HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la longévité et de la brièveté de la vie (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  199 formes différentes pour 457 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[3]   κοινωνίαν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' (Ἴσως δ΄  ἄν   τις ἀπορήσειεν εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν
[2]   καὶ ψυχὴ ἐν σώματι͵ εἴη  ἄν   τις αὐτῆς καὶ ἄλλη φθορὰ
[2]   Διὸ καὶ περὶ ψυχῆς λογίσαιτ΄  ἄν   τις ἐκ τούτων· εἰ γάρ
[5]   αἰτίαν περὶ τούτων ἁπάντων ἐντεῦθεν  ἄν   τις θεωρήσειεν. Δεῖ γὰρ λαβεῖν
[6]   τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη  ἄν   τις ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον γάρ
[3]   ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον  ἂν   εἴη. οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ
[3]   καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον  ἂν   εἴη φθαρῆναι· τί γὰρ ἔσται
[2]   οὐ φαίνεται τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως  ἂν   ἔχοι πρὸς τὴν τοῦ σώματος
[6]   θανάτου· τούτων γὰρ διορισθέντων τέλος  ἂν   περὶ τῶν ζῴων ἔχοι
[5]   τὸ ἄναιμον διὰ τὸ αὐτό͵  ἐὰν   μὴ μεγέθει ἀπαμύνηται· οὔτε γὰρ
[5]   καὶ τὰ θήλεα τῶν ἀρρένων͵  ἐὰν   ὀχευτικὰ τὰ ἄρρενα· διὸ
[5]   λειπόμενα τῷ πλήθει τοῦ (ὑγροῦ͵  ἐὰν   πλείονι λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ
[6]   δύναται· πανταχῇ γὰρ ἔχει καὶ  ῥίζαν   καὶ καυλὸν δυνάμει. Διὸ ἀπὸ
[6]   λαβεῖν τὴν αἰτίαν· ἔχει γὰρ  ἰδίαν   πρὸς τὰ ζῷα͵ πλὴν πρὸς
[2]   ἔχοι πρὸς τὴν τοῦ σώματος  κοινωνίαν.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' (Ἴσως δ΄ ἄν
[3]   τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου κατηγορεῖσθαι τὴν  οὐσίαν.   Ὥσθ΄ μὴ ἔστιν ἐναντίον
[5]   ψυχροῖς τόποις͵ διὰ τὴν αὐτὴν  αἰτίαν   δι΄ ἥνπερ καὶ μείζω. Καὶ
[6]   δένδρων φύσιν δεῖ λαβεῖν τὴν  αἰτίαν·   ἔχει γὰρ ἰδίαν πρὸς τὰ
[5]   εἰρημένοις. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Τὴν δ΄  αἰτίαν   περὶ τούτων ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν
[3]   πᾶν ἐξελαύνει τὸ ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵  κἂν   ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν εἴη.
[3]   θερμὸν τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵  πᾶν   δ΄ εἶναι ἀδύνατον θερμὸν
[5]   δὲ καὶ ὡς ἐπὶ τὸ  πᾶν   εἰπεῖν τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν
[3]   ὑπόλειμμα τοῦ προτέρου. Εἰ δὲ  πᾶν   ἐξελαύνει τὸ ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν
[2]   καὶ ἄλλη φθορὰ παρὰ τὴν  φθορὰν   ἣν φθείρεται φθειρομένου τοῦ σώματος.
[1]   τινὲς ταύτην τὴν πρὸς ἀλλήλους  διαφοράν.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ δὴ λαβεῖν
[1]   θεωρητέον. Ἔστι δ΄ ἔχοντα τὴν  διαφορὰν   ταύτην ὅλα τε πρὸς ὅλα
[6]   οἱ κλάδοι ἀπώλοντο͵ ἕτεροι δὲ  παρεφύησαν·   ὅταν δ΄ οὕτως ποιῶσιν͵ αἱ
[3]   τὰ πάθη κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵  ὅταν   ἅμα τὸ ποιητικὸν καὶ
[6]   κλάδοι ἀπώλοντο͵ ἕτεροι δὲ παρεφύησαν·  ὅταν   δ΄ οὕτως ποιῶσιν͵ αἱ ῥίζαι
[5]   γὰρ λίπος οὔτε γλυκὺ ἔχει.  Ἐν   γὰρ ζῴῳ τὸ λιπαρὸν γλυκύ·
[6]   μακροβιώτεραι ἑτέρων μειζόνων ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Ἐν   δὲ τοῖς φυτοῖς ἐστι τὰ
[5]   ὑγρότης αἰτία καὶ τῆς ζωῆς.  Ἐν   δὲ τοῖς ψυχροῖς τόποις ὑδατωδέστερον
[6]   γὰρ τοῦ θήλεος τὸ ἄρρεν)  ἐν   δὲ τῷ ἄνω τὸ θερμόν͵
[6]   ποιεῖν αὐτὰ ἀρχὴ  ἐν   ἑκάστῳ. δ΄ ἐν τῷ
[5]   πεπτικὸν ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν ὕλην  ἐν   ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα
[3]   φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα ἀεὶ  ἐν   κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται
[6]   μόριον γάρ τι τὸ ἀποφυτευθέν.  Ἐν   μὲν οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων
[3]   ὅτι τροφὴ ἣν ἐκείνη  ἐν   πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵
[2]   ἐν ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ  ἐν   σώματι͵ εἴη ἄν τις αὐτῆς
[3]   κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ οὐθὲν τῶν  ἐν   ταῖς οὐσίαις ἐναντίων φθείρεται͵ διὰ
[6]   ὥσπερ τὰ ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ  ἐν   τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη
[4]   μέν͵ ἄναιμα δέ) οὔτε τὰ  ἐν   τῇ γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ
[5]   ἄρκτον τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ  ἐν   τῇ γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα
[4]   καὶ ζῷα πεζά) οὔτε τὰ  ἐν   τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ ἐκεῖ
[5]   τῇ γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα  ἐν   τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ γίνεται
[5]   ἐν τοῖς θερμοῖς τόποις͵ καὶ  ἐν   τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ
[5]   τοῦ θήλεος. Τὰ δ΄ αὐτὰ  ἐν   τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν
[4]   τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον  ἐν   τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ ἐν τοῖς
[4]   ἐστιν͵ οἷον φοῖνιξ. Εἶτ΄  ἐν   τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον
[4]   τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ συνδυασθέντων  ἐν   τοῖς ἐναίμοις καὶ πεζοῖς τὰ
[4]   καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς  ἐν   τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ συνδυασθέντων
[2]   ἐπιστήμη καὶ ὑγίεια  ἐν   τοῖς ζῴοις. Διὸ καὶ περὶ
[5]   τόποις ὑδατωδέστερον τὸ ὑγρὸν τὸ  ἐν   τοῖς ζῴοις ἐστίν· διὸ εὔπηκτον͵
[6]   τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον  ἐν   τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν ὅτι
[5]   σαῦραι καὶ τὰ φολιδωτὰ μεγάλα  ἐν   τοῖς θερμοῖς τόποις͵ καὶ ἐν
[1]   τόπους διεστῶτες (τὰ μὲν γὰρ  ἐν   τοῖς θερμοῖς τῶν ἐθνῶν μακροβιώτερα͵
[4]   ἐν τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ  ἐν   τοῖς πεζοῖς ἐν τοῖς
[6]   μὲν τούτων καὶ καθ΄ αὑτὰ  ἐν   τοῖς Περὶ φυτῶν διορισθήσεται· νῦν
[5]   ζῴων τῶν ὀλιγαίμων ἀναίμων  ἐν   τοῖς πρὸς τὴν ἄρκτον τόποις͵
[2]   δὴ λαβεῖν τί τὸ εὔφθαρτον  ἐν   τοῖς φύσει συνεστῶσι καὶ τί
[4]   μαλάκια) Ὅλως δὲ τὰ μακροβιώτατα  ἐν   τοῖς φυτοῖς ἐστιν͵ οἷον
[1]   τῶν ἐθνῶν μακροβιώτερα͵ τὰ δ΄  ἐν   τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ τῶν
[5]   τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν  ἐν   τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ τὴν
[6]   τὸ θερμόν͵ καὶ τὸ ψυχρὸν  ἐν   τῷ κάτωκαὶ τῶν φυτῶν τὰ
[6]   ἐν ἑκάστῳ. δ΄  ἐν   τῷ φυτῷ δύναται· πανταχῇ γὰρ
[2]   μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη  ἐν   ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν
[6]   τε τῶν ζῴων καὶ φυτῶν.  Ἔν   τε γὰρ τοῖς ζῴοις τὰ
[1]   ὅλα γένη καὶ τῶν ὑφ΄  ἓν   εἶδος ἕτερα πρὸς ἕτερα. Λέγω
[1]   τοῖς βραχυβίοις͵ κατ΄ ἐνίας δ΄  οὐδὲν   κωλύει νοσώδεις εἶναι μακροβίους ὄντας.
[6]   ἔντομα μέχρι μὲν τοῦ ζῆν  ἦλθεν͵   πολὺν δ΄ οὐ δύναται χρόνον·
[5]   δ΄ αἰτίαν περὶ τούτων ἁπάντων  ἐντεῦθεν   ἄν τις θεωρήσειεν. Δεῖ γὰρ
[6]   συμβαίνειν· μόριον γάρ τι τὸ  ἀποφυτευθέν.   Ἐν μὲν οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ
[3]   ὑπ΄ ἀλλήλων) κατὰ συμβεβηκὸς δ΄  οὐθὲν   τῶν ἐν ταῖς οὐσίαις ἐναντίων
[3]   Γ' (Ἴσως δ΄ ἄν τις  ἀπορήσειεν   εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν οὗ ἄφθαρτον
[5]   τούτων ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν τις  θεωρήσειεν.   Δεῖ γὰρ λαβεῖν ὅτι τὸ
[3]   ἐνταῦθα; τοῦτο τῇ  μὲν   ἀληθές ἐστι τῇ δ΄ οὔ;
[4]   ἄναιμα (τὰ γὰρ μαλάκια ἐπέτεια  μέν͵   ἄναιμα δέ) οὔτε τὰ ἐν
[1]   καθ΄ ἑτέρους τόπους διεστῶτες (τὰ  μὲν   γὰρ ἐν τοῖς θερμοῖς τῶν
[3]   ὑπάρχειν πως τὸ ἐναντίον. Παντὶ  μὲν   γὰρ ἐνεῖναι τὸ θερμὸν
[3]   καὶ διὰ τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα  μὲν   γίνεται καὶ ὀλιγοχρονιώτερα τῆς φύσεως͵
[1]   ἕτερα. Λέγω δὲ κατὰ γένος  μὲν   διαφέρειν οἷον ἄνθρωπον πρὸς ἵππον
[1]   περὶ τὰς αἰτίας τοῦ τὰ  μὲν   εἶναι μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια͵
[1]   ζῴοις καὶ φυτοῖς τοῦ τὰ  μὲν   εἶναι μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια
[1]   Α' (Περὶ δὲ τοῦ τὰ  μὲν   εἶναι μακρόβια τῶν ζῴων τὰ
[5]   τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ γίνεται  μέν͵   ἐλάττω δὲ καὶ βραχυβιώτερα· ἀφαιρεῖται
[1]   (καὶ γὰρ τῶν φυτῶν τὰ  μὲν   ἐπέτειον τὰ δὲ πολυχρόνιον ἔχει
[1]   εἰσὶ γὰρ καὶ ἄνθρωποι οἱ  μὲν   μακρόβιοι οἱ δὲ βραχύβιοι ἕτεροι
[6]   Ἀλλ΄ οὐχ ἅμα͵ ἀλλ΄ ὁτὲ  μὲν   μόνον τὸ στέλεχος καὶ οἱ
[6]   ἀπὸ ταύτης ἀεὶ προέρχεται τὸ  μὲν   νέον τὸ δὲ γηράσκον͵ μικρόν
[1]   τὸ νοσῶδες͵ κατ΄ ἐνίας  μὲν   νόσους ἐπαλλάττει τὰ νοσώδη τὴν
[6]   ἐν τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον  μὲν   ὅτι ἧττον ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ
[5]   ἐστίν· διὸ εὔπηκτον͵ ὥστε τὰ  μὲν   οὐ γίνεται ὅλως τῶν ζῴων
[3]   ὑπὸ τοῦ περιέχοντος φθείρεται; Εἰ  μὲν   οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ τῶν εἰρημένων·
[6]   γάρ τι τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν  μὲν   οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει
[2]   πολλῶν ἐστιν͵ οἷον οἰκία. Περὶ  μὲν   οὖν τῶν ἄλλων ἕτερος λόγος·
[1]   νοσώδεις εἶναι μακροβίους ὄντας. Περὶ  μὲν   οὖν ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως εἴρηται
[3]   καὶ τὸ παθητικόν͵ ἀεὶ τὸ  μὲν   ποιεῖ τὸ δὲ πάσχει͵ ἀδύνατον
[5]   περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ  μὲν   τῆς φύσεως δὲ μορίου.
[5]   τὸ ποσόν. Ἔστι δ΄ ἐνίοις  μὲν   τὸ θερμὸν τὸ λιπαρόν͵
[6]   ἑνός. Τὰ δ΄ ἔντομα μέχρι  μὲν   τοῦ ζῆν ἦλθεν͵ πολὺν δ΄
[3]   τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄ εἰ  μὲν   τοῦ ποῦ͵ κατὰ τόπον μεταβάλλει͵
[6]   λαμβάνει τὴν αὔξησιν. Ἀλλὰ περὶ  μὲν   τούτων καὶ καθ΄ αὑτὰ ἐν
[3]   τὸ ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ τὰ  μὲν   ὑπάρχοντα τοῖς ἐναντίοις κατὰ συμβεβηκός͵
[3]   τὸ φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων  μὲν   φθείρεσθαι συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο δὲ
[6]   καὶ οὕτως ἀεὶ διατελεῖ τὸ  μὲν   φθειρόμενον τὸ δὲ γινόμενον· διὸ
[2]   δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας  μὲν   φθορὰ ἀνάμνησις καὶ μάθησις͵ ἐπιστήμης
[6]   (νανωδέστερον γὰρ τοῦ θήλεος τὸ  ἄρρεν)   ἐν δὲ τῷ ἄνω τὸ
[5]   δ΄ ὅτι θερμότερον ζῷον τὸ  ἄρρεν   τοῦ θήλεος. Τὰ δ΄ αὐτὰ
[3]   κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι τροφὴ  ἣν   ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵
[2]   ἄλλη φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν  ἣν   φθείρεται φθειρομένου τοῦ σώματος. Ὥστ΄
[5]   φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει τὴν  ὀλίγην   τῷ τὴν τροφὴν ἀναλίσκειν͵ οὕτω
[6]   δ΄ ἔντομα μέχρι μὲν τοῦ  ζῆν   ἦλθεν͵ πολὺν δ΄ οὐ δύναται
[5]   ὑγρὸν καὶ θερμόν͵ καὶ τὸ  ζῆν   τοιοῦτον͵ τὸ δὲ γῆρας ξηρὸν
[6]   γὰρ ἰδίαν πρὸς τὰ ζῷα͵  πλὴν   πρὸς τὰ ἔντομα. Νέα γὰρ
[5]   πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν  ὕλην   ἐν ἐστιν. Τὰ δ΄
[3]   δ΄ οὔ; ἀδύνατον γὰρ τῷ  ὕλην   ἔχοντι μὴ ὑπάρχειν πως τὸ
[6]   τῶν δένδρων φύσιν δεῖ λαβεῖν  τὴν   αἰτίαν· ἔχει γὰρ ἰδίαν πρὸς
[5]   ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς  τὴν   ἄρκτον τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ
[6]   κάτω καὶ τὸν καρπὸν λαμβάνει  τὴν   αὔξησιν. Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων
[5]   βραχυβιώτερα· ἀφαιρεῖται γὰρ πάγος  τὴν   αὔξησιν. Τροφὴν δὲ μὴ λαμβάνοντα
[5]   ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ  τὴν   αὐτὴν αἰτίαν δι΄ ἥνπερ καὶ
[2]   τὰ τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα  τὴν   αὐτὴν δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως καὶ
[5]   καὶ τοῖς εἰρημένοις. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε'  Τὴν   δ΄ αἰτίαν περὶ τούτων ἁπάντων
[6]   δὲ τοῦ πολυχρόνιον εἶναι τὴν  τῶν   δένδρων φύσιν δεῖ λαβεῖν τὴν
[1]   πρότερον͵ θεωρητέον. Ἔστι δ΄ ἔχοντα  τὴν   διαφορὰν ταύτην ὅλα τε πρὸς
[1]   ἐπέτειον τὰ δὲ πολυχρόνιον ἔχει  τὴν   ζωήν) ἔτι δὲ πότερον ταὐτὰ
[5]   πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει  τὴν   ὀλίγην τῷ τὴν τροφὴν ἀναλίσκειν͵
[3]   διὰ τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου κατηγορεῖσθαι  τὴν   οὐσίαν. Ὥσθ΄ μὴ ἔστιν
[1]   οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως τινὲς ταύτην  τὴν   πρὸς ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'
[2]   οὖσα͵ ἄλλως ἂν ἔχοι πρὸς  τὴν   τοῦ σώματος κοινωνίαν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'
[5]   καὶ φθείρει τὴν ὀλίγην τῷ  τὴν   τροφὴν ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ φυσικὸν
[6]   Περὶ δὲ τοῦ πολυχρόνιον εἶναι  τὴν   τῶν δένδρων φύσιν δεῖ λαβεῖν
[5]   τὸ πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵ ἀναλίσκει  τὴν   ὕλην ἐν ἐστιν. Τὰ
[2]   αὐτῆς καὶ ἄλλη φθορὰ παρὰ  τὴν   φθορὰν ἣν φθείρεται φθειρομένου τοῦ
[1]   μὲν νόσους ἐπαλλάττει τὰ νοσώδη  τὴν   φύσιν σώματα τοῖς βραχυβίοις͵ κατ΄
[1]   δὲ πότερον ταὐτὰ μακρόβια καὶ  τὴν   φύσιν ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵
[5]   τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ τὴν  αὐτὴν   αἰτίαν δι΄ ἥνπερ καὶ μείζω.
[2]   τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα τὴν  αὐτὴν   δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως καὶ φθορᾶς
[3]   πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵  ταύτην   πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ
[1]   Ἔστι δ΄ ἔχοντα τὴν διαφορὰν  ταύτην   ὅλα τε πρὸς ὅλα γένη
[1]   τόπον οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως τινὲς  ταύτην   τὴν πρὸς ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[5]   φθείρει τὴν ὀλίγην τῷ τὴν  τροφὴν   ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ φυσικὸν θερμόν͵
[5]   γὰρ πάγος τὴν αὔξησιν.  Τροφὴν   δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ τὰ
[1]   τὰ δὲ πολυχρόνιον ἔχει τὴν  ζωήν)   ἔτι δὲ πότερον ταὐτὰ μακρόβια
[5]   ἄν τις θεωρήσειεν. Δεῖ γὰρ  λαβεῖν   ὅτι τὸ ζῷόν ἐστι φύσει
[6]   τὴν τῶν δένδρων φύσιν δεῖ  λαβεῖν   τὴν αἰτίαν· ἔχει γὰρ ἰδίαν
[2]   διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ δὴ  λαβεῖν   τί τὸ εὔφθαρτον ἐν τοῖς
[6]   γὰρ ἔχει ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται  ποιεῖν   αὐτὰ ἀρχὴ ἐν
[3]   Ἔτι καὶ εἰ ἀνάγκη περίττωμα  ποιεῖν͵   τὸ δὲ περίττωμα ἐναντίον· ἐξ
[5]   τὴν ὀλίγην τῷ τὴν τροφὴν  ἀναλίσκειν͵   οὕτω τὸ φυσικὸν θερμόν͵ τὸ
[3]   τὸ δὲ πάσχει͵ ἀδύνατον μὴ  μεταβάλλειν.   Ἔτι καὶ εἰ ἀνάγκη περίττωμα
[6]   τινὰ φαίη ἄν τις ταὐτὰ  συμβαίνειν·   μόριον γάρ τι τὸ ἀποφυτευθέν.
[5]   ζῷα καὶ φυτὰ ὡς ὅλως  εἰπεῖν   μακροβιώτερα͵ καθάπερ ἐλέχθη πρότερον· εὔλογον
[5]   καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν  εἰπεῖν   τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα·
[4]   μείζω ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ  εἰπεῖν   τῶν ἐλαττόνων μακροβιώτερα· καὶ γὰρ
[1]   Λέγω δὲ κατὰ γένος μὲν  διαφέρειν   οἷον ἄνθρωπον πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον
[5]   εὔλογον γὰρ τὰ μείζω πλέον  ἔχειν   ὑγρόν. Οὐ μόνον δὲ διὰ
[2]   ἐκ τούτων ὄντα καὶ συνεστῶτα  μετέχειν   τῆς τούτων φύσεως εὔλογον͵ ὅσα
[3]   γὰρ τῷ ὕλην ἔχοντι μὴ  ὑπάρχειν   πως τὸ ἐναντίον. Παντὶ μὲν
[2]   συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα τὴν αὐτὴν  δύναμιν͵   τυγχάνει γενέσεως καὶ φθορᾶς αἴτια
[6]   ζωῆς καὶ βραχυβιότητος. Λοιπὸν δ΄  ἡμῖν   θεωρῆσαι περί τε νεότητος καὶ
[6]   καὶ τὸν καρπὸν λαμβάνει τὴν  αὔξησιν.   Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων καὶ
[3]   εἰ δὲ τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄  αὔξησιν   καὶ φθίσιν͵ εἰ δὲ πάθους͵
[5]   ἀφαιρεῖται γὰρ πάγος τὴν  αὔξησιν.   Τροφὴν δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ
[3]   τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν καὶ  φθίσιν͵   εἰ δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[6]   ἕτεροι οἱ πτόρθοι͵ οἱ δὲ  γηράσκουσιν͵   καὶ αἱ ῥίζαι ὁμοίως. Ἀλλ΄
[1]   τὸν αὐτὸν δὲ τόπον οἰκούντων  διαφέρουσιν   ὁμοίως τινὲς ταύτην τὴν πρὸς
[6]   πολυχρόνιον εἶναι τὴν τῶν δένδρων  φύσιν   δεῖ λαβεῖν τὴν αἰτίαν· ἔχει
[1]   νόσους ἐπαλλάττει τὰ νοσώδη τὴν  φύσιν   σώματα τοῖς βραχυβίοις͵ κατ΄ ἐνίας
[1]   πότερον ταὐτὰ μακρόβια καὶ τὴν  φύσιν   ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵
[5]   ἐπίδηλον τὸ μέγεθος τῶν τὴν  φύσιν   ψυχρῶν ζῴων· διὸ οἵ τ΄
[6]   δὲ παρεφύησαν· ὅταν δ΄ οὕτως  ποιῶσιν͵   αἱ ῥίζαι ἄλλαι ἐκ τοῦ
[5]   ὑγρὸν τὸ ἐν τοῖς ζῴοις  ἐστίν·   διὸ εὔπηκτον͵ ὥστε τὰ μὲν
[5]   αὐτὰ ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά  ἐστιν   ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵
[4]   πεζοῖς τὰ μακροβιώτατα τῶν ζῴων  ἐστίν͵   οἷον ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας. Καὶ
[4]   τὰ μακροβιώτατα ἐν τοῖς φυτοῖς  ἐστιν͵   οἷον φοῖνιξ. Εἶτ΄ ἐν
[2]   ὅσα μὴ συνθέσει ἐκ πολλῶν  ἐστιν͵   οἷον οἰκία. Περὶ μὲν οὖν
[5]   ἀναλίσκει τὴν ὕλην ἐν  ἐστιν.   Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν πεζῶν
[5]   πόνος͵ τὸ δὲ γῆρας ξηρόν  ἐστιν.   Φύσει δὲ καὶ ὡς ἐπὶ
[3]   ἔστιν ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ  ἔστιν͵   ἀδύνατον ἂν εἴη φθαρῆναι· τί
[3]   τὴν οὐσίαν. Ὥσθ΄ μὴ  ἔστιν   ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵
[3]   ἀίδια δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις ἐναντία  ἔστιν·   εὐθὺς γὰρ ὕλη τὸ
[3]   ἄν τις ἀπορήσειεν εὐλόγως͵ ἆρ΄  ἔστιν   οὗ ἄφθαρτον ἔσται τὸ φθαρτόν͵
[5]   φυσικὸν θερμόν͵ τὸ πρῶτον πεπτικὸν  ὄν͵   ἀναλίσκει τὴν ὕλην ἐν
[5]   οὐ γίνεται σαπρόν. Οὐδ΄ αὖ  ὀλίγον   δεῖ εἶναι τὸ ὑγρόν· εὐξήραντον
[5]   ὑγρόν· εὐξήραντον γὰρ καὶ τὸ  ὀλίγον.   Διὸ καὶ τὰ μεγάλα καὶ
[5]   εἰπεῖν μακροβιώτερα͵ καθάπερ ἐλέχθη πρότερον·  εὔλογον   γὰρ τὰ μείζω πλέον ἔχειν
[2]   συνεστῶτα μετέχειν τῆς τούτων φύσεως  εὔλογον͵   ὅσα μὴ συνθέσει ἐκ πολλῶν
[5]   πρότερον· εὔλογον γὰρ τὰ μείζω  πλέον   ἔχειν ὑγρόν. Οὐ μόνον δὲ
[6]   ταύτης ἀεὶ προέρχεται τὸ μὲν  νέον   τὸ δὲ γηράσκον͵ μικρόν τι
[1]   δὲ βραχύβια͵ καθάπερ εἴρηται πρότερον͵  θεωρητέον.   Ἔστι δ΄ ἔχοντα τὴν διαφορὰν
[1]   περὶ δὲ ζωῆς καὶ θανάτου  λεκτέον   ὕστερον͵ ὁμοίως δὲ καὶ περὶ
[1]   ζωῆς ὅλως μήκους καὶ βραχύτητος͵  ἐπισκεπτέον   τὰς αἰτίας͵ ἀρχὴ δὲ τῆς
[1]   ~Περὶ Μακροβιότητος καὶ Βραχυβιότητος.  ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ   Α' (Περὶ δὲ τοῦ τὰ
[2]   ταύτην τὴν πρὸς ἀλλήλους διαφοράν.  ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ   Β' Δεῖ δὴ λαβεῖν τί
[3]   πρὸς τὴν τοῦ σώματος κοινωνίαν.  ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ   Γ' (Ἴσως δ΄ ἄν τις
[4]   φθίσιν͵ εἰ δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται.  ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ   Δ' (Ἔστι δ΄ οὔτε τὰ
[5]   μέγεθος͵ ὥσπερ καὶ τοῖς εἰρημένοις.  ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ   Ε' Τὴν δ΄ αἰτίαν περὶ
[6]   μέλιτται μακροβιώτεραι ἑτέρων μειζόνων ζῴων.  ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ   Ἐν δὲ τοῖς φυτοῖς ἐστι
[5]   ᾖ. Καὶ διὰ τοῦτο ἄνθρωπος  μακρόβιον   μᾶλλον ἐνίων μειζόνων· μακροβιώτερα γὰρ
[1]   συνεστώτων͵ κεχώρισται (καὶ) τὸ  βραχύβιον   καὶ τὸ νοσῶδες͵ κατ΄
[1]   γὰρ τῶν φυτῶν τὰ μὲν  ἐπέτειον   τὰ δὲ πολυχρόνιον ἔχει τὴν
[6]   τὸ ὑγρόν. Περὶ δὲ τοῦ  πολυχρόνιον   εἶναι τὴν τῶν δένδρων φύσιν
[1]   τὰ μὲν ἐπέτειον τὰ δὲ  πολυχρόνιον   ἔχει τὴν ζωήν) ἔτι δὲ
[2]   φθειρομένων τῶν δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵  οἷον   ἀγνοίας μὲν φθορὰ ἀνάμνησις καὶ
[1]   δὲ κατὰ γένος μὲν διαφέρειν  οἷον   ἄνθρωπον πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον γὰρ
[4]   τὰ μακροβιώτατα τῶν ζῴων ἐστίν͵  οἷον   ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας. Καὶ δὴ
[2]   ἴδιαι φθοραὶ πολλοῖς τῶν ὄντων͵  οἷον   ἐπιστήμῃ καὶ ἀγνοίᾳ͵ καὶ ὑγιείᾳ
[4]   μακροβιώτατα ἐν τοῖς φυτοῖς ἐστιν͵  οἷον   φοῖνιξ. Εἶτ΄ ἐν τοῖς
[2]   μὴ συνθέσει ἐκ πολλῶν ἐστιν͵  οἷον   οἰκία. Περὶ μὲν οὖν τῶν
[3]   οὗ ἄφθαρτον ἔσται τὸ φθαρτόν͵  οἷον   τὸ πῦρ ἄνω͵ οὗ μὴ
[5]   πλείονι λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ  ποιὸν   λείπεται κατὰ τὸ ποσόν.
[5]   τό τε ποσὸν καὶ τὸ  ποιόν͵   ὥστε δεῖ μὴ μόνον πλῆθος
[5]   σπέρμα περίττωμα͵ καὶ ἔτι ξηραίνει  ἀπιόν.   Καὶ διὰ τοῦτο ἡμίονος μακροβιώτερος
[6]   φαίη ἄν τις ταὐτὰ συμβαίνειν·  μόριον   γάρ τι τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν
[5]   διὰ τοῦτο τὰ λιπαρὰ ἄσηπτα·  αἴτιον   δ΄ ὅτι ἀέρος͵ δ΄
[6]   ἐκεῖ δὲ διὰ τοῦ συνεχοῦς.  Αἴτιον   δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ
[5]   τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα·  αἴτιον   δ΄ ὅτι θερμότερον ζῷον τὸ
[1]   πότερον ἕτερον τὸ αὐτὸ  αἴτιον   πᾶσι τοῖς ζῴοις καὶ φυτοῖς
[6]   τῶν ἄλλων (ζῴων) εἴρηται τὸ  αἴτιον   περί τε μεγέθους ζωῆς καὶ
[3]   περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ δὲ περίττωμα  ἐναντίον·   ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ
[3]   εὐθὺς γὰρ ὕλη τὸ  ἐναντίον   ἔχει͵ ὥστ΄ εἰ μὲν τοῦ
[3]   οὐσίαν. Ὥσθ΄ μὴ ἔστιν  ἐναντίον   καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον
[3]   δεῖ ὅτι ἔνεστί τι ἐνεργείᾳ  ἐναντίον͵   καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ
[3]   δὲ πᾶν ἐξελαύνει τὸ ἐνεργείᾳ  ἐναντίον͵   κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν εἴη.
[3]   ἔχοντι μὴ ὑπάρχειν πως τὸ  ἐναντίον.   Παντὶ μὲν γὰρ ἐνεῖναι τὸ
[3]   ἄνω͵ οὗ μὴ ἔστι τὸ  ἐναντίον.   Φθείρεται γὰρ τὰ μὲν ὑπάρχοντα
[5]   τὴν τροφὴν ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ  φυσικὸν   θερμόν͵ τὸ πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵
[5]   μέλλον εἶναι μὴ εὔφθαρτον μὴ  περιττωματικὸν   εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ τοιοῦτον
[3]   τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ  παθητικόν͵   ἀεὶ τὸ μὲν ποιεῖ τὸ
[3]   οὖν͵ ὅταν ἅμα τὸ  ποιητικὸν   καὶ τὸ παθητικόν͵ ἀεὶ τὸ
[5]   τὸ φυσικὸν θερμόν͵ τὸ πρῶτον  πεπτικὸν   ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν ὕλην ἐν
[6]   τὸ μὲν νέον τὸ δὲ  γηράσκον͵   μικρόν τι διαφέροντα τοῦ εἶναι
[3]   θερμὸν εὐθὺ  λευκόν·   ἔσται γὰρ τὰ πάθη κεχωρισμένα.
[1]   περὶ αὐτῶν. Οὐ γάρ ἐστι  δῆλον   πότερον ἕτερον τὸ αὐτὸ
[5]   ἥνπερ καὶ μείζω. Καὶ μάλιστ΄  ἐπίδηλον   τὸ μέγεθος τῶν τὴν φύσιν
[5]   τὸ μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄  ἄλλον   ἔχει χυμόν. Ἔτι δεῖ τὸ
[5]   Καὶ διὰ τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον  μᾶλλον   ἐνίων μειζόνων· μακροβιώτερα γὰρ τὰ
[4]   Εἶτ΄ ἐν τοῖς ἐναίμοις ζῴοις  μᾶλλον   ἐν τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ
[6]   φυτοῖς ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ  μᾶλλον   ἐν τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον
[5]   καὶ διὰ τὸν πόνον γηράσκει  μᾶλλον·   ξηραίνει γὰρ πόνος͵ τὸ
[5]   ἔχει χυμόν. Ἔτι δεῖ τὸ  μέλλον   εἶναι μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν
[6]   γὰρ ἔχει καὶ ῥίζαν καὶ  καυλὸν   δυνάμει. Διὸ ἀπὸ ταύτης ἀεὶ
[5]   ψυχρὸν καὶ εὔπηκτον. Καὶ τὸ  ἄναιμον   διὰ τὸ αὐτό͵ ἐὰν μὴ
[3]   πᾶν δ΄ εἶναι ἀδύνατον  θερμὸν   εὐθὺ λευκόν· ἔσται
[3]   Παντὶ μὲν γὰρ ἐνεῖναι τὸ  θερμὸν   τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν
[5]   εἶναι ὑγροῦ͵ ἀλλὰ τοῦτο καὶ  θερμόν͵   ἵνα μήτε εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον
[5]   ζῷόν ἐστι φύσει ὑγρὸν καὶ  θερμόν͵   καὶ τὸ ζῆν τοιοῦτον͵ τὸ
[6]   ἐν δὲ τῷ ἄνω τὸ  θερμόν͵   καὶ τὸ ψυχρὸν ἐν τῷ
[5]   σωμάτων τοῖς ζῴοις ταῦτα͵ τὸ  θερμὸν   καὶ τὸ ψυχρόν͵ καὶ τὸ
[5]   Ἔστι δ΄ ἐνίοις μὲν τὸ  θερμὸν   τὸ λιπαρόν͵ ἅμα ποιεῖ
[5]   τροφὴν ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ φυσικὸν  θερμόν͵   τὸ πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵ ἀναλίσκει
[5]   εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄ ἄλλον ἔχει  χυμόν.   Ἔτι δεῖ τὸ μέλλον εἶναι
[3]   περιέχοντος φθείρεται; Εἰ μὲν οὖν͵  ἱκανὸν   ἐκ τῶν εἰρημένων· εἰ δὲ
[6]   τὸ μὲν φθειρόμενον τὸ δὲ  γινόμενον·   διὸ καὶ μακρόβια. Ἔοικε δὲ
[6]   οὕτως ἀεὶ διατελεῖ τὸ μὲν  φθειρόμενον   τὸ δὲ γινόμενον· διὸ καὶ
[5]   μείζω πλέον ἔχειν ὑγρόν. Οὐ  μόνον   δὲ διὰ τοῦτο μακροβιώτερα· δύο
[5]   τὸ ποιόν͵ ὥστε δεῖ μὴ  μόνον   πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵ ἀλλὰ τοῦτο
[6]   οὐχ ἅμα͵ ἀλλ΄ ὁτὲ μὲν  μόνον   τὸ στέλεχος καὶ οἱ κλάδοι
[5]   τῶν ἀρρένων καὶ διὰ τὸν  πόνον   γηράσκει μᾶλλον· ξηραίνει γὰρ
[6]   ἦλθεν͵ πολὺν δ΄ οὐ δύναται  χρόνον·   οὐ γὰρ ἔχει ὄργανα͵ οὐδὲ
[3]   ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν  καπνόν͵   ταύτην πολλὴ φλὸξ ταχύ.
[6]   τε μεγέθους ζωῆς καὶ βραχυβιότητος.  Λοιπὸν   δ΄ ἡμῖν θεωρῆσαι περί τε
[6]   Καὶ γὰρ ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ  τρόπον   τινὰ φαίη ἄν τις ταὐτὰ
[3]   εἰ μὲν τοῦ ποῦ͵ κατὰ  τόπον   μεταβάλλει͵ εἰ δὲ τοῦ ποσοῦ͵
[1]   καὶ τῶν τὸν αὐτὸν δὲ  τόπον   οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως τινὲς ταύτην
[1]   μὲν διαφέρειν οἷον ἄνθρωπον πρὸς  ἵππον   (μακροβιώτερον γὰρ τὸ τῶν ἀνθρώπων
[6]   ἐπὶ τὰ κάτω καὶ τὸν  καρπὸν   λαμβάνει τὴν αὔξησιν. Ἀλλὰ περὶ
[1]   κατ΄ εἶδος δ΄ ἄνθρωπον πρὸς  ἄνθρωπον·   εἰσὶ γὰρ καὶ ἄνθρωποι οἱ
[1]   τῶν ἵππων) κατ΄ εἶδος δ΄  ἄνθρωπον   πρὸς ἄνθρωπον· εἰσὶ γὰρ καὶ
[1]   κατὰ γένος μὲν διαφέρειν οἷον  ἄνθρωπον   πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον γὰρ τὸ
[5]   ἔχει. Ἐν γὰρ ζῴῳ τὸ  λιπαρὸν   γλυκύ· διὸ αἱ μέλιτται μακροβιώτεραι
[5]   ἐνίοις μὲν τὸ θερμὸν τὸ  λιπαρόν͵   ἅμα ποιεῖ τό τε
[5]   καὶ τὸ ξηρὸν καὶ τὸ  ὑγρόν.   Ἀνάγκη τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ
[5]   αὖ ὀλίγον δεῖ εἶναι τὸ  ὑγρόν·   εὐξήραντον γὰρ καὶ τὸ ὀλίγον.
[5]   ὅτι ὑδατώδη· τὸ δὲ τοιοῦτον  ὑγρὸν   εὔφθαρτον͵ ὅτι ψυχρὸν καὶ εὔπηκτον.
[5]   δεῖ μὴ εὐξήραντον εἶναι τὸ  ὑγρόν.   Καὶ διὰ τοῦτο τὰ λιπαρὰ
[5]   ὅτι τὸ ζῷόν ἐστι φύσει  ὑγρὸν   καὶ θερμόν͵ καὶ τὸ ζῆν
[5]   γὰρ τὰ μείζω πλέον ἔχειν  ὑγρόν.   Οὐ μόνον δὲ διὰ τοῦτο
[6]   ὅμως οὐκ εὐξήραντον ἔχουσι τὸ  ὑγρόν.   Περὶ δὲ τοῦ πολυχρόνιον εἶναι
[5]   τοῖς ψυχροῖς τόποις ὑδατωδέστερον τὸ  ὑγρὸν   τὸ ἐν τοῖς ζῴοις ἐστίν·
[1]   Οὐ γάρ ἐστι δῆλον πότερον  ἕτερον   τὸ αὐτὸ αἴτιον πᾶσι
[5]   θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον δ΄ ὅτι  θερμότερον   ζῷον τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος.
[1]   αὐτῶν. Οὐ γάρ ἐστι δῆλον  πότερον   ἕτερον τὸ αὐτὸ αἴτιον
[1]   ἔχει τὴν ζωήν) ἔτι δὲ  πότερον   ταὐτὰ μακρόβια καὶ τὴν φύσιν
[6]   φυτὰ τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται  πρότερον·   διαιρούμενα γὰρ ζῇ͵ καὶ δύο
[5]   ὅλως εἰπεῖν μακροβιώτερα͵ καθάπερ ἐλέχθη  πρότερον·   εὔλογον γὰρ τὰ μείζω πλέον
[1]   τὰ δὲ βραχύβια͵ καθάπερ εἴρηται  πρότερον͵   θεωρητέον. Ἔστι δ΄ ἔχοντα τὴν
[1]   οὖν ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως εἴρηται  πρότερον͵   περὶ δὲ ζωῆς καὶ θανάτου
[6]   ἄνω μείζω τὰ κάτω  (νανωδέστερον   γὰρ τοῦ θήλεος τὸ ἄρρεν)
[5]   Ἐν δὲ τοῖς ψυχροῖς τόποις  ὑδατωδέστερον   τὸ ὑγρὸν τὸ ἐν τοῖς
[1]   δὲ ζωῆς καὶ θανάτου λεκτέον  ὕστερον͵   ὁμοίως δὲ καὶ περὶ νόσου
[1]   διαφέρειν οἷον ἄνθρωπον πρὸς ἵππον  (μακροβιώτερον   γὰρ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος
[4]   μέγιστα ἀφθαρτότερα (ἵππος γὰρ ἀνθρώπου  βραχυβιώτερον)   οὔτε τὰ μικρά (ἐπέτεια γὰρ
[4]   οὔτε τὰ ἔναιμα (μέλιττα γὰρ  πολυχρονιώτερον   ἐνίων ἐναίμων) οὔτε τὰ ἄναιμα
[5]   πόνος͵ τὸ δὲ γῆρας  ξηρόν   ἐστιν. Φύσει δὲ καὶ ὡς
[5]   καὶ τὸ ψυχρόν͵ καὶ τὸ  ξηρὸν   καὶ τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη τοίνυν
[5]   ζῆν τοιοῦτον͵ τὸ δὲ γῆρας  ξηρὸν   καὶ ψυχρόν͵ καὶ τὸ τεθνηκός·
[6]   μὲν νέον τὸ δὲ γηράσκον͵  μικρόν   τι διαφέροντα τοῦ εἶναι μακρόβια
[5]   πῦρ͵ πῦρ δ΄ οὐ γίνεται  σαπρόν.   Οὐδ΄ αὖ ὀλίγον δεῖ εἶναι
[6]   ἄνω τὸ θερμόν͵ καὶ τὸ  ψυχρὸν   ἐν τῷ κάτωκαὶ τῶν φυτῶν
[5]   δὲ τοιοῦτον ὑγρὸν εὔφθαρτον͵ ὅτι  ψυχρὸν   καὶ εὔπηκτον. Καὶ τὸ ἄναιμον
[5]   ταῦτα͵ τὸ θερμὸν καὶ τὸ  ψυχρόν͵   καὶ τὸ ξηρὸν καὶ τὸ
[5]   τὸ δὲ γῆρας ξηρὸν καὶ  ψυχρόν͵   καὶ τὸ τεθνηκός· φαίνεται γὰρ
[1]   καὶ περὶ νόσου καὶ ὑγιείας͵  ὅσον   ἐπιβάλλει τῇ φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν
[5]   ποιὸν λείπεται κατὰ τὸ  ποσόν.   Ἔστι δ΄ ἐνίοις μὲν τὸ
[5]   γὰρ τὰ αἴτια͵ τό τε  ποσὸν   καὶ τὸ ποιόν͵ ὥστε δεῖ
[3]   ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵  τὸν   καπνόν͵ ταύτην πολλὴ φλὸξ
[6]   ἐπέτεια ἐπὶ τὰ κάτω καὶ  τὸν   καρπὸν λαμβάνει τὴν αὔξησιν. Ἀλλὰ
[5]   πονητικὰ τῶν ἀρρένων καὶ διὰ  τὸν   πόνον γηράσκει μᾶλλον· ξηραίνει γὰρ
[3]   ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵  ἀδύνατον   ἂν εἴη φθαρῆναι· τί γὰρ
[3]   ἀληθές ἐστι τῇ δ΄ οὔ;  ἀδύνατον   γὰρ τῷ ὕλην ἔχοντι μὴ
[3]   εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄ εἶναι  ἀδύνατον   θερμὸν εὐθὺ
[3]   μὲν ποιεῖ τὸ δὲ πάσχει͵  ἀδύνατον   μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ εἰ
[5]   ὑγρὸν εὔφθαρτον͵ ὅτι ψυχρὸν καὶ  εὔπηκτον.   Καὶ τὸ ἄναιμον διὰ τὸ
[5]   τοῦτο καὶ θερμόν͵ ἵνα μήτε  εὔπηκτον   μήτε εὐξήραντον ᾖ. Καὶ διὰ
[5]   ἐν τοῖς ζῴοις ἐστίν· διὸ  εὔπηκτον͵   ὥστε τὰ μὲν οὐ γίνεται
[5]   ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς τὴν  ἄρκτον   τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ ἐν
[5]   μὴ εὐξήραντον καὶ τὸ μὴ  εὔψυκτον·   ἐνίοις δ΄ ἄλλον ἔχει χυμόν.
[5]   ὀλίγον δεῖ εἶναι τὸ ὑγρόν·  εὐξήραντον   γὰρ καὶ τὸ ὀλίγον. Διὸ
[5]   γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ  εὐξήραντον   εἶναι τὸ ὑγρόν. Καὶ διὰ
[6]   καὶ γεώδη ὄντα ὅμως οὐκ  εὐξήραντον   ἔχουσι τὸ ὑγρόν. Περὶ δὲ
[5]   θερμόν͵ ἵνα μήτε εὔπηκτον μήτε  εὐξήραντον   ᾖ. Καὶ διὰ τοῦτο ἄνθρωπος
[5]   ἅμα ποιεῖ τό τε μὴ  εὐξήραντον   καὶ τὸ μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις
[3]   ἔστιν οὗ ἄφθαρτον ἔσται τὸ  φθαρτόν͵   οἷον τὸ πῦρ ἄνω͵ οὗ
[3]   τὸ ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄  ἄφθαρτον   ἂν εἴη. οὔ͵ ἀλλ΄
[3]   ἀπορήσειεν εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν οὗ  ἄφθαρτον   ἔσται τὸ φθαρτόν͵ οἷον τὸ
[2]   Δεῖ δὴ λαβεῖν τί τὸ  εὔφθαρτον   ἐν τοῖς φύσει συνεστῶσι καὶ
[5]   δεῖ τὸ μέλλον εἶναι μὴ  εὔφθαρτον   μὴ περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ
[5]   ὑδατώδη· τὸ δὲ τοιοῦτον ὑγρὸν  εὔφθαρτον͵   ὅτι ψυχρὸν καὶ εὔπηκτον. Καὶ
[2]   συνεστῶσι καὶ τί τὸ οὐκ  εὔφθαρτον.   Πῦρ γὰρ καὶ ὕδωρ καὶ
[2]   ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ τῶν ἄλλων  ἕκαστον   ἐκ τούτων ὄντα καὶ συνεστῶτα
[5]   Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν πεζῶν  ἧττον   μακρόβια οὐχ ὅτι (ὑγρὰ ἁπλῶς͵
[6]   τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν ὅτι  ἧττον   ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄
[1]   ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ τῶν τὸν  αὐτὸν   δὲ τόπον οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως
[5]   περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ  τοιοῦτον   νόσῳ φύσει· ἐναντία
[5]   καὶ θερμόν͵ καὶ τὸ ζῆν  τοιοῦτον͵   τὸ δὲ γῆρας ξηρὸν καὶ
[5]   ἀλλ΄ ὅτι ὑδατώδη· τὸ δὲ  τοιοῦτον   ὑγρὸν εὔφθαρτον͵ ὅτι ψυχρὸν καὶ
[1]   ἀρχὴ δὲ τῆς σκέψεως ἀναγκαία  πρῶτον   ἐκ τοῦ διαπορῆσαι περὶ αὐτῶν.
[6]   μᾶλλον ἐν τοῖς ζῴοις͵  πρῶτον   μὲν ὅτι ἧττον ὑδατώδη͵ ὥστ΄
[5]   οὕτω τὸ φυσικὸν θερμόν͵ τὸ  πρῶτον   πεπτικὸν ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν ὕλην
[3]   γίνεται φθείρεται. Τὸ δὲ  περιέχον   συμπράττει ἀντιπράττει· καὶ
[5]   Δεῖ γὰρ λαβεῖν ὅτι τὸ  ζῷόν   ἐστι φύσει ὑγρὸν καὶ θερμόν͵
[5]   μακροβιώτερα· αἴτιον δ΄ ὅτι θερμότερον  ζῷον   τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος. Τὰ
[6]   μέχρι μὲν τοῦ ζῆν ἦλθεν͵  πολὺν   δ΄ οὐ δύναται χρόνον· οὐ
[1]   ὅσον ἐπιβάλλει τῇ φυσικῇ φιλοσοφίᾳ·  νῦν   (δὲ περὶ τὰς αἰτίας τοῦ
[6]   ἐν τοῖς Περὶ φυτῶν διορισθήσεται·  νῦν   δὲ περὶ τῶν ἄλλων (ζῴων)
[5]   ξηρὸν καὶ τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη  τοίνυν   γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ
[3]   τοῦ περιέχοντος φθείρεται; Εἰ μὲν  οὖν͵   ἱκανὸν ἐκ τῶν εἰρημένων· εἰ
[3]   γὰρ τὰ πάθη κεχωρισμένα. Εἰ  οὖν͵   ὅταν ἅμα τὸ ποιητικὸν
[6]   τι τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν  οὖν   τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵
[2]   ἐστιν͵ οἷον οἰκία. Περὶ μὲν  οὖν   τῶν ἄλλων ἕτερος λόγος· εἰσὶ
[1]   εἶναι μακροβίους ὄντας. Περὶ μὲν  οὖν   ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως εἴρηται πρότερον͵
[3]   φθαρῆναι· τί γὰρ ἔσται τὸ  φθεροῦν͵   εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων μὲν φθείρεσθαι
[5]   καὶ ἵππου καὶ ὄνου͵ ἐξ  ὧν   ἐγένετο͵ καὶ τὰ θήλεα τῶν
[5]   ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν  πεζῶν   ἧττον μακρόβια οὐχ ὅτι (ὑγρὰ
[5]   στρουθοὶ οἱ ἄρρενες βραχυβιώτεροι τῶν  θηλειῶν.   Ἔτι δὲ καὶ ὅσα πονητικὰ
[5]   πᾶν εἰπεῖν τὰ ἄρρενα τῶν  θηλειῶν   μακροβιώτερα· αἴτιον δ΄ ὅτι θερμότερον
[4]   τὰ ἔναιμα (μέλιττα γὰρ πολυχρονιώτερον  ἐνίων   ἐναίμων) οὔτε τὰ ἄναιμα (τὰ
[5]   διὰ τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον μᾶλλον  ἐνίων   μειζόνων· μακροβιώτερα γὰρ τὰ λειπόμενα
[3]   ἔσται τὸ φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄  ἐναντίων   μὲν φθείρεσθαι συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο
[3]   οὐθὲν τῶν ἐν ταῖς οὐσίαις  ἐναντίων   φθείρεται͵ διὰ τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου
[2]   φθείρεται καὶ μὴ φθειρομένων τῶν  δεκτικῶν   ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας μὲν
[3]   φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται γὰρ τἀναντία ὑπ΄  ἀλλήλων)   κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ οὐθὲν τῶν
[2]   αἴτια ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ τῶν  ἄλλων   ἕκαστον ἐκ τούτων ὄντα καὶ
[2]   οἰκία. Περὶ μὲν οὖν τῶν  ἄλλων   ἕτερος λόγος· εἰσὶ γὰρ ἴδιαι
[6]   διορισθήσεται· νῦν δὲ περὶ τῶν  ἄλλων   (ζῴων) εἴρηται τὸ αἴτιον περί
[2]   ἀκολουθοῦσι τοῖς φυσικοῖς αἱ τῶν  ἄλλων   φθοραί· φθειρομένων γὰρ τῶν ζῴων
[2]   εὔλογον͵ ὅσα μὴ συνθέσει ἐκ  πολλῶν   ἐστιν͵ οἷον οἰκία. Περὶ μὲν
[5]   γίνεται ὅλως τῶν ζῴων τῶν  ὀλιγαίμων   ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς
[5]   τῶν ζῴων τῶν ὀλιγαίμων  ἀναίμων   ἐν τοῖς πρὸς τὴν ἄρκτον
[4]   ἔναιμα (μέλιττα γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων  ἐναίμων)   οὔτε τὰ ἄναιμα (τὰ γὰρ
[4]   (ἐπέτεια γὰρ τὰ πολλὰ τῶν  ἐντόμων)   οὔτε τὰ φυτὰ ὅλως τῶν
[3]   μὲν οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ τῶν  εἰρημένων·   εἰ δὲ μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ
[6]   Ἐν μὲν οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ  χωριζομένων   συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ δὲ διὰ
[2]   μὴ φθειρομένων τῶν δεκτικῶν ἀλλὰ  σῳζομένων͵   οἷον ἀγνοίας μὲν φθορὰ ἀνάμνησις
[2]   φυσικοῖς αἱ τῶν ἄλλων φθοραί·  φθειρομένων   γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται καὶ
[2]   ταῦτα γὰρ φθείρεται καὶ μὴ  φθειρομένων   τῶν δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον
[5]   ἐγένετο͵ καὶ τὰ θήλεα τῶν  ἀρρένων͵   ἐὰν ὀχευτικὰ τὰ ἄρρενα·
[5]   δὲ καὶ ὅσα πονητικὰ τῶν  ἀρρένων   καὶ διὰ τὸν πόνον γηράσκει
[1]   γὰρ ἐν τοῖς θερμοῖς τῶν  ἐθνῶν   μακροβιώτερα͵ τὰ δ΄ ἐν τοῖς
[5]   διὸ αἱ μέλιτται μακροβιώτεραι ἑτέρων  μειζόνων   ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν δὲ τοῖς
[5]   τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον μᾶλλον ἐνίων  μειζόνων·   μακροβιώτερα γὰρ τὰ λειπόμενα τῷ
[3]   ὑπ΄ ἐναντίων μὲν φθείρεσθαι συμβαίνει  μόνων͵   τοῦτο δὲ μὴ ὑπάρχει͵
[4]   ἐπὶ τὸ πολὺ εἰπεῖν τῶν  ἐλαττόνων   μακροβιώτερα· καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις
[1]   ἀνθρώπων γένος τὸ τῶν  ἵππων)   κατ΄ εἶδος δ΄ ἄνθρωπον πρὸς
[1]   ἵππον (μακροβιώτερον γὰρ τὸ τῶν  ἀνθρώπων   γένος τὸ τῶν ἵππων)
[6]   τοῦ πολυχρόνιον εἶναι τὴν τῶν  δένδρων   φύσιν δεῖ λαβεῖν τὴν αἰτίαν·
[5]   γλυκύ· διὸ αἱ μέλιτται μακροβιώτεραι  ἑτέρων   μειζόνων ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν δὲ
[5]   τὸ μέγεθος τῶν τὴν φύσιν  ψυχρῶν   ζῴων· διὸ οἵ τ΄ ὄφεις
[2]   φθορᾶς αἴτια ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ  τῶν   ἄλλων ἕκαστον ἐκ τούτων ὄντα
[2]   οἷον οἰκία. Περὶ μὲν οὖν  τῶν   ἄλλων ἕτερος λόγος· εἰσὶ γὰρ
[6]   φυτῶν διορισθήσεται· νῦν δὲ περὶ  τῶν   ἄλλων (ζῴων) εἴρηται τὸ αἴτιον
[2]   δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς φυσικοῖς αἱ  τῶν   ἄλλων φθοραί· φθειρομένων γὰρ τῶν
[1]   πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον γὰρ τὸ  τῶν   ἀνθρώπων γένος τὸ τῶν
[5]   ὧν ἐγένετο͵ καὶ τὰ θήλεα  τῶν   ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ τὰ
[5]   Ἔτι δὲ καὶ ὅσα πονητικὰ  τῶν   ἀρρένων καὶ διὰ τὸν πόνον
[1]   τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ τῶν  τὸν   αὐτὸν δὲ τόπον οἰκούντων διαφέρουσιν
[2]   γὰρ φθείρεται καὶ μὴ φθειρομένων  τῶν   δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας
[1]   μὲν γὰρ ἐν τοῖς θερμοῖς  τῶν   ἐθνῶν μακροβιώτερα͵ τὰ δ΄ ἐν
[3]   Εἰ μὲν οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ  τῶν   εἰρημένων· εἰ δὲ μή͵ ὑποθέσθαι
[4]   ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εἰπεῖν  τῶν   ἐλαττόνων μακροβιώτερα· καὶ γὰρ τοῖς
[3]   ἀλλήλων) κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ οὐθὲν  τῶν   ἐν ταῖς οὐσίαις ἐναντίων φθείρεται͵
[4]   μικρά (ἐπέτεια γὰρ τὰ πολλὰ  τῶν   ἐντόμων) οὔτε τὰ φυτὰ ὅλως
[4]   ἐντόμων) οὔτε τὰ φυτὰ ὅλως  τῶν   ζῴων (ἐπέτεια γὰρ ἔνια τῶν
[4]   ἐναίμοις καὶ πεζοῖς τὰ μακροβιώτατα  τῶν   ζῴων ἐστίν͵ οἷον ἄνθρωπος καὶ
[6]   διορισθέντων τέλος ἂν περὶ  τῶν   ζῴων ἔχοι μέθοδος.
[6]   Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ ἐπί τε  τῶν   ζῴων καὶ φυτῶν. Ἔν τε
[1]   τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια  τῶν   ζῴων τὰ δὲ βραχύβια͵ καὶ
[5]   τὰ μὲν οὐ γίνεται ὅλως  τῶν   ζῴων τῶν ὀλιγαίμων ἀναίμων
[2]   τῶν ἄλλων φθοραί· φθειρομένων γὰρ  τῶν   ζῴων φθείρεται καὶ ἐπιστήμη
[5]   οἱ στρουθοὶ οἱ ἄρρενες βραχυβιώτεροι  τῶν   θηλειῶν. Ἔτι δὲ καὶ ὅσα
[5]   τὸ πᾶν εἰπεῖν τὰ ἄρρενα  τῶν   θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον δ΄ ὅτι
[1]   τῶν ἀνθρώπων γένος τὸ  τῶν   ἵππων) κατ΄ εἶδος δ΄ ἄνθρωπον
[5]   οὐ γίνεται ὅλως τῶν ζῴων  τῶν   ὀλιγαίμων ἀναίμων ἐν τοῖς
[2]   εἰσὶ γὰρ ἴδιαι φθοραὶ πολλοῖς  τῶν   ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ καὶ ἀγνοίᾳ͵
[5]   ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα  τῶν   πεζῶν ἧττον μακρόβια οὐχ ὅτι
[5]   φαίνεται γὰρ οὕτως. Ὕλη δὲ  τῶν   σωμάτων τοῖς ζῴοις ταῦτα͵ τὸ
[5]   Καὶ μάλιστ΄ ἐπίδηλον τὸ μέγεθος  τῶν   τὴν φύσιν ψυχρῶν ζῴων· διὸ
[1]   ἐν τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ  τῶν   τὸν αὐτὸν δὲ τόπον οἰκούντων
[1]   τε πρὸς ὅλα γένη καὶ  τῶν   ὑφ΄ ἓν εἶδος ἕτερα πρὸς
[1]   μακρόβια καὶ τὴν φύσιν ὑγιεινὰ  τῶν   φύσει συνεστώτων͵ κεχώρισται (καὶ)
[5]   μάλιστ΄ ἐπίδηλον τὸ μέγεθος τῶν  τὴν   φύσιν ψυχρῶν ζῴων· διὸ οἵ
[4]   τῶν ζῴων (ἐπέτεια γὰρ ἔνια  τῶν   φυτῶν) οὔτε τὰ ἔναιμα (μέλιττα
[6]   τὸ ψυχρὸν ἐν τῷ κάτωκαὶ  τῶν   φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα
[1]   τὰ δὲ βραχύβια (καὶ γὰρ  τῶν   φυτῶν τὰ μὲν ἐπέτειον τὰ
[5]   γὰρ οὕτως. Ὕλη δὲ τῶν  σωμάτων   τοῖς ζῴοις ταῦτα͵ τὸ θερμὸν
[5]   Τὴν δ΄ αἰτίαν περὶ τούτων  ἁπάντων   ἐντεῦθεν ἄν τις θεωρήσειεν. Δεῖ
[4]   ἐν τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ  συνδυασθέντων   ἐν τοῖς ἐναίμοις καὶ πεζοῖς
[6]   ζωῆς καὶ θανάτου· τούτων γὰρ  διορισθέντων   τέλος ἂν περὶ τῶν
[2]   γὰρ ἴδιαι φθοραὶ πολλοῖς τῶν  ὄντων͵   οἷον ἐπιστήμῃ καὶ ἀγνοίᾳ͵ καὶ
[1]   τῶν τὸν αὐτὸν δὲ τόπον  οἰκούντων   διαφέρουσιν ὁμοίως τινὲς ταύτην τὴν
[3]   καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ  ἐλάττων   φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ τῆς πολλῆς
[1]   πρῶτον ἐκ τοῦ διαπορῆσαι περὶ  αὐτῶν.   Οὐ γάρ ἐστι δῆλον πότερον
[5]   Ε' Τὴν δ΄ αἰτίαν περὶ  τούτων   ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν τις θεωρήσειεν.
[6]   γήρως καὶ ζωῆς καὶ θανάτου·  τούτων   γὰρ διορισθέντων τέλος ἂν
[2]   ψυχῆς λογίσαιτ΄ ἄν τις ἐκ  τούτων·   εἰ γάρ ἐστι μὴ φύσει
[6]   τὴν αὔξησιν. Ἀλλὰ περὶ μὲν  τούτων   καὶ καθ΄ αὑτὰ ἐν τοῖς
[2]   καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον ἐκ  τούτων   ὄντα καὶ συνεστῶτα μετέχειν τῆς
[2]   ὄντα καὶ συνεστῶτα μετέχειν τῆς  τούτων   φύσεως εὔλογον͵ ὅσα μὴ συνθέσει
[6]   ἄρρενα μακροβιώτερα ὡς ἐπὶ τὸ  πολύτούτων   δὲ τὰ ἄνω μείζω
[6]   καθ΄ αὑτὰ ἐν τοῖς Περὶ  φυτῶν   διορισθήσεται· νῦν δὲ περὶ τῶν
[6]   ἐπί τε τῶν ζῴων καὶ  φυτῶν.   Ἔν τε γὰρ τοῖς ζῴοις
[4]   ζῴων (ἐπέτεια γὰρ ἔνια τῶν  φυτῶν)   οὔτε τὰ ἔναιμα (μέλιττα γὰρ
[6]   ψυχρὸν ἐν τῷ κάτωκαὶ τῶν  φυτῶν   τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ
[1]   δὲ βραχύβια (καὶ γὰρ τῶν  φυτῶν   τὰ μὲν ἐπέτειον τὰ δὲ
[1]   τὴν φύσιν ὑγιεινὰ τῶν φύσει  συνεστώτων͵   κεχώρισται (καὶ) τὸ βραχύβιον
[5]   μέγεθος τῶν τὴν φύσιν ψυχρῶν  ζῴων·   διὸ οἵ τ΄ ὄφεις καὶ
[6]   νῦν δὲ περὶ τῶν ἄλλων  (ζῴων)   εἴρηται τὸ αἴτιον περί τε
[4]   οὔτε τὰ φυτὰ ὅλως τῶν  ζῴων   (ἐπέτεια γὰρ ἔνια τῶν φυτῶν)
[4]   καὶ πεζοῖς τὰ μακροβιώτατα τῶν  ζῴων   ἐστίν͵ οἷον ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας.
[6]   τέλος ἂν περὶ τῶν  ζῴων   ἔχοι μέθοδος.
[6]   δὲ ταὐτὸ ἐπί τε τῶν  ζῴων   καὶ φυτῶν. Ἔν τε γὰρ
[5]   αἱ μέλιτται μακροβιώτεραι ἑτέρων μειζόνων  ζῴων.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν δὲ τοῖς φυτοῖς
[1]   τὰ μὲν εἶναι μακρόβια τῶν  ζῴων   τὰ δὲ βραχύβια͵ καὶ περὶ
[5]   μὲν οὐ γίνεται ὅλως τῶν  ζῴων   τῶν ὀλιγαίμων ἀναίμων ἐν
[2]   ἄλλων φθοραί· φθειρομένων γὰρ τῶν  ζῴων   φθείρεται καὶ ἐπιστήμη καὶ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 12/11/2009