| Lv., Chap., Par. |
| 4, 4, 1 |
δὲ
τούτοις
ἦν
Σίμων
υἱὸς
|
Θακήου |
καὶ
Φινέας
Κλουσώθ.
(Τὸν
δὲ |
| 4, 10, 1 |
δὲ
τῆς
ἀνατολῆς
τὴν
ἐρυθρὰν
|
θάλασσαν |
ἀναχεομένην
μέχρι
Κοπτοῦ.
βόρειον
δὲ |
| 4, 10, 1 |
γῆν
δυσέμβολος
καὶ
τὰ
πρὸς
|
θαλάσσης |
ἀλίμενος,
κατὰ
μὲν
ἑσπέραν
προβεβλημένη |
| 4, 3, 12 |
τῶν
ἔξωθεν
ἐπικουρίαν·
τοὺς
δὲ
|
θαλπομένους |
ἐλπίδι
συγγνώμης
εἰ
κρατηθεῖεν,
ἐπιλελῆσθαι |
| 4, 8, 1 |
Καταστρεψάμενος
δὲ
τὰ
περὶ
τὴν
|
Θαμνὰ |
τοπαρχίαν
ἐπὶ
Λύδδων
καὶ
Ἰαμνείας |
| 4, 5, 1 |
κατὰ
τῆς
πατρίδος
προείλοντο
τὸν
|
θάνατον. |
Δεινὰς
δὲ
τῆς
ἀρνήσεως
αἰκίας |
| 4, 3, 6 |
ὑπὲρ
τοὐμοῦ
γήρως
ὑπομένων
εὐκλεῆ
|
θάνατον |
εἰ
δεῖ
μὴ
μόνος
εἰμὶ |
| 4, 6, 1 |
τὸν
γὰρ
ἐπὶ
τῆς
πατρίδος
|
θάνατον |
ἐλπὶς
ταφῆς
ἐποίει
δοκεῖν
μετριώτερον. |
| 4, 4, 1 |
πολεμούμενος
δ'
ἅπαξ
καὶ
συμβαλὼν
|
θάνατον |
εὐκλεᾶ
τοῦ
ζῆν
αἰχμάλωτος.
Πότερον |
| 4, 5, 1 |
ἄρξαι
τῇ
πόλει
τὸν
Ἀνάνου
|
θάνατον, |
καὶ
ἀπ'
ἐκείνης
τῆς
ἡμέρας |
| 4, 1, 6 |
ἐκλείπει
πολλοῦ
δέους
συνεργήσαντος
εἰς
|
θάνατον |
τῇ
νόσῳ.
Ῥωμαῖοί
γε
μὴν |
| 4, 6, 1 |
ὃ
καὶ
τοῖς
αὐτομολοῦσιν
ἐπιτίμιον
|
θάνατος |
ἦν,
καὶ
δεῖσθαι
παραχρῆμα
ταφῆς |
| 4, 6, 1 |
μεγίστων
καὶ
μετριωτάτων
ἐγκλημάτων
τιμωρία
|
θάνατος· |
καὶ
διέφυγεν
οὐδείς,
εἰ
μὴ |
| 4, 4, 1 |
ἑαυτὸν
μὲν
ἂν
εἰρήνην
προτιμήσαιμι
|
θανάτου, |
πολεμούμενος
δ'
ἅπαξ
καὶ
συμβαλὼν |
| 4, 4, 1 |
Γαλιλαία,
φέρει
δ'
αἰσχύνην
ἡμῖν
|
θανάτου |
χαλεπωτέραν
τὸ
θεραπεύειν
αὐτοὺς
ὄντας |
| 4, 4, 1 |
καθ'
ἕνα,
μυρίων
ἕκαστος
εὑρεθήσεται
|
θανάτων |
ἄξιος.
Τὰ
γὰρ
θύματα
καὶ |
| 4, 6, 1 |
αὐτοὺς
ἀποκαθῆσθαι
τῶν
κινδύνων
ἢ
|
θανατῶσιν |
ἀνθρώποις
καὶ
λελυσσηκόσιν
κατ'
ἀλλήλων |
| 4, 5, 1 |
φανερῶς
τὸν
προσήκοντα
νεκρὸν
μήτε
|
θάπτειν, |
ἀλλὰ
λαθραῖα
μὲν
ἦν
αὐτῶν |
| 4, 5, 1 |
δύντος
ἡλίου
καθελεῖν
τε
καὶ
|
θάπτειν. |
Οὐκ
ἂν
ἁμάρτοιμι
δ'
εἰπὼν |
| 4, 6, 1 |
νεκροὺς
μυδῶντας
ἀπέλειπον.
Τοῖς
δὲ
|
θάπτουσί |
τινα
τῶν
προσηκόντων
ὃ
καὶ |
| 4, 1, 1 |
αὐτῇ
φύσει
μὲν
τοῦ
χωρίου
|
θαρραλεώτεροι |
τῶν
κατὰ
τὴν
Ἰωταπάτην
ἦσαν, |
| 4, 2, 1 |
ἐφέξειν
καὶ
τοὺς
εἰρηνικὰ
φρονοῦντας
|
θαρραλεωτέρους |
καταλείψειν
ἔμελλεν.
Γαλιλαία
μὲν
οὖν |
| 4, 1, 6 |
δὲ
Γαμαλεῦσιν
πρὸς
ὀλίγον
μὲν
|
θαρρῆσαι |
τῷ
κατορθώματι
παρέστη
παραλόγως
τε |
| 4, 5, 1 |
Καὶ
παριόντων
εἴσω
καὶ
αὐτοὶ
|
θαρροῦντες |
προῄεσαν
ἐκ
τοῦ
ἐνδοτέρου
ἱεροῦ. |
| 4, 11, 1 |
δυνάμεως
Καικίναν
Ἀλιηνὸν
ἐκπέμπει,
μέγα
|
θαρρῶν |
τἀνδρὶ
διὰ
τὴν
ἐπ'
Ὄθωνι |
| 4, 9, 1 |
εἰς
τὴν
πόλιν.
Οὔπω
δὲ
|
θαρρῶν |
τῇ
δυνάμει
τοῦ
μὲν
τοῖς |
| 4, 4, 1 |
ἐν
τῷ
ἱερῷ
πολιορκουμένους,
ὅτι
|
θαρσήσαντες |
τοὺς
προδότας
κολάζειν,
οὓς
ὑμεῖς |
| 4, 9, 6 |
τὸν
πάντων
ἔφορον,
εἰ
μὴ
|
θᾶττον |
ἀποδώσουσιν
αὐτῷ
τὴν
γυναῖκα,
ῥήξας |
| 4, 1, 1 |
ὁ
μὲν
ὑπὸ
τῶν
οἰκείων
|
θᾶττον |
περιεσχέθη,
Ῥωμαίους
δὲ
ἐπήγειρεν
εἰς |
| 4, 1, 1 |
ἀγριωθέντας.
(Συντελεσθέντων
οὖν
τῶν
χωμάτων
|
θᾶττον |
πλήθει
χειρῶν
καὶ
τῶν
πραττομένων |
| 4, 2, 1 |
ἦσαν
ἐκ
τοῦ
διεφθαρμένου
τάγματος,
|
θαυμάζειν |
ἔφη
πρὸς
αὐτούς,
τίνι
πεποιθότες |
| 4, 4, 1 |
εἰς
ἐπήκοον
τοῖς
ἀρχιερεῦσιν,
οὐκέτι
|
θαυμάζειν |
ἔφη
φρουρουμένων
ἐν
τῷ
ἱερῷ |
| 4, 4, 1 |
εὔγνωμον
ἢ
μέτριον
δοκεῖ,
μὴ
|
θαυμάζετε |
τὰ
κλεῖθρα
τῶν
πυλῶν,
ἕως |
| 4, 4, 1 |
πόλιν
κατεσχηκότων
θορύβων
ἐν
οὐδενὶ
|
θαυμάσαι |
τὴν
τύχην
οὕτως,
ὡς
τῷ |
| 4, 8, 1 |
καὶ
ἡ
τῆς
χρόας
μεταβολὴ
|
θαυμάσιος· |
τρὶς
γὰρ
ἑκάστης
ἡμέρας
τὴν |
| 4, 10, 1 |
ἀήθεσιν
ὀφθαλμοῖς
τὸν
Ῥωμαίων
πλοῦτον
|
θεασάμενοι |
καὶ
περιλαμφθέντες
πάντοθεν
ἀργύρῳ
τε |
| 4, 4, 1 |
παρελθοῦσιν
εἴσω
μὴ
πολέμου
νόμῳ
|
θεάσασθαι |
τὰ
τεκμήρια
τῶν
λεγομένων,
οἴκους |
| 4, 6, 1 |
τῷ
μεγίστῳ
κακῷ
στάσει
χρωμένων
|
θεατὰς |
μᾶλλον
αὐτοὺς
ἀποκαθῆσθαι
τῶν
κινδύνων |
| 4, 6, 1 |
τοῦ
δέοντος
ἁμαρτάνειν,
ὥσπερ
ἐν
|
θεάτρῳ |
χειρῶν
τε
καὶ
ὅπλων
ἐπίδειξιν |
| 4, 6, 1 |
θεσμὸς
ἀνθρώπων,
ἐγελᾶτο
δὲ
τὰ
|
θεῖα, |
καὶ
τοὺς
τῶν
προφητῶν
χρησμοὺς |
| 4, 10, 6 |
τοῦ
χρόνου
καὶ
τῶν
πραγμάτων
|
θείας. |
αἰσχρὸν
οὖν,
ἔφη,
τὸν
προθεσπίσαντά |
| 4, 3, 12 |
τὸ
ἱερὸν
ἀνῄει
καθαιμάσσων
τὸ
|
θεῖον |
ἔδαφος·
καὶ
μόνον
ἄν
τις |
| 4, 8, 1 |
οὐκ
ἂν
ἁμαρτεῖν
τινα
εἰπόντα
|
θεῖον |
εἶναι
τὸ
χωρίον,
ἐν
ᾧ |
| 4, 3, 6 |
ἀνθρώπους
ὑπερεμπλησθέντες
ἀδικημάτων
ἐπὶ
τὸ
|
θεῖον |
μετήνεγκαν
τὴν
ὕβριν
καὶ
μεμιασμένοις |
| 4, 3, 6 |
ὁ
λογισμὸς
ἀπολεῖ.
Τάχα
τὸ
|
θεῖον |
ὑβρισμένον
ἀναστρέψει
κατ'
αὐτῶν
τὰ |
| 4, 6, 1 |
ἀνθρώπους
ἀδικήμασιν
συμμιᾶναι
καὶ
τὸ
|
θεῖον, |
ὑφ'
ἡλίῳ
τοὺς
νεκροὺς
μυδῶντας |
| 4, 8, 1 |
ἔστι
γοῦν
ἔτι
λείψανα
τοῦ
|
θείου |
πυρός,
καὶ
πέντε
μὲν
πόλεων |
| 4, 9, 1 |
στρατοπεδευσάμενος
δὲ
κατά
τινα
κώμην,
|
Θεκουὲ |
καλεῖται,
πρὸς
τοὺς
ἐν
Ἡρωδείῳ |
| 4, 5, 1 |
παῖξαι
προαιρούμενοι,
καὶ
ἄλλως
πειράσαι
|
θέλοντες |
τοὺς
δικαστάς,
εἰ
παρὰ
τὸν |
| 4, 3, 6 |
οὐδὲ
ἃ
πεπόνθατε
πρὸ
ὀφθαλμῶν
|
θέμενοι |
τὰς
ψυχὰς
ἐπ'
αὐτοὺς
θήξετε |
| 4, 4, 1 |
τοιούτων
ἐπικλήσεις,
ἀλλά
τοι
πάρεστι
|
θεμένοις |
τὰ
ὅπλα
καὶ
παρελθοῦσιν
εἰς |
| 4, 2, 1 |
τοῦ
δήμου
δεήσεις
ἐν
δευτέρῳ
|
θέμενος |
μοῖραν
ἔπεμπε
τῶν
ἱππέων
Ἰωάννην |
| 4, 6, 1 |
μὲν
γὰρ
ἄμεινον
αὐτοῦ
τὸν
|
θεὸν |
ἀπονητὶ
Ῥωμαίοις
παραδιδόντα
Ἰουδαίους
καὶ |
| 4, 4, 6 |
δόξα,
τοῖς
μὲν
ὀργίζεσθαι
τὸν
|
θεὸν |
ἐπὶ
τῇ
στρατείᾳ
καὶ
οὐκ |
| 4, 9, 6 |
δ'
αὐτοῖς
λέγειν,
ὅτι
Σίμων
|
θεὸν |
ὄμνυσι
τὸν
πάντων
ἔφορον,
εἰ |
| 4, 4, 6 |
νενικηκέναι
χωρὶς
παρατάξεως
καὶ
τὸν
|
θεὸν |
ὑπὲρ
αὐτῶν
στρατηγεῖν.
Κακοὶ
δ' |
| 4, 9, 6 |
χρὴ
τρόπον
φυλάξασθαι
τὴν
ἐπίθεσιν.
|
Θεὸς |
δὲ
ἄρα
τὰς
γνώμας
αὐτῶν |
| 4, 6, 1 |
κατὰ
τῶν
ἀσεβῶν
ἐκύρωσεν
ὁ
|
θεός, |
καὶ
τὸ
δικαιότατον,
ὅτι
γεύσασθαι |
| 4, 5, 1 |
ἄλλων.
Ἀλλ'
οἶμαι
κατακρίνας
ὁ
|
θεὸς |
ὡς
μεμιασμένης
τῆς
πόλεως
ἀπώλειαν |
| 4, 2, 1 |
τὰς
ἐλπίδας
ἔχων
τοῦ
βίου.
|
Θεοῦ |
δ'
ἦν
ἔργον
ἄρα
τοῦ |
| 4, 4, 1 |
τηρήσομεν
Ἰδουμαῖοι
τὸν
οἶκον
τοῦ
|
θεοῦ |
καὶ
τῆς
κοινῆς
πατρίδος
προπολεμήσομεν |
| 4, 3, 6 |
ἢ
γυναικῶν,
ἀλλ'
ὑπὲρ
τοῦ
|
θεοῦ |
καὶ
τῶν
ἁγίων
προέσθαι.
Προστήσομαι |
| 4, 3, 12 |
δ'
ὡς
αὐτὸς
εἰσπεμφθείη
κατὰ
|
θεοῦ |
πρόνοιαν
ὡς
πρεσβευτὴς
περὶ
διαλύσεων· |
| 4, 6, 1 |
κύριον
τῶν
ὅλων,
φάμενοι
πρόνοιαν
|
θεοῦ |
σύμμαχον
σφίσι
τῷ
τετράφθαι
τοὺς |
| 4, 6, 1 |
χεῖρες
οἰκεῖαι
προμιάνωσι
τὸ
τοῦ
|
θεοῦ |
τέμενος·
οἷς
οὐκ
ἀπιστήσαντες
οἱ |
| 4, 3, 6 |
ψυχὴν
ἐπιδώσω
μόνην
ὑπὲρ
τοῦ
|
θεοῦ. |
Τί
γὰρ
καὶ
δεῖ
ζῆν |
| 4, 3, 6 |
πρὶν
ἐπιδεῖν
τὸν
οἶκον
τοῦ
|
θεοῦ |
τοσούτοις
ἄγεσι
καταγέμοντα
καὶ
τὰς |
| 4, 1, 1 |
ὁ
κονιορτὸς
ἄγχων
ἀνῄρει.
Συνεργίαν
|
θεοῦ |
τοῦτο
Γαμαλεῖς
ὑπελάμβανον
καὶ
τῆς |
| 4, 3, 6 |
οἱ
δὲ
τὸν
νεὼν
τοῦ
|
θεοῦ |
φρούριον
αὑτοῖς
καὶ
τῶν
ἀπὸ |
| 4, 10, 6 |
ἀρχὴν
καὶ
διάκονον
τῆς
τοῦ
|
θεοῦ |
φωνῆς
ἔτι
αἰχμαλώτου
τάξιν
ἢ |
| 4, 3, 12 |
ὑποψίας
ἐλθεῖν
ἀμέτροις
ἐχρῆτο
ταῖς
|
θεραπείαις |
εἰς
τόν
τε
Ἄνανον
καὶ |
| 4, 9, 6 |
γυναῖκα
καὶ
τῆς
περὶ
αὐτὴν
|
θεραπείας |
συχνούς.
Ἔπειτα
ὡς
αὐτὸν
αἰχμαλωτισάμενοι |
| 4, 4, 1 |
αἰσχύνην
ἡμῖν
θανάτου
χαλεπωτέραν
τὸ
|
θεραπεύειν |
αὐτοὺς
ὄντας
ἤδη
πλησίον.
Καὶ |
| 4, 6, 1 |
μετὰ
παρρησίας
ὡς
καταφρονῶν,
ὁ
|
θεραπεύων |
δ'
ὡς
ἐπίβουλος
ὑπωπτεύετο.
Μία |
| 4, 8, 1 |
ἰσχυρῶς
καὶ
χορηγούσης
τὴν
ἐν
|
θέρει |
δύναμιν·
περικαὲς
δέ
ἐστιν
οὕτως |
| 4, 1, 1 |
Τιβεριάδος
ἐστρατοπεδεύκει·
μεθερμηνευομένη
δ'
Ἀμμαθοῦς
|
θερμὰ |
λέγοιτ'
ἄν,
ἔστι
γὰρ
ἐν |
| 4, 3, 6 |
καλουμένους
ἐμπεριπατεῖν
μέσοις
τοῖς
ἁγίοις
|
θερμὰς |
ἔτι
τὰς
χεῖρας
ἐξ
ὁμοφύλων |
| 4, 3, 1 |
Τῶν
δὲ
τὸ
μὲν
ἆσθμα
|
θερμὸν |
ἔτι
κοπτόμενον
ἐδήλου
τὴν
ἀνάγκην, |
| 4, 8, 1 |
ἀναδίδωσιν.
Αἴτιόν
μοι
δοκεῖ
τὸ
|
θερμὸν |
τῶν
ἀέρων
καὶ
τὸ
τῶν |
| 4, 4, 6 |
ἀμύνης
ἐπινοήσειαν.
Τοῖς
μὲν
οὖν
|
θερμοτέροις |
ἐδόκει
μετὰ
τῶν
ὅπλων
βιάζεσθαι |
| 4, 1, 1 |
ἔστι
γὰρ
ἐν
αὐτῇ
πηγὴ
|
θερμῶν |
ὑδάτων
πρὸς
ἄκεσιν
ἐπιτηδείων·
ἀφικνεῖται |
| 4, 8, 1 |
καὶ
γόνιμος.
Ἐκπυροῦται
δὲ
ὥρᾳ
|
θέρους |
τὸ
πεδίον
καὶ
δι'
ὑπερβολὴν |
| 4, 6, 1 |
Κατεπατεῖτο
μὲν
οὖν
πᾶς
αὐτοῖς
|
θεσμὸς |
ἀνθρώπων,
ἐγελᾶτο
δὲ
τὰ
θεῖα, |
| 4, 3, 6 |
θέμενοι
τὰς
ψυχὰς
ἐπ'
αὐτοὺς
|
θήξετε |
πρὸς
τὴν
ἄμυναν;
Ἀπόλωλεν
ἄρα |
| 4, 7, 1 |
βέλεσι
καὶ
τοῖς
ἀγριωτάτοις
παραπλήσιοι
|
θηρίοις |
ὥρμων
ἐπὶ
τὸν
σίδηρον,
διεφθείροντο |
| 4, 5, 1 |
ἐρριμμένοι
γυμνοὶ
βορὰ
κυνῶν
καὶ
|
θηρίων |
ἐβλέποντο.
Αὐτὴν
ἐπ'
ἐκείνοις
στενάξαι |
| 4, 9, 6 |
ἐλθὼν
καθάπερ
τὰ
τρωθέντα
τῶν
|
θηρίων, |
ἐπειδὴ
τοὺς
τρώσαντας
οὐ
κατέλαβεν, |
| 4, 3, 6 |
πληγὰς
ἐπιστραφέντες,
ὃ
κἀπὶ
τῶν
|
θηρίων |
ἔστιν
ἰδεῖν,
τοὺς
τύπτοντας
ἀμυνεῖσθε; |
| 4, 4, 1 |
τετιμημένος
παρὰ
τῶν
γενηθέντων
ἐνθάδε
|
θηρίων |
καταπατεῖται·
νεανιεύονταί
τε
ἐν
ταῖς |
| 4, 3, 1 |
δυνατωτάτων,
ὡς
καὶ
τοὺς
δημοσίους
|
θησαυροὺς |
πεπιστεῦσθαι,
συλλαβόντες
εἷρξαν·
ἐπὶ
τούτῳ |
| 4, 9, 1 |
δ'
εὑρὼν
ἕτοιμα
ταμιείοις
ἐχρῆτο
|
θησαυρῶν |
καὶ
τῆς
λείας
ἐκδοχείοις.
Ἀνετίθει |
| 4, 1, 1 |
καὶ
τῇ
στενότητι
καὶ
δυσχωρίᾳ
|
θλιβομένους |
ἀνῄρουν.
Οἱ
δὲ
μήτε
τοὺς |
| 4, 11, 1 |
τὸν
Μενδήσιον
νομὸν
μέχρι
πόλεως
|
Θμούεως. |
Ἐκεῖθεν
δ'
ἀποβὰς
ὁδεύει
καὶ |
| 4, 1, 6 |
συγκατακρημνίζονται
μὲν
οἱ
φύλακες
αὐτῷ,
|
θορυβηθέντες |
δὲ
οἱ
κατὰ
τὰς
ἄλλας |
| 4, 4, 1 |
μόλις
τῶν
οἰκείων
καταστείλας
τὸν
|
θόρυβον |
καὶ
στὰς
εἰς
ἐπήκοον
τοῖς |
| 4, 4, 1 |
Ἰδουμαίους
αὐτόθεν
ᾔδεισαν
πεισθησομένους,
ἅτε
|
θορυβῶδες |
καὶ
ἄτακτον
ἔθνος
αἰεί
τε |
| 4, 4, 1 |
καὶ
ποικίλων
τὴν
πόλιν
κατεσχηκότων
|
θορύβων |
ἐν
οὐδενὶ
θαυμάσαι
τὴν
τύχην |
| 4, 4, 1 |
ἀπεσφαγμένων
μελανειμονούσας,
κωκυτὸν
δὲ
καὶ
|
θρῆνον |
ἀνὰ
τὴν
πόλιν
ὅλην·
οὐδεὶς |
| 4, 3, 12 |
ἑξῆς
ἡμέραν,
ἵν'
ἢ
κατὰ
|
θρησκείαν |
εἰσελθόντες
ἢ
καὶ
βιασάμενοι
συμμίξωσιν |
| 4, 4, 1 |
ἅπασι
τοῖς
ἀλλοφύλοις
ἀναπεπταμένην
εἰς
|
θρησκείαν |
πόλιν
τοῖς
οἰκείοις
νῦν
ἀποτετείχισθε. |
| 4, 5, 1 |
ἐσθῆτα
περικείμενοι
καὶ
τῆς
κοσμικῆς
|
θρησκείας |
κατάρχοντες
προσκυνούμενοί
τε
τοῖς
ἐκ |
| 4, 9, 6 |
τὰς
ὄψεις
ἐφόνων
ταῖς
δεξιαῖς
|
θρυπτόμενοί |
τε
τοῖς
βαδίσμασιν
ἐπιόντες
ἐξαπίνης |
| 4, 1, 6 |
τῆς
Φιλίππου
δὲ
ἦσαν
ἀδελφῆς
|
θυγατέρες |
αὗται,
αὐτὸς
δὲ
ὁ
Φίλιππος |
| 4, 1, 6 |
δὲ
πρὸς
ἀπώλειαν
αὐτῶν
ἄντικρυς
|
θύελλα |
δαιμόνιος,
ἣ
τὰ
μὲν
Ῥωμαίων |
| 4, 4, 1 |
εὑρεθήσεται
θανάτων
ἄξιος.
Τὰ
γὰρ
|
θύματα |
καὶ
καθάρματα
τῆς
πόλεως
ὅλης, |
| 4, 3, 6 |
ἀλόγων
ἑλκομένου
τοῦ
κρατιστεύοντος
ἀεὶ
|
θύματος, |
οὐδὲ
φωνήν
τις
ἀφῆκεν
οὐχ |
| 4, 5, 1 |
(Οὐκ
ἐκορέσθησαν
δὲ
τούτοις
οἱ
|
θυμοὶ |
τῶν
Ἰδουμαίων,
ἀλλ'
ἐπὶ
τὴν |
| 4, 5, 1 |
κατὰ
τῶν
ἀποκλεισάντων
ἐχρῶντο
τοῖς
|
θυμοῖς· |
ἦσαν
δ'
ὅμοιοι
τοῖς
ἱκετεύουσι |
| 4, 1, 6 |
χεῖρας
προίσχοντας·
ἐτόνου
δὲ
τὸν
|
θυμὸν |
αὐτοῖς
ἐπὶ
πάντας
ἡ
μνήμη |
| 4, 9, 6 |
κατέλαβεν,
ἐφ'
οὓς
εὗρε
τὸν
|
θυμὸν |
ἠφίει.
Ὅσοι
γοῦν
λαχανείας
ἕνεκεν |
| 4, 10, 1 |
προσευσχολεῖν
πολέμοις.
Ἀλλ'
ὅσον
ὁ
|
θυμὸς |
ἤπειγεν
ἐπὶ
τὴν
ἄμυναν,
τοσοῦτον |
| 4, 1, 6 |
τὴν
αὑτῶν
ἀρετὴν
ἀναδραμεῖν
καὶ
|
θυμοῦσθαι |
μᾶλλον
ἢ
προσαθυμεῖν
τῷ
παρ' |
| 4, 2, 1 |
ἀπάτης,
ἱκανὸν
δὲ
ἀστοχήσαντι
τῷ
|
θυμῷ |
παραμύθιον
ἔχων
τὸ
πλῆθος
τῶν |
| 4, 11, 1 |
ὡς
ἐκείνου
ἀνῄρουν
φθάνοντες
τῷ
|
θυμῷ |
τὴν
ἀκριβῆ
διάκρισιν,
προαγαγὼν
δὲ |
| 4, 4, 6 |
σώμασιν
ἀλλήλους
ἀντέθαλπον
καὶ
τοὺς
|
θυρεοὺς |
ὑπὲρ
κεφαλῆς
συμφράξαντες
ἧττον
ἐκακοῦντο |
| 4, 10, 6 |
πόλις
ἑώρταζεν
εὐαγγέλια
δὲ>
καὶ
|
θυσίας |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
ἐπετέλει.
Τὰ
δὲ |