| [11,7] VII. <1> .Καὶ πολλὰ μὲν αὑτὸν κατοιμώξας ὅτι παρὰ μικρὸν ἔλθοι τοῦ
λαβεῖν τὸν Ἄτταλον ὑποχείριον. — <2> Ὅτι Φίλιππος πορευθεὶς ἐπὶ τὴν
Τριχωνίδα λίμνην καὶ παραγενόμενος εἰς τὸν Θέρμον, ἔνθ᾽ ἦν ἱερὸν
Ἀπόλλωνος, ὅσα πρότερον ἀπέλιπε τῶν ἀναθημάτων, τότε πάλιν ἅπαντα
διελωβήσατο, κακῶς μὲν πρὸ τοῦ, κακῶς δὲ τότε χρώμενος τῷ θυμῷ: <3>
τὸ γὰρ τοῖς ἀνθρώποις ὀργιζόμενον εἰς τὸ θεῖον ἀσεβεῖν τῆς πάσης
ἀλογιστίας ἐστὶ σημεῖον. —
Ἐλλόπιον, πόλις Αἰτωλίας. <4> Πολύβιος ια'.
Φύταιον, πόλις Αἰτωλίας. <5> Πολύβιος ἑνδεκάτῳ.
| [11,7] VII. <2> Il poussa jusqu'au lac Trichonis, et parvenu à Thermes, où
était un temple d'Apollon, il pilla les objets précieux qu'il avait auparavant
épargnés, emportement coupable comme celui qui l'avait précédé. <3> En
vouloir, aux hommes, et pour cela violer la majesté des dieux, est la
marque éclatante d'une complète folie.
<4> 1° D'Ellopium;
<5> 2° De Phyléum.
|
