Ennéade, liv., chap.
[1, 3, 50]	λαβοῦσα, ὥσπερ καὶ ἀριθμητικῇ προσχρῶνται	αἱ	ἄλλαι τέχναι· μᾶλλον μέντοι αὕτη
[1, 3, 50]	χωρίζοντα τὴν ὕλην ἐφ´ ὧν	αἱ	ἀναλογίαι καὶ οἱ λόγοι εἰς
[1, 3, 50]	ἀτελὲς καὶ ἦθος ἔχει, καὶ	αἱ	ἀρχαὶ τὸ πλεῖστον ἀμφοτέραις, ἀφ´
[1, 3, 50]	τὰς ἀσκήσεις, ἐξ ὧν προίασιν	αἱ	ἕξεις. Ἴσχουσι δὲ αἱ λογικαὶ
[1, 3, 50]	προίασιν αἱ ἕξεις. Ἴσχουσι δὲ	αἱ	λογικαὶ ἕξεις καὶ ὡς ἴδια
[1, 3, 50]	τῆς ὕλης τὰ πλεῖστα· καὶ	αἱ	μὲν ἄλλαι ἀρεταὶ τοὺς λογισμοὺς
[1, 3, 50]	τις ἀρετὰς ἔχοι, ἐξ ὧν	αἱ	τέλειαι σοφίας γενομένης. Μετὰ τὰς
[1, 3, 50]	καὶ οἷον ἴχνος θεῖσιν ἐκεῖ	πορεύεσθαι	ἀνάγκη, ἕως ἂν εἰς τὸ
[1, 3, 50]	μὴ περὶ ἓν σῶμα πεσόντα	ἐπτοῆσθαι,	ἀλλ´ ἐπὶ πάντα ἀκτέον τῷ
[1, 3, 50]	ὥσπερ καὶ ἡ αἴσθησις ἐπιβάλλουσα,	ἀκριβολογεῖσθαι	δὲ ἑτέρᾳ δίδωσι τοῦτο ἀγαπώσῃ.
[1, 3, 50]	καλόν, ἀδυνατώτερον δὲ παρ´ αὐτοῦ	κινεῖσθαι,	ἕτοιμον δὲ ἐκ τῶν τυχόντων
[1, 3, 50]	τὴν ὕλην ἐφ´ ὧν αἱ	ἀναλογίαι	καὶ οἱ λόγοι εἰς τὸ
[1, 3, 50]	ἀρετὰς ἔχοι, ἐξ ὧν αἱ	τέλειαι	σοφίας γενομένης. Μετὰ τὰς φυσικὰς
[1, 3, 50]	ὄμμα ἀτελὲς καὶ ἦθος ἔχει,	καὶ	αἱ ἀρχαὶ τὸ πλεῖστον ἀμφοτέραις,
[1, 3, 50]	μετὰ τῆς ὕλης τὰ πλεῖστα·	καὶ	αἱ μὲν ἄλλαι ἀρεταὶ τοὺς
[1, 3, 50]	οὖν τὸ τίμιον· ἔχει γὰρ	καὶ	ἄλλα φιλοσοφία· καὶ γὰρ καὶ
[1, 3, 50]	ἂν διέλθῃ πᾶν τὸ νοητόν,	καὶ	ἀνάπαλιν ἀναλύουσα, εἰς ὃ ἂν
[1, 3, 50]	βοήθειαν παρὰ διαλεκτικῆς λαβοῦσα, ὥσπερ	καὶ	ἀριθμητικῇ προσχρῶνται αἱ ἄλλαι τέχναι·
[1, 3, 50]	καὶ ἡ σοφία ἔτι καθόλου	καὶ	ἀύλως πάντα εἰς χρῆσιν προφέρει
[1, 3, 50]	Δεικτέον οὖν καὶ λυτέον βουλόμενον	καὶ	αὐτὸν τῇ φύσει καὶ πάλαι
[1, 3, 50]	Περὶ προτάσεως οὖν οὐκ οἶδε	καὶ	γὰρ γράμματα εἰδυῖα δὲ τὸ
[1, 3, 50]	ἔχει γὰρ καὶ ἄλλα φιλοσοφία·	καὶ	γὰρ καὶ περὶ φύσεως θεωρεῖ
[1, 3, 50]	ὡς ἴδια ἤδη τὰ ἐκεῖθεν·	καὶ	γὰρ μετὰ τῆς ὕλης τὰ
[1, 3, 50]	συνεθισμὸν κατανοήσεως καὶ πίστεως ἀσωμάτου	καὶ	γὰρ ῥᾴδιον δέξεται φιλομαθὴς ὤν
[1, 3, 50]	διωμολογημένον καὶ διὰ πολλῶν δεδειγμένον·	καὶ	δὴ καὶ δι´ ὧν τοῦτο
[1, 3, 50]	διὰ πολλῶν δεδειγμένον· καὶ δὴ	καὶ	δι´ ὧν τοῦτο ἐδείκνυτο, ἀναγωγή
[1, 3, 50]	ἀρχὴν τὴν πρώτην, κείσθω διωμολογημένον	καὶ	διὰ πολλῶν δεδειγμένον· καὶ δὴ
[1, 3, 50]	ἑξῆς καὶ συντίθησι καὶ συμπλέκει	καὶ	διαιρεῖ, ἕως εἰς τέλεον νοῦν
[1, 3, 50]	τὸ τιμιώτατον; ἢ ταὐτὸν φιλοσοφία	καὶ	διαλεκτική; Ἢ φιλοσοφίας μέρος τὸ
[1, 3, 50]	ἐλλειπόντως. Ἔστι δὲ σοφὸν εἶναι	καὶ	διαλεκτικὸν οὕτως ἄνευ τούτων; Ἢ
[1, 3, 50]	ἐν ἀρεταῖς. Εἶτα ἓν ποιητέον	καὶ	διδακτέον, ὅπως ἐγγίνονται. Ἀπὸ δὲ
[1, 3, 50]	κάλλος τὸ ἐπ´ αὐτοῖς ἀκτέον	καὶ	διδακτέον, ὡς περὶ ἃ ἐπτόητο
[1, 3, 50]	τις καὶ τὸ καθόλου μᾶλλον	καὶ	εἰ ἀντακολουθοῦσι καὶ εἰ δεῖ
[1, 3, 50]	καθόλου μᾶλλον καὶ εἰ ἀντακολουθοῦσι	καὶ	εἰ δεῖ νῦν ἐπισχεῖν ἢ
[1, 3, 50]	ἐστι καὶ ποῦ τούτων ἕκαστον	καὶ	εἰ ἔστιν ὅ ἐστι καὶ
[1, 3, 50]	αἴρει ὃ τίθησιν ἢ ἄλλο,	καὶ	εἰ ἕτερα ἢ ταὐτά, προσφερομένων
[1, 3, 50]	τε τίθησι καὶ ὃ αἴρει,	καὶ	εἰ τοῦτο αἴρει ὃ τίθησιν
[1, 3, 50]	διαιρέσει τῇ Πλάτωνος χρωμένη μὲν	καὶ	εἰς διάκρισιν τῶν εἰδῶν, χρωμένη
[1, 3, 50]	διάκρισιν τῶν εἰδῶν, χρωμένη δὲ	καὶ	εἰς τὸ τί ἐστι, χρωμένη
[1, 3, 50]	διαλεκτικῆς καὶ σοφίας; Ἢ ἀτελῶς	καὶ	ἐλλειπόντως. Ἔστι δὲ σοφὸν εἶναι
[1, 3, 50]	ἐν τέχναις καὶ ἐν ἐπιστήμαις	καὶ	ἐν ἀρεταῖς. Εἶτα ἓν ποιητέον
[1, 3, 50]	καὶ ὅτι καὶ ἐν τέχναις	καὶ	ἐν ἐπιστήμαις καὶ ἐν ἀρεταῖς.
[1, 3, 50]	τοῦ ἐρασμίου ἤδη καὶ ὅτι	καὶ	ἐν τέχναις καὶ ἐν ἐπιστήμαις
[1, 3, 50]	μὴ ἓν ἐν τοῖς ᾀδομένοις	καὶ	ἐν τοῖς ῥυθμοῖς καὶ τὸ
[1, 3, 50]	τὸ τί ἐστι, χρωμένη δὲ	καὶ	ἐπὶ τὰ πρῶτα γένη, καὶ
[1, 3, 50]	φύσιν. Θετέον δὴ αὐτὸν εὐκίνητον	καὶ	ἐπτοημένον μὲν πρὸς τὸ καλόν,
[1, 3, 50]	ἕτερα ἢ ταὐτά, προσφερομένων ὥσπερ	καὶ	ἡ αἴσθησις ἐπιβάλλουσα, ἀκριβολογεῖσθαι δὲ
[1, 3, 50]	ἄλλο βέλτιον· ἡ δὲ διαλεκτικὴ	καὶ	ἡ σοφία ἔτι καθόλου καὶ
[1, 3, 50]	φυσικὴ ἀρετὴ καὶ ὄμμα ἀτελὲς	καὶ	ἦθος ἔχει, καὶ αἱ ἀρχαὶ
[1, 3, 50]	ἀληθὲς οἶδεν ὃ καλοῦσι πρότασιν,	καὶ	καθόλου οἶδε τὰ κινήματα τῆς
[1, 3, 50]	οὐ γὰρ ψιλὰ θεωρήματά ἐστι	καὶ	κανόνες, ἀλλὰ περὶ πράγματά ἐστι
[1, 3, 50]	οὐ τό τι καλὸν μόνον,	καὶ	λόγους τοὺς φιλοσοφίας ἐνθετέον· ἀφ´
[1, 3, 50]	δεικνύντος δεῖται μόνον. Δεικτέον οὖν	καὶ	λυτέον βουλόμενον καὶ αὐτὸν τῇ
[1, 3, 50]	αὐτῶν, τὰ δὲ περιττὰ ἡγουμένη	καὶ	μεθόδου τῆς ταῦτα βουλομένης. ~Ἀλλὰ
[1, 3, 50]	ἐνάρετον πρὸς τελείωσιν ἀρετῶν ἀκτέον	καὶ	μετὰ τὰ μαθήματα λόγους διαλεκτικῆς
[1, 3, 50]	μεταπέσοι ἂν καὶ ὁ μουσικὸς	καὶ	μεταπεσὼν ἢ μένοι ἂν ἢ
[1, 3, 50]	ἄλλοις μᾶλλον, οἷον ἐπιτηδεύματα καλὰ	καὶ	νόμους καλοὺς δεικνύντα ἐν ἀσωμάτοις
[1, 3, 50]	ὁ τρόπος; Ἆρά γε εἷς	καὶ	ὁ αὐτὸς ἅπασι τούτοις, ἢ
[1, 3, 50]	τὴν φύσιν καὶ ὁ μουσικὸς	καὶ	ὁ ἐρωτικὸς ἀνακτέοι. Τίς οὖν
[1, 3, 50]	ἐρωτικός, εἰς ὃν μεταπέσοι ἂν	καὶ	ὁ μουσικὸς καὶ μεταπεσὼν ἢ
[1, 3, 50]	μὲν δὴ φιλόσοφος τὴν φύσιν	καὶ	ὁ μουσικὸς καὶ ὁ ἐρωτικὸς
[1, 3, 50]	τῆς ψυχῆς, ὅ τε τίθησι	καὶ	ὃ αἴρει, καὶ εἰ τοῦτο
[1, 3, 50]	ὕλην ἐφ´ ὧν αἱ ἀναλογίαι	καὶ	οἱ λόγοι εἰς τὸ κάλλος
[1, 3, 50]	φιλόσοφος τὴν φύσιν ἕτοιμος οὗτος	καὶ	οἷον ἐπτερωμένος καὶ οὐ δεόμενος
[1, 3, 50]	ἤδη ἐν τῷ νοητῷ γενομένοις	καὶ	οἷον ἴχνος θεῖσιν ἐκεῖ πορεύεσθαι
[1, 3, 50]	κανόνες, ἀλλὰ περὶ πράγματά ἐστι	καὶ	οἷον ὕλην ἔχει τὰ ὄντα·
[1, 3, 50]	τὰ μαθήματα λόγους διαλεκτικῆς δοτέον	καὶ	ὅλως διαλεκτικὸν ποιητέον. ~Τίς δὲ
[1, 3, 50]	καὶ τὸ ἐν ταύτῃ καλὸν	καὶ	ὅλως τὸ καλόν, οὐ τό
[1, 3, 50]	ὅλως γὰρ ἡ φυσικὴ ἀρετὴ	καὶ	ὄμμα ἀτελὲς καὶ ἦθος ἔχει,
[1, 3, 50]	διαλέγεται καὶ περὶ μὴ ἀγαθοῦ	καὶ	ὅσα ὑπὸ τὸ ἀγαθὸν καὶ
[1, 3, 50]	καὶ ὅσα ὑπὸ τὸ ἀγαθὸν	καὶ	ὅσα ὑπὸ τὸ ἐναντίον καὶ
[1, 3, 50]	καὶ ὅτι ἕτερον τῶν σωμάτων	καὶ	ὅτι ἄλλοθεν λεκτέον καὶ ὅτι
[1, 3, 50]	σωμάτων καὶ ὅτι ἄλλοθεν λεκτέον	καὶ	ὅτι ἐν ἄλλοις μᾶλλον, οἷον
[1, 3, 50]	δεικνύντα τὸ ἐν πᾶσι ταὐτὸν	καὶ	ὅτι ἕτερον τῶν σωμάτων καὶ
[1, 3, 50]	ὁ ἐθισμὸς τοῦ ἐρασμίου ἤδη	καὶ	ὅτι καὶ ἐν τέχναις καὶ
[1, 3, 50]	ἕτοιμος οὗτος καὶ οἷον ἐπτερωμένος	καὶ	οὐ δεόμενος χωρίσεως, ὥσπερ οἱ
[1, 3, 50]	βουλόμενον καὶ αὐτὸν τῇ φύσει	καὶ	πάλαι λελυμένον. Τὰ μὲν δὴ
[1, 3, 50]	αὖ, ἕτερα δὲ ὄντων. Αὕτη	καὶ	περὶ ἀγαθοῦ διαλέγεται καὶ περὶ
[1, 3, 50]	ἐγγύθεν κομίζεται παρὰ τῆς διαλεκτικῆς·	καὶ	περὶ ἠθῶν ὡσαύτως θεωροῦσα μὲν
[1, 3, 50]	Αὕτη καὶ περὶ ἀγαθοῦ διαλέγεται	καὶ	περὶ μὴ ἀγαθοῦ καὶ ὅσα
[1, 3, 50]	καὶ ἄλλα φιλοσοφία· καὶ γὰρ	καὶ	περὶ φύσεως θεωρεῖ βοήθειαν παρὰ
[1, 3, 50]	μαθήματα δοτέον πρὸς συνεθισμὸν κατανοήσεως	καὶ	πίστεως ἀσωμάτου καὶ γὰρ ῥᾴδιον
[1, 3, 50]	ἡ κοινότης· ἐν οἷς ἐστι	καὶ	ποῦ τούτων ἕκαστον καὶ εἰ
[1, 3, 50]	τέχνῃ δοῦσα· ὧν τινα ἀναγκαῖα	καὶ	πρὸ τέχνης ἡγουμένη, κρίνουσα δὲ
[1, 3, 50]	τοίνυν τοὺς αἰσθητοὺς τούτους φθόγγους	καὶ	ῥυθμοὺς καὶ σχήματα οὕτως ἀκτέον·
[1, 3, 50]	τὰ κάτω εἶναι ἄνευ διαλεκτικῆς	καὶ	σοφίας; Ἢ ἀτελῶς καὶ ἐλλειπόντως.
[1, 3, 50]	λεγομένην λογικὴν πραγματείαν περὶ προτάσεων	καὶ	συλλογισμῶν, ὥσπερ ἂν τὸ εἰδέναι
[1, 3, 50]	εἶτα τὰ ἑξῆς καὶ συντίθησι	καὶ	συμπλέκει καὶ διαιρεῖ, ἕως εἰς
[1, 3, 50]	φυσικῶν οὐσῶν συναύξεται ἤδη ἄμφω	καὶ	συντελειοῦται; Ἢ προλαβοῦσα ἡ ἑτέρα
[1, 3, 50]	δύναιτο ψυχῇ· εἶτα τὰ ἑξῆς	καὶ	συντίθησι καὶ συμπλέκει καὶ διαιρεῖ,
[1, 3, 50]	αἰσθητοὺς τούτους φθόγγους καὶ ῥυθμοὺς	καὶ	σχήματα οὕτως ἀκτέον· χωρίζοντα τὴν
[1, 3, 50]	ἡγουμένη, κρίνουσα δὲ αὐτὰ ὥσπερ	καὶ	τὰ ἄλλα καὶ τὰ μὲν
[1, 3, 50]	καὶ ἐπὶ τὰ πρῶτα γένη,	καὶ	τὰ ἐκ τούτων νοερῶς πλέκουσα,
[1, 3, 50]	αὐτὰ ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα	καὶ	τὰ μὲν χρήσιμα αὐτῶν, τὰ
[1, 3, 50]	ἐστι καὶ τὰ ὄντα ὁπόσα	καὶ	τὰ μὴ ὄντα αὖ, ἕτερα
[1, 3, 50]	καὶ εἰ ἔστιν ὅ ἐστι	καὶ	τὰ ὄντα ὁπόσα καὶ τὰ
[1, 3, 50]	ἐν τοῖς πάθεσι τοῖς ἰδίοις	καὶ	ταῖς πράξεσιν, ἡ δὲ φρόνησις
[1, 3, 50]	ἐκεῖθεν, προστιθεῖσα δὲ τὰς ἕξεις	καὶ	τὰς ἀσκήσεις, ἐξ ὧν προίασιν
[1, 3, 50]	ἢ πρότερον ἢ ἅμα συναύξεται.	Καὶ	τάχα ἂν φυσικάς τις ἀρετὰς
[1, 3, 50]	δεῖ ἐλθεῖν, ὡς ἐπὶ τἀγαθὸν	καὶ	τὴν ἀρχὴν τὴν πρώτην, κείσθω
[1, 3, 50]	ἕξις εἰπεῖν τί τε ἕκαστον	καὶ	τί ἄλλων διαφέρει καὶ τίς
[1, 3, 50]	καὶ ὅσα ὑπὸ τὸ ἐναντίον	καὶ	τί τὸ ἀίδιον δηλονότι καὶ
[1, 3, 50]	ἕκαστον καὶ τί ἄλλων διαφέρει	καὶ	τίς ἡ κοινότης· ἐν οἷς
[1, 3, 50]	ἐκεῖνα ἦν, ἡ νοητὴ ἁρμονία	καὶ	τὸ ἐν ταύτῃ καλὸν καὶ
[1, 3, 50]	ᾀδομένοις καὶ ἐν τοῖς ῥυθμοῖς	καὶ	τὸ εὔρυθμον καὶ τὸ εὔσχημον
[1, 3, 50]	τοῖς ῥυθμοῖς καὶ τὸ εὔρυθμον	καὶ	τὸ εὔσχημον διώκειν. Μετὰ τοίνυν
[1, 3, 50]	ἡ δὲ φρόνησις ἐπιλογισμός τις	καὶ	τὸ καθόλου μᾶλλον καὶ εἰ
[1, 3, 50]	καὶ τοῦτον πρὸς τοὺς φθόγγους	καὶ	τὸ καλὸν τὸ ἐν τούτοις
[1, 3, 50]	φεύγοντα δὲ ἀεὶ τὸ ἀνάρμοστον	καὶ	τὸ μὴ ἓν ἐν τοῖς
[1, 3, 50]	καὶ τί τὸ ἀίδιον δηλονότι	καὶ	τὸ μὴ τοιοῦτον, ἐπιστήμῃ περὶ
[1, 3, 50]	πράγματα ἔχουσα· τὸ δὲ ψεῦδος	καὶ	τὸ σόφισμα κατὰ συμβεβηκὸς γινώσκει
[1, 3, 50]	ἐν ἡμῖν περὶ τὸ ὂν	καὶ	τὸ τιμιώτατον εἶναι, φρόνησιν μὲν
[1, 3, 50]	δὲ ἡ διαλεκτική, ἣν δεῖ	καὶ	τοῖς προτέροις παραδιδόναι; Ἔστι μὲν
[1, 3, 50]	δειλοὶ πρὸς τοὺς ψόφους, οὕτω	καὶ	τοῦτον πρὸς τοὺς φθόγγους καὶ
[1, 3, 50]	φησιν, αὕτη τὸ καθαρώτατον νοῦ	καὶ	φρονήσεως Ἀνάγκη οὖν τιμιωτάτην οὖσαν
[1, 3, 50]	γὰρ ῥᾴδιον δέξεται φιλομαθὴς ὤν	καὶ	φύσει ἐνάρετον πρὸς τελείωσιν ἀρετῶν
[1, 3, 50]	Ἴσχουσι δὲ αἱ λογικαὶ ἕξεις	καὶ	ὡς ἴδια ἤδη τὰ ἐκεῖθεν·
[1, 3, 50]	αἱ ἕξεις. Ἴσχουσι δὲ αἱ	λογικαὶ	ἕξεις καὶ ὡς ἴδια ἤδη
[1, 3, 50]	καὶ αὐτὸν τῇ φύσει καὶ	πάλαι	λελυμένον. Τὰ μὲν δὴ μαθήματα
[1, 3, 50]	τὰ πλεῖστα· καὶ αἱ μὲν	ἄλλαι	ἀρεταὶ τοὺς λογισμοὺς ἐν τοῖς
[1, 3, 50]	ὥσπερ καὶ ἀριθμητικῇ προσχρῶνται αἱ	ἄλλαι	τέχναι· μᾶλλον μέντοι αὕτη ἐγγύθεν
[1, 3, 50]	καὶ συλλογισμῶν, ὥσπερ ἂν τὸ	εἰδέναι	γράφειν, ἄλλῃ τέχνῃ δοῦσα· ὧν
[1, 3, 50]	ἢ ἐπιτήδευσις ἡμᾶς οἷ δεῖ	πορευθῆναι	ἀνάγει; Ὅπου μὲν οὖν δεῖ
[1, 3, 50]	Πότερα δὲ ἔστι τὰ κάτω	εἶναι	ἄνευ διαλεκτικῆς καὶ σοφίας; Ἢ
[1, 3, 50]	ὡς μέχρι γε τοῦ ἐκεῖ	εἶναι	ἐν ἡσυχίᾳ, οὐδὲν ἔτι πολυπραγμονοῦσα
[1, 3, 50]	καὶ ἐλλειπόντως. Ἔστι δὲ σοφὸν	εἶναι	καὶ διαλεκτικὸν οὕτως ἄνευ τούτων;
[1, 3, 50]	τις ἦν. Τίνα δὲ δεῖ	εἶναι	τὸν ἀναχθησόμενον; Ἆρά γε τὸν
[1, 3, 50]	γὰρ δὴ οἰητέον ὄργανον τοῦτο	εἶναι	τοῦ φιλοσόφου· οὐ γὰρ ψιλὰ
[1, 3, 50]	τὸ ὂν καὶ τὸ τιμιώτατον	εἶναι,	φρόνησιν μὲν περὶ τὸ ὄν,
[1, 3, 50]	ἣν δεῖ καὶ τοῖς προτέροις	παραδιδόναι;	Ἔστι μὲν δὴ ἡ λόγῳ
[1, 3, 50]	καὶ ἀριθμητικῇ προσχρῶνται αἱ ἄλλαι	τέχναι·	μᾶλλον μέντοι αὕτη ἐγγύθεν κομίζεται
[1, 3, 50]	ὄντων. Αὕτη καὶ περὶ ἀγαθοῦ	διαλέγεται	καὶ περὶ μὴ ἀγαθοῦ καὶ
[1, 3, 50]	τέχναι· μᾶλλον μέντοι αὕτη ἐγγύθεν	κομίζεται	παρὰ τῆς διαλεκτικῆς· καὶ περὶ
[1, 3, 50]	πίστεως ἀσωμάτου καὶ γὰρ ῥᾴδιον	δέξεται	φιλομαθὴς ὤν καὶ φύσει ἐνάρετον
[1, 3, 50]	ἤθη. Ἢ τῶν φυσικῶν οὐσῶν	συναύξεται	ἤδη ἄμφω καὶ συντελειοῦται; Ἢ
[1, 3, 50]	ἀλλὰ ἢ πρότερον ἢ ἅμα	συναύξεται.	Καὶ τάχα ἂν φυσικάς τις
[1, 3, 50]	πλεῖστα· καὶ αἱ μὲν ἄλλαι	ἀρεταὶ	τοὺς λογισμοὺς ἐν τοῖς πάθεσι
[1, 3, 50]	τυγχάνει, ὅταν τις ἐπ´ ἄκρῳ	γένηται	τῷ νοητῷ. Ἀλλ´ ἡ μὲν
[1, 3, 50]	ἐν ὄψει καλῶν περὶ αὐτὰ	ἐπτόηται.	Διδακτέον οὖν αὐτὸν μὴ περὶ
[1, 3, 50]	ἄνω, ἀπορῶν δὲ τοῦ δεικνύντος	δεῖται	μόνον. Δεικτέον οὖν καὶ λυτέον
[1, 3, 50]	ἓν ποιητέον καὶ διδακτέον, ὅπως	ἐγγίνονται.	Ἀπὸ δὲ τῶν ἀρετῶν ἤδη
[1, 3, 50]	εἰς τὸ ἔσχατον τοῦ τόπου	ἀφίκωνται,	ὃ δὴ τέλος τῆς πορείας
[1, 3, 50]	διαλεκτικῆς λαβοῦσα, ὥσπερ καὶ ἀριθμητικῇ	προσχρῶνται	αἱ ἄλλαι τέχναι· μᾶλλον μέντοι
[1, 3, 50]	οὐσῶν συναύξεται ἤδη ἄμφω καὶ	συντελειοῦται;	Ἢ προλαβοῦσα ἡ ἑτέρα τὴν
[1, 3, 50]	καὶ ἦθος ἔχει, καὶ αἱ	ἀρχαὶ	τὸ πλεῖστον ἀμφοτέραις, ἀφ´ ὧν
[1, 3, 50]	καὶ τὸ καθόλου μᾶλλον καὶ	εἰ	ἀντακολουθοῦσι καὶ εἰ δεῖ νῦν
[1, 3, 50]	μᾶλλον καὶ εἰ ἀντακολουθοῦσι καὶ	εἰ	δεῖ νῦν ἐπισχεῖν ἢ εἰσαῦθις
[1, 3, 50]	καὶ ποῦ τούτων ἕκαστον καὶ	εἰ	ἔστιν ὅ ἐστι καὶ τὰ
[1, 3, 50]	ὃ τίθησιν ἢ ἄλλο, καὶ	εἰ	ἕτερα ἢ ταὐτά, προσφερομένων ὥσπερ
[1, 3, 50]	τίθησι καὶ ὃ αἴρει, καὶ	εἰ	τοῦτο αἴρει ὃ τίθησιν ἢ
[1, 3, 50]	Ἢ νοῦς δίδωσιν ἐναργεῖς ἀρχάς,	εἴ	τις λαβεῖν δύναιτο ψυχῇ· εἶτα
[1, 3, 50]	ἐν τούτοις ἕτοιμον, φεύγοντα δὲ	ἀεὶ	τὸ ἀνάρμοστον καὶ τὸ μὴ
[1, 3, 50]	ἐπιτήδευσις ἡμᾶς οἷ δεῖ πορευθῆναι	ἀνάγει;	Ὅπου μὲν οὖν δεῖ ἐλθεῖν,
[1, 3, 50]	ἀναγωγή τις ἦν. Τίνα δὲ	δεῖ	εἶναι τὸν ἀναχθησόμενον; Ἆρά γε
[1, 3, 50]	πορευθῆναι ἀνάγει; Ὅπου μὲν οὖν	δεῖ	ἐλθεῖν, ὡς ἐπὶ τἀγαθὸν καὶ
[1, 3, 50]	~Τίς δὲ ἡ διαλεκτική, ἣν	δεῖ	καὶ τοῖς προτέροις παραδιδόναι; Ἔστι
[1, 3, 50]	καὶ εἰ ἀντακολουθοῦσι καὶ εἰ	δεῖ	νῦν ἐπισχεῖν ἢ εἰσαῦθις ἢ
[1, 3, 50]	μέθοδος ἢ ἐπιτήδευσις ἡμᾶς οἷ	δεῖ	πορευθῆναι ἀνάγει; Ὅπου μὲν οὖν
[1, 3, 50]	ἐπὶ νοῦν, ἐπὶ τὸ ὄν·	κἀκεῖ	βαδιστέον τὴν ἄνω πορείαν. ~Ὁ
[1, 3, 50]	αἰσθητὸν πλάνης ἐνιδρύει τῷ νοητῷ	κἀκεῖ	τὴν πραγματείαν ἔχει τὸ ψεῦδος
[1, 3, 50]	ἄγουσα, ὡς μέχρι γε τοῦ	ἐκεῖ	εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ, οὐδὲν ἔτι
[1, 3, 50]	γενομένοις καὶ οἷον ἴχνος θεῖσιν	ἐκεῖ	πορεύεσθαι ἀνάγκη, ἕως ἂν εἰς
[1, 3, 50]	τὰ ἑξῆς καὶ συντίθησι καὶ	συμπλέκει	καὶ διαιρεῖ, ἕως εἰς τέλεον
[1, 3, 50]	καὶ τὸ σόφισμα κατὰ συμβεβηκὸς	γινώσκει	ἄλλου ποιήσαντος ὡς ἀλλότριον κρίνουσα
[1, 3, 50]	δὴ τέλος τῆς πορείας ὂν	τυγχάνει,	ὅταν τις ἐπ´ ἄκρῳ γένηται
[1, 3, 50]	ὧν εἰς πίστιν ἀκτέον ὧν	ἀγνοεῖ	ἔχων. Τίνες δὲ οἱ λόγοι,
[1, 3, 50]	ἔτι πολυπραγμονοῦσα εἰς ἓν γενομένη	βλέπει,	τὴν λεγομένην λογικὴν πραγματείαν περὶ
[1, 3, 50]	τε ἕκαστον καὶ τί ἄλλων	διαφέρει	καὶ τίς ἡ κοινότης· ἐν
[1, 3, 50]	καὶ ἀύλως πάντα εἰς χρῆσιν	προφέρει	τῇ φρονήσει. Πότερα δὲ ἔστι
[1, 3, 50]	ὅ τε τίθησι καὶ ὃ	αἴρει,	καὶ εἰ τοῦτο αἴρει ὃ
[1, 3, 50]	ὃ αἴρει, καὶ εἰ τοῦτο	αἴρει	ὃ τίθησιν ἢ ἄλλο, καὶ
[1, 3, 50]	καὶ συντίθησι καὶ συμπλέκει καὶ	διαιρεῖ,	ἕως εἰς τέλεον νοῦν ἥκῃ.
[1, 3, 50]	καὶ γὰρ καὶ περὶ φύσεως	θεωρεῖ	βοήθειαν παρὰ διαλεκτικῆς λαβοῦσα, ὥσπερ
[1, 3, 50]	ὄντα· ὁδῷ μέντοι ἐπ´ αὐτὰ	χωρεῖ	ἅμα τοῖς θεωρήμασι τὰ πράγματα
[1, 3, 50]	ἰδόντα ὃς ἐν τῇ πρώτῃ	γενέσει	εἰς γονὴν ἀνδρὸς ἐσομένου φιλοσόφου
[1, 3, 50]	πεδίῳ τὴν ψυχὴν τρέφουσα, τῇ	διαιρέσει	τῇ Πλάτωνος χρωμένη μὲν καὶ
[1, 3, 50]	πάντα εἰς χρῆσιν προφέρει τῇ	φρονήσει.	Πότερα δὲ ἔστι τὰ κάτω
[1, 3, 50]	ῥᾴδιον δέξεται φιλομαθὴς ὤν καὶ	φύσει	ἐνάρετον πρὸς τελείωσιν ἀρετῶν ἀκτέον
[1, 3, 50]	λυτέον βουλόμενον καὶ αὐτὸν τῇ	φύσει	καὶ πάλαι λελυμένον. Τὰ μὲν
[1, 3, 50]	πως κάλλους· χωρὶς δὲ ὂν	ἀδυνατεῖ	καταμαθεῖν, πληττόμενος δὲ ὑπὸ τῶν
[1, 3, 50]	τῆς περὶ τὸ αἰσθητὸν πλάνης	ἐνιδρύει	τῷ νοητῷ κἀκεῖ τὴν πραγματείαν
[1, 3, 50]	ἀγαπώσῃ. ~Μέρος οὖν τὸ τίμιον·	ἔχει	γὰρ καὶ ἄλλα φιλοσοφία· καὶ
[1, 3, 50]	βουλομένης. ~Ἀλλὰ πόθεν τὰς ἀρχὰς	ἔχει	ἡ ἐπιστήμη αὕτη; Ἢ νοῦς
[1, 3, 50]	καὶ ὄμμα ἀτελὲς καὶ ἦθος	ἔχει,	καὶ αἱ ἀρχαὶ τὸ πλεῖστον
[1, 3, 50]	πράγματά ἐστι καὶ οἷον ὕλην	ἔχει	τὰ ὄντα· ὁδῷ μέντοι ἐπ´
[1, 3, 50]	τῷ νοητῷ κἀκεῖ τὴν πραγματείαν	ἔχει	τὸ ψεῦδος ἀφεῖσα ἐν τῷ
[1, 3, 50]	πληττόμενος δὲ ὑπὸ τῶν ἐν	ὄψει	καλῶν περὶ αὐτὰ ἐπτόηται. Διδακτέον
[1, 3, 50]	καὶ οὐ δεόμενος χωρίσεως, ὥσπερ	οἱ	ἄλλοι οὗτοι, κεκινημένος πρὸς τὸ
[1, 3, 50]	τῶν τυχόντων οἷον ἐκτύπων, ὥσπερ	οἱ	δειλοὶ πρὸς τοὺς ψόφους, οὕτω
[1, 3, 50]	ἐφ´ ὧν αἱ ἀναλογίαι καὶ	οἱ	λόγοι εἰς τὸ κάλλος τὸ
[1, 3, 50]	ὧν ἀγνοεῖ ἔχων. Τίνες δὲ	οἱ	λόγοι, ὕστερον. ~Ὁ δὲ ἐρωτικός,
[1, 3, 50]	ἢ μέθοδος ἢ ἐπιτήδευσις ἡμᾶς	οἷ	δεῖ πορευθῆναι ἀνάγει; Ὅπου μὲν
[1, 3, 50]	ὧν αἱ ἀναλογίαι καὶ οἱ	λόγοι	εἰς τὸ κάλλος τὸ ἐπ´
[1, 3, 50]	ἀγνοεῖ ἔχων. Τίνες δὲ οἱ	λόγοι,	ὕστερον. ~Ὁ δὲ ἐρωτικός, εἰς
[1, 3, 50]	ὁ μουσικὸς καὶ ὁ ἐρωτικὸς	ἀνακτέοι.	Τίς οὖν ὁ τρόπος; Ἆρά
[1, 3, 50]	μεταπεσὼν ἢ μένοι ἂν ἢ	παρέλθοι,	μνημονικός ἐστί πως κάλλους· χωρὶς
[1, 3, 50]	φυσικὰς οὖν ἡ σοφία· εἶτα	τελειοῖ	τὰ ἤθη. Ἢ τῶν φυσικῶν
[1, 3, 50]	τυχόντων οἷον ἐκτύπων, ὥσπερ οἱ	δειλοὶ	πρὸς τοὺς ψόφους, οὕτω καὶ
[1, 3, 50]	οὐ δεόμενος χωρίσεως, ὥσπερ οἱ	ἄλλοι	οὗτοι, κεκινημένος πρὸς τὸ ἄνω,
[1, 3, 50]	ὁ μουσικὸς καὶ μεταπεσὼν ἢ	μένοι	ἂν ἢ παρέλθοι, μνημονικός ἐστί
[1, 3, 50]	~Ὁ δὲ ἐρωτικός, εἰς ὃν	μεταπέσοι	ἂν καὶ ὁ μουσικὸς καὶ
[1, 3, 50]	προσχρῶνται αἱ ἄλλαι τέχναι· μᾶλλον	μέντοι	αὕτη ἐγγύθεν κομίζεται παρὰ τῆς
[1, 3, 50]	ὕλην ἔχει τὰ ὄντα· ὁδῷ	μέντοι	ἐπ´ αὐτὰ χωρεῖ ἅμα τοῖς
[1, 3, 50]	δεόμενος χωρίσεως, ὥσπερ οἱ ἄλλοι	οὗτοι,	κεκινημένος πρὸς τὸ ἄνω, ἀπορῶν
[1, 3, 50]	τάχα ἂν φυσικάς τις ἀρετὰς	ἔχοι,	ἐξ ὧν αἱ τέλειαι σοφίας
[1, 3, 50]	δὲ τῶν ἀρετῶν ἤδη ἀναβαίνειν	ἐπὶ	νοῦν, ἐπὶ τὸ ὄν· κἀκεῖ
[1, 3, 50]	ἓν σῶμα πεσόντα ἐπτοῆσθαι, ἀλλ´	ἐπὶ	πάντα ἀκτέον τῷ λόγῳ σώματα
[1, 3, 50]	τί ἐστι, χρωμένη δὲ καὶ	ἐπὶ	τὰ πρῶτα γένη, καὶ τὰ
[1, 3, 50]	μὲν οὖν δεῖ ἐλθεῖν, ὡς	ἐπὶ	τἀγαθὸν καὶ τὴν ἀρχὴν τὴν
[1, 3, 50]	ἀρετῶν ἤδη ἀναβαίνειν ἐπὶ νοῦν,	ἐπὶ	τὸ ὄν· κἀκεῖ βαδιστέον τὴν
[1, 3, 50]	αὐτοῖς ἀκτέον καὶ διδακτέον, ὡς	περὶ	ἃ ἐπτόητο ἐκεῖνα ἦν, ἡ
[1, 3, 50]	ἕτερα δὲ ὄντων. Αὕτη καὶ	περὶ	ἀγαθοῦ διαλέγεται καὶ περὶ μὴ
[1, 3, 50]	ὑπὸ τῶν ἐν ὄψει καλῶν	περὶ	αὐτὰ ἐπτόηται. Διδακτέον οὖν αὐτὸν
[1, 3, 50]	νοητῷ. Ἀλλ´ ἡ μὲν περιμενέτω,	περὶ	δὲ τῆς ἀναγωγῆς πρότερον πειρατέον
[1, 3, 50]	Ἔστι μὲν δὴ ἡ λόγῳ	περὶ	ἑκάστου δυναμένη ἕξις εἰπεῖν τί
[1, 3, 50]	ἐπτόηται. Διδακτέον οὖν αὐτὸν μὴ	περὶ	ἓν σῶμα πεσόντα ἐπτοῆσθαι, ἀλλ´
[1, 3, 50]	κομίζεται παρὰ τῆς διαλεκτικῆς· καὶ	περὶ	ἠθῶν ὡσαύτως θεωροῦσα μὲν ἐκεῖθεν,
[1, 3, 50]	καὶ περὶ ἀγαθοῦ διαλέγεται καὶ	περὶ	μὴ ἀγαθοῦ καὶ ὅσα ὑπὸ
[1, 3, 50]	καὶ τὸ μὴ τοιοῦτον, ἐπιστήμῃ	περὶ	πάντων, οὐ δόξῃ. Παύσασα δὲ
[1, 3, 50]	θεωρήματά ἐστι καὶ κανόνες, ἀλλὰ	περὶ	πράγματά ἐστι καὶ οἷον ὕλην
[1, 3, 50]	βλέπει, τὴν λεγομένην λογικὴν πραγματείαν	περὶ	προτάσεων καὶ συλλογισμῶν, ὥσπερ ἂν
[1, 3, 50]	παρὰ τὸν κανόνα τοῦ ἀληθοῦς.	Περὶ	προτάσεως οὖν οὐκ οἶδε καὶ
[1, 3, 50]	οὐ δόξῃ. Παύσασα δὲ τῆς	περὶ	τὸ αἰσθητὸν πλάνης ἐνιδρύει τῷ
[1, 3, 50]	περὶ τὸ ὄν, νοῦν δὲ	περὶ	τὸ ἐπέκεινα τοῦ ὄντος. Τί
[1, 3, 50]	τὸ τιμιώτατον εἶναι, φρόνησιν μὲν	περὶ	τὸ ὄν, νοῦν δὲ περὶ
[1, 3, 50]	οὖσαν ἕξιν τῶν ἐν ἡμῖν	περὶ	τὸ ὂν καὶ τὸ τιμιώτατον
[1, 3, 50]	ἄλλα φιλοσοφία· καὶ γὰρ καὶ	περὶ	φύσεως θεωρεῖ βοήθειαν παρὰ διαλεκτικῆς
[1, 3, 50]	τότε δὲ ἡσυχίαν ἄγουσα, ὡς	μέχρι	γε τοῦ ἐκεῖ εἶναι ἐν
[1, 3, 50]	ἐπ´ αὐτὰ χωρεῖ ἅμα τοῖς	θεωρήμασι	τὰ πράγματα ἔχουσα· τὸ δὲ
[1, 3, 50]	λόγῳ σώματα δεικνύντα τὸ ἐν	πᾶσι	ταὐτὸν καὶ ὅτι ἕτερον τῶν
[1, 3, 50]	γε εἷς καὶ ὁ αὐτὸς	ἅπασι	τούτοις, ἢ καθ´ ἕνα εἷς
[1, 3, 50]	ἀρεταὶ τοὺς λογισμοὺς ἐν τοῖς	πάθεσι	τοῖς ἰδίοις καὶ ταῖς πράξεσιν,
[1, 3, 50]	ἀλλότριον κρίνουσα τοῖς ἐν αὐτῇ	ἀληθέσι	τὸ ψεῦδος, γινώσκουσα, ὅταν τις
[1, 3, 50]	κινήματα τῆς ψυχῆς, ὅ τε	τίθησι	καὶ ὃ αἴρει, καὶ εἰ
[1, 3, 50]	ψυχῇ· εἶτα τὰ ἑξῆς καὶ	συντίθησι	καὶ συμπλέκει καὶ διαιρεῖ, ἕως
[1, 3, 50]	τὸ καθόλου μᾶλλον καὶ εἰ	ἀντακολουθοῦσι	καὶ εἰ δεῖ νῦν ἐπισχεῖν
[1, 3, 50]	δὲ τὸ ἀληθὲς οἶδεν ὃ	καλοῦσι	πρότασιν, καὶ καθόλου οἶδε τὰ
[1, 3, 50]	ἐξ ὧν προίασιν αἱ ἕξεις.	Ἴσχουσι	δὲ αἱ λογικαὶ ἕξεις καὶ
[1, 3, 50]	αἴσθησις ἐπιβάλλουσα, ἀκριβολογεῖσθαι δὲ ἑτέρᾳ	δίδωσι	τοῦτο ἀγαπώσῃ. ~Μέρος οὖν τὸ
[1, 3, 50]	εἰπεῖν τί τε ἕκαστον καὶ	τί	ἄλλων διαφέρει καὶ τίς ἡ
[1, 3, 50]	ὅλως τὸ καλόν, οὐ τό	τι	καλὸν μόνον, καὶ λόγους τοὺς
[1, 3, 50]	περὶ τὸ ἐπέκεινα τοῦ ὄντος.	Τί	οὖν; ἡ φιλοσοφία τὸ τιμιώτατον;
[1, 3, 50]	γινώσκουσα, ὅταν τις προσαγάγῃ, ὅ	τι	παρὰ τὸν κανόνα τοῦ ἀληθοῦς.
[1, 3, 50]	περὶ ἑκάστου δυναμένη ἕξις εἰπεῖν	τί	τε ἕκαστον καὶ τί ἄλλων
[1, 3, 50]	ὅσα ὑπὸ τὸ ἐναντίον καὶ	τί	τὸ ἀίδιον δηλονότι καὶ τὸ
[1, 3, 50]	δὲ διαλεκτικὴ καὶ ἡ σοφία	ἔτι	καθόλου καὶ ἀύλως πάντα εἰς
[1, 3, 50]	ἐκεῖ εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ, οὐδὲν	ἔτι	πολυπραγμονοῦσα εἰς ἓν γενομένη βλέπει,
[1, 3, 50]	ὅτι ἕτερον τῶν σωμάτων καὶ	ὅτι	ἄλλοθεν λεκτέον καὶ ὅτι ἐν
[1, 3, 50]	καὶ ὅτι ἄλλοθεν λεκτέον καὶ	ὅτι	ἐν ἄλλοις μᾶλλον, οἷον ἐπιτηδεύματα
[1, 3, 50]	τὸ ἐν πᾶσι ταὐτὸν καὶ	ὅτι	ἕτερον τῶν σωμάτων καὶ ὅτι
[1, 3, 50]	ἐθισμὸς τοῦ ἐρασμίου ἤδη καὶ	ὅτι	καὶ ἐν τέχναις καὶ ἐν
[1, 3, 50]	ἐναντίον καὶ τί τὸ ἀίδιον	δηλονότι	καὶ τὸ μὴ τοιοῦτον, ἐπιστήμῃ
[1, 3, 50]	φιλοσόφου· οὐ γὰρ ψιλὰ θεωρήματά	ἐστι	καὶ κανόνες, ἀλλὰ περὶ πράγματά
[1, 3, 50]	καὶ κανόνες, ἀλλὰ περὶ πράγματά	ἐστι	καὶ οἷον ὕλην ἔχει τὰ
[1, 3, 50]	τίς ἡ κοινότης· ἐν οἷς	ἐστι	καὶ ποῦ τούτων ἕκαστον καὶ
[1, 3, 50]	ἕκαστον καὶ εἰ ἔστιν ὅ	ἐστι	καὶ τὰ ὄντα ὁπόσα καὶ
[1, 3, 50]	ἀρξαμένους ἀπὸ τοῦ μουσικοῦ ὅστις	ἐστὶ	λέγοντας τὴν φύσιν. Θετέον δὴ
[1, 3, 50]	μένοι ἂν ἢ παρέλθοι, μνημονικός	ἐστί	πως κάλλους· χωρὶς δὲ ὂν
[1, 3, 50]	δὲ καὶ εἰς τὸ τί	ἐστι,	χρωμένη δὲ καὶ ἐπὶ τὰ
[1, 3, 50]	ἕως εἰς τέλεον νοῦν ἥκῃ.	Ἔστι	γάρ, φησιν, αὕτη τὸ καθαρώτατον
[1, 3, 50]	σοφίας; Ἢ ἀτελῶς καὶ ἐλλειπόντως.	Ἔστι	δὲ σοφὸν εἶναι καὶ διαλεκτικὸν
[1, 3, 50]	δεῖ καὶ τοῖς προτέροις παραδιδόναι;	Ἔστι	μὲν δὴ ἡ λόγῳ περὶ
[1, 3, 50]	ἢ καθ´ ἕνα εἷς τις;	Ἔστι	μὲν οὖν ἡ πορεία διττὴ
[1, 3, 50]	προφέρει τῇ φρονήσει. Πότερα δὲ	ἔστι	τὰ κάτω εἶναι ἄνευ διαλεκτικῆς
[1, 3, 50]	χρωμένη δὲ καὶ εἰς τὸ	τί	ἐστι, χρωμένη δὲ καὶ ἐπὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/06/2007