| Discours, paragraphes |
| [27, 10] |
εἰσφέρουσι
καὶ
χορηγοῦσι
καὶ
οἰκίας
|
μεγάλας |
οἰκοῦσι.
Καίτοι
ἑτέροις
ὑμεῖς
ἔστιν |
| [27, 10] |
ἀλλ´
οὐ
τῆς
ζημίας
αὐτοῖς
|
μέλον, |
εὖ
εἰδότες
ὅτι
ἐν
μὲν |
| [27, 10] |
δ´
οὕτως
ἀξιῶ
γενέσθαι·
εἰ
|
μὲν |
ἀδικεῖν
τούτους
μηδὲν
νομίζουσιν,
ἀποδείξαντας |
| [27, 10] |
ἐν
δὲ
τοῖς
δημοσίοις
οἱ
|
μὲν |
ἀδικοῦντες
ἐλεινοί,
ὑμεῖς
δ´
οἱ |
| [27, 0] |
τῶν
ἀδικούντων
ἕξετε.
Ὥστ´
εἰ
|
μὲν |
ἀποψηφιεῖσθε
τούτων,
οὐδὲν
δεινὸν
δόξει |
| [27, 0] |
ταὐτὰ
καὶ
ὑμῖν
συμφέρει;
οὗτοι
|
μὲν |
γὰρ
ἐν
τῷ
πολέμῳ
ἐκ |
| [27, 0] |
ἔχει
τὰ
ὑμέτερα
κλέπτειν.
Ἐὰν
|
μὲν |
γὰρ
λάθωσιν,
ἀδεῶς
αὐτοῖς
ἕξουσι |
| [27, 0] |
ὅτι
τοῦ
αὐτοῦ
ἀδικήματος
Ὀνομάσαντος
|
μὲν |
κατεψηφίσασθε,
τούτου
δὲ
ἀπεψηφίσασθε,
τοῦ |
| [27, 0] |
ἧττον
τοσοῦτον
ἐνδεῖ·
ὥστε
τὸ
|
μὲν |
πλή〈
θους
ἔχ〉
θος
καὶ |
| [27, 0] |
μὴ
τύχωσι.
Τούτων
δὲ
τὰ
|
μὲν |
πράγματα
κατηγορεῖ,
ἡμεῖς
δὲ
καταμαρτυροῦμεν· |
| [27, 10] |
μέλον,
εὖ
εἰδότες
ὅτι
ἐν
|
μὲν |
τῇ
ψήφῳ
οὐδὲν
ἄλλο
ποιεῖτε |
| [27, 10] |
ἢ
ὑμᾶς
αὐτούς
γε.
Ἡμεῖς
|
μὲν |
τοίνυν
οὐκ
ἠθελήσαμεν
προδοῦναι,
ἀξιοῦμεν |
| [27, 10] |
δὲ
πάντων
ὑπερφυέστατον,
ὅτι
ἐν
|
μὲν |
τοῖς
ἰδίοις
οἱ〉
ἀδικούμενοι
δακρύουσι |
| [27, 0] |
ΣΥΜΠΡΕΣΒΕΥΤΩΝ
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΩΣ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ.
Κατηγόρηται
|
μέν, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
Ἐπικράτους
ἱκανὰ |
| [27, 0] |
χρῆσθαι·
ἐὰν
δὲ
ὀφθῶσιν,
ἢ
|
μέρει |
τῶν
ἀδικημάτων
τὸν
κίνδυνον
ἐξεπρίαντο, |
| [27, 10] |
τρόπῳ
διηλλάγημεν.
Καίτοι
εἰ
τοῖς
|
μὴ |
δικαίως
ἐπεξιοῦσιν
ὀργίζεσθε,
ἦ
που |
| [27, 0] |
ἐπίστασθε,
ὅτι
οὐχ
ὅταν
τοὺς
|
μὴ |
δυναμένους
λέγειν
κολάζητε,
τότε
ἔσται |
| [27, 0] |
προθέντες
αὐτοῖς
κρίσιν,
ἢ
ἀπολογουμένων
|
μὴ |
ἐθελήσαντες
ἀκοῦσαι,
καταψηφισάμενοι
τῶν
ἐσχάτων |
| [27, 0] |
ἐχθρῶν
διαβληθέντες
περὶ
ὧν
ὑμεῖς
|
μὴ |
ἴστε,
ἀκροάσεως
μὴ
τύχωσι.
Τούτων |
| [27, 0] |
τινα
ἀδίκως
ἀπολέσαι,
ὅτι,
εἰ
|
μὴ |
καταψηφιεῖσθε
ὧν
αὐτοὶ
κελεύουσιν,
ἐπιλείψει |
| [27, 0] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
οὐδ´
εἰ
|
μὴ |
προθέντες
αὐτοῖς
κρίσιν,
ἢ
ἀπολογουμένων |
| [27, 0] |
καὶ
σωθῆναι
τῇ
πόλει
καὶ
|
μή, |
ταῦτα
δὲ
οὗτοι,
φύλακες
ὑφ´ |
| [27, 0] |
ὧν
ὑμεῖς
μὴ
ἴστε,
ἀκροάσεως
|
μὴ |
τύχωσι.
Τούτων
δὲ
τὰ
μὲν |
| [27, 0] |
κολάζητε,
τότε
ἔσται
παράδειγμα
τοῦ
|
μὴ |
ὑμᾶς
ἀδικεῖν,
ἀλλ´
ὁπόταν
παρὰ |
| [27, 10] |
Ἐπικράτους
τῶν
ἐσχάτων
τιμήσατε,
καὶ
|
μή, |
ὥσπερ
ἐν
τῷ
τέως
χρόνῳ |
| [27, 10] |
οὐκ
ἠθελήσαμεν
προδοῦναι,
ἀξιοῦμεν
δὲ
|
μηδ´ |
ὑμᾶς,
ἐνθυμουμένους
ὅτι
σφόδρ´
ἂν |
| [27, 10] |
γενέσθαι·
εἰ
μὲν
ἀδικεῖν
τούτους
|
μηδὲν |
νομίζουσιν,
ἀποδείξαντας
ὡς
ψευδῆ
τὰ |
| [27, 0] |
αὐτοὶ
κελεύουσιν,
ἐπιλείψει
ὑμᾶς
ἡ
|
μισθοφορά. |
Καὶ
νῦν
οὐδὲν
ἧττον
τοσοῦτον |
| [27, 10] |
ἴστε,
ὥσπερ
ὑμεῖς
τὰ
τούτων
|
μισθοφοροῦντες, |
ἀλλ´
οὐ
τούτων
τὰ
ὑμέτερα |