HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Lettre à l'épouse de Nectaire

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

η = 20 formes différentes pour 28 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[1]   ἄν τις τοσοῦτον εἴποι ὅσον ἡ ἀμηχανία τῆς ψυχῆς ὑποβάλλει; ~Ἀλλ´

[2]   τὰ περὶ γῆν κάλλη, αὐτὴ ἡ γῆ, πάντα φθαρτά, πάντα μικρὸν

[2]   πάντα μικρὸν ὕστερον οὐκ ἐσόμενα. Ἡ τούτων ἔννοια παραμυθία ἔστω τοῦ

[2]   τὴν μερίδα τῶν μαρτύρων λαβεῖν. Ἡ τῶν Μακκαβαίων μήτηρ ἑπτὰ παίδων

[1]   ἐστέναξαν, ὡς ἑκάστη τὸν ἑαυτῆς γῇ κατακρύψασα. Ἐκείνου ὁ θάνατος πληγὴ

[2]   περὶ γῆν κάλλη, αὐτὴ ἡ γῆ, πάντα φθαρτά, πάντα μικρὸν ὕστερον

[1]   πόσον ἴσχυσε κακὸν ἐξεργάσασθαι. Ὦ γῆ τοιοῦτον ἀναγκασθεῖσα ὑποδέξασθαι πάθος. Ἔφριξε

[1]   γῇ κατακρύψασα. Ἐκείνου ὁ θάνατος πληγὴ ἐγένετο πατρίδων δύο, τῆς τε

[2]   Ἄδηλον εἰ μὴ εὔκαιρον τοῦτο, ἐπειδὴ ἡμεῖς ἐκλέγεσθαι τὰ συμφέροντα ταῖς

[2]   Θεῷ, ἀοίδιμος δὲ παρὰ ἀνθρώποις ἐκρίθη. Μέγα τὸ πάθος, φημὶ κἀγώ,

[0]   ~ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΜΟΖΥΓΟΝ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΗΤΙΚΗ. ~Ἔμελλον ἀποσιωπᾶν πρὸς τὴν κοσμιότητά

[2]   καὶ ἔνυδρα, τὰ περὶ γῆν κάλλη, αὐτὴ ἡ γῆ, πάντα φθαρτά,

[2]   τὸ παρὰ καιρόν. Ἄδηλον εἰ μὴ εὔκαιρον τοῦτο, ἐπειδὴ ἡμεῖς ἐκλέγεσθαι

[2]   ἔννοια παραμυθία ἔστω τοῦ συμβεβηκότος. Μὴ καθ´ ἑαυτὸ μέτρει τὸ πάθος·

[2]   γενόμενον διορθούμεθα καὶ ἑαυτοὺς προσαπόλλυμεν. Μὴ κατηγορήσωμεν τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ

[2]   τοῦ ὁμοζύγου· ἀλλήλοις ἐστὲ παραμυθία· μὴ ποιήσῃς αὐτῷ χαλεπωτέραν τὴν συμφοράν,

[1]   καὶ ψυχῇ ὑπὸ θλίψεως βαρείας κεκακωμένῃ, κἂν πολλὴν παράκλησιν φέρῃ, ὁ

[2]   ταῖς ψυχαῖς καὶ ὁρίζειν προθεσμίας ἀνθρωπίνῃ ζωῇ οὐκ ἐπιστάμεθα. Περίβλεψαι τὸν

[1]   βαρείας κεκακωμένῃ, κἂν πολλὴν παράκλησιν φέρῃ, ὁ λόγος ὀχληρός πως εἶναι

[2]   Εὔχομαι οὖν αὐτὸν τὸν Κύριον, τῇ ἀφάτῳ αὐτοῦ δυνάμει ἐφαψάμενόν σου

[1]   ὀχληρός πως εἶναι δοκεῖ, ἐν τῇ περιωδυνίᾳ προσφερόμενος. Ἐπεὶ δέ με

[2]   σου τῆς καρδίας, ἐμποιῆσαι φῶς τῇ ψυχῇ σου διὰ τῶν ἀγαθῶν

[2]   τῷ Θεῷ, ᾔδεις πάντως ὅτι θνητὴ οὖσα θνητὸν ἐγέννησας. Τί οὖν

[1]   εἶναι, ἀποθανόντα δὲ ἐστέναξαν, ὡς ἑκάστη τὸν ἑαυτῆς γῇ κατακρύψασα. Ἐκείνου

[2]   ἔνυδρα, τὰ περὶ γῆν κάλλη, αὐτὴ ἡ γῆ, πάντα φθαρτά, πάντα

[2]   τῆς καρδίας, ἐμποιῆσαι φῶς τῇ ψυχῇ σου διὰ τῶν ἀγαθῶν λογισμῶν,

[1]   παρηγορημάτων ἀνίαν ἐμποιεῖ, οὕτω καὶ ψυχῇ ὑπὸ θλίψεως βαρείας κεκακωμένῃ, κἂν

[2]   ψυχαῖς καὶ ὁρίζειν προθεσμίας ἀνθρωπίνῃ ζωῇ οὐκ ἐπιστάμεθα. Περίβλεψαι τὸν κόσμον

Chapitre
[1]	ἄν τις τοσοῦτον εἴποι ὅσον	ἡ	ἀμηχανία τῆς ψυχῆς ὑποβάλλει; ~Ἀλλ´
[2]	τὰ περὶ γῆν κάλλη, αὐτὴ	ἡ	γῆ, πάντα φθαρτά, πάντα μικρὸν
[2]	πάντα μικρὸν ὕστερον οὐκ ἐσόμενα.	Ἡ	τούτων ἔννοια παραμυθία ἔστω τοῦ
[2]	τὴν μερίδα τῶν μαρτύρων λαβεῖν.	Ἡ	τῶν Μακκαβαίων μήτηρ ἑπτὰ παίδων
[1]	ἐστέναξαν, ὡς ἑκάστη τὸν ἑαυτῆς	γῇ	κατακρύψασα. Ἐκείνου ὁ θάνατος πληγὴ
[2]	περὶ γῆν κάλλη, αὐτὴ ἡ	γῆ,	πάντα φθαρτά, πάντα μικρὸν ὕστερον
[1]	πόσον ἴσχυσε κακὸν ἐξεργάσασθαι. Ὦ	γῆ	τοιοῦτον ἀναγκασθεῖσα ὑποδέξασθαι πάθος. Ἔφριξε
[1]	γῇ κατακρύψασα. Ἐκείνου ὁ θάνατος	πληγὴ	ἐγένετο πατρίδων δύο, τῆς τε
[2]	Ἄδηλον εἰ μὴ εὔκαιρον τοῦτο,	ἐπειδὴ	ἡμεῖς ἐκλέγεσθαι τὰ συμφέροντα ταῖς
[2]	Θεῷ, ἀοίδιμος δὲ παρὰ ἀνθρώποις	ἐκρίθη.	Μέγα τὸ πάθος, φημὶ κἀγώ,
[0]	~ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΜΟΖΥΓΟΝ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ	ΠΑΡΑΜΥΘΗΤΙΚΗ.	~Ἔμελλον ἀποσιωπᾶν πρὸς τὴν κοσμιότητά
[2]	καὶ ἔνυδρα, τὰ περὶ γῆν	κάλλη,	αὐτὴ ἡ γῆ, πάντα φθαρτά,
[2]	τὸ παρὰ καιρόν. Ἄδηλον εἰ	μὴ	εὔκαιρον τοῦτο, ἐπειδὴ ἡμεῖς ἐκλέγεσθαι
[2]	ἔννοια παραμυθία ἔστω τοῦ συμβεβηκότος.	Μὴ	καθ´ ἑαυτὸ μέτρει τὸ πάθος·
[2]	γενόμενον διορθούμεθα καὶ ἑαυτοὺς προσαπόλλυμεν.	Μὴ	κατηγορήσωμεν τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ
[2]	τοῦ ὁμοζύγου· ἀλλήλοις ἐστὲ παραμυθία·	μὴ	ποιήσῃς αὐτῷ χαλεπωτέραν τὴν συμφοράν,
[1]	καὶ ψυχῇ ὑπὸ θλίψεως βαρείας	κεκακωμένῃ,	κἂν πολλὴν παράκλησιν φέρῃ, ὁ
[2]	ταῖς ψυχαῖς καὶ ὁρίζειν προθεσμίας	ἀνθρωπίνῃ	ζωῇ οὐκ ἐπιστάμεθα. Περίβλεψαι τὸν
[1]	βαρείας κεκακωμένῃ, κἂν πολλὴν παράκλησιν	φέρῃ,	ὁ λόγος ὀχληρός πως εἶναι
[2]	Εὔχομαι οὖν αὐτὸν τὸν Κύριον,	τῇ	ἀφάτῳ αὐτοῦ δυνάμει ἐφαψάμενόν σου
[1]	ὀχληρός πως εἶναι δοκεῖ, ἐν	τῇ	περιωδυνίᾳ προσφερόμενος. Ἐπεὶ δέ με
[2]	σου τῆς καρδίας, ἐμποιῆσαι φῶς	τῇ	ψυχῇ σου διὰ τῶν ἀγαθῶν
[2]	τῷ Θεῷ, ᾔδεις πάντως ὅτι	θνητὴ	οὖσα θνητὸν ἐγέννησας. Τί οὖν
[1]	εἶναι, ἀποθανόντα δὲ ἐστέναξαν, ὡς	ἑκάστη	τὸν ἑαυτῆς γῇ κατακρύψασα. Ἐκείνου
[2]	ἔνυδρα, τὰ περὶ γῆν κάλλη,	αὐτὴ	ἡ γῆ, πάντα φθαρτά, πάντα
[2]	τῆς καρδίας, ἐμποιῆσαι φῶς τῇ	ψυχῇ	σου διὰ τῶν ἀγαθῶν λογισμῶν,
[1]	παρηγορημάτων ἀνίαν ἐμποιεῖ, οὕτω καὶ	ψυχῇ	ὑπὸ θλίψεως βαρείας κεκακωμένῃ, κἂν
[2]	ψυχαῖς καὶ ὁρίζειν προθεσμίας ἀνθρωπίνῃ	ζωῇ	οὐκ ἐπιστάμεθα. Περίβλεψαι τὸν κόσμον

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 15/04/2009