| discours, paragraphes |
| [12, 42] |
τριήραρχος
καταλιπὼν
τὴν
ναῦν,
μετὰ
|
Ἰατροκλέους |
καὶ
ἑτέρων,
ὧν
τὰ
ὀνόματα |
| [12, 87] |
εἰπεῖν.
~Ἀλλὰ
τοὺς
μάρτυρας
ἄξιον
|
ἰδεῖν, |
οἳ
τούτοις
μαρτυροῦντες
αὑτῶν
κατηγοροῦσι, |
| [12, 23] |
εἶπον,
Ερατοσθένης
ἀπέκτεινεν,
οὔτε
αὐτὸς
|
ἰδίᾳ |
ἀδικούμενος
οὔτε
εἰς
τὴν
πόλιν |
| [12, 93] |
ἄν
τούτοις
ἐδουλεύετε.
~Καὶ
τοὺς
|
ἰδίους |
οἴκους
οὗτοι
μὲν
{ἂν}
ἐκ |
| [12, 2] |
πολλῆς
ἀφθονίας
οὔσης
ὑπὲρ
τῶν
|
ἰδίων |
ἢ
ὑπὲρ
τῶν
δημοσίων
ὀργίζεσθαι. |
| [12, 36] |
δίκην
λαβεῖν,
τούτους
δέ,
οἳ
|
ἰδιῶται |
μὲν
ὄντες
καθ'
ὅσον
ἐδύναντο |
| [12, 83] |
οὗτοι
πολλὰ
εἰλήφασιν,
ἢ
τοῖς
|
ἰδιώταις, |
ὧν
οἰκίας
ἐξεπόρθησαν;
~Ἐπειδὴ
τοίνυν |
| [12, 10] |
Πείσων
δ'
αἰσθόμενος
εἰσέρχεται,
καὶ
|
ἰδὼν |
τὰ
ἐνόντα
καλεῖ
τῶν
ὑπηρετῶν |
| [12, 98] |
καὶ
πρότερον,
καὶ
οὔτ'
ἂν
|
ἱερὰ |
οὔτε
βωμοὶ
ὑμᾶς
ἀδικουμένους
διὰ |
| [12, 99] |
ἐμῆς
προθυμίας
ἐλλέλειπται,
ὑπέρ
τῶν
|
ἱερῶν, |
ἃ
οὗτοι
τὰ
μὲν
ἀπέδοντο |
| [12, 59] |
τούτων
τυχεῖν,
εἴτε
καὶ
τῶν
|
ἱερῶν |
ἐμποδὼν
ὄντων
εἴτε
καὶ
αὐτῶν |
| [12, 96] |
ἀγορᾶς
τοὺς
δ'
ἐκ
τῶν
|
ἱερῶν |
συναρπάζοντες
βιαίως
ἀπέκτειναν,
τοὺς
δὲ |
| [12, 37] |
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
ἠξίουν
|
ἱκανὰ |
εἶναι
τὰ
κατηγορημένα·
μέχρι
γὰρ |
| [12, 79] |
καταστάς.
~Περὶ
μὲν
τοίνυν
Θηραμένους
|
ἱκανά |
μοί
ἐστι
τὰ
κατηγορημένα·
ἥκει |
| [12, 28] |
δὲ
τοῖς
μὲν
ἄλλοις
Αθηναίοις
|
ἱκανή |
μοι
δοκεῖ
πρόφασις
εἶναι
τῶν |
| [12, 83] |
ἀποκτείναιτε
καὶ
τοὺς
παῖδας
αὐτῶν,
|
ἱκανὴν |
ἂν
τοῦ
φόνου
δίκην
λάβοιμεν, |
| [12, 84] |
πάντα
ποιοῦντες
δίκην
παρ'
αὐτῶν
|
ἱκανὴν |
οὐκ
ἂν
δύναισθε
λαβεῖν,
πῶς |
| [12, 50] |
ἐδεδοίκει,
καὶ
ὑμῶν
τοῦτο
ἐνίοις
|
ἱκανὸν |
ἔσται.
ὅπως
τοίνυν
μὴ
φανήσεται |
| [12, 19] |
καὶ
κόσμον
καὶ
ἔπιπλα
καὶ
|
ἱμάτια |
γυναικεῖα
ὅσα
οὐδεπώποτε
ᾤοντο
κτήσεσθαι, |
| [12, 18] |
ἀλλὰ
τῶν
φίλων
ὁ
μὲν
|
ἱμάτιον, |
ὁ
δὲ
προσκεφάλαιον,
ὁ
δὲ |
| [12, 18] |
προὔθεντο
αὐτόν.
Καὶ
πολλῶν
ὄντων
|
ἱματίων |
αἰτοῦσιν
οὐδὲν
ἔδοσαν
εἰς
τὴν |
| [12, 26] |
μὲν
ἵνα
σώσειας,
συνελάμβανες
δὲ
|
ἵνα |
ἀποκτείνῃς;
Καὶ
ὅτε
μὲν
τὸ |
| [12, 7] |
συλλαβεῖν,
τούτων
δὲ
δύο
πένητας,
|
ἵνα |
αὐτοῖς
ᾖ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους |
| [12, 59] |
οὐ
βουλομένων,
ἑκατὸν
τάλαντα
ἐδανείσατο,
|
ἵνα |
ἔχοι
ἐπικούρους
μισθοῦσθαι,
καὶ
Λύσανδρον |
| [12, 12] |
τὰ
τοῦ
ἀδελφοῦ
τοῦ
ἐμοῦ,
|
ἵνα |
καὶ
τὰ
ἐν
ἐκείνῃ
τῇ |
| [12, 25] |
ἀντέλεγες;
Ἀντέλεγον.
Ἵνα
μὴ
ἀποθάνωμεν;
|
Ἵνα |
μὴ
ἀποθάνητε
Ἡγούμενος
ἡμᾶς
ἄδικα |
| [12, 25] |
κελεύουσιν
ἀποκτεῖναι
ἢ
ἀντέλεγες;
Ἀντέλεγον.
|
Ἵνα |
μὴ
ἀποθάνωμεν;
Ἵνα
μὴ
ἀποθάνητε |
| [12, 72] |
τῆς
πολιτείας
τὴν
ἐκκλησίαν
ἐποίουν,
|
ἵνα |
μήτε
ῥήτωρ
αὐτοῖς
μηδεὶς
ἐναντιοῖτο |
| [12, 26] |
ὦ
σχετλιώτατε
πάντων,
ἀντέλεγες
μὲν
|
ἵνα |
σώσειας,
συνελάμβανες
δὲ
ἵνα
ἀποκτείνῃς; |
| [12, 92] |
ἄστεως
καὶ
τοὺς
ἐκ
Πειραιῶς,
|
ἵνα |
τὰς
ὑμῖν
τούτων
γεγενημένας
συμφορὰς |
| [12, 55] |
{ὁ
τῶν
τριάκοντα}
γενόμενος
καὶ
|
Ἱπποκλῆς |
καὶ
Ἐπιχάρης
ὁ
Λαμπτρεὺς
καὶ |
| [12, 33] |
λόγων
τὴν
ψῆφον
φέρειν,
ἃ
|
ἴσασι |
γεγενημένα
τῶν
τότε
λεγομένων
τεκμήρια |
| [12, 92] |
ἡττηθέντες
μὲν
τοῖς
νικήσασι
τὸ
|
ἴσον |
ἔχετε,
νικήσαντες
δ'
ἄν
τούτοις |
| [12, 35] |
πόλεως
ἔσονται,
δυστυχήσαντες
δὲ
τὸ
|
ἴσον |
ὑμῖν
ἕξουσιν·
ὅσοι
δὲ
ξένοι |
| [12, 63] |
καθαιρεθήσεται.
Οὐ
γάρ
μοι
δοκοῦσιν
|
ἴσου |
ἄξιοι
γεγενῆσθαι·
ὁ
μὲν
γὰρ |
| [12, 81] |
Ὁ
μέντοι
ἀγὼν
οὐκ
ἐξ
|
ἴσου |
τῇ
πόλει
καὶ
Ερατοσθένει·
οὗτος |
| [12, 80] |
μέλλειν
πράξειν
πλείω
χάριν
αὐτοῖς
|
ἴστε, |
ἢ
ὧν
ἐποίησαν
ὀργίζεσθε·
μηδ' |
| [12, 29] |
ἦν
ἐν
τῇ
πόλει
ἀρχὴ
|
ἰσχυροτέρα |
αὐτῆς,
ὑφ'
ἧς
αὐτῷ
προσετάττετο |
| [12, 29] |
παρὰ
τὸ
δίκαιον
ἀνθρώπους
ἀπολλύναι,
|
ἴσως |
ἂν
εἰκότως
αὐτῷ
συγγνώμην
εἴχετε· |
| [12, 50] |
λέγοντες
καὶ
τοὺς
ἐξαμαρτάνοντας
ἀποτρέποντες;
|
~Ἴσως |
δ'
ἂν
ἔχοι
εἰπεῖν
ὅτι |