Livre, Chap.
[63, 5]	καὶ παρὼν παρόντος μου ἀπολαύσῃς·	ἃ	γάρ σοι οὔτε ὁ πατὴρ
[63, 26]	ἠλήθευσεν· ἐκ γὰρ τῶν χρημάτων	ἃ	πολλὰ καὶ παρὰ τῶν γυναικῶν
[63, 6]	ἀπεκρύψατο, ἀλλ´ εἶπέ ποτε αὐτῷ	ἀγαθόν,	ὦ δέσποτα, ἀνδράποδον Κορβούλωνα ἔχεις.
[63, 17]	τοιαῦτα ποιοῦντι, πολλούς τε καὶ	ἀγαθοὺς	ἄνδρας ἔφθειρεν. ὧν ἐγὼ τοὺς
[63, 18]	ὁμωνυμίας ἠσέβουν. τῶν δὲ Αὐγουστείων	ἄγαλμα	αὐτοῦ χιλίων λιτρῶν ποιήσειν ὑποσχομένων,
[63, 10]	τὸν Αὔγουστον ἀκροτελεύτιον εἶναι. ὅτι	ἀγανακτήσαντος	αὐτοῦ πρός τινα ὅτι λέγοντος
[63, 14]	δὲ δὴ Ἀπόλλωνος, εἴτ´ οὖν	ἀγανακτήσας	ὅτι λυπηρά τινα προεῖπεν αὐτῷ,
[63, 24]	ὑπεραλγήσας, καὶ πρὸς τὸ δαιμόνιον	ἀγανακτήσας	ὅτι τοσούτου πράγματος ὀριγνηθείς, τοῦ
[63, 4]	πανταχοῦ ἑωρῶντο, μάλιστα δὲ ἡ	ἀγορὰ	ἐπεπλήρωτο· τὸ μὲν γὰρ μέσον
[63, 4]	νυκτὸς προπαρασκευασθέντων ἐσῆλθεν ἐς τὴν	ἀγορὰν	ὁ Νέρων ἅμα τῇ ἡμέρᾳ,
[63, 20]	τοῦ ἱπποδρόμου καὶ διὰ τῆς	ἀγορᾶς	μετά τε τῶν στρατιωτῶν καὶ
[63, 8]	οὐδ´ ὡς Μόμμιος ἢ καὶ	Ἀγρίππας	καὶ Αὔγουστος οἱ πρόγονοι αὐτοῦ,
[63, 1]	τε Πακόρου καὶ τοῦ Μονοβάζου	ἄγων,	ἀνήχθη, καὶ ἐγένετο αὐτῶν πομπὴ
[63, 26]	ἐν Νέᾳ πόλει τὸν γυμνικὸν	ἀγῶνα	ἀπ´ ἀρίστου θεωρῶν, οὐκ ἐλυπήθη,
[63, 14]	δὲ ἐν πάσῃ ὁμοίως πόλει	ἀγῶνα	ἐχούσῃ, κήρυκι πρὸς πάντα τὰ
[63, 14]	Νέρων Καῖσαρ νικᾷ τόνδε τὸν	ἀγῶνα,	καὶ στεφανοῖ τόν τε τῶν
[63, 9]	τῶν τραγῳδῶν καὶ τῶν κηρύκων	ἀγῶνα	νικήσας ἡττηθῇ τὸν τῶν Καισάρων.
[63, 8]	ἀκμάσαντα κατηνάγκασε, καίτοι γέροντα ὄντα,	ἀγωνίσασθαι,	ἵνα αὐτοῦ τοὺς ἀνδριάντας κρατήσας
[63, 20]	ἀγῶνος καὶ τὸ εἶδος τοῦ	ἀγωνίσματος,	ὅτι τε Νέρων Καῖσαρ πρῶτος
[63, 9]	τε τὸ λεύκωμα ἐν τοῖς	ἀγωνισταῖς	ἐγγραφόμενον καὶ τὴν φωνὴν ἀσκοῦντα,
[63, 9]	αὐτοὺς μεθ´ ἁψιμαχίας λέγοντα, τοὺς	ἀγωνοθέτας	τούς τε μαστιγοφόρους φοβούμενον, καὶ
[63, 20]	ἐπεγέγραπτο τό τε ὄνομα τοῦ	ἀγῶνος	καὶ τὸ εἶδος τοῦ ἀγωνίσματος,
[63, 20]	λεγόντων ἑκάτερον τοῖς ἐκ τῶν	ἀγώνων	στεφανηφόροις γίνεσθαι. καὶ ἐσεφοίτησαν πρῶτοι
[63, 5]	ὁ πατὴρ κατέλιπεν οὔτε οἱ	ἀδελφοὶ	δόντες ἐτήρησαν, ταῦτα ἐγὼ χαρίζομαι
[63, 17]	Πρόκλου, μνημονεύσω, τούτων μὲν ὅτι	ἀδελφοί	τε καὶ ἡλικιῶται τρόπον τινὰ
[63, 5]	δὲ καὶ Πακόρου τῶν βασιλέων	ἀδελφός,	σὸς δὲ δοῦλός εἰμι. καὶ
[63, 7]	τυπτόμενον ὑπὸ τοῦ ἀντιπάλου, ἔφη	ἄδικος	ἡ μάχη· οὐ γὰρ δίκαιον
[63, 22]	καὶ προσωπεῖον. ἤκουσα αὐτοῦ πολλάκις	ᾄδοντος,	ἤκουσα κηρύττοντος, ἤκουσα τραγῳδοῦντος. εἶδον
[63, 17]	καὶ πατέρα καὶ εὐεργέτην αὐτὸν	ἀεὶ	ὀνομάζων, ἔπειτ´ ἐπειδὴ τῇ Κεγχρείᾳ
[63, 15]	καὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων	ἀεί	ποτε καὶ αἱ ἔσοδοι καὶ
[63, 15]	ὡς μάλιστα χαίρειν, ὅτι ἔλεγεν	ἀεί	ποτε πρὸς αὐτόν μισῶ σε,
[63, 15]	τὰ ἐπιβοήματα, καὶ οἱ μὲν	ἀεὶ	συνόντες αὐτῷ καὶ σπουδαίως ἀκροώμενοι
[63, 9]	βαδίζοντα, τοὺς ἀντιπάλους ὑποβλέποντα καὶ	ἀεί	τι πρὸς αὐτοὺς μεθ´ ἁψιμαχίας
[63, 6]	μὴν παραπετάσματα τὰ διὰ τοῦ	ἀέρος	διαταθέντα, ὅπως τὸν ἥλιον ἀπερύκοι,
[63, 13]	τούτοις ἤδη παρηνόμει, ὥστε καὶ	ἀζώστους	χιτῶνας ἐν τῷ δημοσίῳ ἐνδύεσθαι.
[63, 14]	Ῥούφῳ ἀνδρὶ ὑπατευκότι χρησάμενος, πλὴν	Ἀθηνῶν	καὶ Λακεδαίμονος· ταύταις γὰρ μόναις
[63, 26]	ἀλλὰ καταπηδήσας ἐκ τῆς ἕδρας	ἀθλητῇ	τινὶ συνεσπούδασεν· οὐδὲ ἐς τὴν
[63, 26]	ὅτι Σαβίνῃ αὐτὸ θεᾷ Ἀφροδίτῃ	αἱ	γυναῖκες ἐποίησαν. καὶ τοῦτο μὲν
[63, 29]	γεγονότων, καθάπερ που σαφῶς καὶ	αἱ	δάφναι αἱ ὑπὸ τῆς Λιουίας
[63, 15]	ποτε καὶ αἱ ἔσοδοι καὶ	αἱ	ἔξοδοι τά τε σχήματα καὶ
[63, 15]	τῶν ἄλλων ἀεί ποτε καὶ	αἱ	ἔσοδοι καὶ αἱ ἔξοδοι τά
[63, 26]	ἔπαιζεν, οὐδὲ ἔμελεν αὐτῷ ὅτι	αἱ	θύραι ἀμφότεραι, αἵ τε τοῦ
[63, 26]	τοῦ μνημείου τοῦ Αὐγουστείου καὶ	αἱ	τοῦ κοιτῶνος τοῦ ἐκείνου, αὐτόμαται
[63, 28]	τε γῆ πᾶσα διαρρήγνυται καὶ	αἱ	τῶν πεφονευμένων ὑπ´ αὐτοῦ ψυχαὶ
[63, 29]	που σαφῶς καὶ αἱ δάφναι	αἱ	ὑπὸ τῆς Λιουίας φυτευθεῖσαι τό
[63, 18]	καθ´ ἕκαστον ἐπεξελθεῖν· τοσαῦται γὰρ	αἵ	τε θυσίαι καὶ ἱερομηνίαι ἐπηγγέλθησαν
[63, 2]	Ῥωμαίων συχνοὶ συνείποντο. καὶ αὐτοὺς	αἵ	τε πόλεις λαμπρῶς κεκοσμημέναι καὶ
[63, 26]	αὐτῷ ὅτι αἱ θύραι ἀμφότεραι,	αἵ	τε τοῦ μνημείου τοῦ Αὐγουστείου
[63, 21]	ἐσήνεγκε καὶ τῷ ὀβελίσκῳ τῷ	Αἰγυπτίῳ	περιέθηκε· καὶ ἦσαν ὀκτὼ καὶ
[63, 18]	Καικίναν Τοῦσκον ὑπερώρισεν, ὅτι τῆς	Αἰγύπτου	ἄρχων ἐλούσατο ἐν τῷ βαλανείῳ
[63, 26]	ῥυῆναι, οὐδ´ ὅτι ἐκ τῆς	Αἰγύπτου	ὑπαναχωρήσασα ἐπὶ πολὺ ἡ θάλασσα
[63, 8]	οὐ μὴν οὐδὲ ἐπὶ τοὺς	Αἰθίοπας	ἢ τὰς πύλας τὰς Κασπίας,
[63, 3]	μιᾷ ἡμέρᾳ μηδένα ἄλλον πλὴν	Αἰθιόπων	καὶ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ
[63, 8]	ἵνα αὐτοῦ τοὺς ἀνδριάντας κρατήσας	αἰκίσηται.	~καὶ εἰ μὲν μόνα ταῦτα
[63, 16]	ἔργου καίπερ τῶν ἀνθρώπων ὀκνούντων·	αἷμά	τε γὰρ τοῖς πρώτοις ἁψαμένοις
[63, 26]	τῷ Ἀλβανῷ τοσούτῳ δή τινι	αἵματι	ὗσεν ὥστε καὶ ποταμοὺς ῥυῆναι,
[63, 29]	ὀκτώ, ἔσχατος τῶν ἀπὸ τοῦ	Αἰνείου	καὶ ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου γεγονότων,
[63, 24]	οἱ τοῦ Ῥούφου στρατιῶται προσιόντας	αἰσθόμενοι,	καὶ νομίσαντες ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄντικρυς
[63, 29]	καὶ οὕτως ἐκεῖνος προσιόντας αὐτοὺς	αἰσθόμενος	προσέταξε τοῖς παροῦσιν ἑαυτὸν ἀποκτεῖναι.
[63, 1]	τε ἅμα ἔργον καὶ ἕτερον	αἴσχιστον	ἐγένετο. ὅ τε γὰρ Νέρων
[63, 11]	μὲν ταῦτα μόνα οὕτως ἐγεγόνει,	αἰσχύνη	τε ἅμα καὶ χλευασία τὸ
[63, 20]	λεχθέντα δηλοῦν; οὐδὲ γὰρ οὐδ´	αἰσχύνην	τινὰ τῇ συγγραφῇ τὰ ῥηθέντα,
[63, 19]	τισι καὶ αὐτὸ τοῦτο ὀλέθρου	αἴτιον	ἐγένετο, ὅτι καὶ εὔξαντο καὶ
[63, 20]	ὡς εἷς περιοδονίκης, εἷς ἀπ´	αἰῶνος,	Αὔγουστε Αὔγουστε. ἱερὰ φωνή· μακάριοι
[63, 20]	πρῶτος πάντων τῶν ἀπὸ τοῦ	αἰῶνος	Ῥωμαίων ἐνίκησεν αὐτό, ἔπειτα αὐτὸς
[63, 2]	ἀφίκετο. οὐ μέντοι καὶ τὸν	ἀκινάκην,	ὅτε προσῄει αὐτῷ, καταθέσθαι καίπερ
[63, 11]	ἅμα καὶ χλευασία τὸ πρᾶγμα	ἀκίνδυνος	ἐνενόμιστο· νῦν δ´ ὡς ἀληθῶς,
[63, 8]	Παμμένην ἐκεῖνον ἐπὶ τοῦ Γαΐου	ἀκμάσαντα	κατηνάγκασε, καίτοι γέροντα ὄντα, ἀγωνίσασθαι,
[63, 9]	δρόμοις, μεθ´ ἑνὸς ἢ δύο	ἀκολούθων	βαδίζοντα, τοὺς ἀντιπάλους ὑποβλέποντα καὶ
[63, 22]	ὅσα μυθολογεῖται καὶ λέγοντα καὶ	ἀκούοντα	καὶ πάσχοντα καὶ δρῶντα. εἶτά
[63, 20]	ἱερὰ φωνή· μακάριοι οἵ σου	ἀκούοντες"	τί γὰρ δεῖ περιπλέκειν καὶ
[63, 9]	καίτοι πῶς ἄν τις καὶ	ἀκοῦσαι,	μὴ ὅτι ἰδεῖν, ὑπομείνειεν ἄνδρα
[63, 23]	πεντήκοντα μυριάδας ἐπικηρύξαντος τῷ Οὐίνδικι	ἀκούσας	ὁ Οὐίνδιξ ἔφη ὅτι ὁ
[63, 28]	παρόντων, μὴ καὶ ἕτερός τις	ἀκούσῃ,	ἐτόλμα, ἀλλ´ αὐτὸς καθ´ ἑαυτὸν
[63, 15]	ὑπ´ αὐτοῦ ῥήματι. ἐτηροῦντο δὲ	ἀκριβῶς	καὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων
[63, 10]	τε Καίσαρα καὶ τὸν Αὔγουστον	ἀκροτελεύτιον	εἶναι. ὅτι ἀγανακτήσαντος αὐτοῦ πρός
[63, 15]	ἀεὶ συνόντες αὐτῷ καὶ σπουδαίως	ἀκροώμενοι	τορῶς τε ἐκβοῶντες ἐπῃνοῦντο καὶ
[63, 22]	Ἰούλιος Οὐίνδιξ, ἐκ μὲν προγόνων	Ἀκυτανὸς	τοῦ βασιλικοῦ φύλου, κατὰ δὲ
[63, 26]	ἀνεῴχθησαν, οὐδ´ ὅτι ἐν τῷ	Ἀλβανῷ	τοσούτῳ δή τινι αἵματι ὗσεν
[63, 18]	ἐκείνῳ ὡς καὶ ἐς τὴν	Ἀλεξάνδρειαν	ἥξοντι ἐποιήθη; ἐν δὲ τῇ
[63, 27]	πόλιν καταπρῆσαι ἔς τε τὴν	Ἀλεξάνδρειαν	πλεῦσαι, ὑπειπὼν ὅτι ἂν καὶ
[63, 21]	ἄλλα τὰ πλείω πιστεύηται ἐπ´	ἀληθείας	κρατεῖν. Δίων ξβʹ βιβλίῳ· καὶ
[63, 24]	ἐξετέλεσεν αὐτό. καὶ τὸ μὲν	ἀληθὲς	οὕτως ἔχει, πολλοὶ δὲ δὴ
[63, 11]	ἀκίνδυνος ἐνενόμιστο· νῦν δ´ ὡς	ἀληθῶς,	ὥσπερ ἐπὶ πολέμῳ σταλείς, πᾶσαν
[63, 28]	μηκέτι τοὺς ἄλλους μητροφόνους καὶ	ἀλήτας	ἀλλ´ ἤδη καὶ ἑαυτὸν ὑποκρίνηται·
[63, 22]	δὴ Θυέστης τε καὶ Οἰδίπους	Ἀλκμέων	τε καὶ Ὀρέστης δικαιότατ´ ἂν
[63, 9]	τόν τε Ἡρακλέα καὶ τὸν	Ἀλκμέωνα	τόν τε Ὀρέστην ὡς πλήθει
[63, 28]	καὶ ἕτερός τις ἀκούσῃ, ἐτόλμα,	ἀλλ´	αὐτὸς καθ´ ἑαυτὸν τὴν τύχην
[63, 8]	θέατρον, οὐδ´ ὁ μέγας ἱππόδρομος,	ἀλλ´	ἐδεήθη καὶ ἐκστρατείας τινός, ἵνα
[63, 11]	δρᾶν, ἵν´ ἔτι πλείονα λαμβάνωσιν.	~ἀλλ´	εἰ μὲν ταῦτα μόνα οὕτως
[63, 6]	πρὸς αὐτὸν τὸν Νέρωνα ἀπεκρύψατο,	ἀλλ´	εἶπέ ποτε αὐτῷ ἀγαθόν, ὦ
[63, 10]	ἐλεῆσαι τὸν κακοδαίμονα οὔτε μισῆσαι,	ἀλλ´	εἷς μέν τις στρατιώτης ἰδὼν
[63, 8]	καὶ Αὔγουστος οἱ πρόγονοι αὐτοῦ,	ἀλλ´	ἐπί τε ἡνιοχήσει καὶ κιθαρῳδήσει
[63, 18]	ἐπαύσαντο τὸ πρόσρημα τοῦτ´ ἔχοντες,	ἀλλ´	ἐς τὰς τοῦ Νέρωνος νίκας
[63, 7]	Ἰλλυρικοῦ καὶ ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον,	ἀλλ´	ἐς τὸ Δυρράχιον ἐκ τοῦ
[63, 5]	δὲ Νέρων ἠμείψατο αὐτὸν ὧδε·	ἀλλ´	εὖ τοι ἐποίησας αὐτὸς δεῦρο
[63, 28]	τοὺς ἄλλους μητροφόνους καὶ ἀλήτας	ἀλλ´	ἤδη καὶ ἑαυτὸν ὑποκρίνηται· καὶ
[63, 2]	αὐτῷ, καταθέσθαι καίπερ κελευσθεὶς ἠθέλησεν,	ἀλλ´	ἥλοις αὐτὸν τῷ κολεῷ προσέπηξε,
[63, 8]	καὶ τὰ ἄλλα ἔθνη ἐχειρώσατο.	ἀλλ´	ἦσαν οἷοι Νερώνειοι ἂν στρατιῶται
[63, 13]	διὰ τὴν ὁμοιότητα αὐτῆς ἐξετέτμητο,	ἀλλ´	ὅτι καὶ ἐγήματο αὐτῷ, ὥσπερ
[63, 30]	βουλῆς πρεσβευτὰς πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν.	ἀλλ´	οὐδὲ τὸ τοῦ αὐτοκράτορος πρότερον
[63, 27]	οὐδεμίαν ἐλπίδα τῶν ὅπλων ἔσχεν,	ἀλλ´	ὑπὸ πάντων δὲ ὁμοίως ἐγκαταλειφθεὶς
[63, 17]	μηδὲν μηδέποτε ἄνευ ἀλλήλων πράξαντες,	ἀλλ´	ὥσπερ τῷ γένει οὕτω καὶ
[63, 26]	οὐδὲ ἐς τὴν Ῥώμην ἠπείχθη,	ἀλλὰ	καὶ γράμματα ἁπλῶς τῇ βουλῇ
[63, 6]	θέατρον, οὐχ ὅτι ἡ σκηνὴ	ἀλλὰ	καὶ ἡ περιφέρεια αὐτοῦ πᾶσα
[63, 20]	τινὰ τῇ συγγραφῇ τὰ ῥηθέντα,	ἀλλὰ	καὶ κόσμον τὸ μηδὲν αὐτῶν
[63, 26]	ὅτι ἐν τῷ τότε παρόντι,	ἀλλὰ	καὶ μετὰ ταῦτα ἐποιεῖτο· καὶ
[63, 11]	ἐξήλασεν. οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ ἐξήρκεσεν,	ἀλλὰ	καὶ συχνοὺς τῶν φευγόντων ἔφθειρεν.
[63, 1]	οὐχ ὅτι τοὺς ἑαυτοῦ παῖδας	ἀλλὰ	καὶ τοὺς τοῦ Οὐολογαίσου τοῦ
[63, 8]	πλῆθος οὐχ ὅτι τῶν Αὐγουστείων	ἀλλὰ	καὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἐπηγάγετο
[63, 26]	ἀπ´ ἀρίστου θεωρῶν, οὐκ ἐλυπήθη,	ἀλλὰ	καταπηδήσας ἐκ τῆς ἕδρας ἀθλητῇ
[63, 6]	ἐς τὴν Ἀρμενίαν διαβῆναι ἐφῆκεν,	ἀλλὰ	μόνοις τοῖς ὑπὸ τοῦ Νέρωνος
[63, 8]	ἄλλα καὶ κατασκόπους ἑκατέρωσε ἔπεμψεν,	ἀλλὰ	ταῦτα μὲν καὶ χρόνου καὶ
[63, 27]	καὶ ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπέσωμεν,	ἀλλὰ	τό γε τέχνιον ἡμᾶς ἐκεῖ
[63, 8]	καὶ Πάρθους ἂν καὶ τὰ	ἄλλα	ἔθνη ἐχειρώσατο. ἀλλ´ ἦσαν οἷοι
[63, 12]	χείρων ἦν· τὰ μὲν γὰρ	ἄλλα	ἐκ τοῦ ὁμοίου πάντα ἔπραττον,
[63, 8]	ὥσπερ ἐνενόει· τά τε γὰρ	ἄλλα	καὶ κατασκόπους ἑκατέρωσε ἔπεμψεν, ἀλλὰ
[63, 17]	ἐντιμότατα μεταπεμψάμενος, καὶ τά τε	ἄλλα	καὶ πατέρα καὶ εὐεργέτην αὐτὸν
[63, 28]	ὠλοφύρετο. ἐλογίζετο γὰρ τά τε	ἄλλα,	καὶ προσέτι ὅτι πολυανθρωποτάτῃ ποτὲ
[63, 4]	κατὰ τέλη εἶχε, τὰ δ´	ἄλλα	οἱ στρατιῶται λαμπρότατα ὡπλισμένοι, ὥστε
[63, 13]	οἱ Ἕλληνες ἑώρτασαν, τά τε	ἄλλα	οἷα εἰκὸς ἦν ἐπιλέγοντες, καὶ
[63, 26]	ἀνεχαίτιζεν καὶ ἀνελάμβανεν. τά τε	ἄλλα	ὅσα εἰώθει ὁμοίως ἐποίει, χαίρων
[63, 26]	ἤθυρεν, ὧν ἐγὼ τὰ μὲν	ἄλλα	παραλείψω, ἓν δὲ εἴπω. νύκτωρ
[63, 21]	ἑκὼν ἡττᾶτο, ὅπως τά γε	ἄλλα	τὰ πλείω πιστεύηται ἐπ´ ἀληθείας
[63, 18]	τὸν αὐτὸν χρόνον ὁ Ἥλιος	ἄλλα	τε πολλὰ καὶ δεινὰ εἰργάσατο,
[63, 24]	οὐ πόρρω στρατοπεδεύσαντος ἀντεπέστειλαν μὲν	ἀλλήλοις	τινά, καὶ τέλος καὶ ἐς
[63, 7]	τότε συνθησόμεθα ποῦ δυνησόμεθα συμβαλεῖν	ἀλλήλοις.	τοιαῦτα τὸ τελευταῖον ὁ Πάρθος
[63, 24]	Νέρωνος, ὡς εἰκάζετο, συνέθεντο πρὸς	ἀλλήλους.	μετὰ δὲ τοῦτο ὁ Οὐίνδιξ
[63, 17]	ὄντες, καὶ μηδὲν μηδέποτε ἄνευ	ἀλλήλων	πράξαντες, ἀλλ´ ὥσπερ τῷ γένει
[63, 11]	τις. διέτρεχον γὰρ γραμματοφόροι μηδὲν	ἄλλο	διαγγέλλοντες ἢ ὅτι τόνδε ἀπόκτεινον,
[63, 25]	ἀρχῆς ὑπὲρ ἧς καὶ οἱ	ἄλλοι	πάντα ἔπραττον, καὶ αὐτὸς δεόμενος.
[63, 10]	ταῦτα μέντοι πάντα οἵ τε	ἄλλοι	πάντες καὶ οἱ στρατιῶται ὁρῶντες
[63, 3]	τούτῳ αὐτὸν θαυμάσας τοῖς τε	ἄλλοις	ἐδεξιώσατο καὶ μονομαχίας ἐν Πουτεόλοις
[63, 6]	ἔλεγεν, ἐν δὲ δὴ τοῖς	ἄλλοις	καὶ ἐκολάκευσεν αὐτὸν καὶ ὑπέδραμε
[63, 13]	ὡς γυνή· πρὸς γὰρ τοῖς	ἄλλοις	καὶ κυρία καὶ βασιλὶς καὶ
[63, 10]	καὶ περιοδονίκην παντονίκην, πρὸς τοῖς	ἄλλοις	οἷς εἰώθεσαν, ἀπεκάλουν, συμμιγνύντες δῆλον
[63, 3]	ὥστε ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ μηδένα	ἄλλον	πλὴν Αἰθιόπων καὶ ἀνδρῶν καὶ
[63, 16]	καὶ ἀνασκάψας ἔπεισε καὶ τοὺς	ἄλλους	ἀνάγκῃ αὐτὸν μιμήσασθαι, καὶ πολὺ
[63, 17]	ἔφθειρεν. ὧν ἐγὼ τοὺς μὲν	ἄλλους	ἐάσω (πᾶσί τε γὰρ παρ´
[63, 28]	αὐτῷ παρεσκεύασεν, ἵνα μηκέτι τοὺς	ἄλλους	μητροφόνους καὶ ἀλήτας ἀλλ´ ἤδη
[63, 9]	ἐν ᾗ οὐ Σύλλας μὲν	ἄλλους	Νέρων δὲ ἑαυτὸν προέγραψεν; τίς
[63, 21]	στεφάνους, τούτους τε καὶ τοὺς	ἄλλους	πάντας ὅσους ἅρμασι νικήσας εἰλήφει,
[63, 27]	ἐπ´ ἐκείνους Ῥούβριον Γάλλον καὶ	ἄλλους	τινὰς ἔπεμψεν. ὁ δὲ Νέρων
[63, 15]	ἀκριβῶς καὶ τούτων καὶ τῶν	ἄλλων	ἀεί ποτε καὶ αἱ ἔσοδοι
[63, 8]	τῶν Αὐγουστείων ἀλλὰ καὶ τῶν	ἄλλων	ἀνθρώπων ἐπηγάγετο ὅσον, εἴπερ ἐμπολέμιον
[63, 30]	ἔζησε· παρὰ δὲ δὴ τῶν	ἄλλων	ἀνθρώπων ὄνομα μέγα, καὶ μεῖζον
[63, 16]	τὸ ἔργον καὶ ἐκ τῶν	ἄλλων	ἐθνῶν μετεπέμψατο. ~ἔς τε οὖν
[63, 17]	ἢ ἑαυτοὺς ἀπεκτίννυσαν ἢ ὑπ´	ἄλλων	ἐφονεύοντο) τοῦ δὲ δὴ Κορβούλωνος
[63, 24]	μόνοι καὶ μηδενός σφισι τῶν	ἄλλων	παρόντος, καὶ κατὰ τοῦ Νέρωνος,
[63, 22]	ἁρπαγαὶ καὶ ὕβρεις καὶ ὑπ´	ἄλλων	πολλαὶ πολλάκις ἐγένοντο· τὰ δὲ
[63, 14]	τινα προεῖπεν αὐτῷ, εἴτε καὶ	ἄλλως	μανείς, τήν τε χώραν τὴν
[63, 27]	ἐληλύθει ὥστε καὶ πιστεῦσαι ὅτι	ἄλλως	τε ἰδιωτεῦσαι καὶ προσέτι καὶ
[63, 26]	ἐποίει, χαίρων τοῖς ἠγγελμένοις ὅτι	ἄλλως	τε κατακρατήσειν τοῦ Οὐίνδικος ἤλπιζεν
[63, 6]	διαταθέντα, ὅπως τὸν ἥλιον ἀπερύκοι,	ἁλουργὰ	ἦν, καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν
[63, 20]	τὰ πολλὰ ἐκεῖνα νικητήρια ἐπεπόμφει,	ἁλουργίδα	χρυσόπαστον ἔχων καὶ κότινον ἐστεφανωμένος,
[63, 9]	ἔπασχε, πλὴν καθ´ ὅσον χρυσαῖς	ἁλύσεσιν	ἐδεσμεύετο· καὶ γὰρ οὐκ ἔπρεπεν,
[63, 3]	καὶ δύο γε ταύρους μιᾷ	ἅμα	βολῇ, εἴ γέ τῳ πιστόν,
[63, 11]	τούς τε παῖδάς σφων πάντας	ἅμα	δι´ ἑνὸς δόγματος ἐξήλασεν. οὐδὲ
[63, 17]	Γερμανίας δὲ ἀμφοτέρας ἐπὶ πολὺ	ἅμα	διῴκησαν, ἦλθόν τε ἐς τὴν
[63, 12]	τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ δύο αὐτοκράτορσιν	ἅμα	ἐδούλευσε, Νέρωνι καὶ Ἡλίῳ. οὐδὲ
[63, 28]	πεφονευμένων ὑπ´ αὐτοῦ ψυχαὶ πᾶσαι	ἅμα	ἐπ´ αὐτὸν ἀναθορνύουσι. γνωρισθεὶς οὖν
[63, 1]	Σουητωνίου Παυλίνου ὑπάτων εὐδοξότατόν τε	ἅμα	ἔργον καὶ ἕτερον αἴσχιστον ἐγένετο.
[63, 11]	μόνα οὕτως ἐγεγόνει, αἰσχύνη τε	ἅμα	καὶ χλευασία τὸ πρᾶγμα ἀκίνδυνος
[63, 22]	δεῖν ἀποστῆναί τε αὐτοῦ καὶ	ἅμα	οἷ ἐπιστῆναι αὐτῷ, ὅτι" φησὶ
[63, 4]	ἐς τὴν ἀγορὰν ὁ Νέρων	ἅμα	τῇ ἡμέρᾳ, τὴν ἐσθῆτα τὴν
[63, 13]	γεννηθῆναι εὐχόμενοι. κἀκ τούτου συνεγίνοντο	ἅμα	τῷ Νέρωνι Πυθαγόρας μὲν ὡς
[63, 17]	καὶ μεγαλόδωρος ὁμοίως ὤν, καὶ	ἅμα	φοβούμενος τοὺς δυνατωτάτους μὴ ἐπίθωνταί
[63, 21]	Δίων ξβʹ βιβλίῳ· καὶ κακὰ	ἀμύθητα	πολλὰς πόλεις εἰργάζετο" ~Ὁ μὲν
[63, 26]	ἔμελεν αὐτῷ ὅτι αἱ θύραι	ἀμφότεραι,	αἵ τε τοῦ μνημείου τοῦ
[63, 17]	συμπεφυκότες, καὶ τὰς Γερμανίας δὲ	ἀμφοτέρας	ἐπὶ πολὺ ἅμα διῴκησαν, ἦλθόν
[63, 11]	Ῥώμῃ ναῶν ἐσύλησεν, οὐδὲ ἐξαριθμήσειεν	ἄν	τις. διέτρεχον γὰρ γραμματοφόροι μηδὲν
[63, 9]	γέλωτα ἂν ὠφλήκει. καίτοι πῶς	ἄν	τις καὶ ἀκοῦσαι, μὴ ὅτι
[63, 22]	τὰ δὲ δὴ λοιπὰ πῶς	ἄν	τις κατ´ ἀξίαν εἰπεῖν δυνηθείη;
[63, 13]	ὠνομάζετο. καὶ τί τοῦτο θαυμάσειεν	ἄν	τις, ὁπότε καὶ μειράκια καὶ
[63, 9]	ἀπώλεσε τὸν πολιτικόν; καὶ τί	ἄν	τις ταῦτα αὐτοῦ μόνα ὀδύραιτο,
[63, 27]	τὴν Ἀλεξάνδρειαν πλεῦσαι, ὑπειπὼν ὅτι	ἂν	καὶ ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπέσωμεν,
[63, 8]	εἴπερ ἐμπολέμιον ἦν, καὶ Πάρθους	ἂν	καὶ τὰ ἄλλα ἔθνη ἐχειρώσατο.
[63, 22]	Ἀλκμέων τε καὶ Ὀρέστης δικαιότατ´	ἂν	καλοῖτο· τούτους γὰρ ὑποκρίνεται, καὶ
[63, 7]	ἐμοί ἐστι τοσαύτην θάλασσαν πλεῦσαι.	ἂν	οὖν ἐς τὴν Ἀσίαν ἔλθῃς,
[63, 9]	τὸν τῶν Καισάρων. τίς γὰρ	ἂν	προγραφὴ ταύτης χαλεπωτέρα γένοιτο, ἐν
[63, 25]	ἐγκειμένων, οὐκ ἠθέλησε δέξασθαι, δυνηθεὶς	ἂν	ῥᾳδίως ἐπιτυχὴς αὐτῆς γενέσθαι· δραστήριός
[63, 8]	ἐχειρώσατο. ἀλλ´ ἦσαν οἷοι Νερώνειοι	ἂν	στρατιῶται γένοιντο, καὶ ὅπλα κιθάρας
[63, 5]	καὶ ἔσομαι τοῦτο ὅ τι	ἂν	σὺ ἐπικλώσῃς· σὺ γάρ μοι
[63, 9]	μὲν μόνα ταῦτα ἐπεπράχει, γέλωτα	ἂν	ὠφλήκει. καίτοι πῶς ἄν τις
[63, 9]	ὁπότε καὶ ἐπὶ τοὺς ἐμβάτας	ἀναβαίνων	κατέπιπτεν ἀπὸ τοῦ κράτους, καὶ
[63, 9]	τὸ δὲ γένειον ψιλιζόμενον, ἱμάτιον	ἀναβαλλόμενον	ἐν τοῖς δρόμοις, μεθ´ ἑνὸς
[63, 22]	ἔτι πάσχοντας ὑπὸ Νέρωνος, καὶ	ἀναβὰς	ἐπὶ βῆμα μακρὰν διεξῆλθε κατὰ
[63, 4]	τῇδε οἰκοδομημάτων ἐκρύπτοντο ὑπὸ τῶν	ἀναβεβηκότων.	τούτων δ´ οὕτως ἐκ νυκτὸς
[63, 2]	οἱ δῆμοι πολλὰ καὶ χαρίεντα	ἀναβοῶντες	ὑπεδέχοντο· τά τε ἐπιτήδεια πάντα
[63, 16]	ἀνασκάψας ἔπεισε καὶ τοὺς ἄλλους	ἀνάγκῃ	αὐτὸν μιμήσασθαι, καὶ πολὺ πλῆθος
[63, 28]	πᾶσαν δὲ φωνὴν ὡς καὶ	ἀναζητοῦσαν	αὑτὸν ὑποτρέμων, εἴ τέ που
[63, 28]	οὖν ποτε, ἐπειδὴ μηδεὶς αὐτὸν	ἀναζητῶν	ἑωρᾶτο, μετῆλθεν ἐς τὸ ἄντρον,
[63, 11]	ζώντων τινῶν ἐδήμευσε, καὶ τὰ	ἀναθήματα	ὅσα καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν
[63, 28]	ψυχαὶ πᾶσαι ἅμα ἐπ´ αὐτὸν	ἀναθορνύουσι.	γνωρισθεὶς οὖν καὶ ὣς ὑπό
[63, 19]	ἐπιστείλας αὐτῷ, παραινῶν ὅτι τάχιστα	ἀνακομισθῆναι,	ὡς δ´ οὐκ ἐπείθετο, ἦλθεν
[63, 9]	καὶ χρήματα αὐτοῖς κρύφα ἅπασιν	ἀναλίσκοντα	μὴ καὶ ἐλεγχθεὶς μαστιγωθῇ, καὶ
[63, 18]	ἱππικὸν ἠναγκάσθη συντελέσαι σφίσι τὸ	ἀνάλωμα.	τὰ δὲ δὴ τῆς γερουσίας
[63, 2]	ὥστε εἴκοσι μυριάδας τὸ ἡμερήσιον	ἀνάλωμα	τῷ δημοσίῳ λογισθῆναι. καὶ τοῦτο
[63, 16]	αὐτὸς δίκελλαν καί τι καὶ	ἀνασκάψας	ἔπεισε καὶ τοὺς ἄλλους ἀνάγκῃ
[63, 22]	ἀντ´ ἐκείνων τὰς ἐπωνυμίας ἀντεπιτέθειται.	ἀνάστητε	οὖν ἤδη ποτέ, καὶ ἐπικουρήσατε
[63, 20]	ἕτεροι σανίδια {τε} ἐπὶ δοράτων	ἀνατείνοντες,	ἐφ´ οἷς ἐπεγέγραπτο τό τε
[63, 22]	σύμμαχοι, πιστεύσατέ μοι, εἶδον τὸν	ἄνδρα	ἐκεῖνον, εἴγε ἀνὴρ ὁ Σπόρον
[63, 9]	ἀκοῦσαι, μὴ ὅτι ἰδεῖν, ὑπομείνειεν	ἄνδρα	Ῥωμαῖον βουλευτὴν εὐπατρίδην ἀρχιερέα Καίσαρα
[63, 18]	δεινὰ εἰργάσατο, καὶ Σουλπίκιον Καμερῖνον	ἄνδρα	τῶν πρώτων μετὰ τοῦ υἱέος
[63, 6]	ποτε αὐτῷ ἀγαθόν, ὦ δέσποτα,	ἀνδράποδον	Κορβούλωνα ἔχεις. ταῦτα μὲν οὐδὲ
[63, 11]	ἐλευθέραν ἀφείς, παμπληθεῖς δὲ ἐφόνευσεν	ἄνδρας	γυναῖκας παῖδας. καὶ πρότερον μὲν
[63, 17]	ποιοῦντι, πολλούς τε καὶ ἀγαθοὺς	ἄνδρας	ἔφθειρεν. ὧν ἐγὼ τοὺς μὲν
[63, 22]	ἀξίαν εἰπεῖν δυνηθείη; εἶδον, ὦ	ἄνδρες	φίλοι καὶ σύμμαχοι, πιστεύσατέ μοι,
[63, 14]	τὰ κηρύξεως δεόμενα Κλουουίῳ Ῥούφῳ	ἀνδρὶ	ὑπατευκότι χρησάμενος, πλὴν Ἀθηνῶν καὶ
[63, 8]	ὄντα, ἀγωνίσασθαι, ἵνα αὐτοῦ τοὺς	ἀνδριάντας	κρατήσας αἰκίσηται. ~καὶ εἰ μὲν
[63, 3]	μηδένα ἄλλον πλὴν Αἰθιόπων καὶ	ἀνδρῶν	καὶ γυναικῶν καὶ παίδων ἐς
[63, 20]	βουλῆς διελθὼν ἐς τὸ Καπιτώλιον	ἀνέβη,	καὶ ἐκεῖθεν ἐς τὸ Παλάτιον,
[63, 27]	καὶ ἐπὶ ἵππον οὐδὲν βελτίονα	ἀνέβη,	καὶ ἐπ´ αὐτοῦ κατακεκαλυμμένος πρὸς
[63, 4]	καὶ ἐπί τε τὸ βῆμα	ἀνέβη	καὶ ἐπὶ δίφρου ἀρχικοῦ ἐκαθέζετο.
[63, 16]	τοῖς πρώτοις ἁψαμένοις τῆς γῆς	ἀνέβλυσεν,	καὶ οἰμωγαὶ μυκηθμοί τέ τινες
[63, 30]	καὶ ὁ Ῥοῦφος αὐτῷ προσεχώρησεν,	ἀνεθάρσησεν,	οὐ μέντοι καὶ τὸ Καίσαρος
[63, 7]	τε ἐθαύμασε καὶ ἐκείνου κατέγνω.	~ἀνεκομίσθη	δὲ οὐχ ᾗπερ ἦλθε διὰ
[63, 30]	οὐ μέντοι καὶ τὸ Καίσαρος	ἀνέλαβεν	ὄνομα πρὶν τοὺς τῆς βουλῆς
[63, 13]	προσδέων θηρίου τέ τινος δορὰν	ἀνελάμβανε	καὶ προσπίπτων σφίσιν ἠσέλγαινεν ὥσπερ
[63, 26]	καὶ κιθαρῳδήσειν μέλλοντα ἀνεχαίτιζεν καὶ	ἀνελάμβανεν.	τά τε ἄλλα ὅσα εἰώθει
[63, 5]	καὶ δωρεῖσθαι δύναμαι. ταῦτ´ εἰπὼν	ἀνελθεῖν	τε αὐτὸν κατὰ τὴν ἄνοδον
[63, 29]	προδιαφθαρέντα αὐτοῦ ἐσήμανεν. {ὅτι οὐδενὶ	ἀνέλπιστος	ἦν ἡ ἐγχείρησις τῆς βασιλείας
[63, 27]	ὅτι αὐτοκράτωρ ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν	ἀνερρήθη,	περί τε τοῦ Ῥούφου ὅτι
[63, 29]	ἀποκτεῖναι. ἐπεί τε οὐχ ὑπήκουσαν,	ἀνεστέναξέ	τε καὶ ἔφη ἐγὼ μόνος
[63, 17]	τινὰ ὄντες, καὶ μηδὲν μηδέποτε	ἄνευ	ἀλλήλων πράξαντες, ἀλλ´ ὥσπερ τῷ
[63, 26]	αὐτὸν ὡς καὶ κιθαρῳδήσειν μέλλοντα	ἀνεχαίτιζεν	καὶ ἀνελάμβανεν. τά τε ἄλλα
[63, 26]	αὐτόμαται ἐν τῇ αὐτῇ νυκτὶ	ἀνεῴχθησαν,	οὐδ´ ὅτι ἐν τῷ Ἀλβανῷ
[63, 4]	τὴν Ῥώμην αὐτὸν ὁ Νέρων	ἀνήγαγε	καὶ τὸ διάδημα αὐτῷ ἐπέθηκε.
[63, 23]	κἀκεῖνος ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν αὐτοκράτωρ	ἀνηγορεύθη.	λέγεται δὲ ὅτι τοῦ Νέρωνος
[63, 14]	ἐξ οὗ τὸ ἱερὸν πνεῦμα	ἀνῄει	σφάξας. ἠγωνίσατο δὲ ἐν πάσῃ
[63, 22]	καὶ ἐφλέγμαινον} ἦν τις Γαλάτης	ἀνὴρ	Γάιος Ἰούλιος Οὐίνδιξ, ἐκ μὲν
[63, 25]	αὐτῆς γενέσθαι· δραστήριός τε γὰρ	ἀνὴρ	ἦν καὶ ἰσχὺν μεγάλην καὶ
[63, 22]	εἶδον τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον, εἴγε	ἀνὴρ	ὁ Σπόρον γεγαμηκώς, ὁ Πυθαγόρᾳ
[63, 13]	τῷ Νέρωνι Πυθαγόρας μὲν ὡς	ἀνήρ,	Σπόρος δὲ ὡς γυνή· πρὸς
[63, 20]	μὲν οἱ τοὺς στεφάνους οὓς	ἀνῄρητο	κομίζοντες, καὶ μετ´ αὐτοὺς ἕτεροι
[63, 1]	Πακόρου καὶ τοῦ Μονοβάζου ἄγων,	ἀνήχθη,	καὶ ἐγένετο αὐτῶν πομπὴ διὰ
[63, 27]	πολέμιον ἀπέφηνε, τὸν δὲ Γάλβαν	ἀνθείλετο	αὐτοκράτορα. ἐπεὶ δὲ ᾔσθετο ὅτι
[63, 13]	δὲ βουλευτὰς χιτώνιόν τι ἐνδεδυκὼς	ἄνθινον	καὶ σινδόνιον περὶ τὸν αὐχένα
[63, 22]	οἰκουμένην σεσύληκεν, ὅτι πᾶν τὸ	ἄνθος	τῆς βουλῆς αὐτῶν ἀπολώλεκεν, ὅτι
[63, 4]	φωσὶ καὶ στεφανώμασιν, οἵ τε	ἄνθρωποι	πολλοὶ πανταχοῦ ἑωρῶντο, μάλιστα δὲ
[63, 14]	ἔδωκε, καὶ τὸ μαντεῖον κατέλυσεν,	ἀνθρώπους	ἐς τὸ στόμιον ἐξ οὗ
[63, 8]	Αὐγουστείων ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων	ἀνθρώπων	ἐπηγάγετο ὅσον, εἴπερ ἐμπολέμιον ἦν,
[63, 16]	αὐτὸν μιμήσασθαι, καὶ πολὺ πλῆθος	ἀνθρώπων	ἐπὶ τοῦτο τὸ ἔργον καὶ
[63, 20]	καὶ θυμιώσης, πάντων δὲ τῶν	ἀνθρώπων,	καὶ αὐτῶν τῶν βουλευτῶν ὅτι
[63, 16]	ἤρξατο τοῦ ἔργου καίπερ τῶν	ἀνθρώπων	ὀκνούντων· αἷμά τε γὰρ τοῖς
[63, 30]	παρὰ δὲ δὴ τῶν ἄλλων	ἀνθρώπων	ὄνομα μέγα, καὶ μεῖζον ἢ
[63, 5]	ἀνελθεῖν τε αὐτὸν κατὰ τὴν	ἄνοδον	τὴν ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ ἔμπροσθεν
[63, 27]	ἐκεῖ διαθρέψει· ἐς τοῦτο γὰρ	ἀνοίας	ἐληλύθει ὥστε καὶ πιστεῦσαι ὅτι
[63, 6]	ὥς φασιν, ἔλαβε, καὶ Ἀρτάξατα	ἀνοικοδομῆσαι	ἐπετράπη· δημιουργούς τε πρὸς τούτοις
[63, 7]	μὲν δὴ Τιριδάτης τὰ Ἀρτάξατα	ἀνοικοδομήσας	Νερώνεια προσηγόρευσεν· ὁ δὲ δὴ
[63, 17]	κιθαρῳδοῦ καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλθὼν	ἄνοπλος.	~ἐν μὲν δὴ τῇ Ἑλλάδι
[63, 22]	τούτους γὰρ ὑποκρίνεται, καὶ ταύτας	ἀντ´	ἐκείνων τὰς ἐπωνυμίας ἀντεπιτέθειται. ἀνάστητε
[63, 24]	νομίσαντες ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄντικρυς χωρεῖν,	ἀντεξώρμησαν	αὐτοκέλευστοι, καὶ προσπεσόντες σφίσιν ἀπροσδοκήτοις
[63, 24]	αὐτῷ καὶ οὐ πόρρω στρατοπεδεύσαντος	ἀντεπέστειλαν	μὲν ἀλλήλοις τινά, καὶ τέλος
[63, 7]	τέλος, ὡς ὀχληρὸς αὐτῷ ἐγίνετο,	ἀντεπέστειλέν	οἱ ὅτι πολύ σοι ῥᾷον
[63, 24]	Οὐίνδικος πρὸς βοήθειαν τῆς πόλεως	ἀντεπιόντος	αὐτῷ καὶ οὐ πόρρω στρατοπεδεύσαντος
[63, 22]	ταύτας ἀντ´ ἐκείνων τὰς ἐπωνυμίας	ἀντεπιτέθειται.	ἀνάστητε οὖν ἤδη ποτέ, καὶ
[63, 15]	τινὰς μὴ δυναμένους ἐπὶ πολὺ	ἀντέχειν	(πολλάκις γὰρ καὶ μέχρι τῆς
[63, 2]	καὶ γυνὴ συμπαρίππευε, κράνος χρυσοῦν	ἀντὶ	καλύπτρας ἔχουσα, ὥστε μὴ ὁρᾶσθαι
[63, 24]	αἰσθόμενοι, καὶ νομίσαντες ἐφ´ ἑαυτοὺς	ἄντικρυς	χωρεῖν, ἀντεξώρμησαν αὐτοκέλευστοι, καὶ προσπεσόντες
[63, 23]	αὐτοῦ κομίσας μοι τὴν ἐμὴν	ἀντιλήψεται"	τοιοῦτος μέν τις ὁ Οὐίνδιξ
[63, 8]	ὡς Φίλιππον ἢ Περσέα ἢ	Ἀντίοχον.	καὶ διὰ τοῦτό γε, ὡς
[63, 7]	πεσόντα καὶ τυπτόμενον ὑπὸ τοῦ	ἀντιπάλου,	ἔφη ἄδικος ἡ μάχη· οὐ
[63, 9]	ἢ δύο ἀκολούθων βαδίζοντα, τοὺς	ἀντιπάλους	ὑποβλέποντα καὶ ἀεί τι πρὸς
[63, 28]	ἀναζητῶν ἑωρᾶτο, μετῆλθεν ἐς τὸ	ἄντρον,	κἀνταῦθα καὶ ἔφαγε πεινήσας ἄρτον
[63, 28]	συνεχῶς ἐνενόει, οἰκτρῶς θανεῖν μ´	ἄνωγε	σύγγαμος πατήρ· ὀψὲ δ´ οὖν
[63, 3]	ταῦτα γενέσθαι, ἐτόξευσεν ὁ Τιριδάτης	ἄνωθεν	ἐκ τῆς ἕδρας θηρία, καὶ
[63, 6]	δῶρά τε παντοδαπὰ πεντακισχιλίων μυριάδων	ἄξια,	ὥς φασιν, ἔλαβε, καὶ Ἀρτάξατα
[63, 22]	λοιπὰ πῶς ἄν τις κατ´	ἀξίαν	εἰπεῖν δυνηθείη; εἶδον, ὦ ἄνδρες
[63, 30]	μὲν ἐκείνου οὐδὲν ὅ τι	ἄξιον	εἰπεῖν εὕρετο, εἰ μή τις
[63, 10]	Κανάκην ὑπεκρίνετο. ἔργον δ´ οὐδὲν	ἄξιον	Ῥωμαίων οὐδείς σφων ἐποίησε· τοσαῦτα
[63, 17]	καὶ ἑαυτὸν ἐρρωμένως παίων ἔλεγεν	ἄξιος·	τότε γὰρ δή, τότε πρῶτον
[63, 9]	ὑποδύνων ἀπέβαλλε τὸ τῆς ἡγεμονίας	ἀξίωμα,	ἐδεῖτο ὡς δραπέτης, ἐποδηγεῖτο ὡς
[63, 20]	Ἀπόλλωνι. ὡς εἷς περιοδονίκης, εἷς	ἀπ´	αἰῶνος, Αὔγουστε Αὔγουστε. ἱερὰ φωνή·
[63, 26]	Νέᾳ πόλει τὸν γυμνικὸν ἀγῶνα	ἀπ´	ἀρίστου θεωρῶν, οὐκ ἐλυπήθη, ἀλλὰ
[63, 23]	~τοιαῦτά τινα τοῦ Οὐίνδικος εἰπόντος	ἅπαντες	συνεφρόνησαν. οὐχ ἑαυτῷ δὲ τὴν
[63, 28]	ὑπό τινος, ὥς φασι, τῶν	ἀπαντησάντων,	καὶ αὐτοκράτωρ προσαγορευθεὶς ἔκ τε
[63, 17]	ἀφικνούμενοι, καὶ διὰ τοῦθ´ ὑφ´	ἁπάντων	ὁμοίως ἀτιμαζόμενοι, ἀποθανεῖν τε ἐπεθύμησαν
[63, 21]	τὸ μὲν ἀργύριον οὐκ ἔλαβεν,	ἀπαξιώσας	μισθοῦ τι ποιῆσαι (καὶ διὰ
[63, 9]	φοβούμενον, καὶ χρήματα αὐτοῖς κρύφα	ἅπασιν	ἀναλίσκοντα μὴ καὶ ἐλεγχθεὶς μαστιγωθῇ,
[63, 9]	κράτους, καὶ τὸ προσωπεῖον ὑποδύνων	ἀπέβαλλε	τὸ τῆς ἡγεμονίας ἀξίωμα, ἐδεῖτο
[63, 10]	ἐσκυθρώπασε καὶ οὐ σφόδρα ὑπερεπῄνεσεν,	ἀπεδίωξεν	αὐτὸν ἐπιτρέψας μὴ ἐλθεῖν αὐτὸν
[63, 12]	ἐπεπίστευτο, καὶ δι´ αὐτῆς πάντες	ἀπεδύοντο.	~ὠνόμασε δὲ Σαβῖναν τὸν Σπόρον
[63, 10]	πρὸς τοῖς ἄλλοις οἷς εἰώθεσαν,	ἀπεκάλουν,	συμμιγνύντες δῆλον ὅτι αὐτοῖς καὶ
[63, 10]	Φοῖβος ὁ ἀπελεύθερος τοῦ Νέρωνος	ἀπεκρίνατο	αὐτῷ εἰς κόρακας" οὐδὲ ἐτόλμησεν
[63, 10]	τινὸς τί ποιεῖ ὁ αὐτοκράτωρ"	ἀπεκρίνατο	ὅτι τίκτει· καὶ γὰρ τὴν
[63, 6]	οὐδὲ πρὸς αὐτὸν τὸν Νέρωνα	ἀπεκρύψατο,	ἀλλ´ εἶπέ ποτε αὐτῷ ἀγαθόν,
[63, 22]	τὴν ἑαυτοῦ καὶ ᾔσχυνε καὶ	ἀπέκτεινε,	καὶ οὐδ´ αὐτὸ τὸ σχῆμα
[63, 3]	γέ τῳ πιστόν, διέτρωσε καὶ	ἀπέκτεινε.	~μετὰ δὲ τοῦτο ἔς τε
[63, 29]	αὐτῷ τῶν ἱππέων αὐτὸς ἑαυτὸν	ἀπέκτεινε,	τὸ θρυλούμενον ἐκεῖνο εἰπών, ὦ
[63, 18]	τῶν πρώτων μετὰ τοῦ υἱέος	ἀπέκτεινεν,	ἐγκαλέσας σφίσιν ὅτι Πυθικοὶ ἐκ
[63, 17]	γένος, καὶ πάντες ἢ ἑαυτοὺς	ἀπεκτίννυσαν	ἢ ὑπ´ ἄλλων ἐφονεύοντο) τοῦ
[63, 24]	τισὶ μάτην ὡς καὶ αὐτοὶ	ἀπεκτονότες	αὐτὸν παρέσχον. ~Ῥοῦφος δὲ τοῦτον
[63, 12]	τραγῳδούς, ὁ δὲ τοῦ Κλαυδίου	ἀπελεύθερος	Καίσαρας ἐζήλου. τὸν γὰρ Τιγελλῖνον
[63, 10]	ποῦ ἀπέλθω; ὁ Φοῖβος ὁ	ἀπελεύθερος	τοῦ Νέρωνος ἀπεκρίνατο αὐτῷ εἰς
[63, 11]	καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺς	ἀπελευθέρους	τῶν θανατουμένων ἀποθνήσκοντας καταλείπειν, αὐτοῖς
[63, 29]	μέν τινα ἠπόρησαν ὅπου ποτὲ	ἀπεληλυθὼς	εἴη, ἔπειτα μαθόντες ἔπεμψαν ἐπ´
[63, 10]	αὐτόν, ἐκείνου εἰπόντος καὶ ποῦ	ἀπέλθω;	ὁ Φοῖβος ὁ ἀπελεύθερος τοῦ
[63, 6]	ἀέρος διαταθέντα, ὅπως τὸν ἥλιον	ἀπερύκοι,	ἁλουργὰ ἦν, καὶ ἐν μέσῳ
[63, 27]	τε τοῦ Ῥούφου ὅτι αὐτοῦ	ἀπέστη,	ἐν δέει τε μεγάλῳ ἐγένετο,
[63, 22]	τοῦ Νέρωνος Ἰουδαῖοι εἰς προῦπτον	ἀπέστησαν,	καὶ ἐπ´ αὐτοὺς τὸν Οὐεσπασιανὸν
[63, 24]	ἀποστασίας παρατεινομένης ὁ Οὐίνδιξ ἑαυτὸν	ἀπέσφαξε,	τῶν μετ´ αὐτοῦ στρατιωτῶν κινδυνευσάντων
[63, 28]	προσαγορευθεὶς ἔκ τε τῆς ὁδοῦ	ἀπετράπη	καὶ ἐς καλαμώδη τόπον τινὰ
[63, 27]	στρατόπεδον, καὶ τὸν μὲν πολέμιον	ἀπέφηνε,	τὸν δὲ Γάλβαν ἀνθείλετο αὐτοκράτορα.
[63, 25]	ἐπέγραψε· καὶ ὃς ἐκεῖνά τε	ἀπήλειψε,	καὶ μόλις ποτὲ αὐτοὺς καταστήσας
[63, 14]	ἃς ὕστερον Γάλβας παρ´ αὐτῶν	ἀπῄτησεν,	ἔδωκε. ὅτι ὁ αὐτὸς τῇ
[63, 12]	Καισαρείῳ ἐκδότους παρέδωκε· πάντα γὰρ	ἁπλῶς	αὐτῷ ἐπετέτραπτο, ὥστε καὶ δημεύειν
[63, 26]	Ῥώμην ἠπείχθη, ἀλλὰ καὶ γράμματα	ἁπλῶς	τῇ βουλῇ πέμψας παρῃτήσατο ὅτι
[63, 29]	καὶ μῆνας ὀκτώ, ἔσχατος τῶν	ἀπὸ	τοῦ Αἰνείου καὶ ἀπὸ τοῦ
[63, 20]	Νέρων Καῖσαρ πρῶτος πάντων τῶν	ἀπὸ	τοῦ αἰῶνος Ῥωμαίων ἐνίκησεν αὐτό,
[63, 29]	τῶν ἀπὸ τοῦ Αἰνείου καὶ	ἀπὸ	τοῦ Αὐγούστου γεγονότων, καθάπερ που
[63, 1]	αὐτῶν πομπὴ διὰ πάσης τῆς	ἀπὸ	τοῦ Εὐφράτου γῆς ὥσπερ ἐν
[63, 9]	ἐπὶ τοὺς ἐμβάτας ἀναβαίνων κατέπιπτεν	ἀπὸ	τοῦ κράτους, καὶ τὸ προσωπεῖον
[63, 12]	ὅτι ὁ μὲν τοῦ Αὐγούστου	ἀπόγονος	κιθαρῳδοὺς καὶ τραγῳδούς, ὁ δὲ
[63, 18]	καὶ τὸν Πάριν τὸν ὀρχηστὴν	ἀποθανεῖν	ἐκέλευσεν, ὅτι ὀρχεῖσθαι παρ´ αὐτῷ
[63, 17]	τοῦθ´ ὑφ´ ἁπάντων ὁμοίως ἀτιμαζόμενοι,	ἀποθανεῖν	τε ἐπεθύμησαν καὶ ἐτελεύτησαν τὰς
[63, 11]	τι αὐτῶν δεόμενος, ἵν´ ἐκεῖ	ἀποθάνωσιν.	~τοὺς μέντοι ἐν τῇ Ῥώμῃ
[63, 11]	καὶ τοὺς ἀπελευθέρους τῶν θανατουμένων	ἀποθνήσκοντας	καταλείπειν, αὐτοῖς τε ἐκείνοις διαθήκας
[63, 27]	τὴν περὶ τὸν Νέρωνα φρουρὰν	ἀποκαλέσασα	εἰσῆλθεν εἰς τὸ στρατόπεδον, καὶ
[63, 20]	καὶ κόσμον τὸ μηδὲν αὐτῶν	ἀποκρυφθῆναι	φέρει. ~ἐκτελέσας δὲ ταῦτα ἱπποδρομίας
[63, 29]	αἰσθόμενος προσέταξε τοῖς παροῦσιν ἑαυτὸν	ἀποκτεῖναι.	ἐπεί τε οὐχ ὑπήκουσαν, ἀνεστέναξέ
[63, 27]	ἐβουλεύσατο μὲν τούς τε βουλευτὰς	ἀποκτεῖναι	καὶ τὴν πόλιν καταπρῆσαι ἔς
[63, 23]	Οὐίνδιξ ἔφη ὅτι ὁ Νέρωνα	ἀποκτείνας	τήν τε κεφαλὴν αὐτοῦ κομίσας
[63, 11]	μὴ τῶν χρημάτων ἕνεκα αὐτοὺς	ἀποκτείνειν	δοκῇ (πάντως δὲ πάντα ἢ
[63, 21]	αὐτὸ ἐσέπραξεν, ἵνα μὴ αὐτὸν	ἀποκτείνῃ)	ἐς μέντοι τὸ θέατρον καὶ
[63, 11]	ἄλλο διαγγέλλοντες ἢ ὅτι τόνδε	ἀπόκτεινον,	ὅδε τέθνηκεν· ἔξω γὰρ δὴ
[63, 12]	καὶ δημεύειν καὶ φυγαδεύειν καὶ	ἀποκτιννύναι,	καὶ πρὶν δηλῶσαι τῷ Νέρωνι,
[63, 5]	ἵνα καὶ παρὼν παρόντος μου	ἀπολαύσῃς·	ἃ γάρ σοι οὔτε ὁ
[63, 19]	καὶ εὔξαντο καὶ ἤλπισαν αὐτὸν	ἀπολεῖσθαι.	~ἐπεὶ δ´ οὖν ἐς τὴν
[63, 20]	Νέρωνι τῷ Ἡρακλεῖ, Νέρωνι τῷ	Ἀπόλλωνι.	ὡς εἷς περιοδονίκης, εἷς ἀπ´
[63, 14]	Γάλβας ἐκομίσατο. τοῦ δὲ δὴ	Ἀπόλλωνος,	εἴτ´ οὖν ἀγανακτήσας ὅτι λυπηρά
[63, 5]	ἄφωνος χρόνον τινὰ ὡς καὶ	ἀπολούμενος	ἐγένετο. ἔπειτα σιωπῆς κηρυχθείσης ἐπεθάρρησέ
[63, 22]	τὸ ἄνθος τῆς βουλῆς αὐτῶν	ἀπολώλεκεν,	ὅτι τὴν μητέρα τὴν ἑαυτοῦ
[63, 19]	ὥστε παρευθὺς ἐς τὴν Ἰταλίαν	ἀποπλεῦσαι.	καὶ ἐγένετο μέν τις ἐλπὶς
[63, 24]	αὐτὸς ἑαυτὸν ἔσφαξε. (τῆς δ´	ἀποστασίας	παρατεινομένης ὁ Οὐίνδιξ ἑαυτὸν ἀπέσφαξε,
[63, 22]	τοῦ Νέρωνος ῥῆσιν λέγων δεῖν	ἀποστῆναί	τε αὐτοῦ καὶ ἅμα οἷ
[63, 28]	μετεγίνωσκεν ἐφ´ οἷς ἐτετολμήκει, καθάπερ	ἄπρακτόν	τι αὐτῶν ποιῆσαι δυνάμενος. Νέρων
[63, 24]	ἀντεξώρμησαν αὐτοκέλευστοι, καὶ προσπεσόντες σφίσιν	ἀπροσδοκήτοις	τε καὶ ἀσυντάκτοις οὖσι παμπόλλους
[63, 9]	σέλινον ἢ τὴν πίτυν λαβὼν	ἀπώλεσε	τὸν πολιτικόν; καὶ τί ἄν
[63, 21]	κιθαρῳδήσῃ· καὶ ὃς τὸ μὲν	ἀργύριον	οὐκ ἔλαβεν, ἀπαξιώσας μισθοῦ τι
[63, 26]	τοῦ Οὐίνδικος ἤλπιζεν καὶ ὑπόθεσιν	ἀργυρισμοῦ	καὶ φόνων εἰληφέναι ἐδόκει. καὶ
[63, 17]	παρ´ αὐτῷ δημόσιον ἔγκλημα ἦν	ἀρετή	τε καὶ πλοῦτος καὶ γένος,
[63, 26]	πόλει τὸν γυμνικὸν ἀγῶνα ἀπ´	ἀρίστου	θεωρῶν, οὐκ ἐλυπήθη, ἀλλὰ καταπηδήσας
[63, 14]	ἐχρήσαντο. ~ἐν δὲ τοῖς Ὀλυμπίοις	ἅρμα	ἐλάσας καὶ πεσὼν ἐξ αὐτοῦ
[63, 6]	ἦν, καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν	ἅρμα	ἐλαύνων ὁ Νέρων ἐνέστικτο, πέριξ
[63, 21]	καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ὅσους	ἅρμασι	νικήσας εἰλήφει, ἐς τὸν ἱππόδρομον
[63, 20]	ἐνίκησεν αὐτό, ἔπειτα αὐτὸς ἐφ´	ἅρματος	ἐπινικίου, ἐν ᾧ ποτε ὁ
[63, 6]	αὐτοῖς ὁ Κορβούλων ἐς τὴν	Ἀρμενίαν	διαβῆναι ἐφῆκεν, ἀλλὰ μόνοις τοῖς
[63, 5]	ἐγὼ χαρίζομαι καὶ βασιλέα τῆς	Ἀρμενίας	ποιῶ, ἵνα καὶ σὺ καὶ
[63, 22]	σώζει. σφαγαὶ μὲν γὰρ καὶ	ἁρπαγαὶ	καὶ ὕβρεις καὶ ὑπ´ ἄλλων
[63, 5]	εἶπε γὰρ οὕτως· ἐγώ, δέσποτα,	Ἀρσάκου	μὲν ἔκγονος, Οὐολογαίσου δὲ καὶ
[63, 6]	ἄξια, ὥς φασιν, ἔλαβε, καὶ	Ἀρτάξατα	ἀνοικοδομῆσαι ἐπετράπη· δημιουργούς τε πρὸς
[63, 7]	ὁ μὲν δὴ Τιριδάτης τὰ	Ἀρτάξατα	ἀνοικοδομήσας Νερώνεια προσηγόρευσεν· ὁ δὲ
[63, 28]	ἄντρον, κἀνταῦθα καὶ ἔφαγε πεινήσας	ἄρτον	ὁποῖον οὐδεπώποτε ἐβεβρώκει, καὶ ἔπιε
[63, 12]	δὴ τότε ἡ τῶν Ῥωμαίων	ἀρχὴ	δύο αὐτοκράτορσιν ἅμα ἐδούλευσε, Νέρωνι
[63, 29]	τῷ Γάλβᾳ τὰ τῇ αὐτοκράτορι	ἀρχῇ	προσήκοντα ἐψηφίσαντο. παρὰ πάντα δὲ
[63, 25]	ἰσχυρῶς ἐπένθησε, τὴν δὲ αὐτοκράτορα	ἀρχήν,	καίτοι τῶν στρατιωτῶν πολλάκις αὐτῷ
[63, 7]	ἐξ ἐκείνων τὴν τῶν Ῥωμαίων	ἀρχὴν	καταπλαγῆναι καὶ ἰσχύος ἕνεκα καὶ
[63, 30]	διέφθαρτο καὶ ἡ βουλὴ τὴν	ἀρχήν	οἱ ἐψηφίσατο καὶ ὁ Ῥοῦφος
[63, 23]	συνεφρόνησαν. οὐχ ἑαυτῷ δὲ τὴν	ἀρχὴν	πράττων ὁ Οὐίνδιξ τὸν Γάλβαν
[63, 14]	γὰρ μόναις οὐδὲ ἐπεφοίτησε τὴν	ἀρχήν,	τῇ μὲν διὰ τοὺς Λυκούργου
[63, 27]	ὅτι ἂν καὶ ἐκ τῆς	ἀρχῆς	ἐκπέσωμεν, ἀλλὰ τό γε τέχνιον
[63, 22]	ὅπως κατελύθη καὶ ἐκ τῆς	ἀρχῆς	ἐξέπεσεν. {ἔτι δ´ ἐν τῇ
[63, 10]	ὅτι αὐτοῖς καὶ τὰ τῆς	ἀρχῆς	ὀνόματα, ὥστε ἐφ´ ἑκάστῳ τόν
[63, 25]	μεγαλογνωμονῶν, ὡς οὐδὲν τῆς αὐτοκρατορικῆς	ἀρχῆς	ὑπὲρ ἧς καὶ οἱ ἄλλοι
[63, 9]	ὑπομείνειεν ἄνδρα Ῥωμαῖον βουλευτὴν εὐπατρίδην	ἀρχιερέα	Καίσαρα αὐτοκράτορα Αὔγουστον ἔς τε
[63, 4]	βῆμα ἀνέβη καὶ ἐπὶ δίφρου	ἀρχικοῦ	ἐκαθέζετο. καὶ μετὰ τοῦτο ὅ
[63, 23]	πολέμων διαπρέποντα καὶ τῆς Ἰβηρίας	ἄρχοντα,	δύναμίν τε οὐ μικρὰν ἔχοντα,
[63, 18]	Τοῦσκον ὑπερώρισεν, ὅτι τῆς Αἰγύπτου	ἄρχων	ἐλούσατο ἐν τῷ βαλανείῳ ὃ
[63, 24]	ὁ Οὐίνδιξ ἐγένετο· ~Ῥοῦφος δὲ	ἄρχων	τῆς Γερμανίας ὥρμησε μὲν ὡς
[63, 14]	τινὰ κατὰ γνώμην αὐτοῦ ἐθέσπισεν·	ἃς	ὁ Γάλβας ἐκομίσατο. τοῦ δὲ
[63, 14]	τὰς πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδας,	ἃς	ὕστερον Γάλβας παρ´ αὐτῶν ἀπῄτησεν,
[63, 26]	ἀφίκετο, λέγων βραγχᾶν, καθάπερ τι	ᾆσαι	καὶ τότε αὐτοῖς δεόμενος. καὶ
[63, 7]	εἶδε καὶ τὰς ἐν τῇ	Ἀσίᾳ	πόλεις, ὥστε καὶ ἐξ ἐκείνων
[63, 7]	πλεῦσαι. ἂν οὖν ἐς τὴν	Ἀσίαν	ἔλθῃς, τότε συνθησόμεθα ποῦ δυνησόμεθα
[63, 9]	ἀγωνισταῖς ἐγγραφόμενον καὶ τὴν φωνὴν	ἀσκοῦντα,	μελετῶντά τέ τινας ᾠδάς, καὶ
[63, 26]	τῆς τε φωνῆς καὶ τῶν	ᾀσμάτων	τῶν τε κιθαρισμάτων, οὐχ ὅτι
[63, 6]	ὁ Νέρων ἐνέστικτο, πέριξ δὲ	ἀστέρες	χρυσοῖ ἐπέλαμπον. ταῦτα μὲν οὕτως
[63, 4]	ὅπλα αὐτῶν καὶ τὰ σημεῖα	ἀστράπτειν.	οἵ τε κέραμοι καὶ αὐτοὶ
[63, 24]	προσπεσόντες σφίσιν ἀπροσδοκήτοις τε καὶ	ἀσυντάκτοις	οὖσι παμπόλλους κατέκοψαν. ἰδὼν δὲ
[63, 17]	διὰ τοῦθ´ ὑφ´ ἁπάντων ὁμοίως	ἀτιμαζόμενοι,	ἀποθανεῖν τε ἐπεθύμησαν καὶ ἐτελεύτησαν
[63, 9]	ἑαυτὸν προέγραψεν; τίς δὲ νίκη	ἀτοπωτέρα.	ἐν ᾗ τὸν κότινον ἢ
[63, 28]	ἡσυχάζειν ὑπ´ αὐτῶν ἐδύνατο, οὔτ´	αὖ	λαλεῖν τινι τῶν παρόντων, μὴ
[63, 20]	εἷς περιοδονίκης, εἷς ἀπ´ αἰῶνος,	Αὔγουστε	Αὔγουστε. ἱερὰ φωνή· μακάριοι οἵ
[63, 20]	συμβοώντων Ὀλυμπιονῖκα οὐᾶ, Πυθιονῖκα οὐᾶ,	Αὔγουστε	Αὔγουστε. Νέρωνι τῷ Ἡρακλεῖ, Νέρωνι
[63, 20]	περιοδονίκης, εἷς ἀπ´ αἰῶνος, Αὔγουστε	Αὔγουστε.	ἱερὰ φωνή· μακάριοι οἵ σου
[63, 20]	Ὀλυμπιονῖκα οὐᾶ, Πυθιονῖκα οὐᾶ, Αὔγουστε	Αὔγουστε.	Νέρωνι τῷ Ἡρακλεῖ, Νέρωνι τῷ
[63, 26]	αἵ τε τοῦ μνημείου τοῦ	Αὐγουστείου	καὶ αἱ τοῦ κοιτῶνος τοῦ
[63, 18]	τῆς ὁμωνυμίας ἠσέβουν. τῶν δὲ	Αὐγουστείων	ἄγαλμα αὐτοῦ χιλίων λιτρῶν ποιήσειν
[63, 8]	γε πλῆθος οὐχ ὅτι τῶν	Αὐγουστείων	ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων
[63, 10]	τόν τε Καίσαρα καὶ τὸν	Αὔγουστον	ἀκροτελεύτιον εἶναι. ὅτι ἀγανακτήσαντος αὐτοῦ
[63, 9]	βουλευτὴν εὐπατρίδην ἀρχιερέα Καίσαρα αὐτοκράτορα	Αὔγουστον	ἔς τε τὸ λεύκωμα ἐν
[63, 22]	τοιοῦτον Καίσαρα καὶ αὐτοκράτορα καὶ	Αὔγουστον	ὀνομάσει; μηδαμῶς· μηδεὶς ὑβριζέτω τὰ
[63, 25]	συνέτριψαν, αὐτὸν δὲ Καίσαρα καὶ	Αὔγουστον	ὠνόμαζον. ὡς δ´ οὐκ ἐπείθετο,
[63, 22]	ἐκεῖνα ὀνόματα. ταῦτα μὲν γὰρ	Αὔγουστος	καὶ Κλαύδιος ἔσχον, οὗτος δὲ
[63, 8]	Μόμμιος ἢ καὶ Ἀγρίππας καὶ	Αὔγουστος	οἱ πρόγονοι αὐτοῦ, ἀλλ´ ἐπί
[63, 20]	ἐπινικίου, ἐν ᾧ ποτε ὁ	Αὔγουστος	τὰ πολλὰ ἐκεῖνα νικητήρια ἐπεπόμφει,
[63, 12]	διήλλασσον, ὅτι ὁ μὲν τοῦ	Αὐγούστου	ἀπόγονος κιθαρῳδοὺς καὶ τραγῳδούς, ὁ
[63, 29]	τοῦ Αἰνείου καὶ ἀπὸ τοῦ	Αὐγούστου	γεγονότων, καθάπερ που σαφῶς καὶ
[63, 28]	ῥωπίον τε καὶ κλάδος ὑπ´	αὔρας	ἐσείσθη, δεινῶς ἐταράττετο, καὶ οὔθ´
[63, 20]	γὰρ δεῖ περιπλέκειν καὶ οὐκ	αὐτὰ	τὰ λεχθέντα δηλοῦν; οὐδὲ γὰρ
[63, 26]	τοῦ ἐκείνου, αὐτόμαται ἐν τῇ	αὐτῇ	νυκτὶ ἀνεῴχθησαν, οὐδ´ ὅτι ἐν
[63, 12]	τοῦ Ἡλίου ἐν τῇ Ῥώμῃ,	αὕτη	δὲ μετά τε τοῦ Νέρωνος
[63, 30]	ἡγεμονίαν, ἐκτήσατο, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν	αὐτὴν	λαβεῖν. Γάλβας δ´, ἐπεὶ ὅ
[63, 26]	αὐτοῖς δεόμενος. καὶ τήν γε	αὐτὴν	φροντίδα καὶ ἐπιμέλειαν τῆς τε
[63, 6]	ἀφ´ οὗ καὶ τὴν ἡμέραν	αὐτὴν	χρυσῆν ἐπωνόμασαν. τά γε μὴν
[63, 25]	δέξασθαι, δυνηθεὶς ἂν ῥᾳδίως ἐπιτυχὴς	αὐτῆς	γενέσθαι· δραστήριός τε γὰρ ἀνὴρ
[63, 13]	μόνον ὅτι διὰ τὴν ὁμοιότητα	αὐτῆς	ἐξετέτμητο, ἀλλ´ ὅτι καὶ ἐγήματο
[63, 4]	ἐπεπλήρωτο· τὸ μὲν γὰρ μέσον	αὐτῆς	ὁ δῆμος λευχειμονῶν καὶ δαφνηφορῶν
[63, 12]	ἐπιφανὴς οὖσα, ἐπεπίστευτο, καὶ δι´	αὐτῆς	πάντες ἀπεδύοντο. ~ὠνόμασε δὲ Σαβῖναν
[63, 26]	ἐξεύρηκα" ἔφη πῶς ἡ ὕδραυλις"	(αὐτὸ	γὰρ τὸ ῥηθὲν γραφήσεται) καὶ
[63, 20]	ἀπὸ τοῦ αἰῶνος Ῥωμαίων ἐνίκησεν	αὐτό,	ἔπειτα αὐτὸς ἐφ´ ἅρματος ἐπινικίου,
[63, 21]	ποιῆσαι (καὶ διὰ τοῦτο Τιγελλῖνος	αὐτὸ	ἐσέπραξεν, ἵνα μὴ αὐτὸν ἀποκτείνῃ)
[63, 26]	ὡσίωσεν, ἐπιγράψας αὐτῷ ὅτι Σαβίνῃ	αὐτὸ	θεᾷ Ἀφροδίτῃ αἱ γυναῖκες ἐποίησαν.
[63, 24]	τοὺς Ῥωμαίους ἐλευθερῶσαι, οὐκ ἐξετέλεσεν	αὐτό.	καὶ τὸ μὲν ἀληθὲς οὕτως
[63, 22]	ᾔσχυνε καὶ ἀπέκτεινε, καὶ οὐδ´	αὐτὸ	τὸ σχῆμα τῆς ἡγεμονίας σώζει.
[63, 30]	εἰπεῖν εὕρετο, εἰ μή τις	αὐτὸ	τοῦτ´ ἐκλογίσαιτο ὅτι πολλάκις αὐτοκράτωρ
[63, 19]	ἐσώθη γάρ. καί τισι καὶ	αὐτὸ	τοῦτο ὀλέθρου αἴτιον ἐγένετο, ὅτι
[63, 24]	δόξαν τισὶ μάτην ὡς καὶ	αὐτοὶ	ἀπεκτονότες αὐτὸν παρέσχον. ~Ῥοῦφος δὲ
[63, 4]	ἀστράπτειν. οἵ τε κέραμοι καὶ	αὐτοὶ	πάντων τῶν τῇδε οἰκοδομημάτων ἐκρύπτοντο
[63, 26]	καθάπερ τι ᾆσαι καὶ τότε	αὐτοῖς	δεόμενος. καὶ τήν γε αὐτὴν
[63, 9]	τά γε προσωπεῖα τοτὲ μὲν	αὐτοῖς	ἐκείνοις τοτὲ δὲ καὶ ἑαυτῷ
[63, 22]	ποτέ, καὶ ἐπικουρήσατε μὲν ὑμῖν	αὐτοῖς,	ἐπικουρήσατε δὲ τοῖς Ῥωμαίοις, ἐλευθερώσατε
[63, 10]	εἰώθεσαν, ἀπεκάλουν, συμμιγνύντες δῆλον ὅτι	αὐτοῖς	καὶ τὰ τῆς ἀρχῆς ὀνόματα,
[63, 9]	τε μαστιγοφόρους φοβούμενον, καὶ χρήματα	αὐτοῖς	κρύφα ἅπασιν ἀναλίσκοντα μὴ καὶ
[63, 6]	ἐξήγαγεν. οὐ μέντοι καὶ πᾶσιν	αὐτοῖς	ὁ Κορβούλων ἐς τὴν Ἀρμενίαν
[63, 11]	ἀπελευθέρους τῶν θανατουμένων ἀποθνήσκοντας καταλείπειν,	αὐτοῖς	τε ἐκείνοις διαθήκας γράφειν ἐπέτρεπεν,
[63, 24]	ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄντικρυς χωρεῖν, ἀντεξώρμησαν	αὐτοκέλευστοι,	καὶ προσπεσόντες σφίσιν ἀπροσδοκήτοις τε
[63, 25]	μὲν ἰσχυρῶς ἐπένθησε, τὴν δὲ	αὐτοκράτορα	ἀρχήν, καίτοι τῶν στρατιωτῶν πολλάκις
[63, 9]	Ῥωμαῖον βουλευτὴν εὐπατρίδην ἀρχιερέα Καίσαρα	αὐτοκράτορα	Αὔγουστον ἔς τε τὸ λεύκωμα
[63, 27]	ἀπέφηνε, τὸν δὲ Γάλβαν ἀνθείλετο	αὐτοκράτορα.	ἐπεὶ δὲ ᾔσθετο ὅτι καὶ
[63, 22]	τις τὸν τοιοῦτον Καίσαρα καὶ	αὐτοκράτορα	καὶ Αὔγουστον ὀνομάσει; μηδαμῶς· μηδεὶς
[63, 29]	καὶ τῷ Γάλβᾳ τὰ τῇ	αὐτοκράτορι	ἀρχῇ προσήκοντα ἐψηφίσαντο. παρὰ πάντα
[63, 9]	γὰρ οὐκ ἔπρεπεν, ὡς ἔοικεν,	αὐτοκράτορι	Ῥωμαίων σιδηραῖς δεῖσθαι. ~καὶ ταῦτα
[63, 25]	παντελῶς μεγαλογνωμονῶν, ὡς οὐδὲν τῆς	αὐτοκρατορικῆς	ἀρχῆς ὑπὲρ ἧς καὶ οἱ
[63, 30]	ἐλθεῖν. ἀλλ´ οὐδὲ τὸ τοῦ	αὐτοκράτορος	πρότερον εἰς οὐδὲν γράμμα ἐνεγεγράφει.
[63, 12]	ἡ τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ δύο	αὐτοκράτορσιν	ἅμα ἐδούλευσε, Νέρωνι καὶ Ἡλίῳ.
[63, 23]	προεχειρίσατο· κἀκεῖνος ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν	αὐτοκράτωρ	ἀνηγορεύθη. λέγεται δὲ ὅτι τοῦ
[63, 10]	ἐρομένου τινὸς τί ποιεῖ ὁ	αὐτοκράτωρ"	ἀπεκρίνατο ὅτι τίκτει· καὶ γὰρ
[63, 30]	αὐτὸ τοῦτ´ ἐκλογίσαιτο ὅτι πολλάκις	αὐτοκράτωρ	ὀνομασθεὶς ἔζησε· παρὰ δὲ δὴ
[63, 28]	ὥς φασι, τῶν ἀπαντησάντων, καὶ	αὐτοκράτωρ	προσαγορευθεὶς ἔκ τε τῆς ὁδοῦ
[63, 27]	τε τοῦ Γάλβα ἤκουσεν ὅτι	αὐτοκράτωρ	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀνερρήθη, περί
[63, 8]	καὶ πόνου ὁρῶν δεόμενα ἤλπιζεν	αὐτόματά	οἱ προσχωρήσειν, ἐς δὲ δὴ
[63, 26]	αἱ τοῦ κοιτῶνος τοῦ ἐκείνου,	αὐτόμαται	ἐν τῇ αὐτῇ νυκτὶ ἀνεῴχθησαν,
[63, 17]	ἄλλα καὶ πατέρα καὶ εὐεργέτην	αὐτὸν	ἀεὶ ὀνομάζων, ἔπειτ´ ἐπειδὴ τῇ
[63, 28]	δ´ οὖν ποτε, ἐπειδὴ μηδεὶς	αὐτὸν	ἀναζητῶν ἑωρᾶτο, μετῆλθεν ἐς τὸ
[63, 28]	αὐτοῦ ψυχαὶ πᾶσαι ἅμα ἐπ´	αὐτὸν	ἀναθορνύουσι. γνωρισθεὶς οὖν καὶ ὣς
[63, 21]	Τιγελλῖνος αὐτὸ ἐσέπραξεν, ἵνα μὴ	αὐτὸν	ἀποκτείνῃ) ἐς μέντοι τὸ θέατρον
[63, 19]	ὅτι καὶ εὔξαντο καὶ ἤλπισαν	αὐτὸν	ἀπολεῖσθαι. ~ἐπεὶ δ´ οὖν ἐς
[63, 2]	Πικεντῶν ἐς Νέαν πόλιν πρὸς	αὐτὸν	ἀφίκετο. οὐ μέντοι καὶ τὸν
[63, 25]	Νέρωνος εἰκόνας καθεῖλον καὶ συνέτριψαν,	αὐτὸν	δὲ Καίσαρα καὶ Αὔγουστον ὠνόμαζον.
[63, 22]	ἤκουσα κηρύττοντος, ἤκουσα τραγῳδοῦντος. εἶδον	αὐτὸν	δεδεμένον, εἶδον συρόμενον, κύοντα δή,
[63, 10]	εἷς μέν τις στρατιώτης ἰδὼν	αὐτὸν	δεδεμένον ἠγανάκτησε καὶ προσδραμὼν ἔλυσεν,
[63, 29]	Ζεῦ, οἷος τεχνίτης παραπόλλυμαι" καὶ	αὐτὸν	δυσθανατοῦντα ὁ Ἐπαφρόδιτος προσκατειργάσατο. ἐβίω
[63, 19]	Ἑλλάδα ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ, καὶ ἐξεφόβησεν	αὐτὸν	εἰπὼν μεγάλην τινὰ ἐπιβουλὴν ἐν
[63, 10]	ἀπεδίωξεν αὐτὸν ἐπιτρέψας μὴ ἐλθεῖν	αὐτὸν	εἰς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ· καὶ ὡς
[63, 10]	αὐτοῦ· καὶ ὡς οὐκ ἐδέχετο	αὐτόν,	ἐκείνου εἰπόντος καὶ ποῦ ἀπέλθω;
[63, 30]	τοὺς τῆς βουλῆς πρεσβευτὰς πρὸς	αὐτὸν	ἐλθεῖν. ἀλλ´ οὐδὲ τὸ τοῦ
[63, 17]	φεισάμενος τοῦ κιθαρῳδοῦ καὶ πρὸς	αὐτὸν	ἐλθὼν ἄνοπλος. ~ἐν μὲν δὴ
[63, 10]	καὶ οὐ σφόδρα ὑπερεπῄνεσεν, ἀπεδίωξεν	αὐτὸν	ἐπιτρέψας μὴ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς
[63, 3]	οὖν Νέρων καὶ ἐπὶ τούτῳ	αὐτὸν	θαυμάσας τοῖς τε ἄλλοις ἐδεξιώσατο
[63, 29]	εἴη, ἔπειτα μαθόντες ἔπεμψαν ἐπ´	αὐτὸν	ἱππέας. καὶ οὕτως ἐκεῖνος προσιόντας
[63, 10]	ὁρῶντες ἔφερον ἐπῄνουν, Πυθιονίκην τε	αὐτὸν	καὶ Ὀλυμπιονίκην καὶ περιοδονίκην παντονίκην,
[63, 6]	δὴ τοῖς ἄλλοις καὶ ἐκολάκευσεν	αὐτὸν	καὶ ὑπέδραμε δεινότατα, καὶ διὰ
[63, 5]	δύναμαι. ταῦτ´ εἰπὼν ἀνελθεῖν τε	αὐτὸν	κατὰ τὴν ἄνοδον τὴν ἐπ´
[63, 6]	περικείμενος. ἐφ´ οἷς ὁ Τιριδάτης	αὐτὸν	μὲν δυσχεραίνων τὸν δὲ Κορβούλωνα
[63, 16]	ἔπεισε καὶ τοὺς ἄλλους ἀνάγκῃ	αὐτὸν	μιμήσασθαι, καὶ πολὺ πλῆθος ἀνθρώπων
[63, 15]	ὅτι ἔλεγεν ἀεί ποτε πρὸς	αὐτόν	μισῶ σε, Καῖσαρ, ὅτι συγκλητικὸς
[63, 4]	τοῦτο ἔς τε τὴν Ῥώμην	αὐτὸν	ὁ Νέρων ἀνήγαγε καὶ τὸ
[63, 2]	τὰς χεῖρας ἐπαλλάξας, δεσπότην τε	αὐτὸν	ὀνομάσας καὶ προσκυνήσας. ~ὁ οὖν
[63, 24]	μάτην ὡς καὶ αὐτοὶ ἀπεκτονότες	αὐτὸν	παρέσχον. ~Ῥοῦφος δὲ τοῦτον μὲν
[63, 10]	χρήματα διελάγχανον ὥστε καὶ εὔχεσθαι	αὐτὸν	πολλὰ τοιαῦτα δρᾶν, ἵν´ ἔτι
[63, 6]	ἔχων ἔφερεν. οὔκουν οὐδὲ πρὸς	αὐτὸν	τὸν Νέρωνα ἀπεκρύψατο, ἀλλ´ εἶπέ
[63, 24]	ἐπολιόρκει, πρόφασιν ἐπεὶ μὴ ἐδέξατο	αὐτόν.	τοῦ δὲ Οὐίνδικος πρὸς βοήθειαν
[63, 13]	τῇ Ἑλλάδι κατὰ συμβόλαιον, ἐκδόντος	αὐτὸν	τοῦ Τιγελλίνου, ὥσπερ ὁ νόμος
[63, 2]	καίπερ κελευσθεὶς ἠθέλησεν, ἀλλ´ ἥλοις	αὐτὸν	τῷ κολεῷ προσέπηξε, καίτοι καὶ
[63, 19]	μέν τις ἐλπὶς ὑπὸ χειμῶνος	αὐτὸν	φθαρήσεσθαι, μάτην δὲ πολλοὶ ἥσθησαν·
[63, 18]	δὲ τῇ Ῥώμῃ κατὰ τὸν	αὐτὸν	χρόνον ὁ Ἥλιος ἄλλα τε
[63, 5]	τύχη. ὁ δὲ Νέρων ἠμείψατο	αὐτὸν	ὧδε· ἀλλ´ εὖ τοι ἐποίησας
[63, 26]	τοιούτοις ὢν ἐκβοῆσαι, εὐθύς τις	αὐτὸν	ὡς καὶ κιθαρῳδήσειν μέλλοντα ἀνεχαίτιζεν
[63, 4]	πρὸς τῷ βήματι προστάντες προσεκύνησαν	αὐτόν,	ὥσπερ καὶ πρότερον. ~κραυγῆς τε
[63, 28]	δὲ φωνὴν ὡς καὶ ἀναζητοῦσαν	αὑτὸν	ὑποτρέμων, εἴ τέ που κυνίδιον
[63, 25]	οἱ ἄλλοι πάντα ἔπραττον, καὶ	αὐτὸς	δεόμενος. ~ὅτι ὁ Νέρων μαθὼν
[63, 5]	ὧδε· ἀλλ´ εὖ τοι ἐποίησας	αὐτὸς	δεῦρο ἐλθών, ἵνα καὶ παρὼν
[63, 16]	εἴδωλα πολλὰ ἐφαντάζετο. λαβὼν δὲ	αὐτὸς	δίκελλαν καί τι καὶ ἀνασκάψας
[63, 29]	τούτῳ πελασάντων αὐτῷ τῶν ἱππέων	αὐτὸς	ἑαυτὸν ἀπέκτεινε, τὸ θρυλούμενον ἐκεῖνο
[63, 24]	τοῦτο καὶ περιαλγήσας ὁ Οὐίνδιξ	αὐτὸς	ἑαυτὸν ἔσφαξε. (τῆς δ´ ἀποστασίας
[63, 19]	ὡς δ´ οὐκ ἐπείθετο, ἦλθεν	αὐτὸς	ἐς τὴν Ἑλλάδα ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ,
[63, 20]	αἰῶνος Ῥωμαίων ἐνίκησεν αὐτό, ἔπειτα	αὐτὸς	ἐφ´ ἅρματος ἐπινικίου, ἐν ᾧ
[63, 28]	ἕτερός τις ἀκούσῃ, ἐτόλμα, ἀλλ´	αὐτὸς	καθ´ ἑαυτὸν τὴν τύχην καὶ
[63, 2]	Εὐφράτου γῆς ὥσπερ ἐν ἐπινικίοις.	~αὐτός	τε γὰρ ὁ Τιριδάτης καὶ
[63, 27]	δέει τε μεγάλῳ ἐγένετο, καὶ	αὐτός	τε ἐν Ῥώμῃ παρεσκευάζετο καὶ
[63, 14]	αὐτῶν ἀπῄτησεν, ἔδωκε. ὅτι ὁ	αὐτὸς	τῇ Πυθίᾳ δέκα μυριάδας ἔδωκεν,
[63, 8]	Ἀγρίππας καὶ Αὔγουστος οἱ πρόγονοι	αὐτοῦ,	ἀλλ´ ἐπί τε ἡνιοχήσει καὶ
[63, 27]	περί τε τοῦ Ῥούφου ὅτι	αὐτοῦ	ἀπέστη, ἐν δέει τε μεγάλῳ
[63, 4]	τε Τιριδάτης καὶ οἱ μετ´	αὐτοῦ	διά τε στοίχων ὁπλιτῶν ἑκατέρωθεν
[63, 14]	ἔδωκεν, ὅτι τινὰ κατὰ γνώμην	αὐτοῦ	ἐθέσπισεν· ἃς ὁ Γάλβας ἐκομίσατο.
[63, 27]	τι Φάωνος Καισαρείου, μετά τε	αὐτοῦ	ἐκείνου καὶ μετὰ Ἐπαφροδίτου τοῦ
[63, 29]	γένος τῶν λευκῶν ὀρνίθων προδιαφθαρέντα	αὐτοῦ	ἐσήμανεν. {ὅτι οὐδενὶ ἀνέλπιστος ἦν
[63, 10]	αὐτοῦ πρός τινα ὅτι λέγοντος	αὐτοῦ	ἐσκυθρώπασε καὶ οὐ σφόδρα ὑπερεπῄνεσεν,
[63, 22]	ῥῆσιν λέγων δεῖν ἀποστῆναί τε	αὐτοῦ	καὶ ἅμα οἷ ἐπιστῆναι αὐτῷ,
[63, 14]	ἅρμα ἐλάσας καὶ πεσὼν ἐξ	αὐτοῦ	καὶ ὀλίγου δεῖν συντριβεὶς ὅμως
[63, 12]	Σπόρου. τήν τε γὰρ φυλακὴν	αὐτοῦ	καὶ τὴν ἐπιτροπείαν τὴν περὶ
[63, 3]	ἔθετο. ἠγωνοθέτησε δὲ Πατρόβιος ἐξελεύθερος	αὐτοῦ,	καὶ τοσαύτῃ γε τῇ λαμπρότητι
[63, 10]	μὴ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς ὀφθαλμοὺς	αὐτοῦ·	καὶ ὡς οὐκ ἐδέχετο αὐτόν,
[63, 27]	οὐδὲν βελτίονα ἀνέβη, καὶ ἐπ´	αὐτοῦ	κατακεκαλυμμένος πρὸς χωρίον τι Φάωνος
[63, 24]	δὴ μετὰ ταῦτα, τὸ σῶμα	αὐτοῦ	κατατρώσαντες, δόξαν τισὶ μάτην ὡς
[63, 23]	Νέρωνα ἀποκτείνας τήν τε κεφαλὴν	αὐτοῦ	κομίσας μοι τὴν ἐμὴν ἀντιλήψεται"
[63, 9]	καὶ τί ἄν τις ταῦτα	αὐτοῦ	μόνα ὀδύραιτο, ὁπότε καὶ ἐπὶ
[63, 14]	νόμους ὡς ἐναντίους τῇ προαιρέσει	αὐτοῦ	ὄντας, τῇ δὲ διὰ τὸν
[63, 6]	σκηνὴ ἀλλὰ καὶ ἡ περιφέρεια	αὐτοῦ	πᾶσα ἔνδοθεν ἐκεχρύσωτο, καὶ τἆλλα
[63, 22]	δὲ ἐμβάτας καὶ προσωπεῖον. ἤκουσα	αὐτοῦ	πολλάκις ᾄδοντος, ἤκουσα κηρύττοντος, ἤκουσα
[63, 10]	Αὔγουστον ἀκροτελεύτιον εἶναι. ὅτι ἀγανακτήσαντος	αὐτοῦ	πρός τινα ὅτι λέγοντος αὐτοῦ
[63, 13]	οἱ ἐκ τοῦ τέλους ἐπὶ	αὐτοῦ	πρῶτον ἐφιππίοις ἐν τῇ ἐτησίᾳ
[63, 15]	γὰρ αὐτῷ τῷ λεχθέντι ὑπ´	αὐτοῦ	ῥήματι. ἐτηροῦντο δὲ ἀκριβῶς καὶ
[63, 24]	Οὐίνδιξ ἑαυτὸν ἀπέσφαξε, τῶν μετ´	αὐτοῦ	στρατιωτῶν κινδυνευσάντων ὑπεραλγήσας, καὶ πρὸς
[63, 25]	στρατιωτῶν τις ἑνὶ τῶν σημείων	αὐτοῦ	ταῦτα διὰ ταχέων ἐπέγραψε· καὶ
[63, 28]	νυκτὸς ἔτι οὔσης ἤλασε. ~καὶ	αὐτοῦ	ταῦτα πράσσοντος σεισμὸς ἐξαίσιος ἐγένετο,
[63, 29]	ἐψηφίσαντο. παρὰ πάντα δὲ ζήτησιν	αὐτοῦ	τοῦ Νέρωνος ἐποιοῦντο, καὶ χρόνον
[63, 8]	καίτοι γέροντα ὄντα, ἀγωνίσασθαι, ἵνα	αὐτοῦ	τοὺς ἀνδριάντας κρατήσας αἰκίσηται. ~καὶ
[63, 6]	τὸν δὲ Κορβούλωνα ἐπαινῶν ἓν	αὐτοῦ	τοῦτο μόνον ᾐτιᾶτο, ὅτι τοιοῦτον
[63, 18]	ἠσέβουν. τῶν δὲ Αὐγουστείων ἄγαλμα	αὐτοῦ	χιλίων λιτρῶν ποιήσειν ὑποσχομένων, πᾶν
[63, 28]	καὶ αἱ τῶν πεφονευμένων ὑπ´	αὐτοῦ	ψυχαὶ πᾶσαι ἅμα ἐπ´ αὐτὸν
[63, 19]	ἐν τῇ Ῥώμῃ παρασκευάζεσθαι κατ´	αὐτοῦ,	ὥστε παρευθὺς ἐς τὴν Ἰταλίαν
[63, 2]	ἕτεροι Ῥωμαίων συχνοὶ συνείποντο. καὶ	αὐτοὺς	αἵ τε πόλεις λαμπρῶς κεκοσμημέναι
[63, 29]	ἱππέας. καὶ οὕτως ἐκεῖνος προσιόντας	αὐτοὺς	αἰσθόμενος προσέταξε τοῖς παροῦσιν ἑαυτὸν
[63, 11]	ὅπως μὴ τῶν χρημάτων ἕνεκα	αὐτοὺς	ἀποκτείνειν δοκῇ (πάντως δὲ πάντα
[63, 20]	οὓς ἀνῄρητο κομίζοντες, καὶ μετ´	αὐτοὺς	ἕτεροι σανίδια {τε} ἐπὶ δοράτων
[63, 25]	τε ἀπήλειψε, καὶ μόλις ποτὲ	αὐτοὺς	καταστήσας ἔπεισεν ἐπὶ τῇ βουλῇ
[63, 9]	ὑποβλέποντα καὶ ἀεί τι πρὸς	αὐτοὺς	μεθ´ ἁψιμαχίας λέγοντα, τοὺς ἀγωνοθέτας
[63, 24]	ὡς τὴν πόλιν καταληψόμενος· καὶ	αὐτοὺς	οἱ τοῦ Ῥούφου στρατιῶται προσιόντας
[63, 22]	εἰς προῦπτον ἀπέστησαν, καὶ ἐπ´	αὐτοὺς	τὸν Οὐεσπασιανὸν ἔπεμψε. καὶ οἱ
[63, 6]	Νέρωνα ἀπεκρύψατο, ἀλλ´ εἶπέ ποτε	αὐτῷ	ἀγαθόν, ὦ δέσποτα, ἀνδράποδον Κορβούλωνα
[63, 17]	ἐάσω (πᾶσί τε γὰρ παρ´	αὐτῷ	δημόσιον ἔγκλημα ἦν ἀρετή τε
[63, 6]	μόνοις τοῖς ὑπὸ τοῦ Νέρωνος	αὐτῷ	δοθεῖσιν· ὅθεν καὶ ἔτι μᾶλλον
[63, 7]	ἠθέλησε, καὶ τέλος, ὡς ὀχληρὸς	αὐτῷ	ἐγίνετο, ἀντεπέστειλέν οἱ ὅτι πολύ
[63, 25]	ἀρχήν, καίτοι τῶν στρατιωτῶν πολλάκις	αὐτῷ	ἐγκειμένων, οὐκ ἠθέλησε δέξασθαι, δυνηθεὶς
[63, 10]	ὁ ἀπελεύθερος τοῦ Νέρωνος ἀπεκρίνατο	αὐτῷ	εἰς κόρακας" οὐδὲ ἐτόλμησεν οὐδεὶς
[63, 14]	ἀγανακτήσας ὅτι λυπηρά τινα προεῖπεν	αὐτῷ,	εἴτε καὶ ἄλλως μανείς, τήν
[63, 6]	ἔχεις. ταῦτα μὲν οὐδὲ συνιέντι	αὐτῷ	ἔλεγεν, ἐν δὲ δὴ τοῖς
[63, 17]	σφαγῆναι, πρὶν καὶ ἐς ὄψιν	αὐτῷ	ἐλθεῖν, προσέταξε· κιθαρῳδήσειν γὰρ ἤμελλεν,
[63, 11]	ἑνὸς δόγματος ἐξήλασεν. οὐδὲ τοῦτο	αὐτῷ	ἐξήρκεσεν, ἀλλὰ καὶ συχνοὺς τῶν
[63, 4]	Νέρων ἀνήγαγε καὶ τὸ διάδημα	αὐτῷ	ἐπέθηκε. καὶ πᾶσα μὲν ἡ
[63, 12]	ἐκδότους παρέδωκε· πάντα γὰρ ἁπλῶς	αὐτῷ	ἐπετέτραπτο, ὥστε καὶ δημεύειν καὶ
[63, 8]	ἐκεῖνον οὐκ ἔπλευσε, καίπερ ὀργὴν	αὐτῷ	ἔχων, οὐ μὴν οὐδὲ ἐπὶ
[63, 11]	εἰ γοῦν τις ἔλαττόν τι	αὐτῷ	ἢ τῷ Τιγελλίνῳ ὧν ἤλπιζον
[63, 8]	τραγῳδίας ὑποκρίσει. οὐ γὰρ ἤρκει	αὐτῷ	ἡ Ῥώμη, οὐδὲ τὸ τοῦ
[63, 12]	μέρει τοῦ Νέρωνος, ὅτι σὺν	αὐτῷ	ἦν, τίθημι. χωρὶς δὲ ὅ
[63, 2]	πανταχῇ μέχρι τῆς Ἰταλίας, καὶ	αὐτῷ	καὶ γυνὴ συμπαρίππευε, κράνος χρυσοῦν
[63, 24]	πρὸς βοήθειαν τῆς πόλεως ἀντεπιόντος	αὐτῷ	καὶ οὐ πόρρω στρατοπεδεύσαντος ἀντεπέστειλαν
[63, 15]	καὶ οἱ μὲν ἀεὶ συνόντες	αὐτῷ	καὶ σπουδαίως ἀκροώμενοι τορῶς τε
[63, 2]	καὶ τὸν ἀκινάκην, ὅτε προσῄει	αὐτῷ,	καταθέσθαι καίπερ κελευσθεὶς ἠθέλησεν, ἀλλ´
[63, 18]	ἀποθανεῖν ἐκέλευσεν, ὅτι ὀρχεῖσθαι παρ´	αὐτῷ	μαθεῖν ἐθελήσας οὐκ ἠδυνήθη; τί
[63, 1]	τοῖς κιθαρῳδοῖς ἠγωνίσατο, καὶ νικητήρια	αὐτῷ	Μενεκράτους τοῦ τῆς κιθαρῳδίας διδασκάλου
[63, 20]	τὴν Πυθικὴν δάφνην προτείνων· καὶ	αὐτῷ	ὁ Διόδωρος ὁ κιθαρῳδὸς παρωχεῖτο.
[63, 26]	καὶ τότε ἔπαιζεν, οὐδὲ ἔμελεν	αὐτῷ	ὅτι αἱ θύραι ἀμφότεραι, αἵ
[63, 26]	καὶ κοσμηθὲν λαμπρῶς ὡσίωσεν, ἐπιγράψας	αὐτῷ	ὅτι Σαβίνῃ αὐτὸ θεᾷ Ἀφροδίτῃ
[63, 22]	αὐτοῦ καὶ ἅμα οἷ ἐπιστῆναι	αὐτῷ,	ὅτι" φησὶ πᾶσαν τὴν τῶν
[63, 19]	πολλάκις μὲν καὶ πρότερον ἐπιστείλας	αὐτῷ,	παραινῶν ὅτι τάχιστα ἀνακομισθῆναι, ὡς
[63, 28]	γὰρ δρᾶμα τότε τὸ δαιμόνιον	αὐτῷ	παρεσκεύασεν, ἵνα μηκέτι τοὺς ἄλλους
[63, 21]	Λάρκιος δέ τις Λυδὸς προσῆλθεν	αὐτῷ	πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδας προσφέρων
[63, 30]	οἱ ἐψηφίσατο καὶ ὁ Ῥοῦφος	αὐτῷ	προσεχώρησεν, ἀνεθάρσησεν, οὐ μέντοι καὶ
[63, 2]	τε παρασκευὴ ἡ βασιλικὴ πᾶσα	αὐτῷ	συνηκολούθει, τρισχίλιοί τε ἱππεῖς τῶν
[63, 17]	τινες λέγουσι, καὶ οὐχ ὑπέμεινεν	αὐτῷ	τὸ ὀρθοστάδιον ἔχων ὀφθῆναι. καὶ
[63, 5]	κατὰ τὴν ἄνοδον τὴν ἐπ´	αὐτῷ	τούτῳ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος πεποιημένην
[63, 15]	ὅτι συγκλητικὸς εἶ" χρήσομαι γὰρ	αὐτῷ	τῷ λεχθέντι ὑπ´ αὐτοῦ ῥήματι.
[63, 29]	ἐχθρὸν ἔχω" κἀν τούτῳ πελασάντων	αὐτῷ	τῶν ἱππέων αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπέκτεινε,
[63, 5]	βήματος πεποιημένην ἐκέλευσε, καὶ καθιζηθέντι	αὐτῷ	ὑπὸ τὸν πόδα τὸ διάδημα
[63, 13]	ἐξετέτμητο, ἀλλ´ ὅτι καὶ ἐγήματο	αὐτῷ,	ὥσπερ καὶ ἐκείνη, ἐν τῇ
[63, 14]	μυριάδας, ἃς ὕστερον Γάλβας παρ´	αὐτῶν	ἀπῄτησεν, ἔδωκε. ὅτι ὁ αὐτὸς
[63, 20]	ἀλλὰ καὶ κόσμον τὸ μηδὲν	αὐτῶν	ἀποκρυφθῆναι φέρει. ~ἐκτελέσας δὲ ταῦτα
[63, 22]	πᾶν τὸ ἄνθος τῆς βουλῆς	αὐτῶν	ἀπολώλεκεν, ὅτι τὴν μητέρα τὴν
[63, 6]	ἁλουργὰ ἦν, καὶ ἐν μέσῳ	αὐτῶν	ἅρμα ἐλαύνων ὁ Νέρων ἐνέστικτο,
[63, 11]	τῶν πρώτων ἐξήγαγεν ὥς τι	αὐτῶν	δεόμενος, ἵν´ ἐκεῖ ἀποθάνωσιν. ~τοὺς
[63, 28]	ἐταράττετο, καὶ οὔθ´ ἡσυχάζειν ὑπ´	αὐτῶν	ἐδύνατο, οὔτ´ αὖ λαλεῖν τινι
[63, 11]	πάντα ἢ τά γε πλείω	αὐτῶν	ἐλάμβανεν· εἰ γοῦν τις ἔλαττόν
[63, 4]	ὡπλισμένοι, ὥστε καὶ τὰ ὅπλα	αὐτῶν	καὶ τὰ σημεῖα ἀστράπτειν. οἵ
[63, 10]	εἰς κόρακας" οὐδὲ ἐτόλμησεν οὐδεὶς	αὐτῶν	οὔτε ἐλεῆσαι τὸν κακοδαίμονα οὔτε
[63, 13]	ἐκέλευε. καὶ τοὺς {τε} γάμους	αὐτῶν	πάντες οἱ Ἕλληνες ἑώρτασαν, τά
[63, 28]	οἷς ἐτετολμήκει, καθάπερ ἄπρακτόν τι	αὐτῶν	ποιῆσαι δυνάμενος. Νέρων μὲν δὴ
[63, 1]	Μονοβάζου ἄγων, ἀνήχθη, καὶ ἐγένετο	αὐτῶν	πομπὴ διὰ πάσης τῆς ἀπὸ
[63, 17]	ἐς τὴν Ἑλλάδα μετάπεμπτοι ὥστε	αὐτῶν	τοῦ Νέρωνος δεομένου, καὶ ἐγκλήματα
[63, 20]	πάντων δὲ τῶν ἀνθρώπων, καὶ	αὐτῶν	τῶν βουλευτῶν ὅτι μάλιστα, συμβοώντων
[63, 11]	τὰ ἀναθήματα ὅσα καὶ ἐξ	αὐτῶν	τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ ναῶν
[63, 12]	Ἡλίῳ. οὐδὲ ἔχω εἰπεῖν ὁπότερος	αὐτῶν	χείρων ἦν· τὰ μὲν γὰρ
[63, 17]	ἐπεθύμησαν καὶ ἐτελεύτησαν τὰς φλέβας	αὑτῶν	σχάσαντες, τοῦ δὲ δὴ Κορβούλωνος
[63, 13]	ἄνθινον καὶ σινδόνιον περὶ τὸν	αὐχένα	ἔχων ἠσπάσατο· καὶ γὰρ καὶ
[63, 6]	τἆλλα ὅσα ἐσῄει χρυσῷ ἐκεκόσμητο·	ἀφ´	οὗ καὶ τὴν ἡμέραν αὐτὴν
[63, 29]	ἔτη τριάκοντα καὶ μῆνας ἐννέα,	ἀφ´	ὧν ἦρξεν ἔτη δεκατρία καὶ
[63, 5]	καὶ ἐκεῖνοι μάθωσιν ὅτι καὶ	ἀφαιρεῖσθαι	βασιλείας καὶ δωρεῖσθαι δύναμαι. ταῦτ´
[63, 14]	τήν τε χώραν τὴν Κιρραίαν	ἀφείλετο	καὶ στρατιώταις ἔδωκε, καὶ τὸ
[63, 11]	τὴν Ἑλλάδα ἐλεηλάτησε, καίπερ ἐλευθέραν	ἀφείς,	παμπληθεῖς δὲ ἐφόνευσεν ἄνδρας γυναῖκας
[63, 11]	δὲ καὶ ὅλας τὰς οὐσίας	ἀφῃρεῖτο,	τούς τε παῖδάς σφων πάντας
[63, 28]	τὸ ποτὸν τὸ ἐμὸν τὸ	ἄφθονον"	~καὶ ὁ μὲν ἐν τούτοις
[63, 26]	βουλῇ πέμψας παρῃτήσατο ὅτι οὐκ	ἀφίκετο,	λέγων βραγχᾶν, καθάπερ τι ᾆσαι
[63, 2]	ἐς Νέαν πόλιν πρὸς αὐτὸν	ἀφίκετο.	οὐ μέντοι καὶ τὸν ἀκινάκην,
[63, 17]	μήτε ἐς ὀφθαλμοὺς τοῦ Νέρωνος	ἀφικνούμενοι,	καὶ διὰ τοῦθ´ ὑφ´ ἁπάντων
[63, 26]	αὐτῷ ὅτι Σαβίνῃ αὐτὸ θεᾷ	Ἀφροδίτῃ	αἱ γυναῖκες ἐποίησαν. καὶ τοῦτο
[63, 5]	ἐξεπλάγη τε ὁ Τιριδάτης, καὶ	ἄφωνος	χρόνον τινὰ ὡς καὶ ἀπολούμενος
[63, 16]	αἷμά τε γὰρ τοῖς πρώτοις	ἁψαμένοις	τῆς γῆς ἀνέβλυσεν, καὶ οἰμωγαὶ
[63, 9]	ἀεί τι πρὸς αὐτοὺς μεθ´	ἁψιμαχίας	λέγοντα, τοὺς ἀγωνοθέτας τούς τε