Paragraphes
[6]	ὁρῶ τὸν καιρὸν τοῦ λέγειν·	ἃ	δὲ καὶ χωρὶς τούτων ἔνι,
[6]	παθεῖν, τὴν τοῦ διαπράξασθαι ταῦθ'	ἃ	μηδεὶς πώποτ' ἄλλος Μακεδόνων βασιλεὺς
[6]	πόλεως τύχην ἂν ἑλοίμην, ἐθελόντων	ἃ	προσήκει ποιεῖν ὑμῶν αὐτῶν καὶ
[6]	στρατιωτῶν, Λάμψακος, Σίγειον, τὰ πλοῖ'	ἃ	συλῶσιν. Ἐπ' οὖν τὸ λυσιτελοῦν
[6]	βουλόμενον πάνθ' αὑτοῦ δοκεῖν εἶναι	τἄργα	(πρὸς γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις
[6]	περὶ τῶν στρατηγῶν εἰπεῖν; Ὅτι	ἐνταῦθα	μέν ἐστι τἆθλ' ὑπὲρ ὧν
[6]	Φίλιππον καὶ θαυμαστόν, εἰ τὰ	δίκαια	πράττονθ' ἑώρων ηὐξημένον· νῦν δὲ
[6]	ἐκείνοις, Θετταλοὺς δὲ νῦν τὰ	τελευταῖα	τῷ Μαγνησίαν παραδώσειν ὑποσχέσθαι καὶ
[6]	οὕτως ἔχειν ἡγεῖται, οἴεται δὲ	βίᾳ	καθέξειν αὐτὸν τὰ πράγματα τῷ
[6]	ὑμᾶς, οὐχὶ καλῶς ἔχειν ἡγοῦμαι.	Διὰ	τί; Ὅτι μοι δοκεῖ πάνθ'
[6]	ἐμπορίων τῶν ἐν τῇ χώρᾳ	διὰ	τὸν πόλεμον. (Οἱ μὲν οὖν
[6]	τὰ πράγματα τῆς πόλεως γέγονεν,	διὰ	τούτων ἐλπίζετε τῶν αὐτῶν πράξεων
[6]	προσλαμβάνων οὕτως ηὐξήθη. (Ὥσπερ οὖν	διὰ	τούτων ἤρθη μέγας, ἡνίχ' ἕκαστοι
[6]	τὴν Φιλίππου ῥώμην διεξιέναι καὶ	διὰ	τούτων τῶν λόγων προτρέπειν τὰ
[6]	ᾤοντό τι πράξειν, οὕτως ὀφείλει	διὰ	τῶν αὐτῶν τούτων καὶ καθαιρεθῆναι
[6]	Ἑλληνικῶν δικαίων ἀντήρατε, καὶ πόλλ'	ἰδίᾳ	πλεονεκτῆσαι πολλάκις ὑμῖν ἐξὸν οὐκ
[6]	νομίζειν ἀνάστασιν, δαιμονίᾳ τινὶ καὶ	θείᾳ	παντάπασιν ἔοικεν εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ τοίνυν,
[6]	πολέμου καὶ ἀγώνων, τούτους μὲν	φιλοτιμίᾳ	πάντας ἀπωθεῖν αὐτὸν ἔφη, βουλόμενον
[6]	τῆς ἑαυτῶν πατρίδος νομίζειν ἀνάστασιν,	δαιμονίᾳ	τινὶ καὶ θείᾳ παντάπασιν ἔοικεν
[6]	αὐτὸν τὰ πράγματα τῷ τὰ	χωρία	καὶ λιμένας καὶ τὰ τοιαῦτα
[6]	τινὶ καὶ θείᾳ παντάπασιν ἔοικεν	εὐεργεσίᾳ.	(Δεῖ τοίνυν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]	ἂν ἔξω πολεμῶσιν, ἀφανῆ τὰ	κακὰ	τοῖς πολλοῖς ἐστιν, ἐπειδὰν δ'
[6]	ὧν εἰς τοὺς συνόντας ποιοῦσιν	εἵνεκα	τοῦ γελασθῆναι, τούτους ἀγαπᾷ καὶ
[6]	μόνον, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ	συμμαχικὰ	ἀσθενῶς καὶ ἀπίστως ἔχοντα φανήσεται
[6]	ὅμορος πόλεμος συμπλακῇ, πάντ' ἐποίησεν	ἔκδηλα.	(Εἰ δέ τις ὑμῶν, ὦ
[6]	μόνον οἱ παρ' ἡμῶν πρέσβεις,	ἀλλὰ	καὶ ἔργον τι δεικνύειν ἕξουσιν
[6]	καὶ ἀπίστως ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ,	ἀλλὰ	καὶ τὰ τῆς οἰκείας ἀρχῆς
[6]	ἦμέν ποτε κύριοι φαίνεσθαι προϊεμένους,	ἀλλὰ	καὶ τῶν ὑπὸ τῆς τύχης
[6]	τὸν εἰπόντα μόνον παραχρῆμ' ἐπαινέσεσθε,	ἀλλὰ	καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς ὕστερον, βέλτιον
[6]	καὶ ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν κτήσασθαι,	ἀλλὰ	τὰ τοιαῦτ' εἰς μὲν ἅπαξ
[6]	ὥστε δι' ὧν ἐκ χρηστῶν	φαῦλα	τὰ πράγματα τῆς πόλεως γέγονεν,
[6]	τι συμβῇ, πάντα κινεῖται, κἂν	ῥῆγμα	κἂν στρέμμα κἂν ἄλλο τι
[6]	τις, οὐδὲν ἐπαισθάνεται, ἐπὰν δ'	ἀρρώστημά	τι συμβῇ, πάντα κινεῖται, κἂν
[6]	πάντα κινεῖται, κἂν ῥῆγμα κἂν	στρέμμα	κἂν ἄλλο τι τῶν ὑπαρχόντων
[6]	ἡ πρώτη πρόφασις καὶ μικρὸν	πταῖσμα	ἅπαντ' ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσεν. ~Οὐ
[6]	κἄπιστον καλεῖν ἄνευ τοῦ τὰ	πεπραγμένα	δεικνύναι λοιδορίαν εἶναί τις ἂν
[6]	πεπεισμένοις, τοῖς δὲ ταῦτα, τὰ	κοινὰ	δ' ἔχειν φαύλως. Πρότερον μὲν
[6]	καὶ χώραν ὅμορον καὶ δύναμίν	τινα	κεκτημένους, καὶ τὸ μέγιστον ἁπάντων,
[6]	καὶ τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους ὡς ἄμαχόν	τινα	τὸν Φίλιππον ἰδεῖν ὅτι πάντα
[6]	ποιοῦσιν εἵνεκα τοῦ γελασθῆναι, τούτους	ἀγαπᾷ	καὶ περὶ αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι
[6]	οἱ τὰ πρῶτ' ἐξηπατημένοι τὰ	λοιπὰ	πιστεύσουσιν, ἢ ὡς οἱ παρὰ
[6]	δὲ τὸ ὅλον ἡ τύχη	παρὰ	πάντ' ἐστὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων
[6]	πεποίηκε τὴν αὑτοῦ, τοσούτῳ θαυμαστότερος	παρὰ	πᾶσι νομίζεται· ὑμεῖς δ' ὅσῳ
[6]	λοιπὰ πιστεύσουσιν, ἢ ὡς οἱ	παρὰ	τὴν αὑτῶν ἀξίαν δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ)
[6]	καὶ κενόν, μάλιστα δ' ὁ	παρὰ	τῆς ἡμετέρας πόλεως· ὅσῳ γὰρ
[6]	πλείους ἀφορμὰς εἰς τὸ τὴν	παρὰ	τῶν θεῶν εὔνοιαν ἔχειν ὁρῶ
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δοκεῖ μοι τὴν	παρὰ	τῶν θεῶν εὔνοιαν φανερὰν γιγνομένην
[6]	καὶ βραχὺν χρόνον ἀντέχει, καὶ	σφόδρα	γ' ἤνθησ' ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν,
[6]	ὑπὲρ ὧν ἐστιν ὁ πόλεμος	ὑμέτερα	(Ἀμφίπολίς γ' ἂν ληφθῇ, παραχρῆμ'
[6]	προσθήκῃ μερίς ἐστί τις οὐ	μικρά,	οἷον ὑπῆρξέ ποθ' ὑμῖν ἐπὶ
[6]	ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα, καὶ εἰ	μικρά	τις ἡγεῖται, μεγάλ' ὦ ἄνδρες
[6]	ἐγὼ τῶν ἐν αὐτῇ τῇ	χώρᾳ	γεγενημένων τινὸς ἤκουον, ἀνδρὸς οὐδαμῶς
[6]	τῶν ἐμπορίων τῶν ἐν τῇ	χώρᾳ	διὰ τὸν πόλεμον. (Οἱ μὲν
[6]	κενὴν δικαίως· τὸ δὲ πάνθ'	ὅσα	πώποτ' ἔπραξε διεξιόντα ἐφ' ἅπασι
[6]	τοῖς παριοῦσι λόγον διδόναι, καὶ	τὰ	βέλτισθ' ὧν ἂν ἀκούσηθ' αἱρεῖσθαι,
[6]	καθ' ἕν' αὐτῶν ἐν μέρει,	τὰ	δ' ὑμέτερ' αὐτῶν ἀπολωλεκότες κάθησθε.
[6]	ἐκεῖ δὲ κίνδυνοι μὲν ἐλάττους,	τὰ	δὲ λήμματα τῶν ἐφεστηκότων καὶ
[6]	διὰ τούτων τῶν λόγων προτρέπειν	τὰ	δέοντα ποιεῖν ὑμᾶς, οὐχὶ καλῶς
[6]	παρ' ὑμῶν αὐτῶν πρῶτον ὑπάρξῃ	τὰ	δέοντα. (Τίνος γὰρ εἵνεκ' ὦ
[6]	τὸν Φίλιππον καὶ θαυμαστόν, εἰ	τὰ	δίκαια πράττονθ' ἑώρων ηὐξημένον· νῦν
[6]	τὰς προφάσεις δ' ἀφελεῖν καὶ	τὰ	καθ' ὑμᾶς ἐλλείμματα· οὐ γὰρ
[6]	μὲν ἂν ἔξω πολεμῶσιν, ἀφανῆ	τὰ	κακὰ τοῖς πολλοῖς ἐστιν, ἐπειδὰν
[6]	καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων	τὰ	κάτωθεν ἰσχυρότατ' εἶναι δεῖ, οὕτω
[6]	ταῦτα πεπεισμένοις, τοῖς δὲ ταῦτα,	τὰ	κοινὰ δ' ἔχειν φαύλως. Πρότερον
[6]	ὡς οἱ τὰ πρῶτ' ἐξηπατημένοι	τὰ	λοιπὰ πιστεύσουσιν, ἢ ὡς οἱ
[6]	ἐπίορκον κἄπιστον καλεῖν ἄνευ τοῦ	τὰ	πεπραγμένα δεικνύναι λοιδορίαν εἶναί τις
[6]	καὶ τῶν στρατιωτῶν, Λάμψακος, Σίγειον,	τὰ	πλοῖ' ἃ συλῶσιν. Ἐπ' οὖν
[6]	(Ὑμεῖς δ' ὅταν μὲν εἰς	τὰ	πράγματ' ἀποβλέψητε φαύλως ἔχοντα, τοὺς
[6]	πρὸς αὐτὴν ἥκει τὴν τελευτὴν	τὰ	πράγματ' αὐτῷ. (Ἐγὼ γάρ, ὦ
[6]	Ἀθηναῖοι, πρὸς τοῦτο πάρεστι Φιλίππῳ	τὰ	πράγματα· ἢ παρελθών τις ἐμοί,
[6]	ἅπας μὲν λόγος, ἂν ἀπῇ	τὰ	πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται καὶ
[6]	Ὅταν μὲν γὰρ ὑπ' εὐνοίας	τὰ	πράγματα συστῇ καὶ πᾶσι ταὐτὰ
[6]	δι' ὧν ἐκ χρηστῶν φαῦλα	τὰ	πράγματα τῆς πόλεως γέγονεν, διὰ
[6]	οἴεται δὲ βίᾳ καθέξειν αὐτὸν	τὰ	πράγματα τῷ τὰ χωρία καὶ
[6]	ἐγὼ λέγω, ἢ ὡς οἱ	τὰ	πρῶτ' ἐξηπατημένοι τὰ λοιπὰ πιστεύσουσιν,
[6]	οὐ μόνον, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	τὰ	συμμαχικὰ ἀσθενῶς καὶ ἀπίστως ἔχοντα
[6]	δ' ἐκείνοις, Θετταλοὺς δὲ νῦν	τὰ	τελευταῖα τῷ Μαγνησίαν παραδώσειν ὑποσχέσθαι
[6]	ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ, ἀλλὰ καὶ	τὰ	τῆς οἰκείας ἀρχῆς καὶ δυνάμεως
[6]	ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν κτήσασθαι, ἀλλὰ	τὰ	τοιαῦτ' εἰς μὲν ἅπαξ καὶ
[6]	αἱ γὰρ εὐπραξίαι δειναὶ συγκρύψαι	τὰ	τοιαῦτ' ὀνείδη· εἰ δέ τι
[6]	τὰ χωρία καὶ λιμένας καὶ	τὰ	τοιαῦτα προειληφέναι, οὐκ ὀρθῶς οἴεται.
[6]	ὡς εἰσὶ θαυμαστοὶ καὶ συγκεκροτημένοι	τὰ	τοῦ πολέμου, ὡς δ' ἐγὼ
[6]	ἡ τύχη παρὰ πάντ' ἐστὶ	τὰ	τῶν ἀνθρώπων πράγματα· οὐ μὴν
[6]	οἱ ἄλλοι τύχωσι τῶν δικαίων,	τὰ	ὑμέτερ' αὐτῶν ἀνηλίσκετ' εἰσφέροντες καὶ
[6]	ἔχει τὸ ἴσον· πάντας ἐξιέναι	κατὰ	μέρος, ἕως ἂν ἅπαντες στρατεύσησθε·
[6]	προσήκει ποιεῖν ὑμῶν αὐτῶν καὶ	κατὰ	μικρόν, ἢ τὴν ἐκείνου· πολὺ
[6]	μὲν γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	κατὰ	συμμορίας εἰσεφέρετε, νυνὶ δὲ πολιτεύεσθε
[6]	συμμορίας εἰσεφέρετε, νυνὶ δὲ πολιτεύεσθε	κατὰ	συμμορίας. Ῥήτωρ ἡγεμὼν ἑκατέρων, καὶ
[6]	εἰσφέρειν, στρατεύεσθαι, τοῖς δὲ ψηφίζεσθαι	κατὰ	τούτων μόνον, ἄλλο δὲ μηδ'
[6]	πρὸς τοῦτο πάρεστι Φιλίππῳ τὰ	πράγματα·	ἢ παρελθών τις ἐμοί, μᾶλλον
[6]	μὲν λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ	πράγματα,	μάταιόν τι φαίνεται καὶ κενόν,
[6]	πάντ' ἐστὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων	πράγματα·	οὐ μὴν ἀλλ' ἔγωγε, εἴ
[6]	μὲν γὰρ ὑπ' εὐνοίας τὰ	πράγματα	συστῇ καὶ πᾶσι ταὐτὰ συμφέρῃ
[6]	ὧν ἐκ χρηστῶν φαῦλα τὰ	πράγματα	τῆς πόλεως γέγονεν, διὰ τούτων
[6]	δὲ βίᾳ καθέξειν αὐτὸν τὰ	πράγματα	τῷ τὰ χωρία καὶ λιμένας
[6]	ἡγεῖται, μεγάλ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	δείγματα	τῆς ἐκείνου γνώμης καὶ κακοδαιμονίας
[6]	ἤδη. (Φημὶ δὴ δεῖν εἰσφέρειν	χρήματα,	αὐτοὺς ἐξιέναι προθύμως, μηδέν' αἰτιᾶσθαι
[6]	κίνδυνοι μὲν ἐλάττους, τὰ δὲ	λήμματα	τῶν ἐφεστηκότων καὶ τῶν στρατιωτῶν,
[6]	ἀφελεῖν καὶ τὰ καθ' ὑμᾶς	ἐλλείμματα·	οὐ γὰρ ἔστι πικρῶς ἐξετάσαι
[6]	προσαγαγόμενον, τὴν δ' Ὀλυνθίων φιλίαν	μετὰ	ταῦτα τῷ Ποτείδαιαν οὖσαν ὑμετέραν
[6]	ἐκεῖνον διαλλαγὰς πρῶτον μὲν ἀπίστους,	εἶτα	τῆς ἑαυτῶν πατρίδος νομίζειν ἀνάστασιν,
[6]	τινα τὸν Φίλιππον ἰδεῖν ὅτι	πάντα	διεξελήλυθεν οἷς πρότερον παρακρουόμενος μέγας
[6]	ἐπὰν δ' ἀρρώστημά τι συμβῇ,	πάντα	κινεῖται, κἂν ῥῆγμα κἂν στρέμμα
[6]	ῥᾷον ἔχοντας φυλάττειν ἢ κτήσασθαι	πάντα	πέφυκεν. Νῦν δ' ὅ τι
[6]	ὧν τοῖς πολεμοῦσι προσήκει τοῦ	πάντα	ποιοῦντος περιῆμεν. (Ἀλλ' ἐκεῖνο θαυμάζω,
[6]	δεικτέον τὴν μεταβολήν, εἰσφέροντας, ἐξιόντας,	ἅπαντα	ποιοῦντας ἑτοίμως, εἴπερ τις ὑμῖν
[6]	τούτων τῶν λόγων προτρέπειν τὰ	δέοντα	ποιεῖν ὑμᾶς, οὐχὶ καλῶς ἔχειν
[6]	ὑμῶν αὐτῶν πρῶτον ὑπάρξῃ τὰ	δέοντα.	(Τίνος γὰρ εἵνεκ' ὦ ἄνδρες
[6]	δὲ πάνθ' ὅσα πώποτ' ἔπραξε	διεξιόντα	ἐφ' ἅπασι τούτοις ἐλέγχειν, καὶ
[6]	Κἂν ταῦτα ποιῆτε, οὐ τὸν	εἰπόντα	μόνον παραχρῆμ' ἐπαινέσεσθε, ἀλλὰ καὶ
[6]	εἰς τὰ πράγματ' ἀποβλέψητε φαύλως	ἔχοντα,	τοὺς ἐφεστηκότας κρίνετε, ὅταν δὲ
[6]	τὰ συμμαχικὰ ἀσθενῶς καὶ ἀπίστως	ἔχοντα	φανήσεται Φιλίππῳ, ἀλλὰ καὶ τὰ
[6]	οὐκ ἔστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	ἀδικοῦντα	κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν
[6]	ἔστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἀδικοῦντα	κἀπιορκοῦντα	καὶ ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν κτήσασθαι,
[6]	αὐτῶν πράξεων ἐκ φαύλων αὐτὰ	χρηστὰ	γενήσεσθαι; Ἀλλ' οὔτ' εὔλογον οὔτ'
[6]	φανερὰν γιγνομένην τῇ πόλει, οὐχ	ἥκιστα	δ' ἐν τοῖς παροῦσι πράγμασι·
[6]	μάταιόν τι φαίνεται καὶ κενόν,	μάλιστα	δ' ὁ παρὰ τῆς ἡμετέρας
[6]	βοηθεῖν, καὶ ὅπως τις λέγει	κάλλιστα	καὶ τάχιστα, οὕτως ἀρέσκει μοι·
[6]	ὅπως τις λέγει κάλλιστα καὶ	τάχιστα,	οὕτως ἀρέσκει μοι· πρὸς δὲ
[6]	τῶν αὐτῶν πράξεων ἐκ φαύλων	αὐτὰ	χρηστὰ γενήσεσθαι; Ἀλλ' οὔτ' εὔλογον
[6]	χρόνῳ δὲ φωρᾶται καὶ περὶ	αὑτὰ	καταρρεῖ. Ὥσπερ γὰρ οἰκίας, οἶμαι,
[6]	χωρία καὶ λιμένας καὶ τὰ	τοιαῦτα	προειληφέναι, οὐκ ὀρθῶς οἴεται. Ὅταν
[6]	πρὶν ἂν τῶν πραγμάτων κρατήσητε,	τηνικαῦτα	δ' ἀπ' αὐτῶν τῶν ἔργων
[6]	δ' ὑμέτερ' αὐτῶν ἀπολωλεκότες κάθησθε.	(Ταῦτα	θαυμάζω, κἄτι πρὸς τούτοις, εἰ
[6]	καὶ περὶ αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι	ταῦτα,	καὶ εἰ μικρά τις ἡγεῖται,
[6]	πράγμασι, τοσούτῳ πλείον' αἰσχύνην ὠφλήκατε.	(Ταῦτα	μὲν οὖν παραλείψω. Καὶ γὰρ
[6]	(Καὶ μὴν εἴ τις ὑμῶν	ταῦτα	μὲν οὕτως ἔχειν ἡγεῖται, οἴεται
[6]	ἐρίζειν καὶ διεστάναι, τοῖς μὲν	ταῦτα	πεπεισμένοις, τοῖς δὲ ταῦτα, τὰ
[6]	ἢ ὁ δεῖν' εἴπῃ. Κἂν	ταῦτα	ποιῆτε, οὐ τὸν εἰπόντα μόνον
[6]	μὲν ταῦτα πεπεισμένοις, τοῖς δὲ	ταῦτα,	τὰ κοινὰ δ' ἔχειν φαύλως.
[6]	πέμπειν, ἣ τοὺς μὲν διδάξει	ταῦτα,	τοὺς δὲ παροξυνεῖ· καὶ γὰρ
[6]	τὴν δ' Ὀλυνθίων φιλίαν μετὰ	ταῦτα	τῷ Ποτείδαιαν οὖσαν ὑμετέραν ἐξελεῖν
[6]	τὰ πράγματα συστῇ καὶ πᾶσι	ταὐτὰ	συμφέρῃ τοῖς μετέχουσι τοῦ πολέμου,
[6]	καθέξειν αὐτὸν τὰ πράγματα τῷ	τὰ	χωρία καὶ λιμένας καὶ τὰ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/09/2008