Livre, Chap.
[63, 8]	ἦν, καὶ Πάρθους ἂν καὶ	τὰ	ἄλλα ἔθνη ἐχειρώσατο. ἀλλ´ ἦσαν
[63, 11]	καὶ ζώντων τινῶν ἐδήμευσε, καὶ	τὰ	ἀναθήματα ὅσα καὶ ἐξ αὐτῶν
[63, 7]	τύπτεσθαι" ὁ μὲν δὴ Τιριδάτης	τὰ	Ἀρτάξατα ἀνοικοδομήσας Νερώνεια προσηγόρευσεν· ὁ
[63, 9]	δὲ καὶ ἑαυτῷ εἰκασμένα ἔφερε·	τὰ	γὰρ τῶν γυναικῶν πάντα πρὸς
[63, 21]	ὅτε καὶ ἑκὼν ἡττᾶτο, ὅπως	τά	γε ἄλλα τὰ πλείω πιστεύηται
[63, 6]	τὴν ἡμέραν αὐτὴν χρυσῆν ἐπωνόμασαν.	τά	γε μὴν παραπετάσματα τὰ διὰ
[63, 11]	δοκῇ (πάντως δὲ πάντα ἢ	τά	γε πλείω αὐτῶν ἐλάμβανεν· εἰ
[63, 9]	Ὀρέστην ὡς πλήθει ὑποκρινόμενος. καὶ	τά	γε προσωπεῖα τοτὲ μὲν αὐτοῖς
[63, 4]	καὶ δαφνηφορῶν κατὰ τέλη εἶχε,	τὰ	δ´ ἄλλα οἱ στρατιῶται λαμπρότατα
[63, 22]	ὑπ´ ἄλλων πολλαὶ πολλάκις ἐγένοντο·	τὰ	δὲ δὴ λοιπὰ πῶς ἄν
[63, 18]	ἠναγκάσθη συντελέσαι σφίσι τὸ ἀνάλωμα.	τὰ	δὲ δὴ τῆς γερουσίας ἔργον
[63, 6]	ἐπωνόμασαν. τά γε μὴν παραπετάσματα	τὰ	διὰ τοῦ ἀέρος διαταθέντα, ὅπως
[63, 15]	σχήματα καὶ τὰ νεύματα καὶ	τὰ	ἐπιβοήματα, καὶ οἱ μὲν ἀεὶ
[63, 22]	Αὔγουστον ὀνομάσει; μηδαμῶς· μηδεὶς ὑβριζέτω	τὰ	ἱερὰ ἐκεῖνα ὀνόματα. ταῦτα μὲν
[63, 26]	δεόμενος. ~ὅτι ὁ Νέρων μαθὼν	τὰ	κατὰ τὸν Οὐίνδικα ἐν Νέᾳ
[63, 14]	ἀγῶνα ἐχούσῃ, κήρυκι πρὸς πάντα	τὰ	κηρύξεως δεόμενα Κλουουίῳ Ῥούφῳ ἀνδρὶ
[63, 20]	δεῖ περιπλέκειν καὶ οὐκ αὐτὰ	τὰ	λεχθέντα δηλοῦν; οὐδὲ γὰρ οὐδ´
[63, 26]	δὴ καὶ ἤθυρεν, ὧν ἐγὼ	τὰ	μὲν ἄλλα παραλείψω, ἓν δὲ
[63, 12]	εἰπεῖν ὁπότερος αὐτῶν χείρων ἦν·	τὰ	μὲν γὰρ ἄλλα ἐκ τοῦ
[63, 15]	ἔξοδοι τά τε σχήματα καὶ	τὰ	νεύματα καὶ τὰ ἐπιβοήματα, καὶ
[63, 4]	στρατιῶται λαμπρότατα ὡπλισμένοι, ὥστε καὶ	τὰ	ὅπλα αὐτῶν καὶ τὰ σημεῖα
[63, 2]	ἔχουσα, ὥστε μὴ ὁρᾶσθαι παρὰ	τὰ	πάτρια. ἐν δὲ τῇ Ἰταλίᾳ
[63, 21]	ἡττᾶτο, ὅπως τά γε ἄλλα	τὰ	πλείω πιστεύηται ἐπ´ ἀληθείας κρατεῖν.
[63, 20]	ἐν ᾧ ποτε ὁ Αὔγουστος	τὰ	πολλὰ ἐκεῖνα νικητήρια ἐπεπόμφει, ἁλουργίδα
[63, 20]	οὐδ´ αἰσχύνην τινὰ τῇ συγγραφῇ	τὰ	ῥηθέντα, ἀλλὰ καὶ κόσμον τὸ
[63, 4]	καὶ τὰ ὅπλα αὐτῶν καὶ	τὰ	σημεῖα ἀστράπτειν. οἵ τε κέραμοι
[63, 17]	καὶ ἐκεῖνον ἐντιμότατα μεταπεμψάμενος, καὶ	τά	τε ἄλλα καὶ πατέρα καὶ
[63, 28]	ἐθρήνει καὶ ὠλοφύρετο. ἐλογίζετο γὰρ	τά	τε ἄλλα, καὶ προσέτι ὅτι
[63, 13]	αὐτῶν πάντες οἱ Ἕλληνες ἑώρτασαν,	τά	τε ἄλλα οἷα εἰκὸς ἦν
[63, 26]	κιθαρῳδήσειν μέλλοντα ἀνεχαίτιζεν καὶ ἀνελάμβανεν.	τά	τε ἄλλα ὅσα εἰώθει ὁμοίως
[63, 8]	πύλας τὰς Κασπίας, ὥσπερ ἐνενόει·	τά	τε γὰρ ἄλλα καὶ κατασκόπους
[63, 2]	πολλὰ καὶ χαρίεντα ἀναβοῶντες ὑπεδέχοντο·	τά	τε ἐπιτήδεια πάντα προῖκα εἶχον,
[63, 15]	αἱ ἔσοδοι καὶ αἱ ἔξοδοι	τά	τε σχήματα καὶ τὰ νεύματα
[63, 11]	τῆς οὐσίας ἐκέλευσέν οἱ καὶ	τὰ	τέκνα καὶ τοὺς ἀπελευθέρους τῶν
[63, 29]	ἠλευθερωμένοι ἔφερον. καὶ τῷ Γάλβᾳ	τὰ	τῇ αὐτοκράτορι ἀρχῇ προσήκοντα ἐψηφίσαντο.
[63, 10]	συμμιγνύντες δῆλον ὅτι αὐτοῖς καὶ	τὰ	τῆς ἀρχῆς ὀνόματα, ὥστε ἐφ´
[63, 27]	μετὰ τοῦ πλείονος προεπεπόμφει στρατεύματος,	τὰ	τοῦ Γάλβου φρονήσαντα, οὐκέτ´ οὐδεμίαν
[63, 22]	δὲ καὶ οἱ Γαλάται βαρυνόμενοι	ταῖς	εἰσφοραῖς ἤσχαλλον ἐκ πλείονος καὶ
[63, 22]	Γαλάτας πολλὰ πεπονθότας τε ἐν	ταῖς	συχναῖς ἐσπράξεσι τῶν χρημάτων καὶ
[63, 17]	ἐθνῶν μετεπέμψατο. ~ἔς τε οὖν	τἆλλα	καὶ ἐς ταῦτα χρημάτων πολλῶν
[63, 6]	αὐτοῦ πᾶσα ἔνδοθεν ἐκεχρύσωτο, καὶ	τἆλλα	ὅσα ἐσῄει χρυσῷ ἐκεκόσμητο· ἀφ´
[63, 5]	ἐδούλευσε, μηδὲν φροντίσας εἴ τι	ταπεινὸν	φθέγξαιτο, πρὸς τὴν ἐλπίδα ὧν
[63, 29]	τῆς βασιλείας ἐν τηλικαύτῃ γενομένη	ταραχῇ.	~ὅτι ὁ Ῥοῦφος πρὸς Γάλβαν
[63, 11]	συχνοὺς τῶν φευγόντων ἔφθειρεν. ἐπεὶ	τάς	γε οὐσίας ὅσας καὶ ζώντων
[63, 17]	τῇ τε οὐσίᾳ συμπεφυκότες, καὶ	τὰς	Γερμανίας δὲ ἀμφοτέρας ἐπὶ πολὺ
[63, 7]	Βρεντεσίου πλεύσας· καὶ εἶδε καὶ	τὰς	ἐν τῇ Ἀσίᾳ πόλεις, ὥστε
[63, 22]	ὑποκρίνεται, καὶ ταύτας ἀντ´ ἐκείνων	τὰς	ἐπωνυμίας ἀντεπιτέθειται. ἀνάστητε οὖν ἤδη
[63, 8]	τοὺς Αἰθίοπας ἢ τὰς πύλας	τὰς	Κασπίας, ὥσπερ ἐνενόει· τά τε
[63, 25]	πρόθυμον εἶχε, καὶ οἱ στρατιῶται	τὰς	μὲν τοῦ Νέρωνος εἰκόνας καθεῖλον
[63, 11]	ὠνίνατο) ὕστερον δὲ καὶ ὅλας	τὰς	οὐσίας ἀφῃρεῖτο, τούς τε παῖδάς
[63, 14]	διὰ τοῦτο καὶ τοῖς Ἑλλανοδίκαις	τὰς	πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδας, ἃς
[63, 18]	ἐς τὰς τοῦ Νέρωνος νίκας	τὰς	Πυθικὰς ἐκ τῆς ὁμωνυμίας ἠσέβουν.
[63, 8]	οὐδὲ ἐπὶ τοὺς Αἰθίοπας ἢ	τὰς	πύλας τὰς Κασπίας, ὥσπερ ἐνενόει·
[63, 18]	πρόσρημα τοῦτ´ ἔχοντες, ἀλλ´ ἐς	τὰς	τοῦ Νέρωνος νίκας τὰς Πυθικὰς
[63, 17]	ἀποθανεῖν τε ἐπεθύμησαν καὶ ἐτελεύτησαν	τὰς	φλέβας αὑτῶν σχάσαντες, τοῦ δὲ
[63, 2]	γῆν τὸ γόνυ καθεὶς καὶ	τὰς	χεῖρας ἐπαλλάξας, δεσπότην τε αὐτὸν
[63, 3]	ἕδρας θηρία, καὶ δύο γε	ταύρους	μιᾷ ἅμα βολῇ, εἴ γέ
[63, 5]	ἀφαιρεῖσθαι βασιλείας καὶ δωρεῖσθαι δύναμαι.	ταῦτ´	εἰπὼν ἀνελθεῖν τε αὐτὸν κατὰ
[63, 18]	~ἐν μὲν δὴ τῇ Ἑλλάδι	ταῦτ´	ἐπράττετο· τί γὰρ δεῖ λέγειν
[63, 9]	πολιτικόν; καὶ τί ἄν τις	ταῦτα	αὐτοῦ μόνα ὀδύραιτο, ὁπότε καὶ
[63, 3]	τῷ Πατροβίῳ τιμήν τινα διὰ	ταῦτα	γενέσθαι, ἐτόξευσεν ὁ Τιριδάτης ἄνωθεν
[63, 25]	τις ἑνὶ τῶν σημείων αὐτοῦ	ταῦτα	διὰ ταχέων ἐπέγραψε· καὶ ὃς
[63, 5]	οὔτε οἱ ἀδελφοὶ δόντες ἐτήρησαν,	ταῦτα	ἐγὼ χαρίζομαι καὶ βασιλέα τῆς
[63, 9]	αἰκίσηται. ~καὶ εἰ μὲν μόνα	ταῦτα	ἐπεπράχει, γέλωτα ἂν ὠφλήκει. καίτοι
[63, 26]	τότε παρόντι, ἀλλὰ καὶ μετὰ	ταῦτα	ἐποιεῖτο· καὶ οὔτε τι ἐξ
[63, 21]	ὀκτακόσιοι καὶ χίλιοι. ποιήσας δὲ	ταῦτα	ἡνιόχησε. Λάρκιος δέ τις Λυδὸς
[63, 21]	αὐτῶν ἀποκρυφθῆναι φέρει. ~ἐκτελέσας δὲ	ταῦτα	ἱπποδρομίας ἐπήγγειλε, καὶ τοὺς στεφάνους,
[63, 22]	ὑβριζέτω τὰ ἱερὰ ἐκεῖνα ὀνόματα.	ταῦτα	μὲν γὰρ Αὔγουστος καὶ Κλαύδιος
[63, 8]	καὶ κατασκόπους ἑκατέρωσε ἔπεμψεν, ἀλλὰ	ταῦτα	μὲν καὶ χρόνου καὶ πόνου
[63, 6]	ὦ δέσποτα, ἀνδράποδον Κορβούλωνα ἔχεις.	ταῦτα	μὲν οὐδὲ συνιέντι αὐτῷ ἔλεγεν,
[63, 6]	πέριξ δὲ ἀστέρες χρυσοῖ ἐπέλαμπον.	ταῦτα	μὲν οὕτως ἐγένετο, καὶ δῆλον
[63, 10]	αὐτοκράτορι Ῥωμαίων σιδηραῖς δεῖσθαι. ~καὶ	ταῦτα	μέντοι πάντα οἵ τε ἄλλοι
[63, 9]	μὴ καὶ ἐλεγχθεὶς μαστιγωθῇ, καὶ	ταῦτα	μέντοι πάντα ποιοῦντα ἵνα τὸν
[63, 11]	πλείονα λαμβάνωσιν. ~ἀλλ´ εἰ μὲν	ταῦτα	μόνα οὕτως ἐγεγόνει, αἰσχύνη τε
[63, 27]	καὶ κιθαρῳδεῖν δυνήσεται. μέλλοντος δὲ	ταῦτα	πράσσειν ἡ βουλὴ τὴν περὶ
[63, 28]	ἔτι οὔσης ἤλασε. ~καὶ αὐτοῦ	ταῦτα	πράσσοντος σεισμὸς ἐξαίσιος ἐγένετο, ὥστε
[63, 24]	ἔχει, πολλοὶ δὲ δὴ μετὰ	ταῦτα,	τὸ σῶμα αὐτοῦ κατατρώσαντες, δόξαν
[63, 17]	τε οὖν τἆλλα καὶ ἐς	ταῦτα	χρημάτων πολλῶν δεόμενος, καὶ μεγαλοπράγμων
[63, 14]	χρησάμενος, πλὴν Ἀθηνῶν καὶ Λακεδαίμονος·	ταύταις	γὰρ μόναις οὐδὲ ἐπεφοίτησε τὴν
[63, 22]	καλοῖτο· τούτους γὰρ ὑποκρίνεται, καὶ	ταύτας	ἀντ´ ἐκείνων τὰς ἐπωνυμίας ἀντεπιτέθειται.
[63, 24]	πολεμήσων, γενόμενος δὲ ἐν Οὐεσοντίωνι	ταύτην	ἐπολιόρκει, πρόφασιν ἐπεὶ μὴ ἐδέξατο
[63, 9]	Καισάρων. τίς γὰρ ἂν προγραφὴ	ταύτης	χαλεπωτέρα γένοιτο, ἐν ᾗ οὐ
[63, 25]	τῶν σημείων αὐτοῦ ταῦτα διὰ	ταχέων	ἐπέγραψε· καὶ ὃς ἐκεῖνά τε
[63, 19]	πρότερον ἐπιστείλας αὐτῷ, παραινῶν ὅτι	τάχιστα	ἀνακομισθῆναι, ὡς δ´ οὐκ ἐπείθετο,
[63, 17]	ἔχων ὀφθῆναι. καὶ ὃς ἐπειδὴ	τάχιστα	τὸ προστεταγμένον ἔγνω, ξίφος τε
[63, 17]	ἐκεῖνον ἐντιμότατα μεταπεμψάμενος, καὶ τά	τε	ἄλλα καὶ πατέρα καὶ εὐεργέτην
[63, 28]	καὶ ὠλοφύρετο. ἐλογίζετο γὰρ τά	τε	ἄλλα, καὶ προσέτι ὅτι πολυανθρωποτάτῃ
[63, 13]	πάντες οἱ Ἕλληνες ἑώρτασαν, τά	τε	ἄλλα οἷα εἰκὸς ἦν ἐπιλέγοντες,
[63, 26]	μέλλοντα ἀνεχαίτιζεν καὶ ἀνελάμβανεν. τά	τε	ἄλλα ὅσα εἰώθει ὁμοίως ἐποίει,
[63, 10]	~καὶ ταῦτα μέντοι πάντα οἵ	τε	ἄλλοι πάντες καὶ οἱ στρατιῶται
[63, 3]	ἐπὶ τούτῳ αὐτὸν θαυμάσας τοῖς	τε	ἄλλοις ἐδεξιώσατο καὶ μονομαχίας ἐν
[63, 1]	ἐπὶ Σουητωνίου Παυλίνου ὑπάτων εὐδοξότατόν	τε	ἅμα ἔργον καὶ ἕτερον αἴσχιστον
[63, 11]	ταῦτα μόνα οὕτως ἐγεγόνει, αἰσχύνη	τε	ἅμα καὶ χλευασία τὸ πρᾶγμα
[63, 4]	καὶ φωσὶ καὶ στεφανώμασιν, οἵ	τε	ἄνθρωποι πολλοὶ πανταχοῦ ἑωρῶντο, μάλιστα
[63, 25]	ταχέων ἐπέγραψε· καὶ ὃς ἐκεῖνά	τε	ἀπήλειψε, καὶ μόλις ποτὲ αὐτοὺς
[63, 10]	στρατιῶται ὁρῶντες ἔφερον ἐπῄνουν, Πυθιονίκην	τε	αὐτὸν καὶ Ὀλυμπιονίκην καὶ περιοδονίκην
[63, 5]	δωρεῖσθαι δύναμαι. ταῦτ´ εἰπὼν ἀνελθεῖν	τε	αὐτὸν κατὰ τὴν ἄνοδον τὴν
[63, 2]	καὶ τὰς χεῖρας ἐπαλλάξας, δεσπότην	τε	αὐτὸν ὀνομάσας καὶ προσκυνήσας. ~ὁ
[63, 27]	χωρίον τι Φάωνος Καισαρείου, μετά	τε	αὐτοῦ ἐκείνου καὶ μετὰ Ἐπαφροδίτου
[63, 22]	Νέρωνος ῥῆσιν λέγων δεῖν ἀποστῆναί	τε	αὐτοῦ καὶ ἅμα οἷ ἐπιστῆναι
[63, 27]	ὁμοίως ἐγκαταλειφθεὶς ἐβουλεύσατο μὲν τούς	τε	βουλευτὰς ἀποκτεῖναι καὶ τὴν πόλιν
[63, 20]	καὶ μετὰ τῶν ἱππέων τῆς	τε	βουλῆς διελθὼν ἐς τὸ Καπιτώλιον
[63, 13]	ὁ νόμος ἐκέλευε. καὶ τοὺς	{τε}	γάμους αὐτῶν πάντες οἱ Ἕλληνες
[63, 8]	τὰς Κασπίας, ὥσπερ ἐνενόει· τά	τε	γὰρ ἄλλα καὶ κατασκόπους ἑκατέρωσε
[63, 25]	ῥᾳδίως ἐπιτυχὴς αὐτῆς γενέσθαι· δραστήριός	τε	γὰρ ἀνὴρ ἦν καὶ ἰσχὺν
[63, 25]	τινὶ τὸ κράτος διδόναι (τῇ	τε	γὰρ γερουσίᾳ καὶ τῷ δήμῳ
[63, 1]	καὶ ἕτερον αἴσχιστον ἐγένετο. ὅ	τε	γὰρ Νέρων ἐν τοῖς κιθαρῳδοῖς
[63, 2]	γῆς ὥσπερ ἐν ἐπινικίοις. ~αὐτός	τε	γὰρ ὁ Τιριδάτης καὶ ἡλικίᾳ
[63, 17]	τοὺς μὲν ἄλλους ἐάσω (πᾶσί	τε	γὰρ παρ´ αὐτῷ δημόσιον ἔγκλημα
[63, 16]	καίπερ τῶν ἀνθρώπων ὀκνούντων· αἷμά	τε	γὰρ τοῖς πρώτοις ἁψαμένοις τῆς
[63, 12]	τῆς Σαβίνης τοῦ Σπόρου. τήν	τε	γὰρ φυλακὴν αὐτοῦ καὶ τὴν
[63, 29]	ὑπὸ τῆς Λιουίας φυτευθεῖσαι τό	τε	γένος τῶν λευκῶν ὀρνίθων προδιαφθαρέντα
[63, 28]	καὶ δόκησιν παρασχεῖν ὅτι ἥ	τε	γῆ πᾶσα διαρρήγνυται καὶ αἱ
[63, 22]	~Ὁ μὲν οὖν Νέρων οὕτω	τε	ἔζη καὶ οὕτως ἐμονάρχει, λέξω
[63, 6]	ἔτι μᾶλλον ὁ Τιριδάτης τοῦτόν	τε	ἐθαύμασε καὶ ἐκείνου κατέγνω. ~ἀνεκομίσθη
[63, 15]	αὐτῷ καὶ σπουδαίως ἀκροώμενοι τορῶς	τε	ἐκβοῶντες ἐπῃνοῦντο καὶ ἐτιμῶντο, οἱ
[63, 11]	τῶν θανατουμένων ἀποθνήσκοντας καταλείπειν, αὐτοῖς	τε	ἐκείνοις διαθήκας γράφειν ἐπέτρεπεν, ὅπως
[63, 15]	ἑσπέρας ἐξ ἑωθινοῦ παρετείνοντο) προσποιεῖσθαί	τε	ἐκθνήσκειν καὶ νεκρῶν δίκην ἐκ
[63, 17]	τάχιστα τὸ προστεταγμένον ἔγνω, ξίφος	τε	ἔλαβε, καὶ ἑαυτὸν ἐρρωμένως παίων
[63, 27]	τε μεγάλῳ ἐγένετο, καὶ αὐτός	τε	ἐν Ῥώμῃ παρεσκευάζετο καὶ ἐπ´
[63, 22]	συναθροίσας τοὺς Γαλάτας πολλὰ πεπονθότας	τε	ἐν ταῖς συχναῖς ἐσπράξεσι τῶν
[63, 17]	ὑφ´ ἁπάντων ὁμοίως ἀτιμαζόμενοι, ἀποθανεῖν	τε	ἐπεθύμησαν καὶ ἐτελεύτησαν τὰς φλέβας
[63, 20]	καὶ μετ´ αὐτοὺς ἕτεροι σανίδια	{τε}	ἐπὶ δοράτων ἀνατείνοντες, ἐφ´ οἷς
[63, 5]	αὐτόν, ὥσπερ καὶ πρότερον. ~κραυγῆς	τε	ἐπὶ τούτῳ πολλῆς συμβάσης ἐξεπλάγη
[63, 2]	καὶ χαρίεντα ἀναβοῶντες ὑπεδέχοντο· τά	τε	ἐπιτήδεια πάντα προῖκα εἶχον, ὥστε
[63, 17]	ἐπὶ πολὺ ἅμα διῴκησαν, ἦλθόν	τε	ἐς τὴν Ἑλλάδα μετάπεμπτοι ὥστε
[63, 8]	οἱ πρόγονοι αὐτοῦ, ἀλλ´ ἐπί	τε	ἡνιοχήσει καὶ κιθαρῳδήσει κηρύξει τε
[63, 9]	Οἰδίποδα καὶ τὸν Θυέστην τόν	τε	Ἡρακλέα καὶ τὸν Ἀλκμέωνα τόν
[63, 18]	ἕκαστον ἐπεξελθεῖν· τοσαῦται γὰρ αἵ	τε	θυσίαι καὶ ἱερομηνίαι ἐπηγγέλθησαν ὥστε
[63, 27]	ὥστε καὶ πιστεῦσαι ὅτι ἄλλως	τε	ἰδιωτεῦσαι καὶ προσέτι καὶ κιθαρῳδεῖν
[63, 2]	βασιλικὴ πᾶσα αὐτῷ συνηκολούθει, τρισχίλιοί	τε	ἱππεῖς τῶν Πάρθων καὶ χωρὶς
[63, 17]	ἐπίθωνταί οἱ τοιαῦτα ποιοῦντι, πολλούς	τε	καὶ ἀγαθοὺς ἄνδρας ἔφθειρεν. ὧν
[63, 24]	αὐτοκέλευστοι, καὶ προσπεσόντες σφίσιν ἀπροσδοκήτοις	τε	καὶ ἀσυντάκτοις οὖσι παμπόλλους κατέκοψαν.
[63, 5]	ἐγένετο. ἔπειτα σιωπῆς κηρυχθείσης ἐπεθάρρησέ	τε,	καὶ ἐκβιασάμενος τὸ φρόνημα τῷ
[63, 14]	γάρ, ὡς ἔλεγεν, οἰκουμένην, ἐκιθαρῴδει	τε	καὶ ἐκήρυττε καὶ ἐτραγῴδει. ~τὴν
[63, 8]	κιθάρας τε καὶ πλῆκτρα προσωπεῖά	τε	καὶ ἐμβάτας ἔφερον. καὶ ἐνίκησε
[63, 23]	τὸν Σέρουιον τὸν Σουλπίκιον ἐπιεικείᾳ	τε	καὶ ἐμπειρίᾳ πολέμων διαπρέποντα καὶ
[63, 5]	πόδα τὸ διάδημα ἐπέθηκε. βοαί	τε	καὶ ἐπὶ τούτῳ πολλαὶ καὶ
[63, 29]	ἐπεί τε οὐχ ὑπήκουσαν, ἀνεστέναξέ	τε	καὶ ἔφη ἐγὼ μόνος οὔτε
[63, 17]	μνημονεύσω, τούτων μὲν ὅτι ἀδελφοί	τε	καὶ ἡλικιῶται τρόπον τινὰ ὄντες,
[63, 26]	τι ἐξ ἐκείνων ἐξέκραξεν, εἴ	τε	καὶ ἠναγκάσθη τι οἷα ἐν
[63, 28]	ἢ καὶ ὀρνίθιον ἐφθέγξατο ῥωπίον	τε	καὶ κλάδος ὑπ´ αὔρας ἐσείσθη,
[63, 22]	ἔσχον, οὗτος δὲ δὴ Θυέστης	τε	καὶ Οἰδίπους Ἀλκμέων τε καὶ
[63, 22]	Θυέστης τε καὶ Οἰδίπους Ἀλκμέων	τε	καὶ Ὀρέστης δικαιότατ´ ἂν καλοῖτο·
[63, 8]	στρατιῶται γένοιντο, καὶ ὅπλα κιθάρας	τε	καὶ πλῆκτρα προσωπεῖά τε καὶ
[63, 17]	αὐτῷ δημόσιον ἔγκλημα ἦν ἀρετή	τε	καὶ πλοῦτος καὶ γένος, καὶ
[63, 17]	Κορβούλωνος καὶ Σουλπικίων Σκριβωνίων, Ῥούφου	τε	καὶ Πρόκλου, μνημονεύσω, τούτων μὲν
[63, 21]	ἐπήγγειλε, καὶ τοὺς στεφάνους, τούτους	τε	καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ὅσους
[63, 8]	τε ἡνιοχήσει καὶ κιθαρῳδήσει κηρύξει	τε	καὶ τραγῳδίας ὑποκρίσει. οὐ γὰρ
[63, 5]	καὶ ἐκβιασάμενος τὸ φρόνημα τῷ	τε	καιρῷ καὶ τῇ χρείᾳ ἐδούλευσε,
[63, 10]	ὀνόματα, ὥστε ἐφ´ ἑκάστῳ τόν	τε	Καίσαρα καὶ τὸν Αὔγουστον ἀκροτελεύτιον
[63, 26]	χαίρων τοῖς ἠγγελμένοις ὅτι ἄλλως	τε	κατακρατήσειν τοῦ Οὐίνδικος ἤλπιζεν καὶ
[63, 4]	καὶ τὰ σημεῖα ἀστράπτειν. οἵ	τε	κέραμοι καὶ αὐτοὶ πάντων τῶν
[63, 23]	ὅτι ὁ Νέρωνα ἀποκτείνας τήν	τε	κεφαλὴν αὐτοῦ κομίσας μοι τὴν
[63, 26]	φωνῆς καὶ τῶν ᾀσμάτων τῶν	τε	κιθαρισμάτων, οὐχ ὅτι ἐν τῷ
[63, 9]	ἁψιμαχίας λέγοντα, τοὺς ἀγωνοθέτας τούς	τε	μαστιγοφόρους φοβούμενον, καὶ χρήματα αὐτοῖς
[63, 27]	ὅτι αὐτοῦ ἀπέστη, ἐν δέει	τε	μεγάλῳ ἐγένετο, καὶ αὐτός τε
[63, 30]	λαβεῖν. Γάλβας δ´, ἐπεὶ ὅ	τε	Νέρων διέφθαρτο καὶ ἡ βουλὴ
[63, 20]	τὸ εἶδος τοῦ ἀγωνίσματος, ὅτι	τε	Νέρων Καῖσαρ πρῶτος πάντων τῶν
[63, 5]	ἐπὶ τούτῳ πολλῆς συμβάσης ἐξεπλάγη	τε	ὁ Τιριδάτης, καὶ ἄφωνος χρόνον
[63, 9]	ἐκύει ἔτικτεν ἐμαίνετο ἠλᾶτο, τόν	τε	Οἰδίποδα καὶ τὸν Θυέστην τόν
[63, 20]	ἀνατείνοντες, ἐφ´ οἷς ἐπεγέγραπτο τό	τε	ὄνομα τοῦ ἀγῶνος καὶ τὸ
[63, 9]	Ἡρακλέα καὶ τὸν Ἀλκμέωνα τόν	τε	Ὀρέστην ὡς πλήθει ὑποκρινόμενος. καὶ
[63, 23]	καὶ τῆς Ἰβηρίας ἄρχοντα, δύναμίν	τε	οὐ μικρὰν ἔχοντα, ἐς τὴν
[63, 17]	τῶν ἄλλων ἐθνῶν μετεπέμψατο. ~ἔς	τε	οὖν τἆλλα καὶ ἐς ταῦτα
[63, 27]	ἐτύγχανε καθεύδων) φυγεῖν ἐπεχείρησεν. ἐσθῆτά	τε	οὖν φαύλην ἔλαβε καὶ ἐπὶ
[63, 17]	οὕτω καὶ τῇ προαιρέσει τῇ	τε	οὐσίᾳ συμπεφυκότες, καὶ τὰς Γερμανίας
[63, 29]	τοῖς παροῦσιν ἑαυτὸν ἀποκτεῖναι. ἐπεί	τε	οὐχ ὑπήκουσαν, ἀνεστέναξέ τε καὶ
[63, 11]	ὅλας τὰς οὐσίας ἀφῃρεῖτο, τούς	τε	παῖδάς σφων πάντας ἅμα δι´
[63, 1]	καὶ τοὺς τοῦ Οὐολογαίσου τοῦ	τε	Πακόρου καὶ τοῦ Μονοβάζου ἄγων,
[63, 6]	δεινότατα, καὶ διὰ τοῦτο δῶρά	τε	παντοδαπὰ πεντακισχιλίων μυριάδων ἄξια, ὥς
[63, 2]	ἤνθει, καὶ ἡ θεραπεία ἥ	τε	παρασκευὴ ἡ βασιλικὴ πᾶσα αὐτῷ
[63, 2]	συχνοὶ συνείποντο. καὶ αὐτοὺς αἵ	τε	πόλεις λαμπρῶς κεκοσμημέναι καὶ οἱ
[63, 22]	καὶ τὴν ψυχὴν συνετός, τῶν	τε	πολεμικῶν ἔμπειρος καὶ πρὸς πᾶν
[63, 18]	αὐτὸν χρόνον ὁ Ἥλιος ἄλλα	τε	πολλὰ καὶ δεινὰ εἰργάσατο, καὶ
[63, 12]	ἦν, τίθημι. χωρὶς δὲ ὅ	τε	Πολύκλειτος καὶ Καλουία Κρισπινίλλα ἦγον
[63, 28]	καὶ ἀναζητοῦσαν αὑτὸν ὑποτρέμων, εἴ	τέ	που κυνίδιον ὕλαξεν ἢ καὶ
[63, 5]	δὲ δοῦλός εἰμι. καὶ ἦλθόν	τε	πρὸς σὲ τὸν ἐμὸν θεόν,
[63, 6]	καὶ Ἀρτάξατα ἀνοικοδομῆσαι ἐπετράπη· δημιουργούς	τε	πρὸς τούτοις πολλούς, τοὺς μὲν
[63, 27]	ἐκείνου καὶ μετὰ Ἐπαφροδίτου τοῦ	τε	Σπόρου, νυκτὸς ἔτι οὔσης ἤλασε.
[63, 4]	καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ διά	τε	στοίχων ὁπλιτῶν ἑκατέρωθεν παρατεταγμένων διῆλθον
[63, 6]	ἐκιθαρῴδησε δημοσίᾳ καὶ ἡρματηλάτησε, τήν	τε	στολὴν τὴν πράσινον ἐνδεδυμένος καὶ
[63, 15]	ἔσοδοι καὶ αἱ ἔξοδοι τά	τε	σχήματα καὶ τὰ νεύματα καὶ
[63, 22]	πατέρα βουλευτὴς τῶν Ῥωμαίων, τό	τε	σῶμα ἰσχυρὸς καὶ τὴν ψυχὴν
[63, 20]	ἐς τὴν Ῥώμην ἐσήλασε, τοῦ	τε	τείχους τι καθῃρέθη καὶ τῶν
[63, 4]	ἐσθῆτα τὴν ἐπινίκιον ἐνδεδυκώς, σύν	τε	τῇ βουλῇ καὶ σὺν τοῖς
[63, 27]	καὶ τὴν πόλιν καταπρῆσαι ἔς	τε	τὴν Ἀλεξάνδρειαν πλεῦσαι, ὑπειπὼν ὅτι
[63, 4]	ἀπέκτεινε. ~μετὰ δὲ τοῦτο ἔς	τε	τὴν Ῥώμην αὐτὸν ὁ Νέρων
[63, 28]	ἀπαντησάντων, καὶ αὐτοκράτωρ προσαγορευθεὶς ἔκ	τε	τῆς ὁδοῦ ἀπετράπη καὶ ἐς
[63, 9]	καὶ τὴν φωνὴν ἀσκοῦντα, μελετῶντά	τέ	τινας ᾠδάς, καὶ τὴν μὲν
[63, 16]	γῆς ἀνέβλυσεν, καὶ οἰμωγαὶ μυκηθμοί	τέ	τινες ἐξηκούοντο, καὶ εἴδωλα πολλὰ
[63, 13]	κόρας σταυροῖς γυμνὰς προσδέων θηρίου	τέ	τινος δορὰν ἀνελάμβανε καὶ προσπίπτων
[63, 4]	ἐκαθέζετο. καὶ μετὰ τοῦτο ὅ	τε	Τιριδάτης καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ
[63, 4]	σὺν τοῖς δορυφόροις, καὶ ἐπί	τε	τὸ βῆμα ἀνέβη καὶ ἐπὶ
[63, 9]	ἀρχιερέα Καίσαρα αὐτοκράτορα Αὔγουστον ἔς	τε	τὸ λεύκωμα ἐν τοῖς ἀγωνισταῖς
[63, 27]	Λυκίας κατέλαβεν· ~ἐπεὶ δὲ περί	τε	τοῦ Γάλβα ἤκουσεν ὅτι αὐτοκράτωρ
[63, 20]	κιθαρῳδὸς παρωχεῖτο. καὶ οὕτω διά	τε	τοῦ ἱπποδρόμου καὶ διὰ τῆς
[63, 26]	ὅτι αἱ θύραι ἀμφότεραι, αἵ	τε	τοῦ μνημείου τοῦ Αὐγουστείου καὶ
[63, 12]	τῇ Ῥώμῃ, αὕτη δὲ μετά	τε	τοῦ Νέρωνος καὶ μετὰ τῆς
[63, 27]	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀνερρήθη, περί	τε	τοῦ Ῥούφου ὅτι αὐτοῦ ἀπέστη,
[63, 14]	τὸν ἀγῶνα, καὶ στεφανοῖ τόν	τε	τῶν Ῥωμαίων δῆμον καὶ τὴν
[63, 20]	καὶ διὰ τῆς ἀγορᾶς μετά	τε	τῶν στρατιωτῶν καὶ μετὰ τῶν
[63, 22]	πᾶν ἔργον μέγα εὔτολμος· τό	τε	φιλελεύθερον καὶ τὸ φιλότιμον πλεῖστον
[63, 26]	αὐτὴν φροντίδα καὶ ἐπιμέλειαν τῆς	τε	φωνῆς καὶ τῶν ᾀσμάτων τῶν
[63, 14]	εἴτε καὶ ἄλλως μανείς, τήν	τε	χώραν τὴν Κιρραίαν ἀφείλετο καὶ
[63, 11]	ἢ ὅτι τόνδε ἀπόκτεινον, ὅδε	τέθνηκεν·	ἔξω γὰρ δὴ τῶν βασιλικῶν
[63, 9]	Σαβῖναν ἐσκεύαστο, ὅπως κἀκείνη καὶ	τεθνηκυῖα	πομπεύῃ. καὶ πάντα ὅσα οἱ
[63, 20]	τὴν Ῥώμην ἐσήλασε, τοῦ τε	τείχους	τι καθῃρέθη καὶ τῶν πυλῶν
[63, 11]	οὐσίας ἐκέλευσέν οἱ καὶ τὰ	τέκνα	καὶ τοὺς ἀπελευθέρους τῶν θανατουμένων
[63, 1]	~(ἐπὶ δὲ Γαΐου	Τελεσίνου	καὶ ἐπὶ Σουητωνίου Παυλίνου ὑπάτων
[63, 7]	δυνησόμεθα συμβαλεῖν ἀλλήλοις. τοιαῦτα τὸ	τελευταῖον	ὁ Πάρθος ἔγραψεν. ~Νέρων δὲ
[63, 4]	δῆμος λευχειμονῶν καὶ δαφνηφορῶν κατὰ	τέλη	εἶχε, τὰ δ´ ἄλλα οἱ
[63, 24]	ἀντεπέστειλαν μὲν ἀλλήλοις τινά, καὶ	τέλος	καὶ ἐς λόγους ἦλθον μόνοι
[63, 7]	καίτοι πολλάκις μεταπεμφθείς, ἠθέλησε, καὶ	τέλος,	ὡς ὀχληρὸς αὐτῷ ἐγίνετο, ἀντεπέστειλέν
[63, 13]	οἱ ἱππεῖς οἱ ἐκ τοῦ	τέλους	ἐπὶ αὐτοῦ πρῶτον ἐφιππίοις ἐν
[63, 8]	στρατοπέδῳ τοιούτῳ ἔπρεπε, καὶ κατέλυσε	Τέρπνον	καὶ Διόδωρον καὶ Παμμένην ὡς
[63, 5]	φθέγξαιτο, πρὸς τὴν ἐλπίδα ὧν	τεύξοιτο.	εἶπε γὰρ οὕτως· ἐγώ, δέσποτα,
[63, 27]	ἀρχῆς ἐκπέσωμεν, ἀλλὰ τό γε	τέχνιον	ἡμᾶς ἐκεῖ διαθρέψει· ἐς τοῦτο
[63, 29]	ἐκεῖνο εἰπών, ὦ Ζεῦ, οἷος	τεχνίτης	παραπόλλυμαι" καὶ αὐτὸν δυσθανατοῦντα ὁ
[63, 7]	καὶ εἶδε καὶ τὰς ἐν	τῇ	Ἀσίᾳ πόλεις, ὥστε καὶ ἐξ
[63, 26]	κοιτῶνος τοῦ ἐκείνου, αὐτόμαται ἐν	τῇ	αὐτῇ νυκτὶ ἀνεῴχθησαν, οὐδ´ ὅτι
[63, 29]	ἔφερον. καὶ τῷ Γάλβᾳ τὰ	τῇ	αὐτοκράτορι ἀρχῇ προσήκοντα ἐψηφίσαντο. παρὰ
[63, 4]	τὴν ἐπινίκιον ἐνδεδυκώς, σύν τε	τῇ	βουλῇ καὶ σὺν τοῖς δορυφόροις,
[63, 25]	ποτὲ αὐτοὺς καταστήσας ἔπεισεν ἐπὶ	τῇ	βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ ποιήσασθαι,
[63, 26]	ἠπείχθη, ἀλλὰ καὶ γράμματα ἁπλῶς	τῇ	βουλῇ πέμψας παρῃτήσατο ὅτι οὐκ
[63, 22]	Οὐεσπασιανὸν ἔπεμψε. καὶ οἱ ἐν	τῇ	Βρεττανίᾳ δὲ καὶ οἱ Γαλάται
[63, 3]	τοσαύτῃ γε τῇ λαμπρότητι καὶ	τῇ	δαπάνῃ ἐχρήσατο ὥστε ἐν μιᾷ
[63, 14]	ἐναντίους τῇ προαιρέσει αὐτοῦ ὄντας,	τῇ	δὲ διὰ τὸν περὶ τῶν
[63, 16]	δὴ τῆς ἐπιδημίας τῆς ἐν	τῇ	Ἑλλάδι ἐποιήσατο τὸν ἰσθμὸν τῆς
[63, 13]	αὐτῷ, ὥσπερ καὶ ἐκείνη, ἐν	τῇ	Ἑλλάδι κατὰ συμβόλαιον, ἐκδόντος αὐτὸν
[63, 22]	ἀρχῆς ἐξέπεσεν. {ἔτι δ´ ἐν	τῇ	Ἑλλάδι ὄντος τοῦ Νέρωνος Ἰουδαῖοι
[63, 18]	ἐλθὼν ἄνοπλος. ~ἐν μὲν δὴ	τῇ	Ἑλλάδι ταῦτ´ ἐπράττετο· τί γὰρ
[63, 13]	ἐπὶ αὐτοῦ πρῶτον ἐφιππίοις ἐν	τῇ	ἐτησίᾳ σφῶν ἐξετάσει ἐχρήσαντο. ~ἐν
[63, 4]	τὴν ἀγορὰν ὁ Νέρων ἅμα	τῇ	ἡμέρᾳ, τὴν ἐσθῆτα τὴν ἐπινίκιον
[63, 2]	παρὰ τὰ πάτρια. ἐν δὲ	τῇ	Ἰταλίᾳ ζεύγεσι πεμφθεῖσιν ὑπὸ τοῦ
[63, 12]	μέντοι ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ	τῇ	Ἰταλίᾳ πάντας Ἡλίῳ τινὶ Καισαρείῳ
[63, 17]	αὐτὸν ἀεὶ ὀνομάζων, ἔπειτ´ ἐπειδὴ	τῇ	Κεγχρείᾳ προσέσχε, σφαγῆναι, πρὶν καὶ
[63, 3]	ἐξελεύθερος αὐτοῦ, καὶ τοσαύτῃ γε	τῇ	λαμπρότητι καὶ τῇ δαπάνῃ ἐχρήσατο
[63, 14]	μόναις οὐδὲ ἐπεφοίτησε τὴν ἀρχήν,	τῇ	μὲν διὰ τοὺς Λυκούργου νόμους
[63, 22]	τοῦ θεάτρου κύκλῳ καὶ ἐν	τῇ	ὀρχήστρᾳ ποτὲ μὲν κιθάραν ἔχοντα
[63, 14]	τοὺς Λυκούργου νόμους ὡς ἐναντίους	τῇ	προαιρέσει αὐτοῦ ὄντας, τῇ δὲ
[63, 17]	ὥσπερ τῷ γένει οὕτω καὶ	τῇ	προαιρέσει τῇ τε οὐσίᾳ συμπεφυκότες,
[63, 14]	ἀπῄτησεν, ἔδωκε. ὅτι ὁ αὐτὸς	τῇ	Πυθίᾳ δέκα μυριάδας ἔδωκεν, ὅτι
[63, 12]	μὲν μετὰ τοῦ Ἡλίου ἐν	τῇ	Ῥώμῃ, αὕτη δὲ μετά τε
[63, 12]	ἐκεῖ ἀποθάνωσιν. ~τοὺς μέντοι ἐν	τῇ	Ῥώμῃ καὶ τῇ Ἰταλίᾳ πάντας
[63, 18]	Ἀλεξάνδρειαν ἥξοντι ἐποιήθη; ἐν δὲ	τῇ	Ῥώμῃ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον
[63, 11]	καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ἐν	τῇ	Ῥώμῃ ναῶν ἐσύλησεν, οὐδὲ ἐξαριθμήσειεν
[63, 19]	εἰπὼν μεγάλην τινὰ ἐπιβουλὴν ἐν	τῇ	Ῥώμῃ παρασκευάζεσθαι κατ´ αὐτοῦ, ὥστε
[63, 20]	οὐδὲ γὰρ οὐδ´ αἰσχύνην τινὰ	τῇ	συγγραφῇ τὰ ῥηθέντα, ἀλλὰ καὶ
[63, 25]	στρατιώτας τινὶ τὸ κράτος διδόναι	(τῇ	τε γὰρ γερουσίᾳ καὶ τῷ
[63, 17]	γένει οὕτω καὶ τῇ προαιρέσει	τῇ	τε οὐσίᾳ συμπεφυκότες, καὶ τὰς
[63, 5]	φρόνημα τῷ τε καιρῷ καὶ	τῇ	χρείᾳ ἐδούλευσε, μηδὲν φροντίσας εἴ
[63, 4]	κέραμοι καὶ αὐτοὶ πάντων τῶν	τῇδε	οἰκοδομημάτων ἐκρύπτοντο ὑπὸ τῶν ἀναβεβηκότων.
[63, 29]	ἡ ἐγχείρησις τῆς βασιλείας ἐν	τηλικαύτῃ	γενομένη ταραχῇ. ~ὅτι ὁ Ῥοῦφος
[63, 4]	ἐκ νυκτὸς προπαρασκευασθέντων ἐσῆλθεν ἐς	τὴν	ἀγορὰν ὁ Νέρων ἅμα τῇ
[63, 18]	ὃ ἐκείνῳ ὡς καὶ ἐς	τὴν	Ἀλεξάνδρειαν ἥξοντι ἐποιήθη; ἐν δὲ
[63, 27]	τὴν πόλιν καταπρῆσαι ἔς τε	τὴν	Ἀλεξάνδρειαν πλεῦσαι, ὑπειπὼν ὅτι ἂν
[63, 5]	εἰπὼν ἀνελθεῖν τε αὐτὸν κατὰ	τὴν	ἄνοδον τὴν ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ
[63, 6]	πᾶσιν αὐτοῖς ὁ Κορβούλων ἐς	τὴν	Ἀρμενίαν διαβῆναι ἐφῆκεν, ἀλλὰ μόνοις
[63, 30]	Νέρων διέφθαρτο καὶ ἡ βουλὴ	τὴν	ἀρχήν οἱ ἐψηφίσατο καὶ ὁ
[63, 23]	ἅπαντες συνεφρόνησαν. οὐχ ἑαυτῷ δὲ	τὴν	ἀρχὴν πράττων ὁ Οὐίνδιξ τὸν
[63, 14]	ταύταις γὰρ μόναις οὐδὲ ἐπεφοίτησε	τὴν	ἀρχήν, τῇ μὲν διὰ τοὺς
[63, 7]	θάλασσαν πλεῦσαι. ἂν οὖν ἐς	τὴν	Ἀσίαν ἔλθῃς, τότε συνθησόμεθα ποῦ
[63, 26]	καὶ τότε αὐτοῖς δεόμενος. καὶ	τήν	γε αὐτὴν φροντίδα καὶ ἐπιμέλειαν
[63, 9]	ἐν ᾗ τὸν κότινον ἢ	τὴν	δάφνην ἢ τὸ σέλινον ἢ
[63, 25]	δὲ τοῦτον μὲν ἰσχυρῶς ἐπένθησε,	τὴν	δὲ αὐτοκράτορα ἀρχήν, καίτοι τῶν
[63, 15]	τε καὶ ἐκήρυττε καὶ ἐτραγῴδει.	~τὴν	δὲ γερουσίαν οὕτως δεινῶς ἐμίσει
[63, 22]	αὐτῶν ἀπολώλεκεν, ὅτι τὴν μητέρα	τὴν	ἑαυτοῦ καὶ ᾔσχυνε καὶ ἀπέκτεινε,
[63, 19]	οὐκ ἐπείθετο, ἦλθεν αὐτὸς ἐς	τὴν	Ἑλλάδα ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ, καὶ ἐξεφόβησεν
[63, 11]	ἐπὶ πολέμῳ σταλείς, πᾶσαν μὲν	τὴν	Ἑλλάδα ἐλεηλάτησε, καίπερ ἐλευθέραν ἀφείς,
[63, 8]	οἱ προσχωρήσειν, ἐς δὲ δὴ	τὴν	Ἑλλάδα ἐπεραιώθη, οὔτι γε ὡς
[63, 17]	ἅμα διῴκησαν, ἦλθόν τε ἐς	τὴν	Ἑλλάδα μετάπεμπτοι ὥστε αὐτῶν τοῦ
[63, 11]	ἰδιωτικὸν διεπέμπετο. συχνοὺς γὰρ ἐς	τὴν	Ἑλλάδα τῶν πρώτων ἐξήγαγεν ὥς
[63, 5]	εἴ τι ταπεινὸν φθέγξαιτο, πρὸς	τὴν	ἐλπίδα ὧν τεύξοιτο. εἶπε γὰρ
[63, 23]	τε κεφαλὴν αὐτοῦ κομίσας μοι	τὴν	ἐμὴν ἀντιλήψεται" τοιοῦτος μέν τις
[63, 5]	τε αὐτὸν κατὰ τὴν ἄνοδον	τὴν	ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ ἔμπροσθεν τοῦ
[63, 4]	ἅμα τῇ ἡμέρᾳ, τὴν ἐσθῆτα	τὴν	ἐπινίκιον ἐνδεδυκώς, σύν τε τῇ
[63, 12]	τε γὰρ φυλακὴν αὐτοῦ καὶ	τὴν	ἐπιτροπείαν τὴν περὶ ἐσθῆτα, καίπερ
[63, 4]	ὁ Νέρων ἅμα τῇ ἡμέρᾳ,	τὴν	ἐσθῆτα τὴν ἐπινίκιον ἐνδεδυκώς, σύν
[63, 30]	καὶ μεῖζον ἢ εἴπερ ὑπεδέδεκτο	τὴν	ἡγεμονίαν, ἐκτήσατο, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν
[63, 23]	τε οὐ μικρὰν ἔχοντα, ἐς	τὴν	ἡγεμονίαν προεχειρίσατο· κἀκεῖνος ὑπὸ τῶν
[63, 6]	χρυσῷ ἐκεκόσμητο· ἀφ´ οὗ καὶ	τὴν	ἡμέραν αὐτὴν χρυσῆν ἐπωνόμασαν. τά
[63, 11]	γυναῖκας παῖδας. καὶ πρότερον μὲν	τὴν	ἡμίσειαν τῆς οὐσίας ἐκέλευσέν οἱ
[63, 14]	τε τῶν Ῥωμαίων δῆμον καὶ	τὴν	ἰδίαν οἰκουμένην. ἔχων γάρ, ὡς
[63, 19]	κατ´ αὐτοῦ, ὥστε παρευθὺς ἐς	τὴν	Ἰταλίαν ἀποπλεῦσαι. καὶ ἐγένετο μέν
[63, 10]	ἀπεκρίνατο ὅτι τίκτει· καὶ γὰρ	τὴν	Κανάκην ὑπεκρίνετο. ἔργον δ´ οὐδὲν
[63, 14]	ἄλλως μανείς, τήν τε χώραν	τὴν	Κιρραίαν ἀφείλετο καὶ στρατιώταις ἔδωκε,
[63, 9]	μελετῶντά τέ τινας ᾠδάς, καὶ	τὴν	μὲν κεφαλὴν κομῶντα τὸ δὲ
[63, 22]	τῆς βουλῆς αὐτῶν ἀπολώλεκεν, ὅτι	τὴν	μητέρα τὴν ἑαυτοῦ καὶ ᾔσχυνε
[63, 22]	τοῖς Ῥωμαίοις, ἐλευθερώσατε δὲ πᾶσαν	τὴν	οἰκουμένην" ~τοιαῦτά τινα τοῦ Οὐίνδικος
[63, 13]	κατὰ τοῦτο μόνον ὅτι διὰ	τὴν	ὁμοιότητα αὐτῆς ἐξετέτμητο, ἀλλ´ ὅτι
[63, 12]	φυλακὴν αὐτοῦ καὶ τὴν ἐπιτροπείαν	τὴν	περὶ ἐσθῆτα, καίπερ γυνὴ καὶ
[63, 27]	δὲ ταῦτα πράσσειν ἡ βουλὴ	τὴν	περὶ τὸν Νέρωνα φρουρὰν ἀποκαλέσασα
[63, 9]	δάφνην ἢ τὸ σέλινον ἢ	τὴν	πίτυν λαβὼν ἀπώλεσε τὸν πολιτικόν;
[63, 24]	ὥρμησε μετὰ τοῦ στρατοῦ ὡς	τὴν	πόλιν καταληψόμενος· καὶ αὐτοὺς οἱ
[63, 27]	τούς τε βουλευτὰς ἀποκτεῖναι καὶ	τὴν	πόλιν καταπρῆσαι ἔς τε τὴν
[63, 6]	καὶ ἡρματηλάτησε, τήν τε στολὴν	τὴν	πράσινον ἐνδεδυμένος καὶ τὸ κράνος
[63, 20]	χρυσόπαστον ἔχων καὶ κότινον ἐστεφανωμένος,	τὴν	Πυθικὴν δάφνην προτείνων· καὶ αὐτῷ
[63, 4]	~μετὰ δὲ τοῦτο ἔς τε	τὴν	Ῥώμην αὐτὸν ὁ Νέρων ἀνήγαγε
[63, 20]	ἀπολεῖσθαι. ~ἐπεὶ δ´ οὖν ἐς	τὴν	Ῥώμην ἐσήλασε, τοῦ τε τείχους
[63, 26]	ἀθλητῇ τινὶ συνεσπούδασεν· οὐδὲ ἐς	τὴν	Ῥώμην ἠπείχθη, ἀλλὰ καὶ γράμματα
[63, 1]	ἡνιόχησε· καὶ ὁ Τιριδάτης ἐς	τὴν	Ῥώμην, οὐχ ὅτι τοὺς ἑαυτοῦ
[63, 9]	γὰρ τῶν γυναικῶν πάντα πρὸς	τὴν	Σαβῖναν ἐσκεύαστο, ὅπως κἀκείνη καὶ
[63, 12]	μετὰ τῆς Σαβίνης τοῦ Σπόρου.	τήν	τε γὰρ φυλακὴν αὐτοῦ καὶ
[63, 23]	ἔφη ὅτι ὁ Νέρωνα ἀποκτείνας	τήν	τε κεφαλὴν αὐτοῦ κομίσας μοι
[63, 6]	καὶ ἐκιθαρῴδησε δημοσίᾳ καὶ ἡρματηλάτησε,	τήν	τε στολὴν τὴν πράσινον ἐνδεδυμένος
[63, 14]	αὐτῷ, εἴτε καὶ ἄλλως μανείς,	τήν	τε χώραν τὴν Κιρραίαν ἀφείλετο
[63, 28]	ἐτόλμα, ἀλλ´ αὐτὸς καθ´ ἑαυτὸν	τὴν	τύχην καὶ ἐθρήνει καὶ ὠλοφύρετο.
[63, 7]	πόλεις, ὥστε καὶ ἐξ ἐκείνων	τὴν	τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν καταπλαγῆναι καὶ
[63, 22]	ἐπιστῆναι αὐτῷ, ὅτι" φησὶ πᾶσαν	τὴν	τῶν Ῥωμαίων οἰκουμένην σεσύληκεν, ὅτι
[63, 9]	ἐν τοῖς ἀγωνισταῖς ἐγγραφόμενον καὶ	τὴν	φωνὴν ἀσκοῦντα, μελετῶντά τέ τινας
[63, 22]	τό τε σῶμα ἰσχυρὸς καὶ	τὴν	ψυχὴν συνετός, τῶν τε πολεμικῶν
[63, 20]	τε τοῦ ἱπποδρόμου καὶ διὰ	τῆς	ἀγορᾶς μετά τε τῶν στρατιωτῶν
[63, 18]	ὅτι Καικίναν Τοῦσκον ὑπερώρισεν, ὅτι	τῆς	Αἰγύπτου ἄρχων ἐλούσατο ἐν τῷ
[63, 26]	ποταμοὺς ῥυῆναι, οὐδ´ ὅτι ἐκ	τῆς	Αἰγύπτου ὑπαναχωρήσασα ἐπὶ πολὺ ἡ
[63, 1]	ἐγένετο αὐτῶν πομπὴ διὰ πάσης	τῆς	ἀπὸ τοῦ Εὐφράτου γῆς ὥσπερ
[63, 5]	ταῦτα ἐγὼ χαρίζομαι καὶ βασιλέα	τῆς	Ἀρμενίας ποιῶ, ἵνα καὶ σὺ
[63, 27]	ὑπειπὼν ὅτι ἂν καὶ ἐκ	τῆς	ἀρχῆς ἐκπέσωμεν, ἀλλὰ τό γε
[63, 22]	καὶ ὅπως κατελύθη καὶ ἐκ	τῆς	ἀρχῆς ἐξέπεσεν. {ἔτι δ´ ἐν
[63, 10]	δῆλον ὅτι αὐτοῖς καὶ τὰ	τῆς	ἀρχῆς ὀνόματα, ὥστε ἐφ´ ἑκάστῳ
[63, 25]	καὶ παντελῶς μεγαλογνωμονῶν, ὡς οὐδὲν	τῆς	αὐτοκρατορικῆς ἀρχῆς ὑπὲρ ἧς καὶ
[63, 29]	οὐδενὶ ἀνέλπιστος ἦν ἡ ἐγχείρησις	τῆς	βασιλείας ἐν τηλικαύτῃ γενομένη ταραχῇ.
[63, 22]	σεσύληκεν, ὅτι πᾶν τὸ ἄνθος	τῆς	βουλῆς αὐτῶν ἀπολώλεκεν, ὅτι τὴν
[63, 30]	Καίσαρος ἀνέλαβεν ὄνομα πρὶν τοὺς	τῆς	βουλῆς πρεσβευτὰς πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν.
[63, 24]	Οὐίνδιξ ἐγένετο· ~Ῥοῦφος δὲ ἄρχων	τῆς	Γερμανίας ὥρμησε μὲν ὡς καὶ
[63, 18]	τὸ ἀνάλωμα. τὰ δὲ δὴ	τῆς	γερουσίας ἔργον καθ´ ἕκαστον ἐπεξελθεῖν·
[63, 16]	τε γὰρ τοῖς πρώτοις ἁψαμένοις	τῆς	γῆς ἀνέβλυσεν, καὶ οἰμωγαὶ μυκηθμοί
[63, 24]	ὁ Οὐίνδιξ αὐτὸς ἑαυτὸν ἔσφαξε.	(τῆς	δ´ ἀποστασίας παρατεινομένης ὁ Οὐίνδιξ
[63, 26]	οὐκ ἐλυπήθη, ἀλλὰ καταπηδήσας ἐκ	τῆς	ἕδρας ἀθλητῇ τινὶ συνεσπούδασεν· οὐδὲ
[63, 3]	ἐτόξευσεν ὁ Τιριδάτης ἄνωθεν ἐκ	τῆς	ἕδρας θηρία, καὶ δύο γε
[63, 16]	~πάρεργον δὲ δὴ τῆς ἐπιδημίας	τῆς	ἐν τῇ Ἑλλάδι ἐποιήσατο τὸν
[63, 16]	θεάτρων ἐκφέρεσθαι. ~πάρεργον δὲ δὴ	τῆς	ἐπιδημίας τῆς ἐν τῇ Ἑλλάδι
[63, 15]	ἀντέχειν (πολλάκις γὰρ καὶ μέχρι	τῆς	ἑσπέρας ἐξ ἑωθινοῦ παρετείνοντο) προσποιεῖσθαί
[63, 9]	τὸ προσωπεῖον ὑποδύνων ἀπέβαλλε τὸ	τῆς	ἡγεμονίας ἀξίωμα, ἐδεῖτο ὡς δραπέτης,
[63, 22]	καὶ οὐδ´ αὐτὸ τὸ σχῆμα	τῆς	ἡγεμονίας σώζει. σφαγαὶ μὲν γὰρ
[63, 28]	τινὰ κατεκρύφθη. καὶ ἐνταῦθα μέχρι	τῆς	ἡμέρας ὑπέμεινεν ἐρριμμένος, ὅπως ὡς
[63, 23]	καὶ ἐμπειρίᾳ πολέμων διαπρέποντα καὶ	τῆς	Ἰβηρίας ἄρχοντα, δύναμίν τε οὐ
[63, 2]	ἐγένετο. ἵππευσε δὲ πανταχῇ μέχρι	τῆς	Ἰταλίας, καὶ αὐτῷ καὶ γυνὴ
[63, 1]	καὶ νικητήρια αὐτῷ Μενεκράτους τοῦ	τῆς	κιθαρῳδίας διδασκάλου ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ
[63, 29]	καὶ αἱ δάφναι αἱ ὑπὸ	τῆς	Λιουίας φυτευθεῖσαι τό τε γένος
[63, 26]	πολὺ ἡ θάλασσα μέρος μέγα	τῆς	Λυκίας κατέλαβεν· ~ἐπεὶ δὲ περί
[63, 28]	καὶ αὐτοκράτωρ προσαγορευθεὶς ἔκ τε	τῆς	ὁδοῦ ἀπετράπη καὶ ἐς καλαμώδη
[63, 18]	Νέρωνος νίκας τὰς Πυθικὰς ἐκ	τῆς	ὁμωνυμίας ἠσέβουν. τῶν δὲ Αὐγουστείων
[63, 11]	καὶ πρότερον μὲν τὴν ἡμίσειαν	τῆς	οὐσίας ἐκέλευσέν οἱ καὶ τὰ
[63, 16]	τῇ Ἑλλάδι ἐποιήσατο τὸν ἰσθμὸν	τῆς	Πελοποννήσου διορύξαι ἐπιθυμήσας, καὶ ἤρξατο
[63, 24]	τοῦ δὲ Οὐίνδικος πρὸς βοήθειαν	τῆς	πόλεως ἀντεπιόντος αὐτῷ καὶ οὐ
[63, 20]	ἐς τὸ Παλάτιον, πάσης μὲν	τῆς	πόλεως ἐστεφανωμένης καὶ λυχνοκαυτούσης καὶ
[63, 6]	δὲ καὶ χρήμασι πείσας, ἐκ	τῆς	Ῥώμης ἐξήγαγεν. οὐ μέντοι καὶ
[63, 26]	ἐδόκει. καὶ ἐτρύφα, καὶ τὸ	τῆς	Σαβίνης ἡρῷον ἐκποιηθὲν καὶ κοσμηθὲν
[63, 12]	τε τοῦ Νέρωνος καὶ μετὰ	τῆς	Σαβίνης τοῦ Σπόρου. τήν τε
[63, 20]	στρατιωτῶν καὶ μετὰ τῶν ἱππέων	τῆς	τε βουλῆς διελθὼν ἐς τὸ
[63, 26]	γε αὐτὴν φροντίδα καὶ ἐπιμέλειαν	τῆς	τε φωνῆς καὶ τῶν ᾀσμάτων
[63, 9]	λαβὼν ἀπώλεσε τὸν πολιτικόν; καὶ	τί	ἄν τις ταῦτα αὐτοῦ μόνα
[63, 5]	Μίθραν, καὶ ἔσομαι τοῦτο ὅ	τι	ἂν σὺ ἐπικλώσῃς· σὺ γάρ
[63, 30]	παρὰ μὲν ἐκείνου οὐδὲν ὅ	τι	ἄξιον εἰπεῖν εὕρετο, εἰ μή
[63, 26]	οὐκ ἀφίκετο, λέγων βραγχᾶν, καθάπερ	τι	ᾆσαι καὶ τότε αὐτοῖς δεόμενος.
[63, 11]	ἐλάμβανεν· εἰ γοῦν τις ἔλαττόν	τι	αὐτῷ ἢ τῷ Τιγελλίνῳ ὧν
[63, 11]	Ἑλλάδα τῶν πρώτων ἐξήγαγεν ὥς	τι	αὐτῶν δεόμενος, ἵν´ ἐκεῖ ἀποθάνωσιν.
[63, 28]	ἐφ´ οἷς ἐτετολμήκει, καθάπερ ἄπρακτόν	τι	αὐτῶν ποιῆσαι δυνάμενος. Νέρων μὲν
[63, 18]	δὴ τῇ Ἑλλάδι ταῦτ´ ἐπράττετο·	τί	γὰρ δεῖ λέγειν ὅτι καὶ
[63, 20]	φωνή· μακάριοι οἵ σου ἀκούοντες"	τί	γὰρ δεῖ περιπλέκειν καὶ οὐκ
[63, 18]	αὐτῷ μαθεῖν ἐθελήσας οὐκ ἠδυνήθη;	τί	δ´ ὅτι Καικίναν Τοῦσκον ὑπερώρισεν,
[63, 13]	ἠσχημόνει, τοὺς δὲ βουλευτὰς χιτώνιόν	τι	ἐνδεδυκὼς ἄνθινον καὶ σινδόνιον περὶ
[63, 26]	μετὰ ταῦτα ἐποιεῖτο· καὶ οὔτε	τι	ἐξ ἐκείνων ἐξέκραξεν, εἴ τε
[63, 13]	καὶ προσπίπτων σφίσιν ἠσέλγαινεν ὥσπερ	τι	ἐσθίων. τοιαῦτα μὲν ὁ Νέρων
[63, 20]	Ῥώμην ἐσήλασε, τοῦ τε τείχους	τι	καθῃρέθη καὶ τῶν πυλῶν περιερράγη,
[63, 16]	λαβὼν δὲ αὐτὸς δίκελλαν καί	τι	καὶ ἀνασκάψας ἔπεισε καὶ τοὺς
[63, 26]	ὡς καὶ περὶ τῶν παρόντων	τι	κοινώσων σφίσι, μεταπέμψας ἐξεύρηκα" ἔφη
[63, 26]	ἐξέκραξεν, εἴ τε καὶ ἠναγκάσθη	τι	οἷα ἐν τοιούτοις ὢν ἐκβοῆσαι,
[63, 10]	ἔλυσεν, ἕτερος δὲ ἐρομένου τινὸς	τί	ποιεῖ ὁ αὐτοκράτωρ" ἀπεκρίνατο ὅτι
[63, 21]	ἀργύριον οὐκ ἔλαβεν, ἀπαξιώσας μισθοῦ	τι	ποιῆσαι (καὶ διὰ τοῦτο Τιγελλῖνος
[63, 9]	τοὺς ἀντιπάλους ὑποβλέποντα καὶ ἀεί	τι	πρὸς αὐτοὺς μεθ´ ἁψιμαχίας λέγοντα,
[63, 5]	χρείᾳ ἐδούλευσε, μηδὲν φροντίσας εἴ	τι	ταπεινὸν φθέγξαιτο, πρὸς τὴν ἐλπίδα
[63, 13]	βασιλὶς καὶ δέσποινα ὠνομάζετο. καὶ	τί	τοῦτο θαυμάσειεν ἄν τις, ὁπότε
[63, 27]	ἐπ´ αὐτοῦ κατακεκαλυμμένος πρὸς χωρίον	τι	Φάωνος Καισαρείου, μετά τε αὐτοῦ
[63, 12]	ἀπελεύθερος Καίσαρας ἐζήλου. τὸν γὰρ	Τιγελλῖνον	ἐν προσθήκης μέρει τοῦ Νέρωνος,
[63, 21]	τι ποιῆσαι (καὶ διὰ τοῦτο	Τιγελλῖνος	αὐτὸ ἐσέπραξεν, ἵνα μὴ αὐτὸν
[63, 13]	κατὰ συμβόλαιον, ἐκδόντος αὐτὸν τοῦ	Τιγελλίνου,	ὥσπερ ὁ νόμος ἐκέλευε. καὶ
[63, 11]	ἔλαττόν τι αὐτῷ ἢ τῷ	Τιγελλίνῳ	ὧν ἤλπιζον κατέλειπεν, οὐδὲ τῶν
[63, 12]	Νέρωνος, ὅτι σὺν αὐτῷ ἦν,	τίθημι.	χωρὶς δὲ ὅ τε Πολύκλειτος
[63, 10]	ποιεῖ ὁ αὐτοκράτωρ" ἀπεκρίνατο ὅτι	τίκτει·	καὶ γὰρ τὴν Κανάκην ὑπεκρίνετο.
[63, 22]	δεδεμένον, εἶδον συρόμενον, κύοντα δή,	τίκτοντα	δή, πάντα ὅσα μυθολογεῖται καὶ
[63, 3]	καὶ ἔδει γὰρ τῷ Πατροβίῳ	τιμήν	τινα διὰ ταῦτα γενέσθαι, ἐτόξευσεν
[63, 3]	ἔδει γὰρ τῷ Πατροβίῳ τιμήν	τινα	διὰ ταῦτα γενέσθαι, ἐτόξευσεν ὁ
[63, 19]	καὶ ἐξεφόβησεν αὐτὸν εἰπὼν μεγάλην	τινὰ	ἐπιβουλὴν ἐν τῇ Ῥώμῃ παρασκευάζεσθαι
[63, 29]	Νέρωνος ἐποιοῦντο, καὶ χρόνον μέν	τινα	ἠπόρησαν ὅπου ποτὲ ἀπεληλυθὼς εἴη,
[63, 24]	πόρρω στρατοπεδεύσαντος ἀντεπέστειλαν μὲν ἀλλήλοις	τινά,	καὶ τέλος καὶ ἐς λόγους
[63, 14]	Πυθίᾳ δέκα μυριάδας ἔδωκεν, ὅτι	τινὰ	κατὰ γνώμην αὐτοῦ ἐθέσπισεν· ἃς
[63, 28]	ἀπετράπη καὶ ἐς καλαμώδη τόπον	τινὰ	κατεκρύφθη. καὶ ἐνταῦθα μέχρι τῆς
[63, 17]	ἀδελφοί τε καὶ ἡλικιῶται τρόπον	τινὰ	ὄντες, καὶ μηδὲν μηδέποτε ἄνευ
[63, 10]	εἶναι. ὅτι ἀγανακτήσαντος αὐτοῦ πρός	τινα	ὅτι λέγοντος αὐτοῦ ἐσκυθρώπασε καὶ
[63, 14]	εἴτ´ οὖν ἀγανακτήσας ὅτι λυπηρά	τινα	προεῖπεν αὐτῷ, εἴτε καὶ ἄλλως
[63, 20]	δηλοῦν; οὐδὲ γὰρ οὐδ´ αἰσχύνην	τινὰ	τῇ συγγραφῇ τὰ ῥηθέντα, ἀλλὰ
[63, 23]	δὲ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην" ~τοιαῦτά	τινα	τοῦ Οὐίνδικος εἰπόντος ἅπαντες συνεφρόνησαν.
[63, 5]	ὁ Τιριδάτης, καὶ ἄφωνος χρόνον	τινὰ	ὡς καὶ ἀπολούμενος ἐγένετο. ἔπειτα
[63, 27]	ἐκείνους Ῥούβριον Γάλλον καὶ ἄλλους	τινὰς	ἔπεμψεν. ὁ δὲ Νέρων μαθὼν
[63, 15]	καὶ ἠτιμάζοντο καὶ ἐκολάζοντο, ὥστε	τινὰς	μὴ δυναμένους ἐπὶ πολὺ ἀντέχειν
[63, 9]	τὴν φωνὴν ἀσκοῦντα, μελετῶντά τέ	τινας	ᾠδάς, καὶ τὴν μὲν κεφαλὴν
[63, 16]	ἀνέβλυσεν, καὶ οἰμωγαὶ μυκηθμοί τέ	τινες	ἐξηκούοντο, καὶ εἴδωλα πολλὰ ἐφαντάζετο.
[63, 29]	Ῥωμαίων ἐβουθύτει καὶ ὑπερέχαιρε καί	τινες	καὶ πιλία ὡς ἠλευθερωμένοι ἔφερον.
[63, 17]	προσέταξε· κιθαρῳδήσειν γὰρ ἤμελλεν, ὥς	τινες	λέγουσι, καὶ οὐχ ὑπέμεινεν αὐτῷ
[63, 26]	ἐν τῷ Ἀλβανῷ τοσούτῳ δή	τινι	αἵματι ὗσεν ὥστε καὶ ποταμοὺς
[63, 12]	καὶ τῇ Ἰταλίᾳ πάντας Ἡλίῳ	τινὶ	Καισαρείῳ ἐκδότους παρέδωκε· πάντα γὰρ
[63, 26]	καταπηδήσας ἐκ τῆς ἕδρας ἀθλητῇ	τινὶ	συνεσπούδασεν· οὐδὲ ἐς τὴν Ῥώμην
[63, 25]	ὅτι οὐκ ἠξίου τοὺς στρατιώτας	τινὶ	τὸ κράτος διδόναι (τῇ τε
[63, 28]	αὐτῶν ἐδύνατο, οὔτ´ αὖ λαλεῖν	τινι	τῶν παρόντων, μὴ καὶ ἕτερός
[63, 13]	σταυροῖς γυμνὰς προσδέων θηρίου τέ	τινος	δορὰν ἀνελάμβανε καὶ προσπίπτων σφίσιν
[63, 8]	ἱππόδρομος, ἀλλ´ ἐδεήθη καὶ ἐκστρατείας	τινός,	ἵνα καὶ περιοδονίκης, ὡς ἔλεγε,
[63, 10]	προσδραμὼν ἔλυσεν, ἕτερος δὲ ἐρομένου	τινὸς	τί ποιεῖ ὁ αὐτοκράτωρ" ἀπεκρίνατο
[63, 28]	γνωρισθεὶς οὖν καὶ ὣς ὑπό	τινος,	ὥς φασι, τῶν ἀπαντησάντων, καὶ
[63, 11]	γε οὐσίας ὅσας καὶ ζώντων	τινῶν	ἐδήμευσε, καὶ τὰ ἀναθήματα ὅσα
[63, 20]	καὶ τῶν πυλῶν περιερράγη, νενομίσθαι	τινῶν	λεγόντων ἑκάτερον τοῖς ἐκ τῶν
[63, 3]	διὰ ταῦτα γενέσθαι, ἐτόξευσεν ὁ	Τιριδάτης	ἄνωθεν ἐκ τῆς ἕδρας θηρία,
[63, 6]	ἡνιοχικὸν περικείμενος. ἐφ´ οἷς ὁ	Τιριδάτης	αὐτὸν μὲν δυσχεραίνων τὸν δὲ
[63, 1]	ἱπποδρόμῳ ποιήσαντος ἡνιόχησε· καὶ ὁ	Τιριδάτης	ἐς τὴν Ῥώμην, οὐχ ὅτι
[63, 5]	πολλῆς συμβάσης ἐξεπλάγη τε ὁ	Τιριδάτης,	καὶ ἄφωνος χρόνον τινὰ ὡς
[63, 2]	ἐπινικίοις. ~αὐτός τε γὰρ ὁ	Τιριδάτης	καὶ ἡλικίᾳ καὶ κάλλει καὶ
[63, 4]	καὶ μετὰ τοῦτο ὅ τε	Τιριδάτης	καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ διά
[63, 7]	ἕνεκα καὶ κάλλους. ὅτι θεώμενος	Τιριδάτης	ποτὲ παγκράτιον, ἐπειδὴ εἶδε θάτερον
[63, 7]	πεσόντα τύπτεσθαι" ὁ μὲν δὴ	Τιριδάτης	τὰ Ἀρτάξατα ἀνοικοδομήσας Νερώνεια προσηγόρευσεν·
[63, 6]	ὅθεν καὶ ἔτι μᾶλλον ὁ	Τιριδάτης	τοῦτόν τε ἐθαύμασε καὶ ἐκείνου
[63, 28]	τῶν παρόντων, μὴ καὶ ἕτερός	τις	ἀκούσῃ, ἐτόλμα, ἀλλ´ αὐτὸς καθ´
[63, 30]	ἄξιον εἰπεῖν εὕρετο, εἰ μή	τις	αὐτὸ τοῦτ´ ἐκλογίσαιτο ὅτι πολλάκις
[63, 26]	ἐν τοιούτοις ὢν ἐκβοῆσαι, εὐθύς	τις	αὐτὸν ὡς καὶ κιθαρῳδήσειν μέλλοντα
[63, 22]	ἐκ πλείονος καὶ ἐφλέγμαινον} ἦν	τις	Γαλάτης ἀνὴρ Γάιος Ἰούλιος Οὐίνδιξ,
[63, 9]	νικήσας ἡττηθῇ τὸν τῶν Καισάρων.	τίς	γὰρ ἂν προγραφὴ ταύτης χαλεπωτέρα
[63, 9]	ἄλλους Νέρων δὲ ἑαυτὸν προέγραψεν;	τίς	δὲ νίκη ἀτοπωτέρα. ἐν ᾗ
[63, 11]	ναῶν ἐσύλησεν, οὐδὲ ἐξαριθμήσειεν ἄν	τις.	διέτρεχον γὰρ γραμματοφόροι μηδὲν ἄλλο
[63, 11]	πλείω αὐτῶν ἐλάμβανεν· εἰ γοῦν	τις	ἔλαττόν τι αὐτῷ ἢ τῷ
[63, 19]	Ἰταλίαν ἀποπλεῦσαι. καὶ ἐγένετο μέν	τις	ἐλπὶς ὑπὸ χειμῶνος αὐτὸν φθαρήσεσθαι,
[63, 25]	οὐκ ἐπείθετο, ἐνταῦθα τῶν στρατιωτῶν	τις	ἑνὶ τῶν σημείων αὐτοῦ ταῦτα
[63, 9]	ἂν ὠφλήκει. καίτοι πῶς ἄν	τις	καὶ ἀκοῦσαι, μὴ ὅτι ἰδεῖν,
[63, 22]	δὲ δὴ λοιπὰ πῶς ἄν	τις	κατ´ ἀξίαν εἰπεῖν δυνηθείη; εἶδον,
[63, 21]	δὲ ταῦτα ἡνιόχησε. Λάρκιος δέ	τις	Λυδὸς προσῆλθεν αὐτῷ πέντε καὶ
[63, 23]	τὴν ἐμὴν ἀντιλήψεται" τοιοῦτος μέν	τις	ὁ Οὐίνδιξ ἐγένετο· ~Ῥοῦφος δὲ
[63, 13]	καὶ τί τοῦτο θαυμάσειεν ἄν	τις,	ὁπότε καὶ μειράκια καὶ κόρας
[63, 10]	οὔτε μισῆσαι, ἀλλ´ εἷς μέν	τις	στρατιώτης ἰδὼν αὐτὸν δεδεμένον ἠγανάκτησε
[63, 9]	τὸν πολιτικόν; καὶ τί ἄν	τις	ταῦτα αὐτοῦ μόνα ὀδύραιτο, ὁπότε
[63, 22]	καὶ πάσχοντα καὶ δρῶντα. εἶτά	τις	τὸν τοιοῦτον Καίσαρα καὶ αὐτοκράτορα
[63, 19]	πολλοὶ ἥσθησαν· ἐσώθη γάρ. καί	τισι	καὶ αὐτὸ τοῦτο ὀλέθρου αἴτιον
[63, 24]	τὸ σῶμα αὐτοῦ κατατρώσαντες, δόξαν	τισὶ	μάτην ὡς καὶ αὐτοὶ ἀπεκτονότες
[63, 27]	σωματοφυλάκων ἐγκαταλέλειπται, (ἐν κήποις δέ	τισιν	ἐτύγχανε καθεύδων) φυγεῖν ἐπεχείρησεν. ἐσθῆτά
[63, 18]	τὸ ἱππικὸν ἠναγκάσθη συντελέσαι σφίσι	τὸ	ἀνάλωμα. τὰ δὲ δὴ τῆς
[63, 22]	Ῥωμαίων οἰκουμένην σεσύληκεν, ὅτι πᾶν	τὸ	ἄνθος τῆς βουλῆς αὐτῶν ἀπολώλεκεν,
[63, 28]	αὐτὸν ἀναζητῶν ἑωρᾶτο, μετῆλθεν ἐς	τὸ	ἄντρον, κἀνταῦθα καὶ ἔφαγε πεινήσας
[63, 28]	ἐκεῖνο τὸ ποτὸν τὸ ἐμὸν	τὸ	ἄφθονον" ~καὶ ὁ μὲν ἐν
[63, 4]	τοῖς δορυφόροις, καὶ ἐπί τε	τὸ	βῆμα ἀνέβη καὶ ἐπὶ δίφρου
[63, 27]	ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπέσωμεν, ἀλλὰ	τό	γε τέχνιον ἡμᾶς ἐκεῖ διαθρέψει·
[63, 2]	προσέπηξε, καίτοι καὶ ἐς γῆν	τὸ	γόνυ καθεὶς καὶ τὰς χεῖρας
[63, 24]	στρατιωτῶν κινδυνευσάντων ὑπεραλγήσας, καὶ πρὸς	τὸ	δαιμόνιον ἀγανακτήσας ὅτι τοσούτου πράγματος
[63, 28]	ἐκύπταζε. τοιοῦτον γὰρ δρᾶμα τότε	τὸ	δαιμόνιον αὐτῷ παρεσκεύασεν, ἵνα μηκέτι
[63, 9]	καὶ τὴν μὲν κεφαλὴν κομῶντα	τὸ	δὲ γένειον ψιλιζόμενον, ἱμάτιον ἀναβαλλόμενον
[63, 14]	τὸν περὶ τῶν Ἐρινύων λόγον.	τὸ	δὲ δὴ κήρυγμα ἦν Νέρων
[63, 4]	αὐτὸν ὁ Νέρων ἀνήγαγε καὶ	τὸ	διάδημα αὐτῷ ἐπέθηκε. καὶ πᾶσα
[63, 5]	καθιζηθέντι αὐτῷ ὑπὸ τὸν πόδα	τὸ	διάδημα ἐπέθηκε. βοαί τε καὶ
[63, 7]	ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον, ἀλλ´ ἐς	τὸ	Δυρράχιον ἐκ τοῦ Βρεντεσίου πλεύσας·
[63, 20]	τε ὄνομα τοῦ ἀγῶνος καὶ	τὸ	εἶδος τοῦ ἀγωνίσματος, ὅτι τε
[63, 28]	τοῦτό ἐστιν ἐκεῖνο τὸ ποτὸν	τὸ	ἐμὸν τὸ ἄφθονον" ~καὶ ὁ
[63, 28]	μὲν δὴ τοιαῦτα ἐτραγῴδει, καὶ	τὸ	ἔπος ἐκεῖνο συνεχῶς ἐνενόει, οἰκτρῶς
[63, 16]	πολὺ πλῆθος ἀνθρώπων ἐπὶ τοῦτο	τὸ	ἔργον καὶ ἐκ τῶν ἄλλων
[63, 2]	προῖκα εἶχον, ὥστε εἴκοσι μυριάδας	τὸ	ἡμερήσιον ἀνάλωμα τῷ δημοσίῳ λογισθῆναι.
[63, 6]	πράσινον ἐνδεδυμένος καὶ τὸ κράνος	τὸ	ἡνιοχικὸν περικείμενος. ἐφ´ οἷς ὁ
[63, 3]	καὶ γυναικῶν καὶ παίδων ἐς	τὸ	θέατρον ἐσελθεῖν. καὶ ἔδει γὰρ
[63, 21]	μὴ αὐτὸν ἀποκτείνῃ) ἐς μέντοι	τὸ	θέατρον καὶ ὣς ἐσελθὼν καὶ
[63, 6]	ψήφισμα καὶ πανήγυρις θεατρική. καὶ	τὸ	θέατρον, οὐχ ὅτι ἡ σκηνὴ
[63, 29]	τῶν ἱππέων αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπέκτεινε,	τὸ	θρυλούμενον ἐκεῖνο εἰπών, ὦ Ζεῦ,
[63, 14]	ἐς τὸ στόμιον ἐξ οὗ	τὸ	ἱερὸν πνεῦμα ἀνῄει σφάξας. ἠγωνίσατο
[63, 18]	χιλίων λιτρῶν ποιήσειν ὑποσχομένων, πᾶν	τὸ	ἱππικὸν ἠναγκάσθη συντελέσαι σφίσι τὸ
[63, 30]	προσεχώρησεν, ἀνεθάρσησεν, οὐ μέντοι καὶ	τὸ	Καίσαρος ἀνέλαβεν ὄνομα πρὶν τοὺς
[63, 20]	τῆς τε βουλῆς διελθὼν ἐς	τὸ	Καπιτώλιον ἀνέβη, καὶ ἐκεῖθεν ἐς
[63, 6]	στολὴν τὴν πράσινον ἐνδεδυμένος καὶ	τὸ	κράνος τὸ ἡνιοχικὸν περικείμενος. ἐφ´
[63, 25]	οὐκ ἠξίου τοὺς στρατιώτας τινὶ	τὸ	κράτος διδόναι (τῇ τε γὰρ
[63, 9]	Καίσαρα αὐτοκράτορα Αὔγουστον ἔς τε	τὸ	λεύκωμα ἐν τοῖς ἀγωνισταῖς ἐγγραφόμενον
[63, 14]	ἀφείλετο καὶ στρατιώταις ἔδωκε, καὶ	τὸ	μαντεῖον κατέλυσεν, ἀνθρώπους ἐς τὸ
[63, 24]	ἐλευθερῶσαι, οὐκ ἐξετέλεσεν αὐτό. καὶ	τὸ	μὲν ἀληθὲς οὕτως ἔχει, πολλοὶ
[63, 21]	προσφέρων ἵνα κιθαρῳδήσῃ· καὶ ὃς	τὸ	μὲν ἀργύριον οὐκ ἔλαβεν, ἀπαξιώσας
[63, 4]	μάλιστα δὲ ἡ ἀγορὰ ἐπεπλήρωτο·	τὸ	μὲν γὰρ μέσον αὐτῆς ὁ
[63, 20]	τὰ ῥηθέντα, ἀλλὰ καὶ κόσμον	τὸ	μηδὲν αὐτῶν ἀποκρυφθῆναι φέρει. ~ἐκτελέσας
[63, 17]	λέγουσι, καὶ οὐχ ὑπέμεινεν αὐτῷ	τὸ	ὀρθοστάδιον ἔχων ὀφθῆναι. καὶ ὃς
[63, 20]	Καπιτώλιον ἀνέβη, καὶ ἐκεῖθεν ἐς	τὸ	Παλάτιον, πάσης μὲν τῆς πόλεως
[63, 28]	δυσανασχετήσας εἶπε τοῦτό ἐστιν ἐκεῖνο	τὸ	ποτὸν τὸ ἐμὸν τὸ ἄφθονον"
[63, 11]	αἰσχύνη τε ἅμα καὶ χλευασία	τὸ	πρᾶγμα ἀκίνδυνος ἐνενόμιστο· νῦν δ´
[63, 18]	ἐκ προγόνων ἐπικαλούμενοι οὐκ ἐπαύσαντο	τὸ	πρόσρημα τοῦτ´ ἔχοντες, ἀλλ´ ἐς
[63, 17]	ὀφθῆναι. καὶ ὃς ἐπειδὴ τάχιστα	τὸ	προστεταγμένον ἔγνω, ξίφος τε ἔλαβε,
[63, 9]	κατέπιπτεν ἀπὸ τοῦ κράτους, καὶ	τὸ	προσωπεῖον ὑποδύνων ἀπέβαλλε τὸ τῆς
[63, 26]	πῶς ἡ ὕδραυλις" (αὐτὸ γὰρ	τὸ	ῥηθὲν γραφήσεται) καὶ μεῖζον καὶ
[63, 9]	κότινον ἢ τὴν δάφνην ἢ	τὸ	σέλινον ἢ τὴν πίτυν λαβὼν
[63, 14]	τὸ μαντεῖον κατέλυσεν, ἀνθρώπους ἐς	τὸ	στόμιον ἐξ οὗ τὸ ἱερὸν
[63, 27]	Νέρωνα φρουρὰν ἀποκαλέσασα εἰσῆλθεν εἰς	τὸ	στρατόπεδον, καὶ τὸν μὲν πολέμιον
[63, 22]	καὶ ἀπέκτεινε, καὶ οὐδ´ αὐτὸ	τὸ	σχῆμα τῆς ἡγεμονίας σώζει. σφαγαὶ
[63, 24]	πολλοὶ δὲ δὴ μετὰ ταῦτα,	τὸ	σῶμα αὐτοῦ κατατρώσαντες, δόξαν τισὶ
[63, 29]	αἱ ὑπὸ τῆς Λιουίας φυτευθεῖσαι	τό	τε γένος τῶν λευκῶν ὀρνίθων
[63, 20]	δοράτων ἀνατείνοντες, ἐφ´ οἷς ἐπεγέγραπτο	τό	τε ὄνομα τοῦ ἀγῶνος καὶ
[63, 22]	τὸν πατέρα βουλευτὴς τῶν Ῥωμαίων,	τό	τε σῶμα ἰσχυρὸς καὶ τὴν
[63, 22]	πρὸς πᾶν ἔργον μέγα εὔτολμος·	τό	τε φιλελεύθερον καὶ τὸ φιλότιμον
[63, 7]	ποῦ δυνησόμεθα συμβαλεῖν ἀλλήλοις. τοιαῦτα	τὸ	τελευταῖον ὁ Πάρθος ἔγραψεν. ~Νέρων
[63, 9]	καὶ τὸ προσωπεῖον ὑποδύνων ἀπέβαλλε	τὸ	τῆς ἡγεμονίας ἀξίωμα, ἐδεῖτο ὡς
[63, 26]	εἰληφέναι ἐδόκει. καὶ ἐτρύφα, καὶ	τὸ	τῆς Σαβίνης ἡρῷον ἐκποιηθὲν καὶ
[63, 30]	πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν. ἀλλ´ οὐδὲ	τὸ	τοῦ αὐτοκράτορος πρότερον εἰς οὐδὲν
[63, 8]	ἤρκει αὐτῷ ἡ Ῥώμη, οὐδὲ	τὸ	τοῦ Πομπηίου θέατρον, οὐδ´ ὁ
[63, 22]	εὔτολμος· τό τε φιλελεύθερον καὶ	τὸ	φιλότιμον πλεῖστον εἶχεν· ὃς προέστη
[63, 5]	κηρυχθείσης ἐπεθάρρησέ τε, καὶ ἐκβιασάμενος	τὸ	φρόνημα τῷ τε καιρῷ καὶ
[63, 5]	ἠμείψατο αὐτὸν ὧδε· ἀλλ´ εὖ	τοι	ἐποίησας αὐτὸς δεῦρο ἐλθών, ἵνα
[63, 10]	ὥστε καὶ εὔχεσθαι αὐτὸν πολλὰ	τοιαῦτα	δρᾶν, ἵν´ ἔτι πλείονα λαμβάνωσιν.
[63, 28]	ποιῆσαι δυνάμενος. Νέρων μὲν δὴ	τοιαῦτα	ἐτραγῴδει, καὶ τὸ ἔπος ἐκεῖνο
[63, 26]	καὶ μεῖζον καὶ ἐμμελέστερον φθέγξεται"	τοιαῦτα	μὲν καὶ τότε ἔπαιζεν, οὐδὲ
[63, 13]	σφίσιν ἠσέλγαινεν ὥσπερ τι ἐσθίων.	τοιαῦτα	μὲν ὁ Νέρων ἠσχημόνει, τοὺς
[63, 17]	τοὺς δυνατωτάτους μὴ ἐπίθωνταί οἱ	τοιαῦτα	ποιοῦντι, πολλούς τε καὶ ἀγαθοὺς
[63, 23]	ἐλευθερώσατε δὲ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην"	~τοιαῦτά	τινα τοῦ Οὐίνδικος εἰπόντος ἅπαντες
[63, 7]	συνθησόμεθα ποῦ δυνησόμεθα συμβαλεῖν ἀλλήλοις.	τοιαῦτα	τὸ τελευταῖον ὁ Πάρθος ἔγραψεν.
[63, 26]	καὶ ἠναγκάσθη τι οἷα ἐν	τοιούτοις	ὢν ἐκβοῆσαι, εὐθύς τις αὐτὸν
[63, 28]	γαυρωθεὶς μετὰ τριῶν ἐξελευθέρων ἐκύπταζε.	τοιοῦτον	γὰρ δρᾶμα τότε τὸ δαιμόνιον
[63, 6]	αὐτοῦ τοῦτο μόνον ᾐτιᾶτο, ὅτι	τοιοῦτον	δεσπότην ἔχων ἔφερεν. οὔκουν οὐδὲ
[63, 22]	καὶ δρῶντα. εἶτά τις τὸν	τοιοῦτον	Καίσαρα καὶ αὐτοκράτορα καὶ Αὔγουστον
[63, 23]	κομίσας μοι τὴν ἐμὴν ἀντιλήψεται"	τοιοῦτος	μέν τις ὁ Οὐίνδιξ ἐγένετο·
[63, 8]	καὶ ἐνίκησε νίκας οἵας στρατοπέδῳ	τοιούτῳ	ἔπρεπε, καὶ κατέλυσε Τέρπνον καὶ
[63, 9]	ἔς τε τὸ λεύκωμα ἐν	τοῖς	ἀγωνισταῖς ἐγγραφόμενον καὶ τὴν φωνὴν
[63, 6]	αὐτῷ ἔλεγεν, ἐν δὲ δὴ	τοῖς	ἄλλοις καὶ ἐκολάκευσεν αὐτὸν καὶ
[63, 13]	δὲ ὡς γυνή· πρὸς γὰρ	τοῖς	ἄλλοις καὶ κυρία καὶ βασιλὶς
[63, 10]	Ὀλυμπιονίκην καὶ περιοδονίκην παντονίκην, πρὸς	τοῖς	ἄλλοις οἷς εἰώθεσαν, ἀπεκάλουν, συμμιγνύντες
[63, 21]	καὶ ἐκιθαρῴδησε καὶ ἐτραγῴδησεν, ἐπεὶ	τοῖς	γε ἵπποις οὐκ ἔστιν ὅτε
[63, 4]	τε τῇ βουλῇ καὶ σὺν	τοῖς	δορυφόροις, καὶ ἐπί τε τὸ
[63, 9]	γένειον ψιλιζόμενον, ἱμάτιον ἀναβαλλόμενον ἐν	τοῖς	δρόμοις, μεθ´ ἑνὸς ἢ δύο
[63, 20]	περιερράγη, νενομίσθαι τινῶν λεγόντων ἑκάτερον	τοῖς	ἐκ τῶν ἀγώνων στεφανηφόροις γίνεσθαι.
[63, 14]	ἐστεφανώθη, καὶ διὰ τοῦτο καὶ	τοῖς	Ἑλλανοδίκαις τὰς πέντε καὶ εἴκοσι
[63, 26]	ὅσα εἰώθει ὁμοίως ἐποίει, χαίρων	τοῖς	ἠγγελμένοις ὅτι ἄλλως τε κατακρατήσειν
[63, 1]	ὅ τε γὰρ Νέρων ἐν	τοῖς	κιθαρῳδοῖς ἠγωνίσατο, καὶ νικητήρια αὐτῷ
[63, 14]	σφῶν ἐξετάσει ἐχρήσαντο. ~ἐν δὲ	τοῖς	Ὀλυμπίοις ἅρμα ἐλάσας καὶ πεσὼν
[63, 29]	ἐκεῖνος προσιόντας αὐτοὺς αἰσθόμενος προσέταξε	τοῖς	παροῦσιν ἑαυτὸν ἀποκτεῖναι. ἐπεί τε
[63, 16]	ἀνθρώπων ὀκνούντων· αἷμά τε γὰρ	τοῖς	πρώτοις ἁψαμένοις τῆς γῆς ἀνέβλυσεν,
[63, 22]	μὲν ὑμῖν αὐτοῖς, ἐπικουρήσατε δὲ	τοῖς	Ῥωμαίοις, ἐλευθερώσατε δὲ πᾶσαν τὴν
[63, 3]	καὶ ἐπὶ τούτῳ αὐτὸν θαυμάσας	τοῖς	τε ἄλλοις ἐδεξιώσατο καὶ μονομαχίας
[63, 6]	Ἀρμενίαν διαβῆναι ἐφῆκεν, ἀλλὰ μόνοις	τοῖς	ὑπὸ τοῦ Νέρωνος αὐτῷ δοθεῖσιν·
[63, 14]	ἦν Νέρων Καῖσαρ νικᾷ τόνδε	τὸν	ἀγῶνα, καὶ στεφανοῖ τόν τε
[63, 2]	αὐτὸν ἀφίκετο. οὐ μέντοι καὶ	τὸν	ἀκινάκην, ὅτε προσῄει αὐτῷ, καταθέσθαι
[63, 9]	Θυέστην τόν τε Ἡρακλέα καὶ	τὸν	Ἀλκμέωνα τόν τε Ὀρέστην ὡς
[63, 22]	καὶ σύμμαχοι, πιστεύσατέ μοι, εἶδον	τὸν	ἄνδρα ἐκεῖνον, εἴγε ἀνὴρ ὁ
[63, 10]	ἑκάστῳ τόν τε Καίσαρα καὶ	τὸν	Αὔγουστον ἀκροτελεύτιον εἶναι. ὅτι ἀγανακτήσαντος
[63, 18]	ἐν δὲ τῇ Ῥώμῃ κατὰ	τὸν	αὐτὸν χρόνον ὁ Ἥλιος ἄλλα
[63, 13]	ἐνδεδυκὼς ἄνθινον καὶ σινδόνιον περὶ	τὸν	αὐχένα ἔχων ἠσπάσατο· καὶ γὰρ
[63, 23]	τὴν ἀρχὴν πράττων ὁ Οὐίνδιξ	τὸν	Γάλβαν τὸν Σέρουιον τὸν Σουλπίκιον
[63, 12]	τοῦ Κλαυδίου ἀπελεύθερος Καίσαρας ἐζήλου.	τὸν	γὰρ Τιγελλῖνον ἐν προσθήκης μέρει
[63, 26]	τὸν Οὐίνδικα ἐν Νέᾳ πόλει	τὸν	γυμνικὸν ἀγῶνα ἀπ´ ἀρίστου θεωρῶν,
[63, 27]	καὶ τὸν μὲν πολέμιον ἀπέφηνε,	τὸν	δὲ Γάλβαν ἀνθείλετο αὐτοκράτορα. ἐπεὶ
[63, 6]	ὁ Τιριδάτης αὐτὸν μὲν δυσχεραίνων	τὸν	δὲ Κορβούλωνα ἐπαινῶν ἓν αὐτοῦ
[63, 5]	καὶ ἦλθόν τε πρὸς σὲ	τὸν	ἐμὸν θεόν, προσκυνήσων σε ὡς
[63, 18]	ἱερομηνίαι ἐπηγγέλθησαν ὥστε μηδ´ ὅλον	τὸν	ἐνιαυτὸν ἐξαρκέσαι. ~ὁ δὲ Ἥλιος
[63, 6]	διὰ τοῦ ἀέρος διαταθέντα, ὅπως	τὸν	ἥλιον ἀπερύκοι, ἁλουργὰ ἦν, καὶ
[63, 9]	ἠλᾶτο, τόν τε Οἰδίποδα καὶ	τὸν	Θυέστην τόν τε Ἡρακλέα καὶ
[63, 7]	διὰ τοῦ Ἰλλυρικοῦ καὶ ὑπὲρ	τὸν	Ἰόνιον, ἀλλ´ ἐς τὸ Δυρράχιον
[63, 21]	ὅσους ἅρμασι νικήσας εἰλήφει, ἐς	τὸν	ἱππόδρομον ἐσήνεγκε καὶ τῷ ὀβελίσκῳ
[63, 16]	τῆς ἐν τῇ Ἑλλάδι ἐποιήσατο	τὸν	ἰσθμὸν τῆς Πελοποννήσου διορύξαι ἐπιθυμήσας,
[63, 10]	ἐτόλμησεν οὐδεὶς αὐτῶν οὔτε ἐλεῆσαι	τὸν	κακοδαίμονα οὔτε μισῆσαι, ἀλλ´ εἷς
[63, 9]	δὲ νίκη ἀτοπωτέρα. ἐν ᾗ	τὸν	κότινον ἢ τὴν δάφνην ἢ
[63, 27]	εἰσῆλθεν εἰς τὸ στρατόπεδον, καὶ	τὸν	μὲν πολέμιον ἀπέφηνε, τὸν δὲ
[63, 5]	θεόν, προσκυνήσων σε ὡς καὶ	τὸν	Μίθραν, καὶ ἔσομαι τοῦτο ὅ
[63, 6]	ἔφερεν. οὔκουν οὐδὲ πρὸς αὐτὸν	τὸν	Νέρωνα ἀπεκρύψατο, ἀλλ´ εἶπέ ποτε
[63, 24]	ὅτι τοσούτου πράγματος ὀριγνηθείς, τοῦ	τὸν	Νέρωνα καθελεῖν καὶ τοὺς Ῥωμαίους
[63, 7]	δὴ Οὐολόγαισος οὔτε ἐλθεῖν πρὸς	τὸν	Νέρωνα, καίτοι πολλάκις μεταπεμφθείς, ἠθέλησε,
[63, 27]	πράσσειν ἡ βουλὴ τὴν περὶ	τὸν	Νέρωνα φρουρὰν ἀποκαλέσασα εἰσῆλθεν εἰς
[63, 18]	λέγειν ὅτι καὶ τὸν Πάριν	τὸν	ὀρχηστὴν ἀποθανεῖν ἐκέλευσεν, ὅτι ὀρχεῖσθαι
[63, 22]	προῦπτον ἀπέστησαν, καὶ ἐπ´ αὐτοὺς	τὸν	Οὐεσπασιανὸν ἔπεμψε. καὶ οἱ ἐν
[63, 26]	ὁ Νέρων μαθὼν τὰ κατὰ	τὸν	Οὐίνδικα ἐν Νέᾳ πόλει τὸν
[63, 8]	τοῦτό γε, ὡς ἔοικε, καὶ	τὸν	Παμμένην ἐκεῖνον ἐπὶ τοῦ Γαΐου
[63, 18]	γὰρ δεῖ λέγειν ὅτι καὶ	τὸν	Πάριν τὸν ὀρχηστὴν ἀποθανεῖν ἐκέλευσεν,
[63, 28]	ἥκιστα διορῷτο. καὶ πάντα μὲν	τὸν	παριόντα ὡς καὶ ἐφ´ ἑαυτὸν
[63, 22]	τοῦ βασιλικοῦ φύλου, κατὰ δὲ	τὸν	πατέρα βουλευτὴς τῶν Ῥωμαίων, τό
[63, 14]	αὐτοῦ ὄντας, τῇ δὲ διὰ	τὸν	περὶ τῶν Ἐρινύων λόγον. τὸ
[63, 7]	ἡ μάχη· οὐ γὰρ δίκαιον	τὸν	πεσόντα τύπτεσθαι" ὁ μὲν δὴ
[63, 27]	ὁ δὲ Νέρων μαθὼν καὶ	τὸν	Πετρώνιον, ὃν κατὰ τῶν ἐπαναστάντων
[63, 5]	ἐκέλευσε, καὶ καθιζηθέντι αὐτῷ ὑπὸ	τὸν	πόδα τὸ διάδημα ἐπέθηκε. βοαί
[63, 9]	ἢ τὴν πίτυν λαβὼν ἀπώλεσε	τὸν	πολιτικόν; καὶ τί ἄν τις
[63, 23]	πράττων ὁ Οὐίνδιξ τὸν Γάλβαν	τὸν	Σέρουιον τὸν Σουλπίκιον ἐπιεικείᾳ τε
[63, 23]	Οὐίνδιξ τὸν Γάλβαν τὸν Σέρουιον	τὸν	Σουλπίκιον ἐπιεικείᾳ τε καὶ ἐμπειρίᾳ
[63, 13]	πάντες ἀπεδύοντο. ~ὠνόμασε δὲ Σαβῖναν	τὸν	Σπόρον οὐ κατὰ τοῦτο μόνον
[63, 9]	τε Οἰδίποδα καὶ τὸν Θυέστην	τόν	τε Ἡρακλέα καὶ τὸν Ἀλκμέωνα
[63, 10]	ἀρχῆς ὀνόματα, ὥστε ἐφ´ ἑκάστῳ	τόν	τε Καίσαρα καὶ τὸν Αὔγουστον
[63, 9]	τυφλός, ἐκύει ἔτικτεν ἐμαίνετο ἠλᾶτο,	τόν	τε Οἰδίποδα καὶ τὸν Θυέστην
[63, 9]	τε Ἡρακλέα καὶ τὸν Ἀλκμέωνα	τόν	τε Ὀρέστην ὡς πλήθει ὑποκρινόμενος.
[63, 14]	τόνδε τὸν ἀγῶνα, καὶ στεφανοῖ	τόν	τε τῶν Ῥωμαίων δῆμον καὶ
[63, 22]	πάσχοντα καὶ δρῶντα. εἶτά τις	τὸν	τοιοῦτον Καίσαρα καὶ αὐτοκράτορα καὶ
[63, 9]	τῶν κηρύκων ἀγῶνα νικήσας ἡττηθῇ	τὸν	τῶν Καισάρων. τίς γὰρ ἂν
[63, 9]	ταῦτα μέντοι πάντα ποιοῦντα ἵνα	τὸν	τῶν κιθαρῳδῶν καὶ τῶν τραγῳδῶν
[63, 11]	μηδὲν ἄλλο διαγγέλλοντες ἢ ὅτι	τόνδε	ἀπόκτεινον, ὅδε τέθνηκεν· ἔξω γὰρ
[63, 14]	κήρυγμα ἦν Νέρων Καῖσαρ νικᾷ	τόνδε	τὸν ἀγῶνα, καὶ στεφανοῖ τόν
[63, 28]	ὁδοῦ ἀπετράπη καὶ ἐς καλαμώδη	τόπον	τινὰ κατεκρύφθη. καὶ ἐνταῦθα μέχρι
[63, 15]	συνόντες αὐτῷ καὶ σπουδαίως ἀκροώμενοι	τορῶς	τε ἐκβοῶντες ἐπῃνοῦντο καὶ ἐτιμῶντο,
[63, 10]	ἄξιον Ῥωμαίων οὐδείς σφων ἐποίησε·	τοσαῦτα	γάρ που χρήματα διελάγχανον ὥστε
[63, 18]	γερουσίας ἔργον καθ´ ἕκαστον ἐπεξελθεῖν·	τοσαῦται	γὰρ αἵ τε θυσίαι καὶ
[63, 3]	δὲ Πατρόβιος ἐξελεύθερος αὐτοῦ, καὶ	τοσαύτῃ	γε τῇ λαμπρότητι καὶ τῇ
[63, 7]	σοι ῥᾷον ἢ ἐμοί ἐστι	τοσαύτην	θάλασσαν πλεῦσαι. ἂν οὖν ἐς
[63, 8]	περιοδονίκης, ὡς ἔλεγε, γένηται. καὶ	τοσοῦτόν	γε πλῆθος οὐχ ὅτι τῶν
[63, 24]	πρὸς τὸ δαιμόνιον ἀγανακτήσας ὅτι	τοσούτου	πράγματος ὀριγνηθείς, τοῦ τὸν Νέρωνα
[63, 26]	οὐδ´ ὅτι ἐν τῷ Ἀλβανῷ	τοσούτῳ	δή τινι αἵματι ὗσεν ὥστε
[63, 26]	βραγχᾶν, καθάπερ τι ᾆσαι καὶ	τότε	αὐτοῖς δεόμενος. καὶ τήν γε
[63, 17]	ἑαυτὸν ἐρρωμένως παίων ἔλεγεν ἄξιος·	τότε	γὰρ δή, τότε πρῶτον ἐπίστευσεν
[63, 9]	προσωπεῖα τοτὲ μὲν αὐτοῖς ἐκείνοις	τοτὲ	δὲ καὶ ἑαυτῷ εἰκασμένα ἔφερε·
[63, 26]	ἐμμελέστερον φθέγξεται" τοιαῦτα μὲν καὶ	τότε	ἔπαιζεν, οὐδὲ ἔμελεν αὐτῷ ὅτι
[63, 12]	καὶ βουλευτάς. οὕτω μὲν δὴ	τότε	ἡ τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ δύο
[63, 9]	ὑποκρινόμενος. καὶ τά γε προσωπεῖα	τοτὲ	μὲν αὐτοῖς ἐκείνοις τοτὲ δὲ
[63, 28]	ἤδη καὶ ἑαυτὸν ὑποκρίνηται· καὶ	τότε	μετεγίνωσκεν ἐφ´ οἷς ἐτετολμήκει, καθάπερ
[63, 26]	κιθαρισμάτων, οὐχ ὅτι ἐν τῷ	τότε	παρόντι, ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα
[63, 17]	ἔλεγεν ἄξιος· τότε γὰρ δή,	τότε	πρῶτον ἐπίστευσεν ὅτι κακῶς ἐπεποιήκει
[63, 7]	οὖν ἐς τὴν Ἀσίαν ἔλθῃς,	τότε	συνθησόμεθα ποῦ δυνησόμεθα συμβαλεῖν ἀλλήλοις.
[63, 28]	ἐξελευθέρων ἐκύπταζε. τοιοῦτον γὰρ δρᾶμα	τότε	τὸ δαιμόνιον αὐτῷ παρεσκεύασεν, ἵνα
[63, 20]	τοῦ ἀγῶνος καὶ τὸ εἶδος	τοῦ	ἀγωνίσματος, ὅτι τε Νέρων Καῖσαρ
[63, 20]	οἷς ἐπεγέγραπτο τό τε ὄνομα	τοῦ	ἀγῶνος καὶ τὸ εἶδος τοῦ
[63, 6]	γε μὴν παραπετάσματα τὰ διὰ	τοῦ	ἀέρος διαταθέντα, ὅπως τὸν ἥλιον
[63, 29]	μῆνας ὀκτώ, ἔσχατος τῶν ἀπὸ	τοῦ	Αἰνείου καὶ ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου
[63, 20]	Καῖσαρ πρῶτος πάντων τῶν ἀπὸ	τοῦ	αἰῶνος Ῥωμαίων ἐνίκησεν αὐτό, ἔπειτα
[63, 7]	παγκρατιαστῶν πεσόντα καὶ τυπτόμενον ὑπὸ	τοῦ	ἀντιπάλου, ἔφη ἄδικος ἡ μάχη·
[63, 26]	ἀμφότεραι, αἵ τε τοῦ μνημείου	τοῦ	Αὐγουστείου καὶ αἱ τοῦ κοιτῶνος
[63, 12]	τούτῳ διήλλασσον, ὅτι ὁ μὲν	τοῦ	Αὐγούστου ἀπόγονος κιθαρῳδοὺς καὶ τραγῳδούς,
[63, 29]	ἀπὸ τοῦ Αἰνείου καὶ ἀπὸ	τοῦ	Αὐγούστου γεγονότων, καθάπερ που σαφῶς
[63, 30]	αὐτὸν ἐλθεῖν. ἀλλ´ οὐδὲ τὸ	τοῦ	αὐτοκράτορος πρότερον εἰς οὐδὲν γράμμα
[63, 22]	Οὐίνδιξ, ἐκ μὲν προγόνων Ἀκυτανὸς	τοῦ	βασιλικοῦ φύλου, κατὰ δὲ τὸν
[63, 5]	τὴν ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ ἔμπροσθεν	τοῦ	βήματος πεποιημένην ἐκέλευσε, καὶ καθιζηθέντι
[63, 7]	ἀλλ´ ἐς τὸ Δυρράχιον ἐκ	τοῦ	Βρεντεσίου πλεύσας· καὶ εἶδε καὶ
[63, 8]	καὶ τὸν Παμμένην ἐκεῖνον ἐπὶ	τοῦ	Γαΐου ἀκμάσαντα κατηνάγκασε, καίτοι γέροντα
[63, 27]	κατέλαβεν· ~ἐπεὶ δὲ περί τε	τοῦ	Γάλβα ἤκουσεν ὅτι αὐτοκράτωρ ὑπὸ
[63, 27]	τοῦ πλείονος προεπεπόμφει στρατεύματος, τὰ	τοῦ	Γάλβου φρονήσαντα, οὐκέτ´ οὐδεμίαν ἐλπίδα
[63, 14]	ἐθέσπισεν· ἃς ὁ Γάλβας ἐκομίσατο.	τοῦ	δὲ δὴ Ἀπόλλωνος, εἴτ´ οὖν
[63, 17]	ἀπεκτίννυσαν ἢ ὑπ´ ἄλλων ἐφονεύοντο)	τοῦ	δὲ δὴ Κορβούλωνος καὶ Σουλπικίων
[63, 17]	ἐτελεύτησαν τὰς φλέβας αὑτῶν σχάσαντες,	τοῦ	δὲ δὴ Κορβούλωνος ὅτι καὶ
[63, 24]	πρόφασιν ἐπεὶ μὴ ἐδέξατο αὐτόν.	τοῦ	δὲ Οὐίνδικος πρὸς βοήθειαν τῆς
[63, 26]	Αὐγουστείου καὶ αἱ τοῦ κοιτῶνος	τοῦ	ἐκείνου, αὐτόμαται ἐν τῇ αὐτῇ
[63, 16]	Πελοποννήσου διορύξαι ἐπιθυμήσας, καὶ ἤρξατο	τοῦ	ἔργου καίπερ τῶν ἀνθρώπων ὀκνούντων·
[63, 1]	πομπὴ διὰ πάσης τῆς ἀπὸ	τοῦ	Εὐφράτου γῆς ὥσπερ ἐν ἐπινικίοις.
[63, 12]	ὅσα ἐνεδέχετο, ἐκεῖνος μὲν μετὰ	τοῦ	Ἡλίου ἐν τῇ Ῥώμῃ, αὕτη
[63, 22]	ὁ Πυθαγόρᾳ γεγαμημένος, ἐν τῷ	τοῦ	θεάτρου κύκλῳ καὶ ἐν τῇ
[63, 7]	δὲ οὐχ ᾗπερ ἦλθε διὰ	τοῦ	Ἰλλυρικοῦ καὶ ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον,
[63, 20]	παρωχεῖτο. καὶ οὕτω διά τε	τοῦ	ἱπποδρόμου καὶ διὰ τῆς ἀγορᾶς
[63, 17]	ὅτι κακῶς ἐπεποιήκει καὶ φεισάμενος	τοῦ	κιθαρῳδοῦ καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλθὼν
[63, 12]	κιθαρῳδοὺς καὶ τραγῳδούς, ὁ δὲ	τοῦ	Κλαυδίου ἀπελεύθερος Καίσαρας ἐζήλου. τὸν
[63, 26]	μνημείου τοῦ Αὐγουστείου καὶ αἱ	τοῦ	κοιτῶνος τοῦ ἐκείνου, αὐτόμαται ἐν
[63, 9]	τοὺς ἐμβάτας ἀναβαίνων κατέπιπτεν ἀπὸ	τοῦ	κράτους, καὶ τὸ προσωπεῖον ὑποδύνων
[63, 26]	αἱ θύραι ἀμφότεραι, αἵ τε	τοῦ	μνημείου τοῦ Αὐγουστείου καὶ αἱ
[63, 1]	Οὐολογαίσου τοῦ τε Πακόρου καὶ	τοῦ	Μονοβάζου ἄγων, ἀνήχθη, καὶ ἐγένετο
[63, 10]	ἀπέλθω; ὁ Φοῖβος ὁ ἀπελεύθερος	τοῦ	Νέρωνος ἀπεκρίνατο αὐτῷ εἰς κόρακας"
[63, 6]	ἐφῆκεν, ἀλλὰ μόνοις τοῖς ὑπὸ	τοῦ	Νέρωνος αὐτῷ δοθεῖσιν· ὅθεν καὶ
[63, 17]	λόγου τυγχάνοντες μήτε ἐς ὀφθαλμοὺς	τοῦ	Νέρωνος ἀφικνούμενοι, καὶ διὰ τοῦθ´
[63, 17]	τὴν Ἑλλάδα μετάπεμπτοι ὥστε αὐτῶν	τοῦ	Νέρωνος δεομένου, καὶ ἐγκλήματα οἷα
[63, 23]	αὐτοκράτωρ ἀνηγορεύθη. λέγεται δὲ ὅτι	τοῦ	Νέρωνος διακοσίας καὶ πεντήκοντα μυριάδας
[63, 25]	καὶ οἱ στρατιῶται τὰς μὲν	τοῦ	Νέρωνος εἰκόνας καθεῖλον καὶ συνέτριψαν,
[63, 2]	τῇ Ἰταλίᾳ ζεύγεσι πεμφθεῖσιν ὑπὸ	τοῦ	Νέρωνος ἐκομίσθη, καὶ διὰ Πικεντῶν
[63, 29]	παρὰ πάντα δὲ ζήτησιν αὐτοῦ	τοῦ	Νέρωνος ἐποιοῦντο, καὶ χρόνον μέν
[63, 22]	δ´ ἐν τῇ Ἑλλάδι ὄντος	τοῦ	Νέρωνος Ἰουδαῖοι εἰς προῦπτον ἀπέστησαν,
[63, 12]	Ῥώμῃ, αὕτη δὲ μετά τε	τοῦ	Νέρωνος καὶ μετὰ τῆς Σαβίνης
[63, 18]	τοῦτ´ ἔχοντες, ἀλλ´ ἐς τὰς	τοῦ	Νέρωνος νίκας τὰς Πυθικὰς ἐκ
[63, 12]	γὰρ Τιγελλῖνον ἐν προσθήκης μέρει	τοῦ	Νέρωνος, ὅτι σὺν αὐτῷ ἦν,
[63, 22]	ἐπὶ βῆμα μακρὰν διεξῆλθε κατὰ	τοῦ	Νέρωνος ῥῆσιν λέγων δεῖν ἀποστῆναί
[63, 24]	τῶν ἄλλων παρόντος, καὶ κατὰ	τοῦ	Νέρωνος, ὡς εἰκάζετο, συνέθεντο πρὸς
[63, 12]	τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἐκ	τοῦ	ὁμοίου πάντα ἔπραττον, ἐν ἑνὶ
[63, 23]	πᾶσαν τὴν οἰκουμένην" ~τοιαῦτά τινα	τοῦ	Οὐίνδικος εἰπόντος ἅπαντες συνεφρόνησαν. οὐχ
[63, 26]	ἠγγελμένοις ὅτι ἄλλως τε κατακρατήσειν	τοῦ	Οὐίνδικος ἤλπιζεν καὶ ὑπόθεσιν ἀργυρισμοῦ
[63, 1]	ἑαυτοῦ παῖδας ἀλλὰ καὶ τοὺς	τοῦ	Οὐολογαίσου τοῦ τε Πακόρου καὶ
[63, 27]	ὃν κατὰ τῶν ἐπαναστάντων μετὰ	τοῦ	πλείονος προεπεπόμφει στρατεύματος, τὰ τοῦ
[63, 8]	αὐτῷ ἡ Ῥώμη, οὐδὲ τὸ	τοῦ	Πομπηίου θέατρον, οὐδ´ ὁ μέγας
[63, 27]	τῶν στρατιωτῶν ἀνερρήθη, περί τε	τοῦ	Ῥούφου ὅτι αὐτοῦ ἀπέστη, ἐν
[63, 24]	πόλιν καταληψόμενος· καὶ αὐτοὺς οἱ	τοῦ	Ῥούφου στρατιῶται προσιόντας αἰσθόμενοι, καὶ
[63, 12]	Νέρωνος καὶ μετὰ τῆς Σαβίνης	τοῦ	Σπόρου. τήν τε γὰρ φυλακὴν
[63, 24]	τοῦτο ὁ Οὐίνδιξ ὥρμησε μετὰ	τοῦ	στρατοῦ ὡς τὴν πόλιν καταληψόμενος·
[63, 1]	ἀλλὰ καὶ τοὺς τοῦ Οὐολογαίσου	τοῦ	τε Πακόρου καὶ τοῦ Μονοβάζου
[63, 27]	αὐτοῦ ἐκείνου καὶ μετὰ Ἐπαφροδίτου	τοῦ	τε Σπόρου, νυκτὸς ἔτι οὔσης
[63, 20]	οὖν ἐς τὴν Ῥώμην ἐσήλασε,	τοῦ	τε τείχους τι καθῃρέθη καὶ
[63, 13]	καὶ οἱ ἱππεῖς οἱ ἐκ	τοῦ	τέλους ἐπὶ αὐτοῦ πρῶτον ἐφιππίοις
[63, 1]	ἠγωνίσατο, καὶ νικητήρια αὐτῷ Μενεκράτους	τοῦ	τῆς κιθαρῳδίας διδασκάλου ἐν τῷ
[63, 13]	Ἑλλάδι κατὰ συμβόλαιον, ἐκδόντος αὐτὸν	τοῦ	Τιγελλίνου, ὥσπερ ὁ νόμος ἐκέλευε.
[63, 24]	ἀγανακτήσας ὅτι τοσούτου πράγματος ὀριγνηθείς,	τοῦ	τὸν Νέρωνα καθελεῖν καὶ τοὺς
[63, 18]	Καμερῖνον ἄνδρα τῶν πρώτων μετὰ	τοῦ	υἱέος ἀπέκτεινεν, ἐγκαλέσας σφίσιν ὅτι
[63, 17]	τοῦ Νέρωνος ἀφικνούμενοι, καὶ διὰ	τοῦθ´	ὑφ´ ἁπάντων ὁμοίως ἀτιμαζόμενοι, ἀποθανεῖν
[63, 9]	πρὸς αὐτοὺς μεθ´ ἁψιμαχίας λέγοντα,	τοὺς	ἀγωνοθέτας τούς τε μαστιγοφόρους φοβούμενον,
[63, 8]	ἔχων, οὐ μὴν οὐδὲ ἐπὶ	τοὺς	Αἰθίοπας ἢ τὰς πύλας τὰς
[63, 16]	τι καὶ ἀνασκάψας ἔπεισε καὶ	τοὺς	ἄλλους ἀνάγκῃ αὐτὸν μιμήσασθαι, καὶ
[63, 28]	δαιμόνιον αὐτῷ παρεσκεύασεν, ἵνα μηκέτι	τοὺς	ἄλλους μητροφόνους καὶ ἀλήτας ἀλλ´
[63, 21]	τοὺς στεφάνους, τούτους τε καὶ	τοὺς	ἄλλους πάντας ὅσους ἅρμασι νικήσας
[63, 8]	γέροντα ὄντα, ἀγωνίσασθαι, ἵνα αὐτοῦ	τοὺς	ἀνδριάντας κρατήσας αἰκίσηται. ~καὶ εἰ
[63, 9]	ἑνὸς ἢ δύο ἀκολούθων βαδίζοντα,	τοὺς	ἀντιπάλους ὑποβλέποντα καὶ ἀεί τι
[63, 11]	οἱ καὶ τὰ τέκνα καὶ	τοὺς	ἀπελευθέρους τῶν θανατουμένων ἀποθνήσκοντας καταλείπειν,
[63, 22]	Γαλατῶν. οὗτος ὁ Οὐίνδιξ συναθροίσας	τοὺς	Γαλάτας πολλὰ πεπονθότας τε ἐν
[63, 13]	τοιαῦτα μὲν ὁ Νέρων ἠσχημόνει,	τοὺς	δὲ βουλευτὰς χιτώνιόν τι ἐνδεδυκὼς
[63, 6]	τοὺς μὲν παρ´ ἐκείνου λαβὼν	τοὺς	δὲ καὶ χρήμασι πείσας, ἐκ
[63, 17]	ὁμοίως ὤν, καὶ ἅμα φοβούμενος	τοὺς	δυνατωτάτους μὴ ἐπίθωνταί οἱ τοιαῦτα
[63, 1]	ἐς τὴν Ῥώμην, οὐχ ὅτι	τοὺς	ἑαυτοῦ παῖδας ἀλλὰ καὶ τοὺς
[63, 9]	μόνα ὀδύραιτο, ὁπότε καὶ ἐπὶ	τοὺς	ἐμβάτας ἀναβαίνων κατέπιπτεν ἀπὸ τοῦ
[63, 14]	τὴν ἀρχήν, τῇ μὲν διὰ	τοὺς	Λυκούργου νόμους ὡς ἐναντίους τῇ
[63, 17]	ἀγαθοὺς ἄνδρας ἔφθειρεν. ὧν ἐγὼ	τοὺς	μὲν ἄλλους ἐάσω (πᾶσί τε
[63, 6]	δημιουργούς τε πρὸς τούτοις πολλούς,	τοὺς	μὲν παρ´ ἐκείνου λαβὼν τοὺς
[63, 12]	αὐτῶν δεόμενος, ἵν´ ἐκεῖ ἀποθάνωσιν.	~τοὺς	μέντοι ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ
[63, 26]	ἓν δὲ εἴπω. νύκτωρ ποτὲ	τοὺς	πρώτους τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν
[63, 24]	τοῦ τὸν Νέρωνα καθελεῖν καὶ	τοὺς	Ῥωμαίους ἐλευθερῶσαι, οὐκ ἐξετέλεσεν αὐτό.
[63, 20]	καὶ ἐσεφοίτησαν πρῶτοι μὲν οἱ	τοὺς	στεφάνους οὓς ἀνῄρητο κομίζοντες, καὶ
[63, 21]	δὲ ταῦτα ἱπποδρομίας ἐπήγγειλε, καὶ	τοὺς	στεφάνους, τούτους τε καὶ τοὺς
[63, 25]	εἴτ´ οὖν ὅτι οὐκ ἠξίου	τοὺς	στρατιώτας τινὶ τὸ κράτος διδόναι
[63, 27]	δὲ ὁμοίως ἐγκαταλειφθεὶς ἐβουλεύσατο μὲν	τούς	τε βουλευτὰς ἀποκτεῖναι καὶ τὴν
[63, 13]	ὥσπερ ὁ νόμος ἐκέλευε. καὶ	τοὺς	{τε} γάμους αὐτῶν πάντες οἱ
[63, 9]	μεθ´ ἁψιμαχίας λέγοντα, τοὺς ἀγωνοθέτας	τούς	τε μαστιγοφόρους φοβούμενον, καὶ χρήματα
[63, 11]	καὶ ὅλας τὰς οὐσίας ἀφῃρεῖτο,	τούς	τε παῖδάς σφων πάντας ἅμα
[63, 30]	τὸ Καίσαρος ἀνέλαβεν ὄνομα πρὶν	τοὺς	τῆς βουλῆς πρεσβευτὰς πρὸς αὐτὸν
[63, 1]	τοὺς ἑαυτοῦ παῖδας ἀλλὰ καὶ	τοὺς	τοῦ Οὐολογαίσου τοῦ τε Πακόρου
[63, 18]	ἠδυνήθη; τί δ´ ὅτι Καικίναν	Τοῦσκον	ὑπερώρισεν, ὅτι τῆς Αἰγύπτου ἄρχων
[63, 30]	εὕρετο, εἰ μή τις αὐτὸ	τοῦτ´	ἐκλογίσαιτο ὅτι πολλάκις αὐτοκράτωρ ὀνομασθεὶς
[63, 25]	γερουσίᾳ καὶ τῷ δήμῳ προσήκειν	τοῦτ´	ἔλεγεν) εἴτε καὶ παντελῶς μεγαλογνωμονῶν,
[63, 18]	ἐπικαλούμενοι οὐκ ἐπαύσαντο τὸ πρόσρημα	τοῦτ´	ἔχοντες, ἀλλ´ ἐς τὰς τοῦ
[63, 11]	δι´ ἑνὸς δόγματος ἐξήλασεν. οὐδὲ	τοῦτο	αὐτῷ ἐξήρκεσεν, ἀλλὰ καὶ συχνοὺς
[63, 27]	τέχνιον ἡμᾶς ἐκεῖ διαθρέψει· ἐς	τοῦτο	γὰρ ἀνοίας ἐληλύθει ὥστε καὶ
[63, 8]	Περσέα ἢ Ἀντίοχον. καὶ διὰ	τοῦτό	γε, ὡς ἔοικε, καὶ τὸν
[63, 6]	καὶ ὑπέδραμε δεινότατα, καὶ διὰ	τοῦτο	δῶρά τε παντοδαπὰ πεντακισχιλίων μυριάδων
[63, 2]	ἀνάλωμα τῷ δημοσίῳ λογισθῆναι. καὶ	τοῦτο	ἐπ´ ἐννέα μῆνας, οἷς ὡδοιπόρησαν,
[63, 4]	διέτρωσε καὶ ἀπέκτεινε. ~μετὰ δὲ	τοῦτο	ἔς τε τὴν Ῥώμην αὐτὸν
[63, 28]	ἐπεπώκει. ἐφ´ ᾧ δυσανασχετήσας εἶπε	τοῦτό	ἐστιν ἐκεῖνο τὸ ποτὸν τὸ
[63, 13]	καὶ δέσποινα ὠνομάζετο. καὶ τί	τοῦτο	θαυμάσειεν ἄν τις, ὁπότε καὶ
[63, 24]	οὖσι παμπόλλους κατέκοψαν. ἰδὼν δὲ	τοῦτο	καὶ περιαλγήσας ὁ Οὐίνδιξ αὐτὸς
[63, 14]	συντριβεὶς ὅμως ἐστεφανώθη, καὶ διὰ	τοῦτο	καὶ τοῖς Ἑλλανοδίκαις τὰς πέντε
[63, 26]	Ἀφροδίτῃ αἱ γυναῖκες ἐποίησαν. καὶ	τοῦτο	μὲν ἠλήθευσεν· ἐκ γὰρ τῶν
[63, 6]	δὲ Κορβούλωνα ἐπαινῶν ἓν αὐτοῦ	τοῦτο	μόνον ᾐτιᾶτο, ὅτι τοιοῦτον δεσπότην
[63, 13]	Σαβῖναν τὸν Σπόρον οὐ κατὰ	τοῦτο	μόνον ὅτι διὰ τὴν ὁμοιότητα
[63, 24]	συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους. μετὰ δὲ	τοῦτο	ὁ Οὐίνδιξ ὥρμησε μετὰ τοῦ
[63, 4]	δίφρου ἀρχικοῦ ἐκαθέζετο. καὶ μετὰ	τοῦτο	ὅ τε Τιριδάτης καὶ οἱ
[63, 5]	καὶ τὸν Μίθραν, καὶ ἔσομαι	τοῦτο	ὅ τι ἂν σὺ ἐπικλώσῃς·
[63, 19]	γάρ. καί τισι καὶ αὐτὸ	τοῦτο	ὀλέθρου αἴτιον ἐγένετο, ὅτι καὶ
[63, 21]	μισθοῦ τι ποιῆσαι (καὶ διὰ	τοῦτο	Τιγελλῖνος αὐτὸ ἐσέπραξεν, ἵνα μὴ
[63, 16]	καὶ πολὺ πλῆθος ἀνθρώπων ἐπὶ	τοῦτο	τὸ ἔργον καὶ ἐκ τῶν
[63, 13]	ἠσπάσατο· καὶ γὰρ καὶ ἐν	τούτοις	ἤδη παρηνόμει, ὥστε καὶ ἀζώστους
[63, 29]	ἄφθονον" ~καὶ ὁ μὲν ἐν	τούτοις	ἦν, ὁ δὲ δῆμος τῶν
[63, 6]	ἐχρήσαντο· ὁ δὲ Νέρων ἐπὶ	τούτοις	καὶ ἐκιθαρῴδησε δημοσίᾳ καὶ ἡρματηλάτησε,
[63, 6]	ἀνοικοδομῆσαι ἐπετράπη· δημιουργούς τε πρὸς	τούτοις	πολλούς, τοὺς μὲν παρ´ ἐκείνου
[63, 25]	ἀπεκτονότες αὐτὸν παρέσχον. ~Ῥοῦφος δὲ	τοῦτον	μὲν ἰσχυρῶς ἐπένθησε, τὴν δὲ
[63, 6]	καὶ ἔτι μᾶλλον ὁ Τιριδάτης	τοῦτόν	τε ἐθαύμασε καὶ ἐκείνου κατέγνω.
[63, 13]	σφίσι παῖδας γεννηθῆναι εὐχόμενοι. κἀκ	τούτου	συνεγίνοντο ἅμα τῷ Νέρωνι Πυθαγόρας
[63, 22]	καὶ Ὀρέστης δικαιότατ´ ἂν καλοῖτο·	τούτους	γὰρ ὑποκρίνεται, καὶ ταύτας ἀντ´
[63, 21]	ἱπποδρομίας ἐπήγγειλε, καὶ τοὺς στεφάνους,	τούτους	τε καὶ τοὺς ἄλλους πάντας
[63, 3]	~ὁ οὖν Νέρων καὶ ἐπὶ	τούτῳ	αὐτὸν θαυμάσας τοῖς τε ἄλλοις
[63, 12]	πάντα ἔπραττον, ἐν ἑνὶ δὲ	τούτῳ	διήλλασσον, ὅτι ὁ μὲν τοῦ
[63, 5]	τὴν ἄνοδον τὴν ἐπ´ αὐτῷ	τούτῳ	ἔμπροσθεν τοῦ βήματος πεποιημένην ἐκέλευσε,
[63, 29]	φίλον οὔτε ἐχθρὸν ἔχω" κἀν	τούτῳ	πελασάντων αὐτῷ τῶν ἱππέων αὐτὸς
[63, 5]	ἐπέθηκε. βοαί τε καὶ ἐπὶ	τούτῳ	πολλαὶ καὶ παντοδαπαὶ ἐγένοντο. ~ἐγένετο
[63, 5]	καὶ πρότερον. ~κραυγῆς τε ἐπὶ	τούτῳ	πολλῆς συμβάσης ἐξεπλάγη τε ὁ
[63, 4]	οἰκοδομημάτων ἐκρύπτοντο ὑπὸ τῶν ἀναβεβηκότων.	τούτων	δ´ οὕτως ἐκ νυκτὸς προπαρασκευασθέντων
[63, 15]	ῥήματι. ἐτηροῦντο δὲ ἀκριβῶς καὶ	τούτων	καὶ τῶν ἄλλων ἀεί ποτε
[63, 17]	Ῥούφου τε καὶ Πρόκλου, μνημονεύσω,	τούτων	μὲν ὅτι ἀδελφοί τε καὶ
[63, 8]	καὶ κιθαρῳδήσει κηρύξει τε καὶ	τραγῳδίας	ὑποκρίσει. οὐ γὰρ ἤρκει αὐτῷ
[63, 22]	πολλάκις ᾄδοντος, ἤκουσα κηρύττοντος, ἤκουσα	τραγῳδοῦντος.	εἶδον αὐτὸν δεδεμένον, εἶδον συρόμενον,
[63, 12]	τοῦ Αὐγούστου ἀπόγονος κιθαρῳδοὺς καὶ	τραγῳδούς,	ὁ δὲ τοῦ Κλαυδίου ἀπελεύθερος
[63, 9]	τὸν τῶν κιθαρῳδῶν καὶ τῶν	τραγῳδῶν	καὶ τῶν κηρύκων ἀγῶνα νικήσας
[63, 29]	Ἐπαφρόδιτος προσκατειργάσατο. ἐβίω δὲ ἔτη	τριάκοντα	καὶ μῆνας ἐννέα, ἀφ´ ὧν
[63, 2]	ἡ βασιλικὴ πᾶσα αὐτῷ συνηκολούθει,	τρισχίλιοί	τε ἱππεῖς τῶν Πάρθων καὶ
[63, 28]	πολυανθρωποτάτῃ ποτὲ θεραπείᾳ γαυρωθεὶς μετὰ	τριῶν	ἐξελευθέρων ἐκύπταζε. τοιοῦτον γὰρ δρᾶμα
[63, 17]	ὅτι ἀδελφοί τε καὶ ἡλικιῶται	τρόπον	τινὰ ὄντες, καὶ μηδὲν μηδέποτε
[63, 17]	ἔφερε λαβόντες, καὶ μήτε λόγου	τυγχάνοντες	μήτε ἐς ὀφθαλμοὺς τοῦ Νέρωνος
[63, 7]	οὐ γὰρ δίκαιον τὸν πεσόντα	τύπτεσθαι"	ὁ μὲν δὴ Τιριδάτης τὰ
[63, 7]	θάτερον τῶν παγκρατιαστῶν πεσόντα καὶ	τυπτόμενον	ὑπὸ τοῦ ἀντιπάλου, ἔφη ἄδικος
[63, 9]	ἐδεῖτο ὡς δραπέτης, ἐποδηγεῖτο ὡς	τυφλός,	ἐκύει ἔτικτεν ἐμαίνετο ἠλᾶτο, τόν
[63, 5]	μοι καὶ μοῖρα εἶ καὶ	τύχη.	ὁ δὲ Νέρων ἠμείψατο αὐτὸν
[63, 28]	ἀλλ´ αὐτὸς καθ´ ἑαυτὸν τὴν	τύχην	καὶ ἐθρήνει καὶ ὠλοφύρετο. ἐλογίζετο
[63, 9]	πομπεύῃ. καὶ πάντα ὅσα οἱ	τυχόντες	ὑποκρίνονται, κἀκεῖνος καὶ ἔλεγε καὶ
[63, 21]	ἱππόδρομον ἐσήνεγκε καὶ τῷ ὀβελίσκῳ	τῷ	Αἰγυπτίῳ περιέθηκε· καὶ ἦσαν ὀκτὼ
[63, 26]	νυκτὶ ἀνεῴχθησαν, οὐδ´ ὅτι ἐν	τῷ	Ἀλβανῷ τοσούτῳ δή τινι αἵματι
[63, 20]	Αὔγουστε. Νέρωνι τῷ Ἡρακλεῖ, Νέρωνι	τῷ	Ἀπόλλωνι. ὡς εἷς περιοδονίκης, εἷς
[63, 18]	τῆς Αἰγύπτου ἄρχων ἐλούσατο ἐν	τῷ	βαλανείῳ ὃ ἐκείνῳ ὡς καὶ
[63, 4]	ἑκατέρωθεν παρατεταγμένων διῆλθον καὶ πρὸς	τῷ	βήματι προστάντες προσεκύνησαν αὐτόν, ὥσπερ
[63, 29]	πιλία ὡς ἠλευθερωμένοι ἔφερον. καὶ	τῷ	Γάλβᾳ τὰ τῇ αὐτοκράτορι ἀρχῇ
[63, 17]	ἄνευ ἀλλήλων πράξαντες, ἀλλ´ ὥσπερ	τῷ	γένει οὕτω καὶ τῇ προαιρέσει
[63, 13]	ὥστε καὶ ἀζώστους χιτῶνας ἐν	τῷ	δημοσίῳ ἐνδύεσθαι. λέγεται δ´ ὅτι
[63, 2]	εἴκοσι μυριάδας τὸ ἡμερήσιον ἀνάλωμα	τῷ	δημοσίῳ λογισθῆναι. καὶ τοῦτο ἐπ´
[63, 25]	ἔπεισεν ἐπὶ τῇ βουλῇ καὶ	τῷ	δήμῳ ποιήσασθαι, εἴτ´ οὖν ὅτι
[63, 25]	(τῇ τε γὰρ γερουσίᾳ καὶ	τῷ	δήμῳ προσήκειν τοῦτ´ ἔλεγεν) εἴτε
[63, 20]	Πυθιονῖκα οὐᾶ, Αὔγουστε Αὔγουστε. Νέρωνι	τῷ	Ἡρακλεῖ, Νέρωνι τῷ Ἀπόλλωνι. ὡς
[63, 1]	τοῦ τῆς κιθαρῳδίας διδασκάλου ἐν	τῷ	ἱπποδρόμῳ ποιήσαντος ἡνιόχησε· καὶ ὁ
[63, 2]	κελευσθεὶς ἠθέλησεν, ἀλλ´ ἥλοις αὐτὸν	τῷ	κολεῷ προσέπηξε, καίτοι καὶ ἐς
[63, 15]	συγκλητικὸς εἶ" χρήσομαι γὰρ αὐτῷ	τῷ	λεχθέντι ὑπ´ αὐτοῦ ῥήματι. ἐτηροῦντο
[63, 12]	καὶ ἀποκτιννύναι, καὶ πρὶν δηλῶσαι	τῷ	Νέρωνι, καὶ ἰδιώτας ὁμοίως καὶ
[63, 13]	εὐχόμενοι. κἀκ τούτου συνεγίνοντο ἅμα	τῷ	Νέρωνι Πυθαγόρας μὲν ὡς ἀνήρ,
[63, 21]	ἐς τὸν ἱππόδρομον ἐσήνεγκε καὶ	τῷ	ὀβελίσκῳ τῷ Αἰγυπτίῳ περιέθηκε· καὶ
[63, 15]	οὕτως δεινῶς ἐμίσει ὥστε καὶ	τῷ	Οὐατινίῳ ὡς μάλιστα χαίρειν, ὅτι
[63, 23]	διακοσίας καὶ πεντήκοντα μυριάδας ἐπικηρύξαντος	τῷ	Οὐίνδικι ἀκούσας ὁ Οὐίνδιξ ἔφη
[63, 24]	Γερμανίας ὥρμησε μὲν ὡς καὶ	τῷ	Οὐίνδικι πολεμήσων, γενόμενος δὲ ἐν
[63, 3]	θέατρον ἐσελθεῖν. καὶ ἔδει γὰρ	τῷ	Πατροβίῳ τιμήν τινα διὰ ταῦτα
[63, 3]	μιᾷ ἅμα βολῇ, εἴ γέ	τῳ	πιστόν, διέτρωσε καὶ ἀπέκτεινε. ~μετὰ
[63, 5]	τε, καὶ ἐκβιασάμενος τὸ φρόνημα	τῷ	τε καιρῷ καὶ τῇ χρείᾳ
[63, 11]	τις ἔλαττόν τι αὐτῷ ἢ	τῷ	Τιγελλίνῳ ὧν ἤλπιζον κατέλειπεν, οὐδὲ
[63, 26]	τε κιθαρισμάτων, οὐχ ὅτι ἐν	τῷ	τότε παρόντι, ἀλλὰ καὶ μετὰ
[63, 22]	γεγαμηκώς, ὁ Πυθαγόρᾳ γεγαμημένος, ἐν	τῷ	τοῦ θεάτρου κύκλῳ καὶ ἐν
[63, 20]	τινῶν λεγόντων ἑκάτερον τοῖς ἐκ	τῶν	ἀγώνων στεφανηφόροις γίνεσθαι. καὶ ἐσεφοίτησαν
[63, 15]	δὲ ἀκριβῶς καὶ τούτων καὶ	τῶν	ἄλλων ἀεί ποτε καὶ αἱ
[63, 8]	ὅτι τῶν Αὐγουστείων ἀλλὰ καὶ	τῶν	ἄλλων ἀνθρώπων ἐπηγάγετο ὅσον, εἴπερ
[63, 30]	ὀνομασθεὶς ἔζησε· παρὰ δὲ δὴ	τῶν	ἄλλων ἀνθρώπων ὄνομα μέγα, καὶ
[63, 16]	τοῦτο τὸ ἔργον καὶ ἐκ	τῶν	ἄλλων ἐθνῶν μετεπέμψατο. ~ἔς τε
[63, 24]	ἦλθον μόνοι καὶ μηδενός σφισι	τῶν	ἄλλων παρόντος, καὶ κατὰ τοῦ
[63, 4]	τῶν τῇδε οἰκοδομημάτων ἐκρύπτοντο ὑπὸ	τῶν	ἀναβεβηκότων. τούτων δ´ οὕτως ἐκ
[63, 20]	λυχνοκαυτούσης καὶ θυμιώσης, πάντων δὲ	τῶν	ἀνθρώπων, καὶ αὐτῶν τῶν βουλευτῶν
[63, 16]	καὶ ἤρξατο τοῦ ἔργου καίπερ	τῶν	ἀνθρώπων ὀκνούντων· αἷμά τε γὰρ
[63, 28]	ὣς ὑπό τινος, ὥς φασι,	τῶν	ἀπαντησάντων, καὶ αὐτοκράτωρ προσαγορευθεὶς ἔκ
[63, 29]	δεκατρία καὶ μῆνας ὀκτώ, ἔσχατος	τῶν	ἀπὸ τοῦ Αἰνείου καὶ ἀπὸ
[63, 20]	τε Νέρων Καῖσαρ πρῶτος πάντων	τῶν	ἀπὸ τοῦ αἰῶνος Ῥωμαίων ἐνίκησεν
[63, 26]	ἐπιμέλειαν τῆς τε φωνῆς καὶ	τῶν	ᾀσμάτων τῶν τε κιθαρισμάτων, οὐχ
[63, 8]	τοσοῦτόν γε πλῆθος οὐχ ὅτι	τῶν	Αὐγουστείων ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων
[63, 5]	ἔκγονος, Οὐολογαίσου δὲ καὶ Πακόρου	τῶν	βασιλέων ἀδελφός, σὸς δὲ δοῦλός
[63, 11]	ὅδε τέθνηκεν· ἔξω γὰρ δὴ	τῶν	βασιλικῶν γραμμάτων οὐδὲν ἰδιωτικὸν διεπέμπετο.
[63, 26]	εἴπω. νύκτωρ ποτὲ τοὺς πρώτους	τῶν	βουλευτῶν καὶ τῶν ἱππέων ἐξαπίνης
[63, 20]	δὲ τῶν ἀνθρώπων, καὶ αὐτῶν	τῶν	βουλευτῶν ὅτι μάλιστα, συμβοώντων Ὀλυμπιονῖκα
[63, 22]	φιλότιμον πλεῖστον εἶχεν· ὃς προέστη	τῶν	Γαλατῶν. οὗτος ὁ Οὐίνδιξ συναθροίσας
[63, 26]	χρημάτων ἃ πολλὰ καὶ παρὰ	τῶν	γυναικῶν ἐσεσύλητο ἐξειργάσθη· συχνὰ δὲ
[63, 9]	ἑαυτῷ εἰκασμένα ἔφερε· τὰ γὰρ	τῶν	γυναικῶν πάντα πρὸς τὴν Σαβῖναν
[63, 18]	Πυθικὰς ἐκ τῆς ὁμωνυμίας ἠσέβουν.	τῶν	δὲ Αὐγουστείων ἄγαλμα αὐτοῦ χιλίων
[63, 11]	Τιγελλίνῳ ὧν ἤλπιζον κατέλειπεν, οὐδὲ	τῶν	διαθηκῶν ὠνίνατο) ὕστερον δὲ καὶ
[63, 11]	ἀναθήματα ὅσα καὶ ἐξ αὐτῶν	τῶν	ἐν τῇ Ῥώμῃ ναῶν ἐσύλησεν,
[63, 27]	καὶ τὸν Πετρώνιον, ὃν κατὰ	τῶν	ἐπαναστάντων μετὰ τοῦ πλείονος προεπεπόμφει
[63, 14]	τῇ δὲ διὰ τὸν περὶ	τῶν	Ἐρινύων λόγον. τὸ δὲ δὴ
[63, 11]	τὰ τέκνα καὶ τοὺς ἀπελευθέρους	τῶν	θανατουμένων ἀποθνήσκοντας καταλείπειν, αὐτοῖς τε
[63, 15]	ἐκθνήσκειν καὶ νεκρῶν δίκην ἐκ	τῶν	θεάτρων ἐκφέρεσθαι. ~πάρεργον δὲ δὴ
[63, 29]	ἔχω" κἀν τούτῳ πελασάντων αὐτῷ	τῶν	ἱππέων αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπέκτεινε, τὸ
[63, 26]	τοὺς πρώτους τῶν βουλευτῶν καὶ	τῶν	ἱππέων ἐξαπίνης σπουδῇ, ὡς καὶ
[63, 20]	τε τῶν στρατιωτῶν καὶ μετὰ	τῶν	ἱππέων τῆς τε βουλῆς διελθὼν
[63, 9]	κηρύκων ἀγῶνα νικήσας ἡττηθῇ τὸν	τῶν	Καισάρων. τίς γὰρ ἂν προγραφὴ
[63, 9]	κιθαρῳδῶν καὶ τῶν τραγῳδῶν καὶ	τῶν	κηρύκων ἀγῶνα νικήσας ἡττηθῇ τὸν
[63, 9]	μέντοι πάντα ποιοῦντα ἵνα τὸν	τῶν	κιθαρῳδῶν καὶ τῶν τραγῳδῶν καὶ
[63, 29]	Λιουίας φυτευθεῖσαι τό τε γένος	τῶν	λευκῶν ὀρνίθων προδιαφθαρέντα αὐτοῦ ἐσήμανεν.
[63, 24]	παρατεινομένης ὁ Οὐίνδιξ ἑαυτὸν ἀπέσφαξε,	τῶν	μετ´ αὐτοῦ στρατιωτῶν κινδυνευσάντων ὑπεραλγήσας,
[63, 27]	Γάλβου φρονήσαντα, οὐκέτ´ οὐδεμίαν ἐλπίδα	τῶν	ὅπλων ἔσχεν, ἀλλ´ ὑπὸ πάντων
[63, 7]	ποτὲ παγκράτιον, ἐπειδὴ εἶδε θάτερον	τῶν	παγκρατιαστῶν πεσόντα καὶ τυπτόμενον ὑπὸ
[63, 2]	αὐτῷ συνηκολούθει, τρισχίλιοί τε ἱππεῖς	τῶν	Πάρθων καὶ χωρὶς ἕτεροι Ῥωμαίων
[63, 28]	ἐδύνατο, οὔτ´ αὖ λαλεῖν τινι	τῶν	παρόντων, μὴ καὶ ἕτερός τις
[63, 26]	ἐξαπίνης σπουδῇ, ὡς καὶ περὶ	τῶν	παρόντων τι κοινώσων σφίσι, μεταπέμψας
[63, 28]	γῆ πᾶσα διαρρήγνυται καὶ αἱ	τῶν	πεφονευμένων ὑπ´ αὐτοῦ ψυχαὶ πᾶσαι
[63, 11]	συχνοὺς γὰρ ἐς τὴν Ἑλλάδα	τῶν	πρώτων ἐξήγαγεν ὥς τι αὐτῶν
[63, 18]	εἰργάσατο, καὶ Σουλπίκιον Καμερῖνον ἄνδρα	τῶν	πρώτων μετὰ τοῦ υἱέος ἀπέκτεινεν,
[63, 20]	τε τείχους τι καθῃρέθη καὶ	τῶν	πυλῶν περιερράγη, νενομίσθαι τινῶν λεγόντων
[63, 12]	οὕτω μὲν δὴ τότε ἡ	τῶν	Ῥωμαίων ἀρχὴ δύο αὐτοκράτορσιν ἅμα
[63, 7]	ὥστε καὶ ἐξ ἐκείνων τὴν	τῶν	Ῥωμαίων ἀρχὴν καταπλαγῆναι καὶ ἰσχύος
[63, 14]	ἀγῶνα, καὶ στεφανοῖ τόν τε	τῶν	Ῥωμαίων δῆμον καὶ τὴν ἰδίαν
[63, 29]	τούτοις ἦν, ὁ δὲ δῆμος	τῶν	Ῥωμαίων ἐβουθύτει καὶ ὑπερέχαιρε καί
[63, 22]	αὐτῷ, ὅτι" φησὶ πᾶσαν τὴν	τῶν	Ῥωμαίων οἰκουμένην σεσύληκεν, ὅτι πᾶν
[63, 22]	κατὰ δὲ τὸν πατέρα βουλευτὴς	τῶν	Ῥωμαίων, τό τε σῶμα ἰσχυρὸς
[63, 25]	ἐνταῦθα τῶν στρατιωτῶν τις ἑνὶ	τῶν	σημείων αὐτοῦ ταῦτα διὰ ταχέων
[63, 27]	Γάλβα ἤκουσεν ὅτι αὐτοκράτωρ ὑπὸ	τῶν	στρατιωτῶν ἀνερρήθη, περί τε τοῦ
[63, 23]	τὴν ἡγεμονίαν προεχειρίσατο· κἀκεῖνος ὑπὸ	τῶν	στρατιωτῶν αὐτοκράτωρ ἀνηγορεύθη. λέγεται δὲ
[63, 20]	διὰ τῆς ἀγορᾶς μετά τε	τῶν	στρατιωτῶν καὶ μετὰ τῶν ἱππέων
[63, 25]	τὴν δὲ αὐτοκράτορα ἀρχήν, καίτοι	τῶν	στρατιωτῶν πολλάκις αὐτῷ ἐγκειμένων, οὐκ
[63, 25]	ὡς δ´ οὐκ ἐπείθετο, ἐνταῦθα	τῶν	στρατιωτῶν τις ἑνὶ τῶν σημείων
[63, 27]	δὲ ᾔσθετο ὅτι καὶ ὑπὸ	τῶν	σωματοφυλάκων ἐγκαταλέλειπται, (ἐν κήποις δέ
[63, 26]	τε φωνῆς καὶ τῶν ᾀσμάτων	τῶν	τε κιθαρισμάτων, οὐχ ὅτι ἐν
[63, 22]	ἰσχυρὸς καὶ τὴν ψυχὴν συνετός,	τῶν	τε πολεμικῶν ἔμπειρος καὶ πρὸς
[63, 4]	τε κέραμοι καὶ αὐτοὶ πάντων	τῶν	τῇδε οἰκοδομημάτων ἐκρύπτοντο ὑπὸ τῶν
[63, 9]	ἵνα τὸν τῶν κιθαρῳδῶν καὶ	τῶν	τραγῳδῶν καὶ τῶν κηρύκων ἀγῶνα
[63, 11]	αὐτῷ ἐξήρκεσεν, ἀλλὰ καὶ συχνοὺς	τῶν	φευγόντων ἔφθειρεν. ἐπεὶ τάς γε
[63, 26]	τοῦτο μὲν ἠλήθευσεν· ἐκ γὰρ	τῶν	χρημάτων ἃ πολλὰ καὶ παρὰ
[63, 11]	διαθήκας γράφειν ἐπέτρεπεν, ὅπως μὴ	τῶν	χρημάτων ἕνεκα αὐτοὺς ἀποκτείνειν δοκῇ
[63, 22]	τε ἐν ταῖς συχναῖς ἐσπράξεσι	τῶν	χρημάτων καὶ ἔτι πάσχοντας ὑπὸ