| Paragraphes |
|---|
| [6] |
μὴ
ἃν
ὁ
δεῖν'
ἢ
|
ὁ |
δεῖν'
εἴπῃ.
Κἂν
ταῦτα
ποιῆτε, |
| [6] |
ἂν
ἀκούσηθ'
αἱρεῖσθαι,
μὴ
ἃν
|
ὁ |
δεῖν'
ἢ
ὁ
δεῖν'
εἴπῃ. |
| [6] |
ἡμῖν
δ'
οὐχὶ
καλῶς
πεπρᾶχθαι.
|
Ὁ |
μὲν
γὰρ
ὅσῳ
πλείον'
ὑπὲρ |
| [6] |
χαίρειν
καὶ
τοὺς
ἀρχομένους,
ἀλλ'
|
ὁ |
μὲν
δόξης
ἐπιθυμεῖ
καὶ
τοῦτ' |
| [6] |
φαίνεται
καὶ
κενόν,
μάλιστα
δ'
|
ὁ |
παρὰ
τῆς
ἡμετέρας
πόλεως·
ὅσῳ |
| [6] |
ἐστι
τἆθλ'
ὑπὲρ
ὧν
ἐστιν
|
ὁ |
πόλεμος
ὑμέτερα
(Ἀμφίπολίς
γ'
ἂν |
| [6] |
ταὔθ'
ἅπερ
νυνὶ
ποιούντων,
ἅπας
|
ὁ |
χρόνος
διελήλυθεν.
(Εἶθ'
οὕτως
ἀγνωμόνως |
| [6] |
Φιλίππῳ,
καὶ
τί
ποιούντων
ὑμῶν
|
ὁ |
χρόνος
διελήλυθεν
οὗτος.
Ἴστε
γὰρ |
| [6] |
κτήσασθαι
πάντα
πέφυκεν.
Νῦν
δ'
|
ὅ |
τι
μὲν
φυλάξομεν,
οὐδέν
ἐσθ' |
| [6] |
δὲ
ψηφίζεσθαι
κατὰ
τούτων
μόνον,
|
ἄλλο |
δὲ
μηδ'
ὁτιοῦν
συμπονεῖν,
οὐχὶ |
| [6] |
κἂν
ῥῆγμα
κἂν
στρέμμα
κἂν
|
ἄλλο |
τι
τῶν
ὑπαρχόντων
σαθρὸν
ᾖ, |
| [6] |
τοῦ
πάντα
ποιοῦντος
περιῆμεν.
(Ἀλλ'
|
ἐκεῖνο |
θαυμάζω,
εἰ
Λακεδαιμονίοις
μέν
ποτ' |
| [6] |
καὶ
τὸ
θρυλούμενόν
ποτ'
ἀπόρρητον
|
ἐκεῖνο |
κατασκευάσαι,
(τούτῳ
προσαγαγόμενον,
τὴν
δ' |
| [6] |
δὲ
τῆς
μὲν
φιλοτιμίας
τῆς
|
ἀπὸ |
τούτων
οὐ
μέτεστι,
κοπτόμενοι
δ' |
| [6] |
φαίνεσθαι
προϊεμένους,
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
|
ὑπὸ |
τῆς
τύχης
παρασκευασθέντων
συμμάχων
καὶ |
| [6] |
τι
μὲν
φυλάξομεν,
οὐδέν
ἐσθ'
|
ὑπὸ |
τοῦ
πολέμου
λοιπὸν
τῶν
πρότερον, |
| [6] |
Ῥήτωρ
ἡγεμὼν
ἑκατέρων,
καὶ
στρατηγὸς
|
ὑπὸ |
τούτῳ
καὶ
οἱ
βοησόμενοι,
οἱ |
| [6] |
καὶ
νῦν
γενομένους
κοινὸν
καὶ
|
τὸ |
βουλεύεσθαι
καὶ
τὸ
λέγειν
καὶ |
| [6] |
δεόντων
ἡμῖν
οὐδὲν
ἐν
καιρῷ·
|
τὸ |
γὰρ
ἠδικημένον
ἀεὶ
μέρος
ἐλλείψει, |
| [6] |
δ'
ἐν
τοῖς
παροῦσι
πράγμασι·
|
τὸ |
γὰρ
τοὺς
πολεμήσοντας
Φιλίππῳ
γεγενῆσθαι |
| [6] |
τις
ἂν
φήσειε
κενὴν
δικαίως·
|
τὸ |
δὲ
πάνθ'
ὅσα
πώποτ'
ἔπραξε |
| [6] |
τὴν
Ἀμφίπολιν
φάσκειν
παραδώσειν
καὶ
|
τὸ |
θρυλούμενόν
ποτ'
ἀπόρρητον
ἐκεῖνο
κατασκευάσαι, |
| [6] |
εἰσφέρειν
ἀφ'
ὅσων
ἕκαστος
ἔχει
|
τὸ |
ἴσον·
πάντας
ἐξιέναι
κατὰ
μέρος, |
| [6] |
εὑρίσκω
τὴν
μὲν
ἡμετέραν
εὐήθειαν
|
τὸ |
κατ'
ἀρχάς,
ὅτ'
Ὀλυνθίους
ἀπήλαυνόν |
| [6] |
οἶμαι,
νῦν
μὲν
ἐπισκοτεῖ
τούτοις
|
τὸ |
κατορθοῦν·
αἱ
γὰρ
εὐπραξίαι
δειναὶ |
| [6] |
κοινὸν
καὶ
τὸ
βουλεύεσθαι
καὶ
|
τὸ |
λέγειν
καὶ
τὸ
πράττειν
ποιῆσαι. |
| [6] |
πλοῖ'
ἃ
συλῶσιν.
Ἐπ'
οὖν
|
τὸ |
λυσιτελοῦν
αὑτοῖς
ἕκαστοι
χωροῦσιν.
(Ὑμεῖς |
| [6] |
καὶ
δύναμίν
τινα
κεκτημένους,
καὶ
|
τὸ |
μέγιστον
ἁπάντων,
τὴν
ὑπὲρ
τοῦ |
| [6] |
ὀρθῶς
δοκιμάζειν,
ταῦτ'
εἰπεῖν
πειράσομαι.
|
(Τὸ |
μὲν
οὖν
ἐπίορκον
κἄπιστον
καλεῖν |
| [6] |
τύχης
παρασκευασθέντων
συμμάχων
καὶ
καιρῶν.
|
(Τὸ |
μὲν
οὖν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [6] |
μεγάλη
γὰρ
ῥοπή,
μᾶλλον
δὲ
|
τὸ |
ὅλον
ἡ
τύχη
παρὰ
πάντ' |
| [6] |
βουλεύεσθαι
καὶ
τὸ
λέγειν
καὶ
|
τὸ |
πράττειν
ποιῆσαι.
Εἰ
δὲ
τοῖς |
| [6] |
πολὺ
γὰρ
πλείους
ἀφορμὰς
εἰς
|
τὸ |
τὴν
παρὰ
τῶν
θεῶν
εὔνοιαν |
| [6] |
οἷς
ἄν
τις
μέγαν
αὐτὸν
|
ἡγήσαιτο, |
τοῖς
πολέμοις
καὶ
ταῖς
στρατείαις, |
| [6] |
ἀληθείας
τις,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
σκοποῖτο, |
ἐνθένδ'
ἂν
αὐτὸν
ἴδοι
μέγαν |
| [6] |
ἡνίχ'
ἕκαστοι
συμφέρον
αὐτὸν
ἑαυτοῖς
|
ᾤοντό |
τι
πράξειν,
οὕτως
ὀφείλει
διὰ |
| [6] |
εὔλογον
οὔτ'
ἔχον
ἐστὶ
φύσιν
|
τοῦτό |
γε·
πολὺ
γὰρ
ῥᾷον
ἔχοντας |
| [6] |
ἀληθεῖς
καὶ
δικαίας
εἶναι
προσήκει.
|
Τοῦτο |
δ'
οὐκ
ἔνι
νῦν
ἐν |
| [6] |
δή,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πρὸς
|
τοῦτο |
πάρεστι
Φιλίππῳ
τὰ
πράγματα·
ἢ |
| [6] |
πρὸς
Ποτείδαιαν
Ὀλυνθίοις
ἐφάνη
τι
|
τοῦτο |
συναμφότερον·
νυνὶ
δὲ
Θετταλοῖς
νοσοῦσι |
