Ennéade, livre, chap.
[1, 6, 50]	οὐδέ σε δεῖ ἵππων ὄχημα	ἤ	τι θαλάττιον παρασκευάσαι, ἀλλὰ ταῦτα
[1, 6, 50]	τῷ αὐτῷ καλῷ τὰ πάντα,	ἢ	ἄλλο μὲν ἐν σώματι τὸ
[1, 6, 50]	λημῶν κακίαις καὶ οὐ κεκαθαρμένος	ἢ	ἀσθενής, ἀνανδρίᾳ οὐ δυνάμενος τὰ
[1, 6, 50]	καλόν; Καὶ νυκτὸς ἡ ἀστραπὴ	ἢ	ἄστρα ὁρᾶσθαι τῷ καλά; Ἐπί
[1, 6, 50]	εἴ τις δὺς εἰς πηλὸν	ἢ	βόρβορον τὸ μὲν ὅπερ εἶχε
[1, 6, 50]	ὁρῷτο, ὃ παρὰ τοῦ πηλοῦ	ἢ	βορβόρου ἀπεμάξατο· ᾧ δὴ τὸ
[1, 6, 50]	ὁποῖον πάσχουσιν ὅσοι θεῶν εἴδεσιν	ἢ	δαιμόνων προστυχόντες οὐκέτ´ ἂν ἀποδέχοιντο
[1, 6, 50]	ἄλλο τῶν ἀρετῶν φέγγος, ὅταν	ἢ	ἐν αὐτοῖς ἴδητε, ἢ καὶ
[1, 6, 50]	λαβεῖν καὶ πτοηθῆναι πολλῷ μᾶλλον	ἢ	ἐν τοῖς πρόσθεν, ἅτε ἀληθινῶν
[1, 6, 50]	πηγὴν καὶ ἀρχὴν τοῦ καλοῦ.	Ἢ	ἐν τῷ αὐτῷ τἀγαθὸν καὶ
[1, 6, 50]	καλοῖς ἢ νόμοις ἢ μαθήμασιν	ἢ	ἐπιστήμαις; Θεωρήματα γὰρ σύμμετρα πρὸς
[1, 6, 50]	ποίῳ γὰρ λόγῳ ἡ σύνθεσις	ἢ	ἡ κρᾶσις τῶν μερῶν ἢ
[1, 6, 50]	ὅ τι ἂν ἴδῃ συγγενὲς	ἢ	ἴχνος τοῦ συγγενοῦς, χαίρει τε
[1, 6, 50]	ὅταν ἢ ἐν αὐτοῖς ἴδητε,	ἢ	καὶ ἐν ἄλλῳ θεάσησθε μέγεθος
[1, 6, 50]	ταῦτα εἶναι. Τί ὄντα ὄντως;	Ἢ	καλά. Ἀλλ´ ἔτι ποθεῖ ὁ
[1, 6, 50]	οἷον ἀπὸ μάγου Κίρκης φησὶν	ἢ	Καλυψοῦς Ὀδυσσεὺς αἰνιττόμενος, δοκεῖ μοι,
[1, 6, 50]	ἐπιτηδεύμασι συμμετρία καλοῖς ἢ νόμοις	ἢ	μαθήμασιν ἢ ἐπιστήμαις; Θεωρήματα γὰρ
[1, 6, 50]	λέγοιτο ἐν ἐπιτηδεύμασι συμμετρία καλοῖς	ἢ	νόμοις ἢ μαθήμασιν ἢ ἐπιστήμαις;
[1, 6, 50]	οἰκοδομικὸς συναρμόσας καλὴν εἶναι λέγει;	Ἢ	ὅτι ἐστὶ τὸ ἔξω, εἰ
[1, 6, 50]	τυχών. Οὐ γὰρ ὁ χρωμάτων	ἢ	σωμάτων καλῶν μὴ τυχὼν οὐδὲ
[1, 6, 50]	ὁ ἰδὼν ἄλλο τι φῇ	ἢ	τὰ ὄντως ὄντα ταῦτα εἶναι.
[1, 6, 50]	ἀρετὴ πᾶσα καὶ κάλλος ἀληθινώτερον	ἢ	τὰ πρόσθεν· ἀλλὰ πῶς σύμμετρα;
[1, 6, 50]	ταὐτὸν ἀγαθόν τε καὶ καλόν,	ἢ	τἀγαθόν τε καὶ καλλονή. Ὁμοίως
[1, 6, 50]	ἂν καὶ εἴη σωφροσύνη ἀληθὴς	ἢ	τὸ μὴ προσομιλεῖν ἡδοναῖς τοῦ
[1, 6, 50]	ἄλλῳ; Καὶ τίνα ποτὲ ταῦτα	ἢ	τοῦτο; Τὰ μὲν γὰρ οὐ
[1, 6, 50]	ἢ ἡ κρᾶσις τῶν μερῶν	ἢ	τῶν θεωρημάτων; Τὸ δὲ τοῦ
[1, 6, 50]	οὐ παντί, ἀλλ´ ὃς ἂν	ᾖ	δουλεύων εἰς ποίησιν εἴδους εἰς
[1, 6, 50]	γῇ, μὴ ἐν οὐρανῷ, ἵν´	ᾖ	καθαρόν; Καὶ γὰρ ἐπακτὰ πάντα
[1, 6, 50]	τὸ ὅλον συντελοῦντα, ἵνα καλὸν	ᾖ·	καίτοι δεῖ, εἴπερ ὅλον, καὶ
[1, 6, 50]	περὶ τὸ ὅ τι ἂν	ᾖ	καλόν, θάμβος καὶ ἔκπληξιν ἡδεῖαν
[1, 6, 50]	πολλοῖς φανταζόμενον. Ὅταν οὖν καὶ	ἡ	αἴσθησις τὸ ἐν σώμασιν εἶδος
[1, 6, 50]	κρίσιν τῶν ἑαυτῆς, ὅταν καὶ	ἡ	ἄλλη συνεπικρίνῃ ψυχή, τάχα δὲ
[1, 6, 50]	λόγος, καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ	ἡ	ἀνδρία καὶ πᾶσα ἀρετὴ κάθαρσις
[1, 6, 50]	δὴ πῶς καλόν; Καὶ νυκτὸς	ἡ	ἀστραπὴ ἢ ἄστρα ὁρᾶσθαι τῷ
[1, 6, 50]	τὰ ὄντα ἡ καλλονή ἐστιν,	ἡ	δ´ ἑτέρα φύσις τὸ αἰσχρόν,
[1, 6, 50]	ὡς οὐ καθαρὰς οὐδὲ καθαροῦ;	Ἡ	δὲ ἀνδρία ἀφοβία θανάτου. Ὁ
[1, 6, 50]	δὲ δὴ ὑπεροψία τῶν τῇδε.	Ἡ	δὲ φρόνησις νόησις ἐν ἀποστροφῇ
[1, 6, 50]	δὲ ὀλίγοι. ~Τί οὖν ἐκείνη	ἡ	ἔνδον βλέπει; Ἄρτι μὲν ἐγειρομένη
[1, 6, 50]	ἐλθόντος κοινωνίᾳ. ~Γινώσκει δὲ αὐτὸ	ἡ	ἐπ´ αὐτῷ δύναμις τεταγμένη, ἧς
[1, 6, 50]	τὸ καλὸν καὶ ἡ μοῖρα	ἡ	ἑτέρα τῶν ὄντων. Μᾶλλον δὲ
[1, 6, 50]	μὲν γὰρ ὡς ἀγαθὸν καὶ	ἡ	ἔφεσις πρὸς τοῦτο, τεῦξις δὲ
[1, 6, 50]	ἂν ἐκλάμψειέ σοι τῆς ἀρετῆς	ἡ	θεοειδὴς ἀγλαία, ἕως ἂν ἴδῃς
[1, 6, 50]	ὄντων. Μᾶλλον δὲ τὰ ὄντα	ἡ	καλλονή ἐστιν, ἡ δ´ ἑτέρα
[1, 6, 50]	γὰρ λόγῳ ἡ σύνθεσις ἢ	ἡ	κρᾶσις τῶν μερῶν ἢ τῶν
[1, 6, 50]	ὅτι ἐκεῖθεν τὸ καλὸν καὶ	ἡ	μοῖρα ἡ ἑτέρα τῶν ὄντων.
[1, 6, 50]	καὶ ὅλη τοῦ θείου, ὅθεν	ἡ	πηγὴ τοῦ καλοῦ καὶ τὰ
[1, 6, 50]	ὄντων, ἐν ποίῳ γὰρ λόγῳ	ἡ	σύνθεσις ἢ ἡ κρᾶσις τῶν
[1, 6, 50]	ὡς ὁ παλαιὸς λόγος, καὶ	ἡ	σωφροσύνη καὶ ἡ ἀνδρία καὶ
[1, 6, 50]	φύσις τὸ κάλλος, τῇ δὲ	ἡ	τέχνη. Οὕτω μὲν δὴ τὸ
[1, 6, 50]	καὶ πᾶσα ἀρετὴ κάθαρσις καὶ	ἡ	φρόνησις αὐτή. Διὸ καὶ αἱ
[1, 6, 50]	ἄν τις παρακελεύοιτο. Τίς οὖν	ἡ	φυγὴ καὶ πῶς; Ἀναξόμεθα οἷον
[1, 6, 50]	Τίς οὖν ὁ στόλος καὶ	ἡ	φυγή; Οὐ ποσὶ δεῖ διανύσαι·
[1, 6, 50]	δὲ κάλλη αὐτά, ὥσπερ ἀρετῆς	ἡ	φύσις. Σώματα μὲν γὰρ τὰ
[1, 6, 50]	τὴν ψυχὴν ἄγουσα. Γίνεται οὖν	ἡ	ψυχὴ καθαρθεῖσα εἶδος καὶ λόγος
[1, 6, 50]	τῇ πρώτῃ αἰσθητὸν γινόμενον καὶ	ἡ	ψυχὴ ὥσπερ συνεῖσα λέγει καὶ
[1, 6, 50]	τε καὶ εἰς μίαν συντέλειαν	ἤγαγε	καὶ ἓν τῇ ὁμολογίᾳ πεποίηκεν,
[1, 6, 50]	ᾖ καλόν, θάμβος καὶ ἔκπληξιν	ἡδεῖαν	καὶ πόθον καὶ ἔρωτα καὶ
[1, 6, 50]	θαρσήσας περὶ σαυτῷ καὶ ἐνταῦθα	ἤδη	ἀναβεβηκὼς μηκέτι τοῦ δεικνύντος δεηθεὶς
[1, 6, 50]	τοῦτο γενόμενον σαυτὸν ἴδοις, ὄψις	ἤδη	γενόμενος θαρσήσας περὶ σαυτῷ καὶ
[1, 6, 50]	οὖν ἐπ´ αὐτοῦ τὸ κάλλος	ἤδη	εἰς ἓν συναχθέντος καὶ τοῖς
[1, 6, 50]	ἐν τοῖς πρόσθεν, ἅτε ἀληθινῶν	ἤδη	ἐφαπτομένους. Ταῦτα γὰρ δεῖ τὰ
[1, 6, 50]	εἰσήγαγεν εἰς τὸ εἴσω ἀμερὲς	ἤδη	καὶ ἔδωκε τῷ ἔνδον σύμφωνον
[1, 6, 50]	νῷ καλόν· τὰ δὲ ἄλλα	ἤδη	παρὰ ψυχῆς μορφούσης καλά, τά
[1, 6, 50]	σώματα, ὅσα οὕτω λέγεται, ψυχὴ	ἤδη	ποιεῖ· ἅτε γὰρ θεῖον οὖσα
[1, 6, 50]	ἀληθὴς ἢ τὸ μὴ προσομιλεῖν	ἡδοναῖς	τοῦ σώματος, φεύγειν δὲ ὡς
[1, 6, 50]	μεῖναι οὐκ ἀρεσθείς, καίτοι ἔχων	ἡδονὰς	δι´ ὀμμάτων καὶ κάλλει πολλῷ
[1, 6, 50]	πῶς δ´ ἂν ἐκπλαγείη μεθ´	ἡδονῆς;	Ἔστι γὰρ τῷ μὲν μήπω
[1, 6, 50]	καὶ ἔρωτα καὶ πτόησιν μεθ´	ἡδονῆς.	Ἔστι δὲ ταῦτα παθεῖν καὶ
[1, 6, 50]	τε καὶ θάμβους πίμπλασθαι μεθ´	ἡδονῆς	καὶ ἐκπλήττεσθαι ἀβλαβῶς καὶ ἐρᾶν
[1, 6, 50]	θνητὰ καὶ ταπεινά, σκολιὰ πανταχοῦ,	ἡδονῶν	οὐ καθαρῶν φίλη, ζῶσα ζωὴν
[1, 6, 50]	ἂν πάθῃ διὰ σώματος ὡς	ἡδὺ	λαβοῦσα αἶσχος. Αὐτὸ τοῦτο τὸ
[1, 6, 50]	καλὰ καὶ τρόπους καλοὺς καὶ	ἤθη	σώφρονα καὶ ὅλως ἔργα ἀρετῆς
[1, 6, 50]	ἄλλῳ θεάσησθε μέγεθος ψυχῆς καὶ	ἦθος	δίκαιον καὶ σωφροσύνην καθαρὰν καὶ
[1, 6, 50]	συμφωνία. Τῷ γὰρ τὴν σωφροσύνην	ἠλιθιότητα	εἶναι τὸ τὴν δικαιοσύνην γενναίαν
[1, 6, 50]	ἂν πώποτε εἶδεν ὀφθαλμὸς ἥλιον	ἡλιοειδὴς	μὴ γεγενημένος, οὐδὲ τὸ καλὸν
[1, 6, 50]	γὰρ ἂν πώποτε εἶδεν ὀφθαλμὸς	ἥλιον	ἡλιοειδὴς μὴ γεγενημένος, οὐδὲ τὸ
[1, 6, 50]	καλά, οἷον καὶ τὸ τοῦ	ἡλίου	φῶς, ἁπλᾶ ὄντα, οὐκ ἐκ
[1, 6, 50]	εἰς αὐτὴν εἰσδεξαμένη εἶδος ἕτερον	ἠλλάξατο	κράσει τῇ πρὸς τὸ χεῖρον·
[1, 6, 50]	πολλῷ αἰσθητῷ συνών. Πατρὶς δὴ	ἡμῖν,	ὅθεν παρήλθομεν, καὶ πατὴρ ἐκεῖ.
[1, 6, 50]	ἐπιστραφεῖσι καὶ ἀποδυομένοις ἃ καταβαίνοντες	ἠμφιέσμεθα·	οἷον ἐπὶ τὰ ἅγια τῶν
[1, 6, 50]	τῇ ὁμολογίᾳ πεποίηκεν, ἐπείπερ ἓν	ἦν	αὐτὸ ἕν τε ἔδει τὸ
[1, 6, 50]	καλός, ἀπονιψαμένῳ καὶ καθηραμένῳ ὅπερ	ἦν	εἶναι. Αἰσχρὰν δὴ ψυχὴν λέγοντες
[1, 6, 50]	τῶν τῆς αἰσθήσεως καλῶν οὐκ	ἦν	περὶ αὐτῶν λέγειν τοῖς μήτε
[1, 6, 50]	ὄψιν ἄλλην ἀλλάξασθαι καὶ ἀνεγεῖραι,	ἣν	ἔχει μὲν πᾶς, χρῶνται δὲ
[1, 6, 50]	θεάσασθαι θεόν τε καὶ καλόν.	Ἥξει	γὰρ πρῶτον ἀναβαίνων ἐπὶ τὸν
[1, 6, 50]	ἀμοίρους γενέσθαι τῆς ἀρίστης θέας,	ἧς	ὁ μὲν τυχὼν μακάριος ὄψιν
[1, 6, 50]	ἡ ἐπ´ αὐτῷ δύναμις τεταγμένη,	ἧς	οὐδὲν κυριώτερον εἰς κρίσιν τῶν
[1, 6, 50]	τὰ τοιαῦτα βλέπει, ἰδόντας δὲ	ἡσθῆναι	καὶ ἔκπληξιν λαβεῖν καὶ πτοηθῆναι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 21/06/2007