HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, I, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ο  =  22 formes différentes pour 112 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Enéade, livre, Chap.
[1, 2, 4]   οὐχ κάθαρσις. Καὶ τί  τὸ   καταλειπόμενόν ἐστι, ζητητέον· ἴσως γὰρ
[1, 2, 5]   ὡς μηδὲν τολμᾶν ποιεῖν ὧν     ἀγαθὸς οὐ θέλει. Οὔκουν ἔσται
[1, 2, 7]   τὰς ἐλάττους ἐξ ἀνάγκης δυνάμει,     δὲ τὰς ἐλάττους οὐκ ἀναγκαίως
[1, 2, 3]   ἐν ἑτέρῳ. Ὡς οὖν μεμερισμένος     ἐν προφορᾷ πρὸς τὸν ἐν
[1, 2, 3]   παρ´ ἐκείνου ἑτέρως. Ὡς γὰρ     ἐν φωνῇ λόγος μίμημα τοῦ
[1, 2, 3]   τὸν ἐν ψυχῇ, οὕτω καὶ     ἐν ψυχῇ ἑρμηνεὺς ὢν ἐκείνου
[1, 2, 3]   τοῦ ἐν ψυχῇ, οὕτω καὶ     ἐν ψυχῇ μίμημα τοῦ ἐν
[1, 2, 1]   δῆλον ὅτι καὶ ἡμῖν ἐκεῖθεν     κόσμος καὶ αἱ ἀρεταί. Ἆρ´
[1, 2, 2]   σύμπασα καὶ ἑκάστη; Σαφέστερος δὲ     λόγος ἔσται ἐφ´ ἑκάστης· οὕτω
[1, 2, 5]   ἔσται μάχη· ἀρκεῖ γὰρ παρὼν     λόγος, ὃν τὸ χεῖρον αἰδέσεται,
[1, 2, 7]   ἐλάττους οὐκ ἀναγκαίως ἔχει ἐκείνας.     μὲν δὴ προηγούμενος τοῦ σπουδαίου
[1, 2, 7]   πάσας· οὐδεμία τελεία. Καὶ     μὲν ἔχων τὰς μείζους καὶ
[1, 2, 4]   καὶ οὕτω λέγεται ἔχειν, ὅτι     νοῦς οὐκ ἀλλότριος καὶ μάλιστα
[1, 2, 3]   τὴν πολιτικὴν ἑτέρα. Λέγων δὴ     Πλάτων τὴν ὁμοίωσιν τὴν πρὸς
[1, 2, 7]   ἐνεργείᾳ ἔχει καὶ τὰς ἐλάττους     τὰς μείζους ἄλλον τρόπον,
[1, 2, 6]   ἀπροαίρετον γίνοιτο, θεὸς ἂν εἴη     τοιοῦτος καὶ δαίμων διπλοῦς ὤν,
[1, 2, 6]   οὖν τί; Ἐνέργεια αὐτοῦ καὶ     ἐστιν· ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐν
[1, 2, 2]   ἐφ´ ἑκάστης· οὕτω γὰρ καὶ     τι κοινόν, καθ´ ἀρεταὶ
[1, 2, 2]   καὶ τι κοινόν, καθ´     ἀρεταὶ πᾶσαι, δῆλον ῥᾳδίως ἔσται.
[1, 2, 6]   ἀπάθεια καθ´ ὁμοίωσιν τοῦ πρὸς     βλέπει ἀπαθὲς ὂν τὴν φύσιν,
[1, 2, 2]   ἵν´ αὖ τὸ αὐτὸ εὕρωμεν     παρ´ ἡμῖν μὲν μίμημα ὂν
[1, 2, 6]   πρὸς αὐτό, ἐν οὐκ  ἄλλο,   τὸ δὲ ἄλλο· ὥστε καὶ
[1, 2, 6]   οὐκ ἄλλο, τὸ δὲ  ἄλλο·   ὥστε καὶ τῇ ψυχῇ δικαιοσύνη
[1, 2, 3]   ἔχειν φρόνησιν. Τί οὖν οὐ  κἀκεῖνο   οὕτω διάκειται; οὐδὲ διάκειται,
[1, 2, 1]   λέγειν· νῦν δὲ ἕτερον μὲν  ἐκεῖνο,   ἕτερον δὲ τοῦτο. Οὐδὲ γὰρ
[1, 2, 2]   ἐστι πρῶτον, οὐκ ἀντιστρέφον πρὸς  ἐκεῖνο   οὐδὲ ὅμοιον αὐτοῦ λεγόμενον, ἐνταῦθα
[1, 2, 1]   καὶ αἱ ἀρεταί. Ἆρ´ οὖν  ἐκεῖνο   ταύτας ἔχει; οὐκ εὔλογον
[1, 2, 5]   ἀπὸ σώματος ἐπὶ πόσον δυνατόν.  Ἀπὸ   μὲν δὴ σώματος ἴσως μὲν
[1, 2, 5]   τὰ συγγενῆ, καὶ τὸ χωρίζειν  ἀπὸ   σώματος ἐπὶ πόσον δυνατόν. Ἀπὸ
[1, 2, 7]   τούτους, ὡς εἰκὼν εἰκόνι ὡμοίωται  ἀπὸ   τοῦ αὐτοῦ ἑκατέρα. δὲ
[1, 2, 2]   ὁμοίοις ἀπαιτεῖ, ὅσα ἐπίσης ὡμοίωται  ἀπὸ   τοῦ αὐτοῦ· ἐν οἷς δὲ
[1, 2, 3]   ἑρμηνεὺς ὢν ἐκείνου πρὸς τὸ  πρὸ   αὐτοῦ. δὲ ἀρετὴ ψυχῆς·
[1, 2, 4]   ἀγαθὸν ἕτερον αὐτοῦ. Ἤ, εἰ  πρὸ   τῆς ἀκαθαρσίας ἀγαθὸν ἦν,
[1, 2, 7]   ἐν ψυχῇ, ὥσπερ κἀκεῖ τὰ  πρὸ   τῆς ἀρετῆς {αἱ} ἐν νῷ
[1, 2, 4]   ἐστι, ζητητέον· ἴσως γὰρ οὐδὲ  τὸ   ἀγαθὸν ἦν φύσις
[1, 2, 4]   κάθαρσις, τὸ δὲ καταλειπόμενον ἔσται  τὸ   ἀγαθόν, οὐχ κάθαρσις. Καὶ
[1, 2, 5]   πάντων τούτων καθαρὰ ἔσται καὶ  τὸ   ἄλογον δὲ βουλήσεται καὶ αὐτὸ
[1, 2, 3]   ἀρεταῖς ταῖς ἐν πολιτείᾳ οὐ  τὸ   ἁπλῶς διδούς, ἀλλὰ προστιθεὶς πολιτικάς
[1, 2, 5]   ἄρα, φυσικῶν, οἶμαι, καὶ οὐδὲ  τὸ   ἀπροαίρετον ἔχουσαν· εἰ δ´ ἄρα,
[1, 2, 5]   αὐτὴν συνοργιζομένην, ἀλλ´ ἄλλου εἶναι  τὸ   ἀπροαίρετον, τὸ δὲ ἀπροαίρετον ὀλίγον
[1, 2, 2]   ἅς φαμεν ὁμοιοῦσθαι, ἵν´ αὖ  τὸ   αὐτὸ εὕρωμεν παρ´ ἡμῖν
[1, 2, 1]   εἰ μὲν οὗ μεταλαμβάνει ψυχὴ  τὸ   αὐτὸ ἦν τῷ ἀφ´ οὗ,
[1, 2, 1]   Οὐδὲ γὰρ οἰκία αἰσθητὴ  τὸ   αὐτὸ τῇ νοητῇ, καίτοι ὡμοίωται·
[1, 2, 4]   κεκαθάρθαι ἐν τῷ καθαίρεσθαι·  τὸ   γὰρ κεκαθάρθαι οἷον τέλος ἤδη.
[1, 2, 4]   οὖν ἀρετὴ αὐτῆς;  τὸ   γινόμενον αὐτῇ ἐκ τῆς ἐπιστροφῆς.
[1, 2, 4]   τὸ κεκαθάρθαι ἀφαίρεσις ἀλλοτρίου παντός,  τὸ   δὲ ἀγαθὸν ἕτερον αὐτοῦ. Ἤ,
[1, 2, 6]   αὐτό, ἐν οὐκ ἄλλο,  τὸ   δὲ ἄλλο· ὥστε καὶ τῇ
[1, 2, 6]   ἑκάστη ἀρετή, ἀλλ´ οἷον παράδειγμα·  τὸ   δὲ ἀπ´ αὐτῆς ἐν ψυχῇ
[1, 2, 5]   πάντη· περὶ οὐδενὸς γὰρ φοβήσεται  τὸ   δὲ ἀπροαίρετον καὶ ἐνταῦθα πλήν
[1, 2, 5]   ἀλλ´ ἄλλου εἶναι τὸ ἀπροαίρετον,  τὸ   δὲ ἀπροαίρετον ὀλίγον εἶναι καὶ
[1, 2, 2]   τὸ μὲν ὡμοίωται πρὸς ἕτερον,  τὸ   δὲ ἕτερόν ἐστι πρῶτον, οὐκ
[1, 2, 4]   αὐτῆς τὸ συνεῖναι τῷ συγγενεῖ,  τὸ   δὲ κακὸν τὸ τοῖς ἐναντίοις.
[1, 2, 4]   ἀλλ´ ἀρκέσει μὲν κάθαρσις,  τὸ   δὲ καταλειπόμενον ἔσται τὸ ἀγαθόν,
[1, 2, 7]   δὲ πρὸς αὐτὸν σωφροσύνη,  τὸ   δὲ οἰκεῖον ἔργον οἰκειοπραγία,
[1, 2, 7]   δὲ οἰκεῖον ἔργον οἰκειοπραγία,  τὸ   δὲ οἷον ἀνδρία ἀυλότης
[1, 2, 3]   δὲ ἐκεῖ τὸ μὲν ἑτέρως,  τὸ   δὲ οὐδὲ ὅλως. Πάλιν οὖν
[1, 2, 3]   Οὐδαμῶς· ἀλλὰ τὸ μὲν πρώτως,  τὸ   δὲ παρ´ ἐκείνου ἑτέρως. Ὡς
[1, 2, 7]   νόησις ἐκεῖ ἐπιστήμη καὶ σοφία,  τὸ   δὲ πρὸς αὐτὸν σωφροσύνη,
[1, 2, 6]   μείζων τὸ πρὸς νοῦν ἐνεργεῖν,  τὸ   δὲ σωφρονεῖν εἴσω πρὸς
[1, 2, 7]   ἐκείνῳ τιθείς, ἀλλ´ ὅλως κατὰ  τὸ   δυνατὸν χωρίζων καὶ ὅλως ζῶν
[1, 2, 1]   τὸν ἐκ τοῦ πυρὸς λόγον  τὸ   ἐκεῖνον ἀρετὴν εἶναι· ἀρετῆς δὲ
[1, 2, 6]   καὶ ἐστιν· ἐνταῦθα δὲ  τὸ   ἐν ἄλλῳ ἐκεῖθεν ἀρετή. Οὐδὲ
[1, 2, 7]   οἷον ἀνδρία ἀυλότης καὶ  τὸ   ἐφ´ αὑτοῦ μένειν καθαρόν. Ἐν
[1, 2, 3]   ἂν ἁμαρτάνοι· καθαρὸν γὰρ καὶ  τὸ   θεῖον καὶ ἐνέργεια τοιαύτη,
[1, 2, 1]   τὸ λογιζόμενον, ἀνδρίαν δὲ περὶ  τὸ   θυμούμενον, σωφροσύνην δὲ ἐν ὁμολογίᾳ
[1, 2, 6]   ἐστιν ὃς ἦλθεν ἐκεῖθεν καὶ  τὸ   καθ´ αὑτόν, εἰ γένοιτο οἷος
[1, 2, 7]   δέ, εἴπερ πᾶσαι καθάρσεις κατὰ  τὸ   κεκαθάρθαι, ἀνάγκη πάσας· οὐδεμία
[1, 2, 4]   κεκαθάρθαι οἷον τέλος ἤδη. Ἀλλὰ  τὸ   κεκαθάρθαι ἀφαίρεσις ἀλλοτρίου παντός, τὸ
[1, 2, 1]   ἀρετὰς ἔχειν, φρόνησιν μὲν περὶ  τὸ   λογιζόμενον, ἀνδρίαν δὲ περὶ τὸ
[1, 2, 2]   καὶ ἀορίστων ἔξω εἶναι κατὰ  τὸ   μεμετρημένον· καὶ αὐταὶ ὁρισθεῖσαι,
[1, 2, 2]   ἔχουσιν ἴχνος τοῦ ἐκεῖ ἀρίστου.  Τὸ   μὲν γὰρ πάντη ἄμετρον ὕλη
[1, 2, 3]   ψυχὴ ἄλλως· τῶν δὲ ἐκεῖ  τὸ   μὲν ἑτέρως, τὸ δὲ οὐδὲ
[1, 2, 3]   τὸ νοεῖν ὁμώνυμον; Οὐδαμῶς· ἀλλὰ  τὸ   μὲν πρώτως, τὸ δὲ παρ´
[1, 2, 2]   τοῦ αὐτοῦ· ἐν οἷς δὲ  τὸ   μὲν ὡμοίωται πρὸς ἕτερον, τὸ
[1, 2, 4]   λεκτέον; οὐχ ἱκανὴν πρὸς  τὸ   μένειν ἐν τῷ ὄντως ἀγαθῷ·
[1, 2, 1]   ἀρετῆς παρουσίαν. Πρὸς μὲν οὖν  τὸ   μὴ ἀναγκαῖον κἀκεῖ ἀρετὴν εἶναι,
[1, 2, 3]   καὶ ἐνέργεια τοιαύτη, ὡς  τὸ   μιμούμενον ἔχειν φρόνησιν. Τί οὖν
[1, 2, 3]   δὲ οὐδὲ ὅλως. Πάλιν οὖν  τὸ   νοεῖν ὁμώνυμον; Οὐδαμῶς· ἀλλὰ τὸ
[1, 2, 4]   ἐνεργῶν, ὡς ὄψις περὶ  τὸ   ὁρώμενον. Οὐκ ἄρα εἶχεν αὐτὰ
[1, 2, 4]   ἀγαθῷ· πέφυκε γὰρ ἐπ´ ἄμφω.  Τὸ   οὖν ἀγαθὸν αὐτῆς τὸ συνεῖναι
[1, 2, 2]   καὶ ἐξαπατᾶν θεὸς φαντασθεῖσα, μὴ  τὸ   πᾶν θεοῦ τοῦτο ᾖ. Οὕτω
[1, 2, 3]   ψυχῇ ἑρμηνεὺς ὢν ἐκείνου πρὸς  τὸ   πρὸ αὐτοῦ. δὲ ἀρετὴ
[1, 2, 6]   τῇ ψυχῇ δικαιοσύνη μείζων  τὸ   πρὸς νοῦν ἐνεργεῖν, τὸ δὲ
[1, 2, 1]   παρουσίᾳ θερμαίνεσθαι; Ἀλλὰ πρὸς μὲν  τὸ   πρότερον εἴποι ἄν τις καὶ
[1, 2, 1]   παρουσίᾳ θερμόν ἐστιν, ἀνάγκη καὶ  τὸ   πῦρ αὐτὸ πυρὸς παρουσίᾳ θερμαίνεσθαι;
[1, 2, 4]   ἄμφω. Τὸ οὖν ἀγαθὸν αὐτῆς  τὸ   συνεῖναι τῷ συγγενεῖ, τὸ δὲ
[1, 2, 7]   μέτρα κατ´ ἐκεῖνα πράξει· οἷον  τὸ   σωφρονεῖν οὐκ ἐν μέτρῳ ἐκείνῳ
[1, 2, 4]   τῷ συγγενεῖ, τὸ δὲ κακὸν  τὸ   τοῖς ἐναντίοις. Δεῖ οὖν καθηραμένην
[1, 2, 5]   γὰρ παρὼν λόγος, ὃν  τὸ   χεῖρον αἰδέσεται, ὥστε καὶ αὐτὸ
[1, 2, 5]   χεῖρον αἰδέσεται, ὥστε καὶ αὐτὸ  τὸ   χεῖρον δυσχερᾶναι, ἐάν τι ὅλως
[1, 2, 5]   λύπην καὶ τὰ συγγενῆ, καὶ  τὸ   χωρίζειν ἀπὸ σώματος ἐπὶ πόσον
[1, 2, 4]   καταλειπομένη· οὐ γὰρ ἂν  ἐγένετο   ἐν κακῷ. Ἆρ´ οὖν ἀγαθοειδῆ
[1, 2, 3]   εἴη ὅπερ ἐστὶ σωφρονεῖν μήτε  φοβοῖτο   ἀφισταμένη τοῦ σώματος ὅπερ ἐστὶν
[1, 2, 3]   τοῦ σώματος ὅπερ ἐστὶν ἀνδρίζεσθαι  ἡγοῖτο   δὲ λόγος καὶ νοῦς, τὰ
[1, 2, 5]   καὶ ἀπαλλαγὰς πόνων, ἵνα μὴ  ἐνοχλοῖτο,   τὰς δὲ ἀλγηδόνας ἀφαιροῦσαν καί,
[1, 2, 1]   ἡδὺ οὗ καὶ ἐπιθυμία ἂν  γένοιτο   μὴ παρόντος, ἵν´ ἔχῃ
[1, 2, 6]   καὶ τὸ καθ´ αὑτόν, εἰ  γένοιτο   οἷος ἦλθεν, ἐκεῖ ἐστιν·
[1, 2, 6]   οὖν τι τῶν τοιούτων ἀπροαίρετον  γίνοιτο,   θεὸς ἂν εἴη τοιοῦτος
[1, 2, 6]   ἀρετή. Τινὸς γὰρ ἀρετή·  αὐτὸ   δὲ ἕκαστον αὑτοῦ, οὐχὶ δὲ
[1, 2, 6]   γοῦν ἀληθὴς αὐτοδικαιοσύνη ἑνὸς πρὸς  αὐτό,   ἐν οὐκ ἄλλο, τὸ
[1, 2, 2]   φαμεν ὁμοιοῦσθαι, ἵν´ αὖ τὸ  αὐτὸ   εὕρωμεν παρ´ ἡμῖν μὲν
[1, 2, 1]   μὲν οὗ μεταλαμβάνει ψυχὴ τὸ  αὐτὸ   ἦν τῷ ἀφ´ οὗ, οὕτως
[1, 2, 5]   τὸ ἄλογον δὲ βουλήσεται καὶ  αὐτὸ   καθαρὸν ποιῆσαι, ὥστε μηδὲ πλήττεσθαι·
[1, 2, 1]   ἐστιν, ἀνάγκη καὶ τὸ πῦρ  αὐτὸ   πυρὸς παρουσίᾳ θερμαίνεσθαι; Ἀλλὰ πρὸς
[1, 2, 1]   γὰρ οἰκία αἰσθητὴ τὸ  αὐτὸ   τῇ νοητῇ, καίτοι ὡμοίωται· καὶ
[1, 2, 5]   τὸ χεῖρον αἰδέσεται, ὥστε καὶ  αὐτὸ   τὸ χεῖρον δυσχερᾶναι, ἐάν τι
[1, 2, 1]   φυγή; θεῷ φησιν, ὁμοιωθῆναι  Τοῦτο   δέ, εἰ δίκαιοι καὶ ὅσιοι
[1, 2, 5]   καὶ ταυτότης {τίνι θεῷ}  Τοῦτο   δέ ἐστι μάλιστα ζητεῖν θυμὸν
[1, 2, 2]   φαντασθεῖσα, μὴ τὸ πᾶν θεοῦ  τοῦτο   ᾖ. Οὕτω μὲν οὖν οὗτοι
[1, 2, 4]   ἐκ τῆς ἐπιστροφῆς. Τί οὖν  τοῦτο;   Θέα καὶ τύπος τοῦ ὀφθέντος
[1, 2, 1]   ἕτερον μὲν ἐκεῖνο, ἕτερον δὲ  τοῦτο.   Οὐδὲ γὰρ οἰκία αἰσθητὴ
[1, 2, 3]   ἀντιτείνοι δικαιοσύνη δ´ ἂν εἴη  τοῦτο.   Τὴν δὴ τοιαύτην διάθεσιν τῆς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/03/2007