Paragraphes
[6]	μὲν ἐπισκοτεῖ τούτοις τὸ κατορθοῦν·	αἱ	γὰρ εὐπραξίαι δειναὶ συγκρύψαι τὰ
[6]	χρήματα, αὐτοὺς ἐξιέναι προθύμως, μηδέν'	αἰτιᾶσθαι	πρὶν ἂν τῶν πραγμάτων κρατήσητε,
[6]	συμβῇ τι, παθεῖν, τὴν τοῦ	διαπράξασθαι	ταῦθ' ἃ μηδεὶς πώποτ' ἄλλος
[6]	Φωκικὸν πόλεμον πολεμήσειν ὑπὲρ αὐτῶν	ἀναδέξασθαι.	Ὅλως δ' οὐδεὶς ἔστιν ὅντιν'
[6]	κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν	κτήσασθαι,	ἀλλὰ τὰ τοιαῦτ' εἰς μὲν
[6]	τοῦ πολέμου λοιπὸν τῶν πρότερον,	κτήσασθαι	δὲ δεῖ. Αὐτῶν οὖν ἡμῶν
[6]	γὰρ ῥᾷον ἔχοντας φυλάττειν ἢ	κτήσασθαι	πάντα πέφυκεν. Νῦν δ' ὅ
[6]	ὑμῶν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δύναται	λογίσασθαι	πόσον πολεμεῖτε χρόνον Φιλίππῳ, καὶ
[6]	ἤκουον, ἀνδρὸς οὐδαμῶς οἵου τε	ψεύδεσθαι,	οὐδένων εἰσὶν βελτίους. (Εἰ μὲν
[6]	ὑμῶν ἐπιτάττειν ἀποδώσετε, τοῖς δ'	ἀναγκάζεσθαι	τριηραρχεῖν, εἰσφέρειν, στρατεύεσθαι, τοῖς δὲ
[6]	τριηραρχεῖν, εἰσφέρειν, στρατεύεσθαι, τοῖς δὲ	ψηφίζεσθαι	κατὰ τούτων μόνον, ἄλλο δὲ
[6]	ὅπως ἂν δύνωνται, ταῦτ' ἔχοντες	διαθέσθαι	κεκλειμένων τῶν ἐμπορίων τῶν ἐν
[6]	ὅπερ καὶ ἀληθὲς ὑπάρχει, φαῦλον	φαίνεσθαι,	καὶ τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους ὡς ἄμαχόν
[6]	τόπων ὧν ἦμέν ποτε κύριοι	φαίνεσθαι	προϊεμένους, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπὸ
[6]	πράξεων ἐκ φαύλων αὐτὰ χρηστὰ	γενήσεσθαι;	Ἀλλ' οὔτ' εὔλογον οὔτ' ἔχον
[6]	νῦν γενομένους κοινὸν καὶ τὸ	βουλεύεσθαι	καὶ τὸ λέγειν καὶ τὸ
[6]	τοῖς δ' ἀναγκάζεσθαι τριηραρχεῖν, εἰσφέρειν,	στρατεύεσθαι,	τοῖς δὲ ψηφίζεσθαι κατὰ τούτων
[6]	τὰ τελευταῖα τῷ Μαγνησίαν παραδώσειν	ὑποσχέσθαι	καὶ τὸν Φωκικὸν πόλεμον πολεμήσειν
[6]	τὸ γὰρ τοὺς πολεμήσοντας Φιλίππῳ	γεγενῆσθαι	καὶ χώραν ὅμορον καὶ δύναμίν
[6]	καὶ δυοῖν ἕνεχ' ἡγοῦμαι συμφέρειν	εἰρῆσθαι,	τοῦ τ' ἐκεῖνον, ὅπερ καὶ
[6]	ὅσῳ γὰρ ἑτοιμότατ' αὐτῷ δοκοῦμεν	χρῆσθαι,	τοσούτῳ μᾶλλον ἀπιστοῦσι πάντες αὐτῷ.
[6]	ἐλέγχειν, καὶ βραχέος λόγου συμβαίνει	δεῖσθαι,	καὶ δυοῖν ἕνεχ' ἡγοῦμαι συμφέρειν
[6]	ἀπαιτεῖν καὶ περὶ Μαγνησίας λόγους	ποιεῖσθαι.	(Σκοπεῖσθε μέντοι τοῦτ' ὦ ἄνδρες
[6]	τὰ βέλτισθ' ὧν ἂν ἀκούσηθ'	αἱρεῖσθαι,	μὴ ἃν ὁ δεῖν' ἢ
[6]	καὶ τοιούτους ἀνθρώπους οἵους μεθυσθέντας	ὀρχεῖσθαι	τοιαῦθ' οἷ' ἐγὼ νῦν ὀκνῶ
[6]	καὶ κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος φέρειν,	παρεῶσθαι	καὶ ἐν οὐδενὸς εἶναι μέρει
[6]	φιλοτιμίαν, ἡμῖν δ' οὐχὶ καλῶς	πεπρᾶχθαι.	Ὁ μὲν γὰρ ὅσῳ πλείον'
[6]	τούτοις τὸ κατορθοῦν· αἱ γὰρ	εὐπραξίαι	δειναὶ συγκρύψαι τὰ τοιαῦτ' ὀνείδη·
[6]	ἐν αὐτοῖς οἷος ἔμπειρος πολέμου	καὶ	ἀγώνων, τούτους μὲν φιλοτιμίᾳ πάντας
[6]	εἰρῆσθαι, τοῦ τ' ἐκεῖνον, ὅπερ	καὶ	ἀληθὲς ὑπάρχει, φαῦλον φαίνεσθαι, καὶ
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ συμμαχικὰ ἀσθενῶς	καὶ	ἀπίστως ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ, ἀλλὰ
[6]	μὲν γὰρ ἡ Μακεδονικὴ δύναμις	καὶ	ἀρχὴ ἐν μὲν προσθήκῃ μερίς
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σφόδρ' ἂν ἡγούμην	καὶ	αὐτὸς φοβερὸν τὸν Φίλιππον καὶ
[6]	δὲ καὶ χωρὶς τούτων ἔνι,	καὶ	βέλτιόν ἐστιν ἀκηκοέναι πάντας ὑμᾶς,
[6]	διεξιόντα ἐφ' ἅπασι τούτοις ἐλέγχειν,	καὶ	βραχέος λόγου συμβαίνει δεῖσθαι, καὶ
[6]	τὰ τοιαῦτ' εἰς μὲν ἅπαξ	καὶ	βραχὺν χρόνον ἀντέχει, καὶ σφόδρα
[6]	ὠφλήκατε. (Ταῦτα μὲν οὖν παραλείψω.	Καὶ	γὰρ εἰ μετ' ἀληθείας τις,
[6]	διδάξει ταῦτα, τοὺς δὲ παροξυνεῖ·	καὶ	γὰρ νῦν εἰσιν ἐψηφισμένοι Παγασὰς
[6]	δ' ὅτι ταῦτ' ἐστὶν ἀληθῆ·	καὶ	γὰρ οὓς ἐνθένδε πάντες ἀπήλαυνον
[6]	καὶ πολλῶν κακῶν ἐστι μεστή.	Καὶ	γὰρ οὗτος ἅπασι τούτοις, οἷς
[6]	Κἂν ταῦτ' ἐθελήσηθ' ὡς προσήκει	καὶ	δὴ περαίνειν, οὐ μόνον, ὦ
[6]	Ἀθηναῖοι, τὴν Φιλίππου ῥώμην διεξιέναι	καὶ	διὰ τούτων τῶν λόγων προτρέπειν
[6]	καὶ μικρὸν πταῖσμα ἅπαντ' ἀνεχαίτισε	καὶ	διέλυσεν. ~Οὐ γὰρ ἔστιν, οὐκ
[6]	Περίεστι τοίνυν ὑμῖν ἀλλήλοις ἐρίζειν	καὶ	διεστάναι, τοῖς μὲν ταῦτα πεπεισμένοις,
[6]	ἀρχὰς καὶ τὰς ὑποθέσεις ἀληθεῖς	καὶ	δικαίας εἶναι προσήκει. Τοῦτο δ'
[6]	καὶ τὰ τῆς οἰκείας ἀρχῆς	καὶ	δυνάμεως κακῶς ἔχοντ' ἐξελεγχθήσεται. (Ὅλως
[6]	Φιλίππῳ γεγενῆσθαι καὶ χώραν ὅμορον	καὶ	δύναμίν τινα κεκτημένους, καὶ τὸ
[6]	καὶ βραχέος λόγου συμβαίνει δεῖσθαι,	καὶ	δυοῖν ἕνεχ' ἡγοῦμαι συμφέρειν εἰρῆσθαι,
[6]	περὶ αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα,	καὶ	εἰ μικρά τις ἡγεῖται, μεγάλ'
[6]	κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος φέρειν, παρεῶσθαι	καὶ	ἐν οὐδενὸς εἶναι μέρει τὸν
[6]	οἱ παρ' ἡμῶν πρέσβεις, ἀλλὰ	καὶ	ἔργον τι δεικνύειν ἕξουσιν ἐξεληλυθότων
[6]	καὶ αὐτὸς φοβερὸν τὸν Φίλιππον	καὶ	θαυμαστόν, εἰ τὰ δίκαια πράττονθ'
[6]	πατρίδος νομίζειν ἀνάστασιν, δαιμονίᾳ τινὶ	καὶ	θείᾳ παντάπασιν ἔοικεν εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ
[6]	μὲν ἄλλους σεσώκατε πολλάκις πάντας	καὶ	καθ' ἕν' αὐτῶν ἐν μέρει,
[6]	ὀφείλει διὰ τῶν αὐτῶν τούτων	καὶ	καθαιρεθῆναι πάλιν, ἐπειδὴ πάνθ' εἵνεχ'
[6]	ὑπὸ τῆς τύχης παρασκευασθέντων συμμάχων	καὶ	καιρῶν. (Τὸ μὲν οὖν, ὦ
[6]	Ἀθηναῖοι, δείγματα τῆς ἐκείνου γνώμης	καὶ	κακοδαιμονίας ἐστὶ τοῖς εὖ φρονοῦσιν.
[6]	ἃ προσήκει ποιεῖν ὑμῶν αὐτῶν	καὶ	κατὰ μικρόν, ἢ τὴν ἐκείνου·
[6]	τὰ πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται	καὶ	κενόν, μάλιστα δ' ὁ παρὰ
[6]	τοῦτ' ἐζήλωκε, καὶ προῄρηται πράττων	καὶ	κινδυνεύων, ἂν συμβῇ τι, παθεῖν,
[6]	δὴ περὶ αὐτὸν εἶναι λῃστὰς	καὶ	κόλακας καὶ τοιούτους ἀνθρώπους οἵους
[6]	ἀκρασίαν τοῦ βίου καὶ μέθην	καὶ	κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος φέρειν, παρεῶσθαι
[6]	τὰ πράγματα τῷ τὰ χωρία	καὶ	λιμένας καὶ τὰ τοιαῦτα προειληφέναι,
[6]	βέλτιόν ἐστιν ἀκηκοέναι πάντας ὑμᾶς,	καὶ	μεγάλ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατ'
[6]	αὐτῷ. (Πολλὴν δὴ τὴν μετάστασιν	καὶ	μεγάλην δεικτέον τὴν μεταβολήν, εἰσφέροντας,
[6]	καθ' ἡμέραν ἀκρασίαν τοῦ βίου	καὶ	μέθην καὶ κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος
[6]	στρατευόμενοι, νυνὶ δ' ὀκνεῖτ' ἐξιέναι	καὶ	μέλλετ' εἰσφέρειν ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων
[6]	συμπονεῖν καὶ φέρειν τὰς συμφορὰς	καὶ	μένειν ἐθέλουσιν ἅνθρωποι· ὅταν δ'
[6]	οὐκ ἂν ἐλεύθεροι γένοιντ' ἄσμενοι.	(Καὶ	μὴν εἴ τις ὑμῶν ταῦτα
[6]	αὐτὸς καὶ παρὼν ἐφ' ἅπασι	καὶ	μήτε καιρὸν μήθ' ὥραν παραλείπων
[6]	οὗτος ἰσχύσῃ, ἡ πρώτη πρόφασις	καὶ	μικρὸν πταῖσμα ἅπαντ' ἀνεχαίτισε καὶ
[6]	ἐπανέντας καὶ ὑμῶν αὐτῶν ἔτι	καὶ	νῦν γενομένους κοινὸν καὶ τὸ
[6]	ἑκατέρων, καὶ στρατηγὸς ὑπὸ τούτῳ	καὶ	οἱ βοησόμενοι, οἱ τριακόσιοι· οἱ
[6]	ἐξεληλυθότων ὑμῶν ἀξίως τῆς πόλεως	καὶ	ὄντων ἐπὶ τοῖς πράγμασιν, ὡς
[6]	ἐπὶ τὴν τυραννικὴν οἰκίαν ἐβοήθησεν·	καὶ	ὅποι τις ἄν, οἶμαι, προσθῇ
[6]	ἡμᾶς τοῖς μὲν Ὀλυνθίοις βοηθεῖν,	καὶ	ὅπως τις λέγει κάλλιστα καὶ
[6]	στρατευόμενος καὶ πονῶν ἐκεῖνος αὐτὸς	καὶ	παρὼν ἐφ' ἅπασι καὶ μήτε
[6]	ὑπ' εὐνοίας τὰ πράγματα συστῇ	καὶ	πᾶσι ταὐτὰ συμφέρῃ τοῖς μετέχουσι
[6]	δὴ περὶ αὐτὸν ὄντες ξένοι	καὶ	πεζέταιροι δόξαν μὲν ἔχουσιν ὡς
[6]	τύχῃ, τῷ χρόνῳ δὲ φωρᾶται	καὶ	περὶ αὑτὰ καταρρεῖ. Ὥσπερ γὰρ
[6]	εἵνεκα τοῦ γελασθῆναι, τούτους ἀγαπᾷ	καὶ	περὶ αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα,
[6]	νῦν εἰσιν ἐψηφισμένοι Παγασὰς ἀπαιτεῖν	καὶ	περὶ Μαγνησίας λόγους ποιεῖσθαι. (Σκοπεῖσθε
[6]	εἰ δεῖ τι τῶν ὄντων	καὶ	περὶ τῶν στρατηγῶν εἰπεῖν; Ὅτι
[6]	καταρρεῖ. Ὥσπερ γὰρ οἰκίας, οἶμαι,	καὶ	πλοίου καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[6]	καὶ τοιούτους ἀνθρώπους, μίμους γελοίων	καὶ	ποιητὰς αἰσχρῶν ᾀσμάτων, ὧν εἰς
[6]	ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν δικαίων ἀντήρατε,	καὶ	πόλλ' ἰδίᾳ πλεονεκτῆσαι πολλάκις ὑμῖν
[6]	αὐτὴ δὲ καθ' αὑτὴν ἀσθενὴς	καὶ	πολλῶν κακῶν ἐστι μεστή. Καὶ
[6]	ἅνθρωποι· ὅταν δ' ἐκ πλεονεξίας	καὶ	πονηρίας τις ὥσπερ οὗτος ἰσχύσῃ,
[6]	δὴ θαυμαστόν ἐστιν, εἰ στρατευόμενος	καὶ	πονῶν ἐκεῖνος αὐτὸς καὶ παρὼν
[6]	δόξης ἐπιθυμεῖ καὶ τοῦτ' ἐζήλωκε,	καὶ	προῄρηται πράττων καὶ κινδυνεύων, ἂν
[6]	οἷς πρότερον παρακρουόμενος μέγας ηὐξήθη,	καὶ	πρὸς αὐτὴν ἥκει τὴν τελευτὴν
[6]	ἀεὶ τῶν ἀγνοούντων αὐτὸν ἐξαπατῶν	καὶ	προσλαμβάνων οὕτως ηὐξήθη. (Ὥσπερ οὖν
[6]	τὰ ὑμέτερ' αὐτῶν ἀνηλίσκετ' εἰσφέροντες	καὶ	προυκινδυνεύετε στρατευόμενοι, νυνὶ δ' ὀκνεῖτ'
[6]	παραλείπων ἡμῶν μελλόντων καὶ ψηφιζομένων	καὶ	πυνθανομένων περιγίγνεται. Οὐδὲ θαυμάζω τοῦτ'
[6]	ἑώρων ηὐξημένον· νῦν δὲ θεωρῶν	καὶ	σκοπῶν εὑρίσκω τὴν μὲν ἡμετέραν
[6]	κατὰ συμμορίας. Ῥήτωρ ἡγεμὼν ἑκατέρων,	καὶ	στρατηγὸς ὑπὸ τούτῳ καὶ οἱ
[6]	μὲν ἔχουσιν ὡς εἰσὶ θαυμαστοὶ	καὶ	συγκεκροτημένοι τὰ τοῦ πολέμου, ὡς
[6]	συμφέρῃ τοῖς μετέχουσι τοῦ πολέμου,	καὶ	συμπονεῖν καὶ φέρειν τὰς συμφορὰς
[6]	ταύταις ταῖς ἄνω κάτω λυποῦνται	καὶ	συνεχῶς ταλαιπωροῦσιν, οὔτ' ἐπὶ τοῖς
[6]	ἅπαξ καὶ βραχὺν χρόνον ἀντέχει,	καὶ	σφόδρα γ' ἤνθησ' ἐπὶ ταῖς
[6]	πᾶσι τοῖς παριοῦσι λόγον διδόναι,	καὶ	τὰ βέλτισθ' ὧν ἂν ἀκούσηθ'
[6]	κολάζειν, τὰς προφάσεις δ' ἀφελεῖν	καὶ	τὰ καθ' ὑμᾶς ἐλλείμματα· οὐ
[6]	ἀπίστως ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ, ἀλλὰ	καὶ	τὰ τῆς οἰκείας ἀρχῆς καὶ
[6]	τῷ τὰ χωρία καὶ λιμένας	καὶ	τὰ τοιαῦτα προειληφέναι, οὐκ ὀρθῶς
[6]	μέγαν αὐτὸν ἡγήσαιτο, τοῖς πολέμοις	καὶ	ταῖς στρατείαις, ἔτ' ἐπισφαλεστέραν ἢ
[6]	καὶ τῶν πράξεων τὰς ἀρχὰς	καὶ	τὰς ὑποθέσεις ἀληθεῖς καὶ δικαίας
[6]	καὶ ὅπως τις λέγει κάλλιστα	καὶ	τάχιστα, οὕτως ἀρέσκει μοι· πρὸς
[6]	συναμφότερον· νυνὶ δὲ Θετταλοῖς νοσοῦσι	καὶ	τεταραγμένοις ἐπὶ τὴν τυραννικὴν οἰκίαν
[6]	(πρὸς γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις	καὶ	τὴν φιλοτιμίαν ἀνυπέρβλητον εἶναι) εἰ
[6]	λογίσασθαι πόσον πολεμεῖτε χρόνον Φιλίππῳ,	καὶ	τί ποιούντων ὑμῶν ὁ χρόνος
[6]	ἔτι καὶ νῦν γενομένους κοινὸν	καὶ	τὸ βουλεύεσθαι καὶ τὸ λέγειν
[6]	τῷ τὴν Ἀμφίπολιν φάσκειν παραδώσειν	καὶ	τὸ θρυλούμενόν ποτ' ἀπόρρητον ἐκεῖνο
[6]	γενομένους κοινὸν καὶ τὸ βουλεύεσθαι	καὶ	τὸ λέγειν καὶ τὸ πράττειν
[6]	ὅμορον καὶ δύναμίν τινα κεκτημένους,	καὶ	τὸ μέγιστον ἁπάντων, τὴν ὑπὲρ
[6]	τὸ βουλεύεσθαι καὶ τὸ λέγειν	καὶ	τὸ πράττειν ποιῆσαι. Εἰ δὲ
[6]	ὄντας, Καλλίαν ἐκεῖνον τὸν δημόσιον	καὶ	τοιούτους ἀνθρώπους, μίμους γελοίων καὶ
[6]	αὐτὸν εἶναι λῃστὰς καὶ κόλακας	καὶ	τοιούτους ἀνθρώπους οἵους μεθυσθέντας ὀρχεῖσθαι
[6]	τελευταῖα τῷ Μαγνησίαν παραδώσειν ὑποσχέσθαι	καὶ	τὸν Φωκικὸν πόλεμον πολεμήσειν ὑπὲρ
[6]	τῶν αἰσχίστων, μὴ μόνον πόλεων	καὶ	τόπων ὧν ἦμέν ποτε κύριοι
[6]	τοῖς αὐτοῖς Φίλιππόν τε χαίρειν	καὶ	τοὺς ἀρχομένους, ἀλλ' ὁ μὲν
[6]	ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων αὐτῶν κτημάτων,	καὶ	τοὺς μὲν ἄλλους σεσώκατε πολλάκις
[6]	τῷ Ποτείδαιαν οὖσαν ὑμετέραν ἐξελεῖν	καὶ	τοὺς μὲν πρότερον συμμάχους (ὑμᾶς)
[6]	καὶ ἀληθὲς ὑπάρχει, φαῦλον φαίνεσθαι,	καὶ	τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους ὡς ἄμαχόν τινα
[6]	ἀλλ' ὁ μὲν δόξης ἐπιθυμεῖ	καὶ	τοῦτ' ἐζήλωκε, καὶ προῄρηται πράττων
[6]	γὰρ οἰκίας, οἶμαι, καὶ πλοίου	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων τὰ
[6]	τῶν ὑπαρχόντων σαθρὸν ᾖ, οὕτω	καὶ	τῶν πόλεων καὶ τῶν τυράννων,
[6]	κάτωθεν ἰσχυρότατ' εἶναι δεῖ, οὕτω	καὶ	τῶν πράξεων τὰς ἀρχὰς καὶ
[6]	τὰ δὲ λήμματα τῶν ἐφεστηκότων	καὶ	τῶν στρατιωτῶν, Λάμψακος, Σίγειον, τὰ
[6]	ᾖ, οὕτω καὶ τῶν πόλεων	καὶ	τῶν τυράννων, ἕως μὲν ἂν
[6]	ποτε κύριοι φαίνεσθαι προϊεμένους, ἀλλὰ	καὶ	τῶν ὑπὸ τῆς τύχης παρασκευασθέντων
[6]	εἰπόντα μόνον παραχρῆμ' ἐπαινέσεσθε, ἀλλὰ	καὶ	ὑμᾶς αὐτοὺς ὕστερον, βέλτιον τῶν
[6]	ἂν οἵ τε θεοὶ θέλωσι	καὶ	ὑμεῖς βούλησθε. (Ὥσπερ γὰρ ἐν
[6]	ἐκείνους. ~Δεῖ δὴ ταῦτ' ἐπανέντας	καὶ	ὑμῶν αὐτῶν ἔτι καὶ νῦν
[6]	μετέχουσι τοῦ πολέμου, καὶ συμπονεῖν	καὶ	φέρειν τὰς συμφορὰς καὶ μένειν
[6]	γὰρ τοὺς πολεμήσοντας Φιλίππῳ γεγενῆσθαι	καὶ	χώραν ὅμορον καὶ δύναμίν τινα
[6]	καιρὸν τοῦ λέγειν· ἃ δὲ	καὶ	χωρὶς τούτων ἔνι, καὶ βέλτιόν
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα	καὶ	ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν κτήσασθαι, ἀλλὰ
[6]	μήθ' ὥραν παραλείπων ἡμῶν μελλόντων	καὶ	ψηφιζομένων καὶ πυνθανομένων περιγίγνεται. Οὐδὲ
[6]	ὑμῖν ἐνούσας ἢ κείνῳ. (Ἀλλ'	οἶμαι,	καθήμεθ' οὐδὲν ποιοῦντες· οὐκ ἔνι
[6]	αὑτὰ καταρρεῖ. Ὥσπερ γὰρ οἰκίας,	οἶμαι,	καὶ πλοίου καὶ τῶν ἄλλων
[6]	ἐστὶ τοῖς εὖ φρονοῦσιν. Ἀλλ'	οἶμαι,	νῦν μὲν ἐπισκοτεῖ τούτοις τὸ
[6]	ἐβοήθησεν· καὶ ὅποι τις ἄν,	οἶμαι,	προσθῇ κἂν μικρὰν δύναμιν, πάντ'
[6]	βουλομένοις ὀρθῶς δοκιμάζειν, ταῦτ' εἰπεῖν	πειράσομαι.	(Τὸ μὲν οὖν ἐπίορκον κἄπιστον
[6]	ποιεῖν ὑμᾶς, οὐχὶ καλῶς ἔχειν	ἡγοῦμαι.	Διὰ τί; Ὅτι μοι δοκεῖ
[6]	συμβαίνει δεῖσθαι, καὶ δυοῖν ἕνεχ'	ἡγοῦμαι	συμφέρειν εἰρῆσθαι, τοῦ τ' ἐκεῖνον,
[6]	τοίνυν ὑμῖν ἀλλήλοις ἐρίζειν καὶ	διεστάναι,	τοῖς μὲν ταῦτα πεπεισμένοις, τοῖς
[6]	προυκινδυνεύετε στρατευόμενοι, νυνὶ δ' ὀκνεῖτ'	ἐξιέναι	καὶ μέλλετ' εἰσφέρειν ὑπὲρ τῶν
[6]	ἕκαστος ἔχει τὸ ἴσον· πάντας	ἐξιέναι	κατὰ μέρος, ἕως ἂν ἅπαντες
[6]	δὴ δεῖν εἰσφέρειν χρήματα, αὐτοὺς	ἐξιέναι	προθύμως, μηδέν' αἰτιᾶσθαι πρὶν ἂν
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὴν Φιλίππου ῥώμην	διεξιέναι	καὶ διὰ τούτων τῶν λόγων
[6]	τούτων ἔνι, καὶ βέλτιόν ἐστιν	ἀκηκοέναι	πάντας ὑμᾶς, καὶ μεγάλ' ὦ
[6]	καὶ λιμένας καὶ τὰ τοιαῦτα	προειληφέναι,	οὐκ ὀρθῶς οἴεται. Ὅταν μὲν
[6]	διὰ τῶν αὐτῶν τούτων καὶ	καθαιρεθῆναι	πάλιν, ἐπειδὴ πάνθ' εἵνεχ' ἑαυτοῦ
[6]	τοὺς συνόντας ποιοῦσιν εἵνεκα τοῦ	γελασθῆναι,	τούτους ἀγαπᾷ καὶ περὶ αὑτὸν
[6]	ἀπήλαυνόν τινες ἐνθένδε βουλομένους ὑμῖν	διαλεχθῆναι,	τῷ τὴν Ἀμφίπολιν φάσκειν παραδώσειν
[6]	τῶν τοιούτων τὰ κάτωθεν ἰσχυρότατ'	εἶναι	δεῖ, οὕτω καὶ τῶν πράξεων
[6]	μὴ χείρους περὶ ἡμᾶς αὐτοὺς	εἶναι	δόξομεν τῶν ὑπαρχόντων, ὡς ἔστι
[6]	ἄλλοις καὶ τὴν φιλοτιμίαν ἀνυπέρβλητον	εἶναι)	εἰ δέ τις σώφρων ἢ
[6]	τοιοῦτον. (Λοιποὺς δὴ περὶ αὐτὸν	εἶναι	λῃστὰς καὶ κόλακας καὶ τοιούτους
[6]	φέρειν, παρεῶσθαι καὶ ἐν οὐδενὸς	εἶναι	μέρει τὸν τοιοῦτον. (Λοιποὺς δὴ
[6]	τὰς ὑποθέσεις ἀληθεῖς καὶ δικαίας	εἶναι	προσήκει. Τοῦτο δ' οὐκ ἔνι
[6]	ἔφη, βουλόμενον πάνθ' αὑτοῦ δοκεῖν	εἶναι	τἄργα (πρὸς γὰρ αὖ τοῖς
[6]	τοῦ τὰ πεπραγμένα δεικνύναι λοιδορίαν	εἶναί	τις ἂν φήσειε κενὴν δικαίως·
[6]	τὸ κατορθοῦν· αἱ γὰρ εὐπραξίαι	δειναὶ	συγκρύψαι τὰ τοιαῦτ' ὀνείδη· εἰ
[6]	στρατεύσησθε· πᾶσι τοῖς παριοῦσι λόγον	διδόναι,	καὶ τὰ βέλτισθ' ὧν ἂν
[6]	καλεῖν ἄνευ τοῦ τὰ πεπραγμένα	δεικνύναι	λοιδορίαν εἶναί τις ἂν φήσειε
[6]	μὲν πρότερον συμμάχους (ὑμᾶς) ἀδικῆσαι,	παραδοῦναι	δ' ἐκείνοις, Θετταλοὺς δὲ νῦν
[6]	ἐγὼ νῦν ὀκνῶ πρὸς ὑμᾶς	ὀνομάσαι.	Δῆλον δ' ὅτι ταῦτ' ἐστὶν
[6]	ἐλλείμματα· οὐ γὰρ ἔστι πικρῶς	ἐξετάσαι	τί πέπρακται τοῖς ἄλλοις, ἂν
[6]	τὸ θρυλούμενόν ποτ' ἀπόρρητον ἐκεῖνο	κατασκευάσαι,	(τούτῳ προσαγαγόμενον, τὴν δ' Ὀλυνθίων
[6]	τὸ λέγειν καὶ τὸ πράττειν	ποιῆσαι.	Εἰ δὲ τοῖς μὲν ὥσπερ
[6]	τοὺς μὲν πρότερον συμμάχους (ὑμᾶς)	ἀδικῆσαι,	παραδοῦναι δ' ἐκείνοις, Θετταλοὺς δὲ
[6]	Φίλιππον εὐτυχοῦνθ' ὁρῶν ταύτῃ φοβερὸν	προσπολεμῆσαι	νομίζει, σώφρονος μὲν ἀνθρώπου λογισμῷ
[6]	δικαίων ἀντήρατε, καὶ πόλλ' ἰδίᾳ	πλεονεκτῆσαι	πολλάκις ὑμῖν ἐξὸν οὐκ ἠθελήσατε,
[6]	μηδεὶς ὑμῶν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	δύναται	λογίσασθαι πόσον πολεμεῖτε χρόνον Φιλίππῳ,
[6]	ἂν τύχῃ, τῷ χρόνῳ δὲ	φωρᾶται	καὶ περὶ αὑτὰ καταρρεῖ. Ὥσπερ
[6]	αὑτοῦ, τοσούτῳ θαυμαστότερος παρὰ πᾶσι	νομίζεται·	ὑμεῖς δ' ὅσῳ χεῖρον ἢ
[6]	ταῦτα μὲν οὕτως ἔχειν ἡγεῖται,	οἴεται	δὲ βίᾳ καθέξειν αὐτὸν τὰ
[6]	τὰ τοιαῦτα προειληφέναι, οὐκ ὀρθῶς	οἴεται.	Ὅταν μὲν γὰρ ὑπ' εὐνοίας
[6]	ἂν ἐρρωμένος ᾖ τις, οὐδὲν	ἐπαισθάνεται,	ἐπὰν δ' ἀρρώστημά τι συμβῇ,
[6]	μελλόντων καὶ ψηφιζομένων καὶ πυνθανομένων	περιγίγνεται.	Οὐδὲ θαυμάζω τοῦτ' ἐγώ· τοὐναντίον
[6]	ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν τι	φαίνεται	καὶ κενόν, μάλιστα δ' ὁ
[6]	πταίσει, τότ' ἀκριβῶς αὐτοῦ ταῦτ'	ἐξετασθήσεται.	Δοκεῖ δ' ἔμοιγ' ὦ ἄνδρες
[6]	ἀρχῆς καὶ δυνάμεως κακῶς ἔχοντ'	ἐξελεγχθήσεται.	(Ὅλως μὲν γὰρ ἡ Μακεδονικὴ
[6]	συμμαχικὰ ἀσθενῶς καὶ ἀπίστως ἔχοντα	φανήσεται	Φιλίππῳ, ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς
[6]	δὲ μηδ' ὁτιοῦν συμπονεῖν, οὐχὶ	γενήσεται	τῶν δεόντων ἡμῖν οὐδὲν ἐν
[6]	ἐπιθυμεῖ καὶ τοῦτ' ἐζήλωκε, καὶ	προῄρηται	πράττων καὶ κινδυνεύων, ἂν συμβῇ
[6]	νομίζει, σώφρονος μὲν ἀνθρώπου λογισμῷ	χρῆται·	μεγάλη γὰρ ῥοπή, μᾶλλον δὲ
[6]	ταῦτα, καὶ εἰ μικρά τις	ἡγεῖται,	μεγάλ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δείγματα
[6]	ὑμῶν ταῦτα μὲν οὕτως ἔχειν	ἡγεῖται,	οἴεται δὲ βίᾳ καθέξειν αὐτὸν
[6]	δ' ἀρρώστημά τι συμβῇ, πάντα	κινεῖται,	κἂν ῥῆγμα κἂν στρέμμα κἂν
[6]	γὰρ ἔστι πικρῶς ἐξετάσαι τί	πέπρακται	τοῖς ἄλλοις, ἂν μὴ παρ'
[6]	ἐπειδὴ πάνθ' εἵνεχ' ἑαυτοῦ ποιῶν	ἐξελήλεγκται.	Καιροῦ μὲν δή, ὦ ἄνδρες
[6]	στρατείαις ταύταις ταῖς ἄνω κάτω	λυποῦνται	καὶ συνεχῶς ταλαιπωροῦσιν, οὔτ' ἐπὶ
[6]	ἂν ποιήσωσιν οὕτως ὅπως ἂν	δύνωνται,	ταῦτ' ἔχοντες διαθέσθαι κεκλειμένων τῶν
[6]	τούτους κολάζειν ἀντὶ τῶν ἐχθρῶν	ἐξέσται.	(Λέγω δὴ κεφάλαιον, πάντας εἰσφέρειν
[6]	κατορθοῦν· αἱ γὰρ εὐπραξίαι δειναὶ	συγκρύψαι	τὰ τοιαῦτ' ὀνείδη· εἰ δέ
[6]	ἔχετ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὥστε	δι'	ὧν ἐκ χρηστῶν φαῦλα τὰ
[6]	δειναὶ συγκρύψαι τὰ τοιαῦτ' ὀνείδη·	εἰ	δέ τι πταίσει, τότ' ἀκριβῶς
[6]	καὶ τὴν φιλοτιμίαν ἀνυπέρβλητον εἶναι)	εἰ	δέ τις σώφρων ἢ δίκαιος
[6]	πόλεμος συμπλακῇ, πάντ' ἐποίησεν ἔκδηλα.	(Εἰ	δέ τις ὑμῶν, ὦ ἄνδρες
[6]	λέγειν καὶ τὸ πράττειν ποιῆσαι.	Εἰ	δὲ τοῖς μὲν ὥσπερ ἐκ
[6]	στρατηγούς, ἰδίους δ' εὑρίσκειν πολέμους,	εἰ	δεῖ τι τῶν ὄντων καὶ
[6]	ποιοῦντος περιῆμεν. (Ἀλλ' ἐκεῖνο θαυμάζω,	εἰ	Λακεδαιμονίοις μέν ποτ' ὦ ἄνδρες
[6]	τε ψεύδεσθαι, οὐδένων εἰσὶν βελτίους.	(Εἰ	μὲν γάρ τις ἀνήρ ἐστιν
[6]	μὲν οὖν παραλείψω. Καὶ γὰρ	εἰ	μετ' ἀληθείας τις, ὦ ἄνδρες
[6]	(Ταῦτα θαυμάζω, κἄτι πρὸς τούτοις,	εἰ	μηδεὶς ὑμῶν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]	τοὐναντίον γὰρ ἂν ἦν θαυμαστόν,	εἰ	μηδὲν ποιοῦντες ἡμεῖς ὧν τοῖς
[6]	αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα, καὶ	εἰ	μικρά τις ἡγεῖται, μεγάλ' ὦ
[6]	θεοῖς. Οὐ δὴ θαυμαστόν ἐστιν,	εἰ	στρατευόμενος καὶ πονῶν ἐκεῖνος αὐτὸς
[6]	φοβερὸν τὸν Φίλιππον καὶ θαυμαστόν,	εἰ	τὰ δίκαια πράττονθ' ἑώρων ηὐξημένον·
[6]	πράγματα· οὐ μὴν ἀλλ' ἔγωγε,	εἴ	τις αἵρεσίν μοι δοίη, τὴν
[6]	ἐλεύθεροι γένοιντ' ἄσμενοι. (Καὶ μὴν	εἴ	τις ὑμῶν ταῦτα μὲν οὕτως
[6]	ἐν καιρῷ· τὸ γὰρ ἠδικημένον	ἀεὶ	μέρος ἐλλείψει, εἶθ' ὑμῖν τούτους
[6]	τούτων οὐ μέτεστι, κοπτόμενοι δ'	ἀεὶ	ταῖς στρατείαις ταύταις ταῖς ἄνω
[6]	χρησαμένων· τὴν γὰρ ἑκάστων ἄνοιαν	ἀεὶ	τῶν ἀγνοούντων αὐτὸν ἐξαπατῶν καὶ
[6]	Ὀλυνθίοις βοηθεῖν, καὶ ὅπως τις	λέγει	κάλλιστα καὶ τάχιστα, οὕτως ἀρέσκει
[6]	λοιπὸν τῶν πρότερον, κτήσασθαι δὲ	δεῖ.	Αὐτῶν οὖν ἡμῶν ἔργον τοῦτ'
[6]	τούτους, οἱ δ' ὡς ἐκείνους.	~Δεῖ	δὴ ταῦτ' ἐπανέντας καὶ ὑμῶν
[6]	τοιούτων τὰ κάτωθεν ἰσχυρότατ' εἶναι	δεῖ,	οὕτω καὶ τῶν πράξεων τὰς
[6]	ἰδίους δ' εὑρίσκειν πολέμους, εἰ	δεῖ	τι τῶν ὄντων καὶ περὶ
[6]	καὶ θείᾳ παντάπασιν ἔοικεν εὐεργεσίᾳ.	(Δεῖ	τοίνυν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦτ'
[6]	εὐτυχοῦνθ' ὁρῶν ταύτῃ φοβερὸν προσπολεμῆσαι	νομίζει,	σώφρονος μὲν ἀνθρώπου λογισμῷ χρῆται·
[6]	ἴδιοι, μισθὸς δ' οὐκ ἔστιν·	ἐκεῖ	δὲ κίνδυνοι μὲν ἐλάττους, τὰ
[6]	μέγας ηὐξήθη, καὶ πρὸς αὐτὴν	ἥκει	τὴν τελευτὴν τὰ πράγματ' αὐτῷ.
[6]	νοῦν. Κἂν ταῦτ' ἐθελήσηθ' ὡς	προσήκει	καὶ δὴ περαίνειν, οὐ μόνον,
[6]	πεπολιτευμένοις χάριν, ὑμῖν δὲ δίκην	προσήκει	λαβεῖν, τούτων οὐχὶ νῦν ὁρῶ
[6]	τύχην ἂν ἑλοίμην, ἐθελόντων ἃ	προσήκει	ποιεῖν ὑμῶν αὐτῶν καὶ κατὰ
[6]	ποιοῦντες ἡμεῖς ὧν τοῖς πολεμοῦσι	προσήκει	τοῦ πάντα ποιοῦντος περιῆμεν. (Ἀλλ'
[6]	ὑποθέσεις ἀληθεῖς καὶ δικαίας εἶναι	προσήκει.	Τοῦτο δ' οὐκ ἔνι νῦν
[6]	τότ' ἀκριβῶς αὐτοῦ ταῦτ' ἐξετασθήσεται.	Δοκεῖ	δ' ἔμοιγ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]	τις ἰδεῖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	δοκεῖ	μοι τὴν παρὰ τῶν θεῶν
[6]	ἡγοῦμαι. Διὰ τί; Ὅτι μοι	δοκεῖ	πάνθ' ὅσ' ἂν εἴποι τις
[6]	λέγει κάλλιστα καὶ τάχιστα, οὕτως	ἀρέσκει	μοι· πρὸς δὲ Θετταλοὺς πρεσβείαν
[6]	προσθῇ κἂν μικρὰν δύναμιν, πάντ'	ὠφελεῖ·	αὐτὴ δὲ καθ' αὑτὴν ἀσθενὴς
[6]	ἑαυτοῖς ᾤοντό τι πράξειν, οὕτως	ὀφείλει	διὰ τῶν αὐτῶν τούτων καὶ
[6]	αὑτοῦ. Ὧν οὖν ἐκεῖνος μὲν	ὀφείλει	τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ πεπολιτευμένοις χάριν,
[6]	θεῶν εὔνοιαν φανερὰν γιγνομένην τῇ	πόλει,	οὐχ ἥκιστα δ' ἐν τοῖς
[6]	ἀρχομένους, ἀλλ' ὁ μὲν δόξης	ἐπιθυμεῖ	καὶ τοῦτ' ἐζήλωκε, καὶ προῄρηται
[6]	τούτοις ἐλέγχειν, καὶ βραχέος λόγου	συμβαίνει	δεῖσθαι, καὶ δυοῖν ἕνεχ' ἡγοῦμαι
[6]	μὲν διδάξει ταῦτα, τοὺς δὲ	παροξυνεῖ·	καὶ γὰρ νῦν εἰσιν ἐψηφισμένοι
[6]	πρεσβείαν πέμπειν, ἣ τοὺς μὲν	διδάξει	ταῦτα, τοὺς δὲ παροξυνεῖ· καὶ
[6]	ποιοῦντας ἑτοίμως, εἴπερ τις ὑμῖν	προσέξει	τὸν νοῦν. Κἂν ταῦτ' ἐθελήσηθ'
[6]	καὶ καθ' ἕν' αὐτῶν ἐν	μέρει,	τὰ δ' ὑμέτερ' αὐτῶν ἀπολωλεκότες
[6]	παρεῶσθαι καὶ ἐν οὐδενὸς εἶναι	μέρει	τὸν τοιοῦτον. (Λοιποὺς δὴ περὶ
[6]	δὲ φωρᾶται καὶ περὶ αὑτὰ	καταρρεῖ.	Ὥσπερ γὰρ οἰκίας, οἶμαι, καὶ
[6]	τοιαῦτ' ὀνείδη· εἰ δέ τι	πταίσει,	τότ' ἀκριβῶς αὐτοῦ ταῦτ' ἐξετασθήσεται.
[6]	στρατείαις, ἔτ' ἐπισφαλεστέραν ἢ ὑπῆρχε	φύσει	κατεσκεύακεν αὑτῷ. (Μὴ γὰρ οἴεσθ'
[6]	φρονοῦσιν. Ἀλλ' οἶμαι, νῦν μὲν	ἐπισκοτεῖ	τούτοις τὸ κατορθοῦν· αἱ γὰρ
[6]	τούτους ἀγαπᾷ καὶ περὶ αὑτὸν	ἔχει.	~Καίτοι ταῦτα, καὶ εἰ μικρά
[6]	πάντας εἰσφέρειν ἀφ' ὅσων ἕκαστος	ἔχει	τὸ ἴσον· πάντας ἐξιέναι κατὰ
[6]	μὲν ἅπαξ καὶ βραχὺν χρόνον	ἀντέχει,	καὶ σφόδρα γ' ἤνθησ' ἐπὶ
[6]	τ' ἐκεῖνον, ὅπερ καὶ ἀληθὲς	ὑπάρχει,	φαῦλον φαίνεσθαι, καὶ τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους
[6]	τὸ γὰρ ἠδικημένον ἀεὶ μέρος	ἐλλείψει,	εἶθ' ὑμῖν τούτους κολάζειν ἀντὶ
[6]	οὖν ἡμῶν ἔργον τοῦτ' ἤδη.	(Φημὶ	δὴ δεῖν εἰσφέρειν χρήματα, αὐτοὺς
[6]	νῦν ἐν τοῖς πεπραγμένοις Φιλίππῳ.	(Φημὶ	δὴ δεῖν ἡμᾶς τοῖς μὲν
[6]	οἶμαι, καθήμεθ' οὐδὲν ποιοῦντες· οὐκ	ἔνι	δ' αὐτὸν ἀργοῦντ' οὐδὲ τοῖς
[6]	ἃ δὲ καὶ χωρὶς τούτων	ἔνι,	καὶ βέλτιόν ἐστιν ἀκηκοέναι πάντας
[6]	εἶναι προσήκει. Τοῦτο δ' οὐκ	ἔνι	νῦν ἐν τοῖς πεπραγμένοις Φιλίππῳ.
[6]	ἑαυτῶν πατρίδος νομίζειν ἀνάστασιν, δαιμονίᾳ	τινὶ	καὶ θείᾳ παντάπασιν ἔοικεν εὐεργεσίᾳ.
[6]	ἀνηλίσκετ' εἰσφέροντες καὶ προυκινδυνεύετε στρατευόμενοι,	νυνὶ	δ' ὀκνεῖτ' ἐξιέναι καὶ μέλλετ'
[6]	Ὀλυνθίοις ἐφάνη τι τοῦτο συναμφότερον·	νυνὶ	δὲ Θετταλοῖς νοσοῦσι καὶ τεταραγμένοις
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ συμμορίας εἰσεφέρετε,	νυνὶ	δὲ πολιτεύεσθε κατὰ συμμορίας. Ῥήτωρ
[6]	πάλιν ἐλπιζόντων, σχεδὸν ταὔθ' ἅπερ	νυνὶ	ποιούντων, ἅπας ὁ χρόνος διελήλυθεν.
[6]	ἐξὸν οὐκ ἠθελήσατε, ἀλλ' ἵν'	οἱ	ἄλλοι τύχωσι τῶν δικαίων, τὰ
[6]	καὶ στρατηγὸς ὑπὸ τούτῳ καὶ	οἱ	βοησόμενοι, οἱ τριακόσιοι· οἱ δ'
[6]	καὶ οἱ βοησόμενοι, οἱ τριακόσιοι·	οἱ	δ' ἄλλοι προσνενέμησθε οἱ μὲν
[6]	προσνενέμησθε οἱ μὲν ὡς τούτους,	οἱ	δ' ὡς ἐκείνους. ~Δεῖ δὴ
[6]	ἄν τις σκέψαιτ' οὐ χαλεπῶς·	οἱ	δὲ δὴ περὶ αὐτὸν ὄντες
[6]	ἂν ληφθῇ, παραχρῆμ' ὑμεῖς κομιεῖσθε)	οἱ	δὲ κίνδυνοι τῶν ἐφεστηκότων ἴδιοι,
[6]	τῇ χώρᾳ διὰ τὸν πόλεμον.	(Οἱ	μὲν οὖν πολλοὶ Μακεδόνων πῶς
[6]	τριακόσιοι· οἱ δ' ἄλλοι προσνενέμησθε	οἱ	μὲν ὡς τούτους, οἱ δ'
[6]	ὅπως μὴ λόγους ἐροῦσιν μόνον	οἱ	παρ' ἡμῶν πρέσβεις, ἀλλὰ καὶ
[6]	τὰ λοιπὰ πιστεύσουσιν, ἢ ὡς	οἱ	παρὰ τὴν αὑτῶν ἀξίαν δεδουλωμένοι
[6]	ταῦτ' ἐγὼ λέγω, ἢ ὡς	οἱ	τὰ πρῶτ' ἐξηπατημένοι τὰ λοιπὰ
[6]	ὑπὸ τούτῳ καὶ οἱ βοησόμενοι,	οἱ	τριακόσιοι· οἱ δ' ἄλλοι προσνενέμησθε
[6]	δείξειν οὐκ εἰς μακράν, ἂν	οἵ	τε θεοὶ θέλωσι καὶ ὑμεῖς
[6]	ἀνθρώπους οἵους μεθυσθέντας ὀρχεῖσθαι τοιαῦθ'	οἷ'	ἐγὼ νῦν ὀκνῶ πρὸς ὑμᾶς
[6]	Ἀθηναῖοι, σκοποῖτο, ἐνθένδ' ἂν αὐτὸν	ἴδοι	μέγαν γεγενημένον, οὐχὶ παρ' αὑτοῦ.
[6]	εἰς μακράν, ἂν οἵ τε	θεοὶ	θέλωσι καὶ ὑμεῖς βούλησθε. (Ὥσπερ
[6]	ἔστιν, οὐκ ἔστιν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον δύναμιν
[6]	τις ἡγεῖται, μεγάλ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	δείγματα τῆς ἐκείνου γνώμης καὶ
[6]	Δοκεῖ δ' ἔμοιγ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	δείξειν οὐκ εἰς μακράν, ἂν
[6]	ἄν τις ἰδεῖν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	δοκεῖ μοι τὴν παρὰ τῶν
[6]	εἰ μηδεὶς ὑμῶν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	δύναται λογίσασθαι πόσον πολεμεῖτε χρόνον
[6]	ὑμᾶς, καὶ μεγάλ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	κατ' ἐκείνου φαίνοιτ' ἂν ὀνείδη
[6]	Πρότερον μὲν γάρ, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	κατὰ συμμορίας εἰσεφέρετε, νυνὶ δὲ
[6]	(Τίνος γὰρ εἵνεκ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	νομίζετε τοῦτον μὲν φεύγειν τὸν
[6]	(Σκοπεῖσθε μέντοι τοῦτ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	ὅπως μὴ λόγους ἐροῦσιν μόνον
[6]	Καιροῦ μὲν δή, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	πρὸς τοῦτο πάρεστι Φιλίππῳ τὰ
[6]	μετ' ἀληθείας τις, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	σκοποῖτο, ἐνθένδ' ἂν αὐτὸν ἴδοι
[6]	αὐτῷ. (Ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	σφόδρ' ἂν ἡγούμην καὶ αὐτὸς
[6]	περαίνειν, οὐ μόνον, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τὰ συμμαχικὰ ἀσθενῶς καὶ ἀπίστως
[6]	(Τὸ μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τὴν Φιλίππου ῥώμην διεξιέναι καὶ
[6]	(Μὴ γὰρ οἴεσθ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τοῖς αὐτοῖς Φίλιππόν τε χαίρειν
[6]	δέ τις ὑμῶν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τὸν Φίλιππον εὐτυχοῦνθ' ὁρῶν ταύτῃ
[6]	εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ τοίνυν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τοῦτ' ἤδη σκοπεῖν αὐτούς, ὅπως
[6]	Λακεδαιμονίοις μέν ποτ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν δικαίων ἀντήρατε,
[6]	οὕτως ἀγνωμόνως ἔχετ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	ὥστε δι' ὧν ἐκ χρηστῶν
[6]	οἱ δὲ κίνδυνοι τῶν ἐφεστηκότων	ἴδιοι,	μισθὸς δ' οὐκ ἔστιν· ἐκεῖ
[6]	καὶ τόπων ὧν ἦμέν ποτε	κύριοι	φαίνεσθαι προϊεμένους, ἀλλὰ καὶ τῶν
[6]	τούτῳ καὶ οἱ βοησόμενοι, οἱ	τριακόσιοι·	οἱ δ' ἄλλοι προσνενέμησθε οἱ
[6]	παρὰ τὴν αὑτῶν ἀξίαν δεδουλωμένοι	(Θετταλοὶ)	νῦν οὐκ ἂν ἐλεύθεροι γένοιντ'
[6]	βοησόμενοι, οἱ τριακόσιοι· οἱ δ'	ἄλλοι	προσνενέμησθε οἱ μὲν ὡς τούτους,
[6]	οὐκ ἠθελήσατε, ἀλλ' ἵν' οἱ	ἄλλοι	τύχωσι τῶν δικαίων, τὰ ὑμέτερ'
[6]	τὸν πόλεμον. (Οἱ μὲν οὖν	πολλοὶ	Μακεδόνων πῶς ἔχουσι Φιλίππῳ, ἐκ
[6]	τῶν στρατιωτῶν, Λάμψακος, Σίγειον, τὰ	πλοῖ'	ἃ συλῶσιν. Ἐπ' οὖν τὸ
[6]	ἀλλ' ἔγωγε, εἴ τις αἵρεσίν	μοι	δοίη, τὴν τῆς ἡμετέρας πόλεως
[6]	ἔχειν ἡγοῦμαι. Διὰ τί; Ὅτι	μοι	δοκεῖ πάνθ' ὅσ' ἂν εἴποι
[6]	κάλλιστα καὶ τάχιστα, οὕτως ἀρέσκει	μοι·	πρὸς δὲ Θετταλοὺς πρεσβείαν πέμπειν,
[6]	ἰδεῖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δοκεῖ	μοι	τὴν παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν
[6]	τὰ πράγματα· ἢ παρελθών τις	ἐμοί,	μᾶλλον δ' ὑμῖν δειξάτω, ἢ
[6]	ἢ ὡς οἱ τὰ πρῶτ'	ἐξηπατημένοι	τὰ λοιπὰ πιστεύσουσιν, ἢ ὡς
[6]	ἔχουσιν ὡς εἰσὶ θαυμαστοὶ καὶ	συγκεκροτημένοι	τὰ τοῦ πολέμου, ὡς δ'
[6]	στρατηγὸς ὑπὸ τούτῳ καὶ οἱ	βοησόμενοι,	οἱ τριακόσιοι· οἱ δ' ἄλλοι
[6]	τῆς ἀπὸ τούτων οὐ μέτεστι,	κοπτόμενοι	δ' ἀεὶ ταῖς στρατείαις ταύταις
[6]	αὐτῶν ἀνηλίσκετ' εἰσφέροντες καὶ προυκινδυνεύετε	στρατευόμενοι,	νυνὶ δ' ὀκνεῖτ' ἐξιέναι καὶ
[6]	νῦν οὐκ ἂν ἐλεύθεροι γένοιντ'	ἄσμενοι.	(Καὶ μὴν εἴ τις ὑμῶν
[6]	παροξυνεῖ· καὶ γὰρ νῦν εἰσιν	ἐψηφισμένοι	Παγασὰς ἀπαιτεῖν καὶ περὶ Μαγνησίας
[6]	οὔτ' ἐπὶ τοῖς αὑτῶν ἰδίοις	ἐώμενοι	διατρίβειν, οὔθ' ὅσ' ἂν ποιήσωσιν
[6]	οἱ παρὰ τὴν αὑτῶν ἀξίαν	δεδουλωμένοι	(Θετταλοὶ) νῦν οὐκ ἂν ἐλεύθεροι
[6]	δὲ δὴ περὶ αὐτὸν ὄντες	ξένοι	καὶ πεζέταιροι δόξαν μὲν ἔχουσιν
[6]	δ' οὐκ ἔστιν· ἐκεῖ δὲ	κίνδυνοι	μὲν ἐλάττους, τὰ δὲ λήμματα
[6]	παραχρῆμ' ὑμεῖς κομιεῖσθε) οἱ δὲ	κίνδυνοι	τῶν ἐφεστηκότων ἴδιοι, μισθὸς δ'
[6]	μοι δοκεῖ πάνθ' ὅσ' ἂν	εἴποι	τις ὑπὲρ τούτων, ἐκείνῳ μὲν
[6]	τὴν τυραννικὴν οἰκίαν ἐβοήθησεν· καὶ	ὅποι	τις ἄν, οἶμαι, προσθῇ κἂν
[6]	τὰς συμφορὰς καὶ μένειν ἐθέλουσιν	ἅνθρωποι·	ὅταν δ' ἐκ πλεονεξίας καὶ
[6]	δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ) νῦν οὐκ ἂν	ἐλεύθεροι	γένοιντ' ἄσμενοι. (Καὶ μὴν εἴ
[6]	περὶ αὐτὸν ὄντες ξένοι καὶ	πεζέταιροι	δόξαν μὲν ἔχουσιν ὡς εἰσὶ
[6]	ἀγαπᾷ καὶ περὶ αὑτὸν ἔχει.	~Καίτοι	ταῦτα, καὶ εἰ μικρά τις
[6]	περὶ Μαγνησίας λόγους ποιεῖσθαι. (Σκοπεῖσθε	μέντοι	τοῦτ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅπως
[6]	διὰ τούτων ἤρθη μέγας, ἡνίχ'	ἕκαστοι	συμφέρον αὐτὸν ἑαυτοῖς ᾤοντό τι
[6]	Ἐπ' οὖν τὸ λυσιτελοῦν αὑτοῖς	ἕκαστοι	χωροῦσιν. (Ὑμεῖς δ' ὅταν μὲν
[6]	δόξαν μὲν ἔχουσιν ὡς εἰσὶ	θαυμαστοὶ	καὶ συγκεκροτημένοι τὰ τοῦ πολέμου,
[6]		~(Ἐπὶ	πολλῶν μὲν ἄν τις ἰδεῖν,
[6]	ἀντέχει, καὶ σφόδρα γ' ἤνθησ'	ἐπὶ	ταῖς ἐλπίσιν, ἂν τύχῃ, τῷ
[6]	δὲ Θετταλοῖς νοσοῦσι καὶ τεταραγμένοις	ἐπὶ	τὴν τυραννικὴν οἰκίαν ἐβοήθησεν· καὶ
[6]	μικρά, οἷον ὑπῆρξέ ποθ' ὑμῖν	ἐπὶ	Τιμοθέου πρὸς Ὀλυνθίους· πάλιν αὖ
[6]	οὔτ' ἐπὶ τοῖς ἔργοις οὔτ'	ἐπὶ	τοῖς αὑτῶν ἰδίοις ἐώμενοι διατρίβειν,
[6]	λυποῦνται καὶ συνεχῶς ταλαιπωροῦσιν, οὔτ'	ἐπὶ	τοῖς ἔργοις οὔτ' ἐπὶ τοῖς
[6]	ἀξίως τῆς πόλεως καὶ ὄντων	ἐπὶ	τοῖς πράγμασιν, ὡς ἅπας μὲν
[6]	τῷ χρόνῳ δὲ φωρᾶται καὶ	περὶ	αὑτὰ καταρρεῖ. Ὥσπερ γὰρ οἰκίας,
[6]	μέρει τὸν τοιοῦτον. (Λοιποὺς δὴ	περὶ	αὐτὸν εἶναι λῃστὰς καὶ κόλακας
[6]	οὐ χαλεπῶς· οἱ δὲ δὴ	περὶ	αὐτὸν ὄντες ξένοι καὶ πεζέταιροι
[6]	τοῦ γελασθῆναι, τούτους ἀγαπᾷ καὶ	περὶ	αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα, καὶ
[6]	σκοπεῖν αὐτούς, ὅπως μὴ χείρους	περὶ	ἡμᾶς αὐτοὺς εἶναι δόξομεν τῶν
[6]	εἰσιν ἐψηφισμένοι Παγασὰς ἀπαιτεῖν καὶ	περὶ	Μαγνησίας λόγους ποιεῖσθαι. (Σκοπεῖσθε μέντοι
[6]	δεῖ τι τῶν ὄντων καὶ	περὶ	τῶν στρατηγῶν εἰπεῖν; Ὅτι ἐνταῦθα
[6]	ἥκιστα δ' ἐν τοῖς παροῦσι	πράγμασι·	τὸ γὰρ τοὺς πολεμήσοντας Φιλίππῳ
[6]	χεῖρον ἢ προσῆκε κέχρησθε τοῖς	πράγμασι,	τοσούτῳ πλείον' αἰσχύνην ὠφλήκατε. (Ταῦτα
[6]	τὴν αὑτοῦ, τοσούτῳ θαυμαστότερος παρὰ	πᾶσι	νομίζεται· ὑμεῖς δ' ὅσῳ χεῖρον
[6]	εὐνοίας τὰ πράγματα συστῇ καὶ	πᾶσι	ταὐτὰ συμφέρῃ τοῖς μετέχουσι τοῦ
[6]	μέρος, ἕως ἂν ἅπαντες στρατεύσησθε·	πᾶσι	τοῖς παριοῦσι λόγον διδόναι, καὶ
[6]	ἐκεῖνος αὐτὸς καὶ παρὼν ἐφ'	ἅπασι	καὶ μήτε καιρὸν μήθ' ὥραν
[6]	ὅσα πώποτ' ἔπραξε διεξιόντα ἐφ'	ἅπασι	τούτοις ἐλέγχειν, καὶ βραχέος λόγου
[6]	ἐστι μεστή. Καὶ γὰρ οὗτος	ἅπασι	τούτοις, οἷς ἄν τις μέγαν
[6]	πεζέταιροι δόξαν μὲν ἔχουσιν ὡς	εἰσὶ	θαυμαστοὶ καὶ συγκεκροτημένοι τὰ τοῦ
[6]	ἂν ἅπαντες στρατεύσησθε· πᾶσι τοῖς	παριοῦσι	λόγον διδόναι, καὶ τὰ βέλτισθ'
[6]	μηδὲν ποιοῦντες ἡμεῖς ὧν τοῖς	πολεμοῦσι	προσήκει τοῦ πάντα ποιοῦντος περιῆμεν.
[6]	οὐχ ἥκιστα δ' ἐν τοῖς	παροῦσι	πράγμασι· τὸ γὰρ τοὺς πολεμήσοντας
[6]	τοῦτο συναμφότερον· νυνὶ δὲ Θετταλοῖς	νοσοῦσι	καὶ τεταραγμένοις ἐπὶ τὴν τυραννικὴν
[6]	αὐτῷ δοκοῦμεν χρῆσθαι, τοσούτῳ μᾶλλον	ἀπιστοῦσι	πάντες αὐτῷ. (Πολλὴν δὴ τὴν
[6]	μὲν οὖν πολλοὶ Μακεδόνων πῶς	ἔχουσι	Φιλίππῳ, ἐκ τούτων ἄν τις
[6]	καὶ πᾶσι ταὐτὰ συμφέρῃ τοῖς	μετέχουσι	τοῦ πολέμου, καὶ συμπονεῖν καὶ
[6]	μακράν, ἂν οἵ τε θεοὶ	θέλωσι	καὶ ὑμεῖς βούλησθε. (Ὥσπερ γὰρ
[6]	ἠθελήσατε, ἀλλ' ἵν' οἱ ἄλλοι	τύχωσι	τῶν δικαίων, τὰ ὑμέτερ' αὐτῶν
[6]	ὑπὲρ αὑτοῦ τι ποιεῖν, μή	τί	γε δὴ τοῖς θεοῖς. Οὐ
[6]	ἡμῶν πρέσβεις, ἀλλὰ καὶ ἔργον	τι	δεικνύειν ἕξουσιν ἐξεληλυθότων ὑμῶν ἀξίως
[6]	πάντα πέφυκεν. Νῦν δ' ὅ	τι	μὲν φυλάξομεν, οὐδέν ἐσθ' ὑπὸ
[6]	οὐχὶ καλῶς ἔχειν ἡγοῦμαι. Διὰ	τί;	Ὅτι μοι δοκεῖ πάνθ' ὅσ'
[6]	πράττων καὶ κινδυνεύων, ἂν συμβῇ	τι,	παθεῖν, τὴν τοῦ διαπράξασθαι ταῦθ'
[6]	οὐ γὰρ ἔστι πικρῶς ἐξετάσαι	τί	πέπρακται τοῖς ἄλλοις, ἂν μὴ
[6]	τοῖς φίλοις ἐπιτάττειν ὑπὲρ αὑτοῦ	τι	ποιεῖν, μή τί γε δὴ
[6]	πόσον πολεμεῖτε χρόνον Φιλίππῳ, καὶ	τί	ποιούντων ὑμῶν ὁ χρόνος διελήλυθεν
[6]	ἕκαστοι συμφέρον αὐτὸν ἑαυτοῖς ᾤοντό	τι	πράξειν, οὕτως ὀφείλει διὰ τῶν
[6]	τὰ τοιαῦτ' ὀνείδη· εἰ δέ	τι	πταίσει, τότ' ἀκριβῶς αὐτοῦ ταῦτ'
[6]	οὐδὲν ἐπαισθάνεται, ἐπὰν δ' ἀρρώστημά	τι	συμβῇ, πάντα κινεῖται, κἂν ῥῆγμα
[6]	αὖ πρὸς Ποτείδαιαν Ὀλυνθίοις ἐφάνη	τι	τοῦτο συναμφότερον· νυνὶ δὲ Θετταλοῖς
[6]	δ' εὑρίσκειν πολέμους, εἰ δεῖ	τι	τῶν ὄντων καὶ περὶ τῶν
[6]	ῥῆγμα κἂν στρέμμα κἂν ἄλλο	τι	τῶν ὑπαρχόντων σαθρὸν ᾖ, οὕτω
[6]	ἂν ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν	τι	φαίνεται καὶ κενόν, μάλιστα δ'
[6]	αὐτῶν ἀπολωλεκότες κάθησθε. (Ταῦτα θαυμάζω,	κἄτι	πρὸς τούτοις, εἰ μηδεὶς ὑμῶν,
[6]	ταῦτ' ἐπανέντας καὶ ὑμῶν αὐτῶν	ἔτι	καὶ νῦν γενομένους κοινὸν καὶ
[6]	πώποτ' ἄλλος Μακεδόνων βασιλεὺς δόξαν	ἀντὶ	τοῦ ζῆν ἀσφαλῶς ᾑρημένος (τοῖς
[6]	ἐλλείψει, εἶθ' ὑμῖν τούτους κολάζειν	ἀντὶ	τῶν ἐχθρῶν ἐξέσται. (Λέγω δὴ
[6]	καὶ περὶ τῶν στρατηγῶν εἰπεῖν;	Ὅτι	ἐνταῦθα μέν ἐστι τἆθλ' ὑπὲρ
[6]	οὗτος. Ἴστε γὰρ δήπου τοῦθ'	ὅτι	μελλόντων αὐτῶν, ἑτέρους τινὰς ἐλπιζόντων
[6]	καλῶς ἔχειν ἡγοῦμαι. Διὰ τί;	Ὅτι	μοι δοκεῖ πάνθ' ὅσ' ἂν
[6]	ἄμαχόν τινα τὸν Φίλιππον ἰδεῖν	ὅτι	πάντα διεξελήλυθεν οἷς πρότερον παρακρουόμενος
[6]	πρὸς ὑμᾶς ὀνομάσαι. Δῆλον δ'	ὅτι	ταῦτ' ἐστὶν ἀληθῆ· καὶ γὰρ
[6]	αὑτὴν ἀσθενὴς καὶ πολλῶν κακῶν	ἐστι	μεστή. Καὶ γὰρ οὗτος ἅπασι
[6]	ὅλον ἡ τύχη παρὰ πάντ'	ἐστὶ	τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα· οὐ
[6]	στρατηγῶν εἰπεῖν; Ὅτι ἐνταῦθα μέν	ἐστι	τἆθλ' ὑπὲρ ὧν ἐστιν ὁ
[6]	ἀρχὴ ἐν μὲν προσθήκῃ μερίς	ἐστί	τις οὐ μικρά, οἷον ὑπῆρξέ
[6]	τῆς ἐκείνου γνώμης καὶ κακοδαιμονίας	ἐστὶ	τοῖς εὖ φρονοῦσιν. Ἀλλ' οἶμαι,
[6]	Ἀλλ' οὔτ' εὔλογον οὔτ' ἔχον	ἐστὶ	φύσιν τοῦτό γε· πολὺ γὰρ
[6]	καθ' ὑμᾶς ἐλλείμματα· οὐ γὰρ	ἔστι	πικρῶς ἐξετάσαι τί πέπρακται τοῖς
[6]	εἶναι δόξομεν τῶν ὑπαρχόντων, ὡς	ἔστι	τῶν αἰσχρῶν, μᾶλλον δὲ τῶν
[6]	τὰς ἀνάγκας ἀκούσητε ταύτας, ἀφίετε.	Περίεστι	τοίνυν ὑμῖν ἀλλήλοις ἐρίζειν καὶ
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πρὸς τοῦτο	πάρεστι	Φιλίππῳ τὰ πράγματα· ἢ παρελθών
[6]	φιλοτιμίας τῆς ἀπὸ τούτων οὐ	μέτεστι,	κοπτόμενοι δ' ἀεὶ ταῖς στρατείαις
[6]	ἄλλο δὲ μηδ' ὁτιοῦν συμπονεῖν,	οὐχὶ	γενήσεται τῶν δεόντων ἡμῖν οὐδὲν
[6]	προτρέπειν τὰ δέοντα ποιεῖν ὑμᾶς,	οὐχὶ	καλῶς ἔχειν ἡγοῦμαι. Διὰ τί;
[6]	μὲν ἔχειν φιλοτιμίαν, ἡμῖν δ'	οὐχὶ	καλῶς πεπρᾶχθαι. Ὁ μὲν γὰρ
[6]	δὲ δίκην προσήκει λαβεῖν, τούτων	οὐχὶ	νῦν ὁρῶ τὸν καιρὸν τοῦ
[6]	ἂν αὐτὸν ἴδοι μέγαν γεγενημένον,	οὐχὶ	παρ' αὑτοῦ. Ὧν οὖν ἐκεῖνος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/09/2008