HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la respiration (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ν  =  535 formes différentes pour 1785 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[12]   τὰ κητώδη τῶν ἐνύδρων ἀπορήσειεν  ἄν   τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα κατὰ
[3]   ἔξω τοῦ ὑγροῦ ὄντα ἐπιδήλως  ἂν   αὐτὸ ἐποίει· φαίνεται δ' οὐ
[11]   ἔχουσιν, ὥστε ταύτῃ μὲν οὐθὲν  ἂν   βλάπτοιντο ὑπὸ τῆς τοῦ ὑγροῦ
[18]   σβέσις καὶ μάρανσις (φθαρείη γὰρ  ἂν   δι' ἀμφοτέρας ταύτας τὰς αἰτίας)
[14]   ἁλὸς ἢ νίτρου συνέστησεν, οὐκ  ἂν   εἰς ὑγρὸν φέρουσα κατέθηκεν· φθείρει
[3]   τὸν ἐκ τοῦ στόματος δ'  ἂν   ἕλκοιεν ὁμοίως τοῖς ἰχθύσιν. Ὥστ'
[14]   κηροῦ συστήσειεν ἡ φύσις, οὐκ  ἂν   ἐν θερμῷ θεῖσα διέσωσεν, οὐδ'
[3]   ἦν δυνατά, καὶ ταῦτ' ἂν  ἦν·   ἐπεὶ δ' οὐκ ἔστι, δῆλον
[17]   τῷ πλήθει τῆς ζωῆς, ἥτις  ἂν   ἐπίτασις γένηται τοῦ μορίου, ταχέως
[21]   τοῦτο γίνεται συνεχῶς, ἕως περ  ἂν   ζῇ καὶ κινῇ τοῦτο τὸ
[14]   οὐ γὰρ διὰ τὸ ψυχρὸν  ἂν›   ἦλθεν εἰς αὐτό, ἀλλ' ὅτι
[3]   κἀκεῖνα ἦν δυνατά, καὶ ταῦτ'  ἂν   ἦν· ἐπεὶ δ' οὐκ ἔστι,
[10]   φύσιν, δυοῖν δ' ὄντοιν θάτερον  ἂν   ἦν μάτην, διὰ τοῦτο τὰ
[3]   ἐπὶ βραγχίων καὶ πνεύμονος, εὗρον  ἂν   θᾶττον τὴν αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ'
[14]   συστήσειεν ἡ φύσις, οὐκ ἂν  ἐν   θερμῷ θεῖσα διέσωσεν, οὐδ' εἴ
[10]   δυοῖν δ' ὄντοιν θάτερον ἂν  ἦν   μάτην, διὰ τοῦτο τὰ μὲν
[9]   τοῖς ὑγροῖς πολὺν χρόνον ἀνανήχεται,  ἂν   μὴ λίαν ᾖ θερμὸν ἢ
[16]   τὸν τρόπον. Δόξειε μὲν γὰρ  ἂν›   οὐχ ὡσαύτως ἔχειν τὴν θέσιν
[3]   στόματι, διὰ τί τοῦτο οὐκ  ἂν   ποιοῖμεν καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ
[20]   μεταβολήν· γίνεται δὲ μέχρις οὗ  ἂν   πυωθῇ πεφθέν. Ἔστι δ' ὅμοιον
[14]   τι ἐκ κρυστάλλου· ἐφθάρη γὰρ  ἂν   ταχὺ διὰ τοὐναντίον· τήκει γὰρ
[8]   διὰ πλῆθος θερμότητος· καὶ γὰρ  ἂν   ὑπερβάλλῃ τὸ πέριξ θερμόν, καὶ
[1]   καὶ ποιεῖ διαμένειν πολὺν χρόνον.  Ἐὰν   μέντοι βιάζηταί τις λίαν κατέχων
[20]   δ' ἐν μὲν τοῖς φύμασιν,  ἐὰν   μὴ διαπνεύσῃ, παχυτέρου γινομένου τοῦ
[8]   τὸ πέριξ θερμόν, καὶ τροφὴν  ἐὰν   μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ πυρούμενον,
[3]   τοῦ πνεύματος ἐξιόντος βιαίως, οἷον  ἐάν   τις βιάζηται χελώνας ἢ βατράχους
[20]   ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα περὶ τὴν  καρδίαν,   ἃ δοκεῖ τὴν αὐτὴν φύσιν
[16]   ἀναπνοῆς ὅσα μὴ μόνον ἔχουσι  καρδίαν   ἀλλὰ καὶ πνεύμονα τῶν ζῴων.
[21]   ὕδωρ· κατιόντος δὲ πρὸς τὴν  καρδίαν   διὰ τῶν πόρων καὶ καταψυχομένου
[16]   ἡ κατάψυξις γίνεται πρὸς τὴν  καρδίαν,   διαυλωνίζοντος ἀεὶ τοῦ ὕδατος διὰ
[16]   πνεύμονα τῶν ζῴων. Τὰ δὲ  καρδίαν   μὲν ἔχοντα, πνεύμονα δὲ μή,
[10]   δ' ἐναίμοις καὶ τοῖς ἔχουσι  καρδίαν,   ὅσα μὲν ἔχει πνεύμονα πάντα
[16]   ἀνατομῶν δεῖ θεωρεῖν, πρὸς δ'  ἀκρίβειαν   ἐκ τῶν ἱστοριῶν· ὡς δ'
[4]   ὁ θύραθεν νοῦς τηρεῖ τὴν  βοήθειαν,   ἀλλ' ἔσωθεν ἡ ἀρχὴ τῆς
[4]   αὐτῶν ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ἐκθλίβοντος,  βοήθειαν   γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν φησιν. Ἐν
[9]   ἀέρος ψύξις ἱκανὴ πρὸς τὴν  βοήθειαν   τῆς φθορᾶς ταύτης· μικρὸν γὰρ
[11]   τοὺς χυμοὺς καὶ πρὸς τὴν  ἐρμηνείαν,   οὕτω τοῖς ἔχουσι τὸν πνεύμονα
[11]   εἰς τὴν κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ  ταχεῖαν   ποιεῖται τὴν ἄφεσιν καὶ τὴν
[4]   γίνεται τοὐναντίον· ὅταν γὰρ πολὺ  λίαν   ἀθροισθῇ τὸ θερμὸν μὴ ἐκπνεόντων,
[17]   τῶν ἐναίμων ὅσα μὴ ζωτικὰ  λίαν   εἰσὶ πολὺν χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης
[3]   ὅτι τὸν ἀέρα πολὺν ἕλκουσι  λίαν   ἐν τῷ ἀέρι, ἐν δὲ
[9]   πολὺν χρόνον ἀνανήχεται, ἂν μὴ  λίαν   ᾖ θερμὸν ἢ ψυχρόν· καίτοι
[1]   χρόνον. Ἐὰν μέντοι βιάζηταί τις  λίαν   κατέχων πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα·
[3]   φαίνονται κινοῦντες τῶν περὶ τὴν  κοιλίαν   ἀλλ' ἢ τὰ βράγχια μόνον,
[11]   ὑγροῦ παρεμπτώσεως, ἀλλ' εἰς τὴν  κοιλίαν   εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν ποιεῖται τὴν
[11]   τροφὴ πορεύεται εἰς τὴν καλουμένην  κοιλίαν·   τοῖς μὲν οὖν τετράποσι καὶ
[18]   θάνατος μάρανσις τοῦ μορίου δι'  ἀδυναμίαν   τοῦ καταψύχειν ὑπὸ γήρως. Τί
[7]   πάσχουσι, τῆς δὲ κατὰ τὴν  ἀρτηρίαν   ἀποθνήσκουσιν. Καταχρῆται γὰρ ἡ φύσις
[3]   στόματος ἀδύνατον· οὐ γὰρ ἔχουσιν  ἀρτηρίαν   διὰ τὸ πνεύμονα μὴ ἔχειν,
[11]   τοῦ στόματος καταδέχεται τὴν τροφήν·  ἀρτηρίαν   μὲν γὰρ οὐκ ἔχουσιν, ὥστε
[11]   ζῴων ἕκαστον, πρὸς δὲ τὴν  σωτηρίαν   τῆς καταψύξεως, τῷ αὐτῷ ὀργάνῳ
[11]   πρός τε τὴν τῆς τροφῆς  ἐργασίαν   καὶ τὴν ἐκπνοὴν καὶ τὴν
[11]   τὸ μὲν στόμα πρὸς τὴν  ἐργασίαν   τῆς τροφῆς, πρὸς δὲ τὴν
[21]   ὑπολαβεῖν τὴν σύστασιν τοῦ ὀργάνου  παραπλησίαν   μὲν εἶναι ταῖς φύσαις ταῖς
[3]   πνεύμονος, εὗρον ἂν θᾶττον τὴν  αἰτίαν.   ~Δημόκριτος δ' ὅτι μὲν ἐκ
[4]   τοῦ περιέχοντος ἐκθλίψεως. Τὴν δ'  αἰτίαν   διὰ τί ποτε πᾶσι μὲν
[5]   αὐτὸν ἢ δι' ἄλλην τινὰ  αἰτίαν   (εἰ μὲν γὰρ μόνοις τὸ
[8]   τῆς θρεπτικῆς (δι' ἣν δ'  αἰτίαν,   εἴρηται πρότερον ἐν τοῖς Περὶ
[3]   Πρὸς δὲ τούτοις διὰ τίν'  αἰτίαν   ἐν τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι καὶ
[3]   πάσχουσιν. Ἣν γὰρ λέγει Διογένης  αἰτίαν,   εὐήθης· φησὶ γὰρ ὅτι τὸν
[13]   ἐξ ἀνάγκης καὶ τῆς κινήσεως  αἰτίαν   καὶ τὰ τοιαῦτα δεῖ νομίζειν
[19]   ἐκ τούτων καὶ διὰ τίν'  αἰτίαν   τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τῶν ζῴων
[5]   ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς, λεκτέον τὴν  αἰτίαν   τοῦ μόνοις· εἰ δὲ καὶ
[4]   οὐ περὶ παντὸς θανάτου τὴν  αἰτίαν   ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ μόνον
[9]   τοῖς βραγχίοις. Παραπλήσιον γὰρ συμβαίνει  κἂν   εἴ τίς τινα τῶν ἀναπνεόντων
[3]   ζῷα· νῦν δὲ οὐ ποιοῦσιν.  Κἂν   ἐκεῖνα δ' ἔξω τοῦ ὑγροῦ
[12]   οἵ γε δελφῖνες. Ἔτι δὲ  κἂν   ληφθῶσιν ἐν τοῖς δικτύοις, ταχὺ
[3]   τῇ κοιλίᾳ ἕλκειν. Τοῦτο δὲ  κἂν   τἆλλα ἐποίει ζῷα· νῦν δὲ
[9]   διατριβήν, τούτων τοῖς μὲν μικροῖς  πάμπαν   καὶ τοῖς ἀναίμοις ἡ γινομένη
[14]   πεζῶν· τὰ μὲν γὰρ ἄναιμα  πάμπαν,   τὰ δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν.
[5]   εἰσιὸν πολλάκις τὸ πνεῦμα συμβαίνει  σπᾶν.   ~Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τροφῆς γε
[4]   τῶν τοιούτων ὧν ἔχομεν πάντες  πεῖραν.   Ἐν γὰρ ταῖς ἀλέαις θερμαινόμενοι
[17]   τὸ μὴ δύνασθαι τὸν πνεύμονα  μακρὰν   αἴρειν ἄνω καὶ συνίζειν. Τέλος
[15]   δεῖται τῆς καταψύξεως διὰ τὸ  μικρὰν   εἶναι τὴν ῥοπὴν τοῦ ψυχικοῦ
[9]   θερμὸν ἢ ψυχρόν· καίτοι τὰ  μικρὰν   ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν.
[17]   ἐν αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης διὰ  μικρὰν   κίνησιν ἀποσβέννυται. Διὸ καὶ ἄλυπός
[8]   γὰρ βοηθεῖ πρὸς ταύτην τὴν  φθοράν.   ~Ἐπεὶ δὲ τῶν ζῴων τὰ
[5]   δύνωνται, τότε συμβαίνει γίνεσθαι τὴν  φθορὰν   τοῖς ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ ἄτοπον
[7]   τὸ αἷμα τὴν τοῦ θερμοῦ  χώραν)   συνιζάνοντες δὲ καὶ καταπλήττοντες, ὥσπερ
[4]   μέντοι ὡς τούτου γ' ἕνεκα  ποιήσασαν   τοῦτο τὴν φύσιν οὐθὲν εἴρηκεν·
[2]   ὅταν γὰρ ἀναπνεύσωσι, ταύτῃ ᾗ  ἀνέπνευσαν   πάλιν δεῖ ἐκπνεῖν, καὶ τοῦτο
[10]   ὥστ' ἐπεὶ μάτην οὐδὲν ὁρῶμεν  ποιοῦσαν   τὴν φύσιν, δυοῖν δ' ὄντοιν
[21]   διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν τὴν  ἐνοῦσαν   αὐτῷ τοῦ τοιούτου μορίου ταὐτὸ
[4]   ἀνείργοντα τὴν θλίψιν κωλύειν τὴν  ἐνοῦσαν   ἐν τοῖς ζῴοις διιέναι ψυχήν,
[3]   ξηρὸν ἐμπεσόντες, ὅταν ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι  ὅταν   ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα ἐν τοῖς ὑγροῖς
[3]   καὶ εἰς τὸ ξηρὸν ἐμπεσόντες,  ὅταν   ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα
[2]   ἀναπνέουσιν, καί φησιν Ἀναξαγόρας μέν,  ὅταν   ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ τῶν
[2]   εἶναι κενὸν οὐδέν· Διογένης δ'  ὅταν   ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ τῶν
[2]   ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν θάτερον θατέρῳ. Εἶτα  ὅταν   ἀφῶσι τὸ ὕδωρ, τότε ἐκπνέουσι
[5]   ὁρῶμεν τοῦ ζῆν καὶ τελευτᾶν·  ὅταν   γὰρ ἀναπνεῖν μὴ δύνωνται, τότε
[2]   ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς εἰπεῖν·  ὅταν   γὰρ ἀναπνεύσωσι, ταύτῃ ᾗ ἀνέπνευσαν
[4]   εἶναι τὸ ζῆν καὶ ἀποθνήσκειν·  ὅταν   γὰρ κρατῇ τὸ περιέχον συνθλῖβον,
[4]   σύνθλιψιν. Νῦν δὲ γίνεται τοὐναντίον·  ὅταν   γὰρ πολὺ λίαν ἀθροισθῇ τὸ
[5]   θερμόν, τὸ δ' εἰσπνεόμενον ψυχρόν.  Ὅταν   δὲ θερμὸν ᾖ, ἀσθμαίνοντες ἀναπνέουσιν·
[4]   δεόμεθα καὶ πυκνότερον ἀναπνέομεν πάντες·  ὅταν   δὲ τὸ πέριξ ᾖ ψυχρὸν
[17]   ἔξωθεν ᾖ, κατὰ φύσιν δ'  ὅταν   ἐν αὐτῷ, καὶ ἡ τοῦ
[9]   καλάμων τῶν τετρυπημένων τὰ παιδία,  ὅταν   ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν. Διὰ γὰρ
[17]   δὲ κατὰ φύσιν, βίαιος μὲν  ὅταν   ἡ ἀρχὴ ἔξωθεν ᾖ, κατὰ
[17]   τῆς ζωῆς ἐκλείπει τοῖς ἔχουσιν  ὅταν   μὴ καταψύχηται τὸ θερμὸν τὸ
[17]   ἄνω καὶ συνίζειν. Τέλος δ'  ὅταν   μηκέτι δύνωνται κινεῖν, τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες.
[17]   πολλάκις, συντήκεται αὐτὸ ὑφ' αὑτοῦ.  Ὅταν   οὖν τοῖς μὲν ὁ πνεύμων
[7]   δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει, ὥσπερ  ὅταν   παῖς κλεψύδρῃ παίζῃσι διειπετέος χαλκοῖο
[7]   εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι. Ἔνθεν ἔπειθ'  ὁπόταν   μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα, αἰθὴρ
[14]   θερμὸν τὸ ὑπὸ τοῦ ἐναντίου  συστάν.   Οὐδ' εἴ τι ἐξ ἁλὸς
[12]   ἔχοντα δὲ πνεύμονα δέχεται τὴν  θάλατταν.   Αἴτιον δὲ τούτου τὸ νῦν
[9]   τῶν ἐναίμων καὶ δεχομένων τὴν  θάλατταν,   οἷον τῶν ἰχθύων· διὰ γὰρ
[5]   ταῦθ' ὁρῶμεν τοῦ ζῆν καὶ  τελευτᾶν·   ὅταν γὰρ ἀναπνεῖν μὴ δύνωνται,
[7]   διὰ τὸ φλέβας εἶναί τινας  ἐν   αἷς ἔνεστι μὲν αἷμα, οὐ
[20]   νόσῳ τῇ καλουμένῃ παλμῷ, καὶ  ἐν   ἄλλαις δὲ νόσοις, καὶ ἐν
[20]   ἐστι σύνωσις τοῦ θερμοῦ τοῦ  ἐν   αὐτῇ διὰ κατάψυξιν περιττωματικὴν ἢ
[10]   δὲ πνεύμονα τά τε ζῳοτοκοῦντα  ἐν   αὑτοῖς καὶ μὴ θύραζε μόνον
[10]   σελάχη ζῳοτοκεῖ μέν, ἀλλ' οὐκ  ἐν   αὑτοῖς) καὶ τῶν ᾠοτοκούντων τά
[9]   ψόφον ποιοῦσι πνεύματι, οἷον ἀσθμαίνοντα·  ἐν   αὐτῷ γὰρ τῷ ὑποζώματι, τῷ
[17]   ᾖ, κατὰ φύσιν δ' ὅταν  ἐν   αὐτῷ, καὶ ἡ τοῦ μορίου
[17]   ὥσπερ γὰρ ἀκαριαίας καὶ μικρᾶς  ἐν   αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης διὰ μικρὰν
[4]   τοιούτων ὧν ἔχομεν πάντες πεῖραν.  Ἐν   γὰρ ταῖς ἀλέαις θερμαινόμενοι μᾶλλον
[9]   ζῴων, οἷον μυιῶν καὶ μελιττῶν·  ἐν   γὰρ τοῖς ὑγροῖς πολὺν χρόνον
[4]   βοήθειαν γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν φησιν.  Ἐν   γὰρ τῷ ἀέρι πολὺν ἀριθμὸν
[14]   οὐκ ἐν ὕδατι φύεται, ἀλλ'  ἐν   γῇ. Καίτοι τοῦ αὐτοῦ λόγου
[18]   θάνατος. Τούτου δ' ὁ μὲν  ἐν   γήρᾳ θάνατος μάρανσις τοῦ μορίου
[20]   ἡ ἔκπτωσις διὰ τῶν ὁριζόντων.  Ἐν   δὲ τῇ καρδίᾳ ἡ τοῦ
[18]   τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις,  ἐν   δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται θάνατος.
[17]   Τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις,  ἐν   δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται τοῦτο
[3]   ἕλκουσι λίαν ἐν τῷ ἀέρι,  ἐν   δὲ τῷ ὕδατι μέτριον, καὶ
[7]   μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς τὴν ὄσφρησιν  ἐν   ἐνίοις τῶν ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως
[7]   αἰσθητήριον. Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν  ἐν   ἑτέροις σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ φησι
[14]   ψυχρῷ, αἱ δὲ τῇ ψυχρότητι  ἐν   θερμῷ τιθέμεναι σῴζονται μᾶλλον· ἐπανισοῖ
[16]   ἐκ τῶν ἱστοριῶν· ὡς δ'  ἐν   κεφαλαίοις εἰπεῖν καὶ νῦν, ἔχει
[20]   γίνεσθαι τὸν ὄγκον. Παῦλα δ'  ἐν   μὲν τοῖς φύμασιν, ἐὰν μὴ
[14]   ψυχρῷ> τὰ δ' ἐκ ξηροῦ  ἐν   ξηρῷ. Διὰ τοῦτο τὰ δένδρα
[14]   μὲν οὖν φύσεις τῆς ὕλης,  ἐν   οἵῳπερ τόπῳ εἰσί, τοιαῦται οὖσαι
[16]   ἰχθύσιν. Καὶ τὰ μὲν ἀναπνέοντα  ἐν   ὀλίγῳ ἀέρι καὶ τῷ αὐτῷ
[7]   ἀποθνήσκουσιν. Καταχρῆται γὰρ ἡ φύσις  ἐν   παρέργῳ τῇ διὰ τῶν μυκτήρων
[12]   περὶ αὐτῶν δι' ἀκριβείας μᾶλλον  ἐν   ταῖς περὶ τῶν ζῴων ἱστορίαις.
[20]   τῇ καρδίᾳ δημιουργεῖται· δῆλον δ'  ἐν   τῇ γενέσει ἐξ ἀρχῆς· οὔπω
[9]   τῶν ἰχθύων οἱ> πολλοὶ ζῶσιν  ἐν   τῇ γῇ, ἀκινητίζοντες μέντοι, καὶ
[14]   ἐν ὕδατι ὑγραί, αἱ δ'  ἐν   τῇ γῇ ξηραί, αἱ δ'
[9]   τὰ μὲν ἔνυδρα, τὰ δ'  ἐν   τῇ γῇ ποιεῖται τὴν διατριβήν,
[21]   ὕδωρ. Ἀεὶ δ' αἰρομένου τοῦ  ἐν   τῇ καρδίᾳ ἀεὶ δέχεται, καὶ
[20]   τοῦ αἵματος φύσις. Πρῶτον γὰρ  ἐν   τῇ καρδίᾳ δημιουργεῖται· δῆλον δ'
[15]   τὴν ἀρχὴν τῆς θερμότητος τὴν  ἐν   τῇ καρδίᾳ πορεύεται τὸ πνεῦμα
[16]   ζῴων δεῖται φύσις διὰ τὴν  ἐν   τῇ καρδίᾳ τῆς ψυχῆς ἐμπύρευσιν.
[20]   κατάψυξιν περιττωματικὴν ἢ συντηκτικήν, οἷον  ἐν   τῇ νόσῳ τῇ καλουμένῃ παλμῷ,
[9]   τῷ ὑποζώματι θερμοῦ· διὸ καὶ  ἐν   τῇ τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ
[14]   εἶναι, φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν τῆς  ἐν   τῇ φύσει θερμότητος, ὅπως ἐπειδὴ
[12]   δελφῖνες. Ἔτι δὲ κἂν ληφθῶσιν  ἐν   τοῖς δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται διὰ
[4]   τὴν θλίψιν κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν  ἐν   τοῖς ζῴοις διιέναι ψυχήν, καὶ
[14]   ὧραι σῴζουσιν, ἡ δὲ φύσις  ἐν   τοῖς οἰκείοις σῴζεται μάλιστα τόποις.
[14]   Τοῦτο μὲν οὖν δεῖ ζητεῖν  ἐν   τοῖς οἰκείοις τόποις ἑκάστης ὕλης
[13]   δ' ἐκ πυρός. Ἕκαστα δ'  ἐν   τοῖς οἰκείοις τόποις ἔχει τὴν
[8]   ἣν δ' αἰτίαν, εἴρηται πρότερον  ἐν   τοῖς Περὶ ψυχῆς) ταύτην δ'
[17]   ἢ θερμότητος νοσηματικῆς ὑπερβολῇ, καθάπερ  ἐν   τοῖς πυρετοῖς, πυκνὸν τὸ πνεῦμα
[1]   καὶ χελῶναι πολὺν χρόνον μένουσιν  ἐν   τοῖς ὑγροῖς· ὁ γὰρ πνεύμων
[3]   ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα  ἐν   τοῖς ὑγροῖς πάντα τὰ ἀναπνέοντα,
[1]   τῆς ἀναπνοῆς· διὸ πολὺν χρόνον  ἐν   τοῖς ὕδασι δύνανται διαμένειν παρὰ
[10]   διατρίβει καὶ ποιεῖται τὸν βίον  ἐν   τοῖς ὕδασιν, οἷον τὸ τῶν
[20]   ἐν ἄλλαις δὲ νόσοις, καὶ  ἐν   τοῖς φόβοις δέ· καὶ γὰρ
[7]   τὸν τόπον, καθάπερ τὰς φύσας  ἐν   τοῖς χαλκείοις, ἀναπνέουσιν (αἴρειν δὲ
[21]   μὲν εἶναι ταῖς φύσαις ταῖς  ἐν   τοῖς χαλκείοις (οὐ πόρρω γὰρ
[8]   δ' ἄνευ τοῦ φυσικοῦ πυρός·  ἐν   τούτῳ γὰρ ἡ φύσις ἐμπεπύρευκεν
[3]   δὲ τούτοις διὰ τίν' αἰτίαν  ἐν   τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι καὶ φαίνονται
[3]   τὸν ἀέρα πολὺν ἕλκουσι λίαν  ἐν   τῷ ἀέρι, ἐν δὲ τῷ
[14]   τῇ γῇ ξηραί, αἱ δ'  ἐν   τῷ ἀέρι θερμαί· αἱ μέντοι
[19]   τῷ ὑγρῷ, τοῖς δ' ἰχθύσιν  ἐν   τῷ ἀέρι· τοῖς μὲν γὰρ
[9]   ὅσα ἄναιμα πλείω χρόνον ζῇ  ἐν   τῷ ἀέρι τῶν ἐναίμων καὶ
[21]   Αἰρομένου γὰρ τοῦ θερμοῦ τοῦ  ἐν   τῷ αἵματι διὰ τῶν μορίων
[4]   διιέναι ψυχήν, καὶ διὰ τοῦτο  ἐν   τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν εἶναι
[21]   μόριον συνεχῶς· καὶ διὰ τοῦτο  ἐν   τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἐστι
[21]   μὴ ζῆν τὸ τέλος ἐστὶν  ἐν   τῷ ἀναπνεῖν, καὶ τούτοις ἐν
[17]   Διὸ καὶ ἄλυπός ἐστιν ὁ  ἐν   τῷ γήρᾳ θάνατος· οὐδενὸς γὰρ
[17]   Διὸ καὶ μικρῶν παθημάτων ἐπιγινομένων  ἐν   τῷ γήρᾳ ταχέως τελευτῶσιν· διὰ
[21]   ἐν τῷ ἀναπνεῖν, καὶ τούτοις  ἐν   τῷ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν. Περὶ
[18]   οὖν ἐστιν ἡ πρώτη μέθεξις  ἐν   τῷ θερμῷ τῆς θρεπτικῆς ψυχῆς,
[21]   εἶναι τὸ τοιοῦτον· δεῖ γὰρ  ἐν   τῷ μέσῳ τὸ θρεπτικὸν εἶναι
[21]   ἁφὴν τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐνόντος  ἐν   τῷ μορίῳ τούτῳ, καὶ μάλιστα
[10]   τῷ ξηρῷ καὶ καθεύδει ἢ  ἐν   τῷ ξηρῷ, ἢ ἐν τῷ
[10]   καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ τίκτει  ἐν   τῷ ξηρῷ καὶ καθεύδει ἢ
[14]   πῶς ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον αὐτῶν  ἐν   τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν τόπον
[14]   αὐτῶν σύστασιν λέγων γενέσθαι μὲν  ἐν   τῷ ξηρῷ φησι, φεύγοντα δ'
[17]   θερμόν, ἅτε τοῦ πλείστου διαπεπνευκότος  ἐν   τῷ πλήθει τῆς ζωῆς, ἥτις
[21]   αὐλῶνας τὰς σύριγγας ἐμπίπτειν τὰς  ἐν   τῷ πνεύμονι, ὧν παρ' ἑκάστην
[2]   ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων, τὸν  ἐν   τῷ στόματι γινόμενον ἀέρα ἕλκοντας
[7]   γαργαρεῶνα, ᾗ τὸ ἔσχατον τοῦ  ἐν   τῷ στόματι οὐρανοῦ, συντετρημένων τῶν
[2]   ὕδατος ἕλκειν τῷ κενῷ τῷ  ἐν   τῷ στόματι τὸν ἀέρα, ὡς
[5]   πῦρ ἐπὶ πῦρ. ~Ἡ δ'  ἐν   τῷ Τιμαίῳ γεγραμμένη περίωσις περί
[9]   τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ τῶν  ἐν   τῷ ὑγρῷ δὲ ζώντων ὅσα
[3]   ἢ τὰ βράγχια μόνον, καὶ  ἐν   τῷ ὑγρῷ καὶ εἰς τὸ
[3]   ἐνδέχεται καὶ τοῖς ἀνθρώποις οὖσιν  ἐν   τῷ ὑγρῷ συμβαίνειν· εἰ γὰρ
[19]   ἀναπνέουσι τῶν ζῴων ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει  ἐν   τῷ ὑγρῷ, τοῖς δ' ἰχθύσιν
[10]   ἢ ἐν τῷ ξηρῷ, ἢ  ἐν   τῷ ὑγρῷ ὑπερέχοντα τὸ στόμα
[2]   στόματι τὸν ἀέρα, ὡς ἐνόντος  ἐν   τῷ ὕδατι ἀέρος. Ταῦτα δ'
[9]   τῆς κοιλίας καὶ φθειρομένου τοῦ  ἐν   τῷ ὑποζώματι θερμοῦ· διὸ καὶ
[14]   ἐξ ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ> συστάντα  ἐν   ὑγροῖς ἐστι καὶ εἰ ψυχρά,
[12]   ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν τροφὴν  ἐν   ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα τὸ ὑγρὸν
[14]   τοιαῦται οὖσαι τυγχάνουσιν, αἱ μὲν  ἐν   ὕδατι ὑγραί, αἱ δ' ἐν
[14]   Διὰ τοῦτο τὰ δένδρα οὐκ  ἐν   ὕδατι φύεται, ἀλλ' ἐν γῇ.
[14]   ἕξεις αἱ μὲν ὑπερβάλλουσαι θερμότητι  ἐν   ψυχρῷ, αἱ δὲ τῇ ψυχρότητι
[14]   ἐστι καὶ εἰ ψυχρά, ἔσται  ἐν   ψυχρῷ> τὰ δ' ἐκ ξηροῦ
[21]   ἀναπνοὴ γίνεται αὐξανομένου τοῦ θερμοῦ  ἐν   ᾧ ἡ ἀρχὴ ἡ θρεπτική.
[8]   πυρὶ γὰρ ἐργάζεται πάντα) διόπερ  ἐν   ᾧ πρώτῳ τόπῳ τοῦ σώματος
[8]   πρώτῳ τόπῳ τοῦ σώματος καὶ  ἐν   ᾧ πρώτῳ τοῦ τόπου τούτου
[17]   τινος ἔκλειψιν, τοῖς δὲ τελείοις,  ἐν   ᾧ τῆς οὐσίας ἡ ἀρχή.
[17]   δ' ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται πρότερον,  ἐν   ᾧ τό τε ἄνω καὶ
[10]   τὴν ἀπὸ τοῦ ὕδατος κατάψυξιν.  Ἓν   δ' ἐφ' ἓν χρήσιμον ὄργανον,
[10]   λέγεται. Τῶν δὲ πόδας ἐχόντων  ἓν   ἔχει βράγχια μόνον τῶν τεθεωρημένων,
[10]   ὕδατος κατάψυξιν. Ἓν δ' ἐφ'  ἓν   χρήσιμον ὄργανον, καὶ μία κατάψυξις
[2]   εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ μὴ ἐνδέχεται  μηδὲν   αὐτῶν, φανερὸν ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ
[5]   ἐντὸς ἐξῄει θερμόν, διὰ τὸ  μηδὲν   εἶναι κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις· θερμανθέντα
[1]   ὑπάρχει τοῖς ζῴοις, οἱ μὲν  οὐδὲν   ἀπεφήναντο, οἱ δὲ εἰρήκασι μέν,
[1]   κατέχων πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα·  οὐδὲν   γὰρ τῶν τοιούτων δέχεται τὸ
[2]   ἰχθῦς· οὐ γὰρ εἶναι κενὸν  οὐδέν·   Διογένης δ' ὅταν ἀφῶσι τὸ
[5]   περί τε τῶν ἄλλων ζῴων  οὐδὲν   διώρικε τίνα τρόπον αὐτοῖς ἡ
[10]   τὰ δὲ πνεύμονα, ἄμφω δ'  οὐδέν.   ~Ἐπεὶ δὲ πρὸς μὲν τὸ
[2]   φανερὸν ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ αὐτῶν  οὐδέν.   ~Ἔτι δὲ τὸ φάναι τὸν
[10]   ἱκανὴ πᾶσιν, ὥστ' ἐπεὶ μάτην  οὐδὲν   ὁρῶμεν ποιοῦσαν τὴν φύσιν, δυοῖν
[7]   γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα τὰ ζῷα  οὐδὲν   πάσχουσι, τῆς δὲ κατὰ τὴν
[2]   τῶν περὶ τῆς ἀναπνοῆς εἰρηκότων  οὐδὲν   περὶ τῶν ἄλλων διωρίκασι ζῴων,
[7]   οὐδὲ περὶ πάντων τῶν ζῴων  οὐδὲν   ποιεῖ δῆλον, εἴτε ἀναπνέουσιν εἴτε
[12]   καρκίνους. Καταψύξεως μὲν γὰρ αὐτῶν  οὐδὲν   τυγχάνει δεόμενον· ὀλιγόθερμον γάρ ἐστι
[3]   εἶναι τοῦτο συμβαίνειν· νῦν δ'  οὐδὲν   τῷ σφόδρα ἀναπνεῦσαι ἀποπνίγεται πεζὸν
[10]   Ἅμα δὲ πνεύμονα καὶ βράγχια  οὐδὲν   ὦπταί πω ἔχον. Αἴτιον δ'
[4]   περιέχον συνθλῖβον, καὶ μηκέτι τὸ›  θύραθεν   εἰσιὸν δύνηται ἀνείργειν, μὴ δυναμένου
[4]   πνεῦμα. Καίτοι τότ' ἐχρῆν τὸ  θύραθεν   εἰσιὸν κωλύειν τὴν σύνθλιψιν. Νῦν
[4]   ἔξωθεν· οὐ γὰρ δὴ ὁ  θύραθεν   νοῦς τηρεῖ τὴν βοήθειαν, ἀλλ'
[3]   τρόπον, ὡς οὐκ ἐχόντων πνεῦμα  θύραθεν   οὐθέν. Ὃν τε τρόπον λέγουσι
[21]   ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα τὸν  θύραθεν   ψυχρὸν ὄντα, καὶ καταψύχοντα σβεννύναι
[21]   περὶ φύσεως καὶ τὰς ἀρχὰς  ἐκεῖθεν   ἀξιοῦσι λαμβάνειν, καὶ τῶν περὶ
[14]   γὰρ διὰ τὸ ψυχρὸν ἂν›  ἦλθεν   εἰς αὐτό, ἀλλ' ὅτι ὑγρόν.
[16]   Μέγιστος μὲν οὖν οὗτός ἐστιν,  ἔνθεν   δὲ καὶ ἔνθεν τῆς καρδίας
[7]   αἰθέρι δ' εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι.  Ἔνθεν   ἔπειθ' ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν
[16]   οὗτός ἐστιν, ἔνθεν δὲ καὶ  ἔνθεν   τῆς καρδίας καὶ ἕτεροι τείνουσιν
[5]   διὰ μανῶν οὐσῶν τῶν σαρκῶν,  ὅθεν   τὸ ἐντὸς ἐξῄει θερμόν, διὰ
[6]   λόγον ἅπερ καὶ πρὸς τοὺς  ἔμπροσθεν·   καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων
[11]   οὐκ ἔχουσιν, ὥστε ταύτῃ μὲν  οὐθὲν   ἂν βλάπτοιντο ὑπὸ τῆς τοῦ
[1]   ἄλλων ὅσα μὴ ἔχει πνεύμονα  οὐθὲν   ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος μὲν οὖν ὁ
[4]   οἱ ἄλλοι φυσικοί, καὶ οὗτος  οὐθὲν   ἅπτεται τῆς τοιαύτης αἰτίας. Λέγει
[12]   ἡ θέσις τοῦ αὐλοῦ· πρὸς  οὐθὲν   γὰρ περαίνει τῶν ἐναίμων, ἀλλὰ
[3]   δὲ τῶν ἰχθύων οὐ συμβαῖνον·  οὐθὲν   γὰρ φαίνονται κινοῦντες τῶν περὶ
[4]   γήρᾳ, βίᾳ δὲ παρὰ φύσιν,  οὐθὲν   δεδήλωκεν (καίτοι ἐχρῆν, ἐπεὶ ὁτὲ
[5]   τὸ ἀναπνεῖν καὶ τὸ ἐκπνεῖν)  οὐθὲν   εἰρήκασιν οἱ τοῦτον τὸν τρόπον
[4]   ἕνεκα ποιήσασαν τοῦτο τὴν φύσιν  οὐθὲν   εἴρηκεν· ὅλως γὰρ ὥσπερ καὶ
[2]   τὸ δ' ἐκπνοή, περὶ ἧς  οὐθὲν   λέγουσι, τίνα τρόπον ἐκπνέουσι τὰ
[3]   ὡς οὐκ ἐχόντων πνεῦμα θύραθεν  οὐθέν.   Ὃν τε τρόπον λέγουσι γίνεσθαι
[20]   δὲ μέχρις οὗ ἂν πυωθῇ  πεφθέν.   Ἔστι δ' ὅμοιον ζέσει τοῦτο
[4]   οὐ φαίνεται) πότερον τὸ αἴτιον  ἔξωθέν   ἐστιν ἢ ἐντός. Οὐ λέγει
[17]   βίαιος μὲν ὅταν ἡ ἀρχὴ  ἔξωθεν   ᾖ, κατὰ φύσιν δ' ὅταν
[4]   τὸ αἴτιον, πότερον ἔσωθεν ἢ  ἔξωθεν·   οὐ γὰρ δὴ ὁ θύραθεν
[9]   τόπον τοῦτον, ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα  ἔξωθεν   τῷ πνεύμονι καὶ οἱ ἰχθύες
[4]   ἀναπνεῖν τί τὸ αἴτιον, πότερον  ἔσωθεν   ἢ ἔξωθεν· οὐ γὰρ δὴ
[4]   νοῦς τηρεῖ τὴν βοήθειαν, ἀλλ'  ἔσωθεν   ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναπνοῆς γίνεται
[12]   δὲ τὰ κητώδη τῶν ἐνύδρων  ἀπορήσειεν   ἄν τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα
[14]   οἷον εἴ τι ἐκ κηροῦ  συστήσειεν   ἡ φύσις, οὐκ ἂν ἐν
[3]   ἐκ τοῦ στόματος δ' ἂν  ἕλκοιεν   ὁμοίως τοῖς ἰχθύσιν. Ὥστ' εἴπερ
[12]   νῦν εἰρημένον· οὐ γὰρ καταψύξεως  ἕνεκεν   δέχεται τὸ ὑγρόν. Τοῦτο μὲν
[10]   τῆς ὑπὸ τοῦ πνεύματος καταψύξεως  ἕνεκέν   ἐστιν (ἔοικε δὲ καὶ τοὔνομα
[14]   οὐκ ἂν εἰς ὑγρὸν φέρουσα  κατέθηκεν·   φθείρει γὰρ τὰ ὑπὸ ξηροῦ
[14]   εἴληφεν· περὶ δ' ἧς αἰτίας  εἴρηκεν   Ἐμπεδοκλῆς, τῇ μὲν ἔχει τὸ
[4]   ποιήσασαν τοῦτο τὴν φύσιν οὐθὲν  εἴρηκεν·   ὅλως γὰρ ὥσπερ καὶ οἱ
[7]   τοὺς μυκτῆρας λέγει μόνης, πολὺ  διημάρτηκεν·   οὐ γάρ ἐστιν ἀναπνοὴ μυκτήρων
[13]   μὲν γὰρ ἐκ γῆς πλείονος  συνέστηκεν,   οἷον τὸ τῶν φυτῶν γένος,
[13]   καθάπερ καὶ μὴ τοιαῦτα πολλὰ  συνέστηκεν·   τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς
[8]   ἐν τούτῳ γὰρ ἡ φύσις  ἐμπεπύρευκεν   αὐτήν. Φθορὰ δὲ πυρός, ὥσπερ
[4]   βίᾳ δὲ παρὰ φύσιν, οὐθὲν  δεδήλωκεν   (καίτοι ἐχρῆν, ἐπεὶ ὁτὲ μὲν
[15]   θερμότητος. Ταῦτα δ' ἀμφότερα ὁ  μὲν   ἀὴρ δύναται ῥᾳδίως ποιεῖν· διὰ
[7]   εἶναί τινας ἐν αἷς ἔνεστι  μὲν   αἷμα, οὐ μέντοι πλήρεις εἰσὶν
[10]   μόνον (τὰ γὰρ σελάχη ζῳοτοκεῖ  μέν,   ἀλλ' οὐκ ἐν αὑτοῖς) καὶ
[17]   μὴ ἀτελέσιν· τούτοις δὲ παρομοίως  μέν,   ἄλλον δὲ τρόπον. Ἀτελῆ δὲ
[4]   αἰτίαν διὰ τί ποτε πᾶσι  μὲν   ἀναγκαῖον ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι ὅτε
[1]   Ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν ὅσα  μὲν   ἄναιμον ἔχει τὸν πνεύμονα καὶ
[15]   ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον τοῦ  μὲν   ἀναπνεῖν ὁ πνεύμων σομφὸς ὢν
[16]   βράγχια τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ τὰ  μὲν   ἀναπνέοντα ἐν ὀλίγῳ ἀέρι καὶ
[16]   καὶ μὴ δυναμένων κινεῖν τῶν  μὲν   ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα τῶν δ'
[19]   καὶ διὰ τίν' αἰτίαν τοῖς  μὲν   ἀναπνέουσι τῶν ζῴων ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει
[7]   διόδοισι τετμῆσθαι. Ἔνθεν ἔπειθ' ὁπόταν  μὲν   ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα, αἰθὴρ παφλάζων
[7]   κλεψύδρῃ παίζῃσι διειπετέος χαλκοῖο εὖτε  μὲν   αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ' εὐειδεῖ χερὶ
[17]   κοινόν. Θάνατος δ' ἐστὶν ὁ  μὲν   βίαιος ὁ δὲ κατὰ φύσιν,
[5]   δὲ τοὐναντίον· σημεῖον δέ· γίνεται  μὲν   γὰρ ἀλλήλοις ταῦτα παρ' ἄλληλα,
[16]   ἔχει τόνδε τὸν τρόπον. Δόξειε  μὲν   γὰρ ἂν› οὐχ ὡσαύτως ἔχειν
[14]   θερμότερα ὄντα τῶν πεζῶν· τὰ  μὲν   γὰρ ἄναιμα πάμπαν, τὰ δ'
[12]   καράβους καὶ τοὺς καρκίνους. Καταψύξεως  μὲν   γὰρ αὐτῶν οὐδὲν τυγχάνει δεόμενον·
[12]   ἕνεκεν δέχεται τὸ ὑγρόν. Τοῦτο  μὲν   γὰρ γίνεται αὐτοῖς ἀναπνέουσιν· ἔχουσι
[19]   ἰχθύσιν ἐν τῷ ἀέρι· τοῖς  μὲν   γὰρ διὰ τοῦ ὕδατος ἡ
[13]   μὴ τοιαῦτα πολλὰ συνέστηκεν· τὰ  μὲν   γὰρ ἐκ γῆς πλείονος συνέστηκεν,
[5]   εἶναι. Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον· τὸ  μὲν   γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι θερμόν, τὸ
[8]   τὸ μόριόν ἐστιν. Ἡ τροφὴ  μὲν   γὰρ ἐξ ἧς ἤδη γίνεται
[14]   μεταβολὰς τῆς κοινῆς ὥρας· τὰς  μὲν   γὰρ ἕξεις ἐνδέχεται τοῖς τόποις
[14]   γέ φησιν ἐκεῖνος ἀληθές. Τῶν  μὲν   γὰρ ἕξεων τοὺς τὰς ὑπερβολὰς
[5]   δι' ἄλλην τινὰ αἰτίαν (εἰ  μὲν   γὰρ μόνοις τὸ τῆς ἀναπνοῆς
[11]   στόματος καταδέχεται τὴν τροφήν· ἀρτηρίαν  μὲν   γὰρ οὐκ ἔχουσιν, ὥστε ταύτῃ
[2]   Ταῦτα δ' ἐστὶν ἀδύνατα. Πρῶτον  μὲν   γὰρ τὸ ἥμισυ τοῦ πράγματος
[7]   φαίνεται γὰρ τοὐναντίον συμβαῖνον. Ἄραντες  μὲν   γὰρ τὸν τόπον, καθάπερ τὰς
[4]   ὅτε ἔτυχεν ἀλλὰ κατὰ φύσιν  μὲν   γήρᾳ, βίᾳ δὲ παρὰ φύσιν,
[14]   ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν. Ἀλλὰ ποῖα  μὲν   δεῖ λέγειν θερμὰ καὶ ψυχρά,
[15]   δὴ ἔχει ἔναιμον αὐτό, ταχείας  μὲν   δεῖται τῆς καταψύξεως διὰ τὸ
[7]   ἀναπνεῦσαι τοῖς μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς  μὲν   διὰ τῶν μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς
[21]   τὴν σύστασιν τοῦ ὀργάνου παραπλησίαν  μὲν   εἶναι ταῖς φύσαις ταῖς ἐν
[21]   πλήρη αἵματος. Καλεῖται δ' ἡ  μὲν   εἴσοδος τοῦ ἀέρος ἀναπνοή, ἡ
[4]   τὴν αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ' ὅτι  μὲν   ἐκ τῆς ἀναπνοῆς συμβαίνει τι
[19]   ὧν αἰρομένων καὶ συνιζόντων τὰ  μὲν   ἐκπνέουσι καὶ εἰσπνέουσι τὰ δὲ
[18]   καλεῖται θάνατος. Τούτου δ' ὁ  μὲν   ἐν γήρᾳ θάνατος μάρανσις τοῦ
[14]   ἀρχῆς αὐτῶν σύστασιν λέγων γενέσθαι  μὲν   ἐν τῷ ξηρῷ φησι, φεύγοντα
[14]   εἰσί, τοιαῦται οὖσαι τυγχάνουσιν, αἱ  μὲν   ἐν ὕδατι ὑγραί, αἱ δ'
[17]   ῥίζης, τῶν δὲ ζῴων τοῖς  μὲν   ἐναίμοις ἡ καρδία, τοῖς δ'
[9]   ~Ἐπεὶ δὲ τῶν ζῴων τὰ  μὲν   ἔνυδρα, τὰ δ' ἐν τῇ
[14]   διὰ θερμότητα τῆς φύσεως τὰ  μὲν   ἔνυδρα τὰ δὲ πεζὰ τῶν
[13]   δὲ πτηνῶν καὶ πεζῶν τὰ  μὲν   ἐξ ἀέρος τὰ δ' ἐκ
[14]   καὶ τὸ ξηρόν, εὐλόγως τὰ  μὲν   ἐξ ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ> συστάντα
[11]   τὴν ἐπιγλωττίδα· προελθούσης δὲ τὰ  μὲν   ἐπαίρει, τὰ δὲ διοίγει καὶ
[2]   γὰρ καλεῖται, ταύτης δὲ τὸ  μέν   ἐστιν εἰσπνοή, τὸ δ' ἐκπνοή,
[12]   καλούμενον αὐλόν. Ταῦτα γὰρ ἄποδα  μέν   ἐστιν, ἔχοντα δὲ πνεύμονα δέχεται
[10]   ἦν μάτην, διὰ τοῦτο τὰ  μὲν   ἔχει βράγχια τὰ δὲ πνεύμονα,
[10]   καὶ τοῖς ἔχουσι καρδίαν, ὅσα  μὲν   ἔχει πνεύμονα πάντα δέχεται τὸν
[14]   ἧς αἰτίας εἴρηκεν Ἐμπεδοκλῆς, τῇ  μὲν   ἔχει τὸ ζητούμενον λόγον, οὐ
[13]   δεῖται τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον τοῦ  μὲν   ἔχειν ὅτι τὰ τιμιώτερα τῶν
[7]   Ὡς δ' αὔτως, ὅθ' ὕδωρ  μὲν   ἔχῃ κάτα βένθεα χαλκοῦ πορθμοῦ
[16]   τῶν ζῴων. Τὰ δὲ καρδίαν  μὲν   ἔχοντα, πνεύμονα δὲ μή, καθάπερ
[18]   Τελευτὴ δὲ καὶ φθορὰ βίαιος  μὲν   ἡ τοῦ θερμοῦ σβέσις καὶ
[8]   πρότερον, σβέσις καὶ μάρανσις, σβέσις  μὲν   ἡ ὑπὸ τῶν ἐναντίων (διόπερ
[9]   τὰ ἔντομα τῶν ζῴων, εἴρηται  μὲν   καὶ πρότερον, φανερὸν δὲ καὶ
[7]   ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον  μέν   κεύθειν, αἰθέρι δ' εὐπορίην διόδοισι
[9]   ποιεῖται τὴν διατριβήν, τούτων τοῖς  μὲν   μικροῖς πάμπαν καὶ τοῖς ἀναίμοις
[10]   οὖν τῶν ἀναίμων, ὅτι τοῖς  μὲν   ὁ περιέχων ἀὴρ τοῖς δὲ
[17]   ὑφ' αὑτοῦ. Ὅταν οὖν τοῖς  μὲν   ὁ πνεύμων τοῖς δὲ τὰ
[2]   τρόπον ἀναπνέουσιν, καί φησιν Ἀναξαγόρας  μέν,   ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ
[17]   ὁ δὲ κατὰ φύσιν, βίαιος  μὲν   ὅταν ἡ ἀρχὴ ἔξωθεν ᾖ,
[1]   οὐδὲν ἀπεφήναντο, οἱ δὲ εἰρήκασι  μέν,   οὐ καλῶς δ' εἰρήκασιν ἀλλ'
[7]   τὰς φύσας, ἐκπνέουσιν. Πλὴν ἐκεῖ  μὲν   οὐ κατὰ ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε
[1]   χάριν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις, οἱ  μὲν   οὐδὲν ἀπεφήναντο, οἱ δὲ εἰρήκασι
[11]   γὰρ οὐκ ἔχουσιν, ὥστε ταύτῃ  μὲν   οὐθὲν ἂν βλάπτοιντο ὑπὸ τῆς
[14]   τοσαῦτ' εἰρήσθω, καὶ διότι τὰ  μὲν   οὐκ ἔχει πνεύμονα τὰ δὲ
[8]   τοῦτο ἐκ τῶν ἀνατομῶν. Τὰς  μὲν   οὖν ἄλλας δυνάμεις τῆς ψυχῆς
[8]   ὃν ἀφίησι τὸ περίττωμα, τοῖς  μὲν   οὖν ἀναίμοις ἀνώνυμον, τοῖς δ'
[13]   βράγχια, μετὰ ταῦτα λεκτέον. Ὅτι  μὲν   οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα πνεύμονα τῶν
[14]   ὑγρὸν ἧττον τοῦ ἀέρος. Ὅλως  μὲν   οὖν ἄτοπον πῶς ἐνδέχεται γενόμενον
[14]   τὴν τῆς ἕξεως ὑπερβολήν. Τοῦτο  μὲν   οὖν δεῖ ζητεῖν ἐν τοῖς
[4]   συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν. Ἃ  μὲν   οὖν εἴρηκε καὶ ὥς, σχεδὸν
[10]   καὶ σαῦραι καὶ ὄφεις. Ἐκεῖνα  μὲν   οὖν ἔναιμον, τούτων δὲ τὰ
[13]   ὁτιοῦν ἄλλο τῶν μορίων. Ἔχει  μὲν   οὖν ἕνεκα τούτου. Τὴν δ'
[18]   τοῦ καταψύχειν ὑπὸ γήρως. Τί  μὲν   οὖν ἐστι γένεσις καὶ ζωὴ
[20]   καὶ σφυγμὸς καὶ ἀναπνοή. Πήδησις  μὲν   οὖν ἐστι σύνωσις τοῦ θερμοῦ
[20]   ἅμα ἀλλήλαις, ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις  μὲν   οὖν ἐστιν ἡ γινομένη ἄντωσις
[18]   δύνωνται κινεῖν, τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις  μὲν   οὖν ἐστιν ἡ πρώτη μέθεξις
[21]   τῷ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν. Περὶ  μὲν   οὖν ζωῆς καὶ θανάτου καὶ
[11]   τῶν βραγχίων ὑπάρχει φύσις. Πῶς  μὲν   οὖν ἡ τῶν εἰρημένων ὀργάνων
[8]   καὶ θᾶττον σβέννυται διασπώμενον· αὕτη  μὲν   οὖν ἡ φθορὰ βίαιος ὁμοίως
[17]   τῶν φυτῶν, ὅσα ἄρριζα. Πᾶσι  μὲν   οὖν ἡ φθορὰ γίνεται διὰ
[12]   δεχομένοις εἰσρέῃ τὸ ὑγρόν. Τὰ  μὲν   οὖν μαλακόστρακα, οἷον οἵ τε
[2]   ἔχει πνεύμονα οὐθὲν ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος  μὲν   οὖν ὁ Ἀβδηρίτης καί τινες
[16]   περὶ τὰ ζῷα γεγραμμένων. Καταψύξεως  μὲν   οὖν ὅλως ἡ τῶν ζῴων
[1]   δοκῶμεν ἀπόντων κενὴν κατηγορεῖν. Ὅτι  μὲν   οὖν ὅσα πνεύμονα ἔχει τῶν
[14]   τὴν δ' ὕλην ἀδύνατον. Ὅτι  μὲν   οὖν οὐ διὰ θερμότητα τῆς
[16]   ἀλλήλοις πάντα τὰ βράγχια. Μέγιστος  μὲν   οὖν οὗτός ἐστιν, ἔνθεν δὲ
[7]   εἰσιόν τε καὶ ἐξιόν. Τὰ  μὲν   οὖν παρὰ τῶν ἄλλων εἰρημένα
[17]   συμβαίνειν δεῖ› τὴν τελευτήν. ~Ἔστι  μὲν   οὖν πᾶσι τοῖς ζῴοις κοινὸν
[21]   εἶναι τῆς ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται  μὲν   οὖν πλεῖον γενόμενον, αἰρομένου δ'
[7]   πάλιν ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. Λέγει  μὲν   οὖν ταῦτα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν.
[11]   εἰς τὴν καλουμένην κοιλίαν· τοῖς  μὲν   οὖν τετράποσι καὶ ἐναίμοις ἔχει
[12]   περὶ τῶν ζῴων ἱστορίαις. Περὶ  μὲν   οὖν τοῦ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν,
[10]   ἄναιμον, ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως. ~Περὶ  μὲν   οὖν τῶν ἀναίμων, ὅτι τοῖς
[14]   αὐτό, ἀλλ' ὅτι ὑγρόν. Αἱ  μὲν   οὖν φύσεις τῆς ὕλης, ἐν
[18]   μῆκος γινομένη καὶ τελειότητα· τοῖς  μὲν   οὖν φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ
[17]   μὴ ἐπίκτητόν τι πάθος. Τοῖς  μὲν   οὖν φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ
[9]   τὴν ἄρσιν ταύτην· ἀλλὰ τούτοις  μὲν   οὐχ ἱκανὴν ἡ τοιαύτη ποιεῖ
[7]   αἷμα κλαδασσόμενον διὰ γυίων ὁππότε  μὲν   παλίνορσον ἀπαΐξειε μυχόνδε, αἰθέρος εὐθὺς
[7]   διὰ τῶν μυκτήρων. Ὥστ' εἰ  μὲν   περὶ ταύτης λέγει τῆς ἀναπνοῆς,
[10]   ἔχον. Αἴτιον δ' ὅτι ὁ  μὲν   πνεύμων τῆς ὑπὸ τοῦ πνεύματος
[11]   ἔχουσι πνεύμονα μηδ' ἀναπνέουσι τὸ  μὲν   στόμα πρὸς τὴν ἐργασίαν τῆς
[11]   δεχόμενα γὰρ τὴν τροφὴν τὰ  μὲν   συνάγει, τὰ δ' ἐπιτίθησι τὴν
[7]   ἐνίοις τῶν ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως  μὲν   σχεδὸν μετέχει πάντα τὰ ζῷα,
[7]   συντετρημένων τῶν μυκτήρων χωρεῖ τὸ  μὲν   ταύτῃ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ
[16]   καρδίας πρὸς τὰ βράγχια, πρὸς  μὲν   τὴν ὄψιν ἐκ τῶν ἀνατομῶν
[1]   ἀναπνοῆς. ~Περὶ γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι  μέν   τινες τῶν πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν·
[11]   δ' οὐδέν. ~Ἐπεὶ δὲ πρὸς  μὲν   τὸ εἶναι τροφῆς δεῖται τῶν
[20]   τὸν ὄγκον. Παῦλα δ' ἐν  μὲν   τοῖς φύμασιν, ἐὰν μὴ διαπνεύσῃ,
[5]   Ἔτι δὲ ἄτοπον τὸ τὴν  μὲν   τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος
[7]   εἰς τὸν ἔξω ἀέρα, τῶν  μὲν   τοῦ σώματος μορίων ἐλάττους, τῶν
[19]   δ' αἰτία τῆς κινήσεως τοῖς  μὲν   τῶν βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ
[17]   διὰ χρόνου μῆκος ξηραινομένων τοῖς  μὲν   τῶν βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ
[14]   θερμαί· αἱ μέντοι ἕξεις αἱ  μὲν   ὑπερβάλλουσαι θερμότητι ἐν ψυχρῷ, αἱ
[4]   δεδήλωκεν (καίτοι ἐχρῆν, ἐπεὶ ὁτὲ  μὲν   φαίνεται τοῦτο γινόμενον, ὁτὲ δ'
[7]   κινεῖσθαι ἄνω καὶ κάτω, κάτω  μὲν   φερομένου εἰσρεῖν τὸν ἀέρα καὶ
[17]   καὶ τὸ κάτω συνάπτει, τοῖς  μὲν   φυτοῖς μέσον βλαστοῦ καὶ ῥίζης,
[21]   ἀέρα τὸν εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα  μὲν   ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ θερμὸν διὰ
[6]   τοῦ ἐντὸς πυρός, καὶ ἀναπνέοντος  μὲν   ὥσπερ ἐπὶ πῦρ ὑπέκκαυμα ὑποβάλλεσθαι,
[9]   καὶ τὰ οὕτω φθειρόμενα ἀποπνίγεσθαί  φαμεν.   Ὅτι δ' οὐκ ἀναπνεῖ τὰ
[3]   διὰ τί τοῦτο οὐκ ἂν  ποιοῖμεν   καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ τἆλλα
[9]   ὑμένα ποιοῦσι τὸν βόμβον, ὥσπερ  λέγομεν,   οἷον διὰ τῶν καλάμων τῶν
[4]   ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα καὶ πυκνότερον  ἀναπνέομεν   πάντες· ὅταν δὲ τὸ πέριξ
[7]   τοῦ ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ δ' ὥσπερ  εἴπομεν,   τὰ φανερῶς ἀναπνέοντα διὰ τῆς
[4]   συμβαινόντων καὶ τῶν τοιούτων ὧν  ἔχομεν   πάντες πεῖραν. Ἐν γὰρ ταῖς
[6]   γίγνεσθαι τὴν ἐκπνοήν. Ταὐτὰ γὰρ  ἐροῦμεν   πάλιν καὶ πρὸς τοῦτον τὸν
[11]   δύναμις ποιεῖ τὴν κατάψυξιν, ὕστερον  ἐροῦμεν·   πρὸς δὲ τὸ τὴν τροφὴν
[1]   τούτων πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ  δοκῶμεν   ἀπόντων κενὴν κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν
[3]   ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων τὸ πνεῦμα  ὁρῶμεν   γινομένην τινὰ κίνησιν τοῦ μορίου
[6]   δ' ἐπὶ τῶν ἄλλων οὐχ  ὁρῶμεν   γινόμενον. ~Λέγει δὲ περὶ ἀναπνοῆς
[10]   πᾶσιν, ὥστ' ἐπεὶ μάτην οὐδὲν  ὁρῶμεν   ποιοῦσαν τὴν φύσιν, δυοῖν δ'
[6]   ἐκ τῆς τροφῆς τοῦτο γιγνόμενον  ὁρῶμεν.   Συμβαίνει τε κατὰ ταὐτὸ δέχεσθαι
[5]   μόνον. Καίτοι γε κύρια ταῦθ'  ὁρῶμεν   τοῦ ζῆν καὶ τελευτᾶν· ὅταν
[7]   Ἔνθεν ἔπειθ' ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ  τέρεν   αἷμα, αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι
[7]   αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως  τέρεν   αἷμα κλαδασσόμενον διὰ γυίων ὁππότε
[7]   χερὶ θεῖσα εἰς ὕδατος βάπτῃσι  τέρεν   δέμας ἀργυφέοιο, οὐδεὶς ἄγγοσδ' ὄμβρος
[14]   τι ἐξ ἁλὸς ἢ νίτρου  συνέστησεν,   οὐκ ἂν εἰς ὑγρὸν φέρουσα
[14]   οὐκ ἂν ἐν θερμῷ θεῖσα  διέσωσεν,   οὐδ' εἴ τι ἐκ κρυστάλλου·
[14]   ψυχρά, καθ' αὑτὰ τὴν ἐπίσκεψιν  εἴληφεν·   περὶ δ' ἧς αἰτίας εἴρηκεν
[4]   ἀναγκαῖον ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι ὅτε  ἔτυχεν   ἀλλὰ κατὰ φύσιν μὲν γήρᾳ,
[3]   τοῖς ἰχθύσιν. Ὥστ' εἴπερ κἀκεῖνα  ἦν   δυνατά, καὶ ταῦτ' ἂν ἦν·
[20]   δὲ συμβαίνουσα σφύξις τῆς καρδίας,  ἣν   ἀεὶ φαίνεται ποιουμένη συνεχῶς, ὁμοία
[3]   τροφῆς γε ἐνδείᾳ τοῦτο πάσχουσιν.  Ἣν   γὰρ λέγει Διογένης αἰτίαν, εὐήθης·
[8]   ὑπάρχειν ἄνευ τῆς θρεπτικῆς (δι'  ἣν   δ' αἰτίαν, εἴρηται πρότερον ἐν
[20]   ποιουμένη συνεχῶς, ὁμοία φύμασίν ἐστιν,  ἣν   ποιοῦνται κίνησιν μετ' ἀλγηδόνος διὰ
[9]   ἐν τῇ γῇ ποιεῖται τὴν  διατριβήν,   τούτων τοῖς μὲν μικροῖς πάμπαν
[1]   τοῖς ὑγροῖς· ὁ γὰρ πνεύμων  ὀλίγην   ἔχει θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ ἔχουσιν
[9]   τέλος γε διαρκεῖ πρὸς τὸ  ζῆν   διὰ> τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι) ἐπεὶ
[4]   ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν εἶναι τὸ  ζῆν   καὶ ἀποθνήσκειν· ὅταν γὰρ κρατῇ
[8]   δὲ εἴρηται πρότερον ὅτι τὸ  ζῆν   καὶ ἡ τῆς ψυχῆς ἕξις
[21]   πάλιν καταψυχομένου. Διὸ κἀκείνοις τοῦ  ζῆν   καὶ μὴ ζῆν τὸ τέλος
[5]   γε κύρια ταῦθ' ὁρῶμεν τοῦ  ζῆν   καὶ τελευτᾶν· ὅταν γὰρ ἀναπνεῖν
[9]   τοῦτο πολὺν χρόνον δύνανται ἀπνευστὶ  ζῆν,   ὅτι ὁ πνεύμων ἄρσιν ἔχει
[3]   φαίνεται δ' αὐτῶν πολλὰ διατεμνόμενα  ζῆν,   οὐ μόνον εἰς δύο μέρη
[21]   κἀκείνοις τοῦ ζῆν καὶ μὴ  ζῆν   τὸ τέλος ἐστὶν ἐν τῷ
[21]   ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἐστι τὸ  ζῆν.   Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ
[7]   φόνον μέν κεύθειν, αἰθέρι δ'  εὐπορίην   διόδοισι τετμῆσθαι. Ἔνθεν ἔπειθ' ὁπόταν
[20]   τοῦ ἐν αὐτῇ διὰ κατάψυξιν  περιττωματικὴν   ἢ συντηκτικήν, οἷον ἐν τῇ
[20]   αὐτῇ διὰ κατάψυξιν περιττωματικὴν ἢ  συντηκτικήν,   οἷον ἐν τῇ νόσῳ τῇ
[8]   τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ τὴν πρώτην  θρεπτικὴν   ψυχὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, οὗτος δ'
[6]   τούτῳ· πάντα γὰρ ἔχει θερμότητα  ζωτικήν.   Ἔπειτα καὶ τὸ γίγνεσθαι τὸ
[5]   πότερον τὸν αὐτὸν ἢ δι'  ἄλλην   τινὰ αἰτίαν (εἰ μὲν γὰρ
[9]   ὅτι ὁ πνεύμων ἄρσιν ἔχει  πολλήν,   ὀλίγον ἔχων τὸ αἷμα καὶ
[20]   φύσιν εἶναι τῷ αἵματι τὴν  μεταβολήν·   γίνεται δὲ μέχρις οὗ ἂν
[8]   ζῴου, καὶ πηγνυμένου διὰ ψύχους  ὑπερβολήν,   ἀποθνήσκουσιν) ἡ δὲ μάρανσις διὰ
[14]   ζῴων ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα τὴν  ὑπερβολὴν   τῆς ἐν τῇ φύσει θερμότητος,
[14]   ὁ τόπος τὴν τῆς ἕξεως  ὑπερβολήν.   Τοῦτο μὲν οὖν δεῖ ζητεῖν
[7]   ὥσπερ ἐκεῖ τὰς φύσας, ἐκπνέουσιν.  Πλὴν   ἐκεῖ μὲν οὐ κατὰ ταὐτὸν
[14]   τόποις ἐναντίας εἶναι, τὴν δ'  ὕλην   ἀδύνατον. Ὅτι μὲν οὖν οὐ
[9]   μαλακοστράκοις καὶ τοῖς πολύποσιν (οὐ  μὴν   εἰς τέλος γε διαρκεῖ πρὸς
[14]   ἔχει τὸ ζητούμενον λόγον, οὐ  μὴν   ὅ γέ φησιν ἐκεῖνος ἀληθές.
[4]   μόνον ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων. Οὐ  μὴν   οὐδ' ἐπὶ τούτων καλῶς· δῆλον
[6]   τὸ πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν. ~Ἀλλὰ  μὴν   οὐδὲ τροφῆς γε χάριν ὑποληπτέον
[9]   ταύτην· ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐχ  ἱκανὴν   ἡ τοιαύτη ποιεῖ κίνησις κατάψυξιν,
[9]   ποιεῖ κίνησις κατάψυξιν, ἐκείνοις δ'  ἱκανήν.   Καὶ τῇ τρίψει τῇ πρὸς
[1]   ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ δοκῶμεν ἀπόντων  κενὴν   κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν οὖν ὅσα
[3]   καὶ ἑλκόντων τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν  γινομένην   τινὰ κίνησιν τοῦ μορίου τοῦ
[11]   ἡ τροφὴ πορεύεται εἰς τὴν  καλουμένην   κοιλίαν· τοῖς μὲν οὖν τετράποσι
[12]   ἐπὶ τῆς θαλάττης διὰ τὴν  ἀναπνοήν.   Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν
[7]   εἰσρεῖν τὸν ἀέρα καὶ γίγνεσθαι  ἀναπνοήν,   ἄνω δ' ἰόντος ἐκπίπτειν θύραζε
[3]   τε τρόπον λέγουσι γίνεσθαι τὴν  ἀναπνοὴν   αὐτοῖς, ἐνδέχεται καὶ τοῖς ἀνθρώποις
[5]   δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ τὴν  ἀναπνοὴν   εἴσοδον εἶναι. Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον·
[7]   σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ φησι τὴν  ἀναπνοὴν   καὶ ἐκπνοὴν διὰ τὸ φλέβας
[10]   ὑπερέχοντα τὸ στόμα διὰ τὴν  ἀναπνοήν.   Ὅσα δὲ βράγχια ἔχει πάντα
[11]   καὶ τὴν ἐκπνοὴν καὶ τὴν  ἀναπνοήν.   Τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι πνεύμονα
[4]   περιέχοντος ἐκθλίβοντος, βοήθειαν γίνεσθαι τὴν  ἀναπνοήν   φησιν. Ἐν γὰρ τῷ ἀέρι
[6]   γε χάριν ὑποληπτέον γίνεσθαι τὴν  ἀναπνοήν,   ὡς τρεφομένου τῷ πνεύματι τοῦ
[5]   τοῖς οὕτως οἰομένοις πρότερον τὴν  ἐκπνοὴν   γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς. Ἔστι δὲ
[7]   δέ φησι τὴν ἀναπνοὴν καὶ  ἐκπνοὴν   διὰ τὸ φλέβας εἶναί τινας
[11]   τῆς τροφῆς ἐργασίαν καὶ τὴν  ἐκπνοὴν   καὶ τὴν ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ
[7]   ἐκπίπτειν θύραζε καὶ γίνεσθαι τὴν  ἐκπνοήν,   παρεικάζων τὸ συμβαῖνον ταῖς κλεψύδραις.
[6]   δὲ τοῦ πυρὸς γίγνεσθαι τὴν  ἐκπνοήν.   Ταὐτὰ γὰρ ἐροῦμεν πάλιν καὶ
[5]   ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν ἀρχὴν  εἰσπνοήν.   Ἔτι δὲ τὸ τίνος ἕνεκα
[15]   διὰ τὸ μικρὰν εἶναι τὴν  ῥοπὴν   τοῦ ψυχικοῦ πυρός, εἴσω δ'
[4]   παρὰ φύσιν, οὐθὲν δεδήλωκεν (καίτοι  ἐχρῆν,   ἐπεὶ ὁτὲ μὲν φαίνεται τοῦτο
[4]   συμβαίνει τὸ πνεῦμα. Καίτοι τότ'  ἐχρῆν   τὸ θύραθεν εἰσιὸν κωλύειν τὴν
[6]   γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων  ἐχρῆν   τοῦτο συμβαίνειν ἢ τὸ ἀνάλογον
[3]   καὶ πνεύμονος, εὗρον ἂν θᾶττον  τὴν   αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ' ὅτι μὲν
[5]   ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς, λεκτέον  τὴν   αἰτίαν τοῦ μόνοις· εἰ δὲ
[4]   ἀναπνεῖν, οὐ περὶ παντὸς θανάτου  τὴν   αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ
[12]   τοιαῦτα ἐπὶ τῆς θαλάττης διὰ  τὴν   ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι
[3]   Ὃν τε τρόπον λέγουσι γίνεσθαι  τὴν   ἀναπνοὴν αὐτοῖς, ἐνδέχεται καὶ τοῖς
[5]   Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ  τὴν   ἀναπνοὴν εἴσοδον εἶναι. Φαίνεται γὰρ
[7]   ἑτέροις σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ φησι  τὴν   ἀναπνοὴν καὶ ἐκπνοὴν διὰ τὸ
[10]   ὑγρῷ ὑπερέχοντα τὸ στόμα διὰ  τὴν   ἀναπνοήν. Ὅσα δὲ βράγχια ἔχει
[11]   ἐργασίαν καὶ τὴν ἐκπνοὴν καὶ  τὴν   ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι
[4]   τοῦ περιέχοντος ἐκθλίβοντος, βοήθειαν γίνεσθαι  τὴν   ἀναπνοήν φησιν. Ἐν γὰρ τῷ
[6]   τροφῆς γε χάριν ὑποληπτέον γίνεσθαι  τὴν   ἀναπνοήν, ὡς τρεφομένου τῷ πνεύματι
[10]   ὑποδοχήν) τὰ δὲ βράγχια πρὸς  τὴν   ἀπὸ τοῦ ὕδατος κατάψυξιν. Ἓν
[9]   γὰρ ταῦτα ποιήσει τῷ πνεύμονι  τὴν   ἄρσιν ταύτην· ἀλλὰ τούτοις μὲν
[7]   οὐδὲν πάσχουσι, τῆς δὲ κατὰ  τὴν   ἀρτηρίαν ἀποθνήσκουσιν. Καταχρῆται γὰρ ἡ
[8]   πρώτῳ τοῦ τόπου τούτου μορίῳ  τὴν   ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τοιαύτην,
[5]   δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι  τὴν   ἀρχὴν εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ τὸ
[21]   γὰρ τὸν θώρακα διὰ τὸ  τὴν   ἀρχὴν τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ
[15]   καταψύξεως, ἅμα δὲ καὶ πρὸς  τὴν   ἀρχὴν τῆς θερμότητος τὴν ἐν
[8]   δ' αἵματος καὶ τῶν φλεβῶν  τὴν   αὐτὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου
[20]   φύσιν ἔχειν, ἔχει δ' οὐ  τὴν   αὐτήν, πήδησις καὶ σφυγμὸς καὶ
[20]   περὶ τὴν καρδίαν, ἃ δοκεῖ  τὴν   αὐτὴν φύσιν ἔχειν, ἔχει δ'
[11]   κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν ποιεῖται  τὴν   ἄφεσιν καὶ τὴν λῆψιν τῆς
[21]   ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ θερμὸν διὰ  τὴν   ἁφὴν τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐνόντος
[4]   δὴ ὁ θύραθεν νοῦς τηρεῖ  τὴν   βοήθειαν, ἀλλ' ἔσωθεν ἡ ἀρχὴ
[9]   ἢ ἀέρος ψύξις ἱκανὴ πρὸς  τὴν   βοήθειαν τῆς φθορᾶς ταύτης· μικρὸν
[4]   ἐκ τῆς τοῦ περιέχοντος ἐκθλίψεως.  Τὴν   δ' αἰτίαν διὰ τί ποτε
[5]   πάλιν εἴσοδον μὴ λανθάνειν ἡμᾶς,  τὴν   δ' εἰς τὸν θώρακα τοῦ
[13]   Ἔχει μὲν οὖν ἕνεκα τούτου.  Τὴν   δ' ἐξ ἀνάγκης καὶ τῆς
[14]   ἐνδέχεται τοῖς τόποις ἐναντίας εἶναι,  τὴν   δ' ὕλην ἀδύνατον. Ὅτι μὲν
[9]   δ' ἐν τῇ γῇ ποιεῖται  τὴν   διατριβήν, τούτων τοῖς μὲν μικροῖς
[5]   δὲ τοῖς οὕτως οἰομένοις πρότερον  τὴν   ἐκπνοὴν γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς. Ἔστι
[11]   τὴν τῆς τροφῆς ἐργασίαν καὶ  τὴν   ἐκπνοὴν καὶ τὴν ἀναπνοήν. Τοῖς
[7]   ἰόντος ἐκπίπτειν θύραζε καὶ γίνεσθαι  τὴν   ἐκπνοήν, παρεικάζων τὸ συμβαῖνον ταῖς
[6]   τραφέντος δὲ τοῦ πυρὸς γίγνεσθαι  τὴν   ἐκπνοήν. Ταὐτὰ γὰρ ἐροῦμεν πάλιν
[15]   πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς θερμότητος  τὴν   ἐν τῇ καρδίᾳ πορεύεται τὸ
[16]   τῶν ζῴων δεῖται φύσις διὰ  τὴν   ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς ψυχῆς
[21]   θώρακα διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν  τὴν   ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ τοιούτου μορίου
[4]   καὶ ἀνείργοντα τὴν θλίψιν κωλύειν  τὴν   ἐνοῦσαν ἐν τοῖς ζῴοις διιέναι
[14]   πλεῖστα αὐτῶν ἐστιν) ὁ δὲ  τὴν   ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν σύστασιν λέγων
[11]   μὲν συνάγει, τὰ δ' ἐπιτίθησι  τὴν   ἐπιγλωττίδα· προελθούσης δὲ τὰ μὲν
[11]   ἔχει ἡ ἀρτηρία οἷον πῶμα  τὴν   ἐπιγλωττίδα· τοῖς δ' ὄρνισι καὶ
[14]   θερμὰ καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ  τὴν   ἐπίσκεψιν εἴληφεν· περὶ δ' ἧς
[11]   ἀναπνέουσι τὸ μὲν στόμα πρὸς  τὴν   ἐργασίαν τῆς τροφῆς, πρὸς δὲ
[11]   τε τοὺς χυμοὺς καὶ πρὸς  τὴν   ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς ἔχουσι τὸν
[10]   δὲ τὸ ὑγρὸν βοηθεῖ πρὸς  τὴν   ζωήν, εἴρηται· τοῖς δ' ἐναίμοις
[12]   ἐστιν, ἔχοντα δὲ πνεύμονα δέχεται  τὴν   θάλατταν. Αἴτιον δὲ τούτου τὸ
[9]   ἀέρι τῶν ἐναίμων καὶ δεχομένων  τὴν   θάλατταν, οἷον τῶν ἰχθύων· διὰ
[12]   ἐναίμων, ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου  τὴν   θέσιν ἔχει καὶ ἀφίησι τὸ
[16]   γὰρ ἂν› οὐχ ὡσαύτως ἔχειν  τὴν   θέσιν ἡ καρδία τοῖς τε
[4]   ἀέρος συνεισιόντα ταῦτα καὶ ἀνείργοντα  τὴν   θλίψιν κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν ἐν
[11]   οὗ ἡ τροφὴ πορεύεται εἰς  τὴν   καλουμένην κοιλίαν· τοῖς μὲν οὖν
[20]   δ' ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα περὶ  τὴν   καρδίαν, ἃ δοκεῖ τὴν αὐτὴν
[21]   τὸ ὕδωρ· κατιόντος δὲ πρὸς  τὴν   καρδίαν διὰ τῶν πόρων καὶ
[16]   ὧν ἡ κατάψυξις γίνεται πρὸς  τὴν   καρδίαν, διαυλωνίζοντος ἀεὶ τοῦ ὕδατος
[16]   φύσιν εἶναι, τῷ ὕδατι ποιοῦνται  τὴν   κατάψυξιν διὰ τῶν βραγχίων. Ὡς
[16]   δ' ὂν τὸ αἷμα> κωλύει  τὴν   κατάψυξιν· καὶ μὴ δυναμένων κινεῖν
[10]   πάντα δέχεται τὸν ἀέρα καὶ  τὴν   κατάψυξιν ποιεῖται διὰ τοῦ ἀναπνεῖν
[11]   καὶ καταδέχεται τὸ πνεῦμα πρὸς  τὴν   κατάψυξιν) τά τ' ἔχοντα βράγχια,
[11]   ἐργασίαν τῆς τροφῆς, πρὸς δὲ  τὴν   κατάψυξιν τοῖς δεομένοις καταψύξεως ἡ
[11]   τῶν εἰρημένων ὀργάνων δύναμις ποιεῖ  τὴν   κατάψυξιν, ὕστερον ἐροῦμεν· πρὸς δὲ
[3]   γὰρ φαίνονται κινοῦντες τῶν περὶ  τὴν   κοιλίαν ἀλλ' ἢ τὰ βράγχια
[11]   τοῦ ὑγροῦ παρεμπτώσεως, ἀλλ' εἰς  τὴν   κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν ποιεῖται
[11]   ταχεῖαν ποιεῖται τὴν ἄφεσιν καὶ  τὴν   λῆψιν τῆς τροφῆς, καὶ τοὺς
[5]   ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ ἄτοπον τὸ  τὴν   μὲν τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ
[20]   παρὰ φύσιν εἶναι τῷ αἵματι  τὴν   μεταβολήν· γίνεται δὲ μέχρις οὗ
[7]   διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς  τὴν   ὄσφρησιν ἐν ἐνίοις τῶν ζῴων·
[16]   πρὸς τὰ βράγχια, πρὸς μὲν  τὴν   ὄψιν ἐκ τῶν ἀνατομῶν δεῖ
[20]   θερμὸν ὑποφεῦγον καὶ συστελλόμενον ποιεῖ  τὴν   πήδησιν, εἰς μικρὸν συνωθούμενον οὕτως
[8]   εἶναι τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ  τὴν   πρώτην θρεπτικὴν ψυχὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν,
[15]   καταψύξεως διὰ τὸ μικρὰν εἶναι  τὴν   ῥοπὴν τοῦ ψυχικοῦ πυρός, εἴσω
[4]   ἐχρῆν τὸ θύραθεν εἰσιὸν κωλύειν  τὴν   σύνθλιψιν. Νῦν δὲ γίνεται τοὐναντίον·
[16]   ~Ὃν δὲ τρόπον ἡ καρδία  τὴν   σύντρησιν ἔχει πρὸς τὸν πνεύμονα,
[21]   τὸ ὄργανον. Δεῖ δ' ὑπολαβεῖν  τὴν   σύστασιν τοῦ ὀργάνου παραπλησίαν μὲν
[11]   τῶν ζῴων ἕκαστον, πρὸς δὲ  τὴν   σωτηρίαν τῆς καταψύξεως, τῷ αὐτῷ
[13]   ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἔχει  τὴν   τάξιν αὐτῶν. ~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ
[16]   διὰ γῆρας, τότε συμβαίνειν δεῖ›  τὴν   τελευτήν. ~Ἔστι μὲν οὖν πᾶσι
[14]   εἰς τὸ μέτριον ὁ τόπος  τὴν   τῆς ἕξεως ὑπερβολήν. Τοῦτο μὲν
[11]   τῷ καλουμένῳ στόματι πρός τε  τὴν   τῆς τροφῆς ἐργασίαν καὶ τὴν
[8]   μορίῳ τὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι  τὴν   τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ τὴν πρώτην
[4]   εἶναι γὰρ τὸν θάνατον τὴν  τῶν   τοιούτων σχημάτων ἐκ τοῦ σώματος
[7]   εὔλογον, ἔχειν δὲ τὸ αἷμα  τὴν   τοῦ θερμοῦ χώραν) συνιζάνοντες δὲ
[10]   τοὔνομα εἰληφέναι ὁ πνεύμων διὰ  τὴν   τοῦ πνεύματος ὑποδοχήν) τὰ δὲ
[21]   καὶ καταψύχοντα σβεννύναι τὴν ὑπεροχὴν  τὴν   τοῦ πυρός. Ὥσπερ δ' αὐξανομένου
[1]   τοῖς ὕδασι δύνανται διαμένειν παρὰ  τὴν   τοῦ σώματος ἰσχύν. Τὸν δὲ
[20]   ἐστιν ἡ γινομένη ἄντωσις πρὸς  τὴν   τοῦ ψυχροῦ σύνωσιν, σφύξις δ'
[11]   ὑγρόν, διὰ τοῦ στόματος καταδέχεται  τὴν   τροφήν· ἀρτηρίαν μὲν γὰρ οὐκ
[12]   τοῦ περιέχοντος ὑγροῦ, ἀλλὰ διὰ  τὴν   τροφὴν ἀφίησι τὸ ὕδωρ› ὅπως
[11]   οὔτε γὰρ ἀναπνέοντες ἅμα καταδέχονται  τὴν   τροφήν (εἰ δὲ μή, συμβαίνει
[12]   καὶ διὰ τὸ δεῖν δέχεσθαι  τὴν   τροφὴν ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὰ
[12]   ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι  τὴν   τροφὴν ἐν ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα
[8]   ὁ μέσος τόπος τοῦ δεχομένου  τὴν   τροφὴν καὶ καθ' ὃν ἀφίησι
[6]   Συμβαίνει τε κατὰ ταὐτὸ δέχεσθαι  τὴν   τροφὴν καὶ τὸ περίττωμα ἀφιέναι·
[11]   ὕστερον ἐροῦμεν· πρὸς δὲ τὸ  τὴν   τροφὴν μὴ διακωλύειν παραπλησίως τοῖς
[11]   εἰσίν· οὐ γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν  τὴν   τροφήν. ~Περὶ δὲ τὰ κητώδη
[11]   τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν· δεχόμενα γὰρ  τὴν   τροφὴν τὰ μὲν συνάγει, τὰ
[4]   ζῴοις· εἶναι γὰρ τὸν θάνατον  τὴν   τῶν τοιούτων σχημάτων ἐκ τοῦ
[14]   τῶν ζῴων ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα  τὴν   ὑπερβολὴν τῆς ἐν τῇ φύσει
[21]   ψυχρὸν ὄντα, καὶ καταψύχοντα σβεννύναι  τὴν   ὑπεροχὴν τὴν τοῦ πυρός. Ὥσπερ
[8]   τοῦτο γὰρ βοηθεῖ πρὸς ταύτην  τὴν   φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ τῶν ζῴων
[5]   μὴ δύνωνται, τότε συμβαίνει γίνεσθαι  τὴν   φθορὰν τοῖς ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ
[17]   χελωνίων, διὰ τὸ μὴ συγκεῖσθαι  τὴν   φύσιν αὐτῶν εὖ, παραπλησίως δὲ
[15]   διὰ γὰρ τὸ λεπτὴν ἔχειν  τὴν   φύσιν διὰ παντός τε καὶ
[10]   ἐπεὶ μάτην οὐδὲν ὁρῶμεν ποιοῦσαν  τὴν   φύσιν, δυοῖν δ' ὄντοιν θάτερον
[16]   ἰχθύες διὰ τὸ ἔνυδρον αὐτῶν  τὴν   φύσιν εἶναι, τῷ ὕδατι ποιοῦνται
[12]   τροφὴν ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὰ  τὴν   φύσιν ὄντα τῶν ζῴων ἔνυδρα.
[4]   τούτου γ' ἕνεκα ποιήσασαν τοῦτο  τὴν   φύσιν οὐθὲν εἴρηκεν· ὅλως γὰρ
[3]   τὸ μὴ λαμβάνειν ἕνεκά τινος  τὴν   φύσιν πάντα ποιεῖν· ζητοῦντες γὰρ
[4]   ἀναπνέουσι λέγει, φάσκων κωλύειν ἐκθλίβεσθαι  τὴν   ψυχήν· οὐ μέντοι ὡς τούτου
[10]   δ' ὄντοιν θάτερον ἂν ἦν  μάτην,   διὰ τοῦτο τὰ μὲν ἔχει
[10]   κατάψυξις ἱκανὴ πᾶσιν, ὥστ' ἐπεὶ  μάτην   οὐδὲν ὁρῶμεν ποιοῦσαν τὴν φύσιν,
[15]   ῥᾳδίως ποιεῖν· διὰ γὰρ τὸ  λεπτὴν   ἔχειν τὴν φύσιν διὰ παντός
[21]   ἐν τῷ πνεύμονι, ὧν παρ'  ἑκάστην   παρατέτανται φλέβες, ὥστε δοκεῖν ὅλον
[8]   αἵματος καὶ τῶν φλεβῶν τὴν  αὐτὴν   ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου γὰρ
[20]   ἔχειν, ἔχει δ' οὐ τὴν  αὐτήν,   πήδησις καὶ σφυγμὸς καὶ ἀναπνοή.
[8]   τούτῳ γὰρ ἡ φύσις ἐμπεπύρευκεν  αὐτήν.   Φθορὰ δὲ πυρός, ὥσπερ εἴρηται
[20]   τὴν καρδίαν, ἃ δοκεῖ τὴν  αὐτὴν   φύσιν ἔχειν, ἔχει δ' οὐ
[8]   τὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν  τοιαύτην,   ἐνταῦθα καὶ τὴν πρώτην θρεπτικὴν
[4]   θανάτου τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι  ταύτην,   ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων.
[9]   ποιήσει τῷ πνεύμονι τὴν ἄρσιν  ταύτην·   ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐχ ἱκανὴν
[8]   πρότερον ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς)  ταύτην   δ' ἄνευ τοῦ φυσικοῦ πυρός·
[16]   τῇ καρδίᾳ τῆς ψυχῆς ἐμπύρευσιν.  Ταύτην   δὲ ποιεῖται διὰ τῆς ἀναπνοῆς
[8]   σωτηρίας· τοῦτο γὰρ βοηθεῖ πρὸς  ταύτην   τὴν φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ τῶν
[16]   γῆρας, τότε συμβαίνειν δεῖ› τὴν  τελευτήν.   ~Ἔστι μὲν οὖν πᾶσι τοῖς
[8]   τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ τὴν  πρώτην   θρεπτικὴν ψυχὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, οὗτος
[21]   ἐξιόντα δὲ θερμὸν διὰ τὴν  ἁφὴν   τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐνόντος ἐν
[11]   διὰ τοῦ στόματος καταδέχεται τὴν  τροφήν·   ἀρτηρίαν μὲν γὰρ οὐκ ἔχουσιν,
[12]   περιέχοντος ὑγροῦ, ἀλλὰ διὰ τὴν  τροφὴν   ἀφίησι τὸ ὕδωρ› ὅπως μὴ
[8]   ὑπερβάλλῃ τὸ πέριξ θερμόν, καὶ  τροφὴν   ἐὰν μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ
[11]   γὰρ ἀναπνέοντες ἅμα καταδέχονται τὴν  τροφήν   (εἰ δὲ μή, συμβαίνει πνίγεσθαι
[12]   διὰ τὸ δεῖν δέχεσθαι τὴν  τροφὴν   ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὰ τὴν
[12]   Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν  τροφὴν   ἐν ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα τὸ
[8]   μέσος τόπος τοῦ δεχομένου τὴν  τροφὴν   καὶ καθ' ὃν ἀφίησι τὸ
[6]   τε κατὰ ταὐτὸ δέχεσθαι τὴν  τροφὴν   καὶ τὸ περίττωμα ἀφιέναι· τοῦτο
[11]   ἐροῦμεν· πρὸς δὲ τὸ τὴν  τροφὴν   μὴ διακωλύειν παραπλησίως τοῖς τ'
[11]   οὐ γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν τὴν  τροφήν.   ~Περὶ δὲ τὰ κητώδη τῶν
[11]   αὐτὸ ποιοῦσιν· δεχόμενα γὰρ τὴν  τροφὴν   τὰ μὲν συνάγει, τὰ δ'
[10]   πνεύμων διὰ τὴν τοῦ πνεύματος  ὑποδοχήν)   τὰ δὲ βράγχια πρὸς τὴν
[21]   ὄντα, καὶ καταψύχοντα σβεννύναι τὴν  ὑπεροχὴν   τὴν τοῦ πυρός. Ὥσπερ δ'
[8]   καὶ τῶν φλεβῶν τὴν αὐτὴν  ἀρχὴν   ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου γὰρ ἕνεκα
[8]   τοῦ τόπου τούτου μορίῳ τὴν  ἀρχὴν   ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα
[5]   ἐκπνέουσιν, ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν  ἀρχὴν   εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ τὸ τίνος
[21]   τὸν θώρακα διὰ τὸ τὴν  ἀρχὴν   τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ τοιούτου
[15]   ἅμα δὲ καὶ πρὸς τὴν  ἀρχὴν   τῆς θερμότητος τὴν ἐν τῇ
[8]   ἐνταῦθα καὶ τὴν πρώτην θρεπτικὴν  ψυχὴν   ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, οὗτος δ' ἐστὶν
[4]   ἃ καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν καὶ  ψυχήν·   ἀναπνέοντος οὖν καὶ εἰσιόντος τοῦ
[4]   ἐνοῦσαν ἐν τοῖς ζῴοις διιέναι  ψυχήν,   καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ
[4]   λέγει, φάσκων κωλύειν ἐκθλίβεσθαι τὴν  ψυχήν·   οὐ μέντοι ὡς τούτου γ'
[10]   τὸ ὑγρὸν βοηθεῖ πρὸς τὴν  ζωήν,   εἴρηται· τοῖς δ' ἐναίμοις καὶ
[21]   αἴρειν τὸ ὄργανον. Δεῖ δ'  ὑπολαβεῖν   τὴν σύστασιν τοῦ ὀργάνου παραπλησίαν
[4]   καὶ τὸ ἅμα τὸ περιέχον  συνθλίβειν   καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν. Ἃ μὲν
[17]   μόρια κινεῖν οὐδ' αἴρειν καὶ  συνάγειν,   τέλος δὲ γιγνομένης ἐπιτάσεως καταμαραίνεται
[7]   οἴεται καὶ περὶ τῆς κυρίας  λέγειν   ἀναπνοῆς. Ἔστι γὰρ καὶ διὰ
[14]   ἐστιν. Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ  λέγειν   θερμὰ καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ
[6]   τοῦ πνεύματος τίνα χρὴ τρόπον  λέγειν,   πλασματῶδες ὄν; μᾶλλον γὰρ ἐκ
[2]   ἄλλων διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι μέντοι  λέγειν   ὡς πάντων ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας δὲ
[4]   μηκέτι τὸ› θύραθεν εἰσιὸν δύνηται  ἀνείργειν,   μὴ δυναμένου ἀναπνεῖν, τότε συμβαίνειν
[12]   διὰ κατάψυξιν καὶ διὰ τὸ  δεῖν   δέχεσθαι τὴν τροφὴν ἐκ τοῦ
[2]   καὶ ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα  ἐμποδίζειν   θάτερον θατέρῳ. Εἶτα ὅταν ἀφῶσι
[4]   ταῦτ' ἐστίν. Εἰ δὲ δεῖ  νομίζειν   ἀληθῆ εἶναι τὰ πρότερον λεχθέντα
[13]   αἰτίαν καὶ τὰ τοιαῦτα δεῖ  νομίζειν   συνιστάναι ζῷα καθάπερ καὶ μὴ
[21]   τὸ μόριον, καὶ φθίνοντος ἀναγκαῖον  συνίζειν,   καὶ συνίζοντος ἐξιέναι τὸν ἀέρα
[17]   πνεύμονα μακρὰν αἴρειν ἄνω καὶ  συνίζειν.   Τέλος δ' ὅταν μηκέτι δύνωνται
[14]   τῷ ξηρῷ φησι, φεύγοντα δ'  ἐλθεῖν   εἰς τὸ ὕδωρ. Ἔτι δ'
[1]   Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ τούτων πρῶτον  ἐπελθεῖν,   ὅπως μὴ δοκῶμεν ἀπόντων κενὴν
[7]   τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον μέν  κεύθειν,   αἰθέρι δ' εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι.
[5]   κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον, καὶ  περιωθεῖν   εἴσω διὰ τοῦ στόματος τὸν
[2]   πάλιν δεῖ ἐκπνεῖν, καὶ τοῦτο  ποιεῖν   ἀεὶ παραλλάξ, ὥστε συμβαίνει ἅμα
[21]   τοῦ τοιούτου μορίου ταὐτὸ τοῦτο  ποιεῖν·   αἰρομένου δέ, καθάπερ εἰς τὰς
[15]   ὁ μὲν ἀὴρ δύναται ῥᾳδίως  ποιεῖν·   διὰ γὰρ τὸ λεπτὴν ἔχειν
[3]   ἕνεκά τινος τὴν φύσιν πάντα  ποιεῖν·   ζητοῦντες γὰρ τίνος ἕνεκα ἡ
[21]   περιέχον αὐτὸ μόριον. Ὅπερ φαίνονται  ποιεῖν   οἱ ἀναπνέοντες· αἴρουσι γὰρ τὸν
[3]   δὲ τὸ φάναι τὸν ἀέρα  ἕλκειν   ἐκ τοῦ στόματος ἢ ἐκ
[3]   ἐστιν, ὥστ' ἀναγκαῖον τῇ κοιλίᾳ  ἕλκειν.   Τοῦτο δὲ κἂν τἆλλα ἐποίει
[2]   περὶ τὸ στόμα περιεστῶτος ὕδατος  ἕλκειν   τῷ κενῷ τῷ ἐν τῷ
[21]   παρ' ἑκάστην παρατέτανται φλέβες, ὥστε  δοκεῖν   ὅλον εἶναι τὸν πνεύμονα πλήρη
[20]   ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι τὰ ζῷα καὶ  ἀποθνήσκειν   διὰ φόβον καὶ διὰ πάθος
[3]   ὕδατι μέτριον, καὶ διὰ τοῦτ'  ἀποθνήσκειν.   Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν πεζῶν
[4]   ἐκπνεῖν εἶναι τὸ ζῆν καὶ  ἀποθνήσκειν·   ὅταν γὰρ κρατῇ τὸ περιέχον
[5]   ἐκπίπτοντα θερμόν· καὶ τοῦτο δὴ  διατελεῖν   ἀεὶ ποιοῦντας, ἀναπνέοντάς τε καὶ
[14]   ἕκαστον αὐτῶν ἐν τῷ ξηρῷ  μεταβάλλειν   τὸν τόπον εἰς τὸ ὑγρόν
[4]   τὸ περιέχον συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν  διαστέλλειν.   Ἃ μὲν οὖν εἴρηκε καὶ
[3]   τῶν ἐντός, καὶ τὸ μὴ  λαμβάνειν   ἕνεκά τινος τὴν φύσιν πάντα
[21]   καὶ τὰς ἀρχὰς ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι  λαμβάνειν,   καὶ τῶν περὶ φύσεως πραγματευθέντων
[5]   εἴσοδον καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον  λανθάνειν.   Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ
[21]   ᾗ διαφέροντα θεωροῦσιν, οὐ δεῖ  λανθάνειν,   ἐπεὶ ὅτι γε σύνορος ἡ
[5]   ἔξοδον καὶ πάλιν εἴσοδον μὴ  λανθάνειν   ἡμᾶς, τὴν δ' εἰς τὸν
[4]   τί ποτε πᾶσι μὲν ἀναγκαῖον  ἀποθανεῖν,   οὐ μέντοι ὅτε ἔτυχεν ἀλλὰ
[1]   χρόνον ἐν τοῖς ὕδασι δύνανται  διαμένειν   παρὰ τὴν τοῦ σώματος ἰσχύν.
[1]   τῇ κινήσει καταψύχει καὶ ποιεῖ  διαμένειν   πολὺν χρόνον. Ἐὰν μέντοι βιάζηταί
[16]   πάθος ἢ διὰ γῆρας, τότε  συμβαίνειν   δεῖ› τὴν τελευτήν. ~Ἔστι μὲν
[3]   ἀνθρώποις οὖσιν ἐν τῷ ὑγρῷ  συμβαίνειν·   εἰ γὰρ καὶ οἱ ἰχθύες
[6]   τῶν ἄλλων ζῴων ἐχρῆν τοῦτο  συμβαίνειν   ἢ τὸ ἀνάλογον τούτῳ· πάντα
[3]   πεζῶν ἔδει δυνατὸν εἶναι τοῦτο  συμβαίνειν·   νῦν δ' οὐδὲν τῷ σφόδρα
[4]   ἀνείργειν, μὴ δυναμένου ἀναπνεῖν, τότε  συμβαίνειν   τὸν θάνατον τοῖς ζῴοις· εἶναι
[11]   πάντες εἰσίν· οὐ γὰρ ἐνδέχεται  λεαίνειν   τὴν τροφήν. ~Περὶ δὲ τὰ
[17]   οὐ δύναται ταῦτα τὰ μόρια  κινεῖν   οὐδ' αἴρειν καὶ συνάγειν, τέλος
[17]   Τέλος δ' ὅταν μηκέτι δύνωνται  κινεῖν,   τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις μὲν οὖν
[16]   τὴν κατάψυξιν· καὶ μὴ δυναμένων  κινεῖν   τῶν μὲν ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα
[3]   ἃ πῶς ἢ τίνι ἐνδέχεται  ἀναπνεῖν;   Αἴτιον δὲ μάλιστα τοῦ μὴ
[4]   τῆς ἀναπνοῆς· ἀναγκαῖον δ' εἰσπνεύσαντας  ἀναπνεῖν.   Ἀλεάζοντες δὲ πολλάκις ἀναπνέουσιν, ὡς
[9]   μικρὰν ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ  ἀναπνεῖν.   Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα καὶ λέγεται
[2]   ἀναπνεῖν· τότε γάρ φασιν αὐτὸ  ἀναπνεῖν.   Ἅμα δ' ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν
[7]   μὲν οὖν ταῦτα περὶ τοῦ  ἀναπνεῖν.   Ἀναπνεῖ δ' ὥσπερ εἴπομεν, τὰ
[12]   ταχὺ ἀποπνίγονται διὰ τὸ μὴ  ἀναπνεῖν·   διὸ καὶ ἐπιπολάζοντα φαίνεται τὰ
[2]   φασιν αὐτὸ ἀναπνεῖν. Ἅμα δ'  ἀναπνεῖν   καὶ ἐκπνεῖν ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ
[4]   καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ  ἀναπνεῖν   καὶ ἐκπνεῖν εἶναι τὸ ζῆν
[21]   καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ  ἀναπνεῖν   καὶ ἐκπνεῖν ἐστι τὸ ζῆν.
[10]   τὴν κατάψυξιν ποιεῖται διὰ τοῦ  ἀναπνεῖν   καὶ ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ πνεύμονα
[5]   τοῖς ζῴοις (λέγω δὲ τὸ  ἀναπνεῖν   καὶ τὸ ἐκπνεῖν) οὐθὲν εἰρήκασιν
[21]   τὸ τέλος ἐστὶν ἐν τῷ  ἀναπνεῖν,   καὶ τούτοις ἐν τῷ δέχεσθαι
[5]   ζῆν καὶ τελευτᾶν· ὅταν γὰρ  ἀναπνεῖν   μὴ δύνωνται, τότε συμβαίνει γίνεσθαι
[15]   ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον τοῦ μὲν  ἀναπνεῖν   ὁ πνεύμων σομφὸς ὢν καὶ
[4]   καὶ μὴ πάντα τὰ ζῷα  ἀναπνεῖν,   οὐ περὶ παντὸς θανάτου τὴν
[5]   περὶ τούτου διοριστέον, εἴπερ δυνατὸν  ἀναπνεῖν   πᾶσιν) ἔτι δὲ καὶ πλασματώδης
[2]   δὲ καὶ Διογένης, πάντα φάσκοντες  ἀναπνεῖν,   περὶ τῶν ἰχθύων καὶ τῶν
[4]   οὐδὲ περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ  ἀναπνεῖν   τί τὸ αἴτιον, πότερον ἔσωθεν
[7]   τῶν ἄλλων εἰρημένα περὶ τοῦ  ἀναπνεῖν   τοιαύτας καὶ τοσαύτας ἔχει δυσχερείας.
[2]   ὥστε συμβαίνει ἅμα ἐκπνεῖν καὶ  ἀναπνεῖν·   τότε γάρ φασιν αὐτὸ ἀναπνεῖν.
[4]   εἰσιὸν δύνηται ἀνείργειν, μὴ δυναμένου  ἀναπνεῖν,   τότε συμβαίνειν τὸν θάνατον τοῖς
[2]   τῷ στόματι γινόμενον ἀέρα ἕλκοντας  ἀναπνεῖν   τοὺς ἰχθῦς· οὐ γὰρ εἶναι
[1]   δὲ πάντα τὰ ζῷά φασιν  ἀναπνεῖν·   τοῦτο δ' οὐκ ἔστιν ἀληθές.
[2]   ἀναπνεῖν. Ἅμα δ' ἀναπνεῖν καὶ  ἐκπνεῖν   ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ ἀνάγκη τὰ
[2]   ὕδωρ κατὰ τὸ στόμα καὶ  ἐκπνεῖν.   Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν θάτερον
[2]   τὰ ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν καὶ εἰσπνεῖν,  ἐκπνεῖν   δὲ μὴ ἐνδέχεται μηδὲν αὐτῶν,
[4]   τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ  ἐκπνεῖν   εἶναι τὸ ζῆν καὶ ἀποθνήσκειν·
[21]   τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ  ἐκπνεῖν   ἐστι τὸ ζῆν. Τὸν αὐτὸν
[10]   ποιεῖται διὰ τοῦ ἀναπνεῖν καὶ  ἐκπνεῖν.   Ἔχει δὲ πνεύμονα τά τε
[2]   τὰ βράγχια, ὥστε συμβαίνει ἅμα  ἐκπνεῖν   καὶ ἀναπνεῖν· τότε γάρ φασιν
[2]   Ὥστ' εἰ ἀνάγκη τὰ ἀναπνέοντα  ἐκπνεῖν   καὶ εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ μὴ
[2]   ταύτῃ ᾗ ἀνέπνευσαν πάλιν δεῖ  ἐκπνεῖν,   καὶ τοῦτο ποιεῖν ἀεὶ παραλλάξ,
[5]   δὲ τὸ ἀναπνεῖν καὶ τὸ  ἐκπνεῖν)   οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ τοῦτον τὸν
[2]   ἀνάγκη τὰ ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν καὶ  εἰσπνεῖν,   ἐκπνεῖν δὲ μὴ ἐνδέχεται μηδὲν
[21]   φυσικοῦ μέχρι του τὰς αἰτίας  εἰπεῖν.   δὲ διαφέρουσι καὶ ᾗ διαφέροντα
[16]   ἱστοριῶν· ὡς δ' ἐν κεφαλαίοις  εἰπεῖν   καὶ νῦν, ἔχει τόνδε τὸν
[2]   τῶν ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς  εἰπεῖν·   ὅταν γὰρ ἀναπνεύσωσι, ταύτῃ ᾗ
[17]   μὴ δύνασθαι τὸν πνεύμονα μακρὰν  αἴρειν   ἄνω καὶ συνίζειν. Τέλος δ'
[7]   φύσας ἐν τοῖς χαλκείοις, ἀναπνέουσιν  (αἴρειν   δὲ τὸ θερμὸν εὔλογον, ἔχειν
[17]   ταῦτα τὰ μόρια κινεῖν οὐδ'  αἴρειν   καὶ συνάγειν, τέλος δὲ γιγνομένης
[21]   ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ πλέον γινόμενον  αἴρειν   τὸ ὄργανον. Δεῖ δ' ὑπολαβεῖν
[1]   ὅπως μὴ δοκῶμεν ἀπόντων κενὴν  κατηγορεῖν.   Ὅτι μὲν οὖν ὅσα πνεύμονα
[7]   καὶ κάτω, κάτω μὲν φερομένου  εἰσρεῖν   τὸν ἀέρα καὶ γίγνεσθαι ἀναπνοήν,
[21]   καθάπερ εἰς τὰς φύσας, ἀναγκαῖον  εἰσφρεῖν   τὸν ἀέρα τὸν θύραθεν ψυχρὸν
[16]   ἔχει πρὸς τὸν πνεύμονα, δεῖ  θεωρεῖν   ἔκ τε τῶν ἀνατεμνομένων καὶ
[16]   ὄψιν ἐκ τῶν ἀνατομῶν δεῖ  θεωρεῖν,   πρὸς δ' ἀκρίβειαν ἐκ τῶν
[14]   ὑπερβολήν. Τοῦτο μὲν οὖν δεῖ  ζητεῖν   ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἑκάστης
[7]   ταύτης λέγει τῆς ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον  ζητεῖν   πῶς ἐφαρμόσει ὁ εἰρημένος λόγος
[7]   γίγνεσθαι ἀναπνοήν, ἄνω δ' ἰόντος  ἐκπίπτειν   θύραζε καὶ γίνεσθαι τὴν ἐκπνοήν,
[5]   τὸν περιέχοντα ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον  ἐμπίπτειν   εἰς τὸν αὐτὸν τόπον φησὶ
[21]   γὰρ οἷον αὐλῶνας τὰς σύριγγας  ἐμπίπτειν   τὰς ἐν τῷ πνεύμονι, ὧν
[4]   τι τοῖς ἀναπνέουσι λέγει, φάσκων  κωλύειν   ἐκθλίβεσθαι τὴν ψυχήν· οὐ μέντοι
[4]   ταῦτα καὶ ἀνείργοντα τὴν θλίψιν  κωλύειν   τὴν ἐνοῦσαν ἐν τοῖς ζῴοις
[4]   τότ' ἐχρῆν τὸ θύραθεν εἰσιὸν  κωλύειν   τὴν σύνθλιψιν. Νῦν δὲ γίνεται
[11]   δὲ τὸ τὴν τροφὴν μὴ  διακωλύειν   παραπλησίως τοῖς τ' ἀναπνέουσι συμβαίνει
[3]   ἀρτηρίαν διὰ τὸ πνεύμονα μὴ  ἔχειν,   ἀλλ' εὐθὺς ἡ κοιλία πρὸς
[7]   (αἴρειν δὲ τὸ θερμὸν εὔλογον,  ἔχειν   δὲ τὸ αἷμα τὴν τοῦ
[20]   ἃ δοκεῖ τὴν αὐτὴν φύσιν  ἔχειν,   ἔχει δ' οὐ τὴν αὐτήν,
[13]   τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον τοῦ μὲν  ἔχειν   ὅτι τὰ τιμιώτερα τῶν ζῴων
[16]   μὲν γὰρ ἂν› οὐχ ὡσαύτως  ἔχειν   τὴν θέσιν ἡ καρδία τοῖς
[15]   ποιεῖν· διὰ γὰρ τὸ λεπτὴν  ἔχειν   τὴν φύσιν διὰ παντός τε
[9]   ἰχθύων· διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον  ἔχειν   τὸ θερμὸν ὁ ἀὴρ ἱκανός
[13]   ἔχει μόνον διὰ τὸ τοιοῦτον  ἔχειν   τοῦτο τὸ μόριον. Ὥστε τῆς
[4]   συνάγῃ καὶ συμπηγνύῃ τὸ σῶμα,  κατέχειν   συμβαίνει τὸ πνεῦμα. Καίτοι τότ'
[8]   ἄλλας δυνάμεις τῆς ψυχῆς ἀδύνατον  ὑπάρχειν   ἄνευ τῆς θρεπτικῆς (δι' ἣν
[8]   τὴν πρώτην θρεπτικὴν ψυχὴν ἀναγκαῖον  ὑπάρχειν,   οὗτος δ' ἐστὶν ὁ μέσος
[5]   ἀναπνέουσιν· διὰ γὰρ τὸ μὴ  καταψύχειν   ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν πολλάκις τὸ
[9]   ἱκανός ἐστιν ἐπὶ πολὺν χρόνον  καταψύχειν,   οἷον τοῖς τε μαλακοστράκοις καὶ
[18]   τοῦ μορίου δι' ἀδυναμίαν τοῦ  καταψύχειν   ὑπὸ γήρως. Τί μὲν οὖν
[2]   γὰρ ἀναπνεύσωσι, ταύτῃ ᾗ ἀνέπνευσαν  πάλιν   δεῖ ἐκπνεῖν, καὶ τοῦτο ποιεῖν
[21]   ἐξιέναι τὸν ἀέρα τὸν εἰσελθόντα  πάλιν,   εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ
[5]   διὰ τοῦ στόματος ἔξοδον καὶ  πάλιν   εἴσοδον μὴ λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν
[7]   οἴδματι θῦον, εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ,  πάλιν   ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. Λέγει μὲν
[7]   οἴδματι μάργῳ, εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ,  πάλιν   ἐκπνέει, ὥσπερ ὅταν παῖς κλεψύδρῃ
[7]   χειρὶ μεθῇ, τότε δ' αὖ  πάλιν,   ἔμπαλιν ἢ πρίν, πνεύματος ἐμπίπτοντος
[7]   εἰσδέχονταί τε τὸν ἀέρα καὶ  πάλιν   ἐξιᾶσιν, οἱ δ' ἀναπνέοντες κατὰ
[5]   κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ  πάλιν   ἐξιέναι κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον,
[5]   θώρακα τοῦ πνεύματος εἴσοδον καὶ  πάλιν   θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ
[6]   τὴν ἐκπνοήν. Ταὐτὰ γὰρ ἐροῦμεν  πάλιν   καὶ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον
[21]   καρδίᾳ ἀεὶ δέχεται, καὶ ἀφίησι›  πάλιν   καταψυχομένου. Διὸ κἀκείνοις τοῦ ζῆν
[7]   μεθῇ, τότε δ' αὖ πάλιν,  ἔμπαλιν   ἢ πρίν, πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει
[7]   οὐδεὶς ἄγγοσδ' ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά  μιν   εἴργει ἀέρος ὄγκος ἔσωθε πεσὼν
[9]   ψυχρόν· καίτοι τὰ μικρὰν ἔχοντα  δύναμιν   πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται
[8]   ἠρτημέναι πᾶσαι τυγχάνουσιν· δῆλον δ'  ἡμῖν   τοῦτο ἐκ τῶν ἀνατομῶν. Τὰς
[13]   τοῖς οἰκείοις τόποις ἔχει τὴν  τάξιν   αὐτῶν. ~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ καλῶς
[7]   σφιν ἐπὶ στομίοις πυκιναῖς τέτρηνται  ἄλοξιν   ῥινῶν ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε
[16]   εἶναι, τῷ ὕδατι ποιοῦνται τὴν  κατάψυξιν   διὰ τῶν βραγχίων. Ὡς δ'
[8]   ἀλλὰ μαραινόμενον. Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι  κατάψυξιν,   εἰ μέλλει τεύξεσθαι σωτηρίας· τοῦτο
[9]   ἱκανὴν ἡ τοιαύτη ποιεῖ κίνησις  κατάψυξιν,   ἐκείνοις δ' ἱκανήν. Καὶ τῇ
[10]   πρὸς τὴν ἀπὸ τοῦ ὕδατος  κατάψυξιν.   Ἓν δ' ἐφ' ἓν χρήσιμον
[12]   ὑγρόν, εἴρηται ὅτι συμβαίνει διὰ  κατάψυξιν   καὶ διὰ τὸ δεῖν δέχεσθαι
[16]   ὂν τὸ αἷμα> κωλύει τὴν  κατάψυξιν·   καὶ μὴ δυναμένων κινεῖν τῶν
[20]   θερμοῦ τοῦ ἐν αὐτῇ διὰ  κατάψυξιν   περιττωματικὴν ἢ συντηκτικήν, οἷον ἐν
[10]   δέχεται τὸν ἀέρα καὶ τὴν  κατάψυξιν   ποιεῖται διὰ τοῦ ἀναπνεῖν καὶ
[11]   καταδέχεται τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν  κατάψυξιν)   τά τ' ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα
[11]   τῆς τροφῆς, πρὸς δὲ τὴν  κατάψυξιν   τοῖς δεομένοις καταψύξεως ἡ τῶν
[11]   εἰρημένων ὀργάνων δύναμις ποιεῖ τὴν  κατάψυξιν,   ὕστερον ἐροῦμεν· πρὸς δὲ τὸ
[10]   ποιοῦσαν τὴν φύσιν, δυοῖν δ'  ὄντοιν   θάτερον ἂν ἦν μάτην, διὰ
[10]   οὐδὲν ὁρῶμεν ποιοῦσαν τὴν φύσιν,  δυοῖν   δ' ὄντοιν θάτερον ἂν ἦν
[4]   δὲ πολλάκις ἀναπνέουσιν, ὡς ἀναψύξεως  χάριν   ἀναπνέοντες ὅτε τὸ λεγόμενον ποιεῖ
[1]   πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν· τίνος μέντοι  χάριν   ὑπάρχει τοῖς ζῴοις, οἱ μὲν
[6]   ~Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τροφῆς γε  χάριν   ὑποληπτέον γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν, ὡς
[7]   δ' αὖ πάλιν, ἔμπαλιν ἢ  πρίν,   πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ.
[10]   ποιεῖται τὸν βίον ἐν τοῖς  ὕδασιν,   οἷον τὸ τῶν ὕδρων γένος
[19]   δὲ δέχονται τὸ ὑγρὸν καὶ  ἐξιᾶσιν,   ἔτι δ' ἡ σύστασις τοῦ
[7]   τε τὸν ἀέρα καὶ πάλιν  ἐξιᾶσιν,   οἱ δ' ἀναπνέοντες κατὰ ταὐτόν.
[1]   εἰρήκασι μέν, οὐ καλῶς δ'  εἰρήκασιν   ἀλλ' ἀπειροτέρως τῶν συμβαινόντων. Ἔτι
[5]   ἀναπνεῖν καὶ τὸ ἐκπνεῖν) οὐθὲν  εἰρήκασιν   οἱ τοῦτον τὸν τρόπον λέγοντες,
[1]   μέν τινες τῶν πρότερον φυσικῶν  εἰρήκασιν·   τίνος μέντοι χάριν ὑπάρχει τοῖς
[20]   Παῦλα δ' ἐν μὲν τοῖς  φύμασιν,   ἐὰν μὴ διαπνεύσῃ, παχυτέρου γινομένου
[20]   ἀεὶ φαίνεται ποιουμένη συνεχῶς, ὁμοία  φύμασίν   ἐστιν, ἣν ποιοῦνται κίνησιν μετ'
[17]   ποιοῦσι τὸν πνεύμονα σκληρὸν ἢ  φύμασιν   ἢ περιττώμασιν ἢ θερμότητος νοσηματικῆς
[17]   πνεύμονα σκληρὸν ἢ φύμασιν ἢ  περιττώμασιν   ἢ θερμότητος νοσηματικῆς ὑπερβολῇ, καθάπερ
[5]   τούτου διοριστέον, εἴπερ δυνατὸν ἀναπνεῖν  πᾶσιν)   ἔτι δὲ καὶ πλασματώδης ὁ
[17]   δὲ θάνατος καὶ ἡ φθορὰ  πᾶσιν   ὁμοίως τοῖς μὴ ἀτελέσιν· τούτοις
[10]   ὄργανον, καὶ μία κατάψυξις ἱκανὴ  πᾶσιν,   ὥστ' ἐπεὶ μάτην οὐδὲν ὁρῶμεν
[14]   δὲ τὴν ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν  σύστασιν   λέγων γενέσθαι μὲν ἐν τῷ
[21]   ὄργανον. Δεῖ δ' ὑπολαβεῖν τὴν  σύστασιν   τοῦ ὀργάνου παραπλησίαν μὲν εἶναι
[1]   Ἔτι δὲ πάντα τὰ ζῷά  φασιν   ἀναπνεῖν· τοῦτο δ' οὐκ ἔστιν
[2]   ἐκπνεῖν καὶ ἀναπνεῖν· τότε γάρ  φασιν   αὐτὸ ἀναπνεῖν. Ἅμα δ' ἀναπνεῖν
[12]   ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου τὴν  θέσιν   ἔχει καὶ ἀφίησι τὸ ὕδωρ>
[16]   ἂν› οὐχ ὡσαύτως ἔχειν τὴν  θέσιν   ἡ καρδία τοῖς τε πεζοῖς
[17]   φθορὰ πᾶσιν ὁμοίως τοῖς μὴ  ἀτελέσιν·   τούτοις δὲ παρομοίως μέν, ἄλλον
[11]   εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν ποιεῖται τὴν  ἄφεσιν   καὶ τὴν λῆψιν τῆς τροφῆς,
[20]   ὑποφεῦγον καὶ συστελλόμενον ποιεῖ τὴν  πήδησιν,   εἰς μικρὸν συνωθούμενον οὕτως ὥστ'
[17]   αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης διὰ μικρὰν  κίνησιν   ἀποσβέννυται. Διὸ καὶ ἄλυπός ἐστιν
[20]   ὁμοία φύμασίν ἐστιν, ἣν ποιοῦνται  κίνησιν   μετ' ἀλγηδόνος διὰ τὸ παρὰ
[3]   τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην τινὰ  κίνησιν   τοῦ μορίου τοῦ ἕλκοντος, ἐπὶ
[16]   δὲ τρόπον ἡ καρδία τὴν  σύντρησιν   ἔχει πρὸς τὸν πνεύμονα, δεῖ
[7]   τῶν μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς τὴν  ὄσφρησιν   ἐν ἐνίοις τῶν ζῴων· διόπερ
[2]   λέγουσι τίνα τρόπον ἀναπνέουσιν, καί  φησιν   Ἀναξαγόρας μέν, ὅταν ἀφῶσι τὸ
[14]   λόγον, οὐ μὴν ὅ γέ  φησιν   ἐκεῖνος ἀληθές. Τῶν μὲν γὰρ
[14]   αὐτὰ ὑπέρξηρα, ὥσπερ τὰ ὑπέρπυρά  φησιν   ἐκεῖνος· οὐ γὰρ διὰ τὸ
[4]   ἐκθλίβοντος, βοήθειαν γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν  φησιν.   Ἐν γὰρ τῷ ἀέρι πολὺν
[14]   τῶν ζῴων ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς  φησιν,   τοσαῦτ' εἰρήσθω, καὶ διότι τὰ
[7]   μὲν αἷμα, οὐ μέντοι πλήρεις  εἰσὶν   αἵματος, ἔχουσι δὲ πόρους εἰς
[11]   ἔχουσι, καὶ καρχαρόδοντες σχεδὸν πάντες  εἰσίν·   οὐ γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν τὴν
[17]   αἱ χελῶναι, καὶ κινοῦνται τοῖς  ποσίν,   ἐπόντων τῶν χελωνίων, διὰ τὸ
[9]   τοῖς τε μαλακοστράκοις καὶ τοῖς  πολύποσιν   (οὐ μὴν εἰς τέλος γε
[9]   ἀπνευστὶ ζῆν, ὅτι ὁ πνεύμων  ἄρσιν   ἔχει πολλήν, ὀλίγον ἔχων τὸ
[9]   ταῦτα ποιήσει τῷ πνεύμονι τὴν  ἄρσιν   ταύτην· ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐχ
[7]   ἐκείνης οὐκ ἔστιν ἀναπνεῦσαι τοῖς  μυκτῆρσιν.   Καὶ τῆς μὲν διὰ τῶν
[16]   ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς ψυχῆς  ἐμπύρευσιν.   Ταύτην δὲ ποιεῖται διὰ τῆς
[19]   ἐν τῷ ὑγρῷ, τοῖς δ'  ἰχθύσιν   ἐν τῷ ἀέρι· τοῖς μὲν
[16]   πεζοῖς τῶν ζῴων καὶ τοῖς  ἰχθύσιν,   ἔχει δ' ὡσαύτως. γὰρ νεύουσι
[21]   αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τοῖς  ἰχθύσιν   ἡ κίνησις γίνεται τῶν βραγχίων.
[16]   ἐξιέντων, ὡς τὰ βράγχια τοῖς  ἰχθύσιν.   Καὶ τὰ μὲν ἀναπνέοντα ἐν
[3]   δ' ἂν ἕλκοιεν ὁμοίως τοῖς  ἰχθύσιν.   Ὥστ' εἴπερ κἀκεῖνα ἦν δυνατά,
[3]   αὐτοῖς, ἐνδέχεται καὶ τοῖς ἀνθρώποις  οὖσιν   ἐν τῷ ὑγρῷ συμβαίνειν· εἰ
[9]   καὶ τῶν τεττίγων οἱ ᾄδοντες  ᾄδουσιν·   θερμότεροι γάρ εἰσι, καὶ ἔσχισται
[12]   ἔχουσι γὰρ πνεύμονα. Διὸ καὶ  καθεύδουσιν   ὑπερέχοντα τὸ στόμα, καὶ ῥέγχουσιν
[7]   τὰς φύσας ἐν τοῖς χαλκείοις,  ἀναπνέουσιν   (αἴρειν δὲ τὸ θερμὸν εὔλογον,
[5]   Ὅταν δὲ θερμὸν ᾖ, ἀσθμαίνοντες  ἀναπνέουσιν·   διὰ γὰρ τὸ μὴ καταψύχειν
[7]   ζῴων οὐδὲν ποιεῖ δῆλον, εἴτε  ἀναπνέουσιν   εἴτε μή. Καὶ περὶ τῆς
[5]   συμβαίνει γίνεσθαι τὴν φθορὰν τοῖς  ἀναπνέουσιν.   Ἔτι δὲ ἄτοπον τὸ τὴν
[12]   Τοῦτο μὲν γὰρ γίνεται αὐτοῖς  ἀναπνέουσιν·   ἔχουσι γὰρ πνεύμονα. Διὸ καὶ
[2]   τῶν ὀστρέων λέγουσι τίνα τρόπον  ἀναπνέουσιν,   καί φησιν Ἀναξαγόρας μέν, ὅταν
[16]   τῶν βραγχίων. Ὡσαύτως δὲ τοῖς  ἀναπνέουσιν   ὁ θώραξ ἄνω καὶ κάτω
[13]   ταῦτα λεκτέον. Ὅτι μὲν οὖν  ἀναπνέουσιν   ὅσα πνεύμονα τῶν ζῴων ἔχουσι,
[3]   ἀσπαρίζοντα ὥσπερ τὰ πνιγόμενα, εἴπερ  ἀναπνέουσιν;   οὐ γὰρ δὴ τροφῆς γε
[4]   εἰσπνεύσαντας ἀναπνεῖν. Ἀλεάζοντες δὲ πολλάκις  ἀναπνέουσιν,   ὡς ἀναψύξεως χάριν ἀναπνέοντες ὅτε
[7]   καταπλήττοντες, ὥσπερ ἐκεῖ τὰς φύσας,  ἐκπνέουσιν.   Πλὴν ἐκεῖ μὲν οὐ κατὰ
[5]   ταῦτα παρ' ἄλληλα, τελευτῶντες δὲ  ἐκπνέουσιν,   ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν ἀρχὴν
[20]   ἀναθυμίασις πλείων τοῖς νεωτέροις. Καὶ  σφύζουσιν   αἱ φλέβες πᾶσαι, καὶ ἅμα
[14]   οἱ ἐναντίοι τόποι καὶ ὧραι  σῴζουσιν,   ἡ δὲ φύσις ἐν τοῖς
[11]   ἀλλὰ τῇ συναγωγῇ τὸ αὐτὸ  ποιοῦσιν·   δεχόμενα γὰρ τὴν τροφὴν τὰ
[3]   ἐποίει ζῷα· νῦν δὲ οὐ  ποιοῦσιν.   Κἂν ἐκεῖνα δ' ἔξω τοῦ
[3]   εἰ γὰρ καὶ οἱ ἰχθύες  ἕλκουσιν   ἐκ τοῦ πέριξ ὕδατος τῷ
[8]   καὶ πηγνυμένου διὰ ψύχους ὑπερβολήν,  ἀποθνήσκουσιν)   ἡ δὲ μάρανσις διὰ πλῆθος
[7]   τῆς δὲ κατὰ τὴν ἀρτηρίαν  ἀποθνήσκουσιν.   Καταχρῆται γὰρ ἡ φύσις ἐν
[14]   οἵῳπερ τόπῳ εἰσί, τοιαῦται οὖσαι  τυγχάνουσιν,   αἱ μὲν ἐν ὕδατι ὑγραί,
[8]   ἀλλ' ἐκ ταύτης ἠρτημέναι πᾶσαι  τυγχάνουσιν·   δῆλον δ' ἡμῖν τοῦτο ἐκ
[1]   τε καὶ χελῶναι πολὺν χρόνον  μένουσιν   ἐν τοῖς ὑγροῖς· ὁ γὰρ
[16]   ἔνθεν τῆς καρδίας καὶ ἕτεροι  τείνουσιν   εἰς ἄκρον ἑκάστου τῶν βραγχίων,
[21]   δὲ διαφέρουσι καὶ ᾗ διαφέροντα  θεωροῦσιν,   οὐ δεῖ λανθάνειν, ἐπεὶ ὅτι
[16]   φλεβονευρώδης εἰς τὸ μέσον, ᾗ  συνάπτουσιν   ἀλλήλοις πάντα τὰ βράγχια. Μέγιστος
[12]   καθεύδουσιν ὑπερέχοντα τὸ στόμα, καὶ  ῥέγχουσιν   οἵ γε δελφῖνες. Ἔτι δὲ
[3]   τοῦ στόματος ἀδύνατον· οὐ γὰρ  ἔχουσιν   ἀρτηρίαν διὰ τὸ πνεύμονα μὴ
[1]   ὀλίγην ἔχει θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ  ἔχουσιν   αὐτόν) ἐμφυσώμενος οὖν αὐτὸς τῇ
[21]   μάλιστα τοῖς τὸν πνεύμονα ἔναιμον  ἔχουσιν·   εἰς πολλοὺς γὰρ οἷον αὐλῶνας
[15]   ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ' αὐτῶν ὅσα  ἔχουσιν   ἔναιμον, αἴτιον τοῦ μὲν ἀναπνεῖν
[13]   τί δὲ τοῦτο τὸ μόριον  ἔχουσιν   ἔνια, καὶ διὰ τί τὰ
[17]   ἀρχὴ τῆς ζωῆς ἐκλείπει τοῖς  ἔχουσιν   ὅταν μὴ καταψύχηται τὸ θερμὸν
[17]   δ' ἔνια δυνάμει πολλὰς ἀρχὰς  ἔχουσιν,   οὐ μέντοι γε ἐνεργείᾳ. Διὸ
[11]   τροφήν· ἀρτηρίαν μὲν γὰρ οὐκ  ἔχουσιν,   ὥστε ταύτῃ μὲν οὐθὲν ἂν
[3]   δὴ τροφῆς γε ἐνδείᾳ τοῦτο  πάσχουσιν.   Ἣν γὰρ λέγει Διογένης αἰτίαν,
[17]   διὰ τὸ μὴ συγκεῖσθαι τὴν  φύσιν   αὐτῶν εὖ, παραπλησίως δὲ τοῖς
[17]   μὲν βίαιος ὁ δὲ κατὰ  φύσιν,   βίαιος μὲν ὅταν ἡ ἀρχὴ
[17]   ἡ ἀρχὴ ἔξωθεν ᾖ, κατὰ  φύσιν   δ' ὅταν ἐν αὐτῷ, καὶ
[15]   γὰρ τὸ λεπτὴν ἔχειν τὴν  φύσιν   διὰ παντός τε καὶ ταχέως
[10]   μάτην οὐδὲν ὁρῶμεν ποιοῦσαν τὴν  φύσιν,   δυοῖν δ' ὄντοιν θάτερον ἂν
[20]   μετ' ἀλγηδόνος διὰ τὸ παρὰ  φύσιν   εἶναι τῷ αἵματι τὴν μεταβολήν·
[16]   διὰ τὸ ἔνυδρον αὐτῶν τὴν  φύσιν   εἶναι, τῷ ὕδατι ποιοῦνται τὴν
[20]   καρδίαν, ἃ δοκεῖ τὴν αὐτὴν  φύσιν   ἔχειν, ἔχει δ' οὐ τὴν
[4]   μέντοι ὅτε ἔτυχεν ἀλλὰ κατὰ  φύσιν   μὲν γήρᾳ, βίᾳ δὲ παρὰ
[12]   ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὰ τὴν  φύσιν   ὄντα τῶν ζῴων ἔνυδρα. ~Περὶ
[4]   μὲν γήρᾳ, βίᾳ δὲ παρὰ  φύσιν,   οὐθὲν δεδήλωκεν (καίτοι ἐχρῆν, ἐπεὶ
[4]   γ' ἕνεκα ποιήσασαν τοῦτο τὴν  φύσιν   οὐθὲν εἴρηκεν· ὅλως γὰρ ὥσπερ
[3]   μὴ λαμβάνειν ἕνεκά τινος τὴν  φύσιν   πάντα ποιεῖν· ζητοῦντες γὰρ τίνος
[18]   τὰς αἰτίας) ἡ δὲ κατὰ  φύσιν   τοῦ αὐτοῦ τούτου μάρανσις διὰ
[9]   καὶ τῶν ἰχθύων οἱ> πολλοὶ  ζῶσιν   ἐν τῇ γῇ, ἀκινητίζοντες μέντοι,
[17]   ζωτικὰ λίαν εἰσὶ πολὺν χρόνον  ζῶσιν   ἐξῃρημένης τῆς καρδίας, οἷον αἱ
[3]   εἰς τὸ ξηρὸν ἐμπεσόντες, ὅταν  ἀσπαρίζωσιν.   Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα ἐν
[9]   τῶν τετρυπημένων τὰ παιδία, ὅταν  ἐπιθῶσιν   ὑμένα λεπτόν. Διὰ γὰρ τοῦτο
[12]   γε δελφῖνες. Ἔτι δὲ κἂν  ληφθῶσιν   ἐν τοῖς δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται
[20]   ἄντωσις πρὸς τὴν τοῦ ψυχροῦ  σύνωσιν,   σφύξις δ' ἡ τοῦ ὑγροῦ
[17]   γὰρ βιαίου πάθους αὐτοῖς συμβαίνοντος  τελευτῶσιν,   ἀλλ' ἀναίσθητος ἡ τῆς ψυχῆς
[17]   δ' ὅταν μηκέτι δύνωνται κινεῖν,  τελευτῶσιν   ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις μὲν οὖν ἐστιν
[17]   ἐπιγινομένων ἐν τῷ γήρᾳ ταχέως  τελευτῶσιν·   διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον εἶναι
[21]   φύσεως πραγματευθέντων οἱ χαριέστατοι σχεδὸν  τελευτῶσιν   εἰς τὰς ἀρχὰς τὰς ἰατρικάς.
[3]   ἐστίν. Πρὸς δὲ τούτοις διὰ  τίν'   αἰτίαν ἐν τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι
[19]   δ' ἐκ τούτων καὶ διὰ  τίν'   αἰτίαν τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τῶν
[2]   τῷ ὕδατι ἀέρος. Ταῦτα δ'  ἐστὶν   ἀδύνατα. Πρῶτον μὲν γὰρ τὸ
[14]   πάμπαν, τὰ δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν  ἐστιν.   Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ λέγειν
[21]   ἄλλοις ἐκεῖνο τῆς τροφῆς αἴτιόν  ἐστιν.   Ἀνάγκη δὴ πλέον γινόμενον αἴρειν
[7]   μόνης, πολὺ διημάρτηκεν· οὐ γάρ  ἐστιν   ἀναπνοὴ μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ
[9]   τοῖς δὲ μὴ ᾄδουσι τοῦτ'  ἐστὶν   ἄσχιστον. Καὶ τῶν ἀναίμων δὲ
[4]   εἴρηκε καὶ ὥς, σχεδὸν ταῦτ'  ἐστίν.   Εἰ δὲ δεῖ νομίζειν ἀληθῆ
[14]   γῇ. Καίτοι τοῦ αὐτοῦ λόγου  ἐστὶν   εἰς τὸ ὕδωρ, διὰ τὸ
[2]   καλεῖται, ταύτης δὲ τὸ μέν  ἐστιν   εἰσπνοή, τὸ δ' ἐκπνοή, περὶ
[14]   ὕλη τῶν ζῴων ἐξ ἧς  ἐστιν   ἕκαστον, καὶ αἱ ἕξεις καὶ
[21]   καὶ μὴ ζῆν τὸ τέλος  ἐστὶν   ἐν τῷ ἀναπνεῖν, καὶ τούτοις
[16]   βράγχια. Μέγιστος μὲν οὖν οὗτός  ἐστιν,   ἔνθεν δὲ καὶ ἔνθεν τῆς
[10]   ὑπὸ τοῦ πνεύματος καταψύξεως ἕνεκέν  ἐστιν   (ἔοικε δὲ καὶ τοὔνομα εἰληφέναι
[9]   βραχύβια σχεδὸν πάντα τὰ τοιαῦτ'  ἐστίν·   ἐπ' ἀμφότερα γὰρ μικρὰ ὄντα
[9]   τὸ θερμὸν ὁ ἀὴρ ἱκανός  ἐστιν   ἐπὶ πολὺν χρόνον καταψύχειν, οἷον
[12]   αὐλόν. Ταῦτα γὰρ ἄποδα μέν  ἐστιν,   ἔχοντα δὲ πνεύμονα δέχεται τὴν
[4]   φαίνεται) πότερον τὸ αἴτιον ἔξωθέν  ἐστιν   ἢ ἐντός. Οὐ λέγει δὲ
[20]   ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις μὲν οὖν  ἐστιν   ἡ γινομένη ἄντωσις πρὸς τὴν
[18]   τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις μὲν οὖν  ἐστιν   ἡ πρώτη μέθεξις ἐν τῷ
[18]   ἡ μονὴ ταύτης. Νεότης δ'  ἐστὶν   ἡ τοῦ πρώτου καταψυκτικοῦ μορίου
[8]   ἡ καρδία τοῦτο τὸ μόριόν  ἐστιν.   Ἡ τροφὴ μὲν γὰρ ἐξ
[20]   φαίνεται ποιουμένη συνεχῶς, ὁμοία φύμασίν  ἐστιν,   ἣν ποιοῦνται κίνησιν μετ' ἀλγηδόνος
[21]   ὑγιείας καὶ νόσου οὐ μόνον  ἐστὶν   ἰατροῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ φυσικοῦ
[8]   τῶν ἐμψύχων καὶ τῶν ἀψύχων  ἐστίν·   καὶ γὰρ ὀργάνοις διαιρουμένου τοῦ
[13]   κεχρημένον αἵματι τῶν ζῴων ὀρθότατόν  ἐστιν,   ὁ ἄνθρωπος, καὶ τὸ ἄνω
[14]   καὶ ἄποδα τὰ πλεῖστα αὐτῶν  ἐστιν)   ὁ δὲ τὴν ἐξ ἀρχῆς
[17]   κίνησιν ἀποσβέννυται. Διὸ καὶ ἄλυπός  ἐστιν   ὁ ἐν τῷ γήρᾳ θάνατος·
[17]   ἔχει τι κοινόν. Θάνατος δ'  ἐστὶν   ὁ μὲν βίαιος ὁ δὲ
[8]   ψυχὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, οὗτος δ'  ἐστὶν   ὁ μέσος τόπος τοῦ δεχομένου
[8]   ψυχῆς ἕξις μετὰ θερμότητός τινός  ἐστιν   (οὐδὲ γὰρ ἡ πέψις, δι'
[3]   δῆλον ὡς οὐδ' ἐπ' ἐκείνων  ἐστίν.   Πρὸς δὲ τούτοις διὰ τίν'
[8]   ἄνευ ψυχῆς οὔτ' ἄνευ θερμότητός  ἐστιν·   πυρὶ γὰρ ἐργάζεται πάντα) διόπερ
[8]   ζῴοις ἡ τοῦ αἵματος φύσις  ἐστίν.   Τοῦ δ' αἵματος καὶ τῶν
[8]   εἶναι· θατέρου γὰρ ἕνεκα θάτερόν  ἐστιν,   ὡς ἀγγεῖον καὶ δεκτικόν. Ἀρχὴ
[17]   οὐσίας ἡ ἀρχή. Αὕτη δ'  ἐστίν,   ὥσπερ εἴρηται πρότερον, ἐν ᾧ
[3]   ἡ κοιλία πρὸς τῷ στόματί  ἐστιν,   ὥστ' ἀναγκαῖον τῇ κοιλίᾳ ἕλκειν.
[1]   φασιν ἀναπνεῖν· τοῦτο δ' οὐκ  ἔστιν   ἀληθές. Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ τούτων
[7]   αὐτοῖς δὲ χωρὶς ἐκείνης οὐκ  ἔστιν   ἀναπνεῦσαι τοῖς μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς
[11]   τῶν τετραπόδων τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ  ἔπεστιν,   ἀλλὰ τῇ συναγωγῇ τὸ αὐτὸ
[7]   πύματον κατὰ σῶμα τέτανται, καί  σφιν   ἐπὶ στομίοις πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν
[14]   καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ τὴν  ἐπίσκεψιν   εἴληφεν· περὶ δ' ἧς αἰτίας
[11]   ποιεῖται τὴν ἄφεσιν καὶ τὴν  λῆψιν   τῆς τροφῆς, καὶ τοὺς ὀδόντας
[17]   φθορὰ γίνεται διὰ θερμοῦ τινος  ἔκλειψιν,   τοῖς δὲ τελείοις, ἐν ᾧ
[4]   συνεισιόντα ταῦτα καὶ ἀνείργοντα τὴν  θλίψιν   κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν ἐν τοῖς
[4]   τὸ θύραθεν εἰσιὸν κωλύειν τὴν  σύνθλιψιν.   Νῦν δὲ γίνεται τοὐναντίον· ὅταν
[9]   συμβαίνει πρὸς τὸν ὑμένα γίνεσθαι  τρίψιν·   κινοῦσι γὰρ τὸν τόπον τοῦτον,
[16]   τὰ βράγχια, πρὸς μὲν τὴν  ὄψιν   ἐκ τῶν ἀνατομῶν δεῖ θεωρεῖν,
[6]   τίνα χρὴ τρόπον λέγειν, πλασματῶδες  ὄν;   μᾶλλον γὰρ ἐκ τῆς τροφῆς
[16]   αἵματος θίξις ἑκάτερον) θερμὸν δ'  ὂν   τὸ αἷμα> κωλύει τὴν κατάψυξιν·
[8]   δεχομένου τὴν τροφὴν καὶ καθ'  ὃν   ἀφίησι τὸ περίττωμα, τοῖς μὲν
[16]   καρδίᾳ πορεύεται τὸ πνεῦμα ῥᾳδίως.  ~Ὃν   δὲ τρόπον ἡ καρδία τὴν
[3]   οὐκ ἐχόντων πνεῦμα θύραθεν οὐθέν.  Ὃν   τε τρόπον λέγουσι γίνεσθαι τὴν
[4]   ὅταν γὰρ κρατῇ τὸ περιέχον  συνθλῖβον,   καὶ μηκέτι τὸ› θύραθεν εἰσιὸν
[9]   πρὸς τὸν ὑμένα ποιοῦσι τὸν  βόμβον,   ὥσπερ λέγομεν, οἷον διὰ τῶν
[20]   τὰ ζῷα καὶ ἀποθνήσκειν διὰ  φόβον   καὶ διὰ πάθος νοσηματικόν. Ἡ
[17]   ταχέως τελευτῶσιν· διὰ γὰρ τὸ  ὀλίγον   εἶναι τὸ θερμόν, ἅτε τοῦ
[9]   τῶν ἰχθύων· διὰ γὰρ τὸ  ὀλίγον   ἔχειν τὸ θερμὸν ὁ ἀὴρ
[9]   ὁ πνεύμων ἄρσιν ἔχει πολλήν,  ὀλίγον   ἔχων τὸ αἷμα καὶ τὸ
[6]   πάλιν καὶ πρὸς τοῦτον τὸν  λόγον   ἅπερ καὶ πρὸς τοὺς ἔμπροσθεν·
[12]   τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα κατὰ  λόγον,   οἷον περί τε τοὺς δελφῖνας
[14]   τῇ μὲν ἔχει τὸ ζητούμενον  λόγον,   οὐ μὴν ὅ γέ φησιν
[6]   ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν ἢ τὸ  ἀνάλογον   τούτῳ· πάντα γὰρ ἔχει θερμότητα
[17]   καρδία, τοῖς δ' ἀναίμοις τὸ  ἀνάλογον.   Τούτων δ' ἔνια δυνάμει πολλὰς
[7]   ἀναπνέουσιν (αἴρειν δὲ τὸ θερμὸν  εὔλογον,   ἔχειν δὲ τὸ αἷμα τὴν
[20]   τὰ ἄνω, τὸ δὲ θερμὸν  ὑποφεῦγον   καὶ συστελλόμενον ποιεῖ τὴν πήδησιν,
[14]   τὸν τόπον εἰς τὸ ὑγρόν  (σχεδὸν   γὰρ καὶ ἄποδα τὰ πλεῖστα
[21]   τῶν συγγενῶν ταύτης τῆς σκέψεως  σχεδὸν   εἴρηται περὶ πάντων. Περὶ δὲ
[7]   τῶν ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως μὲν  σχεδὸν   μετέχει πάντα τὰ ζῷα, ἔστι
[9]   τῆς βοηθείας. Διὸ καὶ βραχύβια  σχεδὸν   πάντα τὰ τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ'
[11]   ὀδόντας ὀξεῖς ἔχουσι, καὶ καρχαρόδοντες  σχεδὸν   πάντες εἰσίν· οὐ γὰρ ἐνδέχεται
[4]   μὲν οὖν εἴρηκε καὶ ὥς,  σχεδὸν   ταῦτ' ἐστίν. Εἰ δὲ δεῖ
[21]   περὶ φύσεως πραγματευθέντων οἱ χαριέστατοι  σχεδὸν   τελευτῶσιν εἰς τὰς ἀρχὰς τὰς
[4]   τοιούτων σχημάτων ἐκ τοῦ σώματος  ἔξοδον   ἐκ τῆς τοῦ περιέχοντος ἐκθλίψεως.
[5]   τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος  ἔξοδον   καὶ πάλιν εἴσοδον μὴ λανθάνειν
[5]   πνεύματος εἴσοδον καὶ πάλιν θερμανθέντος  ἔξοδον   λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ
[5]   καὶ τοῦ θερμοῦ τὴν ἀναπνοὴν  εἴσοδον   εἶναι. Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον· τὸ
[5]   εἰς τὸν θώρακα τοῦ πνεύματος  εἴσοδον   καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν.
[5]   τοῦ στόματος ἔξοδον καὶ πάλιν  εἴσοδον   μὴ λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν δ'
[21]   τροφῆς αἴτιόν ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ  πλέον   γινόμενον αἴρειν τὸ ὄργανον. Δεῖ
[13]   καὶ τούτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις  θετέον   αἴτιον αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο
[13]   τοῖς ἔχουσι βράγχια, μετὰ ταῦτα  λεκτέον.   Ὅτι μὲν οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα
[5]   τῆς ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς,  λεκτέον   τὴν αἰτίαν τοῦ μόνοις· εἰ
[6]   μὴν οὐδὲ τροφῆς γε χάριν  ὑποληπτέον   γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν, ὡς τρεφομένου
[4]   περὶ παντὸς θανάτου τὴν αἰτίαν  ὑποληπτέον   εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ
[5]   τρόπος ἄλλος, καὶ περὶ τούτου  διοριστέον,   εἴπερ δυνατὸν ἀναπνεῖν πᾶσιν) ἔτι
[3]   οὐδὲν τῷ σφόδρα ἀναπνεῦσαι ἀποπνίγεται  πεζὸν   ζῷον. Ἔτι δ' εἰ πάντα
[21]   οὖν πλεῖον γενόμενον, αἰρομένου δ'  ἀναγκαῖον   αἴρεσθαι καὶ τὸ περιέχον αὐτὸ
[4]   διὰ τί ποτε πᾶσι μὲν  ἀναγκαῖον   ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι ὅτε ἔτυχεν
[4]   ἐκπνεόντων, τότε δέονται τῆς ἀναπνοῆς·  ἀναγκαῖον   δ' εἰσπνεύσαντας ἀναπνεῖν. Ἀλεάζοντες δὲ
[12]   ποιεῖσθαι τὴν τροφὴν ἐν ὑγρῷ,  ἀναγκαῖον   δεχόμενα τὸ ὑγρὸν ἀφιέναι, καὶ
[8]   τῶν φλεβῶν τὴν αὐτὴν ἀρχὴν  ἀναγκαῖον   εἶναι· θατέρου γὰρ ἕνεκα θάτερόν
[5]   ἄλληλα, τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ'  ἀναγκαῖον   εἶναι τὴν ἀρχὴν εἰσπνοήν. Ἔτι
[8]   τόπου τούτου μορίῳ τὴν ἀρχὴν  ἀναγκαῖον   εἶναι τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ
[21]   δέ, καθάπερ εἰς τὰς φύσας,  ἀναγκαῖον   εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα τὸν θύραθεν
[7]   περὶ ταύτης λέγει τῆς ἀναπνοῆς,  ἀναγκαῖον   ζητεῖν πῶς ἐφαρμόσει ὁ εἰρημένος
[1]   δ' οὐκ ἔστιν ἀληθές. Ὥστ'  ἀναγκαῖον   περὶ τούτων πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως
[12]   διὰ τὴν ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ  ἀναγκαῖον   ποιεῖσθαι τὴν τροφὴν ἐν ὑγρῷ,
[21]   τοῦτο τὸ μόριον, καὶ φθίνοντος  ἀναγκαῖον   συνίζειν, καὶ συνίζοντος ἐξιέναι τὸν
[3]   πρὸς τῷ στόματί ἐστιν, ὥστ'  ἀναγκαῖον   τῇ κοιλίᾳ ἕλκειν. Τοῦτο δὲ
[8]   καὶ τὴν πρώτην θρεπτικὴν ψυχὴν  ἀναγκαῖον   ὑπάρχειν, οὗτος δ' ἐστὶν ὁ
[10]   ὅσα διατρίβει καὶ ποιεῖται τὸν  βίον   ἐν τοῖς ὕδασιν, οἷον τὸ
[8]   γὰρ ἕνεκα θάτερόν ἐστιν, ὡς  ἀγγεῖον   καὶ δεκτικόν. Ἀρχὴ δὲ τῶν
[21]   ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται μὲν οὖν  πλεῖον   γενόμενον, αἰρομένου δ' ἀναγκαῖον αἴρεσθαι
[5]   τῆς εἰσπνοῆς. Ἔστι δὲ τοὐναντίον·  σημεῖον   δέ· γίνεται μὲν γὰρ ἀλλήλοις
[12]   τὸν αὐλὸν ἀνασπᾷ τὸ ὕδωρ.  Σημεῖον   δὲ καὶ ἡ θέσις τοῦ
[7]   στόματος, ὁμοίως εἰσιόν τε καὶ  ἐξιόν.   Τὰ μὲν οὖν παρὰ τῶν
[3]   μέρη ἀλλὰ καὶ εἰς πλείω,  οἷον   αἱ καλούμεναι σκολόπενδραι· ἃ πῶς
[9]   θερμὰ πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως,  οἷον   αἱ μέλιτται (τῶν γὰρ μελιττῶν
[17]   χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης τῆς καρδίας,  οἷον   αἱ χελῶναι, καὶ κινοῦνται τοῖς
[9]   γὰρ τὸν ψόφον ποιοῦσι πνεύματι,  οἷον   ἀσθμαίνοντα· ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ
[21]   ἔναιμον ἔχουσιν· εἰς πολλοὺς γὰρ  οἷον   αὐλῶνας τὰς σύριγγας ἐμπίπτειν τὰς
[9]   ποιοῦσι τὸν βόμβον, ὥσπερ λέγομεν,  οἷον   διὰ τῶν καλάμων τῶν τετρυπημένων
[3]   πομφόλυγες τοῦ πνεύματος ἐξιόντος βιαίως,  οἷον   ἐάν τις βιάζηται χελώνας ἢ
[14]   καὶ διαθέσεις αὐτῆς. Λέγω δ'  οἷον   εἴ τι ἐκ κηροῦ συστήσειεν
[20]   διὰ κατάψυξιν περιττωματικὴν ἢ συντηκτικήν,  οἷον   ἐν τῇ νόσῳ τῇ καλουμένῃ
[3]   ἐπὶ τῶν μορίων τοῦτ' ἐπισκοποῦντες,  οἷον   ἐπὶ βραγχίων καὶ πνεύμονος, εὗρον
[9]   ἐπὶ τῶν μικρῶν ἐστι ζῴων,  οἷον   μυιῶν καὶ μελιττῶν· ἐν γὰρ
[12]   ὑγρόν. Τὰ μὲν οὖν μαλακόστρακα,  οἷον   οἵ τε καρκίνοι καὶ οἱ
[10]   τῶν ᾠοτοκούντων τά τε πτερυγωτά,  οἷον   ὄρνιθες, καὶ τὰ φολιδωτά, οἷον
[12]   ἔχει δὲ κἀκεῖνα κατὰ λόγον,  οἷον   περί τε τοὺς δελφῖνας καὶ
[11]   καὶ ἐναίμοις ἔχει ἡ ἀρτηρία  οἷον   πῶμα τὴν ἐπιγλωττίδα· τοῖς δ'
[9]   καὶ τἆλλα δὲ ὅσα βομβεῖ,  οἷον   σφῆκες καὶ μηλολόνθαι καὶ τέττιγες.
[17]   δὲ τρόπον. Ἀτελῆ δὲ λέγω  οἷον   τά τε ᾠὰ καὶ τὰ
[1]   σομφὸν ἔχει πάντα τὰ ᾠοτοκοῦντα,  οἷον   τὸ τῶν βατράχων γένος. Ἔτι
[13]   γένος, τὰ δ' ἐξ ὕδατος,  οἷον   τὸ τῶν ἐνύδρων· τῶν δὲ
[10]   τὸν βίον ἐν τοῖς ὕδασιν,  οἷον   τὸ τῶν ὕδρων γένος καὶ
[13]   γὰρ ἐκ γῆς πλείονος συνέστηκεν,  οἷον   τὸ τῶν φυτῶν γένος, τὰ
[9]   ἐστιν ἐπὶ πολὺν χρόνον καταψύχειν,  οἷον   τοῖς τε μαλακοστράκοις καὶ τοῖς
[12]   καὶ τὰ μαλακόστρακα, λέγω δ'  οἷον   τοὺς καλουμένους καράβους καὶ τοὺς
[9]   ἐναίμων καὶ δεχομένων τὴν θάλατταν,  οἷον   τῶν ἰχθύων· διὰ γὰρ τὸ
[10]   οἷον ὄρνιθες, καὶ τὰ φολιδωτά,  οἷον   χελῶναι καὶ σαῦραι καὶ ὄφεις.
[20]   ἂν πυωθῇ πεφθέν. Ἔστι δ'  ὅμοιον   ζέσει τοῦτο τὸ πάθος· ἡ
[7]   δ' οὐ πᾶσι τὸ αὐτὸ  αἰσθητήριον.   Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν ἐν
[8]   ἐναίμοις ἡ καρδία τοῦτο τὸ  μόριόν   ἐστιν. Ἡ τροφὴ μὲν γὰρ
[13]   Διὰ τί δὲ τοῦτο τὸ  μόριον   ἔχουσιν ἔνια, καὶ διὰ τί
[21]   δ' αὐξανομένου ᾔρετο τοῦτο τὸ  μόριον,   καὶ φθίνοντος ἀναγκαῖον συνίζειν, καὶ
[21]   αἴρεσθαι καὶ τὸ περιέχον αὐτὸ  μόριον.   Ὅπερ φαίνονται ποιεῖν οἱ ἀναπνέοντες·
[21]   ζῇ καὶ κινῇ τοῦτο τὸ  μόριον   συνεχῶς· καὶ διὰ τοῦτο ἐν
[15]   ἐναιμότατον δὴ μάλιστα τοῦτο τὸ  μόριον   τῶν καλουμένων σπλάγχνων. Ὅσα δὴ
[13]   τὸ τοιοῦτον ἔχειν τοῦτο τὸ  μόριον.   Ὥστε τῆς οὐσίας καὶ τούτῳ
[3]   ἀέρι, ἐν δὲ τῷ ὕδατι  μέτριον,   καὶ διὰ τοῦτ' ἀποθνήσκειν. Καὶ
[14]   μᾶλλον· ἐπανισοῖ γὰρ εἰς τὸ  μέτριον   ὁ τόπος τὴν τῆς ἕξεως
[9]   καὶ οἱ ἰχθύες τοῖς βραγχίοις.  Παραπλήσιον   γὰρ συμβαίνει κἂν εἴ τίς
[4]   ἅμα τὸ περιέχον συνθλίβειν καὶ  εἰσιὸν   διαστέλλειν. Ἃ μὲν οὖν εἴρηκε
[4]   συνθλῖβον, καὶ μηκέτι τὸ› θύραθεν  εἰσιὸν   δύνηται ἀνείργειν, μὴ δυναμένου ἀναπνεῖν,
[4]   Καίτοι τότ' ἐχρῆν τὸ θύραθεν  εἰσιὸν   κωλύειν τὴν σύνθλιψιν. Νῦν δὲ
[5]   τὸ μὴ καταψύχειν ἱκανῶς τὸ  εἰσιὸν   πολλάκις τὸ πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν.
[7]   δὲ διὰ τοῦ στόματος, ὁμοίως  εἰσιόν   τε καὶ ἐξιόν. Τὰ μὲν
[13]   τούτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις θετέον  αἴτιον   αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο τῶν
[10]   βράγχια οὐδὲν ὦπταί πω ἔχον.  Αἴτιον   δ' ὅτι ὁ μὲν πνεύμων
[3]   πῶς ἢ τίνι ἐνδέχεται ἀναπνεῖν;  Αἴτιον   δὲ μάλιστα τοῦ μὴ λέγεσθαι
[12]   δὲ πνεύμονα δέχεται τὴν θάλατταν.  Αἴτιον   δὲ τούτου τὸ νῦν εἰρημένον·
[4]   δ' οὐ φαίνεται) πότερον τὸ  αἴτιον   ἔξωθέν ἐστιν ἢ ἐντός. Οὐ
[21]   τοῖς ἄλλοις ἐκεῖνο τῆς τροφῆς  αἴτιόν   ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ πλέον γινόμενον
[4]   ἀρχῆς τοῦ ἀναπνεῖν τί τὸ  αἴτιον,   πότερον ἔσωθεν ἢ ἔξωθεν· οὐ
[15]   μάλιστ' αὐτῶν ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον,  αἴτιον   τοῦ μὲν ἀναπνεῖν ὁ πνεύμων
[13]   τὰ ἔχοντα δεῖται τῆς ἀναπνοῆς,  αἴτιον   τοῦ μὲν ἔχειν ὅτι τὰ
[14]   ἐλλείπει, κατὰ τὸν τόπον ἀνασῴζηται,  ἐναντίον   ὄντα· θερμὸν γὰρ εἶναι τὸ
[15]   διαδυόμενος διαψύχει· τὸ δ' ὕδωρ  τοὐναντίον.   Καὶ διότι δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι
[4]   τὴν σύνθλιψιν. Νῦν δὲ γίνεται  τοὐναντίον·   ὅταν γὰρ πολὺ λίαν ἀθροισθῇ
[5]   γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς. Ἔστι δὲ  τοὐναντίον·   σημεῖον δέ· γίνεται μὲν γὰρ
[7]   λόγος τῆς αἰτίας· φαίνεται γὰρ  τοὐναντίον   συμβαῖνον. Ἄραντες μὲν γὰρ τὸν
[14]   ἐφθάρη γὰρ ἂν ταχὺ διὰ  τοὐναντίον·   τήκει γὰρ τὸ θερμὸν τὸ
[5]   ἀναπνοὴν εἴσοδον εἶναι. Φαίνεται γὰρ  τοὐναντίον·   τὸ μὲν γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι
[20]   διὰ τὸ πλείω γίνεσθαι τὸν  ὄγκον.   Παῦλα δ' ἐν μὲν τοῖς
[20]   διὰ φόβον καὶ διὰ πάθος  νοσηματικόν.   Ἡ δὲ συμβαίνουσα σφύξις τῆς
[8]   θάτερόν ἐστιν, ὡς ἀγγεῖον καὶ  δεκτικόν.   Ἀρχὴ δὲ τῶν φλεβῶν ἡ
[21]   γὰρ ἐν τῷ μέσῳ τὸ  θρεπτικὸν   εἶναι τῆς ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται
[19]   αἰτίας ὑπάρχουσι τοῖς ζῴοις, εἴρηται.  ~Δῆλον   δ' ἐκ τούτων καὶ διὰ
[4]   μὴν οὐδ' ἐπὶ τούτων καλῶς·  δῆλον   δ' ἐκ τῶν συμβαινόντων καὶ
[20]   γὰρ ἐν τῇ καρδίᾳ δημιουργεῖται·  δῆλον   δ' ἐν τῇ γενέσει ἐξ
[8]   ἐκ ταύτης ἠρτημέναι πᾶσαι τυγχάνουσιν·  δῆλον   δ' ἡμῖν τοῦτο ἐκ τῶν
[7]   πάντων τῶν ζῴων οὐδὲν ποιεῖ  δῆλον,   εἴτε ἀναπνέουσιν εἴτε μή. Καὶ
[3]   Ἔτι δ' εἰ πάντα ἀναπνεῖ,  δῆλον   ὅτι καὶ τὰ ἔντομα τῶν
[15]   τὸν πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ τούτων  δῆλον·   τό τε γὰρ θερμότερον πλείονος
[3]   ἦν· ἐπεὶ δ' οὐκ ἔστι,  δῆλον   ὡς οὐδ' ἐπ' ἐκείνων ἐστίν.
[17]   ἀτελέσιν· τούτοις δὲ παρομοίως μέν,  ἄλλον   δὲ τρόπον. Ἀτελῆ δὲ λέγω
[6]   χρὴ τρόπον λέγειν, πλασματῶδες ὄν;  μᾶλλον   γὰρ ἐκ τῆς τροφῆς τοῦτο
[9]   λεπτοτέρου ὄντος τοῦ ὑμένος ψύχηται·  μᾶλλον   γὰρ ὄντα θερμὰ πλείονος δεῖται
[1]   δ' ἔναιμον ἔχοντα πνεύμονα πάντα  μᾶλλον   δεῖται τῆς ἀναπνοῆς διὰ τὸ
[4]   θερμαινόμενοι μᾶλλον καὶ τῆς ἀναπνοῆς  μᾶλλον   δεόμεθα καὶ πυκνότερον ἀναπνέομεν πάντες·
[12]   δὲ περὶ αὐτῶν δι' ἀκριβείας  μᾶλλον   ἐν ταῖς περὶ τῶν ζῴων
[14]   ψυχρότητι ἐν θερμῷ τιθέμεναι σῴζονται  μᾶλλον·   ἐπανισοῖ γὰρ εἰς τὸ μέτριον
[21]   τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ τῶν ἄλλων  μᾶλλον·   καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις ἐκεῖνο
[4]   Ἐν γὰρ ταῖς ἀλέαις θερμαινόμενοι  μᾶλλον   καὶ τῆς ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα
[20]   αἷμα. Καὶ διὰ τοῦτο σφύζει  μᾶλλον   τοῖς νεωτέροις τῶν πρεσβυτέρων· γίνεται
[21]   ἑκάστην παρατέτανται φλέβες, ὥστε δοκεῖν  ὅλον   εἶναι τὸν πνεύμονα πλήρη αἵματος.
[12]   τὰ βράγχια, ταῦτα κατὰ τὸν  αὐλὸν   ἀνασπᾷ τὸ ὕδωρ. Σημεῖον δὲ
[12]   διὰ τοῦτ' ἔχουσι πάντα τὸν  αὐλόν·   δεξάμενα γὰρ τὸ ὕδωρ, ὥσπερ
[12]   ἄλλων ὅσα ἔχει τὸν καλούμενον  αὐλόν.   Ταῦτα γὰρ ἄποδα μέν ἐστιν,
[20]   διὰ τῆς θερμότητος ὄγκωσις ποιεῖ  σφυγμόν,   αἰρομένη πρὸς τὸν ἔσχατον χιτῶνα
[4]   Ἐν γὰρ τῷ ἀέρι πολὺν  ἀριθμὸν   εἶναι τῶν τοιούτων ἃ καλεῖ
[7]   διειπετέος χαλκοῖο εὖτε μὲν αὐλοῦ  πορθμὸν   ἐπ' εὐειδεῖ χερὶ θεῖσα εἰς
[1]   γὰρ πνεύμων ὀλίγην ἔχει θερμότητα  (ὀλίγαιμον   γὰρ ἔχουσιν αὐτόν) ἐμφυσώμενος οὖν
[9]   ἀναίμων δὲ καὶ πνεύμονα ἐχόντων,  ὀλίγαιμον   δ' ἐχόντων καὶ σομφόν, ἔνια
[12]   δεόμενον· ὀλιγόθερμον γάρ ἐστι καὶ  ἄναιμον   ἕκαστον αὐτῶν, ὥσθ' ἱκανῶς καταψύχεται
[9]   μηδ' ὅλως ἔχει πνεύμονα ἢ  ἄναιμον,   ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως. ~Περὶ μὲν
[1]   καὶ τούτων αὐτῶν ὅσα μὲν  ἄναιμον   ἔχει τὸν πνεύμονα καὶ σομφὸν
[15]   καὶ μάλιστ' αὐτῶν ὅσα ἔχουσιν  ἔναιμον,   αἴτιον τοῦ μὲν ἀναπνεῖν ὁ
[15]   καλουμένων σπλάγχνων. Ὅσα δὴ ἔχει  ἔναιμον   αὐτό, ταχείας μὲν δεῖται τῆς
[15]   ἀναπνέουσι τὰ ἔχοντα τὸν πνεύμονα  ἔναιμον,   ἐκ τούτων δῆλον· τό τε
[1]   ὥσπερ οἱ ἰχθύες. Τὰ δ'  ἔναιμον   ἔχοντα πνεύμονα πάντα μᾶλλον δεῖται
[13]   ψυχρῶν. Διὸ καὶ τὰ μάλιστα  ἔναιμον   ἔχοντα τὸν πνεύμονα καὶ θερμὸν
[21]   καὶ μάλιστα τοῖς τὸν πνεύμονα  ἔναιμον   ἔχουσιν· εἰς πολλοὺς γὰρ οἷον
[10]   καὶ ὄφεις. Ἐκεῖνα μὲν οὖν  ἔναιμον,   τούτων δὲ τὰ πλεῖστα τὸν
[10]   κατάψυξιν. Ἓν δ' ἐφ' ἓν  χρήσιμον   ὄργανον, καὶ μία κατάψυξις ἱκανὴ
[7]   αὐτὰρ ἔπειτα πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται  αἴσιμον   ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως, ὅθ'
[7]   ἢ πρίν, πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει  αἴσιμον   ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως τέρεν
[17]   γὰρ τὸ ὀλίγον εἶναι τὸ  θερμόν,   ἅτε τοῦ πλείστου διαπεπνευκότος ἐν
[14]   τὸν τόπον ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα·  θερμὸν   γὰρ εἶναι τὸ ὑγρὸν ἧττον
[16]   ἡ τοῦ αἵματος θίξις ἑκάτερον)  θερμὸν   δ' ὂν τὸ αἷμα> κωλύει
[21]   εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ  θερμὸν   διὰ τὴν ἁφὴν τοῦ θερμοῦ
[5]   σαρκῶν, ὅθεν τὸ ἐντὸς ἐξῄει  θερμόν,   διὰ τὸ μηδὲν εἶναι κενὸν
[6]   Ἔπειτα καὶ τὸ γίγνεσθαι τὸ  θερμὸν   ἐκ τοῦ πνεύματος τίνα χρὴ
[7]   χαλκείοις, ἀναπνέουσιν (αἴρειν δὲ τὸ  θερμὸν   εὔλογον, ἔχειν δὲ τὸ αἷμα
[9]   ἀνανήχεται, ἂν μὴ λίαν ᾖ  θερμὸν   ἢ ψυχρόν· καίτοι τὰ μικρὰν
[5]   δ' εἰσπνεόμενον ψυχρόν. Ὅταν δὲ  θερμὸν   ᾖ, ἀσθμαίνοντες ἀναπνέουσιν· διὰ γὰρ
[16]   ταχέως γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν γίνεται  θερμόν   (θερμαίνει γὰρ ἡ τοῦ αἵματος
[5]   στόματος τὸν ἀέρα τὸν ἐκπίπτοντα  θερμόν·   καὶ τοῦτο δὴ διατελεῖν ἀεὶ
[8]   γὰρ ἂν ὑπερβάλλῃ τὸ πέριξ  θερμόν,   καὶ τροφὴν ἐὰν μὴ λαμβάνῃ,
[13]   ἔναιμον ἔχοντα τὸν πνεύμονα καὶ  θερμὸν   μείζονά τε τοῖς μεγέθεσι, καὶ
[4]   γὰρ πολὺ λίαν ἀθροισθῇ τὸ  θερμὸν   μὴ ἐκπνεόντων, τότε δέονται τῆς
[9]   ταύτης· μικρὸν γὰρ ἔχοντα τὸ  θερμὸν   μικρᾶς δέονται τῆς βοηθείας. Διὸ
[9]   γὰρ τὸ ὀλίγον ἔχειν τὸ  θερμὸν   ὁ ἀὴρ ἱκανός ἐστιν ἐπὶ
[4]   ὡς ἡ ψυχὴ καὶ τὸ  θερμὸν   ταὐτόν, τὰ πρῶτα σχήματα τῶν
[5]   τὸ μὲν γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι  θερμόν,   τὸ δ' εἰσπνεόμενον ψυχρόν. Ὅταν
[17]   ἔχουσιν ὅταν μὴ καταψύχηται τὸ  θερμὸν   τὸ κοινωνοῦν αὐτῆς· καθάπερ γὰρ
[14]   διὰ τοὐναντίον· τήκει γὰρ τὸ  θερμὸν   τὸ ὑπὸ τοῦ ἐναντίου συστάν.
[20]   καταψύχονται τὰ ἄνω, τὸ δὲ  θερμὸν   ὑποφεῦγον καὶ συστελλόμενον ποιεῖ τὴν
[12]   γὰρ αὐτῶν οὐδὲν τυγχάνει δεόμενον·  ὀλιγόθερμον   γάρ ἐστι καὶ ἄναιμον ἕκαστον
[8]   περίττωμα, τοῖς μὲν οὖν ἀναίμοις  ἀνώνυμον,   τοῖς δ' ἐναίμοις ἡ καρδία
[21]   δὴ πλέον γινόμενον αἴρειν τὸ  ὄργανον.   Δεῖ δ' ὑπολαβεῖν τὴν σύστασιν
[10]   Ἓν δ' ἐφ' ἓν χρήσιμον  ὄργανον,   καὶ μία κατάψυξις ἱκανὴ πᾶσιν,
[5]   θερμόν, διὰ τὸ μηδὲν εἶναι  κενὸν   ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ πάλιν
[2]   τοὺς ἰχθῦς· οὐ γὰρ εἶναι  κενὸν   οὐδέν· Διογένης δ' ὅταν ἀφῶσι
[12]   Αἴτιον δὲ τούτου τὸ νῦν  εἰρημένον·   οὐ γὰρ καταψύξεως ἕνεκεν δέχεται
[13]   τό γε καθαρωτάτῳ καὶ πλείστῳ  κεχρημένον   αἵματι τῶν ζῴων ὀρθότατόν ἐστιν,
[4]   ἀναψύξεως χάριν ἀναπνέοντες ὅτε τὸ  λεγόμενον   ποιεῖ πῦρ ἐπὶ πῦρ. ~Ἡ
[12]   μὲν γὰρ αὐτῶν οὐδὲν τυγχάνει  δεόμενον·   ὀλιγόθερμον γάρ ἐστι καὶ ἄναιμον
[5]   γὰρ τοὐναντίον· τὸ μὲν γὰρ  ἐκπνεόμενον   εἶναι θερμόν, τὸ δ' εἰσπνεόμενον
[5]   ἐκπνεόμενον εἶναι θερμόν, τὸ δ'  εἰσπνεόμενον   ψυχρόν. Ὅταν δὲ θερμὸν ᾖ,
[20]   τὸ δὲ θερμὸν ὑποφεῦγον καὶ  συστελλόμενον   ποιεῖ τὴν πήδησιν, εἰς μικρὸν
[6]   γὰρ ἐκ τῆς τροφῆς τοῦτο  γιγνόμενον   ὁρῶμεν. Συμβαίνει τε κατὰ ταὐτὸ
[21]   δυνάμεως. Αἴρεται μὲν οὖν πλεῖον  γενόμενον,   αἰρομένου δ' ἀναγκαῖον αἴρεσθαι καὶ
[14]   μὲν οὖν ἄτοπον πῶς ἐνδέχεται  γενόμενον   ἕκαστον αὐτῶν ἐν τῷ ξηρῷ
[8]   τὸ πυρούμενον, οὐ ψυχόμενον ἀλλὰ  μαραινόμενον.   Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι κατάψυξιν, εἰ
[2]   βραγχίων, τὸν ἐν τῷ στόματι  γινόμενον   ἀέρα ἕλκοντας ἀναπνεῖν τοὺς ἰχθῦς·
[21]   αἴτιόν ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ πλέον  γινόμενον   αἴρειν τὸ ὄργανον. Δεῖ δ'
[6]   ἐπὶ τῶν ἄλλων οὐχ ὁρῶμεν  γινόμενον.   ~Λέγει δὲ περὶ ἀναπνοῆς καὶ
[4]   ἐπεὶ ὁτὲ μὲν φαίνεται τοῦτο  γινόμενον,   ὁτὲ δ' οὐ φαίνεται) πότερον
[21]   μέχρι τινός ἐστι, μαρτυρεῖ τὸ  γινόμενον·   τῶν τε γὰρ ἰατρῶν ὅσοι
[5]   στόματος, τὸν περιέχοντα ὠθούμενον ἀέρα  φερόμενον   ἐμπίπτειν εἰς τὸν αὐτὸν τόπον
[7]   Ὡς δ' αὔτως τέρεν αἷμα  κλαδασσόμενον   διὰ γυίων ὁππότε μὲν παλίνορσον
[8]   λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ πυρούμενον, οὐ  ψυχόμενον   ἀλλὰ μαραινόμενον. Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι
[5]   διὰ τοῦ στόματος, τὸν περιέχοντα  ὠθούμενον   ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς τὸν
[20]   ποιεῖ τὴν πήδησιν, εἰς μικρὸν  συνωθούμενον   οὕτως ὥστ' ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι τὰ
[12]   τῶν ἄλλων ὅσα ἔχει τὸν  καλούμενον   αὐλόν. Ταῦτα γὰρ ἄποδα μέν
[8]   ἐὰν μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ  πυρούμενον,   οὐ ψυχόμενον ἀλλὰ μαραινόμενον. Ὥστ'
[14]   Ἐμπεδοκλῆς, τῇ μὲν ἔχει τὸ  ζητούμενον   λόγον, οὐ μὴν ὅ γέ
[8]   περιέχοντος ψυχρότητος καὶ θᾶττον σβέννυται  διασπώμενον·   αὕτη μὲν οὖν ἡ φθορὰ
[7]   τῆς αἰτίας· φαίνεται γὰρ τοὐναντίον  συμβαῖνον.   Ἄραντες μὲν γὰρ τὸν τόπον,
[3]   ἐπὶ δὲ τῶν ἰχθύων οὐ  συμβαῖνον·   οὐθὲν γὰρ φαίνονται κινοῦντες τῶν
[7]   γίνεσθαι τὴν ἐκπνοήν, παρεικάζων τὸ  συμβαῖνον   ταῖς κλεψύδραις. Ὧδε δ' ἀναπνεῖ
[7]   ἐπὶ τρήματα πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ  πυκινὸν   ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα πνεύματος ἐλλείποντος
[17]   μὲν οὖν πᾶσι τοῖς ζῴοις  κοινὸν   γένεσις καὶ θάνατος, οἱ δὲ
[2]   πράγματος ἀφαιροῦσι, διὰ τὸ τὸ  κοινὸν   ἐπὶ θατέρου λέγεσθαι μόνον. Ἀναπνοὴ
[17]   ἡ φθορά, ἀλλ' ἔχει τι  κοινόν.   Θάνατος δ' ἐστὶν ὁ μὲν
[17]   ὑπερβολῇ, καθάπερ ἐν τοῖς πυρετοῖς,  πυκνὸν   τὸ πνεῦμα ποιοῦσι διὰ τὸ
[2]   τὸ κοινὸν ἐπὶ θατέρου λέγεσθαι  μόνον.   Ἀναπνοὴ γὰρ καλεῖται, ταύτης δὲ
[13]   τὸ τοῦ ὅλου ἄνω ἔχει  μόνον   διὰ τὸ τοιοῦτον ἔχειν τοῦτο
[3]   αὐτῶν πολλὰ διατεμνόμενα ζῆν, οὐ  μόνον   εἰς δύο μέρη ἀλλὰ καὶ
[4]   αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ  μόνον   ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων. Οὐ μὴν
[21]   δὲ ὑγιείας καὶ νόσου οὐ  μόνον   ἐστὶν ἰατροῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ
[16]   διὰ τῆς ἀναπνοῆς ὅσα μὴ  μόνον   ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ καὶ πνεύμονα
[3]   κοιλίαν ἀλλ' ἢ τὰ βράγχια  μόνον,   καὶ ἐν τῷ ὑγρῷ καὶ
[5]   ὡς περὶ συμπτώματός τινος ἀποφαίνονται  μόνον.   Καίτοι γε κύρια ταῦθ' ὁρῶμεν
[10]   ἐν αὑτοῖς καὶ μὴ θύραζε  μόνον   (τὰ γὰρ σελάχη ζῳοτοκεῖ μέν,
[10]   πόδας ἐχόντων ἓν ἔχει βράγχια  μόνον   τῶν τεθεωρημένων, ὁ καλούμενος κορδύλος.
[9]   ἐν γὰρ τοῖς ὑγροῖς πολὺν  χρόνον   ἀνανήχεται, ἂν μὴ λίαν ᾖ
[1]   βιάζηταί τις λίαν κατέχων πολὺν  χρόνον,   ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν γὰρ τῶν
[9]   γὰρ οἰκεία κίνησις ἐπὶ πολὺν  χρόνον   διαρκεῖ καταψύχουσα. Τέλος δ' οὐ
[9]   σομφόν, ἔνια διὰ τοῦτο πολὺν  χρόνον   δύνανται ἀπνευστὶ ζῆν, ὅτι ὁ
[1]   καταψύχει καὶ ποιεῖ διαμένειν πολὺν  χρόνον.   Ἐὰν μέντοι βιάζηταί τις λίαν
[1]   δέονται τῆς ἀναπνοῆς· διὸ πολὺν  χρόνον   ἐν τοῖς ὕδασι δύνανται διαμένειν
[9]   δὲ ζώντων ὅσα ἄναιμα πλείω  χρόνον   ζῇ ἐν τῷ ἀέρι τῶν
[17]   μὴ ζωτικὰ λίαν εἰσὶ πολὺν  χρόνον   ζῶσιν ἐξῃρημένης τῆς καρδίας, οἷον
[9]   ἀὴρ ἱκανός ἐστιν ἐπὶ πολὺν  χρόνον   καταψύχειν, οἷον τοῖς τε μαλακοστράκοις
[1]   ἑμύδες τε καὶ χελῶναι πολὺν  χρόνον   μένουσιν ἐν τοῖς ὑγροῖς· ὁ
[7]   ῥινῶν ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε  φόνον   μέν κεύθειν, αἰθέρι δ' εὐπορίην
[7]   τρήματα πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν  ῥόον·   αὐτὰρ ἔπειτα πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται
[8]   ἡ ὑπὸ τῶν ἐναντίων (διόπερ  ἀθρόον   τε ὑπὸ τῆς τοῦ περιέχοντος
[2]   καὶ τῶν ὀστρέων λέγουσι τίνα  τρόπον   ἀναπνέουσιν, καί φησιν Ἀναξαγόρας μέν,
[17]   δὲ παρομοίως μέν, ἄλλον δὲ  τρόπον.   Ἀτελῆ δὲ λέγω οἷον τά
[5]   ἄλλων ζῴων οὐδὲν διώρικε τίνα  τρόπον   αὐτοῖς ἡ τοῦ θερμοῦ γίνεται
[16]   καὶ νῦν, ἔχει τόνδε τὸν  τρόπον.   Δόξειε μὲν γὰρ ἂν› οὐχ
[2]   περὶ ἧς οὐθὲν λέγουσι, τίνα  τρόπον   ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα τῶν ζῴων.
[16]   τὸ πνεῦμα ῥᾳδίως. ~Ὃν δὲ  τρόπον   ἡ καρδία τὴν σύντρησιν ἔχει
[21]   τὸ ζῆν. Τὸν αὐτὸν δὲ  τρόπον   καὶ τοῖς ἰχθύσιν ἡ κίνησις
[6]   ἐκ τοῦ πνεύματος τίνα χρὴ  τρόπον   λέγειν, πλασματῶδες ὄν; μᾶλλον γὰρ
[5]   οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ τοῦτον τὸν  τρόπον   λέγοντες, ἀλλ' ὡς περὶ συμπτώματός
[3]   πνεῦμα θύραθεν οὐθέν. Ὃν τε  τρόπον   λέγουσι γίνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῖς,
[13]   δὲ τῆς καταψύξεως, τίνα γίνεται  τρόπον   τοῖς τ' ἀναπνέουσι καὶ τοῖς
[19]   τοῦ ὀργάνου, τόνδ' ἔχει τὸν  τρόπον.   ~Τρία δ' ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα
[3]   ἰχθύων οὐ συμβαίνει πειρωμένοις πάντα  τρόπον,   ὡς οὐκ ἐχόντων πνεῦμα θύραθεν
[14]   τοῦ ὑγροῦ ἐλλείπει, κατὰ τὸν  τόπον   ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα· θερμὸν γὰρ
[14]   ἐν τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν  τόπον   εἰς τὸ ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ
[7]   συμβαῖνον. Ἄραντες μὲν γὰρ τὸν  τόπον,   καθάπερ τὰς φύσας ἐν τοῖς
[5]   πάλιν ἐξιέναι κατὰ τὸν αὐτὸν  τόπον,   καὶ περιωθεῖν εἴσω διὰ τοῦ
[9]   γίνεσθαι τρίψιν· κινοῦσι γὰρ τὸν  τόπον   τοῦτον, ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα ἔξωθεν
[5]   φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς τὸν αὐτὸν  τόπον   φησὶ διὰ μανῶν οὐσῶν τῶν
[4]   οὐχ ὡς βιαζομένου τοῦ περιέχοντος.  Ἄτοπον   δὲ καὶ τὸ ἅμα τὸ
[5]   καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν.  Ἄτοπον   δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ τὴν
[14]   τοῦ ἀέρος. Ὅλως μὲν οὖν  ἄτοπον   πῶς ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον αὐτῶν
[5]   φθορὰν τοῖς ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ  ἄτοπον   τὸ τὴν μὲν τοῦ θερμοῦ
[7]   αἰθὴρ δ' ἐκτὸς ἔσω λελιημένος  ὄμβρον   ἐρύκῃ ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος
[14]   ἦλθεν εἰς αὐτό, ἀλλ' ὅτι  ὑγρόν.   Αἱ μὲν οὖν φύσεις τῆς
[12]   ἐν ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα τὸ  ὑγρὸν   ἀφιέναι, καὶ διὰ τοῦτ' ἔχουσι
[10]   περιέχων ἀὴρ τοῖς δὲ τὸ  ὑγρὸν   βοηθεῖ πρὸς τὴν ζωήν, εἴρηται·
[11]   βράγχια, ἀφέντα διὰ τούτων τὸ  ὑγρόν,   διὰ τοῦ στόματος καταδέχεται τὴν
[14]   τὰ ὑπὸ ξηροῦ συστάντα τὸ  ὑγρόν.   Εἰ οὖν ὕλη πᾶσι τοῖς
[12]   μὲν οὖν τοῦ δέχεσθαι τὸ  ὑγρόν,   εἴρηται ὅτι συμβαίνει διὰ κατάψυξιν
[9]   ἔχων τὸ αἷμα καὶ τὸ  ὑγρόν·   ἡ γὰρ οἰκεία κίνησις ἐπὶ
[14]   ὄντα· θερμὸν γὰρ εἶναι τὸ  ὑγρὸν   ἧττον τοῦ ἀέρος. Ὅλως μὲν
[19]   εἰσπνέουσι τὰ δὲ δέχονται τὸ  ὑγρὸν   καὶ ἐξιᾶσιν, ἔτι δ' ἡ
[14]   ὕλη πᾶσι τοῖς σώμασι τὸ  ὑγρὸν   καὶ τὸ ξηρόν, εὐλόγως τὰ
[11]   συμβαίνει καὶ τοῖς δεχομένοις τὸ  ὑγρόν·   οὔτε γὰρ ἀναπνέοντες ἅμα καταδέχονται
[21]   τούτοις ἐν τῷ δέχεσθαι τὸ  ὑγρόν.   Περὶ μὲν οὖν ζωῆς καὶ
[20]   συνεχῶς· ἐπιρρεῖ γὰρ ἀεὶ τὸ  ὑγρὸν   συνεχῶς, ἐξ οὗ γίνεται ἡ
[14]   μεταβάλλειν τὸν τόπον εἰς τὸ  ὑγρόν   (σχεδὸν γὰρ καὶ ἄποδα τὰ
[12]   μὴ ἅμα δεχομένοις εἰσρέῃ τὸ  ὑγρόν.   Τὰ μὲν οὖν μαλακόστρακα, οἷον
[12]   γὰρ καταψύξεως ἕνεκεν δέχεται τὸ  ὑγρόν.   Τοῦτο μὲν γὰρ γίνεται αὐτοῖς
[14]   νίτρου συνέστησεν, οὐκ ἂν εἰς  ὑγρὸν   φέρουσα κατέθηκεν· φθείρει γὰρ τὰ
[16]   καθάπερ οἱ ἰχθύες διὰ τὸ  ἔνυδρον   αὐτῶν τὴν φύσιν εἶναι, τῷ
[1]   ἔχει τῶν ζῴων ἀναπνεῖ πάντα,  φανερόν.   Ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν ὅσα
[9]   ζῴων, εἴρηται μὲν καὶ πρότερον,  φανερὸν   δὲ καὶ ἐπὶ τῶν μικρῶν
[2]   δὲ μὴ ἐνδέχεται μηδὲν αὐτῶν,  φανερὸν   ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ αὐτῶν οὐδέν.
[10]   τὴν φύσιν, δυοῖν δ' ὄντοιν  θάτερον   ἂν ἦν μάτην, διὰ τοῦτο
[8]   ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου γὰρ ἕνεκα  θάτερόν   ἐστιν, ὡς ἀγγεῖον καὶ δεκτικόν.
[2]   ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν  θάτερον   θατέρῳ. Εἶτα ὅταν ἀφῶσι τὸ
[16]   τῷ αὐτῷ ἀποπνίγονται· ταχέως γὰρ  ἑκάτερον   αὐτῶν γίνεται θερμόν (θερμαίνει γὰρ
[16]   γὰρ ἡ τοῦ αἵματος θίξις  ἑκάτερον)   θερμὸν δ' ὂν τὸ αἷμα>
[15]   τούτων δῆλον· τό τε γὰρ  θερμότερον   πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως, ἅμα
[10]   διὸ καὶ τῇ ἀναπνοῇ χρῆται  μανότερον,   ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον. Χρῆται
[4]   τῆς ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα καὶ  πυκνότερον   ἀναπνέομεν πάντες· ὅταν δὲ τὸ
[9]   καίτοι τὰ μικρὰν ἔχοντα δύναμιν  πυκνότερον   ζητεῖ ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα
[4]   τοῦ ἀναπνεῖν τί τὸ αἴτιον,  πότερον   ἔσωθεν ἢ ἔξωθεν· οὐ γὰρ
[4]   γινόμενον, ὁτὲ δ' οὐ φαίνεται)  πότερον   τὸ αἴτιον ἔξωθέν ἐστιν ἢ
[5]   ἡ τοῦ θερμοῦ γίνεται σωτηρία,  πότερον   τὸν αὐτὸν ἢ δι' ἄλλην
[13]   ὅσα πνεύμονα τῶν ζῴων ἔχουσι,  πρότερον   εἴρηται. Διὰ τί δὲ τοῦτο
[8]   (δι' ἣν δ' αἰτίαν, εἴρηται  πρότερον   ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς) ταύτην
[17]   Αὕτη δ' ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται  πρότερον,   ἐν ᾧ τό τε ἄνω
[4]   δεῖ νομίζειν ἀληθῆ εἶναι τὰ  πρότερον   λεχθέντα καὶ μὴ πάντα τὰ
[8]   ἔχει δυσχερείας. ~Ἐπεὶ δὲ εἴρηται  πρότερον   ὅτι τὸ ζῆν καὶ ἡ
[8]   Φθορὰ δὲ πυρός, ὥσπερ εἴρηται  πρότερον,   σβέσις καὶ μάρανσις, σβέσις μὲν
[5]   Συμβαίνει δὲ τοῖς οὕτως οἰομένοις  πρότερον   τὴν ἐκπνοὴν γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς.
[9]   μὴ ἀναπνεύσαντα, καθάπερ εἴρηται καὶ  πρότερον·   τῆς γὰρ μαράνσεως ἡ διὰ
[9]   τῶν ζῴων, εἴρηται μὲν καὶ  πρότερον,   φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν
[1]   ἀναπνοῆς ὀλίγοι μέν τινες τῶν  πρότερον   φυσικῶν εἰρήκασιν· τίνος μέντοι χάριν
[10]   χρῆται μανότερον, ὥσπερ εἴρηται καὶ  πρότερον.   Χρῆται δὲ πάντα, καὶ ὅσα
[7]   δὲ περὶ αὐτῶν ἐν ἑτέροις  σαφέστερον.   Γίγνεσθαι δέ φησι τὴν ἀναπνοὴν
[11]   ὀργάνων δύναμις ποιεῖ τὴν κατάψυξιν,  ὕστερον   ἐροῦμεν· πρὸς δὲ τὸ τὴν
[17]   νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι τὸν πνεύμονα  σκληρὸν   ἢ φύμασιν ἢ περιττώμασιν ἢ
[3]   τῷ ὑγρῷ καὶ εἰς τὸ  ξηρὸν   ἐμπεσόντες, ὅταν ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι ὅταν
[14]   σώμασι τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ  ξηρόν,   εὐλόγως τὰ μὲν ἐξ ὑγροῦ
[16]   καρδίας καὶ ἕτεροι τείνουσιν εἰς  ἄκρον   ἑκάστου τῶν βραγχίων, δι' ὧν
[9]   τὴν βοήθειαν τῆς φθορᾶς ταύτης·  μικρὸν   γὰρ ἔχοντα τὸ θερμὸν μικρᾶς
[20]   συστελλόμενον ποιεῖ τὴν πήδησιν, εἰς  μικρὸν   συνωθούμενον οὕτως ὥστ' ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι
[3]   οἷον ἐπὶ βραγχίων καὶ πνεύμονος,  εὗρον   ἂν θᾶττον τὴν αἰτίαν. ~Δημόκριτος
[14]   ἐκεῖνος· οὐ γὰρ διὰ τὸ  ψυχρὸν   ἂν› ἦλθεν εἰς αὐτό, ἀλλ'
[21]   τὸν εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα μὲν  ψυχρὸν   ἐξιόντα δὲ θερμὸν διὰ τὴν
[4]   ὅταν δὲ τὸ πέριξ ᾖ  ψυχρὸν   καὶ συνάγῃ καὶ συμπηγνύῃ τὸ
[9]   μὴ λίαν ᾖ θερμὸν ἢ  ψυχρόν·   καίτοι τὰ μικρὰν ἔχοντα δύναμιν
[21]   εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα τὸν θύραθεν  ψυχρὸν   ὄντα, καὶ καταψύχοντα σβεννύναι τὴν
[5]   εἶναι θερμόν, τὸ δ' εἰσπνεόμενον  ψυχρόν.   Ὅταν δὲ θερμὸν ᾖ, ἀσθμαίνοντες
[17]   κάτω συνάπτει, τοῖς μὲν φυτοῖς  μέσον   βλαστοῦ καὶ ῥίζης, τῶν δὲ
[16]   καρδίας αὐλὸς φλεβονευρώδης εἰς τὸ  μέσον,   ᾗ συνάπτουσιν ἀλλήλοις πάντα τὰ
[18]   φθίσις, ἀκμὴ δὲ τὸ τούτων  μέσον.   Τελευτὴ δὲ καὶ φθορὰ βίαιος
[7]   εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει  ἶσον   ὀπίσσω. Λέγει μὲν οὖν ταῦτα
[7]   κλαδασσόμενον διὰ γυίων ὁππότε μὲν  παλίνορσον   ἀπαΐξειε μυχόνδε, αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα
[3]   οὐδέν. ~Ἔτι δὲ τὸ φάναι  τὸν   ἀέρα ἕλκειν ἐκ τοῦ στόματος
[15]   τί δὲ τὰ ἔχοντα δέχεται  τὸν   ἀέρα καὶ ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ'
[7]   κάτω, κάτω μὲν φερομένου εἰσρεῖν  τὸν   ἀέρα καὶ γίγνεσθαι ἀναπνοήν, ἄνω
[7]   οὐ κατὰ ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε  τὸν   ἀέρα καὶ πάλιν ἐξιᾶσιν, οἱ
[10]   μὲν ἔχει πνεύμονα πάντα δέχεται  τὸν   ἀέρα καὶ τὴν κατάψυξιν ποιεῖται
[3]   αἰτίαν, εὐήθης· φησὶ γὰρ ὅτι  τὸν   ἀέρα πολὺν ἕλκουσι λίαν ἐν
[21]   ἀναγκαῖον συνίζειν, καὶ συνίζοντος ἐξιέναι  τὸν   ἀέρα τὸν εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα
[5]   περιωθεῖν εἴσω διὰ τοῦ στόματος  τὸν   ἀέρα τὸν ἐκπίπτοντα θερμόν· καὶ
[21]   εἰς τὰς φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν  τὸν   ἀέρα τὸν θύραθεν ψυχρὸν ὄντα,
[2]   κενῷ τῷ ἐν τῷ στόματι  τὸν   ἀέρα, ὡς ἐνόντος ἐν τῷ
[12]   κατὰ τὰ βράγχια, ταῦτα κατὰ  τὸν   αὐλὸν ἀνασπᾷ τὸ ὕδωρ. Σημεῖον
[12]   καὶ διὰ τοῦτ' ἔχουσι πάντα  τὸν   αὐλόν· δεξάμενα γὰρ τὸ ὕδωρ,
[7]   ἀναπνοὴ μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ  τὸν   αὐλῶνα τὸν παρὰ τὸν γαργαρεῶνα,
[21]   καὶ ἐκπνεῖν ἐστι τὸ ζῆν.  Τὸν   αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τοῖς
[5]   τοῦ θερμοῦ γίνεται σωτηρία, πότερον  τὸν   αὐτὸν ἢ δι' ἄλλην τινὰ
[5]   θερμανθέντα δὲ πάλιν ἐξιέναι κατὰ  τὸν   αὐτὸν τόπον, καὶ περιωθεῖν εἴσω
[5]   ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς  τὸν   αὐτὸν τόπον φησὶ διὰ μανῶν
[10]   καὶ ὅσα διατρίβει καὶ ποιεῖται  τὸν   βίον ἐν τοῖς ὕδασιν, οἷον
[9]   τῇ πρὸς τὸν ὑμένα ποιοῦσι  τὸν   βόμβον, ὥσπερ λέγομεν, οἷον διὰ
[7]   παρὰ τὸν αὐλῶνα τὸν παρὰ  τὸν   γαργαρεῶνα, ᾗ τὸ ἔσχατον τοῦ
[1]   παρὰ τὴν τοῦ σώματος ἰσχύν.  Τὸν   δὲ πνεύμονα σομφὸν ἔχει πάντα
[21]   καὶ συνίζοντος ἐξιέναι τὸν ἀέρα  τὸν   εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν
[3]   ἄνθρωποι καὶ τἆλλα ζῷα; καὶ  τὸν   ἐκ τοῦ στόματος δ' ἂν
[5]   διὰ τοῦ στόματος τὸν ἀέρα  τὸν   ἐκπίπτοντα θερμόν· καὶ τοῦτο δὴ
[2]   τὸ ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων,  τὸν   ἐν τῷ στόματι γινόμενον ἀέρα
[7]   αἵματος, ἔχουσι δὲ πόρους εἰς  τὸν   ἔξω ἀέρα, τῶν μὲν τοῦ
[20]   ὄγκωσις ποιεῖ σφυγμόν, αἰρομένη πρὸς  τὸν   ἔσχατον χιτῶνα τῆς καρδίας. Καὶ
[4]   θάνατον τοῖς ζῴοις· εἶναι γὰρ  τὸν   θάνατον τὴν τῶν τοιούτων σχημάτων
[4]   μὴ δυναμένου ἀναπνεῖν, τότε συμβαίνειν  τὸν   θάνατον τοῖς ζῴοις· εἶναι γὰρ
[21]   φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα  τὸν   θύραθεν ψυχρὸν ὄντα, καὶ καταψύχοντα
[21]   ποιεῖν οἱ ἀναπνέοντες· αἴρουσι γὰρ  τὸν   θώρακα διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν
[5]   λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν δ' εἰς  τὸν   θώρακα τοῦ πνεύματος εἴσοδον καὶ
[12]   καὶ τῶν ἄλλων ὅσα ἔχει  τὸν   καλούμενον αὐλόν. Ταῦτα γὰρ ἄποδα
[6]   ἐροῦμεν πάλιν καὶ πρὸς τοῦτον  τὸν   λόγον ἅπερ καὶ πρὸς τοὺς
[20]   γὰρ διὰ τὸ πλείω γίνεσθαι  τὸν   ὄγκον. Παῦλα δ' ἐν μὲν
[7]   ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ τὸν αὐλῶνα  τὸν   παρὰ τὸν γαργαρεῶνα, ᾗ τὸ
[5]   τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος,  τὸν   περιέχοντα ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν
[16]   καρδία τὴν σύντρησιν ἔχει πρὸς  τὸν   πνεύμονα, δεῖ θεωρεῖν ἔκ τε
[11]   ξηρᾶς ἢ τῆς ὑγρᾶς ἐπὶ  τὸν   πνεύμονα διὰ τῆς ἀρτηρίας· προτέρα
[15]   δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι τὰ ἔχοντα  τὸν   πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ τούτων δῆλον·
[21]   μορίῳ τούτῳ, καὶ μάλιστα τοῖς  τὸν   πνεύμονα ἔναιμον ἔχουσιν· εἰς πολλοὺς
[10]   ἔναιμον, τούτων δὲ τὰ πλεῖστα  τὸν   πνεύμονα ἔχει σομφόν· διὸ καὶ
[13]   καὶ τὰ μάλιστα ἔναιμον ἔχοντα  τὸν   πνεύμονα καὶ θερμὸν μείζονά τε
[1]   αὐτῶν ὅσα μὲν ἄναιμον ἔχει  τὸν   πνεύμονα καὶ σομφὸν ἧττον δέονται
[17]   ποιοῦσι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι  τὸν   πνεύμονα μακρὰν αἴρειν ἄνω καὶ
[21]   φλέβες, ὥστε δοκεῖν ὅλον εἶναι  τὸν   πνεύμονα πλήρη αἵματος. Καλεῖται δ'
[17]   Καὶ τῶν νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι  τὸν   πνεύμονα σκληρὸν ἢ φύμασιν ἢ
[11]   τὴν ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς ἔχουσι  τὸν   πνεύμονα τῷ καλουμένῳ στόματι πρός
[16]   δυναμένων κινεῖν τῶν μὲν ἀναπνεόντων  τὸν   πνεύμονα τῶν δ' ἐνύδρων τὰ
[14]   καὶ τοῦ ὑγροῦ ἐλλείπει, κατὰ  τὸν   τόπον ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα· θερμὸν
[14]   αὐτῶν ἐν τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν  τὸν   τόπον εἰς τὸ ὑγρόν (σχεδὸν
[7]   τοὐναντίον συμβαῖνον. Ἄραντες μὲν γὰρ  τὸν   τόπον, καθάπερ τὰς φύσας ἐν
[9]   ὑμένα γίνεσθαι τρίψιν· κινοῦσι γὰρ  τὸν   τόπον τοῦτον, ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα
[16]   εἰπεῖν καὶ νῦν, ἔχει τόνδε  τὸν   τρόπον. Δόξειε μὲν γὰρ ἂν›
[5]   ἐκπνεῖν) οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ τοῦτον  τὸν   τρόπον λέγοντες, ἀλλ' ὡς περὶ
[19]   σύστασις τοῦ ὀργάνου, τόνδ' ἔχει  τὸν   τρόπον. ~Τρία δ' ἐστὶ τὰ
[9]   αἰρομένῳ καὶ συνίζοντι, συμβαίνει πρὸς  τὸν   ὑμένα γίνεσθαι τρίψιν· κινοῦσι γὰρ
[9]   Καὶ τῇ τρίψει τῇ πρὸς  τὸν   ὑμένα ποιοῦσι τὸν βόμβον, ὥσπερ
[9]   μηλολόνθαι καὶ τέττιγες. Καὶ γὰρ  τὸν   ψόφον ποιοῦσι πνεύματι, οἷον ἀσθμαίνοντα·
[7]   ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες  πύματον   κατὰ σῶμα τέτανται, καί σφιν
[4]   τοῖς ζῴοις· εἶναι γὰρ τὸν  θάνατον   τὴν τῶν τοιούτων σχημάτων ἐκ
[4]   δυναμένου ἀναπνεῖν, τότε συμβαίνειν τὸν  θάνατον   τοῖς ζῴοις· εἶναι γὰρ τὸν
[5]   καὶ περὶ τούτου διοριστέον, εἴπερ  δυνατὸν   ἀναπνεῖν πᾶσιν) ἔτι δὲ καὶ
[3]   γὰρ ἐπὶ τῶν πεζῶν ἔδει  δυνατὸν   εἶναι τοῦτο συμβαίνειν· νῦν δ'
[14]   ἐναντίας εἶναι, τὴν δ' ὕλην  ἀδύνατον.   Ὅτι μὲν οὖν οὐ διὰ
[3]   τοῦ ὕδατος διὰ τοῦ στόματος  ἀδύνατον·   οὐ γὰρ ἔχουσιν ἀρτηρίαν διὰ
[8]   οὖν ἄλλας δυνάμεις τῆς ψυχῆς  ἀδύνατον   ὑπάρχειν ἄνευ τῆς θρεπτικῆς (δι'
[2]   Ἅμα δ' ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν  ἀδύνατον.   Ὥστ' εἰ ἀνάγκη τὰ ἀναπνέοντα
[13]   πλείστῳ κεχρημένον αἵματι τῶν ζῴων  ὀρθότατόν   ἐστιν, ὁ ἄνθρωπος, καὶ τὸ
[15]   ὢν καὶ συρίγγων πλήρης. Καὶ  ἐναιμότατον   δὴ μάλιστα τοῦτο τὸ μόριον
[7]   παρὰ τὸν γαργαρεῶνα, ᾗ τὸ  ἔσχατον   τοῦ ἐν τῷ στόματι οὐρανοῦ,
[20]   ποιεῖ σφυγμόν, αἰρομένη πρὸς τὸν  ἔσχατον   χιτῶνα τῆς καρδίας. Καὶ τοῦτ'
[17]   ἐξ ἀρχῆς τοιαύτη, ἀλλὰ μὴ  ἐπίκτητόν   τι πάθος. Τοῖς μὲν οὖν
[9]   τὰ παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα  λεπτόν.   Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τῶν
[14]   οὖν ἄτοπον πῶς ἐνδέχεται γενόμενον  ἕκαστον   αὐτῶν ἐν τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν
[12]   ὀλιγόθερμον γάρ ἐστι καὶ ἄναιμον  ἕκαστον   αὐτῶν, ὥσθ' ἱκανῶς καταψύχεται ὑπὸ
[14]   τῶν ζῴων ἐξ ἧς ἐστιν  ἕκαστον,   καὶ αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις
[11]   εἶναι τροφῆς δεῖται τῶν ζῴων  ἕκαστον,   πρὸς δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς
[14]   τὰ θερμότατα καὶ πῦρ ἔχοντα  πλεῖστον   τῶν ζῴων ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα
[9]   δὲ μὴ ᾄδουσι τοῦτ' ἐστὶν  ἄσχιστον.   Καὶ τῶν ἀναίμων δὲ καὶ
[8]   τῆς τοῦ περιέχοντος ψυχρότητος καὶ  θᾶττον   σβέννυται διασπώμενον· αὕτη μὲν οὖν
[3]   βραγχίων καὶ πνεύμονος, εὗρον ἂν  θᾶττον   τὴν αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ' ὅτι
[1]   ἔχει τὸν πνεύμονα καὶ σομφὸν  ἧττον   δέονται τῆς ἀναπνοῆς· διὸ πολὺν
[14]   θερμὸν γὰρ εἶναι τὸ ὑγρὸν  ἧττον   τοῦ ἀέρος. Ὅλως μὲν οὖν
[21]   ἐκπνεῖν ἐστι τὸ ζῆν. Τὸν  αὐτὸν   δὲ τρόπον καὶ τοῖς ἰχθύσιν
[1]   ἔχει θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ ἔχουσιν  αὐτόν)   ἐμφυσώμενος οὖν αὐτὸς τῇ κινήσει
[5]   θερμοῦ γίνεται σωτηρία, πότερον τὸν  αὐτὸν   ἢ δι' ἄλλην τινὰ αἰτίαν
[5]   δὲ πάλιν ἐξιέναι κατὰ τὸν  αὐτὸν   τόπον, καὶ περιωθεῖν εἴσω διὰ
[5]   ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς τὸν  αὐτὸν   τόπον φησὶ διὰ μανῶν οὐσῶν
[7]   ἐξιᾶσιν, οἱ δ' ἀναπνέοντες κατὰ  ταὐτόν.   Εἰ δὲ περὶ τῆς κατὰ
[7]   Πλὴν ἐκεῖ μὲν οὐ κατὰ  ταὐτὸν   εἰσδέχονταί τε τὸν ἀέρα καὶ
[14]   σῴζεται μάλιστα τόποις. Οὐ γὰρ  ταὐτὸν   ἥ θ' ὕλη τῶν ζῴων
[4]   ἡ ψυχὴ καὶ τὸ θερμὸν  ταὐτόν,   τὰ πρῶτα σχήματα τῶν σφαιροειδῶν.
[21]   τοιοῦτον) διπλοῦν δ' εἶναι τὸ  τοιοῦτον·   δεῖ γὰρ ἐν τῷ μέσῳ
[21]   ἡ καρδία τοῦ προσδέξασθαι σχῆμα  τοιοῦτον)   διπλοῦν δ' εἶναι τὸ τοιοῦτον·
[13]   ἄνω ἔχει μόνον διὰ τὸ  τοιοῦτον   ἔχειν τοῦτο τὸ μόριον. Ὥστε
[6]   γὰρ ἐροῦμεν πάλιν καὶ πρὸς  τοῦτον   τὸν λόγον ἅπερ καὶ πρὸς
[5]   τὸ ἐκπνεῖν) οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ  τοῦτον   τὸν τρόπον λέγοντες, ἀλλ' ὡς
[9]   τρίψιν· κινοῦσι γὰρ τὸν τόπον  τοῦτον,   ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα ἔξωθεν τῷ
[20]   γίνεται ἡ τοῦ αἵματος φύσις.  Πρῶτον   γὰρ ἐν τῇ καρδίᾳ δημιουργεῖται·
[1]   ἀληθές. Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ τούτων  πρῶτον   ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ δοκῶμεν ἀπόντων
[2]   ἀέρος. Ταῦτα δ' ἐστὶν ἀδύνατα.  Πρῶτον   μὲν γὰρ τὸ ἥμισυ τοῦ
[7]   αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι  θῦον,   εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει
[10]   τὰ πλεῖστα τὸν πνεύμονα ἔχει  σομφόν·   διὸ καὶ τῇ ἀναπνοῇ χρῆται
[9]   ἐχόντων, ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων καὶ  σομφόν,   ἔνια διὰ τοῦτο πολὺν χρόνον
[1]   σώματος ἰσχύν. Τὸν δὲ πνεύμονα  σομφὸν   ἔχει πάντα τὰ ᾠοτοκοῦντα, οἷον
[1]   ἄναιμον ἔχει τὸν πνεύμονα καὶ  σομφὸν   ἧττον δέονται τῆς ἀναπνοῆς· διὸ
[9]   καὶ τέττιγες. Καὶ γὰρ τὸν  ψόφον   ποιοῦσι πνεύματι, οἷον ἀσθμαίνοντα· ἐν
[10]   καὶ βράγχια οὐδὲν ὦπταί πω  ἔχον.   Αἴτιον δ' ὅτι ὁ μὲν
[21]   δ' ἀναγκαῖον αἴρεσθαι καὶ τὸ  περιέχον   αὐτὸ μόριον. Ὅπερ φαίνονται ποιεῖν
[4]   δὲ καὶ τὸ ἅμα τὸ  περιέχον   συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν. Ἃ
[4]   ἀποθνήσκειν· ὅταν γὰρ κρατῇ τὸ  περιέχον   συνθλῖβον, καὶ μηκέτι τὸ› θύραθεν
[3]   τῷ σφόδρα ἀναπνεῦσαι ἀποπνίγεται πεζὸν  ζῷον.   Ἔτι δ' εἰ πάντα ἀναπνεῖ,
[4]   φησιν. Ἐν γὰρ τῷ ἀέρι  πολὺν   ἀριθμὸν εἶναι τῶν τοιούτων ἃ
[3]   φησὶ γὰρ ὅτι τὸν ἀέρα  πολὺν   ἕλκουσι λίαν ἐν τῷ ἀέρι,
[9]   μελιττῶν· ἐν γὰρ τοῖς ὑγροῖς  πολὺν   χρόνον ἀνανήχεται, ἂν μὴ λίαν
[1]   μέντοι βιάζηταί τις λίαν κατέχων  πολὺν   χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν γὰρ
[9]   ἡ γὰρ οἰκεία κίνησις ἐπὶ  πολὺν   χρόνον διαρκεῖ καταψύχουσα. Τέλος δ'
[9]   καὶ σομφόν, ἔνια διὰ τοῦτο  πολὺν   χρόνον δύνανται ἀπνευστὶ ζῆν, ὅτι
[1]   κινήσει καταψύχει καὶ ποιεῖ διαμένειν  πολὺν   χρόνον. Ἐὰν μέντοι βιάζηταί τις
[1]   ἧττον δέονται τῆς ἀναπνοῆς· διὸ  πολὺν   χρόνον ἐν τοῖς ὕδασι δύνανται
[17]   ὅσα μὴ ζωτικὰ λίαν εἰσὶ  πολὺν   χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης τῆς καρδίας,
[9]   ὁ ἀὴρ ἱκανός ἐστιν ἐπὶ  πολὺν   χρόνον καταψύχειν, οἷον τοῖς τε
[1]   αἱ ἑμύδες τε καὶ χελῶναι  πολὺν   χρόνον μένουσιν ἐν τοῖς ὑγροῖς·
[3]   ἔδει δυνατὸν εἶναι τοῦτο συμβαίνειν·  νῦν   δ' οὐδὲν τῷ σφόδρα ἀναπνεῦσαι
[4]   θύραθεν εἰσιὸν κωλύειν τὴν σύνθλιψιν.  Νῦν   δὲ γίνεται τοὐναντίον· ὅταν γὰρ
[3]   δὲ κἂν τἆλλα ἐποίει ζῷα·  νῦν   δὲ οὐ ποιοῦσιν. Κἂν ἐκεῖνα
[12]   θάλατταν. Αἴτιον δὲ τούτου τὸ  νῦν   εἰρημένον· οὐ γὰρ καταψύξεως ἕνεκεν
[16]   δ' ἐν κεφαλαίοις εἰπεῖν καὶ  νῦν,   ἔχει τόνδε τὸν τρόπον. Δόξειε
[8]   ἐκ τῶν ἀνατομῶν. Τὰς μὲν  οὖν   ἄλλας δυνάμεις τῆς ψυχῆς ἀδύνατον
[8]   ἀφίησι τὸ περίττωμα, τοῖς μὲν  οὖν   ἀναίμοις ἀνώνυμον, τοῖς δ' ἐναίμοις
[13]   μετὰ ταῦτα λεκτέον. Ὅτι μὲν  οὖν   ἀναπνέουσιν ὅσα πνεύμονα τῶν ζῴων
[14]   ἧττον τοῦ ἀέρος. Ὅλως μὲν  οὖν   ἄτοπον πῶς ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον
[1]   (ὀλίγαιμον γὰρ ἔχουσιν αὐτόν) ἐμφυσώμενος  οὖν   αὐτὸς τῇ κινήσει καταψύχει καὶ
[4]   πρῶτα σχήματα τῶν σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων  οὖν   αὐτῶν ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ἐκθλίβοντος,
[14]   τῆς ἕξεως ὑπερβολήν. Τοῦτο μὲν  οὖν   δεῖ ζητεῖν ἐν τοῖς οἰκείοις
[4]   καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν. Ἃ μὲν  οὖν   εἴρηκε καὶ ὥς, σχεδὸν ταῦτ'
[10]   σαῦραι καὶ ὄφεις. Ἐκεῖνα μὲν  οὖν   ἔναιμον, τούτων δὲ τὰ πλεῖστα
[13]   ἄλλο τῶν μορίων. Ἔχει μὲν  οὖν   ἕνεκα τούτου. Τὴν δ' ἐξ
[18]   καταψύχειν ὑπὸ γήρως. Τί μὲν  οὖν   ἐστι γένεσις καὶ ζωὴ καὶ
[20]   σφυγμὸς καὶ ἀναπνοή. Πήδησις μὲν  οὖν   ἐστι σύνωσις τοῦ θερμοῦ τοῦ
[20]   ἀλλήλαις, ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις μὲν  οὖν   ἐστιν ἡ γινομένη ἄντωσις πρὸς
[18]   κινεῖν, τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις μὲν  οὖν   ἐστιν ἡ πρώτη μέθεξις ἐν
[21]   δέχεσθαι τὸ ὑγρόν. Περὶ μὲν  οὖν   ζωῆς καὶ θανάτου καὶ τῶν
[11]   βραγχίων ὑπάρχει φύσις. Πῶς μὲν  οὖν   ἡ τῶν εἰρημένων ὀργάνων δύναμις
[8]   θᾶττον σβέννυται διασπώμενον· αὕτη μὲν  οὖν   ἡ φθορὰ βίαιος ὁμοίως ἐπὶ
[17]   φυτῶν, ὅσα ἄρριζα. Πᾶσι μὲν  οὖν   ἡ φθορὰ γίνεται διὰ θερμοῦ
[4]   ἐκεῖνος νοῦν καὶ ψυχήν· ἀναπνέοντος  οὖν   καὶ εἰσιόντος τοῦ ἀέρος συνεισιόντα
[12]   εἰσρέῃ τὸ ὑγρόν. Τὰ μὲν  οὖν   μαλακόστρακα, οἷον οἵ τε καρκίνοι
[2]   πνεύμονα οὐθὲν ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος μὲν  οὖν   ὁ Ἀβδηρίτης καί τινες ἄλλοι
[16]   τὰ ζῷα γεγραμμένων. Καταψύξεως μὲν  οὖν   ὅλως ἡ τῶν ζῴων δεῖται
[1]   ἀπόντων κενὴν κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν  οὖν   ὅσα πνεύμονα ἔχει τῶν ζῴων
[14]   δ' ὕλην ἀδύνατον. Ὅτι μὲν  οὖν   οὐ διὰ θερμότητα τῆς φύσεως
[16]   πάντα τὰ βράγχια. Μέγιστος μὲν  οὖν   οὗτός ἐστιν, ἔνθεν δὲ καὶ
[7]   τε καὶ ἐξιόν. Τὰ μὲν  οὖν   παρὰ τῶν ἄλλων εἰρημένα περὶ
[17]   δεῖ› τὴν τελευτήν. ~Ἔστι μὲν  οὖν   πᾶσι τοῖς ζῴοις κοινὸν γένεσις
[21]   τῆς ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται μὲν  οὖν   πλεῖον γενόμενον, αἰρομένου δ' ἀναγκαῖον
[7]   ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. Λέγει μὲν  οὖν   ταῦτα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ
[11]   τὴν καλουμένην κοιλίαν· τοῖς μὲν  οὖν   τετράποσι καὶ ἐναίμοις ἔχει ἡ
[17]   συντήκεται αὐτὸ ὑφ' αὑτοῦ. Ὅταν  οὖν   τοῖς μὲν ὁ πνεύμων τοῖς
[12]   τῶν ζῴων ἱστορίαις. Περὶ μὲν  οὖν   τοῦ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν, εἴρηται
[10]   ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως. ~Περὶ μὲν  οὖν   τῶν ἀναίμων, ὅτι τοῖς μὲν
[14]   ξηροῦ συστάντα τὸ ὑγρόν. Εἰ  οὖν   ὕλη πᾶσι τοῖς σώμασι τὸ
[14]   ἀλλ' ὅτι ὑγρόν. Αἱ μὲν  οὖν   φύσεις τῆς ὕλης, ἐν οἵῳπερ
[17]   ἐπίκτητόν τι πάθος. Τοῖς μὲν  οὖν   φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ τοῖς
[18]   γινομένη καὶ τελειότητα· τοῖς μὲν  οὖν   φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ τοῖς
[13]   ἄλλοις θετέον αἴτιον αὐτὸ καθάπερ  ὁτιοῦν   ἄλλο τῶν μορίων. Ἔχει μὲν
[21]   καρδία τοῦ προσδέξασθαι σχῆμα τοιοῦτον)  διπλοῦν   δ' εἶναι τὸ τοιοῦτον· δεῖ
[4]   τῶν τοιούτων ἃ καλεῖ ἐκεῖνος  νοῦν   καὶ ψυχήν· ἀναπνέοντος οὖν καὶ
[17]   μὴ καταψύχηται τὸ θερμὸν τὸ  κοινωνοῦν   αὐτῆς· καθάπερ γὰρ εἴρηται πολλάκις,
[1]   διαμένειν παρὰ τὴν τοῦ σώματος  ἰσχύν.   Τὸν δὲ πνεύμονα σομφὸν ἔχει
[15]   μὲν ἀναπνεῖν ὁ πνεύμων σομφὸς  ὢν   καὶ συρίγγων πλήρης. Καὶ ἐναιμότατον
[19]   βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος,  ὧν   αἰρομένων καὶ συνιζόντων τὰ μὲν
[19]   τοῖς δὲ διὰ τοῦ ἀέρος,  ὧν   ἑκάτερα στερίσκεται μεταβάλλοντα τοὺς τόπους.
[4]   τῶν συμβαινόντων καὶ τῶν τοιούτων  ὧν   ἔχομεν πάντες πεῖραν. Ἐν γὰρ
[16]   ἄκρον ἑκάστου τῶν βραγχίων, δι'  ὧν   ἡ κατάψυξις γίνεται πρὸς τὴν
[21]   ἐμπίπτειν τὰς ἐν τῷ πνεύμονι,  ὧν   παρ' ἑκάστην παρατέτανται φλέβες, ὥστε
[8]   καὶ δεκτικόν. Ἀρχὴ δὲ τῶν  φλεβῶν   ἡ καρδία τοῖς ἐναίμοις· οὐ
[8]   Τοῦ δ' αἵματος καὶ τῶν  φλεβῶν   τὴν αὐτὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι·
[20]   ἀρχῆς· οὔπω γὰρ διωρισμένων τῶν  φλεβῶν   φαίνεται ἔχουσα αἷμα. Καὶ διὰ
[15]   ὁ πνεύμων σομφὸς ὢν καὶ  συρίγγων   πλήρης. Καὶ ἐναιμότατον δὴ μάλιστα
[14]   τὴν ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν σύστασιν  λέγων   γενέσθαι μὲν ἐν τῷ ξηρῷ
[7]   τῆς διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῆς  λέγων   οἴεται καὶ περὶ τῆς κυρίας
[9]   Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τῶν  τεττίγων   οἱ ᾄδοντες ᾄδουσιν· θερμότεροι γάρ
[10]   ἃ ἔχει, καθ' ὁμοιότητα τῶν  πτερύγων   λέγεται. Τῶν δὲ πόδας ἐχόντων
[4]   ταὐτόν, τὰ πρῶτα σχήματα τῶν  σφαιροειδῶν.   Ἐκκρινομένων οὖν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ
[10]   σελαχῶν γένος καὶ τῶν ἄλλων  ἀπόδων.   Ἄποδες δ' οἱ ἰχθύες πάντες·
[11]   τοῖς δ' ὄρνισι καὶ τῶν  τετραπόδων   τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ ἔπεστιν, ἀλλὰ
[10]   καὶ βατράχων καὶ κροκοδείλων καὶ  ἑμύδων   καὶ χελῶναι αἵ τε θαλάττιαι
[14]   ἐκεῖνος ἀληθές. Τῶν μὲν γὰρ  ἕξεων   τοὺς τὰς ὑπερβολὰς ἔχοντας οἱ
[2]   περὶ τῶν ἰχθύων καὶ τῶν  ὀστρέων   λέγουσι τίνα τρόπον ἀναπνέουσιν, καί
[7]   θύραζε καὶ γίνεσθαι τὴν ἐκπνοήν,  παρεικάζων   τὸ συμβαῖνον ταῖς κλεψύδραις. Ὧδε
[7]   μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα, αἰθὴρ  παφλάζων   καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ, εὖτε δ'
[3]   ἀποθνήσκειν. Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν  πεζῶν   ἔδει δυνατὸν εἶναι τοῦτο συμβαίνειν·
[14]   οὐδὲ φαίνεται θερμότερα ὄντα τῶν  πεζῶν·   τὰ μὲν γὰρ ἄναιμα πάμπαν,
[13]   ἐνύδρων· τῶν δὲ πτηνῶν καὶ  πεζῶν   τὰ μὲν ἐξ ἀέρος τὰ
[7]   διὰ τῆς ἀρτηρίας ἐκ τῶν  στηθῶν   ἀναπνοὴ καὶ ἡ διὰ τῶν
[20]   πρεσβυτέρων· γίνεται γὰρ ἡ ἀναθυμίασις  πλείων   τοῖς νεωτέροις. Καὶ σφύζουσιν αἱ
[17]   κινοῦνται τοῖς ποσίν, ἐπόντων τῶν  χελωνίων,   διὰ τὸ μὴ συγκεῖσθαι τὴν
[21]   ἐν τῷ αἵματι διὰ τῶν  μορίων   αἴρονται καὶ τὰ βράγχια, καὶ
[3]   αὐτῶν καλῶς τό τε τῶν  μορίων   ἀπείρους εἶναι τῶν ἐντός, καὶ
[7]   ἀέρα, τῶν μὲν τοῦ σώματος  μορίων   ἐλάττους, τῶν δὲ τοῦ ἀέρος
[13]   αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο τῶν  μορίων.   Ἔχει μὲν οὖν ἕνεκα τούτου.
[3]   ζῴοις ὑπάρχει, καὶ ἐπὶ τῶν  μορίων   τοῦτ' ἐπισκοποῦντες, οἷον ἐπὶ βραγχίων
[16]   τε τῶν ἀνατεμνομένων καὶ τῶν  ἱστοριῶν   τῶν περὶ τὰ ζῷα γεγραμμένων.
[16]   πρὸς δ' ἀκρίβειαν ἐκ τῶν  ἱστοριῶν·   ὡς δ' ἐν κεφαλαίοις εἰπεῖν
[8]   σβέσις μὲν ἡ ὑπὸ τῶν  ἐναντίων   (διόπερ ἀθρόον τε ὑπὸ τῆς
[7]   αὔτως τέρεν αἷμα κλαδασσόμενον διὰ  γυίων   ὁππότε μὲν παλίνορσον ἀπαΐξειε μυχόνδε,
[9]   τῶν μικρῶν ἐστι ζῴων, οἷον  μυιῶν   καὶ μελιττῶν· ἐν γὰρ τοῖς
[21]   ἰχθύσιν ἡ κίνησις γίνεται τῶν  βραγχίων.   Αἰρομένου γὰρ τοῦ θερμοῦ τοῦ
[16]   τείνουσιν εἰς ἄκρον ἑκάστου τῶν  βραγχίων,   δι' ὧν ἡ κατάψυξις γίνεται
[2]   ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ τῶν  βραγχίων,   ἐκ τοῦ περὶ τὸ στόμα
[3]   μορίων τοῦτ' ἐπισκοποῦντες, οἷον ἐπὶ  βραγχίων   καὶ πνεύμονος, εὗρον ἂν θᾶττον
[17]   μῆκος ξηραινομένων τοῖς μὲν τῶν  βραγχίων   τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος, καὶ
[19]   τῆς κινήσεως τοῖς μὲν τῶν  βραγχίων   τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος, ὧν
[2]   ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ τῶν  βραγχίων,   τὸν ἐν τῷ στόματι γινόμενον
[11]   τοῖς δεομένοις καταψύξεως ἡ τῶν  βραγχίων   ὑπάρχει φύσις. Πῶς μὲν οὖν
[16]   ποιοῦνται τὴν κατάψυξιν διὰ τῶν  βραγχίων.   Ὡς δ' ἡ θέσις ἔχει
[16]   ἀεὶ τοῦ ὕδατος διὰ τῶν  βραγχίων.   Ὡσαύτως δὲ τοῖς ἀναπνέουσιν ὁ
[1]   ὀλίγοι μέν τινες τῶν πρότερον  φυσικῶν   εἰρήκασιν· τίνος μέντοι χάριν ὑπάρχει
[5]   φησὶ διὰ μανῶν οὐσῶν τῶν  σαρκῶν,   ὅθεν τὸ ἐντὸς ἐξῄει θερμόν,
[7]   πάντα καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι  σαρκῶν   σύριγγες πύματον κατὰ σῶμα τέτανται,
[4]   συμβαίνει τι τοῖς ἀναπνέουσι λέγει,  φάσκων   κωλύειν ἐκθλίβεσθαι τὴν ψυχήν· οὐ
[14]   δ' οὐ καλῶς τοῦτ' εἴρηκε,  φάσκων   τὰ θερμότατα καὶ πῦρ ἔχοντα
[10]   ὕδρων γένος καὶ βατράχων καὶ  κροκοδείλων   καὶ ἑμύδων καὶ χελῶναι αἵ
[10]   καλουμένων σελαχῶν γένος καὶ τῶν  ἄλλων   ἀπόδων. Ἄποδες δ' οἱ ἰχθύες
[2]   ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν περὶ τῶν  ἄλλων   διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι μέντοι λέγειν
[7]   Τὰ μὲν οὖν παρὰ τῶν  ἄλλων   εἰρημένα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν τοιαύτας
[6]   ἔμπροσθεν· καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν  ἄλλων   ζῴων ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν ἢ
[5]   γεγραμμένη περίωσις περί τε τῶν  ἄλλων   ζῴων οὐδὲν διώρικε τίνα τρόπον
[21]   δεῖται τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ τῶν  ἄλλων   μᾶλλον· καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις
[12]   καὶ τὰς φαλαίνας, καὶ τῶν  ἄλλων   ὅσα ἔχει τὸν καλούμενον αὐλόν.
[1]   πλῆθος τῆς θερμότητος· τῶν δ'  ἄλλων   ὅσα μὴ ἔχει πνεύμονα οὐθὲν
[6]   ἀφιέναι· τοῦτο δ' ἐπὶ τῶν  ἄλλων   οὐχ ὁρῶμεν γινόμενον. ~Λέγει δὲ
[9]   ὥσπερ λέγομεν, οἷον διὰ τῶν  καλάμων   τῶν τετρυπημένων τὰ παιδία, ὅταν
[9]   τοῦτ' ἐστὶν ἄσχιστον. Καὶ τῶν  ἀναίμων   δὲ καὶ πνεύμονα ἐχόντων, ὀλίγαιμον
[10]   καταψύξεως. ~Περὶ μὲν οὖν τῶν  ἀναίμων,   ὅτι τοῖς μὲν ὁ περιέχων
[12]   πρὸς οὐθὲν γὰρ περαίνει τῶν  ἐναίμων,   ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου τὴν
[9]   ζῇ ἐν τῷ ἀέρι τῶν  ἐναίμων   καὶ δεχομένων τὴν θάλατταν, οἷον
[17]   ἔνια διαιρούμενα ζῶσι, καὶ τῶν  ἐναίμων   ὅσα μὴ ζωτικὰ λίαν εἰσὶ
[16]   μὲν τὴν ὄψιν ἐκ τῶν  ἀνατομῶν   δεῖ θεωρεῖν, πρὸς δ' ἀκρίβειαν
[8]   δ' ἡμῖν τοῦτο ἐκ τῶν  ἀνατομῶν.   Τὰς μὲν οὖν ἄλλας δυνάμεις
[9]   ῥοπῆς. Ὅσα δὲ μακροβιώτερα τῶν  ἐντόμων   (ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα τὰ
[17]   γε ἐνεργείᾳ. Διὸ καὶ τῶν  ἐντόμων   ἔνια διαιρούμενα ζῶσι, καὶ τῶν
[9]   δύνανται ἀπνευστὶ ζῆν, ὅτι ὁ  πνεύμων   ἄρσιν ἔχει πολλήν, ὀλίγον ἔχων
[10]   δὲ καὶ τοὔνομα εἰληφέναι ὁ  πνεύμων   διὰ τὴν τοῦ πνεύματος ὑποδοχήν)
[1]   ἐν τοῖς ὑγροῖς· ὁ γὰρ  πνεύμων   ὀλίγην ἔχει θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ
[21]   (οὐ πόρρω γὰρ οὔθ' ὁ  πνεύμων   οὔθ' ἡ καρδία τοῦ προσδέξασθαι
[15]   αἴτιον τοῦ μὲν ἀναπνεῖν ὁ  πνεύμων   σομφὸς ὢν καὶ συρίγγων πλήρης.
[10]   Αἴτιον δ' ὅτι ὁ μὲν  πνεύμων   τῆς ὑπὸ τοῦ πνεύματος καταψύξεως
[17]   Ὅταν οὖν τοῖς μὲν ὁ  πνεύμων   τοῖς δὲ τὰ βράγχια σκληρύνηται,
[11]   μὲν οὖν ἡ τῶν εἰρημένων  ὀργάνων   δύναμις ποιεῖ τὴν κατάψυξιν, ὕστερον
[5]   τὸν αὐτὸν τόπον φησὶ διὰ  μανῶν   οὐσῶν τῶν σαρκῶν, ὅθεν τὸ
[3]   ἤ τι ἄλλο τῶν τοιούτων  γενῶν·   ἐπὶ δὲ τῶν ἰχθύων οὐ
[21]   ζωῆς καὶ θανάτου καὶ τῶν  συγγενῶν   ταύτης τῆς σκέψεως σχεδὸν εἴρηται
[16]   κωλύει τὴν κατάψυξιν· καὶ μὴ  δυναμένων   κινεῖν τῶν μὲν ἀναπνεόντων τὸν
[5]   διὰ τὸ μηδὲν εἶναι κενὸν  ἀντιπεριισταμένων   ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ πάλιν ἐξιέναι
[9]   οἷον διὰ τῶν καλάμων τῶν  τετρυπημένων   τὰ παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα
[11]   Πῶς μὲν οὖν ἡ τῶν  εἰρημένων   ὀργάνων δύναμις ποιεῖ τὴν κατάψυξιν,
[7]   τοῦ ἐν τῷ στόματι οὐρανοῦ,  συντετρημένων   τῶν μυκτήρων χωρεῖ τὸ μὲν
[10]   ἓν ἔχει βράγχια μόνον τῶν  τεθεωρημένων,   ὁ καλούμενος κορδύλος. Ἅμα δὲ
[16]   ἱστοριῶν τῶν περὶ τὰ ζῷα  γεγραμμένων.   Καταψύξεως μὲν οὖν ὅλως ἡ
[17]   βράγχια σκληρύνηται, διὰ χρόνου μῆκος  ξηραινομένων   τοῖς μὲν τῶν βραγχίων τοῖς
[17]   τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος, καὶ  γινομένων   γεηρῶν, οὐ δύναται ταῦτα τὰ
[17]   πῦρ. Διὸ καὶ μικρῶν παθημάτων  ἐπιγινομένων   ἐν τῷ γήρᾳ ταχέως τελευτῶσιν·
[4]   τὰ πρῶτα σχήματα τῶν σφαιροειδῶν.  Ἐκκρινομένων   οὖν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ περιέχοντος
[16]   δεῖ θεωρεῖν ἔκ τε τῶν  ἀνατεμνομένων   καὶ τῶν ἱστοριῶν τῶν περὶ
[19]   τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος, ὧν  αἰρομένων   καὶ συνιζόντων τὰ μὲν ἐκπνέουσι
[9]   τῷ ἀέρι τῶν ἐναίμων καὶ  δεχομένων   τὴν θάλατταν, οἷον τῶν ἰχθύων·
[16]   ἄνω καὶ κάτω κινεῖται πολλάκις  δεχομένων   τὸ πνεῦμα καὶ ἐξιέντων, ὡς
[20]   γενέσει ἐξ ἀρχῆς· οὔπω γὰρ  διωρισμένων   τῶν φλεβῶν φαίνεται ἔχουσα αἷμα.
[10]   ἔχει δὲ βράγχια τὸ τῶν  καλουμένων   σελαχῶν γένος καὶ τῶν ἄλλων
[15]   μάλιστα τοῦτο τὸ μόριον τῶν  καλουμένων   σπλάγχνων. Ὅσα δὴ ἔχει ἔναιμον
[13]   τὸ τῶν ἐνύδρων· τῶν δὲ  πτηνῶν   καὶ πεζῶν τὰ μὲν ἐξ
[3]   ἔστι, δῆλον ὡς οὐδ' ἐπ'  ἐκείνων   ἐστίν. Πρὸς δὲ τούτοις διὰ
[7]   ἐπὶ στομίοις πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν  ῥινῶν   ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον
[7]   ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος ἄκρα  κρατύνων,   εἰσόκε χειρὶ μεθῇ, τότε δ'
[15]   τοῦτο τὸ μόριον τῶν καλουμένων  σπλάγχνων.   Ὅσα δὴ ἔχει ἔναιμον αὐτό,
[10]   τοῖς ὕδασιν, οἷον τὸ τῶν  ὕδρων   γένος καὶ βατράχων καὶ κροκοδείλων
[12]   ~Περὶ δὲ τὰ κητώδη τῶν  ἐνύδρων   ἀπορήσειεν ἄν τις, ἔχει δὲ
[16]   ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα τῶν δ'  ἐνύδρων   τὰ βράγχια διὰ πάθος ἢ
[13]   ἐξ ὕδατος, οἷον τὸ τῶν  ἐνύδρων·   τῶν δὲ πτηνῶν καὶ πεζῶν
[20]   σφύζει μᾶλλον τοῖς νεωτέροις τῶν  πρεσβυτέρων·   γίνεται γὰρ ἡ ἀναθυμίασις πλείων
[17]   δὲ τοῦ πνεύμονος, καὶ γινομένων  γεηρῶν,   οὐ δύναται ταῦτα τὰ μόρια
[7]   ἐν παρέργῳ τῇ διὰ τῶν  μυκτήρων   ἀναπνοῇ πρὸς τὴν ὄσφρησιν ἐν
[7]   Καὶ περὶ τῆς διὰ τῶν  μυκτήρων   ἀναπνοῆς λέγων οἴεται καὶ περὶ
[7]   ἀναπνοὴ καὶ ἡ διὰ τῶν  μυκτήρων·   αὐτοῖς δὲ χωρὶς ἐκείνης οὐκ
[7]   Καὶ τῆς μὲν διὰ τῶν  μυκτήρων   γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα τὰ ζῷα
[7]   διημάρτηκεν· οὐ γάρ ἐστιν ἀναπνοὴ  μυκτήρων   ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ τὸν αὐλῶνα
[7]   τῷ στόματι οὐρανοῦ, συντετρημένων τῶν  μυκτήρων   χωρεῖ τὸ μὲν ταύτῃ τοῦ
[7]   στόματος ἅμα καὶ διὰ τῶν  μυκτήρων.   Ὥστ' εἰ μὲν περὶ ταύτης
[9]   φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν  μικρῶν   ἐστι ζῴων, οἷον μυιῶν καὶ
[17]   καταμαραίνεται τὸ πῦρ. Διὸ καὶ  μικρῶν   παθημάτων ἐπιγινομένων ἐν τῷ γήρᾳ
[21]   πρὸς τὴν καρδίαν διὰ τῶν  πόρων   καὶ καταψυχομένου συνίζουσι, καὶ ἀφιᾶσι
[21]   τὸ γινόμενον· τῶν τε γὰρ  ἰατρῶν   ὅσοι κομψοὶ καὶ περίεργοι λέγουσί
[13]   ταῦτα τῆς φύσεως τῆς τῶν  ψυχρῶν.   Διὸ καὶ τὰ μάλιστα ἔναιμον
[7]   μιν εἴργει ἀέρος ὄγκος ἔσωθε  πεσὼν   ἐπὶ τρήματα πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ
[5]   αὐτὸν τόπον φησὶ διὰ μανῶν  οὐσῶν   τῶν σαρκῶν, ὅθεν τὸ ἐντὸς
[10]   τῶν καλουμένων σελαχῶν γένος καὶ  τῶν   ἄλλων ἀπόδων. Ἄποδες δ' οἱ
[2]   τῆς ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν περὶ  τῶν   ἄλλων διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι μέντοι
[7]   ἐξιόν. Τὰ μὲν οὖν παρὰ  τῶν   ἄλλων εἰρημένα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν
[6]   τοὺς ἔμπροσθεν· καὶ γὰρ ἐπὶ  τῶν   ἄλλων ζῴων ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν
[5]   Τιμαίῳ γεγραμμένη περίωσις περί τε  τῶν   ἄλλων ζῴων οὐδὲν διώρικε τίνα
[21]   τἆλλα δεῖται τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ  τῶν   ἄλλων μᾶλλον· καὶ γὰρ τοῖς
[12]   δελφῖνας καὶ τὰς φαλαίνας, καὶ  τῶν   ἄλλων ὅσα ἔχει τὸν καλούμενον
[6]   περίττωμα ἀφιέναι· τοῦτο δ' ἐπὶ  τῶν   ἄλλων οὐχ ὁρῶμεν γινόμενον. ~Λέγει
[9]   ᾄδουσι τοῦτ' ἐστὶν ἄσχιστον. Καὶ  τῶν   ἀναίμων δὲ καὶ πνεύμονα ἐχόντων,
[10]   δεῖται καταψύξεως. ~Περὶ μὲν οὖν  τῶν   ἀναίμων, ὅτι τοῖς μὲν ὁ
[3]   οὐ ποιοῦντ' αὐτό. Ἔτι πάντων  τῶν   ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων τὸ πνεῦμα
[4]   εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ  τῶν   ἀναπνεόντων. Οὐ μὴν οὐδ' ἐπὶ
[9]   συμβαίνει κἂν εἴ τίς τινα  τῶν   ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ στόμα κατασχών·
[16]   πνεύμονα, δεῖ θεωρεῖν ἔκ τε  τῶν   ἀνατεμνομένων καὶ τῶν ἱστοριῶν τῶν
[16]   πρὸς μὲν τὴν ὄψιν ἐκ  τῶν   ἀνατομῶν δεῖ θεωρεῖν, πρὸς δ'
[8]   δῆλον δ' ἡμῖν τοῦτο ἐκ  τῶν   ἀνατομῶν. Τὰς μὲν οὖν ἄλλας
[8]   ὁμοίως ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ  τῶν   ἀψύχων ἐστίν· καὶ γὰρ ὀργάνοις
[1]   πάντα τὰ ᾠοτοκοῦντα, οἷον τὸ  τῶν   βατράχων γένος. Ἔτι δὲ αἱ
[21]   τοῖς ἰχθύσιν ἡ κίνησις γίνεται  τῶν   βραγχίων. Αἰρομένου γὰρ τοῦ θερμοῦ
[16]   ἕτεροι τείνουσιν εἰς ἄκρον ἑκάστου  τῶν   βραγχίων, δι' ὧν ἡ κατάψυξις
[2]   ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ  τῶν   βραγχίων, ἐκ τοῦ περὶ τὸ
[17]   χρόνου μῆκος ξηραινομένων τοῖς μὲν  τῶν   βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος,
[19]   αἰτία τῆς κινήσεως τοῖς μὲν  τῶν   βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος,
[2]   ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ  τῶν   βραγχίων, τὸν ἐν τῷ στόματι
[11]   κατάψυξιν τοῖς δεομένοις καταψύξεως ἡ  τῶν   βραγχίων ὑπάρχει φύσις. Πῶς μὲν
[16]   ὕδατι ποιοῦνται τὴν κατάψυξιν διὰ  τῶν   βραγχίων. Ὡς δ' ἡ θέσις
[16]   διαυλωνίζοντος ἀεὶ τοῦ ὕδατος διὰ  τῶν   βραγχίων. Ὡσαύτως δὲ τοῖς ἀναπνέουσιν
[9]   τῆς καταψύξεως, οἷον αἱ μέλιτται  (τῶν   γὰρ μελιττῶν ἔνιαι ζῶσι καὶ
[1]   διὰ τὸ πλῆθος τῆς θερμότητος·  τῶν   δ' ἄλλων ὅσα μὴ ἔχει
[16]   τῶν μὲν ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα  τῶν   δ' ἐνύδρων τὰ βράγχια διὰ
[17]   φυτοῖς μέσον βλαστοῦ καὶ ῥίζης,  τῶν   δὲ ζῴων τοῖς μὲν ἐναίμοις
[10]   καθ' ὁμοιότητα τῶν πτερύγων λέγεται.  Τῶν   δὲ πόδας ἐχόντων ἓν ἔχει
[13]   ὕδατος, οἷον τὸ τῶν ἐνύδρων·  τῶν   δὲ πτηνῶν καὶ πεζῶν τὰ
[7]   μὲν τοῦ σώματος μορίων ἐλάττους,  τῶν   δὲ τοῦ ἀέρος μείζους· διὸ
[11]   φύσις. Πῶς μὲν οὖν ἡ  τῶν   εἰρημένων ὀργάνων δύναμις ποιεῖ τὴν
[8]   ἡ φθορὰ βίαιος ὁμοίως ἐπὶ  τῶν   ἐμψύχων καὶ τῶν ἀψύχων ἐστίν·
[9]   τῇ τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ  τῶν   ἐν τῷ ὑγρῷ δὲ ζώντων
[12]   αὐλοῦ· πρὸς οὐθὲν γὰρ περαίνει  τῶν   ἐναίμων, ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου
[9]   χρόνον ζῇ ἐν τῷ ἀέρι  τῶν   ἐναίμων καὶ δεχομένων τὴν θάλατταν,
[17]   ἐντόμων ἔνια διαιρούμενα ζῶσι, καὶ  τῶν   ἐναίμων ὅσα μὴ ζωτικὰ λίαν
[8]   μάρανσις, σβέσις μὲν ἡ ὑπὸ  τῶν   ἐναντίων (διόπερ ἀθρόον τε ὑπὸ
[9]   τυγχάνει ῥοπῆς. Ὅσα δὲ μακροβιώτερα  τῶν   ἐντόμων (ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα
[17]   μέντοι γε ἐνεργείᾳ. Διὸ καὶ  τῶν   ἐντόμων ἔνια διαιρούμενα ζῶσι, καὶ
[3]   τε τῶν μορίων ἀπείρους εἶναι  τῶν   ἐντός, καὶ τὸ μὴ λαμβάνειν
[12]   τροφήν. ~Περὶ δὲ τὰ κητώδη  τῶν   ἐνύδρων ἀπορήσειεν ἄν τις, ἔχει
[13]   δ' ἐξ ὕδατος, οἷον τὸ  τῶν   ἐνύδρων· τῶν δὲ πτηνῶν καὶ
[12]   δασέα ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ διὰ  τῶν   ἐπιπτυγμάτων, σηπίαι δὲ καὶ πολύποδες
[1]   μὲν οὖν ὅσα πνεύμονα ἔχει  τῶν   ζῴων ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ
[3]   δῆλον ὅτι καὶ τὰ ἔντομα  τῶν   ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται δ' αὐτῶν
[19]   τίν' αἰτίαν τοῖς μὲν ἀναπνέουσι  τῶν   ζῴων ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει ἐν τῷ
[16]   Καταψύξεως μὲν οὖν ὅλως ἡ  τῶν   ζῴων δεῖται φύσις διὰ τὴν
[7]   πρὸς τὴν ὄσφρησιν ἐν ἐνίοις  τῶν   ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν
[9]   δ' οὐκ ἀναπνεῖ τὰ ἔντομα  τῶν   ζῴων, εἴρηται μὲν καὶ πρότερον,
[11]   μὲν τὸ εἶναι τροφῆς δεῖται  τῶν   ζῴων ἕκαστον, πρὸς δὲ τὴν
[14]   θερμότατα καὶ πῦρ ἔχοντα πλεῖστον  τῶν   ζῴων ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα τὴν
[12]   ὑγροῦ τὰ τὴν φύσιν ὄντα  τῶν   ζῴων ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ τῆς
[14]   γὰρ ταὐτὸν ἥ θ' ὕλη  τῶν   ζῴων ἐξ ἧς ἐστιν ἕκαστον,
[14]   μὲν ἔνυδρα τὰ δὲ πεζὰ  τῶν   ζῴων ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν,
[13]   μὲν οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα πνεύμονα  τῶν   ζῴων ἔχουσι, πρότερον εἴρηται. Διὰ
[12]   ἀκριβείας μᾶλλον ἐν ταῖς περὶ  τῶν   ζῴων ἱστορίαις. Περὶ μὲν οὖν
[16]   κεφαλαὶ νεύουσι τοῖς τε πεζοῖς  τῶν   ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσι, πρὸς
[16]   ἡ καρδία τοῖς τε πεζοῖς  τῶν   ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσιν, ἔχει
[13]   καθαρωτάτῳ καὶ πλείστῳ κεχρημένον αἵματι  τῶν   ζῴων ὀρθότατόν ἐστιν, ὁ ἄνθρωπος,
[2]   τίνα τρόπον ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα  τῶν   ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς εἰπεῖν·
[7]   γ' ἕνεκα, οὐδὲ περὶ πάντων  τῶν   ζῴων οὐδὲν ποιεῖ δῆλον, εἴτε
[13]   μὲν ἔχειν ὅτι τὰ τιμιώτερα  τῶν   ζῴων πλείονος τετύχηκε θερμότητος· ἅμα
[16]   ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ καὶ πνεύμονα  τῶν   ζῴων. Τὰ δὲ καρδίαν μὲν
[9]   ταύτην τὴν φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ  τῶν   ζῴων τὰ μὲν ἔνυδρα, τὰ
[16]   ἔκ τε τῶν ἀνατεμνομένων καὶ  τῶν   ἱστοριῶν τῶν περὶ τὰ ζῷα
[16]   θεωρεῖν, πρὸς δ' ἀκρίβειαν ἐκ  τῶν   ἱστοριῶν· ὡς δ' ἐν κεφαλαίοις
[9]   καὶ δεχομένων τὴν θάλατταν, οἷον  τῶν   ἰχθύων· διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον
[2]   Διογένης, πάντα φάσκοντες ἀναπνεῖν, περὶ  τῶν   ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρέων λέγουσι
[9]   τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι) ἐπεὶ καὶ  τῶν   ἰχθύων οἱ> πολλοὶ ζῶσιν ἐν
[3]   τῶν τοιούτων γενῶν· ἐπὶ δὲ  τῶν   ἰχθύων οὐ συμβαίνει πειρωμένοις πάντα
[3]   μορίου τοῦ ἕλκοντος, ἐπὶ δὲ  τῶν   ἰχθύων οὐ συμβαῖνον· οὐθὲν γὰρ
[9]   βόμβον, ὥσπερ λέγομεν, οἷον διὰ  τῶν   καλάμων τῶν τετρυπημένων τὰ παιδία,
[10]   ὕδωρ· ἔχει δὲ βράγχια τὸ  τῶν   καλουμένων σελαχῶν γένος καὶ τῶν
[15]   δὴ μάλιστα τοῦτο τὸ μόριον  τῶν   καλουμένων σπλάγχνων. Ὅσα δὴ ἔχει
[16]   κατάψυξιν· καὶ μὴ δυναμένων κινεῖν  τῶν   μὲν ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα τῶν
[14]   ὅ γέ φησιν ἐκεῖνος ἀληθές.  Τῶν   μὲν γὰρ ἕξεων τοὺς τὰς
[7]   πόρους εἰς τὸν ἔξω ἀέρα,  τῶν   μὲν τοῦ σώματος μορίων ἐλάττους,
[9]   πρότερον, φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ  τῶν   μικρῶν ἐστι ζῴων, οἷον μυιῶν
[21]   τοῦ ἐν τῷ αἵματι διὰ  τῶν   μορίων αἴρονται καὶ τὰ βράγχια,
[3]   περὶ αὐτῶν καλῶς τό τε  τῶν   μορίων ἀπείρους εἶναι τῶν ἐντός,
[13]   αἴτιον αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο  τῶν   μορίων. Ἔχει μὲν οὖν ἕνεκα
[3]   τοῖς ζῴοις ὑπάρχει, καὶ ἐπὶ  τῶν   μορίων τοῦτ' ἐπισκοποῦντες, οἷον ἐπὶ
[7]   φύσις ἐν παρέργῳ τῇ διὰ  τῶν   μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς τὴν ὄσφρησιν
[7]   μή. Καὶ περὶ τῆς διὰ  τῶν   μυκτήρων ἀναπνοῆς λέγων οἴεται καὶ
[7]   στηθῶν ἀναπνοὴ καὶ ἡ διὰ  τῶν   μυκτήρων· αὐτοῖς δὲ χωρὶς ἐκείνης
[7]   μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς μὲν διὰ  τῶν   μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα τὰ
[7]   ἐν τῷ στόματι οὐρανοῦ, συντετρημένων  τῶν   μυκτήρων χωρεῖ τὸ μὲν ταύτῃ
[7]   τοῦ στόματος ἅμα καὶ διὰ  τῶν   μυκτήρων. Ὥστ' εἰ μὲν περὶ
[17]   ψυχῆς ἀπόλυσις γίνεται παντελῶς. Καὶ  τῶν   νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι τὸν πνεύμονα
[20]   δὲ ζέσει ἡ ἔκπτωσις διὰ  τῶν   ὁριζόντων. Ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ
[2]   ἀναπνεῖν, περὶ τῶν ἰχθύων καὶ  τῶν   ὀστρέων λέγουσι τίνα τρόπον ἀναπνέουσιν,
[3]   τοῦτ' ἀποθνήσκειν. Καὶ γὰρ ἐπὶ  τῶν   πεζῶν ἔδει δυνατὸν εἶναι τοῦτο
[14]   δ' οὐδὲ φαίνεται θερμότερα ὄντα  τῶν   πεζῶν· τὰ μὲν γὰρ ἄναιμα
[16]   τῶν ἀνατεμνομένων καὶ τῶν ἱστοριῶν  τῶν   περὶ τὰ ζῷα γεγραμμένων. Καταψύξεως
[3]   συμβαῖνον· οὐθὲν γὰρ φαίνονται κινοῦντες  τῶν   περὶ τὴν κοιλίαν ἀλλ' ἢ
[2]   ὁ Ἀβδηρίτης καί τινες ἄλλοι  τῶν   περὶ τῆς ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν
[21]   ἀρχὰς ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι λαμβάνειν, καὶ  τῶν   περὶ φύσεως πραγματευθέντων οἱ χαριέστατοι
[21]   δὲ πρὸς τὴν καρδίαν διὰ  τῶν   πόρων καὶ καταψυχομένου συνίζουσι, καὶ
[20]   τοῦτο σφύζει μᾶλλον τοῖς νεωτέροις  τῶν   πρεσβυτέρων· γίνεται γὰρ ἡ ἀναθυμίασις
[1]   γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι μέν τινες  τῶν   πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν· τίνος μέντοι
[10]   γὰρ ἃ ἔχει, καθ' ὁμοιότητα  τῶν   πτερύγων λέγεται. Τῶν δὲ πόδας
[5]   τόπον φησὶ διὰ μανῶν οὐσῶν  τῶν   σαρκῶν, ὅθεν τὸ ἐντὸς ἐξῄει
[7]   καὶ διὰ τῆς ἀρτηρίας ἐκ  τῶν   στηθῶν ἀναπνοὴ καὶ ἡ διὰ
[21]   οὖν ζωῆς καὶ θανάτου καὶ  τῶν   συγγενῶν ταύτης τῆς σκέψεως σχεδὸν
[1]   καλῶς δ' εἰρήκασιν ἀλλ' ἀπειροτέρως  τῶν   συμβαινόντων. Ἔτι δὲ πάντα τὰ
[4]   τούτων καλῶς· δῆλον δ' ἐκ  τῶν   συμβαινόντων καὶ τῶν τοιούτων ὧν
[4]   θερμὸν ταὐτόν, τὰ πρῶτα σχήματα  τῶν   σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων οὖν αὐτῶν ὑπὸ
[21]   τινός ἐστι, μαρτυρεῖ τὸ γινόμενον·  τῶν   τε γὰρ ἰατρῶν ὅσοι κομψοὶ
[10]   ἐχόντων ἓν ἔχει βράγχια μόνον  τῶν   τεθεωρημένων, ὁ καλούμενος κορδύλος. Ἅμα
[11]   ἐπιγλωττίδα· τοῖς δ' ὄρνισι καὶ  τῶν   τετραπόδων τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ ἔπεστιν,
[9]   λέγομεν, οἷον διὰ τῶν καλάμων  τῶν   τετρυπημένων τὰ παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν
[9]   λεπτόν. Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ  τῶν   τεττίγων οἱ ᾄδοντες ᾄδουσιν· θερμότεροι
[4]   τῷ ἀέρι πολὺν ἀριθμὸν εἶναι  τῶν   τοιούτων ἃ καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν
[3]   ἢ βατράχους ἤ τι ἄλλο  τῶν   τοιούτων γενῶν· ἐπὶ δὲ τῶν
[1]   χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν γὰρ  τῶν   τοιούτων δέχεται τὸ ὕδωρ ὥσπερ
[4]   δ' ἐκ τῶν συμβαινόντων καὶ  τῶν   τοιούτων ὧν ἔχομεν πάντες πεῖραν.
[10]   ἐν τοῖς ὕδασιν, οἷον τὸ  τῶν   ὕδρων γένος καὶ βατράχων καὶ
[8]   ἀγγεῖον καὶ δεκτικόν. Ἀρχὴ δὲ  τῶν   φλεβῶν ἡ καρδία τοῖς ἐναίμοις·
[8]   ἐστίν. Τοῦ δ' αἵματος καὶ  τῶν   φλεβῶν τὴν αὐτὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον
[20]   ἐξ ἀρχῆς· οὔπω γὰρ διωρισμένων  τῶν   φλεβῶν φαίνεται ἔχουσα αἷμα. Καὶ
[13]   γῆς πλείονος συνέστηκεν, οἷον τὸ  τῶν   φυτῶν γένος, τὰ δ' ἐξ
[17]   τε ᾠὰ καὶ τὰ σπέρματα  τῶν   φυτῶν, ὅσα ἄρριζα. Πᾶσι μὲν
[17]   καὶ κινοῦνται τοῖς ποσίν, ἐπόντων  τῶν   χελωνίων, διὰ τὸ μὴ συγκεῖσθαι
[13]   γὰρ ταῦτα τῆς φύσεως τῆς  τῶν   ψυχρῶν. Διὸ καὶ τὰ μάλιστα
[10]   ἀλλ' οὐκ ἐν αὑτοῖς) καὶ  τῶν   ᾠοτοκούντων τά τε πτερυγωτά, οἷον
[12]   ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ διὰ τῶν  ἐπιπτυγμάτων,   σηπίαι δὲ καὶ πολύποδες διὰ
[17]   τὸ πῦρ. Διὸ καὶ μικρῶν  παθημάτων   ἐπιγινομένων ἐν τῷ γήρᾳ ταχέως
[17]   ἀπόλυσις γίνεται παντελῶς. Καὶ τῶν  νοσημάτων   ὅσα ποιοῦσι τὸν πνεύμονα σκληρὸν
[4]   τὸν θάνατον τὴν τῶν τοιούτων  σχημάτων   ἐκ τοῦ σώματος ἔξοδον ἐκ
[2]   ζῴων, ἐοίκασι μέντοι λέγειν ὡς  πάντων   ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας δὲ καὶ Διογένης,
[21]   τῆς σκέψεως σχεδὸν εἴρηται περὶ  πάντων.   Περὶ δὲ ὑγιείας καὶ νόσου
[3]   δ' οὐ ποιοῦντ' αὐτό. Ἔτι  πάντων   τῶν ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων τὸ
[7]   τίνος γ' ἕνεκα, οὐδὲ περὶ  πάντων   τῶν ζῴων οὐδὲν ποιεῖ δῆλον,
[21]   λαμβάνειν, καὶ τῶν περὶ φύσεως  πραγματευθέντων   οἱ χαριέστατοι σχεδὸν τελευτῶσιν εἰς
[16]   πολλάκις δεχομένων τὸ πνεῦμα καὶ  ἐξιέντων,   ὡς τὰ βράγχια τοῖς ἰχθύσιν.
[2]   ἐοίκασι μέντοι λέγειν ὡς πάντων  ἀναπνεόντων·   Ἀναξαγόρας δὲ καὶ Διογένης, πάντα
[3]   ποιοῦντ' αὐτό. Ἔτι πάντων τῶν  ἀναπνεόντων   καὶ ἑλκόντων τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν
[4]   ταύτην, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τῶν  ἀναπνεόντων.   Οὐ μὴν οὐδ' ἐπὶ τούτων
[9]   κἂν εἴ τίς τινα τῶν  ἀναπνεόντων   πνίγοι, τὸ στόμα κατασχών· καὶ
[16]   μὴ δυναμένων κινεῖν τῶν μὲν  ἀναπνεόντων   τὸν πνεύμονα τῶν δ' ἐνύδρων
[4]   λίαν ἀθροισθῇ τὸ θερμὸν μὴ  ἐκπνεόντων,   τότε δέονται τῆς ἀναπνοῆς· ἀναγκαῖον
[19]   τοῦ πνεύμονος, ὧν αἰρομένων καὶ  συνιζόντων   τὰ μὲν ἐκπνέουσι καὶ εἰσπνέουσι
[20]   ζέσει ἡ ἔκπτωσις διὰ τῶν  ὁριζόντων.   Ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ ἡ
[3]   Ἔτι πάντων τῶν ἀναπνεόντων καὶ  ἑλκόντων   τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην τινὰ
[1]   δ' εἰρήκασιν ἀλλ' ἀπειροτέρως τῶν  συμβαινόντων.   Ἔτι δὲ πάντα τὰ ζῷά
[4]   καλῶς· δῆλον δ' ἐκ τῶν  συμβαινόντων   καὶ τῶν τοιούτων ὧν ἔχομεν
[1]   πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ δοκῶμεν  ἀπόντων   κενὴν κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν οὖν
[17]   χελῶναι, καὶ κινοῦνται τοῖς ποσίν,  ἐπόντων   τῶν χελωνίων, διὰ τὸ μὴ
[10]   πτερύγων λέγεται. Τῶν δὲ πόδας  ἐχόντων   ἓν ἔχει βράγχια μόνον τῶν
[9]   καὶ πνεύμονα ἐχόντων, ὀλίγαιμον δ'  ἐχόντων   καὶ σομφόν, ἔνια διὰ τοῦτο
[9]   τῶν ἀναίμων δὲ καὶ πνεύμονα  ἐχόντων,   ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων καὶ σομφόν,
[3]   πειρωμένοις πάντα τρόπον, ὡς οὐκ  ἐχόντων   πνεῦμα θύραθεν οὐθέν. Ὃν τε
[10]   οὐκ ἐν αὑτοῖς) καὶ τῶν  ᾠοτοκούντων   τά τε πτερυγωτά, οἷον ὄρνιθες,
[9]   τῶν ἐν τῷ ὑγρῷ δὲ  ζώντων   ὅσα ἄναιμα πλείω χρόνον ζῇ
[2]   ἄλλοι τῶν περὶ τῆς ἀναπνοῆς  εἰρηκότων   οὐδὲν περὶ τῶν ἄλλων διωρίκασι
[9]   ἐστι ζῴων, οἷον μυιῶν καὶ  μελιττῶν·   ἐν γὰρ τοῖς ὑγροῖς πολὺν
[9]   οἷον αἱ μέλιτται (τῶν γὰρ  μελιττῶν   ἔνιαι ζῶσι καὶ ἑπτὰ ἔτη)
[16]   αὐτῷ ἀποπνίγονται· ταχέως γὰρ ἑκάτερον  αὐτῶν   γίνεται θερμόν (θερμαίνει γὰρ ἡ
[12]   καλουμένης κεφαλῆς. Γέγραπται δὲ περὶ  αὐτῶν   δι' ἀκριβείας μᾶλλον ἐν ταῖς
[13]   οἰκείοις τόποις ἔχει τὴν τάξιν  αὐτῶν.   ~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ καλῶς τοῦτ'
[7]   αὐτὸ αἰσθητήριον. Εἴρηται δὲ περὶ  αὐτῶν   ἐν ἑτέροις σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ
[14]   ἄτοπον πῶς ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον  αὐτῶν   ἐν τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν
[14]   ἄναιμα πάμπαν, τὰ δ' ὀλίγαιμα  αὐτῶν   ἐστιν. Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ
[14]   γὰρ καὶ ἄποδα τὰ πλεῖστα  αὐτῶν   ἐστιν) ὁ δὲ τὴν ἐξ
[17]   τὸ μὴ συγκεῖσθαι τὴν φύσιν  αὐτῶν   εὖ, παραπλησίως δὲ τοῖς ἐντόμοις.
[3]   μάλιστα τοῦ μὴ λέγεσθαι περὶ  αὐτῶν   καλῶς τό τε τῶν μορίων
[15]   ἀέρα καὶ ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ'  αὐτῶν   ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον τοῦ
[1]   πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ καὶ τούτων  αὐτῶν   ὅσα μὲν ἄναιμον ἔχει τὸν
[2]   αὐτῶν, φανερὸν ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ  αὐτῶν   οὐδέν. ~Ἔτι δὲ τὸ φάναι
[12]   τοὺς καρκίνους. Καταψύξεως μὲν γὰρ  αὐτῶν   οὐδὲν τυγχάνει δεόμενον· ὀλιγόθερμον γάρ
[3]   τῶν ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται δ'  αὐτῶν   πολλὰ διατεμνόμενα ζῆν, οὐ μόνον
[14]   ὁ δὲ τὴν ἐξ ἀρχῆς  αὐτῶν   σύστασιν λέγων γενέσθαι μὲν ἐν
[16]   οἱ ἰχθύες διὰ τὸ ἔνυδρον  αὐτῶν   τὴν φύσιν εἶναι, τῷ ὕδατι
[4]   σχήματα τῶν σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων οὖν  αὐτῶν   ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ἐκθλίβοντος, βοήθειαν
[2]   ἐκπνεῖν δὲ μὴ ἐνδέχεται μηδὲν  αὐτῶν,   φανερὸν ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ αὐτῶν
[12]   γάρ ἐστι καὶ ἄναιμον ἕκαστον  αὐτῶν,   ὥσθ' ἱκανῶς καταψύχεται ὑπὸ τοῦ
[4]   ἀέρι πολὺν ἀριθμὸν εἶναι τῶν  τοιούτων   ἃ καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν καὶ
[3]   βατράχους ἤ τι ἄλλο τῶν  τοιούτων   γενῶν· ἐπὶ δὲ τῶν ἰχθύων
[1]   ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν γὰρ τῶν  τοιούτων   δέχεται τὸ ὕδωρ ὥσπερ οἱ
[4]   γὰρ τὸν θάνατον τὴν τῶν  τοιούτων   σχημάτων ἐκ τοῦ σώματος ἔξοδον
[4]   ἐκ τῶν συμβαινόντων καὶ τῶν  τοιούτων   ὧν ἔχομεν πάντες πεῖραν. Ἐν
[1]   ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ καὶ  τούτων   αὐτῶν ὅσα μὲν ἄναιμον ἔχει
[17]   τοῖς δ' ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον.  Τούτων   δ' ἔνια δυνάμει πολλὰς ἀρχὰς
[10]   ὄφεις. Ἐκεῖνα μὲν οὖν ἔναιμον,  τούτων   δὲ τὰ πλεῖστα τὸν πνεύμονα
[15]   ἔχοντα τὸν πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ  τούτων   δῆλον· τό τε γὰρ θερμότερον
[19]   ζῴοις, εἴρηται. ~Δῆλον δ' ἐκ  τούτων   καὶ διὰ τίν' αἰτίαν τοῖς
[4]   ἀναπνεόντων. Οὐ μὴν οὐδ' ἐπὶ  τούτων   καλῶς· δῆλον δ' ἐκ τῶν
[18]   τούτου φθίσις, ἀκμὴ δὲ τὸ  τούτων   μέσον. Τελευτὴ δὲ καὶ φθορὰ
[1]   ἔστιν ἀληθές. Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ  τούτων   πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ δοκῶμεν
[11]   τ' ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα διὰ  τούτων   τὸ ὑγρόν, διὰ τοῦ στόματος
[9]   τῇ γῇ ποιεῖται τὴν διατριβήν,  τούτων   τοῖς μὲν μικροῖς πάμπαν καὶ
[13]   πλείονος συνέστηκεν, οἷον τὸ τῶν  φυτῶν   γένος, τὰ δ' ἐξ ὕδατος,
[17]   ᾠὰ καὶ τὰ σπέρματα τῶν  φυτῶν,   ὅσα ἄρριζα. Πᾶσι μὲν οὖν
[9]   δεχομένων τὴν θάλατταν, οἷον τῶν  ἰχθύων·   διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον ἔχειν
[2]   πάντα φάσκοντες ἀναπνεῖν, περὶ τῶν  ἰχθύων   καὶ τῶν ὀστρέων λέγουσι τίνα
[9]   ὀλιγόθερμα εἶναι) ἐπεὶ καὶ τῶν  ἰχθύων   οἱ> πολλοὶ ζῶσιν ἐν τῇ
[3]   τοιούτων γενῶν· ἐπὶ δὲ τῶν  ἰχθύων   οὐ συμβαίνει πειρωμένοις πάντα τρόπον,
[3]   τοῦ ἕλκοντος, ἐπὶ δὲ τῶν  ἰχθύων   οὐ συμβαῖνον· οὐθὲν γὰρ φαίνονται
[10]   δὲ βράγχια τὸ τῶν καλουμένων  σελαχῶν   γένος καὶ τῶν ἄλλων ἀπόδων.
[1]   τὰ ᾠοτοκοῦντα, οἷον τὸ τῶν  βατράχων   γένος. Ἔτι δὲ αἱ ἑμύδες
[10]   τὸ τῶν ὕδρων γένος καὶ  βατράχων   καὶ κροκοδείλων καὶ ἑμύδων καὶ
[9]   πνεύμων ἄρσιν ἔχει πολλήν, ὀλίγον  ἔχων   τὸ αἷμα καὶ τὸ ὑγρόν·
[10]   ἀναίμων, ὅτι τοῖς μὲν ὁ  περιέχων   ἀὴρ τοῖς δὲ τὸ ὑγρὸν
[1]   Ἐὰν μέντοι βιάζηταί τις λίαν  κατέχων   πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν
[9]   τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ στόμα  κατασχών·   καὶ γὰρ ταῦτα ποιήσει τῷ
[8]   ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ τῶν  ἀψύχων   ἐστίν· καὶ γὰρ ὀργάνοις διαιρουμένου
[8]   φθορὰ βίαιος ὁμοίως ἐπὶ τῶν  ἐμψύχων   καὶ τῶν ἀψύχων ἐστίν· καὶ
[1]   οὖν ὅσα πνεύμονα ἔχει τῶν  ζῴων   ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ καὶ
[3]   ὅτι καὶ τὰ ἔντομα τῶν  ζῴων   ἀναπνεῖ· φαίνεται δ' αὐτῶν πολλὰ
[19]   αἰτίαν τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τῶν  ζῴων   ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει ἐν τῷ ὑγρῷ,
[16]   μὲν οὖν ὅλως ἡ τῶν  ζῴων   δεῖται φύσις διὰ τὴν ἐν
[7]   τὴν ὄσφρησιν ἐν ἐνίοις τῶν  ζῴων·   διόπερ ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν μετέχει
[9]   οὐκ ἀναπνεῖ τὰ ἔντομα τῶν  ζῴων,   εἴρηται μὲν καὶ πρότερον, φανερὸν
[11]   τὸ εἶναι τροφῆς δεῖται τῶν  ζῴων   ἕκαστον, πρὸς δὲ τὴν σωτηρίαν
[14]   καὶ πῦρ ἔχοντα πλεῖστον τῶν  ζῴων   ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν
[12]   τὰ τὴν φύσιν ὄντα τῶν  ζῴων   ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ τῆς καταψύξεως,
[14]   ταὐτὸν ἥ θ' ὕλη τῶν  ζῴων   ἐξ ἧς ἐστιν ἕκαστον, καὶ
[2]   οὐδὲν περὶ τῶν ἄλλων διωρίκασι  ζῴων,   ἐοίκασι μέντοι λέγειν ὡς πάντων
[14]   ἔνυδρα τὰ δὲ πεζὰ τῶν  ζῴων   ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν, τοσαῦτ'
[13]   οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα πνεύμονα τῶν  ζῴων   ἔχουσι, πρότερον εἴρηται. Διὰ τί
[6]   καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων  ζῴων   ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν ἢ τὸ
[12]   μᾶλλον ἐν ταῖς περὶ τῶν  ζῴων   ἱστορίαις. Περὶ μὲν οὖν τοῦ
[16]   νεύουσι τοῖς τε πεζοῖς τῶν  ζῴων   καὶ τοῖς ἰχθύσι, πρὸς τὸ
[16]   καρδία τοῖς τε πεζοῖς τῶν  ζῴων   καὶ τοῖς ἰχθύσιν, ἔχει δ'
[9]   καὶ ἐπὶ τῶν μικρῶν ἐστι  ζῴων,   οἷον μυιῶν καὶ μελιττῶν· ἐν
[13]   καὶ πλείστῳ κεχρημένον αἵματι τῶν  ζῴων   ὀρθότατόν ἐστιν, ὁ ἄνθρωπος, καὶ
[2]   τρόπον ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα τῶν  ζῴων.   Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς εἰπεῖν· ὅταν
[5]   περίωσις περί τε τῶν ἄλλων  ζῴων   οὐδὲν διώρικε τίνα τρόπον αὐτοῖς
[7]   ἕνεκα, οὐδὲ περὶ πάντων τῶν  ζῴων   οὐδὲν ποιεῖ δῆλον, εἴτε ἀναπνέουσιν
[13]   ἔχειν ὅτι τὰ τιμιώτερα τῶν  ζῴων   πλείονος τετύχηκε θερμότητος· ἅμα γὰρ
[16]   καρδίαν ἀλλὰ καὶ πνεύμονα τῶν  ζῴων.   Τὰ δὲ καρδίαν μὲν ἔχοντα,
[9]   τὴν φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ τῶν  ζῴων   τὰ μὲν ἔνυδρα, τὰ δ'
[17]   βλαστοῦ καὶ ῥίζης, τῶν δὲ  ζῴων   τοῖς μὲν ἐναίμοις ἡ καρδία,



| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/06/2010