλεκτο. Καῖσαρ δὲ ἐκείνῳ ὅτι ἄλλα τε καὶ

[50, 33]   ἀντιλαμβανόμενοι τοὺς δὲ ἐώθουν, τοῖς δὲ ἐμάχοντο ἅτε καὶ ἰσοπληθεῖς αὐτοῖς

[50, 27]   συνῇ, τούτοις αὐτὸν ἐξομοιοῦσθαι. τεκμήριον δέ, ἕνα πόλεμον ἐν παντὶ τούτῳ

[50, 20]   ἰδιώτης μὲν ἐξ ἡγεμόνος ἄτιμος δὲ ἐξ ὑπάτου γέγονα, οὐχ ὑπὸ

[50, 32]   ἱππεῦσι τοτὲ μὲν ἐπελαύνουσι τοτὲ δὲ ἐξαναχωροῦσι διὰ τὸ τούς τε

[50, 2]   ἐκ πλείονος λογισμοῦ πράξῃ· ὕστερον δὲ ἐπανελθὼν τήν τε γερουσίαν ἤθροισε

[50, 32]   μὲν ἔδρων ὅσα ἐδύναντο, αἱ δὲ ἔπασχον. ἐπονοῦντο δὲ καὶ ἔκαμνον

[50, 13]   τε Ἀμύντας ὁ Γαλάτης (ἔτυχον δὲ ἐπὶ μισθοφόρους ἔς τε τὴν

[50, 27]   τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας ἔδησε; τὴν {δὲ} ἐπιείκειαν τὴν πρὸς τοὺς φίλους;

[50, 1]   μὲν λόγῳ κοινὰ νομίζοντες, τῷ δὲ ἔργῳ, ὥς που πλεονεκτῆσαί τι

[50, 18]   καθ´ ἕκαστον ἀκριβῶς εἰπεῖν, κεφαλαιώσας δὲ ἐρῶ τοῦτο ὃ καὶ ὑμεῖς

[50, 9]   πόλεμον ἀδοκήτως σφίσι ποιησόμενος, ἐλθὼν δὲ ἐς Κέρκυραν, καὶ πυθόμενος τὰς

[50, 35]   ὑπὸ τῶν πόρρωθεν βαλλόντων, οἱ δὲ ἐς τὴν θάλασσαν ἐκπηδῶντες ἀπεπνίγοντο

[50, 32]   τοὺς μὲν εἴων ἐπ´ ἄλλους δὲ ἐτρέποντο, καί τι καὶ τούτους

[50, 33]   τοὺς μὲν κατέσπων ἀντιλαμβανόμενοι τοὺς δὲ ἐώθουν, τοῖς δὲ ἐμάχοντο ἅτε

[50, 12]   ὁμαλῷ μὲν καὶ πλατεῖ, ἐμμαχέσασθαι δὲ ἢ ἐνστρατοπεδεύσασθαι ἐπιτηδειοτέρῳ, ἐνηυλίζοντο· ἐξ

[50, 19]   μερίδα τῆς ἄλλης ἀρχῆς, πόστην δὲ ἡ τοῦ Σέξτου δύναμις τῆς

[50, 26]   καὶ πολίτην, ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι. ἔπειτα δὲ ἤλπιζον ὅτι εἰ καὶ μὴ

[50, 17]   καὶ πολλὰ μὲν ἤρχθην πολλὰ δὲ ἦρξα, ἀφ´ ὧν τοῦτο μὲν

[50, 18]   ἀγῶνι ἐγὼ μὲν ἐκράτησα ἐκεῖνος δὲ ἡττήθη. τοσοῦτον μὲν ἀλλήλων διαφέρομεν,

[50, 34]   τὰ χρήματα περιποιήσηται, χρήσασθαι· τότε δὲ ἰδὼν ὅτι ἀδύνατόν οἱ εἴη

[50, 23]   ἀπὸ τειχῶν αὐτοὺς μάχεσθαι. Καῖσαρ δὲ καθεώρα μὲν τὴν παρασκευὴν αὐτῶν

[50, 31]   συνετάραξε, τούτου μὲν ἐπέσχε, παμπόλλους δὲ καὶ αὐτὸς πεζοὺς ἐπὶ τὰς

[50, 35]   συνενεχθῆναι, οἱ μὲν ἀλλήλους οἱ δὲ καὶ αὑτοὺς ἀπέκτειναν· οὔτε γὰρ

[50, 23]   (τριήρεις μὲν γὰρ ὀλίγας, τετρήρεις δὲ καὶ δεκήρεις καὶ τὰ λοιπὰ

[50, 32]   ἐδύναντο, αἱ δὲ ἔπασχον. ἐπονοῦντο δὲ καὶ ἔκαμνον τοῖς μὲν οἵ

[50, 22]   καὶ ὑμῶν μοναρχῆσαι ἐπιθυμεῖ, ἐγὼ δὲ καὶ ἐκείνους ἐλευθερῶσαι βούλομαι, καθάπερ

[50, 35]   σφίσι τὴν φλόγα ἐφθείροντο, οἱ δὲ καὶ ἐν αὐτῇ μέσῃ ὥσπερ

[50, 27]   ἀπὸ τῶν Πραάσπων ἀποκεχώρηκε, πλείστους δὲ καὶ ἐν τῇ φυγῇ προσαποβέβληκεν.

[50, 2]   μὲν ἰδίᾳ σφίσιν ἐπιστέλλοντες, τὰ δὲ καὶ ἐν τῷ κοινῷ λέγων

[50, 8]   τὸν τῆς Ὁμονοίας ναόν, ἔπειτα δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς ἄλλους πάντας

[50, 34]   μὲν ἐς τὴν θάλασσαν οἱ δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς ἐναντίους ἐρρίπτουν,

[50, 6]   ἐκφοβήσας ἅτε ὀλίγους ὄντας, τὰ δὲ καὶ εὐεργετήσας, προσετέθειτο· τά τε

[50, 24]   Κίμβρους τοὺς Ἄμβρονας. κατακοψάντων, ἀνάξιον δὲ καὶ ἡμῶν αὐτῶν τῶν τοὺς

[50, 9]   βουλευταὶ καὶ ἄλλοι τινές, ἑάλω δὲ καὶ κατάσκοπος ὑπὸ τοῦ Καίσαρος

[50, 32]   καὶ τῆς προθυμίας ποιούμενοι, πολλὰ δὲ καὶ κελεύματα παρὰ τῶν ἐκ

[50, 29]   τοῖς ἐμβόλοις αὐτὰς ἀναρρηγνύναι, ἐξέσται δὲ καὶ μηχαναῖς πόρρωθεν τιτρώσκειν, ἐξέσται

[50, 31]   κρατήσαντες πάντα αὐτὰ ἀφελώμεθα. ~τοιαῦτα δὲ καὶ ὁ Καῖσαρ εἶπε. καὶ

[50, 28]   Σκιπίων ἐκεῖνος ὁ Ἀσιατικός, οἶδε δὲ καὶ ὁ Σύλλας ὁ εὐτυχής,

[50, 16]   καὶ οἷον ναυτικὸν ἔχομεν, ὅσους δὲ καὶ οἵους ὁπλίτας ἱππέας σφενδονήτας

[50, 17]   προσέτι τοιαύτῃ μὲν φύσει τοιαύτῃ δὲ καὶ παιδείᾳ κέχρημαι ὥστε καὶ

[50, 8]   ἀνθρώπων καὶ ποικίλα ἐθρυλεῖτο, πολλὰ δὲ καὶ παρὰ τῶν θεῶν καὶ

[50, 4]   μὲν πρὸς τὴν Κλεοπάτραν, ἔργῳ δὲ καὶ πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἔτεινεν·

[50, 29]   καὶ μηχαναῖς πόρρωθεν τιτρώσκειν, ἐξέσται δὲ καὶ πυρφόροις βέλεσι καταπιμπράναι· ἄν

[50, 22]   κοινοὺς μὲν τοὺς κινδύνους κοινὰς δὲ καὶ τὰς ἐλπίδας ποιησαμένους, καὶ

[50, 32]   ἐκ πολλοῦ αὐτῶν ἀλκὴν φοβούμενοι δὲ καὶ τὴν ἐν χερσὶ μάχην,

[50, 13]   Κύιντον Νασίδιον ναυμαχίᾳ νικήσας, ὕστερον δὲ καὶ τὴν Κόρινθον παρεστήσατο. ὡς

[50, 2]   εὐθὺς τῇ νουμηνίᾳ ἐπῄνεσε, πολλὰ δὲ καὶ τὸν Καίσαρα κατέδραμε. κἂν

[50, 23]   καὶ ἄλλοι τινὲς αὐτομολήσαντες, παμπληθεῖς δὲ καὶ τοξότας καὶ σφενδονήτας καὶ

[50, 2]   μέτρια ὑπὲρ ἑαυτοῦ διελέχθη, πολλὰ δὲ καὶ τοῦ Σοσσίου τοῦ τε

[50, 17]   ἐμαυτοῦ σεμνόν τι εἰπεῖν· ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦθ´ ἓν τῶν πρὸς

[50, 21]   οὐδαμῶς κρείττων ἂν γένοιτο, διενεχθέντων δέ, καὶ τῶν μὲν ταῦτα τῶν

[50, 20]   τῶν ἐλλογίμων γενομένους ἀπεκτονότες, πολλοὺς δὲ καὶ τῶν μετὰ τοῦ Λεπίδου

[50, 8]   τὴν ξυλίνην πᾶσαν καταρραγῆναι· συχνὰ δὲ καὶ ὑπὸ πυρὸς ἐφθάρη, καὶ

[50, 8]   καὶ οἱ μὲν Ἀντωνιείους οἱ δὲ Καισαρείους σφᾶς ἐπικαλέσαντες, συνέμιξαν ἀλλήλοις

[50, 16]   ὑπάρχει ἀρχὴν τοῖς ἐναντίοις, ὅσα δὲ κέκτηνται, πολὺ ἐλάττονα καὶ ἀσθενέστερα

[50, 4]   ἂν ἐγκαταλείπωσιν αὐτόν, ἐψηφίσαντο, τῇ δὲ Κλεοπάτρᾳ τὸν πόλεμον ἄντικρυς ἐπήγγειλαν,

[50, 32]   εἰ μὲν κατέδυσάν τινα, εἰ δὲ μή, ἀνεκρούοντο πρὶν ἐς χεῖρας

[50, 34]   μὲν μετεκβῶσιν ἐς αὐτήν, εἰ δὲ μή, καὶ ἐκείνην συγκαταφλέξωσιν. ~ὡς

[50, 31]   μάλιστα μὲν περιστοιχιεῖσθαί σφας, εἰ δὲ μή, τὴν γοῦν τάξιν αὐτῶν

[50, 21]   ψηφίσματι τοῖς μὲν πολεμεῖν τοῖς δὲ μὴ φάσκειν; οὐ μὰ Δί´

[50, 15]   ἐπιλεξάμενοι τὰ λοιπὰ κατέπρησαν, ἔπειτα δὲ νύκτωρ πάντα τὰ τιμιώτατα λαθραίως

[50, 2]   λέγων μὲν ὁ Καῖσαρ γράφων δὲ ὁ Ἀντώνιος· πρέσβεις τε ἐπὶ

[50, 32]   καὶ οἱ ἐρέται μάλιστα, τοῖς δὲ οἱ ἐπιβάται· καὶ ἐῴκεσαν οἱ

[50, 32]   ἀνακρούσεις ἐπ´ αὐτοῖς εἶναι, οἱ δὲ ὁπλίταις τούς τε πλησιάζοντάς σφισι

[50, 27]   ἠνέγκατο (ταῦτα γὰρ μεμελέτηκεν) ἐπειδὴ δὲ ὅπλων καὶ μάχης δεῖ, τί

[50, 32]   σφίσιν οὐδὲν κακουργεῖν ἐδύναντο, οἱ δὲ ὅτι, εἰ μὴ καὶ κατέδυσάν

[50, 26]   μηδὲν ἐθελῆσαι αὐτῷ πολεμῆσαι. αἴτιον δὲ ὅτι πρῶτον μὲν ἐνόμιζον οὐ

[50, 27]   καὶ ἐκείνων αὐτοῦ κατέγνωκε; σημεῖον δὲ ὅτι συχνοὶ καθ´ ἑκάστην ἡμέραν

[50, 12]   τὸν γλυκὺν ὠνομασμένον κατέσχε (καλεῖται δὲ οὕτως ὅτι πρὸς τοῦ ποταμοῦ

[50, 32]   ἠπείρου σφίσιν ἐπιβοώντων ἐσακούοντες. ἠγωνίζοντο δὲ οὐχ ὁμοιοτρόπως, ἀλλ´ οἱ μὲν

[50, 4]   προλείπωσιν αὐτόν, νομισθῆναι ἐχρῆν, ἔργῳ δὲ παντὸς μᾶλλον ἀπέδειξαν. τοῖς μὲν

[50, 24]   καὶ μέγιστα τῶν πολεμικῶν, μᾶλλον δὲ πάντων τῶν ἐν ἀνθρώποις πραγμάτων,

[50, 11]   τῷ Ἀκτίῳ ὁρμοῦσιν ἐπιθησόμενος, χειμῶνι δὲ περιπεσὼν καὶ πονηθεὶς ἀνεχώρησε) τοῦ

[50, 16]   φοβεροὶ τοῖς ἀντιπάλοις εἶναι. ὁρᾶτε δέ που καὶ αὐτοὶ ὅσον μὲν

[50, 5]   μὲν Ὄσιρις καὶ Διόνυσος ἐκείνη δὲ Σελήνη τε καὶ Ἶσις λέγοντες

[50, 25]   τὸν τοσαύτας μὲν πόλεις τοσαῦτα δὲ στρατόπεδα ἐγχειρισθέντα, νῦν πάντα μὲν

[50, 24]   ὥσπερ τινὰς θεοὺς θεραπεύοντες, τὰ δὲ σώματα τὰ σφέτερα ἐς δόξαν

[50, 20]   μὲν τῶν μεγίστων τυχεῖν ἀμελήσαντες δὲ τὰ δεινότατα παθεῖν, οὐδὲ λόγου

[50, 35]   ἐδύναντο, οὐ προσέμισγόν σφισιν· ἐπεὶ δὲ τά τε σκάφη τὸ πῦρ

[50, 25]   τοῦ βίου ἤθη ἐκλελοιπότα, πάντα δὲ τἀλλότρια καὶ βαρβαρικὰ ἐζηλωκότα, καὶ

[50, 18]   τι μήθ´ ὑπερφρονεῖν ἔχω. ~λέγω δὲ ταῦτα ἐν εἰδόσι, μάρτυρας ὑμᾶς

[50, 35]   πυρᾷ ταῖς ναυσὶ συγκατεκαύθησαν. ὁρῶντες δὲ ταῦτα οἱ Καισάρειοι πρότερον μέν,

[50, 34]   πλήρεις πόρρωθεν μηχαναῖς ἐπερρίπτουν· οἱ δὲ ταῦτά τε ὡς ἕκαστα διεκρούοντο,

[50, 25]   πάσης μὲν τῆς γῆς πάσης δὲ τῆς θαλάσσης κυριεύοντα, καὶ νήσους

[50, 17]   πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι πεπίστευται, λέγω δὲ τὸ καὶ στρατηγοῦ τινος ἀρίστου

[50, 17]   μὴ ῥᾳδίως τι δεδιέναι, τοῦ δὲ τὸ μὴ προχείρως ἀποτολμᾶν εἴθισμαι.

[50, 22]   ἐλαττωθέντας πῃ ἡμᾶς παθεῖν, μέγιστον δὲ τὸ νικήσαντας πάνθ´ ὅσα τις

[50, 29]   πρὸς ἡμῶν ἂν εἴη, λέγω δὲ τὸ πρὸς ξύλινα παραφράγματα προσμῖξαι.

[50, 33]   ἰσοπληθεῖς αὐτοῖς ἤδη ὄντες· οἱ δὲ τοῖς τε κοντοῖς σφᾶς διεωθοῦντο

[50, 22]   τις ἂν εὔξαιτο πρᾶξαι. αἴσχιστον δὲ τοσούτους καὶ τοιούτους ὄντας, καὶ

[50, 13]   οἱ μὲν ταῦτ´ ἔπραττον, Ἀγρίππας δὲ τότε μὲν τήν τε Λευκάδα

[50, 10]   γε τελευταῖον ἐκεῖνο ἦν· παραλυθέντος δὲ τοῦ Ἀντωνίου, ὥσπερ εἶπον, ὁ

[50, 14]   αὐτὸν ἐπεδίωξε μὲν, οὐχ εἷλε δέ· τοῦ γὰρ Ἀγρίππου κατὰ τύχην

[50, 1]   ὁ δῆμος ἀκριβῶς ἐδουλώθη. αἰτίαι δὲ τοῦ πολέμου καὶ σκήψεις αἵδε

[50, 33]   μὲν τὰ ἱστία ἤγειρον, οἱ δὲ τούς τε πύργους καὶ τὰ

[50, 11]   ὧν τι ὄφελος ἦν, πάντας δὲ τούς τι δυναμένους καὶ τῶν

[50, 2]   βουλευτῶν οὐκ ὀλίγοι συνεφέσποντο. μαθὼν δὲ τοῦτο ὁ Καῖσαρ ἑκών τε

[50, 17]   καὶ πάντας ἡμᾶς ὠφελήσει. ~πρὸς δὲ τούτοις τοσούτοις τε καὶ τοιούτοις

[50, 33]   νενικημένους φεύγειν ἐφέσπετό σφισι. γενομένου δὲ τούτου καὶ οἱ λοιποὶ στρατιῶται

[50, 12]   μὲν γὰρ τῇ πίστει τὴν δὲ τῷ δέει οὐκ ἐδέχοντο) κατέλαβε

[50, 17]   πάντων μὲν τῶν πολιτικῶν πάντων δὲ τῶν στρατιωτικῶν προσείληφα· ἔκ τε

[50, 26]   οὐδένα αὐτῷ πόλεμον ἐπήγγειλα· ἐπειδὴ δὲ ὑπεριδὼν αὐτὰ καὶ καταφρονήσας οὔτ´

[50, 7]   ἑαυτοῦ στρατιώταις ἀκηρυκτὶ πολεμήσειν, τοῦτο δὲ ὑπέσχετο τήν τε ἀρχὴν ἐντὸς

[50, 31]   ἐκ τούτου προσάξεσθαι προσεδόκησεν) κωλυθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ Ἀγρίππου φοβηθέντος μὴ

[50, 29]   ἐς τὸ δρᾶσαί τι, ἑτοιμόταται δὲ ὑπὸ τοῦ μεγέθους ἐς τὸ

[50, 2]   ἐπεκρύψαντο, ἀλλ´ ἄντικρυς ἐπολεμώθησαν. ἐπράχθη δὲ ὧδε. ὁ μὲν Δομίτιος οὐδὲν

[50, 15]   Ἀντώνιος τοὺς στρατιώτας καὶ εἶπε τοιάδε. ~ὅσα μὲν ὑπ´ ἐμοῦ προσῆκον

[50, 6]   πρὸ αὐτῆς μεγίστη. ἔθνη γὰρ τοσάδε ἑκατέρῳ τόνδε τὸν πόλεμον συνήρατο.

[50, 0]   ~Τάδε ἔνεστιν ἐν τῷ πεντηκοστῷ τῶν

[50, 27]   Κανώβου κυμβαλιστῶν γέγονε. μὴ μέντοι μηδὲ δείσῃ τις αὐτὸν ὡς καὶ

[50, 1]   δὲ τοῦ πολέμου καὶ σκήψεις αἵδε αὐτοῖς ἐγένοντο. Ἀντώνιος μὲν Καίσαρι

[50, 28]   ὁ Σκιπίων ἐκεῖνος ὁ Ἀσιατικός, οἶδε δὲ καὶ ὁ Σύλλας ὁ

[50, 28]   τὴν ἤπειρον οἰκοῦντας νικᾶν εἰώθαμεν, οἶδε μὲν ὁ Σκιπίων ἐκεῖνος ὁ

[50, 0]   ἐν οἷς ἄρχοντες οἱ ἀριθμούμενοι οἵδε ἐγένοντο Γν. Δομίτιος Λ. υἱὸς

[50, 33]   μηδετέρων ὑπερέχειν πῃ δυναμένων τέλος τοιόνδε τι ἐγένετο. ἡ Κλεοπάτρα κατόπιν

[50, 6]   μεγίστη. ἔθνη γὰρ τοσάδε ἑκατέρῳ τόνδε τὸν πόλεμον συνήρατο. Καίσαρι μὲν

[50, 12]   οὐδὲ πιστεῦσαι τῷ μυθολογήματι δύναμαι· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ σμικρὸν τὸ πρᾶγμα

[50, 35]   πῦρ συνῄρει, καὶ οἱ ἄνθρωποι οὐδὲ ἑαυτοῖς ἔτι βοηθῆσαι, μὴ ὅτι

[50, 27]   πολέμῳ παρέξοντα. ἦν μὲν γὰρ οὐδὲ ἐν τῷ πρὶν ἄξιός τινος,

[50, 20]   ἀμελήσαντες δὲ τὰ δεινότατα παθεῖν, οὐδὲ λόγου προσδεῖν ἡγοῦμαι. τί γὰρ

[50, 12]   γενόμενον εἰπεῖν, καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ πιστεῦσαι τῷ μυθολογήματι δύναμαι· οὐδὲ

[50, 12]   τῷ μυθολογήματι δύναμαι· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ σμικρὸν τὸ πρᾶγμα ἦν, διὰ

[50, 2]   ἀλλ´ ἄντικρυς ἐπολεμώθησαν. ἐπράχθη δὲ ὧδε. ὁ μὲν Δομίτιος οὐδὲν φανερῶς,

[50, 23]   αὐτὸς τὸ στράτευμα καὶ ἔλεξεν ὧδε· ~ὁρῶν, ὦ ἄνδρες στρατιῶται, καὶ

[50, 8]   τινὶ ἐσελθὼν πάντα τὰ ἔνδον συνέχεε, καὶ βύας πρῶτον μὲν ἐς

[50, 5]   καὶ τό τε στρατήγιον βασίλειον ὠνόμαζε, καὶ ἀκινάκην ἔστιν ὅτε παρεζώννυτο,

[50, 5]   οἱ συνδιετίθει, τάς τε δίκας συνεξήταζε, καὶ συνίππευε καὶ ἐν ταῖς

[50, 1]   τά τε προσπολεμήσαντα τῷ Καίσαρι ἡσύχαζε καὶ ὁ Πάρθος οὐδὲν παρεκίνει,

[50, 13]   ὁ οὖν Καῖσαρ αὐτὸς μὲν ἡσύχαζε καὶ οὐδένα ἔτι κίνδυνον αὐθαίρετον

[50, 7]   τὰ τῶν ἐναντίων ἀσθενώσειν δωροδοκίαις ἤλπιζε· χρυσίον γὰρ ὡς ἑκασταχόσε, καὶ

[50, 3]   γεγραμμένα τόν τε ἔχοντα αὐτὰς ἔμαθε· καὶ γὰρ σεσημασμένοι σφᾶς ἦσαν.

[50, 31]   ἐς χεῖράς οἱ καὶ ἄκων ἦλθε. ~καὶ οὕτω συμπεσόντες ἐναυμάχησαν, πολλὰ

[50, 13]   τῶν συνόντων οἱ ἠπείχθη. καὶ ἦλθε μὲν οὐ πολλῷ ὕστερον, οὐ

[50, 28]   τειχῶν καὶ γῆς ἐρήμου πολλάκις ἐμαχέσασθε, καὶ πάντας αὐτοὺς καίτοι πολεμικωτάτους

[50, 28]   Ἀντώνιον ὑπὲρ Μουτίνης μόνης ὁμοίως ἠγωνίσασθε, ὥστ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν κρατῆσαι· πρὸς

[50, 28]   αὐτοὺς καίτοι πολεμικωτάτους ὁμολογουμένως ὄντας ἐχειρώσασθε, καὶ νὴ Δία καὶ πρὸς

[50, 18]   ἐρῶ τοῦτο ὃ καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε, ὅτι τε ἀρρωστότατος τῷ σώματί

[50, 28]   ἐκεῖνοι κοπρείας ἀποκαλοῦσιν, ἧττόν τι προθυμηθήσεσθε; διὰ τί; διὰ τὸ πλῆθος

[50, 19]   καὶ ἀρετὴν αὐτοὺς ναυτικὴν ἔχειν ἡγεῖσθε· οὔτε γὰρ πρὸς τὸν Σέξτον

[50, 18]   προσμῖξαι; εἰ δὲ δὴ καὶ πλησιάσειέ τις, πῶς μὲν ἂν οὐχ

[50, 25]   οὐκ ἔστιν ὅστις οὐκ ἂν ἀλγήσειε μαθών, ταῦτ´ ἐκεῖνος ποιεῖ τρυφῶν,

[50, 25]   εὐνούχους; τίς δ´ οὐκ ἂν θρηνήσειε καὶ ἀκούων καὶ ὁρῶν αὐτὸν

[50, 21]   δὲ ἐκεῖνα ἑλομένων, τάχ´ ἂν κρατήσειε· καὶ διὰ τοῦτο τοῦτον ἡμῖν

[50, 27]   τοὺς φίλους; καὶ τίς οὐχ ἑόρακε τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ κακῶς ἀπολωλότας;

[50, 33]   κατόπιν τῶν μαχομένων ἀποσαλεύουσα οὐκ ἤνεγκε τὴν πολλὴν καὶ ἄκριτον τοῦ

[50, 12]   τὸν κόλπον διὰ τοῦ τειχίσματος ὑπερήνεγκε, βύρσαις νεοδάρτοις ἀντὶ ὁλκῶν ἐλαίῳ

[50, 27]   τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος; ἀλλὰ παρήβηκε καὶ ἐκτεθήλυνται. τὴν ῥώμην τῆς

[50, 12]   λιμένα τὸν ἔξω τὸν Κόμαρον καθῆκε, κἀκ τούτου καὶ ἐφήδρευε καὶ

[50, 8]   λιθίνη γὰρ οὖσα αἷμα πολὺ ἀνῆκε. ~μετεώρων δ´ οὖν πάντων ὁμοίως

[50, 16]   δὲ ἐκ περιουσίας παρεσκευασμένα οὔτε λελύπηκέ τινα καὶ πάντας ἡμᾶς ὠφελήσει.

[50, 27]   αἴσχιστα δὲ ἀπὸ τῶν Πραάσπων ἀποκεχώρηκε, πλείστους δὲ καὶ ἐν τῇ

[50, 9]   τῇ Περουσίᾳ πρότερον ἁλόντων ὄντα ἀφῆκε, πᾶσάν οἱ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν

[50, 21]   ἐμοὶ δ´ οὐδὲν αὐτῷ τοιοῦτον ἐπήγγελκε, καίτοι καὶ πολεμῶν μοι καὶ

[50, 7]   ἐποιήσατο καὶ χρήματα τοῖς στρατιώταις ἔδωκε. ~τοιαύτης δ´ οὖν τῆς τε

[50, 27]   τίς οὐχὶ καὶ ἐκείνων αὐτοῦ κατέγνωκε; σημεῖον δὲ ὅτι συχνοὶ καθ´

[50, 14]   τρεψάμενος αὐτὸν ἐπεδίωξε μὲν, οὐχ εἷλε δέ· τοῦ γὰρ Ἀγρίππου κατὰ

[50, 13]   αἰφνιδίως ἐπεσπλεύσας ἔλαβε, καὶ Πάτρας εἷλε Κύιντον Νασίδιον ναυμαχίᾳ νικήσας, ὕστερον

[50, 6]   ἐκείνην τὰ τοῦ Καίσαρος πράξειν ἔμελλε) καὶ βουλόμενοι καὶ αὐτὸ τοῦτο

[50, 21]   ἀλλὰ καὶ τὰ τοῦ πεφονευκότος με ἤδη ποιῶν. ὥσθ´ ὁπότε ἐμέ,

[50, 8]   θαλάσσης αἰωρηθεῖσα ἐς τὸν αἰθέρα ἀνέδραμε. καὶ συχνὰ μὲν ὑπὸ χειμῶνος

[50, 2]   πολλὰ δὲ καὶ τὸν Καίσαρα κατέδραμε. κἂν παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ τι

[50, 21]   με ἤδη ποιῶν. ὥσθ´ ὁπότε ἐμέ, ὃν μηδέπω καὶ νῦν πολέμιον

[50, 20]   καὶ ὅ γε τοιοῦτος ἐς ἐμὲ τὸν φίλον τὸν ὁμοτράπεζον τὸν

[50, 29]   ἑαυτὴν ἢ ἔτρωσέ τινα ἢ ἀπέκτεινε; πῶς δ´ οὐ καὶ ὑπ´

[50, 27]   εἷς τῶν ἀπὸ Κανώβου κυμβαλιστῶν γέγονε. μὴ μέντοι μηδὲ δείσῃ τις

[50, 31]   μόνον ἐσέπεσε καὶ πᾶν αὐτὸ συνετάραξε, τούτου μὲν ἐπέσχε, παμπόλλους δὲ

[50, 13]   γὰρ οὐκ ἐς μακρὰν ἐτελεύτησεν) ἔδοξε δ´ οὖν ὡς καὶ κατεγνωκὼς

[50, 10]   ἀμαχεὶ καὶ ἄκοντες αὐτὸ συνεσήνεγκαν. ἔδοξε μὲν οὖν διὰ ταῦθ´ ὑπὸ

[50, 34]   ὑπ´ αὐτῶν τὸ πῦρ καὶ ἔδοξέ πῃ λωφᾶν, ἔπειτα δὲ ἄλλως

[50, 14]   τῇ πρώτῃ προσβολῇ τρεψάμενος αὐτὸν ἐπεδίωξε μὲν, οὐχ εἷλε δέ· τοῦ

[50, 31]   ~τοιαῦτα δὲ καὶ ὁ Καῖσαρ εἶπε. καὶ μετὰ τοῦτο ἐβουλεύσατο μὲν

[50, 15]   ὁ Ἀντώνιος τοὺς στρατιώτας καὶ εἶπε τοιάδε. ~ὅσα μὲν ὑπ´ ἐμοῦ

[50, 3]   καὶ τὴν τῆς Ὀκταουίας συνοίκησιν ἀπεῖπε, προσκρούσαντές τι αὐτῷ ἐκεῖνοι, ἢ

[50, 8]   μὲν οὖν ἐπὶ πάντας αὐτοὺς ἔφερε· Ῥωμαῖοί τε γὰρ τὸ προμαχόμενον

[50, 33]   τοῖς ἄλλοις τοῖς ὑπηκόοις σημεῖον ἦρε. καὶ οὕτω τά τε ἱστία

[50, 34]   αὐτίκα πολλήν, ἅτε ἐν νηί, ἤγειρε, τὸ μὲν πρῶτον τῷ ποτίμῳ

[50, 23]   συνόντων οἱ ἐς τὰς ναῦς ἐσεβίβασε, μή τι νεωτερίσωσι καθ´ ἑαυτοὺς

[50, 9]   γοῦν Ἀντώνιος πολλά τε αὐτοῦ κατεγέλασε, καὶ εἶπεν καὶ τίς ἡμῖν

[50, 23]   ἥκιστα ἥττητο, τά τε σκάφη κατεσκεύασε πολὺ τῶν ἐναντίων ὑπερέχοντα (τριήρεις

[50, 23]   ἐπ´ αὐτὰ πύργους τε ὑψηλοὺς ἐπικατεσκεύασε καὶ πλῆθος ἀνθρώπων ἐπανεβίβασεν, ὥστε

[50, 2]   ἐν αὐτῇ εὐθὺς τῇ νουμηνίᾳ ἐπῄνεσε, πολλὰ δὲ καὶ τὸν Καίσαρα

[50, 31]   τὸ τοῦ Ἀντωνίου ναυτικὸν μόνον ἐσέπεσε καὶ πᾶν αὐτὸ συνετάραξε, τούτου

[50, 27]   οἶδεν ὅπως τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας ἔδησε; τὴν {δὲ} ἐπιείκειαν τὴν πρὸς

[50, 23]   λοιπὰ τὰ διὰ μέσου πάντα ἐξεποίησε) καὶ ἐπ´ αὐτὰ πύργους τε

[50, 9]   ἐναντίοις ἔκπληξιν ἐμβαλεῖν ἐκ τούτου προσεδόκησε. ~μετὰ δὲ δὴ ταῦτα ἦσαν

[50, 3]   καὶ ἀνέγνω καὶ εἶπεν ὅσα ἠθέλησε, καὶ αὐτὰ ὁ Ἀντώνιος ἀκούσας

[50, 26]   γεννηθέντων οἱ ἐξ αὐτῆς τέκνων ἠμέλησε, μήθ´ ὅτι τὴν Αἰγυπτίαν αὐτῆς

[50, 2]   διῃτήθη, ἀλλά τινα αἰτίαν πλασάμενος ἐξεδήμησε, διά τε ταῦτα καὶ ἵνα

[50, 26]   μήθ´ ὅτι τὴν Αἰγυπτίαν αὐτῆς προετίμησε, μήθ´ ὅτι τοῖς ἐκείνης παισὶ

[50, 33]   αὐτή τε ἐς φυγὴν ἐξαπιναίως ὥρμησε καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ὑπηκόοις

[50, 9]   τοῦ χειμῶνος ἀπαντῆσαι· καὶ ἐκεῖνος ὥρμησε μὲν ὡς καὶ ἐν τῇ

[50, 31]   στενῶν παραταξαμένων καὶ μηδαμῇ προϊόντων, ὥρμησε μὲν ὡς καὶ ἑστῶσί σφισι

[50, 13]   πεπεμμένοι) τὰ τοῦ Καίσαρος ἀνθέλωνται, ὥρμησε πρὸς αὐτοὺς ὡς καὶ ἐπικουρήσων

[50, 11]   χειμῶνι δὲ περιπεσὼν καὶ πονηθεὶς ἀνεχώρησε) τοῦ δὲ δὴ ἦρος ὁ

[50, 19]   γάρ, ὅτι περὶ Σικελίαν Ἀγρίππας ἐναυκράτησε, παρὰ τοῦτο καὶ ἀρετὴν αὐτοὺς

[50, 15]   ἀρρωστίας ἡ Κλεοπάτρα αὐτή τε ἔδεισε καὶ τὸν Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν. οὐ

[50, 12]   τὰ ὄρη τὰ Κεραύνια ἐκβιβάσας ἐκεῖσε ἔπεμψε, καὶ αὐτὸς ταῖς ναυσὶ

[50, 3]   τέ τινα ἐκ τῶν παρόντων ἤθροισε καὶ λεχθέντων ἐφ´ ἑκάτερα πολλῶν

[50, 2]   δὲ ἐπανελθὼν τήν τε γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν τῶν τε στρατιωτῶν καὶ

[50, 31]   ταχυναυτῶν διὰ βραχέος σφᾶς αἱρήσειν ἤλπισε, καὶ ἐκείνων ἐκδήλων ὅτι ἐκδρᾶναί

[50, 26]   μήθ´ ὅτι τὴν ἀδελφήν μου ὕβρισε, μήθ´ ὅτι τῶν γεννηθέντων οἱ

[50, 30]   ταῖς ναυσὶ φέροντας, μὴ περιίδωμεν ἄλλοσέ ποι πλεύσαντας, ἀλλὰ αὐτοῦ ταύτῃ

[50, 7]   καὶ ὁ Ἀντώνιος τοῦτο μὲν ἀντώμοσε τοῖς ἑαυτοῦ στρατιώταις ἀκηρυκτὶ πολεμήσειν,

[50, 9]   παρεχείμασεν, τοὺς δὲ δὴ στρατιώτας πανταχόσε διέπεμψεν, ἵνα τά τε χωρία

[50, 7]   δωροδοκίαις ἤλπιζε· χρυσίον γὰρ ὡς ἑκασταχόσε, καὶ οὐχ ἥκιστα ἔς τε

[50, 2]   ὑπάτων οὐδέτερος φθέγξασθαί τι ἐτόλμησεν, ἐκέλευσέ σφας ἐν ῥητῇ ἡμέρᾳ αὖθις

[50, 11]   μὲν ἐκ τοῦ Βρεντεσίου καὶ ἔπλευσε μέχρι τῆς Κερκύρας ὡς καὶ

[50, 10]   ὁ προγραφείς ποτε ὑπ´ αὐτῶν ὑπάτευσε μετὰ τοῦ Καίσαρος. κἀν τούτῳ

[50, 5]   παρ´ αὐτῷ δυναμένους οὕτω καὶ ἐγοήτευσε καὶ κατέδησεν ὥστ´ αὐτὴν καὶ

[50, 29]   ναῦς αὐτὴ καθ´ ἑαυτὴν ἢ ἔτρωσέ τινα ἢ ἀπέκτεινε; πῶς δ´

[50, 4]   μὲν γὰρ συνεξεταζομένοις οἱ τήν τε ἄδειαν καὶ ἐπαίνους, ἂν ἐγκαταλείπωσιν

[50, 7]   ὅθενπερ καὶ ὁ Καῖσαρ τά τε ἄλλα δι´ ἀκριβεστέρας φυλακῆς ἐποιήσατο

[50, 3]   ὁ Καῖσαρ ἀσμενέστατα δεξάμενος τά τε ἄλλα τὰ τοῦ Ἀντωνίου παρ´

[50, 32]   μάλιστα πειρωμένοις. κἀκ τούτου ἐπλεονέκτουν τε ἀλλήλων, οἱ μὲν ἔς τε

[50, 23]   καὶ τὴν διάνοιάν σφων παρά τε ἄλλων καὶ παρὰ τοῦ Δελλίου

[50, 13]   ὁ Δέλλιος ὁ Κύιντος ὅ τε Ἀμύντας ὁ Γαλάτης (ἔτυχον δὲ

[50, 33]   τοῦτο παρεσκευασμένους ἐπικατέβαλλον, καὶ τούς τε ἀναβαίνοντας ἀπεκρούοντο καὶ τοῖς ἐς

[50, 35]   καὶ ὑπὸ θηρίων ἐσπαράττοντο. μόνοι τε ἀνεκτῶς, ὡς ἐν τοιούτοις παθήμασιν,

[50, 1]   μοναρχίαν ἀκριβῆ ἀπεκέκριτο, ἀλλ´ ὅ τε Ἀντώνιος καὶ ὁ Καῖσαρ ἐξ

[50, 2]   δὲ καὶ τοῦ Σοσσίου τοῦ τε Ἀντωνίου κατηγόρησεν. ἐπειδή τε οὔτε

[50, 9]   τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν προεπιδείξας. τῷ τε Ἀντωνίῳ ἐπέστειλεν ὅπως ἢ ἀναχωρήσῃ

[50, 18]   οὐκ ἂν ὑπὸ πάντων τῶν τε ἀπὸ τῶν καταστρωμάτων καὶ τῶν

[50, 18]   ὃ καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε, ὅτι τε ἀρρωστότατος τῷ σώματί ἐστι, καὶ

[50, 7]   πολεμήσειν, τοῦτο δὲ ὑπέσχετο τήν τε ἀρχὴν ἐντὸς δύο μηνῶν μετὰ

[50, 5]   γυμνασιαρχῆσαι τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι πεῖσαι, βασιλίς τε αὐτὴ καὶ δέσποινα ὑπ´ ἐκείνου

[50, 5]   ἐν τῷ κοινῷ ἑωρᾶτο. συνεγράφετό τε αὐτῇ καὶ συνεπλάττετο, αὐτὸς μὲν

[50, 20]   μηδὲν τοιοῦτο ψηφίσωνται; ἀλλ´ ὑπό τε αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ὑπὸ τῶν

[50, 9]   ἐνόμιζεν (ὁ γοῦν Ἀντώνιος πολλά τε αὐτοῦ κατεγέλασε, καὶ εἶπεν καὶ

[50, 2]   δὲ τοῦτο ὁ Καῖσαρ ἑκών τε αὐτοὺς ἐκπεπομφέναι ἔφασκεν, ἵνα μὴ

[50, 6]   νησιῶται οἱ προσοικοῦντές σφισιν, οἵ τε βασιλῆς καὶ οἱ δυνάσται πάντες

[50, 6]   καὶ οἱ τοῦ Βογούου τοῦ τε Βόκχου γεγονότες, Σαρδώ τε καὶ

[50, 6]   δὲ καὶ εὐεργετήσας, προσετέθειτο· τά τε γὰρ ἄλλα καὶ τοὺς τὴν

[50, 4]   φίλους, δεινῶς αὐτὸν αἰτιάσασθαι· τοῖς τε γὰρ ἀναγνωσθεῖσιν ἐκπλαγέντες, καὶ πρὸς

[50, 7]   γε πάντως κρατήσων ἐπηγγέλλετο. τά τε γὰρ ἑαυτοῦ πολὺ τοῖς πλήθεσιν

[50, 29]   πρὸς ξύλινα παραφράγματα προσμῖξαι. ἄν τε γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ καθάπερ

[50, 8]   θεῶν καὶ ἐναργῆ προεδείκνυτο. πίθηκός τε γὰρ ἐς τὸ Δημήτριον ἐν

[50, 32]   εὐεπιθετώτεροι ἄλλοις τισὶν ἐγίγνοντο· δύο τε γὰρ ἢ καὶ τρεῖς ἅμα

[50, 17]   κακῶν στρατιωτῶν κρατεῖν δύνασθαι. τήν τε γὰρ ἡλικίαν ταύτην ἄγω ἐν

[50, 9]   ἐκείνῳ πλέον οὐδὲν ἐγένετο. ὅ τε γὰρ Καῖσαρ τὰ ἐν τῇ

[50, 3]   παρανομώτατον πρᾶγμα ποιήσας, σχεῖν· τῷ τε γὰρ Καισαρίωνι ὡς καὶ ἐκ

[50, 17]   δὲ τῶν στρατιωτικῶν προσείληφα· ἔκ τε γὰρ μειρακίου δεῦρο ἀεὶ ἐν

[50, 15]   ἐπειδὴ ὑπὸ σημείων ἐταράχθη. χελιδόνες τε γὰρ περί τε τὴν σκηνὴν

[50, 31]   σφισι κατὰ νώτου ἐπίθηται (αὐτός τε γὰρ ταχυναυτῶν διὰ βραχέος σφᾶς

[50, 8]   ἐπὶ πάντας αὐτοὺς ἔφερε· Ῥωμαῖοί τε γὰρ τὸ προμαχόμενον ἀμφοτέρωθεν ὁμοίως

[50, 11]   μὲν Ἀντώνιος οὐδαμῇ ἐκινήθη (οἵ τε γὰρ τριηρῖται, ἅτε καὶ σύμμικτοι

[50, 30]   οὐδὲν ἔτι πρᾶγμα ἕξομεν. ἄλλως τε γὰρ φύσει πᾶν τὸ ἀνθρώπειον,

[50, 7]   τὸ πᾶν αὐτῆς κράτος τῇ τε γερουσίᾳ καὶ τῷ δήμῳ ἀποδώσειν.

[50, 2]   πράξῃ· ὕστερον δὲ ἐπανελθὼν τήν τε γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν τῶν τε

[50, 3]   ἀπουσίᾳ αὐτῶν ὁ Καῖσαρ τήν τε γερουσίαν συνήγαγε καὶ ἀνέγνω καὶ

[50, 8]   τοῦ θεάτρου σκηνῆς πεσεῖν, τήν τε γέφυραν τὴν ξυλίνην πᾶσαν καταρραγῆναι·

[50, 23]   καθ´ ἑαυτοὺς γενόμενοι, ὥσπερ ὅ τε Δέλλιος καὶ ἄλλοι τινὲς αὐτομολήσαντες,

[50, 7]   καὶ τῷ δήμῳ ἀποδώσειν. μόλις τε δῆθέν τινες ἔπεισαν αὐτὸν ἕκτῳ

[50, 10]   αὐτοῦ τοῦ ἱπποδρόμου πολὺ τό τε Δημήτριον καὶ ἕτερον ναὸν Ἐλπίδος

[50, 24]   ἐν ἀνθρώποις πραγμάτων, τοῖς τά τε δικαιότερα καὶ τὰ εὐσεβέστερα καὶ

[50, 5]   τὰς πανηγύρεις οἱ συνδιετίθει, τάς τε δίκας συνεξήταζε, καὶ συνίππευε καὶ

[50, 2]   τινὰς ἐποιοῦντο, μέχρις οὗ ὅ τε Δομίτιος ὁ Γναῖος καὶ ὁ

[50, 1]   ἐπεπαύκει καὶ τὴν χώραν τήν τε δύναμιν τήν τε ἐκείνου καὶ

[50, 1]   οὓς ἐξ αὐτῆς ἀνῄρητο, τά τε δωρηθέντα σφίσι, καὶ ἐν τοῖς

[50, 9]   συγκείμενα πραχθῇ; ἀλλ´ ὅτι τοῖς τε ἑαυτοῦ στρατιώταις θάρσος καὶ τοῖς

[50, 2]   ἀνταπέστελλον, ὅπως ὅτι μάλιστα τά τε ἐγκλήματα δικαιότατα ποιεῖσθαι δόξωσι καὶ

[50, 15]   καὶ ἀρρωστίας ἡ Κλεοπάτρα αὐτή τε ἔδεισε καὶ τὸν Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν.

[50, 15]   τε ἐκ κηροῦ ἐρρύη· τάς τε εἰκόνας αὐτῶν, ἃς οἱ Ἀθηναῖοι

[50, 15]   ἐπέπλει, ἐνεόττευσαν, καὶ γάλα αἷμά τε ἐκ κηροῦ ἐρρύη· τάς τε

[50, 6]   τὸ Ἰλλυρικόν, καὶ Λίβυες οἵ τε ἐκ τοῦ πρὶν ῥωμαΐζοντες πλὴν

[50, 33]   μόνην παρεσκευασμένοι, οὐκ ἐπεδίωξαν) πολλοὶ {τε} ἑκάστῃ νηὶ καὶ ἕκαθεν καὶ

[50, 1]   χώραν τήν τε δύναμιν τήν τε ἐκείνου καὶ τὴν τοῦ Σέξτου,

[50, 12]   ἄποπτόν ἐστιν, ἱδρύθη. καὶ αὐτό τε ἐκρατύνατο καὶ τείχη ἀπ´ αὐτοῦ

[50, 6]   τὰ ἐν τῇ Θρᾴκῃ, ἥ τε Ἑλλὰς καὶ ἡ Μακεδονία, καὶ

[50, 17]   καὶ εἰπεῖν ῥᾷστα δύνασθαι. τήν τε ἐμπειρίαν, ἥπερ που καὶ τοὺς

[50, 6]   καὶ χρήματα ἁπανταχόθεν συνελέγετο, τά τε ἐμπολέμια πάντα κατὰ τάχος ἠθροίζετο.

[50, 12]   αὐτὸν ἐσβάλλοντος γλυκαίνεται) καὶ ναύσταθμόν τε ἐν αὐτῷ ἐποιήσατο καὶ ἐκεῖθεν

[50, 31]   οὐ χαλεπῶς κρατήσων ὅτι ὑετός τε ἐν τούτῳ λάβρος καὶ ζάλη

[50, 12]   τῆς εἴσω τῆς Ἀμπρακικῆς τῆς τε ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν, ἐν

[50, 14]   ἐπετέτραπτο ἐπελθεῖν, συμβάλῃ αὐτῷ, ἐξανήχθη τε ἐξαπιναίως ὑπὸ τὴν ἕω, ὁμίχλην

[50, 20]   ἐν φρουρᾷ ἔχουσι, καὶ τούς τε ἐξελευθέρους πάντας τοὺς ἐν τῇ

[50, 12]   ὅθεν ἐπὶ πάντα ὁμοίως τῆς τε ἔξω τῆς πρὸς Πάξοις θαλάσσης

[50, 5]   ἀκινάκην ἔστιν ὅτε παρεζώννυτο, ἐσθῆτί τε ἔξω τῶν πατρίων ἐχρῆτο, καὶ

[50, 12]   τὰς ἀναχωρήσεις ἀσφαλεῖς εἶναι· αὐτοί τε ἐπὶ θάτερα τοῦ πορθμοῦ κατὰ

[50, 33]   καὶ ἀπὸ τοῦ Αἰγυπτίου, τῇ τε ἐπὶ πολὺ μετεώρῳ ἀγωνίᾳ καὶ

[50, 2]   γράφων δὲ ὁ Ἀντώνιος· πρέσβεις τε ἐπὶ τῇ προφάσει ταύτῃ συνεχῶς

[50, 30]   ἀποκρύψομαι ὑμᾶς ὅσα ἀκήκοα) ἀθυμεῖν τε ἐπὶ τοῖς ἤδη γεγονόσι καὶ

[50, 10]   ἐπετησίας προσόδου δοῦναι προσετάχθη, μελλήσαντές τε ἐπὶ τούτῳ κινηθήσεσθαι οὐδὲν ἔτι

[50, 15]   ἄλλα ἐνίκησεν ἡ Κλεοπάτρα, τά τε ἐπικαιρότατα τῶν χωρίων φρουραῖς παραδοθῆναι

[50, 31]   ὁ οὖν Ἀντώνιος φοβηθεὶς τήν τε ἐπίκαμψιν αὐτοῦ καὶ τὴν περίσχεσιν

[50, 32]   δὲ ἐξαναχωροῦσι διὰ τὸ τούς τε ἐπίπλους καὶ τὰς ἀνακρούσεις ἐπ´

[50, 8]   καὶ ἐκ τῆς Αἴτνης πλεῖστόν τε ἐρρύη καὶ πόλεσι καὶ χώραις

[50, 10]   ὑπὸ τῶν περιεστηκότων· καὶ λύκος τε ἐς τὸ Τυχαῖον ἐσπίπτων συνελήφθη

[50, 33]   ἐφ´ ἑκάτερα περιδεεῖ προσδοκίᾳ αὐτή τε ἐς φυγὴν ἐξαπιναίως ὥρμησε καὶ

[50, 19]   ἀλλὰ ταῖς ναυσίν, αἷς κράτιστοί τε ἐσμὲν καὶ παμπληθὲς αὐτῶν περίεσμεν,

[50, 31]   τῇ συντάξει ἐπεπύκνωντο, ἐν ἀπόρῳ τε ἔσχετο, καὶ τὰς κώπας ἐς

[50, 15]   λαθραίως ἐς αὐτὰς ἐσεφόρησαν. ἐπειδή τε ἕτοιμα ἦν, συνεκάλεσεν ὁ Ἀντώνιος

[50, 5]   τῶν Ῥωμαίων ἄρξειν ἐλπίσαι, τήν τε εὐχὴν τὴν μεγίστην, ὁπότε τι

[50, 3]   ταῖς διαθήκαις αὐτοῦ γεγραμμένα τόν τε ἔχοντα αὐτὰς ἔμαθε· καὶ γὰρ

[50, 32]   ταχυτέρας τὰς ναῦς ἔχοντες, ῥοθίῳ τε ἐχρῶντο καὶ ἐνέβαλλον πεφραγμένοι πάντῃ

[50, 20]   προσέτι καὶ συμμαχήσαντα αὐτοῖς, τῆς τε ἡγεμονίας ἁπάσης παραλελύκασι καὶ ὥσπερ

[50, 11]   ἄσκησιν ἐπεποίηντο καὶ νόσῳ αὐτομολίαις τε ἠλάττωντο· καὶ ὁ Ἀγρίππας τήν

[50, 18]   πάντων τοσοῦτον ἐλλείπουσιν ὅσον τῇ τε ἡλικίᾳ καὶ τῇ ἀπειρίᾳ τοῦ

[50, 24]   ἀντ´ ἀνδρὸς δουλεύοντες, ἐτόλμησαν τῶν τε ἡμετέρων ἀγαθῶν ἀντιποιήσασθαι καὶ δι´

[50, 1]   τῷ δήμῳ κακοδοξίαν προσετέτριπτο· τά τε ἡμίσεα καὶ αὐτὸς τῶν λαφύρων

[50, 6]   Ἰταλία καὶ ἡ Γαλατία τό τε Ἰβηρικὸν καὶ τὸ Ἰλλυρικόν, καὶ

[50, 34]   ἐν τούτῳ ἥττους ἐγίγνοντο, τά τε ἱμάτια αὑτῶν τὰ παχέα καὶ

[50, 13]   τε Ταῦρος ὁ Στατίλιος τό τε ἱππικὸν τοῦ Ἀντωνίου ἐξαίφνης ἐπεκδραμόντες

[50, 33]   σημεῖον ἦρε. καὶ οὕτω τά τε ἱστία αὐτῶν εὐθὺς ἀραμένων καὶ

[50, 6]   πόλεμον συνήρατο. Καίσαρι μὲν ἥ τε Ἰταλία (πάντας γὰρ καὶ τοὺς

[50, 34]   θαλάττιον. καὶ εἰ μὲν πολλῷ τε καὶ ἀθρόῳ αὐτῷ ἐχρῶντο, ἐπεῖχόν

[50, 24]   φέροιμεν, οἵτινες, ὦ Ἡράκλεις, Ἀλεξανδρεῖς τε καὶ Αἰγύπτιοι ὄντες (τί γὰρ

[50, 33]   καὶ ταῖς ἀξίναις ἔκοπτον, πέτρους τε καὶ ἄλλους τινὰς ὄγκους ἐπ´

[50, 27]   τῶν μηδέν σφισι προσηκόντων, ἄλλως τε καὶ ἐξὸν αὐτοῖς ἀδεῶς σὺν

[50, 9]   τὰ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ, ἄλλως τε καὶ ἐπειδὴ τὰ χρήματα παρὰ

[50, 13]   καὶ ἀπέκτεινεν ἐκ τούτου ἄλλους τε καὶ Ἰάμβλιχον Ἀραβίων τινῶν βασιλέα

[50, 5]   καὶ Διόνυσος ἐκείνη δὲ Σελήνη τε καὶ Ἶσις λέγοντες εἶναι. ἐξ

[50, 29]   καὶ πυρφόροις βέλεσι καταπιμπράναι· ἄν τε καὶ κινηθῆναί πῃ τολμήσωσιν, οὔτ´

[50, 3]   πρὸς τὸν Καίσαρα ἐλθόντες ἄλλοι τε καὶ ὁ Τίτιος καὶ ὁ

[50, 17]   ἀφ´ ὧν τοῦτο μὲν ὅσα τε καὶ οἷα χρὴ προστάσσειν, τοῦτο

[50, 6]   τοῦ τε Βόκχου γεγονότες, Σαρδώ τε καὶ Σικελία καὶ αἱ ἄλλαι

[50, 1]   Καῖσαρ δὲ ἐκείνῳ ὅτι ἄλλα τε καὶ τὴν Αἴγυπτον μὴ λαχὼν

[50, 17]   ὠφελήσει. ~πρὸς δὲ τούτοις τοσούτοις τε καὶ τοιούτοις οὖσιν ὤκνησα μὲν

[50, 34]   πῃ λωφᾶν, ἔπειτα δὲ ἄλλως τε καὶ τοῦ ἀνέμου σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος

[50, 13]   στρατεύματα συνελέξατο. τούτοις δέ, ἄλλως τε καὶ τοῦ Καίσαρος μηκέθ´ ὁμοίως

[50, 10]   ἐς τὸ ἐχόμενον ἔτος ὅ τε Καῖσαρ καὶ ὁ Ἀντώνιος προαποδεδειγμένοι

[50, 11]   Βογούαν ἐν αὐτῇ κτείνας, τάς τε κατάρσεις τῶν ὁλκάδων ἐπιτηρῶν καὶ

[50, 33]   γενέσθαι. οἱ μὲν γὰρ τά τε κάτω τῶν νεῶν πάντα πέριξ

[50, 22]   οἱ συνόντες μοι Ῥωμαῖοι τόν τε κίνδυνον, καίπερ ἄδειάν τινα τῶν

[50, 4]   τήν τε πόλιν σφῶν τῇ {τε} Κλεοπάτρᾳ χαριεῖται καὶ τὸ κράτος

[50, 1]   παρὰ πάντα ἐπέφερεν αὐτῷ τήν τε Κλεοπάτραν καὶ τοὺς παῖδας οὓς

[50, 33]   ἤδη ὄντες· οἱ δὲ τοῖς τε κοντοῖς σφᾶς διεωθοῦντο καὶ ταῖς

[50, 32]   καὶ ἔκαμνον τοῖς μὲν οἵ τε κυβερνῆται καὶ οἱ ἐρέται μάλιστα,

[50, 10]   ἐσπίπτων συνελήφθη καὶ κατεσφάγη, κύων τε κύνα ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ παρ´

[50, 6]   Μακεδονία, καὶ οἱ Αἰγύπτιοι οἵ τε Κυρηναῖοι μετὰ τῶν περιχώρων, καὶ

[50, 1]   μὲν Καίσαρι ἐπεκάλει ὅτι τόν τε Λέπιδον τῆς ἀρχῆς ἐπεπαύκει καὶ

[50, 13]   Ἀγρίππας δὲ τότε μὲν τήν τε Λευκάδα καὶ τὰ ἐν αὐτῇ

[50, 4]   ἄλλην ἐξουσίαν πᾶσαν ἀφείλοντο· πολέμιόν τε λόγῳ μὲν οὐκ ἀπέφηναν, φοβηθέντες

[50, 13]   δὲ δὴ τὴν Ἑλλάδα τήν τε Μακεδονίαν ἔπεμψέ τινας, ὅπως τὸν

[50, 23]   ὁπλίτας ἀνεβιβάσατο· ἐπειδὴ γὰρ τῷ τε μεγέθει τῶν τοῦ Καίσαρος νεῶν

[50, 11]   ὅπως μηδὲν μονωθέντες νεοχμώσωσι, τό τε μέγιστον ὅπως ἐνδείξηται τοῖς ἀνθρώποις

[50, 11]   ἠλάττωντο· καὶ ὁ Ἀγρίππας τήν τε Μεθώνην ἐκ προσβολῆς λαβὼν καὶ

[50, 31]   ὅπως ἐν τάχει περιπλέοντες τοῖς τε ναυμαχοῦσι τὰ δέοντα παραινέσωσι καὶ

[50, 34]   ἐπειδή τινα αὐτῶν διεκπίπτοντα τῶν τε ξύλων ἥπτετο καὶ φλόγα αὐτίκα

[50, 13]   ναυσὶ πολλάκις σφίσιν ἐπιπλέοντος, τάς τε ὁλκάδας αὐτῶν κατάγοντος, ὅπως πρὶν

[50, 5]   καὶ ἐπὶ κλίνης ἐπιχρύσου δίφρου τε ὁμοίου καὶ ἐν τῷ κοινῷ

[50, 24]   θαρσῶ. τὸ γάρ τοι Ῥωμαίους τε ὄντας καὶ τῆς πλείστης καὶ

[50, 8]   ἔδωκε. ~τοιαύτης δ´ οὖν τῆς τε ὁρμῆς καὶ τῆς παρασκευῆς αὐτῶν

[50, 10]   καὶ κατέφαγε. καὶ πῦρ ἄλλα τε οὐκ ὀλίγα καὶ αὐτοῦ τοῦ

[50, 2]   τοῦ Καίσαρος γένος ἦγε. ~ταῦτά τε οὖν ἀλλήλοις ἀντενεκάλουν καί πῃ

[50, 6]   οἴκοθεν ἰδίᾳ συμβάντος, ἀνείλετο. ἥ τε οὖν ἡλικία παρ´ ἀμφοτέρων σπουδῇ

[50, 6]   ἑαυτοῦ ἀπῳκίσθαι δοκῶσι, προσκατεστήσατο) ἥ τε οὖν Ἰταλία καὶ ἡ Γαλατία

[50, 7]   συμμαχίας σφῶν ἑκατέρῳ ποιήσασθαι. ~οὗτοί τε οὖν οὕτως ἔρρωντο, καὶ ὁ

[50, 15]   ἐς τὸ θέατρον κατήραξαν. ἔκ τε οὖν τούτων καὶ ἐκ τῆς

[50, 2]   τοῦ τε Ἀντωνίου κατηγόρησεν. ἐπειδή τε οὔτε ἄλλος τις οὔτ´ αὐτῶν

[50, 3]   πάντα εἰδότες. ἐπειδὴ γὰρ ταῦτά τε οὕτως ὑπὸ τῶν ὑπάτων ἐπέπρακτο,

[50, 8]   ἐξανέστη πλὴν ὀψέ ποτε. ὅ τε ὀχὸς ὁ τοῦ Διὸς ἐν

[50, 25]   ἢ Σελήνην προσκυνοῦντα, καὶ τούς τε παῖδας αὐτῆς Ἥλιον καὶ Σελήνην

[50, 13]   ὁ Ἀντώνιος ἐθάρσει, ἀλλ´ ὑπετόπει τε πάντας καὶ ἀπέκτεινεν ἐκ τούτου

[50, 13]   εὐθὺς κατέστη, καίτοι ἐκείνου τόν τε πεζὸν πρὸ τοῦ στρατοπέδου σφῶν

[50, 12]   προπαραστήσαιτο. καὶ διὰ τοῦτο τόν τε πεζὸν ὑπὸ τὰ ὄρη τὰ

[50, 30]   σωθήσεσθαι, καὶ διὰ ταῦτα διαδρᾶναί τέ πῃ ἐπιχειρεῖν, καὶ τὸν ἔκπλουν

[50, 33]   καὶ τὰς κώπας συνέθραυον τά τε πηδάλια ἀπήραττον, καὶ ἐπαναβαίνοντες ἐπὶ

[50, 1]   ἔτι τὰ πράγματα εἶχον, τά τε πλείω σφῶν διειληχότες, καὶ τὰ

[50, 32]   εἶναι, οἱ δὲ ὁπλίταις τούς τε πλησιάζοντάς σφισι φυλασσομένοις καὶ κατέχειν

[50, 3]   λεχθέντων ἐφ´ ἑκάτερα πολλῶν τόν τε πόλεμον ἀνείλετο καὶ τὴν τῆς

[50, 11]   ὁρμῇ λαμπρῶς ἠσκημένου χρήσασθαι, τόν τε πόλεμον καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι

[50, 26]   τῇ δὲ γυναικὶ δουλεύων τόν τε πόλεμον καὶ τοὺς κινδύνους τοὺς

[50, 2]   θαρσοῦντες μήτε σιωπῆσαι ὑπομένοντες τῆς τε πόλεως λάθρᾳ προεξεχώρησαν καὶ μετὰ

[50, 4]   ἔστιν ὅτι, ἂν κρατήσῃ, τήν τε πόλιν σφῶν τῇ {τε} Κλεοπάτρᾳ

[50, 13]   Καίσαρος μηκέθ´ ὁμοίως ἐγκειμένου, τόν τε πορθμὸν ἐπιδιέβη καὶ οὐ πόρρω

[50, 12]   τῇ Νικοπόλει λιμένων κεῖται. ὅ τε πορθμὸς ἴσος ἐπὶ πολὺ διὰ

[50, 13]   Ἀραβίων τινῶν βασιλέα βασανίσας, Κύιντόν τε Ποστούμιον βουλευτὴν διασπάσασθαί τισιν ἐπιτρέψας.

[50, 35]   τινα λυπῆσαί τι ἐδύναντο, σπουδῇ τε προσέπλεον αὐτοῖς, εἴ πως τὰ

[50, 32]   βέλους. οἱ δ´ ἕτεροι τούς τε προσπλέοντάς σφισι πολλοῖς καὶ πυκνοῖς

[50, 1]   καὶ ὁ Ἀρμένιος ἑαλώκει τά τε προσπολεμήσαντα τῷ Καίσαρι ἡσύχαζε καὶ

[50, 20]   τοῦ Καίσαρος ἀποδειχθείς, καὶ τήν τε προστασίαν τῶν κοινῶν ἐκ τοῦ

[50, 33]   ἱστία ἤγειρον, οἱ δὲ τούς τε πύργους καὶ τὰ ἔπιπλα ἐς

[50, 34]   πολλαχῇ ἅμα προσπλέοντές τισι βέλη τε πυρφόρα ἐπ´ αὐτοὺς ἐξετόξευον καὶ

[50, 5]   δέσποινα ὑπ´ ἐκείνου καλεῖσθαι, στρατιώτας τε Ῥωμαίους ἐν τῷ δορυφορικῷ ἔχειν,

[50, 1]   Αἴγυπτον μὴ λαχὼν εἶχε, τόν τε Σέξτον ἀπεκτόνει (αὐτὸς γὰρ ἑκὼν

[50, 1]   δὲ δὴ τοῦτο, ὡς ὅ τε Σέξτος ἀπωλώλει καὶ ὁ Ἀρμένιος

[50, 23]   Σέξτος οὐχ ἥκιστα ἥττητο, τά τε σκάφη κατεσκεύασε πολὺ τῶν ἐναντίων

[50, 35]   προσέμισγόν σφισιν· ἐπεὶ δὲ τά τε σκάφη τὸ πῦρ συνῄρει, καὶ

[50, 5]   τῶν εὐνούχων ἠκολούθει. καὶ τό τε στρατήγιον βασίλειον ὠνόμαζε, καὶ ἀκινάκην

[50, 18]   ἡμῶν καὶ τῷ πλήθει τῶν τε στρατιωτῶν ἅμα καὶ τῶν χρημάτων

[50, 2]   τε γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν τῶν τε στρατιωτῶν καὶ τῶν φίλων ἐγχειρίδια

[50, 13]   Κόρινθον παρεστήσατο. ὡς οὖν ταῦτά τε συνέβη, καὶ ὁ Τίτιος ὁ

[50, 3]   δή τινας δωρεὰς ἐδεδώκει, τό τε σῶμα τὸ ἑαυτοῦ ἔν τε

[50, 13]   ὁ Τίτιος ὁ Μᾶρκος ὅ τε Ταῦρος ὁ Στατίλιος τό τε

[50, 2]   τινα αἰτίαν πλασάμενος ἐξεδήμησε, διά τε ταῦτα καὶ ἵνα κατὰ σχολὴν

[50, 3]   τε σῶμα τὸ ἑαυτοῦ ἔν τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ καὶ σὺν ἐκείνῃ

[50, 10]   πεποιηκέναι· πᾶσι γὰρ τοῖς ἔν τε τῇ Ἰταλίᾳ αὐτῶν οὖσι καὶ

[50, 11]   τοῖς ἐκείνου μᾶλλον ἢ ἔν τε τῇ Ἰταλίᾳ καὶ πρὸς τῇ

[50, 5]   σφᾶς ταῖς ἀσπίσιν ἐπιγράφειν. ἔς τε τὴν ἀγορὰν μετ´ αὐτοῦ ἐσεφοίτα,

[50, 7]   ἑκασταχόσε, καὶ οὐχ ἥκιστα ἔς τε τὴν ἄλλην Ἰταλίαν καὶ ἐς

[50, 1]   ὀφείλουσαν εἶναι, ἐσφετέριστο· καὶ τούτων τε τὴν ἡμίσειαν ἀπῄτει, καὶ τῶν

[50, 26]   τὸν αὐτὸν δεῖν τρόπον πρός τε τὴν Κλεοπάτραν καὶ πρὸς τὸν

[50, 13]   (ἔτυχον δὲ ἐπὶ μισθοφόρους ἔς τε τὴν Μακεδονίαν καὶ ἐς τὴν

[50, 15]   ἐταράχθη. χελιδόνες τε γὰρ περί τε τὴν σκηνὴν αὐτῆς καὶ ἐν

[50, 15]   ἐπειδὴ ἐλάττους οἱ ναῦται ἔκ τε τῆς φθορᾶς καὶ ἐκ τῆς

[50, 3]   αὐτὰ ὁ Ἀντώνιος ἀκούσας βουλήν τέ τινα ἐκ τῶν παρόντων ἤθροισε

[50, 27]   διέφθαρκεν. ἀδύνατον γάρ ἐστι βασιλικῶς τέ τινα τρυφῶντα καὶ γυναικείως θρυπτόμενον

[50, 34]   μέρος τι νεὼς ἐκαίετο, προσίσταντό τέ τινες αὐτῷ καὶ ἐς αὐτὸ

[50, 10]   τοῦ Καίσαρος. κἀν τούτῳ ἄνθρωπός τέ τις μανιώδης ἐς τὸ θέατρον

[50, 19]   πρὸς πολὺ διάφορον ἠγωνίσαντο. εἴ τέ τις τὴν εὐτυχίαν αὐτῶν ἐκείνην

[50, 3]   αὐτὰς οὔτε λαβεῖν οὔτε ἔς τε τὸ βουλευτήριον καὶ μετὰ τοῦτο

[50, 31]   λάβρος καὶ ζάλη πολλὴ ἔς τε τὸ τοῦ Ἀντωνίου ναυτικὸν μόνον

[50, 17]   μᾶλλον εἰδῆτε τοῦθ´, ὅτι αὐτοί τε τοιοῦτοί ἐστε οἷοι καὶ ἄνευ

[50, 35]   φυλασσόμενοι, καὶ τὸ πῦρ τούς τε τοίχους πέριξ ἐπενέμετο καὶ ἐς

[50, 28]   ὑμεῖς αὐτοὶ οἱ τοὺς μετά τε τοῦ Βρούτου καὶ τοῦ Κασσίου

[50, 33]   ἀδήλου μέλλησιν, ἀλλ´ ἀποκναισθεῖσα, ἀπό τε τοῦ γυναικείου καὶ ἀπὸ τοῦ

[50, 8]   τέλος, ἐπειδὴ πανταχόθεν ἀπηλαύνετο, ἐπί τε τοῦ ναοῦ τοῦ Γενίου τοῦ

[50, 12]   οὖν προκατασχόντες οἱ Ἀντωνίειοι ἐπί τε τοῦ στόματος πύργους ἑκατέρωθεν ἐπῳκοδόμησαν

[50, 14]   ἀπώνητο, ἀλλὰ καὶ προσδιεφθάρη μετά τε τοῦ Ταρκονδιμότου καὶ μετ´ ἄλλων

[50, 32]   τε ἀλλήλων, οἱ μὲν ἔς τε τοὺς ταρσοὺς τῶν νεῶν ὑποπίπτοντες

[50, 14]   πολλῶν. ὁ οὖν Ἀντώνιος διά τε τοῦτο, καὶ ὅτι καὶ αὐτὸς

[50, 11]   ὁ δὲ δὴ Καῖσαρ ἐπί τε τούτοις θαρσήσας καὶ βουληθεὶς ὅτι

[50, 18]   ἐκεῖνοι ἰσχὺν ἔχουσιν, ἀλλ´ ἔν τε τῷ ὁπλιτικῷ καὶ κατὰ τὴν

[50, 22]   σπουδάσωμεν, ὦ ἄνδρες στρατιῶται, ἔν τε τῷ παραχρῆμα κρατῆσαι καὶ διὰ

[50, 8]   ὁμοίως ἦν, καὶ ἔμελλον ἔν τε τῷ τότε παρόντι πολλοὶ ἑκατέρωθεν

[50, 11]   Ῥωμαίων ὁμογνωμονοῦν ἔχοι. κἀντεῦθεν τακτόν τε τῶν οἰκετῶν ἀριθμὸν πᾶσιν ἐπαγαγέσθαι

[50, 33]   πολιορκουμέναις. οὕτως οἱ μὲν ἐπιβῆναί τε τῶν σκαφῶν ὥσπερ ἐπ´ ἠπείρου

[50, 3]   ὁ Πλάγκος, καίπερ ἀνὰ πρώτους τε ὑπ´ αὐτοῦ τιμώμενοι καὶ τὰ

[50, 34]   καὶ χρόνον μέν τινα ἐκολούσθη τε ὑπ´ αὐτῶν τὸ πῦρ καὶ

[50, 4]   τοῖς ἄλλοις ἔλεγον. καὶ τήν τε ὑπατείαν αὐτόν, ἐς ἣν προεκεχειροτόνητο,

[50, 31]   σφῶν ἐπετήρει. καὶ αὐτῶν ἀναχθέντων τε ὑπὸ σάλπιγγος, καὶ πυκναῖς ταῖς

[50, 23]   ἐξεποίησε) καὶ ἐπ´ αὐτὰ πύργους τε ὑψηλοὺς ἐπικατεσκεύασε καὶ πλῆθος ἀνθρώπων

[50, 29]   οὐ καὶ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ τε ὕψους καὶ τοῦ πάχους καὶ

[50, 34]   ἀεὶ ὑγιὲς αὐτῆς μεθιστάμενοι ταῖς τε χερσὶ ταῖς σιδηραῖς καὶ τοῖς

[50, 4]   πόλεμον ἄντικρυς ἐπήγγειλαν, καὶ τάς τε χλαμύδας ὡς καὶ ἐν χερσὶν

[50, 11]   ἀλλὰ τὸν μὲν χειμῶνα κατασκοπαῖς τε χρώμενοι καὶ παραλυποῦντες ἀλλήλους διετέλεσαν

[50, 9]   στρατιώτας πανταχόσε διέπεμψεν, ἵνα τά τε χωρία φυλάττωσι καὶ τῶν ἐπιτηδείων

[50, 34]   μηχαναῖς ἐπερρίπτουν· οἱ δὲ ταῦτά τε ὡς ἕκαστα διεκρούοντο, καὶ ἐπειδή

[50, 7]   ἐς τὴν Ῥώμην ἐσπέμπων διεκίνει τε ὡς ἕκαστα καὶ σφετερίζεσθαι ἐπειρᾶτο.

[50, 34]   ἥπτετο καὶ φλόγα αὐτίκα πολλήν, ἅτε ἐν νηί, ἤγειρε, τὸ μὲν

[50, 33]   ἐναντίοι προσπεσόντες (τοὺς γὰρ φεύγοντας, ἅτε καὶ ἄνευ ἱστίων ὄντες καὶ

[50, 33]   δὲ ἐώθουν, τοῖς δὲ ἐμάχοντο ἅτε καὶ ἰσοπληθεῖς αὐτοῖς ἤδη ὄντες·

[50, 32]   ἀλλ´ οἱ μὲν τοῦ Καίσαρος, ἅτε καὶ μικροτέρας καὶ ταχυτέρας τὰς

[50, 26]   οἷς ἔπραττεν εἶναι, τοῦτον δέ, ἅτε καὶ πολίτην, ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι. ἔπειτα

[50, 11]   ἐκινήθη (οἵ τε γὰρ τριηρῖται, ἅτε καὶ σύμμικτοι ἐκ παντοδαπῶν ἐθνῶν

[50, 14]   ἐπειδὴ καὶ τὰ ἐπιτήδεια αὐτόν, ἅτε καὶ τῆς σιτοπομπίας εἰργόμενον, ἐπιλείπειν

[50, 34]   σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος ἐπὶ πλεῖον ἐξέλαμψεν, ἅτε καὶ ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων αὐξανόμενον.

[50, 6]   Ἀντωνίου ἀποικισθέντας, τὰ μὲν ἐκφοβήσας ἅτε ὀλίγους ὄντας, τὰ δὲ καὶ

[50, 19]   ὥσπερ ἐν νησιδίῳ τινὶ αὐτούς, ἅτε πάντων τῶν πέριξ ἡμετέρων ὄντων,

[50, 34]   ἀντλητήρια εἶχον, καὶ ἡμιδεᾶ αὐτὰ ἅτε ταραττόμενοι ἀνέφερον) οὐχ ὅσον οὐκ

[50, 18]   ἀντᾶραι τὸ παράπαν ἡμῖν δυνήσονται. ὁρᾶτε γάρ που καὶ αὐτοὶ καὶ

[50, 16]   ἕκαστοι φοβεροὶ τοῖς ἀντιπάλοις εἶναι. ὁρᾶτε δέ που καὶ αὐτοὶ ὅσον

[50, 28]   ἑτέρων νομίζετε εἶναι, τοσούτῳ μᾶλλον σπουδάσατε σφετερίσασθαι· ὑπὲρ γὰρ τῶν μεγίστων

[50, 30]   τοῖς ὑμετέροις αὐτῶν ἔργοις ἐπιρρωσθέντες ἐπιθυμήσατε παντὶ ἤδη τῷ πολέμῳ τέλος

[50, 28]   πλοῦτόν σφων ὅσῳ πλείονα ἑτέρων νομίζετε εἶναι, τοσούτῳ μᾶλλον σπουδάσατε σφετερίσασθαι·

[50, 29]   ἀντίπαλον ταῖς ἀρεταῖς ἡμῶν εἶναι νομίζετε. ποία μὲν γὰρ ναῦς αὐτὴ

[50, 25]   τοῦτο δὲ δὴ μᾶλλον ἀγανακτεῖν ὀφείλετε. εἰ γὰρ ἃ μηδ´ ἀκούσαντες

[50, 25]   εἰ γὰρ ἃ μηδ´ ἀκούσαντες πιστεύετε, ταῦτ´ ὄντως γίγνεται, καὶ ἐφ´

[50, 17]   χρεία πεποίηκεν, ἵν´ ἔτι μᾶλλον εἰδῆτε τοῦθ´, ὅτι αὐτοί τε τοιοῦτοί

[50, 18]   ἀλλ´ ἵνα καὶ ἐκ τούτων καταμάθητε ὅσῳ βέλτιον τῶν ἐναντίων παρεσκευάσμεθα.

[50, 25]   τρυφῶν, πῶς οὐκ ἂν εἰκότως ὑπεροργισθείητε; ~καίτοι ἔγωγε καὶ τὸ κατ´

[50, 26]   ὡς εἰπεῖν τὰ ὑμέτερα ἐδωρήσατο, μήτε δι´ ἄλλο μηδὲν ἐθελῆσαι αὐτῷ

[50, 29]   τοῖς ἀπ´ αὐτῶν μαχομένοις γένοιτο μήτε διεκπλεῖν μήτε περιπλεῖν, ἅπερ που

[50, 2]   μέλλον ὑπ´ αὐτοῦ γενήσεσθαι, καὶ μήτε περιιδεῖν αὐτὸ μήτ´ αὖ ἐναντιωθεὶς

[50, 29]   αὐτῶν μαχομένοις γένοιτο μήτε διεκπλεῖν μήτε περιπλεῖν, ἅπερ που ναυμαχίας ἔργα

[50, 19]   τὰ αὐτὰ ἐκεῖνα ὄντα καὶ μήτε πλείω μήτ´ ἀμείνω γεγονότα, καταδεῖσαι

[50, 22]   καὶ τὸ μηδὲν μήθ´ ὑβριστικὸν μήτε πλεονεκτικὸν ἐλαττωθέντας πῃ ἡμᾶς παθεῖν,

[50, 2]   ὕπατοι μήτ´ ἀντειπεῖν αὐτῷ θαρσοῦντες μήτε σιωπῆσαι ὑπομένοντες τῆς τε πόλεως

[50, 17]   καὶ τῇ διανοίᾳ ἀκμάζουσι, καὶ μήτε τῇ τῆς νεότητος προπετείᾳ μήτε

[50, 17]   μήτε τῇ τῆς νεότητος προπετείᾳ μήτε τῇ τοῦ γήρως ἐκλύσει κακύνονται,

[50, 20]   ὁπότε καὶ αὐτὸν τὸν Λέπιδον, μήτε τι ἀδικήσαντα καὶ προσέτι καὶ

[50, 26]   οὔτ´ ἐλεούντων ἐλεηθῆναι βούλεται, ἀλλ´ εἴτε ὡς ἀλόγιστος εἴθ´ ὡς μαινόμενος

[50, 9]   ἀδεῶς προσπλεῦσαι ἐπὶ τῷ ἐντὸς πέντε ἡμερῶν συμμῖξαί σφας, ἢ αὐτὸς

[50, 8]   δικέφαλος, μέγας ὥστε καὶ ἐς πέντε καὶ ὀγδοήκοντα πόδας ἐξικνεῖσθαι, αἰφνίδιον

[50, 10]   τῇ Ἰταλίᾳ αὐτῶν οὖσι καὶ πέντε μυριάδων οὐσίαν ἢ καὶ πλείω

[50, 27]   ποιήσουσιν, ὥσπερ ποτὲ καὶ πρότερον, ὅτε ἐκ τοῦ Βρεντεσίου πρὸς τὴν

[50, 10]   καὶ ὁ Ἀντώνιος προαποδεδειγμένοι τότε ὅτε ἐς τὰ ὀκτὼ ἔτη τὰς

[50, 5]   βασίλειον ὠνόμαζε, καὶ ἀκινάκην ἔστιν ὅτε παρεζώννυτο, ἐσθῆτί τε ἔξω τῶν

[50, 11]   τῶν ὁλκάδων ἐπιτηρῶν καὶ ἀποβάσεις ἄλλοτε ἄλλῃ τῆς Ἑλλάδος ποιούμενος, ἰσχυρῶς

[50, 33]   δὲ ἀπεωθοῦντο αὐτούς, ὅ τι ποτὲ ἐν τῷ τοιούτῳ φιλεῖ δρᾶσθαι

[50, 27]   μὴ ὕπατον, μὴ αὐτοκράτορα γεγονέναι ποτὲ ἡγείσθω, ἀλλὰ γυμνασίαρχον. ταῦτα γὰρ

[50, 27]   αὐτοῦ κεκρατηκότες· εἰ δ´ οὖν ποτε καὶ ἐκ τῆς σὺν ἡμῖν

[50, 27]   πολῖται ἡμῶν τοῦτο ποιήσουσιν, ὥσπερ ποτὲ καὶ πρότερον, ὅτε ἐκ τοῦ

[50, 8]   ἑάλω οὔτ´ ἐξανέστη πλὴν ὀψέ ποτε. ὅ τε ὀχὸς ὁ τοῦ

[50, 10]   Μεσσάλας ὁ Οὐαλέριος ὁ προγραφείς ποτε ὑπ´ αὐτῶν ὑπάτευσε μετὰ τοῦ

[50, 21]   πεφονευκότος με ἤδη ποιῶν. ὥσθ´ ὁπότε ἐμέ, ὃν μηδέπω καὶ νῦν

[50, 20]   ἀπολωλεκότες; καὶ τί λέγω ταῦτα, ὁπότε καὶ αὐτὸν τὸν Λέπιδον, μήτε

[50, 20]   ὑπὸ τῆς βουλῆς (πῶς γάρ, ὁπότε καὶ ἔφυγον ἄντικρυς ἐκ τῆς

[50, 30]   πλείω λέγοντα περὶ αὐτῶν διατρίβειν, ὁπότε πολλάκις ἤδη πειραθέντες σφῶν, καὶ

[50, 5]   τήν τε εὐχὴν τὴν μεγίστην, ὁπότε τι ὀμνύοι, ποιεῖσθαι τὸ ἐν

[50, 18]   σώματί ἐστι, καὶ ὅτι οὐδεμίαν πώποτε ἐπιφανῆ μάχην οὔτε ἐν τῇ

[50, 2]   τοῦ Ἀντωνίου μερίδος ὄντες, ὑπάτευσαν. τότε γὰρ οὐδὲν ἔτ´ ἐπεκρύψαντο, ἀλλ´

[50, 32]   μὲν ἱππεῦσι τοτὲ μὲν ἐπελαύνουσι τοτὲ δὲ ἐξαναχωροῦσι διὰ τὸ τούς

[50, 34]   ὅπως τὰ χρήματα περιποιήσηται, χρήσασθαι· τότε δὲ ἰδὼν ὅτι ἀδύνατόν οἱ

[50, 34]   καὶ τοῖς δόρασι τοῖς μακροῖς τότε δὴ καὶ τὰ μάλιστα ἐχρῶντο,

[50, 32]   καὶ ἐῴκεσαν οἱ μὲν ἱππεῦσι τοτὲ μὲν ἐπελαύνουσι τοτὲ δὲ ἐξαναχωροῦσι

[50, 2]   προκατάρχειν τοῦ πολέμου δόξαι ἐθελήσας, τότε μὲν οὔτε ἐς τὸ βουλευτήριον

[50, 13]   μὲν ταῦτ´ ἔπραττον, Ἀγρίππας δὲ τότε μὲν τήν τε Λευκάδα καὶ

[50, 10]   Καῖσαρ καὶ ὁ Ἀντώνιος προαποδεδειγμένοι τότε ὅτε ἐς τὰ ὀκτὼ ἔτη

[50, 8]   ἄρα καὶ ἐκεῖνος ἐς τὰ τότε παρόντα σφίσιν ἐσήμηνεν· ἐν γὰρ

[50, 8]   καὶ ἔμελλον ἔν τε τῷ τότε παρόντι πολλοὶ ἑκατέρωθεν φθαρήσεσθαι, καὶ

[50, 13]   δύναμιν αὐτῷ συνελθεῖν, μόνοις τοῖς τότε παροῦσίν οἱ συμμίξῃ· ἐκ γὰρ

[50, 6]   τῇ τῶν Ῥωμαίων ἀρχῇ τῇ τότε ὑπ´ ἐκεῖνον οὔσῃ γειτνιῶντες, οἱ

[50, 17]   τοῦθ´, ὅτι αὐτοί τε τοιοῦτοί ἐστε οἷοι καὶ ἄνευ ἄρχοντος ἀγαθοῦ

[50, 16]   ἡμῖν νομίζεται, ἐπὶ τοσοῦτον χειροτέχναι ἐστὲ ὥστε καὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστοι

[50, 27]   ἄξιός τινος, ὥς που σαφῶς ἴστε οἱ περὶ Μούτιναν αὐτοῦ κεκρατηκότες·

[50, 19]   καταφρονήσωμεν. εὖ γὰρ δὴ τοῦτο ἴστε, ὅτι πᾶσα ἡ τοῦ πολέμου

[50, 30]   πολέμῳ τέλος ἐπιθεῖναι. εὖ γὰρ ἴστε τοῦθ´, ὅτι ἂν καὶ τήμερον

[50, 18]   τὸ πάχος τῶν ἡμετέρων σκαφῶν, ὥστε εἰ καὶ τὸν ἀριθμὸν ἰσοπαλεῖς

[50, 23]   ἐπικατεσκεύασε καὶ πλῆθος ἀνθρώπων ἐπανεβίβασεν, ὥστε καθάπερ ἀπὸ τειχῶν αὐτοὺς μάχεσθαι.

[50, 17]   τοιαύτῃ δὲ καὶ παιδείᾳ κέχρημαι ὥστε καὶ γνῶναι πάντα τὰ προσήκοντα

[50, 5]   ~οὕτω γάρ που αὐτὸν ἐδεδούλωτο ὥστε καὶ γυμνασιαρχῆσαι τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι πεῖσαι,

[50, 6]   γε προθυμίᾳ ἀμφότεροι ὁμοίως ἐχρήσαντο ὥστε καὶ ἐνόρκους τὰς συμμαχίας σφῶν

[50, 20]   τὰ χωρία κεκτημένους ἠργυρολογήκασιν οὕτως ὥστε καὶ ἐς ὅπλα τινὰς αὐτῶν

[50, 8]   τούτων πρότερον δράκων δικέφαλος, μέγας ὥστε καὶ ἐς πέντε καὶ ὀγδοήκοντα

[50, 16]   νομίζεται, ἐπὶ τοσοῦτον χειροτέχναι ἐστὲ ὥστε καὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστοι φοβεροὶ

[50, 33]   ἕκαθεν καὶ ἐν χρῷ ἐμαχέσαντο, ὥστε καὶ ποικιλώτατον καὶ ὀξύτατον ἀπ´

[50, 8]   συχνὰ μὲν ὑπὸ χειμῶνος ἐπόνησεν, ὥστε καὶ τρόπαιόν τι ἐν τῷ

[50, 30]   τῇ γῇ ἀμείνους αὐτῶν ἐσμεν, ὥστε κἂν ἀκεραίων σφῶν ὄντων κρατῆσαι.

[50, 30]   ἀλλὰ καὶ πανταχοῦ κρείττους ἐγενόμεθα; ὥστε μὴ τοῖς ἐμοῖς λόγοις μᾶλλον

[50, 3]   γάρ που ἐν αὐταῖς ἀνεγέγραπτο ὥστε μηδ´ αἰτίαν τινὰ παρ´ αὐτῶν,

[50, 26]   οὕτω φιλικῶς πρὸς αὐτὸν ἔσχον ὥστε μήθ´ ὅτι τὴν ἀδελφήν μου

[50, 16]   ἢ τοῖς λαβοῦσι πεποίηκεν εἶναι, ὥστε μήτ´ ἄλλως εὐνοϊκῶς σφας αὐτοῖς

[50, 30]   οὕτω καὶ αὐτοὶ ἐκεῖνοι ἴσασιν ὥστε (οὐ γὰρ ἀποκρύψομαι ὑμᾶς ὅσα

[50, 4]   γε ἐπὶ τούτοις ὀργῇ ἐχρήσαντο ὥστε πάντας, οὐχ ὅπως τοὺς διαφόρους

[50, 20]   ὑπὲρ φαύλων τινῶν ἀγωνιούμεθα, ἀλλ´ ὥστε προθυμηθέντες μὲν τῶν μεγίστων τυχεῖν

[50, 12]   καὶ τὸ μέσον ναυσὶ διέλαβον, ὥστε σφίσι καὶ τοὺς ἔκπλους καὶ

[50, 24]   καὶ δι´ ἡμῶν αὐτὰ κατακτήσασθαι, ὥστε σφίσιν ἑκουσίους ἡμᾶς τῆς ὑπαρχούσης

[50, 32]   τινα ἢ καὶ συνταράξαντες μόνον ὥστε τὴν κάθεξιν ἐκφυγεῖν, ἀνεχώρουν ἔξω

[50, 32]   συμμίξει ἐνεχρόνιζον, ἀλλ´ ὑποδραμόντες αἰφνίδιον ὥστε τὴν τοξείαν σφῶν φθῆναι, καὶ

[50, 19]   δύναμις τῆς ἡμετέρας παρασκευῆς εἶχεν, ὥστε τινὰ εἰκότως ἂν τὰ τοῦ

[50, 3]   παρ´ αὐτῶν πάντα, καὶ ἃ ἔπραττε καὶ ἃ ἐνενόει, καὶ τὰ

[50, 2]   τε Ἀντωνίου κατηγόρησεν. ἐπειδή τε οὔτε ἄλλος τις οὔτ´ αὐτῶν τῶν

[50, 35]   οἱ δὲ καὶ αὑτοὺς ἀπέκτειναν· οὔτε γὰρ κολαστήριόν τι ὑπέμειναν, καὶ

[50, 34]   δὴ πανταχῇ τοῦτο ποιεῖν ὄντες (οὔτε γὰρ πολλὰ ἢ καὶ μεγάλα

[50, 19]   ἀρετὴν αὐτοὺς ναυτικὴν ἔχειν ἡγεῖσθε· οὔτε γὰρ πρὸς τὸν Σέξτον ἀλλὰ

[50, 8]   Γενίου τοῦ δήμου ἱδρύθη καὶ οὔτε ἑάλω οὔτ´ ἐξανέστη πλὴν ὀψέ

[50, 18]   ὅτι οὐδεμίαν πώποτε ἐπιφανῆ μάχην οὔτε ἐν τῇ ἠπείρῳ οὔτε ἐν

[50, 18]   μάχην οὔτε ἐν τῇ ἠπείρῳ οὔτε ἐν τῇ θαλάσσῃ αὐτὸς νενίκηκεν.

[50, 32]   μάχην, οὔτε ἐν τῷ πρόσπλῳ οὔτε ἐν τῇ συμμίξει ἐνεχρόνιζον, ἀλλ´

[50, 32]   καὶ τὴν ἐν χερσὶ μάχην, οὔτε ἐν τῷ πρόσπλῳ οὔτε ἐν

[50, 2]   πολέμου δόξαι ἐθελήσας, τότε μὲν οὔτε ἐς τὸ βουλευτήριον ἐσῆλθεν οὔθ´

[50, 3]   οὔτ´ ἀναζητῆσαι αὐτὰς οὔτε λαβεῖν οὔτε ἔς τε τὸ βουλευτήριον καὶ

[50, 11]   ~τοιούτων δὴ σημείων προφανέντων σφίσιν οὔτε ἐφοβήθησαν οὔθ´ ἧττόν τι ἐπολέμησαν,

[50, 3]   οὐκ ὤκνησεν οὔτ´ ἀναζητῆσαι αὐτὰς οὔτε λαβεῖν οὔτε ἔς τε τὸ

[50, 16]   ἡμῖν δὲ ἐκ περιουσίας παρεσκευασμένα οὔτε λελύπηκέ τινα καὶ πάντας ἡμᾶς

[50, 22]   τὴν ἐπιβουλὴν αὐτοῦ συνίεμεν, καὶ οὔτε προϊέμεθα ὑμᾶς οὔτ´ αὖ ἰδίᾳ

[50, 19]   ἀλλὰ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ, οὔτε πρὸς ὁμοίαν ἡμῖν ἀντιπαρασκευὴν ἀλλὰ

[50, 18]   ὑπό γε τούτων οὐδὲν ἂν οὔτε ταῖς ἐμβολαῖς οὔτε ταῖς προσβολαῖς

[50, 18]   οὐδὲν ἂν οὔτε ταῖς ἐμβολαῖς οὔτε ταῖς προσβολαῖς ἐκακούργησαν· τὸ μὲν

[50, 11]   καὶ πόρρω ἀπ´ αὐτοῦ χειμάζοντες, οὔτε τινὰ ἄσκησιν ἐπεποίηντο καὶ νόσῳ

[50, 35]   καὶ ἐκείνην συγκαταφλέξωσιν. ~ὡς δ´ οὔτε τινὲς ἐπέλαζόν σφισιν, αὐτὸ τοῦτο

[50, 5]   τάς τε δίκας συνεξήταζε, καὶ συνίππευε καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν, ἢ

[50, 12]   Κόμαρον καθῆκε, κἀκ τούτου καὶ ἐφήδρευε καὶ ἐφώρμει τῷ Ἀκτίῳ καὶ

[50, 1]   καὶ τὴν Αἴγυπτον μὴ λαχὼν εἶχε, τόν τε Σέξτον ἀπεκτόνει (αὐτὸς

[50, 31]   ὕδωρ τοῖς ναύταις καθεῖναι κελεύσας ἀνέσχε χρόνον τινά, καὶ μετὰ τοῦτο

[50, 31]   πᾶν αὐτὸ συνετάραξε, τούτου μὲν ἐπέσχε, παμπόλλους δὲ καὶ αὐτὸς πεζοὺς

[50, 18]   ἀπ´ αὐτῶν ἠμύνετο, πάντως ἂν ἐπέσχε. ποῦ δὴ καὶ τοξοτῶν καὶ

[50, 12]   τὸν λιμένα τὸν γλυκὺν ὠνομασμένον κατέσχε (καλεῖται δὲ οὕτως ὅτι πρὸς

[50, 12]   ὄρη τὰ Κεραύνια ἐκβιβάσας ἐκεῖσε ἔπεμψε, καὶ αὐτὸς ταῖς ναυσὶ τὴν

[50, 13]   τὴν Ἑλλάδα τήν τε Μακεδονίαν ἔπεμψέ τινας, ὅπως τὸν Ἀντώνιον πρὸς

[50, 8]   οὔτε ἑάλω οὔτ´ ἐξανέστη πλὴν ὀψέ ποτε. ὅ τε ὀχὸς ὁ

Livre, Chap.
[50, 13]	ἐν αὐτῇ σκάφη αἰφνιδίως ἐπεσπλεύσας	ἔλαβε,	καὶ Πάτρας εἷλε Κύιντον Νασίδιον
[50, 12]	δὲ τῷ δέει οὐκ ἐδέχοντο)	κατέλαβε	τὸ χωρίον τοῦτο ἐν ᾧ
[50, 30]	ἐς φυγὴν ποιεῖσθαι. καὶ τά	γε	ἄριστα καὶ τιμιώτατα τῶν ὑπαρχόντων
[50, 6]	οὐδὲν δῆθεν τοιοῦτον ἐπήγγειλαν, εὖ	γε	εἰδότες ὅτι καὶ ἄλλως πολεμωθήσοιτο
[50, 26]	καὶ μὴ ἐθελούσιος, ἀλλ´ ἄκων	γε	ἐκ τῶν ἐπ´ ἐκείνῃ ψηφισθέντων
[50, 4]	τὴν Αἴγυπτον μεταθήσει. καὶ τοσαύτῃ	γε	ἐπὶ τούτοις ὀργῇ ἐχρήσαντο ὥστε
[50, 22]	μὴ οὐκ ἐχθροὺς καὶ ἐχθίστους	γε	ἡγεῖσθαι, χρὴ πάντα ταῦτ´ ἐνθυμηθέντας,
[50, 21]	ἄλλως τοῖς δὲ ἄλλως, ἄν	γε	καὶ κρατήσῃ, χρήσηται, ἀλλ´ ἵν´
[50, 20]	γὰρ οὐκ ἂν ἡμᾶς, ἄν	γε	καὶ κρατήσωσιν, ἐργάσαιντο, πάντας μὲν
[50, 29]	κατακεκλειμένοι πολιορκηθῆναι παρεσκευάδαται, ἐπεὶ τοῦτό	γε	καὶ πάνυ πρὸς ἡμῶν ἂν
[50, 16]	καὶ παντὸς εἴδους μάχης, ὅσα	γε	καὶ παρ´ ἡμῖν νομίζεται, ἐπὶ
[50, 2]	μὲν Δομίτιος οὐδὲν φανερῶς, ὥς	γε	καὶ συμφορῶν πολλῶν πεπειραμένος, ἐνεόχμωσεν·
[50, 10]	πολλαὶ ἐγένοντο, καὶ οὐ πρότερόν	γε	κατέστησαν πρὶν ἢ τοῖς ὅπλοις
[50, 19]	ἀκονιτί, κἂν μηδενὶ ἄλλῳ, τῷ	γε	λιμῷ χειρωσόμεθα. ~καὶ μὴν ὅτι
[50, 20]	κρατῆσαι τί πεποιηκότες; καὶ ἵνα	γε	μὴ πάντα τὰ τῶν ἄλλων
[50, 21]	ἀσθενεστέρους ποιήσῃ. οὐ γὰρ ἀγνοεῖ	γε	ὅτι ὁμοφρονούντων μὲν ἡμῶν καὶ
[50, 7]	αὐτὸ πράξειν, ἀλλ´ ὡς πάντῃ	γε	πάντως κρατήσων ἐπηγγέλλετο. τά τε
[50, 17]	κράτος φερόντων ἐστὶ καὶ μέγιστόν	γε	παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι πεπίστευται,
[50, 6]	δὲ δι´ ἑτέρων. καὶ τοσαύτῃ	γε	προθυμίᾳ ἀμφότεροι ὁμοίως ἐχρήσαντο ὥστε
[50, 10]	ἀρχὰς ἐσάπαξ προκατεστήσαντο, καὶ τό	γε	τελευταῖον ἐκεῖνο ἦν· παραλυθέντος δὲ
[50, 20]	ἄλλου τινὸς φείσαιτο; καὶ ὅ	γε	τοιοῦτος ἐς ἐμὲ τὸν φίλον
[50, 18]	αὐταῖς ἐκεῖναι ἦσαν, ἀλλ´ ὑπό	γε	τούτων οὐδὲν ἂν οὔτε ταῖς
[50, 3]	ὁ Καῖσαρ τήν τε γερουσίαν	συνήγαγε	καὶ ἀνέγνω καὶ εἶπεν ὅσα
[50, 23]	ἄλλων καὶ παρὰ τοῦ Δελλίου	συνήγαγε	καὶ αὐτὸς τὸ στράτευμα καὶ
[50, 11]	τῶν ἱππέων ἐς τὸ Βρεντέσιον	συνήγαγε,	τοὺς μὲν ὅπως τι συμπράξωσιν
[50, 10]	ἅμιλλαν τῶν ἵππων κατειργάσατο καὶ	κατέφαγε.	καὶ πῦρ ἄλλα τε οὐκ
[50, 1]	(αὐτὸς γὰρ ἑκὼν πεφεῖσθαι αὐτοῦ	ἔλεγε)	καὶ τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας καὶ
[50, 12]	τῇ παρασκευῇ τὸν Ἰόνιον διέβαλεν.	~ἦγε	δὲ αὐτοὺς οὐκ ἐς τὴν
[50, 1]	ἐς τὸ τοῦ Καίσαρος γένος	ἦγε.	~ταῦτά τε οὖν ἀλλήλοις ἀντενεκάλουν
[50, 34]	ὡς καὶ μόνον σφίσιν ἐπικουρῆσον	κατέφυγε.	κἀνταῦθα ἄλλο αὖ εἶδος μάχης
[50, 26]	οὐκ ἂν εἰκότως ὑπεροργισθείητε; ~καίτοι	ἔγωγε	καὶ τὸ κατ´ ἀρχὰς οὕτω
[50, 27]	πρὸς ἡμᾶς μεθίστανται. νομίζω δὲ	ἔγωγε	ὅτι καὶ πάντες οἱ πολῖται
[50, 15]	χρόνῳ τὸν πόλεμον διενέγκωσιν. ~εἰπόντων	δὲ	ἄλλων ἄλλα ἐνίκησεν ἡ Κλεοπάτρα,
[50, 21]	ἵνα τοῖς μὲν ἄλλως τοῖς	δὲ	ἄλλως, ἄν γε καὶ κρατήσῃ,
[50, 34]	καὶ ἔδοξέ πῃ λωφᾶν, ἔπειτα	δὲ	ἄλλως τε καὶ τοῦ ἀνέμου
[50, 13]	οὗ τὰ στρατεύματα συνελέξατο. τούτοις	δέ,	ἄλλως τε καὶ τοῦ Καίσαρος
[50, 5]	ἐν δίφρῳ τινὶ ἐφέρετο, ὁ	δὲ	Ἀντώνιος αὐτοποδὶ αὐτῇ μετὰ τῶν
[50, 32]	καὶ τὰς κώπας συναράσσοντες, οἱ	δὲ	ἄνωθεν αὐτοὺς καὶ πέτραις καὶ
[50, 33]	τοῦτο φέροντα σπουδῇ προσῆγον· οἱ	δὲ	ἀπεωθοῦντο αὐτούς, ὅ τι ποτὲ
[50, 27]	ταῖς μάχαις πολίτας ἀπολώλεκεν, αἴσχιστα	δὲ	ἀπὸ τῶν Πραάσπων ἀποκεχώρηκε, πλείστους
[50, 24]	καὶ θρασύνασθαι μὲν προπετέστατοι ἀνδρίσασθαι	δὲ	ἀσθενέστατοι ὄντες, καὶ τὸ μέγιστον
[50, 26]	εὐθὺς οἷς ἔπραττεν εἶναι, τοῦτον	δέ,	ἅτε καὶ πολίτην, ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι.
[50, 18]	ἡ παχύτης τῶν ξύλων, τὸ	δὲ	αὐτὸ τὸ ὕψος τῶν νεῶν,
[50, 12]	παρασκευῇ τὸν Ἰόνιον διέβαλεν. ~ἦγε	δὲ	αὐτοὺς οὐκ ἐς τὴν Πελοπόννησον
[50, 26]	ἡμῶν φιλανθρωπίας οὐδὲν προτιμᾷ, τῇ	δὲ	γυναικὶ δουλεύων τόν τε πόλεμον
[50, 8]	πάντες οἱ περιλειφθέντες γενήσεσθαι. τῷ	δὲ	δὴ Ἀντωνίῳ τὴν μὲν ἧτταν
[50, 28]	ὥστ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν κρατῆσαι· πρὸς	δὲ	δὴ γυναῖκα πᾶσι τοῖς ὑμετέροις
[50, 11]	περιπεσὼν καὶ πονηθεὶς ἀνεχώρησε) τοῦ	δὲ	δὴ ἦρος ὁ μὲν Ἀντώνιος
[50, 18]	δυνήσεταί τίς σφισι προσμῖξαι; εἰ	δὲ	δὴ καὶ πλησιάσειέ τις, πῶς
[50, 23]	παρασκευὴν αὐτῶν καὶ εὐτρεπίζετο, μαθὼν	δὲ	δὴ καὶ τὴν διάνοιάν σφων
[50, 11]	ποιούμενος, ἰσχυρῶς αὐτὸν ἐτάραττεν) ὁ	δὲ	δὴ Καῖσαρ ἐπί τε τούτοις
[50, 25]	ἄνδρες στρατιῶται, φαίνεται· διὰ τοῦτο	δὲ	δὴ μᾶλλον ἀγανακτεῖν ὀφείλετε. εἰ
[50, 18]	εὕροιτ´ ἂν αὐτὴν οὖσαν, ταῖς	δὲ	δὴ ναυσὶν οὐδ´ ἀντᾶραι τὸ
[50, 28]	τοῦ Κασσίου στρατευσαμένους κεκρατηκότες. τούτου	δὲ	δὴ οὕτως ἔχοντος, καὶ τὸν
[50, 34]	τῇ βίᾳ τὸ πῦρ· ἀδύνατοι	δὲ	δὴ πανταχῇ τοῦτο ποιεῖν ὄντες
[50, 18]	τοσοῦτον μὲν ἀλλήλων διαφέρομεν, τὰ	δὲ	δὴ πολλὰ τῶν ἄμεινον παρεσκευασμένων
[50, 27]	ἄσμενοί τινες αὐτῷ συνῆσαν· μάχεσθαι	δὲ	δὴ πρὸς ἡμᾶς τοὺς ὁμοφύλους
[50, 2]	συμφορῶν πολλῶν πεπειραμένος, ἐνεόχμωσεν· ὁ	δὲ	δὴ Σόσσιος, οἷα κακῶν ἄπειρος
[50, 9]	μὲν ἐν Πάτραις παρεχείμασεν, τοὺς	δὲ	δὴ στρατιώτας πανταχόσε διέπεμψεν, ἵνα
[50, 10]	ἐμβαλεῖν ἐκ τούτου προσεδόκησε. ~μετὰ	δὲ	δὴ ταῦτα ἦσαν μὲν ὕπατοι
[50, 13]	ἔτι κίνδυνον αὐθαίρετον ἀνῃρεῖτο, ἐς	δὲ	δὴ τὴν Ἑλλάδα τήν τε
[50, 1]	ἑκάτερος αὐτῶν ἐδύνατο, ἰδιούμενοι. μετὰ	δὲ	δὴ τοῦτο, ὡς ὅ τε
[50, 21]	πᾶσιν ὁμοίως ἡμῖν ἐπιφέρειν, ἐν	δὲ	δὴ τῷ ψηφίσματι τοῖς μὲν
[50, 1]	Μ. υἱὸς Μεσσάλας Κορουῖνος. ~Ὁ	δὲ	δῆμος ὁ τῶν Ῥωμαίων τῆς
[50, 6]	γειτνιῶντες, οἱ μὲν αὐτοὶ οἱ	δὲ	δι´ ἑτέρων. καὶ τοσαύτῃ γε
[50, 34]	καὶ τὰ μὲν ἀπέκοπτον τὰ	δὲ	διεφόρουν· καὶ αὐτὰ οἱ μὲν
[50, 27]	ἡμέραν πρὸς ἡμᾶς μεθίστανται. νομίζω	δὲ	ἔγωγε ὅτι καὶ πάντες οἱ
[50, 16]	ἐκ τοῦ φανεροῦ στασιάζειν· ἡμῖν	δὲ	ἐκ περιουσίας παρεσκευασμένα οὔτε λελύπηκέ
[50, 21]	καὶ τῶν μὲν ταῦτα τῶν	δὲ	ἐκεῖνα ἑλομένων, τάχ´ ἂν κρατήσειε·
[50, 34]	ἐχρῶντο, καί τινα κατέσβεσαν, ἐπεὶ	δὲ	ἐκεῖνο καταναλώθη, ἤντλουν τὸ θαλάττιον.
[50, 1]	ἀμφοτέροις σφίσι προσηκούσης κατείλεκτο. Καῖσαρ	δὲ	ἐκείνῳ ὅτι ἄλλα τε καὶ
[50, 33]	ἀντιλαμβανόμενοι τοὺς δὲ ἐώθουν, τοῖς	δὲ	ἐμάχοντο ἅτε καὶ ἰσοπληθεῖς αὐτοῖς
[50, 27]	συνῇ, τούτοις αὐτὸν ἐξομοιοῦσθαι. τεκμήριον	δέ,	ἕνα πόλεμον ἐν παντὶ τούτῳ
[50, 20]	ἰδιώτης μὲν ἐξ ἡγεμόνος ἄτιμος	δὲ	ἐξ ὑπάτου γέγονα, οὐχ ὑπὸ
[50, 32]	ἱππεῦσι τοτὲ μὲν ἐπελαύνουσι τοτὲ	δὲ	ἐξαναχωροῦσι διὰ τὸ τούς τε
[50, 2]	ἐκ πλείονος λογισμοῦ πράξῃ· ὕστερον	δὲ	ἐπανελθὼν τήν τε γερουσίαν ἤθροισε
[50, 32]	μὲν ἔδρων ὅσα ἐδύναντο, αἱ	δὲ	ἔπασχον. ἐπονοῦντο δὲ καὶ ἔκαμνον
[50, 13]	τε Ἀμύντας ὁ Γαλάτης (ἔτυχον	δὲ	ἐπὶ μισθοφόρους ἔς τε τὴν
[50, 27]	τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας ἔδησε; τὴν	{δὲ}	ἐπιείκειαν τὴν πρὸς τοὺς φίλους;
[50, 1]	μὲν λόγῳ κοινὰ νομίζοντες, τῷ	δὲ	ἔργῳ, ὥς που πλεονεκτῆσαί τι
[50, 18]	καθ´ ἕκαστον ἀκριβῶς εἰπεῖν, κεφαλαιώσας	δὲ	ἐρῶ τοῦτο ὃ καὶ ὑμεῖς
[50, 9]	πόλεμον ἀδοκήτως σφίσι ποιησόμενος, ἐλθὼν	δὲ	ἐς Κέρκυραν, καὶ πυθόμενος τὰς
[50, 35]	ὑπὸ τῶν πόρρωθεν βαλλόντων, οἱ	δὲ	ἐς τὴν θάλασσαν ἐκπηδῶντες ἀπεπνίγοντο
[50, 32]	τοὺς μὲν εἴων ἐπ´ ἄλλους	δὲ	ἐτρέποντο, καί τι καὶ τούτους
[50, 33]	τοὺς μὲν κατέσπων ἀντιλαμβανόμενοι τοὺς	δὲ	ἐώθουν, τοῖς δὲ ἐμάχοντο ἅτε
[50, 12]	ὁμαλῷ μὲν καὶ πλατεῖ, ἐμμαχέσασθαι	δὲ	ἢ ἐνστρατοπεδεύσασθαι ἐπιτηδειοτέρῳ, ἐνηυλίζοντο· ἐξ
[50, 19]	μερίδα τῆς ἄλλης ἀρχῆς, πόστην	δὲ	ἡ τοῦ Σέξτου δύναμις τῆς
[50, 26]	καὶ πολίτην, ἐνδέχεσθαι σωφρονισθῆναι. ἔπειτα	δὲ	ἤλπιζον ὅτι εἰ καὶ μὴ
[50, 17]	καὶ πολλὰ μὲν ἤρχθην πολλὰ	δὲ	ἦρξα, ἀφ´ ὧν τοῦτο μὲν
[50, 18]	ἀγῶνι ἐγὼ μὲν ἐκράτησα ἐκεῖνος	δὲ	ἡττήθη. τοσοῦτον μὲν ἀλλήλων διαφέρομεν,
[50, 34]	τὰ χρήματα περιποιήσηται, χρήσασθαι· τότε	δὲ	ἰδὼν ὅτι ἀδύνατόν οἱ εἴη
[50, 23]	ἀπὸ τειχῶν αὐτοὺς μάχεσθαι. Καῖσαρ	δὲ	καθεώρα μὲν τὴν παρασκευὴν αὐτῶν
[50, 31]	συνετάραξε, τούτου μὲν ἐπέσχε, παμπόλλους	δὲ	καὶ αὐτὸς πεζοὺς ἐπὶ τὰς
[50, 35]	συνενεχθῆναι, οἱ μὲν ἀλλήλους οἱ	δὲ	καὶ αὑτοὺς ἀπέκτειναν· οὔτε γὰρ
[50, 23]	(τριήρεις μὲν γὰρ ὀλίγας, τετρήρεις	δὲ	καὶ δεκήρεις καὶ τὰ λοιπὰ
[50, 32]	ἐδύναντο, αἱ δὲ ἔπασχον. ἐπονοῦντο	δὲ	καὶ ἔκαμνον τοῖς μὲν οἵ
[50, 22]	καὶ ὑμῶν μοναρχῆσαι ἐπιθυμεῖ, ἐγὼ	δὲ	καὶ ἐκείνους ἐλευθερῶσαι βούλομαι, καθάπερ
[50, 35]	σφίσι τὴν φλόγα ἐφθείροντο, οἱ	δὲ	καὶ ἐν αὐτῇ μέσῃ ὥσπερ
[50, 27]	ἀπὸ τῶν Πραάσπων ἀποκεχώρηκε, πλείστους	δὲ	καὶ ἐν τῇ φυγῇ προσαποβέβληκεν.
[50, 2]	μὲν ἰδίᾳ σφίσιν ἐπιστέλλοντες, τὰ	δὲ	καὶ ἐν τῷ κοινῷ λέγων
[50, 8]	τὸν τῆς Ὁμονοίας ναόν, ἔπειτα	δὲ	καὶ ἐπὶ τοὺς ἄλλους πάντας
[50, 34]	μὲν ἐς τὴν θάλασσαν οἱ	δὲ	καὶ ἐπὶ τοὺς ἐναντίους ἐρρίπτουν,
[50, 6]	ἐκφοβήσας ἅτε ὀλίγους ὄντας, τὰ	δὲ	καὶ εὐεργετήσας, προσετέθειτο· τά τε
[50, 24]	Κίμβρους τοὺς Ἄμβρονας. κατακοψάντων, ἀνάξιον	δὲ	καὶ ἡμῶν αὐτῶν τῶν τοὺς
[50, 9]	βουλευταὶ καὶ ἄλλοι τινές, ἑάλω	δὲ	καὶ κατάσκοπος ὑπὸ τοῦ Καίσαρος
[50, 32]	καὶ τῆς προθυμίας ποιούμενοι, πολλὰ	δὲ	καὶ κελεύματα παρὰ τῶν ἐκ
[50, 29]	τοῖς ἐμβόλοις αὐτὰς ἀναρρηγνύναι, ἐξέσται	δὲ	καὶ μηχαναῖς πόρρωθεν τιτρώσκειν, ἐξέσται
[50, 31]	κρατήσαντες πάντα αὐτὰ ἀφελώμεθα. ~τοιαῦτα	δὲ	καὶ ὁ Καῖσαρ εἶπε. καὶ
[50, 28]	Σκιπίων ἐκεῖνος ὁ Ἀσιατικός, οἶδε	δὲ	καὶ ὁ Σύλλας ὁ εὐτυχής,
[50, 16]	καὶ οἷον ναυτικὸν ἔχομεν, ὅσους	δὲ	καὶ οἵους ὁπλίτας ἱππέας σφενδονήτας
[50, 17]	προσέτι τοιαύτῃ μὲν φύσει τοιαύτῃ	δὲ	καὶ παιδείᾳ κέχρημαι ὥστε καὶ
[50, 8]	ἀνθρώπων καὶ ποικίλα ἐθρυλεῖτο, πολλὰ	δὲ	καὶ παρὰ τῶν θεῶν καὶ
[50, 4]	μὲν πρὸς τὴν Κλεοπάτραν, ἔργῳ	δὲ	καὶ πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἔτεινεν·
[50, 29]	καὶ μηχαναῖς πόρρωθεν τιτρώσκειν, ἐξέσται	δὲ	καὶ πυρφόροις βέλεσι καταπιμπράναι· ἄν
[50, 22]	κοινοὺς μὲν τοὺς κινδύνους κοινὰς	δὲ	καὶ τὰς ἐλπίδας ποιησαμένους, καὶ
[50, 32]	ἐκ πολλοῦ αὐτῶν ἀλκὴν φοβούμενοι	δὲ	καὶ τὴν ἐν χερσὶ μάχην,
[50, 13]	Κύιντον Νασίδιον ναυμαχίᾳ νικήσας, ὕστερον	δὲ	καὶ τὴν Κόρινθον παρεστήσατο. ὡς
[50, 2]	εὐθὺς τῇ νουμηνίᾳ ἐπῄνεσε, πολλὰ	δὲ	καὶ τὸν Καίσαρα κατέδραμε. κἂν
[50, 23]	καὶ ἄλλοι τινὲς αὐτομολήσαντες, παμπληθεῖς	δὲ	καὶ τοξότας καὶ σφενδονήτας καὶ
[50, 2]	μέτρια ὑπὲρ ἑαυτοῦ διελέχθη, πολλὰ	δὲ	καὶ τοῦ Σοσσίου τοῦ τε
[50, 17]	ἐμαυτοῦ σεμνόν τι εἰπεῖν· ἐπειδὴ	δὲ	καὶ τοῦθ´ ἓν τῶν πρὸς
[50, 21]	οὐδαμῶς κρείττων ἂν γένοιτο, διενεχθέντων	δέ,	καὶ τῶν μὲν ταῦτα τῶν
[50, 20]	τῶν ἐλλογίμων γενομένους ἀπεκτονότες, πολλοὺς	δὲ	καὶ τῶν μετὰ τοῦ Λεπίδου
[50, 8]	τὴν ξυλίνην πᾶσαν καταρραγῆναι· συχνὰ	δὲ	καὶ ὑπὸ πυρὸς ἐφθάρη, καὶ
[50, 8]	καὶ οἱ μὲν Ἀντωνιείους οἱ	δὲ	Καισαρείους σφᾶς ἐπικαλέσαντες, συνέμιξαν ἀλλήλοις
[50, 16]	ὑπάρχει ἀρχὴν τοῖς ἐναντίοις, ὅσα	δὲ	κέκτηνται, πολὺ ἐλάττονα καὶ ἀσθενέστερα
[50, 4]	ἂν ἐγκαταλείπωσιν αὐτόν, ἐψηφίσαντο, τῇ	δὲ	Κλεοπάτρᾳ τὸν πόλεμον ἄντικρυς ἐπήγγειλαν,
[50, 32]	εἰ μὲν κατέδυσάν τινα, εἰ	δὲ	μή, ἀνεκρούοντο πρὶν ἐς χεῖρας
[50, 34]	μὲν μετεκβῶσιν ἐς αὐτήν, εἰ	δὲ	μή, καὶ ἐκείνην συγκαταφλέξωσιν. ~ὡς
[50, 31]	μάλιστα μὲν περιστοιχιεῖσθαί σφας, εἰ	δὲ	μή, τὴν γοῦν τάξιν αὐτῶν
[50, 21]	ψηφίσματι τοῖς μὲν πολεμεῖν τοῖς	δὲ	μὴ φάσκειν; οὐ μὰ Δί´
[50, 15]	ἐπιλεξάμενοι τὰ λοιπὰ κατέπρησαν, ἔπειτα	δὲ	νύκτωρ πάντα τὰ τιμιώτατα λαθραίως
[50, 2]	λέγων μὲν ὁ Καῖσαρ γράφων	δὲ	ὁ Ἀντώνιος· πρέσβεις τε ἐπὶ
[50, 32]	καὶ οἱ ἐρέται μάλιστα, τοῖς	δὲ	οἱ ἐπιβάται· καὶ ἐῴκεσαν οἱ
[50, 32]	ἀνακρούσεις ἐπ´ αὐτοῖς εἶναι, οἱ	δὲ	ὁπλίταις τούς τε πλησιάζοντάς σφισι
[50, 27]	ἠνέγκατο (ταῦτα γὰρ μεμελέτηκεν) ἐπειδὴ	δὲ	ὅπλων καὶ μάχης δεῖ, τί
[50, 32]	σφίσιν οὐδὲν κακουργεῖν ἐδύναντο, οἱ	δὲ	ὅτι, εἰ μὴ καὶ κατέδυσάν
[50, 26]	μηδὲν ἐθελῆσαι αὐτῷ πολεμῆσαι. αἴτιον	δὲ	ὅτι πρῶτον μὲν ἐνόμιζον οὐ
[50, 27]	καὶ ἐκείνων αὐτοῦ κατέγνωκε; σημεῖον	δὲ	ὅτι συχνοὶ καθ´ ἑκάστην ἡμέραν
[50, 12]	τὸν γλυκὺν ὠνομασμένον κατέσχε (καλεῖται	δὲ	οὕτως ὅτι πρὸς τοῦ ποταμοῦ
[50, 32]	ἠπείρου σφίσιν ἐπιβοώντων ἐσακούοντες. ἠγωνίζοντο	δὲ	οὐχ ὁμοιοτρόπως, ἀλλ´ οἱ μὲν
[50, 4]	προλείπωσιν αὐτόν, νομισθῆναι ἐχρῆν, ἔργῳ	δὲ	παντὸς μᾶλλον ἀπέδειξαν. τοῖς μὲν
[50, 24]	καὶ μέγιστα τῶν πολεμικῶν, μᾶλλον	δὲ	πάντων τῶν ἐν ἀνθρώποις πραγμάτων,
[50, 11]	τῷ Ἀκτίῳ ὁρμοῦσιν ἐπιθησόμενος, χειμῶνι	δὲ	περιπεσὼν καὶ πονηθεὶς ἀνεχώρησε) τοῦ
[50, 16]	φοβεροὶ τοῖς ἀντιπάλοις εἶναι. ὁρᾶτε	δέ	που καὶ αὐτοὶ ὅσον μὲν
[50, 5]	μὲν Ὄσιρις καὶ Διόνυσος ἐκείνη	δὲ	Σελήνη τε καὶ Ἶσις λέγοντες
[50, 25]	τὸν τοσαύτας μὲν πόλεις τοσαῦτα	δὲ	στρατόπεδα ἐγχειρισθέντα, νῦν πάντα μὲν
[50, 24]	ὥσπερ τινὰς θεοὺς θεραπεύοντες, τὰ	δὲ	σώματα τὰ σφέτερα ἐς δόξαν
[50, 20]	μὲν τῶν μεγίστων τυχεῖν ἀμελήσαντες	δὲ	τὰ δεινότατα παθεῖν, οὐδὲ λόγου
[50, 35]	ἐδύναντο, οὐ προσέμισγόν σφισιν· ἐπεὶ	δὲ	τά τε σκάφη τὸ πῦρ
[50, 25]	τοῦ βίου ἤθη ἐκλελοιπότα, πάντα	δὲ	τἀλλότρια καὶ βαρβαρικὰ ἐζηλωκότα, καὶ
[50, 18]	τι μήθ´ ὑπερφρονεῖν ἔχω. ~λέγω	δὲ	ταῦτα ἐν εἰδόσι, μάρτυρας ὑμᾶς
[50, 35]	πυρᾷ ταῖς ναυσὶ συγκατεκαύθησαν. ὁρῶντες	δὲ	ταῦτα οἱ Καισάρειοι πρότερον μέν,
[50, 34]	πλήρεις πόρρωθεν μηχαναῖς ἐπερρίπτουν· οἱ	δὲ	ταῦτά τε ὡς ἕκαστα διεκρούοντο,
[50, 25]	πάσης μὲν τῆς γῆς πάσης	δὲ	τῆς θαλάσσης κυριεύοντα, καὶ νήσους
[50, 17]	πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι πεπίστευται, λέγω	δὲ	τὸ καὶ στρατηγοῦ τινος ἀρίστου
[50, 17]	μὴ ῥᾳδίως τι δεδιέναι, τοῦ	δὲ	τὸ μὴ προχείρως ἀποτολμᾶν εἴθισμαι.
[50, 22]	ἐλαττωθέντας πῃ ἡμᾶς παθεῖν, μέγιστον	δὲ	τὸ νικήσαντας πάνθ´ ὅσα τις
[50, 29]	πρὸς ἡμῶν ἂν εἴη, λέγω	δὲ	τὸ πρὸς ξύλινα παραφράγματα προσμῖξαι.
[50, 33]	ἰσοπληθεῖς αὐτοῖς ἤδη ὄντες· οἱ	δὲ	τοῖς τε κοντοῖς σφᾶς διεωθοῦντο
[50, 22]	τις ἂν εὔξαιτο πρᾶξαι. αἴσχιστον	δὲ	τοσούτους καὶ τοιούτους ὄντας, καὶ
[50, 13]	οἱ μὲν ταῦτ´ ἔπραττον, Ἀγρίππας	δὲ	τότε μὲν τήν τε Λευκάδα
[50, 10]	γε τελευταῖον ἐκεῖνο ἦν· παραλυθέντος	δὲ	τοῦ Ἀντωνίου, ὥσπερ εἶπον, ὁ
[50, 14]	αὐτὸν ἐπεδίωξε μὲν, οὐχ εἷλε	δέ·	τοῦ γὰρ Ἀγρίππου κατὰ τύχην
[50, 1]	ὁ δῆμος ἀκριβῶς ἐδουλώθη. αἰτίαι	δὲ	τοῦ πολέμου καὶ σκήψεις αἵδε
[50, 33]	μὲν τὰ ἱστία ἤγειρον, οἱ	δὲ	τούς τε πύργους καὶ τὰ
[50, 11]	ὧν τι ὄφελος ἦν, πάντας	δὲ	τούς τι δυναμένους καὶ τῶν
[50, 2]	βουλευτῶν οὐκ ὀλίγοι συνεφέσποντο. μαθὼν	δὲ	τοῦτο ὁ Καῖσαρ ἑκών τε
[50, 17]	καὶ πάντας ἡμᾶς ὠφελήσει. ~πρὸς	δὲ	τούτοις τοσούτοις τε καὶ τοιούτοις
[50, 33]	νενικημένους φεύγειν ἐφέσπετό σφισι. γενομένου	δὲ	τούτου καὶ οἱ λοιποὶ στρατιῶται
[50, 12]	μὲν γὰρ τῇ πίστει τὴν	δὲ	τῷ δέει οὐκ ἐδέχοντο) κατέλαβε
[50, 17]	πάντων μὲν τῶν πολιτικῶν πάντων	δὲ	τῶν στρατιωτικῶν προσείληφα· ἔκ τε
[50, 26]	οὐδένα αὐτῷ πόλεμον ἐπήγγειλα· ἐπειδὴ	δὲ	ὑπεριδὼν αὐτὰ καὶ καταφρονήσας οὔτ´
[50, 7]	ἑαυτοῦ στρατιώταις ἀκηρυκτὶ πολεμήσειν, τοῦτο	δὲ	ὑπέσχετο τήν τε ἀρχὴν ἐντὸς
[50, 31]	ἐκ τούτου προσάξεσθαι προσεδόκησεν) κωλυθεὶς	δὲ	ὑπὸ τοῦ Ἀγρίππου φοβηθέντος μὴ
[50, 29]	ἐς τὸ δρᾶσαί τι, ἑτοιμόταται	δὲ	ὑπὸ τοῦ μεγέθους ἐς τὸ
[50, 2]	ἐπεκρύψαντο, ἀλλ´ ἄντικρυς ἐπολεμώθησαν. ἐπράχθη	δὲ	ὧδε. ὁ μὲν Δομίτιος οὐδὲν
[50, 15]	Ἀντώνιος τοὺς στρατιώτας καὶ εἶπε	τοιάδε.	~ὅσα μὲν ὑπ´ ἐμοῦ προσῆκον
[50, 6]	πρὸ αὐτῆς μεγίστη. ἔθνη γὰρ	τοσάδε	ἑκατέρῳ τόνδε τὸν πόλεμον συνήρατο.
[50, 0]		~Τάδε	ἔνεστιν ἐν τῷ πεντηκοστῷ τῶν
[50, 27]	Κανώβου κυμβαλιστῶν γέγονε. μὴ μέντοι	μηδὲ	δείσῃ τις αὐτὸν ὡς καὶ
[50, 1]	δὲ τοῦ πολέμου καὶ σκήψεις	αἵδε	αὐτοῖς ἐγένοντο. Ἀντώνιος μὲν Καίσαρι
[50, 28]	ὁ Σκιπίων ἐκεῖνος ὁ Ἀσιατικός,	οἶδε	δὲ καὶ ὁ Σύλλας ὁ
[50, 28]	τὴν ἤπειρον οἰκοῦντας νικᾶν εἰώθαμεν,	οἶδε	μὲν ὁ Σκιπίων ἐκεῖνος ὁ
[50, 0]	ἐν οἷς ἄρχοντες οἱ ἀριθμούμενοι	οἵδε	ἐγένοντο Γν. Δομίτιος Λ. υἱὸς
[50, 33]	μηδετέρων ὑπερέχειν πῃ δυναμένων τέλος	τοιόνδε	τι ἐγένετο. ἡ Κλεοπάτρα κατόπιν
[50, 6]	μεγίστη. ἔθνη γὰρ τοσάδε ἑκατέρῳ	τόνδε	τὸν πόλεμον συνήρατο. Καίσαρι μὲν
[50, 12]	οὐδὲ πιστεῦσαι τῷ μυθολογήματι δύναμαι·	οὐδὲ	γὰρ οὐδὲ σμικρὸν τὸ πρᾶγμα
[50, 35]	πῦρ συνῄρει, καὶ οἱ ἄνθρωποι	οὐδὲ	ἑαυτοῖς ἔτι βοηθῆσαι, μὴ ὅτι
[50, 27]	πολέμῳ παρέξοντα. ἦν μὲν γὰρ	οὐδὲ	ἐν τῷ πρὶν ἄξιός τινος,
[50, 20]	ἀμελήσαντες δὲ τὰ δεινότατα παθεῖν,	οὐδὲ	λόγου προσδεῖν ἡγοῦμαι. τί γὰρ
[50, 12]	γενόμενον εἰπεῖν, καὶ διὰ τοῦτο	οὐδὲ	πιστεῦσαι τῷ μυθολογήματι δύναμαι· οὐδὲ
[50, 12]	τῷ μυθολογήματι δύναμαι· οὐδὲ γὰρ	οὐδὲ	σμικρὸν τὸ πρᾶγμα ἦν, διὰ
[50, 2]	ἀλλ´ ἄντικρυς ἐπολεμώθησαν. ἐπράχθη δὲ	ὧδε.	ὁ μὲν Δομίτιος οὐδὲν φανερῶς,
[50, 23]	αὐτὸς τὸ στράτευμα καὶ ἔλεξεν	ὧδε·	~ὁρῶν, ὦ ἄνδρες στρατιῶται, καὶ
[50, 8]	τινὶ ἐσελθὼν πάντα τὰ ἔνδον	συνέχεε,	καὶ βύας πρῶτον μὲν ἐς
[50, 5]	καὶ τό τε στρατήγιον βασίλειον	ὠνόμαζε,	καὶ ἀκινάκην ἔστιν ὅτε παρεζώννυτο,
[50, 5]	οἱ συνδιετίθει, τάς τε δίκας	συνεξήταζε,	καὶ συνίππευε καὶ ἐν ταῖς
[50, 1]	τά τε προσπολεμήσαντα τῷ Καίσαρι	ἡσύχαζε	καὶ ὁ Πάρθος οὐδὲν παρεκίνει,
[50, 13]	ὁ οὖν Καῖσαρ αὐτὸς μὲν	ἡσύχαζε	καὶ οὐδένα ἔτι κίνδυνον αὐθαίρετον
[50, 7]	τὰ τῶν ἐναντίων ἀσθενώσειν δωροδοκίαις	ἤλπιζε·	χρυσίον γὰρ ὡς ἑκασταχόσε, καὶ
[50, 3]	γεγραμμένα τόν τε ἔχοντα αὐτὰς	ἔμαθε·	καὶ γὰρ σεσημασμένοι σφᾶς ἦσαν.
[50, 31]	ἐς χεῖράς οἱ καὶ ἄκων	ἦλθε.	~καὶ οὕτω συμπεσόντες ἐναυμάχησαν, πολλὰ
[50, 13]	τῶν συνόντων οἱ ἠπείχθη. καὶ	ἦλθε	μὲν οὐ πολλῷ ὕστερον, οὐ
[50, 28]	τειχῶν καὶ γῆς ἐρήμου πολλάκις	ἐμαχέσασθε,	καὶ πάντας αὐτοὺς καίτοι πολεμικωτάτους
[50, 28]	Ἀντώνιον ὑπὲρ Μουτίνης μόνης ὁμοίως	ἠγωνίσασθε,	ὥστ´ ἀμφοτέρων αὐτῶν κρατῆσαι· πρὸς
[50, 28]	αὐτοὺς καίτοι πολεμικωτάτους ὁμολογουμένως ὄντας	ἐχειρώσασθε,	καὶ νὴ Δία καὶ πρὸς
[50, 18]	ἐρῶ τοῦτο ὃ καὶ ὑμεῖς	ἐπίστασθε,	ὅτι τε ἀρρωστότατος τῷ σώματί
[50, 28]	ἐκεῖνοι κοπρείας ἀποκαλοῦσιν, ἧττόν τι	προθυμηθήσεσθε;	διὰ τί; διὰ τὸ πλῆθος
[50, 19]	καὶ ἀρετὴν αὐτοὺς ναυτικὴν ἔχειν	ἡγεῖσθε·	οὔτε γὰρ πρὸς τὸν Σέξτον
[50, 18]	προσμῖξαι; εἰ δὲ δὴ καὶ	πλησιάσειέ	τις, πῶς μὲν ἂν οὐχ
[50, 25]	οὐκ ἔστιν ὅστις οὐκ ἂν	ἀλγήσειε	μαθών, ταῦτ´ ἐκεῖνος ποιεῖ τρυφῶν,
[50, 25]	εὐνούχους; τίς δ´ οὐκ ἂν	θρηνήσειε	καὶ ἀκούων καὶ ὁρῶν αὐτὸν
[50, 21]	δὲ ἐκεῖνα ἑλομένων, τάχ´ ἂν	κρατήσειε·	καὶ διὰ τοῦτο τοῦτον ἡμῖν
[50, 27]	τοὺς φίλους; καὶ τίς οὐχ	ἑόρακε	τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ κακῶς ἀπολωλότας;
[50, 33]	κατόπιν τῶν μαχομένων ἀποσαλεύουσα οὐκ	ἤνεγκε	τὴν πολλὴν καὶ ἄκριτον τοῦ
[50, 12]	τὸν κόλπον διὰ τοῦ τειχίσματος	ὑπερήνεγκε,	βύρσαις νεοδάρτοις ἀντὶ ὁλκῶν ἐλαίῳ
[50, 27]	τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος; ἀλλὰ	παρήβηκε	καὶ ἐκτεθήλυνται. τὴν ῥώμην τῆς
[50, 12]	λιμένα τὸν ἔξω τὸν Κόμαρον	καθῆκε,	κἀκ τούτου καὶ ἐφήδρευε καὶ
[50, 8]	λιθίνη γὰρ οὖσα αἷμα πολὺ	ἀνῆκε.	~μετεώρων δ´ οὖν πάντων ὁμοίως
[50, 16]	δὲ ἐκ περιουσίας παρεσκευασμένα οὔτε	λελύπηκέ	τινα καὶ πάντας ἡμᾶς ὠφελήσει.
[50, 27]	αἴσχιστα δὲ ἀπὸ τῶν Πραάσπων	ἀποκεχώρηκε,	πλείστους δὲ καὶ ἐν τῇ
[50, 9]	τῇ Περουσίᾳ πρότερον ἁλόντων ὄντα	ἀφῆκε,	πᾶσάν οἱ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν
[50, 21]	ἐμοὶ δ´ οὐδὲν αὐτῷ τοιοῦτον	ἐπήγγελκε,	καίτοι καὶ πολεμῶν μοι καὶ
[50, 7]	ἐποιήσατο καὶ χρήματα τοῖς στρατιώταις	ἔδωκε.	~τοιαύτης δ´ οὖν τῆς τε
[50, 27]	τίς οὐχὶ καὶ ἐκείνων αὐτοῦ	κατέγνωκε;	σημεῖον δὲ ὅτι συχνοὶ καθ´
[50, 14]	τρεψάμενος αὐτὸν ἐπεδίωξε μὲν, οὐχ	εἷλε	δέ· τοῦ γὰρ Ἀγρίππου κατὰ
[50, 13]	αἰφνιδίως ἐπεσπλεύσας ἔλαβε, καὶ Πάτρας	εἷλε	Κύιντον Νασίδιον ναυμαχίᾳ νικήσας, ὕστερον
[50, 6]	ἐκείνην τὰ τοῦ Καίσαρος πράξειν	ἔμελλε)	καὶ βουλόμενοι καὶ αὐτὸ τοῦτο
[50, 21]	ἀλλὰ καὶ τὰ τοῦ πεφονευκότος	με	ἤδη ποιῶν. ὥσθ´ ὁπότε ἐμέ,
[50, 8]	θαλάσσης αἰωρηθεῖσα ἐς τὸν αἰθέρα	ἀνέδραμε.	καὶ συχνὰ μὲν ὑπὸ χειμῶνος
[50, 2]	πολλὰ δὲ καὶ τὸν Καίσαρα	κατέδραμε.	κἂν παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ τι
[50, 21]	με ἤδη ποιῶν. ὥσθ´ ὁπότε	ἐμέ,	ὃν μηδέπω καὶ νῦν πολέμιον
[50, 20]	καὶ ὅ γε τοιοῦτος ἐς	ἐμὲ	τὸν φίλον τὸν ὁμοτράπεζον τὸν
[50, 29]	ἑαυτὴν ἢ ἔτρωσέ τινα ἢ	ἀπέκτεινε;	πῶς δ´ οὐ καὶ ὑπ´
[50, 27]	εἷς τῶν ἀπὸ Κανώβου κυμβαλιστῶν	γέγονε.	μὴ μέντοι μηδὲ δείσῃ τις
[50, 31]	μόνον ἐσέπεσε καὶ πᾶν αὐτὸ	συνετάραξε,	τούτου μὲν ἐπέσχε, παμπόλλους δὲ
[50, 13]	γὰρ οὐκ ἐς μακρὰν ἐτελεύτησεν)	ἔδοξε	δ´ οὖν ὡς καὶ κατεγνωκὼς
[50, 10]	ἀμαχεὶ καὶ ἄκοντες αὐτὸ συνεσήνεγκαν.	ἔδοξε	μὲν οὖν διὰ ταῦθ´ ὑπὸ
[50, 34]	ὑπ´ αὐτῶν τὸ πῦρ καὶ	ἔδοξέ	πῃ λωφᾶν, ἔπειτα δὲ ἄλλως
[50, 14]	τῇ πρώτῃ προσβολῇ τρεψάμενος αὐτὸν	ἐπεδίωξε	μὲν, οὐχ εἷλε δέ· τοῦ
[50, 31]	~τοιαῦτα δὲ καὶ ὁ Καῖσαρ	εἶπε.	καὶ μετὰ τοῦτο ἐβουλεύσατο μὲν
[50, 15]	ὁ Ἀντώνιος τοὺς στρατιώτας καὶ	εἶπε	τοιάδε. ~ὅσα μὲν ὑπ´ ἐμοῦ
[50, 3]	καὶ τὴν τῆς Ὀκταουίας συνοίκησιν	ἀπεῖπε,	προσκρούσαντές τι αὐτῷ ἐκεῖνοι, ἢ
[50, 8]	μὲν οὖν ἐπὶ πάντας αὐτοὺς	ἔφερε·	Ῥωμαῖοί τε γὰρ τὸ προμαχόμενον
[50, 33]	τοῖς ἄλλοις τοῖς ὑπηκόοις σημεῖον	ἦρε.	καὶ οὕτω τά τε ἱστία
[50, 34]	αὐτίκα πολλήν, ἅτε ἐν νηί,	ἤγειρε,	τὸ μὲν πρῶτον τῷ ποτίμῳ
[50, 23]	συνόντων οἱ ἐς τὰς ναῦς	ἐσεβίβασε,	μή τι νεωτερίσωσι καθ´ ἑαυτοὺς
[50, 9]	γοῦν Ἀντώνιος πολλά τε αὐτοῦ	κατεγέλασε,	καὶ εἶπεν καὶ τίς ἡμῖν
[50, 23]	ἥκιστα ἥττητο, τά τε σκάφη	κατεσκεύασε	πολὺ τῶν ἐναντίων ὑπερέχοντα (τριήρεις
[50, 23]	ἐπ´ αὐτὰ πύργους τε ὑψηλοὺς	ἐπικατεσκεύασε	καὶ πλῆθος ἀνθρώπων ἐπανεβίβασεν, ὥστε
[50, 2]	ἐν αὐτῇ εὐθὺς τῇ νουμηνίᾳ	ἐπῄνεσε,	πολλὰ δὲ καὶ τὸν Καίσαρα
[50, 31]	τὸ τοῦ Ἀντωνίου ναυτικὸν μόνον	ἐσέπεσε	καὶ πᾶν αὐτὸ συνετάραξε, τούτου
[50, 27]	οἶδεν ὅπως τὸν Ἀρμένιον ἐξαπατήσας	ἔδησε;	τὴν {δὲ} ἐπιείκειαν τὴν πρὸς
[50, 23]	λοιπὰ τὰ διὰ μέσου πάντα	ἐξεποίησε)	καὶ ἐπ´ αὐτὰ πύργους τε
[50, 9]	ἐναντίοις ἔκπληξιν ἐμβαλεῖν ἐκ τούτου	προσεδόκησε.	~μετὰ δὲ δὴ ταῦτα ἦσαν
[50, 3]	καὶ ἀνέγνω καὶ εἶπεν ὅσα	ἠθέλησε,	καὶ αὐτὰ ὁ Ἀντώνιος ἀκούσας
[50, 26]	γεννηθέντων οἱ ἐξ αὐτῆς τέκνων	ἠμέλησε,	μήθ´ ὅτι τὴν Αἰγυπτίαν αὐτῆς
[50, 2]	διῃτήθη, ἀλλά τινα αἰτίαν πλασάμενος	ἐξεδήμησε,	διά τε ταῦτα καὶ ἵνα
[50, 26]	μήθ´ ὅτι τὴν Αἰγυπτίαν αὐτῆς	προετίμησε,	μήθ´ ὅτι τοῖς ἐκείνης παισὶ
[50, 33]	αὐτή τε ἐς φυγὴν ἐξαπιναίως	ὥρμησε	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ὑπηκόοις
[50, 9]	τοῦ χειμῶνος ἀπαντῆσαι· καὶ ἐκεῖνος	ὥρμησε	μὲν ὡς καὶ ἐν τῇ
[50, 31]	στενῶν παραταξαμένων καὶ μηδαμῇ προϊόντων,	ὥρμησε	μὲν ὡς καὶ ἑστῶσί σφισι
[50, 13]	πεπεμμένοι) τὰ τοῦ Καίσαρος ἀνθέλωνται,	ὥρμησε	πρὸς αὐτοὺς ὡς καὶ ἐπικουρήσων
[50, 11]	χειμῶνι δὲ περιπεσὼν καὶ πονηθεὶς	ἀνεχώρησε)	τοῦ δὲ δὴ ἦρος ὁ
[50, 19]	γάρ, ὅτι περὶ Σικελίαν Ἀγρίππας	ἐναυκράτησε,	παρὰ τοῦτο καὶ ἀρετὴν αὐτοὺς
[50, 15]	ἀρρωστίας ἡ Κλεοπάτρα αὐτή τε	ἔδεισε	καὶ τὸν Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν. οὐ
[50, 12]	τὰ ὄρη τὰ Κεραύνια ἐκβιβάσας	ἐκεῖσε	ἔπεμψε, καὶ αὐτὸς ταῖς ναυσὶ
[50, 3]	τέ τινα ἐκ τῶν παρόντων	ἤθροισε	καὶ λεχθέντων ἐφ´ ἑκάτερα πολλῶν
[50, 2]	δὲ ἐπανελθὼν τήν τε γερουσίαν	ἤθροισε	φρουρὰν τῶν τε στρατιωτῶν καὶ
[50, 31]	ταχυναυτῶν διὰ βραχέος σφᾶς αἱρήσειν	ἤλπισε,	καὶ ἐκείνων ἐκδήλων ὅτι ἐκδρᾶναί
[50, 26]	μήθ´ ὅτι τὴν ἀδελφήν μου	ὕβρισε,	μήθ´ ὅτι τῶν γεννηθέντων οἱ
[50, 30]	ταῖς ναυσὶ φέροντας, μὴ περιίδωμεν	ἄλλοσέ	ποι πλεύσαντας, ἀλλὰ αὐτοῦ ταύτῃ
[50, 7]	καὶ ὁ Ἀντώνιος τοῦτο μὲν	ἀντώμοσε	τοῖς ἑαυτοῦ στρατιώταις ἀκηρυκτὶ πολεμήσειν,
[50, 9]	παρεχείμασεν, τοὺς δὲ δὴ στρατιώτας	πανταχόσε	διέπεμψεν, ἵνα τά τε χωρία
[50, 7]	δωροδοκίαις ἤλπιζε· χρυσίον γὰρ ὡς	ἑκασταχόσε,	καὶ οὐχ ἥκιστα ἔς τε
[50, 2]	ὑπάτων οὐδέτερος φθέγξασθαί τι ἐτόλμησεν,	ἐκέλευσέ	σφας ἐν ῥητῇ ἡμέρᾳ αὖθις
[50, 11]	μὲν ἐκ τοῦ Βρεντεσίου καὶ	ἔπλευσε	μέχρι τῆς Κερκύρας ὡς καὶ
[50, 10]	ὁ προγραφείς ποτε ὑπ´ αὐτῶν	ὑπάτευσε	μετὰ τοῦ Καίσαρος. κἀν τούτῳ
[50, 5]	παρ´ αὐτῷ δυναμένους οὕτω καὶ	ἐγοήτευσε	καὶ κατέδησεν ὥστ´ αὐτὴν καὶ
[50, 29]	ναῦς αὐτὴ καθ´ ἑαυτὴν ἢ	ἔτρωσέ	τινα ἢ ἀπέκτεινε; πῶς δ´
[50, 4]	μὲν γὰρ συνεξεταζομένοις οἱ τήν	τε	ἄδειαν καὶ ἐπαίνους, ἂν ἐγκαταλείπωσιν
[50, 7]	ὅθενπερ καὶ ὁ Καῖσαρ τά	τε	ἄλλα δι´ ἀκριβεστέρας φυλακῆς ἐποιήσατο
[50, 3]	ὁ Καῖσαρ ἀσμενέστατα δεξάμενος τά	τε	ἄλλα τὰ τοῦ Ἀντωνίου παρ´
[50, 32]	μάλιστα πειρωμένοις. κἀκ τούτου ἐπλεονέκτουν	τε	ἀλλήλων, οἱ μὲν ἔς τε
[50, 23]	καὶ τὴν διάνοιάν σφων παρά	τε	ἄλλων καὶ παρὰ τοῦ Δελλίου
[50, 13]	ὁ Δέλλιος ὁ Κύιντος ὅ	τε	Ἀμύντας ὁ Γαλάτης (ἔτυχον δὲ
[50, 33]	τοῦτο παρεσκευασμένους ἐπικατέβαλλον, καὶ τούς	τε	ἀναβαίνοντας ἀπεκρούοντο καὶ τοῖς ἐς
[50, 35]	καὶ ὑπὸ θηρίων ἐσπαράττοντο. μόνοι	τε	ἀνεκτῶς, ὡς ἐν τοιούτοις παθήμασιν,
[50, 1]	μοναρχίαν ἀκριβῆ ἀπεκέκριτο, ἀλλ´ ὅ	τε	Ἀντώνιος καὶ ὁ Καῖσαρ ἐξ
[50, 2]	δὲ καὶ τοῦ Σοσσίου τοῦ	τε	Ἀντωνίου κατηγόρησεν. ἐπειδή τε οὔτε
[50, 9]	τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν προεπιδείξας. τῷ	τε	Ἀντωνίῳ ἐπέστειλεν ὅπως ἢ ἀναχωρήσῃ
[50, 18]	οὐκ ἂν ὑπὸ πάντων τῶν	τε	ἀπὸ τῶν καταστρωμάτων καὶ τῶν
[50, 18]	ὃ καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε, ὅτι	τε	ἀρρωστότατος τῷ σώματί ἐστι, καὶ
[50, 7]	πολεμήσειν, τοῦτο δὲ ὑπέσχετο τήν	τε	ἀρχὴν ἐντὸς δύο μηνῶν μετὰ
[50, 5]	γυμνασιαρχῆσαι τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι πεῖσαι, βασιλίς	τε	αὐτὴ καὶ δέσποινα ὑπ´ ἐκείνου
[50, 5]	ἐν τῷ κοινῷ ἑωρᾶτο. συνεγράφετό	τε	αὐτῇ καὶ συνεπλάττετο, αὐτὸς μὲν
[50, 20]	μηδὲν τοιοῦτο ψηφίσωνται; ἀλλ´ ὑπό	τε	αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ὑπὸ τῶν
[50, 9]	ἐνόμιζεν (ὁ γοῦν Ἀντώνιος πολλά	τε	αὐτοῦ κατεγέλασε, καὶ εἶπεν καὶ
[50, 2]	δὲ τοῦτο ὁ Καῖσαρ ἑκών	τε	αὐτοὺς ἐκπεπομφέναι ἔφασκεν, ἵνα μὴ
[50, 6]	νησιῶται οἱ προσοικοῦντές σφισιν, οἵ	τε	βασιλῆς καὶ οἱ δυνάσται πάντες
[50, 6]	καὶ οἱ τοῦ Βογούου τοῦ	τε	Βόκχου γεγονότες, Σαρδώ τε καὶ
[50, 6]	δὲ καὶ εὐεργετήσας, προσετέθειτο· τά	τε	γὰρ ἄλλα καὶ τοὺς τὴν
[50, 4]	φίλους, δεινῶς αὐτὸν αἰτιάσασθαι· τοῖς	τε	γὰρ ἀναγνωσθεῖσιν ἐκπλαγέντες, καὶ πρὸς
[50, 7]	γε πάντως κρατήσων ἐπηγγέλλετο. τά	τε	γὰρ ἑαυτοῦ πολὺ τοῖς πλήθεσιν
[50, 29]	πρὸς ξύλινα παραφράγματα προσμῖξαι. ἄν	τε	γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ καθάπερ
[50, 8]	θεῶν καὶ ἐναργῆ προεδείκνυτο. πίθηκός	τε	γὰρ ἐς τὸ Δημήτριον ἐν
[50, 32]	εὐεπιθετώτεροι ἄλλοις τισὶν ἐγίγνοντο· δύο	τε	γὰρ ἢ καὶ τρεῖς ἅμα
[50, 17]	κακῶν στρατιωτῶν κρατεῖν δύνασθαι. τήν	τε	γὰρ ἡλικίαν ταύτην ἄγω ἐν
[50, 9]	ἐκείνῳ πλέον οὐδὲν ἐγένετο. ὅ	τε	γὰρ Καῖσαρ τὰ ἐν τῇ
[50, 3]	παρανομώτατον πρᾶγμα ποιήσας, σχεῖν· τῷ	τε	γὰρ Καισαρίωνι ὡς καὶ ἐκ
[50, 17]	δὲ τῶν στρατιωτικῶν προσείληφα· ἔκ	τε	γὰρ μειρακίου δεῦρο ἀεὶ ἐν
[50, 15]	ἐπειδὴ ὑπὸ σημείων ἐταράχθη. χελιδόνες	τε	γὰρ περί τε τὴν σκηνὴν
[50, 31]	σφισι κατὰ νώτου ἐπίθηται (αὐτός	τε	γὰρ ταχυναυτῶν διὰ βραχέος σφᾶς
[50, 8]	ἐπὶ πάντας αὐτοὺς ἔφερε· Ῥωμαῖοί	τε	γὰρ τὸ προμαχόμενον ἀμφοτέρωθεν ὁμοίως
[50, 11]	μὲν Ἀντώνιος οὐδαμῇ ἐκινήθη (οἵ	τε	γὰρ τριηρῖται, ἅτε καὶ σύμμικτοι
[50, 30]	οὐδὲν ἔτι πρᾶγμα ἕξομεν. ἄλλως	τε	γὰρ φύσει πᾶν τὸ ἀνθρώπειον,
[50, 7]	τὸ πᾶν αὐτῆς κράτος τῇ	τε	γερουσίᾳ καὶ τῷ δήμῳ ἀποδώσειν.
[50, 2]	πράξῃ· ὕστερον δὲ ἐπανελθὼν τήν	τε	γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν τῶν τε
[50, 3]	ἀπουσίᾳ αὐτῶν ὁ Καῖσαρ τήν	τε	γερουσίαν συνήγαγε καὶ ἀνέγνω καὶ
[50, 8]	τοῦ θεάτρου σκηνῆς πεσεῖν, τήν	τε	γέφυραν τὴν ξυλίνην πᾶσαν καταρραγῆναι·
[50, 23]	καθ´ ἑαυτοὺς γενόμενοι, ὥσπερ ὅ	τε	Δέλλιος καὶ ἄλλοι τινὲς αὐτομολήσαντες,
[50, 7]	καὶ τῷ δήμῳ ἀποδώσειν. μόλις	τε	δῆθέν τινες ἔπεισαν αὐτὸν ἕκτῳ
[50, 10]	αὐτοῦ τοῦ ἱπποδρόμου πολὺ τό	τε	Δημήτριον καὶ ἕτερον ναὸν Ἐλπίδος
[50, 24]	ἐν ἀνθρώποις πραγμάτων, τοῖς τά	τε	δικαιότερα καὶ τὰ εὐσεβέστερα καὶ
[50, 5]	τὰς πανηγύρεις οἱ συνδιετίθει, τάς	τε	δίκας συνεξήταζε, καὶ συνίππευε καὶ
[50, 2]	τινὰς ἐποιοῦντο, μέχρις οὗ ὅ	τε	Δομίτιος ὁ Γναῖος καὶ ὁ
[50, 1]	ἐπεπαύκει καὶ τὴν χώραν τήν	τε	δύναμιν τήν τε ἐκείνου καὶ
[50, 1]	οὓς ἐξ αὐτῆς ἀνῄρητο, τά	τε	δωρηθέντα σφίσι, καὶ ἐν τοῖς
[50, 9]	συγκείμενα πραχθῇ; ἀλλ´ ὅτι τοῖς	τε	ἑαυτοῦ στρατιώταις θάρσος καὶ τοῖς
[50, 2]	ἀνταπέστελλον, ὅπως ὅτι μάλιστα τά	τε	ἐγκλήματα δικαιότατα ποιεῖσθαι δόξωσι καὶ
[50, 15]	καὶ ἀρρωστίας ἡ Κλεοπάτρα αὐτή	τε	ἔδεισε καὶ τὸν Ἀντώνιον ἐξεφόβησεν.
[50, 15]	τε ἐκ κηροῦ ἐρρύη· τάς	τε	εἰκόνας αὐτῶν, ἃς οἱ Ἀθηναῖοι
[50, 15]	ἐπέπλει, ἐνεόττευσαν, καὶ γάλα αἷμά	τε	ἐκ κηροῦ ἐρρύη· τάς τε
[50, 6]	τὸ Ἰλλυρικόν, καὶ Λίβυες οἵ	τε	ἐκ τοῦ πρὶν ῥωμαΐζοντες πλὴν
[50, 33]	μόνην παρεσκευασμένοι, οὐκ ἐπεδίωξαν) πολλοὶ	{τε}	ἑκάστῃ νηὶ καὶ ἕκαθεν καὶ
[50, 1]	χώραν τήν τε δύναμιν τήν	τε	ἐκείνου καὶ τὴν τοῦ Σέξτου,
[50, 12]	ἄποπτόν ἐστιν, ἱδρύθη. καὶ αὐτό	τε	ἐκρατύνατο καὶ τείχη ἀπ´ αὐτοῦ
[50, 6]	τὰ ἐν τῇ Θρᾴκῃ, ἥ	τε	Ἑλλὰς καὶ ἡ Μακεδονία, καὶ
[50, 17]	καὶ εἰπεῖν ῥᾷστα δύνασθαι. τήν	τε	ἐμπειρίαν, ἥπερ που καὶ τοὺς
[50, 6]	καὶ χρήματα ἁπανταχόθεν συνελέγετο, τά	τε	ἐμπολέμια πάντα κατὰ τάχος ἠθροίζετο.
[50, 12]	αὐτὸν ἐσβάλλοντος γλυκαίνεται) καὶ ναύσταθμόν	τε	ἐν αὐτῷ ἐποιήσατο καὶ ἐκεῖθεν
[50, 31]	οὐ χαλεπῶς κρατήσων ὅτι ὑετός	τε	ἐν τούτῳ λάβρος καὶ ζάλη
[50, 12]	τῆς εἴσω τῆς Ἀμπρακικῆς τῆς	τε	ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν, ἐν
[50, 14]	ἐπετέτραπτο ἐπελθεῖν, συμβάλῃ αὐτῷ, ἐξανήχθη	τε	ἐξαπιναίως ὑπὸ τὴν ἕω, ὁμίχλην
[50, 20]	ἐν φρουρᾷ ἔχουσι, καὶ τούς	τε	ἐξελευθέρους πάντας τοὺς ἐν τῇ
[50, 12]	ὅθεν ἐπὶ πάντα ὁμοίως τῆς	τε	ἔξω τῆς πρὸς Πάξοις θαλάσσης
[50, 5]	ἀκινάκην ἔστιν ὅτε παρεζώννυτο, ἐσθῆτί	τε	ἔξω τῶν πατρίων ἐχρῆτο, καὶ
[50, 12]	τὰς ἀναχωρήσεις ἀσφαλεῖς εἶναι· αὐτοί	τε	ἐπὶ θάτερα τοῦ πορθμοῦ κατὰ
[50, 33]	καὶ ἀπὸ τοῦ Αἰγυπτίου, τῇ	τε	ἐπὶ πολὺ μετεώρῳ ἀγωνίᾳ καὶ
[50, 2]	γράφων δὲ ὁ Ἀντώνιος· πρέσβεις	τε	ἐπὶ τῇ προφάσει ταύτῃ συνεχῶς
[50, 30]	ἀποκρύψομαι ὑμᾶς ὅσα ἀκήκοα) ἀθυμεῖν	τε	ἐπὶ τοῖς ἤδη γεγονόσι καὶ
[50, 10]	ἐπετησίας προσόδου δοῦναι προσετάχθη, μελλήσαντές	τε	ἐπὶ τούτῳ κινηθήσεσθαι οὐδὲν ἔτι
[50, 15]	ἄλλα ἐνίκησεν ἡ Κλεοπάτρα, τά	τε	ἐπικαιρότατα τῶν χωρίων φρουραῖς παραδοθῆναι
[50, 31]	ὁ οὖν Ἀντώνιος φοβηθεὶς τήν	τε	ἐπίκαμψιν αὐτοῦ καὶ τὴν περίσχεσιν
[50, 32]	δὲ ἐξαναχωροῦσι διὰ τὸ τούς	τε	ἐπίπλους καὶ τὰς ἀνακρούσεις ἐπ´
[50, 8]	καὶ ἐκ τῆς Αἴτνης πλεῖστόν	τε	ἐρρύη καὶ πόλεσι καὶ χώραις
[50, 10]	ὑπὸ τῶν περιεστηκότων· καὶ λύκος	τε	ἐς τὸ Τυχαῖον ἐσπίπτων συνελήφθη
[50, 33]	ἐφ´ ἑκάτερα περιδεεῖ προσδοκίᾳ αὐτή	τε	ἐς φυγὴν ἐξαπιναίως ὥρμησε καὶ
[50, 19]	ἀλλὰ ταῖς ναυσίν, αἷς κράτιστοί	τε	ἐσμὲν καὶ παμπληθὲς αὐτῶν περίεσμεν,
[50, 31]	τῇ συντάξει ἐπεπύκνωντο, ἐν ἀπόρῳ	τε	ἔσχετο, καὶ τὰς κώπας ἐς
[50, 15]	λαθραίως ἐς αὐτὰς ἐσεφόρησαν. ἐπειδή	τε	ἕτοιμα ἦν, συνεκάλεσεν ὁ Ἀντώνιος
[50, 5]	τῶν Ῥωμαίων ἄρξειν ἐλπίσαι, τήν	τε	εὐχὴν τὴν μεγίστην, ὁπότε τι
[50, 3]	ταῖς διαθήκαις αὐτοῦ γεγραμμένα τόν	τε	ἔχοντα αὐτὰς ἔμαθε· καὶ γὰρ
[50, 32]	ταχυτέρας τὰς ναῦς ἔχοντες, ῥοθίῳ	τε	ἐχρῶντο καὶ ἐνέβαλλον πεφραγμένοι πάντῃ
[50, 20]	προσέτι καὶ συμμαχήσαντα αὐτοῖς, τῆς	τε	ἡγεμονίας ἁπάσης παραλελύκασι καὶ ὥσπερ
[50, 11]	ἄσκησιν ἐπεποίηντο καὶ νόσῳ αὐτομολίαις	τε	ἠλάττωντο· καὶ ὁ Ἀγρίππας τήν
[50, 18]	πάντων τοσοῦτον ἐλλείπουσιν ὅσον τῇ	τε	ἡλικίᾳ καὶ τῇ ἀπειρίᾳ τοῦ
[50, 24]	ἀντ´ ἀνδρὸς δουλεύοντες, ἐτόλμησαν τῶν	τε	ἡμετέρων ἀγαθῶν ἀντιποιήσασθαι καὶ δι´
[50, 1]	τῷ δήμῳ κακοδοξίαν προσετέτριπτο· τά	τε	ἡμίσεα καὶ αὐτὸς τῶν λαφύρων
[50, 6]	Ἰταλία καὶ ἡ Γαλατία τό	τε	Ἰβηρικὸν καὶ τὸ Ἰλλυρικόν, καὶ
[50, 34]	ἐν τούτῳ ἥττους ἐγίγνοντο, τά	τε	ἱμάτια αὑτῶν τὰ παχέα καὶ
[50, 13]	τε Ταῦρος ὁ Στατίλιος τό	τε	ἱππικὸν τοῦ Ἀντωνίου ἐξαίφνης ἐπεκδραμόντες
[50, 33]	σημεῖον ἦρε. καὶ οὕτω τά	τε	ἱστία αὐτῶν εὐθὺς ἀραμένων καὶ
[50, 6]	πόλεμον συνήρατο. Καίσαρι μὲν ἥ	τε	Ἰταλία (πάντας γὰρ καὶ τοὺς
[50, 34]	θαλάττιον. καὶ εἰ μὲν πολλῷ	τε	καὶ ἀθρόῳ αὐτῷ ἐχρῶντο, ἐπεῖχόν
[50, 24]	φέροιμεν, οἵτινες, ὦ Ἡράκλεις, Ἀλεξανδρεῖς	τε	καὶ Αἰγύπτιοι ὄντες (τί γὰρ
[50, 33]	καὶ ταῖς ἀξίναις ἔκοπτον, πέτρους	τε	καὶ ἄλλους τινὰς ὄγκους ἐπ´
[50, 27]	τῶν μηδέν σφισι προσηκόντων, ἄλλως	τε	καὶ ἐξὸν αὐτοῖς ἀδεῶς σὺν
[50, 9]	τὰ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ, ἄλλως	τε	καὶ ἐπειδὴ τὰ χρήματα παρὰ
[50, 13]	καὶ ἀπέκτεινεν ἐκ τούτου ἄλλους	τε	καὶ Ἰάμβλιχον Ἀραβίων τινῶν βασιλέα
[50, 5]	καὶ Διόνυσος ἐκείνη δὲ Σελήνη	τε	καὶ Ἶσις λέγοντες εἶναι. ἐξ
[50, 29]	καὶ πυρφόροις βέλεσι καταπιμπράναι· ἄν	τε	καὶ κινηθῆναί πῃ τολμήσωσιν, οὔτ´
[50, 3]	πρὸς τὸν Καίσαρα ἐλθόντες ἄλλοι	τε	καὶ ὁ Τίτιος καὶ ὁ
[50, 17]	ἀφ´ ὧν τοῦτο μὲν ὅσα	τε	καὶ οἷα χρὴ προστάσσειν, τοῦτο
[50, 6]	τοῦ τε Βόκχου γεγονότες, Σαρδώ	τε	καὶ Σικελία καὶ αἱ ἄλλαι
[50, 1]	Καῖσαρ δὲ ἐκείνῳ ὅτι ἄλλα	τε	καὶ τὴν Αἴγυπτον μὴ λαχὼν
[50, 17]	ὠφελήσει. ~πρὸς δὲ τούτοις τοσούτοις	τε	καὶ τοιούτοις οὖσιν ὤκνησα μὲν
[50, 34]	πῃ λωφᾶν, ἔπειτα δὲ ἄλλως	τε	καὶ τοῦ ἀνέμου σφοδρῶς ἐπισπέρξαντος
[50, 13]	στρατεύματα συνελέξατο. τούτοις δέ, ἄλλως	τε	καὶ τοῦ Καίσαρος μηκέθ´ ὁμοίως
[50, 10]	ἐς τὸ ἐχόμενον ἔτος ὅ	τε	Καῖσαρ καὶ ὁ Ἀντώνιος προαποδεδειγμένοι
[50, 11]	Βογούαν ἐν αὐτῇ κτείνας, τάς	τε	κατάρσεις τῶν ὁλκάδων ἐπιτηρῶν καὶ
[50, 33]	γενέσθαι. οἱ μὲν γὰρ τά	τε	κάτω τῶν νεῶν πάντα πέριξ
[50, 22]	οἱ συνόντες μοι Ῥωμαῖοι τόν	τε	κίνδυνον, καίπερ ἄδειάν τινα τῶν
[50, 4]	τήν τε πόλιν σφῶν τῇ	{τε}	Κλεοπάτρᾳ χαριεῖται καὶ τὸ κράτος
[50, 1]	παρὰ πάντα ἐπέφερεν αὐτῷ τήν	τε	Κλεοπάτραν καὶ τοὺς παῖδας οὓς
[50, 33]	ἤδη ὄντες· οἱ δὲ τοῖς	τε	κοντοῖς σφᾶς διεωθοῦντο καὶ ταῖς
[50, 32]	καὶ ἔκαμνον τοῖς μὲν οἵ	τε	κυβερνῆται καὶ οἱ ἐρέται μάλιστα,
[50, 10]	ἐσπίπτων συνελήφθη καὶ κατεσφάγη, κύων	τε	κύνα ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ παρ´
[50, 6]	Μακεδονία, καὶ οἱ Αἰγύπτιοι οἵ	τε	Κυρηναῖοι μετὰ τῶν περιχώρων, καὶ
[50, 1]	μὲν Καίσαρι ἐπεκάλει ὅτι τόν	τε	Λέπιδον τῆς ἀρχῆς ἐπεπαύκει καὶ
[50, 13]	Ἀγρίππας δὲ τότε μὲν τήν	τε	Λευκάδα καὶ τὰ ἐν αὐτῇ
[50, 4]	ἄλλην ἐξουσίαν πᾶσαν ἀφείλοντο· πολέμιόν	τε	λόγῳ μὲν οὐκ ἀπέφηναν, φοβηθέντες
[50, 13]	δὲ δὴ τὴν Ἑλλάδα τήν	τε	Μακεδονίαν ἔπεμψέ τινας, ὅπως τὸν
[50, 23]	ὁπλίτας ἀνεβιβάσατο· ἐπειδὴ γὰρ τῷ	τε	μεγέθει τῶν τοῦ Καίσαρος νεῶν
[50, 11]	ὅπως μηδὲν μονωθέντες νεοχμώσωσι, τό	τε	μέγιστον ὅπως ἐνδείξηται τοῖς ἀνθρώποις
[50, 11]	ἠλάττωντο· καὶ ὁ Ἀγρίππας τήν	τε	Μεθώνην ἐκ προσβολῆς λαβὼν καὶ
[50, 31]	ὅπως ἐν τάχει περιπλέοντες τοῖς	τε	ναυμαχοῦσι τὰ δέοντα παραινέσωσι καὶ
[50, 34]	ἐπειδή τινα αὐτῶν διεκπίπτοντα τῶν	τε	ξύλων ἥπτετο καὶ φλόγα αὐτίκα
[50, 13]	ναυσὶ πολλάκις σφίσιν ἐπιπλέοντος, τάς	τε	ὁλκάδας αὐτῶν κατάγοντος, ὅπως πρὶν
[50, 5]	καὶ ἐπὶ κλίνης ἐπιχρύσου δίφρου	τε	ὁμοίου καὶ ἐν τῷ κοινῷ
[50, 24]	θαρσῶ. τὸ γάρ τοι Ῥωμαίους	τε	ὄντας καὶ τῆς πλείστης καὶ
[50, 8]	ἔδωκε. ~τοιαύτης δ´ οὖν τῆς	τε	ὁρμῆς καὶ τῆς παρασκευῆς αὐτῶν
[50, 10]	καὶ κατέφαγε. καὶ πῦρ ἄλλα	τε	οὐκ ὀλίγα καὶ αὐτοῦ τοῦ
[50, 2]	τοῦ Καίσαρος γένος ἦγε. ~ταῦτά	τε	οὖν ἀλλήλοις ἀντενεκάλουν καί πῃ
[50, 6]	οἴκοθεν ἰδίᾳ συμβάντος, ἀνείλετο. ἥ	τε	οὖν ἡλικία παρ´ ἀμφοτέρων σπουδῇ
[50, 6]	ἑαυτοῦ ἀπῳκίσθαι δοκῶσι, προσκατεστήσατο) ἥ	τε	οὖν Ἰταλία καὶ ἡ Γαλατία
[50, 7]	συμμαχίας σφῶν ἑκατέρῳ ποιήσασθαι. ~οὗτοί	τε	οὖν οὕτως ἔρρωντο, καὶ ὁ
[50, 15]	ἐς τὸ θέατρον κατήραξαν. ἔκ	τε	οὖν τούτων καὶ ἐκ τῆς
[50, 2]	τοῦ τε Ἀντωνίου κατηγόρησεν. ἐπειδή	τε	οὔτε ἄλλος τις οὔτ´ αὐτῶν
[50, 3]	πάντα εἰδότες. ἐπειδὴ γὰρ ταῦτά	τε	οὕτως ὑπὸ τῶν ὑπάτων ἐπέπρακτο,
[50, 8]	ἐξανέστη πλὴν ὀψέ ποτε. ὅ	τε	ὀχὸς ὁ τοῦ Διὸς ἐν
[50, 25]	ἢ Σελήνην προσκυνοῦντα, καὶ τούς	τε	παῖδας αὐτῆς Ἥλιον καὶ Σελήνην
[50, 13]	ὁ Ἀντώνιος ἐθάρσει, ἀλλ´ ὑπετόπει	τε	πάντας καὶ ἀπέκτεινεν ἐκ τούτου
[50, 13]	εὐθὺς κατέστη, καίτοι ἐκείνου τόν	τε	πεζὸν πρὸ τοῦ στρατοπέδου σφῶν
[50, 12]	προπαραστήσαιτο. καὶ διὰ τοῦτο τόν	τε	πεζὸν ὑπὸ τὰ ὄρη τὰ
[50, 30]	σωθήσεσθαι, καὶ διὰ ταῦτα διαδρᾶναί	τέ	πῃ ἐπιχειρεῖν, καὶ τὸν ἔκπλουν
[50, 33]	καὶ τὰς κώπας συνέθραυον τά	τε	πηδάλια ἀπήραττον, καὶ ἐπαναβαίνοντες ἐπὶ
[50, 1]	ἔτι τὰ πράγματα εἶχον, τά	τε	πλείω σφῶν διειληχότες, καὶ τὰ
[50, 32]	εἶναι, οἱ δὲ ὁπλίταις τούς	τε	πλησιάζοντάς σφισι φυλασσομένοις καὶ κατέχειν
[50, 3]	λεχθέντων ἐφ´ ἑκάτερα πολλῶν τόν	τε	πόλεμον ἀνείλετο καὶ τὴν τῆς
[50, 11]	ὁρμῇ λαμπρῶς ἠσκημένου χρήσασθαι, τόν	τε	πόλεμον καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι
[50, 26]	τῇ δὲ γυναικὶ δουλεύων τόν	τε	πόλεμον καὶ τοὺς κινδύνους τοὺς
[50, 2]	θαρσοῦντες μήτε σιωπῆσαι ὑπομένοντες τῆς	τε	πόλεως λάθρᾳ προεξεχώρησαν καὶ μετὰ
[50, 4]	ἔστιν ὅτι, ἂν κρατήσῃ, τήν	τε	πόλιν σφῶν τῇ {τε} Κλεοπάτρᾳ
[50, 13]	Καίσαρος μηκέθ´ ὁμοίως ἐγκειμένου, τόν	τε	πορθμὸν ἐπιδιέβη καὶ οὐ πόρρω
[50, 12]	τῇ Νικοπόλει λιμένων κεῖται. ὅ	τε	πορθμὸς ἴσος ἐπὶ πολὺ διὰ
[50, 13]	Ἀραβίων τινῶν βασιλέα βασανίσας, Κύιντόν	τε	Ποστούμιον βουλευτὴν διασπάσασθαί τισιν ἐπιτρέψας.
[50, 35]	τινα λυπῆσαί τι ἐδύναντο, σπουδῇ	τε	προσέπλεον αὐτοῖς, εἴ πως τὰ
[50, 32]	βέλους. οἱ δ´ ἕτεροι τούς	τε	προσπλέοντάς σφισι πολλοῖς καὶ πυκνοῖς
[50, 1]	καὶ ὁ Ἀρμένιος ἑαλώκει τά	τε	προσπολεμήσαντα τῷ Καίσαρι ἡσύχαζε καὶ
[50, 20]	τοῦ Καίσαρος ἀποδειχθείς, καὶ τήν	τε	προστασίαν τῶν κοινῶν ἐκ τοῦ
[50, 33]	ἱστία ἤγειρον, οἱ δὲ τούς	τε	πύργους καὶ τὰ ἔπιπλα ἐς
[50, 34]	πολλαχῇ ἅμα προσπλέοντές τισι βέλη	τε	πυρφόρα ἐπ´ αὐτοὺς ἐξετόξευον καὶ
[50, 5]	δέσποινα ὑπ´ ἐκείνου καλεῖσθαι, στρατιώτας	τε	Ῥωμαίους ἐν τῷ δορυφορικῷ ἔχειν,
[50, 1]	Αἴγυπτον μὴ λαχὼν εἶχε, τόν	τε	Σέξτον ἀπεκτόνει (αὐτὸς γὰρ ἑκὼν
[50, 1]	δὲ δὴ τοῦτο, ὡς ὅ	τε	Σέξτος ἀπωλώλει καὶ ὁ Ἀρμένιος
[50, 23]	Σέξτος οὐχ ἥκιστα ἥττητο, τά	τε	σκάφη κατεσκεύασε πολὺ τῶν ἐναντίων
[50, 35]	προσέμισγόν σφισιν· ἐπεὶ δὲ τά	τε	σκάφη τὸ πῦρ συνῄρει, καὶ
[50, 5]	τῶν εὐνούχων ἠκολούθει. καὶ τό	τε	στρατήγιον βασίλειον ὠνόμαζε, καὶ ἀκινάκην
[50, 18]	ἡμῶν καὶ τῷ πλήθει τῶν	τε	στρατιωτῶν ἅμα καὶ τῶν χρημάτων
[50, 2]	τε γερουσίαν ἤθροισε φρουρὰν τῶν	τε	στρατιωτῶν καὶ τῶν φίλων ἐγχειρίδια
[50, 13]	Κόρινθον παρεστήσατο. ὡς οὖν ταῦτά	τε	συνέβη, καὶ ὁ Τίτιος ὁ
[50, 3]	δή τινας δωρεὰς ἐδεδώκει, τό	τε	σῶμα τὸ ἑαυτοῦ ἔν τε
[50, 13]	ὁ Τίτιος ὁ Μᾶρκος ὅ	τε	Ταῦρος ὁ Στατίλιος τό τε
[50, 2]	τινα αἰτίαν πλασάμενος ἐξεδήμησε, διά	τε	ταῦτα καὶ ἵνα κατὰ σχολὴν
[50, 3]	τε σῶμα τὸ ἑαυτοῦ ἔν	τε	τῇ Ἀλεξανδρείᾳ καὶ σὺν ἐκείνῃ
[50, 10]	πεποιηκέναι· πᾶσι γὰρ τοῖς ἔν	τε	τῇ Ἰταλίᾳ αὐτῶν οὖσι καὶ
[50, 11]	τοῖς ἐκείνου μᾶλλον ἢ ἔν	τε	τῇ Ἰταλίᾳ καὶ πρὸς τῇ
[50, 5]	σφᾶς ταῖς ἀσπίσιν ἐπιγράφειν. ἔς	τε	τὴν ἀγορὰν μετ´ αὐτοῦ ἐσεφοίτα,
[50, 7]	ἑκασταχόσε, καὶ οὐχ ἥκιστα ἔς	τε	τὴν ἄλλην Ἰταλίαν καὶ ἐς
[50, 1]	ὀφείλουσαν εἶναι, ἐσφετέριστο· καὶ τούτων	τε	τὴν ἡμίσειαν ἀπῄτει, καὶ τῶν
[50, 26]	τὸν αὐτὸν δεῖν τρόπον πρός	τε	τὴν Κλεοπάτραν καὶ πρὸς τὸν
[50, 13]	(ἔτυχον δὲ ἐπὶ μισθοφόρους ἔς	τε	τὴν Μακεδονίαν καὶ ἐς τὴν
[50, 15]	ἐταράχθη. χελιδόνες τε γὰρ περί	τε	τὴν σκηνὴν αὐτῆς καὶ ἐν
[50, 15]	ἐπειδὴ ἐλάττους οἱ ναῦται ἔκ	τε	τῆς φθορᾶς καὶ ἐκ τῆς
[50, 3]	αὐτὰ ὁ Ἀντώνιος ἀκούσας βουλήν	τέ	τινα ἐκ τῶν παρόντων ἤθροισε
[50, 27]	διέφθαρκεν. ἀδύνατον γάρ ἐστι βασιλικῶς	τέ	τινα τρυφῶντα καὶ γυναικείως θρυπτόμενον
[50, 34]	μέρος τι νεὼς ἐκαίετο, προσίσταντό	τέ	τινες αὐτῷ καὶ ἐς αὐτὸ
[50, 10]	τοῦ Καίσαρος. κἀν τούτῳ ἄνθρωπός	τέ	τις μανιώδης ἐς τὸ θέατρον
[50, 19]	πρὸς πολὺ διάφορον ἠγωνίσαντο. εἴ	τέ	τις τὴν εὐτυχίαν αὐτῶν ἐκείνην
[50, 3]	αὐτὰς οὔτε λαβεῖν οὔτε ἔς	τε	τὸ βουλευτήριον καὶ μετὰ τοῦτο
[50, 31]	λάβρος καὶ ζάλη πολλὴ ἔς	τε	τὸ τοῦ Ἀντωνίου ναυτικὸν μόνον
[50, 17]	μᾶλλον εἰδῆτε τοῦθ´, ὅτι αὐτοί	τε	τοιοῦτοί ἐστε οἷοι καὶ ἄνευ
[50, 35]	φυλασσόμενοι, καὶ τὸ πῦρ τούς	τε	τοίχους πέριξ ἐπενέμετο καὶ ἐς
[50, 28]	ὑμεῖς αὐτοὶ οἱ τοὺς μετά	τε	τοῦ Βρούτου καὶ τοῦ Κασσίου
[50, 33]	ἀδήλου μέλλησιν, ἀλλ´ ἀποκναισθεῖσα, ἀπό	τε	τοῦ γυναικείου καὶ ἀπὸ τοῦ
[50, 8]	τέλος, ἐπειδὴ πανταχόθεν ἀπηλαύνετο, ἐπί	τε	τοῦ ναοῦ τοῦ Γενίου τοῦ
[50, 12]	οὖν προκατασχόντες οἱ Ἀντωνίειοι ἐπί	τε	τοῦ στόματος πύργους ἑκατέρωθεν ἐπῳκοδόμησαν
[50, 14]	ἀπώνητο, ἀλλὰ καὶ προσδιεφθάρη μετά	τε	τοῦ Ταρκονδιμότου καὶ μετ´ ἄλλων
[50, 32]	τε ἀλλήλων, οἱ μὲν ἔς	τε	τοὺς ταρσοὺς τῶν νεῶν ὑποπίπτοντες
[50, 14]	πολλῶν. ὁ οὖν Ἀντώνιος διά	τε	τοῦτο, καὶ ὅτι καὶ αὐτὸς
[50, 11]	ὁ δὲ δὴ Καῖσαρ ἐπί	τε	τούτοις θαρσήσας καὶ βουληθεὶς ὅτι
[50, 18]	ἐκεῖνοι ἰσχὺν ἔχουσιν, ἀλλ´ ἔν	τε	τῷ ὁπλιτικῷ καὶ κατὰ τὴν
[50, 22]	σπουδάσωμεν, ὦ ἄνδρες στρατιῶται, ἔν	τε	τῷ παραχρῆμα κρατῆσαι καὶ διὰ
[50, 8]	ὁμοίως ἦν, καὶ ἔμελλον ἔν	τε	τῷ τότε παρόντι πολλοὶ ἑκατέρωθεν
[50, 11]	Ῥωμαίων ὁμογνωμονοῦν ἔχοι. κἀντεῦθεν τακτόν	τε	τῶν οἰκετῶν ἀριθμὸν πᾶσιν ἐπαγαγέσθαι
[50, 33]	πολιορκουμέναις. οὕτως οἱ μὲν ἐπιβῆναί	τε	τῶν σκαφῶν ὥσπερ ἐπ´ ἠπείρου
[50, 3]	ὁ Πλάγκος, καίπερ ἀνὰ πρώτους	τε	ὑπ´ αὐτοῦ τιμώμενοι καὶ τὰ
[50, 34]	καὶ χρόνον μέν τινα ἐκολούσθη	τε	ὑπ´ αὐτῶν τὸ πῦρ καὶ
[50, 4]	τοῖς ἄλλοις ἔλεγον. καὶ τήν	τε	ὑπατείαν αὐτόν, ἐς ἣν προεκεχειροτόνητο,
[50, 31]	σφῶν ἐπετήρει. καὶ αὐτῶν ἀναχθέντων	τε	ὑπὸ σάλπιγγος, καὶ πυκναῖς ταῖς
[50, 23]	ἐξεποίησε) καὶ ἐπ´ αὐτὰ πύργους	τε	ὑψηλοὺς ἐπικατεσκεύασε καὶ πλῆθος ἀνθρώπων
[50, 29]	οὐ καὶ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ	τε	ὕψους καὶ τοῦ πάχους καὶ
[50, 34]	ἀεὶ ὑγιὲς αὐτῆς μεθιστάμενοι ταῖς	τε	χερσὶ ταῖς σιδηραῖς καὶ τοῖς
[50, 4]	πόλεμον ἄντικρυς ἐπήγγειλαν, καὶ τάς	τε	χλαμύδας ὡς καὶ ἐν χερσὶν
[50, 11]	ἀλλὰ τὸν μὲν χειμῶνα κατασκοπαῖς	τε	χρώμενοι καὶ παραλυποῦντες ἀλλήλους διετέλεσαν
[50, 9]	στρατιώτας πανταχόσε διέπεμψεν, ἵνα τά	τε	χωρία φυλάττωσι καὶ τῶν ἐπιτηδείων
[50, 34]	μηχαναῖς ἐπερρίπτουν· οἱ δὲ ταῦτά	τε	ὡς ἕκαστα διεκρούοντο, καὶ ἐπειδή
[50, 7]	ἐς τὴν Ῥώμην ἐσπέμπων διεκίνει	τε	ὡς ἕκαστα καὶ σφετερίζεσθαι ἐπειρᾶτο.

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 14/09/2006