| Chapitre |
| [2] |
γέγονε
τοῦ
κτίσαντος
ἡμᾶς.
Τῷ
|
δὲ |
βουλήματι
τοῦ
Θεοῦ
τίς
ἀνθέστηκε; |
| [2] |
αὐτοῦ
τὴν
παραμυθίαν.
Ἐπὶ
πᾶσι
|
δὲ |
ἐκεῖνο
εἰπεῖν
ἰσχυρὸν
ἔχω,
φεῖσαι
|
| [1] |
τοὺς
ἑαυτῶν
τοιούτους
εἶναι,
ἀποθανόντα
|
δὲ |
ἐστέναξαν,
ὡς
ἑκάστη
τὸν
ἑαυτῆς |
| [1] |
ἐν
τῇ
περιωδυνίᾳ
προσφερόμενος.
Ἐπεὶ
|
δέ |
με
εἰσῆλθεν
ὅτι
πρὸς
χριστιανήν |
| [2] |
τῷ
πάθει
ἑαυτὴν
ἀναλίσκουσα.
Ὅλως
|
δὲ |
οὐκ
οἶμαι
λόγον
ἐξαρκεῖν
εἰς |
| [2] |
εὐδόκιμος
μὲν
παρὰ
Θεῷ,
ἀοίδιμος
|
δὲ |
παρὰ
ἀνθρώποις
ἐκρίθη.
Μέγα
τὸ |
| [2] |
τῶν
Μακκαβαίων
μήτηρ
ἑπτὰ
παίδων
|
εἶδε |
θάνατον
καὶ
οὐκ
ἐστέναξεν
οὐδὲ |
| [2] |
εἶδε
θάνατον
καὶ
οὐκ
ἐστέναξεν
|
οὐδὲ |
ἀφῆκεν
ἀγεννὲς
δάκρυον,
ἀλλ´
εὐχαριστοῦσα |
| [2] |
ποτε
λυθήσεται·
πρὸς
τὸν
ἥλιον·
|
οὐδὲ |
οὗτος
διαμενεῖ.
Οἱ
ἀστέρες
σύμπαντες, |
| [2] |
μεμαθήκαμεν
ἐν
τῷ
Εὐαγγελίῳ,
ὅτι
|
οὐδὲ |
στρουθίον
πίπτει
ἄνευ
θελήματος
τοῦ |
| [2] |
δὲ
βουλήματι
τοῦ
Θεοῦ
τίς
|
ἀνθέστηκε; |
Καταδεξώμεθα
τὸ
συμβάν·
δυσανασχετοῦντες
γὰρ |
| [1] |
τῇ
περιωδυνίᾳ
προσφερόμενος.
Ἐπεὶ
δέ
|
με |
εἰσῆλθεν
ὅτι
πρὸς
χριστιανήν
μοι |
| [2] |
Πατρὸς
ἡμῶν,
ὥστε,
εἴ
τι
|
γέγονε, |
θελήματι
γέγονε
τοῦ
κτίσαντος
ἡμᾶς. |
| [2] |
ὥστε,
εἴ
τι
γέγονε,
θελήματι
|
γέγονε
|
τοῦ
κτίσαντος
ἡμᾶς.
Τῷ
δὲ |
| [1] |
γῆ
τοιοῦτον
ἀναγκασθεῖσα
ὑποδέξασθαι
πάθος.
|
Ἔφριξε |
τάχα
καὶ
ὁ
ἥλιος,
εἴ |
| [1] |
Ὢ
συνάντημα
πονηροῦ
δαίμονος,
πόσον
|
ἴσχυσε |
κακὸν
ἐξεργάσασθαι.
Ὦ
γῆ
τοιοῦτον |
| [1] |
πληγὴ
ἐγένετο
πατρίδων
δύο,
τῆς
|
τε
|
ἡμετέρας
καὶ
τῆς
Κιλίκων.
Ἐκείνῳ |
| [2] |
Κυρίου
μισθοὶ
τοῖς
ὑπομένουσιν
ἀποκείμενοι.
|
Ὅτε |
ἐγένου
μήτηρ
καὶ
εἶδες
τὸν |
| [2] |
πρὸς
τὸν
οὐρανόν·
καὶ
οὗτός
|
ποτε |
λυθήσεται·
πρὸς
τὸν
ἥλιον·
οὐδὲ |
| [2] |
ἔχω,
φεῖσαι
τοῦ
ὁμοζύγου·
ἀλλήλοις
|
ἐστὲ |
παραμυθία·
μὴ
ποιήσῃς
αὐτῷ
χαλεπωτέραν |
| [2] |
ἄνευ
θελήματος
τοῦ
Πατρὸς
ἡμῶν,
|
ὥστε, |
εἴ
τι
γέγονε,
θελήματι
γέγονε
|
| [2] |
κρίσεως
τοῦ
Θεοῦ.
Ἀμαθεῖς
ἐσμεν
|
ὥστε |
τὰ
ἄρρητα
αὐτοῦ
κρίματα
δοκιμάζειν. |
| [2] |
Καταδεξώμεθα
τὸ
συμβάν·
δυσανασχετοῦντες
γὰρ
|
οὔτε |
τὸ
γενόμενον
διορθούμεθα
καὶ
ἑαυτοὺς |