Ennéade, livre, chap.
[1, 6, 50]	καὶ πῶς; Ἀναξόμεθα οἷον ἀπὸ	μάγου	Κίρκης φησὶν ἢ Καλυψοῦς Ὀδυσσεὺς
[1, 6, 50]	συμμετρία καλοῖς ἢ νόμοις ἢ	μαθήμασιν	ἢ ἐπιστήμαις; Θεωρήματα γὰρ σύμμετρα
[1, 6, 50]	ὁ μὲν τυχὼν μακάριος ὄψιν	μακαρίαν	τεθεαμένος· ἀτυχὴς δὲ {οὗτος} ὁ
[1, 6, 50]	θέας, ἧς ὁ μὲν τυχὼν	μακάριος	ὄψιν μακαρίαν τεθεαμένος· ἀτυχὴς δὲ
[1, 6, 50]	δέοιτο καλοῦ; Τοῦτο γὰρ αὐτὸ	μάλιστα	κάλλος ὂν αὐτὸ καὶ τὸ
[1, 6, 50]	οὐκ ἴσα, ἀλλ´ εἰσὶν οἳ	μάλιστα,	οἳ καὶ λέγονται ἐρᾶν. ~Τῶν
[1, 6, 50]	μοῖρα ἡ ἑτέρα τῶν ὄντων.	Μᾶλλον	δὲ τὰ ὄντα ἡ καλλονή
[1, 6, 50]	ἀναχθεῖσα πρὸς νοῦν ἐπὶ τὸ	μᾶλλόν	ἐστι καλόν. Νοῦς δὲ καὶ
[1, 6, 50]	ἔκπληξιν λαβεῖν καὶ πτοηθῆναι πολλῷ	μᾶλλον	ἢ ἐν τοῖς πρόσθεν, ἅτε
[1, 6, 50]	ὁρώμενα πᾶσαι μέν, ὡς εἰπεῖν,	μᾶλλον	μέντοι αἱ τούτων ἐρωτικώτεραι, ὥσπερ
[1, 6, 50]	γὰρ μόνος ὁ ὀφθαλμὸς τὸ	μέγα	κάλλος βλέπει. Ἐὰν δὲ ἴῃ
[1, 6, 50]	τοῦτο, ὃς ἀγαπᾷ μόνος γενέσθαι.	Μεγαλοψυχία	δὲ δὴ ὑπεροψία τῶν τῇδε.
[1, 6, 50]	αὐτὸς φῶς ἀληθινὸν μόνον, οὐ	μεγέθει	μεμετρημένον οὐδὲ σχήματι εἰς ἐλάττωσιν
[1, 6, 50]	πῶς σύμμετρα; Οὔτε γὰρ ὡς	μεγέθη	οὔτε ὡς ἀριθμὸς σύμμετρα· καὶ
[1, 6, 50]	ἐλάττωσιν περιγραφὲν οὐδ´ αὖ εἰς	μέγεθος	δι´ ἀπειρίας αὐξηθέν, ἀλλ´ ἀμέτρητον
[1, 6, 50]	Οὐ σχῆμα, οὐ χρῶμα, οὐ	μέγεθός	τι, ἀλλὰ περὶ ψυχήν, ἀχρώματον
[1, 6, 50]	ἢ καὶ ἐν ἄλλῳ θεάσησθε	μέγεθος	ψυχῆς καὶ ἦθος δίκαιον καὶ
[1, 6, 50]	ποιεῖ. Οὗ δὴ καὶ ἀγὼν	μέγιστος	καὶ ἔσχατος ψυχαῖς πρόκειται, ὑπὲρ
[1, 6, 50]	συγκερασθῆναι, πῶς δ´ ἂν ἐκπλαγείη	μεθ´	ἡδονῆς; Ἔστι γὰρ τῷ μὲν
[1, 6, 50]	πόθον καὶ ἔρωτα καὶ πτόησιν	μεθ´	ἡδονῆς. Ἔστι δὲ ταῦτα παθεῖν
[1, 6, 50]	ἄγασθαί τε καὶ θάμβους πίμπλασθαι	μεθ´	ἡδονῆς καὶ ἐκπλήττεσθαι ἀβλαβῶς καὶ
[1, 6, 50]	καλά, οἷον τὰ σώματα, ἀλλὰ	μεθέξει,	τὰ δὲ κάλλη αὐτά, ὥσπερ
[1, 6, 50]	ἀλλ´ ἀμέτρητον πανταχοῦ, ὡς ἂν	μεῖζον	παντὸς μέτρου καὶ παντὸς κρεῖσσον
[1, 6, 50]	Καλυψοῦς Ὀδυσσεὺς αἰνιττόμενος, δοκεῖ μοι,	μεῖναι	οὐκ ἀρεσθείς, καίτοι ἔχων ἡδονὰς
[1, 6, 50]	καὶ καθαρθεῖσα ἃ ἔχει σωματωθεῖσα,	μείνασα	μόνη τὸ αἰσχρὸν τὸ παρὰ
[1, 6, 50]	μουσικῇ καὶ ἁπάσῃ· καὶ γὰρ	μέλη	καὶ ῥυθμοί εἰσι καλοί· ἔστι
[1, 6, 50]	πᾶς καὶ καλὸς πᾶς, εἰ	μέλλει	θεάσασθαι θεόν τε καὶ καλόν.
[1, 6, 50]	καλοῖς εἶναι τὸ συμμέτροις καὶ	μεμετρημένοις	ὑπάρχειν· οἷς ἁπλοῦν οὐδέν, μόνον
[1, 6, 50]	φῶς ἀληθινὸν μόνον, οὐ μεγέθει	μεμετρημένον	οὐδὲ σχήματι εἰς ἐλάττωσιν περιγραφὲν
[1, 6, 50]	σὺν αὐτῷ ἄλλο τι ἐντὸς	μεμιγμένον	ἔχων, ἀλλ´ ὅλος αὐτὸς φῶς
[1, 6, 50]	γὰρ ἐπακτὰ πάντα ταῦτα καὶ	μέμικται	καὶ οὐ πρῶτα, παρ´ ἐκείνου
[1, 6, 50]	Εἰ οὖν ἐκεῖνο, ὃ χορηγεῖ	μὲν	ἅπασιν, ἐφ´ ἑαυτοῦ δὲ μένον
[1, 6, 50]	ἐπακτὸν καλὸν φήσομεν, ὃ ἐλωβήσατο	μὲν	αὐτῇ, πεποίηκε δὲ αὐτὴν ἀκάθαρτον
[1, 6, 50]	τι, ἀλλὰ περὶ ψυχήν, ἀχρώματον	μὲν	αὐτήν, ἀχρώματον δὲ καὶ τὴν
[1, 6, 50]	ὃ δεῖ καλὸν γενέσθαι, τὸ	μὲν	ἀφαιρεῖ, τὸ δὲ ἀπέξεσε, τὸ
[1, 6, 50]	πῶς αὐτὰ λέγομεν καλά; Ἔστι	μὲν	γὰρ καὶ φαίνεται καὶ οὐ
[1, 6, 50]	ποτὲ ταῦτα ἢ τοῦτο; Τὰ	μὲν	γὰρ οὐ παρ´ αὐτῶν τῶν
[1, 6, 50]	ὥσπερ ἀρετῆς ἡ φύσις. Σώματα	μὲν	γὰρ τὰ αὐτὰ ὁτὲ μὲν
[1, 6, 50]	αὑτοὺς ἀπὸ τῶν σωμάτων; Πάσχουσι	μὲν	γὰρ ταῦτα οἱ ὄντως ἐρωτικοί.
[1, 6, 50]	τοῖς σώμασι καλὸν πρῶτον. Ἔστι	μὲν	γάρ τι καὶ βολῇ τῇ
[1, 6, 50]	Μετοχῇ εἴδους φαμὲν ταῦτα. Πᾶν	μὲν	γὰρ τὸ ἄμορφον πεφυκὸς μορφὴν
[1, 6, 50]	ὃ λέγω, ὅπως καλόν. Ἐφετὸν	μὲν	γὰρ ὡς ἀγαθὸν καὶ ἡ
[1, 6, 50]	καὶ τὰ ἄλλα θεασαίμεθα. Λέγεται	μὲν	δὴ παρὰ πάντων, ὡς εἰπεῖν,
[1, 6, 50]	τῇ δὲ ἡ τέχνη. Οὕτω	μὲν	δὴ τὸ καλὸν σῶμα γίγνεται
[1, 6, 50]	ἐκείνη ἡ ἔνδον βλέπει; Ἄρτι	μὲν	ἐγειρομένη οὐ πάνυ τὰ λαμπρὰ
[1, 6, 50]	οὕτω καλά. Ἀλλὰ δεῖ ἰδόντας	μὲν	εἶναι ᾧ ψυχὴ τὰ τοιαῦτα
[1, 6, 50]	Προσιὸν οὖν τὸ εἶδος τὸ	μὲν	ἐκ πολλῶν ἐσόμενον μερῶν ἓν
[1, 6, 50]	~Τὸ καλὸν ἔστι	μὲν	ἐν ὄψει πλεῖστον, ἔστι δ´
[1, 6, 50]	καλῷ τὰ πάντα, ἢ ἄλλο	μὲν	ἐν σώματι τὸ κάλλος, ἄλλο
[1, 6, 50]	δὴ τρόπον καὶ ψυχή, μονωθεῖσα	μὲν	ἐπιθυμιῶν, ἃς διὰ τὸ σῶμα
[1, 6, 50]	ἀκόλαστός τε καὶ ἄδικος, πλείστων	μὲν	ἐπιθυμιῶν γέμουσα, πλείστης δὲ ταραχῆς,
[1, 6, 50]	καὶ γάρ, εἰ ὁμοιότης, ὅμοια	μὲν	ἔστω· πῶς δὲ καλὰ κἀκεῖνα
[1, 6, 50]	μὲν γὰρ τὰ αὐτὰ ὁτὲ	μὲν	καλά, ὁτὲ δὲ οὐ καλὰ
[1, 6, 50]	τῆς αὐτῆς συμμετρίας μενούσης ὁτὲ	μὲν	καλὸν τὸ αὐτὸ πρόσωπον, ὁτὲ
[1, 6, 50]	πρὸ αὐτῆς ἔχουσαν. Ὥστε ὁλοσχερεῖ	μὲν	λόγῳ τὸ πρῶτον καλόν· διαιρῶν
[1, 6, 50]	μεθ´ ἡδονῆς; Ἔστι γὰρ τῷ	μὲν	μήπω ἰδόντι ὀρέγεσθαι ὡς ἀγαθοῦ·
[1, 6, 50]	διαιρῶν δὲ τὰ νοητὰ τὸ	μὲν	νοητὸν καλὸν τὸν τῶν εἰδῶν
[1, 6, 50]	εἰς πηλὸν ἢ βόρβορον τὸ	μὲν	ὅπερ εἶχε κάλλος μηκέτι προφαίνοι,
[1, 6, 50]	πολλῷ τῷ θανάτῳ κεκραμένην, οὐκέτι	μὲν	ὁρῶσαν ἃ δεῖ ψυχὴν ὁρᾶν,
[1, 6, 50]	καὶ ἐπὶ τῶν σωμάτων πάντες	μὲν	ὁρῶσι, κεντοῦνται δ´ οὐκ ἴσα,
[1, 6, 50]	καὶ ὁμολογεῖ πρὸς ἄλληλα. Κάλλος	μὲν	οὖν ψυχῆς ἀρετὴ πᾶσα καὶ
[1, 6, 50]	ἀλλάξασθαι καὶ ἀνεγεῖραι, ἣν ἔχει	μὲν	πᾶς, χρῶνται δὲ ὀλίγοι. ~Τί
[1, 6, 50]	δίδωσι τὸ αὐτό· οἷον ὁτὲ	μὲν	πάσῃ οἰκίᾳ μετὰ τῶν μερῶν,
[1, 6, 50]	οὖν τὴν ψυχὴν αὐτὴν πρῶτον	μὲν	τὰ καλὰ βλέπειν ἐπιτηδεύματα· εἶτα
[1, 6, 50]	τὰ ἄλλα στοιχεῖα ἔχει, ἄνω	μὲν	τῇ θέσει, λεπτότατον δὲ τῶν
[1, 6, 50]	τῆς ἀρίστης θέας, ἧς ὁ	μὲν	τυχὼν μακάριος ὄψιν μακαρίαν τεθεαμένος·
[1, 6, 50]	χρυσὸς καὶ ἔστι καλός, μονούμενος	μὲν	τῶν ἄλλων, αὑτῷ δὲ συνὼν
[1, 6, 50]	εἰς τὸ κρατεῖν. Καὶ περὶ	μὲν	τῶν ἐν αἰσθήσει καλῶν, ἃ
[1, 6, 50]	περὶ τὰ μὴ ὁρώμενα πᾶσαι	μέν,	ὡς εἰπεῖν, μᾶλλον μέντοι αἱ
[1, 6, 50]	οὐκέτι δὲ ἐωμένην ἐν αὐτῇ	μένειν	τῷ ἕλκεσθαι ἀεὶ πρὸς τὸ
[1, 6, 50]	μὲν ἅπασιν, ἐφ´ ἑαυτοῦ δὲ	μένον	δίδωσι καὶ οὐ δέχεταί τι
[1, 6, 50]	οἷον ἔνδον ἐν ἁγίοις ἱεροῖς	μένον	οὐδὲ προιὸν εἰς τὸ ἔξω,
[1, 6, 50]	δὴ καὶ τῆς αὐτῆς συμμετρίας	μενούσης	ὁτὲ μὲν καλὸν τὸ αὐτὸ
[1, 6, 50]	πᾶσαι μέν, ὡς εἰπεῖν, μᾶλλον	μέντοι	αἱ τούτων ἐρωτικώτεραι, ὥσπερ καὶ
[1, 6, 50]	δέχεταί τι εἰς αὐτό, ἴδοι,	μένων	ἐν τῇ θέᾳ τοῦ τοιούτου
[1, 6, 50]	βάθη, ἔνθα τυφλὸς ἐν Ἅιδου	μένων	καὶ ἐνταῦθα κἀκεῖ σκιαῖς συνέσται.
[1, 6, 50]	εἰς ἓν συναχθέντος καὶ τοῖς	μέρεσι	διδὸν ἑαυτὸ καὶ τοῖς ὅλοις.
[1, 6, 50]	ἔσται καλὸν αὐτοῖς, τὰ δὲ	μέρη	ἕκαστα οὐχ ἕξει παρ´ ἑαυτῶν
[1, 6, 50]	δεῖ, εἴπερ ὅλον, καὶ τὰ	μέρη	καλὰ εἶναι· οὐ γὰρ δὴ
[1, 6, 50]	τοὺς λίθους, τὸ ἔνδον εἶδος	μερισθὲν	τῷ ἔξω ὕλης ὄγκῳ, ἀμερὲς
[1, 6, 50]	τὸ μὲν ἐκ πολλῶν ἐσόμενον	μερῶν	ἓν συνθέσει συνέταξέ τε καὶ
[1, 6, 50]	σύνθεσις ἢ ἡ κρᾶσις τῶν	μερῶν	ἢ τῶν θεωρημάτων; Τὸ δὲ
[1, 6, 50]	μὲν πάσῃ οἰκίᾳ μετὰ τῶν	μερῶν,	ὁτὲ δὲ ἑνὶ λίθῳ διδοίη
[1, 6, 50]	ὡς εἰπεῖν, ὡς συμμετρία τῶν	μερῶν	πρὸς ἄλληλα καὶ πρὸς τὸ
[1, 6, 50]	ὡς ἀριθμὸς σύμμετρα· καὶ πλειόνων	μερῶν	τῆς ψυχῆς ὄντων, ἐν ποίῳ
[1, 6, 50]	οἷον ὁτὲ μὲν πάσῃ οἰκίᾳ	μετὰ	τῶν μερῶν, ὁτὲ δὲ ἑνὶ
[1, 6, 50]	δι´ ἄλλο; Εἰ δὲ δὴ	μεταβαίνοντες	καὶ ἐπὶ τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ
[1, 6, 50]	καλὰ ταῦτα, ὡς δυνατὸν αὐτοῖς	μεταλαβεῖν,	ποιεῖ. ~Ἀναβατέον οὖν πάλιν ἐπὶ
[1, 6, 50]	τοῦ εἴδους τῆς χρόας οὐ	μετέχον	ὅλου. Αἱ δὲ ἁρμονίαι αἱ
[1, 6, 50]	δὲ καλὰ κἀκεῖνα καὶ ταῦτα;	Μετοχῇ	εἴδους φαμὲν ταῦτα. Πᾶν μὲν
[1, 6, 50]	δείξασαι. Παρακολουθεῖ δὲ ταῖς αἰσθηταῖς	μετρεῖσθαι	ἀριθμοῖς ἐν λόγῳ οὐ παντί,
[1, 6, 50]	πανταχοῦ, ὡς ἂν μεῖζον παντὸς	μέτρου	καὶ παντὸς κρεῖσσον ποσοῦ· εἰ
[1, 6, 50]	οὗ καὶ ὁ πᾶς πόνος,	μὴ	ἀμοίρους γενέσθαι τῆς ἀρίστης θέας,
[1, 6, 50]	ἐχόμενος τῶν καλῶν σωμάτων καὶ	μὴ	ἀφιεὶς οὐ τῷ σώματι, τῇ
[1, 6, 50]	ταῦτα πάντα ἀφεῖναι δεῖ καὶ	μὴ	βλέπειν, ἀλλ´ οἷον μύσαντα ὄψιν
[1, 6, 50]	πώποτε εἶδεν ὀφθαλμὸς ἥλιον ἡλιοειδὴς	μὴ	γεγενημένος, οὐδὲ τὸ καλὸν ἂν
[1, 6, 50]	μὴ σαρκῶν, μὴ σώματος ἀνάπλεων,	μὴ	ἐν γῇ, μὴ ἐν οὐρανῷ,
[1, 6, 50]	σώματος ἀνάπλεων, μὴ ἐν γῇ,	μὴ	ἐν οὐρανῷ, ἵν´ ᾖ καθαρόν;
[1, 6, 50]	Καὶ ἔστι τοῦτο αἶσχος ψυχῇ	μὴ	καθαρᾷ μηδὲ εἰλικρινεῖ εἶναι ὥσπερ
[1, 6, 50]	κείσεσθαι ἐν βορβόρῳ, ὅτι τὸ	μὴ	καθαρὸν βορβόρῳ διὰ κάκην φίλον·
[1, 6, 50]	τὸ καλὸν ἂν ἴδοι ψυχὴ	μὴ	καλὴ γενομένη. Γενέσθω δὴ πρῶτον
[1, 6, 50]	αἱ τελεταὶ ὀρθῶς αἰνίττονται τὸν	μὴ	κεκαθαρμένον καὶ εἰς Ἅιδου κείσεσθαι
[1, 6, 50]	τοῦτο. Αἰσχρὸν δὲ καὶ τὸ	μὴ	κρατηθὲν ὑπὸ μορφῆς καὶ λόγου
[1, 6, 50]	ἂν εἶδος ὄν. Τὸ δὲ	μὴ	κρατοῦν ἐξίτηλον τῷ φωτὶ γινόμενον
[1, 6, 50]	αἱ ψυχαὶ καὶ περὶ τὰ	μὴ	ὁρώμενα πᾶσαι μέν, ὡς εἰπεῖν,
[1, 6, 50]	καθαίρων ἐργάζου εἶναι λαμπρὰ καὶ	μὴ	παύσῃ τεκταίνων τὸ σὸν ἄγαλμα,
[1, 6, 50]	εἴη σωφροσύνη ἀληθὴς ἢ τὸ	μὴ	προσομιλεῖν ἡδοναῖς τοῦ σώματος, φεύγειν
[1, 6, 50]	θεῷτο αὐτὸ ἐφ´ ἑαυτοῦ καθαρόν,	μὴ	σαρκῶν, μὴ σώματος ἀνάπλεων, μὴ
[1, 6, 50]	ἐφ´ ἑαυτοῦ καθαρόν, μὴ σαρκῶν,	μὴ	σώματος ἀνάπλεων, μὴ ἐν γῇ,
[1, 6, 50]	τρόπον οὐδὲ περὶ κάλλους ἐπιτηδευμάτων	μὴ	τοῖς ἀποδεξαμένοις τὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων
[1, 6, 50]	οὐδὲ ἀρχῶν οὐδὲ ὁ βασιλείας	μὴ	τυχὼν ἀτυχής, ἀλλ´ ὁ τούτου
[1, 6, 50]	τεθεαμένος· ἀτυχὴς δὲ {οὗτος} ὁ	μὴ	τυχών. Οὐ γὰρ ὁ χρωμάτων
[1, 6, 50]	ὁ χρωμάτων ἢ σωμάτων καλῶν	μὴ	τυχὼν οὐδὲ δυνάμεως οὐδὲ ἀρχῶν
[1, 6, 50]	τὸ αὐτὸ πρόσωπον, ὁτὲ δὲ	μὴ	φαίνηται, πῶς οὐκ ἄλλο δεῖ
[1, 6, 50]	δυνάμενος ἔξω καταλιπὼν ὄψιν ὀμμάτων	μηδ´	ἐπιστρέφων αὑτὸν εἰς τὰς προτέρας
[1, 6, 50]	τοῦτο αἶσχος ψυχῇ μὴ καθαρᾷ	μηδὲ	εἰλικρινεῖ εἶναι ὥσπερ χρυσῷ, ἀναπεπλῆσθαι
[1, 6, 50]	οὐδὲ περὶ ἀρετῆς φέγγους τοῖς	μηδὲ	φαντασθεῖσιν ὡς καλὸν τὸ τῆς
[1, 6, 50]	αὐτῶν λέγειν τοῖς μήτε ἑωρακόσι	μήθ´	ὡς καλῶν ἀντειλημμένοις, οἷον εἴ
[1, 6, 50]	τὸ μὲν ὅπερ εἶχε κάλλος	μηκέτι	προφαίνοι, τοῦτο δὲ ὁρῷτο, ὃ
[1, 6, 50]	σαυτῷ καὶ ἐνταῦθα ἤδη ἀναβεβηκὼς	μηκέτι	τοῦ δεικνύντος δεηθεὶς ἀτενίσας ἴδε·
[1, 6, 50]	γὰρ καὶ φαίνεται καὶ οὐ	μήποτε	ὁ ἰδὼν ἄλλο τι φῇ
[1, 6, 50]	ἡδονῆς; Ἔστι γὰρ τῷ μὲν	μήπω	ἰδόντι ὀρέγεσθαι ὡς ἀγαθοῦ· τῷ
[1, 6, 50]	ἐπὶ σαυτὸν καὶ ἴδε· κἂν	μήπω	σαυτὸν ἴδῃς καλόν, οἷα ποιητὴς
[1, 6, 50]	ἦν περὶ αὐτῶν λέγειν τοῖς	μήτε	ἑωρακόσι μήθ´ ὡς καλῶν ἀντειλημμένοις,
[1, 6, 50]	δεῖ τὰ ἐν σώμασι καλὰ	μήτοι	προστρέχειν, ἀλλὰ γνόντας ὥς εἰσιν
[1, 6, 50]	~Τίς οὖν ὁ τρόπος; Τίς	μηχανή;	Πῶς τις θεάσηται κάλλος ἀμήχανον
[1, 6, 50]	συνθέσει συνέταξέ τε καὶ εἰς	μίαν	συντέλειαν ἤγαγε καὶ ἓν τῇ
[1, 6, 50]	οὐδὲ αἴσθησιν καθαράν, ἀλλὰ τῷ	μίγματι	τοῦ κακοῦ ἀμυδρᾷ τῇ ζωῇ
[1, 6, 50]	διὰ δειλίαν, ἐν φθόνοις διὰ	μικροπρέπειαν,	πάντα φρονοῦσα ἃ δὴ καὶ
[1, 6, 50]	εἶναι. Αἰσχρὰν δὴ ψυχὴν λέγοντες	μίξει	καὶ κράσει καὶ νεύσει τῇ
[1, 6, 50]	ὥς πού τις μῦθος, δοκῶ	μοι,	αἰνίττεται, δὺς εἰς τὸ κάτω
[1, 6, 50]	ἢ Καλυψοῦς Ὀδυσσεὺς αἰνιττόμενος, δοκεῖ	μοι,	μεῖναι οὐκ ἀρεσθείς, καίτοι ἔχων
[1, 6, 50]	ἐκεῖθεν τὸ καλὸν καὶ ἡ	μοῖρα	ἡ ἑτέρα τῶν ὄντων. Μᾶλλον
[1, 6, 50]	γὰρ θεῖον οὖσα καὶ οἷον	μοῖρα	τοῦ καλοῦ, ὧν ἂν ἐφάψηται
[1, 6, 50]	καθαρθεῖσα ἃ ἔχει σωματωθεῖσα, μείνασα	μόνη	τὸ αἰσχρὸν τὸ παρὰ τῆς
[1, 6, 50]	ὡς ἐγγὺς ὂν τοῦ ἀσωμάτου,	μόνον	δὲ αὐτὸ οὐκ εἰσδεχόμενον τὰ
[1, 6, 50]	μεμετρημένοις ὑπάρχειν· οἷς ἁπλοῦν οὐδέν,	μόνον	δὲ τὸ σύνθετον ἐξ ἀνάγκης
[1, 6, 50]	τοῦ θεοῦ αὐτῷ μόνῳ αὐτὸ	μόνον	ἴδῃ εἰλικρινές, ἁπλοῦν, καθαρόν, ἀφ´
[1, 6, 50]	ἀλλ´ ὅλος αὐτὸς φῶς ἀληθινὸν	μόνον,	οὐ μεγέθει μεμετρημένον οὐδὲ σχήματι
[1, 6, 50]	ἀλλότριον, ὅτι τότε ἐστὶν ὄντως	μόνον	ψυχή. Διὸ καὶ λέγεται ὀρθῶς
[1, 6, 50]	φοβεῖται δὲ τοῦτο, ὃς ἀγαπᾷ	μόνος	γενέσθαι. Μεγαλοψυχία δὲ δὴ ὑπεροψία
[1, 6, 50]	δεηθεὶς ἀτενίσας ἴδε· οὗτος γὰρ	μόνος	ὁ ὀφθαλμὸς τὸ μέγα κάλλος
[1, 6, 50]	ἀτυχής, ἀλλ´ ὁ τούτου καὶ	μόνου,	ὑπὲρ οὗ τῆς τεύξεως καὶ
[1, 6, 50]	καταλέλειπται χρυσὸς καὶ ἔστι καλός,	μονούμενος	μὲν τῶν ἄλλων, αὑτῷ δὲ
[1, 6, 50]	Τὸ δὲ τοῦ νοῦ κάλλος	μονουμένου	τί ἂν εἴη; ~Πάλιν οὖν
[1, 6, 50]	ὅσον ἀλλότριον τοῦ θεοῦ αὐτῷ	μόνῳ	αὐτὸ μόνον ἴδῃ εἰλικρινές, ἁπλοῦν,
[1, 6, 50]	τῶν ἄλλων, αὑτῷ δὲ συνὼν	μόνῳ.	Τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ
[1, 6, 50]	αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ψυχή,	μονωθεῖσα	μὲν ἐπιθυμιῶν, ἃς διὰ τὸ
[1, 6, 50]	οὔσης καὶ μορφὴν ἐπὶ ἄλλαις	μορφαῖς	ἐκπρεπῶς ἐποχουμένην, συνελοῦσα ἀθρόον αὐτὸ
[1, 6, 50]	δὲ τῆς χρόας κάλλος ἁπλοῦν	μορφῇ	καὶ κρατήσει τοῦ ἐν ὕλῃ
[1, 6, 50]	τῆς ἐναντίας ἀμόρφου οὔσης καὶ	μορφὴν	ἐπὶ ἄλλαις μορφαῖς ἐκπρεπῶς ἐποχουμένην,
[1, 6, 50]	μὲν γὰρ τὸ ἄμορφον πεφυκὸς	μορφὴν	καὶ εἶδος δέχεσθαι ἄμοιρον ὂν
[1, 6, 50]	καὶ τὸ μὴ κρατηθὲν ὑπὸ	μορφῆς	καὶ λόγου οὐκ ἀνασχομένης τῆς
[1, 6, 50]	αὐτὸ ἕν τε ἔδει τὸ	μορφούμενον	εἶναι ὡς δυνατὸν αὐτῷ ἐκ
[1, 6, 50]	δὲ ἄλλα ἤδη παρὰ ψυχῆς	μορφούσης	καλά, τά τε ἐν ταῖς
[1, 6, 50]	τὸ πάντη κατὰ τὸ εἶδος	μορφοῦσθαι.	Προσιὸν οὖν τὸ εἶδος τὸ
[1, 6, 50]	συνθέσεις, ἔστι δὲ καὶ ἐν	μουσικῇ	καὶ ἁπάσῃ· καὶ γὰρ μέλη
[1, 6, 50]	λαβεῖν βουληθείς, ὥς πού τις	μῦθος,	δοκῶ μοι, αἰνίττεται, δὺς εἰς
[1, 6, 50]	καὶ μὴ βλέπειν, ἀλλ´ οἷον	μύσαντα	ὄψιν ἄλλην ἀλλάξασθαι καὶ ἀνεγεῖραι,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 21/06/2007