Chapitre
[1]	ὑποδέξασθαι πάθος. Ἔφριξε τάχα καὶ	ὁ	ἥλιος, εἴ τις αἴσθησις αὐτῷ,
[1]	τὸν ἑαυτῆς γῇ κατακρύψασα. Ἐκείνου	ὁ	θάνατος πληγὴ ἐγένετο πατρίδων δύο,
[2]	Τί οὖν παράδοξον, εἰ ἀπέθανεν	ὁ	θνητός; Ἀλλὰ λυπεῖ ἡμᾶς τὸ
[2]	Νῦν σου λαμβάνει τὴν δοκιμὴν	ὁ	Κύριος τῆς πρὸς αὐτὸν ἀγάπης.
[1]	εἰσῆλθεν ὅτι πρὸς χριστιανήν μοι	ὁ	λόγος ἔσται πάλαι πεπαιδευμένην τὰ
[1]	κεκακωμένῃ, κἂν πολλὴν παράκλησιν φέρῃ,	ὁ	λόγος ὀχληρός πως εἶναι δοκεῖ,
[2]	τὴν παραμυθίαν. Ἐπὶ πᾶσι δὲ	ἐκεῖνο	εἰπεῖν ἰσχυρὸν ἔχω, φεῖσαι τοῦ
[1]	τις αἴσθησις αὐτῷ, τὸ σκυθρωπὸν	ἐκεῖνο	θέαμα. Καὶ τί ἄν τις
[1]	ἀνίαν ἐμποιεῖ, οὕτω καὶ ψυχῇ	ὑπὸ	θλίψεως βαρείας κεκακωμένῃ, κἂν πολλὴν
[1]	ὅτι, ὥσπερ ὀφθαλμῷ φλεγμαίνοντι καὶ	τὸ	ἁπαλώτατον τῶν παρηγορημάτων ἀνίαν ἐμποιεῖ,
[2]	τὸ συμβάν· δυσανασχετοῦντες γὰρ οὔτε	τὸ	γενόμενον διορθούμεθα καὶ ἑαυτοὺς προσαπόλλυμεν.
[1]	οὐκ ἐνόμισα δίκαιον εἶναι παραλιπεῖν	τὸ	ἐπιβάλλον μοι. Οἶδα ποταπὰ τῶν
[1]	ἡμετέρας καὶ τῆς Κιλίκων. Ἐκείνῳ	τὸ	μέγα καὶ περιφανὲς γένος συγκατέπεσεν,
[2]	συμβεβηκότος. Μὴ καθ´ ἑαυτὸ μέτρει	τὸ	πάθος· ἀφόρητον γὰρ οὕτω φανεῖταί
[2]	δὲ παρὰ ἀνθρώποις ἐκρίθη. Μέγα	τὸ	πάθος, φημὶ κἀγώ, ἀλλὰ μεγάλοι
[2]	ὁ θνητός; Ἀλλὰ λυπεῖ ἡμᾶς	τὸ	παρὰ καιρόν. Ἄδηλον εἰ μὴ
[1]	ἥλιος, εἴ τις αἴσθησις αὐτῷ,	τὸ	σκυθρωπὸν ἐκεῖνο θέαμα. Καὶ τί
[1]	τὰ σπλάγχνα, καί, ὅταν ἰδίως	τὸ	σὸν περὶ πάντας χρηστὸν καὶ
[2]	τοῦ Θεοῦ τίς ἀνθέστηκε; Καταδεξώμεθα	τὸ	συμβάν· δυσανασχετοῦντες γὰρ οὔτε τὸ
[1]	κατακρύψασα. Ἐκείνου ὁ θάνατος πληγὴ	ἐγένετο	πατρίδων δύο, τῆς τε ἡμετέρας
[1]	μὲν ἐμακάρισαν πᾶσαι μητέρες καὶ	ηὔξαντο	τοὺς ἑαυτῶν τοιούτους εἶναι, ἀποθανόντα
[2]	ἔστω τοῦ συμβεβηκότος. Μὴ καθ´	ἑαυτὸ	μέτρει τὸ πάθος· ἀφόρητον γὰρ
[2]	καιρόν. Ἄδηλον εἰ μὴ εὔκαιρον	τοῦτο,	ἐπειδὴ ἡμεῖς ἐκλέγεσθαι τὰ συμφέροντα
[1]	ὁ θάνατος πληγὴ ἐγένετο πατρίδων	δύο,	τῆς τε ἡμετέρας καὶ τῆς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/04/2009