HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la longévité et de la brièveté de la vie (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

η = 48 formes différentes pour 127 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[5]   ὅλως τῶν ζῴων τῶν ὀλιγαίμων ἢ ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς τὴν

[3]   Τὸ δὲ περιέχον ἢ συμπράττει ἢ ἀντιπράττει· καὶ διὰ τοῦτο μετατιθέμενα

[4]   ἐν τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ ἐν

[4]   ἀναίμοις͵ καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς ἢ ἐν τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ

[6]   ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν

[5]   ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν ἢ ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ

[3]   δὲ μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο τῇ μὲν

[3]   δ΄ εἶναι ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ

[3]   ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄ εἶναι ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν·

[1]   τὸ βραχύβιον καὶ τὸ νοσῶδες͵ ἢ κατ΄ ἐνίας μὲν νόσους ἐπαλλάττει

[1]   φύσιν ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵ ἢ κεχώρισται (καὶ) τὸ βραχύβιον καὶ

[5]   λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ ποιὸν ἢ λείπεται κατὰ τὸ ποσόν. Ἔστι

[3]   ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ τὰ πάθη

[5]   εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ

[3]   μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο

[3]   κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν εἴη. Ἢ οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ περιέχοντος

[3]   ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον ἢ συμπράττει ἢ ἀντιπράττει· καὶ διὰ

[6]   πολύτούτων δὲ τὰ ἄνω μείζω ἢ τὰ κάτω (νανωδέστερον γὰρ τοῦ

[1]   γάρ ἐστι δῆλον πότερον ἕτερον ἢ τὸ αὐτὸ αἴτιον πᾶσι τοῖς

[3]   μὲν γὰρ ἐνεῖναι τὸ θερμὸν ἢ τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄

[1]   γὰρ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος ἢ τὸ τῶν ἵππων) κατ΄ εἶδος

[3]   ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές ἐστι

[3]   ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον ἢ

[5]   γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ

[5]   ἵνα μήτε εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον ᾖ. Καὶ διὰ τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον

[5]   θήλεα τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ ᾖ τὰ ἄρρενα· διὸ οἱ στρουθοὶ

[3]   κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν ἅμα ᾖ τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν͵

[6]   Αἴτιον δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ

[6]   ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ

[6]   ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄ ἐν τῷ φυτῷ δύναται·

[5]   φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς φύσεως ἡ δὲ μορίου. Διὸ καὶ τὰ

[3]   ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ ἡ ἐλάττων φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ τῆς

[6]   δύναται ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄ ἐν

[2]   ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ ἐν τοῖς ζῴοις. Διὸ καὶ

[2]   γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ

[5]   ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ αὐξήσεως ἡ θερμὴ ὑγρότης αἰτία καὶ τῆς

[5]   τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς φύσεως ἡ δὲ

[3]   ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ ἡ μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα

[6]   τούτων γὰρ διορισθέντων τέλος ἂν ἡ περὶ τῶν ζῴων ἔχοι μέθοδος.

[5]   γὰρ αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ ἡ πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει

[3]   χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵ ταύτην ἡ πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα

[6]   ἄνω τοῦ φυτοῦ καὶ κεφαλὴ ἡ ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια

[5]   νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ

[3]   τῆς πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ τροφὴ ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ

[2]   φθείρεται καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ ἐν τοῖς ζῴοις.

[3]   ὅσοις ἐναντία ἔστιν· εὐθὺς γὰρ ἡ ὕλη τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄

[5]   ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν ὕλην ἐν ᾗ ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν

[4]   δέ) οὔτε τὰ ἐν τῇ γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια ἔστι

[5]   οὔτε τὰ πεζὰ ἐν τῇ γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν τῇ

[4]   οἷον ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας. Καὶ δὴ καὶ τὰ μείζω ὡς ἐπὶ

[2]   ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ δὴ λαβεῖν τί τὸ εὔφθαρτον ἐν

[6]   γλισχρότητα͵ διὸ καὶ ξηρὰ καὶ γεώδη ὄντα ὅμως οὐκ εὐξήραντον ἔχουσι

[6]   δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ γὰρ ἄνω τοῦ φυτοῦ

[1]   ἐνίας μὲν νόσους ἐπαλλάττει τὰ νοσώδη τὴν φύσιν σώματα τοῖς βραχυβίοις͵

[5]   ὅτι (ὑγρὰ ἁπλῶς͵ ἀλλ΄ ὅτι ὑδατώδη· τὸ δὲ τοιοῦτον ὑγρὸν εὔφθαρτον͵

[6]   ζῴοις͵ πρῶτον μὲν ὅτι ἧττον ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄ ἔχει

[6]   ὥσπερ εἴρηται πρότερον· διαιρούμενα γὰρ ζῇ͵ καὶ δύο καὶ πολλὰ γίνεται

[3]   ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ τὰ πάθη κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν ἅμα

[2]   ἀνάμνησις καὶ μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ λήθη καὶ ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄

[5]   ὡς ὅλως εἰπεῖν μακροβιώτερα͵ καθάπερ ἐλέχθη πρότερον· εὔλογον γὰρ τὰ μείζω

[6]   ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη ἄν τις ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον

[2]   οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν σώματι͵ εἴη ἄν τις αὐτῆς καὶ ἄλλη

[3]   ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν εἴη. Ἢ οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ

[3]   ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν εἴη φθαρῆναι· τί γὰρ ἔσται τὸ

[3]   μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ εἰ ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ δὲ περίττωμα

[5]   τὸ ξηρὸν καὶ τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ

[1]   καὶ ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει τῇ φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ περὶ τὰς

[5]   ἡ τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς φύσεως ἡ

[6]   γὰρ ἄνω τοῦ φυτοῦ καὶ κεφαλὴ ἡ ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄

[2]   εἴη ἄν τις αὐτῆς καὶ ἄλλη φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν ἣν

[5]   αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ ἡ πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει τὴν

[3]   ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵ ταύτην ἡ πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα ἀεὶ

[3]   ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ ἡ μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα τοῦ

[5]   τὸ τεθνηκός· φαίνεται γὰρ οὕτως. Ὕλη δὲ τῶν σωμάτων τοῖς ζῴοις

[3]   ἐναντία ἔστιν· εὐθὺς γὰρ ἡ ὕλη τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄ εἰ

[6]   κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ γὰρ

[3]   οἷον τὸ πῦρ ἄνω͵ οὗ μὴ ἔστι τὸ ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ

[3]   μὴ ἔστιν ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν εἴη φθαρῆναι·

[3]   κατηγορεῖσθαι τὴν οὐσίαν. Ὥσθ΄ ᾧ μὴ ἔστιν ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ

[5]   τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ εὐξήραντον εἶναι τὸ ὑγρόν. Καὶ

[5]   ὃ ἅμα ποιεῖ τό τε μὴ εὐξήραντον καὶ τὸ μὴ εὔψυκτον·

[5]   Ἔτι δεῖ τὸ μέλλον εἶναι μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ

[5]   τε μὴ εὐξήραντον καὶ τὸ μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄ ἄλλον ἔχει

[5]   πάγος τὴν αὔξησιν. Τροφὴν δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ τὰ φυτὰ καὶ

[5]   ἄναιμον διὰ τὸ αὐτό͵ ἐὰν μὴ μεγέθει ἀπαμύνηται· οὔτε γὰρ λίπος

[3]   ποιεῖ τὸ δὲ πάσχει͵ ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ εἰ ἀνάγκη

[5]   καὶ τὸ ποιόν͵ ὥστε δεῖ μὴ μόνον πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵ ἀλλὰ

[5]   τὸ μέλλον εἶναι μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ

[2]   τῆς τούτων φύσεως εὔλογον͵ ὅσα μὴ συνθέσει ἐκ πολλῶν ἐστιν͵ οἷον

[3]   φθείρεσθαι συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα;

[3]   ἀδύνατον γὰρ τῷ ὕλην ἔχοντι μὴ ὑπάρχειν πως τὸ ἐναντίον. Παντὶ

[3]   ἐκ τῶν εἰρημένων· εἰ δὲ μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι ἔνεστί τι

[2]   νόσῳ· ταῦτα γὰρ φθείρεται καὶ μὴ φθειρομένων τῶν δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵

[2]   ἐκ τούτων· εἰ γάρ ἐστι μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν

[2]   ἐστι μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ

[2]   φθοραὶ πολλοῖς τῶν ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ καὶ ἀγνοίᾳ͵ καὶ ὑγιείᾳ καὶ

[2]   τῶν ζῴων φθείρεται καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ ἐν

[5]   τῆς τε γὰρ αὐξήσεως ἡ θερμὴ ὑγρότης αἰτία καὶ τῆς ζωῆς.

[1]   ταύτην ὅλα τε πρὸς ὅλα γένη καὶ τῶν ὑφ΄ ἓν εἶδος

[2]   καὶ ὕδωρ καὶ τὰ τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα τὴν αὐτὴν δύναμιν͵

[3]   συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ τροφὴ ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν

[6]   τῷ κάτωκαὶ τῶν φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ τὰ μὴ

[6]   τὰ ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη ἄν

[6]   τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ

[4]   ἄναιμα δέ) οὔτε τὰ ἐν τῇ γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια

[5]   τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ ἐν τῇ γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν

[3]   τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές ἐστι τῇ δ΄ οὔ; ἀδύνατον γὰρ τῷ

[5]   τόποις͵ καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς τε

[4]   ζῷα πεζά) οὔτε τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ ἐκεῖ βραχύβια

[5]   γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ γίνεται μέν͵

[5]   τοῖς θερμοῖς τόποις͵ καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα·

[3]   ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές ἐστι τῇ δ΄

[1]   νόσου καὶ ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει τῇ φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ περὶ

[2]   μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ λήθη καὶ ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς

[6]   συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει

[4]   πεζά) οὔτε τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ ἐκεῖ βραχύβια καὶ

[5]   οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ γίνεται μέν͵ ἐλάττω

[5]   θερμοῖς τόποις͵ καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς

[2]   σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ οὐ φαίνεται τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως ἂν ἔχοι πρὸς

[3]   πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ τροφὴ ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ

[6]   δ΄ ἐν τῷ φυτῷ δύναται· πανταχῇ γὰρ ἔχει καὶ ῥίζαν καὶ

[5]   τοῦ (ὑγροῦ͵ ἐὰν πλείονι λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ ποιὸν ἢ λείπεται

[1]   καὶ βραχύτητος͵ ἐπισκεπτέον τὰς αἰτίας͵ ἀρχὴ δὲ τῆς σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον

[6]   δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ

[6]   οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄

[2]   ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν σώματι͵ εἴη ἄν τις

[2]   φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν σώματι͵

Chapitre
[5]	ὅλως τῶν ζῴων τῶν ὀλιγαίμων	ἢ	ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς τὴν
[3]	Τὸ δὲ περιέχον ἢ συμπράττει	ἢ	ἀντιπράττει· καὶ διὰ τοῦτο μετατιθέμενα
[4]	ἐν τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον	ἢ	ἐν τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ ἐν
[4]	ἀναίμοις͵ καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς	ἢ	ἐν τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ
[6]	ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον	ἢ	ἐν τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν
[5]	ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν	ἢ	ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ
[3]	δὲ μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως	ἢ	ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο τῇ μὲν
[3]	δ΄ εἶναι ἀδύνατον ἢ θερμὸν	ἢ	εὐθὺ ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ
[3]	ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄ εἶναι ἀδύνατον	ἢ	θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν·
[1]	τὸ βραχύβιον καὶ τὸ νοσῶδες͵	ἢ	κατ΄ ἐνίας μὲν νόσους ἐπαλλάττει
[1]	φύσιν ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵	ἢ	κεχώρισται (καὶ) τὸ βραχύβιον καὶ
[5]	λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ ποιὸν	ἢ	λείπεται κατὰ τὸ ποσόν. Ἔστι
[3]	ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ	ἢ	λευκόν· ἔσται γὰρ τὰ πάθη
[5]	εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ τοιοῦτον	ἢ	νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ
[3]	μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ ὑπάρχει͵	ἢ	ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο
[3]	κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν εἴη.	Ἢ	οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ περιέχοντος
[3]	ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον	ἢ	συμπράττει ἢ ἀντιπράττει· καὶ διὰ
[6]	πολύτούτων δὲ τὰ ἄνω μείζω	ἢ	τὰ κάτω (νανωδέστερον γὰρ τοῦ
[1]	γάρ ἐστι δῆλον πότερον ἕτερον	ἢ	τὸ αὐτὸ αἴτιον πᾶσι τοῖς
[3]	μὲν γὰρ ἐνεῖναι τὸ θερμὸν	ἢ	τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄
[1]	γὰρ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος	ἢ	τὸ τῶν ἵππων) κατ΄ εἶδος
[3]	ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα;	Ἢ	τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές ἐστι
[3]	ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται	ἢ	φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον ἢ
[5]	γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ	ἢ	φύσει· ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ
[5]	ἵνα μήτε εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον	ᾖ.	Καὶ διὰ τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον
[5]	θήλεα τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ	ᾖ	τὰ ἄρρενα· διὸ οἱ στρουθοὶ
[3]	κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν ἅμα	ᾖ	τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν͵
[6]	Αἴτιον δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ	ἡ	ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ
[6]	ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ	ἡ	ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ
[6]	ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ.	Ἡ	δ΄ ἐν τῷ φυτῷ δύναται·
[5]	φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς φύσεως	ἡ	δὲ μορίου. Διὸ καὶ τὰ
[3]	ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ	ἡ	ἐλάττων φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ τῆς
[6]	δύναται ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ	ἡ	ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄ ἐν
[2]	ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια	ἡ	ἐν τοῖς ζῴοις. Διὸ καὶ
[2]	γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται καὶ	ἡ	ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ
[5]	ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ αὐξήσεως	ἡ	θερμὴ ὑγρότης αἰτία καὶ τῆς
[5]	τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ	ἡ	μὲν τῆς φύσεως ἡ δὲ
[3]	ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ	ἡ	μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα
[6]	τούτων γὰρ διορισθέντων τέλος ἂν	ἡ	περὶ τῶν ζῴων ἔχοι μέθοδος.
[5]	γὰρ αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ	ἡ	πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει
[3]	χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵ ταύτην	ἡ	πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα
[6]	ἄνω τοῦ φυτοῦ καὶ κεφαλὴ	ἡ	ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια
[5]	νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ	ἡ	τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ
[3]	τῆς πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι	ἡ	τροφὴ ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ
[2]	φθείρεται καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ	ἡ	ὑγίεια ἡ ἐν τοῖς ζῴοις.
[3]	ὅσοις ἐναντία ἔστιν· εὐθὺς γὰρ	ἡ	ὕλη τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄
[5]	ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν ὕλην ἐν	ᾗ	ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν
[4]	δέ) οὔτε τὰ ἐν τῇ	γῇ	(καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια ἔστι
[5]	οὔτε τὰ πεζὰ ἐν τῇ	γῇ	οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν τῇ
[4]	οἷον ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας. Καὶ	δὴ	καὶ τὰ μείζω ὡς ἐπὶ
[2]	ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ	δὴ	λαβεῖν τί τὸ εὔφθαρτον ἐν
[6]	γλισχρότητα͵ διὸ καὶ ξηρὰ καὶ	γεώδη	ὄντα ὅμως οὐκ εὐξήραντον ἔχουσι
[6]	δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ	δενδρώδη·	τὸ γὰρ ἄνω τοῦ φυτοῦ
[1]	ἐνίας μὲν νόσους ἐπαλλάττει τὰ	νοσώδη	τὴν φύσιν σώματα τοῖς βραχυβίοις͵
[5]	ὅτι (ὑγρὰ ἁπλῶς͵ ἀλλ΄ ὅτι	ὑδατώδη·	τὸ δὲ τοιοῦτον ὑγρὸν εὔφθαρτον͵
[6]	ζῴοις͵ πρῶτον μὲν ὅτι ἧττον	ὑδατώδη͵	ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄ ἔχει
[6]	ὥσπερ εἴρηται πρότερον· διαιρούμενα γὰρ	ζῇ͵	καὶ δύο καὶ πολλὰ γίνεται
[3]	ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ τὰ	πάθη	κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν ἅμα
[2]	ἀνάμνησις καὶ μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ	λήθη	καὶ ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄
[5]	ὡς ὅλως εἰπεῖν μακροβιώτερα͵ καθάπερ	ἐλέχθη	πρότερον· εὔλογον γὰρ τὰ μείζω
[6]	ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ	φαίη	ἄν τις ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον
[2]	οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν σώματι͵	εἴη	ἄν τις αὐτῆς καὶ ἄλλη
[3]	ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν	εἴη.	Ἢ οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ
[3]	ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν	εἴη	φθαρῆναι· τί γὰρ ἔσται τὸ
[3]	μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ εἰ	ἀνάγκη	περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ δὲ περίττωμα
[5]	τὸ ξηρὸν καὶ τὸ ὑγρόν.	Ἀνάγκη	τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ
[1]	καὶ ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει τῇ	φυσικῇ	φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ περὶ τὰς
[5]	ἡ τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ	φθαρτικὴ	ἡ μὲν τῆς φύσεως ἡ
[6]	γὰρ ἄνω τοῦ φυτοῦ καὶ	κεφαλὴ	ἡ ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄
[2]	εἴη ἄν τις αὐτῆς καὶ	ἄλλη	φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν ἣν
[5]	αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ ἡ	πολλὴ	φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει τὴν
[3]	ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵ ταύτην ἡ	πολλὴ	φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα ἀεὶ
[3]	ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ ἡ	μεταβολή͵	τὸ δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα τοῦ
[5]	τὸ τεθνηκός· φαίνεται γὰρ οὕτως.	Ὕλη	δὲ τῶν σωμάτων τοῖς ζῴοις
[3]	ἐναντία ἔστιν· εὐθὺς γὰρ ἡ	ὕλη	τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄ εἰ
[6]	κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ τὰ	μὴ	ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ γὰρ
[3]	οἷον τὸ πῦρ ἄνω͵ οὗ	μὴ	ἔστι τὸ ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ
[3]	μὴ ἔστιν ἐναντίον καὶ ὅπου	μὴ	ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν εἴη φθαρῆναι·
[3]	κατηγορεῖσθαι τὴν οὐσίαν. Ὥσθ΄ ᾧ	μὴ	ἔστιν ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ
[5]	τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ	μὴ	εὐξήραντον εἶναι τὸ ὑγρόν. Καὶ
[5]	ὃ ἅμα ποιεῖ τό τε	μὴ	εὐξήραντον καὶ τὸ μὴ εὔψυκτον·
[5]	Ἔτι δεῖ τὸ μέλλον εἶναι	μὴ	εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ
[5]	τε μὴ εὐξήραντον καὶ τὸ	μὴ	εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄ ἄλλον ἔχει
[5]	πάγος τὴν αὔξησιν. Τροφὴν δὲ	μὴ	λαμβάνοντα καὶ τὰ φυτὰ καὶ
[5]	ἄναιμον διὰ τὸ αὐτό͵ ἐὰν	μὴ	μεγέθει ἀπαμύνηται· οὔτε γὰρ λίπος
[3]	ποιεῖ τὸ δὲ πάσχει͵ ἀδύνατον	μὴ	μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ εἰ ἀνάγκη
[5]	καὶ τὸ ποιόν͵ ὥστε δεῖ	μὴ	μόνον πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵ ἀλλὰ
[5]	τὸ μέλλον εἶναι μὴ εὔφθαρτον	μὴ	περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ
[2]	τῆς τούτων φύσεως εὔλογον͵ ὅσα	μὴ	συνθέσει ἐκ πολλῶν ἐστιν͵ οἷον
[3]	φθείρεσθαι συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο δὲ	μὴ	ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα;
[3]	ἀδύνατον γὰρ τῷ ὕλην ἔχοντι	μὴ	ὑπάρχειν πως τὸ ἐναντίον. Παντὶ
[3]	ἐκ τῶν εἰρημένων· εἰ δὲ	μή͵	ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι ἔνεστί τι
[2]	νόσῳ· ταῦτα γὰρ φθείρεται καὶ	μὴ	φθειρομένων τῶν δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵
[2]	ἐκ τούτων· εἰ γάρ ἐστι	μὴ	φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν
[2]	ἐστι μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ	ἐπιστήμη	ἐν ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ
[2]	φθοραὶ πολλοῖς τῶν ὄντων͵ οἷον	ἐπιστήμῃ	καὶ ἀγνοίᾳ͵ καὶ ὑγιείᾳ καὶ
[2]	τῶν ζῴων φθείρεται καὶ ἡ	ἐπιστήμη	καὶ ἡ ὑγίεια ἡ ἐν
[5]	τῆς τε γὰρ αὐξήσεως ἡ	θερμὴ	ὑγρότης αἰτία καὶ τῆς ζωῆς.
[1]	ταύτην ὅλα τε πρὸς ὅλα	γένη	καὶ τῶν ὑφ΄ ἓν εἶδος
[2]	καὶ ὕδωρ καὶ τὰ τούτοις	συγγενῆ͵	οὐκ ἔχοντα τὴν αὐτὴν δύναμιν͵
[3]	συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ τροφὴ ἣν	ἐκείνη	ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν
[6]	τῷ κάτωκαὶ τῶν φυτῶν τὰ	κεφαλοβαρῆ	(μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ τὰ μὴ
[6]	τὰ ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ ἐν	τῇ	ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη ἄν
[6]	τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν οὖν	τῇ	ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ
[4]	ἄναιμα δέ) οὔτε τὰ ἐν	τῇ	γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια
[5]	τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ ἐν	τῇ	γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν
[3]	τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές ἐστι	τῇ	δ΄ οὔ; ἀδύνατον γὰρ τῷ
[5]	τόποις͵ καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ	τῇ	ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς τε
[4]	ζῷα πεζά) οὔτε τὰ ἐν	τῇ	θαλάττῃ (καὶ γὰρ ἐκεῖ βραχύβια
[5]	γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν	τῇ	θαλάττῃ͵ τὰ δὲ γίνεται μέν͵
[5]	τοῖς θερμοῖς τόποις͵ καὶ ἐν	τῇ	θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα·
[3]	ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο	τῇ	μὲν ἀληθές ἐστι τῇ δ΄
[1]	νόσου καὶ ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει	τῇ	φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ περὶ
[2]	μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ λήθη καὶ	ἀπάτη.	Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς
[6]	συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει	πάντῃ	ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει
[4]	πεζά) οὔτε τὰ ἐν τῇ	θαλάττῃ	(καὶ γὰρ ἐκεῖ βραχύβια καὶ
[5]	οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν τῇ	θαλάττῃ͵	τὰ δὲ γίνεται μέν͵ ἐλάττω
[5]	θερμοῖς τόποις͵ καὶ ἐν τῇ	θαλάττῃ	τῇ ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς
[2]	σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ οὐ φαίνεται	τοιαύτη	οὖσα͵ ἄλλως ἂν ἔχοι πρὸς
[3]	πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ	τροφὴ	ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ
[6]	δ΄ ἐν τῷ φυτῷ δύναται·	πανταχῇ	γὰρ ἔχει καὶ ῥίζαν καὶ
[5]	τοῦ (ὑγροῦ͵ ἐὰν πλείονι λόγῳ	ὑπερέχῃ	κατὰ τὸ ποιὸν ἢ λείπεται
[1]	καὶ βραχύτητος͵ ἐπισκεπτέον τὰς αἰτίας͵	ἀρχὴ	δὲ τῆς σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον
[6]	δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ	ἀρχὴ	δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ
[6]	οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ ἡ	ἀρχὴ	ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄
[2]	ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ͵ οὕτω καὶ	ψυχὴ	ἐν σώματι͵ εἴη ἄν τις
[2]	φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν	ψυχῇ͵	οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν σώματι͵

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 12/11/2009