Livre, Chap.
[63, 30]	ἐκτήσατο, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν	λαβεῖν.	Γάλβας δ´, ἐπεὶ ὅ τε
[63, 17]	οἷα ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἔφερε	λαβόντες,	καὶ μήτε λόγου τυγχάνοντες μήτε
[63, 9]	τὸ σέλινον ἢ τὴν πίτυν	λαβὼν	ἀπώλεσε τὸν πολιτικόν; καὶ τί
[63, 16]	ἐξηκούοντο, καὶ εἴδωλα πολλὰ ἐφαντάζετο.	λαβὼν	δὲ αὐτὸς δίκελλαν καί τι
[63, 6]	πολλούς, τοὺς μὲν παρ´ ἐκείνου	λαβὼν	τοὺς δὲ καὶ χρήμασι πείσας,
[63, 14]	ὑπατευκότι χρησάμενος, πλὴν Ἀθηνῶν καὶ	Λακεδαίμονος·	ταύταις γὰρ μόναις οὐδὲ ἐπεφοίτησε
[63, 28]	ὑπ´ αὐτῶν ἐδύνατο, οὔτ´ αὖ	λαλεῖν	τινι τῶν παρόντων, μὴ καὶ
[63, 10]	τοιαῦτα δρᾶν, ἵν´ ἔτι πλείονα	λαμβάνωσιν.	~ἀλλ´ εἰ μὲν ταῦτα μόνα
[63, 4]	τὰ δ´ ἄλλα οἱ στρατιῶται	λαμπρότατα	ὡπλισμένοι, ὥστε καὶ τὰ ὅπλα
[63, 3]	αὐτοῦ, καὶ τοσαύτῃ γε τῇ	λαμπρότητι	καὶ τῇ δαπάνῃ ἐχρήσατο ὥστε
[63, 2]	καὶ αὐτοὺς αἵ τε πόλεις	λαμπρῶς	κεκοσμημέναι καὶ οἱ δῆμοι πολλὰ
[63, 26]	Σαβίνης ἡρῷον ἐκποιηθὲν καὶ κοσμηθὲν	λαμπρῶς	ὡσίωσεν, ἐπιγράψας αὐτῷ ὅτι Σαβίνῃ
[63, 21]	χίλιοι. ποιήσας δὲ ταῦτα ἡνιόχησε.	Λάρκιος	δέ τις Λυδὸς προσῆλθεν αὐτῷ
[63, 18]	ταῦτ´ ἐπράττετο· τί γὰρ δεῖ	λέγειν	ὅτι καὶ τὸν Πάριν τὸν
[63, 13]	χιτῶνας ἐν τῷ δημοσίῳ ἐνδύεσθαι.	λέγεται	δ´ ὅτι καὶ οἱ ἱππεῖς
[63, 23]	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν αὐτοκράτωρ ἀνηγορεύθη.	λέγεται	δὲ ὅτι τοῦ Νέρωνος διακοσίας
[63, 22]	δή, πάντα ὅσα μυθολογεῖται καὶ	λέγοντα	καὶ ἀκούοντα καὶ πάσχοντα καὶ
[63, 9]	τι πρὸς αὐτοὺς μεθ´ ἁψιμαχίας	λέγοντα,	τοὺς ἀγωνοθέτας τούς τε μαστιγοφόρους
[63, 10]	ἀγανακτήσαντος αὐτοῦ πρός τινα ὅτι	λέγοντος	αὐτοῦ ἐσκυθρώπασε καὶ οὐ σφόδρα
[63, 20]	τῶν πυλῶν περιερράγη, νενομίσθαι τινῶν	λεγόντων	ἑκάτερον τοῖς ἐκ τῶν ἀγώνων
[63, 17]	κιθαρῳδήσειν γὰρ ἤμελλεν, ὥς τινες	λέγουσι,	καὶ οὐχ ὑπέμεινεν αὐτῷ τὸ
[63, 26]	πέμψας παρῃτήσατο ὅτι οὐκ ἀφίκετο,	λέγων	βραγχᾶν, καθάπερ τι ᾆσαι καὶ
[63, 22]	διεξῆλθε κατὰ τοῦ Νέρωνος ῥῆσιν	λέγων	δεῖν ἀποστῆναί τε αὐτοῦ καὶ
[63, 22]	τε ἔζη καὶ οὕτως ἐμονάρχει,	λέξω	δὲ καὶ ὅπως κατελύθη καὶ
[63, 9]	αὐτοκράτορα Αὔγουστον ἔς τε τὸ	λεύκωμα	ἐν τοῖς ἀγωνισταῖς ἐγγραφόμενον καὶ
[63, 29]	φυτευθεῖσαι τό τε γένος τῶν	λευκῶν	ὀρνίθων προδιαφθαρέντα αὐτοῦ ἐσήμανεν. {ὅτι
[63, 4]	γὰρ μέσον αὐτῆς ὁ δῆμος	λευχειμονῶν	καὶ δαφνηφορῶν κατὰ τέλη εἶχε,
[63, 20]	περιπλέκειν καὶ οὐκ αὐτὰ τὰ	λεχθέντα	δηλοῦν; οὐδὲ γὰρ οὐδ´ αἰσχύνην
[63, 15]	εἶ" χρήσομαι γὰρ αὐτῷ τῷ	λεχθέντι	ὑπ´ αὐτοῦ ῥήματι. ἐτηροῦντο δὲ
[63, 29]	αἱ δάφναι αἱ ὑπὸ τῆς	Λιουίας	φυτευθεῖσαι τό τε γένος τῶν
[63, 18]	δὲ Αὐγουστείων ἄγαλμα αὐτοῦ χιλίων	λιτρῶν	ποιήσειν ὑποσχομένων, πᾶν τὸ ἱππικὸν
[63, 2]	τὸ ἡμερήσιον ἀνάλωμα τῷ δημοσίῳ	λογισθῆναι.	καὶ τοῦτο ἐπ´ ἐννέα μῆνας,
[63, 14]	διὰ τὸν περὶ τῶν Ἐρινύων	λόγον.	τὸ δὲ δὴ κήρυγμα ἦν
[63, 17]	ἐκεῖνος ἔφερε λαβόντες, καὶ μήτε	λόγου	τυγχάνοντες μήτε ἐς ὀφθαλμοὺς τοῦ
[63, 24]	τινά, καὶ τέλος καὶ ἐς	λόγους	ἦλθον μόνοι καὶ μηδενός σφισι
[63, 22]	πολλάκις ἐγένοντο· τὰ δὲ δὴ	λοιπὰ	πῶς ἄν τις κατ´ ἀξίαν
[63, 15]	ἐπῃνοῦντο καὶ ἐτιμῶντο, οἱ δὲ	λοιποὶ	καὶ ἠτιμάζοντο καὶ ἐκολάζοντο, ὥστε
[63, 21]	ταῦτα ἡνιόχησε. Λάρκιος δέ τις	Λυδὸς	προσῆλθεν αὐτῷ πέντε καὶ εἴκοσι
[63, 26]	ἡ θάλασσα μέρος μέγα τῆς	Λυκίας	κατέλαβεν· ~ἐπεὶ δὲ περί τε
[63, 14]	ἀρχήν, τῇ μὲν διὰ τοὺς	Λυκούργου	νόμους ὡς ἐναντίους τῇ προαιρέσει
[63, 14]	Ἀπόλλωνος, εἴτ´ οὖν ἀγανακτήσας ὅτι	λυπηρά	τινα προεῖπεν αὐτῷ, εἴτε καὶ
[63, 20]	μὲν τῆς πόλεως ἐστεφανωμένης καὶ	λυχνοκαυτούσης	καὶ θυμιώσης, πάντων δὲ τῶν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/10/2008