discours, paragraphes
[12, 74]	περὶ σωτηρίας, εἰ μὴ ποιήσεθ'	ἃ	Θηραμένης κελεύει. ~Τῶν δ' ἐν
[12, 33]	τῶν λόγων τὴν ψῆφον φέρειν,	ἃ	ἴσασι γεγενημένα τῶν τότε λεγομένων
[12, 99]	ἐποίουν, ὑπέρ τε τῶν νεωρίων,	ἃ	καθεῖλον, καὶ ὑπὲρ τῶν τεθνεώτων,
[12, 98]	διὰ τοὺς τούτων τρόπους ὠφέλησαν,	ἃ	καὶ τοῖς ἀδικοῦσι σωτήρια γίγνεται·
[12, 99]	προθυμίας ἐλλέλειπται, ὑπέρ τῶν ἱερῶν,	ἃ	οὗτοι τὰ μὲν ἀπέδοντο τὰ
[12, 96]	δὲ καὶ τῶν ἄλλων κακῶν	ἃ	πεπόνθατε ὑπ' αὐτῶν, οἳ τοὺς
[12, 69]	πολίταις οὐκ ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ'	ἃ	πρὸς τοὺς πολεμίους ἔμελλεν ἐρεῖν,
[12, 97]	καὶ μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων ἄνδρες	ἀγαθοὶ	γενόμενοι τοὺς μὲν ἠλευθερώσατε, τοὺς
[12, 38]	ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται	ἀγαθοί	εἰσιν, ἢ ὡς πολλὰς τῶν
[12, 75]	ἐν τῇ ἐκκλησία ὅσοι ἄνδρες	ἀγαθοὶ	ἦσαν, γνόντες τὴν παρασκευὴν καὶ
[12, 47]	ἐπὶ δὲ τοῖς τῆς πόλεως	ἀγαθοῖς	ῥᾳδίως παρέβαινον· πρὸς μὲν οὖν
[12, 44]	πολιτῶν ὄντων ἐπεβουλεύεσθε ὅπως μήτ'	ἀγαθὸν	μηδὲν ψηφιεῖσθε πολλῶν τε ἐνδεεῖς
[12, 52]	τοῦ ἐπαγγείλασθαί τι ἢ πρᾶξαι	ἀγαθὸν	πρὸς τοὺς ἐπὶ Φυλῇ, ἐλθὼν
[12, 48]	πολλῶν. Καίτοι εἴπερ ἦν ἀνὴρ	ἀγαθός,	ἐχρῆν αὐτὸν πρῶτον μὲν μὴ
[12, 48]	τελευταῖον εἰς τὴν ἀρχὴν καταστὰς	ἀγαθοῦ	μὲν οὐδενὸς μετέσχεν, ἄλλων δὲ
[12, 60]	πόλιν εἰ μὴ δι' ἄνδρας	ἀγαθούς,	οἷς ὑμεῖς δηλώσατε παρὰ τῶν
[12, 64]	συνόντας τιμᾶσθαι πειρωμένους, ὥσπερ πολλῶν	ἀγαθῶν	αἰτίου ἀλλ' οὐ μεγάλων κακῶν
[12, 93]	ὑπεροψίας ἐλθόντες ὥστε οὐ τῶν	ἀγαθῶν	κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο, ἀλλὰ
[12, 12]	ἐφόδιά μοι δοῦναι, ~ὁ δ'	ἀγαπήσειν	με ἔφασκεν, εἰ τὸ σῶμα
[12, 96]	οἳ τοὺς μὲν ἐκ τῆς	ἀγορᾶς	τοὺς δ' ἐκ τῶν ἱερῶν
[12, 81]	αὐτῷ ταῦτα πέπρακται. Ὁ μέντοι	ἀγὼν	οὐκ ἐξ ἴσου τῇ πόλει
[12, 85]	ἥκουσι βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν	ἄδειαν	σφίσιν ἔσεσθαι τῶν τε> πεπραγμένων
[12, 34]	δή, τί ἄν, εἰ καὶ	ἀδελφοὶ	ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ καὶ
[12, 92]	τούτων οὕτω σφόδρα ἤρχεσθε, ὥστε	ἀδελφοῖς	καὶ ὑέσι καὶ πολίταις ἠναγκάζεσθε
[12, 23]	ὑπάρχει οὔτε πρὸς ἐμέ· τὸν	ἀδελφὸν	γὰρ μου, ὥσπερ καὶ πρότερον
[12, 16]	εἰς ἄστυ, πευσόμενον περὶ τοῦ	ἀδελφοῦ·	ἥκων δὲ ἔλεγεν ὅτι Ερατοσθένης
[12, 3]	ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ	ἀδελφοῦ	καὶ ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι.
[12, 12]	δ' ἔφασκεν εἰς τὰ τοῦ	ἀδελφοῦ	τοῦ ἐμοῦ, ἵνα καὶ τὰ
[12, 83]	οὗτοι πατέρας καὶ ὑεῖς καὶ	ἀδελφοὺς	ἀκρίτους ἀπέκτειναν; ἀλλὰ εἰ τὰ
[12, 87]	διὰ μὲν τοῦ ὑμετέρου πλήθους	ἀδεῶς	ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα σώσειν, διὰ
[12, 25]	ἡμᾶς ἄδικα πάσχειν ἢ δίκαια;	Ἄδικα.	~Εἶτ' ὦ σχετλιώτατε πάντων, ἀντέλεγες
[12, 25]	Ἵνα μὴ ἀποθάνητε Ἡγούμενος ἡμᾶς	ἄδικα	πάσχειν ἢ δίκαια; Ἄδικα. ~Εἶτ'
[12, 4]	ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ τῶν ἄλλων	ἀδικεῖσθαι.	~Ἐπειδὴ δ' οἱ τριάκοντα πονηροὶ
[12, 20]	ἐξημάρτανον, ὥσπερ ἂν ἕτεροι μεγάλων	ἀδικημάτων	ὀργὴν ἔχοντες, οὐ τούτων ἀξίους
[12, 82]	βουλόμενοι δίκην λαμβάνειν ἀξίαν τῶν	ἀδικημάτων	ὧν τὴν πόλιν ἠδικήκασι λάβοιτε.
[12, 23]	Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν, οὔτε αὐτὸς ἰδίᾳ	ἀδικούμενος	οὔτε εἰς τὴν πόλιν ὁρῶν
[12, 98]	ἂν ἱερὰ οὔτε βωμοὶ ὑμᾶς	ἀδικουμένους	διὰ τοὺς τούτων τρόπους ὠφέλησαν,
[12, 52]	ἄρξουσιν. ~Εἰ γὰρ ὑπὲρ τῶν	ἀδικουμένων	ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον ἂν ἦν
[12, 82]	~Καὶ οὗτοι μὲν τοὺς οὐδὲν	ἀδικοῦντας	ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ τοὺς
[12, 98]	τρόπους ὠφέλησαν, ἃ καὶ τοῖς	ἀδικοῦσι	σωτήρια γίγνεται· οἱ δὲ παῖδες
[12, 14]	δ' εἰς τὴν σὴν οἰκίαν,	ἀδικῶ	δ' οὐδέν, χρημάτων δ' ἕνεκα
[12, 5]	ἀρχὴν κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι τῶν	ἀδίκων	καθαρὰν ποιῆσαι τὴν πόλιν καὶ
[12, 32]	χρηστός, πολὺ μᾶλλον τοῖς μέλλουσιν	ἀδίκως	ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς
[12, 21]	τοὺς πολεμίους ἐξήλασαν, πολλοὺς δ'	ἀδίκως	ἀποκτείναντες ἀτάφους ἐποίησαν, πολλοὺς δ'
[12, 56]	ἐν Πειραιεῖ οὐδ' ὑπὲρ τῶν	ἀδίκως	ἀπολλυμένων ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ τεθνεῶτες
[12, 32]	ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς	ἀδίκως	ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ σου
[12, 57]	μὲν ἐκεῖνοι δικαίως ἔφευγον, ὑμεῖς	ἀδίκως,	εἰ δ' ὑμεῖς δικαίως, οἱ
[12, 57]	δ' ὑμεῖς δικαίως, οἱ τριάκοντα	ἀδίκως·	οὐ γὰρ δὴ ἑτέρων ἔργων
[12, 34]	τοῦτ' ἔπραξεν. Οὗτος δὲ ὡμολόγηκεν	ἀδίκως	συλλαβεῖν, ὥστε ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν
[12, 88]	οὖν δεινὸν εἰ τῶν μὲν	ἀδίκως	τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς
[12, 35]	δὲ ξένοι ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον	ἀδίκως	τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν
[12, 58]	ποιεῖν ἕτοιμος ἦν, ὑμῖν δὲ	ἀδίκως	φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν ἀποδοῦναι τὴν
[12, 3]	διὰ τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ	ἀδυνάτως	ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ
[12, 69]	πιστεύειν. ~Ὑμεῖς δέ, ὦ ἄνδρες	Αθηναῖοι,	πραττούσης μὲν τῆς ἐν Αρείπάγῳ
[12, 28]	~Ἔτι δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις	Αθηναίοις	ἱκανή μοι δοκεῖ πρόφασις εἶναι
[12, 74]	ὑμετέρου θορύβου, ἐπειδὴ πολλοὺς μὲν	Αθηναίων	εἰδείη τοὺς τὰ ὅμοια πράττοντας
[12, 20]	δ' οὐδένα κεκτημένους, πολλοὺς δ'	Αθηναίων	ἐκ τῶν πολεμίων λυσαμένους· τοιούτων
[12, 3]	κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις εἰς πολλὴν	ἀθυμίαν	κατέστην, μὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν
[12, 53]	εἰς τὸν Πειραιᾶ ἤλθομεν καὶ	αἱ	ταραχαὶ γεγενημέναι ἦσαν καὶ περὶ
[12, 58]	σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων	αἱρεθεὶς	ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν τῶν
[12, 10]	τὴν κιβωτὸν ἀνοίγνυμι. Πείσων δ'	αἰσθόμενος	εἰσέρχεται, καὶ ἰδὼν τὰ ἐνόντα
[12, 19]	ἀπέδοσαν, εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ	αἰσχροκέρδειαν	ἀφίκοντο καὶ τοῦ τρόπου τοῦ
[12, 22]	λέγουσιν ὡς οὐδὲν κακὸν οὐδ'	αἰσχρὸν	εἰργασμένοι εἰσίν. Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην
[12, 84]	ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ	αἰσχρὸν	ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν, ἥντινά
[12, 78]	τοσούτων καὶ ἑτέρων κακῶν καὶ	αἰσχρῶν	καὶ πάλαι καὶ νεωστὶ καὶ
[12, 48]	ψευδεῖς εἶεν, καὶ Βάτραχος καὶ	Αἰσχυλίδης	οὐ τἀληθῆ μηνύουσιν, ἀλλὰ τὰ
[12, 86]	θαυμάζειν, πότερον ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ	αἰτήσονται,	τὴν αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν
[12, 28]	εἰς τοὺς τριάκοντα ἀναφέρειν τὴν	αἰτίαν·	αὐτοὺς δὲ τοὺς τριάκοντα, ἐὰν
[12, 17]	παράγγελμα, πίνειν κώνειον, πρὶν τὴν	αἰτίαν	εἰπεῖν δι' ἥντινα ἔμελλεν ἀποθανεῖσθαι·
[12, 57]	οὐ γὰρ δὴ ἑτέρων ἔργων	αἰτίαν	λαβόντες ἐκ τῆς πόλεως ἐξέπεσον,
[12, 77]	εἰρημένοις τρόποις ὑπ' ἐμοῦ αὐτὸς	αἴτιος	γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι, πολλὰς πίστεις
[12, 64]	τιμᾶσθαι πειρωμένους, ὥσπερ πολλῶν ἀγαθῶν	αἰτίου	ἀλλ' οὐ μεγάλων κακῶν γεγενημένου.
[12, 78]	νεωστὶ καὶ μικρῶν καὶ μεγάλων	αἰτίου	γεγενημένου τολμήσουσιν αὑτοὺς φίλους ὄντας
[12, 85]	βούλωνται, εἰ τοὺς μεγίστων κακῶν	αἰτίους	λαβόντες ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ τῶν
[12, 65]	πρῶτον μὲν τῆς προτέρας ὀλιγαρχίας	αἰτιώτατος	ἐγένετο, πείσας ὑμᾶς τὴν ἐπὶ
[12, 18]	αὐτόν. Καὶ πολλῶν ὄντων ἱματίων	αἰτοῦσιν	οὐδὲν ἔδοσαν εἰς τὴν ταφήν,
[12, 100]	τὰς τιμωρίας πεποιημένους. Παύσομαι κατηγορῶν.	Ἀκηκόατε,	ἑωράκατε, πεπόνθατε, ἔχετε· δικάζετε.
[12, 48]	ἀνάβητε. Μάρτυρες. ~Τῶν μὲν μαρτύρων	ἀκηκόατε.	Τὸ δὲ τελευταῖον εἰς τὴν
[12, 12]	βαδίζειν, ἐμὲ δὲ μεθ' αὑτῶν	ἀκολουθεῖν	εἰς Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ προσελθὼν
[12, 63]	γεγενῆσθαι· ὁ μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων	ἀκόντων	ᾠκοδόμησεν αὐτά, οὗτος δὲ τοὺς
[12, 61]	ὡς πλείστων τοὺς αὐτοὺς λόγους	ἀκούειν.	Μάρτυρες. ~Φέρε δὴ καὶ περὶ
[12, 7]	ἀρχὴν δεῖσθαι χρημάτων. ~Καὶ τοὺς	ἀκούοντας	οὐ χαλεπῶς ἔπειθον· ἀποκτιννύναι μὲν
[12, 62]	βραχυτάτων διδάξω. Δέομαι δ' ὑμῶν	ἀκοῦσαι	ὑπέρ τ' ἐμαυτοῦ καὶ τῆς
[12, 46]	δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους	ἀκούσαντας.	~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν ἂν
[12, 83]	πατέρας καὶ ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς	ἀκρίτους	ἀπέκτειναν; ἀλλὰ εἰ τὰ χρήματα
[12, 82]	οὗτοι μὲν τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας	ἀκρίτους	ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ τοὺς ἀπολέσαντας
[12, 36]	ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς τῶν πολιτῶν	ἀκρίτους	ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα χρὴ αὐτοὺς
[12, 100]	~Οἶμαι δ' αὐτοὺς ἡμῶν τε	ἀκροᾶσθαι	καὶ ὑμᾶς εἴσεσθαι τὴν ψῆφον
[12, 66]	ὑμέτερον πλῆθος οὐκέτι βουλόμενον τούτων	ἀκροᾶσθαι,	τότ' ἤδη διά τε τὸν
[12, 94]	τῆς ὑμετέρας δουλείας εἰς τὴν	ἀκρόπολιν	κατέστησαν. ~Καὶ πρὸς ὑμᾶς μὲν
[12, 27]	τοῦτο εἰκὸς αὐτῷ πιστεύειν, εἴπερ	ἀληθῆ	λέγει φάσκων ἀντειπεῖν, ὡς αὐτῷ
[12, 22]	Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην ἂν αὐτοὺς	ἀληθῆ	λέγειν· μετῆν γὰρ ἂν καὶ
[12, 1]	τἀληθῆ βουλόμενον εἰπεῖν ἅπαντα δύνασθαι,	ἀλλ'	ἀνάγκη ἢ τὸν κατήγορον ἀπειπεῖν
[12, 60]	ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ διαλλάξαι	ἀλλ'	ἀπολέσαι παρεσκευάζοντο τὴν πόλιν εἰ
[12, 70]	πρᾶξαι, οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος,	ἀλλ'	αὐτὸς ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ τε
[12, 84]	οὐχ ἑτέρων ὄντων τῶν δικαστῶν	ἀλλ'	αὐτῶν τῶν κακῶς πεπονθότων, ἥκει
[12, 58]	οὐκ ἠθέλησεν ἀποδοῦναι τὴν πόλιν,	ἀλλ'	ἐλθὼν εἰς Λακεδαίμονα ἔπειθεν αὐτοὺς
[12, 30]	δὴ οὐκ ἐν τῇ οἰκία	ἀλλ'	ἐν τῇ ὁδῷ, σῴζειν τε
[12, 56]	ἐλύπουν οὐδ' οἱ μέλλοντες ἀποθανεῖσθαι,	ἀλλ'	οἱ μεῖζον δυνάμενοι καὶ θᾶττον
[12, 34]	λέγειν. ~Τοῦτο μέντοι οὐ φεύγω,	ἀλλ'	ὁμολογῶ σοι, εἰ βούλει, ἀντειπεῖν.
[12, 40]	τὸν Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων προσταττόντων περιεῖλον,	ἀλλ'	ὅτι ἑαυτοῖς τὴν ἀρχὴν οὕτω
[12, 64]	πειρωμένους, ὥσπερ πολλῶν ἀγαθῶν αἰτίου	ἀλλ'	οὐ μεγάλων κακῶν γεγενημένου. ~Ὃς
[12, 33]	μόνον ἡμῖν παρεῖναι οὐκ ἐξῆν,	ἀλλ'	οὐδὲ παρ' αὑτοῖς εἶναι, ὥστ'
[12, 51]	ὃς εἰς ὑμᾶς πολλὰ ἐξήμαρτεν.	~Ἀλλ'	οὗτος τὴν μὲν πόλιν ἐχθρὰν
[12, 20]	οὐσίας ἐλέου παρ' αὐτῶν ἐτυγχάνομεν.	ἀλλ'	οὕτως εἰς ἡμᾶς διὰ τὰ
[12, 4]	δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν,	ἀλλ'	οὕτως ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι ὥστε μήτε
[12, 86]	τούτων ἔργα πολλοῦ ἄξια ἀποφανοῦσιν.	Ἀλλ'	οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν οὐδεὶς αὐτῶν
[12, 51]	ἀλλήλους διαφορὰς οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν	ἀλλ'	ὑπὲρ ἑαυτῶν γιγνομένας, ὁπότεροι τὰ
[12, 78]	οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθανόντος Θηραμένους	ἀλλ'	ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ πονηρίας, καὶ
[12, 95]	μαχεσάμενοι οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων	ἀλλ'	ὑπὸ τούτων εἰρήνης οὔσης ἀφῃρέθητε
[12, 2]	καὶ συμφορὰς τοὺς λόγους ποιοῦμαι,	ἀλλ'	ὡς ἅπασι πολλῆς ἀφθονίας οὔσης
[12, 33]	φανερὰ γεγένηται οὐχ ὡς ἀνιωμένου	ἀλλ'	ὡς ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις, ὥστε
[12, 40]	προσεκτήσαντο οἵαν τὴν ὑμετέραν κατεδουλώσαντο.	~Ἀλλὰ	γὰρ ὅπλα τῶν πολεμίων ἐσκύλευσαν
[12, 99]	συμβολαίων ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν ἐπικουρησόντων.	~Ἀλλὰ	γὰρ οὐ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι
[12, 83]	ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους ἀπέκτειναν;	ἀλλὰ	εἰ τὰ χρήματα τὰ φανερὰ
[12, 77]	δὲ οὐκ ἐμοὶ δεῖ πιστεῦσαι,	ἀλλὰ	ἐκείνῳ· πάντα γὰρ τὰ ὑπ'
[12, 85]	οἳ οὐ τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες,	ἀλλὰ	ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν σφίσιν ἔσεσθαι
[12, 42]	ὑμετέρῳ πλήθει τὰ ἐναντία ἔπραξεν,	ἀλλὰ	καὶ ἐπὶ τῶν τετρακοσίων ἐν
[12, 86]	μεγίστων κακῶν αἰτίους λαβόντες ἀφήσετε.	~Ἀλλὰ	καὶ τῶν συνερούντων αὐτοῖς ἄξιον
[12, 44]	οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων μόνον	ἀλλὰ	καὶ ὑπὸ τούτων πολιτῶν ὄντων
[12, 18]	οἰκιῶν οὐσῶν οὐδεμιᾶς εἴασαν ἐξενεχθῆναι,	ἀλλὰ	κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο αὐτόν. Καὶ
[12, 50]	σωτηρίας ταύτην τὴν προθυμίαν ἔχειν,	ἀλλὰ	μὴ ὑπὲρ Θηραμένους, ὃς εἰς
[12, 79]	εἶναι ἐν ταῖς ὑμετέραις γνώμαις,	ἀλλὰ	παρὰ Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου
[12, 20]	ἀξίους γε ὄντας τῇ πόλει,	ἀλλὰ	πάσας τὰς χορηγίας χορηγήσαντας, πολλὰς
[12, 1]	ὦ ἄνδρες δικασταί, τῆς κατηγορίας,	ἀλλὰ	παύσασθαι λέγοντι· τοιαῦτα αὐτοῖς τὸ
[12, 74]	οὐ περὶ πολιτείας ὑμῖν ἔσται	ἀλλὰ	περὶ σωτηρίας, εἰ μὴ ποιήσεθ'
[12, 99]	κατηγόρου οὐδὲ δυοῖν ἔργον ἐστίν,	ἀλλὰ	πολλῶν. ὅμως δὲ τῆς ἐμῆς
[12, 7]	οὐ χρημάτων ἕνεκα ταῦτα πέπρακται,	ἀλλὰ	συμφέροντα τῇ πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ
[12, 48]	καὶ Αἰσχυλίδης οὐ τἀληθῆ μηνύουσιν,	ἀλλὰ	τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα πλασθέντα
[12, 72]	τὰ τῆ πόλει συμφέροντα ἕλοισθε,	ἀλλὰ	τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς δὲ
[12, 40]	ἐσκύλευσαν ὅσα περ ὑμῶν ἀφείλοντο,	ἀλλὰ	τείχη τοιαῦτα εἷλον οἷα τῆς
[12, 23]	εἰς τὴν πόλιν ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα,	ἀλλὰ	τῇ ἑαυτοῦ παρανομία προθύμως ἐξυπηρετῶν.
[12, 46]	συμπράττοντας (οὐ γὰρ ἂν δυναίμην)	ἀλλὰ	τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους ἀκούσαντας. ~Καίτοι
[12, 87]	τὰ δίκαια πώποτε ἐπεχείρησεν εἰπεῖν.	~Ἀλλὰ	τοὺς μάρτυρας ἄξιον ἰδεῖν, οἳ
[12, 57]	λαβόντες ἐκ τῆς πόλεως ἐξέπεσον,	ἀλλὰ	τούτων. ~Ὥστε σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι,
[12, 11]	ὡμολόγητο εἶχεν, ὦ ἄνδρες δικασταί,	ἀλλὰ	τρία τάλαντα ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους
[12, 93]	ἀγαθῶν κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο,	ἀλλὰ	τῶν ὀνειδῶν μεταδιδόντες εὔνους ᾤοντο
[12, 18]	οὐδὲν ἔδοσαν εἰς τὴν ταφήν,	ἀλλὰ	τῶν φίλων ὁ μὲν ἱμάτιον,
[12, 58]	Βοιωτῶν ἡ πόλις ἔσται, καὶ	ἄλλα	λέγων οἷ ᾤετο πείσειν μάλιστα.
[12, 74]	μετ' ἐκεῖνον δὲ Λύσανδρος ἀναστὰς	ἄλλα	τε πολλὰ εἶπε καὶ ὅτι
[12, 51]	τεκμηρίοις παραστήσω, καὶ τὰς πρὸς	ἀλλήλους	διαφορὰς οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀλλ'
[12, 53]	πολλὰς ἑκάτεροι ἐλπίδας εἴχομεν πρὸς	ἀλλήλους	ἔσεσθαι, ὡς ἀμφότεροι ἔδοξεν. Οἱ
[12, 93]	ὑμεῖς δὲ διὰ τὸν πρὸς	ἀλλήλους	πόλεμον ἐλάττους ἔχετε· συνωφελεῖσθαι μὲν
[12, 44]	ἄρχειν παρήγγελλον, καὶ εἴ τι	ἄλλο	πράττειν βούλοιντο, κύριοι ἦσαν· οὕτως
[12, 69]	εἰδότες δὲ ὅτι οἱ μὲν	ἄλλοι	ἄνθρωποι τῶν πολεμίων ἕνεκα τἀπόρρητα
[12, 8]	Πείσωνί με παραδιδόασιν· οἱ δὲ	ἄλλοι	εἰς τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες τὰ
[12, 28]	πραχθῆναι; ~Ἔτι δὲ τοῖς μὲν	ἄλλοις	Αθηναίοις ἱκανή μοι δοκεῖ πρόφασις
[12, 95]	ὅτι πολλὰς μάχας ἐν τῇ	ἀλλοτρίᾳ	μαχεσάμενοι οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων
[12, 3]	δικασταί, οὔτ' ἐμαυτοῦ πώποτε οὔτε	ἀλλότρια	πράγματα πράξας νῦν ἠνάγκασμαι ὑπὸ
[12, 7]	ἵνα αὐτοῖς ᾖ πρὸς τοὺς	ἄλλους	ἀπολογία, ὡς οὐ χρημάτων ἕνεκα
[12, 4]	δημοκρατούμενοι ὥστε μήτε εἰς τοὺς	ἄλλους	ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ τῶν ἄλλων
[12, 4]	ἄλλους ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ τῶν	ἄλλων	ἀδικεῖσθαι. ~Ἐπειδὴ δ' οἱ τριάκοντα
[12, 48]	καταστὰς ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς μετέσχεν,	ἄλλων	δὲ πολλῶν. Καίτοι εἴπερ ἦν
[12, 89]	ἀξιοῦσι σωθῆναι· ὅτι δὲ τῶν	ἄλλων	Ελλήνων πλεῖστα εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν,
[12, 7]	πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ τι τῶν	ἄλλων	εὐλόγως πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες δὲ τὰς
[12, 96]	ἐφεύγετε, ἀναμνήσθητε δὲ καὶ τῶν	ἄλλων	κακῶν ἃ πεπόνθατε ὑπ' αὐτῶν,
[12, 45]	~Τοῦτο γὰρ καλῶς ἠπίσταντο, ὅτι	ἄλλως	μὲν οὐχ οἷοί τε ἔσονται
[12, 67]	τοσοῦτον δὲ κακίας ἦλθεν, ὥστε	ἅμα	μὲν διὰ τὴν πρὸς ἐκείνους
[12, 47]	καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν σφετέρων	ἁμαρτημάτων	σφόδρ' ἂν ἐκόλαζον, καὶ τοὺς
[12, 15]	τῆς οἰκίας, καὶ ᾔδη ὅτι	ἀμφίθυρος	εἴη) ἐδόκει μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι
[12, 51]	δ' ὑμετέρους ἐχθροὺς φίλους, ὡς	ἀμφότερα	ταῦτα ἐγὼ πολλοῖς τεκμηρίοις παραστήσω,
[12, 53]	εἴχομεν πρὸς ἀλλήλους ἔσεσθαι, ὡς	ἀμφότεροι	ἔδοξεν. Οἱ μὲν γὰρ ἐκ
[12, 57]	τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν πόλιν	ἀμφοτέροις	ἐπολέμουν, τοῖς τε τριάκοντα πάντα
[12, 85]	καταπεφρόνηκεν ἢ ἑτέροις πεπίστευκεν. ~Ὧν	ἀμφοτέρων	ἄξιον ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ'
[12, 34]	ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. Φέρε δή, τί	ἄν,	εἰ καὶ ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε
[12, 84]	παρὰ τούτων λαμβάνειν; Πᾶν δ'	ἄν	μοι δοκεῖ τολμῆσαι, ὅστις νυνὶ
[12, 34]	βούλει, ἀντειπεῖν. Θαυμάζω δὲ τί	ἄν	ποτ' ἐποίησας συνειπών, ὁπότε ἀντειπεῖν
[12, 24]	μοι καὶ ἀπόκριναι, ὅ τι	ἄν	σε ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον ἢ
[12, 92]	τὸ ἴσον ἔχετε, νικήσαντες δ'	ἄν	τούτοις ἐδουλεύετε. ~Καὶ τοὺς ἰδίους
[12, 63]	αὐτῶν ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ'	ἂν	αὐτὸν οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον
[12, 22]	εἰργασμένοι εἰσίν. Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην	ἂν	αὐτοὺς ἀληθῆ λέγειν· μετῆν γὰρ
[12, 86]	τῆς τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην μέντ'	ἂν	αὐτοὺς οὕτω προθύμους εἶναι σῴζειν
[12, 47]	ἀκούσαντας. ~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν	ἂν	αὐτῶν, καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν
[12, 85]	τοῦ λοιποῦ ποιεῖν ὅ τι	ἂν	βούλωνται, εἰ τοὺς μεγίστων κακῶν
[12, 98]	καὶ τούτων ἡμάρτετε, αὐτοὶ μὲν	ἂν	δείσαντες ἐφεύγετε μὴ πάθητε τοιαῦτα
[12, 31]	ἑτέρους ἀπολέσασι συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις	ἂν	δικαιότερον ἔχοιτε· κίνδυνος γὰρ ἦν
[12, 46]	τοὺς τότε συμπράττοντας (οὐ γὰρ	ἂν	δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους
[12, 88]	~Καίτοι οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν	ἂν	δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι
[12, 84]	δίκην παρ' αὐτῶν ἱκανὴν οὐκ	ἂν	δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ αἰσχρὸν
[12, 3]	πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς ὡς	ἂν	δύνωμαι δι' ἐλαχίστων διδάξαι. ~Οὑμὸς
[12, 62]	δὴ καὶ περὶ Θηραμένους ὡς	ἂν	δύνωμαι διὰ βραχυτάτων διδάξω. Δέομαι
[12, 29]	τὸ δίκαιον ἀνθρώπους ἀπολλύναι, ἴσως	ἂν	εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην εἴχετε· νῦν
[12, 93]	τοὺς ἰδίους οἴκους οὗτοι μὲν	{ἂν}	ἐκ τῶν πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο,
[12, 85]	ἄξιον ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ'	ἂν	ἐκεῖνα ἐδύναντο ποιεῖν μὴ ἑτέρων
[12, 47]	διδασκάλους τῶν σφετέρων ἁμαρτημάτων σφόδρ'	ἂν	ἐκόλαζον, καὶ τοὺς ὅρκους, εἰ
[12, 78]	γὰρ αὐτὴν κατέλυσἐ) δικαίως δ'	ἂν	ἐν δημοκρατίᾳ· δὶς γὰρ ὑμᾶς
[12, 98]	οἱ δ' ἐπὶ ξένης μικρῶν	ἂν	ἕνεκα συμβολαίων ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν
[12, 35]	ὅτι ἢ δίκην δώσουσιν ὧν	ἂν	ἐξαμάρτωσιν, ἢ πράξαντες μὲν ὧν
[12, 47]	τοὺς ὅρκους, εἰ ἐσωφρόνουν, οὐκ	ἂν	ἐπὶ μὲν τοῖς τῶν πολιτῶν
[12, 20]	διὰ τὰ χρήματα ἐξημάρτανον, ὥσπερ	ἂν	ἕτεροι μεγάλων ἀδικημάτων ὀργὴν ἔχοντες,
[12, 50]	τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες; ~Ἴσως δ'	ἂν	ἔχοι εἰπεῖν ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ
[12, 83]	χρήματα τὰ φανερὰ δημεύσαιτε, καλῶς	ἂν	ἔχοι ἢ τῇ πόλει, ἧς
[12, 52]	τῶν ἀδικουμένων ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον	ἂν	ἦν ἀνδρὶ ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου
[12, 37]	τούτου νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν, ἕως	ἂν	θανάτου δόξῃ τῷ φεύγοντι ἄξια
[12, 98]	οἷα καὶ πρότερον, καὶ οὔτ'	ἂν	ἱερὰ οὔτε βωμοὶ ὑμᾶς ἀδικουμένους
[12, 22]	αὐτοὺς ἀληθῆ λέγειν· μετῆν γὰρ	ἂν	καὶ ἐμοὶ τούτου τἀγαθοῦ οὐκ
[12, 85]	ποιεῖν μὴ ἑτέρων συμπραττόντων οὔτ'	ἂν	νῦν ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ
[12, 37]	δὶς ἀποθανόντες δίκην δοῦναι δύναιντ'	ἂν.	~Οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο
[12, 82]	πόλιν ἠδικήκασι λάβοιτε. Τί γὰρ	ἂν	παθόντες δίκην τὴν ἀξίαν εἴησαν
[12, 100]	θάνατον κατεψηφισμένους ἔσεσθαι, ὅσοι δ'	ἂν	παρὰ τούτων δίκην λάβωσιν, ὑπὲρ
[12, 82]	ἀξιοῦτε κρίνειν, παρ' ὧν οὐδ'	ἂν	παρανόμως βουλόμενοι δίκην λαμβάνειν ἀξίαν
[12, 83]	καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν	ἂν	τοῦ φόνου δίκην λάβοιμεν, ὧν
[12, 100]	ψῆφον φέροντας, ἡγουμένους, ὅσοι μὲν	ἂν	τούτων ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν θάνατον κατεψηφισμένους
[12, 98]	μὲν ἐνθάδε ἦσαν, ὑπὸ τούτων	ἂν	ὑβρίζοντο, οἱ δ' ἐπὶ ξένης
[12, 54]	ἐκείνοις ἐχθίστους εἵλοντο, ἡγούμενοι δικαίως	ἂν	ὑπὸ τῶν αὐτῶν τούς τε
[12, 1]	τὸ πλῆθος εἴργασται, ὥστε μήτ'	ἂν	ψευδόμενον δεινότερα τῶν ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι,
[12, 24]	αὐτὸν τοῦτον ὅσιον καὶ εὐσεβές.	Ἀνάβηθι	οὖν μοι καὶ ἀπόκριναι, ὅ
[12, 47]	μάρτυράς μοι κάλει. καὶ ὑμεῖς	ἀνάβητε.	Μάρτυρες. ~Τῶν μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε.
[12, 24]	τῇ ἑαυτοῦ παρανομία προθύμως ἐξυπηρετῶν.	~Ἀναβιβασάμενος	δ' αὐτὸν βούλομαι ἐρέσθαι, ὦ
[12, 91]	~νυνὶ μὲν γὰρ οὐδεὶς ὑμᾶς	ἀναγκάζει	παρὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην ψηφίζεσθαι.
[12, 70]	ἔπεισε πρᾶξαι, οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων	ἀναγκαζόμενος,	ἀλλ' αὐτὸς ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ
[12, 9]	ἐκ τῶν παρόντων ἐδόκει μοι	ἀναγκαιότατον	εἶναι πίστιν παρ' αὐτοῦ λαβεῖν.
[12, 1]	βουλόμενον εἰπεῖν ἅπαντα δύνασθαι, ἀλλ'	ἀνάγκη	ἢ τὸν κατήγορον ἀπειπεῖν ἢ
[12, 75]	γνόντες τὴν παρασκευὴν καὶ τὴν	ἀνάγκην,	οἱ μὲν αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν
[12, 5]	εἰπὼν καὶ περὶ τῶν ὑμετέρων	ἀναμνῆσαι	πειράσομαι. ~Θέογνις γὰρ καὶ Πείσων
[12, 92]	ποιήσετε. ~Βούλομαι δὲ ὀλίγα ἑκατέρους	ἀναμνήσας	καταβαίνειν, τούς τε ἐξ ἄστεως
[12, 94]	καὶ περὶ τῆς πόλεως βουλεύεσθε,	ἀναμνησθέντες	δὲ τῶν ἐπικούρων, οὓς οὗτοι
[12, 96]	ὀργίσθητε μὲν ὥσπερ ὅτ' ἐφεύγετε,	ἀναμνήσθητε	δὲ καὶ τῶν ἄλλων κακῶν
[12, 95]	ἐστε, πρῶτον μὲν τῶν ὅπλων	ἀναμνήσθητε,	ὅτι πολλὰς μάχας ἐν τῇ
[12, 3]	κατέστην, μὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν	ἀναξίως	καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ
[12, 61]	δέ· ἐγώ τε γὰρ δέομαι	ἀναπαύσασθαι,	ὑμῶν τ' ἐνίοις ἥδιον ὡς
[12, 74]	λέγοι. μετ' ἐκεῖνον δὲ Λύσανδρος	ἀναστὰς	ἄλλα τε πολλὰ εἶπε καὶ
[12, 73]	ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε.	~Ἀναστὰς	δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα
[12, 28]	τῶν γεγενημένων εἰς τοὺς τριάκοντα	ἀναφέρειν	τὴν αἰτίαν· αὐτοὺς δὲ τοὺς
[12, 64]	τάς τε ἀπολογίας εἰς ἐκεῖνον	ἀναφερομένας,	τούς τ' ἐκείνῳ συνόντας τιμᾶσθαι
[12, 28]	τριάκοντα, ἐὰν εἰς σφᾶς αὐτοὺς	ἀναφέρωσι,	πῶς ὑμᾶς εἰκὸς ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ
[12, 8]	εἰς τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες τὰ	ἀνδράποδα	ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ δὲ Πείσωνα μὲν
[12, 19]	ὅσα οὐδεπώποτε ᾤοντο κτήσεσθαι, καὶ	ἀνδράποδα	εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν τὰ
[12, 60]	τὴν πόλιν εἰ μὴ δι'	ἄνδρας	ἀγαθούς, οἷς ὑμεῖς δηλώσατε παρὰ
[12, 73]	δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα	ἀνδράσιν	ἐπιτρέψαι τὴν πόλιν καὶ τῇ
[12, 97]	δὲ καὶ μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων	ἄνδρες	ἀγαθοὶ γενόμενοι τοὺς μὲν ἠλευθερώσατε,
[12, 75]	δ' ἐν τῇ ἐκκλησία ὅσοι	ἄνδρες	ἀγαθοὶ ἦσαν, γνόντες τὴν παρασκευὴν
[12, 69]	αὑτῷ πιστεύειν. ~Ὑμεῖς δέ, ὦ	ἄνδρες	Αθηναῖοι, πραττούσης μὲν τῆς ἐν
[12, 11]	οὐχ ὅσον ὡμολόγητο εἶχεν, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, ἀλλὰ τρία τάλαντα ἀργυρίου
[12, 34]	ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ γάρ, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, Ερατοσθένην δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι,
[12, 37]	ζημίαις κολάζεσθαι; ~Ἐγὼ τοίνυν, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, ἠξίουν ἱκανὰ εἶναι τὰ
[12, 74]	ἡμέρα ἠκκλησιάζετε. ~Θηραμένης δέ, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, (καὶ τούτων ὑμᾶς αὐτοὺς
[12, 49]	βλάβῃ. ~Καὶ μὲν δή, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, ὅσοι κακόνοι ἦσαν τῷ
[12, 71]	κομιεῖσθε. ~Καὶ τὸ τελευταῖον, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, οὐ πρότερον εἴασε τὴν
[12, 3]	ὀργίζεσθαι. ~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, οὔτ' ἐμαυτοῦ πώποτε οὔτε
[12, 1]	μοι δοκεῖ ἄπορον εἶναι, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, τῆς κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι
[12, 24]	δ' αὐτὸν βούλομαι ἐρέσθαι, ὦ	ἄνδρες	δικασταί. Τοιαύτην γὰρ γνώμην ἔχω·
[12, 43]	ὅθεν τῆς στάσεως ἦρξαν, πέντε	ἄνδρες	ἔφοροι κατέστησαν ὑπὸ τῶν καλουμένων
[12, 52]	ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον ἂν ἦν	ἀνδρὶ	ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος,
[12, 94]	ἤρχεσθε, ἐνθυμηθέντες δὲ ὅτι μετ'	ἀνδρῶν	νῦν ἀρίστων πολιτεύεσθε καὶ τοῖς
[12, 37]	τι δεῖ πολλὰ κατηγορεῖν τοιούτων	ἀνδρῶν,	οἳ οὐδ' ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου
[12, 36]	εἶναι τοὺς ἐκ τῆς θαλάττης	ἀνελέσθαι,	θανάτῳ ἐζημιώσατε, ἡγούμενοι χρῆναι τῇ
[12, 16]	ἃς ἔδει με διελθεῖν, ἅπασαι	ἀνεῳγμέναι	ἔτυχον. Ἀφικόμενος δὲ εἰς Αρχένεω
[12, 48]	δὲ πολλῶν. Καίτοι εἴπερ ἦν	ἀνὴρ	ἀγαθός, ἐχρῆν αὐτὸν πρῶτον μὲν
[12, 2]	αὐτοῖς πρὸς τὴν πόλιν ἔχθρα,	ἀνθ'	ὅτου τοιαῦτα ἐτόλμησαν εἰς αὐτὴν
[12, 96]	ὑμᾶς ἐκ τῶν πόλεων ἐξῃτοῦντο.	~Ἀνθ'	ὧν ὀργίσθητε μὲν ὥσπερ ὅτ'
[12, 94]	ὀνειδῶν μεταδιδόντες εὔνους ᾤοντο εἶναι.	~Ἀνθ'	ὧν ὑμεῖς νῦν ἐν τῷ
[12, 69]	δὲ ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι	ἄνθρωποι	τῶν πολεμίων ἕνεκα τἀπόρρητα ποιοῦνται,
[12, 29]	αὐτῷ προσετάττετο παρὰ τὸ δίκαιον	ἀνθρώπους	ἀπολλύναι, ἴσως ἂν εἰκότως αὐτῷ
[12, 60]	ἐν Πειραιεῖ. ~Μισθωσάμενοι δὲ πάντας	ἀνθρώπους	ἐπ' ὀλέθρῳ τῆς πόλεως, καὶ
[12, 9]	οὖν ὅτι οὔτε θεοὺς οὔτ'	ἀνθρώπους	νομίζει, ὅμως δ' ἐκ τῶν
[12, 7]	χαλεπῶς ἔπειθον· ἀποκτιννύναι μὲν γὰρ	ἀνθρώπους	περὶ οὐδενὸς ἡγοῦντο, λαμβάνειν δὲ
[12, 33]	ἔργα φανερὰ γεγένηται οὐχ ὡς	ἀνιωμένου	ἀλλ' ὡς ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις,
[12, 10]	εἰς τὸ δωμάτιον τὴν κιβωτὸν	ἀνοίγνυμι.	Πείσων δ' αἰσθόμενος εἰσέρχεται, καὶ
[12, 81]	τούτου φίλων, οἷς τὰς ἀπολογίας	ἀνοίσει	καὶ μεθ' ὧν αὐτῷ ταῦτα
[12, 89]	εἶναι ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς ἐπάσχετε	ἀντειπεῖν,	ἢ ὑπὲρ ὧν οὗτοι πεποιήκασιν
[12, 34]	ἀλλ' ὁμολογῶ σοι, εἰ βούλει,	ἀντειπεῖν.	Θαυμάζω δὲ τί ἄν ποτ'
[12, 34]	ἄν ποτ' ἐποίησας συνειπών, ὁπότε	ἀντειπεῖν	φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. Φέρε δή,
[12, 27]	πιστεύειν, εἴπερ ἀληθῆ λέγει φάσκων	ἀντειπεῖν,	ὡς αὐτῷ προσετάχθη. Οὐ γὰρ
[12, 27]	ἧττον ταῦτα ὑπηρετῆσαι ἢ τὸν	ἀντειπόντα	οἷς ἐκεῖνοι ἐβούλοντο πραχθῆναι; ~Ἔτι
[12, 27]	εἰκὸς ἦν προσταχθῆναι ἢ ὅστις	ἀντειπών	γε ἐτύγχανε καὶ γνώμην ἀποδεδειγμένος;
[12, 26]	Εἶθ' ὅ μέν, ὡς φῄς,	ἀντειπὼν	οὐδὲν ὠφέλησας, ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι,
[12, 25]	συνηγόρευες τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ	ἀντέλεγες;	Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα
[12, 26]	Ἄδικα. ~Εἶτ' ὦ σχετλιώτατε πάντων,	ἀντέλεγες	μὲν ἵνα σώσειας, συνελάμβανες δὲ
[12, 25]	τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ ἀντέλεγες;	Ἀντέλεγον.	Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα μὴ
[12, 52]	τὴν αὑτοῦ εὔνοιαν ὁ δ'	ἀντὶ	τοῦ ἐπαγγείλασθαί τι ἢ πρᾶξαι
[12, 26]	κύριον τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας,	ἀντιλέγειν	φῂς τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς ἀπολέσαι,
[12, 69]	τῆς ἐν Αρείπάγῳ βουλῆς σωτήρια,	ἀντιλεγόντων	δὲ πολλῶν Θηραμένει, εἰδότες δὲ
[12, 67]	ὑμετέρῳ πλήθει δοκεῖν πιστὸς εἶναι	Αντιφῶντα	καὶ Αρχεπτόλεμον φιλτάτους ὄντας αὑτῷ
[12, 86]	καὶ τὰ τούτων ἔργα πολλοῦ	ἄξια	ἀποφανοῦσιν. Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν
[12, 37]	ἂν θανάτου δόξῃ τῷ φεύγοντι	ἄξια	εἰργάσθαι. Ταύτην γὰρ ἐσχάτην δίκην
[12, 86]	αἰτήσονται, τὴν αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος	ἀξίαν	ἀποφαίνοντες τῆς τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην
[12, 82]	γὰρ ἂν παθόντες δίκην τὴν	ἀξίαν	εἴησαν τῶν ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον
[12, 82]	ἂν παρανόμως βουλόμενοι δίκην λαμβάνειν	ἀξίαν	τῶν ἀδικημάτων ὧν τὴν πόλιν
[12, 63]	Οὐ γάρ μοι δοκοῦσιν ἴσου	ἄξιοι	γεγενῆσθαι· ὁ μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων
[12, 26]	ὡς φῄς, ἀντειπὼν οὐδὲν ὠφέλησας,	ἀξιοῖς	χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι δὲ συλλαβὼν
[12, 85]	ἢ ἑτέροις πεπίστευκεν. ~Ὧν ἀμφοτέρων	ἄξιον	ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ' ἂν
[12, 86]	~Ἀλλὰ καὶ τῶν συνερούντων αὐτοῖς	ἄξιον	θαυμάζειν, πότερον ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ
[12, 87]	ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ τοὺς μάρτυρας	ἄξιον	ἰδεῖν, οἳ τούτοις μαρτυροῦντες αὑτῶν
[12, 64]	τοὐναντίον ἢ ὡς εἰκὸς ἦν.	Ἄξιον	μὲν γὰρ ἦν καὶ τοὺς
[12, 68]	πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα καὶ πολλοῦ	ἄξιον.	Ὑπέσχετο δὲ εἰρήνην ποιήσειν μήτε
[12, 68]	~Τιμώμενος δὲ καὶ τῶν μεγίστων	ἀξιούμενος,	αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν πόλιν
[12, 20]	ἀδικημάτων ὀργὴν ἔχοντες, οὐ τούτων	ἀξίους	γε ὄντας τῇ πόλει, ἀλλὰ
[12, 89]	εἴργασται, καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν	ἀξιοῦσι	σωθῆναι· ὅτι δὲ τῶν ἄλλων
[12, 82]	τὴν πόλιν κατὰ τὸν νόμον	ἀξιοῦτε	κρίνειν, παρ' ὧν οὐδ' ἂν
[12, 16]	ὁδῷ λαβὼν εἰς τὸ δεσμωτήριον	ἀπαγάγοι.	~Καὶ ἐγὼ τοιαῦτα πεπυσμένος τῆς
[12, 45]	ἡγοῦντο τῶν παρόντων κακῶν ἐπιθυμοῦντας	ἀπαλλαγῆναι	περὶ τῶν μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι.
[12, 14]	πρὸς Θέογνιν μνησθῆναι· ἡγεῖτο γὰρ	ἅπαν	ποιήσειν αὐτόν, εἴ τις ἀργύριον
[12, 1]	κατηγορῆσαι, μήτε τἀληθῆ βουλόμενον εἰπεῖν	ἅπαντα	δύνασθαι, ἀλλ' ἀνάγκη ἢ τὸν
[12, 52]	δεσμωτήριον, καὶ μιᾷ ψήφῳ αὐτῶν	ἁπάντων	θάνατον κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ δὲ εἰς
[12, 16]	οὐσῶν, ἃς ἔδει με διελθεῖν,	ἅπασαι	ἀνεῳγμέναι ἔτυχον. Ἀφικόμενος δὲ εἰς
[12, 2]	τοὺς λόγους ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς	ἅπασι	πολλῆς ἀφθονίας οὔσης ὑπὲρ τῶν
[12, 48]	μηνυτὴν γίγνεσθαι περὶ τῶν εἰσαγγελιῶν	ἁπασῶν,	ὅτι ψευδεῖς εἶεν, καὶ Βάτραχος
[12, 8]	τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες τὰ ἀνδράποδα	ἀπεγράφοντο.	~Ἐγὼ δὲ Πείσωνα μὲν ἠρώτων
[12, 76]	αὐτοῖς δέκα μὲν οὓς Θηραμένης	ἀπέδειξε	χειροτονῆσαι, δέκα δὲ οὓς οἱ
[12, 18]	κριθῆναι καὶ ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ ἐπειδὴ	ἀπεδέρετο	ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου τεθνεώς, τριῶν
[12, 99]	ἱερῶν, ἃ οὗτοι τὰ μὲν	ἀπέδοντο	τὰ δ' εἰσιόντες ἐμίαινον, ὑπέρ
[12, 19]	δὲ λοιπὰ εἰς τὸ δημόσιον	ἀπέδοσαν,	εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ αἰσχροκέρδειαν
[12, 1]	ἀλλ' ἀνάγκη ἢ τὸν κατήγορον	ἀπειπεῖν	ἢ τὸν χρόνον ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον
[12, 3]	ἀθυμίαν κατέστην, μὴ διὰ τὴν	ἀπειρίαν	ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ
[12, 83]	καὶ ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους	ἀπέκτειναν;	ἀλλὰ εἰ τὰ χρήματα τὰ
[12, 39]	ἀποδεῖξαι ὅπου τοσούτους τῶν πολεμίων	ἀπέκτειναν	ὅσους τῶν πολιτῶν, ἢ ναῦς
[12, 96]	ἐκ τῶν ἱερῶν συναρπάζοντες βιαίως	ἀπέκτειναν,	τοὺς δὲ ἀπὸ τέκνων καὶ
[12, 82]	μὲν τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας ἀκρίτους	ἀπέκτειναν,	ὑμεῖς δὲ τοὺς ἀπολέσαντας τὴν
[12, 26]	χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι δὲ συλλαβὼν	ἀπέκτεινας,	οὐκ {οἴει} ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ
[12, 34]	ἐποίησας συνειπών, ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων	ἀπέκτεινας	Πολέμαρχον. Φέρε δή, τί ἄν,
[12, 67]	Αρχεπτόλεμον φιλτάτους ὄντας αὑτῷ κατηγορῶν	ἀπέκτεινεν,	εἰς τοσοῦτον δὲ κακίας ἦλθεν,
[12, 23]	ὥσπερ καὶ πρότερον εἶπον, Ερατοσθένης	ἀπέκτεινεν,	οὔτε αὐτὸς ἰδίᾳ ἀδικούμενος οὔτε
[12, 53]	Πειραιῶς κρείττους ὄντες εἴασαν αὐτοὺς	ἀπελθεῖν·	~οἱ δὲ εἰς τὸ ἄστυ
[12, 73]	τῇ πολιτεία χρῆσθαι ἣν Δρακοντίδης	ἀπέφαινεν.	ὑμεῖς δ' ὅμως καὶ οὕτω
[12, 34]	ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ καὶ ὑεῖς;	ἀπεψηφίσασθε;	Δεῖ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[12, 34]	θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς οὐκ	ἀπήγαγεν	αὐτόν, ἢ ὡς δικαίως τοῦτ'
[12, 52]	καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους τῶν πολιτῶν	ἀπήγαγεν	εἰς τὸ δεσμωτήριον, καὶ μιᾷ
[12, 30]	τὰ τούτοις ἐψηφισμένα παρόν, συλλαβὼν	ἀπήγαγεν.	Ὑμεῖς δὲ πᾶσιν ὀργίζεσθε, ὅσοι
[12, 26]	καὶ μή, εἰς τὸ δεσμωτήριον	ἀπήγαγες;	Εἶθ' ὅ μέν, ὡς φῄς,
[12, 25]	ὅ τι ἄν σε ἐρωτῶ.	~Ἀπήγαγες	Πολέμαρχον ἢ οὔ; Τὰ ὑπὸ
[12, 31]	Ερατοσθένει ἐξῆν εἰπεῖν ὅτι οὐκ	ἀπήντησεν,	ἔπειτα ὅτι οὐκ εἶδεν· ταῦτα
[12, 35]	μὲν ὑμέτεροι ὄντες πολῖται μαθόντες	ἀπίασιν	ὅτι ἢ δίκην δώσουσιν ὧν
[12, 12]	καὶ Μνησιθείδης ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου	ἀπιόντες,	καὶ καταλαμβάνουσι πρὸς αὐταῖς ταῖς
[12, 75]	ἡσυχίαν ἦγον, οἱ δὲ ᾤχοντο	ἀπιόντες,	τοῦτο γοῦν σφίσιν αὐτοῖς συνειδότες,
[12, 19]	τὸ δημόσιον ἀπέδοσαν, εἰς τοσαύτην	ἀπληστίαν	καὶ αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο καὶ τοῦ
[12, 96]	συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ	ἀπὸ	τέκνων καὶ γονέων καὶ γυναικῶν
[12, 27]	ἀντειπών γε ἐτύγχανε καὶ γνώμην	ἀποδεδειγμένος;	Τίνα γὰρ εἰκὸς ἦν ἧττον
[12, 38]	ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν	ἀποδεικνύντες	ὡς στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν, ἢ
[12, 34]	ἄνδρες δικασταί, Ερατοσθένην δυοῖν θάτερον	ἀποδεῖξαι,	ἢ ὡς οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν,
[12, 39]	φίλας ἐποίησαν· ~ἐπεὶ κελεύετε αὐτὸν	ἀποδεῖξαι	ὅπου τοσούτους τῶν πολεμίων ἀπέκτειναν
[12, 19]	καὶ τοῦ τρόπου τοῦ αὑτῶν	ἀπόδειξιν	ἐποιήσαντο· τῆς γὰρ Πολεμάρχου γυναικὸς
[12, 28]	αὐτοὺς ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς εἰκὸς	ἀποδέχεσθαι;	~Εἰ μὲν γάρ τις ἦν
[12, 58]	δὲ ἀδίκως φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν	ἀποδοῦναι	τὴν πόλιν, ἀλλ' ἐλθὼν εἰς
[12, 60]	λαβόντες, ὅτι καὶ ἐκείνοις χάριν	ἀποδώσετε.	~Ταῦτα δὲ ἐπίστασθε μὲν καὶ
[12, 13]	κινδυνεύειν ἐδόκει, ὡς τοῦ γε	ἀποθανεῖν	ὑπάρχοντος ἤδη. ~Καλέσας δὲ Δάμνιππον
[12, 56]	αὐτοὺς ἐλύπουν οὐδ' οἱ μέλλοντες	ἀποθανεῖσθαι,	ἀλλ' οἱ μεῖζον δυνάμενοι καὶ
[12, 32]	πολὺ μᾶλλον τοῖς μέλλουσιν ἀδίκως	ἀποθανεῖσθαι	μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς ἀδίκως
[12, 17]	αἰτίαν εἰπεῖν δι' ἥντινα ἔμελλεν	ἀποθανεῖσθαι·	οὕτω πολλοῦ ἐδέησε κριθῆναι καὶ
[12, 15]	ἀφεθήσεσθαι, εἰ δὲ μή, ὁμοίως	ἀποθανεῖσθαι.	~Ταῦτα διανοηθεὶς ἔδει με ἐκείνων
[12, 25]	Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα μὴ	ἀποθάνητε	Ἡγούμενος ἡμᾶς ἄδικα πάσχειν ἢ
[12, 37]	ἑνὸς ἑκάστου τῶν πεπραγμένων δὶς	ἀποθανόντες	δίκην δοῦναι δύναιντ' ἂν. ~Οὐ
[12, 78]	ὄντας ἀποφαίνειν, οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν	ἀποθανόντος	Θηραμένους ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ
[12, 99]	ἐπειδὴ ζῶσιν ἐπαμῦναι οὐκ ἐδύνασθε,	ἀποθανοῦσι	βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ' αὐτοὺς ἡμῶν
[12, 25]	ἢ ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ	ἀποθάνωμεν;	Ἵνα μὴ ἀποθάνητε Ἡγούμενος ἡμᾶς
[12, 24]	εὐσεβές. Ἀνάβηθι οὖν μοι καὶ	ἀπόκριναι,	ὅ τι ἄν σε ἐρωτῶ.
[12, 25]	Ἦν. Πότερον συνηγόρευες τοῖς κελεύουσιν	ἀποκτεῖναι	ἢ ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ
[12, 83]	ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον εἰ αὐτοὺς	ἀποκτείναιτε	καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν
[12, 21]	πολεμίους ἐξήλασαν, πολλοὺς δ' ἀδίκως	ἀποκτείναντες	ἀτάφους ἐποίησαν, πολλοὺς δ' ἐπιτίμους
[12, 26]	ἵνα σώσειας, συνελάμβανες δὲ ἵνα	ἀποκτείνῃς;	Καὶ ὅτε μὲν τὸ πλῆθος
[12, 7]	τοὺς ἀκούοντας οὐ χαλεπῶς ἔπειθον·	ἀποκτιννύναι	μὲν γὰρ ἀνθρώπους περὶ οὐδενὸς
[12, 36]	ἑκόντες πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἀκρίτους	ἀποκτιννύναι,	οὐκ ἄρα χρὴ αὐτοὺς καὶ
[12, 88]	πάλιν ἂν δύναιντο τὴν πόλιν	ἀπολέσαι·	ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν,
[12, 26]	ἀντιλέγειν φῂς τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς	ἀπολέσαι,	ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ σοὶ μόνῳ
[12, 60]	ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ διαλλάξαι ἀλλ'	ἀπολέσαι	παρεσκευάζοντο τὴν πόλιν εἰ μὴ
[12, 82]	ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ τοὺς	ἀπολέσαντας	τὴν πόλιν κατὰ τὸν νόμον
[12, 88]	αὐτοῖς δὲ τοῖς τὴν πόλιν	ἀπολέσασι	ἦ που ἐπ' ἐκφορὰν πολλοὶ
[12, 31]	διὰ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν ἑτέρους	ἀπολέσασι	συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις ἂν δικαιότερον
[12, 89]	ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται χρῆναι αὐτὸν	ἀπολέσθαι;	~Ὑμεῖς δὲ δείξατε ἥντινα γνώμην
[12, 84]	οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν	ἀπολιπεῖν,	ἥντινά τις βούλοιτο παρὰ τούτων
[12, 14]	δ' οὐδέν, χρημάτων δ' ἕνεκα	ἀπόλλυμαι.	σὺ οὖν ταῦτα πάσχοντί μοι
[12, 56]	Πειραιεῖ οὐδ' ὑπὲρ τῶν ἀδίκως	ἀπολλυμένων	ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ τεθνεῶτες αὐτοὺς
[12, 86]	σῴζειν τὴν πόλιν, ὥσπερ οὗτοι	ἀπολλύναι	ἢ ὡς δεινοὶ λέγειν ἀπολογήσονται
[12, 29]	προσετάττετο παρὰ τὸ δίκαιον ἀνθρώπους	ἀπολλύναι,	ἴσως ἂν εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην
[12, 38]	πρὸς μὲν τὰ κατηγορημένα μηδὲν	ἀπολογεῖσθαι,	περὶ δὲ σφῶν αὐτῶν ἕτερα
[12, 17]	οὕτω πολλοῦ ἐδέησε κριθῆναι καὶ	ἀπολογήσασθαι.	~Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδέρετο ἐκ τοῦ
[12, 89]	ἢ ὑπὲρ ὧν οὗτοι πεποιήκασιν	ἀπολογήσασθαι.	Καίτοι λέγουσιν ὡς Ερατοσθένει ἐλάχιστα
[12, 62]	Θηραμένους κατηγορῶ. Πυνθάνομαι γὰρ ταῦτα	ἀπολογήσεσθαι	αὐτόν, ὅτι ἐκείνῳ φίλος ἦν
[12, 22]	εἰσι τόλμης ἀφιγμένοι ὥσθ' ἥκουσιν	ἀπολογησόμενοι,	καὶ λέγουσιν ὡς οὐδὲν κακὸν
[12, 84]	αὐτῶν τῶν κακῶς πεπονθότων, ἥκει	ἀπολογησόμενος	πρὸς αὐτοὺς τοὺς μάρτυρας τῆς
[12, 86]	ἀπολλύναι ἢ ὡς δεινοὶ λέγειν	ἀπολογήσονται	καὶ τὰ τούτων ἔργα πολλοῦ
[12, 7]	αὐτοῖς ᾖ πρὸς τοὺς ἄλλους	ἀπολογία,	ὡς οὐ χρημάτων ἕνεκα ταῦτα
[12, 81]	δὲ νυνὶ εἰς κατηγορίαν καὶ	ἀπολογίαν	καθέσταμεν. ~Καὶ οὗτοι μὲν τοὺς
[12, 81]	τῶν τούτου φίλων, οἷς τὰς	ἀπολογίας	ἀνοίσει καὶ μεθ' ὧν αὐτῷ
[12, 64]	νῦν δὲ ὁρῶ τάς τε	ἀπολογίας	εἰς ἐκεῖνον ἀναφερομένας, τούς τ'
[12, 77]	ἐμοῦ εἰρημένα ἐν τῇ βουλῇ	ἀπολογούμενος	ἔλεγεν, ὀνειδίζων μὲν τοῖς φεύγουσιν,
[12, 32]	μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς ἀδίκως	ἀπολουμένους	συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ σου τὰ
[12, 78]	μὲν παρόντων καταφρονῶν, τῶν δὲ	ἀπόντων	ἐπιθυμῶν, καὶ τῷ καλλίστῳ ὀνόματι
[12, 1]	Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί μοι δοκεῖ	ἄπορον	εἶναι, ὦ ἄνδρες δικασταί, τῆς
[12, 70]	εἰ μὴ πασῶν τῶν ἐλπίδων	ἀποστερηθήσεσθε,	ταχεῖαν παρ' αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν
[12, 49]	βέλτιστα λέγοντες καὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας	ἀποτρέποντες;	~Ἴσως δ' ἂν ἔχοι εἰπεῖν
[12, 80]	ἢ ὧν ἐποίησαν ὀργίζεσθε· μηδ'	ἀποῦσι	μὲν τοῖς τριάκοντα ἐπιβουλεύετε, παρόντας
[12, 78]	γεγενημένου τολμήσουσιν αὑτοὺς φίλους ὄντας	ἀποφαίνειν,	οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθανόντος Θηραμένους
[12, 86]	τὴν αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν	ἀποφαίνοντες	τῆς τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην μέντ'
[12, 86]	τὰ τούτων ἔργα πολλοῦ ἄξια	ἀποφανοῦσιν.	Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν οὐδεὶς
[12, 90]	ὀργιζόμενοι τοῖς πεπραγμένοις· εἰ δὲ	ἀποψηφιεῖσθε,	ὀφθήσεσθε τῶν αὐτῶν ἔργων ἐπιθυμηταὶ
[12, 91]	ψηφίζεσθαι. Ὥστε συμβουλεύω μὴ τούτων	ἀποψηφισαμένους	ὑμῶν αὐτῶν καταψηφίσασθαι. Μηδ' οἴεσθε
[12, 100]	ἡγουμένους, ὅσοι μὲν ἂν τούτων	ἀποψηφίσησθε,	αὐτῶν θάνατον κατεψηφισμένους ἔσεσθαι, ὅσοι
[12, 88]	ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι	ἀπώλεσαν,	τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας ἔχουσι
[12, 67]	τὴν πρὸς ὑμᾶς τοὺς φίλους	ἀπώλεσε.	~Τιμώμενος δὲ καὶ τῶν μεγίστων
[12, 68]	ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν πόλιν αὐτὸς	ἀπώλεσε,	φάσκων πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα καὶ
[12, 36]	τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ	ἄρα	χρὴ αὐτοὺς καὶ τοὺς παῖδας
[12, 11]	καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ φιάλας	ἀργυρᾶς	τέτταρας, ἐδεόμην αὐτοῦ ἐφόδιά μοι
[12, 14]	ἅπαν ποιήσειν αὐτόν, εἴ τις	ἀργύριον	διδοίη. ~Ἐκείνου δὲ διαλεγομένου Θεόγνιδι
[12, 19]	ἀσπίδας τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ	ἀργύριον	καὶ χρυσίον τοσοῦτον, χαλκὸν δὲ
[12, 9]	πολλὰ εἴη. Εἶπον ὅτι τάλαντον	ἀργυρίου	ἕτοιμος εἴην δοῦναι· ὁ δ'
[12, 11]	ἄνδρες δικασταί, ἀλλὰ τρία τάλαντα	ἀργυρίου	καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν
[12, 69]	Αθηναῖοι, πραττούσης μὲν τῆς ἐν	Αρείπάγῳ	βουλῆς σωτήρια, ἀντιλεγόντων δὲ πολλῶν
[12, 36]	ἡγούμενοι χρῆναι τῇ τῶν τεθνεώτων	ἀρετῇ	παρ' ἐκείνων δίκην λαβεῖν, τούτους
[12, 5]	καὶ τοὺς λοιποὺς πολίτας ἐπ'	ἀρετὴν	καὶ δικαιοσύνην τραπέσθαι, τοιαῦτα λέγοντες
[12, 86]	καλοὶ κἀγαθοὶ αἰτήσονται, τὴν αὑτῶν	ἀρετὴν	πλείονος ἀξίαν ἀποφαίνοντες τῆς τούτων
[12, 66]	παρ' ὑμῶν δέος μετέσχε τῶν	Αριστοκράτους	ἔργων. ~Βουλόμενος δὲ τῷ ὑμετέρῳ
[12, 94]	δὲ ὅτι μετ' ἀνδρῶν νῦν	ἀρίστων	πολιτεύεσθε καὶ τοῖς πολεμίοις μάχεσθε
[12, 1]	ὃν αὐτὸς εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ	ἄρξασθαί	μοι δοκεῖ ἄπορον εἶναι, ὦ
[12, 51]	πράγματα πράξουσι καὶ τῆς πόλεως	ἄρξουσιν.	~Εἰ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων
[12, 57]	θᾶττον πλουτοῦντες. ~Λαβόντες γὰρ τὰς	ἀρχὰς	καὶ τὴν πόλιν ἀμφοτέροις ἐπολέμουν,
[12, 48]	αὐτὸν πρῶτον μὲν μὴ παρανόμως	ἄρχειν,	ἔπειτα τῇ βουλῇ μηνυτὴν γίγνεσθαι
[12, 44]	δέοι χειροτονεῖσθαι καὶ οὕστινας χρείη	ἄρχειν	παρήγγελλον, καὶ εἴ τι ἄλλο
[12, 16]	ἀνεῳγμέναι ἔτυχον. Ἀφικόμενος δὲ εἰς	Αρχένεω	τοῦ ναυκλήρου ἐκεῖνον. Πέμπω εἰς
[12, 67]	δοκεῖν πιστὸς εἶναι Αντιφῶντα καὶ	Αρχεπτόλεμον	φιλτάτους ὄντας αὑτῷ κατηγορῶν ἀπέκτεινεν,
[12, 29]	τις ἦν ἐν τῇ πόλει	ἀρχὴ	ἰσχυροτέρα αὐτῆς, ὑφ' ἧς αὐτῷ
[12, 96]	εἴασαν τυχεῖν, ἡγούμενοι τὴν αὑτῶν	ἀρχὴν	βεβαιοτέραν εἶναι τῆς παρὰ τῶν
[12, 6]	μὲν πόλιν πένεσθαι τὴν δ'	ἀρχὴν	δεῖσθαι χρημάτων. ~Καὶ τοὺς ἀκούοντας
[12, 48]	Τὸ δὲ τελευταῖον εἰς τὴν	ἀρχὴν	καταστὰς ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς μετέσχεν,
[12, 36]	ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν	ἀρχὴν	κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς τῶν
[12, 55]	ἑταιρείᾳ, ἐπειδή αὐτοὶ εἰς τὴν	ἀρχὴν	κατέστησαν, πολὺ μείζω στάσιν καὶ
[12, 5]	καὶ συκοφάνται ὄντες εἰς τὴν	ἀρχὴν	κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι τῶν ἀδίκων
[12, 40]	περιεῖλον, ἀλλ' ὅτι ἑαυτοῖς τὴν	ἀρχὴν	οὕτω βεβαιοτέραν ἐνόμιζον εἶναι. ~Πολλάκις
[12, 94]	οὓς οὗτοι φύλακας τῆς σφετέρας	ἀρχῆς	καὶ τῆς ὑμετέρας δουλείας εἰς
[12, 3]	ὅμως δὲ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ	ἀρχῆς	ὡς ἂν δύνωμαι δι' ἐλαχίστων
[12, 59]	ἔχοι ἐπικούρους μισθοῦσθαι, καὶ Λύσανδρον	ἄρχοντα	ᾐτήσατο, εὐνούστατον μὲν ὄντα τῇ
[12, 54]	ἐξέβαλον πλὴν Φείδωνος καὶ Ἐρατοσθένους,	ἄρχοντας	δὲ τοὺς ἐκείνοις ἐχθίστους εἵλοντο,
[12, 43]	ἑταίρων, συναγωγεῖς μὲν τῶν πολιτῶν	ἄρχοντες	δὲ τῶν συνωμοτῶν, ἐναντία δὲ
[12, 52]	ποῦ κάλλιον ἂν ἦν ἀνδρὶ	ἄρχοντι,	ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος, τότε
[12, 25]	ἢ οὔ; Τὰ ὑπὸ τῶν	ἀρχόντων	προσταχθέντα δεδιὼς ἐποίουν. Ἦσθα δ'
[12, 16]	ποιουμένων· τριῶν δὲ θυρῶν οὐσῶν,	ἃς	ἔδει με διελθεῖν, ἅπασαι ἀνεῳγμέναι
[12, 24]	πρὸς ἕτερον περὶ τούτου διαλέγεσθαι	ἀσεβὲς	εἶναι νομίζω, ἐπὶ δὲ τῇ
[12, 76]	παρόντων· οὕτω γὰρ τὴν ὑμετέραν	ἀσθένειαν	ἑώρων καὶ τὴν αὑτῶν δύναμιν
[12, 70]	ἐνετεθύμητο ὡς χρὴ μικρὰν καὶ	ἀσθενῆ	γενέσθαι τὴν πόλιν, ὥστε περὶ
[12, 19]	ταφήν. ~Καὶ ἔχοντες μὲν ἑπτακοσίας	ἀσπίδας	τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ ἀργύριον
[12, 55]	τοὺς ἐν Πειραιεῖ τοῖς ἐξ	ἄστεως	ἐποίησαν. ~καὶ φανερῶς ἐπεδείξαντο ὅτι
[12, 92]	Καὶ πρῶτον μὲν ὅσοι ἐξ	ἄστεώς	ἐστε, σκέψασθε ὅτι ὑπὸ τούτων
[12, 92]	ἀναμνήσας καταβαίνειν, τούς τε ἐξ	ἄστεως	καὶ τοὺς ἐκ Πειραιῶς, ἵνα
[12, 54]	ἀπελθεῖν· ~οἱ δὲ εἰς τὸ	ἄστυ	ἐλθόντες τοὺς μὲν τριάκοντα ἐξέβαλον
[12, 16]	τοῦ ναυκλήρου ἐκεῖνον. Πέμπω εἰς	ἄστυ,	πευσόμενον περὶ τοῦ ἀδελφοῦ· ἥκων
[12, 35]	μὲν δὴ πολλοὶ καὶ τῶν	ἀστῶν	καὶ τῶν ξένων ἥκουσιν εἰσόμενοι
[12, 21]	ἐξήλασαν, πολλοὺς δ' ἀδίκως ἀποκτείναντες	ἀτάφους	ἐποίησαν, πολλοὺς δ' ἐπιτίμους ὄντας
[12, 21]	ἐποίησαν, πολλοὺς δ' ἐπιτίμους ὄντας	ἀτίμους	{τῆς πόλεως} κατέστησαν, πολλῶν δὲ
[12, 40]	οἵτινες καὶ τὰ περὶ τὴν	Αττικὴν	φρούρια καθεῖλον, καὶ ὑμῖν ἐδήλωσαν
[12, 16]	ἔδει με ἐκείνων ἐπὶ τῇ	αὐλείῳ	θύρᾳ τὴν φυλακὴν ποιουμένων· τριῶν
[12, 63]	μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων ἀκόντων ᾠκοδόμησεν	αὐτά,	οὗτος δὲ τοὺς πολίτας ἐξαπατήσας
[12, 12]	ἐργαστηρίου ἀπιόντες, καὶ καταλαμβάνουσι πρὸς	αὐταῖς	ταῖς θύραις, καὶ ἐρωτῶσιν ὅποι
[12, 58]	ἔργων Ερατοσθένει μετεῖχε καὶ τῇ	αὐτῇ	γνώμῃ τοὺς μὲν κρείττους αὑτῶν
[12, 2]	ἀνθ' ὅτου τοιαῦτα ἐτόλμησαν εἰς	αὐτὴν	ἐξαμαρτάνειν. Οὐ μέντοι ὡς οὐκ
[12, 78]	ὀλιγαρχίᾳ δίκην δόντος (ἤδη γὰρ	αὐτὴν	κατέλυσἐ) δικαίως δ' ἂν ἐν
[12, 29]	ἐν τῇ πόλει ἀρχὴ ἰσχυροτέρα	αὐτῆς,	ὑφ' ἧς αὐτῷ προσετάττετο παρὰ
[12, 13]	ὡς ἥξων ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν δὲ	αὐτόθι	Θέογνιν ἑτέρους φυλάττοντα· ᾧ παραδόντες
[12, 55]	καὶ τῇ ἐκείνων ἑταιρείᾳ, ἐπειδή	αὐτοὶ	εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, πολὺ
[12, 20]	ἠξίωσαν οὐχ ὁμοίως μετοικοῦντας ὥσπερ	αὐτοὶ	ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι γὰρ πολλοὺς μὲν
[12, 61]	~Ταῦτα δὲ ἐπίστασθε μὲν καὶ	αὐτοί,	καὶ οἶδ' ὅ τι δεῖ
[12, 98]	δὲ ἐδυστυχήσατε καὶ τούτων ἡμάρτετε,	αὐτοὶ	μὲν ἂν δείσαντες ἐφεύγετε μὴ
[12, 35]	ἢ δικαίως. Εἰ γὰρ δὴ	αὐτοὶ	οἱ κακῶς πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν,
[12, 39]	ἢ ναῦς ὅπου τοσαύτας ἕσας	αὐτοὶ	παρέδοσαν, ἢ πόλιν ἥντινα τοιαύτην
[12, 49]	εἶναι, πῶς οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν,	αὐτοί	τε τὰ βέλτιστα λέγοντες καὶ
[12, 86]	ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ τῶν συνερούντων	αὐτοῖς	ἄξιον θαυμάζειν, πότερον ὡς καλοὶ
[12, 80]	παρέδωκε τῇ πόλει, κάκιον ὑμῖν	αὐτοῖς	βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται δὴ Ερατοσθένους καὶ
[12, 88]	ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο,	αὐτοῖς	δὲ τοῖς τὴν πόλιν ἀπολέσασι
[12, 76]	τὰ προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο γὰρ	αὐτοῖς	δέκα μὲν οὓς Θηραμένης ἀπέδειξε
[12, 7]	περὶ πολλοῦ ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν οὖν	αὐτοῖς	δέκα συλλαβεῖν, τούτων δὲ δύο
[12, 77]	γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι, πολλὰς πίστεις	αὐτοῖς	ἔργῳ δεδωκὼς καὶ παρ' ἐκείνων
[12, 7]	τούτων δὲ δύο πένητας, ἵνα	αὐτοῖς	ᾖ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀπολογία,
[12, 80]	φασι μέλλειν πράξειν πλείω χάριν	αὐτοῖς	ἴστε, ἢ ὧν ἐποίησαν ὀργίζεσθε·
[12, 72]	ἐκκλησίαν ἐποίουν, ἵνα μήτε ῥήτωρ	αὐτοῖς	μηδεὶς ἐναντιοῖτο μηδὲ διαπειλοῖτο ὑμεῖς
[12, 2]	φευγόντων χρὴ πυνθάνεσθαι ἥτις ἦν	αὐτοῖς	πρὸς τὴν πόλιν ἔχθρα, ἀνθ'
[12, 75]	ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν σφίσιν	αὐτοῖς	συνειδότες, ὅτι οὐδὲν κακὸν τῇ
[12, 1]	κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι λέγοντι· τοιαῦτα	αὐτοῖς	τὸ μέγεθος καὶ τοσαῦτα τὸ
[12, 23]	δὲ οὔτε πρὸς τὴν πόλιν	αὐτοῖς	τοιαῦτα ὑπάρχει οὔτε πρὸς ἐμέ·
[12, 33]	οὐκ ἐξῆν, ἀλλ' οὐδὲ παρ'	αὑτοῖς	εἶναι, ὥστ' ἐπὶ τούτοις ἐστὶ
[12, 89]	κακὰ εἴργασται, καὶ διὰ τοῦτο	αὐτὸν	ἀξιοῦσι σωθῆναι· ὅτι δὲ τῶν
[12, 39]	οὔσας φίλας ἐποίησαν· ~ἐπεὶ κελεύετε	αὐτὸν	ἀποδεῖξαι ὅπου τοσούτους τῶν πολεμίων
[12, 89]	ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται χρῆναι	αὐτὸν	ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς δὲ δείξατε ἥντινα
[12, 24]	παρανομία προθύμως ἐξυπηρετῶν. ~Ἀναβιβασάμενος δ'	αὐτὸν	βούλομαι ἐρέσθαι, ὦ ἄνδρες δικασταί.
[12, 14]	μνησθῆναι· ἡγεῖτο γὰρ ἅπαν ποιήσειν	αὐτόν,	εἴ τις ἀργύριον διδοίη. ~Ἐκείνου
[12, 16]	ἥκων δὲ ἔλεγεν ὅτι Ερατοσθένης	αὐτὸν	ἐν τῇ ὁδῷ λαβὼν εἰς
[12, 34]	ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς οὐκ ἀπήγαγεν	αὐτόν,	ἢ ὡς δικαίως τοῦτ' ἔπραξεν.
[12, 18]	ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο	αὐτόν.	Καὶ πολλῶν ὄντων ἱματίων αἰτοῦσιν
[12, 30]	ἐν τῇ ὁδῷ, σῴζειν τε	αὐτὸν	καὶ τὰ τούτοις ἐψηφισμένα παρόν,
[12, 63]	ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ' ἂν	αὐτὸν	οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι
[12, 62]	κατηγορῶ. Πυνθάνομαι γὰρ ταῦτα ἀπολογήσεσθαι	αὐτόν,	ὅτι ἐκείνῳ φίλος ἦν καὶ
[12, 48]	εἴπερ ἦν ἀνὴρ ἀγαθός, ἐχρῆν	αὐτὸν	πρῶτον μὲν μὴ παρανόμως ἄρχειν,
[12, 14]	~Καλέσας δὲ Δάμνιππον λέγω πρὸς	αὐτὸν	τάδε, ἐπιτήδειος μέν μοι τυγχάνεις
[12, 24]	τῇ τούτου βλάβῃ καὶ πρὸς	αὐτὸν	τοῦτον ὅσιον καὶ εὐσεβές. Ἀνάβηθι
[12, 50]	παθεῖν ὑπ' αὐτῶν. Χρῆν δ'	αὐτὸν	ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ταύτην
[12, 77]	μὲν τοῖς φεύγουσιν, ὅτι δι'	αὑτὸν	κατέλθοιεν, οὐδὲν φροντιζόντων Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων
[12, 77]	τοῖς εἰρημένοις τρόποις ὑπ' ἐμοῦ	αὐτὸς	αἴτιος γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι, πολλὰς
[12, 68]	αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν πόλιν	αὐτὸς	ἀπώλεσε, φάσκων πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα
[12, 65]	τῶν προβούλων ὢν ταὔτ' ἔπραττεν,	αὐτὸς	δὲ δοκῶν εὐνούστατος εἶναι τοῖς
[12, 0]	τοῦ γενομένου τῶν τριάκοντα, ὃν	αὐτὸς	εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί μοι
[12, 70]	οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος, ἀλλ'	αὐτὸς	ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ τε Πειραιῶς
[12, 68]	δὲ καὶ τῶν μεγίστων ἀξιούμενος,	αὐτὸς	ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν πόλιν αὐτὸς
[12, 23]	πρότερον εἶπον, Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν, οὔτε	αὐτὸς	ἰδίᾳ ἀδικούμενος οὔτε εἰς τὴν
[12, 81]	μὲν γὰρ κατήγορος καὶ δικαστὴς	αὑτὸς	ἦν τῶν κρινομένων, ἡμεῖς δὲ
[12, 87]	δὲ Ερατοσθένην καὶ τοὺς συνάρχοντας	αὐτοῦ	δεινὸν ἦν καὶ τῶν τεθνεώτων
[12, 27]	ἐν τοῖς μετοίκοις πίστιν παρ'	αὐτοῦ	ἐλάμβανον. Ἔπειτα τῷ ἧττον εἰκὸς
[12, 46]	γὰρ ἂν δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς	αὐτοῦ	Ερατοσθένους ἀκούσαντας. ~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν
[12, 71]	ὑπ' ἐκείνων καιρὸς ἐπιμελῶς ὑπ'	αὐτοῦ	ἐτηρήθη, καὶ μετεπέμψατο μὲν τὰς
[12, 11]	καὶ φιάλας ἀργυρᾶς τέτταρας, ἐδεόμην	αὐτοῦ	ἐφόδιά μοι δοῦναι, ~ὁ δ'
[12, 34]	εἰ καὶ ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε	αὐτοῦ	ἢ καὶ ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ
[12, 9]	μοι ἀναγκαιότατον εἶναι πίστιν παρ'	αὐτοῦ	λαβεῖν. ~Ἐπειδὴ δὲ ὤμοσεν, ἐξώλειαν
[12, 75]	καὶ τὴν ἀνάγκην, οἱ μὲν	αὐτοῦ	μένοντες ἡσυχίαν ἦγον, οἱ δὲ
[12, 43]	~Τὸν μὲν τοίνυν μεταξὺ βίον	αὐτοῦ	παρήσω· ἐπειδὴ δὲ ἡ ναυμαχία
[12, 41]	τῆς τόλμης τῶν λεγόντων ὑπὲρ	αὐτοῦ,	πλὴν ὅταν ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν
[12, 70]	τῶν ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν παρ'	αὐτοῦ	τὴν τιμωρίαν κομιεῖσθε. ~Καὶ τὸ
[12, 65]	ἑλέσθαι. Καὶ ὁ μὲν πατὴρ	αὐτοῦ	τῶν προβούλων ὢν ταὔτ' ἔπραττεν,
[12, 66]	Κάλλαισχρον καὶ ἑτέρους ἑώρα προτέρους	αὑτοῦ	γιγνομένους, τὸ δὲ ὑμέτερον πλῆθος
[12, 52]	Φυλὴν κατειληφότος, τότε ἐπιδείξασθαι τὴν	αὑτοῦ	εὔνοιαν ὁ δ' ἀντὶ τοῦ
[12, 34]	ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν διαψήφισιν περὶ	αὑτοῦ	πεποίηκε. ~Καὶ μὲν δὴ πολλοὶ
[12, 69]	ποιοῦνται, ἐκεῖνος δ' ἐν τοῖς	αὑτοῦ	πολίταις οὐκ ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ'
[12, 78]	ἀποθανόντος Θηραμένους ἀλλ' ὑπὲρ τῆς	αὑτοῦ	πονηρίας, καὶ δικαίως μὲν ἐν
[12, 22]	εἰσίν. Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην ἂν	αὐτοὺς	ἀληθῆ λέγειν· μετῆν γὰρ ἂν
[12, 28]	τοὺς τριάκοντα, ἐὰν εἰς σφᾶς	αὐτοὺς	ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς εἰκὸς ἀποδέχεσθαι;
[12, 53]	ἐκ Πειραιῶς κρείττους ὄντες εἴασαν	αὐτοὺς	ἀπελθεῖν· ~οἱ δὲ εἰς τὸ
[12, 83]	τῶν ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον εἰ	αὐτοὺς	ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν,
[12, 28]	τοὺς τριάκοντα ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν·	αὐτοὺς	δὲ τοὺς τριάκοντα, ἐὰν εἰς
[12, 56]	ἀπολλυμένων ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ τεθνεῶτες	αὐτοὺς	ἐλύπουν οὐδ' οἱ μέλλοντες ἀποθανεῖσθαι,
[12, 35]	λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ που σφᾶς	αὐτοὺς	ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους.
[12, 100]	ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ'	αὐτοὺς	ἡμῶν τε ἀκροᾶσθαι καὶ ὑμᾶς
[12, 36]	ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα χρὴ	αὐτοὺς	καὶ τοὺς παῖδας ὑφ' ὑμῶν
[12, 61]	ἐνίοις ἥδιον ὡς πλείστων τοὺς	αὐτοὺς	λόγους ἀκούειν. Μάρτυρες. ~Φέρε δὴ
[12, 74]	ἄνδρες δικασταί, (καὶ τούτων ὑμᾶς	αὐτοὺς	μάρτυρας παρέξομαἰ) εἶπεν ὅτι οὐδὲν
[12, 69]	παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ ὑμᾶς	αὐτούς.	~Ὁ δὲ ὧν μὲν ὑπέσχετο
[12, 86]	τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην μέντ' ἂν	αὐτοὺς	οὕτω προθύμους εἶναι σῴζειν τὴν
[12, 20]	εἰσφορὰς εἰσενεγκόντας, κοσμίους δ' ἡμᾶς	αὐτοὺς	παρέχοντας καὶ πᾶν τὸ προσταττόμενον
[12, 58]	ἀλλ' ἐλθὼν εἰς Λακεδαίμονα ἔπειθεν	αὐτοὺς	στρατεύεσθαι, διαβάλλων ὅτι Βοιωτῶν ἡ
[12, 41]	ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν αὐτῶν ἐστιν	αὐτούς	τε πάντα τὰ κακὰ ἐργάζεσθαι
[12, 84]	κακῶς πεπονθότων, ἥκει ἀπολογησόμενος πρὸς	αὐτοὺς	τοὺς μάρτυρας τῆς τούτου πονηρίας·
[12, 78]	καὶ μεγάλων αἰτίου γεγενημένου τολμήσουσιν	αὑτοὺς	φίλους ὄντας ἀποφαίνειν, οὐχ ὑπὲρ
[12, 14]	ὑπέσχετο ταῦτα ποιήσειν. Ἐδόκει δ'	αὐτῷ	βέλτιον εἶναι πρὸς Θέογνιν μνησθῆναι·
[12, 50]	δῆλος ἔσται ὅτι ἐκεῖνά τε	αὐτῷ	ἤρεσκε, καὶ τοσοῦτον ἐδύνατο ὥστε
[12, 74]	μάρτυρας παρέξομαἰ) εἶπεν ὅτι οὐδὲν	αὐτῷ	μέλοι τοῦ ὑμετέρου θορύβου, ἐπειδὴ
[12, 27]	~Καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτο εἰκὸς	αὐτῷ	πιστεύειν, εἴπερ ἀληθῆ λέγει φάσκων
[12, 29]	ἀρχὴ ἰσχυροτέρα αὐτῆς, ὑφ' ἧς	αὐτῷ	προσετάττετο παρὰ τὸ δίκαιον ἀνθρώπους
[12, 27]	ἀληθῆ λέγει φάσκων ἀντειπεῖν, ὡς	αὐτῷ	προσετάχθη. Οὐ γὰρ δήπου ἐν
[12, 38]	~Οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο	αὐτῷ	προσήκει ποιῆσαι, ὅπερ ἐν τῇδε
[12, 29]	ἀνθρώπους ἀπολλύναι, ἴσως ἂν εἰκότως	αὐτῷ	συγγνώμην εἴχετε· νῦν δὲ παρὰ
[12, 81]	ἀπολογίας ἀνοίσει καὶ μεθ' ὧν	αὐτῷ	ταῦτα πέπρακται. Ὁ μέντοι ἀγὼν
[12, 74]	εἰδείη τοὺς τὰ ὅμοια πράττοντας	αὑτῷ,	δοκοῦντα δὲ Λυσάνδρῳ καὶ Λακεδαιμονίοις
[12, 67]	Αντιφῶντα καὶ Αρχεπτόλεμον φιλτάτους ὄντας	αὑτῷ	κατηγορῶν ἀπέκτεινεν, εἰς τοσοῦτον δὲ
[12, 68]	μὲν οὐδενὶ ἠθέλησεν, ἐκέλευσε δὲ	αὑτῷ	πιστεύειν. ~Ὑμεῖς δέ, ὦ ἄνδρες
[12, 52]	τὸ δεσμωτήριον, καὶ μιᾷ ψήφῳ	αὐτῶν	ἁπάντων θάνατον κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ δὲ
[12, 90]	εἰ δὲ ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε τῶν	αὐτῶν	ἔργων ἐπιθυμηταὶ τούτοις ὄντες, καὶ
[12, 58]	ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν τῶν	αὐτῶν	ἔργων Ερατοσθένει μετεῖχε καὶ τῇ
[12, 62]	ἐκείνῳ φίλος ἦν καὶ τῶν	αὐτῶν	ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ' ἂν
[12, 41]	πλὴν ὅταν ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν	αὐτῶν	ἐστιν αὐτούς τε πάντα τὰ
[12, 38]	μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ σφῶν	αὐτῶν	ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν
[12, 20]	μέρος τῆς οὐσίας ἐλέου παρ'	αὐτῶν	ἐτυγχάνομεν. ἀλλ' οὕτως εἰς ἡμᾶς
[12, 65]	εἶναι τοῖς πράγμασι στρατηγὸς ὑπ'	αὐτῶν	ᾑρέθη. ~Καὶ ἕως μὲν ἐτιμᾶτο,
[12, 100]	ὅσοι μὲν ἂν τούτων ἀποψηφίσησθε,	αὐτῶν	θάνατον κατεψηφισμένους ἔσεσθαι, ὅσοι δ'
[12, 83]	αὐτοὺς ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς παῖδας	αὐτῶν,	ἱκανὴν ἂν τοῦ φόνου δίκην
[12, 84]	τοίνυν πάντα ποιοῦντες δίκην παρ'	αὐτῶν	ἱκανὴν οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν,
[12, 47]	~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν ἂν	αὐτῶν,	καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν σφετέρων
[12, 94]	ὅσον δύνασθε, καὶ ὑπὲρ ὑμῶν	αὐτῶν	καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκ Πειραιῶς
[12, 91]	συμβουλεύω μὴ τούτων ἀποψηφισαμένους ὑμῶν	αὐτῶν	καταψηφίσασθαι. Μηδ' οἴεσθε κρύβδην τὴν
[12, 37]	γὰρ ἐσχάτην δίκην δυνάμεθα παρ'	αὐτῶν	λαβεῖν. Ὥστ' οὐκ οἶδ' ὅ
[12, 96]	ἄλλων κακῶν ἃ πεπόνθατε ὑπ'	αὐτῶν,	οἳ τοὺς μὲν ἐκ τῆς
[12, 85]	ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ τῶν	αὐτῶν	οἰόμενοι σωθήσεσθαι, οἳ οὐ τούτοις
[12, 59]	ἱερῶν ἐμποδὼν ὄντων εἴτε καὶ	αὐτῶν	οὐ βουλομένων, ἑκατὸν τάλαντα ἐδανείσατο,
[12, 86]	Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν οὐδεὶς	αὐτῶν	οὐδὲ τὰ δίκαια πώποτε ἐπεχείρησεν
[12, 33]	τεκμήρια λαμβάνοντας, ἐπειδὴ μάρτυρας περὶ	αὐτῶν	οὐχ οἷόν τε παρασχέσθαι. Οὐ
[12, 100]	παρὰ τούτων δίκην λάβωσιν, ὑπὲρ	αὐτῶν	τὰς τιμωρίας πεποιημένους. Παύσομαι κατηγορῶν.
[12, 54]	ἡγούμενοι δικαίως ἂν ὑπὸ τῶν	αὐτῶν	τούς τε τριάκοντα μισεῖσθαι καὶ
[12, 84]	ἑτέρων ὄντων τῶν δικαστῶν ἀλλ'	αὐτῶν	τῶν κακῶς πεπονθότων, ἥκει ἀπολογησόμενος
[12, 50]	ἐναντιούμενος μηδὲν κακὸν παθεῖν ὑπ'	αὐτῶν.	Χρῆν δ' αὐτὸν ὑπὲρ τῆς
[12, 12]	ἐκέλευον βαδίζειν, ἐμὲ δὲ μεθ'	αὑτῶν	ἀκολουθεῖν εἰς Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ
[12, 19]	ἀφίκοντο καὶ τοῦ τρόπου τοῦ	αὑτῶν	ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο· τῆς γὰρ Πολεμάρχου
[12, 86]	ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ αἰτήσονται, τὴν	αὑτῶν	ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν ἀποφαίνοντες τῆς
[12, 96]	νομιζομένης εἴασαν τυχεῖν, ἡγούμενοι τὴν	αὑτῶν	ἀρχὴν βεβαιοτέραν εἶναι τῆς παρὰ
[12, 58]	αὐτῇ γνώμῃ τοὺς μὲν κρείττους	αὑτῶν	δι' ὑμᾶς κακῶς ποιεῖν ἕτοιμος
[12, 76]	ὑμετέραν ἀσθένειαν ἑώρων καὶ τὴν	αὑτῶν	δύναμιν ἠπίσταντο, ὥστε πρότερον ᾔδεσαν
[12, 96]	γονέων καὶ γυναικῶν ἀφέλκοντες φονέας	αὑτῶν	ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ οὐδὲ ταφῆς
[12, 87]	ἄξιον ἰδεῖν, οἳ τούτοις μαρτυροῦντες	αὑτῶν	κατηγοροῦσι, σφόδρα ἐπιλήσμονας καὶ εὐήθεις
[12, 33]	τὴν πόλιν πάντα τἀγαθὰ περὶ	αὑτῶν	λέγειν. ~Τοῦτο μέντοι οὐ φεύγω,
[12, 69]	πολεμίους ἔμελλεν ἐρεῖν, ὅμως ἐπετρέψατε	αὐτῷπατρίδα	καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ
[12, 15]	Δαμνίππου χρήματα λαβεῖν, οὐδὲν ἧττον	ἀφεθήσεσθαι,	εἰ δὲ μή, ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι.
[12, 40]	πολεμίων ἐσκύλευσαν ὅσα περ ὑμῶν	ἀφείλοντο,	ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα εἷλον οἷα
[12, 96]	τέκνων καὶ γονέων καὶ γυναικῶν	ἀφέλκοντες	φονέας αὑτῶν ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ
[12, 95]	ἀλλ' ὑπὸ τούτων εἰρήνης οὔσης	ἀφῃρέθητε	τὰ ὅπλα, ἔπειθ' ὅτι ἐξεκηρύχθητε
[12, 85]	τοὺς μεγίστων κακῶν αἰτίους λαβόντες	ἀφήσετε.	~Ἀλλὰ καὶ τῶν συνερούντων αὐτοῖς
[12, 35]	αὐτοὶ οἱ κακῶς πεπονθότες λαβόντες	ἀφήσουσιν,	ἦ που σφᾶς αὐτοὺς ἡγήσονται
[12, 80]	τοῖς τριάκοντα ἐπιβουλεύετε, παρόντας δ'	ἀφῆτε·	μηδὲ τῆς τύχης, ἣ τούτους
[12, 2]	ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς ἅπασι πολλῆς	ἀφθονίας	οὔσης ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἢ
[12, 22]	~Καὶ εἰς τοσοῦτόν εἰσι τόλμης	ἀφιγμένοι	ὥσθ' ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι, καὶ λέγουσιν
[12, 4]	Περικλέους εἰς ταύτην τὴν γῆν	ἀφικέσθαι,	ἔτη δὲ τριάκοντα ᾤκησε, καὶ
[12, 42]	τὰ ὀνόματα οὐδὲν δέομαι λέγειν.	Ἀφικόμενος	δὲ δεῦρο τἀναντία τοῖς βουλομένοις
[12, 16]	με διελθεῖν, ἅπασαι ἀνεῳγμέναι ἔτυχον.	Ἀφικόμενος	δὲ εἰς Αρχένεω τοῦ ναυκλήρου
[12, 19]	εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ αἰσχροκέρδειαν	ἀφίκοντο	καὶ τοῦ τρόπου τοῦ αὑτῶν
[12, 6]	ὡς εἶέν τινες τῇ πολιτείᾳ	ἀχθόμενοι·	καλλίστην οὖν εἶναι πρόφασιν τιμωρεῖσθαι