Dissertations, Chap.
[38, 3]	ἐν Προκοννήσῳ ἀνὴρ φιλόσοφος, ὄνομα	Ἀριστέας·	ἠπιστεῖτο δὲ αὐτῷ οὐχὶ σοφία
[38, 3]	ἦν πιθανώτερος λέγων ταῦτα ὁ	Ἀριστέας	μᾶλλον μὴ ὤνια ἐξ ἀγορᾶς,
[38, 2]	Ἡφαίστῳ φέρων τὸ αὐτόματον τῆς	δημιουργίας.	Τί δὲ οἱ Κρῆτες; ἦ
[38, 6]	θάτερα τὰ κρείττω ῥοπῆς καὶ	χειραγωγίας.	Ὁ μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ
[38, 5]	καὶ ποιητικήν, καὶ καθάρσεις, καὶ	χρησμῳδίας,	ξυλλήβδην ἅπαντα, οὐκ ἂν εἴποις
[38, 5]	τέχνης τάχιστα ἥξειν, ἐκ δὲ	θείας	ἀρετῆς ἀπορώτατα; Καίτοι μαντικήν, καὶ
[38, 5]	ἂν εἴη μέτρον, πρὸς δὲ	θείας	ἐπιστήμης παρασκευὴν μόριον τοῦ ὅλου.
[38, 6]	ἐπὶ τὰ αἰσχρὰ ὄλισθος αὐτοφυοῦς	ἀσθενείας	ἔργον, ἣ καὶ τὰς ἐπιεικεῖς
[38, 5]	θεὸς ἐν περιγραφῇ μένει τέχνης	μιᾶς·	ἀλλ´ εἴπέρ τι παρ´ ἐκείνου
[38, 7]	ποιῆσαι ὁ Ζεὺς τριπλῆν ἐκ	μιᾶς,	ὃν δὲ ἐν τῇ νυκτὶ
[38, 4]	τουτουσὶ τοὺς ἐκ Λυκίου καὶ	Ἀκαδημίας	τῆς καλῆς; οὐ γὰρ μυθολόγοι,
[38, 4]	τῶν λόγων τουτονὶ τὸν ἐξ	Ἀκαδημίας	φίλον μέτειμι· ὁ δ´ ἡμῖν
[38, 3]	ὀφθαλμοῖς ἕκαστα ὁρᾶν, ἀλλὰ ἀτεχνῶς	ἀποδημίας	τινὸς ᾤοντο τῇ ψυχῇ δεῖν,
[38, 6]	ἀρετῆς ἐπιτηδειότητα, τὸ δὲ εἰς	μοχθηρίας·	ὧν ἡ μὲν μοχθηρία ἐνδεὴς
[38, 4]	διδασκάλῳ· ὅς γε καὶ εἰς	Ἀσπασίας	τῆς Μιλησίας παρακελεύῃ Καλλίᾳ τὸν
[38, 4]	γε καὶ εἰς Ἀσπασίας τῆς	Μιλησίας	παρακελεύῃ Καλλίᾳ τὸν υἱὸν πέμπειν,
[38, 7]	πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ	Πάλλας	Ἀθήνη; Τίς οὖν οὐκ ἂν
[38, 3]	καὶ φύσεις χωρίων, καὶ ἀέρων	μεταβολάς,	καὶ ἀναχύσεις θαλάττης, καὶ ποταμῶν
[38, 3]	καὶ ἀναχύσεις θαλάττης, καὶ ποταμῶν	ἐκβολάς·	γενέσθαι δὲ αὐτῇ καὶ τὴν
[38, 4]	ὧδέ πως· Ὅτι μὲν ἐπιστήμην	τιμᾷς	παντὸς μᾶλλον, ὦ Σώκρατες, ἀκούομέν
[38, 4]	διδάσκαλος, ἀλλ´ ἐρανίζῃ παρὰ μὲν	Διοτίμας	τὰ ἐρωτικά, παρὰ δὲ Κόννου
[38, 7]	τῶν ἡδονῶν; καὶ εἰς μὲν	ἐκείνας	τὸν Εὐρυσθέα ἐμβαλών, τῷ δὲ
[38, 4]	τοῦτο εἶναι, ὅπερ οὑτωσὶ φαύλως	ὑπεῖπάς	που ἐν τοῖς λόγοις, θείᾳ
[38, 6]	φύσεις ἀμφισβητήσιμοι, ἐν μεθορίᾳ τῆς	ἄκρας	ἀρετῆς πρὸς τὴν ἐσχάτην μοχθηρίαν
[38, 7]	τυράννους, καὶ λῃστάς, καὶ ὁδοὺς	μακράς,	καὶ γῆν ἔρημον, καὶ ποταμοὺς
[38, 5]	ὡς εἴπερ ἐκείνων ἕκαστον τελεσιουργεῖσθαι	ὁρᾷς,	ἀνάγκη, καὶ τὸ κρεῖττον· οὐ
[38, 3]	Ἀριστέας μᾶλλον μὴ ὤνια ἐξ	ἀγορᾶς,	ἢ Ξενοφάνης ἐκεῖνος, ἤ τις
[38, 3]	καὶ Ἀθήνησιν ἀνὴρ Ἐλευσίνιος, ὄνομα	Μελησαγόρας·	οὗτος οὐ τέχνην μαθών, ἀλλ´
[38, 1]	ᾠδῆς συντίθεμαι, περὶ δὲ τῆς	συμφορᾶς	οὐ συντίθεμαι· οὐ γὰρ μουσικὸν
[38, 7]	Ἡρακλέα τὸν αὑτοῦ παῖδα μὴ	ἐάσας	ἀργὸν καὶ τρυφῶντα, ἀλλὰ ἐξελκύσας
[38, 7]	πολλήν, χειμῶνα χαλεπόν, συνεχῆ ναυάγια·	προσαναγκάσας	ἀλᾶσθαι καὶ πτωχεύειν, ῥάκη ἀμπισχόμενον,
[38, 3]	καὶ τὴν βάρβαρον, καὶ νήσους	πάσας,	καὶ ποταμούς, καὶ ὄρη· γενέσθαι
[38, 7]	Εὐρυσθέα ἐμβαλών, τῷ δὲ Ἡρακλεῖ	ἐπιστήσας	κάπρους καὶ λέοντας, καὶ δυνάστας,
[38, 7]	ἐάσας ἀργὸν καὶ τρυφῶντα, ἀλλὰ	ἐξελκύσας	τῶν ἡδονῶν; καὶ εἰς μὲν
[38, 6]	διὰ ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμημάτων εἰς	τὰς	αὐτὰς ὁδοὺς ταῖς μοχθηρίαις συγκαθέλκει.
[38, 6]	αὐτοφυοῦς ἀσθενείας ἔργον, ἣ καὶ	τὰς	ἐπιεικεῖς ψυχὰς κολακεύουσα διὰ ἡδονῶν
[38, 4]	αὐτὸς τηλικοῦτος ὢν παρ´ ἐκείνην	φοιτᾷς,	καὶ οὐδὲ αὕτη σοι ἀρκεῖ
[38, 1]	δὲ αὐτὸς καὶ τοὺς ἀγαθοὺς	ἅπαντας	δίους καλεῖ, διότι ἦσαν, οἶμαι,
[38, 7]	δὲ Ἡρακλεῖ ἐπιστήσας κάπρους καὶ	λέοντας,	καὶ δυνάστας, καὶ τυράννους, καὶ
[38, 2]	ἐκ ποιμένος, ὥσπερ φασὶν τοὺς	κορυβαντιῶντας,	ἐπειδὰν ἀκούσωσιν αὐλοῦ, ἐνθουσιᾶν, τῶν
[38, 7]	ἐπιστήσας κάπρους καὶ λέοντας, καὶ	δυνάστας,	καὶ τυράννους, καὶ λῃστάς, καὶ
[38, 7]	καὶ δυνάστας, καὶ τυράννους, καὶ	λῃστάς,	καὶ ὁδοὺς μακράς, καὶ γῆν
[38, 7]	Καὶ περιστήσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου	ἀνταγωνιστὰς	πολλούς, τῶν μὲν βαρβάρων τὸ
[38, 1]	πατρῷον λαβόντες κλῆρον πρὸς τοὺς	χρηματιστὰς	ἀποκρίναιντο, ὡς ἔστιν αὐτοῖς αὐτογενὴς
[38, 6]	ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμημάτων εἰς τὰς	αὐτὰς	ὁδοὺς ταῖς μοχθηρίαις συγκαθέλκει. ~Ἀκούσῃ
[38, 6]	ἔργον, ἣ καὶ τὰς ἐπιεικεῖς	ψυχὰς	κολακεύουσα διὰ ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμημάτων
[38, 6]	αὔταρκες μήτε τέλεον, πῶς ἰσχυρόν;	Αὔταρκες	δὲ ὂν καὶ τέλεον καὶ
[38, 6]	Εἰ γὰρ μὴ τέλεον, οὐκ	αὔταρκες·	εἰ δὲ οὐκ αὔταρκες, οὔπω
[38, 6]	οὔπω τέλεον· εἰ δὲ μὴ	αὔταρκες	μήτε τέλεον, πῶς ἰσχυρόν; Αὔταρκες
[38, 6]	οὐκ αὔταρκες· εἰ δὲ οὐκ	αὔταρκες,	οὔπω τέλεον· εἰ δὲ μὴ
[38, 4]	ἂν ἀγαθοὶ ἄνδρες, αὐτὸ τοῦτο,	ἄνδρες	ἀγαθοί· οὐ ποιηταὶ λέγω, ἵνα
[38, 4]	θείᾳ μοίρᾳ γένοιντ´ ἂν ἀγαθοὶ	ἄνδρες,	αὐτὸ τοῦτο, ἄνδρες ἀγαθοί· οὐ
[38, 4]	ἐπιστήμην τιμᾷς παντὸς μᾶλλον, ὦ	Σώκρατες,	ἀκούομέν σου πολλάκις διατεινομένου, προξενοῦντος
[38, 4]	Τί ταῦτά σοι ἐθέλει, ὦ	Σώκρατες;	Εἰ βούλει, σὲ μὲν ἐῶ,
[38, 2]	τῆς δημιουργίας. Τί δὲ οἱ	Κρῆτες;	ἦ σοι οὐ δοκοῦσιν ὑπὸ
[38, 2]	δοκοῦσιν ὑπὸ βασιλεῖ τῷ Μίνω	κοσμηθέντες	καλῶς, ἀγασθέντες τῆς ἀρετῆς, διδάσκαλον
[38, 2]	βασιλεῖ τῷ Μίνω κοσμηθέντες καλῶς,	ἀγασθέντες	τῆς ἀρετῆς, διδάσκαλον αὐτῷ ἐπιφημίσαι
[38, 1]	ἂν τῶν πλουσίων οἱ πατρῷον	λαβόντες	κλῆρον πρὸς τοὺς χρηματιστὰς ἀποκρίναιντο,
[38, 4]	λέξει τὲ καὶ διανοίᾳ εἰθισμένα	μηνύοντες·	προσείπωμεν〉 δὲ αὐτῶν τόν γε
[38, 2]	ᾐνίξατο, οἶμαι, ὁ Ἡσίοδος τὸ	αὐτοφυὲς	τῆς αὐτοῦ τέχνης, ἀναθέμενος αὐτοῦ
[38, 6]	μοίρᾳ ἀγαθῶν, ἀλλ´ ἐν ἐλαττώσει	βλάβης·	αἱ δὲ ἄρισται ψυχῆς φύσεις
[38, 5]	ἄλλος ἄλλης ὁ μὲν ἔμπειρος	γῆς,	ὁ δὲ ἄπειρος τῆς αὐτῆς,
[38, 4]	μάντεις, ἵνα μοι τὸν Μελησαγόραν	λέγῃς,	οὐδὲ καθάρται, ἵνα μοι διηγήσῃ
[38, 3]	καὶ ἄλλος, Κρὴς ἀνήρ, ὄνομα	Ἐπιμενίδης·	οὐδὲ οὗτος ἔσχεν εἰπεῖν αὑτῷ
[38, 1]	δὲ αὐτῷ περὶ μὲν τῆς	ᾠδῆς	συντίθεμαι, περὶ δὲ τῆς συμφορᾶς
[38, 6]	μοχθηρίας· ὧν ἡ μὲν μοχθηρία	ἐνδεὴς	τοῦ κολάζοντος, ἡ δὲ ἀρετὴ
[38, 2]	ἐντυχόντα, ὀνειδισθέντα τῆς τέχνης τῆς	ποιμενικῆς,	παρ´ αὐτῶν λαβόντα δάφνης κλάδους,
[38, 5]	κυβερνητικῆς ἄπειρος, καὶ ὁ κυβερνήτης	ἰατρικῆς,	ἄλλος ἄλλης ὁ μὲν ἔμπειρος
[38, 5]	ἐκδιδάξαι· οὐδὲ ὥσπερ ὁ γεωργὸς	κυβερνητικῆς	ἄπειρος, καὶ ὁ κυβερνήτης ἰατρικῆς,
[38, 4]	ἐκ Λυκίου καὶ Ἀκαδημίας τῆς	καλῆς;	οὐ γὰρ μυθολόγοι, οὐδ´ αἰνιγματώδεις,
[38, 7]	κάλλιστον. Οὕτως ἦν καὶ ὁ	Ἡρακλῆς	ἀγαθός, καὶ Διόνυσος, καὶ ὁ
[38, 5]	καὶ ὁ κυβερνήτης ἰατρικῆς, ἄλλος	ἄλλης	ὁ μὲν ἔμπειρος γῆς, ὁ
[38, 5]	εἴη μέτρον, πρὸς δὲ θείας	ἐπιστήμης	παρασκευὴν μόριον τοῦ ὅλου. Ὅρα
[38, 7]	ἡ Ἀθηνᾶ, ἡγεῖται δὲ ὁ	Ἑρμῆς,	ἔραται δὲ Καλυψώ, σώζει δὲ
[38, 3]	μὴ ὤνια ἐξ ἀγορᾶς, ἢ	Ξενοφάνης	ἐκεῖνος, ἤ τις ἄλλος τῶν
[38, 1]	χρηματιστὰς ἀποκρίναιντο, ὡς ἔστιν αὐτοῖς	αὐτογενὴς	ὁ πλοῦτος, οὐ παρ´ ἄλλων
[38, 5]	παρ´ ἐκείνου ἔλθῃ, πρὸς μὲν	ἀνθρωπίνης	ψυχῆς δύναμιν τέχνης ἂν εἴη
[38, 2]	τῆς ποιμενικῆς, παρ´ αὐτῶν λαβόντα	δάφνης	κλάδους, εὐθὺς ᾄδειν, γενόμενον ποιητὴν
[38, 5]	πρὸς μὲν ἀνθρωπίνης ψυχῆς δύναμιν	τέχνης	ἂν εἴη μέτρον, πρὸς δὲ
[38, 2]	Ἡσίοδος τὸ αὐτοφυὲς τῆς αὐτοῦ	τέχνης,	ἀναθέμενος αὐτοῦ τὴν αἰτίαν τῷ
[38, 2]	εἰ καὶ χαλκευτικὸς γενόμενός τις	τέχνης	ἄνευ ἀνετίθετο Ἡφαίστῳ φέρων τὸ
[38, 4]	εἰ γένοιτ´ ἄν τινι ἄνευ	τέχνης,	θεόσδοτος. Ἢ καὶ σὲ κατὰ
[38, 5]	σπανιώτερον, τὴν ἀρετήν, ἔργον εἶναι	τέχνης	θνητῆς; ἢ πολλοῦ ἄξιον νομίζεις
[38, 5]	ὁ θεὸς ἐν περιγραφῇ μένει	τέχνης	μιᾶς· ἀλλ´ εἴπέρ τι παρ´
[38, 4]	ἀλλὰ ἀφελὼν ἑκάστου τὸ τῆς	τέχνης	ὄνομα, τὴν ἀρετὴν προσθείς, ἣν
[38, 5]	ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν παρὰ μὲν ἀνθρώπου	τέχνης	τάχιστα ἥξειν, ἐκ δὲ θείας
[38, 2]	ταῖς μούσαις ἐντυχόντα, ὀνειδισθέντα τῆς	τέχνης	τῆς ποιμενικῆς, παρ´ αὐτῶν λαβόντα
[38, 3]	Ὑπερβορέων γῆν· ἐποπτεῦσαι δὲ πάντα	ἑξῆς	νόμαια καὶ ἤθη πολιτικά, καὶ
[38, 6]	τῆς ἐπὶ θάτερα τὰ κρείττω	ῥοπῆς	καὶ χειραγωγίας. Ὁ μὲν γὰρ
[38, 4]	οὐ ποιηταὶ λέγω, ἵνα μοι	προφέρῃς	τὸν Ἡσίοδον, οὐδὲ μάντεις, ἵνα
[38, 3]	λόγος. Ἦλθεν Ἀθήναζε καὶ ἄλλος,	Κρὴς	ἀνήρ, ὄνομα Ἐπιμενίδης· οὐδὲ οὗτος
[38, 6]	ψυχῆς φύσεις ἀμφισβητήσιμοι, ἐν μεθορίᾳ	τῆς	ἄκρας ἀρετῆς πρὸς τὴν ἐσχάτην
[38, 2]	τῷ Μίνω κοσμηθέντες καλῶς, ἀγασθέντες	τῆς	ἀρετῆς, διδάσκαλον αὐτῷ ἐπιφημίσαι τὸν
[38, 5]	οὐκ ἂν εἴποις ἀντάξια εἶναι	τῆς	ἀρετῆς· εἶτα ἐκεῖνα μὲν ἡγῇ
[38, 5]	ἔμπειρος γῆς, ὁ δὲ ἄπειρος	τῆς	αὐτῆς, οὕτως καὶ ὁ θεὸς
[38, 2]	οἶμαι, ὁ Ἡσίοδος τὸ αὐτοφυὲς	τῆς	αὐτοῦ τέχνης, ἀναθέμενος αὐτοῦ τὴν
[38, 2]	ἀνετίθετο Ἡφαίστῳ φέρων τὸ αὐτόματον	τῆς	δημιουργίας. Τί δὲ οἱ Κρῆτες;
[38, 6]	δέονται ξυναγωνιστοῦ θεοῦ καὶ ξυλλήπτορος	τῆς	ἐπὶ θάτερα τὰ κρείττω ῥοπῆς
[38, 4]	τοὺς ἐκ Λυκίου καὶ Ἀκαδημίας	τῆς	καλῆς; οὐ γὰρ μυθολόγοι, οὐδ´
[38, 4]	ὅς γε καὶ εἰς Ἀσπασίας	τῆς	Μιλησίας παρακελεύῃ Καλλίᾳ τὸν υἱὸν
[38, 3]	τὴν τοῦ οὐρανοῦ θέαν πολὺ	τῆς	νέρθεν σαφεστέραν. Καὶ ἦν πιθανώτερος
[38, 3]	ποταμούς, καὶ ὄρη· γενέσθαι δὲ	τῆς	περιπολήσεως αὐτῇ τέρμα τὴν Ὑπερβορέων
[38, 2]	μούσαις ἐντυχόντα, ὀνειδισθέντα τῆς τέχνης	τῆς	ποιμενικῆς, παρ´ αὐτῶν λαβόντα δάφνης
[38, 1]	τῆς ᾠδῆς συντίθεμαι, περὶ δὲ	τῆς	συμφορᾶς οὐ συντίθεμαι· οὐ γὰρ
[38, 4]	Ἐπιμενίδην· ἀλλὰ ἀφελὼν ἑκάστου τὸ	τῆς	τέχνης ὄνομα, τὴν ἀρετὴν προσθείς,
[38, 2]	ᾀδούσαις ταῖς μούσαις ἐντυχόντα, ὀνειδισθέντα	τῆς	τέχνης τῆς ποιμενικῆς, παρ´ αὐτῶν
[38, 1]	Ἐγὼ δὲ αὐτῷ περὶ μὲν	τῆς	ᾠδῆς συντίθεμαι, περὶ δὲ τῆς
[38, 5]	τάχιστα ἥξειν, ἐκ δὲ θείας	ἀρετῆς	ἀπορώτατα; Καίτοι μαντικήν, καὶ τελεστικήν,
[38, 2]	Μίνω κοσμηθέντες καλῶς, ἀγασθέντες τῆς	ἀρετῆς,	διδάσκαλον αὐτῷ ἐπιφημίσαι τὸν Δία;
[38, 5]	ἂν εἴποις ἀντάξια εἶναι τῆς	ἀρετῆς·	εἶτα ἐκεῖνα μὲν ἡγῇ θείᾳ
[38, 6]	ἀρχῆς δίχα, τὸ μὲν εἰς	ἀρετῆς	ἐπιτηδειότητα, τὸ δὲ εἰς μοχθηρίας·
[38, 6]	ἀμφισβητήσιμοι, ἐν μεθορίᾳ τῆς ἄκρας	ἀρετῆς	πρὸς τὴν ἐσχάτην μοχθηρίαν καθωρμισμένοι,
[38, 5]	τὴν ἀρετήν, ἔργον εἶναι τέχνης	θνητῆς;	ἢ πολλοῦ ἄξιον νομίζεις τὸ
[38, 5]	γεωργὸς κυβερνητικῆς ἄπειρος, καὶ ὁ	κυβερνήτης	ἰατρικῆς, ἄλλος ἄλλης ὁ μὲν
[38, 3]	καὶ ἀέρων μεταβολάς, καὶ ἀναχύσεις	θαλάττης,	καὶ ποταμῶν ἐκβολάς· γενέσθαι δὲ
[38, 3]	σοφία τὰ πρῶτα, διότι μηδένα	αὐτῆς	διδάσκαλον προὔφερεν. Πρὸς οὖν δὴ
[38, 5]	γῆς, ὁ δὲ ἄπειρος τῆς	αὐτῆς,	οὕτως καὶ ὁ θεὸς ἐν
[38, 4]	ἐν πόλει πολιτεύεσθαι καλῶς, περὶ	ταύτης	φαθί, εἰ γένοιτ´ ἄν τινι
[38, 6]	Πέφυκεν τὸ ἀνθρώπων πᾶν ἐξ	ἀρχῆς	δίχα, τὸ μὲν εἰς ἀρετῆς
[38, 5]	ἐκείνου ἔλθῃ, πρὸς μὲν ἀνθρωπίνης	ψυχῆς	δύναμιν τέχνης ἂν εἴη μέτρον,
[38, 3]	σαφῶς ἠπίσταντο οἱ ἄνθρωποι τὴν	ψυχῆς	περιπόλησιν, οὐδὲ οἷστισιν ὀφθαλμοῖς ἕκαστα
[38, 6]	ἐλαττώσει βλάβης· αἱ δὲ ἄρισται	ψυχῆς	φύσεις ἀμφισβητήσιμοι, ἐν μεθορίᾳ τῆς
[38, 6]	εἰς τὰς αὐτὰς ὁδοὺς ταῖς	μοχθηρίαις	συγκαθέλκει. ~Ἀκούσῃ γοῦν τοῦ Διὸς
[38, 5]	ἡγῇ θείᾳ τινὶ ἐπιπνοίᾳ ψυχαῖς	ἀνθρωπίναις	ἀνακίρνασθαι, τὸ δὲ τούτων σπανιώτερον,
[38, 7]	τὴν τέχνην ἐγένετο ἂν λιθοξόος	παῖς	ἢ παρὰ πατρὸς λαβὼν τὸν
[38, 2]	περὶ τὸν Ἑλικῶνα ἐν Βοιωτίᾳ,	ᾀδούσαις	ταῖς μούσαις ἐντυχόντα, ὀνειδισθέντα τῆς
[38, 2]	Ἑλικῶνα ἐν Βοιωτίᾳ, ᾀδούσαις ταῖς	μούσαις	ἐντυχόντα, ὀνειδισθέντα τῆς τέχνης τῆς
[38, 2]	τὸν Ἑλικῶνα ἐν Βοιωτίᾳ, ᾀδούσαις	ταῖς	μούσαις ἐντυχόντα, ὀνειδισθέντα τῆς τέχνης
[38, 6]	ἐπιθυμημάτων εἰς τὰς αὐτὰς ὁδοὺς	ταῖς	μοχθηρίαις συγκαθέλκει. ~Ἀκούσῃ γοῦν τοῦ
[38, 5]	μὲν ἡγῇ θείᾳ τινὶ ἐπιπνοίᾳ	ψυχαῖς	ἀνθρωπίναις ἀνακίρνασθαι, τὸ δὲ τούτων
[38, 6]	δέος, μὴ ἄλλό τι ἀγαθὸν	εἰς	ἀνθρώπους ἔλθῃ, μὴ παρὰ θεοῦ
[38, 6]	ἐξ ἀρχῆς δίχα, τὸ μὲν	εἰς	ἀρετῆς ἐπιτηδειότητα, τὸ δὲ εἰς
[38, 4]	ἄλλῳ διδασκάλῳ· ὅς γε καὶ	εἰς	Ἀσπασίας τῆς Μιλησίας παρακελεύῃ Καλλίᾳ
[38, 4]	παρακελεύῃ Καλλίᾳ τὸν υἱὸν πέμπειν,	εἰς	γυναικὸς ἄνδρα· καὶ αὐτὸς τηλικοῦτος
[38, 7]	ἀλλὰ ἐξελκύσας τῶν ἡδονῶν; καὶ	εἰς	μὲν ἐκείνας τὸν Εὐρυσθέα ἐμβαλών,
[38, 6]	εἰς ἀρετῆς ἐπιτηδειότητα, τὸ δὲ	εἰς	μοχθηρίας· ὧν ἡ μὲν μοχθηρία
[38, 6]	κολακεύουσα διὰ ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμημάτων	εἰς	τὰς αὐτὰς ὁδοὺς ταῖς μοχθηρίαις
[38, 1]	ὅτι ἦν αὐτῷ πεποιημένα μὲν	εἰς	τὴν αὐτοῦ τύχην, ἀνακείμενα δὲ
[38, 4]	καλῆς; οὐ γὰρ μυθολόγοι, οὐδ´	αἰνιγματώδεις,	οὐδὲ τερατείαν ἀσπαζόμενοι, ἀλλ´ ἐν
[38, 5]	τέχνης θνητῆς; ἢ πολλοῦ ἄξιον	νομίζεις	τὸ θεῖον, πρὸς μὲν τὰ
[38, 4]	τῆς τέχνης ὄνομα, τὴν ἀρετὴν	προσθείς,	ἣν ἂν ἄνθρωποι ἀγαθοὶ τὰ
[38, 6]	ἀσθενείας ἔργον, ἣ καὶ τὰς	ἐπιεικεῖς	ψυχὰς κολακεύουσα διὰ ἡδονῶν καὶ
[38, 4]	ὁμιλίαν, καὶ πάλιν αὖ Φαῖδρον	καλεῖς	τὴν θείαν κεφαλήν, καὶ περὶ
[38, 6]	ἰσχυρότατον· ὡς, εἴ τι ἀφέλοις,	λυμανεῖς	τῷ ὅλῳ. Εἰ γὰρ μὴ
[38, 5]	πως; ~Ὦ σχέτλιε, τί ταῦτα	ἐρεῖς,	ὃς ἡγεῖ τὸ καλλιστεῦον τῶν
[38, 5]	καὶ τελεστικήν, καὶ ποιητικήν, καὶ	καθάρσεις,	καὶ χρησμῳδίας, ξυλλήβδην ἅπαντα, οὐκ
[38, 6]	βλάβης· αἱ δὲ ἄρισται ψυχῆς	φύσεις	ἀμφισβητήσιμοι, ἐν μεθορίᾳ τῆς ἄκρας
[38, 3]	νόμαια καὶ ἤθη πολιτικά, καὶ	φύσεις	χωρίων, καὶ ἀέρων μεταβολάς, καὶ
[38, 3]	χωρίων, καὶ ἀέρων μεταβολάς, καὶ	ἀναχύσεις	θαλάττης, καὶ ποταμῶν ἐκβολάς· γενέσθαι
[38, 4]	μοι προφέρῃς τὸν Ἡσίοδον, οὐδὲ	μάντεις,	ἵνα μοι τὸν Μελησαγόραν λέγῃς,
[38, 4]	μᾶλλον, ὦ Σώκρατες, ἀκούομέν σου	πολλάκις	διατεινομένου, προξενοῦντος τοὺς νέους ἄλλον
[38, 7]	Ἀλλ´ οὐκ ἤθελεν· οὐ γὰρ	θέμις	Διὶ βούλεσθαι ἄλλό τι ἢ
[38, 4]	φαύλως ὑπεῖπάς που ἐν τοῖς	λόγοις,	θείᾳ μοίρᾳ δεδόσθαί μοι πρὸς
[38, 4]	Ἰσοκράτους που κατεμαντεύσω ἐν τοῖς	λόγοις	νέου ὄντος κομιδῇ. Τί ταῦτά
[38, 4]	τὰ τῶν ποιητῶν αἰνίγματα τοῖς	μύθοις	ἐῶμεν, ἐπὶ δὲ τοὺς φιλοσόφους
[38, 6]	καὶ ἰσχυρότατον· ὡς, εἴ τι	ἀφέλοις,	λυμανεῖς τῷ ὅλῳ. Εἰ γὰρ
[38, 3]	τὴν ψυχῆς περιπόλησιν, οὐδὲ οἷστισιν	ὀφθαλμοῖς	ἕκαστα ὁρᾶν, ἀλλὰ ἀτεχνῶς ἀποδημίας
[38, 4]	φίλον μέτειμι· ὁ δ´ ἡμῖν	δεομένοις	μάλα ἀποκρινέσθω, εἰ καὶ θείᾳ
[38, 5]	χρησμῳδίας, ξυλλήβδην ἅπαντα, οὐκ ἂν	εἴποις	ἀντάξια εἶναι τῆς ἀρετῆς· εἶτα
[38, 6]	μὴν οὐδέν, εἴ τι ἄλλο	ἀνθρώποις	ἀγαθόν, ὃ μὴ παρὰ θεῶν
[38, 4]	ἐπιστήμῃ νέμειν, ἀλλ´ ἡγεῖσθαι τοῖς	ἀνθρώποις	πρεσβύτερον εἶναι διδάσκαλον τὴν φύσιν·
[38, 4]	πάντα ἐπιστήμῃ νέμειν, ἀλλ´ ἡγεῖσθαι	τοῖς	ἀνθρώποις πρεσβύτερον εἶναι διδάσκαλον τὴν
[38, 4]	οὑτωσὶ φαύλως ὑπεῖπάς που ἐν	τοῖς	λόγοις, θείᾳ μοίρᾳ δεδόσθαί μοι
[38, 4]	περὶ Ἰσοκράτους που κατεμαντεύσω ἐν	τοῖς	λόγοις νέου ὄντος κομιδῇ. Τί
[38, 4]	καὶ τὰ τῶν ποιητῶν αἰνίγματα	τοῖς	μύθοις ἐῶμεν, ἐπὶ δὲ τοὺς
[38, 1]	τοὺς χρηματιστὰς ἀποκρίναιντο, ὡς ἔστιν	αὐτοῖς	αὐτογενὴς ὁ πλοῦτος, οὐ παρ´
[38, 6]	τοῦ σώζοντος. Μοχθηρὰ μὲν γὰρ	φύσις,	τυχοῦσα ἐπιστάτου χρηστοῦ, νόμου καὶ
[38, 3]	ἀγορᾶς, ἢ Ξενοφάνης ἐκεῖνος, ἤ	τις	ἄλλος τῶν ἐξηγησαμένων τὰ ὄντα
[38, 4]	καὶ ἀνδρίσματα, ἐπαινῶ, ὅπως ἄν	τις	αὐτῶν ἀποδέχηται. Ἀλλ´ ἐπειδὰν ἀκούω
[38, 0]	~Εἰ γένοιτό	τις	θείᾳ μοίρᾳ ἀγαθός. ~Ὅμηρος μὲν
[38, 7]	φιλεῖ δέ ἑ Πάλλας Ἀθήνη;	Τίς	οὖν οὐκ ἂν εἴποι τὸν
[38, 2]	ἂν εἰ καὶ χαλκευτικὸς γενόμενός	τις	τέχνης ἄνευ ἀνετίθετο Ἡφαίστῳ φέρων
[38, 4]	τοὺς νέους ἄλλον ἄλλῳ διδασκάλῳ·	ὅς	γε καὶ εἰς Ἀσπασίας τῆς
[38, 5]	~Ὦ σχέτλιε, τί ταῦτα ἐρεῖς,	ὃς	ἡγεῖ τὸ καλλιστεῦον τῶν ἀνθρωπίνων
[38, 4]	χώραν ἐάσω· ἀποκρινεῖται δὲ ὁ	λόγος	αὐτὸς αὑτῷ, ὡς ἀνὴρ ἀνδρί,
[38, 3]	καὶ μαντικός, ὡς ὁ Ἀθηναίων	λόγος.	Ἦλθεν Ἀθήναζε καὶ ἄλλος, Κρὴς
[38, 5]	τέκτονα ἐκδιδάξαι· οὐδὲ ὥσπερ ὁ	γεωργὸς	κυβερνητικῆς ἄπειρος, καὶ ὁ κυβερνήτης
[38, 2]	δεῖ. Ἀλλὰ ᾐνίξατο, οἶμαι, ὁ	Ἡσίοδος	τὸ αὐτοφυὲς τῆς αὐτοῦ τέχνης,
[38, 6]	τοίνυν, ὃ ἔχει· ὥστε οὐ	δέος,	μὴ ἄλλό τι ἀγαθὸν εἰς
[38, 5]	τῆς αὐτῆς, οὕτως καὶ ὁ	θεὸς	ἐν περιγραφῇ μένει τέχνης μιᾶς·
[38, 5]	ὅλου. Ὅρα δή, μή σοι	θεός,	ᾗ τὰ τοιαῦτα δύναται κληρουχεῖν
[38, 7]	ὧν ἕκαστον αὐτῷ διὰ φιλίαν	θεὸς	προὔβαλλεν, οὐχ ὁ Ποσειδῶν, ὀργιζόμενος,
[38, 7]	αὐτὸ τοὐναντίον· πῶς ἂν ἔπειτ´	Ὀδυσῆος	ἐγὼ θείοιο λαθοίμην, οὗ περὶ
[38, 7]	δὲ ἡ Λευκοθέα; Εἰ δὲ	ἀγαθὸς	ἦν, ὥσπερ ἦν, διότι πολλῶν
[38, 7]	Οὕτως ἦν καὶ ὁ Ἡρακλῆς	ἀγαθός,	καὶ Διόνυσος, καὶ ὁ Ὀδυσσεύς.
[38, 7]	συνηνέχθη τὰ γυμνάσια, ἀφ´ ὧν	ἀγαθὸς	καὶ ἦν καὶ ἔδοξεν; Καὶ
[38, 0]	~Εἰ γένοιτό τις θείᾳ μοίρᾳ	ἀγαθός.	~Ὅμηρος μὲν πρὸς τὸν Τηλέμαχον
[38, 6]	μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ αἰσχρὰ	ὄλισθος	αὐτοφυοῦς ἀσθενείας ἔργον, ἣ καὶ
[38, 7]	μοχθηρίαις συγκαθέλκει. ~Ἀκούσῃ γοῦν τοῦ	Διὸς	αὐτοῦ λέγοντος, ὢ πόποι, οἷον
[38, 7]	φειδὼ βοῶν) ἀλλὰ γὰρ τοῦ	Διὸς	ταῦτα ἦν τὰ προστάγματα. Ἦ
[38, 1]	κατὰ τέχνην ἀγαθοί, ἀλλὰ ἔργον	Διός.	Ὑποπτεύω δὲ αὐτοῦ κατὰ ταὐτὰ〉
[38, 2]	αὐτόθι ἐν τῇ Ἴδῃ ἄντρον	Διός,	φοιτῶντα δὲ τὸν Μίνω δι´
[38, 7]	υἱὸν φίλον ἐξαλάωσεν, οὐδὲ ὁ	Ἥλιος	μηνιῶν τῶν βοῶν (μὴ τοσαύτη
[38, 3]	λόγοι. ~Ἐγένετο καὶ Ἀθήνησιν ἀνὴρ	Ἐλευσίνιος,	ὄνομα Μελησαγόρας· οὗτος οὐ τέχνην
[38, 4]	Καλλίᾳ τὸν υἱὸν πέμπειν, εἰς	γυναικὸς	ἄνδρα· καὶ αὐτὸς τηλικοῦτος ὢν
[38, 3]	θείᾳ μοίρᾳ σοφὸς ἦν καὶ	μαντικός,	ὡς ὁ Ἀθηναίων λόγος. Ἦλθεν
[38, 2]	χορῷ, ὥσπερ ἂν εἰ καὶ	χαλκευτικὸς	γενόμενός τις τέχνης ἄνευ ἀνετίθετο
[38, 5]	οὐ γάρ, ὡς εἴπερ ὁ	χαλκευτικὸς	οὐκ ἂν τέκτονα ἐκδιδάξαι· οὐδὲ
[38, 1]	οἵπερ διδασκάλων ἀπταιστότατοι; Ἀποκρίνεται ὁ	Δημόδοκος	ὅπερ ἂν τῶν πλουσίων οἱ
[38, 1]	δῶρον. Ἀπίθανος δὲ καὶ ὁ	Δημόδοκος,	οὑτωσὶ περὶ αὑτοῦ λέγων· αὐτοδίδακτος
[38, 4]	καὶ οὐδὲ αὕτη σοι ἀρκεῖ	διδάσκαλος,	ἀλλ´ ἐρανίζῃ παρὰ μὲν Διοτίμας
[38, 5]	ἄπειρος, καὶ ὁ κυβερνήτης ἰατρικῆς,	ἄλλος	ἄλλης ὁ μὲν ἔμπειρος γῆς,
[38, 3]	Ἀθηναίων λόγος. Ἦλθεν Ἀθήναζε καὶ	ἄλλος,	Κρὴς ἀνήρ, ὄνομα Ἐπιμενίδης· οὐδὲ
[38, 3]	ἢ Ξενοφάνης ἐκεῖνος, ἤ τις	ἄλλος	τῶν ἐξηγησαμένων τὰ ὄντα ὡς
[38, 7]	περὶ μὲν πρόφρων κραδίη, καὶ	θυμὸς	ἀγήνωρ ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ
[38, 1]	οὐ γὰρ μουσικὸν τὸ δῶρον.	Ἀπίθανος	δὲ καὶ ὁ Δημόδοκος, οὑτωσὶ
[38, 6]	δὲ δὴ καὶ ἔχων καὶ	δυνάμενος,	κατὰ τί μὴ δῷ; Ὁ
[38, 3]	κακουμένην λοιμῷ καὶ στάσει διεσώσατο	ἐκθυσάμενος·	δεινὸς δὲ ἦν ταῦτα, οὐ
[38, 1]	παρ´ ἄλλων τέχνῃ καὶ πόνῳ	συνενηνεγμένος.	~Ἐπεὶ καὶ τὸν Ἡσίοδον τί
[38, 2]	τὸ αὐτοφυὲς τῆς αὐτοῦ τέχνης,	ἀναθέμενος	αὐτοῦ τὴν αἰτίαν τῷ μουσῶν
[38, 2]	εὐθὺς ᾄδειν, γενόμενον ποιητὴν ἐκ	ποιμένος,	ὥσπερ φασὶν τοὺς κορυβαντιῶντας, ἐπειδὰν
[38, 1]	~Ὅμηρος μὲν πρὸς τὸν Τηλέμαχον	διαλεγόμενος	ἐν προσώπῳ Νέστορος, οὑτωσὶ περὶ
[38, 7]	θεὸς προὔβαλλεν, οὐχ ὁ Ποσειδῶν,	ὀργιζόμενος,	ὅτι οἷ υἱὸν φίλον ἐξαλάωσεν,
[38, 4]	αὐτὸς αὑτῷ, ὡς ἀνὴρ ἀνδρί,	ἀπαυθαδιζόμενος	ὧδέ πως; ~Ὦ σχέτλιε, τί
[38, 6]	κατὰ δὲ τὴν ἰσχὺν δύναται·	βουλόμενος	δὲ δὴ καὶ ἔχων καὶ
[38, 6]	διδούς, οὐ βούλεται· ὁ δὲ	βουλόμενος,	οὐκ ἔχων, οὐ δύναται· ὁ
[38, 6]	δύναται· ὁ δὲ ἔχων καὶ	βουλόμενος,	πῶς οὐ δύναται; Οὐκοῦν εἴπερ
[38, 2]	ὥσπερ ἂν εἰ καὶ χαλκευτικὸς	γενόμενός	τις τέχνης ἄνευ ἀνετίθετο Ἡφαίστῳ
[38, 3]	λοιμῷ καὶ στάσει διεσώσατο ἐκθυσάμενος·	δεινὸς	δὲ ἦν ταῦτα, οὐ μαθών,
[38, 3]	αὑτῷ διδάσκαλον· ἀλλ´ ἦν μὲν	δεινὸς	τὰ θεῖα, ὥστε τὴν Ἀθηναίων
[38, 3]	ὤνια ἐξ ἀγορᾶς, ἢ Ξενοφάνης	ἐκεῖνος,	ἤ τις ἄλλος τῶν ἐξηγησαμένων
[38, 3]	ἕκαστα ὁρᾶν, ἀλλὰ ἀτεχνῶς ἀποδημίας	τινὸς	ᾤοντο τῇ ψυχῇ δεῖν, εἰ
[38, 7]	μὲν τὴν τέχνην ἐγένετο ἂν	λιθοξόος	παῖς ἢ παρὰ πατρὸς λαβὼν
[38, 3]	τὸ σῶμα, ἀναπτᾶσαν εὐθὺ τοῦ	αἰθέρος,	περιπολῆσαι τὴν γῆν τὴν Ἑλλάδα
[38, 3]	τῆς νέρθεν σαφεστέραν. Καὶ ἦν	πιθανώτερος	λέγων ταῦτα ὁ Ἀριστέας μᾶλλον
[38, 1]	γένοιτό τις θείᾳ μοίρᾳ ἀγαθός.	~Ὅμηρος	μὲν πρὸς τὸν Τηλέμαχον διαλεγόμενος
[38, 5]	οὐδὲ ὥσπερ ὁ γεωργὸς κυβερνητικῆς	ἄπειρος,	καὶ ὁ κυβερνήτης ἰατρικῆς, ἄλλος
[38, 5]	μὲν ἔμπειρος γῆς, ὁ δὲ	ἄπειρος	τῆς αὐτῆς, οὕτως καὶ ὁ
[38, 5]	ἰατρικῆς, ἄλλος ἄλλης ὁ μὲν	ἔμπειρος	γῆς, ὁ δὲ ἄπειρος τῆς
[38, 6]	καθωρμισμένοι, δέονται ξυναγωνιστοῦ θεοῦ καὶ	ξυλλήπτορος	τῆς ἐπὶ θάτερα τὰ κρείττω
[38, 1]	τὸν Τηλέμαχον διαλεγόμενος ἐν προσώπῳ	Νέστορος,	οὑτωσὶ περὶ αὐτοῦ λέγει· οὐ
[38, 4]	λόγοις, θείᾳ μοίρᾳ δεδόσθαί μοι	πρὸς	Ἀλκιβιάδην ὁμιλίαν, καὶ πάλιν αὖ
[38, 7]	τοσαύτη μήτε Ποσειδῶνα ἔχοι φιλία	πρὸς	ἄνθρωπον ἄγριον καὶ παῖδα ἄξενον,
[38, 5]	δύναμιν τέχνης ἂν εἴη μέτρον,	πρὸς	δὲ θείας ἐπιστήμης παρασκευὴν μόριον
[38, 5]	φαῦλα καλῶς καὶ ἀφθόνως παρεσκευασμένον,	πρὸς	δὲ τὰ κρείττω ἄπορον; Οὔπω
[38, 5]	εἴπέρ τι παρ´ ἐκείνου ἔλθῃ,	πρὸς	μὲν ἀνθρωπίνης ψυχῆς δύναμιν τέχνης
[38, 5]	πολλοῦ ἄξιον νομίζεις τὸ θεῖον,	πρὸς	μὲν τὰ φαῦλα καλῶς καὶ
[38, 3]	διότι μηδένα αὐτῆς διδάσκαλον προὔφερεν.	Πρὸς	οὖν δὴ τὴν τῶν ἀνθρώπων
[38, 6]	ἐν μεθορίᾳ τῆς ἄκρας ἀρετῆς	πρὸς	τὴν ἐσχάτην μοχθηρίαν καθωρμισμένοι, δέονται
[38, 1]	θείᾳ μοίρᾳ ἀγαθός. ~Ὅμηρος μὲν	πρὸς	τὸν Τηλέμαχον διαλεγόμενος ἐν προσώπῳ
[38, 1]	πλουσίων οἱ πατρῷον λαβόντες κλῆρον	πρὸς	τοὺς χρηματιστὰς ἀποκρίναιντο, ὡς ἔστιν
[38, 4]	ἀποδέχηται. Ἀλλ´ ἐπειδὰν ἀκούω σου	πρὸς	Φαῖδρον διαλεγομένου, ἢ Χαρμίδην, ἢ
[38, 7]	ἂν λιθοξόος παῖς ἢ παρὰ	πατρὸς	λαβὼν τὸν κλῆρον· κατὰ δὲ
[38, 7]	καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἀγαθός, καὶ	Διόνυσος,	καὶ ὁ Ὀδυσσεύς. Καὶ ἵνα
[38, 1]	Δημόδοκος, οὑτωσὶ περὶ αὑτοῦ λέγων·	αὐτοδίδακτος	δ´ εἰμί, θεοὶ δέ μοι
[38, 1]	πῶς ἐσσί, ὦ βέλτιστε, ἀοιδῶν	αὐτοδίδακτος;	παρὰ θεῶν τὴν ὀμφὴν ἔχων,
[38, 4]	πως· Ὅτι μὲν ἐπιστήμην τιμᾷς	παντὸς	μᾶλλον, ὦ Σώκρατες, ἀκούομέν σου
[38, 7]	καὶ ἦν καὶ ἔδοξεν; Καὶ	περιστήσαντος	αὐτῷ τοῦ δαιμονίου ἀνταγωνιστὰς πολλούς,
[38, 4]	κατεμαντεύσω ἐν τοῖς λόγοις νέου	ὄντος	κομιδῇ. Τί ταῦτά σοι ἐθέλει,
[38, 7]	ἀνθρώπων οὐκ ἀκούσῃ τοιοῦτον οὐδὲν	λέγοντος,	οὐδὲ ἀπωθουμένου τὴν αἰτίαν, οὐδὲ
[38, 7]	~Ἀκούσῃ γοῦν τοῦ Διὸς αὐτοῦ	λέγοντος,	ὢ πόποι, οἷον δή νυ
[38, 6]	ἡ μὲν μοχθηρία ἐνδεὴς τοῦ	κολάζοντος,	ἡ δὲ ἀρετὴ τοῦ σώζοντος.
[38, 6]	κολάζοντος, ἡ δὲ ἀρετὴ τοῦ	σώζοντος.	Μοχθηρὰ μὲν γὰρ φύσις, τυχοῦσα
[38, 4]	Σώκρατες, ἀκούομέν σου πολλάκις διατεινομένου,	προξενοῦντος	τοὺς νέους ἄλλον ἄλλῳ διδασκάλῳ·
[38, 4]	γένοιτ´ ἄν τινι ἄνευ τέχνης,	θεόσδοτος.	Ἢ καὶ σὲ κατὰ χώραν
[38, 4]	ἐάσω· ἀποκρινεῖται δὲ ὁ λόγος	αὐτὸς	αὑτῷ, ὡς ἀνὴρ ἀνδρί, ἀπαυθαδιζόμενος
[38, 1]	τε τραφέμεν τε· ὁ δὲ	αὐτὸς	καὶ τοὺς ἀγαθοὺς ἅπαντας δίους
[38, 4]	πέμπειν, εἰς γυναικὸς ἄνδρα· καὶ	αὐτὸς	τηλικοῦτος ὢν παρ´ ἐκείνην φοιτᾷς,
[38, 7]	τὰ προστάγματα. Ἦ γὰρ οὐχ	οὗτός	ἐστιν ὁ καὶ τὸν Ἡρακλέα
[38, 3]	Κρὴς ἀνήρ, ὄνομα Ἐπιμενίδης· οὐδὲ	οὗτος	ἔσχεν εἰπεῖν αὑτῷ διδάσκαλον· ἀλλ´
[38, 3]	Ἀθήνησιν ἀνὴρ Ἐλευσίνιος, ὄνομα Μελησαγόρας·	οὗτος	οὐ τέχνην μαθών, ἀλλ´ ἐκ
[38, 4]	εἰς γυναικὸς ἄνδρα· καὶ αὐτὸς	τηλικοῦτος	ὢν παρ´ ἐκείνην φοιτᾷς, καὶ
[38, 1]	ὡς ἔστιν αὐτοῖς αὐτογενὴς ὁ	πλοῦτος,	οὐ παρ´ ἄλλων τέχνῃ καὶ
[38, 3]	ἐκ νυμφῶν κάτοχος, θείᾳ μοίρᾳ	σοφὸς	ἦν καὶ μαντικός, ὡς ὁ
[38, 3]	Ἐγένετο καὶ ἐν Προκοννήσῳ ἀνὴρ	φιλόσοφος,	ὄνομα Ἀριστέας· ἠπιστεῖτο δὲ αὐτῷ
[38, 3]	τέχνην μαθών, ἀλλ´ ἐκ νυμφῶν	κάτοχος,	θείᾳ μοίρᾳ σοφὸς ἦν καὶ
[38, 7]	μοίρᾳ, οὗ μέμνηται μὲν ὁ	Ζεύς,	κήδεται δὲ ἡ Ἀθηνᾶ, ἡγεῖται
[38, 7]	νύκτα μὲν ἠδύνατο ποιῆσαι ὁ	Ζεὺς	τριπλῆν ἐκ μιᾶς, ὃν δὲ
[38, 7]	ἀγαθός, καὶ Διόνυσος, καὶ ὁ	Ὀδυσσεύς.	Καὶ ἵνα μὴ πόρρω σε
[38, 2]	παρ´ αὐτῶν λαβόντα δάφνης κλάδους,	εὐθὺς	ᾄδειν, γενόμενον ποιητὴν ἐκ ποιμένος,
[38, 2]	ποιμενικῆς, παρ´ αὐτῶν λαβόντα δάφνης	κλάδους,	εὐθὺς ᾄδειν, γενόμενον ποιητὴν ἐκ
[38, 6]	Ὁ μὲν γὰρ ἔχων, οὐ	διδούς,	οὐ βούλεται· ὁ δὲ βουλόμενος,
[38, 7]	καὶ τυράννους, καὶ λῃστάς, καὶ	ὁδοὺς	μακράς, καὶ γῆν ἔρημον, καὶ
[38, 6]	καὶ ἐπιθυμημάτων εἰς τὰς αὐτὰς	ὁδοὺς	ταῖς μοχθηρίαις συγκαθέλκει. ~Ἀκούσῃ γοῦν
[38, 7]	ὢ πόποι, οἷον δή νυ	θεοὺς	βροτοὶ αἰτιόωνται· ἐξ ἡμέων γὰρ
[38, 4]	σου πολλάκις διατεινομένου, προξενοῦντος τοὺς	νέους	ἄλλον ἄλλῳ διδασκάλῳ· ὅς γε
[38, 1]	ὁ δὲ αὐτὸς καὶ τοὺς	ἀγαθοὺς	ἅπαντας δίους καλεῖ, διότι ἦσαν,
[38, 6]	τυχοῦσα ἐπιστάτου χρηστοῦ, νόμου καὶ	ἔθους,	τὸ ἄλυπον τῷ πλησίον περιεβάλλετο,
[38, 1]	αὐτὸς καὶ τοὺς ἀγαθοὺς ἅπαντας	δίους	καλεῖ, διότι ἦσαν, οἶμαι, οὐ
[38, 7]	περιστήσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου ἀνταγωνιστὰς	πολλούς,	τῶν μὲν βαρβάρων τὸ Τρωϊκόν,
[38, 7]	ἀμπισχόμενον, καὶ μετὰ ταῦτα αἰτοῦντα	ἀκόλους,	παλαίοντα, λακτιζόμενον, παροινούμενον· ὧν ἕκαστον
[38, 7]	μακράς, καὶ γῆν ἔρημον, καὶ	ποταμοὺς	ἀπόρους; ἢ νύκτα μὲν ἠδύνατο
[38, 3]	βάρβαρον, καὶ νήσους πάσας, καὶ	ποταμούς,	καὶ ὄρη· γενέσθαι δὲ τῆς
[38, 2]	αὐλοῦ, ἐνθουσιᾶν, τῶν προτέρων λογισμῶν	ἐξισταμένους;	πολλοῦ γε καὶ δεῖ. Ἀλλὰ
[38, 7]	καὶ λέοντας, καὶ δυνάστας, καὶ	τυράννους,	καὶ λῃστάς, καὶ ὁδοὺς μακράς,
[38, 6]	μὴ ἄλλό τι ἀγαθὸν εἰς	ἀνθρώπους	ἔλθῃ, μὴ παρὰ θεοῦ ὁρμηθέν·
[38, 7]	καὶ γῆν ἔρημον, καὶ ποταμοὺς	ἀπόρους;	ἢ νύκτα μὲν ἠδύνατο ποιῆσαι
[38, 7]	ἐμβαλών, τῷ δὲ Ἡρακλεῖ ἐπιστήσας	κάπρους	καὶ λέοντας, καὶ δυνάστας, καὶ
[38, 3]	Ἑλλάδα καὶ τὴν βάρβαρον, καὶ	νήσους	πάσας, καὶ ποταμούς, καὶ ὄρη·
[38, 1]	τε· ὁ δὲ αὐτὸς καὶ	τοὺς	ἀγαθοὺς ἅπαντας δίους καλεῖ, διότι
[38, 7]	ἀκολαστοτάτους, Κυκλώπων τὸν ἀγριώτατον, Θρᾳκῶν	τοὺς	ἀξενωτάτους, φαρμακίδων τὴν δεινοτάτην, θηρίων
[38, 7]	τὸ Τρωϊκόν, τοῦ δὲ Ἑλληνικοῦ	τοὺς	ἀρίστους Παλαμήδη καὶ Αἴαντα, τῶν
[38, 4]	φιλοσόφους τὴν γνώμην τρέψομεν, τουτουσὶ	τοὺς	ἐκ Λυκίου καὶ Ἀκαδημίας τῆς
[38, 7]	καὶ Αἴαντα, τῶν δὲ οἴκοι	τοὺς	ἰσχυροτάτους καὶ ἀκολαστοτάτους, Κυκλώπων τὸν
[38, 2]	ποιητὴν ἐκ ποιμένος, ὥσπερ φασὶν	τοὺς	κορυβαντιῶντας, ἐπειδὰν ἀκούσωσιν αὐλοῦ, ἐνθουσιᾶν,
[38, 4]	ἀκούομέν σου πολλάκις διατεινομένου, προξενοῦντος	τοὺς	νέους ἄλλον ἄλλῳ διδασκάλῳ· ὅς
[38, 4]	τοῖς μύθοις ἐῶμεν, ἐπὶ δὲ	τοὺς	φιλοσόφους τὴν γνώμην τρέψομεν, τουτουσὶ
[38, 1]	οἱ πατρῷον λαβόντες κλῆρον πρὸς	τοὺς	χρηματιστὰς ἀποκρίναιντο, ὡς ἔστιν αὐτοῖς
[38, 4]	τὴν θείαν κεφαλήν, καὶ περὶ	Ἰσοκράτους	που κατεμαντεύσω ἐν τοῖς λόγοις
[38, 7]	Αἴαντα, τῶν δὲ οἴκοι τοὺς	ἰσχυροτάτους	καὶ ἀκολαστοτάτους, Κυκλώπων τὸν ἀγριώτατον,
[38, 7]	δὲ οἴκοι τοὺς ἰσχυροτάτους καὶ	ἀκολαστοτάτους,	Κυκλώπων τὸν ἀγριώτατον, Θρᾳκῶν τοὺς
[38, 7]	Κυκλώπων τὸν ἀγριώτατον, Θρᾳκῶν τοὺς	ἀξενωτάτους,	φαρμακίδων τὴν δεινοτάτην, θηρίων τὴν
[38, 2]	δὲ τὸν Μίνω δι´ ἐνάτου	ἔτους,	συγγιγνόμενον τῷ Διί, μανθάνειν παρ´
[38, 7]	Τρωϊκόν, τοῦ δὲ Ἑλληνικοῦ τοὺς	ἀρίστους	Παλαμήδη καὶ Αἴαντα, τῶν δὲ
[38, 6]	γὰρ ἐπὶ τὰ αἰσχρὰ ὄλισθος	αὐτοφυοῦς	ἀσθενείας ἔργον, ἣ καὶ τὰς
[38, 4]	μύθοις ἐῶμεν, ἐπὶ δὲ τοὺς	φιλοσόφους	τὴν γνώμην τρέψομεν, τουτουσὶ τοὺς
[38, 4]	δὲ ὁ λόγος αὐτὸς αὑτῷ,	ὡς	ἀνὴρ ἀνδρί, ἀπαυθαδιζόμενος ὧδέ πως;
[38, 6]	τελεώτατον καὶ αὐταρκέστατον καὶ ἰσχυρότατον·	ὡς,	εἴ τι ἀφέλοις, λυμανεῖς τῷ
[38, 5]	τὰ κρείττω ἄπορον; Οὔπω λέγω,	ὡς	εἴπερ ἐκείνων ἕκαστον τελεσιουργεῖσθαι ὁρᾷς,
[38, 5]	καὶ τὸ κρεῖττον· οὐ γάρ,	ὡς	εἴπερ ὁ χαλκευτικὸς οὐκ ἂν
[38, 1]	κλῆρον πρὸς τοὺς χρηματιστὰς ἀποκρίναιντο,	ὡς	ἔστιν αὐτοῖς αὐτογενὴς ὁ πλοῦτος,
[38, 3]	ἄλλος τῶν ἐξηγησαμένων τὰ ὄντα	ὡς	ἔχει· οὐ γάρ πω σαφῶς
[38, 3]	μοίρᾳ σοφὸς ἦν καὶ μαντικός,	ὡς	ὁ Ἀθηναίων λόγος. Ἦλθεν Ἀθήναζε
[38, 3]	καὶ ὄρη· γενέσθαι δὲ τῆς	περιπολήσεως	αὐτῇ τέρμα τὴν Ὑπερβορέων γῆν·
[38, 4]	ἀνθρώπων ἔργα, οἶκον τὲ οἰκονομεῖν	δεξιῶς,	καὶ ἐν πόλει πολιτεύεσθαι καλῶς,
[38, 2]	ὑπὸ βασιλεῖ τῷ Μίνω κοσμηθέντες	καλῶς,	ἀγασθέντες τῆς ἀρετῆς, διδάσκαλον αὐτῷ
[38, 5]	θεῖον, πρὸς μὲν τὰ φαῦλα	καλῶς	καὶ ἀφθόνως παρεσκευασμένον, πρὸς δὲ
[38, 4]	δεξιῶς, καὶ ἐν πόλει πολιτεύεσθαι	καλῶς,	περὶ ταύτης φαθί, εἰ γένοιτ´
[38, 4]	καὶ τοῦτο εἶναι, ὅπερ οὑτωσὶ	φαύλως	ὑπεῖπάς που ἐν τοῖς λόγοις,
[38, 5]	μὲν τὰ φαῦλα καλῶς καὶ	ἀφθόνως	παρεσκευασμένον, πρὸς δὲ τὰ κρείττω
[38, 3]	οἷστισιν ὀφθαλμοῖς ἕκαστα ὁρᾶν, ἀλλὰ	ἀτεχνῶς	ἀποδημίας τινὸς ᾤοντο τῇ ψυχῇ
[38, 7]	τὴν φροντίδα, ἀλλ´ αὐτὸ τοὐναντίον·	πῶς	ἂν ἔπειτ´ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο
[38, 1]	δέ μοι ὤπασαν ὀμφήν. Καὶ	πῶς	ἐσσί, ὦ βέλτιστε, ἀοιδῶν αὐτοδίδακτος;
[38, 6]	δὲ μὴ αὔταρκες μήτε τέλεον,	πῶς	ἰσχυρόν; Αὔταρκες δὲ ὂν καὶ
[38, 4]	τόν γε ἡγεμόνα πρῶτον ὧδέ	πως·	Ὅτι μὲν ἐπιστήμην τιμᾷς παντὸς
[38, 6]	ὁ δὲ ἔχων καὶ βουλόμενος,	πῶς	οὐ δύναται; Οὐκοῦν εἴπερ ἔχει
[38, 7]	πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,	πῶς	οὐ θείᾳ μοίρᾳ αὐτῷ συνηνέχθη
[38, 1]	Ἔχει δὲ τὰ ἔπη ὧδέ	πως·	τὸν περὶ μοῦσα φίλησε, δίδου
[38, 4]	ὡς ἀνὴρ ἀνδρί, ἀπαυθαδιζόμενος ὧδέ	πως;	~Ὦ σχέτλιε, τί ταῦτα ἐρεῖς,
[38, 4]	εἰρωνεύματα, εἴτε καὶ ἀνδρίσματα, ἐπαινῶ,	ὅπως	ἄν τις αὐτῶν ἀποδέχηται. Ἀλλ´
[38, 6]	δὲ αὐτὸ σκέψαι. Τὸ θεῖον	πάντως	ποι τίθεσαι τελεώτατον καὶ αὐταρκέστατον
[38, 7]	ἄλλό τι ἢ τὸ κάλλιστον.	Οὕτως	ἦν καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἀγαθός,
[38, 5]	ὁ δὲ ἄπειρος τῆς αὐτῆς,	οὕτως	καὶ ὁ θεὸς ἐν περιγραφῇ
[38, 3]	ὡς ἔχει· οὐ γάρ πω	σαφῶς	ἠπίσταντο οἱ ἄνθρωποι τὴν ψυχῆς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/08/2008