HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Euthyphron

Page 13

  Page 13

[13] (13a) τὴν γὰρ θεραπείαν οὔπω συνίημι ἥντινα ὀνομάζεις. Οὐ γάρ που λέγεις γε, οἷαίπερ καὶ αἱ περὶ τὰ ἄλλα θεραπεῖαί εἰσιν, τοιαύτην καὶ περὶ θεούς - λέγομεν γάρ που - οἷόν φαμεν ἵππους οὐ πᾶς ἐπίσταται θεραπεύειν ἀλλὰ ὁ ἱππικός· ἦ γάρ; (Εὐθύφρων) Πάνυ γε. (Σωκράτης) Ἡ γάρ που ἱππικὴ ἵππων θεραπεία. (Εὐθύφρων) Ναί. (Σωκράτης) Οὐδέ γε κύνας πᾶς ἐπίσταται θεραπεύειν ἀλλὰ ὁ κυνηγετικός. (Εὐθύφρων) Οὕτω. (Σωκράτης) Ἡ γάρ που κυνηγετικὴ κυνῶν θεραπεία. (Εὐθύφρων) (13b) Ναί. (Σωκράτης) Ἡ δέ γε βοηλατικὴ βοῶν. (Εὐθύφρων) Πάνυ γε. (Σωκράτης) Ἡ δὲ δὴ ὁσιότης τε καὶ εὐσέβεια θεῶν, ὦ (Εὐθύφρων) ; οὕτω λέγεις; (Εὐθύφρων) Ἔγωγε. (Σωκράτης) Οὐκοῦν θεραπεία γε πᾶσα ταὐτὸν διαπράττεται; οἷον τοιόνδε· ἐπ᾽ ἀγαθῷ τινί ἐστι καὶ ὠφελίαι τοῦ θεραπευομένου, ὥσπερ ὁρας δὴ ὅτι οἱ ἵπποι ὑπὸ τῆς ἱππικῆς θεραπευόμενοι ὠφελοῦνται καὶ βελτίους γίγνονται· ἢ οὐ δοκοῦσί σοι; (Εὐθύφρων) Ἔμοιγε. (Σωκράτης) Καὶ οἱ κύνες γέ που ὑπὸ τῆς κυνηγετικῆς, καὶ οἱ βόες ὑπὸ τῆς βοηλατικῆς, καὶ τἆλλα πάντα ὡσαύτως· (13c) ἢ ἐπὶ βλάβῃ οἴει τοῦ θεραπευομένου τὴν θεραπείαν εἶναι; (Εὐθύφρων) Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ἐπ᾽ ὠφελίᾳ; (Εὐθύφρων) Πῶς δ᾽ οὔ; (Σωκράτης) Ἦ οὖν καὶ ἡ ὁσιότης θεραπεία οὖσα θεῶν ὠφελία τέ ἐστι θεῶν καὶ βελτίους τοὺς θεοὺς ποιεῖ; καὶ σὺ τοῦτο συγχωρήσαις ἄν, ὡς ἐπειδάν τι ὅσιον ποιῇς, βελτίω τινὰ τῶν θεῶν ἀπεργάζῃ; (Εὐθύφρων) Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. (Σωκράτης) Οὐδὲ γὰρ ἐγώ, ὦ (Εὐθύφρων), οἶμαί σε τοῦτο λέγειν - πολλοῦ καὶ δέω - ἀλλὰ τούτου δὴ ἕνεκα καὶ ἀνηρόμην τίνα ποτὲ λέγοις τὴν θεραπείαν τῶν θεῶν, (13d) οὐχ ἡγούμενός σε τοιαύτην λέγειν. (Εὐθύφρων) Καὶ ὀρθῶς γε, ὦ Σώκρατες· οὐ γὰρ τοιαύτην λέγω. (Σωκράτης) Εἶεν· ἀλλὰ τίς δὴ θεῶν θεραπεία εἴη ἂν ἡ ὁσιότης; (Εὐθύφρων) Ἥνπερ, ὦ Σώκρατες, οἱ δοῦλοι τοὺς δεσπότας θεραπεύουσιν. (Σωκράτης) Μανθάνω· ὑπηρετική τις ἄν, ὡς ἔοικεν, εἴη θεοῖς. (Εὐθύφρων) Πάνυ μὲν οὖν. (Σωκράτης) Ἔχοις ἂν οὖν εἰπεῖν ἡ ἰατροῖς ὑπηρετικὴ εἰς τίνος ἔργου ἀπεργασίαν τυγχάνει οὖσα ὑπηρετική; οὐκ εἰς ὑγιείας οἴει; (Εὐθύφρων) Ἔγωγε. (Σωκράτης) (13e) Τί δὲ ἡ ναυπηγοῖς ὑπηρετική; εἰς τίνος ἔργου ἀπεργασίαν ὑπηρετική ἐστιν; (Εὐθύφρων) Δῆλον ὅτι, ὦ Σώκρατες, εἰς πλοίου. (Σωκράτης) Καὶ ἡ οἰκοδόμοις γέ που εἰς οἰκίας; (Εὐθύφρων) Ναί. (Σωκράτης) Εἰπὲ δή, ὦ ἄριστε· ἡ δὲ θεοῖς ὑπηρετικὴ εἰς τίνος ἔργου ἀπεργασίαν ὑπηρετικὴ ἂν εἴη; δῆλον γὰρ ὅτι σὺ οἶσθα, ἐπειδήπερ τά γε θεῖα κάλλιστα φὴς εἰδέναι ἀνθρώπων. (Εὐθύφρων) Καὶ ἀληθῆ γε λέγω, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Εἰπὲ δὴ πρὸς Διὸς τί ποτέ ἐστιν ἐκεῖνο τὸ πάγκαλον ἔργον ὁ οἱ θεοὶ ἀπεργάζονται ἡμῖν ὑπηρέταις χρώμενοι; (Εὐθύφρων) Πολλὰ καὶ καλά, ὦ Σώκρατες. [13] je ne comprends pas bien ce que tu entends par des soins que les hommes doivent aux dieux. Certainement tu ne veux pas parler de soins semblables à ceux qu’on prend d’autres choses ? Par exemple, nous disons tous les jours qu’il n y a que le cavalier qui sache prendre soin d’un cheval ; n’est-ce pas ? (EUTHYPHRON) Oui, sans doute. (SOCRATE) Le soin des chevaux regarde donc l’art du cavalier ? (EUTHYPHRON) Assurément. (SOCRATE) Et tous les hommes ne sont pas propres à avoir soin des chiens ; il n’y a que le chasseur. (EUTHYPHRON) Il n y a que lui. (SOCRATE) Ainsi l’emploi du chasseur est le soin des chiens ? (EUTHYPHRON) (13b) Sans difficulté. (SOCRATE) Et celui du bouvier, le soin des bœufs ? (EUTHYPHRON) Oui. (SOCRATE) Et celui de la sainteté, le soin des dieux ; n’est-ce pas ce que tu dis ? (EUTHYPHRON) Précisément. (SOCRATE) Tout soin n’a-t-il pas pour but le bien et l’utilité de qui en est l’objet ? Ne vois-tu pas que les chevaux dont un habile cavalier prend soin, y gagnent ? (EUTHYPHRON) Oui. (SOCRATE) N’en est-il pas ainsi des chiens et des bœufs, sous la main du chasseur et (13c) du bouvier ? et n’en est-il pas ainsi de tout ? Ou peux-tu croire que les soins qu’on prend d’une chose tendent à son préjudice ? (EUTHYPHRON) Non, par Zeus. (SOCRATE) Ils tendent donc à son profit ? (EUTHYPHRON) Assurément. (SOCRATE) La sainteté, étant le soin des dieux, tend donc à leur utilité, et leur profite. Mais, dis-moi, oserais-tu avancer que, lorsque tu fais une action sainte, elle profite à quelqu’un des dieux ? (EUTHYPHRON) Non, par Zeus. (SOCRATE) Je ne crois pas non plus que ce soit ta pensée ; j’en suis bien éloigné : (13d) c’est aussi pourquoi je te demandais de quel soin des dieux tu veux parler, bien persuadé que ce n’est pas de celui-là. (EUTHYPHRON) Tu me rends justice, Socrate. (SOCRATE) Très bien ; mais quel soin des dieux est-ce donc que la sainteté ? (EUTHYPHRON) Celui, Socrate, que les serviteurs ont de leurs maîtres. (SOCRATE) J’entends ; la sainteté serait comme la servante des dieux. (EUTHYPHRON) C’est cela. (SOCRATE) Pourrais-tu me dire à quoi l’art du médecin lui sert ? N’est-ce pas à guérir ? (EUTHYPHRON) Oui. (SOCRATE) Et l’art du charpentier à quoi lui sert-il ? (EUTHYPHRON) A construire des vaisseaux. (SOCRATE) (13e) Et l’art de l’architecte, n’est-ce pas à bâtir des maisons ? (EUTHYPHRON) Assurément. (SOCRATE) Dis-moi donc maintenant, mon cher Euthyphron, à quoi peut servir la sainteté ? Car il est bien sûr que tu le sais, puisque tu dis que tu connais les choses divines mieux que personne. (EUTHYPHRON) Et je dis la vérité, Socrate. (SOCRATE) Dis-moi donc, au nom de Zeus, que font les dieux de si beau, à l’aide de notre piété ? (EUTHYPHRON) Bien des choses, et très belles.


Recherches | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle |

 
UCL | FLTR | Hodoi Elektronikai | Itinera Electronica | Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Ingénierie Technologies de l'Information : B. Maroutaeff - C. Ruell - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 2/02/2007