Ennéade, liv., chap.
[1, 3, 50]	ψεῦδος ἀφεῖσα ἐν τῷ λεγομένῳ	ἀληθείας	πεδίῳ τὴν ψυχὴν τρέφουσα, τῇ
[1, 3, 50]	ἀφίκωνται, ὃ δὴ τέλος τῆς	πορείας	ὂν τυγχάνει, ὅταν τις ἐπ´
[1, 3, 50]	ἔχοι, ἐξ ὧν αἱ τέλειαι	σοφίας	γενομένης. Μετὰ τὰς φυσικὰς οὖν
[1, 3, 50]	κάτω εἶναι ἄνευ διαλεκτικῆς καὶ	σοφίας;	Ἢ ἀτελῶς καὶ ἐλλειπόντως. Ἔστι
[1, 3, 50]	καλὸν μόνον, καὶ λόγους τοὺς	φιλοσοφίας	ἐνθετέον· ἀφ´ ὧν εἰς πίστιν
[1, 3, 50]	ταὐτὸν φιλοσοφία καὶ διαλεκτική; Ἢ	φιλοσοφίας	μέρος τὸ τίμιον. Οὐ γὰρ
[1, 3, 50]	τέλειαι σοφίας γενομένης. Μετὰ τὰς	φυσικὰς	οὖν ἡ σοφία· εἶτα τελειοῖ
[1, 3, 50]	ἅμα συναύξεται. Καὶ τάχα ἂν	φυσικάς	τις ἀρετὰς ἔχοι, ἐξ ὧν
[1, 3, 50]	τέχνη ἢ μέθοδος ἢ ἐπιτήδευσις	ἡμᾶς	οἷ δεῖ πορευθῆναι ἀνάγει; Ὅπου
[1, 3, 50]	λέγειν. Πρῶτον δὴ διασταλτέον τοὺς	ἄνδρας	τούτους ἡμῖν ἀρξαμένους ἀπὸ τοῦ
[1, 3, 50]	τῆς ταῦτα βουλομένης. ~Ἀλλὰ πόθεν	τὰς	ἀρχὰς ἔχει ἡ ἐπιστήμη αὕτη;
[1, 3, 50]	προστιθεῖσα δὲ τὰς ἕξεις καὶ	τὰς	ἀσκήσεις, ἐξ ὧν προίασιν αἱ
[1, 3, 50]	θεωροῦσα μὲν ἐκεῖθεν, προστιθεῖσα δὲ	τὰς	ἕξεις καὶ τὰς ἀσκήσεις, ἐξ
[1, 3, 50]	αἱ τέλειαι σοφίας γενομένης. Μετὰ	τὰς	φυσικὰς οὖν ἡ σοφία· εἶτα
[1, 3, 50]	Καὶ τάχα ἂν φυσικάς τις	ἀρετὰς	ἔχοι, ἐξ ὧν αἱ τέλειαι
[1, 3, 50]	ἀπὸ τοῦ μουσικοῦ ὅστις ἐστὶ	λέγοντας	τὴν φύσιν. Θετέον δὴ αὐτὸν
[1, 3, 50]	αὕτη; Ἢ νοῦς δίδωσιν ἐναργεῖς	ἀρχάς,	εἴ τις λαβεῖν δύναιτο ψυχῇ·
[1, 3, 50]	ταῦτα βουλομένης. ~Ἀλλὰ πόθεν τὰς	ἀρχὰς	ἔχει ἡ ἐπιστήμη αὕτη; Ἢ
[1, 3, 50]	γὰρ γράμματα εἰδυῖα δὲ τὸ	ἀληθὲς	οἶδεν ὃ καλοῦσι πρότασιν, καὶ
[1, 3, 50]	ἡ φυσικὴ ἀρετὴ καὶ ὄμμα	ἀτελὲς	καὶ ἦθος ἔχει, καὶ αἱ
[1, 3, 50]	πίστιν ἀκτέον ὧν ἀγνοεῖ ἔχων.	Τίνες	δὲ οἱ λόγοι, ὕστερον. ~Ὁ
[1, 3, 50]	γὰρ ψιλὰ θεωρήματά ἐστι καὶ	κανόνες,	ἀλλὰ περὶ πράγματά ἐστι καὶ
[1, 3, 50]	μὲν περιμενέτω, περὶ δὲ τῆς	ἀναγωγῆς	πρότερον πειρατέον λέγειν. Πρῶτον δὴ
[1, 3, 50]	ἀσωμάτου καὶ γὰρ ῥᾴδιον δέξεται	φιλομαθὴς	ὤν καὶ φύσει ἐνάρετον πρὸς
[1, 3, 50]	καὶ μετὰ τὰ μαθήματα λόγους	διαλεκτικῆς	δοτέον καὶ ὅλως διαλεκτικὸν ποιητέον.
[1, 3, 50]	αὕτη ἐγγύθεν κομίζεται παρὰ τῆς	διαλεκτικῆς·	καὶ περὶ ἠθῶν ὡσαύτως θεωροῦσα
[1, 3, 50]	ἔστι τὰ κάτω εἶναι ἄνευ	διαλεκτικῆς	καὶ σοφίας; Ἢ ἀτελῶς καὶ
[1, 3, 50]	περὶ φύσεως θεωρεῖ βοήθειαν παρὰ	διαλεκτικῆς	λαβοῦσα, ὥσπερ καὶ ἀριθμητικῇ προσχρῶνται
[1, 3, 50]	ἐκεῖθεν· καὶ γὰρ μετὰ τῆς	ὕλης	τὰ πλεῖστα· καὶ αἱ μὲν
[1, 3, 50]	δὲ τῆς περὶ τὸ αἰσθητὸν	πλάνης	ἐνιδρύει τῷ νοητῷ κἀκεῖ τὴν
[1, 3, 50]	ἡγουμένη καὶ μεθόδου τῆς ταῦτα	βουλομένης.	~Ἀλλὰ πόθεν τὰς ἀρχὰς ἔχει
[1, 3, 50]	ἐξ ὧν αἱ τέλειαι σοφίας	γενομένης.	Μετὰ τὰς φυσικὰς οὖν ἡ
[1, 3, 50]	ὧν τινα ἀναγκαῖα καὶ πρὸ	τέχνης	ἡγουμένη, κρίνουσα δὲ αὐτὰ ὥσπερ
[1, 3, 50]	λαβεῖν δύναιτο ψυχῇ· εἶτα τὰ	ἑξῆς	καὶ συντίθησι καὶ συμπλέκει καὶ
[1, 3, 50]	ἡ μὲν περιμενέτω, περὶ δὲ	τῆς	ἀναγωγῆς πρότερον πειρατέον λέγειν. Πρῶτον
[1, 3, 50]	μέντοι αὕτη ἐγγύθεν κομίζεται παρὰ	τῆς	διαλεκτικῆς· καὶ περὶ ἠθῶν ὡσαύτως
[1, 3, 50]	πάντων, οὐ δόξῃ. Παύσασα δὲ	τῆς	περὶ τὸ αἰσθητὸν πλάνης ἐνιδρύει
[1, 3, 50]	τόπου ἀφίκωνται, ὃ δὴ τέλος	τῆς	πορείας ὂν τυγχάνει, ὅταν τις
[1, 3, 50]	δὲ περιττὰ ἡγουμένη καὶ μεθόδου	τῆς	ταῦτα βουλομένης. ~Ἀλλὰ πόθεν τὰς
[1, 3, 50]	τὰ ἐκεῖθεν· καὶ γὰρ μετὰ	τῆς	ὕλης τὰ πλεῖστα· καὶ αἱ
[1, 3, 50]	καὶ καθόλου οἶδε τὰ κινήματα	τῆς	ψυχῆς, ὅ τε τίθησι καὶ
[1, 3, 50]	ἄλλων διαφέρει καὶ τίς ἡ	κοινότης·	ἐν οἷς ἐστι καὶ ποῦ
[1, 3, 50]	καθόλου οἶδε τὰ κινήματα τῆς	ψυχῆς,	ὅ τε τίθησι καὶ ὃ
[1, 3, 50]	καὶ ἐν τέχναις καὶ ἐν	ἐπιστήμαις	καὶ ἐν ἀρεταῖς. Εἶτα ἓν
[1, 3, 50]	ἤδη καὶ ὅτι καὶ ἐν	τέχναις	καὶ ἐν ἐπιστήμαις καὶ ἐν
[1, 3, 50]	καὶ αἱ ἀρχαὶ τὸ πλεῖστον	ἀμφοτέραις,	ἀφ´ ὧν ἔχομεν.
[1, 3, 50]	τοῖς πάθεσι τοῖς ἰδίοις καὶ	ταῖς	πράξεσιν, ἡ δὲ φρόνησις ἐπιλογισμός
[1, 3, 50]	καὶ ἐν ἐπιστήμαις καὶ ἐν	ἀρεταῖς.	Εἶτα ἓν ποιητέον καὶ διδακτέον,
[1, 3, 50]	ὃς ἐν τῇ πρώτῃ γενέσει	εἰς	γονὴν ἀνδρὸς ἐσομένου φιλοσόφου μουσικοῦ
[1, 3, 50]	τῇ Πλάτωνος χρωμένη μὲν καὶ	εἰς	διάκρισιν τῶν εἰδῶν, χρωμένη δὲ
[1, 3, 50]	ἐν ἡσυχίᾳ, οὐδὲν ἔτι πολυπραγμονοῦσα	εἰς	ἓν γενομένη βλέπει, τὴν λεγομένην
[1, 3, 50]	τὸ νοητόν, καὶ ἀνάπαλιν ἀναλύουσα,	εἰς	ὃ ἂν ἐπ´ ἀρχὴν ἔλθῃ,
[1, 3, 50]	λόγοι, ὕστερον. ~Ὁ δὲ ἐρωτικός,	εἰς	ὃν μεταπέσοι ἂν καὶ ὁ
[1, 3, 50]	τοὺς φιλοσοφίας ἐνθετέον· ἀφ´ ὧν	εἰς	πίστιν ἀκτέον ὧν ἀγνοεῖ ἔχων.
[1, 3, 50]	καὶ συμπλέκει καὶ διαιρεῖ, ἕως	εἰς	τέλεον νοῦν ἥκῃ. Ἔστι γάρ,
[1, 3, 50]	ἐκεῖ πορεύεσθαι ἀνάγκη, ἕως ἂν	εἰς	τὸ ἔσχατον τοῦ τόπου ἀφίκωνται,
[1, 3, 50]	αἱ ἀναλογίαι καὶ οἱ λόγοι	εἰς	τὸ κάλλος τὸ ἐπ´ αὐτοῖς
[1, 3, 50]	τῶν εἰδῶν, χρωμένη δὲ καὶ	εἰς	τὸ τί ἐστι, χρωμένη δὲ
[1, 3, 50]	ἔτι καθόλου καὶ ἀύλως πάντα	εἰς	χρῆσιν προφέρει τῇ φρονήσει. Πότερα
[1, 3, 50]	οὖν ὁ τρόπος; Ἆρά γε	εἷς	καὶ ὁ αὐτὸς ἅπασι τούτοις,
[1, 3, 50]	ἅπασι τούτοις, ἢ καθ´ ἕνα	εἷς	τις; Ἔστι μὲν οὖν ἡ
[1, 3, 50]	ἐπιστήμη αὕτη; Ἢ νοῦς δίδωσιν	ἐναργεῖς	ἀρχάς, εἴ τις λαβεῖν δύναιτο
[1, 3, 50]	ἀσκήσεις, ἐξ ὧν προίασιν αἱ	ἕξεις.	Ἴσχουσι δὲ αἱ λογικαὶ ἕξεις
[1, 3, 50]	μὲν ἐκεῖθεν, προστιθεῖσα δὲ τὰς	ἕξεις	καὶ τὰς ἀσκήσεις, ἐξ ὧν
[1, 3, 50]	ἕξεις. Ἴσχουσι δὲ αἱ λογικαὶ	ἕξεις	καὶ ὡς ἴδια ἤδη τὰ
[1, 3, 50]	δὲ τὰς ἕξεις καὶ τὰς	ἀσκήσεις,	ἐξ ὧν προίασιν αἱ ἕξεις.
[1, 3, 50]	εἰ δεῖ νῦν ἐπισχεῖν ἢ	εἰσαῦθις	ἢ ὅλως ἄλλο βέλτιον· ἡ
[1, 3, 50]	ἡ λόγῳ περὶ ἑκάστου δυναμένη	ἕξις	εἰπεῖν τί τε ἕκαστον καὶ
[1, 3, 50]	καὶ τίς ἡ κοινότης· ἐν	οἷς	ἐστι καὶ ποῦ τούτων ἕκαστον
[1, 3, 50]	κάτω, ἡ δέ γε δευτέρα,	οἷς	ἤδη ἐν τῷ νοητῷ γενομένοις
[1, 3, 50]	λογισμοὺς ἐν τοῖς πάθεσι τοῖς	ἰδίοις	καὶ ταῖς πράξεσιν, ἡ δὲ
[1, 3, 50]	ἄλλοθεν λεκτέον καὶ ὅτι ἐν	ἄλλοις	μᾶλλον, οἷον ἐπιτηδεύματα καλὰ καὶ
[1, 3, 50]	τοῖς ᾀδομένοις καὶ ἐν τοῖς	ῥυθμοῖς	καὶ τὸ εὔρυθμον καὶ τὸ
[1, 3, 50]	τὸ μὴ ἓν ἐν τοῖς	ᾀδομένοις	καὶ ἐν τοῖς ῥυθμοῖς καὶ
[1, 3, 50]	οἷς ἤδη ἐν τῷ νοητῷ	γενομένοις	καὶ οἷον ἴχνος θεῖσιν ἐκεῖ
[1, 3, 50]	διαλεκτική, ἣν δεῖ καὶ τοῖς	προτέροις	παραδιδόναι; Ἔστι μὲν δὴ ἡ
[1, 3, 50]	καὶ τὸ μὴ ἓν ἐν	τοῖς	ᾀδομένοις καὶ ἐν τοῖς ῥυθμοῖς
[1, 3, 50]	ἄλλου ποιήσαντος ὡς ἀλλότριον κρίνουσα	τοῖς	ἐν αὐτῇ ἀληθέσι τὸ ψεῦδος,
[1, 3, 50]	μέντοι ἐπ´ αὐτὰ χωρεῖ ἅμα	τοῖς	θεωρήμασι τὰ πράγματα ἔχουσα· τὸ
[1, 3, 50]	τοὺς λογισμοὺς ἐν τοῖς πάθεσι	τοῖς	ἰδίοις καὶ ταῖς πράξεσιν, ἡ
[1, 3, 50]	ἄλλαι ἀρεταὶ τοὺς λογισμοὺς ἐν	τοῖς	πάθεσι τοῖς ἰδίοις καὶ ταῖς
[1, 3, 50]	ἡ διαλεκτική, ἣν δεῖ καὶ	τοῖς	προτέροις παραδιδόναι; Ἔστι μὲν δὴ
[1, 3, 50]	ἐν τοῖς ᾀδομένοις καὶ ἐν	τοῖς	ῥυθμοῖς καὶ τὸ εὔρυθμον καὶ
[1, 3, 50]	καὶ νόμους καλοὺς δεικνύντα ἐν	ἀσωμάτοις	γὰρ ὁ ἐθισμὸς τοῦ ἐρασμίου
[1, 3, 50]	εἰς τὸ κάλλος τὸ ἐπ´	αὐτοῖς	ἀκτέον καὶ διδακτέον, ὡς περὶ
[1, 3, 50]	καὶ τὸ καλὸν τὸ ἐν	τούτοις	ἕτοιμον, φεύγοντα δὲ ἀεὶ τὸ
[1, 3, 50]	εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ἅπασι	τούτοις,	ἢ καθ´ ἕνα εἷς τις;
[1, 3, 50]	παρέλθοι, μνημονικός ἐστί πως κάλλους·	χωρὶς	δὲ ὂν ἀδυνατεῖ καταμαθεῖν, πληττόμενος
[1, 3, 50]	ταὐτά, προσφερομένων ὥσπερ καὶ ἡ	αἴσθησις	ἐπιβάλλουσα, ἀκριβολογεῖσθαι δὲ ἑτέρᾳ δίδωσι
[1, 3, 50]	καὶ ταῖς πράξεσιν, ἡ δὲ	φρόνησις	ἐπιλογισμός τις καὶ τὸ καθόλου
[1, 3, 50]	~Τίς τέχνη ἢ μέθοδος ἢ	ἐπιτήδευσις	ἡμᾶς οἷ δεῖ πορευθῆναι ἀνάγει;
[1, 3, 50]	συναύξεται. Καὶ τάχα ἂν φυσικάς	τις	ἀρετὰς ἔχοι, ἐξ ὧν αἱ
[1, 3, 50]	δοτέον καὶ ὅλως διαλεκτικὸν ποιητέον.	~Τίς	δὲ ἡ διαλεκτική, ἣν δεῖ
[1, 3, 50]	τῆς πορείας ὂν τυγχάνει, ὅταν	τις	ἐπ´ ἄκρῳ γένηται τῷ νοητῷ.
[1, 3, 50]	τούτοις, ἢ καθ´ ἕνα εἷς	τις;	Ἔστι μὲν οὖν ἡ πορεία
[1, 3, 50]	καὶ τί ἄλλων διαφέρει καὶ	τίς	ἡ κοινότης· ἐν οἷς ἐστι
[1, 3, 50]	δι´ ὧν τοῦτο ἐδείκνυτο, ἀναγωγή	τις	ἦν. Τίνα δὲ δεῖ εἶναι
[1, 3, 50]	πράξεσιν, ἡ δὲ φρόνησις ἐπιλογισμός	τις	καὶ τὸ καθόλου μᾶλλον καὶ
[1, 3, 50]	νοῦς δίδωσιν ἐναργεῖς ἀρχάς, εἴ	τις	λαβεῖν δύναιτο ψυχῇ· εἶτα τὰ
[1, 3, 50]	μουσικὸς καὶ ὁ ἐρωτικὸς ἀνακτέοι.	Τίς	οὖν ὁ τρόπος; Ἆρά γε
[1, 3, 50]	ἀληθέσι τὸ ψεῦδος, γινώσκουσα, ὅταν	τις	προσαγάγῃ, ὅ τι παρὰ τὸν
[1, 3, 50]		~Τίς	τέχνη ἢ μέθοδος ἢ ἐπιτήδευσις
[1, 3, 50]	ἡμῖν ἀρξαμένους ἀπὸ τοῦ μουσικοῦ	ὅστις	ἐστὶ λέγοντας τὴν φύσιν. Θετέον
[1, 3, 50]	ἢ τὸν πλεῖστά φησιν ἰδόντα	ὃς	ἐν τῇ πρώτῃ γενέσει εἰς
[1, 3, 50]	~Τίς τέχνη ἢ	μέθοδος	ἢ ἐπιτήδευσις ἡμᾶς οἷ δεῖ
[1, 3, 50]	κἀκεῖ τὴν πραγματείαν ἔχει τὸ	ψεῦδος	ἀφεῖσα ἐν τῷ λεγομένῳ ἀληθείας
[1, 3, 50]	τοῖς ἐν αὐτῇ ἀληθέσι τὸ	ψεῦδος,	γινώσκουσα, ὅταν τις προσαγάγῃ, ὅ
[1, 3, 50]	τὰ πράγματα ἔχουσα· τὸ δὲ	ψεῦδος	καὶ τὸ σόφισμα κατὰ συμβεβηκὸς
[1, 3, 50]	ἀρετὴ καὶ ὄμμα ἀτελὲς καὶ	ἦθος	ἔχει, καὶ αἱ ἀρχαὶ τὸ
[1, 3, 50]	ψεῦδος καὶ τὸ σόφισμα κατὰ	συμβεβηκὸς	γινώσκει ἄλλου ποιήσαντος ὡς ἀλλότριον
[1, 3, 50]	ἢ μένοι ἂν ἢ παρέλθοι,	μνημονικός	ἐστί πως κάλλους· χωρὶς δὲ
[1, 3, 50]	ὃν μεταπέσοι ἂν καὶ ὁ	μουσικὸς	καὶ μεταπεσὼν ἢ μένοι ἂν
[1, 3, 50]	φιλόσοφος τὴν φύσιν καὶ ὁ	μουσικὸς	καὶ ὁ ἐρωτικὸς ἀνακτέοι. Τίς
[1, 3, 50]	καὶ ὁ μουσικὸς καὶ ὁ	ἐρωτικὸς	ἀνακτέοι. Τίς οὖν ὁ τρόπος;
[1, 3, 50]	οἱ λόγοι, ὕστερον. ~Ὁ δὲ	ἐρωτικός,	εἰς ὃν μεταπέσοι ἂν καὶ
[1, 3, 50]	τοῦ τόπου ἀφίκωνται, ὃ δὴ	τέλος	τῆς πορείας ὂν τυγχάνει, ὅταν
[1, 3, 50]	καὶ οἱ λόγοι εἰς τὸ	κάλλος	τὸ ἐπ´ αὐτοῖς ἀκτέον καὶ
[1, 3, 50]	~Ὁ δὲ φιλόσοφος τὴν φύσιν	ἕτοιμος	οὗτος καὶ οἷον ἐπτερωμένος καὶ
[1, 3, 50]	ταῖς πράξεσιν, ἡ δὲ φρόνησις	ἐπιλογισμός	τις καὶ τὸ καθόλου μᾶλλον
[1, 3, 50]	δεικνύντα ἐν ἀσωμάτοις γὰρ ὁ	ἐθισμὸς	τοῦ ἐρασμίου ἤδη καὶ ὅτι
[1, 3, 50]	χωρίσεως, ὥσπερ οἱ ἄλλοι οὗτοι,	κεκινημένος	πρὸς τὸ ἄνω, ἀπορῶν δὲ
[1, 3, 50]	καὶ οἷον ἐπτερωμένος καὶ οὐ	δεόμενος	χωρίσεως, ὥσπερ οἱ ἄλλοι οὗτοι,
[1, 3, 50]	χωρὶς δὲ ὂν ἀδυνατεῖ καταμαθεῖν,	πληττόμενος	δὲ ὑπὸ τῶν ἐν ὄψει
[1, 3, 50]	φύσιν ἕτοιμος οὗτος καὶ οἷον	ἐπτερωμένος	καὶ οὐ δεόμενος χωρίσεως, ὥσπερ
[1, 3, 50]	γονὴν ἀνδρὸς ἐσομένου φιλοσόφου μουσικοῦ	τινος	ἢ ἐρωτικοῦ; Ὁ μὲν δὴ
[1, 3, 50]	τῷ νοητῷ γενομένοις καὶ οἷον	ἴχνος	θεῖσιν ἐκεῖ πορεύεσθαι ἀνάγκη, ἕως
[1, 3, 50]	ψυχὴν τρέφουσα, τῇ διαιρέσει τῇ	Πλάτωνος	χρωμένη μὲν καὶ εἰς διάκρισιν
[1, 3, 50]	ἐρωτικὸς ἀνακτέοι. Τίς οὖν ὁ	τρόπος;	Ἆρά γε εἷς καὶ ὁ
[1, 3, 50]	τῇ πρώτῃ γενέσει εἰς γονὴν	ἀνδρὸς	ἐσομένου φιλοσόφου μουσικοῦ τινος ἢ
[1, 3, 50]	δὲ ἑτέρᾳ δίδωσι τοῦτο ἀγαπώσῃ.	~Μέρος	οὖν τὸ τίμιον· ἔχει γὰρ
[1, 3, 50]	φιλοσοφία καὶ διαλεκτική; Ἢ φιλοσοφίας	μέρος	τὸ τίμιον. Οὐ γὰρ δὴ
[1, 3, 50]	Τὰ μὲν δὴ μαθήματα δοτέον	πρὸς	συνεθισμὸν κατανοήσεως καὶ πίστεως ἀσωμάτου
[1, 3, 50]	φιλομαθὴς ὤν καὶ φύσει ἐνάρετον	πρὸς	τελείωσιν ἀρετῶν ἀκτέον καὶ μετὰ
[1, 3, 50]	ὥσπερ οἱ ἄλλοι οὗτοι, κεκινημένος	πρὸς	τὸ ἄνω, ἀπορῶν δὲ τοῦ
[1, 3, 50]	αὐτὸν εὐκίνητον καὶ ἐπτοημένον μὲν	πρὸς	τὸ καλόν, ἀδυνατώτερον δὲ παρ´
[1, 3, 50]	τοὺς ψόφους, οὕτω καὶ τοῦτον	πρὸς	τοὺς φθόγγους καὶ τὸ καλὸν
[1, 3, 50]	οἷον ἐκτύπων, ὥσπερ οἱ δειλοὶ	πρὸς	τοὺς ψόφους, οὕτω καὶ τοῦτον
[1, 3, 50]	σόφισμα κατὰ συμβεβηκὸς γινώσκει ἄλλου	ποιήσαντος	ὡς ἀλλότριον κρίνουσα τοῖς ἐν
[1, 3, 50]	δὲ περὶ τὸ ἐπέκεινα τοῦ	ὄντος.	Τί οὖν; ἡ φιλοσοφία τὸ
[1, 3, 50]	τὸ ἄνω, ἀπορῶν δὲ τοῦ	δεικνύντος	δεῖται μόνον. Δεικτέον οὖν καὶ
[1, 3, 50]	Ἆρά γε εἷς καὶ ὁ	αὐτὸς	ἅπασι τούτοις, ἢ καθ´ ἕνα
[1, 3, 50]	δὲ φιλόσοφος τὴν φύσιν ἕτοιμος	οὗτος	καὶ οἷον ἐπτερωμένος καὶ οὐ
[1, 3, 50]	τὴν ἄνω πορείαν. ~Ὁ δὲ	φιλόσοφος	τὴν φύσιν ἕτοιμος οὗτος καὶ
[1, 3, 50]	ἢ ἐρωτικοῦ; Ὁ μὲν δὴ	φιλόσοφος	τὴν φύσιν καὶ ὁ μουσικὸς
[1, 3, 50]	Μετὰ τοίνυν τοὺς αἰσθητοὺς τούτους	φθόγγους	καὶ ῥυθμοὺς καὶ σχήματα οὕτως
[1, 3, 50]	οὕτω καὶ τοῦτον πρὸς τοὺς	φθόγγους	καὶ τὸ καλὸν τὸ ἐν
[1, 3, 50]	ἀκτέον καὶ μετὰ τὰ μαθήματα	λόγους	διαλεκτικῆς δοτέον καὶ ὅλως διαλεκτικὸν
[1, 3, 50]	τό τι καλὸν μόνον, καὶ	λόγους	τοὺς φιλοσοφίας ἐνθετέον· ἀφ´ ὧν
[1, 3, 50]	τι παρὰ τὸν κανόνα τοῦ	ἀληθοῦς.	Περὶ προτάσεως οὖν οὐκ οἶδε
[1, 3, 50]	οἷον ἐπιτηδεύματα καλὰ καὶ νόμους	καλοὺς	δεικνύντα ἐν ἀσωμάτοις γὰρ ὁ
[1, 3, 50]	ἢ παρέλθοι, μνημονικός ἐστί πως	κάλλους·	χωρὶς δὲ ὂν ἀδυνατεῖ καταμαθεῖν,
[1, 3, 50]	τοὺς αἰσθητοὺς τούτους φθόγγους καὶ	ῥυθμοὺς	καὶ σχήματα οὕτως ἀκτέον· χωρίζοντα
[1, 3, 50]	μᾶλλον, οἷον ἐπιτηδεύματα καλὰ καὶ	νόμους	καλοὺς δεικνύντα ἐν ἀσωμάτοις γὰρ
[1, 3, 50]	αἱ μὲν ἄλλαι ἀρεταὶ τοὺς	λογισμοὺς	ἐν τοῖς πάθεσι τοῖς ἰδίοις
[1, 3, 50]	ἔχει ἡ ἐπιστήμη αὕτη; Ἢ	νοῦς	δίδωσιν ἐναργεῖς ἀρχάς, εἴ τις
[1, 3, 50]	διασταλτέον τοὺς ἄνδρας τούτους ἡμῖν	ἀρξαμένους	ἀπὸ τοῦ μουσικοῦ ὅστις ἐστὶ
[1, 3, 50]	τὸ εὔσχημον διώκειν. Μετὰ τοίνυν	τοὺς	αἰσθητοὺς τούτους φθόγγους καὶ ῥυθμοὺς
[1, 3, 50]	πειρατέον λέγειν. Πρῶτον δὴ διασταλτέον	τοὺς	ἄνδρας τούτους ἡμῖν ἀρξαμένους ἀπὸ
[1, 3, 50]	καὶ αἱ μὲν ἄλλαι ἀρεταὶ	τοὺς	λογισμοὺς ἐν τοῖς πάθεσι τοῖς
[1, 3, 50]	ψόφους, οὕτω καὶ τοῦτον πρὸς	τοὺς	φθόγγους καὶ τὸ καλὸν τὸ
[1, 3, 50]	τι καλὸν μόνον, καὶ λόγους	τοὺς	φιλοσοφίας ἐνθετέον· ἀφ´ ὧν εἰς
[1, 3, 50]	ἐκτύπων, ὥσπερ οἱ δειλοὶ πρὸς	τοὺς	ψόφους, οὕτω καὶ τοῦτον πρὸς
[1, 3, 50]	εὔσχημον διώκειν. Μετὰ τοίνυν τοὺς	αἰσθητοὺς	τούτους φθόγγους καὶ ῥυθμοὺς καὶ
[1, 3, 50]	Πρῶτον δὴ διασταλτέον τοὺς ἄνδρας	τούτους	ἡμῖν ἀρξαμένους ἀπὸ τοῦ μουσικοῦ
[1, 3, 50]	διώκειν. Μετὰ τοίνυν τοὺς αἰσθητοὺς	τούτους	φθόγγους καὶ ῥυθμοὺς καὶ σχήματα
[1, 3, 50]	ὥσπερ οἱ δειλοὶ πρὸς τοὺς	ψόφους,	οὕτω καὶ τοῦτον πρὸς τοὺς
[1, 3, 50]	κατὰ συμβεβηκὸς γινώσκει ἄλλου ποιήσαντος	ὡς	ἀλλότριον κρίνουσα τοῖς ἐν αὐτῇ
[1, 3, 50]	Ὅπου μὲν οὖν δεῖ ἐλθεῖν,	ὡς	ἐπὶ τἀγαθὸν καὶ τὴν ἀρχὴν
[1, 3, 50]	δὲ αἱ λογικαὶ ἕξεις καὶ	ὡς	ἴδια ἤδη τὰ ἐκεῖθεν· καὶ
[1, 3, 50]	ἔλθῃ, τότε δὲ ἡσυχίαν ἄγουσα,	ὡς	μέχρι γε τοῦ ἐκεῖ εἶναι
[1, 3, 50]	ἐπ´ αὐτοῖς ἀκτέον καὶ διδακτέον,	ὡς	περὶ ἃ ἐπτόητο ἐκεῖνα ἦν,
[1, 3, 50]	τὰ ἐκ τούτων νοερῶς πλέκουσα,	ἕως	ἂν διέλθῃ πᾶν τὸ νοητόν,
[1, 3, 50]	ἴχνος θεῖσιν ἐκεῖ πορεύεσθαι ἀνάγκη,	ἕως	ἂν εἰς τὸ ἔσχατον τοῦ
[1, 3, 50]	συντίθησι καὶ συμπλέκει καὶ διαιρεῖ,	ἕως	εἰς τέλεον νοῦν ἥκῃ. Ἔστι
[1, 3, 50]	τὸν κανόνα τοῦ ἀληθοῦς. Περὶ	προτάσεως	οὖν οὐκ οἶδε καὶ γὰρ
[1, 3, 50]	αὕτη τὸ καθαρώτατον νοῦ καὶ	φρονήσεως	Ἀνάγκη οὖν τιμιωτάτην οὖσαν ἕξιν
[1, 3, 50]	δὴ μαθήματα δοτέον πρὸς συνεθισμὸν	κατανοήσεως	καὶ πίστεως ἀσωμάτου καὶ γὰρ
[1, 3, 50]	οἷον ἐπτερωμένος καὶ οὐ δεόμενος	χωρίσεως,	ὥσπερ οἱ ἄλλοι οὗτοι, κεκινημένος
[1, 3, 50]	φιλοσοφία· καὶ γὰρ καὶ περὶ	φύσεως	θεωρεῖ βοήθειαν παρὰ διαλεκτικῆς λαβοῦσα,
[1, 3, 50]	δοτέον πρὸς συνεθισμὸν κατανοήσεως καὶ	πίστεως	ἀσωμάτου καὶ γὰρ ῥᾴδιον δέξεται
[1, 3, 50]	ἄνευ διαλεκτικῆς καὶ σοφίας; Ἢ	ἀτελῶς	καὶ ἐλλειπόντως. Ἔστι δὲ σοφὸν
[1, 3, 50]	νῦν ἐπισχεῖν ἢ εἰσαῦθις ἢ	ὅλως	ἄλλο βέλτιον· ἡ δὲ διαλεκτικὴ
[1, 3, 50]	ἡ ἑτέρα τὴν ἑτέραν ἐτελείωσεν·	ὅλως	γὰρ ἡ φυσικὴ ἀρετὴ καὶ
[1, 3, 50]	μαθήματα λόγους διαλεκτικῆς δοτέον καὶ	ὅλως	διαλεκτικὸν ποιητέον. ~Τίς δὲ ἡ
[1, 3, 50]	τὸ ἐν ταύτῃ καλὸν καὶ	ὅλως	τὸ καλόν, οὐ τό τι
[1, 3, 50]	ἡ σοφία ἔτι καθόλου καὶ	ἀύλως	πάντα εἰς χρῆσιν προφέρει τῇ
[1, 3, 50]	ἂν ἢ παρέλθοι, μνημονικός ἐστί	πως	κάλλους· χωρὶς δὲ ὂν ἀδυνατεῖ
[1, 3, 50]	Εἶτα ἓν ποιητέον καὶ διδακτέον,	ὅπως	ἐγγίνονται. Ἀπὸ δὲ τῶν ἀρετῶν
[1, 3, 50]	γένη, καὶ τὰ ἐκ τούτων	νοερῶς	πλέκουσα, ἕως ἂν διέλθῃ πᾶν
[1, 3, 50]	καὶ σοφίας; Ἢ ἀτελῶς καὶ	ἐλλειπόντως.	Ἔστι δὲ σοφὸν εἶναι καὶ
[1, 3, 50]	τῆς διαλεκτικῆς· καὶ περὶ ἠθῶν	ὡσαύτως	θεωροῦσα μὲν ἐκεῖθεν, προστιθεῖσα δὲ
[1, 3, 50]	φθόγγους καὶ ῥυθμοὺς καὶ σχήματα	οὕτως	ἀκτέον· χωρίζοντα τὴν ὕλην ἐφ´
[1, 3, 50]	δὲ σοφὸν εἶναι καὶ διαλεκτικὸν	οὕτως	ἄνευ τούτων; Ἢ οὐδ´ ἂν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/06/2007