HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la longévité et de la brièveté de la vie (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  103 formes différentes pour 240 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[1]   ~Περὶ Μακροβιότητος καὶ Βραχυβιότητος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Α'   (Περὶ δὲ τοῦ τὰ μὲν
[5]   ἐξ ὧν ἐγένετο͵ καὶ τὰ  θήλεα   τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ
[6]   ζῷα͵ πλὴν πρὸς τὰ ἔντομα.  Νέα   γὰρ ἀεὶ τὰ φυτὰ γίνεται·
[5]   τὴν ἄρκτον τόποις͵ οὔτε τὰ  πεζὰ   ἐν τῇ γῇ οὔτε τὰ
[4]   φυτὰ ἐπέτεια ἔστι καὶ ζῷα  πεζά)   οὔτε τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ
[6]   τοῦ φυτοῦ καὶ κεφαλὴ  ῥίζα   ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια ἐπὶ
[3]   μὴ ὑπάρχει͵ ὅλως  ἐνταῦθα;   τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές
[1]   αἰτίας͵ ἀρχὴ δὲ τῆς σκέψεως  ἀναγκαία   πρῶτον ἐκ τοῦ διαπορῆσαι περὶ
[6]   τὸ δὲ γινόμενον· διὸ καὶ  μακρόβια.   Ἔοικε δὲ τὰ φυτὰ τοῖς
[1]   ζωήν) ἔτι δὲ πότερον ταὐτὰ  μακρόβια   καὶ τὴν φύσιν ὑγιεινὰ τῶν
[6]   μικρόν τι διαφέροντα τοῦ εἶναι  μακρόβια   οὕτως ὥσπερ τὰ ἀποφυτευόμενα. Καὶ
[5]   δ΄ ἔνυδρα τῶν πεζῶν ἧττον  μακρόβια   οὐχ ὅτι (ὑγρὰ ἁπλῶς͵ ἀλλ΄
[1]   αἰτίας τοῦ τὰ μὲν εἶναι  μακρόβια   τὰ δὲ βραχύβια͵ καθάπερ εἴρηται
[1]   φυτοῖς τοῦ τὰ μὲν εἶναι  μακρόβια   τὰ δὲ βραχύβια (καὶ γὰρ
[1]   δὲ τοῦ τὰ μὲν εἶναι  μακρόβια   τῶν ζῴων τὰ δὲ βραχύβια͵
[1]   μὲν εἶναι μακρόβια τὰ δὲ  βραχύβια͵   καθάπερ εἴρηται πρότερον͵ θεωρητέον. Ἔστι
[1]   μὲν εἶναι μακρόβια τὰ δὲ  βραχύβια   (καὶ γὰρ τῶν φυτῶν τὰ
[1]   μακρόβια τῶν ζῴων τὰ δὲ  βραχύβια͵   καὶ περὶ ζωῆς ὅλως μήκους
[4]   τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ ἐκεῖ  βραχύβια   καὶ τὰ ὀστρακηρὰ καὶ τὰ
[5]   ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵  διὰ   τὴν αὐτὴν αἰτίαν δι΄ ἥνπερ
[5]   καὶ εὔπηκτον. Καὶ τὸ ἄναιμον  διὰ   τὸ αὐτό͵ ἐὰν μὴ μεγέθει
[3]   ἐν ταῖς οὐσίαις ἐναντίων φθείρεται͵  διὰ   τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου κατηγορεῖσθαι τὴν
[5]   ὅσα πονητικὰ τῶν ἀρρένων καὶ  διὰ   τὸν πόνον γηράσκει μᾶλλον· ξηραίνει
[6]   χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ δὲ  διὰ   τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄ ὅτι
[5]   εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον ᾖ. Καὶ  διὰ   τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον μᾶλλον ἐνίων
[5]   καὶ ἔτι ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ  διὰ   τοῦτο ἡμίονος μακροβιώτερος καὶ ἵππου
[5]   ἔχειν ὑγρόν. Οὐ μόνον δὲ  διὰ   τοῦτο μακροβιώτερα· δύο γὰρ τὰ
[3]   συμπράττει ἀντιπράττει· καὶ  διὰ   τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα μὲν γίνεται
[5]   εὐξήραντον εἶναι τὸ ὑγρόν. Καὶ  διὰ   τοῦτο τὰ λιπαρὰ ἄσηπτα· αἴτιον
[3]   γίνεται καὶ ὀλιγοχρονιώτερα τῆς φύσεως͵  ἀίδια   δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις ἐναντία ἔστιν·
[3]   ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι ἔνεστί τι  ἐνεργείᾳ   ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ
[3]   Εἰ δὲ πᾶν ἐξελαύνει τὸ  ἐνεργείᾳ   ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν
[2]   καὶ ἐπιστήμη καὶ  ὑγίεια   ἐν τοῖς ζῴοις. Διὸ
[2]   οἷον ἐπιστήμῃ καὶ ἀγνοίᾳ͵ καὶ  ὑγιείᾳ   καὶ νόσῳ· ταῦτα γὰρ φθείρεται
[6]   (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ τὰ μὴ  ἐπέτεια   ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ γὰρ ἄνω
[4]   τὰ φυτὰ ὅλως τῶν ζῴων  (ἐπέτεια   γὰρ ἔνια τῶν φυτῶν) οὔτε
[4]   ἀνθρώπου βραχυβιώτερον) οὔτε τὰ μικρά  (ἐπέτεια   γὰρ τὰ πολλὰ τῶν ἐντόμων)
[6]   ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄  ἐπέτεια   ἐπὶ τὰ κάτω καὶ τὸν
[4]   τῇ γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ  ἐπέτεια   ἔστι καὶ ζῷα πεζά) οὔτε
[4]   τὰ ἄναιμα (τὰ γὰρ μαλάκια  ἐπέτεια   μέν͵ ἄναιμα δέ) οὔτε τὰ
[6]   ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ ἐν τῇ  ἀποφυτείᾳ   τρόπον τινὰ φαίη ἄν τις
[6]   ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν οὖν τῇ  ἀποφυτείᾳ   χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ δὲ
[4]   οὔτε τὰ ἄναιμα (τὰ γὰρ  μαλάκια   ἐπέτεια μέν͵ ἄναιμα δέ) οὔτε
[4]   καὶ τὰ ὀστρακηρὰ καὶ τὰ  μαλάκια)   Ὅλως δὲ τὰ μακροβιώτατα ἐν
[2]   συνθέσει ἐκ πολλῶν ἐστιν͵ οἷον  οἰκία.   Περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων
[4]   ὅλως τῶν ζῴων (ἐπέτεια γὰρ  ἔνια   τῶν φυτῶν) οὔτε τὰ ἔναιμα
[6]   ἀεὶ τὰ φυτὰ γίνεται· διὸ  πολυχρόνια.   Ἀεὶ γὰρ ἕτεροι οἱ πτόρθοι͵
[2]   τῶν ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ καὶ  ἀγνοίᾳ͵   καὶ ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ· ταῦτα
[5]   γὰρ αὐξήσεως θερμὴ ὑγρότης  αἰτία   καὶ τῆς ζωῆς. Ἐν δὲ
[2]   δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως καὶ φθορᾶς  αἴτια   ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ τῶν ἄλλων
[5]   τοῦτο μακροβιώτερα· δύο γὰρ τὰ  αἴτια͵   τό τε ποσὸν καὶ τὸ
[3]   τῷ ἐκεῖνα φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται γὰρ  τἀναντία   ὑπ΄ ἀλλήλων) κατὰ συμβεβηκὸς δ΄
[5]   τοιοῦτον νόσῳ φύσει·  ἐναντία   γὰρ τοῦ περιττώματος δύναμις
[3]   φύσεως͵ ἀίδια δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις  ἐναντία   ἔστιν· εὐθὺς γὰρ ὕλη
[1]   ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει τῇ φυσικῇ  φιλοσοφίᾳ·   νῦν (δὲ περὶ τὰς αἰτίας
[5]   θηλειῶν. Ἔτι δὲ καὶ ὅσα  πονητικὰ   τῶν ἀρρένων καὶ διὰ τὸν
[5]   τὰ θήλεα τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν  ὀχευτικὰ   τὰ ἄρρενα· διὸ οἱ
[5]   δὲ μορίου. Διὸ καὶ τὰ  ὀχευτικὰ   καὶ πολύσπερμα γηράσκει ταχύ· τὸ
[5]   αἱ σαῦραι καὶ τὰ φολιδωτὰ  μεγάλα   ἐν τοῖς θερμοῖς τόποις͵ καὶ
[5]   τὸ ὀλίγον. Διὸ καὶ τὰ  μεγάλα   καὶ ζῷα καὶ φυτὰ ὡς
[6]   Τοιαῦτα δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια  ἀλλὰ   δενδρώδη· τὸ γὰρ ἄνω τοῦ
[6]   τὸν καρπὸν λαμβάνει τὴν αὔξησιν.  Ἀλλὰ   περὶ μὲν τούτων καὶ καθ΄
[2]   καὶ μὴ φθειρομένων τῶν δεκτικῶν  ἀλλὰ   σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας μὲν φθορὰ
[5]   μὴ μόνον πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵  ἀλλὰ   τοῦτο καὶ θερμόν͵ ἵνα μήτε
[5]   ἀέρος͵ δ΄ ἀὴρ πρὸς  τἆλλα   πῦρ͵ πῦρ δ΄ οὐ γίνεται
[6]   γὰρ ζῇ͵ καὶ δύο καὶ  πολλὰ   γίνεται ἐξ ἑνός. Τὰ δ΄
[4]   τὰ μικρά (ἐπέτεια γὰρ τὰ  πολλὰ   τῶν ἐντόμων) οὔτε τὰ φυτὰ
[1]   διαφορὰν ταύτην ὅλα τε πρὸς  ὅλα   γένη καὶ τῶν ὑφ΄ ἓν
[1]   δ΄ ἔχοντα τὴν διαφορὰν ταύτην  ὅλα   τε πρὸς ὅλα γένη καὶ
[6]   αἱ ῥίζαι ὁμοίως. Ἀλλ΄ οὐχ  ἅμα͵   ἀλλ΄ ὁτὲ μὲν μόνον τὸ
[3]   πάθη κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν  ἅμα   τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ
[5]   τὸ θερμὸν τὸ λιπαρόν͵  ἅμα   ποιεῖ τό τε μὴ εὐξήραντον
[4]   (τὰ γὰρ μαλάκια ἐπέτεια μέν͵  ἄναιμα   δέ) οὔτε τὰ ἐν τῇ
[4]   πολυχρονιώτερον ἐνίων ἐναίμων) οὔτε τὰ  ἄναιμα   (τὰ γὰρ μαλάκια ἐπέτεια μέν͵
[4]   ἔνια τῶν φυτῶν) οὔτε τὰ  ἔναιμα   (μέλιττα γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων ἐναίμων)
[3]   μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα  ὑπόλειμμα   τοῦ προτέρου. Εἰ δὲ πᾶν
[6]   γίνεται ἐξ ἑνός. Τὰ δ΄  ἔντομα   μέχρι μὲν τοῦ ζῆν ἦλθεν͵
[6]   τὰ ζῷα͵ πλὴν πρὸς τὰ  ἔντομα.   Νέα γὰρ ἀεὶ τὰ φυτὰ
[5]   τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ  ὀστρακόδερμα·   τῆς τε γὰρ αὐξήσεως
[5]   πολύσπερμα γηράσκει ταχύ· τὸ γὰρ  σπέρμα   περίττωμα͵ καὶ ἔτι ξηραίνει ἀπιόν.
[5]   Διὸ καὶ τὰ ὀχευτικὰ καὶ  πολύσπερμα   γηράσκει ταχύ· τὸ γὰρ σπέρμα
[3]   ἔνεστί τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ  περίττωμα   γίνεται. (Διὸ ἐλάττων φλὸξ
[3]   ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ δὲ  περίττωμα   ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ
[5]   γηράσκει ταχύ· τὸ γὰρ σπέρμα  περίττωμα͵   καὶ ἔτι ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ
[3]   μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ εἰ ἀνάγκη  περίττωμα   ποιεῖν͵ τὸ δὲ περίττωμα ἐναντίον·
[3]   ἀεὶ μεταβολή͵ τὸ δὲ  περίττωμα   ὑπόλειμμα τοῦ προτέρου. Εἰ δὲ
[6]   δύναται χρόνον· οὐ γὰρ ἔχει  ὄργανα͵   οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ
[3]   ἀντιπράττει· καὶ διὰ τοῦτο  μετατιθέμενα   πολυχρονιώτερα μὲν γίνεται καὶ ὀλιγοχρονιώτερα
[5]   ἐνίων μειζόνων· μακροβιώτερα γὰρ τὰ  λειπόμενα   τῷ πλήθει τοῦ (ὑγροῦ͵ ἐὰν
[6]   εἶναι μακρόβια οὕτως ὥσπερ τὰ  ἀποφυτευόμενα.   Καὶ γὰρ ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ
[3]   λευκόν· ἔσται γὰρ τὰ πάθη  κεχωρισμένα.   Εἰ οὖν͵ ὅταν ἅμα
[6]   τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται πρότερον·  διαιρούμενα   γὰρ ζῇ͵ καὶ δύο καὶ
[5]   ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ τὰ  ἄρρενα·   διὸ οἱ στρουθοὶ οἱ ἄρρενες
[6]   τε γὰρ τοῖς ζῴοις τὰ  ἄρρενα   μακροβιώτερα ὡς ἐπὶ τὸ πολύτούτων
[5]   ἐπὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν τὰ  ἄρρενα   τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον δ΄
[5]   ὑγροῦ͵ ἀλλὰ τοῦτο καὶ θερμόν͵  ἵνα   μήτε εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον ᾖ.
[1]   ταὐτὰ μακρόβια καὶ τὴν φύσιν  ὑγιεινὰ   τῶν φύσει συνεστώτων͵ κεχώρισται
[3]   τοῖς ἐναντίοις κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ  ἐκεῖνα   φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται γὰρ τἀναντία ὑπ΄
[6]   γὰρ ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον  τινὰ   φαίη ἄν τις ταὐτὰ συμβαίνειν·
[2]   τις αὐτῆς καὶ ἄλλη φθορὰ  παρὰ   τὴν φθορὰν ἣν φθείρεται φθειρομένου
[5]   ὑγρόν. Καὶ διὰ τοῦτο τὰ  λιπαρὰ   ἄσηπτα· αἴτιον δ΄ ὅτι ἀέρος͵
[5]   πεζῶν ἧττον μακρόβια οὐχ ὅτι  (ὑγρὰ   ἁπλῶς͵ ἀλλ΄ ὅτι ὑδατώδη· τὸ
[5]   ἐν τῇ γῇ οὔτε τὰ  ἔνυδρα   ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ
[5]   ἐν ἐστιν. Τὰ δ΄  ἔνυδρα   τῶν πεζῶν ἧττον μακρόβια οὐχ
[1]   ὑφ΄ ἓν εἶδος ἕτερα πρὸς  ἕτερα.   Λέγω δὲ κατὰ γένος μὲν
[1]   καὶ τῶν ὑφ΄ ἓν εἶδος  ἕτερα   πρὸς ἕτερα. Λέγω δὲ κατὰ
[4]   (Ἔστι δ΄ οὔτε τὰ μέγιστα  ἀφθαρτότερα   (ἵππος γὰρ ἀνθρώπου βραχυβιώτερον) οὔτε
[5]   εἰπεῖν τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν  μακροβιώτερα·   αἴτιον δ΄ ὅτι θερμότερον ζῷον
[5]   ἄνθρωπος μακρόβιον μᾶλλον ἐνίων μειζόνων·  μακροβιώτερα   γὰρ τὰ λειπόμενα τῷ πλήθει
[5]   Οὐ μόνον δὲ διὰ τοῦτο  μακροβιώτερα·   δύο γὰρ τὰ αἴτια͵ τό
[5]   δ΄ αὐτὰ ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς  μακροβιώτερά   ἐστιν ἐν τοῖς ψυχροῖς
[5]   καὶ φυτὰ ὡς ὅλως εἰπεῖν  μακροβιώτερα͵   καθάπερ ἐλέχθη πρότερον· εὔλογον γὰρ
[4]   τὸ πολὺ εἰπεῖν τῶν ἐλαττόνων  μακροβιώτερα·   καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις συμβέβηκε
[1]   ἐν τοῖς θερμοῖς τῶν ἐθνῶν  μακροβιώτερα͵   τὰ δ΄ ἐν τοῖς ψυχροῖς
[6]   κάτωκαὶ τῶν φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ  (μακροβιώτερα.   Τοιαῦτα δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια
[6]   γὰρ τοῖς ζῴοις τὰ ἄρρενα  μακροβιώτερα   ὡς ἐπὶ τὸ πολύτούτων δὲ
[5]   γίνεται μέν͵ ἐλάττω δὲ καὶ  βραχυβιώτερα·   ἀφαιρεῖται γὰρ πάγος τὴν
[1]   τὰ δ΄ ἐν τοῖς ψυχροῖς  βραχυβιώτερα)   καὶ τῶν τὸν αὐτὸν δὲ
[3]   μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα μὲν γίνεται καὶ  ὀλιγοχρονιώτερα   τῆς φύσεως͵ ἀίδια δ΄ οὐδαμοῦ͵
[3]   ἀντιπράττει· καὶ διὰ τοῦτο μετατιθέμενα  πολυχρονιώτερα   μὲν γίνεται καὶ ὀλιγοχρονιώτερα τῆς
[4]   γὰρ ἐκεῖ βραχύβια καὶ τὰ  ὀστρακηρὰ   καὶ τὰ μαλάκια) Ὅλως δὲ
[6]   λιπαρότητα καὶ γλισχρότητα͵ διὸ καὶ  ξηρὰ   καὶ γεώδη ὄντα ὅμως οὐκ
[5]   καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ  ἐρυθρᾷ   τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ
[4]   γὰρ ἀνθρώπου βραχυβιώτερον) οὔτε τὰ  μικρά   (ἐπέτεια γὰρ τὰ πολλὰ τῶν
[2]   ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας μὲν  φθορὰ   ἀνάμνησις καὶ μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ
[2]   ἄν τις αὐτῆς καὶ ἄλλη  φθορὰ   παρὰ τὴν φθορὰν ἣν φθείρεται
[2]   μετέχειν τῆς τούτων φύσεως εὔλογον͵  ὅσα   μὴ συνθέσει ἐκ πολλῶν ἐστιν͵
[5]   τῶν θηλειῶν. Ἔτι δὲ καὶ  ὅσα   πονητικὰ τῶν ἀρρένων καὶ διὰ
[2]   Ὥστ΄ ἐπεὶ οὐ φαίνεται τοιαύτη  οὖσα͵   ἄλλως ἂν ἔχοι πρὸς τὴν
[6]   ἐνυπάρχει πάντῃ ἀρχὴ δυνάμει  ἐνοῦσα.   Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ ἐπί τε
[5]   διὰ τοῦτο μακροβιώτερα· δύο γὰρ  τὰ   αἴτια͵ τό τε ποσὸν καὶ
[4]   γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων ἐναίμων) οὔτε  τὰ   ἄναιμα (τὰ γὰρ μαλάκια ἐπέτεια
[6]   ὡς ἐπὶ τὸ πολύτούτων δὲ  τὰ   ἄνω μείζω τὰ κάτω
[6]   τοῦ εἶναι μακρόβια οὕτως ὥσπερ  τὰ   ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ ἐν τῇ
[5]   τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ  τὰ   ἄρρενα· διὸ οἱ στρουθοὶ οἱ
[6]   Ἔν τε γὰρ τοῖς ζῴοις  τὰ   ἄρρενα μακροβιώτερα ὡς ἐπὶ τὸ
[5]   ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν  τὰ   ἄρρενα τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον
[4]   ἐνίων ἐναίμων) οὔτε τὰ ἄναιμα  (τὰ   γὰρ μαλάκια ἐπέτεια μέν͵ ἄναιμα
[5]   ζῷον τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος.  Τὰ   δ΄ αὐτὰ ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς
[1]   τοῖς θερμοῖς τῶν ἐθνῶν μακροβιώτερα͵  τὰ   δ΄ ἐν τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα)
[6]   καὶ πολλὰ γίνεται ἐξ ἑνός.  Τὰ   δ΄ ἔντομα μέχρι μὲν τοῦ
[5]   τὴν ὕλην ἐν ἐστιν.  Τὰ   δ΄ ἔνυδρα τῶν πεζῶν ἧττον
[6]   καὶ κεφαλὴ ῥίζα ἐστί͵  τὰ   δ΄ ἐπέτεια ἐπὶ τὰ κάτω
[1]   τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια  τὰ   δὲ βραχύβια͵ καθάπερ εἴρηται πρότερον͵
[1]   τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια  τὰ   δὲ βραχύβια (καὶ γὰρ τῶν
[1]   μὲν εἶναι μακρόβια τῶν ζῴων  τὰ   δὲ βραχύβια͵ καὶ περὶ ζωῆς
[5]   τὰ ἔνυδρα ἐν τῇ θαλάττῃ͵  τὰ   δὲ γίνεται μέν͵ ἐλάττω δὲ
[1]   τῶν φυτῶν τὰ μὲν ἐπέτειον  τὰ   δὲ πολυχρόνιον ἔχει τὴν ζωήν)
[4]   ἐπέτεια μέν͵ ἄναιμα δέ) οὔτε  τὰ   ἐν τῇ γῇ (καὶ γὰρ
[4]   ἔστι καὶ ζῷα πεζά) οὔτε  τὰ   ἐν τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ
[4]   γὰρ ἔνια τῶν φυτῶν) οὔτε  τὰ   ἔναιμα (μέλιττα γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων
[6]   πρὸς τὰ ζῷα͵ πλὴν πρὸς  τὰ   ἔντομα. Νέα γὰρ ἀεὶ τὰ
[5]   πεζὰ ἐν τῇ γῇ οὔτε  τὰ   ἔνυδρα ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ
[6]   αἰτίαν· ἔχει γὰρ ἰδίαν πρὸς  τὰ   ζῷα͵ πλὴν πρὸς τὰ ἔντομα.
[5]   λαμβάνοντα καὶ τὰ φυτὰ καὶ  τὰ   ζῷα φθείρεται· συντήκει γὰρ αὐτὰ
[5]   ὄνου͵ ἐξ ὧν ἐγένετο͵ καὶ  τὰ   θήλεα τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ
[6]   ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια ἐπὶ  τὰ   κάτω καὶ τὸν καρπὸν λαμβάνει
[6]   δὲ τὰ ἄνω μείζω  τὰ   κάτω (νανωδέστερον γὰρ τοῦ θήλεος
[6]   ἐν τῷ κάτωκαὶ τῶν φυτῶν  τὰ   κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ τὰ
[5]   μᾶλλον ἐνίων μειζόνων· μακροβιώτερα γὰρ  τὰ   λειπόμενα τῷ πλήθει τοῦ (ὑγροῦ͵
[5]   τὸ ὑγρόν. Καὶ διὰ τοῦτο  τὰ   λιπαρὰ ἄσηπτα· αἴτιον δ΄ ὅτι
[4]   καὶ τὰ μαλάκια) Ὅλως δὲ  τὰ   μακροβιώτατα ἐν τοῖς φυτοῖς ἐστιν͵
[6]   Ἐν δὲ τοῖς φυτοῖς ἐστι  τὰ   μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον ἐν
[4]   ἐν τοῖς ἐναίμοις καὶ πεζοῖς  τὰ   μακροβιώτατα τῶν ζῴων ἐστίν͵ οἷον
[4]   βραχύβια καὶ τὰ ὀστρακηρὰ καὶ  τὰ   μαλάκια) Ὅλως δὲ τὰ μακροβιώτατα
[5]   καὶ τὸ ὀλίγον. Διὸ καὶ  τὰ   μεγάλα καὶ ζῷα καὶ φυτὰ
[4]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' (Ἔστι δ΄ οὔτε  τὰ   μέγιστα ἀφθαρτότερα (ἵππος γὰρ ἀνθρώπου
[5]   καθάπερ ἐλέχθη πρότερον· εὔλογον γὰρ  τὰ   μείζω πλέον ἔχειν ὑγρόν. Οὐ
[4]   καὶ ἐλέφας. Καὶ δὴ καὶ  τὰ   μείζω ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ
[1]   ἕτεροι καθ΄ ἑτέρους τόπους διεστῶτες  (τὰ   μὲν γὰρ ἐν τοῖς θερμοῖς
[1]   τοῖς ζῴοις καὶ φυτοῖς τοῦ  τὰ   μὲν εἶναι μακρόβια τὰ δὲ
[1]   (δὲ περὶ τὰς αἰτίας τοῦ  τὰ   μὲν εἶναι μακρόβια τὰ δὲ
[1]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' (Περὶ δὲ τοῦ  τὰ   μὲν εἶναι μακρόβια τῶν ζῴων
[1]   βραχύβια (καὶ γὰρ τῶν φυτῶν  τὰ   μὲν ἐπέτειον τὰ δὲ πολυχρόνιον
[5]   ζῴοις ἐστίν· διὸ εὔπηκτον͵ ὥστε  τὰ   μὲν οὐ γίνεται ὅλως τῶν
[3]   ἔστι τὸ ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ  τὰ   μὲν ὑπάρχοντα τοῖς ἐναντίοις κατὰ
[6]   τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ  τὰ   μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ
[4]   (ἵππος γὰρ ἀνθρώπου βραχυβιώτερον) οὔτε  τὰ   μικρά (ἐπέτεια γὰρ τὰ πολλὰ
[1]   κατ΄ ἐνίας μὲν νόσους ἐπαλλάττει  τὰ   νοσώδη τὴν φύσιν σώματα τοῖς
[4]   (καὶ γὰρ ἐκεῖ βραχύβια καὶ  τὰ   ὀστρακηρὰ καὶ τὰ μαλάκια) Ὅλως
[5]   ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ  τὰ   ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ αὐξήσεως
[5]   δὲ μορίου. Διὸ καὶ  τὰ   ὀχευτικὰ καὶ πολύσπερμα γηράσκει ταχύ·
[3]   εὐθὺ λευκόν· ἔσται γὰρ  τὰ   πάθη κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν
[5]   πρὸς τὴν ἄρκτον τόποις͵ οὔτε  τὰ   πεζὰ ἐν τῇ γῇ οὔτε
[4]   οὔτε τὰ μικρά (ἐπέτεια γὰρ  τὰ   πολλὰ τῶν ἐντόμων) οὔτε τὰ
[2]   Πῦρ γὰρ καὶ ὕδωρ καὶ  τὰ   τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα τὴν
[5]   ὄφεις καὶ αἱ σαῦραι καὶ  τὰ   φολιδωτὰ μεγάλα ἐν τοῖς θερμοῖς
[6]   τὰ ἔντομα. Νέα γὰρ ἀεὶ  τὰ   φυτὰ γίνεται· διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ
[5]   Τροφὴν δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ  τὰ   φυτὰ καὶ τὰ ζῷα φθείρεται·
[4]   τὰ πολλὰ τῶν ἐντόμων) οὔτε  τὰ   φυτὰ ὅλως τῶν ζῴων (ἐπέτεια
[6]   διὸ καὶ μακρόβια. Ἔοικε δὲ  τὰ   φυτὰ τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται
[1]   ἕτερα πρὸς ἕτερα. Λέγω δὲ  κατὰ   γένος μὲν διαφέρειν οἷον ἄνθρωπον
[2]   ἐπιστήμης δὲ λήθη καὶ ἀπάτη.  Κατὰ   συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς φυσικοῖς
[3]   (ἀναιρεῖται γὰρ τἀναντία ὑπ΄ ἀλλήλων)  κατὰ   συμβεβηκὸς δ΄ οὐθὲν τῶν ἐν
[3]   φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ τῆς πολλῆς  κατὰ   συμβεβηκός͵ ὅτι τροφὴ ἣν
[3]   τὰ μὲν ὑπάρχοντα τοῖς ἐναντίοις  κατὰ   συμβεβηκός͵ τῷ ἐκεῖνα φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται
[5]   (ὑγροῦ͵ ἐὰν πλείονι λόγῳ ὑπερέχῃ  κατὰ   τὸ ποιὸν λείπεται κατὰ
[5]   κατὰ τὸ ποιὸν λείπεται  κατὰ   τὸ ποσόν. Ἔστι δ΄ ἐνίοις
[3]   ὥστ΄ εἰ μὲν τοῦ ποῦ͵  κατὰ   τόπον μεταβάλλει͵ εἰ δὲ τοῦ
[1]   ἐπαλλάττει τὰ νοσώδη τὴν φύσιν  σώματα   τοῖς βραχυβίοις͵ κατ΄ ἐνίας δ΄
[4]   τὰ μαλάκια) Ὅλως δὲ τὰ  μακροβιώτατα   ἐν τοῖς φυτοῖς ἐστιν͵ οἷον
[6]   δὲ τοῖς φυτοῖς ἐστι τὰ  μακροβιώτατα͵   καὶ μᾶλλον ἐν τοῖς
[4]   τοῖς ἐναίμοις καὶ πεζοῖς τὰ  μακροβιώτατα   τῶν ζῴων ἐστίν͵ οἷον ἄνθρωπος
[6]   ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄ ἔχει  λιπαρότητα   καὶ γλισχρότητα͵ διὸ καὶ ξηρὰ
[6]   εὔπηκτα· εἶτ΄ ἔχει λιπαρότητα καὶ  γλισχρότητα͵   διὸ καὶ ξηρὰ καὶ γεώδη
[6]   ὅτι ἧττον ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ  εὔπηκτα·   εἶτ΄ ἔχει λιπαρότητα καὶ γλισχρότητα͵
[3]   πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ  πάντα   ἀεὶ ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ
[2]   τῶν ἄλλων ἕκαστον ἐκ τούτων  ὄντα   καὶ συνεστῶτα μετέχειν τῆς τούτων
[6]   διὸ καὶ ξηρὰ καὶ γεώδη  ὄντα   ὅμως οὐκ εὐξήραντον ἔχουσι τὸ
[5]   καὶ τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη τοίνυν  γηράσκοντα   ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ εὐξήραντον
[5]   τὴν αὔξησιν. Τροφὴν δὲ μὴ  λαμβάνοντα   καὶ τὰ φυτὰ καὶ τὰ
[6]   τὸ δὲ γηράσκον͵ μικρόν τι  διαφέροντα   τοῦ εἶναι μακρόβια οὕτως ὥσπερ
[2]   καὶ τὰ τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ  ἔχοντα   τὴν αὐτὴν δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως
[1]   εἴρηται πρότερον͵ θεωρητέον. Ἔστι δ΄  ἔχοντα   τὴν διαφορὰν ταύτην ὅλα τε
[3]   ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ τὰ μὲν  ὑπάρχοντα   τοῖς ἐναντίοις κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ
[5]   Καὶ διὰ τοῦτο τὰ λιπαρὰ  ἄσηπτα·   αἴτιον δ΄ ὅτι ἀέρος͵
[4]   Δ' (Ἔστι δ΄ οὔτε τὰ  μέγιστα   ἀφθαρτότερα (ἵππος γὰρ ἀνθρώπου βραχυβιώτερον)
[4]   τῶν φυτῶν) οὔτε τὰ ἔναιμα  (μέλιττα   γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων ἐναίμων) οὔτε
[5]   τὰ ζῷα φθείρεται· συντήκει γὰρ  αὐτὰ   ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ πολλὴ
[5]   ἄρρεν τοῦ θήλεος. Τὰ δ΄  αὐτὰ   ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν
[6]   ἔχει ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν  αὐτὰ   ἀρχὴ ἐν ἑκάστῳ.
[6]   περὶ μὲν τούτων καὶ καθ΄  αὑτὰ   ἐν τοῖς Περὶ φυτῶν διορισθήσεται·
[5]   ζῷα φθείρεται· συντήκει γὰρ αὐτὰ  ἑαυτά·   ὥσπερ γὰρ πολλὴ φλὸξ
[6]   τῶν φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα.  Τοιαῦτα   δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ
[2]   ἀγνοίᾳ͵ καὶ ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ·  ταῦτα   γὰρ φθείρεται καὶ μὴ φθειρομένων
[5]   δὲ τῶν σωμάτων τοῖς ζῴοις  ταῦτα͵   τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρόν͵
[1]   τὴν ζωήν) ἔτι δὲ πότερον  ταὐτὰ   μακρόβια καὶ τὴν φύσιν ὑγιεινὰ
[6]   τρόπον τινὰ φαίη ἄν τις  ταὐτὰ   συμβαίνειν· μόριον γάρ τι τὸ
[6]   ἔντομα. Νέα γὰρ ἀεὶ τὰ  φυτὰ   γίνεται· διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ
[4]   ἐν τῇ γῇ (καὶ γὰρ  φυτὰ   ἐπέτεια ἔστι καὶ ζῷα πεζά)
[5]   δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ τὰ  φυτὰ   καὶ τὰ ζῷα φθείρεται· συντήκει
[4]   πολλὰ τῶν ἐντόμων) οὔτε τὰ  φυτὰ   ὅλως τῶν ζῴων (ἐπέτεια γὰρ
[6]   καὶ μακρόβια. Ἔοικε δὲ τὰ  φυτὰ   τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται πρότερον·
[5]   τὰ μεγάλα καὶ ζῷα καὶ  φυτὰ   ὡς ὅλως εἰπεῖν μακροβιώτερα͵ καθάπερ
[5]   καὶ αἱ σαῦραι καὶ τὰ  φολιδωτὰ   μεγάλα ἐν τοῖς θερμοῖς τόποις͵
[2]   ἕκαστον ἐκ τούτων ὄντα καὶ  συνεστῶτα   μετέχειν τῆς τούτων φύσεως εὔλογον͵
[5]   Διὸ καὶ τὰ μεγάλα καὶ  ζῷα   καὶ φυτὰ ὡς ὅλως εἰπεῖν
[4]   γὰρ φυτὰ ἐπέτεια ἔστι καὶ  ζῷα   πεζά) οὔτε τὰ ἐν τῇ
[6]   ἔχει γὰρ ἰδίαν πρὸς τὰ  ζῷα͵   πλὴν πρὸς τὰ ἔντομα. Νέα
[5]   καὶ τὰ φυτὰ καὶ τὰ  ζῷα   φθείρεται· συντήκει γὰρ αὐτὰ ἑαυτά·




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 12/11/2009