HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre LXIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

η = 80 formes différentes pour 139 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[63, 8]   Παμμένην ὡς Φίλιππον ἢ Περσέα ἢ Ἀντίοχον. καὶ διὰ τοῦτό γε,

[63, 9]   ἐν τοῖς δρόμοις, μεθ´ ἑνὸς ἢ δύο ἀκολούθων βαδίζοντα, τοὺς ἀντιπάλους

[63, 17]   πλοῦτος καὶ γένος, καὶ πάντες ἢ ἑαυτοὺς ἀπεκτίννυσαν ἢ ὑπ´ ἄλλων

[63, 30]   ἀνθρώπων ὄνομα μέγα, καὶ μεῖζον ἢ εἴπερ ὑπεδέδεκτο τὴν ἡγεμονίαν, ἐκτήσατο,

[63, 7]   οἱ ὅτι πολύ σοι ῥᾷον ἢ ἐμοί ἐστι τοσαύτην θάλασσαν πλεῦσαι.

[63, 8]   ὡς Φλαμινῖνος οὐδ´ ὡς Μόμμιος ἢ καὶ Ἀγρίππας καὶ Αὔγουστος οἱ

[63, 28]   εἴ τέ που κυνίδιον ὕλαξεν ἢ καὶ ὀρνίθιον ἐφθέγξατο ῥωπίον τε

[63, 11]   γὰρ γραμματοφόροι μηδὲν ἄλλο διαγγέλλοντες ἢ ὅτι τόνδε ἀπόκτεινον, ὅδε τέθνηκεν·

[63, 8]   Διόδωρον καὶ Παμμένην ὡς Φίλιππον ἢ Περσέα ἢ Ἀντίοχον. καὶ διὰ

[63, 11]   ἀποκτείνειν δοκῇ (πάντως δὲ πάντα ἢ τά γε πλείω αὐτῶν ἐλάμβανεν·

[63, 8]   μὴν οὐδὲ ἐπὶ τοὺς Αἰθίοπας ἢ τὰς πύλας τὰς Κασπίας, ὥσπερ

[63, 9]   ἀτοπωτέρα. ἐν ᾗ τὸν κότινον ἢ τὴν δάφνην ἢ τὸ σέλινον

[63, 9]   τὴν δάφνην ἢ τὸ σέλινον ἢ τὴν πίτυν λαβὼν ἀπώλεσε τὸν

[63, 9]   τὸν κότινον ἢ τὴν δάφνην ἢ τὸ σέλινον ἢ τὴν πίτυν

[63, 11]   γοῦν τις ἔλαττόν τι αὐτῷ ἢ τῷ Τιγελλίνῳ ὧν ἤλπιζον κατέλειπεν,

[63, 17]   καὶ πάντες ἢ ἑαυτοὺς ἀπεκτίννυσαν ἢ ὑπ´ ἄλλων ἐφονεύοντο) τοῦ δὲ

[63, 4]   πολλοὶ πανταχοῦ ἑωρῶντο, μάλιστα δὲ ἡ ἀγορὰ ἐπεπλήρωτο· τὸ μὲν γὰρ

[63, 2]   ἡ θεραπεία ἥ τε παρασκευὴ ἡ βασιλικὴ πᾶσα αὐτῷ συνηκολούθει, τρισχίλιοί

[63, 30]   ὅ τε Νέρων διέφθαρτο καὶ ἡ βουλὴ τὴν ἀρχήν οἱ ἐψηφίσατο

[63, 27]   δυνήσεται. μέλλοντος δὲ ταῦτα πράσσειν ἡ βουλὴ τὴν περὶ τὸν Νέρωνα

[63, 29]   ἐσήμανεν. {ὅτι οὐδενὶ ἀνέλπιστος ἦν ἡ ἐγχείρησις τῆς βασιλείας ἐν τηλικαύτῃ

[63, 26]   τῆς Αἰγύπτου ὑπαναχωρήσασα ἐπὶ πολὺ ἡ θάλασσα μέρος μέγα τῆς Λυκίας

[63, 2]   γένει καὶ φρονήματι ἤνθει, καὶ ἡ θεραπεία ἥ τε παρασκευὴ ἡ

[63, 7]   ὑπὸ τοῦ ἀντιπάλου, ἔφη ἄδικος ἡ μάχη· οὐ γὰρ δίκαιον τὸν

[63, 6]   ὅτι ἡ σκηνὴ ἀλλὰ καὶ ἡ περιφέρεια αὐτοῦ πᾶσα ἔνδοθεν ἐκεχρύσωτο,

[63, 4]   αὐτῷ ἐπέθηκε. καὶ πᾶσα μὲν ἡ πόλις ἐκεκόσμητο καὶ φωσὶ καὶ

[63, 8]   ὑποκρίσει. οὐ γὰρ ἤρκει αὐτῷ ἡ Ῥώμη, οὐδὲ τὸ τοῦ Πομπηίου

[63, 6]   καὶ τὸ θέατρον, οὐχ ὅτι ἡ σκηνὴ ἀλλὰ καὶ ἡ περιφέρεια

[63, 12]   βουλευτάς. οὕτω μὲν δὴ τότε ἡ τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ δύο αὐτοκράτορσιν

[63, 26]   σφίσι, μεταπέμψας ἐξεύρηκα" ἔφη πῶς ἡ ὕδραυλις" (αὐτὸ γὰρ τὸ ῥηθὲν

[63, 28]   ὥστε καὶ δόκησιν παρασχεῖν ὅτι ἥ τε γῆ πᾶσα διαρρήγνυται καὶ

[63, 2]   φρονήματι ἤνθει, καὶ ἡ θεραπεία ἥ τε παρασκευὴ ἡ βασιλικὴ πᾶσα

[63, 9]   προγραφὴ ταύτης χαλεπωτέρα γένοιτο, ἐν ᾗ οὐ Σύλλας μὲν ἄλλους Νέρων

[63, 9]   τίς δὲ νίκη ἀτοπωτέρα. ἐν ᾗ τὸν κότινον ἢ τὴν δάφνην

[63, 10]   τις στρατιώτης ἰδὼν αὐτὸν δεδεμένον ἠγανάκτησε καὶ προσδραμὼν ἔλυσεν, ἕτερος δὲ

[63, 26]   εἰώθει ὁμοίως ἐποίει, χαίρων τοῖς ἠγγελμένοις ὅτι ἄλλως τε κατακρατήσειν τοῦ

[63, 30]   μεῖζον ἢ εἴπερ ὑπεδέδεκτο τὴν ἡγεμονίαν, ἐκτήσατο, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν

[63, 23]   οὐ μικρὰν ἔχοντα, ἐς τὴν ἡγεμονίαν προεχειρίσατο· κἀκεῖνος ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν

[63, 9]   προσωπεῖον ὑποδύνων ἀπέβαλλε τὸ τῆς ἡγεμονίας ἀξίωμα, ἐδεῖτο ὡς δραπέτης, ἐποδηγεῖτο

[63, 22]   οὐδ´ αὐτὸ τὸ σχῆμα τῆς ἡγεμονίας σώζει. σφαγαὶ μὲν γὰρ καὶ

[63, 12]   τε Πολύκλειτος καὶ Καλουία Κρισπινίλλα ἦγον ἐπόρθουν ἐσύλων πάνθ´ ὅσα ἐνεδέχετο,

[63, 14]   τὸ ἱερὸν πνεῦμα ἀνῄει σφάξας. ἠγωνίσατο δὲ ἐν πάσῃ ὁμοίως πόλει

[63, 1]   γὰρ Νέρων ἐν τοῖς κιθαρῳδοῖς ἠγωνίσατο, καὶ νικητήρια αὐτῷ Μενεκράτους τοῦ

[63, 3]   καὶ μονομαχίας ἐν Πουτεόλοις ἔθετο. ἠγωνοθέτησε δὲ Πατρόβιος ἐξελεύθερος αὐτοῦ, καὶ

[63, 28]   ἄλλους μητροφόνους καὶ ἀλήτας ἀλλ´ ἤδη καὶ ἑαυτὸν ὑποκρίνηται· καὶ τότε

[63, 13]   καὶ γὰρ καὶ ἐν τούτοις ἤδη παρηνόμει, ὥστε καὶ ἀζώστους χιτῶνας

[63, 22]   τὰς ἐπωνυμίας ἀντεπιτέθειται. ἀνάστητε οὖν ἤδη ποτέ, καὶ ἐπικουρήσατε μὲν ὑμῖν

[63, 18]   παρ´ αὐτῷ μαθεῖν ἐθελήσας οὐκ ἠδυνήθη; τί δ´ ὅτι Καικίναν Τοῦσκον

[63, 25]   στρατιωτῶν πολλάκις αὐτῷ ἐγκειμένων, οὐκ ἠθέλησε δέξασθαι, δυνηθεὶς ἂν ῥᾳδίως ἐπιτυχὴς

[63, 7]   τὸν Νέρωνα, καίτοι πολλάκις μεταπεμφθείς, ἠθέλησε, καὶ τέλος, ὡς ὀχληρὸς αὐτῷ

[63, 2]   προσῄει αὐτῷ, καταθέσθαι καίπερ κελευσθεὶς ἠθέλησεν, ἀλλ´ ἥλοις αὐτὸν τῷ κολεῷ

[63, 30]   τὴν ἡγεμονίαν, ἐκτήσατο, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν λαβεῖν. Γάλβας δ´, ἐπεὶ

[63, 26]   ἐξειργάσθη· συχνὰ δὲ δὴ καὶ ἤθυρεν, ὧν ἐγὼ τὰ μὲν ἄλλα

[63, 28]   ἡμέρας ὑπέμεινεν ἐρριμμένος, ὅπως ὡς ἥκιστα διορῷτο. καὶ πάντα μὲν τὸν

[63, 28]   παριόντα ὡς καὶ ἐφ´ ἑαυτὸν ἥκοντα ὑποπτεύων, πᾶσαν δὲ φωνὴν ὡς

[63, 22]   ποτὲ δὲ ἐμβάτας καὶ προσωπεῖον. ἤκουσα αὐτοῦ πολλάκις ᾄδοντος, ἤκουσα κηρύττοντος,

[63, 22]   προσωπεῖον. ἤκουσα αὐτοῦ πολλάκις ᾄδοντος, ἤκουσα κηρύττοντος, ἤκουσα τραγῳδοῦντος. εἶδον αὐτὸν

[63, 22]   αὐτοῦ πολλάκις ᾄδοντος, ἤκουσα κηρύττοντος, ἤκουσα τραγῳδοῦντος. εἶδον αὐτὸν δεδεμένον, εἶδον

[63, 27]   δὲ περί τε τοῦ Γάλβα ἤκουσεν ὅτι αὐτοκράτωρ ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν

[63, 27]   τε Σπόρου, νυκτὸς ἔτι οὔσης ἤλασε. ~καὶ αὐτοῦ ταῦτα πράσσοντος σεισμὸς

[63, 9]   ὡς τυφλός, ἐκύει ἔτικτεν ἐμαίνετο ἠλᾶτο, τόν τε Οἰδίποδα καὶ τὸν

[63, 29]   καί τινες καὶ πιλία ὡς ἠλευθερωμένοι ἔφερον. καὶ τῷ Γάλβᾳ τὰ

[63, 26]   γυναῖκες ἐποίησαν. καὶ τοῦτο μὲν ἠλήθευσεν· ἐκ γὰρ τῶν χρημάτων ἃ

[63, 7]   κατέγνω. ~ἀνεκομίσθη δὲ οὐχ ᾗπερ ἦλθε διὰ τοῦ Ἰλλυρικοῦ καὶ ὑπὲρ

[63, 30]   ~ὅτι ὁ Ῥοῦφος πρὸς Γάλβαν ἦλθε, καὶ παρὰ μὲν ἐκείνου οὐδὲν

[63, 19]   ἀνακομισθῆναι, ὡς δ´ οὐκ ἐπείθετο, ἦλθεν αὐτὸς ἐς τὴν Ἑλλάδα ἑβδόμῃ

[63, 24]   καὶ τέλος καὶ ἐς λόγους ἦλθον μόνοι καὶ μηδενός σφισι τῶν

[63, 17]   ἀμφοτέρας ἐπὶ πολὺ ἅμα διῴκησαν, ἦλθόν τε ἐς τὴν Ἑλλάδα μετάπεμπτοι

[63, 5]   σὸς δὲ δοῦλός εἰμι. καὶ ἦλθόν τε πρὸς σὲ τὸν ἐμὸν

[63, 2]   τε γὰρ ὁ Τιριδάτης καὶ ἡλικίᾳ καὶ κάλλει καὶ γένει καὶ

[63, 17]   μὲν ὅτι ἀδελφοί τε καὶ ἡλικιῶται τρόπον τινὰ ὄντες, καὶ μηδὲν

[63, 6]   τοῦ ἀέρος διαταθέντα, ὅπως τὸν ἥλιον ἀπερύκοι, ἁλουργὰ ἦν, καὶ ἐν

[63, 18]   κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ὁ Ἥλιος ἄλλα τε πολλὰ καὶ δεινὰ

[63, 19]   τὸν ἐνιαυτὸν ἐξαρκέσαι. ~ὁ δὲ Ἥλιος πολλάκις μὲν καὶ πρότερον ἐπιστείλας

[63, 12]   ἐνεδέχετο, ἐκεῖνος μὲν μετὰ τοῦ Ἡλίου ἐν τῇ Ῥώμῃ, αὕτη δὲ

[63, 12]   αὐτοκράτορσιν ἅμα ἐδούλευσε, Νέρωνι καὶ Ἡλίῳ. οὐδὲ ἔχω εἰπεῖν ὁπότερος αὐτῶν

[63, 12]   Ῥώμῃ καὶ τῇ Ἰταλίᾳ πάντας Ἡλίῳ τινὶ Καισαρείῳ ἐκδότους παρέδωκε· πάντα

[63, 2]   καταθέσθαι καίπερ κελευσθεὶς ἠθέλησεν, ἀλλ´ ἥλοις αὐτὸν τῷ κολεῷ προσέπηξε, καίτοι

[63, 8]   χρόνου καὶ πόνου ὁρῶν δεόμενα ἤλπιζεν αὐτόματά οἱ προσχωρήσειν, ἐς δὲ

[63, 26]   ἄλλως τε κατακρατήσειν τοῦ Οὐίνδικος ἤλπιζεν καὶ ὑπόθεσιν ἀργυρισμοῦ καὶ φόνων

[63, 11]   αὐτῷ ἢ τῷ Τιγελλίνῳ ὧν ἤλπιζον κατέλειπεν, οὐδὲ τῶν διαθηκῶν ὠνίνατο)

[63, 19]   ἐγένετο, ὅτι καὶ εὔξαντο καὶ ἤλπισαν αὐτὸν ἀπολεῖσθαι. ~ἐπεὶ δ´ οὖν

[63, 27]   ἐκπέσωμεν, ἀλλὰ τό γε τέχνιον ἡμᾶς ἐκεῖ διαθρέψει· ἐς τοῦτο γὰρ

[63, 5]   καὶ τύχη. ὁ δὲ Νέρων ἠμείψατο αὐτὸν ὧδε· ἀλλ´ εὖ τοι

[63, 17]   αὐτῷ ἐλθεῖν, προσέταξε· κιθαρῳδήσειν γὰρ ἤμελλεν, ὥς τινες λέγουσι, καὶ οὐχ

[63, 19]   αὐτὸς ἐς τὴν Ἑλλάδα ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ, καὶ ἐξεφόβησεν αὐτὸν εἰπὼν μεγάλην

[63, 3]   δαπάνῃ ἐχρήσατο ὥστε ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ μηδένα ἄλλον πλὴν Αἰθιόπων καὶ

[63, 4]   ἀγορὰν ὁ Νέρων ἅμα τῇ ἡμέρᾳ, τὴν ἐσθῆτα τὴν ἐπινίκιον ἐνδεδυκώς,

[63, 6]   ἐκεκόσμητο· ἀφ´ οὗ καὶ τὴν ἡμέραν αὐτὴν χρυσῆν ἐπωνόμασαν. τά γε

[63, 28]   κατεκρύφθη. καὶ ἐνταῦθα μέχρι τῆς ἡμέρας ὑπέμεινεν ἐρριμμένος, ὅπως ὡς ἥκιστα

[63, 2]   εἶχον, ὥστε εἴκοσι μυριάδας τὸ ἡμερήσιον ἀνάλωμα τῷ δημοσίῳ λογισθῆναι. καὶ

[63, 21]   ἵπποις οὐκ ἔστιν ὅτε οὐχ ἡμιλλᾶτο. ἔστι δὲ ὅτε καὶ ἑκὼν

[63, 11]   παῖδας. καὶ πρότερον μὲν τὴν ἡμίσειαν τῆς οὐσίας ἐκέλευσέν οἱ καὶ

[63, 17]   γὰρ παρ´ αὐτῷ δημόσιον ἔγκλημα ἦν ἀρετή τε καὶ πλοῦτος καὶ

[63, 13]   τά τε ἄλλα οἷα εἰκὸς ἦν ἐπιλέγοντες, καὶ γνησίους σφίσι παῖδας

[63, 29]   αὐτοῦ ἐσήμανεν. {ὅτι οὐδενὶ ἀνέλπιστος ἦν ἡ ἐγχείρησις τῆς βασιλείας ἐν

[63, 6]   ὅπως τὸν ἥλιον ἀπερύκοι, ἁλουργὰ ἦν, καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἅρμα

[63, 25]   γενέσθαι· δραστήριός τε γὰρ ἀνὴρ ἦν καὶ ἰσχὺν μεγάλην καὶ πρόθυμον

[63, 8]   ἀνθρώπων ἐπηγάγετο ὅσον, εἴπερ ἐμπολέμιον ἦν, καὶ Πάρθους ἂν καὶ τὰ

[63, 14]   λόγον. τὸ δὲ δὴ κήρυγμα ἦν Νέρων Καῖσαρ νικᾷ τόνδε τὸν

[63, 29]   ~καὶ ὁ μὲν ἐν τούτοις ἦν, ὁ δὲ δῆμος τῶν Ῥωμαίων

[63, 12]   ἔχω εἰπεῖν ὁπότερος αὐτῶν χείρων ἦν· τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἐκ

[63, 12]   τοῦ Νέρωνος, ὅτι σὺν αὐτῷ ἦν, τίθημι. χωρὶς δὲ ὅ τε

[63, 22]   ἤσχαλλον ἐκ πλείονος καὶ ἐφλέγμαινον} ἦν τις Γαλάτης ἀνὴρ Γάιος Ἰούλιος

[63, 18]   ποιήσειν ὑποσχομένων, πᾶν τὸ ἱππικὸν ἠναγκάσθη συντελέσαι σφίσι τὸ ἀνάλωμα. τὰ

[63, 26]   ἐκείνων ἐξέκραξεν, εἴ τε καὶ ἠναγκάσθη τι οἷα ἐν τοιούτοις ὢν

[63, 2]   κάλλει καὶ γένει καὶ φρονήματι ἤνθει, καὶ ἡ θεραπεία ἥ τε

[63, 1]   διδασκάλου ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ ποιήσαντος ἡνιόχησε· καὶ ὁ Τιριδάτης ἐς τὴν

[63, 21]   καὶ χίλιοι. ποιήσας δὲ ταῦτα ἡνιόχησε. Λάρκιος δέ τις Λυδὸς προσῆλθεν

[63, 8]   πρόγονοι αὐτοῦ, ἀλλ´ ἐπί τε ἡνιοχήσει καὶ κιθαρῳδήσει κηρύξει τε καὶ

[63, 6]   ἐνδεδυμένος καὶ τὸ κράνος τὸ ἡνιοχικὸν περικείμενος. ἐφ´ οἷς ὁ Τιριδάτης

[63, 25]   ποιήσασθαι, εἴτ´ οὖν ὅτι οὐκ ἠξίου τοὺς στρατιώτας τινὶ τὸ κράτος

[63, 18]   ὡς καὶ ἐς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἥξοντι ἐποιήθη; ἐν δὲ τῇ Ῥώμῃ

[63, 26]   συνεσπούδασεν· οὐδὲ ἐς τὴν Ῥώμην ἠπείχθη, ἀλλὰ καὶ γράμματα ἁπλῶς τῇ

[63, 7]   ἐκείνου κατέγνω. ~ἀνεκομίσθη δὲ οὐχ ᾗπερ ἦλθε διὰ τοῦ Ἰλλυρικοῦ καὶ

[63, 29]   ἐποιοῦντο, καὶ χρόνον μέν τινα ἠπόρησαν ὅπου ποτὲ ἀπεληλυθὼς εἴη, ἔπειτα

[63, 9]   καὶ τὸν Θυέστην τόν τε Ἡρακλέα καὶ τὸν Ἀλκμέωνα τόν τε

[63, 20]   οὐᾶ, Αὔγουστε Αὔγουστε. Νέρωνι τῷ Ἡρακλεῖ, Νέρωνι τῷ Ἀπόλλωνι. ὡς εἷς

[63, 8]   καὶ τραγῳδίας ὑποκρίσει. οὐ γὰρ ἤρκει αὐτῷ ἡ Ῥώμη, οὐδὲ τὸ

[63, 6]   τούτοις καὶ ἐκιθαρῴδησε δημοσίᾳ καὶ ἡρματηλάτησε, τήν τε στολὴν τὴν πράσινον

[63, 16]   τῆς Πελοποννήσου διορύξαι ἐπιθυμήσας, καὶ ἤρξατο τοῦ ἔργου καίπερ τῶν ἀνθρώπων

[63, 29]   καὶ μῆνας ἐννέα, ἀφ´ ὧν ἦρξεν ἔτη δεκατρία καὶ μῆνας ὀκτώ,

[63, 26]   ἐτρύφα, καὶ τὸ τῆς Σαβίνης ἡρῷον ἐκποιηθὲν καὶ κοσμηθὲν λαμπρῶς ὡσίωσεν,

[63, 25]   οὐδὲν τῆς αὐτοκρατορικῆς ἀρχῆς ὑπὲρ ἧς καὶ οἱ ἄλλοι πάντα ἔπραττον,

[63, 8]   τὰ ἄλλα ἔθνη ἐχειρώσατο. ἀλλ´ ἦσαν οἷοι Νερώνειοι ἂν στρατιῶται γένοιντο,

[63, 21]   ὀβελίσκῳ τῷ Αἰγυπτίῳ περιέθηκε· καὶ ἦσαν ὀκτὼ καὶ ὀκτακόσιοι καὶ χίλιοι.

[63, 18]   τὰς Πυθικὰς ἐκ τῆς ὁμωνυμίας ἠσέβουν. τῶν δὲ Αὐγουστείων ἄγαλμα αὐτοῦ

[63, 13]   δορὰν ἀνελάμβανε καὶ προσπίπτων σφίσιν ἠσέλγαινεν ὥσπερ τι ἐσθίων. τοιαῦτα μὲν

[63, 27]   Γάλβαν ἀνθείλετο αὐτοκράτορα. ἐπεὶ δὲ ᾔσθετο ὅτι καὶ ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων

[63, 19]   αὐτὸν φθαρήσεσθαι, μάτην δὲ πολλοὶ ἥσθησαν· ἐσώθη γάρ. καί τισι καὶ

[63, 13]   σινδόνιον περὶ τὸν αὐχένα ἔχων ἠσπάσατο· καὶ γὰρ καὶ ἐν τούτοις

[63, 28]   ἐσείσθη, δεινῶς ἐταράττετο, καὶ οὔθ´ ἡσυχάζειν ὑπ´ αὐτῶν ἐδύνατο, οὔτ´ αὖ

[63, 22]   οἱ Γαλάται βαρυνόμενοι ταῖς εἰσφοραῖς ἤσχαλλον ἐκ πλείονος καὶ ἐφλέγμαινον} ἦν

[63, 13]   ἐσθίων. τοιαῦτα μὲν ὁ Νέρων ἠσχημόνει, τοὺς δὲ βουλευτὰς χιτώνιόν τι

[63, 22]   τὴν μητέρα τὴν ἑαυτοῦ καὶ ᾔσχυνε καὶ ἀπέκτεινε, καὶ οὐδ´ αὐτὸ

[63, 6]   ἐπαινῶν ἓν αὐτοῦ τοῦτο μόνον ᾐτιᾶτο, ὅτι τοιοῦτον δεσπότην ἔχων ἔφερεν.

[63, 15]   ἐτιμῶντο, οἱ δὲ λοιποὶ καὶ ἠτιμάζοντο καὶ ἐκολάζοντο, ὥστε τινὰς μὴ

[63, 21]   ἔστι δὲ ὅτε καὶ ἑκὼν ἡττᾶτο, ὅπως τά γε ἄλλα τὰ

[63, 9]   καὶ τῶν κηρύκων ἀγῶνα νικήσας ἡττηθῇ τὸν τῶν Καισάρων. τίς γὰρ

Livre, Chap.
[63, 8]	Παμμένην ὡς Φίλιππον ἢ Περσέα	ἢ	Ἀντίοχον. καὶ διὰ τοῦτό γε,
[63, 9]	ἐν τοῖς δρόμοις, μεθ´ ἑνὸς	ἢ	δύο ἀκολούθων βαδίζοντα, τοὺς ἀντιπάλους
[63, 17]	πλοῦτος καὶ γένος, καὶ πάντες	ἢ	ἑαυτοὺς ἀπεκτίννυσαν ἢ ὑπ´ ἄλλων
[63, 30]	ἀνθρώπων ὄνομα μέγα, καὶ μεῖζον	ἢ	εἴπερ ὑπεδέδεκτο τὴν ἡγεμονίαν, ἐκτήσατο,
[63, 7]	οἱ ὅτι πολύ σοι ῥᾷον	ἢ	ἐμοί ἐστι τοσαύτην θάλασσαν πλεῦσαι.
[63, 8]	ὡς Φλαμινῖνος οὐδ´ ὡς Μόμμιος	ἢ	καὶ Ἀγρίππας καὶ Αὔγουστος οἱ
[63, 28]	εἴ τέ που κυνίδιον ὕλαξεν	ἢ	καὶ ὀρνίθιον ἐφθέγξατο ῥωπίον τε
[63, 11]	γὰρ γραμματοφόροι μηδὲν ἄλλο διαγγέλλοντες	ἢ	ὅτι τόνδε ἀπόκτεινον, ὅδε τέθνηκεν·
[63, 8]	Διόδωρον καὶ Παμμένην ὡς Φίλιππον	ἢ	Περσέα ἢ Ἀντίοχον. καὶ διὰ
[63, 11]	ἀποκτείνειν δοκῇ (πάντως δὲ πάντα	ἢ	τά γε πλείω αὐτῶν ἐλάμβανεν·
[63, 8]	μὴν οὐδὲ ἐπὶ τοὺς Αἰθίοπας	ἢ	τὰς πύλας τὰς Κασπίας, ὥσπερ
[63, 9]	ἀτοπωτέρα. ἐν ᾗ τὸν κότινον	ἢ	τὴν δάφνην ἢ τὸ σέλινον
[63, 9]	τὴν δάφνην ἢ τὸ σέλινον	ἢ	τὴν πίτυν λαβὼν ἀπώλεσε τὸν
[63, 9]	τὸν κότινον ἢ τὴν δάφνην	ἢ	τὸ σέλινον ἢ τὴν πίτυν
[63, 11]	γοῦν τις ἔλαττόν τι αὐτῷ	ἢ	τῷ Τιγελλίνῳ ὧν ἤλπιζον κατέλειπεν,
[63, 17]	καὶ πάντες ἢ ἑαυτοὺς ἀπεκτίννυσαν	ἢ	ὑπ´ ἄλλων ἐφονεύοντο) τοῦ δὲ
[63, 4]	πολλοὶ πανταχοῦ ἑωρῶντο, μάλιστα δὲ	ἡ	ἀγορὰ ἐπεπλήρωτο· τὸ μὲν γὰρ
[63, 2]	ἡ θεραπεία ἥ τε παρασκευὴ	ἡ	βασιλικὴ πᾶσα αὐτῷ συνηκολούθει, τρισχίλιοί
[63, 30]	ὅ τε Νέρων διέφθαρτο καὶ	ἡ	βουλὴ τὴν ἀρχήν οἱ ἐψηφίσατο
[63, 27]	δυνήσεται. μέλλοντος δὲ ταῦτα πράσσειν	ἡ	βουλὴ τὴν περὶ τὸν Νέρωνα
[63, 29]	ἐσήμανεν. {ὅτι οὐδενὶ ἀνέλπιστος ἦν	ἡ	ἐγχείρησις τῆς βασιλείας ἐν τηλικαύτῃ
[63, 26]	τῆς Αἰγύπτου ὑπαναχωρήσασα ἐπὶ πολὺ	ἡ	θάλασσα μέρος μέγα τῆς Λυκίας
[63, 2]	γένει καὶ φρονήματι ἤνθει, καὶ	ἡ	θεραπεία ἥ τε παρασκευὴ ἡ
[63, 7]	ὑπὸ τοῦ ἀντιπάλου, ἔφη ἄδικος	ἡ	μάχη· οὐ γὰρ δίκαιον τὸν
[63, 6]	ὅτι ἡ σκηνὴ ἀλλὰ καὶ	ἡ	περιφέρεια αὐτοῦ πᾶσα ἔνδοθεν ἐκεχρύσωτο,
[63, 4]	αὐτῷ ἐπέθηκε. καὶ πᾶσα μὲν	ἡ	πόλις ἐκεκόσμητο καὶ φωσὶ καὶ
[63, 8]	ὑποκρίσει. οὐ γὰρ ἤρκει αὐτῷ	ἡ	Ῥώμη, οὐδὲ τὸ τοῦ Πομπηίου
[63, 6]	καὶ τὸ θέατρον, οὐχ ὅτι	ἡ	σκηνὴ ἀλλὰ καὶ ἡ περιφέρεια
[63, 12]	βουλευτάς. οὕτω μὲν δὴ τότε	ἡ	τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ δύο αὐτοκράτορσιν
[63, 26]	σφίσι, μεταπέμψας ἐξεύρηκα" ἔφη πῶς	ἡ	ὕδραυλις" (αὐτὸ γὰρ τὸ ῥηθὲν
[63, 28]	ὥστε καὶ δόκησιν παρασχεῖν ὅτι	ἥ	τε γῆ πᾶσα διαρρήγνυται καὶ
[63, 2]	φρονήματι ἤνθει, καὶ ἡ θεραπεία	ἥ	τε παρασκευὴ ἡ βασιλικὴ πᾶσα
[63, 9]	προγραφὴ ταύτης χαλεπωτέρα γένοιτο, ἐν	ᾗ	οὐ Σύλλας μὲν ἄλλους Νέρων
[63, 9]	τίς δὲ νίκη ἀτοπωτέρα. ἐν	ᾗ	τὸν κότινον ἢ τὴν δάφνην
[63, 10]	τις στρατιώτης ἰδὼν αὐτὸν δεδεμένον	ἠγανάκτησε	καὶ προσδραμὼν ἔλυσεν, ἕτερος δὲ
[63, 26]	εἰώθει ὁμοίως ἐποίει, χαίρων τοῖς	ἠγγελμένοις	ὅτι ἄλλως τε κατακρατήσειν τοῦ
[63, 30]	μεῖζον ἢ εἴπερ ὑπεδέδεκτο τὴν	ἡγεμονίαν,	ἐκτήσατο, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν
[63, 23]	οὐ μικρὰν ἔχοντα, ἐς τὴν	ἡγεμονίαν	προεχειρίσατο· κἀκεῖνος ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν
[63, 9]	προσωπεῖον ὑποδύνων ἀπέβαλλε τὸ τῆς	ἡγεμονίας	ἀξίωμα, ἐδεῖτο ὡς δραπέτης, ἐποδηγεῖτο
[63, 22]	οὐδ´ αὐτὸ τὸ σχῆμα τῆς	ἡγεμονίας	σώζει. σφαγαὶ μὲν γὰρ καὶ
[63, 12]	τε Πολύκλειτος καὶ Καλουία Κρισπινίλλα	ἦγον	ἐπόρθουν ἐσύλων πάνθ´ ὅσα ἐνεδέχετο,
[63, 14]	τὸ ἱερὸν πνεῦμα ἀνῄει σφάξας.	ἠγωνίσατο	δὲ ἐν πάσῃ ὁμοίως πόλει
[63, 1]	γὰρ Νέρων ἐν τοῖς κιθαρῳδοῖς	ἠγωνίσατο,	καὶ νικητήρια αὐτῷ Μενεκράτους τοῦ
[63, 3]	καὶ μονομαχίας ἐν Πουτεόλοις ἔθετο.	ἠγωνοθέτησε	δὲ Πατρόβιος ἐξελεύθερος αὐτοῦ, καὶ
[63, 28]	ἄλλους μητροφόνους καὶ ἀλήτας ἀλλ´	ἤδη	καὶ ἑαυτὸν ὑποκρίνηται· καὶ τότε
[63, 13]	καὶ γὰρ καὶ ἐν τούτοις	ἤδη	παρηνόμει, ὥστε καὶ ἀζώστους χιτῶνας
[63, 22]	τὰς ἐπωνυμίας ἀντεπιτέθειται. ἀνάστητε οὖν	ἤδη	ποτέ, καὶ ἐπικουρήσατε μὲν ὑμῖν
[63, 18]	παρ´ αὐτῷ μαθεῖν ἐθελήσας οὐκ	ἠδυνήθη;	τί δ´ ὅτι Καικίναν Τοῦσκον
[63, 25]	στρατιωτῶν πολλάκις αὐτῷ ἐγκειμένων, οὐκ	ἠθέλησε	δέξασθαι, δυνηθεὶς ἂν ῥᾳδίως ἐπιτυχὴς
[63, 7]	τὸν Νέρωνα, καίτοι πολλάκις μεταπεμφθείς,	ἠθέλησε,	καὶ τέλος, ὡς ὀχληρὸς αὐτῷ
[63, 2]	προσῄει αὐτῷ, καταθέσθαι καίπερ κελευσθεὶς	ἠθέλησεν,	ἀλλ´ ἥλοις αὐτὸν τῷ κολεῷ
[63, 30]	τὴν ἡγεμονίαν, ἐκτήσατο, ὅτι οὐκ	ἠθέλησεν	αὐτὴν λαβεῖν. Γάλβας δ´, ἐπεὶ
[63, 26]	ἐξειργάσθη· συχνὰ δὲ δὴ καὶ	ἤθυρεν,	ὧν ἐγὼ τὰ μὲν ἄλλα
[63, 28]	ἡμέρας ὑπέμεινεν ἐρριμμένος, ὅπως ὡς	ἥκιστα	διορῷτο. καὶ πάντα μὲν τὸν
[63, 28]	παριόντα ὡς καὶ ἐφ´ ἑαυτὸν	ἥκοντα	ὑποπτεύων, πᾶσαν δὲ φωνὴν ὡς
[63, 22]	ποτὲ δὲ ἐμβάτας καὶ προσωπεῖον.	ἤκουσα	αὐτοῦ πολλάκις ᾄδοντος, ἤκουσα κηρύττοντος,
[63, 22]	προσωπεῖον. ἤκουσα αὐτοῦ πολλάκις ᾄδοντος,	ἤκουσα	κηρύττοντος, ἤκουσα τραγῳδοῦντος. εἶδον αὐτὸν
[63, 22]	αὐτοῦ πολλάκις ᾄδοντος, ἤκουσα κηρύττοντος,	ἤκουσα	τραγῳδοῦντος. εἶδον αὐτὸν δεδεμένον, εἶδον
[63, 27]	δὲ περί τε τοῦ Γάλβα	ἤκουσεν	ὅτι αὐτοκράτωρ ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν
[63, 27]	τε Σπόρου, νυκτὸς ἔτι οὔσης	ἤλασε.	~καὶ αὐτοῦ ταῦτα πράσσοντος σεισμὸς
[63, 9]	ὡς τυφλός, ἐκύει ἔτικτεν ἐμαίνετο	ἠλᾶτο,	τόν τε Οἰδίποδα καὶ τὸν
[63, 29]	καί τινες καὶ πιλία ὡς	ἠλευθερωμένοι	ἔφερον. καὶ τῷ Γάλβᾳ τὰ
[63, 26]	γυναῖκες ἐποίησαν. καὶ τοῦτο μὲν	ἠλήθευσεν·	ἐκ γὰρ τῶν χρημάτων ἃ
[63, 7]	κατέγνω. ~ἀνεκομίσθη δὲ οὐχ ᾗπερ	ἦλθε	διὰ τοῦ Ἰλλυρικοῦ καὶ ὑπὲρ
[63, 30]	~ὅτι ὁ Ῥοῦφος πρὸς Γάλβαν	ἦλθε,	καὶ παρὰ μὲν ἐκείνου οὐδὲν
[63, 19]	ἀνακομισθῆναι, ὡς δ´ οὐκ ἐπείθετο,	ἦλθεν	αὐτὸς ἐς τὴν Ἑλλάδα ἑβδόμῃ
[63, 24]	καὶ τέλος καὶ ἐς λόγους	ἦλθον	μόνοι καὶ μηδενός σφισι τῶν
[63, 17]	ἀμφοτέρας ἐπὶ πολὺ ἅμα διῴκησαν,	ἦλθόν	τε ἐς τὴν Ἑλλάδα μετάπεμπτοι
[63, 5]	σὸς δὲ δοῦλός εἰμι. καὶ	ἦλθόν	τε πρὸς σὲ τὸν ἐμὸν
[63, 2]	τε γὰρ ὁ Τιριδάτης καὶ	ἡλικίᾳ	καὶ κάλλει καὶ γένει καὶ
[63, 17]	μὲν ὅτι ἀδελφοί τε καὶ	ἡλικιῶται	τρόπον τινὰ ὄντες, καὶ μηδὲν
[63, 6]	τοῦ ἀέρος διαταθέντα, ὅπως τὸν	ἥλιον	ἀπερύκοι, ἁλουργὰ ἦν, καὶ ἐν
[63, 18]	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ὁ	Ἥλιος	ἄλλα τε πολλὰ καὶ δεινὰ
[63, 19]	τὸν ἐνιαυτὸν ἐξαρκέσαι. ~ὁ δὲ	Ἥλιος	πολλάκις μὲν καὶ πρότερον ἐπιστείλας
[63, 12]	ἐνεδέχετο, ἐκεῖνος μὲν μετὰ τοῦ	Ἡλίου	ἐν τῇ Ῥώμῃ, αὕτη δὲ
[63, 12]	αὐτοκράτορσιν ἅμα ἐδούλευσε, Νέρωνι καὶ	Ἡλίῳ.	οὐδὲ ἔχω εἰπεῖν ὁπότερος αὐτῶν
[63, 12]	Ῥώμῃ καὶ τῇ Ἰταλίᾳ πάντας	Ἡλίῳ	τινὶ Καισαρείῳ ἐκδότους παρέδωκε· πάντα
[63, 2]	καταθέσθαι καίπερ κελευσθεὶς ἠθέλησεν, ἀλλ´	ἥλοις	αὐτὸν τῷ κολεῷ προσέπηξε, καίτοι
[63, 8]	χρόνου καὶ πόνου ὁρῶν δεόμενα	ἤλπιζεν	αὐτόματά οἱ προσχωρήσειν, ἐς δὲ
[63, 26]	ἄλλως τε κατακρατήσειν τοῦ Οὐίνδικος	ἤλπιζεν	καὶ ὑπόθεσιν ἀργυρισμοῦ καὶ φόνων
[63, 11]	αὐτῷ ἢ τῷ Τιγελλίνῳ ὧν	ἤλπιζον	κατέλειπεν, οὐδὲ τῶν διαθηκῶν ὠνίνατο)
[63, 19]	ἐγένετο, ὅτι καὶ εὔξαντο καὶ	ἤλπισαν	αὐτὸν ἀπολεῖσθαι. ~ἐπεὶ δ´ οὖν
[63, 27]	ἐκπέσωμεν, ἀλλὰ τό γε τέχνιον	ἡμᾶς	ἐκεῖ διαθρέψει· ἐς τοῦτο γὰρ
[63, 5]	καὶ τύχη. ὁ δὲ Νέρων	ἠμείψατο	αὐτὸν ὧδε· ἀλλ´ εὖ τοι
[63, 17]	αὐτῷ ἐλθεῖν, προσέταξε· κιθαρῳδήσειν γὰρ	ἤμελλεν,	ὥς τινες λέγουσι, καὶ οὐχ
[63, 19]	αὐτὸς ἐς τὴν Ἑλλάδα ἑβδόμῃ	ἡμέρᾳ,	καὶ ἐξεφόβησεν αὐτὸν εἰπὼν μεγάλην
[63, 3]	δαπάνῃ ἐχρήσατο ὥστε ἐν μιᾷ	ἡμέρᾳ	μηδένα ἄλλον πλὴν Αἰθιόπων καὶ
[63, 4]	ἀγορὰν ὁ Νέρων ἅμα τῇ	ἡμέρᾳ,	τὴν ἐσθῆτα τὴν ἐπινίκιον ἐνδεδυκώς,
[63, 6]	ἐκεκόσμητο· ἀφ´ οὗ καὶ τὴν	ἡμέραν	αὐτὴν χρυσῆν ἐπωνόμασαν. τά γε
[63, 28]	κατεκρύφθη. καὶ ἐνταῦθα μέχρι τῆς	ἡμέρας	ὑπέμεινεν ἐρριμμένος, ὅπως ὡς ἥκιστα
[63, 2]	εἶχον, ὥστε εἴκοσι μυριάδας τὸ	ἡμερήσιον	ἀνάλωμα τῷ δημοσίῳ λογισθῆναι. καὶ
[63, 21]	ἵπποις οὐκ ἔστιν ὅτε οὐχ	ἡμιλλᾶτο.	ἔστι δὲ ὅτε καὶ ἑκὼν
[63, 11]	παῖδας. καὶ πρότερον μὲν τὴν	ἡμίσειαν	τῆς οὐσίας ἐκέλευσέν οἱ καὶ
[63, 17]	γὰρ παρ´ αὐτῷ δημόσιον ἔγκλημα	ἦν	ἀρετή τε καὶ πλοῦτος καὶ
[63, 13]	τά τε ἄλλα οἷα εἰκὸς	ἦν	ἐπιλέγοντες, καὶ γνησίους σφίσι παῖδας
[63, 29]	αὐτοῦ ἐσήμανεν. {ὅτι οὐδενὶ ἀνέλπιστος	ἦν	ἡ ἐγχείρησις τῆς βασιλείας ἐν
[63, 6]	ὅπως τὸν ἥλιον ἀπερύκοι, ἁλουργὰ	ἦν,	καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἅρμα
[63, 25]	γενέσθαι· δραστήριός τε γὰρ ἀνὴρ	ἦν	καὶ ἰσχὺν μεγάλην καὶ πρόθυμον
[63, 8]	ἀνθρώπων ἐπηγάγετο ὅσον, εἴπερ ἐμπολέμιον	ἦν,	καὶ Πάρθους ἂν καὶ τὰ
[63, 14]	λόγον. τὸ δὲ δὴ κήρυγμα	ἦν	Νέρων Καῖσαρ νικᾷ τόνδε τὸν
[63, 29]	~καὶ ὁ μὲν ἐν τούτοις	ἦν,	ὁ δὲ δῆμος τῶν Ῥωμαίων
[63, 12]	ἔχω εἰπεῖν ὁπότερος αὐτῶν χείρων	ἦν·	τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἐκ
[63, 12]	τοῦ Νέρωνος, ὅτι σὺν αὐτῷ	ἦν,	τίθημι. χωρὶς δὲ ὅ τε
[63, 22]	ἤσχαλλον ἐκ πλείονος καὶ ἐφλέγμαινον}	ἦν	τις Γαλάτης ἀνὴρ Γάιος Ἰούλιος
[63, 18]	ποιήσειν ὑποσχομένων, πᾶν τὸ ἱππικὸν	ἠναγκάσθη	συντελέσαι σφίσι τὸ ἀνάλωμα. τὰ
[63, 26]	ἐκείνων ἐξέκραξεν, εἴ τε καὶ	ἠναγκάσθη	τι οἷα ἐν τοιούτοις ὢν
[63, 2]	κάλλει καὶ γένει καὶ φρονήματι	ἤνθει,	καὶ ἡ θεραπεία ἥ τε
[63, 1]	διδασκάλου ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ ποιήσαντος	ἡνιόχησε·	καὶ ὁ Τιριδάτης ἐς τὴν
[63, 21]	καὶ χίλιοι. ποιήσας δὲ ταῦτα	ἡνιόχησε.	Λάρκιος δέ τις Λυδὸς προσῆλθεν
[63, 8]	πρόγονοι αὐτοῦ, ἀλλ´ ἐπί τε	ἡνιοχήσει	καὶ κιθαρῳδήσει κηρύξει τε καὶ
[63, 6]	ἐνδεδυμένος καὶ τὸ κράνος τὸ	ἡνιοχικὸν	περικείμενος. ἐφ´ οἷς ὁ Τιριδάτης
[63, 25]	ποιήσασθαι, εἴτ´ οὖν ὅτι οὐκ	ἠξίου	τοὺς στρατιώτας τινὶ τὸ κράτος
[63, 18]	ὡς καὶ ἐς τὴν Ἀλεξάνδρειαν	ἥξοντι	ἐποιήθη; ἐν δὲ τῇ Ῥώμῃ
[63, 26]	συνεσπούδασεν· οὐδὲ ἐς τὴν Ῥώμην	ἠπείχθη,	ἀλλὰ καὶ γράμματα ἁπλῶς τῇ
[63, 7]	ἐκείνου κατέγνω. ~ἀνεκομίσθη δὲ οὐχ	ᾗπερ	ἦλθε διὰ τοῦ Ἰλλυρικοῦ καὶ
[63, 29]	ἐποιοῦντο, καὶ χρόνον μέν τινα	ἠπόρησαν	ὅπου ποτὲ ἀπεληλυθὼς εἴη, ἔπειτα
[63, 9]	καὶ τὸν Θυέστην τόν τε	Ἡρακλέα	καὶ τὸν Ἀλκμέωνα τόν τε
[63, 20]	οὐᾶ, Αὔγουστε Αὔγουστε. Νέρωνι τῷ	Ἡρακλεῖ,	Νέρωνι τῷ Ἀπόλλωνι. ὡς εἷς
[63, 8]	καὶ τραγῳδίας ὑποκρίσει. οὐ γὰρ	ἤρκει	αὐτῷ ἡ Ῥώμη, οὐδὲ τὸ
[63, 6]	τούτοις καὶ ἐκιθαρῴδησε δημοσίᾳ καὶ	ἡρματηλάτησε,	τήν τε στολὴν τὴν πράσινον
[63, 16]	τῆς Πελοποννήσου διορύξαι ἐπιθυμήσας, καὶ	ἤρξατο	τοῦ ἔργου καίπερ τῶν ἀνθρώπων
[63, 29]	καὶ μῆνας ἐννέα, ἀφ´ ὧν	ἦρξεν	ἔτη δεκατρία καὶ μῆνας ὀκτώ,
[63, 26]	ἐτρύφα, καὶ τὸ τῆς Σαβίνης	ἡρῷον	ἐκποιηθὲν καὶ κοσμηθὲν λαμπρῶς ὡσίωσεν,
[63, 25]	οὐδὲν τῆς αὐτοκρατορικῆς ἀρχῆς ὑπὲρ	ἧς	καὶ οἱ ἄλλοι πάντα ἔπραττον,
[63, 8]	τὰ ἄλλα ἔθνη ἐχειρώσατο. ἀλλ´	ἦσαν	οἷοι Νερώνειοι ἂν στρατιῶται γένοιντο,
[63, 21]	ὀβελίσκῳ τῷ Αἰγυπτίῳ περιέθηκε· καὶ	ἦσαν	ὀκτὼ καὶ ὀκτακόσιοι καὶ χίλιοι.
[63, 18]	τὰς Πυθικὰς ἐκ τῆς ὁμωνυμίας	ἠσέβουν.	τῶν δὲ Αὐγουστείων ἄγαλμα αὐτοῦ
[63, 13]	δορὰν ἀνελάμβανε καὶ προσπίπτων σφίσιν	ἠσέλγαινεν	ὥσπερ τι ἐσθίων. τοιαῦτα μὲν
[63, 27]	Γάλβαν ἀνθείλετο αὐτοκράτορα. ἐπεὶ δὲ	ᾔσθετο	ὅτι καὶ ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων
[63, 19]	αὐτὸν φθαρήσεσθαι, μάτην δὲ πολλοὶ	ἥσθησαν·	ἐσώθη γάρ. καί τισι καὶ
[63, 13]	σινδόνιον περὶ τὸν αὐχένα ἔχων	ἠσπάσατο·	καὶ γὰρ καὶ ἐν τούτοις
[63, 28]	ἐσείσθη, δεινῶς ἐταράττετο, καὶ οὔθ´	ἡσυχάζειν	ὑπ´ αὐτῶν ἐδύνατο, οὔτ´ αὖ
[63, 22]	οἱ Γαλάται βαρυνόμενοι ταῖς εἰσφοραῖς	ἤσχαλλον	ἐκ πλείονος καὶ ἐφλέγμαινον} ἦν
[63, 13]	ἐσθίων. τοιαῦτα μὲν ὁ Νέρων	ἠσχημόνει,	τοὺς δὲ βουλευτὰς χιτώνιόν τι
[63, 22]	τὴν μητέρα τὴν ἑαυτοῦ καὶ	ᾔσχυνε	καὶ ἀπέκτεινε, καὶ οὐδ´ αὐτὸ
[63, 6]	ἐπαινῶν ἓν αὐτοῦ τοῦτο μόνον	ᾐτιᾶτο,	ὅτι τοιοῦτον δεσπότην ἔχων ἔφερεν.
[63, 15]	ἐτιμῶντο, οἱ δὲ λοιποὶ καὶ	ἠτιμάζοντο	καὶ ἐκολάζοντο, ὥστε τινὰς μὴ
[63, 21]	ἔστι δὲ ὅτε καὶ ἑκὼν	ἡττᾶτο,	ὅπως τά γε ἄλλα τὰ
[63, 9]	καὶ τῶν κηρύκων ἀγῶνα νικήσας	ἡττηθῇ	τὸν τῶν Καισάρων. τίς γὰρ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 23/10/2008