HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, I, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ρ = 7 formes différentes pour 34 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Enéade, livre, Chap.

[1, 2, 7]   καθ´ ἑκάστην· οἷον φρόνησιν· εἰ γὰρ ἄλλαις ἀρχαῖς χρήσεται, πῶς ἔτι

[1, 2, 4]   ἡ φύσις ἡ καταλειπομένη· οὐ γὰρ ἂν ἐγένετο ἐν κακῷ. Ἆρ´

[1, 2, 7]   καὶ φρόνησις, ἀρεταὶ αὐτῆς· οὐ γὰρ αὐτὴ ταῦτα, ὥσπερ ἐκεῖ. Καὶ

[1, 2, 6]   ἐν ἄλλῳ ἐκεῖθεν ἀρετή. Οὐδὲ γὰρ αὐτοδικαιοσύνη καὶ ἑκάστη ἀρετή, ἀλλ´

[1, 2, 1]   μήτε τι δεινόν ἐστιν· οὐδὲν γὰρ ἔξωθεν· μήτε προσιὸν ἡδὺ οὗ

[1, 2, 4]   ἐν τῷ ὄντως ἀγαθῷ· πέφυκε γὰρ ἐπ´ ἄμφω. Τὸ οὖν ἀγαθὸν

[1, 2, 6]   ἑπομένων τῷ πρώτῳ. Αὐτὸς μὲν γάρ ἐστιν ὃς ἦλθεν ἐκεῖθεν καὶ

[1, 2, 1]   ᾧ φρόνησις θαυμαστὴ ὑπάρχει; Καὶ γὰρ εὔλογον ἐνταῦθα ὄντας τούτῳ ὁμοιοῦσθαι.

[1, 2, 6]   αὐτῆς ἐν ψυχῇ ἀρετή. Τινὸς γὰρ ἡ ἀρετή· αὐτὸ δὲ ἕκαστον

[1, 2, 7]   ἐν νῷ ὥσπερ παραδείγματα. Καὶ γὰρ ἡ νόησις ἐκεῖ ἐπιστήμη καὶ

[1, 2, 5]   πόσον ἡ κάθαρσις λεκτέον· οὕτω γὰρ καὶ ἡ ὁμοίωσις τίνι θεῷ

[1, 2, 2]   λόγος ἔσται ἐφ´ ἑκάστης· οὕτω γὰρ καὶ ὅ τι κοινόν, καθ´

[1, 2, 3]   θεόν, οὐκ ἂν ἁμαρτάνοι· καθαρὸν γὰρ καὶ τὸ θεῖον καὶ ἡ

[1, 2, 4]   ἡ ἐν τῷ καθαίρεσθαι· τὸ γὰρ κεκαθάρθαι οἷον τέλος ἤδη. Ἀλλὰ

[1, 2, 3]   δὲ παρ´ ἐκείνου ἑτέρως. Ὡς γὰρ ὁ ἐν φωνῇ λόγος μίμημα

[1, 2, 1]   ἐκεῖνο, ἕτερον δὲ τοῦτο. Οὐδὲ γὰρ οἰκία ἡ αἰσθητὴ τὸ αὐτὸ

[1, 2, 4]   τὸ καταλειπόμενόν ἐστι, ζητητέον· ἴσως γὰρ οὐδὲ τὸ ἀγαθὸν ἦν ἡ

[1, 2, 2]   τοῦ ἐκεῖ ἀρίστου. Τὸ μὲν γὰρ πάντη ἄμετρον ὕλη ὂν πάντη

[1, 2, 5]   θέλει. Οὔκουν ἔσται μάχη· ἀρκεῖ γὰρ παρὼν ὁ λόγος, ὃν τὸ

[1, 2, 7]   ἑλόμενος τὸν τῶν θεῶν· πρὸς γὰρ τούτους, οὐ πρὸς ἀνθρώπους ἀγαθοὺς

[1, 2, 5]   δὲ φόβον πάντη· περὶ οὐδενὸς γὰρ φοβήσεται τὸ δὲ ἀπροαίρετον καὶ

[1, 2, 2]   εἶδος ἀπαιτοῦντας, ἀλλὰ μᾶλλον ἕτερον, εἴπερ κατὰ τὸν ἕτερον τρόπον ὡμοίωται.

[1, 2, 6]   δὲ ἄλλου τινός. Δικαιοσύνη δὲ εἴπερ οἰκειοπραγία, ἆρα αἰεὶ ἐν πλήθει

[1, 2, 7]   ἀκολουθεῖ· καὶ τῇ καθάρσει δέ, εἴπερ πᾶσαι καθάρσεις κατὰ τὸ κεκαθάρθαι,

[1, 2, 1]   μὴ ἀναγκαῖον κἀκεῖ ἀρετὴν εἶναι, ἐπείπερ ἡμεῖς ἀρετῇ ὁμοιούμεθα, ταυτί· δεῖ

[1, 2, 3]   μήτε συνδοξάζοι, ἀλλὰ μόνη ἐνεργοῖ ὅπερ ἐστὶ νοεῖν τε καὶ φρονεῖν

[1, 2, 3]   καὶ φρονεῖν μήτε ὁμοπαθὴς εἴη ὅπερ ἐστὶ σωφρονεῖν μήτε φοβοῖτο ἀφισταμένη

[1, 2, 3]   μήτε φοβοῖτο ἀφισταμένη τοῦ σώματος ὅπερ ἐστὶν ἀνδρίζεσθαι ἡγοῖτο δὲ λόγος

[1, 2, 5]   καὶ εὐθὺς λυομένας τῇ γειτονήσει. ὥσπερ εἴ τις σοφῷ γειτονῶν ἀπολαύοι

[1, 2, 7]   αὐτῆς· οὐ γὰρ αὐτὴ ταῦτα, ὥσπερ ἐκεῖ. Καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως

[1, 2, 7]   αὗται αἱ ἀρεταὶ ἐν ψυχῇ, ὥσπερ κἀκεῖ τὰ πρὸ τῆς ἀρετῆς

[1, 2, 7]   τῆς ἀρετῆς {αἱ} ἐν νῷ ὥσπερ παραδείγματα. Καὶ γὰρ ἡ νόησις

[1, 2, 1]   θερμόν ἐστιν, ἀνάγκη καὶ τὸ πῦρ αὐτὸ πυρὸς παρουσίᾳ θερμαίνεσθαι; Ἀλλὰ

[1, 2, 1]   ἄν τις καὶ ἐν τῷ πῦρ εἶναι θερμότητα, ἀλλὰ σύμφυτον, ὥστε

Enéade, livre, Chap.
[1, 2, 7]	καθ´ ἑκάστην· οἷον φρόνησιν· εἰ	γὰρ	ἄλλαις ἀρχαῖς χρήσεται, πῶς ἔτι
[1, 2, 4]	ἡ φύσις ἡ καταλειπομένη· οὐ	γὰρ	ἂν ἐγένετο ἐν κακῷ. Ἆρ´
[1, 2, 7]	καὶ φρόνησις, ἀρεταὶ αὐτῆς· οὐ	γὰρ	αὐτὴ ταῦτα, ὥσπερ ἐκεῖ. Καὶ
[1, 2, 6]	ἐν ἄλλῳ ἐκεῖθεν ἀρετή. Οὐδὲ	γὰρ	αὐτοδικαιοσύνη καὶ ἑκάστη ἀρετή, ἀλλ´
[1, 2, 1]	μήτε τι δεινόν ἐστιν· οὐδὲν	γὰρ	ἔξωθεν· μήτε προσιὸν ἡδὺ οὗ
[1, 2, 4]	ἐν τῷ ὄντως ἀγαθῷ· πέφυκε	γὰρ	ἐπ´ ἄμφω. Τὸ οὖν ἀγαθὸν
[1, 2, 6]	ἑπομένων τῷ πρώτῳ. Αὐτὸς μὲν	γάρ	ἐστιν ὃς ἦλθεν ἐκεῖθεν καὶ
[1, 2, 1]	ᾧ φρόνησις θαυμαστὴ ὑπάρχει; Καὶ	γὰρ	εὔλογον ἐνταῦθα ὄντας τούτῳ ὁμοιοῦσθαι.
[1, 2, 6]	αὐτῆς ἐν ψυχῇ ἀρετή. Τινὸς	γὰρ	ἡ ἀρετή· αὐτὸ δὲ ἕκαστον
[1, 2, 7]	ἐν νῷ ὥσπερ παραδείγματα. Καὶ	γὰρ	ἡ νόησις ἐκεῖ ἐπιστήμη καὶ
[1, 2, 5]	πόσον ἡ κάθαρσις λεκτέον· οὕτω	γὰρ	καὶ ἡ ὁμοίωσις τίνι θεῷ
[1, 2, 2]	λόγος ἔσται ἐφ´ ἑκάστης· οὕτω	γὰρ	καὶ ὅ τι κοινόν, καθ´
[1, 2, 3]	θεόν, οὐκ ἂν ἁμαρτάνοι· καθαρὸν	γὰρ	καὶ τὸ θεῖον καὶ ἡ
[1, 2, 4]	ἡ ἐν τῷ καθαίρεσθαι· τὸ	γὰρ	κεκαθάρθαι οἷον τέλος ἤδη. Ἀλλὰ
[1, 2, 3]	δὲ παρ´ ἐκείνου ἑτέρως. Ὡς	γὰρ	ὁ ἐν φωνῇ λόγος μίμημα
[1, 2, 1]	ἐκεῖνο, ἕτερον δὲ τοῦτο. Οὐδὲ	γὰρ	οἰκία ἡ αἰσθητὴ τὸ αὐτὸ
[1, 2, 4]	τὸ καταλειπόμενόν ἐστι, ζητητέον· ἴσως	γὰρ	οὐδὲ τὸ ἀγαθὸν ἦν ἡ
[1, 2, 2]	τοῦ ἐκεῖ ἀρίστου. Τὸ μὲν	γὰρ	πάντη ἄμετρον ὕλη ὂν πάντη
[1, 2, 5]	θέλει. Οὔκουν ἔσται μάχη· ἀρκεῖ	γὰρ	παρὼν ὁ λόγος, ὃν τὸ
[1, 2, 7]	ἑλόμενος τὸν τῶν θεῶν· πρὸς	γὰρ	τούτους, οὐ πρὸς ἀνθρώπους ἀγαθοὺς
[1, 2, 5]	δὲ φόβον πάντη· περὶ οὐδενὸς	γὰρ	φοβήσεται τὸ δὲ ἀπροαίρετον καὶ
[1, 2, 2]	εἶδος ἀπαιτοῦντας, ἀλλὰ μᾶλλον ἕτερον,	εἴπερ	κατὰ τὸν ἕτερον τρόπον ὡμοίωται.
[1, 2, 6]	δὲ ἄλλου τινός. Δικαιοσύνη δὲ	εἴπερ	οἰκειοπραγία, ἆρα αἰεὶ ἐν πλήθει
[1, 2, 7]	ἀκολουθεῖ· καὶ τῇ καθάρσει δέ,	εἴπερ	πᾶσαι καθάρσεις κατὰ τὸ κεκαθάρθαι,
[1, 2, 1]	μὴ ἀναγκαῖον κἀκεῖ ἀρετὴν εἶναι,	ἐπείπερ	ἡμεῖς ἀρετῇ ὁμοιούμεθα, ταυτί· δεῖ
[1, 2, 3]	μήτε συνδοξάζοι, ἀλλὰ μόνη ἐνεργοῖ	ὅπερ	ἐστὶ νοεῖν τε καὶ φρονεῖν
[1, 2, 3]	καὶ φρονεῖν μήτε ὁμοπαθὴς εἴη	ὅπερ	ἐστὶ σωφρονεῖν μήτε φοβοῖτο ἀφισταμένη
[1, 2, 3]	μήτε φοβοῖτο ἀφισταμένη τοῦ σώματος	ὅπερ	ἐστὶν ἀνδρίζεσθαι ἡγοῖτο δὲ λόγος
[1, 2, 5]	καὶ εὐθὺς λυομένας τῇ γειτονήσει.	ὥσπερ	εἴ τις σοφῷ γειτονῶν ἀπολαύοι
[1, 2, 7]	αὐτῆς· οὐ γὰρ αὐτὴ ταῦτα,	ὥσπερ	ἐκεῖ. Καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως
[1, 2, 7]	αὗται αἱ ἀρεταὶ ἐν ψυχῇ,	ὥσπερ	κἀκεῖ τὰ πρὸ τῆς ἀρετῆς
[1, 2, 7]	τῆς ἀρετῆς {αἱ} ἐν νῷ	ὥσπερ	παραδείγματα. Καὶ γὰρ ἡ νόησις
[1, 2, 1]	θερμόν ἐστιν, ἀνάγκη καὶ τὸ	πῦρ	αὐτὸ πυρὸς παρουσίᾳ θερμαίνεσθαι; Ἀλλὰ
[1, 2, 1]	ἄν τις καὶ ἐν τῷ	πῦρ	εἶναι θερμότητα, ἀλλὰ σύμφυτον, ὥστε

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 8/03/2007