| Dissertations, Chap. |
| [38, 7] |
γοῦν
τοῦ
Διὸς
αὐτοῦ
λέγοντος,
|
ὢ |
πόποι,
οἷον
δή
νυ
θεοὺς |
| [38, 1] |
ὤπασαν
ὀμφήν.
Καὶ
πῶς
ἐσσί,
|
ὦ |
βέλτιστε,
ἀοιδῶν
αὐτοδίδακτος;
παρὰ
θεῶν |
| [38, 5] |
ἀνὴρ
ἀνδρί,
ἀπαυθαδιζόμενος
ὧδέ
πως;
|
~Ὦ |
σχέτλιε,
τί
ταῦτα
ἐρεῖς,
ὃς |
| [38, 4] |
μὲν
ἐπιστήμην
τιμᾷς
παντὸς
μᾶλλον,
|
ὦ |
Σώκρατες,
ἀκούομέν
σου
πολλάκις
διατεινομένου, |
| [38, 4] |
κομιδῇ.
Τί
ταῦτά
σοι
ἐθέλει,
|
ὦ |
Σώκρατες;
Εἰ
βούλει,
σὲ
μὲν |
| [38, 7] |
Καὶ
ἵνα
μὴ
πόρρω
σε
|
ἀπάγω |
τῶν
ἐν
ποσίν,
τὸν
Σωκράτην |
| [38, 1] |
ἄμερσε,
δίδου
δ´
ἡδεῖαν
ἀοιδήν.
|
Ἐγὼ |
δὲ
αὐτῷ
περὶ
μὲν
τῆς |
| [38, 7] |
τοὐναντίον·
πῶς
ἂν
ἔπειτ´
Ὀδυσῆος
|
ἐγὼ |
θείοιο
λαθοίμην,
οὗ
περὶ
μὲν |
| [38, 4] |
τοῦτο,
ἄνδρες
ἀγαθοί·
οὐ
ποιηταὶ
|
λέγω, |
ἵνα
μοι
προφέρῃς
τὸν
Ἡσίοδον, |
| [38, 5] |
δὲ
τὰ
κρείττω
ἄπορον;
Οὔπω
|
λέγω, |
ὡς
εἴπερ
ἐκείνων
ἕκαστον
τελεσιουργεῖσθαι |
| [38, 6] |
καὶ
δυνάμενος,
κατὰ
τί
μὴ
|
δῷ; |
Ὁ
μὲν
γὰρ
ἔχων,
οὐ |
| [38, 7] |
μήτε
τὸν
Ἥλιον
πτωχεία
καὶ
|
φειδὼ |
βοῶν)
ἀλλὰ
γὰρ
τοῦ
Διὸς |
| [38, 4] |
Σώκρατες;
Εἰ
βούλει,
σὲ
μὲν
|
ἐῶ, |
τὸν
δὲ
ποιητὴν
τῶν
λόγων
|
| [38, 4] |
ὁ
δ´
ἡμῖν
δεομένοις
μάλα
|
ἀποκρινέσθω, |
εἰ
καὶ
θείᾳ
μοίρᾳ
γένοιντ´ |
| [38, 1] |
περὶ
αὐτοῦ
λέγει·
οὐ
γὰρ
|
ὀΐω
|
οὔ
σε
θεῶν
ἀέκητι
γενέσθαί |
| [38, 1] |
αὐτοῦ
τύχην,
ἀνακείμενα
δὲ
τῷ
|
Δημοδόκῳ. |
Ἔχει
δὲ
τὰ
ἔπη
ὧδέ |
| [38, 4] |
προξενοῦντος
τοὺς
νέους
ἄλλον
ἄλλῳ
|
διδασκάλῳ· |
ὅς
γε
καὶ
εἰς
Ἀσπασίας |
| [38, 4] |
διατεινομένου,
προξενοῦντος
τοὺς
νέους
ἄλλον
|
ἄλλῳ |
διδασκάλῳ·
ὅς
γε
καὶ
εἰς |
| [38, 6] |
εἴ
τι
ἀφέλοις,
λυμανεῖς
τῷ
|
ὅλῳ. |
Εἰ
γὰρ
μὴ
τέλεον,
οὐκ |
| [38, 3] |
ὥστε
τὴν
Ἀθηναίων
πόλιν
κακουμένην
|
λοιμῷ |
καὶ
στάσει
διεσώσατο
ἐκθυσάμενος·
δεινὸς |
| [38, 7] |
ἀνθρώπων
ἴδεν
ἄστεα
καὶ
νόον
|
ἔγνω
|
καὶ
πολλὰ
δ´
ὅγ´
ἐν |
| [38, 4] |
αὖ
εἰρωνεύματα,
εἴτε
καὶ
ἀνδρίσματα,
|
ἐπαινῶ, |
ὅπως
ἄν
τις
αὐτῶν
ἀποδέχηται. |
| [38, 2] |
ἄντρον
Διός,
φοιτῶντα
δὲ
τὸν
|
Μίνω |
δι´
ἐνάτου
ἔτους,
συγγιγνόμενον
τῷ |
| [38, 2] |
οὐ
δοκοῦσιν
ὑπὸ
βασιλεῖ
τῷ
|
Μίνω |
κοσμηθέντες
καλῶς,
ἀγασθέντες
τῆς
ἀρετῆς, |
| [38, 1] |
οὐ
παρ´
ἄλλων
τέχνῃ
καὶ
|
πόνῳ |
συνενηνεγμένος.
~Ἐπεὶ
καὶ
τὸν
Ἡσίοδον |
| [38, 3] |
ὄντα
ὡς
ἔχει·
οὐ
γάρ
|
πω |
σαφῶς
ἠπίσταντο
οἱ
ἄνθρωποι
τὴν |
| [38, 5] |
πρὸς
δὲ
τὰ
κρείττω
ἄπορον;
|
Οὔπω |
λέγω,
ὡς
εἴπερ
ἐκείνων
ἕκαστον |
| [38, 6] |
αὔταρκες·
εἰ
δὲ
οὐκ
αὔταρκες,
|
οὔπω |
τέλεον·
εἰ
δὲ
μὴ
αὔταρκες |
| [38, 1] |
πρὸς
τὸν
Τηλέμαχον
διαλεγόμενος
ἐν
|
προσώπῳ |
Νέστορος,
οὑτωσὶ
περὶ
αὐτοῦ
λέγει· |
| [38, 2] |
αὐτοῦ
τὴν
αἰτίαν
τῷ
μουσῶν
|
χορῷ, |
ὥσπερ
ἂν
εἰ
καὶ
χαλκευτικὸς |
| [38, 7] |
ὁ
Ὀδυσσεύς.
Καὶ
ἵνα
μὴ
|
πόρρω |
σε
ἀπάγω
τῶν
ἐν
ποσίν, |
| [38, 4] |
Ἢ
καὶ
σὲ
κατὰ
χώραν
|
ἐάσω· |
ἀποκρινεῖται
δὲ
ὁ
λόγος
αὐτὸς |
| [38, 3] |
ὄνειρον
διδάσκαλον.
Ἐγένετο
καὶ
ἐν
|
Προκοννήσῳ |
ἀνὴρ
φιλόσοφος,
ὄνομα
Ἀριστέας·
ἠπιστεῖτο |
| [38, 4] |
κεφαλήν,
καὶ
περὶ
Ἰσοκράτους
που
|
κατεμαντεύσω |
ἐν
τοῖς
λόγοις
νέου
ὄντος |
| [38, 7] |
μὲν
ἐκείνας
τὸν
Εὐρυσθέα
ἐμβαλών,
|
τῷ |
δὲ
Ἡρακλεῖ
ἐπιστήσας
κάπρους
καὶ |
| [38, 1] |
τὴν
αὐτοῦ
τύχην,
ἀνακείμενα
δὲ
|
τῷ |
Δημοδόκῳ.
Ἔχει
δὲ
τὰ
ἔπη |
| [38, 2] |
Μίνω
δι´
ἐνάτου
ἔτους,
συγγιγνόμενον
|
τῷ |
Διί,
μανθάνειν
παρ´
αὐτοῦ
τὰ |
| [38, 2] |
σοι
οὐ
δοκοῦσιν
ὑπὸ
βασιλεῖ
|
τῷ |
Μίνω
κοσμηθέντες
καλῶς,
ἀγασθέντες
τῆς |
| [38, 2] |
τέχνης,
ἀναθέμενος
αὐτοῦ
τὴν
αἰτίαν
|
τῷ
|
μουσῶν
χορῷ,
ὥσπερ
ἂν
εἰ |
| [38, 6] |
ὡς,
εἴ
τι
ἀφέλοις,
λυμανεῖς
|
τῷ |
ὅλῳ.
Εἰ
γὰρ
μὴ
τέλεον, |
| [38, 6] |
νόμου
καὶ
ἔθους,
τὸ
ἄλυπον
|
τῷ |
πλησίον
περιεβάλλετο,
καὶ
πλεονεκτεῖ
οὐκ |
| [38, 7] |
καὶ
πολλὰ
δ´
ὅγ´
ἐν
|
πόντῳ |
πάθεν
ἄλγεα
ὃν
κατὰ
θυμόν, |
| [38, 2] |
γενόμενός
τις
τέχνης
ἄνευ
ἀνετίθετο
|
Ἡφαίστῳ |
φέρων
τὸ
αὐτόματον
τῆς
δημιουργίας. |
| [38, 5] |
ἀφθόνως
παρεσκευασμένον,
πρὸς
δὲ
τὰ
|
κρείττω |
ἄπορον;
Οὔπω
λέγω,
ὡς
εἴπερ |
| [38, 6] |
ξυλλήπτορος
τῆς
ἐπὶ
θάτερα
τὰ
|
κρείττω |
ῥοπῆς
καὶ
χειραγωγίας.
Ὁ
μὲν
|
| [38, 7] |
παλαίοντα,
λακτιζόμενον,
παροινούμενον·
ὧν
ἕκαστον
|
αὐτῷ |
διὰ
φιλίαν
θεὸς
προὔβαλλεν,
οὐχ |
| [38, 3] |
ταῦτα,
οὐ
μαθών,
ἀλλ´
ὕπνον
|
αὐτῷ |
διηγεῖτο
μακρὸν
καὶ
ὄνειρον
διδάσκαλον. |
| [38, 2] |
καλῶς,
ἀγασθέντες
τῆς
ἀρετῆς,
διδάσκαλον
|
αὐτῷ |
ἐπιφημίσαι
τὸν
Δία;
εἶναι
μὲν |
| [38, 3] |
ἐξεῦρεν
λόγον·
ἔφασκεν
τὴν
ψυχὴν
|
αὐτῷ |
καταλιποῦσαν
τὸ
σῶμα,
ἀναπτᾶσαν
εὐθὺ |
| [38, 3] |
φιλόσοφος,
ὄνομα
Ἀριστέας·
ἠπιστεῖτο
δὲ
|
αὐτῷ |
οὐχὶ
σοφία
τὰ
πρῶτα,
διότι |
| [38, 1] |
τοῦ
Δημοδόκου
λέγει,
ὅτι
ἦν
|
αὐτῷ |
πεποιημένα
μὲν
εἰς
τὴν
αὐτοῦ |
| [38, 1] |
δ´
ἡδεῖαν
ἀοιδήν.
Ἐγὼ
δὲ
|
αὐτῷ |
περὶ
μὲν
τῆς
ᾠδῆς
συντίθεμαι, |
| [38, 7] |
θυμόν,
πῶς
οὐ
θείᾳ
μοίρᾳ
|
αὐτῷ |
συνηνέχθη
τὰ
γυμνάσια,
ἀφ´
ὧν |
| [38, 7] |
ἦν
καὶ
ἔδοξεν;
Καὶ
περιστήσαντος
|
αὐτῷ |
τοῦ
δαιμονίου
ἀνταγωνιστὰς
πολλούς,
τῶν |
| [38, 3] |
Ἐπιμενίδης·
οὐδὲ
οὗτος
ἔσχεν
εἰπεῖν
|
αὑτῷ
|
διδάσκαλον·
ἀλλ´
ἦν
μὲν
δεινὸς |
| [38, 4] |
ἀποκρινεῖται
δὲ
ὁ
λόγος
αὐτὸς
|
αὑτῷ, |
ὡς
ἀνὴρ
ἀνδρί,
ἀπαυθαδιζόμενος
ὧδέ |
| [38, 1] |
τέχνην
ἀγαθοί,
ἀλλὰ
ἔργον
Διός.
|
Ὑποπτεύω |
δὲ
αὐτοῦ
κατὰ
ταὐτὰ〉
τὰ |
| [38, 4] |
Χαρμίδην,
ἢ
Θεαίτητον,
ἢ
Ἀλκιβιάδην,
|
ὑποπτεύω |
σε
μὴ
πάντα
ἐπιστήμῃ
νέμειν, |
| [38, 4] |
τις
αὐτῶν
ἀποδέχηται.
Ἀλλ´
ἐπειδὰν
|
ἀκούω |
σου
πρὸς
Φαῖδρον
διαλεγομένου,
ἢ |
| [38, 7] |
δὲ
ὁ
Ἑρμῆς,
ἔραται
δὲ
|
Καλυψώ, |
σώζει
δὲ
ἡ
Λευκοθέα;
Εἰ |