Chapitre
[5]	ζῴῳ τὸ λιπαρὸν γλυκύ· διὸ	αἱ	μέλιτται μακροβιώτεραι ἑτέρων μειζόνων ζῴων.
[6]	παρεφύησαν· ὅταν δ΄ οὕτως ποιῶσιν͵	αἱ	ῥίζαι ἄλλαι ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος
[6]	πτόρθοι͵ οἱ δὲ γηράσκουσιν͵ καὶ	αἱ	ῥίζαι ὁμοίως. Ἀλλ΄ οὐχ ἅμα͵
[5]	διὸ οἵ τ΄ ὄφεις καὶ	αἱ	σαῦραι καὶ τὰ φολιδωτὰ μεγάλα
[2]	συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς φυσικοῖς	αἱ	τῶν ἄλλων φθοραί· φθειρομένων γὰρ
[6]	ὅταν δ΄ οὕτως ποιῶσιν͵ αἱ	ῥίζαι	ἄλλαι ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος γίνονται͵
[6]	οἱ δὲ γηράσκουσιν͵ καὶ αἱ	ῥίζαι	ὁμοίως. Ἀλλ΄ οὐχ ἅμα͵ ἀλλ΄
[3]	τῶν εἰρημένων· εἰ δὲ μή͵	ὑποθέσθαι	δεῖ ὅτι ἔνεστί τι ἐνεργείᾳ
[5]	τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη τοίνυν γηράσκοντα	ξηραίνεσθαι·	διὸ δεῖ μὴ εὐξήραντον εἶναι
[3]	ἐναντίοις κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ ἐκεῖνα	φθείρεσθαι	(ἀναιρεῖται γὰρ τἀναντία ὑπ΄ ἀλλήλων)
[3]	φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων μὲν	φθείρεσθαι	συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ
[3]	φθείρεται͵ διὰ τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου	κατηγορεῖσθαι	τὴν οὐσίαν. Ὥσθ΄ ᾧ μὴ
[2]	ἄλλων ἕτερος λόγος· εἰσὶ γὰρ	ἴδιαι	φθοραὶ πολλοῖς τῶν ὄντων͵ οἷον
[2]	πολλοῖς τῶν ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ	καὶ	ἀγνοίᾳ͵ καὶ ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ·
[6]	οἱ πτόρθοι͵ οἱ δὲ γηράσκουσιν͵	καὶ	αἱ ῥίζαι ὁμοίως. Ἀλλ΄ οὐχ
[5]	ζῴων· διὸ οἵ τ΄ ὄφεις	καὶ	αἱ σαῦραι καὶ τὰ φολιδωτὰ
[2]	σώματι͵ εἴη ἄν τις αὐτῆς	καὶ	ἄλλη φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν
[1]	ἄνθρωπον πρὸς ἄνθρωπον· εἰσὶ γὰρ	καὶ	ἄνθρωποι οἱ μὲν μακρόβιοι οἱ
[2]	καὶ μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ λήθη	καὶ	ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι
[0]	~Περὶ Μακροβιότητος	καὶ	Βραχυβιότητος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' (Περὶ δὲ
[6]	αἴτιον περί τε μεγέθους ζωῆς	καὶ	βραχυβιότητος. Λοιπὸν δ΄ ἡμῖν θεωρῆσαι
[5]	δὲ γίνεται μέν͵ ἐλάττω δὲ	καὶ	βραχυβιώτερα· ἀφαιρεῖται γὰρ ὁ πάγος
[1]	καὶ περὶ ζωῆς ὅλως μήκους	καὶ	βραχύτητος͵ ἐπισκεπτέον τὰς αἰτίας͵ ἀρχὴ
[4]	οὔτε τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ	(καὶ	γὰρ ἐκεῖ βραχύβια καὶ τὰ
[6]	μακρόβια οὕτως ὥσπερ τὰ ἀποφυτευόμενα.	Καὶ	γὰρ ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον
[4]	πολὺ εἰπεῖν τῶν ἐλαττόνων μακροβιώτερα·	καὶ	γὰρ τοῖς ἄλλοις συμβέβηκε τοῖς
[1]	εἶναι μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια	(καὶ	γὰρ τῶν φυτῶν τὰ μὲν
[4]	οὔτε τὰ ἐν τῇ γῇ	(καὶ	γὰρ φυτὰ ἐπέτεια ἔστι καὶ
[6]	καὶ γλισχρότητα͵ διὸ καὶ ξηρὰ	καὶ	γεώδη ὄντα ὅμως οὐκ εὐξήραντον
[6]	ἡμῖν θεωρῆσαι περί τε νεότητος	καὶ	γήρως καὶ ζωῆς καὶ θανάτου·
[3]	πάντα ἀεὶ ἐν κινήσει ἐστί͵	καὶ	γίνεται ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ
[6]	οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄ ἔχει λιπαρότητα	καὶ	γλισχρότητα͵ διὸ καὶ ξηρὰ καὶ
[4]	ἐστίν͵ οἷον ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας.	Καὶ	δὴ καὶ τὰ μείζω ὡς
[5]	καὶ ὅσα πονητικὰ τῶν ἀρρένων	καὶ	διὰ τὸν πόνον γηράσκει μᾶλλον·
[5]	μήτε εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον ᾖ.	Καὶ	διὰ τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον μᾶλλον
[5]	περίττωμα͵ καὶ ἔτι ξηραίνει ἀπιόν.	Καὶ	διὰ τοῦτο ἡμίονος μακροβιώτερος καὶ
[3]	περιέχον ἢ συμπράττει ἢ ἀντιπράττει·	καὶ	διὰ τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα μὲν
[5]	μὴ εὐξήραντον εἶναι τὸ ὑγρόν.	Καὶ	διὰ τοῦτο τὰ λιπαρὰ ἄσηπτα·
[6]	εἴρηται πρότερον· διαιρούμενα γὰρ ζῇ͵	καὶ	δύο καὶ πολλὰ γίνεται ἐξ
[1]	ὄντας. Περὶ μὲν οὖν ὕπνου	καὶ	ἐγρηγόρσεως εἴρηται πρότερον͵ περὶ δὲ
[3]	πάσχει͵ ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι	καὶ	εἰ ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ
[4]	τῶν ζῴων ἐστίν͵ οἷον ἄνθρωπος	καὶ	ἐλέφας. Καὶ δὴ καὶ τὰ
[5]	μεγάλα ἐν τοῖς θερμοῖς τόποις͵	καὶ	ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ
[4]	μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς ἀναίμοις͵	καὶ	ἐν τοῖς πεζοῖς ἢ ἐν
[5]	ταχύ· τὸ γὰρ σπέρμα περίττωμα͵	καὶ	ἔτι ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ διὰ
[5]	τοιοῦτον ὑγρὸν εὔφθαρτον͵ ὅτι ψυχρὸν	καὶ	εὔπηκτον. Καὶ τὸ ἄναιμον διὰ
[5]	ὀλίγον. Διὸ καὶ τὰ μεγάλα	καὶ	ζῷα καὶ φυτὰ ὡς ὅλως
[4]	(καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια ἔστι	καὶ	ζῷα πεζά) οὔτε τὰ ἐν
[6]	περί τε νεότητος καὶ γήρως	καὶ	ζωῆς καὶ θανάτου· τούτων γὰρ
[2]	φθειρομένων γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται	καὶ	ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια
[2]	ζῴων φθείρεται καὶ ἡ ἐπιστήμη	καὶ	ἡ ὑγίεια ἡ ἐν τοῖς
[1]	εἴρηται πρότερον͵ περὶ δὲ ζωῆς	καὶ	θανάτου λεκτέον ὕστερον͵ ὁμοίως δὲ
[6]	νεότητος καὶ γήρως καὶ ζωῆς	καὶ	θανάτου· τούτων γὰρ διορισθέντων τέλος
[5]	πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵ ἀλλὰ τοῦτο	καὶ	θερμόν͵ ἵνα μήτε εὔπηκτον μήτε
[5]	τὸ ζῷόν ἐστι φύσει ὑγρὸν	καὶ	θερμόν͵ καὶ τὸ ζῆν τοιοῦτον͵
[5]	Καὶ διὰ τοῦτο ἡμίονος μακροβιώτερος	καὶ	ἵππου καὶ ὄνου͵ ἐξ ὧν
[6]	αὔξησιν. Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων	καὶ	καθ΄ αὑτὰ ἐν τοῖς Περὶ
[6]	πανταχῇ γὰρ ἔχει καὶ ῥίζαν	καὶ	καυλὸν δυνάμει. Διὸ ἀπὸ ταύτης
[6]	τὸ γὰρ ἄνω τοῦ φυτοῦ	καὶ	κεφαλὴ ἡ ῥίζα ἐστί͵ τὰ
[2]	οἷον ἀγνοίας μὲν φθορὰ ἀνάμνησις	καὶ	μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ λήθη καὶ
[6]	φθειρόμενον τὸ δὲ γινόμενον· διὸ	καὶ	μακρόβια. Ἔοικε δὲ τὰ φυτὰ
[5]	αἰτίαν δι΄ ἥνπερ καὶ μείζω.	Καὶ	μάλιστ΄ ἐπίδηλον τὸ μέγεθος τῶν
[6]	τοῖς φυτοῖς ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵	καὶ	μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς ζῴοις͵
[5]	τὴν αὐτὴν αἰτίαν δι΄ ἥνπερ	καὶ	μείζω. Καὶ μάλιστ΄ ἐπίδηλον τὸ
[2]	καὶ νόσῳ· ταῦτα γὰρ φθείρεται	καὶ	μὴ φθειρομένων τῶν δεκτικῶν ἀλλὰ
[2]	ἐπιστήμῃ καὶ ἀγνοίᾳ͵ καὶ ὑγιείᾳ	καὶ	νόσῳ· ταῦτα γὰρ φθείρεται καὶ
[6]	ἔχει λιπαρότητα καὶ γλισχρότητα͵ διὸ	καὶ	ξηρὰ καὶ γεώδη ὄντα ὅμως
[6]	ὁτὲ μὲν μόνον τὸ στέλεχος	καὶ	οἱ κλάδοι ἀπώλοντο͵ ἕτεροι δὲ
[3]	τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα μὲν γίνεται	καὶ	ὀλιγοχρονιώτερα τῆς φύσεως͵ ἀίδια δ΄
[5]	τοῦτο ἡμίονος μακροβιώτερος καὶ ἵππου	καὶ	ὄνου͵ ἐξ ὧν ἐγένετο͵ καὶ
[3]	Ὥσθ΄ ᾧ μὴ ἔστιν ἐναντίον	καὶ	ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν
[5]	βραχυβιώτεροι τῶν θηλειῶν. Ἔτι δὲ	καὶ	ὅσα πονητικὰ τῶν ἀρρένων καὶ
[6]	ἄλλαι ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος γίνονται͵	καὶ	οὕτως ἀεὶ διατελεῖ τὸ μὲν
[4]	καὶ συνδυασθέντων ἐν τοῖς ἐναίμοις	καὶ	πεζοῖς τὰ μακροβιώτατα τῶν ζῴων
[1]	τῶν ζῴων τὰ δὲ βραχύβια͵	καὶ	περὶ ζωῆς ὅλως μήκους καὶ
[1]	θανάτου λεκτέον ὕστερον͵ ὁμοίως δὲ	καὶ	περὶ νόσου καὶ ὑγιείας͵ ὅσον
[2]	ἡ ἐν τοῖς ζῴοις. Διὸ	καὶ	περὶ ψυχῆς λογίσαιτ΄ ἄν τις
[3]	ὅτι ἔνεστί τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵	καὶ	περίττωμα γίνεται. (Διὸ ἡ ἐλάττων
[6]	διαιρούμενα γὰρ ζῇ͵ καὶ δύο	καὶ	πολλὰ γίνεται ἐξ ἑνός. Τὰ
[5]	μορίου. Διὸ καὶ τὰ ὀχευτικὰ	καὶ	πολύσπερμα γηράσκει ταχύ· τὸ γὰρ
[6]	φυτῷ δύναται· πανταχῇ γὰρ ἔχει	καὶ	ῥίζαν καὶ καυλὸν δυνάμει. Διὸ
[4]	ἢ ἐν τοῖς ἐνύδροις· ὥστε	καὶ	συνδυασθέντων ἐν τοῖς ἐναίμοις καὶ
[2]	ἄλλων ἕκαστον ἐκ τούτων ὄντα	καὶ	συνεστῶτα μετέχειν τῆς τούτων φύσεως
[5]	μὴ λαμβάνοντα καὶ τὰ φυτὰ	καὶ	τὰ ζῷα φθείρεται· συντήκει γὰρ
[5]	καὶ ὄνου͵ ἐξ ὧν ἐγένετο͵	καὶ	τὰ θήλεα τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν
[4]	ἐκεῖ βραχύβια καὶ τὰ ὀστρακηρὰ	καὶ	τὰ μαλάκια) Ὅλως δὲ τὰ
[5]	γὰρ καὶ τὸ ὀλίγον. Διὸ	καὶ	τὰ μεγάλα καὶ ζῷα καὶ
[4]	ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας. Καὶ δὴ	καὶ	τὰ μείζω ὡς ἐπὶ τὸ
[4]	θαλάττῃ (καὶ γὰρ ἐκεῖ βραχύβια	καὶ	τὰ ὀστρακηρὰ καὶ τὰ μαλάκια)
[5]	φύσεως ἡ δὲ μορίου. Διὸ	καὶ	τὰ ὀχευτικὰ καὶ πολύσπερμα γηράσκει
[2]	εὔφθαρτον. Πῦρ γὰρ καὶ ὕδωρ	καὶ	τὰ τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα
[5]	τ΄ ὄφεις καὶ αἱ σαῦραι	καὶ	τὰ φολιδωτὰ μεγάλα ἐν τοῖς
[5]	αὔξησιν. Τροφὴν δὲ μὴ λαμβάνοντα	καὶ	τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῷα
[1]	ἔτι δὲ πότερον ταὐτὰ μακρόβια	καὶ	τὴν φύσιν ὑγιεινὰ τῶν φύσει
[5]	αὐξήσεως ἡ θερμὴ ὑγρότης αἰτία	καὶ	τῆς ζωῆς. Ἐν δὲ τοῖς
[2]	εὔφθαρτον ἐν τοῖς φύσει συνεστῶσι	καὶ	τί τὸ οὐκ εὔφθαρτον. Πῦρ
[5]	εὔφθαρτον͵ ὅτι ψυχρὸν καὶ εὔπηκτον.	Καὶ	τὸ ἄναιμον διὰ τὸ αὐτό͵
[1]	τῶν φύσει συνεστώτων͵ ἢ κεχώρισται	(καὶ)	τὸ βραχύβιον καὶ τὸ νοσῶδες͵
[5]	ἐστι φύσει ὑγρὸν καὶ θερμόν͵	καὶ	τὸ ζῆν τοιοῦτον͵ τὸ δὲ
[5]	ποιεῖ τό τε μὴ εὐξήραντον	καὶ	τὸ μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄
[1]	ἢ κεχώρισται (καὶ) τὸ βραχύβιον	καὶ	τὸ νοσῶδες͵ ἢ κατ΄ ἐνίας
[5]	τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρόν͵	καὶ	τὸ ξηρὸν καὶ τὸ ὑγρόν.
[5]	εἶναι τὸ ὑγρόν· εὐξήραντον γὰρ	καὶ	τὸ ὀλίγον. Διὸ καὶ τὰ
[3]	ὅταν ἅμα ᾖ τὸ ποιητικὸν	καὶ	τὸ παθητικόν͵ ἀεὶ τὸ μὲν
[5]	τὰ αἴτια͵ τό τε ποσὸν	καὶ	τὸ ποιόν͵ ὥστε δεῖ μὴ
[5]	δὲ γῆρας ξηρὸν καὶ ψυχρόν͵	καὶ	τὸ τεθνηκός· φαίνεται γὰρ οὕτως.
[5]	τὸ ψυχρόν͵ καὶ τὸ ξηρὸν	καὶ	τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη τοίνυν γηράσκοντα
[6]	δὲ τῷ ἄνω τὸ θερμόν͵	καὶ	τὸ ψυχρὸν ἐν τῷ κάτωκαὶ
[5]	τοῖς ζῴοις ταῦτα͵ τὸ θερμὸν	καὶ	τὸ ψυχρόν͵ καὶ τὸ ξηρὸν
[4]	συμβέβηκε τοῖς μακροβιωτάτοις μέγεθος͵ ὥσπερ	καὶ	τοῖς εἰρημένοις. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Τὴν
[6]	δ΄ ἐπέτεια ἐπὶ τὰ κάτω	καὶ	τὸν καρπὸν λαμβάνει τὴν αὔξησιν.
[2]	καὶ φθορᾶς αἴτια ἀλλήλοις͵ ὥστε	καὶ	τῶν ἄλλων ἕκαστον ἐκ τούτων
[1]	δ΄ ἐν τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα)	καὶ	τῶν τὸν αὐτὸν δὲ τόπον
[1]	ὅλα τε πρὸς ὅλα γένη	καὶ	τῶν ὑφ΄ ἓν εἶδος ἕτερα
[2]	ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ καὶ ἀγνοίᾳ͵	καὶ	ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ· ταῦτα γὰρ
[1]	ὁμοίως δὲ καὶ περὶ νόσου	καὶ	ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει τῇ φυσικῇ
[2]	τὸ οὐκ εὔφθαρτον. Πῦρ γὰρ	καὶ	ὕδωρ καὶ τὰ τούτοις συγγενῆ͵
[5]	γὰρ ἡ τοῦ περιττώματος δύναμις	καὶ	φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς φύσεως
[5]	γὰρ ἡ πολλὴ φλὸξ κατακαίει	καὶ	φθείρει τὴν ὀλίγην τῷ τὴν
[3]	δὲ τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν	καὶ	φθίσιν͵ εἰ δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται.
[2]	τὴν αὐτὴν δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως	καὶ	φθορᾶς αἴτια ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ
[5]	καὶ τὰ μεγάλα καὶ ζῷα	καὶ	φυτὰ ὡς ὅλως εἰπεῖν μακροβιώτερα͵
[1]	αὐτὸ αἴτιον πᾶσι τοῖς ζῴοις	καὶ	φυτοῖς τοῦ τὰ μὲν εἶναι
[6]	ταὐτὸ ἐπί τε τῶν ζῴων	καὶ	φυτῶν. Ἔν τε γὰρ τοῖς
[2]	ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ͵ οὕτω	καὶ	ψυχὴ ἐν σώματι͵ εἴη ἄν
[5]	τοιοῦτον͵ τὸ δὲ γῆρας ξηρὸν	καὶ	ψυχρόν͵ καὶ τὸ τεθνηκός· φαίνεται
[5]	γῆρας ξηρόν ἐστιν. Φύσει δὲ	καὶ	ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν
[6]	καὶ τὸ ψυχρὸν ἐν τῷ	κάτωκαὶ	τῶν φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα.
[6]	δ΄ οὕτως ποιῶσιν͵ αἱ ῥίζαι	ἄλλαι	ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος γίνονται͵ καὶ
[3]	μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν εἴη	φθαρῆναι·	τί γὰρ ἔσται τὸ φθεροῦν͵
[3]	τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄	εἶναι	ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ
[5]	εἶναι μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν	εἶναι.	Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ
[6]	γηράσκον͵ μικρόν τι διαφέροντα τοῦ	εἶναι	μακρόβια οὕτως ὥσπερ τὰ ἀποφυτευόμενα.
[1]	τὰς αἰτίας τοῦ τὰ μὲν	εἶναι	μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια͵ καθάπερ
[1]	καὶ φυτοῖς τοῦ τὰ μὲν	εἶναι	μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια (καὶ
[1]	(Περὶ δὲ τοῦ τὰ μὲν	εἶναι	μακρόβια τῶν ζῴων τὰ δὲ
[1]	ἐνίας δ΄ οὐδὲν κωλύει νοσώδεις	εἶναι	μακροβίους ὄντας. Περὶ μὲν οὖν
[5]	χυμόν. Ἔτι δεῖ τὸ μέλλον	εἶναι	μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν εἶναι.
[6]	ὑγρόν. Περὶ δὲ τοῦ πολυχρόνιον	εἶναι	τὴν τῶν δένδρων φύσιν δεῖ
[5]	σαπρόν. Οὐδ΄ αὖ ὀλίγον δεῖ	εἶναι	τὸ ὑγρόν· εὐξήραντον γὰρ καὶ
[5]	ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ εὐξήραντον	εἶναι	τὸ ὑγρόν. Καὶ διὰ τοῦτο
[5]	ὥστε δεῖ μὴ μόνον πλῆθος	εἶναι	ὑγροῦ͵ ἀλλὰ τοῦτο καὶ θερμόν͵
[3]	τὸ ἐναντίον. Παντὶ μὲν γὰρ	ἐνεῖναι	τὸ θερμὸν ἢ τὸ εὐθὺ
[5]	λιπαρὸν γλυκύ· διὸ αἱ μέλιτται	μακροβιώτεραι	ἑτέρων μειζόνων ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν
[2]	ἕτερος λόγος· εἰσὶ γὰρ ἴδιαι	φθοραὶ	πολλοῖς τῶν ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ
[2]	τοῖς φυσικοῖς αἱ τῶν ἄλλων	φθοραί·	φθειρομένων γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται
[5]	οἵ τ΄ ὄφεις καὶ αἱ	σαῦραι	καὶ τὰ φολιδωτὰ μεγάλα ἐν
[1]	σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον ἐκ τοῦ	διαπορῆσαι	περὶ αὐτῶν. Οὐ γάρ ἐστι
[6]	καὶ βραχυβιότητος. Λοιπὸν δ΄ ἡμῖν	θεωρῆσαι	περί τε νεότητος καὶ γήρως
[6]	Ἡ δ΄ ἐν τῷ φυτῷ	δύναται·	πανταχῇ γὰρ ἔχει καὶ ῥίζαν
[6]	οὐ γὰρ ἔχει ὄργανα͵ οὐδὲ	δύναται	ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ
[6]	ζῆν ἦλθεν͵ πολὺν δ΄ οὐ	δύναται	χρόνον· οὐ γὰρ ἔχει ὄργανα͵
[3]	γίνεται. (Διὸ ἡ ἐλάττων φλὸξ	κατακαίεται	ὑπὸ τῆς πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵
[5]	καὶ ψυχρόν͵ καὶ τὸ τεθνηκός·	φαίνεται	γὰρ οὕτως. Ὕλη δὲ τῶν
[2]	τοῦ σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ οὐ	φαίνεται	τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως ἂν ἔχοι
[3]	τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα	γίνεται.	(Διὸ ἡ ἐλάττων φλὸξ κατακαίεται
[6]	Νέα γὰρ ἀεὶ τὰ φυτὰ	γίνεται·	διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ ἕτεροι
[6]	ζῇ͵ καὶ δύο καὶ πολλὰ	γίνεται	ἐξ ἑνός. Τὰ δ΄ ἔντομα
[3]	ἀεὶ ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ	γίνεται	ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον
[3]	διὰ τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα μὲν	γίνεται	καὶ ὀλιγοχρονιώτερα τῆς φύσεως͵ ἀίδια
[5]	ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ	γίνεται	μέν͵ ἐλάττω δὲ καὶ βραχυβιώτερα·
[5]	εὔπηκτον͵ ὥστε τὰ μὲν οὐ	γίνεται	ὅλως τῶν ζῴων τῶν ὀλιγαίμων
[5]	τἆλλα πῦρ͵ πῦρ δ΄ οὐ	γίνεται	σαπρόν. Οὐδ΄ αὖ ὀλίγον δεῖ
[5]	ὑπερέχῃ κατὰ τὸ ποιὸν ἢ	λείπεται	κατὰ τὸ ποσόν. Ἔστι δ΄
[3]	οὗ μὴ ἔστι τὸ ἐναντίον.	Φθείρεται	γὰρ τὰ μὲν ὑπάρχοντα τοῖς
[3]	τῶν ἐν ταῖς οὐσίαις ἐναντίων	φθείρεται͵	διὰ τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου κατηγορεῖσθαι
[3]	οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ περιέχοντος	φθείρεται;	Εἰ μὲν οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ
[2]	φθοραί· φθειρομένων γὰρ τῶν ζῴων	φθείρεται	καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ
[2]	ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ· ταῦτα γὰρ	φθείρεται	καὶ μὴ φθειρομένων τῶν δεκτικῶν
[5]	τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῷα	φθείρεται·	συντήκει γὰρ αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ
[3]	κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται ἢ	φθείρεται.	Τὸ δὲ περιέχον ἢ συμπράττει
[2]	φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν ἣν	φθείρεται	φθειρομένου τοῦ σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ
[6]	αὑτὰ ἐν τοῖς Περὶ φυτῶν	διορισθήσεται·	νῦν δὲ περὶ τῶν ἄλλων
[3]	τὸ θερμὸν ἢ τὸ εὐθὺ	ἐνδέχεται͵	πᾶν δ΄ εἶναι ἀδύνατον ἢ
[6]	δυνάμει. Διὸ ἀπὸ ταύτης ἀεὶ	προέρχεται	τὸ μὲν νέον τὸ δὲ
[5]	τὸ αὐτό͵ ἐὰν μὴ μεγέθει	ἀπαμύνηται·	οὔτε γὰρ λίπος οὔτε γλυκὺ
[6]	τὰ φυτὰ τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ	εἴρηται	πρότερον· διαιρούμενα γὰρ ζῇ͵ καὶ
[1]	μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια͵ καθάπερ	εἴρηται	πρότερον͵ θεωρητέον. Ἔστι δ΄ ἔχοντα
[1]	μὲν οὖν ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως	εἴρηται	πρότερον͵ περὶ δὲ ζωῆς καὶ
[6]	δὲ περὶ τῶν ἄλλων (ζῴων)	εἴρηται	τὸ αἴτιον περί τε μεγέθους
[3]	κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ ἐκεῖνα φθείρεσθαι	(ἀναιρεῖται	γὰρ τἀναντία ὑπ΄ ἀλλήλων) κατὰ
[5]	μέν͵ ἐλάττω δὲ καὶ βραχυβιώτερα·	ἀφαιρεῖται	γὰρ ὁ πάγος τὴν αὔξησιν.
[6]	ῥίζαι ἄλλαι ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος	γίνονται͵	καὶ οὕτως ἀεὶ διατελεῖ τὸ
[3]	θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν·	ἔσται	γὰρ τὰ πάθη κεχωρισμένα. Εἰ
[3]	εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν οὗ ἄφθαρτον	ἔσται	τὸ φθαρτόν͵ οἷον τὸ πῦρ
[3]	ἂν εἴη φθαρῆναι· τί γὰρ	ἔσται	τὸ φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων
[1]	ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵ ἢ	κεχώρισται	(καὶ) τὸ βραχύβιον καὶ τὸ
[5]	τὸ λιπαρὸν γλυκύ· διὸ αἱ	μέλιτται	μακροβιώτεραι ἑτέρων μειζόνων ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[3]	καὶ φθίσιν͵ εἰ δὲ πάθους͵	ἀλλοιοῦται.	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' (Ἔστι δ΄ οὔτε
[5]	τόποις͵ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν	δι΄	ἥνπερ καὶ μείζω. Καὶ μάλιστ΄
[3]	ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ	εἰ	ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ δὲ
[2]	λογίσαιτ΄ ἄν τις ἐκ τούτων·	εἰ	γάρ ἐστι μὴ φύσει ἀλλ΄
[3]	οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ τῶν εἰρημένων·	εἰ	δὲ μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι
[3]	ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν καὶ φθίσιν͵	εἰ	δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'
[3]	δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα τοῦ προτέρου.	Εἰ	δὲ πᾶν ἐξελαύνει τὸ ἐνεργείᾳ
[3]	τοῦ ποῦ͵ κατὰ τόπον μεταβάλλει͵	εἰ	δὲ τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν
[3]	ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ περιέχοντος φθείρεται;	Εἰ	μὲν οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ τῶν
[3]	ὕλη τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄	εἰ	μὲν τοῦ ποῦ͵ κατὰ τόπον
[3]	ἔσται γὰρ τὰ πάθη κεχωρισμένα.	Εἰ	οὖν͵ ὅταν ἅμα ᾖ τὸ
[6]	τὰ φυτὰ γίνεται· διὸ πολυχρόνια.	Ἀεὶ	γὰρ ἕτεροι οἱ πτόρθοι͵ οἱ
[6]	τοῦ ὑπάρχοντος γίνονται͵ καὶ οὕτως	ἀεὶ	διατελεῖ τὸ μὲν φθειρόμενον τὸ
[3]	πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα	ἀεὶ	ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται
[3]	περίττωμα ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου γὰρ	ἀεὶ	ἡ μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα
[6]	καυλὸν δυνάμει. Διὸ ἀπὸ ταύτης	ἀεὶ	προέρχεται τὸ μὲν νέον τὸ
[6]	πρὸς τὰ ἔντομα. Νέα γὰρ	ἀεὶ	τὰ φυτὰ γίνεται· διὸ πολυχρόνια.
[3]	τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν͵	ἀεὶ	τὸ μὲν ποιεῖ τὸ δὲ
[5]	ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν τις θεωρήσειεν.	Δεῖ	γὰρ λαβεῖν ὅτι τὸ ζῷόν
[2]	πρὸς ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'	Δεῖ	δὴ λαβεῖν τί τὸ εὔφθαρτον
[5]	γίνεται σαπρόν. Οὐδ΄ αὖ ὀλίγον	δεῖ	εἶναι τὸ ὑγρόν· εὐξήραντον γὰρ
[6]	εἶναι τὴν τῶν δένδρων φύσιν	δεῖ	λαβεῖν τὴν αἰτίαν· ἔχει γὰρ
[5]	Ἀνάγκη τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ	δεῖ	μὴ εὐξήραντον εἶναι τὸ ὑγρόν.
[5]	ποσὸν καὶ τὸ ποιόν͵ ὥστε	δεῖ	μὴ μόνον πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵
[3]	εἰρημένων· εἰ δὲ μή͵ ὑποθέσθαι	δεῖ	ὅτι ἔνεστί τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵
[5]	δ΄ ἄλλον ἔχει χυμόν. Ἔτι	δεῖ	τὸ μέλλον εἶναι μὴ εὔφθαρτον
[5]	διὰ τὸ αὐτό͵ ἐὰν μὴ	μεγέθει	ἀπαμύνηται· οὔτε γὰρ λίπος οὔτε
[5]	μακροβιώτερα γὰρ τὰ λειπόμενα τῷ	πλήθει	τοῦ (ὑγροῦ͵ ἐὰν πλείονι λόγῳ
[5]	ὥσπερ γὰρ ἡ πολλὴ φλὸξ	κατακαίει	καὶ φθείρει τὴν ὀλίγην τῷ
[3]	τὸ παθητικόν͵ ἀεὶ τὸ μὲν	ποιεῖ	τὸ δὲ πάσχει͵ ἀδύνατον μὴ
[5]	θερμὸν τὸ λιπαρόν͵ ὃ ἅμα	ποιεῖ	τό τε μὴ εὐξήραντον καὶ
[4]	ἐν τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ	ἐκεῖ	βραχύβια καὶ τὰ ὀστρακηρὰ καὶ
[6]	τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵	ἐκεῖ	δὲ διὰ τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον
[5]	φυτὰ καὶ τὰ ζῷα φθείρεται·	συντήκει	γὰρ αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ
[5]	ἀρρένων καὶ διὰ τὸν πόνον	γηράσκει	μᾶλλον· ξηραίνει γὰρ ὁ πόνος͵
[5]	καὶ τὰ ὀχευτικὰ καὶ πολύσπερμα	γηράσκει	ταχύ· τὸ γὰρ σπέρμα περίττωμα͵
[5]	θερμόν͵ τὸ πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵	ἀναλίσκει	τὴν ὕλην ἐν ᾗ ἐστιν.
[3]	ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ	ἀναλίσκει͵	τὸν καπνόν͵ ταύτην ἡ πολλὴ
[6]	ὑπάρχοντος γίνονται͵ καὶ οὕτως ἀεὶ	διατελεῖ	τὸ μὲν φθειρόμενον τὸ δὲ
[3]	μὲν τοῦ ποῦ͵ κατὰ τόπον	μεταβάλλει͵	εἰ δὲ τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄
[1]	περὶ νόσου καὶ ὑγιείας͵ ὅσον	ἐπιβάλλει	τῇ φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ
[6]	ἔχει καὶ ῥίζαν καὶ καυλὸν	δυνάμει.	Διὸ ἀπὸ ταύτης ἀεὶ προέρχεται
[6]	ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ	δυνάμει	ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ ἐπί
[6]	τὰ κάτω καὶ τὸν καρπὸν	λαμβάνει	τὴν αὔξησιν. Ἀλλὰ περὶ μὲν
[2]	οὐκ ἔχοντα τὴν αὐτὴν δύναμιν͵	τυγχάνει	γενέσεως καὶ φθορᾶς αἴτια ἀλλήλοις͵
[6]	πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα.	Συμβαίνει	δὲ ταὐτὸ ἐπί τε τῶν
[3]	εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων μὲν φθείρεσθαι	συμβαίνει	μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ ὑπάρχει͵
[6]	μὲν οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων	συμβαίνει	τοῦτο͵ ἐκεῖ δὲ διὰ τοῦ
[5]	γὰρ σπέρμα περίττωμα͵ καὶ ἔτι	ξηραίνει	ἀπιόν. Καὶ διὰ τοῦτο ἡμίονος
[5]	διὰ τὸν πόνον γηράσκει μᾶλλον·	ξηραίνει	γὰρ ὁ πόνος͵ τὸ δὲ
[3]	τοῦ προτέρου. Εἰ δὲ πᾶν	ἐξελαύνει	τὸ ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄
[2]	φθείρεται φθειρομένου τοῦ σώματος. Ὥστ΄	ἐπεὶ	οὐ φαίνεται τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως
[5]	μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν εἶναι.	Ἀναιρεῖ	γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ
[5]	ἡ πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ	φθείρει	τὴν ὀλίγην τῷ τὴν τροφὴν
[2]	τούτων φύσεως εὔλογον͵ ὅσα μὴ	συνθέσει	ἐκ πολλῶν ἐστιν͵ οἷον οἰκία.
[3]	ταχύ. Διὸ πάντα ἀεὶ ἐν	κινήσει	ἐστί͵ καὶ γίνεται ἢ φθείρεται.
[2]	τούτων· εἰ γάρ ἐστι μὴ	φύσει	ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ͵
[5]	τὸ δὲ γῆρας ξηρόν ἐστιν.	Φύσει	δὲ καὶ ὡς ἐπὶ τὸ
[5]	τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ ἢ	φύσει·	ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ περιττώματος
[2]	τί τὸ εὔφθαρτον ἐν τοῖς	φύσει	συνεστῶσι καὶ τί τὸ οὐκ
[1]	καὶ τὴν φύσιν ὑγιεινὰ τῶν	φύσει	συνεστώτων͵ ἢ κεχώρισται (καὶ) τὸ
[5]	λαβεῖν ὅτι τὸ ζῷόν ἐστι	φύσει	ὑγρὸν καὶ θερμόν͵ καὶ τὸ
[1]	ἢ κατ΄ ἐνίας μὲν νόσους	ἐπαλλάττει	τὰ νοσώδη τὴν φύσιν σώματα
[3]	δὲ περιέχον ἢ συμπράττει ἢ	ἀντιπράττει·	καὶ διὰ τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα
[3]	φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον ἢ	συμπράττει	ἢ ἀντιπράττει· καὶ διὰ τοῦτο
[1]	βραχυβίοις͵ κατ΄ ἐνίας δ΄ οὐδὲν	κωλύει	νοσώδεις εἶναι μακροβίους ὄντας. Περὶ
[6]	φύσιν δεῖ λαβεῖν τὴν αἰτίαν·	ἔχει	γὰρ ἰδίαν πρὸς τὰ ζῷα͵
[5]	οὔτε γὰρ λίπος οὔτε γλυκὺ	ἔχει.	Ἐν γὰρ ζῴῳ τὸ λιπαρὸν
[6]	τῷ φυτῷ δύναται· πανταχῇ γὰρ	ἔχει	καὶ ῥίζαν καὶ καυλὸν δυνάμει.
[6]	ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄	ἔχει	λιπαρότητα καὶ γλισχρότητα͵ διὸ καὶ
[6]	οὐ δύναται χρόνον· οὐ γὰρ	ἔχει	ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ
[1]	μὲν ἐπέτειον τὰ δὲ πολυχρόνιον	ἔχει	τὴν ζωήν) ἔτι δὲ πότερον
[5]	μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄ ἄλλον	ἔχει	χυμόν. Ἔτι δεῖ τὸ μέλλον
[3]	γὰρ ἡ ὕλη τὸ ἐναντίον	ἔχει͵	ὥστ΄ εἰ μὲν τοῦ ποῦ͵
[3]	συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ	ὑπάρχει͵	ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ
[6]	τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄ ὅτι	ἐνυπάρχει	πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα.
[3]	τὸ μὲν ποιεῖ τὸ δὲ	πάσχει͵	ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ
[5]	τῷ πλήθει τοῦ (ὑγροῦ͵ ἐὰν	πλείονι	λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ ποιὸν
[5]	τὰ ἄρρενα· διὸ οἱ στρουθοὶ	οἱ	ἄρρενες βραχυβιώτεροι τῶν θηλειῶν. Ἔτι
[1]	καὶ ἄνθρωποι οἱ μὲν μακρόβιοι	οἱ	δὲ βραχύβιοι ἕτεροι καθ΄ ἑτέρους
[6]	Ἀεὶ γὰρ ἕτεροι οἱ πτόρθοι͵	οἱ	δὲ γηράσκουσιν͵ καὶ αἱ ῥίζαι
[6]	μὲν μόνον τὸ στέλεχος καὶ	οἱ	κλάδοι ἀπώλοντο͵ ἕτεροι δὲ παρεφύησαν·
[1]	ἄνθρωπον· εἰσὶ γὰρ καὶ ἄνθρωποι	οἱ	μὲν μακρόβιοι οἱ δὲ βραχύβιοι
[6]	διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ ἕτεροι	οἱ	πτόρθοι͵ οἱ δὲ γηράσκουσιν͵ καὶ
[5]	ὀχευτικὰ ᾖ τὰ ἄρρενα· διὸ	οἱ	στρουθοὶ οἱ ἄρρενες βραχυβιώτεροι τῶν
[5]	τὴν φύσιν ψυχρῶν ζῴων· διὸ	οἵ	τ΄ ὄφεις καὶ αἱ σαῦραι
[6]	μόνον τὸ στέλεχος καὶ οἱ	κλάδοι	ἀπώλοντο͵ ἕτεροι δὲ παρεφύησαν· ὅταν
[6]	πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ ἕτεροι οἱ	πτόρθοι͵	οἱ δὲ γηράσκουσιν͵ καὶ αἱ
[5]	ᾖ τὰ ἄρρενα· διὸ οἱ	στρουθοὶ	οἱ ἄρρενες βραχυβιώτεροι τῶν θηλειῶν.
[1]	γὰρ καὶ ἄνθρωποι οἱ μὲν	μακρόβιοι	οἱ δὲ βραχύβιοι ἕτεροι καθ΄
[1]	οἱ μὲν μακρόβιοι οἱ δὲ	βραχύβιοι	ἕτεροι καθ΄ ἑτέρους τόπους διεστῶτες
[1]	πρὸς ἄνθρωπον· εἰσὶ γὰρ καὶ	ἄνθρωποι	οἱ μὲν μακρόβιοι οἱ δὲ
[6]	στέλεχος καὶ οἱ κλάδοι ἀπώλοντο͵	ἕτεροι	δὲ παρεφύησαν· ὅταν δ΄ οὕτως
[1]	μὲν μακρόβιοι οἱ δὲ βραχύβιοι	ἕτεροι	καθ΄ ἑτέρους τόπους διεστῶτες (τὰ
[6]	γίνεται· διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ	ἕτεροι	οἱ πτόρθοι͵ οἱ δὲ γηράσκουσιν͵
[5]	διὸ οἱ στρουθοὶ οἱ ἄρρενες	βραχυβιώτεροι	τῶν θηλειῶν. Ἔτι δὲ καὶ
[6]	ἂν ἡ περὶ τῶν ζῴων	ἔχοι	μέθοδος.
[2]	φαίνεται τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως ἂν	ἔχοι	πρὸς τὴν τοῦ σώματος κοινωνίαν.
[6]	ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια	ἐπὶ	τὰ κάτω καὶ τὸν καρπὸν
[6]	δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ	ἐπί	τε τῶν ζῴων καὶ φυτῶν.
[5]	ἐστιν. Φύσει δὲ καὶ ὡς	ἐπὶ	τὸ πᾶν εἰπεῖν τὰ ἄρρενα
[4]	δὴ καὶ τὰ μείζω ὡς	ἐπὶ	τὸ πολὺ εἰπεῖν τῶν ἐλαττόνων
[6]	ζῴοις τὰ ἄρρενα μακροβιώτερα ὡς	ἐπὶ	τὸ πολύτούτων δὲ τὰ ἄνω
[1]	ἀναγκαία πρῶτον ἐκ τοῦ διαπορῆσαι	περὶ	αὐτῶν. Οὐ γάρ ἐστι δῆλον
[1]	ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως εἴρηται πρότερον͵	περὶ	δὲ ζωῆς καὶ θανάτου λεκτέον
[6]	οὐκ εὐξήραντον ἔχουσι τὸ ὑγρόν.	Περὶ	δὲ τοῦ πολυχρόνιον εἶναι τὴν
[1]	Μακροβιότητος καὶ Βραχυβιότητος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'	(Περὶ	δὲ τοῦ τὰ μὲν εἶναι
[1]	ζῴων τὰ δὲ βραχύβια͵ καὶ	περὶ	ζωῆς ὅλως μήκους καὶ βραχύτητος͵
[0]		~Περὶ	Μακροβιότητος καὶ Βραχυβιότητος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'
[2]	ἐκ πολλῶν ἐστιν͵ οἷον οἰκία.	Περὶ	μὲν οὖν τῶν ἄλλων ἕτερος
[1]	κωλύει νοσώδεις εἶναι μακροβίους ὄντας.	Περὶ	μὲν οὖν ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως
[6]	καρπὸν λαμβάνει τὴν αὔξησιν. Ἀλλὰ	περὶ	μὲν τούτων καὶ καθ΄ αὑτὰ
[1]	λεκτέον ὕστερον͵ ὁμοίως δὲ καὶ	περὶ	νόσου καὶ ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει
[1]	τῇ φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ	περὶ	τὰς αἰτίας τοῦ τὰ μὲν
[6]	ἄλλων (ζῴων) εἴρηται τὸ αἴτιον	περί	τε μεγέθους ζωῆς καὶ βραχυβιότητος.
[6]	βραχυβιότητος. Λοιπὸν δ΄ ἡμῖν θεωρῆσαι	περί	τε νεότητος καὶ γήρως καὶ
[5]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Τὴν δ΄ αἰτίαν	περὶ	τούτων ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν τις
[6]	Περὶ φυτῶν διορισθήσεται· νῦν δὲ	περὶ	τῶν ἄλλων (ζῴων) εἴρηται τὸ
[6]	γὰρ διορισθέντων τέλος ἂν ἡ	περὶ	τῶν ζῴων ἔχοι μέθοδος.
[6]	καὶ καθ΄ αὑτὰ ἐν τοῖς	Περὶ	φυτῶν διορισθήσεται· νῦν δὲ περὶ
[2]	ἐν τοῖς ζῴοις. Διὸ καὶ	περὶ	ψυχῆς λογίσαιτ΄ ἄν τις ἐκ
[6]	ἐξ ἑνός. Τὰ δ΄ ἔντομα	μέχρι	μὲν τοῦ ζῆν ἦλθεν͵ πολὺν
[1]	ἕτερον ἢ τὸ αὐτὸ αἴτιον	πᾶσι	τοῖς ζῴοις καὶ φυτοῖς τοῦ
[2]	οὖν τῶν ἄλλων ἕτερος λόγος·	εἰσὶ	γὰρ ἴδιαι φθοραὶ πολλοῖς τῶν
[1]	εἶδος δ΄ ἄνθρωπον πρὸς ἄνθρωπον·	εἰσὶ	γὰρ καὶ ἄνθρωποι οἱ μὲν
[2]	καὶ ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄	ἀκολουθοῦσι	τοῖς φυσικοῖς αἱ τῶν ἄλλων
[6]	γεώδη ὄντα ὅμως οὐκ εὐξήραντον	ἔχουσι	τὸ ὑγρόν. Περὶ δὲ τοῦ
[2]	τὸ εὔφθαρτον ἐν τοῖς φύσει	συνεστῶσι	καὶ τί τὸ οὐκ εὔφθαρτον.
[3]	ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν εἴη φθαρῆναι·	τί	γὰρ ἔσται τὸ φθεροῦν͵ εἴπερ
[6]	νέον τὸ δὲ γηράσκον͵ μικρόν	τι	διαφέροντα τοῦ εἶναι μακρόβια οὕτως
[3]	μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι ἔνεστί	τι	ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται.
[6]	τις ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον γάρ	τι	τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν οὖν
[2]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ δὴ λαβεῖν	τί	τὸ εὔφθαρτον ἐν τοῖς φύσει
[2]	ἐν τοῖς φύσει συνεστῶσι καὶ	τί	τὸ οὐκ εὔφθαρτον. Πῦρ γὰρ
[2]	ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν	σώματι͵	εἴη ἄν τις αὐτῆς καὶ
[5]	οἱ ἄρρενες βραχυβιώτεροι τῶν θηλειῶν.	Ἔτι	δὲ καὶ ὅσα πονητικὰ τῶν
[1]	δὲ πολυχρόνιον ἔχει τὴν ζωήν)	ἔτι	δὲ πότερον ταὐτὰ μακρόβια καὶ
[5]	ἐνίοις δ΄ ἄλλον ἔχει χυμόν.	Ἔτι	δεῖ τὸ μέλλον εἶναι μὴ
[3]	δὲ πάσχει͵ ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν.	Ἔτι	καὶ εἰ ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵
[5]	τὸ γὰρ σπέρμα περίττωμα͵ καὶ	ἔτι	ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ διὰ τοῦτο
[3]	μὴ ὑπάρχειν πως τὸ ἐναντίον.	Παντὶ	μὲν γὰρ ἐνεῖναι τὸ θερμὸν
[3]	οὔ; ἀδύνατον γὰρ τῷ ὕλην	ἔχοντι	μὴ ὑπάρχειν πως τὸ ἐναντίον.
[5]	τὰ λιπαρὰ ἄσηπτα· αἴτιον δ΄	ὅτι	ἀέρος͵ ὁ δ΄ ἀὴρ πρὸς
[3]	εἰ δὲ μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ	ὅτι	ἔνεστί τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ
[6]	διὰ τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄	ὅτι	ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει
[3]	ὑπὸ τῆς πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵	ὅτι	ἡ τροφὴ ἣν ἐκείνη ἐν
[6]	ἐν τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν	ὅτι	ἧττον ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα·
[5]	τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον δ΄	ὅτι	θερμότερον ζῷον τὸ ἄρρεν τοῦ
[5]	τις θεωρήσειεν. Δεῖ γὰρ λαβεῖν	ὅτι	τὸ ζῷόν ἐστι φύσει ὑγρὸν
[5]	τῶν πεζῶν ἧττον μακρόβια οὐχ	ὅτι	(ὑγρὰ ἁπλῶς͵ ἀλλ΄ ὅτι ὑδατώδη·
[5]	οὐχ ὅτι (ὑγρὰ ἁπλῶς͵ ἀλλ΄	ὅτι	ὑδατώδη· τὸ δὲ τοιοῦτον ὑγρὸν
[5]	τὸ δὲ τοιοῦτον ὑγρὸν εὔφθαρτον͵	ὅτι	ψυχρὸν καὶ εὔπηκτον. Καὶ τὸ
[1]	διαπορῆσαι περὶ αὐτῶν. Οὐ γάρ	ἐστι	δῆλον πότερον ἕτερον ἢ τὸ
[3]	Διὸ πάντα ἀεὶ ἐν κινήσει	ἐστί͵	καὶ γίνεται ἢ φθείρεται. Τὸ
[2]	τις ἐκ τούτων· εἰ γάρ	ἐστι	μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη
[6]	φυτοῦ καὶ κεφαλὴ ἡ ῥίζα	ἐστί͵	τὰ δ΄ ἐπέτεια ἐπὶ τὰ
[6]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν δὲ τοῖς φυτοῖς	ἐστι	τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον ἢ
[3]	Ἢ τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές	ἐστι	τῇ δ΄ οὔ; ἀδύνατον γὰρ
[5]	γὰρ λαβεῖν ὅτι τὸ ζῷόν	ἐστι	φύσει ὑγρὸν καὶ θερμόν͵ καὶ
[5]	ἢ λείπεται κατὰ τὸ ποσόν.	Ἔστι	δ΄ ἐνίοις μὲν τὸ θερμὸν
[1]	βραχύβια͵ καθάπερ εἴρηται πρότερον͵ θεωρητέον.	Ἔστι	δ΄ ἔχοντα τὴν διαφορὰν ταύτην
[4]	δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'	(Ἔστι	δ΄ οὔτε τὰ μέγιστα ἀφθαρτότερα
[4]	γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια	ἔστι	καὶ ζῷα πεζά) οὔτε τὰ
[3]	τὸ πῦρ ἄνω͵ οὗ μὴ	ἔστι	τὸ ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ τὰ
[3]	δὲ μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι	ἔνεστί	τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009