| Discours, paragraphes |
| [27, 0] |
ἐπιχειροῦντες
εἰς
ὑμᾶς
ἐξαμαρτάνειν.
Νῦν
|
δ´ |
ἀσφαλῶς
αὐτοῖς
ἔχει
τὰ
ὑμέτερα |
| [27, 10] |
οἱ
μὲν
ἀδικοῦντες
ἐλεινοί,
ὑμεῖς
|
δ´ |
οἱ
ἀδικούμενοι
ἐλεεῖτε.
Καὶ
νῦν |
| [27, 10] |
ἐξαιτεῖσθαι
αὐτοὺς
παρ´
ὑμῶν.
Ἐγὼ
|
δ´ |
οὕτως
ἀξιῶ
γενέσθαι·
εἰ
μὲν |
| [27, 10] |
κεκτημένοις
ταῦτα
ποιοῦσιν
ἐφθονεῖτε·
νῦν
|
δ´ |
οὕτως
ἡ
πόλις
διάκειται,
ὥστε |
| [27, 0] |
τούτων
δίκην
εἰληφότες
ἔσεσθε.
Ἡγοῦμαι
|
δ´, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
οὐδ´
εἰ |
| [27, 0] |
διὰ
τούτων
ὑμῖν
γίγνεται,
ἡ
|
δ´ |
ὠφέλεια
τούτοις·
πεπείρανται
γὰρ
ὅτι, |
| [27, 10] |
μὲν
τοῖς
ἰδίοις
οἱ〉
ἀδικούμενοι
|
δακρύουσι |
καὶ
ἐλεινοί
εἰσιν,
ἐν
δὲ |
| [27, 0] |
ἀδικήματος
Ὀνομάσαντος
μὲν
κατεψηφίσασθε,
τούτου
|
δὲ |
ἀπεψηφίσασθε,
τοῦ
αὐτοῦ
ἀνδρὸς
ἁπάντων |
| [27, 0] |
γεγόνασιν
ἐκ
τῶν
ὑμετέρων,
ὑμεῖς
|
δὲ |
διὰ
τούτους
πένητες.
~Καίτοι
οὐ |
| [27, 0] |
τὰ
μὲν
πράγματα
κατηγορεῖ,
ἡμεῖς
|
δὲ |
καταμαρτυροῦμεν·
καὶ
οὐ
τοῦτο
δέδοικα, |
| [27, 0] |
ἐκ
τῶν
ὑμετέρων
ὠφελεῖσθαι·
ἐὰν
|
δὲ |
καταψηφισάμενοι
θανάτου
τιμήσητε,
τῇ
αὐτῇ |
| [27, 10] |
τοίνυν
οὐκ
ἠθελήσαμεν
προδοῦναι,
ἀξιοῦμεν
|
δὲ |
μηδ´
ὑμᾶς,
ἐνθυμουμένους
ὅτι
σφόδρ´ |
| [27, 10] |
οὕτως
πείθειν
ὑμᾶς
ἀποψηφίσασθαι·
εἰ
|
δὲ |
νομίσαντες
ἀδικεῖν
αἰτήσονται,
δῆλον
ὅτι |
| [27, 0] |
τῇ
πόλει
καὶ
μή,
ταῦτα
|
δὲ |
οὗτοι,
φύλακες
ὑφ´
ὑμῶν
καταστάντες, |
| [27, 0] |
ἀδεῶς
αὐτοῖς
ἕξουσι
χρῆσθαι·
ἐὰν
|
δὲ |
ὀφθῶσιν,
ἢ
μέρει
τῶν
ἀδικημάτων |
| [27, 0] |
παρὰ
τούτων
δίκην
λαβόντες.
Ἥκουσι
|
δὲ |
πάντες
οἱ
τὰ
τῆς
πόλεως |
| [27, 10] |
τούτων
τὰ
ὑμέτερα
κλεπτόντων.
Τὸ
|
δὲ |
πάντων
ὑπερφυέστατον,
ὅτι
ἐν
μὲν |
| [27, 10] |
λαμβάνειν
ἢ
παρ´
ὑμῶν,
ἔτι
|
δὲ |
ῥᾷον
ἄλλους
τινὰς
τὰ〉
ὑμέτερα |
| [27, 0] |
ἴστε,
ἀκροάσεως
μὴ
τύχωσι.
Τούτων
|
δὲ |
τὰ
μὲν
πράγματα
κατηγορεῖ,
ἡμεῖς |
| [27, 10] |
δακρύουσι
καὶ
ἐλεινοί
εἰσιν,
ἐν
|
δὲ |
τοῖς
δημοσίοις
οἱ
μὲν
ἀδικοῦντες |
| [27, 10] |
τιμωρίας,
ὁπόταν
ὑμεῖς
δύνησθε.
Ἔτι
|
δὲ |
τοὺς
αὐτοὺς
ἡγεῖσθαι
χρὴ
καὶ |
| [27, 10] |
ἢ
ὀνειδίζετε
τοῖς
ἀδικοῦσιν,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
τιμήματι
τιμωρεῖσθε
τοὺς
ἐξαμαρτάνοντας. |
| [27, 0] |
ἱκανὰ
καὶ
τῶν
συμπρεσβευτῶν>
ἐνθυμεῖσθαι
|
δὲ |
χρὴ
ὅτι
πολλάκις
ἠκούσατε
τούτων |
| [27, 10] |
χρὴ
καὶ
τῶν
κατηγόρων
σφόδρα
|
δεδεῆσθαι, |
νομίζοντας
πολὺ
ἂν
θᾶττον
παρ´ |
| [27, 0] |
δὲ
καταμαρτυροῦμεν·
καὶ
οὐ
τοῦτο
|
δέδοικα, |
ὡς
ἐὰν
ἀκροᾶσθε
αὐτῶν
ἀποψηφιεῖσθε· |
| [27, 0] |
ἂν
ἡγοῦμαι
αὐτοὺς
δίκην
ἀξίαν
|
δεδωκέναι, |
εἰ
ἀκροασάμενοι
αὐτῶν
καταψηφίσαισθε.
Πῶς |
| [27, 0] |
ἀπολωλέναι,
ἀλλὰ
τὴν
προσήκουσαν
δίκην
|
δεδωκέναι. |
Οὐ
γὰρ
οὗτοι
ἄκριτοί
εἰσι, |
| [27, 0] |
εἰ
μὲν
ἀποψηφιεῖσθε
τούτων,
οὐδὲν
|
δεινὸν |
δόξει
αὐτοῖς
εἶναι
ὑμᾶς
ἐξαπατήσαντας |
| [27, 10] |
εἰ
δὲ
νομίσαντες
ἀδικεῖν
αἰτήσονται,
|
δῆλον |
ὅτι
τοῖς
ἀδικοῦσιν
εὐνούστεροί
εἰσιν |
| [27, 10] |
πένητες.
~Καίτοι
οὐ
ταῦτα
ἀγαθῶν
|
δημαγωγῶν |
ἐστι,
τὰ
ὑμέτερα
ἐν
ταῖς |
| [27, 10] |
ἐλεινοί
εἰσιν,
ἐν
δὲ
τοῖς
|
δημοσίοις |
οἱ
μὲν
ἀδικοῦντες
ἐλεινοί,
ὑμεῖς |
| [27, 10] |
καὶ
πρότερον
ἦσαν
εἰθισμένοι
καὶ
|
δημόται |
καὶ
φίλοι
κλάοντες
ἐξαιτεῖσθαι
αὐτοὺς |
| [27, 0] |
ἐκ
τῶν
ὑμετέρων,
ὑμεῖς
δὲ
|
διὰ |
τούτους
πένητες.
~Καίτοι
οὐ
ταῦτα |
| [27, 0] |
θος
καὶ
ἡ
αἰσχύνη
ἡ
|
διὰ |
τούτων
ὑμῖν
γίγνεται,
ἡ
δ´ |
| [27, 0] |
οἵτινες
ἂν
ὑπὸ
τῶν
ἐχθρῶν
|
διαβληθέντες |
περὶ
ὧν
ὑμεῖς
μὴ
ἴστε, |
| [27, 10] |
νῦν
δ´
οὕτως
ἡ
πόλις
|
διάκειται, |
ὥστε
οὐκέτι
ὧν
οὗτοι
κλέπτουσιν |
| [27, 10] |
λαμβάνειν,
ἀλλὰ
τὰ
ἑαυτῶν
ὑμῖν
|
διδόναι. |
Καὶ
γάρ
τοι
εἰς
τοσοῦτον |
| [27, 10] |
λαβόντες
ἢ
ἄλλῳ
τινὶ
τρόπῳ
|
διηλλάγημεν. |
Καίτοι
εἰ
τοῖς
μὴ
δικαίως |
| [27, 0] |
δικασταί,
παράδειγμα
ποιήσατε
τοῖς
ἄλλοις
|
δικαίοις |
εἶναι,
παρὰ
τούτων
δίκην
λαβόντες. |
| [27, 0] |
εἶναι
ψηφίζεσθαι
ὑμᾶς
παρὰ
τὸ
|
δίκαιον, |
ῥᾳδίως
παρὰ
τῶν
ἀδικούντων
χρήματα |
| [27, 10] |
διηλλάγημεν.
Καίτοι
εἰ
τοῖς
μὴ
|
δικαίως |
ἐπεξιοῦσιν
ὀργίζεσθε,
ἦ
που
σφόδρα |
| [27, 10] |
καταδιῶξαι.
Νῦν
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
καταψηφισάμενοι
Ἐπικράτους
τῶν
ἐσχάτων
τιμήσατε, |
| [27, 0] |
καταψηφίσαισθε.
Πῶς
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
οἷς
οὐδὲ
ταὐτὰ
καὶ
ὑμῖν |
| [27, 0] |
ἐσώθησαν.
Νῦν
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
παράδειγμα
ποιήσατε
τοῖς
ἄλλοις
δικαίοις |
| [27, 0] |
ἀλλ´
οὐκ
ἂν
ἡγοῦμαι
αὐτοὺς
|
δίκην |
ἀξίαν
δεδωκέναι,
εἰ
ἀκροασάμενοι
αὐτῶν |
| [27, 0] |
αὐτοὺς
ἀπολωλέναι,
ἀλλὰ
τὴν
προσήκουσαν
|
δίκην |
δεδωκέναι.
Οὐ
γὰρ
οὗτοι
ἄκριτοί |
| [27, 0] |
νῦν
εἰσι,
καὶ
παρὰ
τούτων
|
δίκην |
εἰληφότες
ἔσεσθε.
Ἡγοῦμαι
δ´,
ὦ |
| [27, 0] |
ἄλλοις
δικαίοις
εἶναι,
παρὰ
τούτων
|
δίκην |
λαβόντες.
Ἥκουσι
δὲ
πάντες
οἱ |
| [27, 0] |
ἀλλ´
ὁπόταν
παρὰ
τῶν
δυναμένων
|
δίκην |
λαμβάνητε,
τότε
πάντες
παύσονται
ἐπιχειροῦντες |
| [27, 10] |
τιμήματι
ἀζημίους
ἀφίετε,
ἔχθραν,
οὐ
|
δίκην |
παρὰ
τῶν
ἀδικούντων
λαμβάνοντες,
ὥσπερ |
| [27, 0] |
οὗτοι
καὶ
οἱ
τούτων
λόγοι
|
δοκῶσιν |
αἴτιοι
εἶναι
ψηφίζεσθαι
ὑμᾶς
παρὰ |
| [27, 0] |
μὲν
ἀποψηφιεῖσθε
τούτων,
οὐδὲν
δεινὸν
|
δόξει |
αὐτοῖς
εἶναι
ὑμᾶς
ἐξαπατήσαντας
ἐκ |
| [27, 0] |
εἰς
ἀγῶνα
καταστάντες
τῇ
αὑτῶν
|
δυνάμει |
ἐσώθησαν.
Νῦν
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες |
| [27, 0] |
ὅτι
οὐχ
ὅταν
τοὺς
μὴ
|
δυναμένους |
λέγειν
κολάζητε,
τότε
ἔσται
παράδειγμα |
| [27, 0] |
ἀδικεῖν,
ἀλλ´
ὁπόταν
παρὰ
τῶν
|
δυναμένων |
δίκην
λαμβάνητε,
τότε
πάντες
παύσονται |
| [27, 10] |
τυχεῖν
ἀλλὰ
τιμωρίας,
ὁπόταν
ὑμεῖς
|
δύνησθε. |
Ἔτι
δὲ
τοὺς
αὐτοὺς
ἡγεῖσθαι |
| [27, 0] |
ἀδικοῦντες,
ἀλλὰ
καὶ
πρότερον
ἤδη
|
δώρων |
ἐκρίθησαν.
Ὃ〉
καὶ
ὑμῖν
ἔχω |
| [27, 0] |
περὶ
τῶν
χρημάτων
καὶ
τῶν
|
δώρων |
πρὸς
τούτους
πράττοντες.
Καίτοι
τοῦτο |