| Paragraphes |
| [8] |
Μῶμον
εἰς
ἐμαυτὸν
ἀπεσκώφθω,
καὶ
|
μὰ |
τὸν
Δί´
οὐκ
ἂν
ἔτι |
| [4] |
ὑπὸ
τῶν
τέως
καταγελωμένων,
ἔργῳ
|
μαθόντες |
ὡς
οὐκ
ἐχρῆν
ἀπὸ
τῆς
|
| [4] |
ἐνυάλιόν
τι
ὠγκήσατο
καὶ
αἱ
|
Μαινάδες |
σὺν
ὀλολυγῇ
ἐνεπήδησαν
αὐτοῖς
δράκοντας
|
| [7] |
οὐχὶ
συνεχῆ
λαλεῖν
καὶ
ῥήσεις
|
μακρὰς |
συνείρειν.
συνετὰ
μέντοι
πάντα
καὶ |
| [7] |
ἄνδρες
τολμῶσι
κατεχόμενοι
τῷ
Πανί,
|
μακρὸν |
ἂν
εἴη
λέγειν·
ἃ
δ´ |
| [1] |
δὲ
ἐλεεῖν
τὴν
τόλμαν
αὐτίκα
|
μάλα |
συμπατηθησομένου
ὑπὸ
τῶν
ἐλεφάντων,
εἰ |
| [1] |
τοὺς
ἐκεῖ,
ὥστε
καταγελᾶν
ἐπιόντος,
|
μᾶλλον |
δὲ
ἐλεεῖν
τὴν
τόλμαν
αὐτίκα |
| [6] |
ποιοῦμεν
ἀλλότριον.
ἐν
Ἰνδοῖς
τοῖς
|
Μαχλαίοις, |
οἳ
τὰ
λαιὰ
τοῦ
Ἰνδοῦ |
| [5] |
δοκοῦσι—
καὶ
πρὸς
Χαρίτων
μή
|
με |
κορυβαντιᾶν
ἢ
τελέως
μεθύειν
ὑπολάβητε, |
| [2] |
πρεσβύτην,
ὑπόπαχυν,
προγάστορα,
ῥινόσιμον,
ὦτα
|
μεγάλα
|
ὄρθια
ἔχοντα,
ὑπότρομον,
νάρθηκι
ἐπερειδόμενον, |
| [6] |
ἐστὶν
ἐν
περιφράκτῳ,
οὐ
πάνυ
|
μεγάλῳ |
χωρίῳ,
συνηρεφεῖ
δέ·
κιττὸς
γὰρ
|
| [5] |
βακχεύσειν
καὶ
αὐτοὺς
καὶ
πολλάκις
|
μεθ´ |
ἡμῶν
ἐρεῖν
τὸ
εὐοῖ.
~οὗτοι |
| [8] |
ἢν
μέν
τι
παραπαίωμεν,
ἡ
|
μέθη |
αἰτία·
εἰ
δὲ
πινυτὰ
δόξειε |
| [7] |
συνάπτει
ἃ
πέρυσι
λέγοντα
ἡ
|
μέθη |
αὐτὸν
κατέλιπεν.
~Ταῦτά
μοι
κατὰ |
| [7] |
δὲ
ἤδη
ἀφεθείσης
αὐτοῖς
τῆς
|
μέθης |
σιωπῶσι
καὶ
πρὸς
τὸ
ἀρχαῖον |
| [5] |
μή
με
κορυβαντιᾶν
ἢ
τελέως
|
μεθύειν
|
ὑπολάβητε,
εἰ
τἀμὰ
εἰκάζω
τοῖς |
| [3] |
μεμηνότα
καὶ
θηλυμίτρην
ἄρχοντα
καὶ
|
μεθύον |
σμικρὸν
γερόντιον
καὶ
ἡμίτραγον
στρατιώτην
|
| [7] |
δ´
οἱ
γέροντες
ποιοῦσιν,
ὅταν
|
μεθυσθῶσιν |
τοῦ
ὕδατος,
οὐκ
ἀλλότριον
εἰπεῖν· |
| [6] |
ἀλλὰ
καθ´
ἡλικίαν,
τὰ
μὲν
|
μειράκια |
τῆς
τῶν
Σατύρων,
οἱ
ἄνδρες |
| [3] |
αἰσχρὸν
ἐδόκει
καὶ
φονεύειν
γύναια
|
μεμηνότα |
καὶ
θηλυμίτρην
ἄρχοντα
καὶ
μεθύον |
| [1] |
λόχοι
γυναῖκες
εἶεν
ἔκφρονες
καὶ
|
μεμηνυῖαι, |
κιττῷ
ἐστεμμέναι,
νεβρίδας
ἐνημμέναι,
δοράτια |
| [4] |
ὁ
Διόνυσος
δὲ
τὸ
μέσον
|
μὲν |
αὐτὸς
εἶχε,
τοῦ
κέρως
δὲ |
| [4] |
ἐγένοντο
καὶ
εἶδον
ἀλλήλους,
οἱ
|
μὲν |
Ἰνδοὶ
προτάξαντες
τοὺς
ἐλέφαντας
ἐπῆγον |
| [3] |
ἀναθέμενοι
ἐπ´
αὐτοὺς
ἀντεπεξῄεσαν,
καταφρονοῦντες
|
μὲν |
καὶ
τότε,
ὀργιζόμενοι
δὲ
ὅμως |
| [6] |
ἅπαντες,
ἀλλὰ
καθ´
ἡλικίαν,
τὰ
|
μὲν |
μειράκια
τῆς
τῶν
Σατύρων,
οἱ
|
| [4] |
κέρως
δὲ
αὐτῷ
τοῦ
δεξιοῦ
|
μὲν
|
ὁ
Σιληνός,
τοῦ
εὐωνύμου
δὲ |
| [5] |
δόξαν
αὐτοῖς
ὑπὲρ
ἐμοῦ
οἱ
|
μὲν |
οὐδὲ
τὴν
ἀρχὴν
ἀφικνοῦνται,
ὡς |
| [6] |
ἡμῶν
ἐρεῖν
τὸ
εὐοῖ.
~οὗτοι
|
μὲν |
οὖν—
ἐλεύθερον
γὰρ
ἀκοή—
ποιούντων |
| [7] |
Σιληνοῦ
οἱ
κατ´
ἐμέ.
~Ἃ
|
μὲν |
οὖν
πάσχουσιν
οἱ
παῖδες
ἐπειδὰν
|
| [6] |
καλλίστου
καὶ
διειδεστάτου
ὕδατος,
ἡ
|
μὲν |
Σατύρων,
ἡ
δὲ
Πανός,
ἡ |
| [2] |
γεννηθεῖσιν
ἐρίφοις
ὑποφύεται.
~καὶ
τὸν
|
μὲν |
στρατηλάτην
αὐτὸν
ἐφ´
ἅρματος
ὀχεῖσθαι
|
| [4] |
οἱ
Σάτυροι
ἐγκαθειστήκεσαν·
καὶ
τὸ
|
μὲν |
σύνθημα
ἦν
ἅπασι
τὸ
εὐοῖ. |
| [2] |
βαθυπώγωνα,
ὀργίλον
καὶ
θυμικόν,
θατέρᾳ
|
μὲν
|
σύριγγα
φέροντα,
τῇ
δεξιᾷ
δὲ |
| [8] |
τῷ
μύθῳ
ἔοικα.
ὥστε
ἢν
|
μέν |
τι
παραπαίωμεν,
ἡ
μέθη
αἰτία· |
| [2] |
ἐμβάδι·
ὑποστρατηγεῖν
δὲ
δύο,
ἕνα
|
μέν |
τινα
βραχύν,
πρεσβύτην,
ὑπόπαχυν,
προγάστορα, |
| [1] |
στρατιᾶς
αὐτοῦ
ἀγγελλόντων,
ὡς
ἡ
|
μὲν |
φάλαγξ
αὐτῷ
καὶ
οἱ
λόχοι
|
| [7] |
καὶ
ῥήσεις
μακρὰς
συνείρειν.
συνετὰ
|
μέντοι
|
πάντα
καὶ
κόσμια
καὶ
κατὰ |
| [7] |
πρὸς
τὸ
ἀρχαῖον
ἀνατρέχουσι.
τὸ
|
μέντοι |
παραδοξότατον
οὐδέπω
εἶπον·
ἢν
γὰρ |
| [4] |
φάλαγγα,
ὁ
Διόνυσος
δὲ
τὸ
|
μέσον
|
μὲν
αὐτὸς
εἶχε,
τοῦ
κέρως |
| [7] |
ἢν
γὰρ
ἀτελῆ
ὁ
γέρων
|
μεταξὺ |
καταλίπῃ
ὃν
διεξῄει
τὸν
λόγον, |
| [6] |
κατὰ
ῥοῦν
αὐτοῦ
βλέποις,
ἐπινεμόμενοι
|
μέχρι |
πρὸς
τὸν
Ὠκεανὸν
καθήκουσι,
παρὰ |
| [5] |
κοινῶν
τῶν
τότε
καιρῶν
καὶ
|
μὴ |
καταφρονήσωσιν
τῶν
Σατύρων
καὶ
Σιληνῶν, |
| [5] |
μοι
δοκοῦσι—
καὶ
πρὸς
Χαρίτων
|
μή |
με
κορυβαντιᾶν
ἢ
τελέως
μεθύειν
|
| [7] |
οὐδ´
ἂν
ἐπιστομίσας
παύσειας
αὐτὸν
|
μὴ |
οὐχὶ
συνεχῆ
λαλεῖν
καὶ
ῥήσεις |
| [1] |
κιττῷ
ἐστεμμέναι,
νεβρίδας
ἐνημμέναι,
δοράτια
|
μικρὰ
|
ἔχουσαι
ἀσίδηρα,
κιττοποίητα
καὶ
ταῦτα, |
| [2] |
παρειὰν
χνοῶντα,
κερασφόρον,
βοτρύοις
ἐστεφανωμένον,
|
μίτρᾳ |
τὴν
κόμην
ἀναδεδεμένον,
ἐν
πορφυρίδι |
| [5] |
οὗτος;
εἴποι
τις
ἄν.
ὅτι
|
μοι |
δοκοῦσι—
καὶ
πρὸς
Χαρίτων
μή |
| [8] |
ἡ
μέθη
αὐτὸν
κατέλιπεν.
~Ταῦτά
|
μοι |
κατὰ
τὸν
Μῶμον
εἰς
ἐμαυτὸν |
| [1] |
πελτάρια
κοῦφα,
βομβοῦντα,
εἴ
τις
|
μόνον |
προσάψαιτο—
ἀσπίσι
γὰρ
εἴκαζον,
οἶμαι, |
| [1] |
κωλύει
γὰρ
οὐδέν,
οἶμαι,
καὶ
|
μῦθον |
ὑμῖν
διηγήσασθαι
Βακχικόν—
φασὶν
οὕτω |
| [8] |
ἤδη
καθ´
ὅ
τι
τῷ
|
μύθῳ
|
ἔοικα.
ὥστε
ἢν
μέν
τι |
| [8] |
κατέλιπεν.
~Ταῦτά
μοι
κατὰ
τὸν
|
Μῶμον |
εἰς
ἐμαυτὸν
ἀπεσκώφθω,
καὶ
μὰ |