| Paragraphes |
| [6] |
ἕνεχ'
ἡγοῦμαι
συμφέρειν
εἰρῆσθαι,
τοῦ
|
τ' |
ἐκεῖνον,
ὅπερ
καὶ
ἀληθὲς
ὑπάρχει, |
| [6] |
τὴν
μὲν
ἡμετέραν
εὐήθειαν
τὸ
|
κατ' |
ἀρχάς,
ὅτ'
Ὀλυνθίους
ἀπήλαυνόν
τινες |
| [6] |
καὶ
μεγάλ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
κατ' |
ἐκείνου
φαίνοιτ'
ἂν
ὀνείδη
βουλομένοις |
| [6] |
δ'
ὅταν
μὲν
εἰς
τὰ
|
πράγματ' |
ἀποβλέψητε
φαύλως
ἔχοντα,
τοὺς
ἐφεστηκότας |
| [6] |
αὐτὴν
ἥκει
τὴν
τελευτὴν
τὰ
|
πράγματ' |
αὐτῷ.
(Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
τῆς
ἡμετέρας
πόλεως·
ὅσῳ
γὰρ
|
ἑτοιμότατ' |
αὐτῷ
δοκοῦμεν
χρῆσθαι,
τοσούτῳ
μᾶλλον |
| [6] |
ἄλλων
τῶν
τοιούτων
τὰ
κάτωθεν
|
ἰσχυρότατ' |
εἶναι
δεῖ,
οὕτω
καὶ
τῶν |
| [6] |
τοῖς
πολέμοις
καὶ
ταῖς
στρατείαις,
|
ἔτ' |
ἐπισφαλεστέραν
ἢ
ὑπῆρχε
φύσει
κατεσκεύακεν |
| [6] |
τῶν
δικαίων,
τὰ
ὑμέτερ'
αὐτῶν
|
ἀνηλίσκετ' |
εἰσφέροντες
καὶ
προυκινδυνεύετε
στρατευόμενοι,
νυνὶ |
| [6] |
νυνὶ
δ'
ὀκνεῖτ'
ἐξιέναι
καὶ
|
μέλλετ' |
εἰσφέρειν
ὑπὲρ
τῶν
ὑμετέρων
αὐτῶν |
| [6] |
οὖν
παραλείψω.
Καὶ
γὰρ
εἰ
|
μετ' |
ἀληθείας
τις,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [6] |
χρόνος
διελήλυθεν.
(Εἶθ'
οὕτως
ἀγνωμόνως
|
ἔχετ' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὥστε
δι' |
| [6] |
Φιλίππῳ,
ἐκ
τούτων
ἄν
τις
|
σκέψαιτ' |
οὐ
χαλεπῶς·
οἱ
δὲ
δὴ |
| [6] |
καὶ
προυκινδυνεύετε
στρατευόμενοι,
νυνὶ
δ'
|
ὀκνεῖτ' |
ἐξιέναι
καὶ
μέλλετ'
εἰσφέρειν
ὑπὲρ |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
κατ'
ἐκείνου
|
φαίνοιτ' |
ἂν
ὀνείδη
βουλομένοις
ὀρθῶς
δοκιμάζειν, |
| [6] |
ἐπειδὰν
δ'
ὅμορος
πόλεμος
συμπλακῇ,
|
πάντ' |
ἐποίησεν
ἔκδηλα.
(Εἰ
δέ
τις |
| [6] |
τὸ
ὅλον
ἡ
τύχη
παρὰ
|
πάντ' |
ἐστὶ
τὰ
τῶν
ἀνθρώπων
πράγματα· |
| [6] |
οἶμαι,
προσθῇ
κἂν
μικρὰν
δύναμιν,
|
πάντ' |
ὠφελεῖ·
αὐτὴ
δὲ
καθ'
αὑτὴν |
| [6] |
πρώτη
πρόφασις
καὶ
μικρὸν
πταῖσμα
|
ἅπαντ' |
ἀνεχαίτισε
καὶ
διέλυσεν.
~Οὐ
γὰρ |
| [6] |
(Θετταλοὶ)
νῦν
οὐκ
ἂν
ἐλεύθεροι
|
γένοιντ' |
ἄσμενοι.
(Καὶ
μὴν
εἴ
τις |
| [6] |
οἰκείας
ἀρχῆς
καὶ
δυνάμεως
κακῶς
|
ἔχοντ' |
ἐξελεγχθήσεται.
(Ὅλως
μὲν
γὰρ
ἡ |
| [6] |
ποιοῦντες·
οὐκ
ἔνι
δ'
αὐτὸν
|
ἀργοῦντ' |
οὐδὲ
τοῖς
φίλοις
ἐπιτάττειν
ὑπὲρ |
| [6] |
ἡμετέραν
εὐήθειαν
τὸ
κατ'
ἀρχάς,
|
ὅτ' |
Ὀλυνθίους
ἀπήλαυνόν
τινες
ἐνθένδε
βουλομένους |
| [6] |
φάσκειν
παραδώσειν
καὶ
τὸ
θρυλούμενόν
|
ποτ' |
ἀπόρρητον
ἐκεῖνο
κατασκευάσαι,
(τούτῳ
προσαγαγόμενον, |
| [6] |
ἐκεῖνο
θαυμάζω,
εἰ
Λακεδαιμονίοις
μέν
|
ποτ' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὑπὲρ
τῶν |
| [6] |
τοῦ
διαπράξασθαι
ταῦθ'
ἃ
μηδεὶς
|
πώποτ' |
ἄλλος
Μακεδόνων
βασιλεὺς
δόξαν
ἀντὶ |
| [6] |
δικαίως·
τὸ
δὲ
πάνθ'
ὅσα
|
πώποτ' |
ἔπραξε
διεξιόντα
ἐφ'
ἅπασι
τούτοις |
| [6] |
ὀνείδη·
εἰ
δέ
τι
πταίσει,
|
τότ' |
ἀκριβῶς
αὐτοῦ
ταῦτ'
ἐξετασθήσεται.
Δοκεῖ |
| [6] |
δύναμιν
βεβαίαν
κτήσασθαι,
ἀλλὰ
τὰ
|
τοιαῦτ' |
εἰς
μὲν
ἅπαξ
καὶ
βραχὺν |
| [6] |
γὰρ
εὐπραξίαι
δειναὶ
συγκρύψαι
τὰ
|
τοιαῦτ' |
ὀνείδη·
εἰ
δέ
τι
πταίσει, |
| [6] |
δειξάτω,
ἢ
ὡς
οὐκ
ἀληθῆ
|
ταῦτ' |
ἐγὼ
λέγω,
ἢ
ὡς
οἱ |
| [6] |
ὑμῖν
προσέξει
τὸν
νοῦν.
Κἂν
|
ταῦτ' |
ἐθελήσηθ'
ὡς
προσήκει
καὶ
δὴ |
| [6] |
ἂν
ὀνείδη
βουλομένοις
ὀρθῶς
δοκιμάζειν,
|
ταῦτ' |
εἰπεῖν
πειράσομαι.
(Τὸ
μὲν
οὖν |
| [6] |
τι
πταίσει,
τότ'
ἀκριβῶς
αὐτοῦ
|
ταῦτ' |
ἐξετασθήσεται.
Δοκεῖ
δ'
ἔμοιγ'
ὦ |
| [6] |
δ'
ὡς
ἐκείνους.
~Δεῖ
δὴ
|
ταῦτ' |
ἐπανέντας
καὶ
ὑμῶν
αὐτῶν
ἔτι |
| [6] |
ὑμᾶς
ὀνομάσαι.
Δῆλον
δ'
ὅτι
|
ταῦτ' |
ἐστὶν
ἀληθῆ·
καὶ
γὰρ
οὓς |
| [6] |
ποιήσωσιν
οὕτως
ὅπως
ἂν
δύνωνται,
|
ταῦτ' |
ἔχοντες
διαθέσθαι
κεκλειμένων
τῶν
ἐμπορίων |
| [6] |
ταλαιπωροῦσιν,
οὔτ'
ἐπὶ
τοῖς
ἔργοις
|
οὔτ' |
ἐπὶ
τοῖς
αὑτῶν
ἰδίοις
ἐώμενοι |
| [6] |
κάτω
λυποῦνται
καὶ
συνεχῶς
ταλαιπωροῦσιν,
|
οὔτ' |
ἐπὶ
τοῖς
ἔργοις
οὔτ'
ἐπὶ |
| [6] |
φαύλων
αὐτὰ
χρηστὰ
γενήσεσθαι;
Ἀλλ'
|
οὔτ' |
εὔλογον
οὔτ'
ἔχον
ἐστὶ
φύσιν |
| [6] |
χρηστὰ
γενήσεσθαι;
Ἀλλ'
οὔτ'
εὔλογον
|
οὔτ' |
ἔχον
ἐστὶ
φύσιν
τοῦτό
γε· |
| [6] |
καὶ
πυνθανομένων
περιγίγνεται.
Οὐδὲ
θαυμάζω
|
τοῦτ' |
ἐγώ·
τοὐναντίον
γὰρ
ἂν
ἦν |
| [6] |
ὁ
μὲν
δόξης
ἐπιθυμεῖ
καὶ
|
τοῦτ' |
ἐζήλωκε,
καὶ
προῄρηται
πράττων
καὶ |
| [6] |
(Δεῖ
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
τοῦτ' |
ἤδη
σκοπεῖν
αὐτούς,
ὅπως
μὴ |
| [6] |
δεῖ.
Αὐτῶν
οὖν
ἡμῶν
ἔργον
|
τοῦτ' |
ἤδη.
(Φημὶ
δὴ
δεῖν
εἰσφέρειν |
| [6] |
Μαγνησίας
λόγους
ποιεῖσθαι.
(Σκοπεῖσθε
μέντοι
|
τοῦτ' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὅπως
μὴ |
| [6] |
λέγω,
ἢ
ὡς
οἱ
τὰ
|
πρῶτ' |
ἐξηπατημένοι
τὰ
λοιπὰ
πιστεύσουσιν,
ἢ |