HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la respiration (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  182 formes différentes pour 646 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[20]   τὰ συμβαίνοντα περὶ τὴν καρδίαν,     δοκεῖ τὴν αὐτὴν φύσιν ἔχειν,
[10]   οἱ ἰχθύες πάντες· καὶ γὰρ     ἔχει, καθ' ὁμοιότητα τῶν πτερύγων
[4]   πολὺν ἀριθμὸν εἶναι τῶν τοιούτων     καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν καὶ ψυχήν·
[4]   περιέχον συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν.     μὲν οὖν εἴρηκε καὶ ὥς,
[3]   πλείω, οἷον αἱ καλούμεναι σκολόπενδραι·     πῶς τίνι ἐνδέχεται ἀναπνεῖν;
[11]   συνάγει, τὰ δ' ἐπιτίθησι τὴν  ἐπιγλωττίδα·   προελθούσης δὲ τὰ μὲν ἐπαίρει,
[11]   ἀρτηρία οἷον πῶμα τὴν  ἐπιγλωττίδα·   τοῖς δ' ὄρνισι καὶ τῶν
[12]   τὸν καλούμενον αὐλόν. Ταῦτα γὰρ  ἄποδα   μέν ἐστιν, ἔχοντα δὲ πνεύμονα
[14]   τὸ ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ καὶ  ἄποδα   τὰ πλεῖστα αὐτῶν ἐστιν)
[7]   ὅθ' ὕδωρ μὲν ἔχῃ κάτα  βένθεα   χαλκοῦ πορθμοῦ χωσθέντος βροτέῳ χροῒ
[12]   καὶ οἱ κάραβοι, παρὰ τὰ  δασέα   ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ διὰ τῶν
[14]   τὰ μὲν ἔνυδρα τὰ δὲ  πεζὰ   τῶν ζῴων ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς
[17]   τὰ σπέρματα τῶν φυτῶν, ὅσα  ἄρριζα.   Πᾶσι μὲν οὖν φθορὰ
[4]   μᾶλλον καὶ τῆς ἀναπνοῆς μᾶλλον  δεόμεθα   καὶ πυκνότερον ἀναπνέομεν πάντες· ὅταν
[8]   ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τοιαύτην,  ἐνταῦθα   καὶ τὴν πρώτην θρεπτικὴν ψυχὴν
[4]   ἀλλὰ κατὰ φύσιν μὲν γήρᾳ,  βίᾳ   δὲ παρὰ φύσιν, οὐθὲν δεδήλωκεν
[9]   δέονται τῆς βοηθείας. Διὸ καὶ  βραχύβια   σχεδὸν πάντα τὰ τοιαῦτ' ἐστίν·
[15]   μὲν ἀὴρ δύναται ῥᾳδίως ποιεῖν·  διὰ   γὰρ τὸ λεπτὴν ἔχειν τὴν
[5]   δὲ θερμὸν ᾖ, ἀσθμαίνοντες ἀναπνέουσιν·  διὰ   γὰρ τὸ μὴ καταψύχειν ἱκανῶς
[17]   ἐν τῷ γήρᾳ ταχέως τελευτῶσιν·  διὰ   γὰρ τὸ ὀλίγον εἶναι τὸ
[9]   τὴν θάλατταν, οἷον τῶν ἰχθύων·  διὰ   γὰρ τὸ ὀλίγον ἔχειν τὸ
[9]   παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν.  Διὰ   γὰρ τοῦτο καὶ τῶν τεττίγων
[16]   τὰ βράγχια διὰ πάθος  διὰ   γῆρας, τότε συμβαίνειν δεῖ› τὴν
[7]   δ' αὔτως τέρεν αἷμα κλαδασσόμενον  διὰ   γυίων ὁππότε μὲν παλίνορσον ἀπαΐξειε
[14]   ἀδύνατον. Ὅτι μὲν οὖν οὐ  διὰ   θερμότητα τῆς φύσεως τὰ μὲν
[17]   μὲν οὖν φθορὰ γίνεται  διὰ   θερμοῦ τινος ἔκλειψιν, τοῖς δὲ
[12]   τὸ ὑγρόν, εἴρηται ὅτι συμβαίνει  διὰ   κατάψυξιν καὶ διὰ τὸ δεῖν
[20]   τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐν αὐτῇ  διὰ   κατάψυξιν περιττωματικὴν συντηκτικήν, οἷον
[9]   ὑπὸ τὸ διάζωμα διέσχισται, ὅπως  διὰ   λεπτοτέρου ὄντος τοῦ ὑμένος ψύχηται·
[5]   εἰς τὸν αὐτὸν τόπον φησὶ  διὰ   μανῶν οὐσῶν τῶν σαρκῶν, ὅθεν
[17]   μικρᾶς ἐν αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης  διὰ   μικρὰν κίνησιν ἀποσβέννυται. Διὸ καὶ
[16]   τῶν δ' ἐνύδρων τὰ βράγχια  διὰ   πάθος διὰ γῆρας, τότε
[20]   καὶ ἀποθνήσκειν διὰ φόβον καὶ  διὰ   πάθος νοσηματικόν. δὲ συμβαίνουσα
[15]   ψυχικοῦ πυρός, εἴσω δ' εἰσιέναι  διὰ   παντὸς διὰ τὸ πλῆθος τοῦ
[15]   τὸ λεπτὴν ἔχειν τὴν φύσιν  διὰ   παντός τε καὶ ταχέως διαδυόμενος
[8]   ὑπερβολήν, ἀποθνήσκουσιν) δὲ μάρανσις  διὰ   πλῆθος θερμότητος· καὶ γὰρ ἂν
[8]   καρδία τοῖς ἐναίμοις· οὐ γὰρ  διὰ   ταύτης, ἀλλ' ἐκ ταύτης ἠρτημέναι
[12]   ἔχει καὶ ἀφίησι τὸ ὕδωρ>  Διὰ   ταὐτὸ δὲ τοῦτο δέχεται καὶ
[7]   φανερῶς ἀναπνέοντα διὰ τῆς ἀρτηρίας,  διά   τε τοῦ στόματος ἅμα καὶ
[12]   τὰ τοιαῦτα ἐπὶ τῆς θαλάττης  διὰ   τὴν ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον
[10]   τῷ ὑγρῷ ὑπερέχοντα τὸ στόμα  διὰ   τὴν ἀναπνοήν. Ὅσα δὲ βράγχια
[21]   μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ θερμὸν  διὰ   τὴν ἁφὴν τοῦ θερμοῦ τοῦ
[16]   τῶν ζῴων δεῖται φύσις  διὰ   τὴν ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς
[10]   καὶ τοὔνομα εἰληφέναι πνεύμων  διὰ   τὴν τοῦ πνεύματος ὑποδοχήν) τὰ
[12]   ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ὑγροῦ, ἀλλὰ  διὰ   τὴν τροφὴν ἀφίησι τὸ ὕδωρ›
[16]   ψυχῆς ἐμπύρευσιν. Ταύτην δὲ ποιεῖται  διὰ   τῆς ἀναπνοῆς ὅσα μὴ μόνον
[7]   ὥσπερ εἴπομεν, τὰ φανερῶς ἀναπνέοντα  διὰ   τῆς ἀρτηρίας, διά τε τοῦ
[7]   λέγειν ἀναπνοῆς. Ἔστι γὰρ καὶ  διὰ   τῆς ἀρτηρίας ἐκ τῶν στηθῶν
[11]   τῆς ὑγρᾶς ἐπὶ τὸν πνεύμονα  διὰ   τῆς ἀρτηρίας· προτέρα γὰρ κεῖται
[20]   προσιόντος ἐκ τῆς τροφῆς ὑγροῦ  διὰ   τῆς θερμότητος ὄγκωσις ποιεῖ σφυγμόν,
[15]   ἔχει πνεύμονα τὰ δὲ ἔχει.  ~Διὰ   τί δὲ τὰ ἔχοντα δέχεται
[13]   τῶν ζῴων ἔχουσι, πρότερον εἴρηται.  Διὰ   τί δὲ τοῦτο τὸ μόριον
[4]   περιέχοντος ἐκθλίψεως. Τὴν δ' αἰτίαν  διὰ   τί ποτε πᾶσι μὲν ἀναγκαῖον
[13]   τὸ μόριον ἔχουσιν ἔνια, καὶ  διὰ   τί τὰ ἔχοντα δεῖται τῆς
[3]   τοῦ πέριξ ὕδατος τῷ στόματι,  διὰ   τί τοῦτο οὐκ ἂν ποιοῖμεν
[3]   ἐκείνων ἐστίν. Πρὸς δὲ τούτοις  διὰ   τίν' αἰτίαν ἐν τῷ ἀέρι
[19]   ~Δῆλον δ' ἐκ τούτων καὶ  διὰ   τίν' αἰτίαν τοῖς μὲν ἀναπνέουσι
[18]   καὶ ζωὴ καὶ θάνατος, καὶ  διὰ   τίνας αἰτίας ὑπάρχουσι τοῖς ζῴοις,
[12]   ὅτι συμβαίνει διὰ κατάψυξιν καὶ  διὰ   τὸ δεῖν δέχεσθαι τὴν τροφὴν
[14]   λόγου ἐστὶν εἰς τὸ ὕδωρ,  διὰ   τὸ εἶναι αὐτὰ ὑπέρξηρα, ὥσπερ
[16]   δὲ μή, καθάπερ οἱ ἰχθύες  διὰ   τὸ ἔνυδρον αὐτῶν τὴν φύσιν
[20]   φλέβες πᾶσαι, καὶ ἅμα ἀλλήλαις,  διὰ   τὸ ἠρτῆσθαι ἐκ τῆς καρδίας.
[12]   ἐν τοῖς δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται  διὰ   τὸ μὴ ἀναπνεῖν· διὸ καὶ
[17]   πυρετοῖς, πυκνὸν τὸ πνεῦμα ποιοῦσι  διὰ   τὸ μὴ δύνασθαι τὸν πνεύμονα
[17]   τοῖς ποσίν, ἐπόντων τῶν χελωνίων,  διὰ   τὸ μὴ συγκεῖσθαι τὴν φύσιν
[9]   πρότερον· τῆς γὰρ μαράνσεως  διὰ   τὸ μὴ ψύχεσθαι φθορὰ καλεῖται
[5]   ὅθεν τὸ ἐντὸς ἐξῄει θερμόν,  διὰ   τὸ μηδὲν εἶναι κενὸν ἀντιπεριισταμένων
[15]   ταχείας μὲν δεῖται τῆς καταψύξεως  διὰ   τὸ μικρὰν εἶναι τὴν ῥοπὴν
[9]   γε διαρκεῖ πρὸς τὸ ζῆν  διὰ>   τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι) ἐπεὶ καὶ
[20]   ἣν ποιοῦνται κίνησιν μετ' ἀλγηδόνος  διὰ   τὸ παρὰ φύσιν εἶναι τῷ
[20]   ὑπὸ τοῦ θερμοῦ· αἴρεται γὰρ  διὰ   τὸ πλείω γίνεσθαι τὸν ὄγκον.
[1]   πάντα μᾶλλον δεῖται τῆς ἀναπνοῆς  διὰ   τὸ πλῆθος τῆς θερμότητος· τῶν
[15]   εἴσω δ' εἰσιέναι διὰ παντὸς  διὰ   τὸ πλῆθος τοῦ αἵματος καὶ
[3]   ἀδύνατον· οὐ γὰρ ἔχουσιν ἀρτηρίαν  διὰ   τὸ πνεύμονα μὴ ἔχειν, ἀλλ'
[21]   ἀναπνέοντες· αἴρουσι γὰρ τὸν θώρακα  διὰ   τὸ τὴν ἀρχὴν τὴν ἐνοῦσαν
[2]   τὸ ἥμισυ τοῦ πράγματος ἀφαιροῦσι,  διὰ   τὸ τὸ κοινὸν ἐπὶ θατέρου
[13]   τοῦ ὅλου ἄνω ἔχει μόνον  διὰ   τὸ τοιοῦτον ἔχειν τοῦτο τὸ
[7]   φησι τὴν ἀναπνοὴν καὶ ἐκπνοὴν  διὰ   τὸ φλέβας εἶναί τινας ἐν
[14]   ὑπέρπυρά φησιν ἐκεῖνος· οὐ γὰρ  διὰ   τὸ ψυχρὸν ἂν› ἦλθεν εἰς
[19]   κατάψυξις γίνεται, τοῖς δὲ  διὰ   τοῦ ἀέρος, ὧν ἑκάτερα στερίσκεται
[10]   ἀέρα καὶ τὴν κατάψυξιν ποιεῖται  διὰ   τοῦ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν. Ἔχει
[12]   ἐπιπτυγμάτων, σηπίαι δὲ καὶ πολύποδες  διὰ   τοῦ κοίλου τοῦ ὑπὲρ τῆς
[3]   στόματος ἐκ τοῦ ὕδατος  διὰ   τοῦ στόματος ἀδύνατον· οὐ γὰρ
[5]   τὸ τὴν μὲν τοῦ θερμοῦ  διὰ   τοῦ στόματος ἔξοδον καὶ πάλιν
[11]   ἀφέντα διὰ τούτων τὸ ὑγρόν,  διὰ   τοῦ στόματος καταδέχεται τὴν τροφήν·
[7]   ταύτῃ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ  διὰ   τοῦ στόματος, ὁμοίως εἰσιόν τε
[5]   αὐτὸν τόπον, καὶ περιωθεῖν εἴσω  διὰ   τοῦ στόματος τὸν ἀέρα τὸν
[5]   Ἐξιόντος γὰρ ἔξω τοῦ θερμοῦ  διὰ   τοῦ στόματος, τὸν περιέχοντα ὠθούμενον
[19]   τῷ ἀέρι· τοῖς μὲν γὰρ  διὰ   τοῦ ὕδατος κατάψυξις γίνεται,
[14]   κρυστάλλου· ἐφθάρη γὰρ ἂν ταχὺ  διὰ   τοὐναντίον· τήκει γὰρ τὸ θερμὸν
[3]   δὲ τῷ ὕδατι μέτριον, καὶ  διὰ   τοῦτ' ἀποθνήσκειν. Καὶ γὰρ ἐπὶ
[12]   δεχόμενα τὸ ὑγρὸν ἀφιέναι, καὶ  διὰ   τοῦτ' ἔχουσι πάντα τὸν αὐλόν·
[4]   τοῖς ζῴοις διιέναι ψυχήν, καὶ  διὰ   τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ
[21]   τοῦτο τὸ μόριον συνεχῶς· καὶ  διὰ   τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ
[9]   δ' ἐχόντων καὶ σομφόν, ἔνια  διὰ   τοῦτο πολὺν χρόνον δύνανται ἀπνευστὶ
[20]   φλεβῶν φαίνεται ἔχουσα αἷμα. Καὶ  διὰ   τοῦτο σφύζει μᾶλλον τοῖς νεωτέροις
[14]   δ' ἐκ ξηροῦ ἐν ξηρῷ.  Διὰ   τοῦτο τὰ δένδρα οὐκ ἐν
[10]   ὄντοιν θάτερον ἂν ἦν μάτην,  διὰ   τοῦτο τὰ μὲν ἔχει βράγχια
[11]   τά τ' ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα  διὰ   τούτων τὸ ὑγρόν, διὰ τοῦ
[2]   δ' ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ  διὰ   τῶν βραγχίων, ἐκ τοῦ περὶ
[2]   μέν, ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ  διὰ   τῶν βραγχίων, τὸν ἐν τῷ
[16]   τῷ ὕδατι ποιοῦνται τὴν κατάψυξιν  διὰ   τῶν βραγχίων. Ὡς δ'
[16]   καρδίαν, διαυλωνίζοντος ἀεὶ τοῦ ὕδατος  διὰ   τῶν βραγχίων. Ὡσαύτως δὲ τοῖς
[12]   τὰ δασέα ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ  διὰ   τῶν ἐπιπτυγμάτων, σηπίαι δὲ καὶ
[9]   τὸν βόμβον, ὥσπερ λέγομεν, οἷον  διὰ   τῶν καλάμων τῶν τετρυπημένων τὰ
[21]   θερμοῦ τοῦ ἐν τῷ αἵματι  διὰ   τῶν μορίων αἴρονται καὶ τὰ
[7]   φύσις ἐν παρέργῳ τῇ  διὰ   τῶν μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς τὴν
[7]   εἴτε μή. Καὶ περὶ τῆς  διὰ   τῶν μυκτήρων ἀναπνοῆς λέγων οἴεται
[7]   τῶν στηθῶν ἀναπνοὴ καὶ  διὰ   τῶν μυκτήρων· αὐτοῖς δὲ χωρὶς
[7]   τοῖς μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς μὲν  διὰ   τῶν μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα
[7]   τε τοῦ στόματος ἅμα καὶ  διὰ   τῶν μυκτήρων. Ὥστ' εἰ μὲν
[20]   τῇ δὲ ζέσει ἔκπτωσις  διὰ   τῶν ὁριζόντων. Ἐν δὲ τῇ
[21]   κατιόντος δὲ πρὸς τὴν καρδίαν  διὰ   τῶν πόρων καὶ καταψυχομένου συνίζουσι,
[20]   ἀποσβέννυσθαι τὰ ζῷα καὶ ἀποθνήσκειν  διὰ   φόβον καὶ διὰ πάθος νοσηματικόν.
[18]   φύσιν τοῦ αὐτοῦ τούτου μάρανσις  διὰ   χρόνου μῆκος γινομένη καὶ τελειότητα·
[17]   τοῖς δὲ τὰ βράγχια σκληρύνηται,  διὰ   χρόνου μῆκος ξηραινομένων τοῖς μὲν
[8]   διαιρουμένου τοῦ ζῴου, καὶ πηγνυμένου  διὰ   ψύχους ὑπερβολήν, ἀποθνήσκουσιν) δὲ
[9]   τῶν καλάμων τῶν τετρυπημένων τὰ  παιδία,   ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν. Διὰ
[21]   δ' αἰρομένου τοῦ ἐν τῇ  καρδίᾳ   ἀεὶ δέχεται, καὶ ἀφίησι› πάλιν
[20]   φύσις. Πρῶτον γὰρ ἐν τῇ  καρδίᾳ   δημιουργεῖται· δῆλον δ' ἐν τῇ
[20]   τῶν ὁριζόντων. Ἐν δὲ τῇ  καρδίᾳ   τοῦ ἀεὶ προσιόντος ἐκ
[15]   τῆς θερμότητος τὴν ἐν τῇ  καρδίᾳ   πορεύεται τὸ πνεῦμα ῥᾳδίως. ~Ὃν
[16]   ῥᾳδίως. ~Ὃν δὲ τρόπον  καρδία   τὴν σύντρησιν ἔχει πρὸς τὸν
[16]   φύσις διὰ τὴν ἐν τῇ  καρδίᾳ   τῆς ψυχῆς ἐμπύρευσιν. Ταύτην δὲ
[16]   νεύουσι τὰς κεφαλάς, ἐνταῦθ'  καρδία   τὸ ὀξὺ ἔχει. Ἐπεὶ δὲ
[16]   ἰχθύσι, πρὸς τὸ στόμα  καρδία   τὸ ὀξὺ ἔχει. Τείνει δ'
[17]   ζῴων τοῖς μὲν ἐναίμοις  καρδία,   τοῖς δ' ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον.
[8]   Ἀρχὴ δὲ τῶν φλεβῶν  καρδία   τοῖς ἐναίμοις· οὐ γὰρ διὰ
[16]   ὡσαύτως ἔχειν τὴν θέσιν  καρδία   τοῖς τε πεζοῖς τῶν ζῴων
[21]   οὔθ' πνεύμων οὔθ'  καρδία   τοῦ προσδέξασθαι σχῆμα τοιοῦτον) διπλοῦν
[8]   ἀνώνυμον, τοῖς δ' ἐναίμοις  καρδία   τοῦτο τὸ μόριόν ἐστιν.
[17]   ἀρχὰς ἔχουσιν, οὐ μέντοι γε  ἐνεργείᾳ.   Διὸ καὶ τῶν ἐντόμων ἔνια
[3]   οὐ γὰρ δὴ τροφῆς γε  ἐνδείᾳ   τοῦτο πάσχουσιν. Ἣν γὰρ λέγει
[9]   καὶ τὸ ὑγρόν· γὰρ  οἰκεία   κίνησις ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκεῖ
[21]   ἐπεὶ ὅτι γε σύνορος  πραγματεία   μέχρι τινός ἐστι, μαρτυρεῖ τὸ
[12]   δὲ τοῦτο δέχεται καὶ τὰ  μαλάκια   τὸ ὕδωρ καὶ τὰ μαλακόστρακα,
[3]   στόματί ἐστιν, ὥστ' ἀναγκαῖον τῇ  κοιλίᾳ   ἕλκειν. Τοῦτο δὲ κἂν τἆλλα
[3]   μὴ ἔχειν, ἀλλ' εὐθὺς  κοιλία   πρὸς τῷ στόματί ἐστιν, ὥστ'
[10]   ἐφ' ἓν χρήσιμον ὄργανον, καὶ  μία   κατάψυξις ἱκανὴ πᾶσιν, ὥστ' ἐπεὶ
[9]   ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων καὶ σομφόν,  ἔνια   διὰ τοῦτο πολὺν χρόνον δύνανται
[17]   ἐνεργείᾳ. Διὸ καὶ τῶν ἐντόμων  ἔνια   διαιρούμενα ζῶσι, καὶ τῶν ἐναίμων
[17]   ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον. Τούτων δ'  ἔνια   δυνάμει πολλὰς ἀρχὰς ἔχουσιν, οὐ
[13]   δὲ τοῦτο τὸ μόριον ἔχουσιν  ἔνια,   καὶ διὰ τί τὰ ἔχοντα
[20]   ἣν ἀεὶ φαίνεται ποιουμένη συνεχῶς,  ὁμοία   φύμασίν ἐστιν, ἣν ποιοῦνται κίνησιν
[14]   δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν. Ἀλλὰ  ποῖα   μὲν δεῖ λέγειν θερμὰ καὶ
[11]   τετράποσι καὶ ἐναίμοις ἔχει  ἀρτηρία   οἷον πῶμα τὴν ἐπιγλωττίδα· τοῖς
[11]   ἀρτηρίας· προτέρα γὰρ κεῖται  ἀρτηρία   τοῦ οἰσοφάγου, δι' οὗ
[5]   αὐτοῖς τοῦ θερμοῦ γίνεται  σωτηρία,   πότερον τὸν αὐτὸν δι'
[17]   γεηρῶν, οὐ δύναται ταῦτα τὰ  μόρια   κινεῖν οὐδ' αἴρειν καὶ συνάγειν,
[8]   ἐξ ἧς ἤδη γίνεται τὰ  μόρια   τοῖς ζῴοις τοῦ αἵματος
[20]   ὀργάνου, τόνδ' ἔχει τὸν τρόπον.  ~Τρία   δ' ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα περὶ
[5]   τινος ἀποφαίνονται μόνον. Καίτοι γε  κύρια   ταῦθ' ὁρῶμεν τοῦ ζῆν καὶ
[19]   μεταβάλλοντα τοὺς τόπους. δ'  αἰτία   τῆς κινήσεως τοῖς μὲν τῶν
[11]   τὴν κατάψυξιν) τά τ' ἔχοντα  βράγχια,   ἀφέντα διὰ τούτων τὸ ὑγρόν,
[16]   πνεύμονα τῶν δ' ἐνύδρων τὰ  βράγχια   διὰ πάθος διὰ γῆρας,
[10]   διὰ τὴν ἀναπνοήν. Ὅσα δὲ  βράγχια   ἔχει πάντα καταψύχεται δεχόμενα τὸ
[21]   τῶν μορίων αἴρονται καὶ τὰ  βράγχια,   καὶ διιᾶσι τὸ ὕδωρ· κατιόντος
[16]   συνάπτουσιν ἀλλήλοις πάντα τὰ  βράγχια.   Μέγιστος μὲν οὖν οὗτός ἐστιν,
[13]   τ' ἀναπνέουσι καὶ τοῖς ἔχουσι  βράγχια,   μετὰ ταῦτα λεκτέον. Ὅτι μὲν
[3]   τὴν κοιλίαν ἀλλ' τὰ  βράγχια   μόνον, καὶ ἐν τῷ ὑγρῷ
[10]   δὲ πόδας ἐχόντων ἓν ἔχει  βράγχια   μόνον τῶν τεθεωρημένων, καλούμενος
[10]   κορδύλος. Ἅμα δὲ πνεύμονα καὶ  βράγχια   οὐδὲν ὦπταί πω ἔχον. Αἴτιον
[16]   ἔχει τῆς καρδίας πρὸς τὰ  βράγχια,   πρὸς μὲν τὴν ὄψιν ἐκ
[10]   τοῦ πνεύματος ὑποδοχήν) τὰ δὲ  βράγχια   πρὸς τὴν ἀπὸ τοῦ ὕδατος
[17]   πνεύμων τοῖς δὲ τὰ  βράγχια   σκληρύνηται, διὰ χρόνου μῆκος ξηραινομένων
[10]   διὰ τοῦτο τὰ μὲν ἔχει  βράγχια   τὰ δὲ πνεύμονα, ἄμφω δ'
[12]   ὥσπερ οἱ ἰχθύες κατὰ τὰ  βράγχια,   ταῦτα κατὰ τὸν αὐλὸν ἀνασπᾷ
[10]   δεχόμενα τὸ ὕδωρ· ἔχει δὲ  βράγχια   τὸ τῶν καλουμένων σελαχῶν γένος
[16]   πνεῦμα καὶ ἐξιέντων, ὡς τὰ  βράγχια   τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ τὰ μὲν
[2]   τὸ στόμα κατὰ τὰ  βράγχια,   ὥστε συμβαίνει ἅμα ἐκπνεῖν καὶ
[12]   μαλάκια τὸ ὕδωρ καὶ τὰ  μαλακόστρακα,   λέγω δ' οἷον τοὺς καλουμένους
[12]   τὸ ὑγρόν. Τὰ μὲν οὖν  μαλακόστρακα,   οἷον οἵ τε καρκίνοι καὶ
[21]   οἱ ἀναπνέοντες· αἴρουσι γὰρ τὸν  θώρακα   διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν τὴν
[5]   ἡμᾶς, τὴν δ' εἰς τὸν  θώρακα   τοῦ πνεύματος εἴσοδον καὶ πάλιν
[3]   πάντα ποιεῖν· ζητοῦντες γὰρ τίνος  ἕνεκα   ἀναπνοὴ τοῖς ζῴοις ὑπάρχει,
[8]   ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου γὰρ  ἕνεκα   θάτερόν ἐστιν, ὡς ἀγγεῖον καὶ
[7]   Ἐμπεδοκλῆς, οὐ μέντοι τίνος γ'  ἕνεκα,   οὐδὲ περὶ πάντων τῶν ζῴων
[4]   οὐ μέντοι ὡς τούτου γ'  ἕνεκα   ποιήσασαν τοῦτο τὴν φύσιν οὐθὲν
[5]   εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ τὸ τίνος  ἕνεκα   ταῦθ' ὑπάρχει τοῖς ζῴοις (λέγω
[3]   ἐντός, καὶ τὸ μὴ λαμβάνειν  ἕνεκά   τινος τὴν φύσιν πάντα ποιεῖν·
[13]   τῶν μορίων. Ἔχει μὲν οὖν  ἕνεκα   τούτου. Τὴν δ' ἐξ ἀνάγκης
[17]   καὶ τῶν ἐναίμων ὅσα μὴ  ζωτικὰ   λίαν εἰσὶ πολὺν χρόνον ζῶσιν
[5]   μὲν γὰρ ἀλλήλοις ταῦτα παρ'  ἄλληλα,   τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ' ἀναγκαῖον
[12]   καταψύχεται ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ὑγροῦ,  ἀλλὰ   διὰ τὴν τροφὴν ἀφίησι τὸ
[3]   οὐ μόνον εἰς δύο μέρη  ἀλλὰ   καὶ εἰς πλείω, οἷον αἱ
[16]   ὅσα μὴ μόνον ἔχουσι καρδίαν  ἀλλὰ   καὶ πνεύμονα τῶν ζῴων. Τὰ
[21]   νόσου οὐ μόνον ἐστὶν ἰατροῦ  ἀλλὰ   καὶ τοῦ φυσικοῦ μέχρι του
[1]   τῶν ζῴων ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν.  Ἀλλὰ   καὶ τούτων αὐτῶν ὅσα μὲν
[4]   ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι ὅτε ἔτυχεν  ἀλλὰ   κατὰ φύσιν μὲν γήρᾳ, βίᾳ
[8]   φθείρεται τὸ πυρούμενον, οὐ ψυχόμενον  ἀλλὰ   μαραινόμενον. Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι κατάψυξιν,
[17]   μορίου σύστασις ἐξ ἀρχῆς τοιαύτη,  ἀλλὰ   μὴ ἐπίκτητόν τι πάθος. Τοῖς
[6]   πολλάκις τὸ πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν.  ~Ἀλλὰ   μὴν οὐδὲ τροφῆς γε χάριν
[7]   ἀργυφέοιο, οὐδεὶς ἄγγοσδ' ὄμβρος ἐσέρχεται,  ἀλλά   μιν εἴργει ἀέρος ὄγκος ἔσωθε
[4]   τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην,  ἀλλὰ   μόνον ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων. Οὐ
[7]   γάρ ἐστιν ἀναπνοὴ μυκτήρων ἴδιος,  ἀλλὰ   παρὰ τὸν αὐλῶνα τὸν παρὰ
[14]   τὰ δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν.  Ἀλλὰ   ποῖα μὲν δεῖ λέγειν θερμὰ
[12]   οὐθὲν γὰρ περαίνει τῶν ἐναίμων,  ἀλλὰ   πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου τὴν θέσιν
[11]   τετραπόδων τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ ἔπεστιν,  ἀλλὰ   τῇ συναγωγῇ τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν·
[9]   τῷ πνεύμονι τὴν ἄρσιν ταύτην·  ἀλλὰ   τούτοις μὲν οὐχ ἱκανὴν
[9]   ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν.  Ἀλλὰ   φθείρεται ταῦτα καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι
[9]   ζῶσι καὶ ἑπτὰ ἔτη) καὶ  τἆλλα   δὲ ὅσα βομβεῖ, οἷον σφῆκες
[21]   θρεπτική. Καθάπερ γὰρ καὶ  τἆλλα   δεῖται τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ τῶν
[3]   κοιλίᾳ ἕλκειν. Τοῦτο δὲ κἂν  τἆλλα   ἐποίει ζῷα· νῦν δὲ οὐ
[3]   ποιοῖμεν καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ  τἆλλα   ζῷα; καὶ τὸν ἐκ τοῦ
[3]   ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται δ' αὐτῶν  πολλὰ   διατεμνόμενα ζῆν, οὐ μόνον εἰς
[13]   ζῷα καθάπερ καὶ μὴ τοιαῦτα  πολλὰ   συνέστηκεν· τὰ μὲν γὰρ ἐκ
[20]   τὸ πλείω γίνεσθαι τὸν ὄγκον.  Παῦλα   δ' ἐν μὲν τοῖς φύμασιν,
[20]   σφύζουσιν αἱ φλέβες πᾶσαι, καὶ  ἅμα   ἀλλήλαις, διὰ τὸ ἠρτῆσθαι ἐκ
[20]   ἀεί· ὥστε κἀκεῖναι ἀεί, καὶ  ἅμα   ἀλλήλαις, ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις μὲν
[13]   τῶν ζῴων πλείονος τετύχηκε θερμότητος·  ἅμα   γὰρ ἀνάγκη καὶ ψυχῆς τετυχηκέναι
[2]   τότε γάρ φασιν αὐτὸ ἀναπνεῖν.  Ἅμα   δ' ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἀδύνατον.
[15]   θερμότερον πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως,  ἅμα   δὲ καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν
[10]   τῶν τεθεωρημένων, καλούμενος κορδύλος.  Ἅμα   δὲ πνεύμονα καὶ βράγχια οὐδὲν
[2]   ποιεῖν ἀεὶ παραλλάξ, ὥστε συμβαίνει  ἅμα   δέχεσθαι τὸ ὕδωρ κατὰ τὸ
[12]   ἀφίησι τὸ ὕδωρ› ὅπως μὴ  ἅμα   δεχομένοις εἰσρέῃ τὸ ὑγρόν. Τὰ
[2]   κατὰ τὰ βράγχια, ὥστε συμβαίνει  ἅμα   ἐκπνεῖν καὶ ἀναπνεῖν· τότε γάρ
[7]   ἀρτηρίας, διά τε τοῦ στόματος  ἅμα   καὶ διὰ τῶν μυκτήρων. Ὥστ'
[11]   τὸ ὑγρόν· οὔτε γὰρ ἀναπνέοντες  ἅμα   καταδέχονται τὴν τροφήν (εἰ δὲ
[4]   περιέχοντος. Ἄτοπον δὲ καὶ τὸ  ἅμα   τὸ περιέχον συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν
[21]   οὔθ' καρδία τοῦ προσδέξασθαι  σχῆμα   τοιοῦτον) διπλοῦν δ' εἶναι τὸ
[7]   ἔπειθ' ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν  αἷμα,   αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ,
[20]   διωρισμένων τῶν φλεβῶν φαίνεται ἔχουσα  αἷμα.   Καὶ διὰ τοῦτο σφύζει μᾶλλον
[9]   ἔχει πολλήν, ὀλίγον ἔχων τὸ  αἷμα   καὶ τὸ ὑγρόν· γὰρ
[7]   ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως τέρεν  αἷμα   κλαδασσόμενον διὰ γυίων ὁππότε μὲν
[16]   ἑκάτερον) θερμὸν δ' ὂν τὸ  αἷμα>   κωλύει τὴν κατάψυξιν· καὶ μὴ
[7]   τινας ἐν αἷς ἔνεστι μὲν  αἷμα,   οὐ μέντοι πλήρεις εἰσὶν αἵματος,
[7]   θερμὸν εὔλογον, ἔχειν δὲ τὸ  αἷμα   τὴν τοῦ θερμοῦ χώραν) συνιζάνοντες
[14]   γὰρ ἄναιμα πάμπαν, τὰ δ'  ὀλίγαιμα   αὐτῶν ἐστιν. Ἀλλὰ ποῖα μὲν
[9]   Ὅσα δὲ μακροβιώτερα τῶν ἐντόμων  (ἄναιμα   γάρ ἐστι πάντα τὰ ἔντομα)
[14]   τῶν πεζῶν· τὰ μὲν γὰρ  ἄναιμα   πάμπαν, τὰ δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν
[9]   τῷ ὑγρῷ δὲ ζώντων ὅσα  ἄναιμα   πλείω χρόνον ζῇ ἐν τῷ
[10]   ἕνεκέν ἐστιν (ἔοικε δὲ καὶ  τοὔνομα   εἰληφέναι πνεύμων διὰ τὴν
[9]   (ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα τὰ  ἔντομα)   τούτοις ὑπὸ τὸ διάζωμα διέσχισται,
[3]   ἀναπνεῖ, δῆλον ὅτι καὶ τὰ  ἔντομα   τῶν ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται δ'
[9]   Ὅτι δ' οὐκ ἀναπνεῖ τὰ  ἔντομα   τῶν ζῴων, εἴρηται μὲν καὶ
[10]   ἐν τῷ ὑγρῷ ὑπερέχοντα τὸ  στόμα   διὰ τὴν ἀναπνοήν. Ὅσα δὲ
[2]   ὕδωρ, τότε ἐκπνέουσι κατὰ τὸ  στόμα   κατὰ τὰ βράγχια, ὥστε
[16]   καὶ τοῖς ἰχθύσι, πρὸς τὸ  στόμα   καρδία τὸ ὀξὺ ἔχει.
[2]   δέχεσθαι τὸ ὕδωρ κατὰ τὸ  στόμα   καὶ ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα
[12]   Διὸ καὶ καθεύδουσιν ὑπερέχοντα τὸ  στόμα,   καὶ ῥέγχουσιν οἵ γε δελφῖνες.
[9]   τινα τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ  στόμα   κατασχών· καὶ γὰρ ταῦτα ποιήσει
[2]   βραγχίων, ἐκ τοῦ περὶ τὸ  στόμα   περιεστῶτος ὕδατος ἕλκειν τῷ κενῷ
[11]   πνεύμονα μηδ' ἀναπνέουσι τὸ μὲν  στόμα   πρὸς τὴν ἐργασίαν τῆς τροφῆς,
[14]   Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ λέγειν  θερμὰ   καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ τὴν
[9]   ὑμένος ψύχηται· μᾶλλον γὰρ ὄντα  θερμὰ   πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως, οἷον
[9]   πρὸς τὸ ζῆν διὰ> τὸ  ὀλιγόθερμα   εἶναι) ἐπεὶ καὶ τῶν ἰχθύων
[6]   ἀναπνέοντος μὲν ὥσπερ ἐπὶ πῦρ  ὑπέκκαυμα   ὑποβάλλεσθαι, τραφέντος δὲ τοῦ πυρὸς
[3]   πάντα τρόπον, ὡς οὐκ ἐχόντων  πνεῦμα   θύραθεν οὐθέν. Ὃν τε τρόπον
[16]   κάτω κινεῖται πολλάκις δεχομένων τὸ  πνεῦμα   καὶ ἐξιέντων, ὡς τὰ βράγχια
[4]   τὸ σῶμα, κατέχειν συμβαίνει τὸ  πνεῦμα.   Καίτοι τότ' ἐχρῆν τὸ θύραθεν
[3]   τῶν ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων τὸ  πνεῦμα   ὁρῶμεν γινομένην τινὰ κίνησιν τοῦ
[17]   ἐν τοῖς πυρετοῖς, πυκνὸν τὸ  πνεῦμα   ποιοῦσι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι
[11]   δὲ διοίγει καὶ καταδέχεται τὸ  πνεῦμα   πρὸς τὴν κατάψυξιν) τά τ'
[15]   ἐν τῇ καρδίᾳ πορεύεται τὸ  πνεῦμα   ῥᾳδίως. ~Ὃν δὲ τρόπον
[5]   ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν πολλάκις τὸ  πνεῦμα   συμβαίνει σπᾶν. ~Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ
[7]   παλίνορσον ἀπαΐξειε μυχόνδε, αἰθέρος εὐθὺς  ῥεῦμα   κατέρχεται οἴδματι θῦον, εὖτε δ'
[9]   τὰ ἔντομα) τούτοις ὑπὸ τὸ  διάζωμα   διέσχισται, ὅπως διὰ λεπτοτέρου ὄντος
[9]   καὶ ἔσχισται αὐτοῖς ὑπὸ τὸ  ὑπόζωμα·   τοῖς δὲ μὴ ᾄδουσι τοῦτ'
[11]   ἐναίμοις ἔχει ἀρτηρία οἷον  πῶμα   τὴν ἐπιγλωττίδα· τοῖς δ' ὄρνισι
[4]   καὶ συνάγῃ καὶ συμπηγνύῃ τὸ  σῶμα,   κατέχειν συμβαίνει τὸ πνεῦμα. Καίτοι
[7]   λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες πύματον κατὰ  σῶμα   τέτανται, καί σφιν ἐπὶ στομίοις
[6]   δέχεσθαι τὴν τροφὴν καὶ τὸ  περίττωμα   ἀφιέναι· τοῦτο δ' ἐπὶ τῶν
[8]   καὶ καθ' ὃν ἀφίησι τὸ  περίττωμα,   τοῖς μὲν οὖν ἀναίμοις ἀνώνυμον,
[12]   τοῦτ' ἔχουσι πάντα τὸν αὐλόν·  δεξάμενα   γὰρ τὸ ὕδωρ, ὥσπερ οἱ
[7]   μὲν οὖν παρὰ τῶν ἄλλων  εἰρημένα   περὶ τοῦ ἀναπνεῖν τοιαύτας καὶ
[3]   καὶ φαίνονται ἀσπαρίζοντα ὥσπερ τὰ  πνιγόμενα,   εἴπερ ἀναπνέουσιν; οὐ γὰρ δὴ
[3]   ὅταν ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ  πνιγόμενα   ἐν τοῖς ὑγροῖς πάντα τὰ
[7]   διὰ τῶν μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς  στερισκόμενα   τὰ ζῷα οὐδὲν πάσχουσι, τῆς
[3]   ἀναπνεῖ· φαίνεται δ' αὐτῶν πολλὰ  διατεμνόμενα   ζῆν, οὐ μόνον εἰς δύο
[9]   καλεῖται πνίξις, καὶ τὰ οὕτω  φθειρόμενα   ἀποπνίγεσθαί φαμεν. Ὅτι δ' οὐκ
[11]   τῇ συναγωγῇ τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν·  δεχόμενα   γὰρ τὴν τροφὴν τὰ μὲν
[12]   τὴν τροφὴν ἐν ὑγρῷ, ἀναγκαῖον  δεχόμενα   τὸ ὑγρὸν ἀφιέναι, καὶ διὰ
[10]   δὲ βράγχια ἔχει πάντα καταψύχεται  δεχόμενα   τὸ ὕδωρ· ἔχει δὲ βράγχια
[9]   καὶ συνίζοντι, συμβαίνει πρὸς τὸν  ὑμένα   γίνεσθαι τρίψιν· κινοῦσι γὰρ τὸν
[9]   τετρυπημένων τὰ παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν  ὑμένα   λεπτόν. Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ
[9]   τῇ τρίψει τῇ πρὸς τὸν  ὑμένα   ποιοῦσι τὸν βόμβον, ὥσπερ λέγομεν,
[17]   Διὸ καὶ τῶν ἐντόμων ἔνια  διαιρούμενα   ζῶσι, καὶ τῶν ἐναίμων ὅσα
[3]   ὁμοίως τοῖς ἰχθύσιν. Ὥστ' εἴπερ  κἀκεῖνα   ἦν δυνατά, καὶ ταῦτ' ἂν
[12]   ἀπορήσειεν ἄν τις, ἔχει δὲ  κἀκεῖνα   κατὰ λόγον, οἷον περί τε
[3]   νῦν δὲ οὐ ποιοῦσιν. Κἂν  ἐκεῖνα   δ' ἔξω τοῦ ὑγροῦ ὄντα
[10]   χελῶναι καὶ σαῦραι καὶ ὄφεις.  Ἐκεῖνα   μὲν οὖν ἔναιμον, τούτων δὲ
[5]   τὸν αὐτὸν δι' ἄλλην  τινὰ   αἰτίαν (εἰ μὲν γὰρ μόνοις
[13]   ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ τῆς καταψύξεως,  τίνα   γίνεται τρόπον τοῖς τ' ἀναπνέουσι
[3]   ἑλκόντων τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην  τινὰ   κίνησιν τοῦ μορίου τοῦ ἕλκοντος,
[2]   ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρέων λέγουσι  τίνα   τρόπον ἀναπνέουσιν, καί φησιν Ἀναξαγόρας
[5]   τῶν ἄλλων ζῴων οὐδὲν διώρικε  τίνα   τρόπον αὐτοῖς τοῦ θερμοῦ
[2]   ἐκπνοή, περὶ ἧς οὐθὲν λέγουσι,  τίνα   τρόπον ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα τῶν
[9]   γὰρ συμβαίνει κἂν εἴ τίς  τινα   τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ στόμα
[6]   τὸ θερμὸν ἐκ τοῦ πνεύματος  τίνα   χρὴ τρόπον λέγειν, πλασματῶδες ὄν;
[7]   ὄγκος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ τρήματα  πυκνά,   εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ
[13]   ἔχοντα τὸν πνεύμονα καὶ θερμὸν  μείζονά   τε τοῖς μεγέθεσι, καὶ τό
[10]   μὲν ἔχει βράγχια τὰ δὲ  πνεύμονα,   ἄμφω δ' οὐδέν. ~Ἐπεὶ δὲ
[16]   Τὰ δὲ καρδίαν μὲν ἔχοντα,  πνεύμονα   δὲ μή, καθάπερ οἱ ἰχθύες
[16]   τὴν σύντρησιν ἔχει πρὸς τὸν  πνεύμονα,   δεῖ θεωρεῖν ἔκ τε τῶν
[12]   ἄποδα μέν ἐστιν, ἔχοντα δὲ  πνεύμονα   δέχεται τὴν θάλατταν. Αἴτιον δὲ
[11]   τῆς ὑγρᾶς ἐπὶ τὸν  πνεύμονα   διὰ τῆς ἀρτηρίας· προτέρα γὰρ
[12]   γίνεται αὐτοῖς ἀναπνέουσιν· ἔχουσι γὰρ  πνεύμονα.   Διὸ καὶ καθεύδουσιν ὑπερέχοντα τὸ
[15]   μάλιστ' ἀναπνέουσι τὰ ἔχοντα τὸν  πνεύμονα   ἔναιμον, ἐκ τούτων δῆλον· τό
[21]   τούτῳ, καὶ μάλιστα τοῖς τὸν  πνεύμονα   ἔναιμον ἔχουσιν· εἰς πολλοὺς γὰρ
[10]   τούτων δὲ τὰ πλεῖστα τὸν  πνεύμονα   ἔχει σομφόν· διὸ καὶ τῇ
[1]   κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν οὖν ὅσα  πνεύμονα   ἔχει τῶν ζῴων ἀναπνεῖ πάντα,
[9]   Καὶ τῶν ἀναίμων δὲ καὶ  πνεύμονα   ἐχόντων, ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων καὶ
[9]   γὰρ μηδ' ὅλως ἔχει  πνεύμονα   ἄναιμον, ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως.
[10]   καλούμενος κορδύλος. Ἅμα δὲ  πνεύμονα   καὶ βράγχια οὐδὲν ὦπταί πω
[13]   τὰ μάλιστα ἔναιμον ἔχοντα τὸν  πνεύμονα   καὶ θερμὸν μείζονά τε τοῖς
[1]   ὅσα μὲν ἄναιμον ἔχει τὸν  πνεύμονα   καὶ σομφὸν ἧττον δέονται τῆς
[17]   διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὸν  πνεύμονα   μακρὰν αἴρειν ἄνω καὶ συνίζειν.
[3]   γὰρ ἔχουσιν ἀρτηρίαν διὰ τὸ  πνεύμονα   μὴ ἔχειν, ἀλλ' εὐθὺς
[11]   ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι  πνεύμονα   μηδ' ἀναπνέουσι τὸ μὲν στόμα
[1]   δ' ἄλλων ὅσα μὴ ἔχει  πνεύμονα   οὐθὲν ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος μὲν οὖν
[10]   ἔχουσι καρδίαν, ὅσα μὲν ἔχει  πνεύμονα   πάντα δέχεται τὸν ἀέρα καὶ
[1]   ἰχθύες. Τὰ δ' ἔναιμον ἔχοντα  πνεύμονα   πάντα μᾶλλον δεῖται τῆς ἀναπνοῆς
[21]   ὥστε δοκεῖν ὅλον εἶναι τὸν  πνεύμονα   πλήρη αἵματος. Καλεῖται δ'
[17]   τῶν νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι τὸν  πνεύμονα   σκληρὸν φύμασιν περιττώμασιν
[1]   τοῦ σώματος ἰσχύν. Τὸν δὲ  πνεύμονα   σομφὸν ἔχει πάντα τὰ ᾠοτοκοῦντα,
[14]   διότι τὰ μὲν οὐκ ἔχει  πνεύμονα   τὰ δὲ ἔχει. ~Διὰ τί
[10]   ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ  πνεύμονα   τά τε ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς
[11]   ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς ἔχουσι τὸν  πνεύμονα   τῷ καλουμένῳ στόματι πρός τε
[16]   κινεῖν τῶν μὲν ἀναπνεόντων τὸν  πνεύμονα   τῶν δ' ἐνύδρων τὰ βράγχια
[13]   Ὅτι μὲν οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα  πνεύμονα   τῶν ζῴων ἔχουσι, πρότερον εἴρηται.
[16]   μόνον ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ καὶ  πνεύμονα   τῶν ζῴων. Τὰ δὲ καρδίαν
[7]   τὸν αὐλῶνα τὸν παρὰ τὸν  γαργαρεῶνα,   τὸ ἔσχατον τοῦ ἐν
[7]   μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ τὸν  αὐλῶνα   τὸν παρὰ τὸν γαργαρεῶνα,
[20]   σφυγμόν, αἰρομένη πρὸς τὸν ἔσχατον  χιτῶνα   τῆς καρδίας. Καὶ τοῦτ' ἀεὶ
[12]   βράγχια, ταῦτα κατὰ τὸν αὐλὸν  ἀνασπᾷ   τὸ ὕδωρ. Σημεῖον δὲ καὶ
[12]   τε καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι,  παρὰ   τὰ δασέα ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ
[1]   ἐν τοῖς ὕδασι δύνανται διαμένειν  παρὰ   τὴν τοῦ σώματος ἰσχύν. Τὸν
[7]   ἐστιν ἀναπνοὴ μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ  παρὰ   τὸν αὐλῶνα τὸν παρὰ τὸν
[7]   ἀλλὰ παρὰ τὸν αὐλῶνα τὸν  παρὰ   τὸν γαργαρεῶνα, τὸ ἔσχατον
[7]   καὶ ἐξιόν. Τὰ μὲν οὖν  παρὰ   τῶν ἄλλων εἰρημένα περὶ τοῦ
[20]   κίνησιν μετ' ἀλγηδόνος διὰ τὸ  παρὰ   φύσιν εἶναι τῷ αἵματι τὴν
[4]   φύσιν μὲν γήρᾳ, βίᾳ δὲ  παρὰ   φύσιν, οὐθὲν δεδήλωκεν (καίτοι ἐχρῆν,
[14]   ἐν ξηρῷ. Διὰ τοῦτο τὰ  δένδρα   οὐκ ἐν ὕδατι φύεται, ἀλλ'
[3]   συμβαίνειν· νῦν δ' οὐδὲν τῷ  σφόδρα   ἀναπνεῦσαι ἀποπνίγεται πεζὸν ζῷον. Ἔτι
[14]   πῦρ ἔχοντα πλεῖστον τῶν ζῴων  ἔνυδρα   εἶναι, φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν τῆς
[12]   τὴν φύσιν ὄντα τῶν ζῴων  ἔνυδρα.   ~Περὶ δὲ τῆς καταψύξεως, τίνα
[9]   δὲ τῶν ζῴων τὰ μὲν  ἔνυδρα,   τὰ δ' ἐν τῇ γῇ
[14]   θερμότητα τῆς φύσεως τὰ μὲν  ἔνυδρα   τὰ δὲ πεζὰ τῶν ζῴων
[3]   ~Ἔτι δὲ τὸ φάναι τὸν  ἀέρα   ἕλκειν ἐκ τοῦ στόματος
[2]   τὸν ἐν τῷ στόματι γινόμενον  ἀέρα   ἕλκοντας ἀναπνεῖν τοὺς ἰχθῦς· οὐ
[15]   δὲ τὰ ἔχοντα δέχεται τὸν  ἀέρα   καὶ ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ' αὐτῶν
[7]   κάτω μὲν φερομένου εἰσρεῖν τὸν  ἀέρα   καὶ γίγνεσθαι ἀναπνοήν, ἄνω δ'
[7]   κατὰ ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε τὸν  ἀέρα   καὶ πάλιν ἐξιᾶσιν, οἱ δ'
[10]   ἔχει πνεύμονα πάντα δέχεται τὸν  ἀέρα   καὶ τὴν κατάψυξιν ποιεῖται διὰ
[3]   εὐήθης· φησὶ γὰρ ὅτι τὸν  ἀέρα   πολὺν ἕλκουσι λίαν ἐν τῷ
[21]   συνίζειν, καὶ συνίζοντος ἐξιέναι τὸν  ἀέρα   τὸν εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα μὲν
[5]   εἴσω διὰ τοῦ στόματος τὸν  ἀέρα   τὸν ἐκπίπτοντα θερμόν· καὶ τοῦτο
[21]   τὰς φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν  ἀέρα   τὸν θύραθεν ψυχρὸν ὄντα, καὶ
[7]   δὲ πόρους εἰς τὸν ἔξω  ἀέρα,   τῶν μὲν τοῦ σώματος μορίων
[5]   τοῦ στόματος, τὸν περιέχοντα ὠθούμενον  ἀέρα   φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς τὸν αὐτὸν
[2]   τῷ ἐν τῷ στόματι τὸν  ἀέρα,   ὡς ἐνόντος ἐν τῷ ὕδατι
[19]   δὲ διὰ τοῦ ἀέρος, ὧν  ἑκάτερα   στερίσκεται μεταβάλλοντα τοὺς τόπους.
[14]   ὕδωρ. Ἔτι δ' οὐδὲ φαίνεται  θερμότερα   ὄντα τῶν πεζῶν· τὰ μὲν
[11]   τὸν πνεύμονα διὰ τῆς ἀρτηρίας·  προτέρα   γὰρ κεῖται ἀρτηρία τοῦ
[9]   πάντα τὰ τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ'  ἀμφότερα   γὰρ μικρὰ ὄντα μικρᾶς τυγχάνει
[15]   καὶ τῆς θερμότητος. Ταῦτα δ'  ἀμφότερα   μὲν ἀὴρ δύναται ῥᾳδίως
[9]   μικρᾶς τυγχάνει ῥοπῆς. Ὅσα δὲ  μακροβιώτερα   τῶν ἐντόμων (ἄναιμα γάρ ἐστι
[13]   ἀνάγκη καὶ ψυχῆς τετυχηκέναι τιμιωτέρας·  τιμιώτερα   γὰρ ταῦτα τῆς φύσεως τῆς
[13]   τοῦ μὲν ἔχειν ὅτι τὰ  τιμιώτερα   τῶν ζῴων πλείονος τετύχηκε θερμότητος·
[4]   ἔτυχεν ἀλλὰ κατὰ φύσιν μὲν  γήρᾳ,   βίᾳ δὲ παρὰ φύσιν, οὐθὲν
[18]   Τούτου δ' μὲν ἐν  γήρᾳ   θάνατος μάρανσις τοῦ μορίου δι'
[17]   ἄλυπός ἐστιν ἐν τῷ  γήρᾳ   θάνατος· οὐδενὸς γὰρ βιαίου πάθους
[17]   μικρῶν παθημάτων ἐπιγινομένων ἐν τῷ  γήρᾳ   ταχέως τελευτῶσιν· διὰ γὰρ τὸ
[14]   ὕδωρ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὰ  ὑπέρξηρα,   ὥσπερ τὰ ὑπέρπυρά φησιν ἐκεῖνος·
[7]   πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν ῥινῶν ἔσχατα  τέρθρα   διαμπερές, ὥστε φόνον μέν κεύθειν,
[7]   ἐρύκῃ ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος  ἄκρα   κρατύνων, εἰσόκε χειρὶ μεθῇ, τότε
[9]   τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ' ἀμφότερα γὰρ  μικρὰ   ὄντα μικρᾶς τυγχάνει ῥοπῆς. Ὅσα
[17]   εἴδει· οὐ γὰρ ἀδιάφορος  φθορά,   ἀλλ' ἔχει τι κοινόν. Θάνατος
[18]   τούτων μέσον. Τελευτὴ δὲ καὶ  φθορὰ   βίαιος μὲν τοῦ θερμοῦ
[8]   διασπώμενον· αὕτη μὲν οὖν  φθορὰ   βίαιος ὁμοίως ἐπὶ τῶν ἐμψύχων
[17]   ἄρριζα. Πᾶσι μὲν οὖν  φθορὰ   γίνεται διὰ θερμοῦ τινος ἔκλειψιν,
[8]   γὰρ φύσις ἐμπεπύρευκεν αὐτήν.  Φθορὰ   δὲ πυρός, ὥσπερ εἴρηται πρότερον,
[9]   διὰ τὸ μὴ ψύχεσθαι  φθορὰ   καλεῖται πνίξις, καὶ τὰ οὕτω
[17]   Ἔστι δὲ θάνατος καὶ  φθορὰ   πᾶσιν ὁμοίως τοῖς μὴ ἀτελέσιν·
[14]   εἶναι αὐτὰ ὑπέρξηρα, ὥσπερ τὰ  ὑπέρπυρά   φησιν ἐκεῖνος· οὐ γὰρ διὰ
[9]   θερμοῦ· διὸ καὶ ἐν τῇ  τέφρᾳ   χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ τῶν ἐν
[14]   ἐν ὑγροῖς ἐστι καὶ εἰ  ψυχρά,   ἔσται ἐν ψυχρῷ> τὰ δ'
[14]   μὲν δεῖ λέγειν θερμὰ καὶ  ψυχρά,   καθ' αὑτὰ τὴν ἐπίσκεψιν εἴληφεν·
[14]   φύσις, οὐκ ἂν ἐν θερμῷ  θεῖσα   διέσωσεν, οὐδ' εἴ τι ἐκ
[7]   αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ' εὐειδεῖ χερὶ  θεῖσα   εἰς ὕδατος βάπτῃσι τέρεν δέμας
[9]   ἐν τῷ ὑγρῷ δὲ ζώντων  ὅσα   ἄναιμα πλείω χρόνον ζῇ ἐν
[17]   καὶ τὰ σπέρματα τῶν φυτῶν,  ὅσα   ἄρριζα. Πᾶσι μὲν οὖν
[9]   ἑπτὰ ἔτη) καὶ τἆλλα δὲ  ὅσα   βομβεῖ, οἷον σφῆκες καὶ μηλολόνθαι
[9]   ἀκινητίζοντες μέντοι, καὶ εὑρίσκονται ὀρυττόμενοι.  Ὅσα   γὰρ μηδ' ὅλως ἔχει
[10]   τὸ στόμα διὰ τὴν ἀναπνοήν.  Ὅσα   δὲ βράγχια ἔχει πάντα καταψύχεται
[9]   μικρὰ ὄντα μικρᾶς τυγχάνει ῥοπῆς.  Ὅσα   δὲ μακροβιώτερα τῶν ἐντόμων (ἄναιμα
[15]   τὸ μόριον τῶν καλουμένων σπλάγχνων.  Ὅσα   δὴ ἔχει ἔναιμον αὐτό, ταχείας
[10]   πρότερον. Χρῆται δὲ πάντα, καὶ  ὅσα   διατρίβει καὶ ποιεῖται τὸν βίον
[12]   τὰς φαλαίνας, καὶ τῶν ἄλλων  ὅσα   ἔχει τὸν καλούμενον αὐλόν. Ταῦτα
[15]   καὶ ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ' αὐτῶν  ὅσα   ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον τοῦ μὲν
[1]   φανερόν. Ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν  ὅσα   μὲν ἄναιμον ἔχει τὸν πνεύμονα
[10]   ἐναίμοις καὶ τοῖς ἔχουσι καρδίαν,  ὅσα   μὲν ἔχει πνεύμονα πάντα δέχεται
[1]   τῆς θερμότητος· τῶν δ' ἄλλων  ὅσα   μὴ ἔχει πνεύμονα οὐθὲν ἀναπνεῖ.
[17]   διαιρούμενα ζῶσι, καὶ τῶν ἐναίμων  ὅσα   μὴ ζωτικὰ λίαν εἰσὶ πολὺν
[16]   δὲ ποιεῖται διὰ τῆς ἀναπνοῆς  ὅσα   μὴ μόνον ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ
[1]   κενὴν κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν οὖν  ὅσα   πνεύμονα ἔχει τῶν ζῴων ἀναπνεῖ
[13]   λεκτέον. Ὅτι μὲν οὖν ἀναπνέουσιν  ὅσα   πνεύμονα τῶν ζῴων ἔχουσι, πρότερον
[17]   γίνεται παντελῶς. Καὶ τῶν νοσημάτων  ὅσα   ποιοῦσι τὸν πνεύμονα σκληρὸν
[20]   διὰ πάθος νοσηματικόν. δὲ  συμβαίνουσα   σφύξις τῆς καρδίας, ἣν ἀεὶ
[14]   συνέστησεν, οὐκ ἂν εἰς ὑγρὸν  φέρουσα   κατέθηκεν· φθείρει γὰρ τὰ ὑπὸ
[20]   γὰρ διωρισμένων τῶν φλεβῶν φαίνεται  ἔχουσα   αἷμα. Καὶ διὰ τοῦτο σφύζει
[9]   κίνησις ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκεῖ  καταψύχουσα.   Τέλος δ' οὐ δύναται, ἀλλ'
[3]   πνιγόμενα ἐν τοῖς ὑγροῖς πάντα  τὰ   ἀναπνέοντα, γίνονται πομφόλυγες τοῦ πνεύματος
[2]   ἐκπνεῖν ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ ἀνάγκη  τὰ   ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν καὶ εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν
[9]   γὰρ τὸν τόπον τοῦτον, ὥσπερ  τὰ   ἀναπνέοντα ἔξωθεν τῷ πνεύμονι καὶ
[20]   καὶ γὰρ οἱ φοβούμενοι καταψύχονται  τὰ   ἄνω, τὸ δὲ θερμὸν ὑποφεῦγον
[16]   τὸν πνεύμονα τῶν δ' ἐνύδρων  τὰ   βράγχια διὰ πάθος διὰ
[21]   διὰ τῶν μορίων αἴρονται καὶ  τὰ   βράγχια, καὶ διιᾶσι τὸ ὕδωρ·
[16]   μέσον, συνάπτουσιν ἀλλήλοις πάντα  τὰ   βράγχια. Μέγιστος μὲν οὖν οὗτός
[3]   περὶ τὴν κοιλίαν ἀλλ'  τὰ   βράγχια μόνον, καὶ ἐν τῷ
[16]   θέσις ἔχει τῆς καρδίας πρὸς  τὰ   βράγχια, πρὸς μὲν τὴν ὄψιν
[17]   μὲν πνεύμων τοῖς δὲ  τὰ   βράγχια σκληρύνηται, διὰ χρόνου μῆκος
[12]   ὕδωρ, ὥσπερ οἱ ἰχθύες κατὰ  τὰ   βράγχια, ταῦτα κατὰ τὸν αὐλὸν
[16]   τὸ πνεῦμα καὶ ἐξιέντων, ὡς  τὰ   βράγχια τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ τὰ
[2]   κατὰ τὸ στόμα κατὰ  τὰ   βράγχια, ὥστε συμβαίνει ἅμα ἐκπνεῖν
[10]   αὑτοῖς καὶ μὴ θύραζε μόνον  (τὰ   γὰρ σελάχη ζῳοτοκεῖ μέν, ἀλλ'
[14]   εἰ ψυχρά, ἔσται ἐν ψυχρῷ>  τὰ   δ' ἐκ ξηροῦ ἐν ξηρῷ.
[13]   πεζῶν τὰ μὲν ἐξ ἀέρος  τὰ   δ' ἐκ πυρός. Ἕκαστα δ'
[9]   τῶν ζῴων τὰ μὲν ἔνυδρα,  τὰ   δ' ἐν τῇ γῇ ποιεῖται
[1]   τὸ ὕδωρ ὥσπερ οἱ ἰχθύες.  Τὰ   δ' ἔναιμον ἔχοντα πνεύμονα πάντα
[13]   οἷον τὸ τῶν φυτῶν γένος,  τὰ   δ' ἐξ ὕδατος, οἷον τὸ
[11]   τὴν τροφὴν τὰ μὲν συνάγει,  τὰ   δ' ἐπιτίθησι τὴν ἐπιγλωττίδα· προελθούσης
[14]   τὰ μὲν γὰρ ἄναιμα πάμπαν,  τὰ   δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν. Ἀλλὰ
[12]   καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι, παρὰ  τὰ   δασέα ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ διὰ
[10]   διὰ τὴν τοῦ πνεύματος ὑποδοχήν)  τὰ   δὲ βράγχια πρὸς τὴν ἀπὸ
[19]   τὰ μὲν ἐκπνέουσι καὶ εἰσπνέουσι  τὰ   δὲ δέχονται τὸ ὑγρὸν καὶ
[11]   προελθούσης δὲ τὰ μὲν ἐπαίρει,  τὰ   δὲ διοίγει καὶ καταδέχεται τὸ
[14]   τὰ μὲν οὐκ ἔχει πνεύμονα  τὰ   δὲ ἔχει. ~Διὰ τί δὲ
[16]   ἀλλὰ καὶ πνεύμονα τῶν ζῴων.  Τὰ   δὲ καρδίαν μὲν ἔχοντα, πνεύμονα
[14]   τῆς φύσεως τὰ μὲν ἔνυδρα  τὰ   δὲ πεζὰ τῶν ζῴων ἐστί,
[10]   τοῦτο τὰ μὲν ἔχει βράγχια  τὰ   δὲ πνεύμονα, ἄμφω δ' οὐδέν.
[14]   ξηροῦ ἐν ξηρῷ. Διὰ τοῦτο  τὰ   δένδρα οὐκ ἐν ὕδατι φύεται,
[9]   ἐντόμων (ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα  τὰ   ἔντομα) τούτοις ὑπὸ τὸ διάζωμα
[3]   πάντα ἀναπνεῖ, δῆλον ὅτι καὶ  τὰ   ἔντομα τῶν ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται
[9]   φαμεν. Ὅτι δ' οὐκ ἀναπνεῖ  τὰ   ἔντομα τῶν ζῴων, εἴρηται μὲν
[15]   δὲ ἔχει. ~Διὰ τί δὲ  τὰ   ἔχοντα δέχεται τὸν ἀέρα καὶ
[15]   Καὶ διότι δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι  τὰ   ἔχοντα τὸν πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ
[4]   πρότερον λεχθέντα καὶ μὴ πάντα  τὰ   ζῷα ἀναπνεῖν, οὐ περὶ παντὸς
[16]   καὶ τῶν ἱστοριῶν τῶν περὶ  τὰ   ζῷα γεγραμμένων. Καταψύξεως μὲν οὖν
[7]   ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν μετέχει πάντα  τὰ   ζῷα, ἔστι δ' οὐ πᾶσι
[20]   συνωθούμενον οὕτως ὥστ' ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι  τὰ   ζῷα καὶ ἀποθνήσκειν διὰ φόβον
[7]   τῶν μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα  τὰ   ζῷα οὐδὲν πάσχουσι, τῆς δὲ
[1]   τῶν συμβαινόντων. Ἔτι δὲ πάντα  τὰ   ζῷά φασιν ἀναπνεῖν· τοῦτο δ'
[14]   οὐ καλῶς τοῦτ' εἴρηκε, φάσκων  τὰ   θερμότατα καὶ πῦρ ἔχοντα πλεῖστον
[12]   λεαίνειν τὴν τροφήν. ~Περὶ δὲ  τὰ   κητώδη τῶν ἐνύδρων ἀπορήσειεν ἄν
[12]   ταὐτὸ δὲ τοῦτο δέχεται καὶ  τὰ   μαλάκια τὸ ὕδωρ καὶ τὰ
[12]   τὰ μαλάκια τὸ ὕδωρ καὶ  τὰ   μαλακόστρακα, λέγω δ' οἷον τοὺς
[13]   τῆς τῶν ψυχρῶν. Διὸ καὶ  τὰ   μάλιστα ἔναιμον ἔχοντα τὸν πνεύμονα
[16]   τὰ βράγχια τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ  τὰ   μὲν ἀναπνέοντα ἐν ὀλίγῳ ἀέρι
[14]   φαίνεται θερμότερα ὄντα τῶν πεζῶν·  τὰ   μὲν γὰρ ἄναιμα πάμπαν, τὰ
[13]   καὶ μὴ τοιαῦτα πολλὰ συνέστηκεν·  τὰ   μὲν γὰρ ἐκ γῆς πλείονος
[19]   πνεύμονος, ὧν αἰρομένων καὶ συνιζόντων  τὰ   μὲν ἐκπνέουσι καὶ εἰσπνέουσι τὰ
[9]   φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ τῶν ζῴων  τὰ   μὲν ἔνυδρα, τὰ δ' ἐν
[14]   οὐ διὰ θερμότητα τῆς φύσεως  τὰ   μὲν ἔνυδρα τὰ δὲ πεζὰ
[13]   τῶν δὲ πτηνῶν καὶ πεζῶν  τὰ   μὲν ἐξ ἀέρος τὰ δ'
[14]   ὑγρὸν καὶ τὸ ξηρόν, εὐλόγως  τὰ   μὲν ἐξ ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ>
[11]   ἐπιτίθησι τὴν ἐπιγλωττίδα· προελθούσης δὲ  τὰ   μὲν ἐπαίρει, τὰ δὲ διοίγει
[10]   ἂν ἦν μάτην, διὰ τοῦτο  τὰ   μὲν ἔχει βράγχια τὰ δὲ
[14]   φησιν, τοσαῦτ' εἰρήσθω, καὶ διότι  τὰ   μὲν οὐκ ἔχει πνεύμονα τὰ
[12]   ἅμα δεχομένοις εἰσρέῃ τὸ ὑγρόν.  Τὰ   μὲν οὖν μαλακόστρακα, οἷον οἵ
[7]   ὁμοίως εἰσιόν τε καὶ ἐξιόν.  Τὰ   μὲν οὖν παρὰ τῶν ἄλλων
[11]   ποιοῦσιν· δεχόμενα γὰρ τὴν τροφὴν  τὰ   μὲν συνάγει, τὰ δ' ἐπιτίθησι
[9]   θερμὸν ψυχρόν· καίτοι  τὰ   μικρὰν ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ
[17]   γινομένων γεηρῶν, οὐ δύναται ταῦτα  τὰ   μόρια κινεῖν οὐδ' αἴρειν καὶ
[8]   γὰρ ἐξ ἧς ἤδη γίνεται  τὰ   μόρια τοῖς ζῴοις τοῦ
[9]   ψύχεσθαι φθορὰ καλεῖται πνίξις, καὶ  τὰ   οὕτω φθειρόμενα ἀποπνίγεσθαί φαμεν. Ὅτι
[9]   διὰ τῶν καλάμων τῶν τετρυπημένων  τὰ   παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν.
[14]   ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ καὶ ἄποδα  τὰ   πλεῖστα αὐτῶν ἐστιν) δὲ
[10]   μὲν οὖν ἔναιμον, τούτων δὲ  τὰ   πλεῖστα τὸν πνεύμονα ἔχει σομφόν·
[3]   ἀποθνήσκουσι καὶ φαίνονται ἀσπαρίζοντα ὥσπερ  τὰ   πνιγόμενα, εἴπερ ἀναπνέουσιν; οὐ γὰρ
[4]   δὲ δεῖ νομίζειν ἀληθῆ εἶναι  τὰ   πρότερον λεχθέντα καὶ μὴ πάντα
[4]   ψυχὴ καὶ τὸ θερμὸν ταὐτόν,  τὰ   πρῶτα σχήματα τῶν σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων
[17]   οἷον τά τε ᾠὰ καὶ  τὰ   σπέρματα τῶν φυτῶν, ὅσα ἄρριζα.
[20]   τὸν τρόπον. ~Τρία δ' ἐστὶ  τὰ   συμβαίνοντα περὶ τὴν καρδίαν,
[11]   τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν κατάψυξιν)  τά   τ' ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα διὰ
[10]   καὶ ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ πνεύμονα  τά   τε ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς καὶ
[10]   ἐν αὑτοῖς) καὶ τῶν ᾠοτοκούντων  τά   τε πτερυγωτά, οἷον ὄρνιθες, καὶ
[17]   τρόπον. Ἀτελῆ δὲ λέγω οἷον  τά   τε ᾠὰ καὶ τὰ σπέρματα
[12]   τὴν τροφὴν ἐκ τοῦ ὑγροῦ  τὰ   τὴν φύσιν ὄντα τῶν ζῴων
[13]   αἴτιον τοῦ μὲν ἔχειν ὅτι  τὰ   τιμιώτερα τῶν ζῴων πλείονος τετύχηκε
[9]   Διὸ καὶ βραχύβια σχεδὸν πάντα  τὰ   τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ' ἀμφότερα γὰρ
[13]   καὶ τῆς κινήσεως αἰτίαν καὶ  τὰ   τοιαῦτα δεῖ νομίζειν συνιστάναι ζῷα
[12]   ἀναπνεῖν· διὸ καὶ ἐπιπολάζοντα φαίνεται  τὰ   τοιαῦτα ἐπὶ τῆς θαλάττης διὰ
[10]   φῶκαι· ταῦτα γὰρ πάντα καὶ  τὰ   τοιαῦτα καὶ τίκτει ἐν τῷ
[2]   οὐθὲν λέγουσι, τίνα τρόπον ἐκπνέουσι  τὰ   τοιαῦτα τῶν ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται
[14]   τὸ εἶναι αὐτὰ ὑπέρξηρα, ὥσπερ  τὰ   ὑπέρπυρά φησιν ἐκεῖνος· οὐ γὰρ
[14]   ὑγρὸν φέρουσα κατέθηκεν· φθείρει γὰρ  τὰ   ὑπὸ ξηροῦ συστάντα τὸ ὑγρόν.
[7]   ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ δ' ὥσπερ εἴπομεν,  τὰ   φανερῶς ἀναπνέοντα διὰ τῆς ἀρτηρίας,
[10]   τε πτερυγωτά, οἷον ὄρνιθες, καὶ  τὰ   φολιδωτά, οἷον χελῶναι καὶ σαῦραι
[1]   δὲ πνεύμονα σομφὸν ἔχει πάντα  τὰ   ᾠοτοκοῦντα, οἷον τὸ τῶν βατράχων
[7]   αὔτως, ὅθ' ὕδωρ μὲν ἔχῃ  κάτα   βένθεα χαλκοῦ πορθμοῦ χωσθέντος βροτέῳ
[12]   ἄν τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα  κατὰ   λόγον, οἷον περί τε τοὺς
[7]   πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες πύματον  κατὰ   σῶμα τέτανται, καί σφιν ἐπὶ
[12]   τὸ ὕδωρ, ὥσπερ οἱ ἰχθύες  κατὰ   τὰ βράγχια, ταῦτα κατὰ τὸν
[2]   ἐκπνέουσι κατὰ τὸ στόμα  κατὰ   τὰ βράγχια, ὥστε συμβαίνει ἅμα
[14]   οἰκείοις τόποις ἑκάστης ὕλης καὶ  κατὰ   τὰς μεταβολὰς τῆς κοινῆς ὥρας·
[6]   τοῦτο γιγνόμενον ὁρῶμεν. Συμβαίνει τε  κατὰ   ταὐτὸ δέχεσθαι τὴν τροφὴν καὶ
[7]   πάλιν ἐξιᾶσιν, οἱ δ' ἀναπνέοντες  κατὰ   ταὐτόν. Εἰ δὲ περὶ τῆς
[7]   ἐκπνέουσιν. Πλὴν ἐκεῖ μὲν οὐ  κατὰ   ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε τὸν ἀέρα
[7]   ζῷα οὐδὲν πάσχουσι, τῆς δὲ  κατὰ   τὴν ἀρτηρίαν ἀποθνήσκουσιν. Καταχρῆται γὰρ
[2]   ἀφῶσι τὸ ὕδωρ, τότε ἐκπνέουσι  κατὰ   τὸ στόμα κατὰ τὰ
[2]   συμβαίνει ἅμα δέχεσθαι τὸ ὕδωρ  κατὰ   τὸ στόμα καὶ ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη
[12]   ἰχθύες κατὰ τὰ βράγχια, ταῦτα  κατὰ   τὸν αὐλὸν ἀνασπᾷ τὸ ὕδωρ.
[5]   ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ πάλιν ἐξιέναι  κατὰ   τὸν αὐτὸν τόπον, καὶ περιωθεῖν
[14]   ψυχροῦ καὶ τοῦ ὑγροῦ ἐλλείπει,  κατὰ   τὸν τόπον ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα·
[7]   ταὐτόν. Εἰ δὲ περὶ τῆς  κατὰ   τοὺς μυκτῆρας λέγει μόνης, πολὺ
[17]   μὲν βίαιος δὲ  κατὰ   φύσιν, βίαιος μὲν ὅταν
[17]   ὅταν ἀρχὴ ἔξωθεν ᾖ,  κατὰ   φύσιν δ' ὅταν ἐν αὐτῷ,
[4]   οὐ μέντοι ὅτε ἔτυχεν ἀλλὰ  κατὰ   φύσιν μὲν γήρᾳ, βίᾳ δὲ
[18]   ταύτας τὰς αἰτίας) δὲ  κατὰ   φύσιν τοῦ αὐτοῦ τούτου μάρανσις
[7]   ἀέρος ὄγκος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ  τρήματα   πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον·
[4]   τὸ θερμὸν ταὐτόν, τὰ πρῶτα  σχήματα   τῶν σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων οὖν αὐτῶν
[17]   τά τε ᾠὰ καὶ τὰ  σπέρματα   τῶν φυτῶν, ὅσα ἄρριζα. Πᾶσι
[3]   ἰχθύσιν. Ὥστ' εἴπερ κἀκεῖνα ἦν  δυνατά,   καὶ ταῦτ' ἂν ἦν· ἐπεὶ
[2]   ὕδατι ἀέρος. Ταῦτα δ' ἐστὶν  ἀδύνατα.   Πρῶτον μὲν γὰρ τὸ ἥμισυ
[14]   καλῶς τοῦτ' εἴρηκε, φάσκων τὰ  θερμότατα   καὶ πῦρ ἔχοντα πλεῖστον τῶν
[7]   στομίοις πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν ῥινῶν  ἔσχατα   τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον μέν
[8]   καὶ τῆς ψυχῆς ἕξις  μετὰ   θερμότητός τινός ἐστιν (οὐδὲ γὰρ
[13]   ἀναπνέουσι καὶ τοῖς ἔχουσι βράγχια,  μετὰ   ταῦτα λεκτέον. Ὅτι μὲν οὖν
[18]   διὰ χρόνου μῆκος γινομένη καὶ  τελειότητα·   τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις,
[10]   καὶ γὰρ ἔχει, καθ'  ὁμοιότητα   τῶν πτερύγων λέγεται. Τῶν δὲ
[6]   ἀνάλογον τούτῳ· πάντα γὰρ ἔχει  θερμότητα   ζωτικήν. Ἔπειτα καὶ τὸ γίγνεσθαι
[1]   γὰρ πνεύμων ὀλίγην ἔχει  θερμότητα   (ὀλίγαιμον γὰρ ἔχουσιν αὐτόν) ἐμφυσώμενος
[14]   Ὅτι μὲν οὖν οὐ διὰ  θερμότητα   τῆς φύσεως τὰ μὲν ἔνυδρα
[2]   δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν θάτερον θατέρῳ.  Εἶτα   ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ, τότε
[6]   πάντα γὰρ ἔχει θερμότητα ζωτικήν.  Ἔπειτα   καὶ τὸ γίγνεσθαι τὸ θερμὸν
[7]   εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ  ἔπειτα   πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται αἴσιμον ὕδωρ.
[3]   πεζὸν ζῷον. Ἔτι δ' εἰ  πάντα   ἀναπνεῖ, δῆλον ὅτι καὶ τὰ
[6]   συμβαίνειν τὸ ἀνάλογον τούτῳ·  πάντα   γὰρ ἔχει θερμότητα ζωτικήν. Ἔπειτα
[10]   καρδίαν, ὅσα μὲν ἔχει πνεύμονα  πάντα   δέχεται τὸν ἀέρα καὶ τὴν
[8]   θερμότητός ἐστιν· πυρὶ γὰρ ἐργάζεται  πάντα)   διόπερ ἐν πρώτῳ τόπῳ
[7]   ταῖς κλεψύδραις. Ὧδε δ' ἀναπνεῖ  πάντα   καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν
[10]   εἴρηται καὶ πρότερον. Χρῆται δὲ  πάντα,   καὶ ὅσα διατρίβει καὶ ποιεῖται
[10]   χερσαῖαι καὶ φῶκαι· ταῦτα γὰρ  πάντα   καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ τίκτει
[10]   ἀναπνοήν. Ὅσα δὲ βράγχια ἔχει  πάντα   καταψύχεται δεχόμενα τὸ ὕδωρ· ἔχει
[1]   Τὰ δ' ἔναιμον ἔχοντα πνεύμονα  πάντα   μᾶλλον δεῖται τῆς ἀναπνοῆς διὰ
[1]   λίαν κατέχων πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται  πάντα·   οὐδὲν γὰρ τῶν τοιούτων δέχεται
[3]   λαμβάνειν ἕνεκά τινος τὴν φύσιν  πάντα   ποιεῖν· ζητοῦντες γὰρ τίνος ἕνεκα
[3]   ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα ἐν τοῖς ὑγροῖς  πάντα   τὰ ἀναπνέοντα, γίνονται πομφόλυγες τοῦ
[16]   τὸ μέσον, συνάπτουσιν ἀλλήλοις  πάντα   τὰ βράγχια. Μέγιστος μὲν οὖν
[9]   τῶν ἐντόμων (ἄναιμα γάρ ἐστι  πάντα   τὰ ἔντομα) τούτοις ὑπὸ τὸ
[4]   τὰ πρότερον λεχθέντα καὶ μὴ  πάντα   τὰ ζῷα ἀναπνεῖν, οὐ περὶ
[7]   διόπερ ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν μετέχει  πάντα   τὰ ζῷα, ἔστι δ' οὐ
[1]   ἀπειροτέρως τῶν συμβαινόντων. Ἔτι δὲ  πάντα   τὰ ζῷά φασιν ἀναπνεῖν· τοῦτο
[9]   βοηθείας. Διὸ καὶ βραχύβια σχεδὸν  πάντα   τὰ τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ' ἀμφότερα
[1]   Τὸν δὲ πνεύμονα σομφὸν ἔχει  πάντα   τὰ ᾠοτοκοῦντα, οἷον τὸ τῶν
[12]   ἀφιέναι, καὶ διὰ τοῦτ' ἔχουσι  πάντα   τὸν αὐλόν· δεξάμενα γὰρ τὸ
[3]   τῶν ἰχθύων οὐ συμβαίνει πειρωμένοις  πάντα   τρόπον, ὡς οὐκ ἐχόντων πνεῦμα
[1]   πνεύμονα ἔχει τῶν ζῴων ἀναπνεῖ  πάντα,   φανερόν. Ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν
[2]   ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας δὲ καὶ Διογένης,  πάντα   φάσκοντες ἀναπνεῖν, περὶ τῶν ἰχθύων
[9]   οὐ δύναται, ἀλλ' ἀποπνίγεται μὴ  ἀναπνεύσαντα,   καθάπερ εἴρηται καὶ πρότερον· τῆς
[14]   μὲν ἐξ ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ>  συστάντα   ἐν ὑγροῖς ἐστι καὶ εἰ
[14]   φθείρει γὰρ τὰ ὑπὸ ξηροῦ  συστάντα   τὸ ὑγρόν. Εἰ οὖν ὕλη
[5]   μηδὲν εἶναι κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις·  θερμανθέντα   δὲ πάλιν ἐξιέναι κατὰ τὸν
[9]   διὸ καὶ ἐν τῇ τέφρᾳ  χρονισθέντα   ἀνίσταται. Καὶ τῶν ἐν τῷ
[4]   νομίζειν ἀληθῆ εἶναι τὰ πρότερον  λεχθέντα   καὶ μὴ πάντα τὰ ζῷα
[11]   κατάψυξιν) τά τ' ἔχοντα βράγχια,  ἀφέντα   διὰ τούτων τὸ ὑγρόν, διὰ
[3]   ἐκεῖνα δ' ἔξω τοῦ ὑγροῦ  ὄντα   ἐπιδήλως ἂν αὐτὸ ἐποίει· φαίνεται
[9]   τοῦ ὑμένος ψύχηται· μᾶλλον γὰρ  ὄντα   θερμὰ πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως,
[14]   κατὰ τὸν τόπον ἀνασῴζηται, ἐναντίον  ὄντα·   θερμὸν γὰρ εἶναι τὸ ὑγρὸν
[21]   τὸν ἀέρα τὸν θύραθεν ψυχρὸν  ὄντα,   καὶ καταψύχοντα σβεννύναι τὴν ὑπεροχὴν
[9]   ἐστίν· ἐπ' ἀμφότερα γὰρ μικρὰ  ὄντα   μικρᾶς τυγχάνει ῥοπῆς. Ὅσα δὲ
[12]   τοῦ ὑγροῦ τὰ τὴν φύσιν  ὄντα   τῶν ζῴων ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ
[14]   Ἔτι δ' οὐδὲ φαίνεται θερμότερα  ὄντα   τῶν πεζῶν· τὰ μὲν γὰρ
[4]   τοῦ ἀέρος συνεισιόντα ταῦτα καὶ  ἀνείργοντα   τὴν θλίψιν κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν
[14]   μὲν ἐν τῷ ξηρῷ φησι,  φεύγοντα   δ' ἐλθεῖν εἰς τὸ ὕδωρ.
[14]   πλεῖστον τῶν ζῴων ἔνυδρα εἶναι,  φεύγοντα   τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐν τῇ
[3]   ἐν τοῖς ὑγροῖς πάντα τὰ  ἀναπνέοντα,   γίνονται πομφόλυγες τοῦ πνεύματος ἐξιόντος
[7]   δ' ὥσπερ εἴπομεν, τὰ φανερῶς  ἀναπνέοντα   διὰ τῆς ἀρτηρίας, διά τε
[2]   ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ ἀνάγκη τὰ  ἀναπνέοντα   ἐκπνεῖν καὶ εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ
[16]   τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ τὰ μὲν  ἀναπνέοντα   ἐν ὀλίγῳ ἀέρι καὶ τῷ
[9]   τὸν τόπον τοῦτον, ὥσπερ τὰ  ἀναπνέοντα   ἔξωθεν τῷ πνεύμονι καὶ οἱ
[12]   τὸ μὴ ἀναπνεῖν· διὸ καὶ  ἐπιπολάζοντα   φαίνεται τὰ τοιαῦτα ἐπὶ τῆς
[3]   τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι καὶ φαίνονται  ἀσπαρίζοντα   ὥσπερ τὰ πνιγόμενα, εἴπερ ἀναπνέουσιν;
[21]   συνίζοντος ἐξιέναι τὸν ἀέρα τὸν  εἰσελθόντα   πάλιν, εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα
[21]   εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν  ἐξιόντα   δὲ θερμὸν διὰ τὴν ἁφὴν
[21]   τὸν ἀέρα τὸν εἰσελθόντα πάλιν,  εἰσιόντα   μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ θερμὸν
[4]   οὖν καὶ εἰσιόντος τοῦ ἀέρος  συνεισιόντα   ταῦτα καὶ ἀνείργοντα τὴν θλίψιν
[19]   τοῦ ἀέρος, ὧν ἑκάτερα στερίσκεται  μεταβάλλοντα   τοὺς τόπους. δ' αἰτία
[20]   τρόπον. ~Τρία δ' ἐστὶ τὰ  συμβαίνοντα   περὶ τὴν καρδίαν, δοκεῖ
[9]   τὸν ψόφον ποιοῦσι πνεύματι, οἷον  ἀσθμαίνοντα·   ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ ὑποζώματι,
[21]   εἰπεῖν. δὲ διαφέρουσι καὶ  διαφέροντα   θεωροῦσιν, οὐ δεῖ λανθάνειν, ἐπεὶ
[5]   τοῦ στόματος τὸν ἀέρα τὸν  ἐκπίπτοντα   θερμόν· καὶ τοῦτο δὴ διατελεῖν
[11]   πρὸς τὴν κατάψυξιν) τά τ'  ἔχοντα   βράγχια, ἀφέντα διὰ τούτων τὸ
[12]   Ταῦτα γὰρ ἄποδα μέν ἐστιν,  ἔχοντα   δὲ πνεύμονα δέχεται τὴν θάλατταν.
[13]   ἔνια, καὶ διὰ τί τὰ  ἔχοντα   δεῖται τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον τοῦ
[15]   ἔχει. ~Διὰ τί δὲ τὰ  ἔχοντα   δέχεται τὸν ἀέρα καὶ ἀναπνέουσι,
[9]   ψυχρόν· καίτοι τὰ μικρὰν  ἔχοντα   δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ
[14]   φάσκων τὰ θερμότατα καὶ πῦρ  ἔχοντα   πλεῖστον τῶν ζῴων ἔνυδρα εἶναι,
[16]   ζῴων. Τὰ δὲ καρδίαν μὲν  ἔχοντα,   πνεύμονα δὲ μή, καθάπερ οἱ
[1]   οἱ ἰχθύες. Τὰ δ' ἔναιμον  ἔχοντα   πνεύμονα πάντα μᾶλλον δεῖται τῆς
[9]   τῆς φθορᾶς ταύτης· μικρὸν γὰρ  ἔχοντα   τὸ θερμὸν μικρᾶς δέονται τῆς
[15]   διότι δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι τὰ  ἔχοντα   τὸν πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ τούτων
[13]   Διὸ καὶ τὰ μάλιστα ἔναιμον  ἔχοντα   τὸν πνεύμονα καὶ θερμὸν μείζονά
[5]   θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος, τὸν  περιέχοντα   ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς
[10]   ξηρῷ, ἐν τῷ ὑγρῷ  ὑπερέχοντα   τὸ στόμα διὰ τὴν ἀναπνοήν.
[12]   γὰρ πνεύμονα. Διὸ καὶ καθεύδουσιν  ὑπερέχοντα   τὸ στόμα, καὶ ῥέγχουσιν οἵ
[21]   τὸν θύραθεν ψυχρὸν ὄντα, καὶ  καταψύχοντα   σβεννύναι τὴν ὑπεροχὴν τὴν τοῦ
[1]   πνεύμονα σομφὸν ἔχει πάντα τὰ  ᾠοτοκοῦντα,   οἷον τὸ τῶν βατράχων γένος.
[10]   Ἔχει δὲ πνεύμονα τά τε  ζῳοτοκοῦντα   ἐν αὑτοῖς καὶ μὴ θύραζε
[2]   στόμα καὶ ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ'  ἀπαντῶντα   ἐμποδίζειν θάτερον θατέρῳ. Εἶτα ὅταν
[9]   γὰρ μελιττῶν ἔνιαι ζῶσι καὶ  ἑπτὰ   ἔτη) καὶ τἆλλα δὲ ὅσα
[13]   ἀέρος τὰ δ' ἐκ πυρός.  Ἕκαστα   δ' ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις
[14]   (σχεδὸν γὰρ καὶ ἄποδα τὰ  πλεῖστα   αὐτῶν ἐστιν) δὲ τὴν
[10]   οὖν ἔναιμον, τούτων δὲ τὰ  πλεῖστα   τὸν πνεύμονα ἔχει σομφόν· διὸ
[13]   τῶν ψυχρῶν. Διὸ καὶ τὰ  μάλιστα   ἔναιμον ἔχοντα τὸν πνεύμονα καὶ
[21]   ἐν τῷ μορίῳ τούτῳ, καὶ  μάλιστα   τοῖς τὸν πνεύμονα ἔναιμον ἔχουσιν·
[14]   φύσις ἐν τοῖς οἰκείοις σῴζεται  μάλιστα   τόποις. Οὐ γὰρ ταὐτὸν
[3]   τίνι ἐνδέχεται ἀναπνεῖν; Αἴτιον δὲ  μάλιστα   τοῦ μὴ λέγεσθαι περὶ αὐτῶν
[15]   συρίγγων πλήρης. Καὶ ἐναιμότατον δὴ  μάλιστα   τοῦτο τὸ μόριον τῶν καλουμένων
[14]   τὸ ὕδωρ, διὰ τὸ εἶναι  αὐτὰ   ὑπέρξηρα, ὥσπερ τὰ ὑπέρπυρά φησιν
[14]   λέγειν θερμὰ καὶ ψυχρά, καθ'  αὑτὰ   τὴν ἐπίσκεψιν εἴληφεν· περὶ δ'
[13]   τῆς κινήσεως αἰτίαν καὶ τὰ  τοιαῦτα   δεῖ νομίζειν συνιστάναι ζῷα καθάπερ
[12]   διὸ καὶ ἐπιπολάζοντα φαίνεται τὰ  τοιαῦτα   ἐπὶ τῆς θαλάττης διὰ τὴν
[10]   ταῦτα γὰρ πάντα καὶ τὰ  τοιαῦτα   καὶ τίκτει ἐν τῷ ξηρῷ
[13]   συνιστάναι ζῷα καθάπερ καὶ μὴ  τοιαῦτα   πολλὰ συνέστηκεν· τὰ μὲν γὰρ
[2]   λέγουσι, τίνα τρόπον ἐκπνέουσι τὰ  τοιαῦτα   τῶν ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς
[12]   ὅσα ἔχει τὸν καλούμενον αὐλόν.  Ταῦτα   γὰρ ἄποδα μέν ἐστιν, ἔχοντα
[10]   καὶ αἱ χερσαῖαι καὶ φῶκαι·  ταῦτα   γὰρ πάντα καὶ τὰ τοιαῦτα
[15]   τοῦ αἵματος καὶ τῆς θερμότητος.  Ταῦτα   δ' ἀμφότερα μὲν ἀὴρ
[2]   ἐνόντος ἐν τῷ ὕδατι ἀέρος.  Ταῦτα   δ' ἐστὶν ἀδύνατα. Πρῶτον μὲν
[11]   αὐτῷ ὀργάνῳ χρῆται πρὸς ἄμφω  ταῦτα   φύσις, καθάπερ ἐνίοις τῇ
[4]   καὶ εἰσιόντος τοῦ ἀέρος συνεισιόντα  ταῦτα   καὶ ἀνείργοντα τὴν θλίψιν κωλύειν
[9]   πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται  ταῦτα   καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης τῆς
[12]   οἱ ἰχθύες κατὰ τὰ βράγχια,  ταῦτα   κατὰ τὸν αὐλὸν ἀνασπᾷ τὸ
[13]   καὶ τοῖς ἔχουσι βράγχια, μετὰ  ταῦτα   λεκτέον. Ὅτι μὲν οὖν ἀναπνέουσιν
[5]   δέ· γίνεται μὲν γὰρ ἀλλήλοις  ταῦτα   παρ' ἄλληλα, τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν,
[7]   ἶσον ὀπίσσω. Λέγει μὲν οὖν  ταῦτα   περὶ τοῦ ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ δ'
[9]   τὸ στόμα κατασχών· καὶ γὰρ  ταῦτα   ποιήσει τῷ πνεύμονι τὴν ἄρσιν
[17]   καὶ γινομένων γεηρῶν, οὐ δύναται  ταῦτα   τὰ μόρια κινεῖν οὐδ' αἴρειν
[13]   ψυχῆς τετυχηκέναι τιμιωτέρας· τιμιώτερα γὰρ  ταῦτα   τῆς φύσεως τῆς τῶν ψυχρῶν.
[6]   τοῦ πυρὸς γίγνεσθαι τὴν ἐκπνοήν.  Ταὐτὰ   γὰρ ἐροῦμεν πάλιν καὶ πρὸς
[10]   καὶ τῶν ᾠοτοκούντων τά τε  πτερυγωτά,   οἷον ὄρνιθες, καὶ τὰ φολιδωτά,
[10]   πτερυγωτά, οἷον ὄρνιθες, καὶ τὰ  φολιδωτά,   οἷον χελῶναι καὶ σαῦραι καὶ
[4]   καὶ τὸ θερμὸν ταὐτόν, τὰ  πρῶτα   σχήματα τῶν σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων οὖν
[17]   δὲ λέγω οἷον τά τε  ᾠὰ   καὶ τὰ σπέρματα τῶν φυτῶν,
[4]   λεχθέντα καὶ μὴ πάντα τὰ  ζῷα   ἀναπνεῖν, οὐ περὶ παντὸς θανάτου
[16]   τῶν ἱστοριῶν τῶν περὶ τὰ  ζῷα   γεγραμμένων. Καταψύξεως μὲν οὖν ὅλως
[7]   μὲν σχεδὸν μετέχει πάντα τὰ  ζῷα,   ἔστι δ' οὐ πᾶσι τὸ
[13]   τὰ τοιαῦτα δεῖ νομίζειν συνιστάναι  ζῷα   καθάπερ καὶ μὴ τοιαῦτα πολλὰ
[20]   οὕτως ὥστ' ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι τὰ  ζῷα   καὶ ἀποθνήσκειν διὰ φόβον καὶ
[3]   καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ τἆλλα  ζῷα;   καὶ τὸν ἐκ τοῦ στόματος
[3]   Τοῦτο δὲ κἂν τἆλλα ἐποίει  ζῷα·   νῦν δὲ οὐ ποιοῦσιν. Κἂν
[7]   μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα τὰ  ζῷα   οὐδὲν πάσχουσι, τῆς δὲ κατὰ
[1]   συμβαινόντων. Ἔτι δὲ πάντα τὰ  ζῷά   φασιν ἀναπνεῖν· τοῦτο δ' οὐκ
[13]   ἔχουσιν ἔνια, καὶ διὰ τί  τὰ   ἔχοντα δεῖται τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 24/06/2010