| Discours, paragraphes |
| [27, 10] |
καὶ
τῶν
κατηγόρων
σφόδρα
δεδεῆσθαι,
|
νομίζοντας |
πολὺ
ἂν
θᾶττον
παρ´
ἡμῶν |
| [27, 10] |
εἰ
μὲν
ἀδικεῖν
τούτους
μηδὲν
|
νομίζουσιν, |
ἀποδείξαντας
ὡς
ψευδῆ
τὰ
κατηγορημένα, |
| [27, 10] |
πείθειν
ὑμᾶς
ἀποψηφίσασθαι·
εἰ
δὲ
|
νομίσαντες |
ἀδικεῖν
αἰτήσονται,
δῆλον
ὅτι
τοῖς |
| [27, 0] |
παύσονται
ἐπιχειροῦντες
εἰς
ὑμᾶς
ἐξαμαρτάνειν.
|
Νῦν |
δ´
ἀσφαλῶς
αὐτοῖς
ἔχει
τὰ |
| [27, 10] |
πατρῷα
κεκτημένοις
ταῦτα
ποιοῦσιν
ἐφθονεῖτε·
|
νῦν |
δ´
οὕτως
ἡ
πόλις
διάκειται, |
| [27, 0] |
τε
ἄλλους
κοσμιωτέρους
ποιήσετε
ἢ
|
νῦν |
εἰσι,
καὶ
παρὰ
τούτων
δίκην |
| [27, 10] |
δ´
οἱ
ἀδικούμενοι
ἐλεεῖτε.
Καὶ
|
νῦν |
ἴσως
ποιήσουσιν
ἅπερ
καὶ
πρότερον |
| [27, 0] |
ἐπιλείψει
ὑμᾶς
ἡ
μισθοφορά.
Καὶ
|
νῦν |
οὐδὲν
ἧττον
τοσοῦτον
ἐνδεῖ·
ὥστε |
| [27, 0] |
τε
καὶ
καταδωροδοκῶσι;
καὶ
οὐ
|
νῦν |
πρῶτον
ὤφθησαν
ἀδικοῦντες,
ἀλλὰ
καὶ |
| [27, 10] |
χρὴ
αὐτοὺς
τοὺς
ἀδικοῦντας
καταδιῶξαι.
|
Νῦν |
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
καταψηφισάμενοι |
| [27, 0] |
καταστάντες
τῇ
αὑτῶν
δυνάμει
ἐσώθησαν.
|
Νῦν |
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
παράδειγμα |
| [27, 10] |
οὐδὲ
σφᾶς
αὐτοὺς
ἐδύναντο
τρέφειν,
|
νῦν |
ὑμῖν
εἰσφορὰς
εἰσφέρουσι
καὶ
χορηγοῦσι |