| discours, paragraphes |
| [12, 33] |
~Νῦν
δέ
σου
τὰ
ἔργα
|
φανερὰ |
γεγένηται
οὐχ
ὡς
ἀνιωμένου
ἀλλ' |
| [12, 83] |
ἀλλὰ
εἰ
τὰ
χρήματα
τὰ
|
φανερὰ |
δημεύσαιτε,
καλῶς
ἂν
ἔχοι
ἢ |
| [12, 91] |
οἴεσθε
κρύβδην
τὴν
ψῆφον
εἶναι
|
φανερὰν |
γὰρ
τῇ
πόλει
τὴν
ὑμετέραν |
| [12, 56] |
τοῖς
ἐξ
ἄστεως
ἐποίησαν.
~καὶ
|
φανερῶς |
ἐπεδείξαντο
ὅτι
οὐχ
ὑπὲρ
τῶν |
| [12, 50] |
ἱκανὸν
ἔσται.
ὅπως
τοίνυν
μὴ
|
φανήσεται |
ἐν
τῷ
λόγῳ
τοῖς
τριάκοντα |
| [12, 80] |
ἥττους
τῶν
ἐχθρῶν.
~Μηδ'
ὧν
|
φασι |
μέλλειν
πράξειν
πλείω
χάριν
αὐτοῖς |
| [12, 49] |
τῇ
πόλει.
Ὁπόσοι
δ'
εὖνοί
|
φασιν |
εἶναι,
πῶς
οὐκ
ἐνταῦθα
ἔδειξαν, |
| [12, 5] |
ὄντες
εἰς
τὴν
ἀρχὴν
κατέστησαν,
|
φάσκοντες |
χρῆναι
τῶν
ἀδίκων
καθαρὰν
ποιῆσαι |
| [12, 27] |
αὐτῷ
πιστεύειν,
εἴπερ
ἀληθῆ
λέγει
|
φάσκων |
ἀντειπεῖν,
ὡς
αὐτῷ
προσετάχθη.
Οὐ |
| [12, 34] |
ποτ'
ἐποίησας
συνειπών,
ὁπότε
ἀντειπεῖν
|
φάσκων |
ἀπέκτεινας
Πολέμαρχον.
Φέρε
δή,
τί |
| [12, 68] |
σώσειν
τὴν
πόλιν
αὐτὸς
ἀπώλεσε,
|
φάσκων |
πρᾶγμα
ηὑρηκέναι
μέγα
καὶ
πολλοῦ |
| [12, 58] |
~Ὥστε
σφόδρα
χρὴ
ὀργίζεσθαι,
ὅτι
|
Φείδων |
αἱρεθεὶς
ὑμᾶς
διαλλάξαι
καὶ
καταγαγεῖν |
| [12, 55] |
ἐν
Πειραιεῖ
φιλεῖσθαι.
~Τούτων
τοίνυν
|
Φείδων |
{ὁ
τῶν
τριάκοντα}
γενόμενος
καὶ |
| [12, 54] |
τοὺς
μὲν
τριάκοντα
ἐξέβαλον
πλὴν
|
Φείδωνος |
καὶ
Ἐρατοσθένους,
ἄρχοντας
δὲ
τοὺς |
| [12, 62] |
τοὺς
αὐτοὺς
λόγους
ἀκούειν.
Μάρτυρες.
|
~Φέρε |
δὴ
καὶ
περὶ
Θηραμένους
ὡς |
| [12, 34] |
ὁπότε
ἀντειπεῖν
φάσκων
ἀπέκτεινας
Πολέμαρχον.
|
Φέρε |
δή,
τί
ἄν,
εἰ
καὶ |
| [12, 33] |
ἐκ
τῶν
λόγων
τὴν
ψῆφον
|
φέρειν, |
ἃ
ἴσασι
γεγενημένα
τῶν
τότε |
| [12, 92] |
συμφορὰς
παραδείγματα
ἔχοντες
τὴν
ψῆφον
|
φέρητε. |
Καὶ
πρῶτον
μὲν
ὅσοι
ἐξ |
| [12, 100] |
καὶ
ὑμᾶς
εἴσεσθαι
τὴν
ψῆφον
|
φέροντας, |
ἡγουμένους,
ὅσοι
μὲν
ἂν
τούτων |
| [12, 95] |
ἣν
ὑμῖν
οἱ
πατέρες
παρέδοσαν,
|
φεύγοντας |
δὲ
ὑμᾶς
ἐκ
τῶν
πόλεων |
| [12, 2] |
ἐπιδεῖξαι,
ἥτις
εἴη
πρὸς
τοὺς
|
φεύγοντας· |
νυνὶ
δὲ
παρὰ
τῶν
φευγόντων |
| [12, 37] |
ἕως
ἂν
θανάτου
δόξῃ
τῷ
|
φεύγοντι |
ἄξια
εἰργάσθαι.
Ταύτην
γὰρ
ἐσχάτην |
| [12, 2] |
φεύγοντας·
νυνὶ
δὲ
παρὰ
τῶν
|
φευγόντων |
χρὴ
πυνθάνεσθαι
ἥτις
ἦν
αὐτοῖς |
| [12, 77] |
ἀπολογούμενος
ἔλεγεν,
ὀνειδίζων
μὲν
τοῖς
|
φεύγουσιν, |
ὅτι
δι'
αὑτὸν
κατέλθοιεν,
οὐδὲν |
| [12, 58] |
ἕτοιμος
ἦν,
ὑμῖν
δὲ
ἀδίκως
|
φεύγουσιν |
οὐκ
ἠθέλησεν
ἀποδοῦναι
τὴν
πόλιν, |
| [12, 34] |
αὑτῶν
λέγειν.
~Τοῦτο
μέντοι
οὐ
|
φεύγω, |
ἀλλ'
ὁμολογῶ
σοι,
εἰ
βούλει, |
| [12, 26] |
ἀπήγαγες;
Εἶθ'
ὅ
μέν,
ὡς
|
φῄς, |
ἀντειπὼν
οὐδὲν
ὠφέλησας,
ἀξιοῖς
χρηστὸς |
| [12, 26] |
τῆς
σωτηρίας
τῆς
ἡμετέρας,
ἀντιλέγειν
|
φῂς |
τοῖς
βουλομένοις
ἡμᾶς
ἀπολέσαι,
ἐπειδὴ |
| [12, 66] |
διά
τε
τὸν
πρὸς
ἐκείνους
|
φθόνον |
καὶ
τὸ
παρ'
ὑμῶν
δέος |
| [12, 11] |
κυζικηνοὺς
καὶ
ἑκατὸν
δαρεικοὺς
καὶ
|
φιάλας |
ἀργυρᾶς
τέτταρας,
ἐδεόμην
αὐτοῦ
ἐφόδιά |
| [12, 38] |
ἔλαβον
τριηραρχήσαντες,
πόλεις
πολεμίας
οὔσας
|
φίλας |
ἐποίησαν·
~ἐπεὶ
κελεύετε
αὐτὸν
ἀποδεῖξαι |
| [12, 54] |
μισεῖσθαι
καὶ
τοὺς
ἐν
Πειραιεῖ
|
φιλεῖσθαι. |
~Τούτων
τοίνυν
Φείδων
{ὁ
τῶν |
| [12, 88] |
τῶν
μὲν
ἀδίκως
τεθνεώτων
οἱ
|
φίλοι |
συναπώλλυντο,
αὐτοῖς
δὲ
τοῖς
τὴν |
| [12, 62] |
ταῦτα
ἀπολογήσεσθαι
αὐτόν,
ὅτι
ἐκείνῳ
|
φίλος |
ἦν
καὶ
τῶν
αὐτῶν
ἔργων |
| [12, 67] |
δὲ
τὴν
πρὸς
ὑμᾶς
τοὺς
|
φίλους |
ἀπώλεσε.
~Τιμώμενος
δὲ
καὶ
τῶν |
| [12, 78] |
μεγάλων
αἰτίου
γεγενημένου
τολμήσουσιν
αὑτοὺς
|
φίλους |
ὄντας
ἀποφαίνειν,
οὐχ
ὑπὲρ
ὑμῶν |
| [12, 64] |
μὲν
γὰρ
ἦν
καὶ
τοὺς
|
φίλους |
τοὺς
Θηραμένους
προσαπολωλέναι,
πλὴν
εἴ |
| [12, 51] |
εἶναι,
τοὺς
δ'
ὑμετέρους
ἐχθροὺς
|
φίλους, |
ὡς
ἀμφότερα
ταῦτα
ἐγὼ
πολλοῖς |
| [12, 72] |
ὑπαρχόντων,
καὶ
παρόντος
Λυσάνδρου
καὶ
|
Φιλοχάρους |
καὶ
Μιλτιάδου,
περὶ
τῆς
πολιτείας |
| [12, 67] |
πιστὸς
εἶναι
Αντιφῶντα
καὶ
Αρχεπτόλεμον
|
φιλτάτους |
ὄντας
αὑτῷ
κατηγορῶν
ἀπέκτεινεν,
εἰς |
| [12, 18] |
εἰς
τὴν
ταφήν,
ἀλλὰ
τῶν
|
φίλων |
ὁ
μὲν
ἱμάτιον,
ὁ
δὲ |
| [12, 81] |
δὴ
Ερατοσθένους
καὶ
τῶν
τούτου
|
φίλων, |
οἷς
τὰς
ἀπολογίας
ἀνοίσει
καὶ |
| [12, 96] |
καὶ
γονέων
καὶ
γυναικῶν
ἀφέλκοντες
|
φονέας |
αὑτῶν
ἠνάγκασαν
γενέσθαι
καὶ
οὐδὲ |
| [12, 83] |
παῖδας
αὐτῶν,
ἱκανὴν
ἂν
τοῦ
|
φόνου |
δίκην
λάβοιμεν,
ὧν
οὗτοι
πατέρας |
| [12, 77] |
ὅτι
δι'
αὑτὸν
κατέλθοιεν,
οὐδὲν
|
φροντιζόντων |
Λακεδαιμονίων,
ὀνειδίζων
δὲ
τοῖς
τῆς |
| [12, 40] |
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν
Αττικὴν
|
φρούρια |
καθεῖλον,
καὶ
ὑμῖν
ἐδήλωσαν
ὅτι |
| [12, 94] |
δὲ
τῶν
ἐπικούρων,
οὓς
οὗτοι
|
φύλακας |
τῆς
σφετέρας
ἀρχῆς
καὶ
τῆς |
| [12, 16] |
ἐπὶ
τῇ
αὐλείῳ
θύρᾳ
τὴν
|
φυλακὴν |
ποιουμένων·
τριῶν
δὲ
θυρῶν
οὐσῶν, |
| [12, 44] |
καὶ
Κριτίας
ἦσαν.
~Οὗτοι
δὲ
|
φυλάρχους |
τε
ἐπὶ
τὰς
φυλὰς
κατέστησαν, |
| [12, 44] |
δὲ
φυλάρχους
τε
ἐπὶ
τὰς
|
φυλὰς |
κατέστησαν,
καὶ
ὅ
τι
δέοι |
| [12, 13] |
Καταλαμβάνομεν
δὲ
αὐτόθι
Θέογνιν
ἑτέρους
|
φυλάττοντα· |
ᾧ
παραδόντες
ἐμὲ
πάλιν
ᾤχοντο. |
| [12, 52] |
πρᾶξαι
ἀγαθὸν
πρὸς
τοὺς
ἐπὶ
|
Φυλῇ, |
ἐλθὼν
μετὰ
τῶν
συναρχόντων
εἰς |
| [12, 52] |
ἦν
ἀνδρὶ
ἄρχοντι,
ἢ
Θρασυβούλου
|
Φυλὴν |
κατειληφότος,
τότε
ἐπιδείξασθαι
τὴν
αὑτοῦ |