HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Les Philippiques, Discours VI

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ν = 321 formes différentes pour 612 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Paragraphes
[6]	οἰκίαν ἐβοήθησεν· καὶ ὅποι τις	ἄν,	οἶμαι, προσθῇ κἂν μικρὰν δύναμιν,
[6]	~(Ἐπὶ πολλῶν μὲν	ἄν	τις ἰδεῖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]	γὰρ οὗτος ἅπασι τούτοις, οἷς	ἄν	τις μέγαν αὐτὸν ἡγήσαιτο, τοῖς
[6]	πῶς ἔχουσι Φιλίππῳ, ἐκ τούτων	ἄν	τις σκέψαιτ' οὐ χαλεπῶς· οἱ
[6]	πάντας ἐξιέναι κατὰ μέρος, ἕως	ἂν	ἅπαντες στρατεύσησθε· πᾶσι τοῖς παριοῦσι
[6]	πράγμασιν, ὡς ἅπας μὲν λόγος,	ἂν	ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν τι
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σκοποῖτο, ἐνθένδ'	ἂν	αὐτὸν ἴδοι μέγαν γεγενημένον, οὐχὶ
[6]	ὅσ' ἂν ποιήσωσιν οὕτως ὅπως	ἂν	δύνωνται, ταῦτ' ἔχοντες διαθέσθαι κεκλειμένων
[6]	Ὅτι μοι δοκεῖ πάνθ' ὅσ'	ἂν	εἴποι τις ὑπὲρ τούτων, ἐκείνῳ
[6]	φεύγειν τὸν πόλεμον πάντας ὅσους	ἂν	ἐκπέμψητε στρατηγούς, ἰδίους δ' εὑρίσκειν
[6]	ἀξίαν δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ) νῦν οὐκ	ἂν	ἐλεύθεροι γένοιντ' ἄσμενοι. (Καὶ μὴν
[6]	τὴν τῆς ἡμετέρας πόλεως τύχην	ἂν	ἑλοίμην, ἐθελόντων ἃ προσήκει ποιεῖν
[6]	καὶ τῶν τυράννων, ἕως μὲν	ἂν	ἔξω πολεμῶσιν, ἀφανῆ τὰ κακὰ
[6]	ἐν τοῖς σώμασιν, τέως μὲν	ἂν	ἐρρωμένος ᾖ τις, οὐδὲν ἐπαισθάνεται,
[6]	γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σφόδρ'	ἂν	ἡγούμην καὶ αὐτὸς φοβερὸν τὸν
[6]	θαυμάζω τοῦτ' ἐγώ· τοὐναντίον γὰρ	ἂν	ἦν θαυμαστόν, εἰ μηδὲν ποιοῦντες
[6]	τοῦτ' ἐγώ· τοὐναντίον γὰρ ἂν	ἦν	θαυμαστόν, εἰ μηδὲν ποιοῦντες ἡμεῖς
[6]	ὁ πόλεμος ὑμέτερα (Ἀμφίπολίς γ'	ἂν	ληφθῇ, παραχρῆμ' ὑμεῖς κομιεῖσθε) οἱ
[6]	ἐξετάσαι τί πέπρακται τοῖς ἄλλοις,	ἂν	μὴ παρ' ὑμῶν αὐτῶν πρῶτον
[6]	Ἀθηναῖοι, δείξειν οὐκ εἰς μακράν,	ἂν	οἵ τε θεοὶ θέλωσι καὶ
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατ' ἐκείνου φαίνοιτ'	ἂν	ὀνείδη βουλομένοις ὀρθῶς δοκιμάζειν, ταῦτ'
[6]	ἰδίοις ἐώμενοι διατρίβειν, οὔθ' ὅσ'	ἂν	ποιήσωσιν οὕτως ὅπως ἂν δύνωνται,
[6]	καὶ προῄρηται πράττων καὶ κινδυνεύων,	ἂν	συμβῇ τι, παθεῖν, τὴν τοῦ
[6]	γ' ἤνθησ' ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν,	ἂν	τύχῃ, τῷ χρόνῳ δὲ φωρᾶται
[6]	ἐξιέναι προθύμως, μηδέν' αἰτιᾶσθαι πρὶν	ἂν	τῶν πραγμάτων κρατήσητε, τηνικαῦτα δ'
[6]	πεπραγμένα δεικνύναι λοιδορίαν εἶναί τις	ἂν	φήσειε κενὴν δικαίως· τὸ δὲ
[6]	ὧν ἂν ἀκούσηθ' αἱρεῖσθαι, μὴ	ἃν	ὁ δεῖν' ἢ ὁ δεῖν'
[6]	ἅπασι τούτοις, οἷς ἄν τις	μέγαν	αὐτὸν ἡγήσαιτο, τοῖς πολέμοις καὶ
[6]	σκοποῖτο, ἐνθένδ' ἂν αὐτὸν ἴδοι	μέγαν	γεγενημένον, οὐχὶ παρ' αὑτοῦ. Ὧν
[6]	τὰ κακὰ τοῖς πολλοῖς ἐστιν,	ἐπειδὰν	δ' ὅμορος πόλεμος συμπλακῇ, πάντ'
[6]	ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον δύναμιν	βεβαίαν	κτήσασθαι, ἀλλὰ τὰ τοιαῦτ' εἰς
[6]	πρὸς Ὀλυνθίους· πάλιν αὖ πρὸς	Ποτείδαιαν	Ὀλυνθίοις ἐφάνη τι τοῦτο συναμφότερον·
[6]	Ὀλυνθίων φιλίαν μετὰ ταῦτα τῷ	Ποτείδαιαν	οὖσαν ὑμετέραν ἐξελεῖν καὶ τοὺς
[6]	ἀρέσκει μοι· πρὸς δὲ Θετταλοὺς	πρεσβείαν	πέμπειν, ἣ τοὺς μὲν διδάξει
[6]	σκοπῶν εὑρίσκω τὴν μὲν ἡμετέραν	εὐήθειαν	τὸ κατ' ἀρχάς, ὅτ' Ὀλυνθίους
[6]	καὶ τεταραγμένοις ἐπὶ τὴν τυραννικὴν	οἰκίαν	ἐβοήθησεν· καὶ ὅποι τις ἄν,
[6]	(τούτῳ προσαγαγόμενον, τὴν δ' Ὀλυνθίων	φιλίαν	μετὰ ταῦτα τῷ Ποτείδαιαν οὖσαν
[6]	πολὺ τῶν θαυματοποιῶν ἀσελγεστέρους ὄντας,	Καλλίαν	ἐκεῖνον τὸν δημόσιον καὶ τοιούτους
[6]	αὖ τοῖς ἄλλοις καὶ τὴν	φιλοτιμίαν	ἀνυπέρβλητον εἶναι) εἰ δέ τις
[6]	ὑπὲρ τούτων, ἐκείνῳ μὲν ἔχειν	φιλοτιμίαν,	ἡμῖν δ' οὐχὶ καλῶς πεπρᾶχθαι.
[6]	ὡς οἱ παρὰ τὴν αὑτῶν	ἀξίαν	δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ) νῦν οὐκ ἂν
[6]	γὰρ ὅσῳ πλείον' ὑπὲρ τὴν	ἀξίαν	πεποίηκε τὴν αὑτοῦ, τοσούτῳ θαυμαστότερος
[6]	αὐτῷ χρησαμένων· τὴν γὰρ ἑκάστων	ἄνοιαν	ἀεὶ τῶν ἀγνοούντων αὐτὸν ἐξαπατῶν
[6]	τὸ τὴν παρὰ τῶν θεῶν	εὔνοιαν	ἔχειν ὁρῶ ὑμῖν ἐνούσας ἢ
[6]	μοι τὴν παρὰ τῶν θεῶν	εὔνοιαν	φανερὰν γιγνομένην τῇ πόλει, οὐχ
[6]	ἄνευ τοῦ τὰ πεπραγμένα δεικνύναι	λοιδορίαν	εἶναί τις ἂν φήσειε κενὴν
[6]	δίκαιος ἄλλως, τὴν καθ' ἡμέραν	ἀκρασίαν	τοῦ βίου καὶ μέθην καὶ
[6]	δὲ νῦν τὰ τελευταῖα τῷ	Μαγνησίαν	παραδώσειν ὑποσχέσθαι καὶ τὸν Φωκικὸν
[6]	κινεῖται, κἂν ῥῆγμα κἂν στρέμμα	κἂν	ἄλλο τι τῶν ὑπαρχόντων σαθρὸν
[6]	ὅποι τις ἄν, οἶμαι, προσθῇ	κἂν	μικρὰν δύναμιν, πάντ' ὠφελεῖ· αὐτὴ
[6]	ἀρρώστημά τι συμβῇ, πάντα κινεῖται,	κἂν	ῥῆγμα κἂν στρέμμα κἂν ἄλλο
[6]	συμβῇ, πάντα κινεῖται, κἂν ῥῆγμα	κἂν	στρέμμα κἂν ἄλλο τι τῶν
[6]	τις ὑμῖν προσέξει τὸν νοῦν.	Κἂν	ταῦτ' ἐθελήσηθ' ὡς προσήκει καὶ
[6]	δεῖν' ἢ ὁ δεῖν' εἴπῃ.	Κἂν	ταῦτα ποιῆτε, οὐ τὸν εἰπόντα
[6]	κρίναντας τοὺς μὲν ἀξίους ἐπαίνου	τιμᾶν,	τοὺς δ' ἀδικοῦντας κολάζειν, τὰς
[6]	μηδεὶς πώποτ' ἄλλος Μακεδόνων βασιλεὺς	δόξαν	ἀντὶ τοῦ ζῆν ἀσφαλῶς ᾑρημένος
[6]	αὐτὸν ὄντες ξένοι καὶ πεζέταιροι	δόξαν	μὲν ἔχουσιν ὡς εἰσὶ θαυμαστοὶ
[6]	ἐρρωμένος ᾖ τις, οὐδὲν ἐπαισθάνεται,	ἐπὰν	δ' ἀρρώστημά τι συμβῇ, πάντα
[6]	ἢ δίκαιος ἄλλως, τὴν καθ'	ἡμέραν	ἀκρασίαν τοῦ βίου καὶ μέθην
[6]	τὴν παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν	φανερὰν	γιγνομένην τῇ πόλει, οὐχ ἥκιστα
[6]	καὶ σκοπῶν εὑρίσκω τὴν μὲν	ἡμετέραν	εὐήθειαν τὸ κατ' ἀρχάς, ὅτ'
[6]	μετὰ ταῦτα τῷ Ποτείδαιαν οὖσαν	ὑμετέραν	ἐξελεῖν καὶ τοὺς μὲν πρότερον
[6]	πολέμοις καὶ ταῖς στρατείαις, ἔτ'	ἐπισφαλεστέραν	ἢ ὑπῆρχε φύσει κατεσκεύακεν αὑτῷ.
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δείξειν οὐκ εἰς	μακράν,	ἂν οἵ τε θεοὶ θέλωσι
[6]	τις ἄν, οἶμαι, προσθῇ κἂν	μικρὰν	δύναμιν, πάντ' ὠφελεῖ· αὐτὴ δὲ
[6]	ἅπασι καὶ μήτε καιρὸν μήθ'	ὥραν	παραλείπων ἡμῶν μελλόντων καὶ ψηφιζομένων
[6]	τοὺς πολεμήσοντας Φιλίππῳ γεγενῆσθαι καὶ	χώραν	ὅμορον καὶ δύναμίν τινα κεκτημένους,
[6]	φιλίαν μετὰ ταῦτα τῷ Ποτείδαιαν	οὖσαν	ὑμετέραν ἐξελεῖν καὶ τοὺς μὲν
[6]	συμφορὰς καὶ μένειν ἐθέλουσιν ἅνθρωποι·	ὅταν	δ' ἐκ πλεονεξίας καὶ πονηρίας
[6]	φαύλως ἔχοντα, τοὺς ἐφεστηκότας κρίνετε,	ὅταν	δὲ δόντες λόγον τὰς ἀνάγκας
[6]	τοιαῦτα προειληφέναι, οὐκ ὀρθῶς οἴεται.	Ὅταν	μὲν γὰρ ὑπ' εὐνοίας τὰ
[6]	αὑτοῖς ἕκαστοι χωροῦσιν. (Ὑμεῖς δ'	ὅταν	μὲν εἰς τὰ πράγματ' ἀποβλέψητε
[6]	πολέμου, ὡς δ' ἐγὼ τῶν	ἐν	αὐτῇ τῇ χώρᾳ γεγενημένων τινὸς
[6]	μὲν γάρ τις ἀνήρ ἐστιν	ἐν	αὐτοῖς οἷος ἔμπειρος πολέμου καὶ
[6]	γενήσεται τῶν δεόντων ἡμῖν οὐδὲν	ἐν	καιρῷ· τὸ γὰρ ἠδικημένον ἀεὶ
[6]	ἡ Μακεδονικὴ δύναμις καὶ ἀρχὴ	ἐν	μὲν προσθήκῃ μερίς ἐστί τις
[6]	πάντας καὶ καθ' ἕν' αὐτῶν	ἐν	μέρει, τὰ δ' ὑμέτερ' αὐτῶν
[6]	οὐ δυνάμενος φέρειν, παρεῶσθαι καὶ	ἐν	οὐδενὸς εἶναι μέρει τὸν τοιοῦτον.
[6]	διαθέσθαι κεκλειμένων τῶν ἐμπορίων τῶν	ἐν	τῇ χώρᾳ διὰ τὸν πόλεμον.
[6]	τῇ πόλει, οὐχ ἥκιστα δ'	ἐν	τοῖς παροῦσι πράγμασι· τὸ γὰρ
[6]	Τοῦτο δ' οὐκ ἔνι νῦν	ἐν	τοῖς πεπραγμένοις Φιλίππῳ. (Φημὶ δὴ
[6]	καὶ ὑμεῖς βούλησθε. (Ὥσπερ γὰρ	ἐν	τοῖς σώμασιν, τέως μὲν ἂν
[6]	σεσώκατε πολλάκις πάντας καὶ καθ'	ἕν'	αὐτῶν ἐν μέρει, τὰ δ'
[6]	εἰσφέρειν χρήματα, αὐτοὺς ἐξιέναι προθύμως,	μηδέν'	αἰτιᾶσθαι πρὶν ἂν τῶν πραγμάτων
[6]	γὰρ ἂν ἦν θαυμαστόν, εἰ	μηδὲν	ποιοῦντες ἡμεῖς ὧν τοῖς πολεμοῦσι
[6]	οὐχὶ γενήσεται τῶν δεόντων ἡμῖν	οὐδὲν	ἐν καιρῷ· τὸ γὰρ ἠδικημένον
[6]	μὲν ἂν ἐρρωμένος ᾖ τις,	οὐδὲν	ἐπαισθάνεται, ἐπὰν δ' ἀρρώστημά τι
[6]	δ' ὅ τι μὲν φυλάξομεν,	οὐδέν	ἐσθ' ὑπὸ τοῦ πολέμου λοιπὸν
[6]	ἢ κείνῳ. (Ἀλλ' οἶμαι, καθήμεθ'	οὐδὲν	ποιοῦντες· οὐκ ἔνι δ' αὐτὸν
[6]	νυνὶ ποιούντων, ἅπας ὁ χρόνος	διελήλυθεν.	(Εἶθ' οὕτως ἀγνωμόνως ἔχετ' ὦ
[6]	τί ποιούντων ὑμῶν ὁ χρόνος	διελήλυθεν	οὗτος. Ἴστε γὰρ δήπου τοῦθ'
[6]	τὸν Φίλιππον ἰδεῖν ὅτι πάντα	διεξελήλυθεν	οἷς πρότερον παρακρουόμενος μέγας ηὐξήθη,
[6]	τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων τὰ	κάτωθεν	ἰσχυρότατ' εἶναι δεῖ, οὕτω καὶ
[6]	ἔτ' ἐπισφαλεστέραν ἢ ὑπῆρχε φύσει	κατεσκεύακεν	αὑτῷ. (Μὴ γὰρ οἴεσθ' ὦ
[6]	δαιμονίᾳ τινὶ καὶ θείᾳ παντάπασιν	ἔοικεν	εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ τοίνυν, ὦ ἄνδρες
[6]	ἔχοντας φυλάττειν ἢ κτήσασθαι πάντα	πέφυκεν.	Νῦν δ' ὅ τι μὲν
[6]	ὑμετέρων αὐτῶν κτημάτων, καὶ τοὺς	μὲν	ἄλλους σεσώκατε πολλάκις πάντας καὶ
[6]	~(Ἐπὶ πολλῶν	μὲν	ἄν τις ἰδεῖν, ὦ ἄνδρες
[6]	πόλεων καὶ τῶν τυράννων, ἕως	μὲν	ἂν ἔξω πολεμῶσιν, ἀφανῆ τὰ
[6]	γὰρ ἐν τοῖς σώμασιν, τέως	μὲν	ἂν ἐρρωμένος ᾖ τις, οὐδὲν
[6]	ταύτῃ φοβερὸν προσπολεμῆσαι νομίζει, σώφρονος	μὲν	ἀνθρώπου λογισμῷ χρῆται· μεγάλη γὰρ
[6]	αὐτῶν τῶν ἔργων κρίναντας τοὺς	μὲν	ἀξίους ἐπαίνου τιμᾶν, τοὺς δ'
[6]	κτήσασθαι, ἀλλὰ τὰ τοιαῦτ' εἰς	μὲν	ἅπαξ καὶ βραχὺν χρόνον ἀντέχει,
[6]	τὰς πρὸς ἐκεῖνον διαλλαγὰς πρῶτον	μὲν	ἀπίστους, εἶτα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος
[6]	δυνάμεως κακῶς ἔχοντ' ἐξελεγχθήσεται. (Ὅλως	μὲν	γὰρ ἡ Μακεδονικὴ δύναμις καὶ
[6]	δ' οὐχὶ καλῶς πεπρᾶχθαι. Ὁ	μὲν	γὰρ ὅσῳ πλείον' ὑπὲρ τὴν
[6]	ψεύδεσθαι, οὐδένων εἰσὶν βελτίους. (Εἰ	μὲν	γάρ τις ἀνήρ ἐστιν ἐν
[6]	προειληφέναι, οὐκ ὀρθῶς οἴεται. Ὅταν	μὲν	γὰρ ὑπ' εὐνοίας τὰ πράγματα
[6]	κοινὰ δ' ἔχειν φαύλως. Πρότερον	μὲν	γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ
[6]	εἵνεχ' ἑαυτοῦ ποιῶν ἐξελήλεγκται. Καιροῦ	μὲν	δή, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πρὸς
[6]	Θετταλοὺς πρεσβείαν πέμπειν, ἣ τοὺς	μὲν	διδάξει ταῦτα, τοὺς δὲ παροξυνεῖ·
[6]	καὶ τοὺς ἀρχομένους, ἀλλ' ὁ	μὲν	δόξης ἐπιθυμεῖ καὶ τοῦτ' ἐζήλωκε,
[6]	ἕκαστοι χωροῦσιν. (Ὑμεῖς δ' ὅταν	μὲν	εἰς τὰ πράγματ' ἀποβλέψητε φαύλως
[6]	οὐκ ἔστιν· ἐκεῖ δὲ κίνδυνοι	μὲν	ἐλάττους, τὰ δὲ λήμματα τῶν
[6]	εὖ φρονοῦσιν. Ἀλλ' οἶμαι, νῦν	μὲν	ἐπισκοτεῖ τούτοις τὸ κατορθοῦν· αἱ
[6]	τῶν στρατηγῶν εἰπεῖν; Ὅτι ἐνταῦθα	μέν	ἐστι τἆθλ' ὑπὲρ ὧν ἐστιν
[6]	εἴποι τις ὑπὲρ τούτων, ἐκείνῳ	μὲν	ἔχειν φιλοτιμίαν, ἡμῖν δ' οὐχὶ
[6]	ὄντες ξένοι καὶ πεζέταιροι δόξαν	μὲν	ἔχουσιν ὡς εἰσὶ θαυμαστοὶ καὶ
[6]	θεωρῶν καὶ σκοπῶν εὑρίσκω τὴν	μὲν	ἡμετέραν εὐήθειαν τὸ κατ' ἀρχάς,
[6]	ἐπὶ τοῖς πράγμασιν, ὡς ἅπας	μὲν	λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ πράγματα,
[6]	(Φημὶ δὴ δεῖν ἡμᾶς τοῖς	μὲν	Ὀλυνθίοις βοηθεῖν, καὶ ὅπως τις
[6]	δοκιμάζειν, ταῦτ' εἰπεῖν πειράσομαι. (Τὸ	μὲν	οὖν ἐπίορκον κἄπιστον καλεῖν ἄνευ
[6]	τοσούτῳ πλείον' αἰσχύνην ὠφλήκατε. (Ταῦτα	μὲν	οὖν παραλείψω. Καὶ γὰρ εἰ
[6]	χώρᾳ διὰ τὸν πόλεμον. (Οἱ	μὲν	οὖν πολλοὶ Μακεδόνων πῶς ἔχουσι
[6]	παρασκευασθέντων συμμάχων καὶ καιρῶν. (Τὸ	μὲν	οὖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὴν
[6]	μὴν εἴ τις ὑμῶν ταῦτα	μὲν	οὕτως ἔχειν ἡγεῖται, οἴεται δὲ
[6]	παρ' αὑτοῦ. Ὧν οὖν ἐκεῖνος	μὲν	ὀφείλει τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ πεπολιτευμένοις
[6]	(Ἀλλ' ἐκεῖνο θαυμάζω, εἰ Λακεδαιμονίοις	μέν	ποτ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὑπὲρ
[6]	Μακεδονικὴ δύναμις καὶ ἀρχὴ ἐν	μὲν	προσθήκῃ μερίς ἐστί τις οὐ
[6]	οὖσαν ὑμετέραν ἐξελεῖν καὶ τοὺς	μὲν	πρότερον συμμάχους (ὑμᾶς) ἀδικῆσαι, παραδοῦναι
[6]	ἀλλήλοις ἐρίζειν καὶ διεστάναι, τοῖς	μὲν	ταῦτα πεπεισμένοις, τοῖς δὲ ταῦτα,
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, νομίζετε τοῦτον	μὲν	φεύγειν τὸν πόλεμον πάντας ὅσους
[6]	ἔμπειρος πολέμου καὶ ἀγώνων, τούτους	μὲν	φιλοτιμίᾳ πάντας ἀπωθεῖν αὐτὸν ἔφη,
[6]	ἀσφαλῶς ᾑρημένος (τοῖς δὲ τῆς	μὲν	φιλοτιμίας τῆς ἀπὸ τούτων οὐ
[6]	πέφυκεν. Νῦν δ' ὅ τι	μὲν	φυλάξομεν, οὐδέν ἐσθ' ὑπὸ τοῦ
[6]	οἱ δ' ἄλλοι προσνενέμησθε οἱ	μὲν	ὡς τούτους, οἱ δ' ὡς
[6]	πράττειν ποιῆσαι. Εἰ δὲ τοῖς	μὲν	ὥσπερ ἐκ τυραννίδος ὑμῶν ἐπιτάττειν
[6]	μόνον πόλεων καὶ τόπων ὧν	ἦμέν	ποτε κύριοι φαίνεσθαι προϊεμένους, ἀλλὰ
[6]	πολεμοῦσι προσήκει τοῦ πάντα ποιοῦντος	περιῆμεν.	(Ἀλλ' ἐκεῖνο θαυμάζω, εἰ Λακεδαιμονίοις
[6]	Νῦν δ' ὅ τι μὲν	φυλάξομεν,	οὐδέν ἐσθ' ὑπὸ τοῦ πολέμου
[6]	χείρους περὶ ἡμᾶς αὐτοὺς εἶναι	δόξομεν	τῶν ὑπαρχόντων, ὡς ἔστι τῶν
[6]	πόλεως· ὅσῳ γὰρ ἑτοιμότατ' αὐτῷ	δοκοῦμεν	χρῆσθαι, τοσούτῳ μᾶλλον ἀπιστοῦσι πάντες
[6]	φαῦλα τὰ πράγματα τῆς πόλεως	γέγονεν,	διὰ τούτων ἐλπίζετε τῶν αὐτῶν
[6]	τεταραγμένοις ἐπὶ τὴν τυραννικὴν οἰκίαν	ἐβοήθησεν·	καὶ ὅποι τις ἄν, οἶμαι,
[6]	δ' ὅμορος πόλεμος συμπλακῇ, πάντ'	ἐποίησεν	ἔκδηλα. (Εἰ δέ τις ὑμῶν,
[6]	μικρὸν πταῖσμα ἅπαντ' ἀνεχαίτισε καὶ	διέλυσεν.	~Οὐ γὰρ ἔστιν, οὐκ ἔστιν,
[6]	Μακεδόνων βασιλεὺς δόξαν ἀντὶ τοῦ	ζῆν	ἀσφαλῶς ᾑρημένος (τοῖς δὲ τῆς
[6]	ἡμέραν ἀκρασίαν τοῦ βίου καὶ	μέθην	καὶ κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος φέρειν,
[6]	αὐτοῦ πεπολιτευμένοις χάριν, ὑμῖν δὲ	δίκην	προσήκει λαβεῖν, τούτων οὐχὶ νῦν
[6]	νοσοῦσι καὶ τεταραγμένοις ἐπὶ τὴν	τυραννικὴν	οἰκίαν ἐβοήθησεν· καὶ ὅποι τις
[6]	(Πολλὴν δὴ τὴν μετάστασιν καὶ	μεγάλην	δεικτέον τὴν μεταβολήν, εἰσφέροντας, ἐξιόντας,
[6]	τοσούτῳ μᾶλλον ἀπιστοῦσι πάντες αὐτῷ.	(Πολλὴν	δὴ τὴν μετάστασιν καὶ μεγάλην
[6]	μετάστασιν καὶ μεγάλην δεικτέον τὴν	μεταβολήν,	εἰσφέροντας, ἐξιόντας, ἅπαντα ποιοῦντας ἑτοίμως,
[6]	τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα· οὐ	μὴν	ἀλλ' ἔγωγε, εἴ τις αἵρεσίν
[6]	ἂν ἐλεύθεροι γένοιντ' ἄσμενοι. (Καὶ	μὴν	εἴ τις ὑμῶν ταῦτα μὲν
[6]	τῆς ἡμετέρας πόλεως τύχην ἂν	ἑλοίμην,	ἐθελόντων ἃ προσήκει ποιεῖν ὑμῶν
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σφόδρ' ἂν	ἡγούμην	καὶ αὐτὸς φοβερὸν τὸν Φίλιππον
[6]	ἁπάντων, τὴν ὑπὲρ τοῦ πολέμου	γνώμην	τοιαύτην ἔχοντας ὥστε τὰς πρὸς
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὴν Φιλίππου	ῥώμην	διεξιέναι καὶ διὰ τούτων τῶν
[6]	λοιδορίαν εἶναί τις ἂν φήσειε	κενὴν	δικαίως· τὸ δὲ πάνθ' ὅσα
[6]	παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν φανερὰν	γιγνομένην	τῇ πόλει, οὐχ ἥκιστα δ'
[6]	κέχρησθε τοῖς πράγμασι, τοσούτῳ πλείον'	αἰσχύνην	ὠφλήκατε. (Ταῦτα μὲν οὖν παραλείψω.
[6]	ἐνθένδε βουλομένους ὑμῖν διαλεχθῆναι, τῷ	τὴν	Ἀμφίπολιν φάσκειν παραδώσειν καὶ τὸ
[6]	μὲν γὰρ ὅσῳ πλείον' ὑπὲρ	τὴν	ἀξίαν πεποίηκε τὴν αὑτοῦ, τοσούτῳ
[6]	πλείον' ὑπὲρ τὴν ἀξίαν πεποίηκε	τὴν	αὑτοῦ, τοσούτῳ θαυμαστότερος παρὰ πᾶσι
[6]	πιστεύσουσιν, ἢ ὡς οἱ παρὰ	τὴν	αὑτῶν ἀξίαν δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ) νῦν
[6]	πεφενάκικ' ἐκεῖνος τῶν αὐτῷ χρησαμένων·	τὴν	γὰρ ἑκάστων ἄνοιαν ἀεὶ τῶν
[6]	ἀπόρρητον ἐκεῖνο κατασκευάσαι, (τούτῳ προσαγαγόμενον,	τὴν	δ' Ὀλυνθίων φιλίαν μετὰ ταῦτα
[6]	αὐτῶν καὶ κατὰ μικρόν, ἢ	τὴν	ἐκείνου· πολὺ γὰρ πλείους ἀφορμὰς
[6]	τις σώφρων ἢ δίκαιος ἄλλως,	τὴν	καθ' ἡμέραν ἀκρασίαν τοῦ βίου
[6]	δὲ θεωρῶν καὶ σκοπῶν εὑρίσκω	τὴν	μὲν ἡμετέραν εὐήθειαν τὸ κατ'
[6]	τὴν μετάστασιν καὶ μεγάλην δεικτέον	τὴν	μεταβολήν, εἰσφέροντας, ἐξιόντας, ἅπαντα ποιοῦντας
[6]	ἀπιστοῦσι πάντες αὐτῷ. (Πολλὴν δὴ	τὴν	μετάστασιν καὶ μεγάλην δεικτέον τὴν
[6]	γὰρ πλείους ἀφορμὰς εἰς τὸ	τὴν	παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν ἔχειν
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δοκεῖ μοι	τὴν	παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν φανερὰν
[6]	ηὐξήθη, καὶ πρὸς αὐτὴν ἥκει	τὴν	τελευτὴν τὰ πράγματ' αὐτῷ. (Ἐγὼ
[6]	εἴ τις αἵρεσίν μοι δοίη,	τὴν	τῆς ἡμετέρας πόλεως τύχην ἂν
[6]	κινδυνεύων, ἂν συμβῇ τι, παθεῖν,	τὴν	τοῦ διαπράξασθαι ταῦθ' ἃ μηδεὶς
[6]	Θετταλοῖς νοσοῦσι καὶ τεταραγμένοις ἐπὶ	τὴν	τυραννικὴν οἰκίαν ἐβοήθησεν· καὶ ὅποι
[6]	κεκτημένους, καὶ τὸ μέγιστον ἁπάντων,	τὴν	ὑπὲρ τοῦ πολέμου γνώμην τοιαύτην
[6]	μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	τὴν	Φιλίππου ῥώμην διεξιέναι καὶ διὰ
[6]	γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις καὶ	τὴν	φιλοτιμίαν ἀνυπέρβλητον εἶναι) εἰ δέ
[6]	παρακρουόμενος μέγας ηὐξήθη, καὶ πρὸς	αὐτὴν	ἥκει τὴν τελευτὴν τὰ πράγματ'
[6]	πάντ' ὠφελεῖ· αὐτὴ δὲ καθ'	αὑτὴν	ἀσθενὴς καὶ πολλῶν κακῶν ἐστι
[6]	τὴν ὑπὲρ τοῦ πολέμου γνώμην	τοιαύτην	ἔχοντας ὥστε τὰς πρὸς ἐκεῖνον
[6]	καὶ πρὸς αὐτὴν ἥκει τὴν	τελευτὴν	τὰ πράγματ' αὐτῷ. (Ἐγὼ γάρ,
[6]	δοίη, τὴν τῆς ἡμετέρας πόλεως	τύχην	ἂν ἑλοίμην, ἐθελόντων ἃ προσήκει
[6]	ὑμῖν ἐξὸν οὐκ ἠθελήσατε, ἀλλ'	ἵν'	οἱ ἄλλοι τύχωσι τῶν δικαίων,
[6]	χάριν, ὑμῖν δὲ δίκην προσήκει	λαβεῖν,	τούτων οὐχὶ νῦν ὁρῶ τὸν
[6]	ἐπὶ τοῖς αὑτῶν ἰδίοις ἐώμενοι	διατρίβειν,	οὔθ' ὅσ' ἂν ποιήσωσιν οὕτως
[6]	νῦν ὁρῶ τὸν καιρὸν τοῦ	λέγειν·	ἃ δὲ καὶ χωρὶς τούτων
[6]	καὶ τὸ βουλεύεσθαι καὶ τὸ	λέγειν	καὶ τὸ πράττειν ποιῆσαι. Εἰ
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, νομίζετε τοῦτον μὲν	φεύγειν	τὸν πόλεμον πάντας ὅσους ἂν
[6]	ἃν ὁ δεῖν' ἢ ὁ	δεῖν'	εἴπῃ. Κἂν ταῦτα ποιῆτε, οὐ
[6]	ἔργον τοῦτ' ἤδη. (Φημὶ δὴ	δεῖν	εἰσφέρειν χρήματα, αὐτοὺς ἐξιέναι προθύμως,
[6]	ἀκούσηθ' αἱρεῖσθαι, μὴ ἃν ὁ	δεῖν'	ἢ ὁ δεῖν' εἴπῃ. Κἂν
[6]	τοῖς πεπραγμένοις Φιλίππῳ. (Φημὶ δὴ	δεῖν	ἡμᾶς τοῖς μὲν Ὀλυνθίοις βοηθεῖν,
[6]	ὡς ἄμαχόν τινα τὸν Φίλιππον	ἰδεῖν	ὅτι πάντα διεξελήλυθεν οἷς πρότερον
[6]	~(Ἐπὶ πολλῶν μὲν ἄν τις	ἰδεῖν,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δοκεῖ μοι
[6]	μέρος ἐλλείψει, εἶθ' ὑμῖν τούτους	κολάζειν	ἀντὶ τῶν ἐχθρῶν ἐξέσται. (Λέγω
[6]	ἐπαίνου τιμᾶν, τοὺς δ' ἀδικοῦντας	κολάζειν,	τὰς προφάσεις δ' ἀφελεῖν καὶ
[6]	φαίνοιτ' ἂν ὀνείδη βουλομένοις ὀρθῶς	δοκιμάζειν,	ταῦτ' εἰπεῖν πειράσομαι. (Τὸ μὲν
[6]	ἀπίστους, εἶτα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος	νομίζειν	ἀνάστασιν, δαιμονίᾳ τινὶ καὶ θείᾳ
[6]	ἀφίετε. Περίεστι τοίνυν ὑμῖν ἀλλήλοις	ἐρίζειν	καὶ διεστάναι, τοῖς μὲν ταῦτα
[6]	καὶ κινδυνεύων, ἂν συμβῇ τι,	παθεῖν,	τὴν τοῦ διαπράξασθαι ταῦθ' ἃ
[6]	δεῖν ἡμᾶς τοῖς μὲν Ὀλυνθίοις	βοηθεῖν,	καὶ ὅπως τις λέγει κάλλιστα
[6]	ἀγώνων, τούτους μὲν φιλοτιμίᾳ πάντας	ἀπωθεῖν	αὐτὸν ἔφη, βουλόμενον πάνθ' αὑτοῦ
[6]	φίλοις ἐπιτάττειν ὑπὲρ αὑτοῦ τι	ποιεῖν,	μή τί γε δὴ τοῖς
[6]	τῶν λόγων προτρέπειν τὰ δέοντα	ποιεῖν	ὑμᾶς, οὐχὶ καλῶς ἔχειν ἡγοῦμαι.
[6]	ἂν ἑλοίμην, ἐθελόντων ἃ προσήκει	ποιεῖν	ὑμῶν αὐτῶν καὶ κατὰ μικρόν,
[6]	αὐτὸν ἔφη, βουλόμενον πάνθ' αὑτοῦ	δοκεῖν	εἶναι τἄργα (πρὸς γὰρ αὖ
[6]	ὑμῖν διαλεχθῆναι, τῷ τὴν Ἀμφίπολιν	φάσκειν	παραδώσειν καὶ τὸ θρυλούμενόν ποτ'
[6]	ἂν ἐκπέμψητε στρατηγούς, ἰδίους δ'	εὑρίσκειν	πολέμους, εἰ δεῖ τι τῶν
[6]	(Τὸ μὲν οὖν ἐπίορκον κἄπιστον	καλεῖν	ἄνευ τοῦ τὰ πεπραγμένα δεικνύναι
[6]	ταῦτα τῷ Ποτείδαιαν οὖσαν ὑμετέραν	ἐξελεῖν	καὶ τοὺς μὲν πρότερον συμμάχους
[6]	ἀδικοῦντας κολάζειν, τὰς προφάσεις δ'	ἀφελεῖν	καὶ τὰ καθ' ὑμᾶς ἐλλείμματα·
[6]	καὶ φέρειν τὰς συμφορὰς καὶ	μένειν	ἐθέλουσιν ἅνθρωποι· ὅταν δ' ἐκ
[6]	ἐθελήσηθ' ὡς προσήκει καὶ δὴ	περαίνειν,	οὐ μόνον, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]	τοῖς μετέχουσι τοῦ πολέμου, καὶ	συμπονεῖν	καὶ φέρειν τὰς συμφορὰς καὶ
[6]	μόνον, ἄλλο δὲ μηδ' ὁτιοῦν	συμπονεῖν,	οὐχὶ γενήσεται τῶν δεόντων ἡμῖν
[6]	μελλόντων αὐτῶν, ἑτέρους τινὰς ἐλπιζόντων	πράξειν,	αἰτιωμένων ἀλλήλους, κρινόντων, πάλιν ἐλπιζόντων,
[6]	συμφέρον αὐτὸν ἑαυτοῖς ᾤοντό τι	πράξειν,	οὕτως ὀφείλει διὰ τῶν αὐτῶν
[6]	ἔχειν ἡγεῖται, οἴεται δὲ βίᾳ	καθέξειν	αὐτὸν τὰ πράγματα τῷ τὰ
[6]	δ' ἔμοιγ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	δείξειν	οὐκ εἰς μακράν, ἂν οἵ
[6]	καὶ διὰ τούτων τῶν λόγων	προτρέπειν	τὰ δέοντα ποιεῖν ὑμᾶς, οὐχὶ
[6]	ὄντων καὶ περὶ τῶν στρατηγῶν	εἰπεῖν;	Ὅτι ἐνταῦθα μέν ἐστι τἆθλ'
[6]	ὀνείδη βουλομένοις ὀρθῶς δοκιμάζειν, ταῦτ'	εἰπεῖν	πειράσομαι. (Τὸ μὲν οὖν ἐπίορκον
[6]	μοι· πρὸς δὲ Θετταλοὺς πρεσβείαν	πέμπειν,	ἣ τοὺς μὲν διδάξει ταῦτα,
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦτ' ἤδη	σκοπεῖν	αὐτούς, ὅπως μὴ χείρους περὶ
[6]	μέθην καὶ κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος	φέρειν,	παρεῶσθαι καὶ ἐν οὐδενὸς εἶναι
[6]	τοῦ πολέμου, καὶ συμπονεῖν καὶ	φέρειν	τὰς συμφορὰς καὶ μένειν ἐθέλουσιν
[6]	δεῖσθαι, καὶ δυοῖν ἕνεχ' ἡγοῦμαι	συμφέρειν	εἰρῆσθαι, τοῦ τ' ἐκεῖνον, ὅπερ
[6]	ἐξέσται. (Λέγω δὴ κεφάλαιον, πάντας	εἰσφέρειν	ἀφ' ὅσων ἕκαστος ἔχει τὸ
[6]	ἀποδώσετε, τοῖς δ' ἀναγκάζεσθαι τριηραρχεῖν,	εἰσφέρειν,	στρατεύεσθαι, τοῖς δὲ ψηφίζεσθαι κατὰ
[6]	δ' ὀκνεῖτ' ἐξιέναι καὶ μέλλετ'	εἰσφέρειν	ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων αὐτῶν κτημάτων,
[6]	τοῦτ' ἤδη. (Φημὶ δὴ δεῖν	εἰσφέρειν	χρήματα, αὐτοὺς ἐξιέναι προθύμως, μηδέν'
[6]	Ἀθηναῖοι, τοῖς αὐτοῖς Φίλιππόν τε	χαίρειν	καὶ τοὺς ἀρχομένους, ἀλλ' ὁ
[6]	ὑποσχέσθαι καὶ τὸν Φωκικὸν πόλεμον	πολεμήσειν	ὑπὲρ αὐτῶν ἀναδέξασθαι. Ὅλως δ'
[6]	διαλεχθῆναι, τῷ τὴν Ἀμφίπολιν φάσκειν	παραδώσειν	καὶ τὸ θρυλούμενόν ποτ' ἀπόρρητον
[6]	νῦν τὰ τελευταῖα τῷ Μαγνησίαν	παραδώσειν	ὑποσχέσθαι καὶ τὸν Φωκικὸν πόλεμον
[6]	γὰρ νῦν εἰσιν ἐψηφισμένοι Παγασὰς	ἀπαιτεῖν	καὶ περὶ Μαγνησίας λόγους ποιεῖσθαι.
[6]	γε· πολὺ γὰρ ῥᾷον ἔχοντας	φυλάττειν	ἢ κτήσασθαι πάντα πέφυκεν. Νῦν
[6]	καὶ τὸ λέγειν καὶ τὸ	πράττειν	ποιῆσαι. Εἰ δὲ τοῖς μὲν
[6]	μὲν ὥσπερ ἐκ τυραννίδος ὑμῶν	ἐπιτάττειν	ἀποδώσετε, τοῖς δ' ἀναγκάζεσθαι τριηραρχεῖν,
[6]	αὐτὸν ἀργοῦντ' οὐδὲ τοῖς φίλοις	ἐπιτάττειν	ὑπὲρ αὑτοῦ τι ποιεῖν, μή
[6]	πρέσβεις, ἀλλὰ καὶ ἔργον τι	δεικνύειν	ἕξουσιν ἐξεληλυθότων ὑμῶν ἀξίως τῆς
[6]	ἔπραξε διεξιόντα ἐφ' ἅπασι τούτοις	ἐλέγχειν,	καὶ βραχέος λόγου συμβαίνει δεῖσθαι,
[6]	τις ὑμῶν ταῦτα μὲν οὕτως	ἔχειν	ἡγεῖται, οἴεται δὲ βίᾳ καθέξειν
[6]	δέοντα ποιεῖν ὑμᾶς, οὐχὶ καλῶς	ἔχειν	ἡγοῦμαι. Διὰ τί; Ὅτι μοι
[6]	τὴν παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν	ἔχειν	ὁρῶ ὑμῖν ἐνούσας ἢ κείνῳ.
[6]	δὲ ταῦτα, τὰ κοινὰ δ'	ἔχειν	φαύλως. Πρότερον μὲν γάρ, ὦ
[6]	τις ὑπὲρ τούτων, ἐκείνῳ μὲν	ἔχειν	φιλοτιμίαν, ἡμῖν δ' οὐχὶ καλῶς
[6]	ἐπιτάττειν ἀποδώσετε, τοῖς δ' ἀναγκάζεσθαι	τριηραρχεῖν,	εἰσφέρειν, στρατεύεσθαι, τοῖς δὲ ψηφίζεσθαι
[6]	ὑμῖν ἐπὶ Τιμοθέου πρὸς Ὀλυνθίους·	πάλιν	αὖ πρὸς Ποτείδαιαν Ὀλυνθίοις ἐφάνη
[6]	ἐλπιζόντων πράξειν, αἰτιωμένων ἀλλήλους, κρινόντων,	πάλιν	ἐλπιζόντων, σχεδὸν ταὔθ' ἅπερ νυνὶ
[6]	τῶν αὐτῶν τούτων καὶ καθαιρεθῆναι	πάλιν,	ἐπειδὴ πάνθ' εἵνεχ' ἑαυτοῦ ποιῶν
[6]	βουλομένους ὑμῖν διαλεχθῆναι, τῷ τὴν	Ἀμφίπολιν	φάσκειν παραδώσειν καὶ τὸ θρυλούμενόν
[6]	Ἀθηναῖοι, ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον	δύναμιν	βεβαίαν κτήσασθαι, ἀλλὰ τὰ τοιαῦτ'
[6]	ἄν, οἶμαι, προσθῇ κἂν μικρὰν	δύναμιν,	πάντ' ὠφελεῖ· αὐτὴ δὲ καθ'
[6]	γεγενῆσθαι καὶ χώραν ὅμορον καὶ	δύναμίν	τινα κεκτημένους, καὶ τὸ μέγιστον
[6]	τούτων, ἐκείνῳ μὲν ἔχειν φιλοτιμίαν,	ἡμῖν	δ' οὐχὶ καλῶς πεπρᾶχθαι. Ὁ
[6]	συμπονεῖν, οὐχὶ γενήσεται τῶν δεόντων	ἡμῖν	οὐδὲν ἐν καιρῷ· τὸ γὰρ
[6]	ἀκούσητε ταύτας, ἀφίετε. Περίεστι τοίνυν	ὑμῖν	ἀλλήλοις ἐρίζειν καὶ διεστάναι, τοῖς
[6]	τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ πεπολιτευμένοις χάριν,	ὑμῖν	δὲ δίκην προσήκει λαβεῖν, τούτων
[6]	παρελθών τις ἐμοί, μᾶλλον δ'	ὑμῖν	δειξάτω, ἢ ὡς οὐκ ἀληθῆ
[6]	Ὀλυνθίους ἀπήλαυνόν τινες ἐνθένδε βουλομένους	ὑμῖν	διαλεχθῆναι, τῷ τὴν Ἀμφίπολιν φάσκειν
[6]	τῶν θεῶν εὔνοιαν ἔχειν ὁρῶ	ὑμῖν	ἐνούσας ἢ κείνῳ. (Ἀλλ' οἶμαι,
[6]	καὶ πόλλ' ἰδίᾳ πλεονεκτῆσαι πολλάκις	ὑμῖν	ἐξὸν οὐκ ἠθελήσατε, ἀλλ' ἵν'
[6]	οὐ μικρά, οἷον ὑπῆρξέ ποθ'	ὑμῖν	ἐπὶ Τιμοθέου πρὸς Ὀλυνθίους· πάλιν
[6]	ὕστερον, βέλτιον τῶν ὅλων πραγμάτων	ὑμῖν	ἐχόντων.
[6]	ἅπαντα ποιοῦντας ἑτοίμως, εἴπερ τις	ὑμῖν	προσέξει τὸν νοῦν. Κἂν ταῦτ'
[6]	ἠδικημένον ἀεὶ μέρος ἐλλείψει, εἶθ'	ὑμῖν	τούτους κολάζειν ἀντὶ τῶν ἐχθρῶν
[6]	βραχέος λόγου συμβαίνει δεῖσθαι, καὶ	δυοῖν	ἕνεχ' ἡγοῦμαι συμφέρειν εἰρῆσθαι, τοῦ
[6]	ὀφείλει τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ πεπολιτευμένοις	χάριν,	ὑμῖν δὲ δίκην προσήκει λαβεῖν,
[6]	αὐτοὺς ἐξιέναι προθύμως, μηδέν' αἰτιᾶσθαι	πρὶν	ἂν τῶν πραγμάτων κρατήσητε, τηνικαῦτα
[6]	πόλεως καὶ ὄντων ἐπὶ τοῖς	πράγμασιν,	ὡς ἅπας μὲν λόγος, ἂν
[6]	βούλησθε. (Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς	σώμασιν,	τέως μὲν ἂν ἐρρωμένος ᾖ
[6]	ἀνάστασιν, δαιμονίᾳ τινὶ καὶ θείᾳ	παντάπασιν	ἔοικεν εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ τοίνυν, ὦ
[6]	εἶτα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος νομίζειν	ἀνάστασιν,	δαιμονίᾳ τινὶ καὶ θείᾳ παντάπασιν
[6]	πάντες αὐτῷ. (Πολλὴν δὴ τὴν	μετάστασιν	καὶ μεγάλην δεικτέον τὴν μεταβολήν,
[6]	μὴν ἀλλ' ἔγωγε, εἴ τις	αἵρεσίν	μοι δοίη, τὴν τῆς ἡμετέρας
[6]	οὐδαμῶς οἵου τε ψεύδεσθαι, οὐδένων	εἰσὶν	βελτίους. (Εἰ μὲν γάρ τις
[6]	δὲ παροξυνεῖ· καὶ γὰρ νῦν	εἰσιν	ἐψηφισμένοι Παγασὰς ἀπαιτεῖν καὶ περὶ
[6]	σφόδρα γ' ἤνθησ' ἐπὶ ταῖς	ἐλπίσιν,	ἂν τύχῃ, τῷ χρόνῳ δὲ
[6]	ᾀσμάτων, ὧν εἰς τοὺς συνόντας	ποιοῦσιν	εἵνεκα τοῦ γελασθῆναι, τούτους ἀγαπᾷ
[6]	φέρειν τὰς συμφορὰς καὶ μένειν	ἐθέλουσιν	ἅνθρωποι· ὅταν δ' ἐκ πλεονεξίας
[6]	καὶ κακοδαιμονίας ἐστὶ τοῖς εὖ	φρονοῦσιν.	Ἀλλ' οἶμαι, νῦν μὲν ἐπισκοτεῖ
[6]	ἀλλὰ καὶ ἔργον τι δεικνύειν	ἕξουσιν	ἐξεληλυθότων ὑμῶν ἀξίως τῆς πόλεως
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅπως μὴ λόγους	ἐροῦσιν	μόνον οἱ παρ' ἡμῶν πρέσβεις,
[6]	ἄνω κάτω λυποῦνται καὶ συνεχῶς	ταλαιπωροῦσιν,	οὔτ' ἐπὶ τοῖς ἔργοις οὔτ'
[6]	οὖν τὸ λυσιτελοῦν αὑτοῖς ἕκαστοι	χωροῦσιν.	(Ὑμεῖς δ' ὅταν μὲν εἰς
[6]	τὰ πρῶτ' ἐξηπατημένοι τὰ λοιπὰ	πιστεύσουσιν,	ἢ ὡς οἱ παρὰ τὴν
[6]	ξένοι καὶ πεζέταιροι δόξαν μὲν	ἔχουσιν	ὡς εἰσὶ θαυμαστοὶ καὶ συγκεκροτημένοι
[6]	οὔτ' εὔλογον οὔτ' ἔχον ἐστὶ	φύσιν	τοῦτό γε· πολὺ γὰρ ῥᾷον
[6]	Λάμψακος, Σίγειον, τὰ πλοῖ' ἃ	συλῶσιν.	Ἐπ' οὖν τὸ λυσιτελοῦν αὑτοῖς
[6]	τυράννων, ἕως μὲν ἂν ἔξω	πολεμῶσιν,	ἀφανῆ τὰ κακὰ τοῖς πολλοῖς
[6]	ἐώμενοι διατρίβειν, οὔθ' ὅσ' ἂν	ποιήσωσιν	οὕτως ὅπως ἂν δύνωνται, ταῦτ'
[6]	ἀναδέξασθαι. Ὅλως δ' οὐδεὶς ἔστιν	ὅντιν'	οὐ πεφενάκικ' ἐκεῖνος τῶν αὐτῷ
[6]	χωρὶς τούτων ἔνι, καὶ βέλτιόν	ἐστιν	ἀκηκοέναι πάντας ὑμᾶς, καὶ μεγάλ'
[6]	ὀνομάσαι. Δῆλον δ' ὅτι ταῦτ'	ἐστὶν	ἀληθῆ· καὶ γὰρ οὓς ἐνθένδε
[6]	τοῖς θεοῖς. Οὐ δὴ θαυμαστόν	ἐστιν,	εἰ στρατευόμενος καὶ πονῶν ἐκεῖνος
[6]	(Εἰ μὲν γάρ τις ἀνήρ	ἐστιν	ἐν αὐτοῖς οἷος ἔμπειρος πολέμου
[6]	ἀφανῆ τὰ κακὰ τοῖς πολλοῖς	ἐστιν,	ἐπειδὰν δ' ὅμορος πόλεμος συμπλακῇ,
[6]	μέν ἐστι τἆθλ' ὑπὲρ ὧν	ἐστιν	ὁ πόλεμος ὑμέτερα (Ἀμφίπολίς γ'
[6]	ἐφεστηκότων ἴδιοι, μισθὸς δ' οὐκ	ἔστιν·	ἐκεῖ δὲ κίνδυνοι μὲν ἐλάττους,
[6]	αὐτῶν ἀναδέξασθαι. Ὅλως δ' οὐδεὶς	ἔστιν	ὅντιν' οὐ πεφενάκικ' ἐκεῖνος τῶν
[6]	ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσεν. ~Οὐ γὰρ	ἔστιν,	οὐκ ἔστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]	διέλυσεν. ~Οὐ γὰρ ἔστιν, οὐκ	ἔστιν,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα
[6]	φύσιν τοῦτό γε· πολὺ γὰρ	ῥᾷον	ἔχοντας φυλάττειν ἢ κτήσασθαι πάντα
[6]	ἅπαντες στρατεύσησθε· πᾶσι τοῖς παριοῦσι	λόγον	διδόναι, καὶ τὰ βέλτισθ' ὧν
[6]	ἐφεστηκότας κρίνετε, ὅταν δὲ δόντες	λόγον	τὰς ἀνάγκας ἀκούσητε ταύτας, ἀφίετε.
[6]	αὐτὰ χρηστὰ γενήσεσθαι; Ἀλλ' οὔτ'	εὔλογον	οὔτ' ἔχον ἐστὶ φύσιν τοῦτό
[6]	παρ' ἡμῶν πρέσβεις, ἀλλὰ καὶ	ἔργον	τι δεικνύειν ἕξουσιν ἐξεληλυθότων ὑμῶν
[6]	δὲ δεῖ. Αὐτῶν οὖν ἡμῶν	ἔργον	τοῦτ' ἤδη. (Φημὶ δὴ δεῖν
[6]	αἰτιωμένων ἀλλήλους, κρινόντων, πάλιν ἐλπιζόντων,	σχεδὸν	ταὔθ' ἅπερ νυνὶ ποιούντων, ἅπας
[6]	δὴ τὴν μετάστασιν καὶ μεγάλην	δεικτέον	τὴν μεταβολήν, εἰσφέροντας, ἐξιόντας, ἅπαντα
[6]	τῶν ἐχθρῶν ἐξέσται. (Λέγω δὴ	κεφάλαιον,	πάντας εἰσφέρειν ἀφ' ὅσων ἕκαστος
[6]	λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ πράγματα,	μάταιόν	τι φαίνεται καὶ κενόν, μάλιστα
[6]	ἐφεστηκότων καὶ τῶν στρατιωτῶν, Λάμψακος,	Σίγειον,	τὰ πλοῖ' ἃ συλῶσιν. Ἐπ'
[6]	προσῆκε κέχρησθε τοῖς πράγμασι, τοσούτῳ	πλείον'	αἰσχύνην ὠφλήκατε. (Ταῦτα μὲν οὖν
[6]	πεπρᾶχθαι. Ὁ μὲν γὰρ ὅσῳ	πλείον'	ὑπὲρ τὴν ἀξίαν πεποίηκε τὴν
[6]	μερίς ἐστί τις οὐ μικρά,	οἷον	ὑπῆρξέ ποθ' ὑμῖν ἐπὶ Τιμοθέου
[6]	ἀσελγεστέρους ὄντας, Καλλίαν ἐκεῖνον τὸν	δημόσιον	καὶ τοιούτους ἀνθρώπους, μίμους γελοίων
[6]	καὶ χωρὶς τούτων ἔνι, καὶ	βέλτιόν	ἐστιν ἀκηκοέναι πάντας ὑμᾶς, καὶ
[6]	ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς ὕστερον,	βέλτιον	τῶν ὅλων πραγμάτων ὑμῖν ἐχόντων.
[6]	περιγίγνεται. Οὐδὲ θαυμάζω τοῦτ' ἐγώ·	τοὐναντίον	γὰρ ἂν ἦν θαυμαστόν, εἰ
[6]	Μαγνησίαν παραδώσειν ὑποσχέσθαι καὶ τὸν	Φωκικὸν	πόλεμον πολεμήσειν ὑπὲρ αὐτῶν ἀναδέξασθαι.
[6]	εἰπεῖν πειράσομαι. (Τὸ μὲν οὖν	ἐπίορκον	κἄπιστον καλεῖν ἄνευ τοῦ τὰ
[6]	νῦν ὀκνῶ πρὸς ὑμᾶς ὀνομάσαι.	Δῆλον	δ' ὅτι ταῦτ' ἐστὶν ἀληθῆ·
[6]	ἑτοιμότατ' αὐτῷ δοκοῦμεν χρῆσθαι, τοσούτῳ	μᾶλλον	ἀπιστοῦσι πάντες αὐτῷ. (Πολλὴν δὴ
[6]	πράγματα· ἢ παρελθών τις ἐμοί,	μᾶλλον	δ' ὑμῖν δειξάτω, ἢ ὡς
[6]	λογισμῷ χρῆται· μεγάλη γὰρ ῥοπή,	μᾶλλον	δὲ τὸ ὅλον ἡ τύχη
[6]	ὑπαρχόντων, ὡς ἔστι τῶν αἰσχρῶν,	μᾶλλον	δὲ τῶν αἰσχίστων, μὴ μόνον
[6]	γὰρ ῥοπή, μᾶλλον δὲ τὸ	ὅλον	ἡ τύχη παρὰ πάντ' ἐστὶ
[6]	ἐκεῖνον, ὅπερ καὶ ἀληθὲς ὑπάρχει,	φαῦλον	φαίνεσθαι, καὶ τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους ὡς
[6]	ἐν τῇ χώρᾳ διὰ τὸν	πόλεμον.	(Οἱ μὲν οὖν πολλοὶ Μακεδόνων
[6]	νομίζετε τοῦτον μὲν φεύγειν τὸν	πόλεμον	πάντας ὅσους ἂν ἐκπέμψητε στρατηγούς,
[6]	παραδώσειν ὑποσχέσθαι καὶ τὸν Φωκικὸν	πόλεμον	πολεμήσειν ὑπὲρ αὐτῶν ἀναδέξασθαι. Ὅλως
[6]	πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται καὶ	κενόν,	μάλιστα δ' ὁ παρὰ τῆς
[6]	οὐδὲν ἐν καιρῷ· τὸ γὰρ	ἠδικημένον	ἀεὶ μέρος ἐλλείψει, εἶθ' ὑμῖν
[6]	ἐνθένδ' ἂν αὐτὸν ἴδοι μέγαν	γεγενημένον,	οὐχὶ παρ' αὑτοῦ. Ὧν οὖν
[6]	εἰ τὰ δίκαια πράττονθ' ἑώρων	ηὐξημένον·	νῦν δὲ θεωρῶν καὶ σκοπῶν
[6]	ποτ' ἀπόρρητον ἐκεῖνο κατασκευάσαι, (τούτῳ	προσαγαγόμενον,	τὴν δ' Ὀλυνθίων φιλίαν μετὰ
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα καὶ	ψευδόμενον	δύναμιν βεβαίαν κτήσασθαι, ἀλλὰ τὰ
[6]	φιλοτιμίᾳ πάντας ἀπωθεῖν αὐτὸν ἔφη,	βουλόμενον	πάνθ' αὑτοῦ δοκεῖν εἶναι τἄργα
[6]	Ἀμφίπολιν φάσκειν παραδώσειν καὶ τὸ	θρυλούμενόν	ποτ' ἀπόρρητον ἐκεῖνο κατασκευάσαι, (τούτῳ
[6]	τοιαύτην ἔχοντας ὥστε τὰς πρὸς	ἐκεῖνον	διαλλαγὰς πρῶτον μὲν ἀπίστους, εἶτα
[6]	ἡγοῦμαι συμφέρειν εἰρῆσθαι, τοῦ τ'	ἐκεῖνον,	ὅπερ καὶ ἀληθὲς ὑπάρχει, φαῦλον
[6]	τῶν θαυματοποιῶν ἀσελγεστέρους ὄντας, Καλλίαν	ἐκεῖνον	τὸν δημόσιον καὶ τοιούτους ἀνθρώπους,
[6]	αὐτῶν ἔτι καὶ νῦν γενομένους	κοινὸν	καὶ τὸ βουλεύεσθαι καὶ τὸ
[6]	τοῖς δὲ ψηφίζεσθαι κατὰ τούτων	μόνον,	ἄλλο δὲ μηδ' ὁτιοῦν συμπονεῖν,
[6]	Ἀθηναῖοι, ὅπως μὴ λόγους ἐροῦσιν	μόνον	οἱ παρ' ἡμῶν πρέσβεις, ἀλλὰ
[6]	ταῦτα ποιῆτε, οὐ τὸν εἰπόντα	μόνον	παραχρῆμ' ἐπαινέσεσθε, ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς
[6]	μᾶλλον δὲ τῶν αἰσχίστων, μὴ	μόνον	πόλεων καὶ τόπων ὧν ἦμέν
[6]	προσήκει καὶ δὴ περαίνειν, οὐ	μόνον,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ συμμαχικὰ
[6]	εἰς μὲν ἅπαξ καὶ βραχὺν	χρόνον	ἀντέχει, καὶ σφόδρα γ' ἤνθησ'
[6]	Ἀθηναῖοι, δύναται λογίσασθαι πόσον πολεμεῖτε	χρόνον	Φιλίππῳ, καὶ τί ποιούντων ὑμῶν
[6]	τὸ κατ' ἀρχάς, ὅτ' Ὀλυνθίους	ἀπήλαυνόν	τινες ἐνθένδε βουλομένους ὑμῖν διαλεχθῆναι,
[6]	καὶ γὰρ οὓς ἐνθένδε πάντες	ἀπήλαυνον	ὡς πολὺ τῶν θαυματοποιῶν ἀσελγεστέρους
[6]	πόλλ' ἰδίᾳ πλεονεκτῆσαι πολλάκις ὑμῖν	ἐξὸν	οὐκ ἠθελήσατε, ἀλλ' ἵν' οἱ
[6]	οὐδέν ἐσθ' ὑπὸ τοῦ πολέμου	λοιπὸν	τῶν πρότερον, κτήσασθαι δὲ δεῖ.
[6]	ὑμῶν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸν	Φίλιππον	εὐτυχοῦνθ' ὁρῶν ταύτῃ φοβερὸν προσπολεμῆσαι
[6]	ὑπερεκπεπληγμένους ὡς ἄμαχόν τινα τὸν	Φίλιππον	ἰδεῖν ὅτι πάντα διεξελήλυθεν οἷς
[6]	ἡγούμην καὶ αὐτὸς φοβερὸν τὸν	Φίλιππον	καὶ θαυμαστόν, εἰ τὰ δίκαια
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῖς αὐτοῖς	Φίλιππόν	τε χαίρειν καὶ τοὺς ἀρχομένους,
[6]	τὸν Φίλιππον εὐτυχοῦνθ' ὁρῶν ταύτῃ	φοβερὸν	προσπολεμῆσαι νομίζει, σώφρονος μὲν ἀνθρώπου
[6]	σφόδρ' ἂν ἡγούμην καὶ αὐτὸς	φοβερὸν	τὸν Φίλιππον καὶ θαυμαστόν, εἰ
[6]	ὑπὸ τοῦ πολέμου λοιπὸν τῶν	πρότερον,	κτήσασθαι δὲ δεῖ. Αὐτῶν οὖν
[6]	τὰ κοινὰ δ' ἔχειν φαύλως.	Πρότερον	μὲν γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]	ἰδεῖν ὅτι πάντα διεξελήλυθεν οἷς	πρότερον	παρακρουόμενος μέγας ηὐξήθη, καὶ πρὸς
[6]	ὑμετέραν ἐξελεῖν καὶ τοὺς μὲν	πρότερον	συμμάχους (ὑμᾶς) ἀδικῆσαι, παραδοῦναι δ'
[6]	Ποτείδαιαν Ὀλυνθίοις ἐφάνη τι τοῦτο	συναμφότερον·	νυνὶ δὲ Θετταλοῖς νοσοῦσι καὶ
[6]	ἐπαινέσεσθε, ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς	ὕστερον,	βέλτιον τῶν ὅλων πραγμάτων ὑμῖν
[6]	τούτων ἤρθη μέγας, ἡνίχ' ἕκαστοι	συμφέρον	αὐτὸν ἑαυτοῖς ᾤοντό τι πράξειν,
[6]	κἂν ἄλλο τι τῶν ὑπαρχόντων	σαθρὸν	ᾖ, οὕτω καὶ τῶν πόλεων
[6]	παρὼν ἐφ' ἅπασι καὶ μήτε	καιρὸν	μήθ' ὥραν παραλείπων ἡμῶν μελλόντων
[6]	τούτων οὐχὶ νῦν ὁρῶ τὸν	καιρὸν	τοῦ λέγειν· ἃ δὲ καὶ
[6]	πᾶσι νομίζεται· ὑμεῖς δ' ὅσῳ	χεῖρον	ἢ προσῆκε κέχρησθε τοῖς πράγμασι,
[6]	ποιεῖν ὑμῶν αὐτῶν καὶ κατὰ	μικρόν,	ἢ τὴν ἐκείνου· πολὺ γὰρ
[6]	ἰσχύσῃ, ἡ πρώτη πρόφασις καὶ	μικρὸν	πταῖσμα ἅπαντ' ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσεν.
[6]	πολεμήσοντας Φιλίππῳ γεγενῆσθαι καὶ χώραν	ὅμορον	καὶ δύναμίν τινα κεκτημένους, καὶ
[6]	ἀφ' ὅσων ἕκαστος ἔχει τὸ	ἴσον·	πάντας ἐξιέναι κατὰ μέρος, ἕως
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δύναται λογίσασθαι	πόσον	πολεμεῖτε χρόνον Φιλίππῳ, καὶ τί
[6]	θαυματοποιῶν ἀσελγεστέρους ὄντας, Καλλίαν ἐκεῖνον	τὸν	δημόσιον καὶ τοιούτους ἀνθρώπους, μίμους
[6]	εἴπῃ. Κἂν ταῦτα ποιῆτε, οὐ	τὸν	εἰπόντα μόνον παραχρῆμ' ἐπαινέσεσθε, ἀλλὰ
[6]	λαβεῖν, τούτων οὐχὶ νῦν ὁρῶ	τὸν	καιρὸν τοῦ λέγειν· ἃ δὲ
[6]	ἑτοίμως, εἴπερ τις ὑμῖν προσέξει	τὸν	νοῦν. Κἂν ταῦτ' ἐθελήσηθ' ὡς
[6]	τῶν ἐν τῇ χώρᾳ διὰ	τὸν	πόλεμον. (Οἱ μὲν οὖν πολλοὶ
[6]	Ἀθηναῖοι, νομίζετε τοῦτον μὲν φεύγειν	τὸν	πόλεμον πάντας ὅσους ἂν ἐκπέμψητε
[6]	καὶ ἐν οὐδενὸς εἶναι μέρει	τὸν	τοιοῦτον. (Λοιποὺς δὴ περὶ αὐτὸν
[6]	τις ὑμῶν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	τὸν	Φίλιππον εὐτυχοῦνθ' ὁρῶν ταύτῃ φοβερὸν
[6]	τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους ὡς ἄμαχόν τινα	τὸν	Φίλιππον ἰδεῖν ὅτι πάντα διεξελήλυθεν
[6]	ἂν ἡγούμην καὶ αὐτὸς φοβερὸν	τὸν	Φίλιππον καὶ θαυμαστόν, εἰ τὰ
[6]	τῷ Μαγνησίαν παραδώσειν ὑποσχέσθαι καὶ	τὸν	Φωκικὸν πόλεμον πολεμήσειν ὑπὲρ αὐτῶν
[6]	τοῖς ἄλλοις καὶ τὴν φιλοτιμίαν	ἀνυπέρβλητον	εἶναι) εἰ δέ τις σώφρων
[6]	παραδώσειν καὶ τὸ θρυλούμενόν ποτ'	ἀπόρρητον	ἐκεῖνο κατασκευάσαι, (τούτῳ προσαγαγόμενον, τὴν
[6]	ἐγώ· τοὐναντίον γὰρ ἂν ἦν	θαυμαστόν,	εἰ μηδὲν ποιοῦντες ἡμεῖς ὧν
[6]	αὐτὸς φοβερὸν τὸν Φίλιππον καὶ	θαυμαστόν,	εἰ τὰ δίκαια πράττονθ' ἑώρων
[6]	δὴ τοῖς θεοῖς. Οὐ δὴ	θαυμαστόν	ἐστιν, εἰ στρατευόμενος καὶ πονῶν
[6]	δύναμίν τινα κεκτημένους, καὶ τὸ	μέγιστον	ἁπάντων, τὴν ὑπὲρ τοῦ πολέμου
[6]	πειράσομαι. (Τὸ μὲν οὖν ἐπίορκον	κἄπιστον	καλεῖν ἄνευ τοῦ τὰ πεπραγμένα
[6]	οὐδὲν ποιοῦντες· οὐκ ἔνι δ'	αὐτὸν	ἀργοῦντ' οὐδὲ τοῖς φίλοις ἐπιτάττειν
[6]	ἤρθη μέγας, ἡνίχ' ἕκαστοι συμφέρον	αὐτὸν	ἑαυτοῖς ᾤοντό τι πράξειν, οὕτως
[6]	τὸν τοιοῦτον. (Λοιποὺς δὴ περὶ	αὐτὸν	εἶναι λῃστὰς καὶ κόλακας καὶ
[6]	ἑκάστων ἄνοιαν ἀεὶ τῶν ἀγνοούντων	αὐτὸν	ἐξαπατῶν καὶ προσλαμβάνων οὕτως ηὐξήθη.
[6]	τούτους μὲν φιλοτιμίᾳ πάντας ἀπωθεῖν	αὐτὸν	ἔφη, βουλόμενον πάνθ' αὑτοῦ δοκεῖν
[6]	τούτοις, οἷς ἄν τις μέγαν	αὐτὸν	ἡγήσαιτο, τοῖς πολέμοις καὶ ταῖς
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σκοποῖτο, ἐνθένδ' ἂν	αὐτὸν	ἴδοι μέγαν γεγενημένον, οὐχὶ παρ'
[6]	χαλεπῶς· οἱ δὲ δὴ περὶ	αὐτὸν	ὄντες ξένοι καὶ πεζέταιροι δόξαν
[6]	ἡγεῖται, οἴεται δὲ βίᾳ καθέξειν	αὐτὸν	τὰ πράγματα τῷ τὰ χωρία
[6]	γελασθῆναι, τούτους ἀγαπᾷ καὶ περὶ	αὑτὸν	ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα, καὶ εἰ
[6]	ἐν οὐδενὸς εἶναι μέρει τὸν	τοιοῦτον.	(Λοιποὺς δὴ περὶ αὐτὸν εἶναι
[6]	εἵνεκ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, νομίζετε	τοῦτον	μὲν φεύγειν τὸν πόλεμον πάντας
[6]	ὥστε τὰς πρὸς ἐκεῖνον διαλλαγὰς	πρῶτον	μὲν ἀπίστους, εἶτα τῆς ἑαυτῶν
[6]	ἂν μὴ παρ' ὑμῶν αὐτῶν	πρῶτον	ὑπάρξῃ τὰ δέοντα. (Τίνος γὰρ
[6]	αὐτῇ τῇ χώρᾳ γεγενημένων τινὸς	ἤκουον,	ἀνδρὸς οὐδαμῶς οἵου τε ψεύδεσθαι,
[6]	φαίνεσθαι, καὶ τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους ὡς	ἄμαχόν	τινα τὸν Φίλιππον ἰδεῖν ὅτι
[6]	γενήσεσθαι; Ἀλλ' οὔτ' εὔλογον οὔτ'	ἔχον	ἐστὶ φύσιν τοῦτό γε· πολὺ
[6]	καὶ ὑμῶν αὐτῶν ἔτι καὶ	νῦν	γενομένους κοινὸν καὶ τὸ βουλεύεσθαι
[6]	φυλάττειν ἢ κτήσασθαι πάντα πέφυκεν.	Νῦν	δ' ὅ τι μὲν φυλάξομεν,
[6]	τὰ δίκαια πράττονθ' ἑώρων ηὐξημένον·	νῦν	δὲ θεωρῶν καὶ σκοπῶν εὑρίσκω
[6]	τοὺς δὲ παροξυνεῖ· καὶ γὰρ	νῦν	εἰσιν ἐψηφισμένοι Παγασὰς ἀπαιτεῖν καὶ
[6]	προσήκει. Τοῦτο δ' οὐκ ἔνι	νῦν	ἐν τοῖς πεπραγμένοις Φιλίππῳ. (Φημὶ
[6]	τοῖς εὖ φρονοῦσιν. Ἀλλ' οἶμαι,	νῦν	μὲν ἐπισκοτεῖ τούτοις τὸ κατορθοῦν·
[6]	μεθυσθέντας ὀρχεῖσθαι τοιαῦθ' οἷ' ἐγὼ	νῦν	ὀκνῶ πρὸς ὑμᾶς ὀνομάσαι. Δῆλον
[6]	δίκην προσήκει λαβεῖν, τούτων οὐχὶ	νῦν	ὁρῶ τὸν καιρὸν τοῦ λέγειν·
[6]	τὴν αὑτῶν ἀξίαν δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ)	νῦν	οὐκ ἂν ἐλεύθεροι γένοιντ' ἄσμενοι.
[6]	παραδοῦναι δ' ἐκείνοις, Θετταλοὺς δὲ	νῦν	τὰ τελευταῖα τῷ Μαγνησίαν παραδώσειν
[6]	ἀνάγκας ἀκούσητε ταύτας, ἀφίετε. Περίεστι	τοίνυν	ὑμῖν ἀλλήλοις ἐρίζειν καὶ διεστάναι,
[6]	θείᾳ παντάπασιν ἔοικεν εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ	τοίνυν,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦτ' ἤδη
[6]	καὶ προσλαμβάνων οὕτως ηὐξήθη. (Ὥσπερ	οὖν	διὰ τούτων ἤρθη μέγας, ἡνίχ'
[6]	γεγενημένον, οὐχὶ παρ' αὑτοῦ. Ὧν	οὖν	ἐκεῖνος μὲν ὀφείλει τοῖς ὑπὲρ
[6]	ταῦτ' εἰπεῖν πειράσομαι. (Τὸ μὲν	οὖν	ἐπίορκον κἄπιστον καλεῖν ἄνευ τοῦ
[6]	πρότερον, κτήσασθαι δὲ δεῖ. Αὐτῶν	οὖν	ἡμῶν ἔργον τοῦτ' ἤδη. (Φημὶ
[6]	πλείον' αἰσχύνην ὠφλήκατε. (Ταῦτα μὲν	οὖν	παραλείψω. Καὶ γὰρ εἰ μετ'
[6]	διὰ τὸν πόλεμον. (Οἱ μὲν	οὖν	πολλοὶ Μακεδόνων πῶς ἔχουσι Φιλίππῳ,
[6]	τὰ πλοῖ' ἃ συλῶσιν. Ἐπ'	οὖν	τὸ λυσιτελοῦν αὑτοῖς ἕκαστοι χωροῦσιν.
[6]	συμμάχων καὶ καιρῶν. (Τὸ μὲν	οὖν,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὴν Φιλίππου
[6]	νῦν μὲν ἐπισκοτεῖ τούτοις τὸ	κατορθοῦν·	αἱ γὰρ εὐπραξίαι δειναὶ συγκρύψαι
[6]	τούτων μόνον, ἄλλο δὲ μηδ'	ὁτιοῦν	συμπονεῖν, οὐχὶ γενήσεται τῶν δεόντων
[6]	ἃ συλῶσιν. Ἐπ' οὖν τὸ	λυσιτελοῦν	αὑτοῖς ἕκαστοι χωροῦσιν. (Ὑμεῖς δ'
[6]	εἴπερ τις ὑμῖν προσέξει τὸν	νοῦν.	Κἂν ταῦτ' ἐθελήσηθ' ὡς προσήκει
[6]	τοιαῦτ' εἰς μὲν ἅπαξ καὶ	βραχὺν	χρόνον ἀντέχει, καὶ σφόδρα γ'
[6]	διδόναι, καὶ τὰ βέλτισθ' ὧν	ἂν	ἀκούσηθ' αἱρεῖσθαι, μὴ ἃν ὁ
[6]	λόγον διδόναι, καὶ τὰ βέλτισθ'	ὧν	ἂν ἀκούσηθ' αἱρεῖσθαι, μὴ ἃν
[6]	γελοίων καὶ ποιητὰς αἰσχρῶν ᾀσμάτων,	ὧν	εἰς τοὺς συνόντας ποιοῦσιν εἵνεκα
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὥστε δι'	ὧν	ἐκ χρηστῶν φαῦλα τὰ πράγματα
[6]	ἐνταῦθα μέν ἐστι τἆθλ' ὑπὲρ	ὧν	ἐστιν ὁ πόλεμος ὑμέτερα (Ἀμφίπολίς
[6]	μὴ μόνον πόλεων καὶ τόπων	ὧν	ἦμέν ποτε κύριοι φαίνεσθαι προϊεμένους,
[6]	μέγαν γεγενημένον, οὐχὶ παρ' αὑτοῦ.	Ὧν	οὖν ἐκεῖνος μὲν ὀφείλει τοῖς
[6]	θαυμαστόν, εἰ μηδὲν ποιοῦντες ἡμεῖς	ὧν	τοῖς πολεμοῦσι προσήκει τοῦ πάντα
[6]	τῶν ὄντων καὶ περὶ τῶν	στρατηγῶν	εἰπεῖν; Ὅτι ἐνταῦθα μέν ἐστι
[6]	διεξιέναι καὶ διὰ τούτων τῶν	λόγων	προτρέπειν τὰ δέοντα ποιεῖν ὑμᾶς,
[6]	τηνικαῦτα δ' ἀπ' αὐτῶν τῶν	ἔργων	κρίναντας τοὺς μὲν ἀξίους ἐπαίνου
[6]	εἰς τὸ τὴν παρὰ τῶν	θεῶν	εὔνοιαν ἔχειν ὁρῶ ὑμῖν ἐνούσας
[6]	δοκεῖ μοι τὴν παρὰ τῶν	θεῶν	εὔνοιαν φανερὰν γιγνομένην τῇ πόλει,
[6]	δὲ τῶν αἰσχίστων, μὴ μόνον	πόλεων	καὶ τόπων ὧν ἦμέν ποτε
[6]	σαθρὸν ᾖ, οὕτω καὶ τῶν	πόλεων	καὶ τῶν τυράννων, ἕως μὲν
[6]	διὰ τούτων ἐλπίζετε τῶν αὐτῶν	πράξεων	ἐκ φαύλων αὐτὰ χρηστὰ γενήσεσθαι;
[6]	εἶναι δεῖ, οὕτω καὶ τῶν	πράξεων	τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ὑποθέσεις
[6]	πάρεστι Φιλίππῳ τὰ πράγματα· ἢ	παρελθών	τις ἐμοί, μᾶλλον δ' ὑμῖν
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν	δικαίων	ἀντήρατε, καὶ πόλλ' ἰδίᾳ πλεονεκτῆσαι
[6]	ἵν' οἱ ἄλλοι τύχωσι τῶν	δικαίων,	τὰ ὑμέτερ' αὐτῶν ἀνηλίσκετ' εἰσφέροντες
[6]	κατασκευάσαι, (τούτῳ προσαγαγόμενον, τὴν δ'	Ὀλυνθίων	φιλίαν μετὰ ταῦτα τῷ Ποτείδαιαν
[6]	δημόσιον καὶ τοιούτους ἀνθρώπους, μίμους	γελοίων	καὶ ποιητὰς αἰσχρῶν ᾀσμάτων, ὧν
[6]	πάλιν, ἐπειδὴ πάνθ' εἵνεχ' ἑαυτοῦ	ποιῶν	ἐξελήλεγκται. Καιροῦ μὲν δή, ὦ
[6]	πάντες ἀπήλαυνον ὡς πολὺ τῶν	θαυματοποιῶν	ἀσελγεστέρους ὄντας, Καλλίαν ἐκεῖνον τὸν
[6]	ταῦτ' ἔχοντες διαθέσθαι κεκλειμένων τῶν	ἐμπορίων	τῶν ἐν τῇ χώρᾳ διὰ
[6]	καθ' αὑτὴν ἀσθενὴς καὶ πολλῶν	κακῶν	ἐστι μεστή. Καὶ γὰρ οὗτος
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὑπὲρ τῶν	Ἑλληνικῶν	δικαίων ἀντήρατε, καὶ πόλλ' ἰδίᾳ
[6]	οἶμαι, καὶ πλοίου καὶ τῶν	ἄλλων	τῶν τοιούτων τὰ κάτωθεν ἰσχυρότατ'
[6]	δὲ καθ' αὑτὴν ἀσθενὴς καὶ	πολλῶν	κακῶν ἐστι μεστή. Καὶ γὰρ
[6]	~(Ἐπὶ	πολλῶν	μὲν ἄν τις ἰδεῖν, ὦ
[6]	ὑμᾶς αὐτοὺς ὕστερον, βέλτιον τῶν	ὅλων	πραγμάτων ὑμῖν ἐχόντων.
[6]	ἐλπίζετε τῶν αὐτῶν πράξεων ἐκ	φαύλων	αὐτὰ χρηστὰ γενήσεσθαι; Ἀλλ' οὔτ'
[6]	δὲ πολιτεύεσθε κατὰ συμμορίας. Ῥήτωρ	ἡγεμὼν	ἑκατέρων, καὶ στρατηγὸς ὑπὸ τούτῳ
[6]	κτήσασθαι δὲ δεῖ. Αὐτῶν οὖν	ἡμῶν	ἔργον τοῦτ' ἤδη. (Φημὶ δὴ
[6]	μήτε καιρὸν μήθ' ὥραν παραλείπων	ἡμῶν	μελλόντων καὶ ψηφιζομένων καὶ πυνθανομένων
[6]	λόγους ἐροῦσιν μόνον οἱ παρ'	ἡμῶν	πρέσβεις, ἀλλὰ καὶ ἔργον τι
[6]	ἔργον τι δεικνύειν ἕξουσιν ἐξεληλυθότων	ὑμῶν	ἀξίως τῆς πόλεως καὶ ὄντων
[6]	~Δεῖ δὴ ταῦτ' ἐπανέντας καὶ	ὑμῶν	αὐτῶν ἔτι καὶ νῦν γενομένους
[6]	ἑλοίμην, ἐθελόντων ἃ προσήκει ποιεῖν	ὑμῶν	αὐτῶν καὶ κατὰ μικρόν, ἢ
[6]	τοῖς ἄλλοις, ἂν μὴ παρ'	ὑμῶν	αὐτῶν πρῶτον ὑπάρξῃ τὰ δέοντα.
[6]	τοῖς μὲν ὥσπερ ἐκ τυραννίδος	ὑμῶν	ἐπιτάττειν ἀποδώσετε, τοῖς δ' ἀναγκάζεσθαι
[6]	χρόνον Φιλίππῳ, καὶ τί ποιούντων	ὑμῶν	ὁ χρόνος διελήλυθεν οὗτος. Ἴστε
[6]	ἄσμενοι. (Καὶ μὴν εἴ τις	ὑμῶν	ταῦτα μὲν οὕτως ἔχειν ἡγεῖται,
[6]	κἄτι πρὸς τούτοις, εἰ μηδεὶς	ὑμῶν,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δύναται λογίσασθαι
[6]	ἐποίησεν ἔκδηλα. (Εἰ δέ τις	ὑμῶν,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸν Φίλιππον
[6]	τῶν ἀγνοούντων αὐτὸν ἐξαπατῶν καὶ	προσλαμβάνων	οὕτως ηὐξήθη. (Ὥσπερ οὖν διὰ
[6]	ἀνδρὸς οὐδαμῶς οἵου τε ψεύδεσθαι,	οὐδένων	εἰσὶν βελτίους. (Εἰ μὲν γάρ
[6]	οὐ πεφενάκικ' ἐκεῖνος τῶν αὐτῷ	χρησαμένων·	τὴν γὰρ ἑκάστων ἄνοιαν ἀεὶ
[6]	τῶν ἐν αὐτῇ τῇ χώρᾳ	γεγενημένων	τινὸς ἤκουον, ἀνδρὸς οὐδαμῶς οἵου
[6]	ἂν δύνωνται, ταῦτ' ἔχοντες διαθέσθαι	κεκλειμένων	τῶν ἐμπορίων τῶν ἐν τῇ
[6]	ὥραν παραλείπων ἡμῶν μελλόντων καὶ	ψηφιζομένων	καὶ πυνθανομένων περιγίγνεται. Οὐδὲ θαυμάζω
[6]	ἡμῶν μελλόντων καὶ ψηφιζομένων καὶ	πυνθανομένων	περιγίγνεται. Οὐδὲ θαυμάζω τοῦτ' ἐγώ·
[6]	αὐτῶν, ἑτέρους τινὰς ἐλπιζόντων πράξειν,	αἰτιωμένων	ἀλλήλους, κρινόντων, πάλιν ἐλπιζόντων, σχεδὸν
[6]	καὶ τῶν πόλεων καὶ τῶν	τυράννων,	ἕως μὲν ἂν ἔξω πολεμῶσιν,
[6]	ταῦθ' ἃ μηδεὶς πώποτ' ἄλλος	Μακεδόνων	βασιλεὺς δόξαν ἀντὶ τοῦ ζῆν
[6]	πόλεμον. (Οἱ μὲν οὖν πολλοὶ	Μακεδόνων	πῶς ἔχουσι Φιλίππῳ, ἐκ τούτων
[6]	θαυμαστόν ἐστιν, εἰ στρατευόμενος καὶ	πονῶν	ἐκεῖνος αὐτὸς καὶ παρὼν ἐφ'

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 4/09/2008