discours, paragraphes
[12, 52]	ἐλθὼν μετὰ τῶν συναρχόντων εἰς	Σαλαμῖνα	καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους τῶν πολιτῶν
[12, 71]	τὰς μετὰ Λυσάνδρου ναῦς ἐκ	Σάμου,	ἐπεδήμησε δὲ τὸ τῶν πολεμίων
[12, 24]	καὶ ἀπόκριναι, ὅ τι ἄν	σε	ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον ἢ οὔ;
[12, 32]	τ' εἶναι ἐξελεγχθῆναι. ~Χρῆν δέ	σε,	ὦ Ερατόσθενες, εἴπερ ἦσθα χρηστός,
[12, 14]	πάσχοντί μοι πρόθυμον παράσχου τὴν	σεαυτοῦ	δύναμιν εἰς τὴν ἐμὴν σωτηρίαν.
[12, 14]	ὤν, ἥκω δ' εἰς τὴν	σὴν	οἰκίαν, ἀδικῶ δ' οὐδέν, χρημάτων
[12, 13]	εἰς Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ προσελθὼν	σιγᾶν	μοι παρεκελεύετο καὶ θαρρεῖν, ὡς
[12, 49]	ὑμετέρῳ πλήθει, οὐδὲν ἔλαττον εἶχον	σιωπῶντες·	ἕτεροι γὰρ ἦσαν οἱ λέγοντες
[12, 92]	μὲν ὅσοι ἐξ ἄστεώς ἐστε,	σκέψασθε	ὅτι ὑπὸ τούτων οὕτω σφόδρα
[12, 12]	τὰ ἐν ἐκείνῃ τῇ οἰκίᾳ	σκέψηται.	ἐκεῖνον μὲν οὖν ἐκέλευον βαδίζειν,
[12, 34]	μέντοι οὐ φεύγω, ἀλλ' ὁμολογῶ	σοι,	εἰ βούλει, ἀντειπεῖν. Θαυμάζω δὲ
[12, 26]	ἡμᾶς ἀπολέσαι, ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ	σοὶ	μόνῳ ἐγένετο καὶ σῶσαι Πολέμαρχον
[12, 33]	ἀδίκως ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ	σου	τὰ ἔργα φανερὰ γεγένηται οὐχ
[12, 43]	δημοκρατίας ἔτι οὔσης, ὅθεν τῆς	στάσεως	ἦρξαν, πέντε ἄνδρες ἔφοροι κατέστησαν
[12, 55]	τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, πολὺ μείζω	στάσιν	καὶ πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐν
[12, 58]	ἐλθὼν εἰς Λακεδαίμονα ἔπειθεν αὐτοὺς	στρατεύεσθαι,	διαβάλλων ὅτι Βοιωτῶν ἡ πόλις
[12, 65]	δοκῶν εὐνούστατος εἶναι τοῖς πράγμασι	στρατηγὸς	ὑπ' αὐτῶν ᾑρέθη. ~Καὶ ἕως
[12, 36]	οὖν δεινὸν εἰ τοὺς μὲν	στρατηγούς,	οἳ ἐνίκων ναυμαχοῦντες, ὅτε διὰ
[12, 38]	ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς	στρατιῶται	ἀγαθοί εἰσιν, ἢ ὡς πολλὰς
[12, 71]	ἐπεδήμησε δὲ τὸ τῶν πολεμίων	στρατόπεδον.	~Τότε δὲ τούτων ὑπαρχόντων, καὶ
[12, 42]	ἐπὶ τῶν τετρακοσίων ἐν τῷ	στρατοπέδῳ	ὀλιγαρχίαν καθιστὰς ἔφευγεν ἐξ Ελλησπόντου
[12, 14]	οὐδέν, χρημάτων δ' ἕνεκα ἀπόλλυμαι.	σὺ	οὖν ταῦτα πάσχοντί μοι πρόθυμον
[12, 29]	ἀπολλύναι, ἴσως ἂν εἰκότως αὐτῷ	συγγνώμην	εἴχετε· νῦν δὲ παρὰ τοῦ
[12, 31]	τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν ἑτέρους ἀπολέσασι	συγγνώμην	ἔχειν, ἐκείνοις ἂν δικαιότερον ἔχοιτε·
[12, 79]	ὁ καιρός, ἐν ᾧ δεῖ	συγγνώμην	καὶ ἔλεον μὴ εἶναι ἐν
[12, 48]	ὑπὸ τῶν τριάκοντα πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι,	συγκείμενα	ἐπὶ τῇ τῶν πολιτῶν βλάβῃ.
[12, 5]	οἱ τριάκοντα πονηροὶ μὲν καὶ	συκοφάνται	ὄντες εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν,
[12, 7]	ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς δέκα	συλλαβεῖν,	τούτων δὲ δύο πένητας, ἵνα
[12, 34]	ἔπραξεν. Οὗτος δὲ ὡμολόγηκεν ἀδίκως	συλλαβεῖν,	ὥστε ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν διαψήφισιν
[12, 26]	ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι δὲ	συλλαβὼν	ἀπέκτεινας, οὐκ {οἴει} ἐμοὶ καὶ
[12, 30]	καὶ τὰ τούτοις ἐψηφισμένα παρόν,	συλλαβὼν	ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς δὲ πᾶσιν ὀργίζεσθε,
[12, 32]	γενέσθαι ἢ τοὺς ἀδίκως ἀπολουμένους	συλλαμβάνειν.	~Νῦν δέ σου τὰ ἔργα
[12, 98]	ἐπὶ ξένης μικρῶν ἂν ἕνεκα	συμβολαίων	ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ
[12, 91]	τὴν ὑμετέραν γνώμην ψηφίζεσθαι. Ὥστε	συμβουλεύω	μὴ τούτων ἀποψηφισαμένους ὑμῶν αὐτῶν
[12, 60]	καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ τῶν	συμμάχων	ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ διαλλάξαι
[12, 46]	ὑμῖν παρέξομαι, οὐ τοὺς τότε	συμπράττοντας	(οὐ γὰρ ἂν δυναίμην) ἀλλὰ
[12, 85]	ἐκεῖνα ἐδύναντο ποιεῖν μὴ ἑτέρων	συμπραττόντων	οὔτ' ἂν νῦν ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν
[12, 72]	τε μὴ τὰ τῆ πόλει	συμφέροντα	ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε.
[12, 7]	χρημάτων ἕνεκα ταῦτα πέπρακται, ἀλλὰ	συμφέροντα	τῇ πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ τι
[12, 43]	δὲ ἡ ναυμαχία καὶ ἡ	συμφορὰ	τῇ πόλει ἐγένετο, δημοκρατίας ἔτι
[12, 92]	ἵνα τὰς ὑμῖν τούτων γεγενημένας	συμφορὰς	παραδείγματα ἔχοντες τὴν ψῆφον φέρητε.
[12, 2]	οὐκ ἔχων οἰκείας ἔχθρας καὶ	συμφορὰς	τοὺς λόγους ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς
[12, 43]	κατέστησαν ὑπὸ τῶν καλουμένων ἑταίρων,	συναγωγεῖς	μὲν τῶν πολιτῶν ἄρχοντες δὲ
[12, 88]	μὲν ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι	συναπώλλυντο,	αὐτοῖς δὲ τοῖς τὴν πόλιν
[12, 96]	τοὺς δ' ἐκ τῶν ἱερῶν	συναρπάζοντες	βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ ἀπὸ
[12, 87]	διὰ δὲ Ερατοσθένην καὶ τοὺς	συνάρχοντας	αὐτοῦ δεινὸν ἦν καὶ τῶν
[12, 79]	παρὰ Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου	συναρχόντων	δίκην λαβεῖν, μηδὲ μαχομένους μὲν>
[12, 52]	ἐπὶ Φυλῇ, ἐλθὼν μετὰ τῶν	συναρχόντων	εἰς Σαλαμῖνα καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους
[12, 93]	μὲν γὰρ ὑμᾶς οὐκ ἠξίουν,	συνδιαβάλλεσθαι	δ' ἠνάγκαζον, εἰς τοσοῦτον ὑπεροψίας
[12, 75]	ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν σφίσιν αὐτοῖς	συνειδότες,	ὅτι οὐδὲν κακὸν τῇ πόλει
[12, 34]	δὲ τί ἄν ποτ' ἐποίησας	συνειπών,	ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον.
[12, 26]	πάντων, ἀντέλεγες μὲν ἵνα σώσειας,	συνελάμβανες	δὲ ἵνα ἀποκτείνῃς; Καὶ ὅτε
[12, 86]	λαβόντες ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ τῶν	συνερούντων	αὐτοῖς ἄξιον θαυμάζειν, πότερον ὡς
[12, 25]	ἐγίγνοντο περὶ ἡμῶν; Ἦν. Πότερον	συνηγόρευες	τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ ἀντέλεγες;
[12, 64]	ἐκεῖνον ἀναφερομένας, τούς τ' ἐκείνῳ	συνόντας	τιμᾶσθαι πειρωμένους, ὥσπερ πολλῶν ἀγαθῶν
[12, 43]	τῶν πολιτῶν ἄρχοντες δὲ τῶν	συνωμοτῶν,	ἐναντία δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει
[12, 93]	πρὸς ἀλλήλους πόλεμον ἐλάττους ἔχετε·	συνωφελεῖσθαι	μὲν γὰρ ὑμᾶς οὐκ ἠξίουν,
[12, 28]	δὲ τοὺς τριάκοντα, ἐὰν εἰς	σφᾶς	αὐτοὺς ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς εἰκὸς
[12, 35]	πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ που	σφᾶς	αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν
[12, 94]	ἐπικούρων, οὓς οὗτοι φύλακας τῆς	σφετέρας	ἀρχῆς καὶ τῆς ὑμετέρας δουλείας
[12, 47]	αὐτῶν, καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν	σφετέρων	ἁμαρτημάτων σφόδρ' ἂν ἐκόλαζον, καὶ
[12, 75]	δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν	σφίσιν	αὐτοῖς συνειδότες, ὅτι οὐδὲν κακὸν
[12, 85]	βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν	σφίσιν	ἔσεσθαι τῶν τε> πεπραγμένων καὶ
[12, 63]	τῶν αὐτῶν ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι	σφόδρ'	ἂν αὐτὸν οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους
[12, 47]	τοὺς διδασκάλους τῶν σφετέρων ἁμαρτημάτων	σφόδρ'	ἂν ἐκόλαζον, καὶ τοὺς ὅρκους,
[12, 87]	οἳ τούτοις μαρτυροῦντες αὑτῶν κατηγοροῦσι,	σφόδρα	ἐπιλήσμονας καὶ εὐήθεις νομίζοντες ὑμᾶς
[12, 92]	σκέψασθε ὅτι ὑπὸ τούτων οὕτω	σφόδρα	ἤρχεσθε, ὥστε ἀδελφοῖς καὶ ὑέσι
[12, 58]	πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων. ~Ὥστε	σφόδρα	χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων αἱρεθεὶς
[12, 38]	κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ	σφῶν	αὐτῶν ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν,
[12, 26]	ἢ δίκαια; Ἄδικα. ~Εἶτ' ὦ	σχετλιώτατε	πάντων, ἀντέλεγες μὲν ἵνα σώσειας,
[12, 30]	οἰκία ἀλλ' ἐν τῇ ὁδῷ,	σῴζειν	τε αὐτὸν καὶ τὰ τούτοις
[12, 86]	ἂν αὐτοὺς οὕτω προθύμους εἶναι	σῴζειν	τὴν πόλιν, ὥσπερ οὗτοι ἀπολλύναι
[12, 88]	ἐκφορὰν ἐλθεῖν. ~Καίτοι οὗτοι μὲν	σωθέντες	πάλιν ἂν δύναιντο τὴν πόλιν
[12, 15]	εἴη) ἐδόκει μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι	σωθῆναι,	ἐνθυμουμένῳ ὅτι, ἐὰν μὲν λάθω,
[12, 89]	καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν ἀξιοῦσι	σωθῆναι·	ὅτι δὲ τῶν ἄλλων Ελλήνων
[12, 85]	μὴ ὑπὸ τῶν αὐτῶν οἰόμενοι	σωθήσεσθαι,	οἳ οὐ τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες,
[12, 15]	ἐνθυμουμένῳ ὅτι, ἐὰν μὲν λάθω,	σωθήσομαι,	ἐὰν δὲ ληφθῶ, ἡγούμην μέν,
[12, 12]	ἀγαπήσειν με ἔφασκεν, εἰ τὸ	σῶμα	σώσω. Ἐξιοῦσι δ' ἐμοὶ καὶ
[12, 26]	ἐπὶ σοὶ μόνῳ ἐγένετο καὶ	σῶσαι	Πολέμαρχον καὶ μή, εἰς τὸ
[12, 9]	μὲν ἠρώτων εἰ βούλοιτό με	σῶσαι	χρήματα λαβών. Ὁ δ' ἔφασκεν,
[12, 26]	σχετλιώτατε πάντων, ἀντέλεγες μὲν ἵνα	σώσειας,	συνελάμβανες δὲ ἵνα ἀποκτείνῃς; Καὶ
[12, 87]	πλήθους ἀδεῶς ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα	σώσειν,	διὰ δὲ Ερατοσθένην καὶ τοὺς
[12, 10]	ἐπαρώμενος, λαβὼν τὸ τάλαντόν με	σώσειν,	εἰσελθὼν εἰς τὸ δωμάτιον τὴν
[12, 68]	τῶν μεγίστων ἀξιούμενος, αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος	σώσειν	τὴν πόλιν αὐτὸς ἀπώλεσε, φάσκων
[12, 12]	με ἔφασκεν, εἰ τὸ σῶμα	σώσω.	Ἐξιοῦσι δ' ἐμοὶ καὶ Πείσωνι
[12, 69]	μὲν τῆς ἐν Αρείπάγῳ βουλῆς	σωτήρια,	ἀντιλεγόντων δὲ πολλῶν Θηραμένει, εἰδότες
[12, 98]	ὠφέλησαν, ἃ καὶ τοῖς ἀδικοῦσι	σωτήρια	γίγνεται· οἱ δὲ παῖδες ὑμῶν,
[12, 31]	χρὴ τοῖς διὰ τὴν ἑαυτῶν	σωτηρίαν	ἑτέρους ἀπολέσασι συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις
[12, 14]	σεαυτοῦ δύναμιν εἰς τὴν ἐμὴν	σωτηρίαν.	Ὁ δ' ὑπέσχετο ταῦτα ποιήσειν.
[12, 74]	πολιτείας ὑμῖν ἔσται ἀλλὰ περὶ	σωτηρίας,	εἰ μὴ ποιήσεθ' ἃ Θηραμένης
[12, 50]	δ' αὐτὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας	σωτηρίας	ταύτην τὴν προθυμίαν ἔχειν, ἀλλὰ
[12, 26]	πλῆθος ἦν ὑμῶν κύριον τῆς	σωτηρίας	τῆς ἡμετέρας, ἀντιλέγειν φῂς τοῖς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/04/2005