Livre, pages
[8, 1339]	ἐνδόσιμον γένηται τοῖς λόγοις οὓς	ἄν	τις εἴπειεν ἀποφαινόμενος περὶ αὐτῆς.
[8, 1337]	τοῦ ὅλου ἐπιμέλειαν. Ἐπαινέσειε δ´	ἄν	τις κατὰ τοῦτο Λακεδαιμονίους· καὶ
[8, 1337]	τὴν δὲ μουσικὴν ἤδη διαπορήσειεν	ἄν	τις. Νῦν μὲν γὰρ ὡς
[8, 1339]	δυναμένην εὐφραίνειν, ὥστε καὶ ἐντεῦθεν	ἄν	τις ὑπολάβοι παιδεύεσθαι δεῖν αὐτὴν
[8, 1339]	τούτων τῶν ἡδονῶν, ταύτην εἰκότως	ἄν	τις ὑπολάβοι τὴν αἰτίαν· Περὶ
[8, 1337]	τὴν τῶν νέων παιδείαν, οὐδεὶς	ἂν	ἀμφισβητήσειε· καὶ γὰρ ἐν ταῖς
[8, 1339]	τὴν τῶν ὄψων πραγματείαν αὐτοὺς	ἂν	δέοι παρασκευάζειν· ἀλλ´ ἄτοπον. Τὴν
[8, 1339]	ἀτελεῖ προσήκει τέλος) Ἀλλ´ ἴσως	ἂν	δόξειεν ἡ τῶν παίδων σπουδὴ
[8, 1341]	τὰ μὴ τοιαῦτα μέχρι περ	ἂν	δύνωνται χαίρειν τοῖς καλοῖς μέλεσι
[8, 1340]	πρὸς τὴν ψυχήν. Τοῦτο δ´	ἂν	εἴη δῆλον, εἰ ποιοί τινες
[8, 1339]	καὶ διὰ τὴν ἡδονήν, χρήσιμον	ἂν	εἴη διαναπαύειν ἐν ταῖς ἀπὸ
[8, 1339]	εἰ τοῦτ´ ἐστὶ τοιοῦτον, τίνος	ἂν	ἕνεκα δέοι μανθάνειν αὐτούς, ἀλλὰ
[8, 1339]	γὰρ τοῖς ὀλυμπιονίκαις δύο τις	ἂν	ἢ τρεῖς εὕροι τοὺς αὐτοὺς
[8, 1338]	οὐδὲν τῶν ἄλλων θηρίων ἀγωνίσαιτο	ἂν	οὐθένα καλὸν κίνδυνον, ἀλλὰ μᾶλλον
[8, 1341]	τὰς χρήσεις ὕστερον. Συμβαίνοι δ´	ἂν	περὶ τὴν μάθησιν, εἰ μήτε
[8, 1337]	πολλάκις θητικὸν καὶ δουλικὸν δόξειεν	ἂν	πράττειν. Αἱ μὲν οὖν καταβεβλημέναι
[8, 1340]	πρὸς τὸ γίγνεσθαι ποιούς τινας,	ἐάν	τις αὐτὸς κοινωνῇ τῶν ἔργων·
[8, 1338]	παιδευτέον τοὺς υἱεῖς οὐδ´ ὡς	ἀναγκαίαν	ἀλλ´ ὡς ἐλευθέριον καὶ καλήν,
[8, 1338]	τὸ κτείνειν καὶ πρὸς τὴν	ἀνθρωποφαγίαν	εὐχερῶς ἔχει, Καθάπερ τῶν περὶ
[8, 1341]	παιδείας, τὴν μὲν καθ´ ἕκαστον	ἀκριβολογίαν	ἀποδώσομεν ζητεῖν τοῖς βουλομένοις παρ´
[8, 1337]	τέκνων ἰδίᾳ τε καὶ μάθησιν	ἰδίαν,	ἣν ἂν δόξῃ, διδάσκων. Δεῖ
[8, 1337]	εἶναι κοινὴν καὶ μὴ κατ´	ἰδίαν,	ὃν τρόπον νῦν ἕκαστος ἐπιμελεῖται
[8, 1339]	διαπορηθέντων τριῶν, πότερον παιδείαν ἢ	παιδιὰν	ἢ διαγωγήν. Εὐλόγως δ´ εἰς
[8, 1337]	ἀναγκαῖον εἶναι τοῦ βίου τὴν	παιδιὰν	ἡμῖν. Εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον,
[8, 1337]	τὸ δὲ προσεδρεύειν λίαν πρὸς	ἀκρίβειαν	ἔνοχον ταῖς εἰρημέναις βλάβαις. Ἔχει
[8, 1340]	θεωρίαν, οὗ τὴν εἰκόνα θεωρεῖ,	ἡδεῖαν	εἶναι) Συμβέβηκε δὲ τῶν αἰσθητῶν
[8, 1339]	ἐστι, τὴν δ´ ἀνάπαυσιν ἀναγκαῖον	ἡδεῖαν	εἶναι (τῆς γὰρ διὰ τῶν
[8, 1341]	χρηστέον. Οὔτε γὰρ αὐλοὺς εἰς	παιδείαν	ἀκτέον οὔτ´ ἄλλο τι τεχνικὸν
[8, 1341]	δὲ τῶν ἀγώνων εἰς τὴν	παιδείαν,	ἀλλὰ τὰ μὴ τοιαῦτα μέχρι
[8, 1341]	ἢ διαιρετέον, ἔπειτα τοῖς πρὸς	παιδείαν	διαπονοῦσι πότερον τὸν αὐτὸν διορισμὸν
[8, 1338]	τὴν μουσικὴν οἱ πρότερον εἰς	παιδείαν	ἔταξαν οὐχ ὡς ἀναγκαῖον (οὐδὲν
[8, 1339]	δύναται τῶν διαπορηθέντων τριῶν, πότερον	παιδείαν	ἢ παιδιὰν ἢ διαγωγήν. Εὐλόγως
[8, 1341]	λεληθέναι τίνα δύναμιν ἔχει πρὸς	παιδείαν,	καὶ πότερον προαιρετέον μᾶλλον τὴν
[8, 1341]	ὅτι συμβέβηκεν ἐναντίον αὐτῷ πρὸς	παιδείαν	καὶ τὸ κωλύειν τῷ λόγῳ
[8, 1337]	πάσῃ, φανερὸν ὅτι καὶ τὴν	παιδείαν	μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἀναγκαῖον
[8, 1342]	κόσμον τ´ ἔχειν ἅμα καὶ	παιδείαν,	οἷον ἡ λυδιστὶ φαίνεται πεπονθέναι
[8, 1342]	ἀνειμένας ἁρμονίας ἀποδοκιμάσειεν εἰς τὴν	παιδείαν,	οὐ κατὰ τὴν τῆς μέθης
[8, 1337]	πραγματευτέον περὶ τὴν τῶν νέων	παιδείαν,	οὐδεὶς ἂν ἀμφισβητήσειε· καὶ γὰρ
[8, 1341]	καὶ τοὺς ῥυθμούς, καὶ πρὸς	παιδείαν	πότερον πάσαις χρηστέον ταῖς ἁρμονίαις
[8, 1342]	χρηστέον, ἀλλὰ πρὸς μὲν τὴν	παιδείαν	ταῖς ἠθικωτάταις, πρὸς δὲ ἀκρόασιν
[8, 1340]	καλῶς λέγουσιν οἱ περὶ τὴν	παιδείαν	ταύτην πεφιλοσοφηκότες· λαμβάνουσι γὰρ τὰ
[8, 1341]	τῆς ἐργασίας ἀποδοκιμάζομεν τὴν τεχνικὴν	παιδείαν	(τεχνικὴν δὲ τίθεμεν τὴν πρὸς
[8, 1339]	ἐστι πότερον οὐ θετέον εἰς	παιδείαν	τὴν μουσικὴν ἢ θετέον, καὶ
[8, 1342]	ὅρους τρεῖς ποιητέον εἰς τὴν	παιδείαν,	τό τε μέσον καὶ τὸ
[8, 1342]	γένει τῆς μουσικῆς. Πρὸς δὲ	παιδείαν,	ὥσπερ εἴρηται, τοῖς ἠθικοῖς τῶν
[8, 1340]	ἐγγύς ἐστι τῷ πρὸς τὴν	ἀλήθειαν	τὸν αὐτὸν ἔχειν τρόπον (οἷον
[8, 1338]	αὖ καθάπερ ἡ γυμναστικὴ πρὸς	ὑγίειαν	καὶ ἀλκήν (οὐδέτερον γὰρ τούτων
[8, 1341]	φύσιν τὴν πρὸς ἕκαστα τούτων	οἰκείαν,	ἄλλην πρὸς ἄλλο μέλος, τιθέασι,
[8, 1338]	μάλιστα ταύτην βλέποντα ποιητέον τὴν	ἐπιμέλειαν·	εἰ δὲ καὶ πρὸς ταύτην,
[8, 1337]	εἶναι πάντων, καὶ ταύτης τὴν	ἐπιμέλειαν	εἶναι κοινὴν καὶ μὴ κατ´
[8, 1337]	βλέπειν πρὸς τὴν τοῦ ὅλου	ἐπιμέλειαν.	Ἐπαινέσειε δ´ ἄν τις κατὰ
[8, 1340]	τοὺς φάσκοντας βάναυσον εἶναι τὴν	ἐπιμέλειαν.	Πρῶτον μὲν γάρ, ἐπεὶ τοῦ
[8, 1338]	ἐπὶ τῶν ἐθνῶν ὁρῶμεν τὴν	ἀνδρείαν	ἀκολουθοῦσαν τοῖς ἀγριωτάτοις, ἀλλὰ μᾶλλον
[8, 1338]	τοῖς πόνοις, ὡς τοῦτο πρὸς	ἀνδρείαν	μάλιστα συμφέρον. Καίτοι, καθάπερ εἴρηται
[8, 1337]	δὲ γυμναστικὴν ὡς συντείνουσαν πρὸς	ἀνδρείαν·	τὴν δὲ μουσικὴν ἤδη διαπορήσειεν
[8, 1340]	ἐστὶν ἢ κατὰ τὴν εἰρημένην	χρείαν,	καὶ δεῖ μὴ μόνον τῆς
[8, 1339]	καὶ περὶ τὴν τῶν ὄψων	πραγματείαν	αὐτοὺς ἂν δέοι παρασκευάζειν· ἀλλ´
[8, 1337]	οἰκεῖον καὶ φυλάττειν εἴωθε τὴν	πολιτείαν	καὶ καθίστησιν ἐξ ἀρχῆς, οἷον
[8, 1339]	ταῖς ἀναγκοφαγίαις καταλαμβάνειν τὴν ἐχομένην	ἡλικίαν·	ἅμα γὰρ τῇ τε διανοίᾳ
[8, 1340]	μὲν γὰρ νέοι διὰ τὴν	ἡλικίαν	ἀνήδυντον οὐθὲν ὑπομένουσιν ἑκόντες, ἡ
[8, 1342]	Ὥστε καὶ πρὸς τὴν ἐσομένην	ἡλικίαν,	τὴν τῶν πρεσβυτέρων, δεῖ καὶ
[8, 1340]	μηδὲν καταγνύωσι τῶν κατὰ τὴν	οἰκίαν·	οὐ γὰρ δύναται τὸ νέον
[8, 1338]	μᾶλλον ἀνὴρ ἀγαθός, οἱ δὲ	λίαν	εἰς ταῦτα ἀνέντες τοὺς παῖδας,
[8, 1337]	οὐκ ἀνελεύθερον, τὸ δὲ προσεδρεύειν	λίαν	πρὸς ἀκρίβειαν ἔνοχον ταῖς εἰρημέναις
[8, 1338]	χάριν, τὰς δὲ πρὸς τὴν	ἀσχολίαν	ὡς ἀναγκαίας καὶ χάριν ἄλλων.
[8, 1337]	φανερὸν ὅτι καὶ τὴν παιδείαν	μίαν	καὶ τὴν αὐτὴν ἀναγκαῖον εἶναι
[8, 1338]	καθάπερ εἴρηται πολλάκις, οὔτε πρὸς	μίαν	οὔτε πρὸς μάλιστα ταύτην βλέποντα
[8, 1338]	γράμματα πρὸς χρηματισμὸν καὶ πρὸς	οἰκονομίαν	καὶ πρὸς μάθησιν καὶ πρὸς
[8, 1339]	μὲν οὖν αἰτίαν ζητοῦσι τὴν	εὐδαιμονίαν	γίγνεσθαι διὰ τούτων τῶν ἡδονῶν,
[8, 1338]	δοκεῖ τὴν ἡδονὴν καὶ τὴν	εὐδαιμονίαν	καὶ τὸ ζῆν μακαρίως. Τοῦτο
[8, 1340]	φασι τῶν σοφῶν οἱ μὲν	ἁρμονίαν	εἶναι τὴν ψυχήν, οἱ δ´
[8, 1340]	τὴν ψυχήν, οἱ δ´ ἔχειν	ἁρμονίαν.	ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Πότερον δὲ δεῖ μανθάνειν
[8, 1342]	εἰς τὴν φρυγιστὶ τὴν προσήκουσαν	ἁρμονίαν	πάλιν. Περὶ δὲ τῆς δωριστὶ
[8, 1338]	τὸ σῶμα πρότερον ἢ τὴν	διάνοιαν,	δῆλον ἐκ τούτων ὅτι παραδοτέον
[8, 1337]	{ἢ τὴν ψυχὴν} ἢ τὴν	διάνοιαν.	Διὸ τάς τε τοιαύτας τέχνας
[8, 1337]	ἐργασίας· ἄσχολον γὰρ ποιοῦσι τὴν	διάνοιαν	καὶ ταπεινήν. Ἔστι δὲ καὶ
[8, 1339]	μὲν τοῦ σώματος πόνος τὴν	διάνοιαν	ὁ δὲ ταύτης τὸ σῶμα)
[8, 1340]	πρὸς δὲ τὰς μαλακωτέρως τὴν	διάνοιαν,	οἷον πρὸς τὰς ἀνειμένας, μέσως
[8, 1341]	μᾶλλον εἰκὸς ὅτι πρὸς τὴν	διάνοιαν	οὐθέν ἐστιν ἡ παιδεία τῆς
[8, 1337]	οὐδὲ φανερὸν πότερον πρὸς τὴν	διάνοιαν	πρέπει μᾶλλον ἢ πρὸς τὸ
[8, 1338]	παιδοτριβικῇ· τούτων γὰρ ἡ μὲν	ποιάν	τινα ποιεῖ τὴν ἕξιν τοῦ
[8, 1339]	αὐτὸς λόγος κἂν εἰ πρὸς	εὐημερίαν	καὶ διαγωγὴν ἐλευθέριον χρηστέον αὐτῇ·
[8, 1339]	ἀλλ´ ἄτοπον. Τὴν δ´ αὐτὴν	ἀπορίαν	ἔχει καὶ εἰ δύναται τὰ
[8, 1338]	παρὰ τῶν ἀρχαίων ἔχομέν τινα	μαρτυρίαν	ἐκ τῶν καταβεβλημένων παιδευμάτων· ἡ
[8, 1340]	διαφέρει καὶ περὶ τὴν τούτων	θεωρίαν,	δεῖ μὴ τὰ Παύσωνος θεωρεῖν
[8, 1340]	τούτῳ καὶ αὐτοῦ ἐκείνου τὴν	θεωρίαν,	οὗ τὴν εἰκόνα θεωρεῖ, ἡδεῖαν
[8, 1341]	τῶν ἐλευθέρων κρίνομεν εἶναι τὴν	ἐργασίαν,	ἀλλὰ θητικωτέραν· καὶ βαναύσους δὴ
[8, 1342]	κατὰ φύσιν οἰκεῖον, διόπερ ἀποδοτέον	ἐξουσίαν	τοῖς ἀγωνιζομένοις πρὸς τὸν θεατὴν
[8, 1337]	ἀρχῆς, οἷον τὸ μὲν δημοκρατικὸν	δημοκρατίαν	τὸ δ´ ὀλιγαρχικὸν ὀλιγαρχίαν· ἀεὶ
[8, 1340]	τινὸς θεώμενος μὴ δι´ ἄλλην	αἰτίαν	ἀλλὰ διὰ τὴν μορφὴν αὐτήν,
[8, 1339]	λύπης. Δι´ ἣν μὲν οὖν	αἰτίαν	ζητοῦσι τὴν εὐδαιμονίαν γίγνεσθαι διὰ
[8, 1339]	εἰκότως ἄν τις ὑπολάβοι τὴν	αἰτίαν·	Περὶ δὲ τοῦ κοινωνεῖν τῆς
[8, 1338]	ταύτην μὲν οὐχ ἥμαρτον τὴν	ἁμαρτίαν,	θηριώδεις δ´ ἀπεργάζονται τοῖς πόνοις,
[8, 1337]	δημοκρατικὸν δημοκρατίαν τὸ δ´ ὀλιγαρχικὸν	ὀλιγαρχίαν·	ἀεὶ δὲ τὸ βέλτιον ἦθος
[8, 1338]	ὑπερέχοντας τῶν ἄλλων, νῦν δὲ	κἀν	τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι κἀν τοῖς
[8, 1338]	δὲ κἀν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι	κἀν	τοῖς πολεμικοῖς λειπομένους ἑτέρων· οὐ
[8, 1342]	εἴπομεν πρότερον· δέχεσθαι δὲ δεῖ	κἄν	τινα ἄλλην ἡμῖν δοκιμάζωσιν οἱ
[8, 1339]	μελῶν. Ὁ δ´ αὐτὸς λόγος	κἂν	εἰ πρὸς εὐημερίαν καὶ διαγωγὴν
[8, 1341]	τι τεχνικὸν ὄργανον, οἷον κιθάραν	κἂν	εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον ἔστιν,
[8, 1340]	τοὺς νέους, ἀλλὰ τὰ Πολυγνώτου	κἂν	εἴ τις ἄλλος τῶν γραφέων
[8, 1341]	μεμυθολογημένον. Φασὶ γὰρ δὴ τὴν	Ἀθηνᾶν	εὑροῦσαν ἀποβαλεῖν τοὺς αὐλούς. Οὐ
[8, 1339]	ἀλλ´ ἡδέα, καὶ ἅμα παύει	μέριμναν,	ὥς φησιν Εὐριπίδης· διὸ καὶ
[8, 1337]	αὐτῆς· οἱ δ´ ἐξ ἀρχῆς	ἔταξαν	ἐν παιδείᾳ διὰ τὸ τὴν
[8, 1338]	μουσικὴν οἱ πρότερον εἰς παιδείαν	ἔταξαν	οὐχ ὡς ἀναγκαῖον (οὐδὲν γὰρ
[8, 1341]	ἄλλο τι τεχνικὸν ὄργανον, οἷον	κιθάραν	κἂν εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον
[8, 1342]	τὰ μέλη τὰ πρακτικὰ παρέχει	χαρὰν	ἀβλαβῆ τοῖς ἀνθρώποις· διὸ ταῖς
[8, 1340]	δὲ καὶ καθεστηκότως μάλιστα πρὸς	ἑτέραν,	οἷον δοκεῖ ποιεῖν ἡ δωριστὶ
[8, 1341]	κρίνομεν εἶναι τὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ	θητικωτέραν·	καὶ βαναύσους δὴ συμβαίνει γίγνεσθαι·
[8, 1340]	χρῆσις αὐτῆς ἐστι προσφιλής) ἀλλ´	ὁρᾶν	εἴ πῃ καὶ πρὸς τὸ
[8, 1337]	εἰρημέναις βλάβαις. Ἔχει δὲ πολλὴν	διαφορὰν	καὶ τὸ τίνος ἕνεκεν πράττει
[8, 1340]	ἄδηλον δὴ ὅτι πολλὴν ἔχει	διαφορὰν	πρὸς τὸ γίγνεσθαι ποιούς τινας,
[8, 1341]	χρῆσθαι τὴν αὔλησιν. διὸ καλῶς	ἀπεδοκίμασαν	οἱ πρότερον αὐτοῦ τὴν χρῆσιν
[8, 1341]	ἀσχημοσύνην τοῦ προσώπου τοῦτο ποιῆσαι	δυσχεράνασαν	τὴν θεόν· οὐ μὴν ἀλλὰ
[8, 1339]	φαμεν τῶν ἡδίστων, καὶ ψιλὴν	οὖσαν	καὶ μετὰ μελῳδίας Φησὶ γοῦν
[8, 1341]	ὁρῶμεν διὰ μελοποιίας καὶ ῥυθμῶν	οὖσαν,	τούτων δ´ ἑκάτερον οὐ δεῖ
[8, 1339]	τὸ ἦθος ποιόν τι ποιεῖν,	ἐθίζουσαν	δύνασθαι χαίρειν ὀρθῶς, ἢ πρὸς
[8, 1338]	τῶν ἐθνῶν ὁρῶμεν τὴν ἀνδρείαν	ἀκολουθοῦσαν	τοῖς ἀγριωτάτοις, ἀλλὰ μᾶλλον τοῖς
[8, 1342]	ἐξέπεσεν εἰς τὴν φρυγιστὶ τὴν	προσήκουσαν	ἁρμονίαν πάλιν. Περὶ δὲ τῆς
[8, 1337]	πολυχρήστους, τὴν δὲ γυμναστικὴν ὡς	συντείνουσαν	πρὸς ἀνδρείαν· τὴν δὲ μουσικὴν
[8, 1341]	Φασὶ γὰρ δὴ τὴν Ἀθηνᾶν	εὑροῦσαν	ἀποβαλεῖν τοὺς αὐλούς. Οὐ κακῶς
[8, 1339]	τὸ τέλος, ἀλλ´ οὐ τὴν	τυχοῦσαν,	ζητοῦντες δὲ ταύτην λαμβάνουσιν ὡς
[8, 1339]	δύναμιν ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων γυμνασίων·	Ὅταν	δ´ ἀφ´ ἥβης ἔτη τρία
[8, 1338]	Ὀδυσσεὺς ταύτην ἀρίστην εἶναι διαγωγήν,	ὅταν	εὐφραινομένων τῶν ἀνθρώπων Δαιτυμόνες δ´
[8, 1342]	δ´ ἱερῶν μελῶν ὁρῶμεν τούτους,	ὅταν	χρήσωνται τοῖς ἐξοργιάζουσι τὴν ψυχὴν
[8, 1338]	ὅ κεν τέρπῃσιν ἅπαντας. Καὶ	ἐν	ἄλλοις δέ φησιν ὁ Ὀδυσσεὺς
[8, 1340]	δῆλον ὅτι προσακτέον καὶ παιδευτέον	ἐν	αὐτῇ τοὺς νέους. Ἔστι δὲ
[8, 1339]	μικρὸν ὅτι δύνανται τοῦτο παρασκευάζειν,	ἐν	γὰρ τοῖς ὀλυμπιονίκαις δύο τις
[8, 1340]	ἢ τῶν ἀγαλματοποιῶν ἐστιν ἠθικός)	Ἐν	δὲ τοῖς μέλεσιν αὐτοῖς ἔστι
[8, 1341]	πρὸς τὰς μαθήσεις. Καὶ γὰρ	ἐν	Λακεδαίμονί τις χορηγὸς αὐτὸς ηὔλησε
[8, 1340]	εἶναι) Συμβέβηκε δὲ τῶν αἰσθητῶν	ἐν	μὲν τοῖς ἄλλοις μηδὲν ὑπάρχειν
[8, 1339]	πρὸς τὴν ἀνάπαυσιν· Ἐπεὶ δ´	ἐν	μὲν τῷ τέλει συμβαίνει τοῖς
[8, 1341]	τοὺς τοιούτους αὐτῷ καιροὺς χρηστέον	ἐν	οἷς ἡ θεωρία κάθαρσιν μᾶλλον
[8, 1337]	οἱ δ´ ἐξ ἀρχῆς ἔταξαν	ἐν	παιδείᾳ διὰ τὸ τὴν φύσιν
[8, 1342]	συμβαίνει πάθος ψυχὰς ἰσχυρῶς, τοῦτο	ἐν	πάσαις ὑπάρχει, τῷ δὲ ἧττον
[8, 1341]	ποίων ῥυθμῶν κοινωνητέον, ἔτι δὲ	ἐν	ποίοις ὀργάνοις τὴν μάθησιν ποιητέον,
[8, 1339]	ἡδονήν, χρήσιμον ἂν εἴη διαναπαύειν	ἐν	ταῖς ἀπὸ ταύτης ἡδοναῖς. Συμβέβηκε
[8, 1337]	δὲ τοῦτο ἀδύνατον, καὶ μᾶλλον	ἐν	ταῖς ἀσχολίαις χρηστέον ταῖς παιδιαῖς
[8, 1337]	οὐδεὶς ἂν ἀμφισβητήσειε· καὶ γὰρ	ἐν	ταῖς πόλεσιν οὐ γιγνόμενον τοῦτο
[8, 1341]	τίθεμεν τὴν πρὸς τοὺς ἀγῶνας·	ἐν	ταύτῃ γὰρ ὁ πράττων οὐ
[8, 1338]	οἴονται διαγωγὴν εἶναι τῶν ἐλευθέρων,	ἐν	ταύτῃ τάττουσιν. Διόπερ Ὅμηρος οὕτως
[8, 1338]	ὅτι δεῖ καὶ πρὸς τὴν	ἐν	τῇ διαγωγῇ σχολὴν μανθάνειν ἄττα
[8, 1342]	τε καὶ ὅτι Φιλόξενος ἐγχειρήσας	ἐν	τῇ δωριστὶ ποιῆσαι {διθύραμβον} τοὺς
[8, 1340]	διὰ τὴν μάθησιν τὴν γενομένην	ἐν	τῇ νεότητι· Περὶ δὲ τῆς
[8, 1342]	τὴν μουσικὴν παιδείας. Ὁ δ´	ἐν	τῇ Πολιτείᾳ Σωκράτης οὐ καλῶς
[8, 1338]	μουσικῆς) λείπεται τοίνυν πρὸς τὴν	ἐν	τῇ σχολῇ διαγωγήν, εἰς ὅπερ
[8, 1338]	οὐδὲ τοῦτο ἐξευρίσκουσιν. Οὔτε γὰρ	ἐν	τοῖς ἄλλοις ζῴοις οὔτε ἐπὶ
[8, 1340]	ὑπάρχειν ὁμοίωμα τοῖς ἤθεσιν, οἷον	ἐν	τοῖς ἁπτοῖς καὶ τοῖς γευστοῖς,
[8, 1342]	κίνησις μάλιστα τῶν ὀργάνων ἐστὶν	ἐν	τοῖς αὐλοῖς, τῶν δ´ ἁρμονιῶν
[8, 1338]	καὶ τὴν γραφικὴν οὐχ ἵνα	ἐν	τοῖς ἰδίοις ὠνίοις μὴ διαμαρτάνωσιν
[8, 1340]	ψυχὴν ἀκροώμενοι τοιούτων) ὁ δ´	ἐν	τοῖς ὁμοίοις ἐθισμὸς τοῦ λυπεῖσθαι
[8, 1340]	ἁπτοῖς καὶ τοῖς γευστοῖς, ἀλλ´	ἐν	τοῖς ὁρατοῖς ἠρέμα (σχήματα γὰρ
[8, 1342]	φρυγιστὶ τῶν ἁρμονιῶν ἥνπερ αὐλὸς	ἐν	τοῖς ὀργάνοις· ἄμφω γὰρ ὀργιαστικὰ
[8, 1340]	ἠθῶν, καὶ ταῦτ´ ἐστὶν ἐπίσημα	ἐν	τοῖς πάθεσιν· οὐ μὴν ἀλλ´
[8, 1341]	νῦν μὲν ἁπλῶς, πάλιν δ´	ἐν	τοῖς περὶ ποιητικῆς ἐροῦμεν σαφέστερον
[8, 1340]	μάλιστα παρὰ τὰς ἀληθινὰς φύσεις	ἐν	τοῖς ῥυθμοῖς καὶ τοῖς μέλεσιν
[8, 1342]	τοῖς αὐλοῖς, τῶν δ´ ἁρμονιῶν	ἐν	τοῖς φρυγιστὶ μέλεσι λαμβάνει ταῦτα
[8, 1341]	καὶ γὰρ τοῦτο διαφέρειν εἰκός.	Ἐν	τούτοις γὰρ ἡ λύσις ἐστὶ
[8, 1339]	τιθέασι δὲ καὶ τὴν ὄρχησιν	ἐν	τούτοις) Ἢ μᾶλλον οἰητέον πρὸς
[8, 1342]	ἡμῖν δοκιμάζωσιν οἱ κοινωνοὶ τῆς	ἐν	φιλοσοφίᾳ διατριβῆς καὶ τῆς περὶ
[8, 1341]	μελῶν ὡς διαιροῦσί τινες τῶν	ἐν	φιλοσοφίᾳ, τὰ μὲν ἠθικὰ τὰ
[8, 1338]	κατά γε τὸ ἀληθές, πρὸς	ἕν	τε μόνον ἔργον τῆς πολιτικῆς
[8, 1340]	τις αὐτὸς κοινωνῇ τῶν ἔργων·	ἓν	γάρ τι τῶν ἀδυνάτων ἢ
[8, 1337]	τῆς ἀρετῆς πράξεις· ἐπεὶ δ´	ἓν	τὸ τέλος τῇ πόλει πάσῃ,
[8, 1340]	τοῖς παιδίοις, ὅπως χρώμενοι ταύτῃ	μηδὲν	καταγνύωσι τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν·
[8, 1340]	αἰσθητῶν ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις	μηδὲν	ὑπάρχειν ὁμοίωμα τοῖς ἤθεσιν, οἷον
[8, 1338]	παιδείαν ἔταξαν οὐχ ὡς ἀναγκαῖον	(οὐδὲν	γὰρ ἔχει τοιοῦτον) οὐδ´ ὡς
[8, 1341]	ἡ λύσις ἐστὶ τῆς ἐπιτιμήσεως·	οὐδὲν	γὰρ κωλύει τρόπους τινὰς τῆς
[8, 1341]	τῶν ἔργων, πάσης ἥπτοντο μαθήσεως,	οὐδὲν	διακρίνοντες ἀλλ´ ἐπιζητοῦντες. Διὸ καὶ
[8, 1337]	ταραχώδης ἡ σκέψις καὶ δῆλον	οὐδὲν	πότερον ἀσκεῖν δεῖ τὰ χρήσιμα
[8, 1338]	πρωταγωνιστεῖν· οὐδὲ γὰρ λύκος οὐδ´	οὐδὲν	τῶν ἄλλων θηρίων ἀγωνίσαιτο ἂν
[8, 1338]	πρὸς ἀνάγκην πόνους ἀπείργοντας, ἵνα	μηθὲν	ἐμπόδιον ᾖ πρὸς τὴν αὔξησιν·
[8, 1340]	δεῖ δηλονότι μανθάνειν καὶ συνεθίζεσθαι	μηθὲν	οὕτως ὡς τὸ κρίνειν ὀρθῶς
[8, 1339]	ὡς δυναμένην εὐφραίνειν, ὥστε καὶ	ἐντεῦθεν	ἄν τις ὑπολάβοι παιδεύεσθαι δεῖν
[8, 1341]	περιττὰ τῶν ἔργων, ἃ νῦν	ἐλήλυθεν	εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐκ δὲ
[8, 1341]	εἰκὸς ὅτι πρὸς τὴν διάνοιαν	οὐθέν	ἐστιν ἡ παιδεία τῆς αὐλήσεως,
[8, 1337]	~περί τε τῶν πρὸς ἀρετὴν	οὐθέν	ἐστιν ὁμολογούμενον (καὶ γὰρ τὴν
[8, 1340]	νέοι διὰ τὴν ἡλικίαν ἀνήδυντον	οὐθὲν	ὑπομένουσιν ἑκόντες, ἡ δὲ μουσικὴ
[8, 1341]	τινὰς τῆς μουσικῆς ἀπεργάζεσθαι τὸ	λεχθέν.	Φανερὸν τοίνυν ὅτι δεῖ τὴν
[8, 1337]	ἄλλους πολλάκις θητικὸν καὶ δουλικὸν	δόξειεν	ἂν πράττειν. Αἱ μὲν οὖν
[8, 1339]	προσήκει τέλος) Ἀλλ´ ἴσως ἂν	δόξειεν	ἡ τῶν παίδων σπουδὴ παιδιᾶς
[8, 1339]	τοῖς λόγοις οὓς ἄν τις	εἴπειεν	ἀποφαινόμενος περὶ αὐτῆς. Οὔτε γὰρ
[8, 1342]	τινες, ὅτι τὰς ἀνειμένας ἁρμονίας	ἀποδοκιμάσειεν	εἰς τὴν παιδείαν, οὐ κατὰ
[8, 1337]	ἀνδρείαν· τὴν δὲ μουσικὴν ἤδη	διαπορήσειεν	ἄν τις. Νῦν μὲν γὰρ
[8, 1341]	τοὺς ἀγῶνας τοὺς τεχνικοὺς συντείνοντα	διαπονοῖεν,	μήτε τὰ θαυμάσια καὶ περιττὰ
[8, 1338]	οἳ καλέουσιν Ἀοιδόν, φησίν, ὅ	κεν	τέρπῃσιν ἅπαντας. Καὶ ἐν ἄλλοις
[8, 1339]	ἡδονῶν οὐθενός εἰσι τῶν ἐσομένων	ἕνεκεν,	ἀλλὰ τῶν γεγονότων, οἷον πόνων
[8, 1341]	πλειόνων χάριν (καὶ γὰρ παιδείας	ἕνεκεν	καὶ καθάρσεως τί δὲ λέγομεν
[8, 1337]	πολλὴν διαφορὰν καὶ τὸ τίνος	ἕνεκεν	πράττει τις ἢ μανθάνει· τὸ
[8, 1341]	τιθέασι, φαμὲν δ´ οὐ μιᾶς	ἕνεκεν	ὠφελείας τῇ μουσικῇ χρῆσθαι δεῖν
[8, 1340]	τῶν μελῶν αὐτῶν. Ἐπεὶ δὲ	συμβέβηκεν	εἶναι τὴν μουσικὴν τῶν ἡδέων,
[8, 1341]	ἢ μάθησιν. Προσθῶμεν δὲ ὅτι	συμβέβηκεν	ἐναντίον αὐτῷ πρὸς παιδείαν καὶ
[8, 1339]	εἶναι πρὸς τὰς ἀναπαύσεις, ὡς	ἔοικεν.	Οὐ μὴν ἀλλὰ ζητητέον μή
[8, 1337]	τῆς πόλεως· ἡ δ´ ἐπιμέλεια	πέφυκεν	ἑκάστου μορίου βλέπειν πρὸς τὴν
[8, 1338]	πόλεων ἐπιμελεῖσθαι τῶν παίδων αἱ	μὲν	ἀθλητικὴν ἕξιν ἐμποιοῦσι, λωβώμεναι τά
[8, 1341]	δὲ λέγομεν τὴν κάθαρσιν, νῦν	μὲν	ἁπλῶς, πάλιν δ´ ἐν τοῖς
[8, 1340]	πολλοί φασι τῶν σοφῶν οἱ	μὲν	ἁρμονίαν εἶναι τὴν ψυχήν, οἱ
[8, 1338]	αὐτοὺς τοὺς Λάκωνας ἴσμεν, ἕως	μὲν	αὐτοὶ προσήδρευον ταῖς φιλοπονίαις, ὑπερέχοντας
[8, 1338]	ὑπάρχει ἀλλὰ τοῖς σχολάζουσιν· ὁ	μὲν	γὰρ ἀσχολῶν ἕνεκα τινος ἀσχολεῖ
[8, 1337]	πράττει τις ἢ μανθάνει· τὸ	μὲν	γὰρ αὑτοῦ χάριν ἢ φίλων
[8, 1340]	βάναυσον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν. Πρῶτον	μὲν	γάρ, ἐπεὶ τοῦ κρίνειν χάριν
[8, 1338]	πῶς χρηστέον, ὁμολογούμενόν ἐστιν (μέχρι	μὲν	γὰρ ἥβης κουφότερα γυμνάσια προσοιστέον,
[8, 1340]	τὰ περὶ τοὺς ῥυθμούς (οἱ	μὲν	γὰρ ἦθος ἔχουσι στασιμώτερον οἱ
[8, 1340]	ἡ διδασκαλία τῆς μουσικῆς· οἱ	μὲν	γὰρ νέοι διὰ τὴν ἡλικίαν
[8, 1337]	ἤδη διαπορήσειεν ἄν τις. Νῦν	μὲν	γὰρ ὡς ἡδονῆς χάριν οἱ
[8, 1337]	καὶ τέταρτον ἔνιοι γραφικήν, τὴν	μὲν	γραμματικὴν καὶ γραφικὴν ὡς χρησίμους
[8, 1337]	περὶ αὐτῆς. Εἰ δ´ ἄμφω	μὲν	δεῖ, μᾶλλον δὲ αἱρετὸν τὸ
[8, 1337]	καθίστησιν ἐξ ἀρχῆς, οἷον τὸ	μὲν	δημοκρατικὸν δημοκρατίαν τὸ δ´ ὀλιγαρχικὸν
[8, 1339]	Δ' Περὶ δὲ μουσικῆς ἔνια	μὲν	διηπορήκαμεν τῷ λόγῳ καὶ πρότερον,
[8, 1342]	δ´ ὁ θεατὴς διττός, ὁ	μὲν	ἐλεύθερος καὶ πεπαιδευμένος, ὁ δὲ
[8, 1340]	πρὸς ἑκάστην αὐτῶν, ἀλλὰ πρὸς	μὲν	ἐνίας ὀδυρτικωτέρως καὶ συνεστηκότως μᾶλλον,
[8, 1340]	ἔργοις, πρεσβυτέρους δὲ γενομένους τῶν	μὲν	ἔργων ἀφεῖσθαι, δύνασθαι δὲ τὰ
[8, 1338]	Ὅμηρος οὕτως ἐποίησεν Ἀλλ´ οἶον	μέν	ἐστι καλεῖν ἐπὶ δαῖτα θαλείην,
[8, 1338]	τὰ δὲ μᾶλλον, ἃ λῃστρικὰ	μέν	ἐστιν, ἀνδρείας δ´ οὐ μετειλήφασιν.
[8, 1341]	τινες τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ, τὰ	μὲν	ἠθικὰ τὰ δὲ πρακτικὰ τὰ
[8, 1341]	περὶ τὴν μουσικὴν παιδείας, τὴν	μὲν	καθ´ ἕκαστον ἀκριβολογίαν ἀποδώσομεν ζητεῖν
[8, 1340]	ποιοί τινες, φανερὸν διὰ πολλῶν	μὲν	καὶ ἑτέρων, οὐχ ἥκιστα δὲ
[8, 1341]	τινα ἕτερον. Ἐπεὶ δὴ τὴν	μὲν	μουσικὴν ὁρῶμεν διὰ μελοποιίας καὶ
[8, 1338]	τῶν ἠπειρωτικῶν ἐθνῶν ἕτερα, τὰ	μὲν	ὁμοίως τούτοις τὰ δὲ μᾶλλον,
[8, 1340]	ἔργων, διὰ τοῦτο χρὴ νέους	μὲν	ὄντας χρῆσθαι τοῖς ἔργοις, πρεσβυτέρους
[8, 1339]	μέθης (ταῦτα γὰρ καθ´ αὑτὰ	μὲν	οὐδὲ τῶν σπουδαίων, ἀλλ´ ἡδέα,
[8, 1338]	ἡ δὲ τὰ ἔργα. Νῦν	μὲν	οὖν αἱ μάλιστα δοκοῦσαι τῶν
[8, 1339]	πόνων καὶ λύπης. Δι´ ἣν	μὲν	οὖν αἰτίαν ζητοῦσι τὴν εὐδαιμονίαν
[8, 1339]	τρίτον θετέον τῶν εἰρημένων) Ὅτι	μὲν	οὖν δεῖ τοὺς νέους μὴ
[8, 1340]	δύναται τὸ νέον ἡσυχάζειν. Αὕτη	μὲν	οὖν ἐστι τοῖς νηπίοις ἁρμόττουσα
[8, 1341]	ἀποβαλεῖν τοὺς αὐλούς. Οὐ κακῶς	μὲν	οὖν ἔχει φάναι καὶ διὰ
[8, 1337]	δουλικὸν δόξειεν ἂν πράττειν. Αἱ	μὲν	οὖν καταβεβλημέναι νῦν μαθήσεις, καθάπερ
[8, 1337]	παῖδας καὶ κοινῇ ταύτην. Ὅτι	μὲν	οὖν νομοθετητέον περὶ παιδείας καὶ
[8, 1340]	τοῖς μείζοσι τῶν νέων. Ὅτι	μὲν	οὖν παιδευτέον τὴν μουσικὴν οὕτως
[8, 1337]	ἄσκησιν αὐτῆς) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Ὅτι	μὲν	οὖν τὰ ἀναγκαῖα δεῖ διδάσκεσθαι
[8, 1340]	κινήσεις οἱ δὲ ἐλευθεριωτέρας) Ἐκ	μὲν	οὖν τούτων φανερὸν ὅτι δύναται
[8, 1337]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α. Ὅτι	μὲν	οὖν τῷ νομοθέτῃ μάλιστα πραγματευτέον
[8, 1338]	πρότερον δ´ οὐκ εἶχον. Ὅτι	μὲν	οὖν χρηστέον τῇ γυμναστικῇ, καὶ
[8, 1338]	σωμάτων, οἱ δὲ Λάκωνες ταύτην	μὲν	οὐχ ἥμαρτον τὴν ἁμαρτίαν, θηριώδεις
[8, 1342]	συντονίας ἀνάπαυσιν) ~φανερὸν ὅτι χρηστέον	μὲν	πάσαις ταῖς ἁρμονίαις, οὐ τὸν
[8, 1338]	καὶ παιδοτριβικῇ· τούτων γὰρ ἡ	μὲν	ποιάν τινα ποιεῖ τὴν ἕξιν
[8, 1339]	ἀλλὰ ζητητέον μή ποτε τοῦτο	μὲν	συμβέβηκε, ~τιμιωτέρα δ´ αὐτῆς ἡ
[8, 1338]	ἄττα καὶ παιδεύεσθαι, καὶ ταῦτα	μὲν	τὰ παιδεύματα καὶ ταύτας τὰς
[8, 1341]	πολεμικὰς καὶ πολιτικὰς ἀσκήσεις, πρὸς	μὲν	τὰς μαθήσεις ἤδη, πρὸς δὲ
[8, 1342]	τρόπον πάσαις χρηστέον, ἀλλὰ πρὸς	μὲν	τὴν παιδείαν ταῖς ἠθικωτάταις, πρὸς
[8, 1337]	καὶ τῶν ἐλευθερίων ἐπιστημῶν μέχρι	μὲν	τινὸς ἐνίων μετέχειν οὐκ ἀνελεύθερον,
[8, 1342]	ἀβλαβῆ τοῖς ἀνθρώποις· διὸ ταῖς	μὲν	τοιαύταις ἁρμονίαις καὶ τοῖς τοιούτοις
[8, 1338]	ἥμενοι ἑξείης. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ὅτι	μὲν	τοίνυν ἔστι παιδεία τις ἣν
[8, 1340]	Συμβέβηκε δὲ τῶν αἰσθητῶν ἐν	μὲν	τοῖς ἄλλοις μηδὲν ὑπάρχειν ὁμοίωμα
[8, 1339]	πέφυκε τῶν πόνων, ἐμποδίζων ὁ	μὲν	τοῦ σώματος πόνος τὴν διάνοιαν
[8, 1339]	ἢ παίζοντος. Ἀλλ´ ἴσως περὶ	μὲν	τούτων ὕστερον ἐπισκεπτέον· ΚΕΦΑΚΑΙΟΝ Ε'
[8, 1339]	τὴν ἀνάπαυσιν· Ἐπεὶ δ´ ἐν	μὲν	τῷ τέλει συμβαίνει τοῖς ἀνθρώποις
[8, 1342]	Ἔτι δὲ ἐπεὶ τὸ μέσον	μὲν	τῶν ὑπερβολῶν ἐπαινοῦμεν καὶ χρῆναι
[8, 1340]	δὲ κινητικόν, καὶ τούτων οἱ	μὲν	φορτικωτέρας ἔχουσι τὰς κινήσεις οἱ
[8, 1339]	Περὶ δὲ μουσικῆς ἔνια μὲν	διηπορήκαμεν	τῷ λόγῳ καὶ πρότερον, καλῶς
[8, 1341]	ἄλλην πρὸς ἄλλο μέλος, τιθέασι,	φαμὲν	δ´ οὐ μιᾶς ἕνεκεν ὠφελείας
[8, 1342]	ὑπερβολῶν ἐπαινοῦμεν καὶ χρῆναι διώκειν	φαμέν,	ἡ δὲ δωριστὶ ταύτην ἔχει
[8, 1339]	τὴν δὲ μουσικὴν πάντες εἶναί	φαμεν	τῶν ἡδίστων, καὶ ψιλὴν οὖσαν
[8, 1341]	τὴν τεχνικὴν παιδείαν (τεχνικὴν δὲ	τίθεμεν	τὴν πρὸς τοὺς ἀγῶνας· ἐν
[8, 1341]	τῇ δὲ Ἀθηνᾷ τὴν ἐπιστήμην	περιτίθεμεν	καὶ τὴν τέχνην. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ'
[8, 1341]	ἕνεκεν καὶ καθάρσεως τί δὲ	λέγομεν	τὴν κάθαρσιν, νῦν μὲν ἁπλῶς,
[8, 1341]	τε ὀργάνων καὶ τῆς ἐργασίας	ἀποδοκιμάζομεν	τὴν τεχνικὴν παιδείαν (τεχνικὴν δὲ
[8, 1340]	(δῆλον δὲ ἐκ τῶν ἔργων·	μεταβάλλομεν	γὰρ τὴν ψυχὴν ἀκροώμενοι τοιούτων)
[8, 1341]	φορτικῆς, διόπερ οὐ τῶν ἐλευθέρων	κρίνομεν	εἶναι τὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ θητικωτέραν·
[8, 1342]	Τοιαύτη δ´ ἡ δωριστί, καθάπερ	εἴπομεν	πρότερον· δέχεσθαι δὲ δεῖ κἄν
[8, 1341]	διαπονοῦσι πότερον τὸν αὐτὸν διορισμὸν	θήσομεν	ἢ {τρίτον} δεῖ τινα ἕτερον.
[8, 1341]	τὴν μὲν καθ´ ἕκαστον ἀκριβολογίαν	ἀποδώσομεν	ζητεῖν τοῖς βουλομένοις παρ´ ἐκείνων,
[8, 1339]	δ´ ἔξεστι τὴν ὑπόληψιν ἣν	ἔχομεν	περὶ τῶν θεῶν· οὐ γὰρ
[8, 1338]	ὅτι καὶ παρὰ τῶν ἀρχαίων	ἔχομέν	τινα μαρτυρίαν ἐκ τῶν καταβεβλημένων
[8, 1338]	Ἔτι δ´ αὐτοὺς τοὺς Λάκωνας	ἴσμεν,	ἕως μὲν αὐτοὶ προσήδρευον ταῖς
[8, 1337]	σῶμα παρασκευάζουσι χεῖρον διακεῖσθαι βαναύσους	καλοῦμεν,	καὶ τὰς μισθαρνικὰς ἐργασίας· ἄσχολον
[8, 1339]	τοῖς ποιηταῖς, ἀλλὰ καὶ βαναύσους	καλοῦμεν	τοὺς τοιούτους καὶ τὸ πράττειν
[8, 1342]	τὸ μέσον μὲν τῶν ὑπερβολῶν	ἐπαινοῦμεν	καὶ χρῆναι διώκειν φαμέν, ἡ
[8, 1341]	δ´ ἐν τοῖς περὶ ποιητικῆς	ἐροῦμεν	σαφέστερον τρίτον δὲ πρὸς διαγωγὴν
[8, 1341]	κάθαρσιν μᾶλλον δύναται ἢ μάθησιν.	Προσθῶμεν	δὲ ὅτι συμβέβηκεν ἐναντίον αὐτῷ
[8, 1341]	παρ´ ἐκείνων, νῦν δὲ νομικῶς	διέλωμεν,	τοὺς τύπους μόνον εἰπόντες περὶ
[8, 1337]	ἀρχὴ πάντων μία· καὶ πάλιν	εἴπωμεν	περὶ αὐτῆς. Εἰ δ´ ἄμφω
[8, 1338]	καὶ ἀλκήν (οὐδέτερον γὰρ τούτων	ὁρῶμεν	γιγνόμενον ἐκ τῆς μουσικῆς) λείπεται
[8, 1341]	Ἐπεὶ δὴ τὴν μὲν μουσικὴν	ὁρῶμεν	διὰ μελοποιίας καὶ ῥυθμῶν οὖσαν,
[8, 1338]	ζῴοις οὔτε ἐπὶ τῶν ἐθνῶν	ὁρῶμεν	τὴν ἀνδρείαν ἀκολουθοῦσαν τοῖς ἀγριωτάτοις,
[8, 1342]	ἐκ τῶν δ´ ἱερῶν μελῶν	ὁρῶμεν	τούτους, ὅταν χρήσωνται τοῖς ἐξοργιάζουσι
[8, 1338]	τοσοῦτον ἡμῖν εἶναι πρὸ ὁδοῦ	γέγονεν,	ὅτι καὶ παρὰ τῶν ἀρχαίων
[8, 1341]	χορῷ, καὶ περὶ Ἀθήνας οὕτως	ἐπεχωρίασεν	ὥστε σχεδὸν οἱ πολλοὶ τῶν
[8, 1342]	ἀλλ´ ὑπὸ τῆς φύσεως αὐτῆς	ἐξέπεσεν	εἰς τὴν φρυγιστὶ τὴν προσήκουσαν
[8, 1338]	ταύτῃ τάττουσιν. Διόπερ Ὅμηρος οὕτως	ἐποίησεν	Ἀλλ´ οἶον μέν ἐστι καλεῖν
[8, 1342]	τοὺς Μυσοὺς οὐχ οἷός τ´	ἦν,	ἀλλ´ ὑπὸ τῆς φύσεως αὐτῆς
[8, 1340]	νεότητι· Περὶ δὲ τῆς ἐπιτιμήσεως	ἥν	τινες ἐπιτιμῶσιν ὡς ποιούσης τῆς
[8, 1337]	ἰδίᾳ τε καὶ μάθησιν ἰδίαν,	ἣν	ἂν δόξῃ, διδάσκων. Δεῖ δὲ
[8, 1338]	ὅπερ καὶ φαίνονται παράγοντες αὐτήν.	Ἣν	γὰρ οἴονται διαγωγὴν εἶναι τῶν
[8, 1340]	Ἀρχύτου πλαταγὴν οἴεσθαι γενέσθαι καλῶς,	ἣν	διδόασι τοῖς παιδίοις, ὅπως χρώμενοι
[8, 1337]	τε καὶ μάθησιν ἰδίαν, ἣν	ἂν	δόξῃ, διδάσκων. Δεῖ δὲ τῶν
[8, 1339]	Σκοπεῖν δ´ ἔξεστι τὴν ὑπόληψιν	ἣν	ἔχομεν περὶ τῶν θεῶν· οὐ
[8, 1339]	οἷον πόνων καὶ λύπης. Δι´	ἣν	μὲν οὖν αἰτίαν ζητοῦσι τὴν
[8, 1338]	ἡ δ´ εὐδαιμονία τέλος ἐστίν,	ἣν	οὐ μετὰ λύπης ἀλλὰ μεθ´
[8, 1338]	μὲν τοίνυν ἔστι παιδεία τις	ἣν	οὐχ ὡς χρησίμην παιδευτέον τοὺς
[8, 1340]	δεῖ τοὺς παῖδας ἔχειν τινὰ	διατριβήν,	καὶ τὴν Ἀρχύτου πλαταγὴν οἴεσθαι
[8, 1340]	τινὰ διατριβήν, καὶ τὴν Ἀρχύτου	πλαταγὴν	οἴεσθαι γενέσθαι καλῶς, ἣν διδόασι
[8, 1339]	ἡ μάθησις) ἀλλὰ μὴν οὐδὲ	διαγωγήν	γε παισὶν ἁρμόττει καὶ ταῖς
[8, 1338]	παράγοντες αὐτήν. Ἣν γὰρ οἴονται	διαγωγὴν	εἶναι τῶν ἐλευθέρων, ἐν ταύτῃ
[8, 1338]	πρὸς τὴν ἐν τῇ σχολῇ	διαγωγήν,	εἰς ὅπερ καὶ φαίνονται παράγοντες
[8, 1339]	κἂν εἰ πρὸς εὐημερίαν καὶ	διαγωγὴν	ἐλευθέριον χρηστέον αὐτῇ· τί δεῖ
[8, 1339]	πότερον παιδείαν ἢ παιδιὰν ἢ	διαγωγήν.	Εὐλόγως δ´ εἰς πάντα τάττεται
[8, 1339]	ἰατρεία τίς ἐστιν) καὶ τὴν	διαγωγὴν	ὁμολογουμένως δεῖ μὴ μόνον ἔχειν
[8, 1338]	ὁ Ὀδυσσεὺς ταύτην ἀρίστην εἶναι	διαγωγήν,	ὅταν εὐφραινομένων τῶν ἀνθρώπων Δαιτυμόνες
[8, 1341]	ἐροῦμεν σαφέστερον τρίτον δὲ πρὸς	διαγωγὴν	πρὸς ἄνεσίν τε καὶ πρὸς
[8, 1339]	δύνασθαι χαίρειν ὀρθῶς, ἢ πρὸς	διαγωγήν	τι συμβάλλεται καὶ πρὸς φρόνησιν
[8, 1337]	Λακεδαιμονίους· καὶ γὰρ πλείστην ποιοῦνται	σπουδὴν	περὶ τοὺς παῖδας καὶ κοινῇ
[8, 1338]	καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὸ	ζῆν	μακαρίως. Τοῦτο δ´ οὐ τοῖς
[8, 1338]	μέν ἐστι καλεῖν ἐπὶ δαῖτα	θαλείην,	Καὶ οὕτω προειπὼν ἑτέρους τινὰς
[8, 1338]	βίαιον τροφὴν καὶ τοὺς πρὸς	ἀνάγκην	πόνους ἀπείργοντας, ἵνα μηθὲν ἐμπόδιον
[8, 1341]	ἐργασίας ἀποδοκιμάζομεν τὴν τεχνικὴν παιδείαν	(τεχνικὴν	δὲ τίθεμεν τὴν πρὸς τοὺς
[8, 1341]	καὶ τῆς ἐργασίας ἀποδοκιμάζομεν τὴν	τεχνικὴν	παιδείαν (τεχνικὴν δὲ τίθεμεν τὴν
[8, 1342]	μέλεσιν ἐατέον χρῆσθαι τοὺς τὴν	θεατρικὴν	μουσικὴν μεταχειριζομένους ἀγωνιστάς· Ἐπεὶ δ´
[8, 1339]	οὐ θετέον εἰς παιδείαν τὴν	μουσικὴν	ἢ θετέον, καὶ τί δύναται
[8, 1341]	πότερον προαιρετέον μᾶλλον τὴν εὐμελῆ	μουσικὴν	ἢ τὴν εὔρυθμον, Νομίσαντες οὖν
[8, 1337]	συντείνουσαν πρὸς ἀνδρείαν· τὴν δὲ	μουσικὴν	ἤδη διαπορήσειεν ἄν τις. Νῦν
[8, 1337]	εἰώθασι, γράμματα καὶ γυμναστικὴν καὶ	μουσικὴν	καὶ τέταρτον ἔνιοι γραφικήν, τὴν
[8, 1342]	ἐατέον χρῆσθαι τοὺς τὴν θεατρικὴν	μουσικὴν	μεταχειριζομένους ἀγωνιστάς· Ἐπεὶ δ´ ὁ
[8, 1338]	χάριν ἄλλων. Διὸ καὶ τὴν	μουσικὴν	οἱ πρότερον εἰς παιδείαν ἔταξαν
[8, 1341]	ἕτερον. Ἐπεὶ δὴ τὴν μὲν	μουσικὴν	ὁρῶμεν διὰ μελοποιίας καὶ ῥυθμῶν
[8, 1340]	Ὅτι μὲν οὖν παιδευτέον τὴν	μουσικὴν	οὕτως ὥστε καὶ κοινωνεῖν τῶν
[8, 1342]	διατριβῆς καὶ τῆς περὶ τὴν	μουσικὴν	παιδείας. Ὁ δ´ ἐν τῇ
[8, 1341]	ἐμπείρως ἔχοντες τῆς περὶ τὴν	μουσικὴν	παιδείας, τὴν μὲν καθ´ ἕκαστον
[8, 1339]	ἀμφοτέρων τούτων ἐστίν) τὴν δὲ	μουσικὴν	πάντες εἶναί φαμεν τῶν ἡδίστων,
[8, 1342]	τοῦτο Σωκράτει τῶν περὶ τὴν	μουσικήν	τινες, ὅτι τὰς ἀνειμένας ἁρμονίας
[8, 1339]	ποιόν τι παρασκευάζει, καὶ τὴν	μουσικὴν	τὸ ἦθος ποιόν τι ποιεῖν,
[8, 1340]	Ἐπεὶ δὲ συμβέβηκεν εἶναι τὴν	μουσικὴν	τῶν ἡδέων, τὴν δ´ ἀρετὴν
[8, 1339]	πρὸς ἀρετήν τι τείνειν τὴν	μουσικήν,	ὡς δυναμένην, καθάπερ ἡ γυμναστικὴ
[8, 1341]	φορτικὸς ὢν μεταβάλλειν εἴωθε τὴν	μουσικήν,	ὥστε καὶ τοὺς τεχνίτας τοὺς
[8, 1340]	γὰρ ἡ μουσική τιν´ ἡδονὴν	φυσικήν,	διὸ πάσαις ἡλικίαις καὶ πᾶσιν
[8, 1337]	τέταρτον ἔνιοι γραφικήν, τὴν μὲν	γραμματικὴν	καὶ γραφικὴν ὡς χρησίμους πρὸς
[8, 1338]	ἐπιμελεῖσθαι τῶν παίδων αἱ μὲν	ἀθλητικὴν	ἕξιν ἐμποιοῦσι, λωβώμεναι τά τε
[8, 1341]	ἀλλ´ ἐπιζητοῦντες. Διὸ καὶ τὴν	αὐλητικὴν	ἤγαγον πρὸς τὰς μαθήσεις. Καὶ
[8, 1340]	κοινωνητέον τοῖς πρὸς ἀρετὴν παιδευομένοις	πολιτικήν,	~καὶ ποίων μελῶν καὶ ποίων
[8, 1337]	ἃ παιδεύειν εἰώθασι, γράμματα καὶ	γυμναστικὴν	καὶ μουσικὴν καὶ τέταρτον ἔνιοι
[8, 1337]	οὔσας καὶ πολυχρήστους, τὴν δὲ	γυμναστικὴν	ὡς συντείνουσαν πρὸς ἀνδρείαν· τὴν
[8, 1338]	ἑτέρας, Ὁμοίως δὲ καὶ τὴν	γραφικὴν	οὐχ ἵνα ἐν τοῖς ἰδίοις
[8, 1337]	καὶ μουσικὴν καὶ τέταρτον ἔνιοι	γραφικήν,	τὴν μὲν γραμματικὴν καὶ γραφικὴν
[8, 1337]	γραφικήν, τὴν μὲν γραμματικὴν καὶ	γραφικὴν	ὡς χρησίμους πρὸς τὸν βίον
[8, 1338]	ἡ γυμναστικὴ πρὸς ὑγίειαν καὶ	ἀλκήν	(οὐδέτερον γὰρ τούτων ὁρῶμεν γιγνόμενον
[8, 1338]	ἀναγκαίαν ἀλλ´ ὡς ἐλευθέριον καὶ	καλήν,	φανερόν ἐστιν· πότερον δὲ μία
[8, 1339]	εἶναί φαμεν τῶν ἡδίστων, καὶ	ψιλὴν	οὖσαν καὶ μετὰ μελῳδίας Φησὶ
[8, 1340]	εἰκόνα τινὸς θεώμενος μὴ δι´	ἄλλην	αἰτίαν ἀλλὰ διὰ τὴν μορφὴν
[8, 1342]	δέχεσθαι δὲ δεῖ κἄν τινα	ἄλλην	ἡμῖν δοκιμάζωσιν οἱ κοινωνοὶ τῆς
[8, 1341]	τὴν πρὸς ἕκαστα τούτων οἰκείαν,	ἄλλην	πρὸς ἄλλο μέλος, τιθέασι, φαμὲν
[8, 1337]	ταῖς εἰρημέναις βλάβαις. Ἔχει δὲ	πολλὴν	διαφορὰν καὶ τὸ τίνος ἕνεκεν
[8, 1340]	λεκτέον οὐκ ἄδηλον δὴ ὅτι	πολλὴν	ἔχει διαφορὰν πρὸς τὸ γίγνεσθαι
[8, 1338]	πρὸς τὴν ἐν τῇ διαγωγῇ	σχολὴν	μανθάνειν ἄττα καὶ παιδεύεσθαι, καὶ
[8, 1340]	ἐπίσημα ἐν τοῖς πάθεσιν· οὐ	μὴν	ἀλλ´ ὅσον διαφέρει καὶ περὶ
[8, 1339]	τὰς ἀναπαύσεις, ὡς ἔοικεν. Οὐ	μὴν	ἀλλὰ ζητητέον μή ποτε τοῦτο
[8, 1341]	ποιῆσαι δυσχεράνασαν τὴν θεόν· οὐ	μὴν	ἀλλὰ μᾶλλον εἰκὸς ὅτι πρὸς
[8, 1340]	ἤθη γιγνόμεθα δι´ αὐτῆς. Ἀλλὰ	μὴν	ὅτι γιγνόμεθα ποιοί τινες, φανερὸν
[8, 1339]	λύπης γὰρ ἡ μάθησις) ἀλλὰ	μὴν	οὐδὲ διαγωγήν γε παισὶν ἁρμόττει
[8, 1341]	αὐλήσεως, τῇ δὲ Ἀθηνᾷ τὴν	ἐπιστήμην	περιτίθεμεν καὶ τὴν τέχνην. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[8, 1338]	παιδεία τις ἣν οὐχ ὡς	χρησίμην	παιδευτέον τοὺς υἱεῖς οὐδ´ ὡς
[8, 1339]	διαγωγὰς εὐλόγως παραλαμβάνουσιν αὐτὴν ὡς	δυναμένην	εὐφραίνειν, ὥστε καὶ ἐντεῦθεν ἄν
[8, 1339]	τι τείνειν τὴν μουσικήν, ὡς	δυναμένην,	καθάπερ ἡ γυμναστικὴ τὸ σῶμα
[8, 1340]	φύσις ἐστὶν ἢ κατὰ τὴν	εἰρημένην	χρείαν, καὶ δεῖ μὴ μόνον
[8, 1340]	ὀρθῶς διὰ τὴν μάθησιν τὴν	γενομένην	ἐν τῇ νεότητι· Περὶ δὲ
[8, 1342]	ἀπειρηκυίας. Ὥστε καὶ πρὸς τὴν	ἐσομένην	ἡλικίαν, τὴν τῶν πρεσβυτέρων, δεῖ
[8, 1339]	καὶ ταῖς ἀναγκοφαγίαις καταλαμβάνειν τὴν	ἐχομένην	ἡλικίαν· ἅμα γὰρ τῇ τε
[8, 1340]	μᾶλλον, ~οἷον πρὸς τὴν μιξολυδιστὶ	καλουμένην,	πρὸς δὲ τὰς μαλακωτέρως τὴν
[8, 1339]	δὲ ταύτην λαμβάνουσιν ὡς ταύτην	ἐκείνην,	διὰ τὸ τῷ τέλει τῶν
[8, 1337]	γὰρ ποιοῦσι τὴν διάνοιαν καὶ	ταπεινήν.	Ἔστι δὲ καὶ τῶν ἐλευθερίων
[8, 1337]	καὶ ταύτης τὴν ἐπιμέλειαν εἶναι	κοινὴν	καὶ μὴ κατ´ ἰδίαν, ὃν
[8, 1337]	νομοθετητέον περὶ παιδείας καὶ ταύτην	κοινὴν	ποιητέον, φανερόν· τίς δ´ ἔσται
[8, 1337]	τῆς ψυχῆς, καὶ διὰ τὴν	ἡδονὴν	ἀνάπαυσις. ~Τὸ δὲ σχολάζειν ἔχειν
[8, 1342]	καὶ παρακεχρωσμένα, ποιεῖ δὲ τὴν	ἡδονὴν	ἑκάστοις τὸ κατὰ φύσιν οἰκεῖον,
[8, 1338]	σχολάζειν ἔχειν αὐτὸ δοκεῖ τὴν	ἡδονὴν	καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὸ
[8, 1338]	πάντες εἶναι. Ταύτην μέντοι τὴν	ἡδονὴν	οὐκέτι τὴν αὐτὴν τιθέασιν, ἀλλὰ
[8, 1341]	καὶ βάρβιτοι καὶ τὰ πρὸς	ἡδονὴν	συντείνοντα τοῖς ἀκούουσι τῶν χρωμένων,
[8, 1339]	παιδιὰς τέλος· ἔχει γὰρ ἴσως	ἡδονήν	τινα καὶ τὸ τέλος, ἀλλ´
[8, 1339]	τὸ καλὸν ἀλλὰ καὶ τὴν	ἡδονήν	(τὸ γὰρ εὐδαιμονεῖν ἐξ ἀμφοτέρων
[8, 1340]	(ἔχει γὰρ ἡ μουσική τιν´	ἡδονὴν	φυσικήν, διὸ πάσαις ἡλικίαις καὶ
[8, 1339]	πλέον ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν	ἡδονήν,	χρήσιμον ἂν εἴη διαναπαύειν ἐν
[8, 1339]	μουσικῆς, ὅτι οὐ διὰ ταύτην	μόνην,	ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ χρήσιμον
[8, 1342]	Σωκράτης οὐ καλῶς τὴν φρυγιστὶ	μόνην	καταλείπει μετὰ τῆς δωριστί, καὶ
[8, 1341]	ἔχει φάναι καὶ διὰ τὴν	ἀσχημοσύνην	τοῦ προσώπου τοῦτο ποιῆσαι δυσχεράνασαν
[8, 1341]	τὴν ἐπιστήμην περιτίθεμεν καὶ τὴν	τέχνην.	ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ' Ἐπεὶ δὲ τῶν
[8, 1337]	εἶναι δεῖ τοῦτο νομίζειν καὶ	τέχνην	ταύτην καὶ μάθησιν, ὅσαι πρὸς
[8, 1339]	αὐτὸ τοῦτο πεποιημένους ἔργον καὶ	τέχνην	τῶν τοσοῦτον χρόνον ἐπιμελουμένων ὅσον
[8, 1338]	ἀνεξαπάτητοι πρὸς τὴν τῶν σκευῶν	ὠνήν	τε καὶ πρᾶσιν, ~μᾶλλον δ´
[8, 1341]	ἀρχαίων μεμυθολογημένον. Φασὶ γὰρ δὴ	τὴν	Ἀθηνᾶν εὑροῦσαν ἀποβαλεῖν τοὺς αὐλούς.
[8, 1339]	ταύτην εἰκότως ἄν τις ὑπολάβοι	τὴν	αἰτίαν· Περὶ δὲ τοῦ κοινωνεῖν
[8, 1340]	χαίρειν ἐγγύς ἐστι τῷ πρὸς	τὴν	ἀλήθειαν τὸν αὐτὸν ἔχειν τρόπον
[8, 1338]	Λάκωνες ταύτην μὲν οὐχ ἥμαρτον	τὴν	ἁμαρτίαν, θηριώδεις δ´ ἀπεργάζονται τοῖς
[8, 1339]	τὸ τέλος ἀλλὰ καὶ πρὸς	τὴν	ἀνάπαυσιν· Ἐπεὶ δ´ ἐν μὲν
[8, 1338]	οὔτε ἐπὶ τῶν ἐθνῶν ὁρῶμεν	τὴν	ἀνδρείαν ἀκολουθοῦσαν τοῖς ἀγριωτάτοις, ἀλλὰ
[8, 1338]	πρὸς τὸ κτείνειν καὶ πρὸς	τὴν	ἀνθρωποφαγίαν εὐχερῶς ἔχει, Καθάπερ τῶν
[8, 1338]	δ´ ἄριστος τὴν ἀρίστην καὶ	τὴν	ἀπὸ τῶν καλλίστων. Ὥστε φανερὸν
[8, 1341]	τὰς εὐπορίας καὶ μεγαλοψυχότεροι πρὸς	τὴν	ἀρετήν, ἔτι τε καὶ πρότερον
[8, 1337]	οὐθέν ἐστιν ὁμολογούμενον (καὶ γὰρ	τὴν	ἀρετὴν οὐ τὴν αὐτὴν εὐθὺς
[8, 1338]	τὴν αὑτῶν, ὁ δ´ ἄριστος	τὴν	ἀρίστην καὶ τὴν ἀπὸ τῶν
[8, 1340]	παῖδας ἔχειν τινὰ διατριβήν, καὶ	τὴν	Ἀρχύτου πλαταγὴν οἴεσθαι γενέσθαι καλῶς,
[8, 1337]	τῶν κοινῶν κοινὴν ποιεῖσθαι καὶ	τὴν	ἄσκησιν. Ἅμα δὲ οὐδὲ χρὴ
[8, 1337]	ὥστ´ εὐλόγως διαφέρονται καὶ πρὸς	τὴν	ἄσκησιν αὐτῆς) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Ὅτι
[8, 1341]	οὖν ἔχει φάναι καὶ διὰ	τὴν	ἀσχημοσύνην τοῦ προσώπου τοῦτο ποιῆσαι
[8, 1338]	εἶναι χάριν, τὰς δὲ πρὸς	τὴν	ἀσχολίαν ὡς ἀναγκαίας καὶ χάριν
[8, 1341]	τὸ κωλύειν τῷ λόγῳ χρῆσθαι	τὴν	αὔλησιν. διὸ καλῶς ἀπεδοκίμασαν οἱ
[8, 1341]	διακρίνοντες ἀλλ´ ἐπιζητοῦντες. Διὸ καὶ	τὴν	αὐλητικὴν ἤγαγον πρὸς τὰς μαθήσεις.
[8, 1338]	ἵνα μηθὲν ἐμπόδιον ᾖ πρὸς	τὴν	αὔξησιν· ~σημεῖον γὰρ οὐ μικρὸν
[8, 1338]	λωβώμεναι τά τε εἴδη καὶ	τὴν	αὔξησιν τῶν σωμάτων, οἱ δὲ
[8, 1337]	καὶ τὴν παιδείαν μίαν καὶ	τὴν	αὐτὴν ἀναγκαῖον εἶναι πάντων, καὶ
[8, 1342]	ὀργάνων τὸν αὐλόν. ~ἔχει γὰρ	τὴν	αὐτὴν δύναμιν ἡ φρυγιστὶ τῶν
[8, 1337]	(καὶ γὰρ τὴν ἀρετὴν οὐ	τὴν	αὐτὴν εὐθὺς πάντες τιμῶσιν, ὥστ´
[8, 1338]	Ταύτην μέντοι τὴν ἡδονὴν οὐκέτι	τὴν	αὐτὴν τιθέασιν, ἀλλὰ καθ´ ἑαυτοὺς
[8, 1338]	ἑαυτοὺς ἕκαστος καὶ τὴν ἕξιν	τὴν	αὑτῶν, ὁ δ´ ἄριστος τὴν
[8, 1338]	γὰρ ἥβης κουφότερα γυμνάσια προσοιστέον,	τὴν	βίαιον τροφὴν καὶ τοὺς πρὸς
[8, 1340]	χαίρειν ὀρθῶς διὰ τὴν μάθησιν	τὴν	γενομένην ἐν τῇ νεότητι· Περὶ
[8, 1338]	διὰ τὸ χρήσιμον, οἷον τὴν	τῶν	γραμμάτων μάθησιν, ἀλλὰ καὶ διὰ
[8, 1338]	μαθήσεις ἑτέρας, Ὁμοίως δὲ καὶ	τὴν	γραφικὴν οὐχ ἵνα ἐν τοῖς
[8, 1339]	γὰρ παιδιὰ χάριν ἀναπαύσεώς ἐστι,	τὴν	δ´ ἀνάπαυσιν ἀναγκαῖον ἡδεῖαν εἶναι
[8, 1340]	εἶναι τὴν μουσικὴν τῶν ἡδέων,	τὴν	δ´ ἀρετὴν περὶ τὸ χαίρειν
[8, 1339]	ἂν δέοι παρασκευάζειν· ἀλλ´ ἄτοπον.	Τὴν	δ´ αὐτὴν ἀπορίαν ἔχει καὶ
[8, 1337]	τὸν βίον οὔσας καὶ πολυχρήστους,	τὴν	δὲ γυμναστικὴν ὡς συντείνουσαν πρὸς
[8, 1337]	γυμναστικὴν ὡς συντείνουσαν πρὸς ἀνδρείαν·	τὴν	δὲ μουσικὴν ἤδη διαπορήσειεν ἄν
[8, 1339]	εὐδαιμονεῖν ἐξ ἀμφοτέρων τούτων ἐστίν)	τὴν	δὲ μουσικὴν πάντες εἶναί φαμεν
[8, 1339]	λύπης ἰατρεία τίς ἐστιν) καὶ	τὴν	διαγωγὴν ὁμολογουμένως δεῖ μὴ μόνον
[8, 1341]	εἰπόντες περὶ αὐτῶν. Ἐπεὶ δὲ	τὴν	διαίρεσιν ἀποδεχόμεθα τῶν μελῶν ὡς
[8, 1338]	περὶ τὸ σῶμα πρότερον ἢ	τὴν	διάνοιαν, δῆλον ἐκ τούτων ὅτι
[8, 1337]	ἐλευθέρων {ἢ τὴν ψυχὴν} ἢ	τὴν	διάνοιαν. Διὸ τάς τε τοιαύτας
[8, 1337]	μισθαρνικὰς ἐργασίας· ἄσχολον γὰρ ποιοῦσι	τὴν	διάνοιαν καὶ ταπεινήν. Ἔστι δὲ
[8, 1339]	ὁ μὲν τοῦ σώματος πόνος	τὴν	διάνοιαν ὁ δὲ ταύτης τὸ
[8, 1340]	καλουμένην, πρὸς δὲ τὰς μαλακωτέρως	τὴν	διάνοιαν, οἷον πρὸς τὰς ἀνειμένας,
[8, 1341]	ἀλλὰ μᾶλλον εἰκὸς ὅτι πρὸς	τὴν	διάνοιαν οὐθέν ἐστιν ἡ παιδεία
[8, 1337]	ἄριστον, οὐδὲ φανερὸν πότερον πρὸς	τὴν	διάνοιαν πρέπει μᾶλλον ἢ πρὸς
[8, 1339]	διὰ τὸ νέους ἀσκοῦντας ἀφαιρεῖσθαι	τὴν	δύναμιν ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων γυμνασίων·
[8, 1340]	αὐτοῦ ἐκείνου τὴν θεωρίαν, οὗ	τὴν	εἰκόνα θεωρεῖ, ἡδεῖαν εἶναι) Συμβέβηκε
[8, 1340]	τρόπον (οἷον εἴ τις χαίρει	τὴν	εἰκόνα τινὸς θεώμενος μὴ δι´
[8, 1340]	ἡ φύσις ἐστὶν ἢ κατὰ	τὴν	εἰρημένην χρείαν, καὶ δεῖ μὴ
[8, 1338]	φανερὸν ὅτι δεῖ καὶ πρὸς	τὴν	ἐν τῇ διαγωγῇ σχολὴν μανθάνειν
[8, 1338]	τῆς μουσικῆς) λείπεται τοίνυν πρὸς	τὴν	ἐν τῇ σχολῇ διαγωγήν, εἰς
[8, 1338]	ἀλλὰ καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστος καὶ	τὴν	ἕξιν τὴν αὑτῶν, ὁ δ´
[8, 1338]	ἡ μὲν ποιάν τινα ποιεῖ	τὴν	ἕξιν τοῦ σώματος, ἡ δὲ
[8, 1338]	πρὸς μάλιστα ταύτην βλέποντα ποιητέον	τὴν	ἐπιμέλειαν· εἰ δὲ καὶ πρὸς
[8, 1337]	ἀναγκαῖον εἶναι πάντων, καὶ ταύτης	τὴν	ἐπιμέλειαν εἶναι κοινὴν καὶ μὴ
[8, 1340]	πρὸς τοὺς φάσκοντας βάναυσον εἶναι	τὴν	ἐπιμέλειαν. Πρῶτον μὲν γάρ, ἐπεὶ
[8, 1341]	τῆς αὐλήσεως, τῇ δὲ Ἀθηνᾷ	τὴν	ἐπιστήμην περιτίθεμεν καὶ τὴν τέχνην.
[8, 1341]	οὐ τῶν ἐλευθέρων κρίνομεν εἶναι	τὴν	ἐργασίαν, ἀλλὰ θητικωτέραν· καὶ βαναύσους
[8, 1342]	ἀλλ´ ἀπειρηκυίας. Ὥστε καὶ πρὸς	τὴν	ἐσομένην ἡλικίαν, τὴν τῶν πρεσβυτέρων,
[8, 1339]	ἣν μὲν οὖν αἰτίαν ζητοῦσι	τὴν	εὐδαιμονίαν γίγνεσθαι διὰ τούτων τῶν
[8, 1338]	αὐτὸ δοκεῖ τὴν ἡδονὴν καὶ	τὴν	εὐδαιμονίαν καὶ τὸ ζῆν μακαρίως.
[8, 1341]	παιδείαν, καὶ πότερον προαιρετέον μᾶλλον	τὴν	εὐμελῆ μουσικὴν ἢ τὴν εὔρυθμον,
[8, 1341]	μᾶλλον τὴν εὐμελῆ μουσικὴν ἢ	τὴν	εὔρυθμον, Νομίσαντες οὖν πολλὰ καλῶς
[8, 1339]	πόνοις καὶ ταῖς ἀναγκοφαγίαις καταλαμβάνειν	τὴν	ἐχομένην ἡλικίαν· ἅμα γὰρ τῇ
[8, 1337]	κίνησις τῆς ψυχῆς, καὶ διὰ	τὴν	ἡδονὴν ἀνάπαυσις. ~Τὸ δὲ σχολάζειν
[8, 1342]	σύντονα καὶ παρακεχρωσμένα, ποιεῖ δὲ	τὴν	ἡδονὴν ἑκάστοις τὸ κατὰ φύσιν
[8, 1338]	δὲ σχολάζειν ἔχειν αὐτὸ δοκεῖ	τὴν	ἡδονὴν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ
[8, 1338]	οἴονται πάντες εἶναι. Ταύτην μέντοι	τὴν	ἡδονὴν οὐκέτι τὴν αὐτὴν τιθέασιν,
[8, 1339]	ἔχειν τὸ καλὸν ἀλλὰ καὶ	τὴν	ἡδονήν (τὸ γὰρ εὐδαιμονεῖν ἐξ
[8, 1339]	ἐπὶ πλέον ἀλλὰ καὶ διὰ	τὴν	ἡδονήν, χρήσιμον ἂν εἴη διαναπαύειν
[8, 1340]	οἱ μὲν γὰρ νέοι διὰ	τὴν	ἡλικίαν ἀνήδυντον οὐθὲν ὑπομένουσιν ἑκόντες,
[8, 1342]	τοιούτοις μέλεσιν ἐατέον χρῆσθαι τοὺς	τὴν	θεατρικὴν μουσικὴν μεταχειριζομένους ἀγωνιστάς· Ἐπεὶ
[8, 1341]	τοῦ προσώπου τοῦτο ποιῆσαι δυσχεράνασαν	τὴν	θεόν· οὐ μὴν ἀλλὰ μᾶλλον
[8, 1340]	ἀναγκαῖον τούτῳ καὶ αὐτοῦ ἐκείνου	τὴν	θεωρίαν, οὗ τὴν εἰκόνα θεωρεῖ,
[8, 1341]	καὶ καθάρσεως τί δὲ λέγομεν	τὴν	κάθαρσιν, νῦν μὲν ἁπλῶς, πάλιν
[8, 1341]	λεχθέν. Φανερὸν τοίνυν ὅτι δεῖ	τὴν	μάθησιν αὐτῆς μήτε ἐμποδίζειν πρὸς
[8, 1341]	ὕστερον. Συμβαίνοι δ´ ἂν περὶ	τὴν	μάθησιν, εἰ μήτε τὰ πρὸς
[8, 1341]	ἔτι δὲ ἐν ποίοις ὀργάνοις	τὴν	μάθησιν ποιητέον, καὶ γὰρ τοῦτο
[8, 1340]	κρίνειν καὶ χαίρειν ὀρθῶς διὰ	τὴν	μάθησιν τὴν γενομένην ἐν τῇ
[8, 1337]	μουσικὴν καὶ τέταρτον ἔνιοι γραφικήν,	τὴν	μὲν γραμματικὴν καὶ γραφικὴν ὡς
[8, 1341]	τῆς περὶ τὴν μουσικὴν παιδείας,	τὴν	μὲν καθ´ ἕκαστον ἀκριβολογίαν ἀποδώσομεν
[8, 1341]	δεῖ τινα ἕτερον. Ἐπεὶ δὴ	τὴν	μὲν μουσικὴν ὁρῶμεν διὰ μελοποιίας
[8, 1340]	καὶ συνεστηκότως μᾶλλον, ~οἷον πρὸς	τὴν	μιξολυδιστὶ καλουμένην, πρὸς δὲ τὰς
[8, 1340]	δι´ ἄλλην αἰτίαν ἀλλὰ διὰ	τὴν	μορφὴν αὐτήν, ἀναγκαῖον τούτῳ καὶ
[8, 1339]	πότερον οὐ θετέον εἰς παιδείαν	τὴν	μουσικὴν ἢ θετέον, καὶ τί
[8, 1338]	καὶ χάριν ἄλλων. Διὸ καὶ	τὴν	μουσικὴν οἱ πρότερον εἰς παιδείαν
[8, 1340]	νέων. Ὅτι μὲν οὖν παιδευτέον	τὴν	μουσικὴν οὕτως ὥστε καὶ κοινωνεῖν
[8, 1342]	φιλοσοφίᾳ διατριβῆς καὶ τῆς περὶ	τὴν	μουσικὴν παιδείας. Ὁ δ´ ἐν
[8, 1341]	τυγχάνουσιν ἐμπείρως ἔχοντες τῆς περὶ	τὴν	μουσικὴν παιδείας, τὴν μὲν καθ´
[8, 1342]	καὶ τοῦτο Σωκράτει τῶν περὶ	τὴν	μουσικήν τινες, ὅτι τὰς ἀνειμένας
[8, 1339]	σῶμα ποιόν τι παρασκευάζει, καὶ	τὴν	μουσικὴν τὸ ἦθος ποιόν τι
[8, 1340]	αὐτῶν. Ἐπεὶ δὲ συμβέβηκεν εἶναι	τὴν	μουσικὴν τῶν ἡδέων, τὴν δ´
[8, 1339]	οἰητέον πρὸς ἀρετήν τι τείνειν	τὴν	μουσικήν, ὡς δυναμένην, καθάπερ ἡ
[8, 1341]	θεατὴς φορτικὸς ὢν μεταβάλλειν εἴωθε	τὴν	μουσικήν, ὥστε καὶ τοὺς τεχνίτας
[8, 1337]	νομοθέτῃ μάλιστα πραγματευτέον περὶ τὴν	τῶν	νέων παιδείαν, οὐδεὶς ἂν ἀμφισβητήσειε·
[8, 1340]	ταύτῃ μηδὲν καταγνύωσι τῶν κατὰ	τὴν	οἰκίαν· οὐ γὰρ δύναται τὸ
[8, 1339]	καὶ μουσικῇ· τιθέασι δὲ καὶ	τὴν	ὄρχησιν ἐν τούτοις) Ἢ μᾶλλον
[8, 1339]	διαπονεῖν αὐτούς, καὶ περὶ τὴν	τῶν	ὄψων πραγματείαν αὐτοὺς ἂν δέοι
[8, 1341]	ἐκ δὲ τῶν ἀγώνων εἰς	τὴν	παιδείαν, ἀλλὰ τὰ μὴ τοιαῦτα
[8, 1337]	πόλει πάσῃ, φανερὸν ὅτι καὶ	τὴν	παιδείαν μίαν καὶ τὴν αὐτὴν
[8, 1342]	τὰς ἀνειμένας ἁρμονίας ἀποδοκιμάσειεν εἰς	τὴν	παιδείαν, οὐ κατὰ τὴν τῆς
[8, 1342]	πάσαις χρηστέον, ἀλλὰ πρὸς μὲν	τὴν	παιδείαν ταῖς ἠθικωτάταις, πρὸς δὲ
[8, 1340]	γὰρ καλῶς λέγουσιν οἱ περὶ	τὴν	παιδείαν ταύτην πεφιλοσοφηκότες· λαμβάνουσι γὰρ
[8, 1342]	τούτους ὅρους τρεῖς ποιητέον εἰς	τὴν	παιδείαν, τό τε μέσον καὶ
[8, 1337]	γὰρ ἀναγκαῖον εἶναι τοῦ βίου	τὴν	παιδιὰν ἡμῖν. Εἰ δὲ τοῦτο
[8, 1337]	τὸ οἰκεῖον καὶ φυλάττειν εἴωθε	τὴν	πολιτείαν καὶ καθίστησιν ἐξ ἀρχῆς,
[8, 1342]	πρὸς τὴν ἐσομένην ἡλικίαν, τὴν	τῶν	πρεσβυτέρων, δεῖ καὶ τῶν τοιούτων
[8, 1341]	καὶ τῶν ἁρμονιῶν τὴν φύσιν	τὴν	πρὸς ἕκαστα τούτων οἰκείαν, ἄλλην
[8, 1341]	τεχνικὴν παιδείαν (τεχνικὴν δὲ τίθεμεν	τὴν	πρὸς τοὺς ἀγῶνας· ἐν ταύτῃ
[8, 1342]	αὐτῆς ἐξέπεσεν εἰς τὴν φρυγιστὶ	τὴν	προσήκουσαν ἁρμονίαν πάλιν. Περὶ δὲ
[8, 1338]	ἀλλ´ ὦσιν ἀνεξαπάτητοι πρὸς τὴν	τῶν	σκευῶν ὠνήν τε καὶ πρᾶσιν,
[8, 1342]	πολλὰ παραδείγματα λέγουσιν οἱ περὶ	τὴν	σύνεσιν ταύτην, ἄλλα τε καὶ
[8, 1341]	Ἀθηνᾷ τὴν ἐπιστήμην περιτίθεμεν καὶ	τὴν	τέχνην. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ' Ἐπεὶ δὲ
[8, 1341]	ὀργάνων καὶ τῆς ἐργασίας ἀποδοκιμάζομεν	τὴν	τεχνικὴν παιδείαν (τεχνικὴν δὲ τίθεμεν
[8, 1340]	δὲ ἁρμόττουσα πρὸς τὴν φύσιν	τὴν	τηλικαύτην ἡ διδασκαλία τῆς μουσικῆς·
[8, 1342]	εἰς τὴν παιδείαν, οὐ κατὰ	τὴν	τῆς μέθης δύναμιν, ὡς μεθυστικὰς
[8, 1341]	πρὸς ἄνεσίν τε καὶ πρὸς	τὴν	τῆς συντονίας ἀνάπαυσιν) ~φανερὸν ὅτι
[8, 1337]	πέφυκεν ἑκάστου μορίου βλέπειν πρὸς	τὴν	τοῦ ὅλου ἐπιμέλειαν. Ἐπαινέσειε δ´
[8, 1340]	ἀλλ´ ὅσον διαφέρει καὶ περὶ	τὴν	τούτων θεωρίαν, δεῖ μὴ τὰ
[8, 1339]	καὶ τὸ τέλος, ἀλλ´ οὐ	τὴν	τυχοῦσαν, ζητοῦντες δὲ ταύτην λαμβάνουσιν
[8, 1338]	μόνον διὰ τὸ χρήσιμον, οἷον	τὴν	τῶν γραμμάτων μάθησιν, ἀλλὰ καὶ
[8, 1337]	τῷ νομοθέτῃ μάλιστα πραγματευτέον περὶ	τὴν	τῶν νέων παιδείαν, οὐδεὶς ἂν
[8, 1339]	τοιαῦτα διαπονεῖν αὐτούς, καὶ περὶ	τὴν	τῶν ὄψων πραγματείαν αὐτοὺς ἂν
[8, 1342]	καὶ πρὸς τὴν ἐσομένην ἡλικίαν,	τὴν	τῶν πρεσβυτέρων, δεῖ καὶ τῶν
[8, 1338]	διαμαρτάνωσιν ἀλλ´ ὦσιν ἀνεξαπάτητοι πρὸς	τὴν	τῶν σκευῶν ὠνήν τε καὶ
[8, 1339]	χρωμένων ἀπολαύειν; Σκοπεῖν δ´ ἔξεστι	τὴν	ὑπόληψιν ἣν ἔχομεν περὶ τῶν
[8, 1342]	τῇ Πολιτείᾳ Σωκράτης οὐ καλῶς	τὴν	φρυγιστὶ μόνην καταλείπει μετὰ τῆς
[8, 1342]	τῆς φύσεως αὐτῆς ἐξέπεσεν εἰς	τὴν	φρυγιστὶ τὴν προσήκουσαν ἁρμονίαν πάλιν.
[8, 1337]	ἔταξαν ἐν παιδείᾳ διὰ τὸ	τὴν	φύσιν αὐτὴν ζητεῖν, ὅπερ πολλάκις
[8, 1342]	ἡ δὲ δωριστὶ ταύτην ἔχει	τὴν	φύσιν πρὸς τὰς ἄλλας ἁρμονίας,
[8, 1341]	ἐνθουσιαστικὰ τιθέντες, καὶ τῶν ἁρμονιῶν	τὴν	φύσιν τὴν πρὸς ἕκαστα τούτων
[8, 1340]	νέους. Ἔστι δὲ ἁρμόττουσα πρὸς	τὴν	φύσιν τὴν τηλικαύτην ἡ διδασκαλία
[8, 1341]	καλῶς ἀπεδοκίμασαν οἱ πρότερον αὐτοῦ	τὴν	χρῆσιν ἐκ τῶν νέων καὶ
[8, 1337]	τοῦτο δεῖ παιδιὰς εἰσάγεσθαι καιροφυλακοῦντας	τὴν	χρῆσιν, ὡς προσάγοντας φαρμακείας χάριν.
[8, 1340]	ἐκ τῶν ἔργων· μεταβάλλομεν γὰρ	τὴν	ψυχὴν ἀκροώμενοι τοιούτων) ὁ δ´
[8, 1337]	τὸ σῶμα τῶν ἐλευθέρων {ἢ	τὴν	ψυχὴν} ἢ τὴν διάνοιαν. Διὸ
[8, 1340]	ὁ δ´ ἐνθουσιασμὸς τοῦ περὶ	τὴν	ψυχὴν ἤθους πάθος ἐστίν. Ἔτι
[8, 1342]	τούτους, ὅταν χρήσωνται τοῖς ἐξοργιάζουσι	τὴν	ψυχὴν μέλεσι, καθισταμένους ὥσπερ ἰατρείας
[8, 1340]	σοφῶν οἱ μὲν ἁρμονίαν εἶναι	τὴν	ψυχήν, οἱ δ´ ἔχειν ἁρμονίαν.
[8, 1340]	τὸ ἦθος συντείνει καὶ πρὸς	τὴν	ψυχήν. Τοῦτο δ´ ἂν εἴη
[8, 1342]	ἐξουσίαν τοῖς ἀγωνιζομένοις πρὸς τὸν	θεατὴν	τὸν τοιοῦτον τοιούτῳ τινὶ χρῆσθαι
[8, 1341]	εὐπορίας καὶ μεγαλοψυχότεροι πρὸς τὴν	ἀρετήν,	ἔτι τε καὶ πρότερον καὶ
[8, 1337]	βίον ἢ τὰ τείνοντα πρὸς	ἀρετὴν	ἢ τὰ περιττά (πάντα γὰρ
[8, 1341]	βέλτιον δυναμένων κρίνειν τὸ πρὸς	ἀρετὴν	καὶ τὸ μὴ πρὸς ἀρετὴν
[8, 1337]	ἐστιν ὁμολογούμενον (καὶ γὰρ τὴν	ἀρετὴν	οὐ τὴν αὐτὴν εὐθὺς πάντες
[8, 1337]	τινας) ~περί τε τῶν πρὸς	ἀρετὴν	οὐθέν ἐστιν ὁμολογούμενον (καὶ γὰρ
[8, 1337]	χάριν ἢ φίλων ἢ δι´	ἀρετὴν	οὐκ ἀνελεύθερον, ὁ δὲ αὐτὸ
[8, 1337]	μανθάνειν τοὺς νέους οὔτε πρὸς	ἀρετὴν	οὔτε πρὸς τὸν βίον τὸν
[8, 1340]	τῶν ἔργων κοινωνητέον τοῖς πρὸς	ἀρετὴν	παιδευομένοις πολιτικήν, ~καὶ ποίων μελῶν
[8, 1340]	μουσικὴν τῶν ἡδέων, τὴν δ´	ἀρετὴν	περὶ τὸ χαίρειν ὀρθῶς καὶ
[8, 1341]	ἀρετὴν καὶ τὸ μὴ πρὸς	ἀρετὴν	συντεῖνον· ὁμοίως δὲ καὶ πολλὰ
[8, 1339]	τούτοις) Ἢ μᾶλλον οἰητέον πρὸς	ἀρετήν	τι τείνειν τὴν μουσικήν, ὡς
[8, 1340]	τὸν αὐτὸν ἔχειν τρόπον πρὸς	ἑκάστην	αὐτῶν, ἀλλὰ πρὸς μὲν ἐνίας
[8, 1337]	τὰς πολιτείας· δεῖ γὰρ πρὸς	ἑκάστην	παιδεύεσθαι· τὸ γὰρ ἦθος τῆς
[8, 1337]	κατὰ τοῦτο Λακεδαιμονίους· καὶ γὰρ	πλείστην	ποιοῦνται σπουδὴν περὶ τοὺς παῖδας
[8, 1338]	δέ φησιν ὁ Ὀδυσσεὺς ταύτην	ἀρίστην	εἶναι διαγωγήν, ὅταν εὐφραινομένων τῶν
[8, 1338]	αὑτῶν, ὁ δ´ ἄριστος τὴν	ἀρίστην	καὶ τὴν ἀπὸ τῶν καλλίστων.
[8, 1337]	τὴν παιδείαν μίαν καὶ τὴν	αὐτὴν	ἀναγκαῖον εἶναι πάντων, καὶ ταύτης
[8, 1340]	αἰτίαν ἀλλὰ διὰ τὴν μορφὴν	αὐτήν,	ἀναγκαῖον τούτῳ καὶ αὐτοῦ ἐκείνου
[8, 1339]	παρασκευάζειν· ἀλλ´ ἄτοπον. Τὴν δ´	αὐτὴν	ἀπορίαν ἔχει καὶ εἰ δύναται
[8, 1342]	τὸν αὐλόν. ~ἔχει γὰρ τὴν	αὐτὴν	δύναμιν ἡ φρυγιστὶ τῶν ἁρμονιῶν
[8, 1337]	γὰρ τὴν ἀρετὴν οὐ τὴν	αὐτὴν	εὐθὺς πάντες τιμῶσιν, ὥστ´ εὐλόγως
[8, 1337]	παιδείᾳ διὰ τὸ τὴν φύσιν	αὐτὴν	ζητεῖν, ὅπερ πολλάκις εἴρηται, μὴ
[8, 1338]	εἰς ὅπερ καὶ φαίνονται παράγοντες	αὐτήν.	Ἣν γὰρ οἴονται διαγωγὴν εἶναι
[8, 1339]	φησιν Εὐριπίδης· διὸ καὶ τάττουσιν	αὐτὴν	καὶ χρῶνται πᾶσι τούτοις ὁμοίως,
[8, 1338]	μέντοι τὴν ἡδονὴν οὐκέτι τὴν	αὐτὴν	τιθέασιν, ἀλλὰ καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστος
[8, 1339]	ἄν τις ὑπολάβοι παιδεύεσθαι δεῖν	αὐτὴν	τοὺς νεωτέρους. Ὅσα γὰρ ἀβλαβῆ
[8, 1339]	συνουσίας καὶ διαγωγὰς εὐλόγως παραλαμβάνουσιν	αὐτὴν	ὡς δυναμένην εὐφραίνειν, ὥστε καὶ
[8, 1340]	ἁρμόττουσα πρὸς τὴν φύσιν τὴν	τηλικαύτην	ἡ διδασκαλία τῆς μουσικῆς· οἱ
[8, 1342]	λέγουσιν οἱ περὶ τὴν σύνεσιν	ταύτην,	ἄλλα τε καὶ ὅτι Φιλόξενος
[8, 1338]	ἄλλοις δέ φησιν ὁ Ὀδυσσεὺς	ταύτην	ἀρίστην εἶναι διαγωγήν, ὅταν εὐφραινομένων
[8, 1338]	πρὸς μίαν οὔτε πρὸς μάλιστα	ταύτην	βλέποντα ποιητέον τὴν ἐπιμέλειαν· εἰ
[8, 1339]	γίγνεσθαι διὰ τούτων τῶν ἡδονῶν,	ταύτην	εἰκότως ἄν τις ὑπολάβοι τὴν
[8, 1339]	ζητοῦντες δὲ ταύτην λαμβάνουσιν ὡς	ταύτην	ἐκείνην, διὰ τὸ τῷ τέλει
[8, 1342]	διώκειν φαμέν, ἡ δὲ δωριστὶ	ταύτην	ἔχει τὴν φύσιν πρὸς τὰς
[8, 1337]	δεῖ τοῦτο νομίζειν καὶ τέχνην	ταύτην	καὶ μάθησιν, ὅσαι πρὸς τὰς
[8, 1337]	οὖν νομοθετητέον περὶ παιδείας καὶ	ταύτην	κοινὴν ποιητέον, φανερόν· τίς δ´
[8, 1339]	οὐ τὴν τυχοῦσαν, ζητοῦντες δὲ	ταύτην	λαμβάνουσιν ὡς ταύτην ἐκείνην, διὰ
[8, 1338]	τῶν σωμάτων, οἱ δὲ Λάκωνες	ταύτην	μὲν οὐχ ἥμαρτον τὴν ἁμαρτίαν,
[8, 1338]	μεθ´ ἡδονῆς οἴονται πάντες εἶναι.	Ταύτην	μέντοι τὴν ἡδονὴν οὐκέτι τὴν
[8, 1339]	τῆς μουσικῆς, ὅτι οὐ διὰ	ταύτην	μόνην, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ
[8, 1337]	περὶ τοὺς παῖδας καὶ κοινῇ	ταύτην.	Ὅτι μὲν οὖν νομοθετητέον περὶ
[8, 1338]	ἐπιμέλειαν· εἰ δὲ καὶ πρὸς	ταύτην,	οὐδὲ τοῦτο ἐξευρίσκουσιν. Οὔτε γὰρ
[8, 1340]	λέγουσιν οἱ περὶ τὴν παιδείαν	ταύτην	πεφιλοσοφηκότες· λαμβάνουσι γὰρ τὰ μαρτύρια
[8, 1338]	κουφότερα γυμνάσια προσοιστέον, τὴν βίαιον	τροφὴν	καὶ τοὺς πρὸς ἀνάγκην πόνους
[8, 1340]	ἄλλην αἰτίαν ἀλλὰ διὰ τὴν	μορφὴν	αὐτήν, ἀναγκαῖον τούτῳ καὶ αὐτοῦ
[8, 1340]	τῶν ἔργων· μεταβάλλομεν γὰρ τὴν	ψυχὴν	ἀκροώμενοι τοιούτων) ὁ δ´ ἐν
[8, 1337]	σῶμα τῶν ἐλευθέρων {ἢ τὴν	ψυχὴν}	ἢ τὴν διάνοιαν. Διὸ τάς
[8, 1340]	δ´ ἐνθουσιασμὸς τοῦ περὶ τὴν	ψυχὴν	ἤθους πάθος ἐστίν. Ἔτι δὲ
[8, 1342]	ὅταν χρήσωνται τοῖς ἐξοργιάζουσι τὴν	ψυχὴν	μέλεσι, καθισταμένους ὥσπερ ἰατρείας τυχόντας
[8, 1340]	οἱ μὲν ἁρμονίαν εἶναι τὴν	ψυχήν,	οἱ δ´ ἔχειν ἁρμονίαν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[8, 1340]	ἦθος συντείνει καὶ πρὸς τὴν	ψυχήν.	Τοῦτο δ´ ἂν εἴη δῆλον,
[8, 1339]	ἔχει καὶ νῦν ἀναλαβόντας αὐτὰ	προαγαγεῖν,	ἵνα ὥσπερ ἐνδόσιμον γένηται τοῖς
[8, 1341]	εὔρυθμον, Νομίσαντες οὖν πολλὰ καλῶς	λέγειν	περὶ τούτων τῶν τε νῦν
[8, 1341]	ἕνεκεν ὠφελείας τῇ μουσικῇ χρῆσθαι	δεῖν	ἀλλὰ καὶ πλειόνων χάριν (καὶ
[8, 1339]	ἐντεῦθεν ἄν τις ὑπολάβοι παιδεύεσθαι	δεῖν	αὐτὴν τοὺς νεωτέρους. Ὅσα γὰρ
[8, 1337]	Οὐ γὰρ ταὐτὰ πάντες ὑπολαμβάνουσι	δεῖν	μανθάνειν τοὺς νέους οὔτε πρὸς
[8, 1342]	ἀπειρηκόσι διὰ χρόνον οὐ ῥᾴδιον	ᾄδειν	τὰς συντόνους ἁρμονίας, ἀλλὰ τὰς
[8, 1339]	καὶ Μουσαῖος εἶναι Βροτοῖς ἥδιστον	ἀείδειν'	διὸ καὶ εἰς τὰς συνουσίας
[8, 1337]	μόνον ἀσχολεῖν ὀρθῶς ἀλλὰ καὶ	σχολάζειν	δύνασθαι καλῶς. Αὕτη γὰρ ἀρχὴ
[8, 1338]	τὴν ἡδονὴν ἀνάπαυσις. ~Τὸ δὲ	σχολάζειν	ἔχειν αὐτὸ δοκεῖ τὴν ἡδονὴν
[8, 1337]	ζητητέον ὅ τι δεῖ ποιοῦντας	σχολάζειν.	Οὐ γὰρ δὴ παίζοντας· τέλος
[8, 1337]	δεῖ, μᾶλλον δὲ αἱρετὸν τὸ	σχολάζειν	τῆς ἀσχολίας καὶ τέλος, ζητητέον
[8, 1338]	οὐ γὰρ τῷ τοὺς νέους	γυμνάζειν	τὸν τρόπον τοῦτον διέφερον, ἀλλὰ
[8, 1339]	ὄψων πραγματείαν αὐτοὺς ἂν δέοι	παρασκευάζειν·	ἀλλ´ ἄτοπον. Τὴν δ´ αὐτὴν
[8, 1340]	τῆς ψυχῆς ἦθος ἡ μουσικὴ	παρασκευάζειν,	εἰ δὲ τοῦτο δύναται ποιεῖν,
[8, 1339]	οὐ μικρὸν ὅτι δύνανται τοῦτο	παρασκευάζειν,	ἐν γὰρ τοῖς ὀλυμπιονίκαις δύο
[8, 1340]	οὐ γὰρ δύναται τὸ νέον	ἡσυχάζειν.	Αὕτη μὲν οὖν ἐστι τοῖς
[8, 1341]	δεῖ τὴν μάθησιν αὐτῆς μήτε	ἐμποδίζειν	πρὸς τὰς ὕστερον πράξεις, μήτε
[8, 1337]	ἄσκησιν. Ἅμα δὲ οὐδὲ χρὴ	νομίζειν	αὐτὸν αὑτοῦ τινα εἶναι τῶν
[8, 1337]	δ´ ἔργον εἶναι δεῖ τοῦτο	νομίζειν	καὶ τέχνην ταύτην καὶ μάθησιν,
[8, 1341]	ὕστερον πράξεις, μήτε τὸ σῶμα	ποιεῖν	βάναυσον καὶ ἄχρηστον πρὸς τὰς
[8, 1340]	παρασκευάζειν, εἰ δὲ τοῦτο δύναται	ποιεῖν,	δῆλον ὅτι προσακτέον καὶ παιδευτέον
[8, 1339]	μουσικὴν τὸ ἦθος ποιόν τι	ποιεῖν,	ἐθίζουσαν δύνασθαι χαίρειν ὀρθῶς, ἢ
[8, 1340]	μάλιστα πρὸς ἑτέραν, οἷον δοκεῖ	ποιεῖν	ἡ δωριστὶ μόνη τῶν ἁρμονιῶν,
[8, 1339]	εἰ δύναται τὰ ἤθη βελτίω	ποιεῖν·	ταῦτα γὰρ τί δεῖ μανθάνειν
[8, 1337]	σκέψις καὶ δῆλον οὐδὲν πότερον	ἀσκεῖν	δεῖ τὰ χρήσιμα πρὸς τὸν
[8, 1338]	τῷ μόνους μὴ πρὸς ἀσκοῦντας	ἀσκεῖν.	Ὥστε τὸ καλὸν ἀλλ´ οὐ
[8, 1342]	τῶν ὑπερβολῶν ἐπαινοῦμεν καὶ χρῆναι	διώκειν	φαμέν, ἡ δὲ δωριστὶ ταύτην
[8, 1341]	γὰρ δὴ τὴν Ἀθηνᾶν εὑροῦσαν	ἀποβαλεῖν	τοὺς αὐλούς. Οὐ κακῶς μὲν
[8, 1338]	ἐποίησεν Ἀλλ´ οἶον μέν ἐστι	καλεῖν	ἐπὶ δαῖτα θαλείην, Καὶ οὕτω
[8, 1339]	ἔχει δύναμιν ῥᾴδιον περὶ αὐτῆς	διελεῖν,	οὔτε τίνος δεῖ χάριν μετέχειν
[8, 1340]	περὶ τὸ χαίρειν ὀρθῶς καὶ	φιλεῖν	καὶ μισεῖν, δεῖ δηλονότι μανθάνειν
[8, 1341]	ὁ γὰρ θεατὴς φορτικὸς ὢν	μεταβάλλειν	εἴωθε τὴν μουσικήν, ὥστε καὶ
[8, 1337]	ὅπερ πολλάκις εἴρηται, μὴ μόνον	ἀσχολεῖν	ὀρθῶς ἀλλὰ καὶ σχολάζειν δύνασθαι
[8, 1337]	χάριν ἀναπαύσεώς ἐστιν· τὸ δ´	ἀσχολεῖν	συμβαίνει μετὰ πόνου καὶ συντονίας)
[8, 1339]	τοῖς πόνοις καὶ ταῖς ἀναγκοφαγίαις	καταλαμβάνειν	τὴν ἐχομένην ἡλικίαν· ἅμα γὰρ
[8, 1339]	βασιλεῖς, δι´ ἄλλων αὐτὸ ποιούντων	μεταλαμβάνειν	τῆς ἡδονῆς καὶ τῆς μαθήσεως;
[8, 1337]	πῶς χρὴ παιδεύεσθαι, δεῖ μὴ	λανθάνειν.	Νῦν γὰρ ἀμφισβητεῖται περὶ τῶν
[8, 1338]	τὴν ἐν τῇ διαγωγῇ σχολὴν	μανθάνειν	ἄττα καὶ παιδεύεσθαι, καὶ ταῦτα
[8, 1340]	ἁρμονίαν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Πότερον δὲ δεῖ	μανθάνειν	αὐτοὺς ᾄδοντάς τε καὶ χειρουργοῦντας
[8, 1339]	ποιεῖν· ταῦτα γὰρ τί δεῖ	μανθάνειν	αὐτούς, ~ἀλλ´ οὐχ ἑτέρων ἀκούοντας
[8, 1339]	ἐλευθέριον χρηστέον αὐτῇ· τί δεῖ	μανθάνειν	αὐτούς, ἀλλ´ οὐχ ἑτέρων χρωμένων
[8, 1339]	τοιοῦτον, τίνος ἂν ἕνεκα δέοι	μανθάνειν	αὐτούς, ἀλλὰ μή, καθάπερ οἱ
[8, 1340]	φιλεῖν καὶ μισεῖν, δεῖ δηλονότι	μανθάνειν	καὶ συνεθίζεσθαι μηθὲν οὕτως ὡς
[8, 1337]	γὰρ ταὐτὰ πάντες ὑπολαμβάνουσι δεῖν	μανθάνειν	τοὺς νέους οὔτε πρὸς ἀρετὴν
[8, 1339]	εὐλόγως παραλαμβάνουσιν αὐτὴν ὡς δυναμένην	εὐφραίνειν,	ὥστε καὶ ἐντεῦθεν ἄν τις
[8, 1339]	μᾶλλον οἰητέον πρὸς ἀρετήν τι	τείνειν	τὴν μουσικήν, ὡς δυναμένην, καθάπερ
[8, 1338]	τῶν ἐθνῶν ἃ πρὸς τὸ	κτείνειν	καὶ πρὸς τὴν ἀνθρωποφαγίαν εὐχερῶς
[8, 1338]	οὐκ ἐκ τῶν προτέρων ἔργων	κρίνειν,	ἀλλ´ ἐκ τῶν νῦν· ἀνταγωνιστὰς
[8, 1340]	ἀφεῖσθαι, δύνασθαι δὲ τὰ καλὰ	κρίνειν	καὶ χαίρειν ὀρθῶς διὰ τὴν
[8, 1340]	συνεθίζεσθαι μηθὲν οὕτως ὡς τὸ	κρίνειν	ὀρθῶς καὶ τὸ χαίρειν τοῖς
[8, 1339]	γὰρ οὐ μανθάνοντες ὅμως δύνανται	κρίνειν	ὀρθῶς, ὥς φασι, τὰ χρηστὰ
[8, 1338]	γραφικὴ χρήσιμος εἶναι πρὸς τὸ	κρίνειν	τὰ τῶν τεχνιτῶν ἔργα κάλλιον)
[8, 1341]	τῆς πείρας αὐτῆς, βέλτιον δυναμένων	κρίνειν	τὸ πρὸς ἀρετὴν καὶ τὸ
[8, 1340]	Πρῶτον μὲν γάρ, ἐπεὶ τοῦ	κρίνειν	χάριν μετέχειν δεῖ τῶν ἔργων,
[8, 1339]	ὀρθῶς τε χαίρειν καὶ δύνασθαι	κρίνειν,	ὥσπερ οἱ Λάκωνες; ἐκεῖνοι γὰρ
[8, 1339]	καὶ τὴν ἡδονήν (τὸ γὰρ	εὐδαιμονεῖν	ἐξ ἀμφοτέρων τούτων ἐστίν) τὴν
[8, 1339]	Εἰ δὲ δεῖ τὰ τοιαῦτα	διαπονεῖν	αὐτούς, καὶ περὶ τὴν τῶν
[8, 1339]	τε διανοίᾳ καὶ τῷ σώματι	διαπονεῖν	οὐ δεῖ, τοὐναντίον γὰρ ἑκάτερος
[8, 1339]	τὴν αἰτίαν· Περὶ δὲ τοῦ	κοινωνεῖν	τῆς μουσικῆς, ὅτι οὐ διὰ
[8, 1340]	τὴν μουσικὴν οὕτως ὥστε καὶ	κοινωνεῖν	τῶν ἔργων, φανερὸν ἐκ τῶν
[8, 1337]	δ´ ἐπιμέλεια πέφυκεν ἑκάστου μορίου	βλέπειν	πρὸς τὴν τοῦ ὅλου ἐπιμέλειαν.
[8, 1339]	ἀλλ´ οὐχ ἑτέρων χρωμένων ἀπολαύειν;	Σκοπεῖν	δ´ ἔξεστι τὴν ὑπόληψιν ἣν
[8, 1341]	μάθησιν ποιητέον, καὶ γὰρ τοῦτο	διαφέρειν	εἰκός. Ἐν τούτοις γὰρ ἡ
[8, 1340]	ὁμοίοις ἐθισμὸς τοῦ λυπεῖσθαι καὶ	χαίρειν	ἐγγύς ἐστι τῷ πρὸς τὴν
[8, 1339]	οὐχ ἑτέρων ἀκούοντας ὀρθῶς τε	χαίρειν	καὶ δύνασθαι κρίνειν, ὥσπερ οἱ
[8, 1340]	δὲ τὰ καλὰ κρίνειν καὶ	χαίρειν	ὀρθῶς διὰ τὴν μάθησιν τὴν
[8, 1339]	ποιόν τι ποιεῖν, ἐθίζουσαν δύνασθαι	χαίρειν	ὀρθῶς, ἢ πρὸς διαγωγήν τι
[8, 1340]	τὴν δ´ ἀρετὴν περὶ τὸ	χαίρειν	ὀρθῶς καὶ φιλεῖν καὶ μισεῖν,
[8, 1340]	τὸ κρίνειν ὀρθῶς καὶ τὸ	χαίρειν	τοῖς ἐπιεικέσιν ἤθεσι καὶ ταῖς
[8, 1341]	τοιαῦτα μέχρι περ ἂν δύνωνται	χαίρειν	τοῖς καλοῖς μέλεσι καὶ ῥυθμοῖς,
[8, 1340]	θεωρίαν, δεῖ μὴ τὰ Παύσωνος	θεωρεῖν	τοὺς νέους, ἀλλὰ τὰ Πολυγνώτου
[8, 1340]	χαίρειν ὀρθῶς καὶ φιλεῖν καὶ	μισεῖν,	δεῖ δηλονότι μανθάνειν καὶ συνεθίζεσθαι
[8, 1337]	διὰ τὸ τὴν φύσιν αὐτὴν	ζητεῖν,	ὅπερ πολλάκις εἴρηται, μὴ μόνον
[8, 1338]	τὰ σώματα κάλλους. Τὸ δὲ	ζητεῖν	πανταχοῦ τὸ χρήσιμον ἥκιστα ἁρμόττει
[8, 1341]	μὲν καθ´ ἕκαστον ἀκριβολογίαν ἀποδώσομεν	ζητεῖν	τοῖς βουλομένοις παρ´ ἐκείνων, νῦν
[8, 1338]	ἀλλ´ οὐ τὸ θηριῶδες δεῖ	πρωταγωνιστεῖν·	οὐδὲ γὰρ λύκος οὐδ´ οὐδὲν
[8, 1337]	πολιτείας ἑκάστης τὸ οἰκεῖον καὶ	φυλάττειν	εἴωθε τὴν πολιτείαν καὶ καθίστησιν
[8, 1337]	θητικὸν καὶ δουλικὸν δόξειεν ἂν	πράττειν.	Αἱ μὲν οὖν καταβεβλημέναι νῦν
[8, 1339]	καλοῦμεν τοὺς τοιούτους καὶ τὸ	πράττειν	οὐκ ἀνδρὸς μὴ μεθύοντος ἢ
[8, 1339]	αὐτούς, ἀλλ´ οὐχ ἑτέρων χρωμένων	ἀπολαύειν;	Σκοπεῖν δ´ ἔξεστι τὴν ὑπόληψιν
[8, 1339]	τὴν ἡδονήν, χρήσιμον ἂν εἴη	διαναπαύειν	ἐν ταῖς ἀπὸ ταύτης ἡδοναῖς.
[8, 1337]	Ἔστι δὲ τέτταρα σχεδὸν ἃ	παιδεύειν	εἰώθασι, γράμματα καὶ γυμναστικὴν καὶ
[8, 1339]	τοὺς νέους μὴ παιδιᾶς ἕνεκα	παιδεύειν,	οὐκ ἄδηλον (οὐ γὰρ παίζουσι
[8, 1337]	μετέχειν οὐκ ἀνελεύθερον, τὸ δὲ	προσεδρεύειν	λίαν πρὸς ἀκρίβειαν ἔνοχον ταῖς
[8, 1341]	αὐτῷ πρὸς παιδείαν καὶ τὸ	κωλύειν	τῷ λόγῳ χρῆσθαι τὴν αὔλησιν.
[8, 1342]	διὰ τὸ δύνασθαι κόσμον τ´	ἔχειν	ἅμα καὶ παιδείαν, οἷον ἡ
[8, 1340]	εἶναι τὴν ψυχήν, οἱ δ´	ἔχειν	ἁρμονίαν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Πότερον δὲ δεῖ
[8, 1338]	ἡδονὴν ἀνάπαυσις. ~Τὸ δὲ σχολάζειν	ἔχειν	αὐτὸ δοκεῖ τὴν ἡδονὴν καὶ
[8, 1339]	τὸ τῷ τέλει τῶν πράξεων	ἔχειν	ὁμοίωμά τι. Τό τε γὰρ
[8, 1340]	δὲ καὶ δεῖ τοὺς παῖδας	ἔχειν	τινὰ διατριβήν, καὶ τὴν Ἀρχύτου
[8, 1339]	διαγωγὴν ὁμολογουμένως δεῖ μὴ μόνον	ἔχειν	τὸ καλὸν ἀλλὰ καὶ τὴν
[8, 1340]	πρὸς τὴν ἀλήθειαν τὸν αὐτὸν	ἔχειν	τρόπον (οἷον εἴ τις χαίρει
[8, 1340]	διατίθεσθαι καὶ μὴ τὸν αὐτὸν	ἔχειν	τρόπον πρὸς ἑκάστην αὐτῶν, ἀλλὰ
[8, 1340]	μὴ μόνον τῆς κοινῆς ἡδονῆς	μετέχειν	ἀπ´ αὐτῆς, ἧς ἔχουσι πάντες
[8, 1339]	διελεῖν, οὔτε τίνος δεῖ χάριν	μετέχειν	αὐτῆς, πότερον παιδιᾶς ἕνεκα καὶ
[8, 1340]	γάρ, ἐπεὶ τοῦ κρίνειν χάριν	μετέχειν	δεῖ τῶν ἔργων, διὰ τοῦτο
[8, 1339]	εἰς πάντα τάττεται καὶ φαίνεται	μετέχειν.	Ἤ τε γὰρ παιδιὰ χάριν
[8, 1337]	καὶ ὅτι τῶν τοιούτων δεῖ	μετέχειν	ὅσα τῶν χρησίμων ποιήσει τὸν
[8, 1337]	ἐπιστημῶν μέχρι μὲν τινὸς ἐνίων	μετέχειν	οὐκ ἀνελεύθερον, τὸ δὲ προσεδρεύειν
[8, 1340]	ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις μηδὲν	ὑπάρχειν	ὁμοίωμα τοῖς ἤθεσιν, οἷον ἐν
[8, 1342]	καθάρσεως· Ταὐτὸ δὴ τοῦτο ἀναγκαῖον	πάσχειν	καὶ τοὺς ἐλεήμονας καὶ τοὺς
[8, 1341]	τὴν κάθαρσιν, νῦν μὲν ἁπλῶς,	πάλιν	δ´ ἐν τοῖς περὶ ποιητικῆς
[8, 1337]	γὰρ ἀρχὴ πάντων μία· καὶ	πάλιν	εἴπωμεν περὶ αὐτῆς. Εἰ δ´
[8, 1342]	τὴν φρυγιστὶ τὴν προσήκουσαν ἁρμονίαν	πάλιν.	Περὶ δὲ τῆς δωριστὶ πάντες
[8, 1341]	ἑκάτερον οὐ δεῖ λεληθέναι τίνα	δύναμιν	ἔχει πρὸς παιδείαν, καὶ πότερον
[8, 1342]	αὐλόν. ~ἔχει γὰρ τὴν αὐτὴν	δύναμιν	ἡ φρυγιστὶ τῶν ἁρμονιῶν ἥνπερ
[8, 1339]	αὐτῆς. Οὔτε γὰρ τίνα ἔχει	δύναμιν	ῥᾴδιον περὶ αὐτῆς διελεῖν, οὔτε
[8, 1339]	τὸ νέους ἀσκοῦντας ἀφαιρεῖσθαι τὴν	δύναμιν	ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων γυμνασίων· Ὅταν
[8, 1342]	οὐ κατὰ τὴν τῆς μέθης	δύναμιν,	ὡς μεθυστικὰς λαμβάνων αὐτάς (βακχευτικὸν
[8, 1342]	δὲ δεῖ κἄν τινα ἄλλην	ἡμῖν	δοκιμάζωσιν οἱ κοινωνοὶ τῆς ἐν
[8, 1337]	εἶναι τοῦ βίου τὴν παιδιὰν	ἡμῖν.	Εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, καὶ
[8, 1338]	περὶ αὐτῶν. Νῦν δὲ τοσοῦτον	ἡμῖν	εἶναι πρὸ ὁδοῦ γέγονεν, ὅτι
[8, 1338]	τῶν παίδων αἱ μὲν ἀθλητικὴν	ἕξιν	ἐμποιοῦσι, λωβώμεναι τά τε εἴδη
[8, 1338]	καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστος καὶ τὴν	ἕξιν	τὴν αὑτῶν, ὁ δ´ ἄριστος
[8, 1338]	μὲν ποιάν τινα ποιεῖ τὴν	ἕξιν	τοῦ σώματος, ἡ δὲ τὰ
[8, 1339]	γὰρ τέλος οὐθενὸς τῶν ἐσομένων	χάριν	αἱρετόν, καὶ αἱ τοιαῦται τῶν
[8, 1338]	τὴν ἀσχολίαν ὡς ἀναγκαίας καὶ	χάριν	ἄλλων. Διὸ καὶ τὴν μουσικὴν
[8, 1339]	μετέχειν. Ἤ τε γὰρ παιδιὰ	χάριν	ἀναπαύσεώς ἐστι, τὴν δ´ ἀνάπαυσιν
[8, 1337]	τῆς ἀναπαύσεως, ἡ δὲ παιδιὰ	χάριν	ἀναπαύσεώς ἐστιν· τὸ δ´ ἀσχολεῖν
[8, 1339]	τῶν παίδων σπουδὴ παιδιᾶς εἶναι	χάριν	ἀνδράσι γενομένοις καὶ τελειωθεῖσιν. Ἀλλ´
[8, 1337]	τὴν χρῆσιν, ὡς προσάγοντας φαρμακείας	χάριν.	Ἄνεσις γὰρ ἡ τοιαύτη κίνησις
[8, 1341]	πράττων οὐ τῆς αὑτοῦ μεταχειρίζεται	χάριν	ἀρετῆς, ἀλλὰ τῆς τῶν ἀκουόντων
[8, 1337]	μανθάνει· τὸ μὲν γὰρ αὑτοῦ	χάριν	ἢ φίλων ἢ δι´ ἀρετὴν
[8, 1341]	χρῆσθαι δεῖν ἀλλὰ καὶ πλειόνων	χάριν	(καὶ γὰρ παιδείας ἕνεκεν καὶ
[8, 1339]	αὐτῆς διελεῖν, οὔτε τίνος δεῖ	χάριν	μετέχειν αὐτῆς, πότερον παιδιᾶς ἕνεκα
[8, 1340]	μὲν γάρ, ἐπεὶ τοῦ κρίνειν	χάριν	μετέχειν δεῖ τῶν ἔργων, διὰ
[8, 1337]	Νῦν μὲν γὰρ ὡς ἡδονῆς	χάριν	οἱ πλεῖστοι μετέχουσιν αὐτῆς· οἱ
[8, 1338]	ταύτας τὰς μαθήσεις ἑαυτῶν εἶναι	χάριν,	τὰς δὲ πρὸς τὴν ἀσχολίαν
[8, 1338]	τὴν ἡδονὴν οὐκέτι τὴν αὐτὴν	τιθέασιν,	ἀλλὰ καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστος καὶ
[8, 1342]	παιδείαν ταῖς ἠθικωτάταις, πρὸς δὲ	ἀκρόασιν	ἑτέρων χειρουργούντων καὶ ταῖς πρακτικαῖς
[8, 1340]	φυσικήν, διὸ πάσαις ἡλικίαις καὶ	πᾶσιν	ἤθεσιν ἡ χρῆσις αὐτῆς ἐστι
[8, 1338]	τῶν σκευῶν ὠνήν τε καὶ	πρᾶσιν,	~μᾶλλον δ´ ὅτι ποιεῖ θεωρητικὸν
[8, 1338]	μέν ἐστιν, ἀνδρείας δ´ οὐ	μετειλήφασιν.	Ἔτι δ´ αὐτοὺς τοὺς Λάκωνας
[8, 1338]	ἀλλὰ μᾶλλον τοῖς ἡμερωτέροις καὶ	λεοντώδεσιν	ἤθεσιν. Πολλὰ δ´ ἔστι τῶν
[8, 1340]	ταῦτ´ ἐστὶν ἐπίσημα ἐν τοῖς	πάθεσιν·	οὐ μὴν ἀλλ´ ὅσον διαφέρει
[8, 1338]	δὲ φανερὸν τὸ πρότερον τοῖς	ἔθεσιν	ἢ τῷ λόγῳ παιδευτέον εἶναι,
[8, 1340]	διὸ πάσαις ἡλικίαις καὶ πᾶσιν	ἤθεσιν	ἡ χρῆσις αὐτῆς ἐστι προσφιλής)
[8, 1340]	ἄλλοις μηδὲν ὑπάρχειν ὁμοίωμα τοῖς	ἤθεσιν,	οἷον ἐν τοῖς ἁπτοῖς καὶ
[8, 1338]	μᾶλλον τοῖς ἡμερωτέροις καὶ λεοντώδεσιν	ἤθεσιν.	Πολλὰ δ´ ἔστι τῶν ἐθνῶν
[8, 1340]	ὀρθῶς καὶ τὸ χαίρειν τοῖς	ἐπιεικέσιν	ἤθεσι καὶ ταῖς καλαῖς πράξεσιν·
[8, 1340]	ἐστιν ἠθικός) Ἐν δὲ τοῖς	μέλεσιν	αὐτοῖς ἔστι μιμήματα τῶν ἠθῶν
[8, 1342]	τοιαύταις ἁρμονίαις καὶ τοῖς τοιούτοις	μέλεσιν	ἐατέον χρῆσθαι τοὺς τὴν θεατρικὴν
[8, 1340]	ἐν τοῖς ῥυθμοῖς καὶ τοῖς	μέλεσιν	ὀργῆς καὶ πραότητος, ἔτι δ´
[8, 1337]	ἀμφισβητήσειε· καὶ γὰρ ἐν ταῖς	πόλεσιν	οὐ γιγνόμενον τοῦτο βλάπτει τὰς
[8, 1341]	τρίτον δὲ πρὸς διαγωγὴν πρὸς	ἄνεσίν	τε καὶ πρὸς τὴν τῆς
[8, 1342]	παραδείγματα λέγουσιν οἱ περὶ τὴν	σύνεσιν	ταύτην, ἄλλα τε καὶ ὅτι
[8, 1340]	ἐπιεικέσιν ἤθεσι καὶ ταῖς καλαῖς	πράξεσιν·	ἔστι δὲ ὁμοιώματα μάλιστα παρὰ
[8, 1341]	περὶ αὐτῶν. Ἐπεὶ δὲ τὴν	διαίρεσιν	ἀποδεχόμεθα τῶν μελῶν ὡς διαιροῦσί
[8, 1338]	χρήσιμον, οἷον τὴν τῶν γραμμάτων	μάθησιν,	ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ πολλὰς
[8, 1341]	Φανερὸν τοίνυν ὅτι δεῖ τὴν	μάθησιν	αὐτῆς μήτε ἐμποδίζειν πρὸς τὰς
[8, 1341]	Συμβαίνοι δ´ ἂν περὶ τὴν	μάθησιν,	εἰ μήτε τὰ πρὸς τοὺς
[8, 1337]	αὑτοῦ τέκνων ἰδίᾳ τε καὶ	μάθησιν	ἰδίαν, ἣν ἂν δόξῃ, διδάσκων.
[8, 1338]	καὶ πρὸς οἰκονομίαν καὶ πρὸς	μάθησιν	καὶ πρὸς πολιτικὰς πράξεις πολλάς,
[8, 1339]	τοσοῦτον χρόνον ἐπιμελουμένων ὅσον πρὸς	μάθησιν	μόνον. Εἰ δὲ δεῖ τὰ
[8, 1337]	νομίζειν καὶ τέχνην ταύτην καὶ	μάθησιν,	ὅσαι πρὸς τὰς χρήσεις καὶ
[8, 1341]	δὲ ἐν ποίοις ὀργάνοις τὴν	μάθησιν	ποιητέον, καὶ γὰρ τοῦτο διαφέρειν
[8, 1341]	θεωρία κάθαρσιν μᾶλλον δύναται ἢ	μάθησιν.	Προσθῶμεν δὲ ὅτι συμβέβηκεν ἐναντίον
[8, 1340]	καὶ χαίρειν ὀρθῶς διὰ τὴν	μάθησιν	τὴν γενομένην ἐν τῇ νεότητι·
[8, 1340]	ἀπ´ αὐτῆς, ἧς ἔχουσι πάντες	αἴσθησιν	(ἔχει γὰρ ἡ μουσική τιν´
[8, 1337]	κοινῶν κοινὴν ποιεῖσθαι καὶ τὴν	ἄσκησιν.	Ἅμα δὲ οὐδὲ χρὴ νομίζειν
[8, 1337]	εὐλόγως διαφέρονται καὶ πρὸς τὴν	ἄσκησιν	αὐτῆς) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Ὅτι μὲν
[8, 1341]	κωλύειν τῷ λόγῳ χρῆσθαι τὴν	αὔλησιν.	διὸ καλῶς ἀπεδοκίμασαν οἱ πρότερον
[8, 1339]	διαγωγήν τι συμβάλλεται καὶ πρὸς	φρόνησιν	(καὶ γὰρ τοῦτο τρίτον θετέον
[8, 1338]	μηθὲν ἐμπόδιον ᾖ πρὸς τὴν	αὔξησιν·	~σημεῖον γὰρ οὐ μικρὸν ὅτι
[8, 1338]	τά τε εἴδη καὶ τὴν	αὔξησιν	τῶν σωμάτων, οἱ δὲ Λάκωνες
[8, 1338]	καλέουσιν Ἀοιδόν, φησίν, ὅ κεν	τέρπῃσιν	ἅπαντας. Καὶ ἐν ἄλλοις δέ
[8, 1341]	ἀπεδοκίμασαν οἱ πρότερον αὐτοῦ τὴν	χρῆσιν	ἐκ τῶν νέων καὶ τῶν
[8, 1337]	δεῖ παιδιὰς εἰσάγεσθαι καιροφυλακοῦντας τὴν	χρῆσιν,	ὡς προσάγοντας φαρμακείας χάριν. Ἄνεσις
[8, 1337]	φυλάττειν εἴωθε τὴν πολιτείαν καὶ	καθίστησιν	ἐξ ἀρχῆς, οἷον τὸ μὲν
[8, 1339]	καὶ ἅμα παύει μέριμναν, ὥς	φησιν	Εὐριπίδης· διὸ καὶ τάττουσιν αὐτὴν
[8, 1338]	καὶ πρὸς τοῦτο χεῖρον, ὥς	φησιν	ὁ λόγος, ἑτέρων. Δεῖ δὲ
[8, 1338]	ἅπαντας. Καὶ ἐν ἄλλοις δέ	φησιν	ὁ Ὀδυσσεὺς ταύτην ἀρίστην εἶναι
[8, 1338]	ἑτέρους τινὰς οἳ καλέουσιν Ἀοιδόν,	φησίν,	ὅ κεν τέρπῃσιν ἅπαντας. Καὶ
[8, 1339]	μουσικῇ· τιθέασι δὲ καὶ τὴν	ὄρχησιν	ἐν τούτοις) Ἢ μᾶλλον οἰητέον
[8, 1339]	ἀλλὰ μὴν οὐδὲ διαγωγήν γε	παισὶν	ἁρμόττει καὶ ταῖς ἡλικίαις ἀποδιδόναι
[8, 1342]	ταύτης τῆς κινήσεως κατοκώχιμοί τινές	εἰσιν,	ἐκ τῶν δ´ ἱερῶν μελῶν
[8, 1339]	εἶναι χάριν ἀνδράσι γενομένοις καὶ	τελειωθεῖσιν.	Ἀλλ´ εἰ τοῦτ´ ἐστὶ τοιοῦτον,
[8, 1342]	ἑκάστῳ, καὶ πᾶσι γίγνεσθαί τινα	κάθαρσιν	καὶ κουφίζεσθαι μεθ´ ἡδονῆς. Ὁμοίως
[8, 1341]	χρηστέον ἐν οἷς ἡ θεωρία	κάθαρσιν	μᾶλλον δύναται ἢ μάθησιν. Προσθῶμεν
[8, 1341]	καθάρσεως τί δὲ λέγομεν τὴν	κάθαρσιν,	νῦν μὲν ἁπλῶς, πάλιν δ´
[8, 1339]	χάριν ἀναπαύσεώς ἐστι, τὴν δ´	ἀνάπαυσιν	ἀναγκαῖον ἡδεῖαν εἶναι (τῆς γὰρ
[8, 1342]	θεωρίας καὶ τοῖς τοιούτοις πρὸς	ἀνάπαυσιν·	εἰσὶ δὲ ὥσπερ αὐτῶν αἱ
[8, 1339]	τέλος ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν	ἀνάπαυσιν·	Ἐπεὶ δ´ ἐν μὲν τῷ
[8, 1341]	καὶ πρὸς τὴν τῆς συντονίας	ἀνάπαυσιν)	~φανερὸν ὅτι χρηστέον μὲν πάσαις
[8, 1340]	ἡ φρυγιστί. Ταῦτα γὰρ καλῶς	λέγουσιν	οἱ περὶ τὴν παιδείαν ταύτην
[8, 1342]	Φρύγιον. Καὶ τούτου πολλὰ παραδείγματα	λέγουσιν	οἱ περὶ τὴν σύνεσιν ταύτην,
[8, 1342]	Περὶ δὲ τῆς δωριστὶ πάντες	ὁμολογοῦσιν	ὡς στασιμωτάτης οὔσης καὶ μάλιστα
[8, 1338]	οὕτω προειπὼν ἑτέρους τινὰς οἳ	καλέουσιν	Ἀοιδόν, φησίν, ὅ κεν τέρπῃσιν
[8, 1338]	τοῖς ἀσχολοῦσιν ὑπάρχει ἀλλὰ τοῖς	σχολάζουσιν·	ὁ μὲν γὰρ ἀσχολῶν ἕνεκα
[8, 1337]	νῦν μαθήσεις, καθάπερ ἐλέχθη πρότερον,	ἐπαμφοτερίζουσιν·	Ἔστι δὲ τέτταρα σχεδὸν ἃ
[8, 1338]	καὶ πρὸς ταύτην, οὐδὲ τοῦτο	ἐξευρίσκουσιν.	Οὔτε γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις
[8, 1338]	μακαρίως. Τοῦτο δ´ οὐ τοῖς	ἀσχολοῦσιν	ὑπάρχει ἀλλὰ τοῖς σχολάζουσιν· ὁ
[8, 1339]	τὴν τυχοῦσαν, ζητοῦντες δὲ ταύτην	λαμβάνουσιν	ὡς ταύτην ἐκείνην, διὰ τὸ
[8, 1339]	τὰς συνουσίας καὶ διαγωγὰς εὐλόγως	παραλαμβάνουσιν	αὐτὴν ὡς δυναμένην εὐφραίνειν, ὥστε
[8, 1341]	καὶ τῶν ἐκ φιλοσοφίας ὅσοι	τυγχάνουσιν	ἐμπείρως ἔχοντες τῆς περὶ τὴν
[8, 1340]	διὰ τὴν ἡλικίαν ἀνήδυντον οὐθὲν	ὑπομένουσιν	ἑκόντες, ἡ δὲ μουσικὴ φύσει
[8, 1340]	οὐ πάντες τῆς τοιαύτης αἰσθήσεως	κοινωνοῦσιν·	ἔτι δὲ οὐκ ἔστι ταῦτα
[8, 1339]	ὥς φησιν Εὐριπίδης· διὸ καὶ	τάττουσιν	αὐτὴν καὶ χρῶνται πᾶσι τούτοις
[8, 1338]	εἶναι τῶν ἐλευθέρων, ἐν ταύτῃ	τάττουσιν.	Διόπερ Ὅμηρος οὕτως ἐποίησεν Ἀλλ´
[8, 1337]	ὡς ἡδονῆς χάριν οἱ πλεῖστοι	μετέχουσιν	αὐτῆς· οἱ δ´ ἐξ ἀρχῆς
[8, 1337]	ἐν παιδείᾳ διὰ τὸ τὴν	φύσιν	αὐτὴν ζητεῖν, ὅπερ πολλάκις εἴρηται,
[8, 1342]	αἱ ψυχαὶ παρεστραμμέναι τῆς κατὰ	φύσιν	ἕξεως οὕτω καὶ τῶν ἁρμονιῶν
[8, 1342]	τὴν ἡδονὴν ἑκάστοις τὸ κατὰ	φύσιν	οἰκεῖον, διόπερ ἀποδοτέον ἐξουσίαν τοῖς
[8, 1342]	δὲ δωριστὶ ταύτην ἔχει τὴν	φύσιν	πρὸς τὰς ἄλλας ἁρμονίας, φανερὸν
[8, 1341]	τιθέντες, καὶ τῶν ἁρμονιῶν τὴν	φύσιν	τὴν πρὸς ἕκαστα τούτων οἰκείαν,
[8, 1340]	Ἔστι δὲ ἁρμόττουσα πρὸς τὴν	φύσιν	τὴν τηλικαύτην ἡ διδασκαλία τῆς
[8, 1338]	ἰδίοις ὠνίοις μὴ διαμαρτάνωσιν ἀλλ´	ὦσιν	ἀνεξαπάτητοι πρὸς τὴν τῶν σκευῶν
[8, 1342]	δεῖ κἄν τινα ἄλλην ἡμῖν	δοκιμάζωσιν	οἱ κοινωνοὶ τῆς ἐν φιλοσοφίᾳ
[8, 1337]	οὐ τὴν αὐτὴν εὐθὺς πάντες	τιμῶσιν,	ὥστ´ εὐλόγως διαφέρονται καὶ πρὸς
[8, 1340]	δὲ τῆς ἐπιτιμήσεως ἥν τινες	ἐπιτιμῶσιν	ὡς ποιούσης τῆς μουσικῆς βαναύσους,
[8, 1338]	ἐν τοῖς ἰδίοις ὠνίοις μὴ	διαμαρτάνωσιν	ἀλλ´ ὦσιν ἀνεξαπάτητοι πρὸς τὴν
[8, 1338]	δὲ μᾶλλον, ἃ λῃστρικὰ μέν	ἐστιν,	ἀνδρείας δ´ οὐ μετειλήφασιν. Ἔτι
[8, 1342]	τοιαύτη κίνησις μάλιστα τῶν ὀργάνων	ἐστὶν	ἐν τοῖς αὐλοῖς, τῶν δ´
[8, 1340]	χρώματα τῶν ἠθῶν, καὶ ταῦτ´	ἐστὶν	ἐπίσημα ἐν τοῖς πάθεσιν· οὐ
[8, 1340]	περὶ τὴν ψυχὴν ἤθους πάθος	ἐστίν.	Ἔτι δὲ ἀκροώμενοι τῶν μιμήσεων
[8, 1340]	~τιμιωτέρα δ´ αὐτῆς ἡ φύσις	ἐστὶν	ἢ κατὰ τὴν εἰρημένην χρείαν,
[8, 1341]	ὅτι πρὸς τὴν διάνοιαν οὐθέν	ἐστιν	ἡ παιδεία τῆς αὐλήσεως, τῇ
[8, 1340]	τῶν γραφέων ἢ τῶν ἀγαλματοποιῶν	ἐστιν	ἠθικός) Ἐν δὲ τοῖς μέλεσιν
[8, 1338]	ὑπάρχοντος, ἡ δ´ εὐδαιμονία τέλος	ἐστίν,	ἣν οὐ μετὰ λύπης ἀλλὰ
[8, 1339]	τῶν πόνων λύπης ἰατρεία τίς	ἐστιν)	καὶ τὴν διαγωγὴν ὁμολογουμένως δεῖ
[8, 1340]	δὲ μουσικὴ φύσει τῶν ἡδυσμάτων	ἐστίν.	Καί τις ἔοικε συγγένεια ταῖς
[8, 1338]	γυμναστικῇ, καὶ πῶς χρηστέον, ὁμολογούμενόν	ἐστιν	(μέχρι μὲν γὰρ ἥβης κουφότερα
[8, 1337]	τε τῶν πρὸς ἀρετὴν οὐθέν	ἐστιν	ὁμολογούμενον (καὶ γὰρ τὴν ἀρετὴν
[8, 1338]	ὡς ἐλευθέριον καὶ καλήν, φανερόν	ἐστιν·	πότερον δὲ μία τὸν ἀριθμὸν
[8, 1339]	γὰρ εὐδαιμονεῖν ἐξ ἀμφοτέρων τούτων	ἐστίν)	τὴν δὲ μουσικὴν πάντες εἶναί
[8, 1337]	ἡ δὲ παιδιὰ χάριν ἀναπαύσεώς	ἐστιν·	τὸ δ´ ἀσχολεῖν συμβαίνει μετὰ
[8, 1337]	πρὸς πάσας δυνάμεις καὶ τέχνας	ἔστιν	ἃ δεῖ προπαιδεύεσθαι καὶ προεθίζεσθαι
[8, 1341]	κἂν εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον	ἔστιν,	ἀλλ´ ὅσα ποιήσει τούτων ἀκροατὰς
[8, 1341]	τῆς ἄλλης· ἔτι δὲ οὐκ	ἔστιν	ὁ αὐλὸς ἠθικὸν ἀλλὰ μᾶλλον
[8, 1339]	ἀπολαύειν; Σκοπεῖν δ´ ἔξεστι τὴν	ὑπόληψιν	ἣν ἔχομεν περὶ τῶν θεῶν·
[8, 1341]	δῆλον δὲ ἐκ τοῦ πίνακος	ὃν	ἀνέθηκε Θράσιππος Ἐκφαντίδῃ χορηγήσας. Ὕστερον
[8, 1341]	πονηρὸς γὰρ ὁ σκοπὸς πρὸς	ὃν	ποιοῦνται τὸ τέλος· ὁ γὰρ
[8, 1337]	κοινὴν καὶ μὴ κατ´ ἰδίαν,	ὃν	τρόπον νῦν ἕκαστος ἐπιμελεῖται τῶν
[8, 1342]	ἐγχειρήσας ἐν τῇ δωριστὶ ποιῆσαι	{διθύραμβον}	τοὺς Μυσοὺς οὐχ οἷός τ´
[8, 1341]	ἐπιζητοῦντες. Διὸ καὶ τὴν αὐλητικὴν	ἤγαγον	πρὸς τὰς μαθήσεις. Καὶ γὰρ
[8, 1337]	μετέχοντα μὴ βάναυσον. Βάναυσον δ´	ἔργον	εἶναι δεῖ τοῦτο νομίζειν καὶ
[8, 1339]	ἀπεργάζεσθαι τοὺς αὐτὸ τοῦτο πεποιημένους	ἔργον	καὶ τέχνην τῶν τοσοῦτον χρόνον
[8, 1338]	ἀληθές, πρὸς ἕν τε μόνον	ἔργον	τῆς πολιτικῆς χρησίμους ποιήσαντες, καὶ
[8, 1337]	πρότερον, ἐπαμφοτερίζουσιν· Ἔστι δὲ τέτταρα	σχεδὸν	ἃ παιδεύειν εἰώθασι, γράμματα καὶ
[8, 1341]	περὶ Ἀθήνας οὕτως ἐπεχωρίασεν ὥστε	σχεδὸν	οἱ πολλοὶ τῶν ἐλευθέρων μετεῖχον
[8, 1338]	προειπὼν ἑτέρους τινὰς οἳ καλέουσιν	Ἀοιδόν,	φησίν, ὅ κεν τέρπῃσιν ἅπαντας.
[8, 1341]	προσώπου τοῦτο ποιῆσαι δυσχεράνασαν τὴν	θεόν·	οὐ μὴν ἀλλὰ μᾶλλον εἰκὸς
[8, 1339]	ταῖς παιδιαῖς οὐχ ὅσον ἐπὶ	πλέον	ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἡδονήν,
[8, 1340]	οἰκίαν· οὐ γὰρ δύναται τὸ	νέον	ἡσυχάζειν. Αὕτη μὲν οὖν ἐστι
[8, 1342]	ἁρμονίαις καὶ τοῖς τοιούτοις μέλεσιν	ἐατέον	χρῆσθαι τοὺς τὴν θεατρικὴν μουσικὴν
[8, 1339]	πρώτη ζήτησίς ἐστι πότερον οὐ	θετέον	εἰς παιδείαν τὴν μουσικὴν ἢ
[8, 1339]	εἰς παιδείαν τὴν μουσικὴν ἢ	θετέον,	καὶ τί δύναται τῶν διαπορηθέντων
[8, 1339]	φρόνησιν (καὶ γὰρ τοῦτο τρίτον	θετέον	τῶν εἰρημένων) Ὅτι μὲν οὖν
[8, 1341]	καὶ πᾶσι τοῖς ῥυθμοῖς ἢ	διαιρετέον,	ἔπειτα τοῖς πρὸς παιδείαν διαπονοῦσι
[8, 1341]	ἔχει πρὸς παιδείαν, καὶ πότερον	προαιρετέον	μᾶλλον τὴν εὐμελῆ μουσικὴν ἢ
[8, 1339]	ὄρχησιν ἐν τούτοις) Ἢ μᾶλλον	οἰητέον	πρὸς ἀρετήν τι τείνειν τὴν
[8, 1342]	οὖν ὅτι τούτους ὅρους τρεῖς	ποιητέον	εἰς τὴν παιδείαν, τό τε
[8, 1341]	ἐν ποίοις ὀργάνοις τὴν μάθησιν	ποιητέον,	καὶ γὰρ τοῦτο διαφέρειν εἰκός.
[8, 1338]	οὔτε πρὸς μάλιστα ταύτην βλέποντα	ποιητέον	τὴν ἐπιμέλειαν· εἰ δὲ καὶ
[8, 1337]	περὶ παιδείας καὶ ταύτην κοινὴν	ποιητέον,	φανερόν· τίς δ´ ἔσται ἡ
[8, 1341]	ποίων μελῶν καὶ ποίων ῥυθμῶν	κοινωνητέον,	ἔτι δὲ ἐν ποίοις ὀργάνοις
[8, 1340]	μέχρι τε πόσου τῶν ἔργων	κοινωνητέον	τοῖς πρὸς ἀρετὴν παιδευομένοις πολιτικήν,
[8, 1337]	κοινῇ ταύτην. Ὅτι μὲν οὖν	νομοθετητέον	περὶ παιδείας καὶ ταύτην κοινὴν
[8, 1339]	ὡς ἔοικεν. Οὐ μὴν ἀλλὰ	ζητητέον	μή ποτε τοῦτο μὲν συμβέβηκε,
[8, 1337]	σχολάζειν τῆς ἀσχολίας καὶ τέλος,	ζητητέον	ὅ τι δεῖ ποιοῦντας σχολάζειν.
[8, 1341]	Οὔτε γὰρ αὐλοὺς εἰς παιδείαν	ἀκτέον	οὔτ´ ἄλλο τι τεχνικὸν ὄργανον,
[8, 1340]	τοῦτο δύναται ποιεῖν, δῆλον ὅτι	προσακτέον	καὶ παιδευτέον ἐν αὐτῇ τοὺς
[8, 1340]	μή, καθάπερ ἠπορήθη πρότερον, νῦν	λεκτέον	οὐκ ἄδηλον δὴ ὅτι πολλὴν
[8, 1338]	τίνες αὗται καὶ πῶς, ὕστερον	λεκτέον	περὶ αὐτῶν. Νῦν δὲ τοσοῦτον
[8, 1338]	διάνοιαν, δῆλον ἐκ τούτων ὅτι	παραδοτέον	τοὺς παῖδας γυμναστικῇ καὶ παιδοτριβικῇ·
[8, 1342]	θητῶν καὶ ἄλλων τοιούτων συγκείμενος,	ἀποδοτέον	ἀγῶνας καὶ θεωρίας καὶ τοῖς
[8, 1342]	τὸ κατὰ φύσιν οἰκεῖον, διόπερ	ἀποδοτέον	ἐξουσίαν τοῖς ἀγωνιζομένοις πρὸς τὸν
[8, 1341]	τὰ σώματα διὰ τὰς κινήσεις)	Σκεπτέον	ἔτι περί τε τὰς ἁρμονίας
[8, 1339]	ἴσως περὶ μὲν τούτων ὕστερον	ἐπισκεπτέον·	ΚΕΦΑΚΑΙΟΝ Ε' Ἡ δὲ πρώτη
[8, 1342]	τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον πάσαις	χρηστέον,	ἀλλὰ πρὸς μὲν τὴν παιδείαν
[8, 1339]	πρὸς εὐημερίαν καὶ διαγωγὴν ἐλευθέριον	χρηστέον	αὐτῇ· τί δεῖ μανθάνειν αὐτούς,
[8, 1341]	πρὸς τοὺς τοιούτους αὐτῷ καιροὺς	χρηστέον	ἐν οἷς ἡ θεωρία κάθαρσιν
[8, 1342]	εἴρηται, τοῖς ἠθικοῖς τῶν μελῶν	χρηστέον	καὶ ταῖς ἁρμονίαις ταῖς τοιαύταις.
[8, 1342]	τῆς συντονίας ἀνάπαυσιν) ~φανερὸν ὅτι	χρηστέον	μὲν πάσαις ταῖς ἁρμονίαις, οὐ
[8, 1338]	χρηστέον τῇ γυμναστικῇ, καὶ πῶς	χρηστέον,	ὁμολογούμενόν ἐστιν (μέχρι μὲν γὰρ
[8, 1341]	ἐκ τούτων καὶ ποίοις ὀργάνοις	χρηστέον.	Οὔτε γὰρ αὐλοὺς εἰς παιδείαν
[8, 1341]	καὶ πρὸς παιδείαν πότερον πάσαις	χρηστέον	ταῖς ἁρμονίαις καὶ πᾶσι τοῖς
[8, 1337]	καὶ μᾶλλον ἐν ταῖς ἀσχολίαις	χρηστέον	ταῖς παιδιαῖς (ὁ γὰρ πονῶν
[8, 1338]	οὐκ εἶχον. Ὅτι μὲν οὖν	χρηστέον	τῇ γυμναστικῇ, καὶ πῶς χρηστέον,
[8, 1338]	μὲν γὰρ ἥβης κουφότερα γυμνάσια	προσοιστέον,	τὴν βίαιον τροφὴν καὶ τοὺς
[8, 1338]	τοῖς ἔθεσιν ἢ τῷ λόγῳ	παιδευτέον	εἶναι, καὶ περὶ τὸ σῶμα
[8, 1340]	ποιεῖν, δῆλον ὅτι προσακτέον καὶ	παιδευτέον	ἐν αὐτῇ τοὺς νέους. Ἔστι
[8, 1340]	τῶν νέων. Ὅτι μὲν οὖν	παιδευτέον	τὴν μουσικὴν οὕτως ὥστε καὶ
[8, 1338]	τις ἣν οὐχ ὡς χρησίμην	παιδευτέον	τοὺς υἱεῖς οὐδ´ ὡς ἀναγκαίαν
[8, 1337]	μὲν οὖν τῷ νομοθέτῃ μάλιστα	πραγματευτέον	περὶ τὴν τῶν νέων παιδείαν,
[8, 1338]	ἥβης κουφότερα γυμνάσια προσοιστέον, τὴν	βίαιον	τροφὴν καὶ τοὺς πρὸς ἀνάγκην
[8, 1339]	περὶ μὲν τούτων ὕστερον ἐπισκεπτέον·	ΚΕΦΑΚΑΙΟΝ	Ε' Ἡ δὲ πρώτη ζήτησίς
[8, 1339]	καὶ τῆς μαθήσεως; καὶ γὰρ	ἀναγκαῖον	βέλτιον ἀπεργάζεσθαι τοὺς αὐτὸ τοῦτο
[8, 1337]	παιδείαν μίαν καὶ τὴν αὐτὴν	ἀναγκαῖον	εἶναι πάντων, καὶ ταύτης τὴν
[8, 1337]	γὰρ δὴ παίζοντας· τέλος γὰρ	ἀναγκαῖον	εἶναι τοῦ βίου τὴν παιδιὰν
[8, 1339]	ἀναπαύσεώς ἐστι, τὴν δ´ ἀνάπαυσιν	ἀναγκαῖον	ἡδεῖαν εἶναι (τῆς γὰρ διὰ
[8, 1338]	εἰς παιδείαν ἔταξαν οὐχ ὡς	ἀναγκαῖον	(οὐδὲν γὰρ ἔχει τοιοῦτον) οὐδ´
[8, 1342]	καὶ καθάρσεως· Ταὐτὸ δὴ τοῦτο	ἀναγκαῖον	πάσχειν καὶ τοὺς ἐλεήμονας καὶ
[8, 1340]	ἀλλὰ διὰ τὴν μορφὴν αὐτήν,	ἀναγκαῖον	τούτῳ καὶ αὐτοῦ ἐκείνου τὴν
[8, 1337]		~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Α. Ὅτι μὲν οὖν τῷ
[8, 1337]	καὶ πρὸς τὴν ἄσκησιν αὐτῆς)	ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Β' Ὅτι μὲν οὖν τὰ
[8, 1338]	δώματ´ ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ ἥμενοι ἑξείης.	ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Γ' Ὅτι μὲν τοίνυν ἔστι
[8, 1339]	ὁ δὲ ταύτης τὸ σῶμα)	ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Δ' Περὶ δὲ μουσικῆς ἔνια
[8, 1341]	ἐπιστήμην περιτίθεμεν καὶ τὴν τέχνην.	ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Ζ' Ἐπεὶ δὲ τῶν τε
[8, 1340]	ψυχήν, οἱ δ´ ἔχειν ἁρμονίαν.	ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Πότερον δὲ δεῖ μανθάνειν αὐτοὺς
[8, 1337]	δεῖ τὰ χρήσιμα πρὸς τὸν	βίον	ἢ τὰ τείνοντα πρὸς ἀρετὴν
[8, 1337]	γραφικὴν ὡς χρησίμους πρὸς τὸν	βίον	οὔσας καὶ πολυχρήστους, τὴν δὲ
[8, 1337]	πρὸς ἀρετὴν οὔτε πρὸς τὸν	βίον	τὸν ἄριστον, οὐδὲ φανερὸν πότερον
[8, 1342]	ὁ διθύραμβος ὁμολογουμένως εἶναι δοκεῖ	Φρύγιον.	Καὶ τούτου πολλὰ παραδείγματα λέγουσιν
[8, 1342]	τοῖς ἀπειρηκόσι διὰ χρόνον οὐ	ῥᾴδιον	ᾄδειν τὰς συντόνους ἁρμονίας, ἀλλὰ
[8, 1339]	Οὔτε γὰρ τίνα ἔχει δύναμιν	ῥᾴδιον	περὶ αὐτῆς διελεῖν, οὔτε τίνος
[8, 1338]	ἀνάγκην πόνους ἀπείργοντας, ἵνα μηθὲν	ἐμπόδιον	ᾖ πρὸς τὴν αὔξησιν· ~σημεῖον
[8, 1342]	ἡδονὴν ἑκάστοις τὸ κατὰ φύσιν	οἰκεῖον,	διόπερ ἀποδοτέον ἐξουσίαν τοῖς ἀγωνιζομένοις
[8, 1337]	ἦθος τῆς πολιτείας ἑκάστης τὸ	οἰκεῖον	καὶ φυλάττειν εἴωθε τὴν πολιτείαν
[8, 1339]	ἐμπόδιον ᾖ πρὸς τὴν αὔξησιν·	~σημεῖον	γὰρ οὐ μικρὸν ὅτι δύνανται
[8, 1342]	οὔσης καὶ μάλιστα ἦθος ἐχούσης	ἀνδρεῖον.	Ἔτι δὲ ἐπεὶ τὸ μέσον
[8, 1338]	κρίνειν τὰ τῶν τεχνιτῶν ἔργα	κάλλιον)	οὐδ´ αὖ καθάπερ ἡ γυμναστικὴ
[8, 1338]	Διόπερ Ὅμηρος οὕτως ἐποίησεν Ἀλλ´	οἶον	μέν ἐστι καλεῖν ἐπὶ δαῖτα
[8, 1340]	καὶ καθεστηκότως μάλιστα πρὸς ἑτέραν,	οἷον	δοκεῖ ποιεῖν ἡ δωριστὶ μόνη
[8, 1340]	ἀλήθειαν τὸν αὐτὸν ἔχειν τρόπον	(οἷον	εἴ τις χαίρει τὴν εἰκόνα
[8, 1342]	ἧττον διαφέρει καὶ τῷ μᾶλλον,	οἷον	ἔλεος καὶ φόβος, ἔτι δ´
[8, 1340]	μηδὲν ὑπάρχειν ὁμοίωμα τοῖς ἤθεσιν,	οἷον	ἐν τοῖς ἁπτοῖς καὶ τοῖς
[8, 1342]	τ´ ἔχειν ἅμα καὶ παιδείαν,	οἷον	ἡ λυδιστὶ φαίνεται πεπονθέναι μάλιστα
[8, 1341]	οὔτ´ ἄλλο τι τεχνικὸν ὄργανον,	οἷον	κιθάραν κἂν εἴ τι τοιοῦτον
[8, 1342]	πρέπον. Δηλοῖ δ´ ἡ ποίησις,	οἷον	ὁ διθύραμβος ὁμολογουμένως εἶναι δοκεῖ
[8, 1341]	πολλὰ τῶν ὀργάνων τῶν ἀρχαίων,	οἷον	πηκτίδες καὶ βάρβιτοι καὶ τὰ
[8, 1339]	ἐσομένων ἕνεκεν, ἀλλὰ τῶν γεγονότων,	οἷον	πόνων καὶ λύπης. Δι´ ἣν
[8, 1340]	δὲ τὰς μαλακωτέρως τὴν διάνοιαν,	οἷον	πρὸς τὰς ἀνειμένας, μέσως δὲ
[8, 1340]	ἐνίας ὀδυρτικωτέρως καὶ συνεστηκότως μᾶλλον,	~οἷον	πρὸς τὴν μιξολυδιστὶ καλουμένην, πρὸς
[8, 1338]	οὐ μόνον διὰ τὸ χρήσιμον,	οἷον	τὴν τῶν γραμμάτων μάθησιν, ἀλλὰ
[8, 1337]	πολιτείαν καὶ καθίστησιν ἐξ ἀρχῆς,	οἷον	τὸ μὲν δημοκρατικὸν δημοκρατίαν τὸ
[8, 1342]	καὶ ταῦτα ὡρισμένα ταῖς ἡλικίαις,	οἷον	τοῖς ἀπειρηκόσι διὰ χρόνον οὐ
[8, 1339]	καθάπερ ἡ γυμναστικὴ τὸ σῶμα	ποιόν	τι παρασκευάζει, καὶ τὴν μουσικὴν
[8, 1339]	καὶ τὴν μουσικὴν τὸ ἦθος	ποιόν	τι ποιεῖν, ἐθίζουσαν δύνασθαι χαίρειν
[8, 1340]	οὖν τούτων φανερὸν ὅτι δύναται	ποιόν	τι τὸ τῆς ψυχῆς ἦθος
[8, 1338]	οὐδ´ ὡς ἀναγκαίαν ἀλλ´ ὡς	ἐλευθέριον	καὶ καλήν, φανερόν ἐστιν· πότερον
[8, 1339]	εἰ πρὸς εὐημερίαν καὶ διαγωγὴν	ἐλευθέριον	χρηστέον αὐτῇ· τί δεῖ μανθάνειν
[8, 1337]	πολιτῶν, ἀλλὰ πάντας τῆς πόλεως,	μόριον	γὰρ ἕκαστος τῆς πόλεως· ἡ
[8, 1337]	δὲ τὸ βέλτιον ἦθος βελτίονος	αἴτιον	πολιτείας. Ἔτι δὲ πρὸς πάσας
[8, 1339]	τῆς μαθήσεως; καὶ γὰρ ἀναγκαῖον	βέλτιον	ἀπεργάζεσθαι τοὺς αὐτὸ τοῦτο πεποιημένους
[8, 1341]	ἀπεδοκιμάσθη διὰ τῆς πείρας αὐτῆς,	βέλτιον	δυναμένων κρίνειν τὸ πρὸς ἀρετὴν
[8, 1337]	ὀλιγαρχικὸν ὀλιγαρχίαν· ἀεὶ δὲ τὸ	βέλτιον	ἦθος βελτίονος αἴτιον πολιτείας. Ἔτι
[8, 1341]	μάθησιν. Προσθῶμεν δὲ ὅτι συμβέβηκεν	ἐναντίον	αὐτῷ πρὸς παιδείαν καὶ τὸ
[8, 1339]	τῷ σώματι διαπονεῖν οὐ δεῖ,	τοὐναντίον	γὰρ ἑκάτερος ἀπεργάζεσθαι πέφυκε τῶν
[8, 1341]	δὲ οὐκ ἔστιν ὁ αὐλὸς	ἠθικὸν	ἀλλὰ μᾶλλον ὀργιαστικόν, ὥστε πρὸς
[8, 1337]	δι´ ἄλλους πολλάκις θητικὸν καὶ	δουλικὸν	δόξειεν ἂν πράττειν. Αἱ μὲν
[8, 1341]	παιδείαν ἀκτέον οὔτ´ ἄλλο τι	τεχνικὸν	ὄργανον, οἷον κιθάραν κἂν εἴ
[8, 1337]	ἐξ ἀρχῆς, οἷον τὸ μὲν	δημοκρατικὸν	δημοκρατίαν τὸ δ´ ὀλιγαρχικὸν ὀλιγαρχίαν·
[8, 1337]	τοῦτο πράττων δι´ ἄλλους πολλάκις	θητικὸν	καὶ δουλικὸν δόξειεν ἂν πράττειν.
[8, 1340]	ἦθος ἔχουσι στασιμώτερον οἱ δὲ	κινητικόν,	καὶ τούτων οἱ μὲν φορτικωτέρας
[8, 1338]	πρᾶσιν, ~μᾶλλον δ´ ὅτι ποιεῖ	θεωρητικὸν	τοῦ περὶ τὰ σώματα κάλλους.
[8, 1341]	ὁ αὐλὸς ἠθικὸν ἀλλὰ μᾶλλον	ὀργιαστικόν,	ὥστε πρὸς τοὺς τοιούτους αὐτῷ
[8, 1342]	δύναμιν, ὡς μεθυστικὰς λαμβάνων αὐτάς	(βακχευτικὸν	γὰρ ἥ γε μέθη ποιεῖ
[8, 1337]	μὲν δημοκρατικὸν δημοκρατίαν τὸ δ´	ὀλιγαρχικὸν	ὀλιγαρχίαν· ἀεὶ δὲ τὸ βέλτιον
[8, 1338]	πρὸς ἀσκοῦντας ἀσκεῖν. Ὥστε τὸ	καλὸν	ἀλλ´ οὐ τὸ θηριῶδες δεῖ
[8, 1339]	δεῖ μὴ μόνον ἔχειν τὸ	καλὸν	ἀλλὰ καὶ τὴν ἡδονήν (τὸ
[8, 1338]	ἄλλων θηρίων ἀγωνίσαιτο ἂν οὐθένα	καλὸν	κίνδυνον, ἀλλὰ μᾶλλον ἀνὴρ ἀγαθός,
[8, 1341]	πολλοὶ τῶν ἐλευθέρων μετεῖχον αὐτῆς·	δῆλον	δὲ ἐκ τοῦ πίνακος ὃν
[8, 1341]	καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων καὶ παιδίων.	Δῆλον	δὲ ἐκ τούτων καὶ ποίοις
[8, 1340]	τούτοις καὶ τῶν ἄλλων ἠθῶν	(δῆλον	δὲ ἐκ τῶν ἔργων· μεταβάλλομεν
[8, 1340]	ψυχήν. Τοῦτο δ´ ἂν εἴη	δῆλον,	εἰ ποιοί τινες τὰ ἤθη
[8, 1338]	σῶμα πρότερον ἢ τὴν διάνοιαν,	δῆλον	ἐκ τούτων ὅτι παραδοτέον τοὺς
[8, 1338]	ἡ γὰρ μουσικὴ τοῦτο ποιεῖ	δῆλον.	Ἔτι δὲ καὶ τῶν χρησίμων
[8, 1337]	πρὸς τὰς ἑκάστων ἐργασίας, ὥστε	δῆλον	ὅτι καὶ πρὸς τὰς τῆς
[8, 1340]	εἰ δὲ τοῦτο δύναται ποιεῖν,	δῆλον	ὅτι προσακτέον καὶ παιδευτέον ἐν
[8, 1337]	παιδείας ταραχώδης ἡ σκέψις καὶ	δῆλον	οὐδὲν πότερον ἀσκεῖν δεῖ τὰ
[8, 1342]	φαίνεται πεπονθέναι μάλιστα τῶν ἁρμονιῶν.	Δῆλον	οὖν ὅτι τούτους ὅρους τρεῖς
[8, 1340]	ἠπορήθη πρότερον, νῦν λεκτέον οὐκ	ἄδηλον	δὴ ὅτι πολλὴν ἔχει διαφορὰν
[8, 1337]	δεῖ διδάσκεσθαι τῶν χρησίμων, οὐκ	ἄδηλον·	ὅτι δὲ οὐ πάντα, διῃρημένων
[8, 1339]	μὴ παιδιᾶς ἕνεκα παιδεύειν, οὐκ	ἄδηλον	(οὐ γὰρ παίζουσι μανθάνοντες· μετὰ
[8, 1338]	μὲν ὁμοίως τούτοις τὰ δὲ	μᾶλλον,	ἃ λῃστρικὰ μέν ἐστιν, ἀνδρείας
[8, 1342]	γὰρ ἥ γε μέθη ποιεῖ	μᾶλλον)	ἀλλ´ ἀπειρηκυίας. Ὥστε καὶ πρὸς
[8, 1338]	ἂν οὐθένα καλὸν κίνδυνον, ἀλλὰ	μᾶλλον	ἀνὴρ ἀγαθός, οἱ δὲ λίαν
[8, 1338]	σκευῶν ὠνήν τε καὶ πρᾶσιν,	~μᾶλλον	δ´ ὅτι ποιεῖ θεωρητικὸν τοῦ
[8, 1337]	Εἰ δ´ ἄμφω μὲν δεῖ,	μᾶλλον	δὲ αἱρετὸν τὸ σχολάζειν τῆς
[8, 1341]	ἐν οἷς ἡ θεωρία κάθαρσιν	μᾶλλον	δύναται ἢ μάθησιν. Προσθῶμεν δὲ
[8, 1341]	τὴν θεόν· οὐ μὴν ἀλλὰ	μᾶλλον	εἰκὸς ὅτι πρὸς τὴν διάνοιαν
[8, 1337]	Εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, καὶ	μᾶλλον	ἐν ταῖς ἀσχολίαις χρηστέον ταῖς
[8, 1337]	πότερον πρὸς τὴν διάνοιαν πρέπει	μᾶλλον	ἢ πρὸς τὸ τῆς ψυχῆς
[8, 1342]	γὰρ τὰ δυνατὰ δεῖ μεταχειρίζεσθαι	μᾶλλον	καὶ τὰ πρέποντα ἑκάστους. Ἔστι
[8, 1339]	τὴν ὄρχησιν ἐν τούτοις) Ἢ	μᾶλλον	οἰητέον πρὸς ἀρετήν τι τείνειν
[8, 1342]	δὲ ἧττον διαφέρει καὶ τῷ	μᾶλλον,	οἷον ἔλεος καὶ φόβος, ἔτι
[8, 1340]	μὲν ἐνίας ὀδυρτικωτέρως καὶ συνεστηκότως	μᾶλλον,	~οἷον πρὸς τὴν μιξολυδιστὶ καλουμένην,
[8, 1341]	ἔστιν ὁ αὐλὸς ἠθικὸν ἀλλὰ	μᾶλλον	ὀργιαστικόν, ὥστε πρὸς τοὺς τοιούτους
[8, 1340]	ὁμοιώματα τῶν ἠθῶν, ἀλλὰ σημεῖα	μᾶλλον	τὰ γιγνόμενα σχήματα καὶ χρώματα
[8, 1341]	πρὸς παιδείαν, καὶ πότερον προαιρετέον	μᾶλλον	τὴν εὐμελῆ μουσικὴν ἢ τὴν
[8, 1338]	ἀνδρείαν ἀκολουθοῦσαν τοῖς ἀγριωτάτοις, ἀλλὰ	μᾶλλον	τοῖς ἡμερωτέροις καὶ λεοντώδεσιν ἤθεσιν.
[8, 1342]	τὰ Δώρια μέλη πρέπει παιδεύεσθαι	μᾶλλον	τοῖς νεωτέροις. Εἰσὶ δὲ δύο
[8, 1337]	καλοῦμεν, καὶ τὰς μισθαρνικὰς ἐργασίας·	ἄσχολον	γὰρ ποιοῦσι τὴν διάνοιαν καὶ
[8, 1342]	ταῦτα ἀποδοκιμάσας τῶν ὀργάνων τὸν	αὐλόν.	~ἔχει γὰρ τὴν αὐτὴν δύναμιν
[8, 1338]	ἐστιν· πότερον δὲ μία τὸν	ἀριθμὸν	ἢ πλείους, καὶ τίνες αὗται
[8, 1341]	τὴν εὐμελῆ μουσικὴν ἢ τὴν	εὔρυθμον,	Νομίσαντες οὖν πολλὰ καλῶς λέγειν
[8, 1339]	ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἡδονήν,	χρήσιμον	ἂν εἴη διαναπαύειν ἐν ταῖς
[8, 1339]	μόνην, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ	χρήσιμον	εἶναι πρὸς τὰς ἀναπαύσεις, ὡς
[8, 1338]	Τὸ δὲ ζητεῖν πανταχοῦ τὸ	χρήσιμον	ἥκιστα ἁρμόττει τοῖς μεγαλοψύχοις καὶ
[8, 1338]	παῖδας οὐ μόνον διὰ τὸ	χρήσιμον,	οἷον τὴν τῶν γραμμάτων μάθησιν,
[8, 1338]	γὰρ ἔχει τοιοῦτον) οὐδ´ ὡς	χρήσιμον	(ὥσπερ τὰ γράμματα πρὸς χρηματισμὸν
[8, 1339]	ἀναλαβόντας αὐτὰ προαγαγεῖν, ἵνα ὥσπερ	ἐνδόσιμον	γένηται τοῖς λόγοις οὓς ἄν
[8, 1341]	παιδείαν διαπονοῦσι πότερον τὸν αὐτὸν	διορισμὸν	θήσομεν ἢ {τρίτον} δεῖ τινα
[8, 1338]	χρήσιμον (ὥσπερ τὰ γράμματα πρὸς	χρηματισμὸν	καὶ πρὸς οἰκονομίαν καὶ πρὸς
[8, 1342]	παίδων ἡλικίᾳ διὰ τὸ δύνασθαι	κόσμον	τ´ ἔχειν ἅμα καὶ παιδείαν,
[8, 1341]	ἀκτέον οὔτ´ ἄλλο τι τεχνικὸν	ὄργανον,	οἷον κιθάραν κἂν εἴ τι
[8, 1341]	τῶν αὐλῶν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων	μεμυθολογημένον.	Φασὶ γὰρ δὴ τὴν Ἀθηνᾶν
[8, 1338]	ἀλκήν (οὐδέτερον γὰρ τούτων ὁρῶμεν	γιγνόμενον	ἐκ τῆς μουσικῆς) λείπεται τοίνυν
[8, 1337]	γὰρ ἐν ταῖς πόλεσιν οὐ	γιγνόμενον	τοῦτο βλάπτει τὰς πολιτείας· δεῖ
[8, 1338]	τῇ γυμναστικῇ, καὶ πῶς χρηστέον,	ὁμολογούμενόν	ἐστιν (μέχρι μὲν γὰρ ἥβης
[8, 1337]	τῶν πρὸς ἀρετὴν οὐθέν ἐστιν	ὁμολογούμενον	(καὶ γὰρ τὴν ἀρετὴν οὐ
[8, 1341]	καὶ τὸ μὴ πρὸς ἀρετὴν	συντεῖνον·	ὁμοίως δὲ καὶ πολλὰ τῶν
[8, 1339]	γὰρ ἀβλαβῆ τῶν ἡδέων, οὐ	μόνον	ἁρμόττει πρὸς τὸ τέλος ἀλλὰ
[8, 1337]	ζητεῖν, ὅπερ πολλάκις εἴρηται, μὴ	μόνον	ἀσχολεῖν ὀρθῶς ἀλλὰ καὶ σχολάζειν
[8, 1338]	τινα παιδεύεσθαι τοὺς παῖδας οὐ	μόνον	διὰ τὸ χρήσιμον, οἷον τὴν
[8, 1339]	χρόνον ἐπιμελουμένων ὅσον πρὸς μάθησιν	μόνον.	Εἰ δὲ δεῖ τὰ τοιαῦτα
[8, 1341]	δὲ νομικῶς διέλωμεν, τοὺς τύπους	μόνον	εἰπόντες περὶ αὐτῶν. Ἐπεὶ δὲ
[8, 1338]	τὸ ἀληθές, πρὸς ἕν τε	μόνον	ἔργον τῆς πολιτικῆς χρησίμους ποιήσαντες,
[8, 1339]	τὴν διαγωγὴν ὁμολογουμένως δεῖ μὴ	μόνον	ἔχειν τὸ καλὸν ἀλλὰ καὶ
[8, 1340]	εἰρημένην χρείαν, καὶ δεῖ μὴ	μόνον	τῆς κοινῆς ἡδονῆς μετέχειν ἀπ´
[8, 1341]	μέλεσι καὶ ῥυθμοῖς, καὶ μὴ	μόνον	τῷ κοινῷ τῆς μουσικῆς, ὥσπερ
[8, 1339]	ἔργον καὶ τέχνην τῶν τοσοῦτον	χρόνον	ἐπιμελουμένων ὅσον πρὸς μάθησιν μόνον.
[8, 1342]	ἡλικίαις, οἷον τοῖς ἀπειρηκόσι διὰ	χρόνον	οὐ ῥᾴδιον ᾄδειν τὰς συντόνους
[8, 1338]	θηρίων ἀγωνίσαιτο ἂν οὐθένα καλὸν	κίνδυνον,	ἀλλὰ μᾶλλον ἀνὴρ ἀγαθός, οἱ
[8, 1340]	μὴ πρέπον ταῖς ἡλικίαις οὐ	χαλεπὸν	διορίσαι, καὶ λῦσαι πρὸς τοὺς
[8, 1340]	ποιούσης τῆς μουσικῆς βαναύσους, οὐ	χαλεπὸν	λῦσαι σκεψαμένους μέχρι τε πόσου
[8, 1342]	καὶ τὸ δυνατὸν καὶ τὸ	πρέπον.
[8, 1342]	φρυγιστὶ μέλεσι λαμβάνει ταῦτα τὸ	πρέπον.	Δηλοῖ δ´ ἡ ποίησις, οἷον
[8, 1342]	τό τε δυνατὸν καὶ τὸ	πρέπον·	καὶ γὰρ τὰ δυνατὰ δεῖ
[8, 1340]	ἐκ τῶν τοιούτων· Τὸ δὲ	πρέπον	καὶ τὸ μὴ πρέπον ταῖς
[8, 1340]	δὲ πρέπον καὶ τὸ μὴ	πρέπον	ταῖς ἡλικίαις οὐ χαλεπὸν διορίσαι,
[8, 1340]	τῶν ἔργων) Τὸν αὐτὸν δὲ	τρόπον	ἔχει καὶ τὰ περὶ τοὺς
[8, 1337]	καὶ μὴ κατ´ ἰδίαν, ὃν	τρόπον	νῦν ἕκαστος ἐπιμελεῖται τῶν αὑτοῦ
[8, 1340]	τὴν ἀλήθειαν τὸν αὐτὸν ἔχειν	τρόπον	(οἷον εἴ τις χαίρει τὴν
[8, 1342]	ἁρμονίαις, οὐ τὸν αὐτὸν δὲ	τρόπον	πάσαις χρηστέον, ἀλλὰ πρὸς μὲν
[8, 1340]	καὶ μὴ τὸν αὐτὸν ἔχειν	τρόπον	πρὸς ἑκάστην αὐτῶν, ἀλλὰ πρὸς
[8, 1338]	τῷ τοὺς νέους γυμνάζειν τὸν	τρόπον	τοῦτον διέφερον, ἀλλὰ τῷ μόνους
[8, 1339]	αὐτοὺς ἂν δέοι παρασκευάζειν· ἀλλ´	ἄτοπον.	Τὴν δ´ αὐτὴν ἀπορίαν ἔχει
[8, 1337]	φίλων ἢ δι´ ἀρετὴν οὐκ	ἀνελεύθερον,	ὁ δὲ αὐτὸ τοῦτο πράττων
[8, 1337]	μὲν τινὸς ἐνίων μετέχειν οὐκ	ἀνελεύθερον,	τὸ δὲ προσεδρεύειν λίαν πρὸς
[8, 1340]	μὴν ὅτι γιγνόμεθα ποιοί τινες,	φανερὸν	διὰ πολλῶν μὲν καὶ ἑτέρων,
[8, 1340]	ὥστε καὶ κοινωνεῖν τῶν ἔργων,	φανερὸν	ἐκ τῶν τοιούτων· Τὸ δὲ
[8, 1338]	ἀλλ´ ὡς ἐλευθέριον καὶ καλήν,	φανερόν	ἐστιν· πότερον δὲ μία τὸν
[8, 1340]	τῶν ἠθῶν (καὶ τοῦτ´ ἐστὶ	φανερόν·	εὐθὺς γὰρ ἡ τῶν ἁρμονιῶν
[8, 1337]	ἐλευθερίων ἔργων καὶ τῶν ἀνελευθερίων	φανερόν,	καὶ ὅτι τῶν τοιούτων δεῖ
[8, 1338]	τὴν ἀπὸ τῶν καλλίστων. Ὥστε	φανερὸν	ὅτι δεῖ καὶ πρὸς τὴν
[8, 1340]	ἐλευθεριωτέρας) Ἐκ μὲν οὖν τούτων	φανερὸν	ὅτι δύναται ποιόν τι τὸ
[8, 1337]	τὸ τέλος τῇ πόλει πάσῃ,	φανερὸν	ὅτι καὶ τὴν παιδείαν μίαν
[8, 1342]	φύσιν πρὸς τὰς ἄλλας ἁρμονίας,	φανερὸν	ὅτι τὰ Δώρια μέλη πρέπει
[8, 1342]	πρὸς τὴν τῆς συντονίας ἀνάπαυσιν)	~φανερὸν	ὅτι χρηστέον μὲν πάσαις ταῖς
[8, 1337]	τὸν βίον τὸν ἄριστον, οὐδὲ	φανερὸν	πότερον πρὸς τὴν διάνοιαν πρέπει
[8, 1337]	παιδείας καὶ ταύτην κοινὴν ποιητέον,	φανερόν·	τίς δ´ ἔσται ἡ παιδεία
[8, 1338]	καὶ τοῖς ἐλευθερίοις. Ἐπεὶ δὲ	φανερὸν	τὸ πρότερον τοῖς ἔθεσιν ἢ
[8, 1341]	τῆς μουσικῆς ἀπεργάζεσθαι τὸ λεχθέν.	Φανερὸν	τοίνυν ὅτι δεῖ τὴν μάθησιν
[8, 1341]	καὶ ῥυθμῶν οὖσαν, τούτων δ´	ἑκάτερον	οὐ δεῖ λεληθέναι τίνα δύναμιν
[8, 1341]	θήσομεν ἢ {τρίτον} δεῖ τινα	ἕτερον.	Ἐπεὶ δὴ τὴν μὲν μουσικὴν
[8, 1341]	κιθάραν κἂν εἴ τι τοιοῦτον	ἕτερον	ἔστιν, ἀλλ´ ὅσα ποιήσει τούτων
[8, 1338]	γυμναστικὴ πρὸς ὑγίειαν καὶ ἀλκήν	(οὐδέτερον	γὰρ τούτων ὁρῶμεν γιγνόμενον ἐκ
[8, 1337]	ἡ σκέψις καὶ δῆλον οὐδὲν	πότερον	ἀσκεῖν δεῖ τὰ χρήσιμα πρὸς
[8, 1340]	οἱ δ´ ἔχειν ἁρμονίαν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Πότερον	δὲ δεῖ μανθάνειν αὐτοὺς ᾄδοντάς
[8, 1338]	ἐλευθέριον καὶ καλήν, φανερόν ἐστιν·	πότερον	δὲ μία τὸν ἀριθμὸν ἢ
[8, 1339]	Ἡ δὲ πρώτη ζήτησίς ἐστι	πότερον	οὐ θετέον εἰς παιδείαν τὴν
[8, 1339]	τί δύναται τῶν διαπορηθέντων τριῶν,	πότερον	παιδείαν ἢ παιδιὰν ἢ διαγωγήν.
[8, 1339]	τίνος δεῖ χάριν μετέχειν αὐτῆς,	πότερον	παιδιᾶς ἕνεκα καὶ ἀναπαύσεως, καθάπερ
[8, 1341]	τοὺς ῥυθμούς, καὶ πρὸς παιδείαν	πότερον	πάσαις χρηστέον ταῖς ἁρμονίαις καὶ
[8, 1341]	δύναμιν ἔχει πρὸς παιδείαν, καὶ	πότερον	προαιρετέον μᾶλλον τὴν εὐμελῆ μουσικὴν
[8, 1337]	βίον τὸν ἄριστον, οὐδὲ φανερὸν	πότερον	πρὸς τὴν διάνοιαν πρέπει μᾶλλον
[8, 1341]	ἔπειτα τοῖς πρὸς παιδείαν διαπονοῦσι	πότερον	τὸν αὐτὸν διορισμὸν θήσομεν ἢ
[8, 1341]	αὔλησιν. διὸ καλῶς ἀπεδοκίμασαν οἱ	πρότερον	αὐτοῦ τὴν χρῆσιν ἐκ τῶν
[8, 1338]	γὰρ τῆς παιδείας νῦν ἔχουσι,	πρότερον	δ´ οὐκ εἶχον. Ὅτι μὲν
[8, 1342]	δ´ ἡ δωριστί, καθάπερ εἴπομεν	πρότερον·	δέχεσθαι δὲ δεῖ κἄν τινα
[8, 1338]	Διὸ καὶ τὴν μουσικὴν οἱ	πρότερον	εἰς παιδείαν ἔταξαν οὐχ ὡς
[8, 1337]	καταβεβλημέναι νῦν μαθήσεις, καθάπερ ἐλέχθη	πρότερον,	ἐπαμφοτερίζουσιν· Ἔστι δὲ τέτταρα σχεδὸν
[8, 1338]	εἶναι, καὶ περὶ τὸ σῶμα	πρότερον	ἢ τὴν διάνοιαν, δῆλον ἐκ
[8, 1341]	τὴν ἀρετήν, ἔτι τε καὶ	πρότερον	καὶ μετὰ τὰ Μηδικὰ φρονηματισθέντες
[8, 1339]	μὲν διηπορήκαμεν τῷ λόγῳ καὶ	πρότερον,	καλῶς δ´ ἔχει καὶ νῦν
[8, 1340]	χειρουργοῦντας ἢ μή, καθάπερ ἠπορήθη	πρότερον,	νῦν λεκτέον οὐκ ἄδηλον δὴ
[8, 1338]	ἐλευθερίοις. Ἐπεὶ δὲ φανερὸν τὸ	πρότερον	τοῖς ἔθεσιν ἢ τῷ λόγῳ
[8, 1341]	ἐν τοῖς περὶ ποιητικῆς ἐροῦμεν	σαφέστερον	τρίτον δὲ πρὸς διαγωγὴν πρὸς
[8, 1341]	ὃν ἀνέθηκε Θράσιππος Ἐκφαντίδῃ χορηγήσας.	Ὕστερον	δ´ ἀπεδοκιμάσθη διὰ τῆς πείρας
[8, 1339]	Ἀλλ´ ἴσως περὶ μὲν τούτων	ὕστερον	ἐπισκεπτέον· ΚΕΦΑΚΑΙΟΝ Ε' Ἡ δὲ
[8, 1338]	καὶ τίνες αὗται καὶ πῶς,	ὕστερον	λεκτέον περὶ αὐτῶν. Νῦν δὲ
[8, 1341]	αὐτῆς μήτε ἐμποδίζειν πρὸς τὰς	ὕστερον	πράξεις, μήτε τὸ σῶμα ποιεῖν
[8, 1341]	ἤδη, πρὸς δὲ τὰς χρήσεις	ὕστερον.	Συμβαίνοι δ´ ἂν περὶ τὴν
[8, 1340]	(οἱ μὲν γὰρ ἦθος ἔχουσι	στασιμώτερον	οἱ δὲ κινητικόν, καὶ τούτων
[8, 1338]	νέους γυμνάζειν τὸν τρόπον τοῦτον	διέφερον,	ἀλλὰ τῷ μόνους μὴ πρὸς
[8, 1338]	ὡς τοῦτο πρὸς ἀνδρείαν μάλιστα	συμφέρον.	Καίτοι, καθάπερ εἴρηται πολλάκις, οὔτε
[8, 1337]	τέχνας ὅσαι τὸ σῶμα παρασκευάζουσι	χεῖρον	διακεῖσθαι βαναύσους καλοῦμεν, καὶ τὰς
[8, 1338]	χρησίμους ποιήσαντες, καὶ πρὸς τοῦτο	χεῖρον,	ὥς φησιν ὁ λόγος, ἑτέρων.
[8, 1340]	γὰρ ἔστι τοιαῦτα, ἀλλ´ ἐπὶ	μικρόν,	καὶ οὐ πάντες τῆς τοιαύτης
[8, 1339]	τὴν αὔξησιν· ~σημεῖον γὰρ οὐ	μικρὸν	ὅτι δύνανται τοῦτο παρασκευάζειν, ἐν
[8, 1342]	εἰς τὴν παιδείαν, τό τε	μέσον	καὶ τὸ δυνατὸν καὶ τὸ
[8, 1342]	ἀνδρεῖον. Ἔτι δὲ ἐπεὶ τὸ	μέσον	μὲν τῶν ὑπερβολῶν ἐπαινοῦμεν καὶ
[8, 1340]	τοῖς πάθεσιν· οὐ μὴν ἀλλ´	ὅσον	διαφέρει καὶ περὶ τὴν τούτων
[8, 1339]	καὶ χρῶνται ταῖς παιδιαῖς οὐχ	ὅσον	ἐπὶ πλέον ἀλλὰ καὶ διὰ
[8, 1342]	παθητικούς, τοὺς δ´ ἄλλους καθ´	ὅσον	ἐπιβάλλει τῶν τοιούτων ἑκάστῳ, καὶ
[8, 1339]	τέχνην τῶν τοσοῦτον χρόνον ἐπιμελουμένων	ὅσον	πρὸς μάθησιν μόνον. Εἰ δὲ
[8, 1337]	χρησίμων ποιήσει τὸν μετέχοντα μὴ	βάναυσον.	Βάναυσον δ´ ἔργον εἶναι δεῖ
[8, 1337]	ποιήσει τὸν μετέχοντα μὴ βάναυσον.	Βάναυσον	δ´ ἔργον εἶναι δεῖ τοῦτο
[8, 1340]	καὶ λῦσαι πρὸς τοὺς φάσκοντας	βάναυσον	εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν. Πρῶτον μὲν
[8, 1341]	πράξεις, μήτε τὸ σῶμα ποιεῖν	βάναυσον	καὶ ἄχρηστον πρὸς τὰς πολεμικὰς
[8, 1338]	φανερόν ἐστιν· πότερον δὲ μία	τὸν	ἀριθμὸν ἢ πλείους, καὶ τίνες
[8, 1337]	ἀρετὴν οὔτε πρὸς τὸν βίον	τὸν	ἄριστον, οὐδὲ φανερὸν πότερον πρὸς
[8, 1342]	καὶ ταῦτα ἀποδοκιμάσας τῶν ὀργάνων	τὸν	αὐλόν. ~ἔχει γὰρ τὴν αὐτὴν
[8, 1340]	λόγων ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων)	Τὸν	αὐτὸν δὲ τρόπον ἔχει καὶ
[8, 1342]	μὲν πάσαις ταῖς ἁρμονίαις, οὐ	τὸν	αὐτὸν δὲ τρόπον πάσαις χρηστέον,
[8, 1341]	τοῖς πρὸς παιδείαν διαπονοῦσι πότερον	τὸν	αὐτὸν διορισμὸν θήσομεν ἢ {τρίτον}
[8, 1340]	ἐστι τῷ πρὸς τὴν ἀλήθειαν	τὸν	αὐτὸν ἔχειν τρόπον (οἷον εἴ
[8, 1340]	ἀκούοντας ἄλλως διατίθεσθαι καὶ μὴ	τὸν	αὐτὸν ἔχειν τρόπον πρὸς ἑκάστην
[8, 1337]	ἀσκεῖν δεῖ τὰ χρήσιμα πρὸς	τὸν	βίον ἢ τὰ τείνοντα πρὸς
[8, 1337]	καὶ γραφικὴν ὡς χρησίμους πρὸς	τὸν	βίον οὔσας καὶ πολυχρήστους, τὴν
[8, 1337]	οὔτε πρὸς ἀρετὴν οὔτε πρὸς	τὸν	βίον τὸν ἄριστον, οὐδὲ φανερὸν
[8, 1342]	ἀποδοτέον ἐξουσίαν τοῖς ἀγωνιζομένοις πρὸς	τὸν	θεατὴν τὸν τοιοῦτον τοιούτῳ τινὶ
[8, 1337]	μετέχειν ὅσα τῶν χρησίμων ποιήσει	τὸν	μετέχοντα μὴ βάναυσον. Βάναυσον δ´
[8, 1338]	εὐχερῶς ἔχει, Καθάπερ τῶν περὶ	τὸν	Πόντον Ἀχαιοί τε καὶ Ἡνίοχοι
[8, 1342]	τοῖς ἀγωνιζομένοις πρὸς τὸν θεατὴν	τὸν	τοιοῦτον τοιούτῳ τινὶ χρῆσθαι τῷ
[8, 1338]	γὰρ τῷ τοὺς νέους γυμνάζειν	τὸν	τρόπον τοῦτον διέφερον, ἀλλὰ τῷ
[8, 1342]	τό τε μέσον καὶ τὸ	δυνατὸν	καὶ τὸ πρέπον.
[8, 1342]	δὲ δύο σκοποί, τό τε	δυνατὸν	καὶ τὸ πρέπον· καὶ γὰρ
[8, 1337]	παιδιὰν ἡμῖν. Εἰ δὲ τοῦτο	ἀδύνατον,	καὶ μᾶλλον ἐν ταῖς ἀσχολίαις
[8, 1339]	τέλος οὐθενὸς τῶν ἐσομένων χάριν	αἱρετόν,	καὶ αἱ τοιαῦται τῶν ἡδονῶν
[8, 1337]	ἄμφω μὲν δεῖ, μᾶλλον δὲ	αἱρετὸν	τὸ σχολάζειν τῆς ἀσχολίας καὶ
[8, 1341]	τοῖς περὶ ποιητικῆς ἐροῦμεν σαφέστερον	τρίτον	δὲ πρὸς διαγωγὴν πρὸς ἄνεσίν
[8, 1341]	τὸν αὐτὸν διορισμὸν θήσομεν ἢ	{τρίτον}	δεῖ τινα ἕτερον. Ἐπεὶ δὴ
[8, 1339]	πρὸς φρόνησιν (καὶ γὰρ τοῦτο	τρίτον	θετέον τῶν εἰρημένων) Ὅτι μὲν
[8, 1338]	ἔχει, Καθάπερ τῶν περὶ τὸν	Πόντον	Ἀχαιοί τε καὶ Ἡνίοχοι καὶ
[8, 1340]	γὰρ νέοι διὰ τὴν ἡλικίαν	ἀνήδυντον	οὐθὲν ὑπομένουσιν ἑκόντες, ἡ δὲ
[8, 1338]	δὲ Λάκωνες ταύτην μὲν οὐχ	ἥμαρτον	τὴν ἁμαρτίαν, θηριώδεις δ´ ἀπεργάζονται
[8, 1337]	καὶ γυμναστικὴν καὶ μουσικὴν καὶ	τέταρτον	ἔνιοι γραφικήν, τὴν μὲν γραμματικὴν
[8, 1341]	μουσικὴν παιδείας, τὴν μὲν καθ´	ἕκαστον	ἀκριβολογίαν ἀποδώσομεν ζητεῖν τοῖς βουλομένοις
[8, 1337]	τὰς πράξεις τὰς τῆς ἀρετῆς	ἄχρηστον	ἀπεργάζονται τὸ σῶμα τῶν ἐλευθέρων
[8, 1341]	τὸ σῶμα ποιεῖν βάναυσον καὶ	ἄχρηστον	πρὸς τὰς πολεμικὰς καὶ πολιτικὰς
[8, 1339]	γοῦν καὶ Μουσαῖος εἶναι Βροτοῖς	ἥδιστον	ἀείδειν' διὸ καὶ εἰς τὰς
[8, 1337]	οὔτε πρὸς τὸν βίον τὸν	ἄριστον,	οὐδὲ φανερὸν πότερον πρὸς τὴν
[8, 1342]	ἐν πάσαις ὑπάρχει, τῷ δὲ	ἧττον	διαφέρει καὶ τῷ μᾶλλον, οἷον
[8, 1337]	Ἅμα δὲ οὐδὲ χρὴ νομίζειν	αὐτὸν	αὑτοῦ τινα εἶναι τῶν πολιτῶν,
[8, 1340]	ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων) Τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον ἔχει καὶ τὰ
[8, 1342]	πάσαις ταῖς ἁρμονίαις, οὐ τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον πάσαις χρηστέον, ἀλλὰ
[8, 1341]	πρὸς παιδείαν διαπονοῦσι πότερον τὸν	αὐτὸν	διορισμὸν θήσομεν ἢ {τρίτον} δεῖ
[8, 1340]	τῷ πρὸς τὴν ἀλήθειαν τὸν	αὐτὸν	ἔχειν τρόπον (οἷον εἴ τις
[8, 1340]	ἄλλως διατίθεσθαι καὶ μὴ τὸν	αὐτὸν	ἔχειν τρόπον πρὸς ἑκάστην αὐτῶν,
[8, 1341]	καὶ τοὺς τεχνίτας τοὺς πρὸς	αὐτὸν	μελετῶντας αὐτούς τε ποιούς τινας
[8, 1341]	οἷον κιθάραν κἂν εἴ τι	τοιοῦτον	ἕτερον ἔστιν, ἀλλ´ ὅσα ποιήσει
[8, 1338]	ὡς ἀναγκαῖον (οὐδὲν γὰρ ἔχει	τοιοῦτον)	οὐδ´ ὡς χρήσιμον (ὥσπερ τὰ
[8, 1339]	τελειωθεῖσιν. Ἀλλ´ εἰ τοῦτ´ ἐστὶ	τοιοῦτον,	τίνος ἂν ἕνεκα δέοι μανθάνειν
[8, 1342]	ἀγωνιζομένοις πρὸς τὸν θεατὴν τὸν	τοιοῦτον	τοιούτῳ τινὶ χρῆσθαι τῷ γένει
[8, 1338]	λεκτέον περὶ αὐτῶν. Νῦν δὲ	τοσοῦτον	ἡμῖν εἶναι πρὸ ὁδοῦ γέγονεν,
[8, 1339]	πεποιημένους ἔργον καὶ τέχνην τῶν	τοσοῦτον	χρόνον ἐπιμελουμένων ὅσον πρὸς μάθησιν
[8, 1338]	τοὺς νέους γυμνάζειν τὸν τρόπον	τοῦτον	διέφερον, ἀλλὰ τῷ μόνους μὴ
[8, 1341]	τῶν ἐλευθέρων, Καίπερ χρησάμενοι τὸ	πρῶτον	αὐτῷ. Σχολαστικώτεροι γὰρ γιγνόμενοι διὰ
[8, 1340]	φάσκοντας βάναυσον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν.	Πρῶτον	μὲν γάρ, ἐπεὶ τοῦ κρίνειν
[8, 1338]	Λάκωνας ἴσμεν, ἕως μὲν αὐτοὶ	προσήδρευον	ταῖς φιλοπονίαις, ὑπερέχοντας τῶν ἄλλων,
[8, 1338]	νῦν ἔχουσι, πρότερον δ´ οὐκ	εἶχον.	Ὅτι μὲν οὖν χρηστέον τῇ
[8, 1341]	σχεδὸν οἱ πολλοὶ τῶν ἐλευθέρων	μετεῖχον	αὐτῆς· δῆλον δὲ ἐκ τοῦ
[8, 1337]	δὲ προσεδρεύειν λίαν πρὸς ἀκρίβειαν	ἔνοχον	ταῖς εἰρημέναις βλάβαις. Ἔχει δὲ
[8, 1339]	πρότερον, καλῶς δ´ ἔχει καὶ	νῦν	ἀναλαβόντας αὐτὰ προαγαγεῖν, ἵνα ὥσπερ
[8, 1338]	ἔργων κρίνειν, ἀλλ´ ἐκ τῶν	νῦν·	ἀνταγωνιστὰς γὰρ τῆς παιδείας νῦν
[8, 1337]	χρὴ παιδεύεσθαι, δεῖ μὴ λανθάνειν.	Νῦν	γὰρ ἀμφισβητεῖται περὶ τῶν ἔργων.
[8, 1338]	ταῖς φιλοπονίαις, ὑπερέχοντας τῶν ἄλλων,	νῦν	δὲ κἀν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι
[8, 1341]	ζητεῖν τοῖς βουλομένοις παρ´ ἐκείνων,	νῦν	δὲ νομικῶς διέλωμεν, τοὺς τύπους
[8, 1338]	πῶς, ὕστερον λεκτέον περὶ αὐτῶν.	Νῦν	δὲ τοσοῦτον ἡμῖν εἶναι πρὸ
[8, 1337]	μὴ κατ´ ἰδίαν, ὃν τρόπον	νῦν	ἕκαστος ἐπιμελεῖται τῶν αὑτοῦ τέκνων
[8, 1341]	καὶ περιττὰ τῶν ἔργων, ἃ	νῦν	ἐλήλυθεν εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐκ
[8, 1338]	νῦν· ἀνταγωνιστὰς γὰρ τῆς παιδείας	νῦν	ἔχουσι, πρότερον δ´ οὐκ εἶχον.
[8, 1340]	ἢ μή, καθάπερ ἠπορήθη πρότερον,	νῦν	λεκτέον οὐκ ἄδηλον δὴ ὅτι
[8, 1337]	πράττειν. Αἱ μὲν οὖν καταβεβλημέναι	νῦν	μαθήσεις, καθάπερ ἐλέχθη πρότερον, ἐπαμφοτερίζουσιν·
[8, 1341]	τί δὲ λέγομεν τὴν κάθαρσιν,	νῦν	μὲν ἁπλῶς, πάλιν δ´ ἐν
[8, 1337]	μουσικὴν ἤδη διαπορήσειεν ἄν τις.	Νῦν	μὲν γὰρ ὡς ἡδονῆς χάριν
[8, 1338]	σώματος, ἡ δὲ τὰ ἔργα.	Νῦν	μὲν οὖν αἱ μάλιστα δοκοῦσαι
[8, 1341]	λέγειν περὶ τούτων τῶν τε	νῦν	μουσικῶν ἐνίους καὶ τῶν ἐκ
[8, 1338]	ἑξείης. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ὅτι μὲν	τοίνυν	ἔστι παιδεία τις ἣν οὐχ
[8, 1341]	μουσικῆς ἀπεργάζεσθαι τὸ λεχθέν. Φανερὸν	τοίνυν	ὅτι δεῖ τὴν μάθησιν αὐτῆς
[8, 1338]	γιγνόμενον ἐκ τῆς μουσικῆς) λείπεται	τοίνυν	πρὸς τὴν ἐν τῇ σχολῇ
[8, 1338]	δὲ τὰ ἔργα. Νῦν μὲν	οὖν	αἱ μάλιστα δοκοῦσαι τῶν πόλεων
[8, 1339]	καὶ λύπης. Δι´ ἣν μὲν	οὖν	αἰτίαν ζητοῦσι τὴν εὐδαιμονίαν γίγνεσθαι
[8, 1339]	θετέον τῶν εἰρημένων) Ὅτι μὲν	οὖν	δεῖ τοὺς νέους μὴ παιδιᾶς
[8, 1340]	τὸ νέον ἡσυχάζειν. Αὕτη μὲν	οὖν	ἐστι τοῖς νηπίοις ἁρμόττουσα τῶν
[8, 1341]	τοὺς αὐλούς. Οὐ κακῶς μὲν	οὖν	ἔχει φάναι καὶ διὰ τὴν
[8, 1337]	δόξειεν ἂν πράττειν. Αἱ μὲν	οὖν	καταβεβλημέναι νῦν μαθήσεις, καθάπερ ἐλέχθη
[8, 1337]	καὶ κοινῇ ταύτην. Ὅτι μὲν	οὖν	νομοθετητέον περὶ παιδείας καὶ ταύτην
[8, 1342]	πεπονθέναι μάλιστα τῶν ἁρμονιῶν. Δῆλον	οὖν	ὅτι τούτους ὅρους τρεῖς ποιητέον
[8, 1340]	μείζοσι τῶν νέων. Ὅτι μὲν	οὖν	παιδευτέον τὴν μουσικὴν οὕτως ὥστε
[8, 1341]	μουσικὴν ἢ τὴν εὔρυθμον, Νομίσαντες	οὖν	πολλὰ καλῶς λέγειν περὶ τούτων
[8, 1337]	αὐτῆς) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Ὅτι μὲν	οὖν	τὰ ἀναγκαῖα δεῖ διδάσκεσθαι τῶν
[8, 1340]	οἱ δὲ ἐλευθεριωτέρας) Ἐκ μὲν	οὖν	τούτων φανερὸν ὅτι δύναται ποιόν
[8, 1337]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α. Ὅτι μὲν	οὖν	τῷ νομοθέτῃ μάλιστα πραγματευτέον περὶ
[8, 1338]	δ´ οὐκ εἶχον. Ὅτι μὲν	οὖν	χρηστέον τῇ γυμναστικῇ, καὶ πῶς
[8, 1339]	οὖσαν καὶ μετὰ μελῳδίας Φησὶ	γοῦν	καὶ Μουσαῖος εἶναι Βροτοῖς ἥδιστον
[8, 1341]	τέλος· ὁ γὰρ θεατὴς φορτικὸς	ὢν	μεταβάλλειν εἴωθε τὴν μουσικήν, ὥστε
[8, 1340]	λαμβάνουσι γὰρ τὰ μαρτύρια τῶν	λόγων	ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων) Τὸν
[8, 1341]	τὰ θαυμάσια καὶ περιττὰ τῶν	ἔργων,	ἃ νῦν ἐλήλυθεν εἰς τοὺς
[8, 1340]	πρεσβυτέρους δὲ γενομένους τῶν μὲν	ἔργων	ἀφεῖσθαι, δύνασθαι δὲ τὰ καλὰ
[8, 1340]	κρίνειν χάριν μετέχειν δεῖ τῶν	ἔργων,	διὰ τοῦτο χρὴ νέους μὲν
[8, 1340]	ἐάν τις αὐτὸς κοινωνῇ τῶν	ἔργων·	ἓν γάρ τι τῶν ἀδυνάτων
[8, 1337]	πάντα, διῃρημένων τῶν τε ἐλευθερίων	ἔργων	καὶ τῶν ἀνελευθερίων φανερόν, καὶ
[8, 1340]	σκεψαμένους μέχρι τε πόσου τῶν	ἔργων	κοινωνητέον τοῖς πρὸς ἀρετὴν παιδευομένοις
[8, 1338]	δὲ οὐκ ἐκ τῶν προτέρων	ἔργων	κρίνειν, ἀλλ´ ἐκ τῶν νῦν·
[8, 1340]	χαλεπῶν ἐστι μὴ κοινωνήσαντας τῶν	ἔργων	κριτὰς γενέσθαι σπουδαίους. Ἅμα δὲ
[8, 1340]	ἠθῶν (δῆλον δὲ ἐκ τῶν	ἔργων·	μεταβάλλομεν γὰρ τὴν ψυχὴν ἀκροώμενοι
[8, 1337]	Νῦν γὰρ ἀμφισβητεῖται περὶ τῶν	ἔργων.	Οὐ γὰρ ταὐτὰ πάντες ὑπολαμβάνουσι
[8, 1341]	τὰ Μηδικὰ φρονηματισθέντες ἐκ τῶν	ἔργων,	πάσης ἥπτοντο μαθήσεως, οὐδὲν διακρίνοντες
[8, 1340]	τῶν λόγων ἐξ αὐτῶν τῶν	ἔργων)	Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔχει
[8, 1340]	οὕτως ὥστε καὶ κοινωνεῖν τῶν	ἔργων,	φανερὸν ἐκ τῶν τοιούτων· Τὸ
[8, 1339]	καθάπερ οἱ τῶν Περσῶν καὶ	Μήδων	βασιλεῖς, δι´ ἄλλων αὐτὸ ποιούντων
[8, 1338]	δοκοῦσαι τῶν πόλεων ἐπιμελεῖσθαι τῶν	παίδων	αἱ μὲν ἀθλητικὴν ἕξιν ἐμποιοῦσι,
[8, 1342]	ἁρμονιῶν ἣ πρέπει τῇ τῶν	παίδων	ἡλικίᾳ διὰ τὸ δύνασθαι κόσμον
[8, 1339]	ἴσως ἂν δόξειεν ἡ τῶν	παίδων	σπουδὴ παιδιᾶς εἶναι χάριν ἀνδράσι
[8, 1341]	ζῴων, ἔτι δὲ καὶ πλῆθος	ἀνδραπόδων	καὶ παιδίων. Δῆλον δὲ ἐκ
[8, 1337]	ψυχῆς ἦθος· ἔκ τε τῆς	ἐμποδὼν	παιδείας ταραχώδης ἡ σκέψις καὶ
[8, 1339]	νεωτέρους. Ὅσα γὰρ ἀβλαβῆ τῶν	ἡδέων,	οὐ μόνον ἁρμόττει πρὸς τὸ
[8, 1340]	συμβέβηκεν εἶναι τὴν μουσικὴν τῶν	ἡδέων,	τὴν δ´ ἀρετὴν περὶ τὸ
[8, 1339]	ὑπόληψιν ἣν ἔχομεν περὶ τῶν	θεῶν·	οὐ γὰρ ὁ Ζεὺς αὐτὸς
[8, 1338]	οὖν αἱ μάλιστα δοκοῦσαι τῶν	πόλεων	ἐπιμελεῖσθαι τῶν παίδων αἱ μὲν
[8, 1341]	αὐτοῦ τὴν χρῆσιν ἐκ τῶν	νέων	καὶ τῶν ἐλευθέρων, Καίπερ χρησάμενοι
[8, 1340]	παιδεία πλαταγὴ τοῖς μείζοσι τῶν	νέων.	Ὅτι μὲν οὖν παιδευτέον τὴν
[8, 1337]	μάλιστα πραγματευτέον περὶ τὴν τῶν	νέων	παιδείαν, οὐδεὶς ἂν ἀμφισβητήσειε· καὶ
[8, 1339]	διὰ τὸ τῷ τέλει τῶν	πράξεων	ἔχειν ὁμοίωμά τι. Τό τε
[8, 1340]	ἐστίν. Ἔτι δὲ ἀκροώμενοι τῶν	μιμήσεων	γίγνονται πάντες συμπαθεῖς, καὶ χωρὶς
[8, 1340]	κἂν εἴ τις ἄλλος τῶν	γραφέων	ἢ τῶν ἀγαλματοποιῶν ἐστιν ἠθικός)
[8, 1339]	ἑκάτερος ἀπεργάζεσθαι πέφυκε τῶν πόνων,	ἐμποδίζων	ὁ μὲν τοῦ σώματος πόνος
[8, 1340]	οὐκ ἔστι ταῦτα ὁμοιώματα τῶν	ἠθῶν,	ἀλλὰ σημεῖα μᾶλλον τὰ γιγνόμενα
[8, 1340]	ἐναντίων τούτοις καὶ τῶν ἄλλων	ἠθῶν	(δῆλον δὲ ἐκ τῶν ἔργων·
[8, 1340]	γιγνόμενα σχήματα καὶ χρώματα τῶν	ἠθῶν,	καὶ ταῦτ´ ἐστὶν ἐπίσημα ἐν
[8, 1340]	μέλεσιν αὐτοῖς ἔστι μιμήματα τῶν	ἠθῶν	(καὶ τοῦτ´ ἐστὶ φανερόν· εὐθὺς
[8, 1339]	καθ´ αὑτὰ μὲν οὐδὲ τῶν	σπουδαίων,	ἀλλ´ ἡδέα, καὶ ἅμα παύει
[8, 1338]	ἀνέντες τοὺς παῖδας, καὶ τῶν	ἀναγκαίων	ἀπαιδαγωγήτους ποιήσαντες, βαναύσους κατεργάζονται κατά
[8, 1339]	ἀφαιρεῖσθαι τὴν δύναμιν ὑπὸ τῶν	ἀναγκαίων	γυμνασίων· Ὅταν δ´ ἀφ´ ἥβης
[8, 1338]	γέγονεν, ὅτι καὶ παρὰ τῶν	ἀρχαίων	ἔχομέν τινα μαρτυρίαν ἐκ τῶν
[8, 1341]	περὶ τῶν αὐλῶν ὑπὸ τῶν	ἀρχαίων	μεμυθολογημένον. Φασὶ γὰρ δὴ τὴν
[8, 1341]	καὶ πολλὰ τῶν ὀργάνων τῶν	ἀρχαίων,	οἷον πηκτίδες καὶ βάρβιτοι καὶ
[8, 1341]	δὲ καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων καὶ	παιδίων.	Δῆλον δὲ ἐκ τούτων καὶ
[8, 1340]	ἐστι τοῖς νηπίοις ἁρμόττουσα τῶν	παιδίων,	ἡ δὲ παιδεία πλαταγὴ τοῖς
[8, 1337]	ἐλευθερίων ἐπιστημῶν μέχρι μὲν τινὸς	ἐνίων	μετέχειν οὐκ ἀνελεύθερον, τὸ δὲ
[8, 1342]	πρεσβυτέρων, δεῖ καὶ τῶν τοιούτων	ἁρμονιῶν	ἅπτεσθαι καὶ τῶν μελῶν τῶν
[8, 1342]	λυδιστὶ φαίνεται πεπονθέναι μάλιστα τῶν	ἁρμονιῶν.	Δῆλον οὖν ὅτι τούτους ὅρους
[8, 1340]	φανερόν· εὐθὺς γὰρ ἡ τῶν	ἁρμονιῶν	διέστηκε φύσις, ὥστε ἀκούοντας ἄλλως
[8, 1342]	ἐν τοῖς αὐλοῖς, τῶν δ´	ἁρμονιῶν	ἐν τοῖς φρυγιστὶ μέλεσι λαμβάνει
[8, 1340]	ποιεῖν ἡ δωριστὶ μόνη τῶν	ἁρμονιῶν,	ἐνθουσιαστικοὺς δ´ ἡ φρυγιστί. Ταῦτα
[8, 1342]	εἴ τίς ἐστι τοιαύτη τῶν	ἁρμονιῶν	ἣ πρέπει τῇ τῶν παίδων
[8, 1342]	αὐτὴν δύναμιν ἡ φρυγιστὶ τῶν	ἁρμονιῶν	ἥνπερ αὐλὸς ἐν τοῖς ὀργάνοις·
[8, 1342]	φύσιν ἕξεως οὕτω καὶ τῶν	ἁρμονιῶν	παρεκβάσεις εἰσὶ καὶ τῶν μελῶν
[8, 1341]	δ´ ἐνθουσιαστικὰ τιθέντες, καὶ τῶν	ἁρμονιῶν	τὴν φύσιν τὴν πρὸς ἕκαστα
[8, 1341]	πρὸς ἀρετὴν παιδευομένοις πολιτικήν, ~καὶ	ποίων	μελῶν καὶ ποίων ῥυθμῶν κοινωνητέον,
[8, 1341]	πολιτικήν, ~καὶ ποίων μελῶν καὶ	ποίων	ῥυθμῶν κοινωνητέον, ἔτι δὲ ἐν
[8, 1340]	ἄλλος τῶν γραφέων ἢ τῶν	ἀγαλματοποιῶν	ἐστιν ἠθικός) Ἐν δὲ τοῖς
[8, 1337]	ταπεινήν. Ἔστι δὲ καὶ τῶν	ἐλευθερίων	ἐπιστημῶν μέχρι μὲν τινὸς ἐνίων
[8, 1337]	οὐ πάντα, διῃρημένων τῶν τε	ἐλευθερίων	ἔργων καὶ τῶν ἀνελευθερίων φανερόν,
[8, 1337]	τε ἐλευθερίων ἔργων καὶ τῶν	ἀνελευθερίων	φανερόν, καὶ ὅτι τῶν τοιούτων
[8, 1338]	λύκος οὐδ´ οὐδὲν τῶν ἄλλων	θηρίων	ἀγωνίσαιτο ἂν οὐθένα καλὸν κίνδυνον,
[8, 1339]	καὶ τί δύναται τῶν διαπορηθέντων	τριῶν,	πότερον παιδείαν ἢ παιδιὰν ἢ
[8, 1339]	τὴν δύναμιν ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων	γυμνασίων·	Ὅταν δ´ ἀφ´ ἥβης ἔτη
[8, 1340]	καὶ σωφροσύνης καὶ πάντων τῶν	ἐναντίων	τούτοις καὶ τῶν ἄλλων ἠθῶν
[8, 1341]	περὶ τούτων τῶν τε νῦν	μουσικῶν	ἐνίους καὶ τῶν ἐκ φιλοσοφίας
[8, 1338]	τε καὶ Ἡνίοχοι καὶ τῶν	ἠπειρωτικῶν	ἐθνῶν ἕτερα, τὰ μὲν ὁμοίως
[8, 1337]	μάθησιν ἰδίαν, ἣν ἂν δόξῃ,	διδάσκων.	Δεῖ δὲ τῶν κοινῶν κοινὴν
[8, 1340]	χωρὶς τῶν ῥυθμῶν καὶ τῶν	μελῶν	αὐτῶν. Ἐπεὶ δὲ συμβέβηκεν εἶναι
[8, 1341]	ἀρετὴν παιδευομένοις πολιτικήν, ~καὶ ποίων	μελῶν	καὶ ποίων ῥυθμῶν κοινωνητέον, ἔτι
[8, 1339]	καὶ τὰ μὴ χρηστὰ τῶν	μελῶν.	Ὁ δ´ αὐτὸς λόγος κἂν
[8, 1342]	εἰσιν, ἐκ τῶν δ´ ἱερῶν	μελῶν	ὁρῶμεν τούτους, ὅταν χρήσωνται τοῖς
[8, 1342]	ἁρμονιῶν παρεκβάσεις εἰσὶ καὶ τῶν	μελῶν	τὰ σύντονα καὶ παρακεχρωσμένα, ποιεῖ
[8, 1340]	δὲ καὶ διὰ τῶν Ὀλύμπου	μελῶν·	ταῦτα γὰρ ὁμολογουμένως ποιεῖ τὰς
[8, 1342]	τοιούτων ἁρμονιῶν ἅπτεσθαι καὶ τῶν	μελῶν	τῶν τοιούτων, ἔτι δ´ εἴ
[8, 1342]	ὥσπερ εἴρηται, τοῖς ἠθικοῖς τῶν	μελῶν	χρηστέον καὶ ταῖς ἁρμονίαις ταῖς
[8, 1341]	δὲ τὴν διαίρεσιν ἀποδεχόμεθα τῶν	μελῶν	ὡς διαιροῦσί τινες τῶν ἐν
[8, 1337]	μὲν γὰρ αὑτοῦ χάριν ἢ	φίλων	ἢ δι´ ἀρετὴν οὐκ ἀνελεύθερον,
[8, 1339]	Περσῶν καὶ Μήδων βασιλεῖς, δι´	ἄλλων	αὐτὸ ποιούντων μεταλαμβάνειν τῆς ἡδονῆς
[8, 1338]	ἀσχολίαν ὡς ἀναγκαίας καὶ χάριν	ἄλλων.	Διὸ καὶ τὴν μουσικὴν οἱ
[8, 1341]	τῆς μουσικῆς, ὥσπερ καὶ τῶν	ἄλλων	ἔνια ζῴων, ἔτι δὲ καὶ
[8, 1340]	τῶν ἐναντίων τούτοις καὶ τῶν	ἄλλων	ἠθῶν (δῆλον δὲ ἐκ τῶν
[8, 1338]	γὰρ λύκος οὐδ´ οὐδὲν τῶν	ἄλλων	θηρίων ἀγωνίσαιτο ἂν οὐθένα καλὸν
[8, 1338]	προσήδρευον ταῖς φιλοπονίαις, ὑπερέχοντας τῶν	ἄλλων,	νῦν δὲ κἀν τοῖς γυμνικοῖς
[8, 1342]	ἐκ βαναύσων καὶ θητῶν καὶ	ἄλλων	τοιούτων συγκείμενος, ἀποδοτέον ἀγῶνας καὶ
[8, 1340]	γιγνόμεθα ποιοί τινες, φανερὸν διὰ	πολλῶν	μὲν καὶ ἑτέρων, οὐχ ἥκιστα
[8, 1342]	ἐπεὶ τὸ μέσον μὲν τῶν	ὑπερβολῶν	ἐπαινοῦμεν καὶ χρῆναι διώκειν φαμέν,
[8, 1338]	τοῖς σχολάζουσιν· ὁ μὲν γὰρ	ἀσχολῶν	ἕνεκα τινος ἀσχολεῖ τέλους ὡς
[8, 1341]	ἔχει καὶ τὸ περὶ τῶν	αὐλῶν	ὑπὸ τῶν ἀρχαίων μεμυθολογημένον. Φασὶ
[8, 1337]	Ἔστι δὲ καὶ τῶν ἐλευθερίων	ἐπιστημῶν	μέχρι μὲν τινὸς ἐνίων μετέχειν
[8, 1340]	πάντες συμπαθεῖς, καὶ χωρὶς τῶν	ῥυθμῶν	καὶ τῶν μελῶν αὐτῶν. Ἐπεὶ
[8, 1341]	~καὶ ποίων μελῶν καὶ ποίων	ῥυθμῶν	κοινωνητέον, ἔτι δὲ ἐν ποίοις
[8, 1341]	μουσικὴν ὁρῶμεν διὰ μελοποιίας καὶ	ῥυθμῶν	οὖσαν, τούτων δ´ ἑκάτερον οὐ
[8, 1338]	δῆλον. Ἔτι δὲ καὶ τῶν	χρησίμων	ὅτι δεῖ τινα παιδεύεσθαι τοὺς
[8, 1337]	τὰ ἀναγκαῖα δεῖ διδάσκεσθαι τῶν	χρησίμων,	οὐκ ἄδηλον· ὅτι δὲ οὐ
[8, 1337]	τοιούτων δεῖ μετέχειν ὅσα τῶν	χρησίμων	ποιήσει τὸν μετέχοντα μὴ βάναυσον.
[8, 1342]	τῆς μέθης δύναμιν, ὡς μεθυστικὰς	λαμβάνων	αὐτάς (βακχευτικὸν γὰρ ἥ γε
[8, 1342]	ἡ τοιαύτη κίνησις μάλιστα τῶν	ὀργάνων	ἐστὶν ἐν τοῖς αὐλοῖς, τῶν
[8, 1341]	Ζ' Ἐπεὶ δὲ τῶν τε	ὀργάνων	καὶ τῆς ἐργασίας ἀποδοκιμάζομεν τὴν
[8, 1342]	δωριστί, καὶ ταῦτα ἀποδοκιμάσας τῶν	ὀργάνων	τὸν αὐλόν. ~ἔχει γὰρ τὴν
[8, 1341]	ὁμοίως δὲ καὶ πολλὰ τῶν	ὀργάνων	τῶν ἀρχαίων, οἷον πηκτίδες καὶ
[8, 1341]	διὰ τῆς πείρας αὐτῆς, βέλτιον	δυναμένων	κρίνειν τὸ πρὸς ἀρετὴν καὶ
[8, 1338]	ἔχομέν τινα μαρτυρίαν ἐκ τῶν	καταβεβλημένων	παιδευμάτων· ἡ γὰρ μουσικὴ τοῦτο
[8, 1337]	ἄδηλον· ὅτι δὲ οὐ πάντα,	διῃρημένων	τῶν τε ἐλευθερίων ἔργων καὶ
[8, 1339]	γὰρ τοῦτο τρίτον θετέον τῶν	εἰρημένων)	Ὅτι μὲν οὖν δεῖ τοὺς
[8, 1338]	ταύτην ἀρίστην εἶναι διαγωγήν, ὅταν	εὐφραινομένων	τῶν ἀνθρώπων Δαιτυμόνες δ´ ἀνὰ
[8, 1339]	τῶν ἡδονῶν οὐθενός εἰσι τῶν	ἐσομένων	ἕνεκεν, ἀλλὰ τῶν γεγονότων, οἷον
[8, 1339]	τε γὰρ τέλος οὐθενὸς τῶν	ἐσομένων	χάριν αἱρετόν, καὶ αἱ τοιαῦται
[8, 1339]	καὶ τέχνην τῶν τοσοῦτον χρόνον	ἐπιμελουμένων	ὅσον πρὸς μάθησιν μόνον. Εἰ
[8, 1339]	μανθάνειν αὐτούς, ἀλλ´ οὐχ ἑτέρων	χρωμένων	ἀπολαύειν; Σκοπεῖν δ´ ἔξεστι τὴν
[8, 1341]	ἡδονὴν συντείνοντα τοῖς ἀκούουσι τῶν	χρωμένων,	ἑπτάγωνα καὶ τρίγωνα καὶ σαμβῦκαι,
[8, 1338]	ἤθεσιν. Πολλὰ δ´ ἔστι τῶν	ἐθνῶν	ἃ πρὸς τὸ κτείνειν καὶ
[8, 1338]	καὶ Ἡνίοχοι καὶ τῶν ἠπειρωτικῶν	ἐθνῶν	ἕτερα, τὰ μὲν ὁμοίως τούτοις
[8, 1338]	ἄλλοις ζῴοις οὔτε ἐπὶ τῶν	ἐθνῶν	ὁρῶμεν τὴν ἀνδρείαν ἀκολουθοῦσαν τοῖς
[8, 1341]	ἀποδώσομεν ζητεῖν τοῖς βουλομένοις παρ´	ἐκείνων,	νῦν δὲ νομικῶς διέλωμεν, τοὺς
[8, 1337]	δόξῃ, διδάσκων. Δεῖ δὲ τῶν	κοινῶν	κοινὴν ποιεῖσθαι καὶ τὴν ἄσκησιν.
[8, 1337]	διδάσκων. Δεῖ δὲ τῶν κοινῶν	κοινὴν	ποιεῖσθαι καὶ τὴν ἄσκησιν. Ἅμα
[8, 1337]	νῦν ἕκαστος ἐπιμελεῖται τῶν αὑτοῦ	τέκνων	ἰδίᾳ τε καὶ μάθησιν ἰδίαν,
[8, 1339]	αἱρετόν, καὶ αἱ τοιαῦται τῶν	ἡδονῶν	οὐθενός εἰσι τῶν ἐσομένων ἕνεκεν,
[8, 1339]	εὐδαιμονίαν γίγνεσθαι διὰ τούτων τῶν	ἡδονῶν,	ταύτην εἰκότως ἄν τις ὑπολάβοι
[8, 1341]	μουσικῇ χρῆσθαι δεῖν ἀλλὰ καὶ	πλειόνων	χάριν (καὶ γὰρ παιδείας ἕνεκεν
[8, 1337]	χρηστέον ταῖς παιδιαῖς (ὁ γὰρ	πονῶν	δεῖται τῆς ἀναπαύσεως, ἡ δὲ
[8, 1339]	γὰρ ἑκάτερος ἀπεργάζεσθαι πέφυκε τῶν	πόνων,	ἐμποδίζων ὁ μὲν τοῦ σώματος
[8, 1339]	ἕνεκεν, ἀλλὰ τῶν γεγονότων, οἷον	πόνων	καὶ λύπης. Δι´ ἣν μὲν
[8, 1339]	εἶναι (τῆς γὰρ διὰ τῶν	πόνων	λύπης ἰατρεία τίς ἐστιν) καὶ
[8, 1341]	τοὺς ἀγῶνας ἐκ δὲ τῶν	ἀγώνων	εἰς τὴν παιδείαν, ἀλλὰ τὰ
[8, 1340]	γάρ τι τῶν ἀδυνάτων ἢ	χαλεπῶν	ἐστι μὴ κοινωνήσαντας τῶν ἔργων
[8, 1338]	ἐπὶ δαῖτα θαλείην, Καὶ οὕτω	προειπὼν	ἑτέρους τινὰς οἳ καλέουσιν Ἀοιδόν,
[8, 1338]	εἶναι διαγωγήν, ὅταν εὐφραινομένων τῶν	ἀνθρώπων	Δαιτυμόνες δ´ ἀνὰ δώματ´ ἀκουάζωνται
[8, 1338]	γὰρ οἴονται διαγωγὴν εἶναι τῶν	ἐλευθέρων,	ἐν ταύτῃ τάττουσιν. Διόπερ Ὅμηρος
[8, 1337]	ἄχρηστον ἀπεργάζονται τὸ σῶμα τῶν	ἐλευθέρων	{ἢ τὴν ψυχὴν} ἢ τὴν
[8, 1341]	ἐκ τῶν νέων καὶ τῶν	ἐλευθέρων,	Καίπερ χρησάμενοι τὸ πρῶτον αὐτῷ.
[8, 1341]	ταύτης φορτικῆς, διόπερ οὐ τῶν	ἐλευθέρων	κρίνομεν εἶναι τὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ
[8, 1341]	ὥστε σχεδὸν οἱ πολλοὶ τῶν	ἐλευθέρων	μετεῖχον αὐτῆς· δῆλον δὲ ἐκ
[8, 1342]	τινές εἰσιν, ἐκ τῶν δ´	ἱερῶν	μελῶν ὁρῶμεν τούτους, ὅταν χρήσωνται
[8, 1339]	δεῖ μανθάνειν αὐτούς, ~ἀλλ´ οὐχ	ἑτέρων	ἀκούοντας ὀρθῶς τε χαίρειν καὶ
[8, 1338]	χεῖρον, ὥς φησιν ὁ λόγος,	ἑτέρων.	Δεῖ δὲ οὐκ ἐκ τῶν
[8, 1338]	ἀγῶσι κἀν τοῖς πολεμικοῖς λειπομένους	ἑτέρων·	οὐ γὰρ τῷ τοὺς νέους
[8, 1340]	φανερὸν διὰ πολλῶν μὲν καὶ	ἑτέρων,	οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ διὰ
[8, 1342]	ταῖς ἠθικωτάταις, πρὸς δὲ ἀκρόασιν	ἑτέρων	χειρουργούντων καὶ ταῖς πρακτικαῖς καὶ
[8, 1339]	δεῖ μανθάνειν αὐτούς, ἀλλ´ οὐχ	ἑτέρων	χρωμένων ἀπολαύειν; Σκοπεῖν δ´ ἔξεστι
[8, 1338]	Δεῖ δὲ οὐκ ἐκ τῶν	προτέρων	ἔργων κρίνειν, ἀλλ´ ἐκ τῶν
[8, 1339]	ἡδονήν (τὸ γὰρ εὐδαιμονεῖν ἐξ	ἀμφοτέρων	τούτων ἐστίν) τὴν δὲ μουσικὴν
[8, 1342]	τὴν ἐσομένην ἡλικίαν, τὴν τῶν	πρεσβυτέρων,	δεῖ καὶ τῶν τοιούτων ἁρμονιῶν
[8, 1339]	ἀλλὰ μή, καθάπερ οἱ τῶν	Περσῶν	καὶ Μήδων βασιλεῖς, δι´ ἄλλων
[8, 1342]	πεπαιδευμένος, ὁ δὲ φορτικὸς ἐκ	βαναύσων	καὶ θητῶν καὶ ἄλλων τοιούτων
[8, 1340]	τις ἄλλος τῶν γραφέων ἢ	τῶν	ἀγαλματοποιῶν ἐστιν ἠθικός) Ἐν δὲ
[8, 1341]	εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐκ δὲ	τῶν	ἀγώνων εἰς τὴν παιδείαν, ἀλλὰ
[8, 1340]	τῶν ἔργων· ἓν γάρ τι	τῶν	ἀδυνάτων ἢ χαλεπῶν ἐστι μὴ
[8, 1340]	θεωρεῖ, ἡδεῖαν εἶναι) Συμβέβηκε δὲ	τῶν	αἰσθητῶν ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις
[8, 1341]	μεταχειρίζεται χάριν ἀρετῆς, ἀλλὰ τῆς	τῶν	ἀκουόντων ἡδονῆς, καὶ ταύτης φορτικῆς,
[8, 1341]	κοινῷ τῆς μουσικῆς, ὥσπερ καὶ	τῶν	ἄλλων ἔνια ζῴων, ἔτι δὲ
[8, 1340]	πάντων τῶν ἐναντίων τούτοις καὶ	τῶν	ἄλλων ἠθῶν (δῆλον δὲ ἐκ
[8, 1338]	οὐδὲ γὰρ λύκος οὐδ´ οὐδὲν	τῶν	ἄλλων θηρίων ἀγωνίσαιτο ἂν οὐθένα
[8, 1338]	αὐτοὶ προσήδρευον ταῖς φιλοπονίαις, ὑπερέχοντας	τῶν	ἄλλων, νῦν δὲ κἀν τοῖς
[8, 1338]	ταῦτα ἀνέντες τοὺς παῖδας, καὶ	τῶν	ἀναγκαίων ἀπαιδαγωγήτους ποιήσαντες, βαναύσους κατεργάζονται
[8, 1339]	ἀσκοῦντας ἀφαιρεῖσθαι τὴν δύναμιν ὑπὸ	τῶν	ἀναγκαίων γυμνασίων· Ὅταν δ´ ἀφ´
[8, 1337]	τῶν τε ἐλευθερίων ἔργων καὶ	τῶν	ἀνελευθερίων φανερόν, καὶ ὅτι τῶν
[8, 1338]	ἀρίστην εἶναι διαγωγήν, ὅταν εὐφραινομένων	τῶν	ἀνθρώπων Δαιτυμόνες δ´ ἀνὰ δώματ´
[8, 1342]	ἡ λυδιστὶ φαίνεται πεπονθέναι μάλιστα	τῶν	ἁρμονιῶν. Δῆλον οὖν ὅτι τούτους
[8, 1340]	ἐστὶ φανερόν· εὐθὺς γὰρ ἡ	τῶν	ἁρμονιῶν διέστηκε φύσις, ὥστε ἀκούοντας
[8, 1340]	δοκεῖ ποιεῖν ἡ δωριστὶ μόνη	τῶν	ἁρμονιῶν, ἐνθουσιαστικοὺς δ´ ἡ φρυγιστί.
[8, 1342]	δ´ εἴ τίς ἐστι τοιαύτη	τῶν	ἁρμονιῶν ἣ πρέπει τῇ τῶν
[8, 1342]	τὴν αὐτὴν δύναμιν ἡ φρυγιστὶ	τῶν	ἁρμονιῶν ἥνπερ αὐλὸς ἐν τοῖς
[8, 1342]	κατὰ φύσιν ἕξεως οὕτω καὶ	τῶν	ἁρμονιῶν παρεκβάσεις εἰσὶ καὶ τῶν
[8, 1341]	τὰ δ´ ἐνθουσιαστικὰ τιθέντες, καὶ	τῶν	ἁρμονιῶν τὴν φύσιν τὴν πρὸς
[8, 1338]	ὁδοῦ γέγονεν, ὅτι καὶ παρὰ	τῶν	ἀρχαίων ἔχομέν τινα μαρτυρίαν ἐκ
[8, 1341]	τὸ περὶ τῶν αὐλῶν ὑπὸ	τῶν	ἀρχαίων μεμυθολογημένον. Φασὶ γὰρ δὴ
[8, 1341]	δὲ καὶ πολλὰ τῶν ὀργάνων	τῶν	ἀρχαίων, οἷον πηκτίδες καὶ βάρβιτοι
[8, 1341]	δ´ ἔχει καὶ τὸ περὶ	τῶν	αὐλῶν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων μεμυθολογημένον.
[8, 1337]	ὃν τρόπον νῦν ἕκαστος ἐπιμελεῖται	τῶν	αὑτοῦ τέκνων ἰδίᾳ τε καὶ
[8, 1339]	εἰσι τῶν ἐσομένων ἕνεκεν, ἀλλὰ	τῶν	γεγονότων, οἷον πόνων καὶ λύπης.
[8, 1340]	Πολυγνώτου κἂν εἴ τις ἄλλος	τῶν	γραφέων ἢ τῶν ἀγαλματοποιῶν ἐστιν
[8, 1342]	ὀργάνων ἐστὶν ἐν τοῖς αὐλοῖς,	τῶν	δ´ ἁρμονιῶν ἐν τοῖς φρυγιστὶ
[8, 1342]	κινήσεως κατοκώχιμοί τινές εἰσιν, ἐκ	τῶν	δ´ ἱερῶν μελῶν ὁρῶμεν τούτους,
[8, 1339]	ἢ θετέον, καὶ τί δύναται	τῶν	διαπορηθέντων τριῶν, πότερον παιδείαν ἢ
[8, 1338]	λεοντώδεσιν ἤθεσιν. Πολλὰ δ´ ἔστι	τῶν	ἐθνῶν ἃ πρὸς τὸ κτείνειν
[8, 1338]	τοῖς ἄλλοις ζῴοις οὔτε ἐπὶ	τῶν	ἐθνῶν ὁρῶμεν τὴν ἀνδρείαν ἀκολουθοῦσαν
[8, 1339]	(καὶ γὰρ τοῦτο τρίτον θετέον	τῶν	εἰρημένων) Ὅτι μὲν οὖν δεῖ
[8, 1341]	τε νῦν μουσικῶν ἐνίους καὶ	τῶν	ἐκ φιλοσοφίας ὅσοι τυγχάνουσιν ἐμπείρως
[8, 1337]	καὶ ταπεινήν. Ἔστι δὲ καὶ	τῶν	ἐλευθερίων ἐπιστημῶν μέχρι μὲν τινὸς
[8, 1338]	Ἣν γὰρ οἴονται διαγωγὴν εἶναι	τῶν	ἐλευθέρων, ἐν ταύτῃ τάττουσιν. Διόπερ
[8, 1337]	ἀρετῆς ἄχρηστον ἀπεργάζονται τὸ σῶμα	τῶν	ἐλευθέρων {ἢ τὴν ψυχὴν} ἢ
[8, 1341]	χρῆσιν ἐκ τῶν νέων καὶ	τῶν	ἐλευθέρων, Καίπερ χρησάμενοι τὸ πρῶτον
[8, 1341]	καὶ ταύτης φορτικῆς, διόπερ οὐ	τῶν	ἐλευθέρων κρίνομεν εἶναι τὴν ἐργασίαν,
[8, 1341]	ἐπεχωρίασεν ὥστε σχεδὸν οἱ πολλοὶ	τῶν	ἐλευθέρων μετεῖχον αὐτῆς· δῆλον δὲ
[8, 1341]	τῶν μελῶν ὡς διαιροῦσί τινες	τῶν	ἐν φιλοσοφίᾳ, τὰ μὲν ἠθικὰ
[8, 1340]	ἀνδρείας καὶ σωφροσύνης καὶ πάντων	τῶν	ἐναντίων τούτοις καὶ τῶν ἄλλων
[8, 1341]	μήτε τὰ θαυμάσια καὶ περιττὰ	τῶν	ἔργων, ἃ νῦν ἐλήλυθεν εἰς
[8, 1340]	τοῦ κρίνειν χάριν μετέχειν δεῖ	τῶν	ἔργων, διὰ τοῦτο χρὴ νέους
[8, 1340]	τινας, ἐάν τις αὐτὸς κοινωνῇ	τῶν	ἔργων· ἓν γάρ τι τῶν
[8, 1340]	λῦσαι σκεψαμένους μέχρι τε πόσου	τῶν	ἔργων κοινωνητέον τοῖς πρὸς ἀρετὴν
[8, 1340]	ἢ χαλεπῶν ἐστι μὴ κοινωνήσαντας	τῶν	ἔργων κριτὰς γενέσθαι σπουδαίους. Ἅμα
[8, 1340]	ἄλλων ἠθῶν (δῆλον δὲ ἐκ	τῶν	ἔργων· μεταβάλλομεν γὰρ τὴν ψυχὴν
[8, 1337]	λανθάνειν. Νῦν γὰρ ἀμφισβητεῖται περὶ	τῶν	ἔργων. Οὐ γὰρ ταὐτὰ πάντες
[8, 1341]	μετὰ τὰ Μηδικὰ φρονηματισθέντες ἐκ	τῶν	ἔργων, πάσης ἥπτοντο μαθήσεως, οὐδὲν
[8, 1340]	μαρτύρια τῶν λόγων ἐξ αὐτῶν	τῶν	ἔργων) Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[8, 1340]	μουσικὴν οὕτως ὥστε καὶ κοινωνεῖν	τῶν	ἔργων, φανερὸν ἐκ τῶν τοιούτων·
[8, 1339]	τοιαῦται τῶν ἡδονῶν οὐθενός εἰσι	τῶν	ἐσομένων ἕνεκεν, ἀλλὰ τῶν γεγονότων,
[8, 1339]	Τό τε γὰρ τέλος οὐθενὸς	τῶν	ἐσομένων χάριν αἱρετόν, καὶ αἱ
[8, 1339]	τοὺς νεωτέρους. Ὅσα γὰρ ἀβλαβῆ	τῶν	ἡδέων, οὐ μόνον ἁρμόττει πρὸς
[8, 1340]	δὲ συμβέβηκεν εἶναι τὴν μουσικὴν	τῶν	ἡδέων, τὴν δ´ ἀρετὴν περὶ
[8, 1339]	δὲ μουσικὴν πάντες εἶναί φαμεν	τῶν	ἡδίστων, καὶ ψιλὴν οὖσαν καὶ
[8, 1339]	χάριν αἱρετόν, καὶ αἱ τοιαῦται	τῶν	ἡδονῶν οὐθενός εἰσι τῶν ἐσομένων
[8, 1339]	τὴν εὐδαιμονίαν γίγνεσθαι διὰ τούτων	τῶν	ἡδονῶν, ταύτην εἰκότως ἄν τις
[8, 1340]	ἑκόντες, ἡ δὲ μουσικὴ φύσει	τῶν	ἡδυσμάτων ἐστίν. Καί τις ἔοικε
[8, 1340]	δὲ οὐκ ἔστι ταῦτα ὁμοιώματα	τῶν	ἠθῶν, ἀλλὰ σημεῖα μᾶλλον τὰ
[8, 1340]	τὰ γιγνόμενα σχήματα καὶ χρώματα	τῶν	ἠθῶν, καὶ ταῦτ´ ἐστὶν ἐπίσημα
[8, 1340]	τοῖς μέλεσιν αὐτοῖς ἔστι μιμήματα	τῶν	ἠθῶν (καὶ τοῦτ´ ἐστὶ φανερόν·
[8, 1338]	Ἀχαιοί τε καὶ Ἡνίοχοι καὶ	τῶν	ἠπειρωτικῶν ἐθνῶν ἕτερα, τὰ μὲν
[8, 1339]	τὴν ὑπόληψιν ἣν ἔχομεν περὶ	τῶν	θεῶν· οὐ γὰρ ὁ Ζεὺς
[8, 1338]	τὴν ἀρίστην καὶ τὴν ἀπὸ	τῶν	καλλίστων. Ὥστε φανερὸν ὅτι δεῖ
[8, 1340]	ὅπως χρώμενοι ταύτῃ μηδὲν καταγνύωσι	τῶν	κατὰ τὴν οἰκίαν· οὐ γὰρ
[8, 1338]	ἀρχαίων ἔχομέν τινα μαρτυρίαν ἐκ	τῶν	καταβεβλημένων παιδευμάτων· ἡ γὰρ μουσικὴ
[8, 1337]	ἂν δόξῃ, διδάσκων. Δεῖ δὲ	τῶν	κοινῶν κοινὴν ποιεῖσθαι καὶ τὴν
[8, 1340]	πεφιλοσοφηκότες· λαμβάνουσι γὰρ τὰ μαρτύρια	τῶν	λόγων ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων)
[8, 1340]	καὶ χωρὶς τῶν ῥυθμῶν καὶ	τῶν	μελῶν αὐτῶν. Ἐπεὶ δὲ συμβέβηκεν
[8, 1339]	χρηστὰ καὶ τὰ μὴ χρηστὰ	τῶν	μελῶν. Ὁ δ´ αὐτὸς λόγος
[8, 1342]	τῶν ἁρμονιῶν παρεκβάσεις εἰσὶ καὶ	τῶν	μελῶν τὰ σύντονα καὶ παρακεχρωσμένα,
[8, 1342]	τῶν τοιούτων ἁρμονιῶν ἅπτεσθαι καὶ	τῶν	μελῶν τῶν τοιούτων, ἔτι δ´
[8, 1342]	παιδείαν, ὥσπερ εἴρηται, τοῖς ἠθικοῖς	τῶν	μελῶν χρηστέον καὶ ταῖς ἁρμονίαις
[8, 1341]	Ἐπεὶ δὲ τὴν διαίρεσιν ἀποδεχόμεθα	τῶν	μελῶν ὡς διαιροῦσί τινες τῶν
[8, 1340]	τοῖς ἔργοις, πρεσβυτέρους δὲ γενομένους	τῶν	μὲν ἔργων ἀφεῖσθαι, δύνασθαι δὲ
[8, 1340]	πάθος ἐστίν. Ἔτι δὲ ἀκροώμενοι	τῶν	μιμήσεων γίγνονται πάντες συμπαθεῖς, καὶ
[8, 1341]	πρότερον αὐτοῦ τὴν χρῆσιν ἐκ	τῶν	νέων καὶ τῶν ἐλευθέρων, Καίπερ
[8, 1340]	δὲ παιδεία πλαταγὴ τοῖς μείζοσι	τῶν	νέων. Ὅτι μὲν οὖν παιδευτέον
[8, 1338]	προτέρων ἔργων κρίνειν, ἀλλ´ ἐκ	τῶν	νῦν· ἀνταγωνιστὰς γὰρ τῆς παιδείας
[8, 1340]	οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ διὰ	τῶν	Ὀλύμπου μελῶν· ταῦτα γὰρ ὁμολογουμένως
[8, 1342]	πᾶσα ἡ τοιαύτη κίνησις μάλιστα	τῶν	ὀργάνων ἐστὶν ἐν τοῖς αὐλοῖς,
[8, 1342]	τῆς δωριστί, καὶ ταῦτα ἀποδοκιμάσας	τῶν	ὀργάνων τὸν αὐλόν. ~ἔχει γὰρ
[8, 1341]	συντεῖνον· ὁμοίως δὲ καὶ πολλὰ	τῶν	ὀργάνων τῶν ἀρχαίων, οἷον πηκτίδες
[8, 1340]	οὖν ἐστι τοῖς νηπίοις ἁρμόττουσα	τῶν	παιδίων, ἡ δὲ παιδεία πλαταγὴ
[8, 1338]	μάλιστα δοκοῦσαι τῶν πόλεων ἐπιμελεῖσθαι	τῶν	παίδων αἱ μὲν ἀθλητικὴν ἕξιν
[8, 1342]	τῶν ἁρμονιῶν ἣ πρέπει τῇ	τῶν	παίδων ἡλικίᾳ διὰ τὸ δύνασθαι
[8, 1339]	Ἀλλ´ ἴσως ἂν δόξειεν ἡ	τῶν	παίδων σπουδὴ παιδιᾶς εἶναι χάριν
[8, 1342]	καλῶς ἐπιτιμῶσι καὶ τοῦτο Σωκράτει	τῶν	περὶ τὴν μουσικήν τινες, ὅτι
[8, 1338]	τὴν ἀνθρωποφαγίαν εὐχερῶς ἔχει, Καθάπερ	τῶν	περὶ τὸν Πόντον Ἀχαιοί τε
[8, 1339]	αὐτούς, ἀλλὰ μή, καθάπερ οἱ	τῶν	Περσῶν καὶ Μήδων βασιλεῖς, δι´
[8, 1338]	μὲν οὖν αἱ μάλιστα δοκοῦσαι	τῶν	πόλεων ἐπιμελεῖσθαι τῶν παίδων αἱ
[8, 1337]	νομίζειν αὐτὸν αὑτοῦ τινα εἶναι	τῶν	πολιτῶν, ἀλλὰ πάντας τῆς πόλεως,
[8, 1339]	τοὐναντίον γὰρ ἑκάτερος ἀπεργάζεσθαι πέφυκε	τῶν	πόνων, ἐμποδίζων ὁ μὲν τοῦ
[8, 1339]	ἡδεῖαν εἶναι (τῆς γὰρ διὰ	τῶν	πόνων λύπης ἰατρεία τίς ἐστιν)
[8, 1339]	ἐκείνην, διὰ τὸ τῷ τέλει	τῶν	πράξεων ἔχειν ὁμοίωμά τι. Τό
[8, 1337]	ταῦτα κριτάς τινας) ~περί τε	τῶν	πρὸς ἀρετὴν οὐθέν ἐστιν ὁμολογούμενον
[8, 1338]	ἑτέρων. Δεῖ δὲ οὐκ ἐκ	τῶν	προτέρων ἔργων κρίνειν, ἀλλ´ ἐκ
[8, 1340]	γίγνονται πάντες συμπαθεῖς, καὶ χωρὶς	τῶν	ῥυθμῶν καὶ τῶν μελῶν αὐτῶν.
[8, 1340]	ῥυθμοῖς εἶναι· διὸ πολλοί φασι	τῶν	σοφῶν οἱ μὲν ἁρμονίαν εἶναι
[8, 1339]	γὰρ καθ´ αὑτὰ μὲν οὐδὲ	τῶν	σπουδαίων, ἀλλ´ ἡδέα, καὶ ἅμα
[8, 1338]	τε εἴδη καὶ τὴν αὔξησιν	τῶν	σωμάτων, οἱ δὲ Λάκωνες ταύτην
[8, 1337]	ὅτι δὲ οὐ πάντα, διῃρημένων	τῶν	τε ἐλευθερίων ἔργων καὶ τῶν
[8, 1341]	πολλὰ καλῶς λέγειν περὶ τούτων	τῶν	τε νῦν μουσικῶν ἐνίους καὶ
[8, 1341]	τέχνην. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ' Ἐπεὶ δὲ	τῶν	τε ὀργάνων καὶ τῆς ἐργασίας
[8, 1338]	εἶναι πρὸς τὸ κρίνειν τὰ	τῶν	τεχνιτῶν ἔργα κάλλιον) οὐδ´ αὖ
[8, 1342]	τὴν τῶν πρεσβυτέρων, δεῖ καὶ	τῶν	τοιούτων ἁρμονιῶν ἅπτεσθαι καὶ τῶν
[8, 1337]	τῶν ἀνελευθερίων φανερόν, καὶ ὅτι	τῶν	τοιούτων δεῖ μετέχειν ὅσα τῶν
[8, 1342]	δ´ ἄλλους καθ´ ὅσον ἐπιβάλλει	τῶν	τοιούτων ἑκάστῳ, καὶ πᾶσι γίγνεσθαί
[8, 1342]	ἁρμονιῶν ἅπτεσθαι καὶ τῶν μελῶν	τῶν	τοιούτων, ἔτι δ´ εἴ τίς
[8, 1340]	κοινωνεῖν τῶν ἔργων, φανερὸν ἐκ	τῶν	τοιούτων· Τὸ δὲ πρέπον καὶ
[8, 1339]	τοῦτο πεποιημένους ἔργον καὶ τέχνην	τῶν	τοσοῦτον χρόνον ἐπιμελουμένων ὅσον πρὸς
[8, 1342]	δὲ ἐπεὶ τὸ μέσον μὲν	τῶν	ὑπερβολῶν ἐπαινοῦμεν καὶ χρῆναι διώκειν
[8, 1338]	ποιεῖ δῆλον. Ἔτι δὲ καὶ	τῶν	χρησίμων ὅτι δεῖ τινα παιδεύεσθαι
[8, 1337]	οὖν τὰ ἀναγκαῖα δεῖ διδάσκεσθαι	τῶν	χρησίμων, οὐκ ἄδηλον· ὅτι δὲ
[8, 1337]	τῶν τοιούτων δεῖ μετέχειν ὅσα	τῶν	χρησίμων ποιήσει τὸν μετέχοντα μὴ
[8, 1341]	πρὸς ἡδονὴν συντείνοντα τοῖς ἀκούουσι	τῶν	χρωμένων, ἑπτάγωνα καὶ τρίγωνα καὶ
[8, 1338]	τὸ χρήσιμον, οἷον τὴν τῶν	γραμμάτων	μάθησιν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ
[8, 1340]	ἡ δὲ μουσικὴ φύσει τῶν	ἡδυσμάτων	ἐστίν. Καί τις ἔοικε συγγένεια
[8, 1338]	τινα μαρτυρίαν ἐκ τῶν καταβεβλημένων	παιδευμάτων·	ἡ γὰρ μουσικὴ τοῦτο ποιεῖ
[8, 1338]	εἴδη καὶ τὴν αὔξησιν τῶν	σωμάτων,	οἱ δὲ Λάκωνες ταύτην μὲν
[8, 1340]	ἔργων· ἓν γάρ τι τῶν	ἀδυνάτων	ἢ χαλεπῶν ἐστι μὴ κοινωνήσαντας
[8, 1342]	δὲ φορτικὸς ἐκ βαναύσων καὶ	θητῶν	καὶ ἄλλων τοιούτων συγκείμενος, ἀποδοτέον
[8, 1340]	ἡδεῖαν εἶναι) Συμβέβηκε δὲ τῶν	αἰσθητῶν	ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις μηδὲν
[8, 1337]	αὐτὸν αὑτοῦ τινα εἶναι τῶν	πολιτῶν,	ἀλλὰ πάντας τῆς πόλεως, μόριον
[8, 1338]	πρὸς τὸ κρίνειν τὰ τῶν	τεχνιτῶν	ἔργα κάλλιον) οὐδ´ αὖ καθάπερ
[8, 1337]	καὶ τὴν αὐτὴν ἀναγκαῖον εἶναι	πάντων,	καὶ ταύτης τὴν ἐπιμέλειαν εἶναι
[8, 1337]	δύνασθαι καλῶς. Αὕτη γὰρ ἀρχὴ	πάντων	μία· καὶ πάλιν εἴπωμεν περὶ
[8, 1340]	δ´ ἀνδρείας καὶ σωφροσύνης καὶ	πάντων	τῶν ἐναντίων τούτοις καὶ τῶν
[8, 1339]	θετέον, καὶ τί δύναται τῶν	διαπορηθέντων	τριῶν, πότερον παιδείαν ἢ παιδιὰν
[8, 1341]	χάριν ἀρετῆς, ἀλλὰ τῆς τῶν	ἀκουόντων	ἡδονῆς, καὶ ταύτης φορτικῆς, διόπερ
[8, 1342]	ἠθικωτάταις, πρὸς δὲ ἀκρόασιν ἑτέρων	χειρουργούντων	καὶ ταῖς πρακτικαῖς καὶ ταῖς
[8, 1339]	Μήδων βασιλεῖς, δι´ ἄλλων αὐτὸ	ποιούντων	μεταλαμβάνειν τῆς ἡδονῆς καὶ τῆς
[8, 1339]	τῶν ἐσομένων ἕνεκεν, ἀλλὰ τῶν	γεγονότων,	οἷον πόνων καὶ λύπης. Δι´
[8, 1337]	προπαιδεύεσθαι καὶ προεθίζεσθαι πρὸς τὰς	ἑκάστων	ἐργασίας, ὥστε δῆλον ὅτι καὶ
[8, 1339]	μουσικὴν πάντες εἶναί φαμεν τῶν	ἡδίστων,	καὶ ψιλὴν οὖσαν καὶ μετὰ
[8, 1338]	ἀρίστην καὶ τὴν ἀπὸ τῶν	καλλίστων.	Ὥστε φανερὸν ὅτι δεῖ καὶ
[8, 1337]	ἀνελεύθερον, ὁ δὲ αὐτὸ τοῦτο	πράττων	δι´ ἄλλους πολλάκις θητικὸν καὶ
[8, 1341]	ἀγῶνας· ἐν ταύτῃ γὰρ ὁ	πράττων	οὐ τῆς αὑτοῦ μεταχειρίζεται χάριν
[8, 1342]	πρὸς ἀνάπαυσιν· εἰσὶ δὲ ὥσπερ	αὐτῶν	αἱ ψυχαὶ παρεστραμμέναι τῆς κατὰ
[8, 1340]	αὐτὸν ἔχειν τρόπον πρὸς ἑκάστην	αὐτῶν,	ἀλλὰ πρὸς μὲν ἐνίας ὀδυρτικωτέρως
[8, 1340]	τῶν ῥυθμῶν καὶ τῶν μελῶν	αὐτῶν.	Ἐπεὶ δὲ συμβέβηκεν εἶναι τὴν
[8, 1341]	τοὺς τύπους μόνον εἰπόντες περὶ	αὐτῶν.	Ἐπεὶ δὲ τὴν διαίρεσιν ἀποδεχόμεθα
[8, 1338]	τὸ πολλὰς ἐνδέχεσθαι γίγνεσθαι δι´	αὐτῶν	μαθήσεις ἑτέρας, Ὁμοίως δὲ καὶ
[8, 1338]	καὶ πῶς, ὕστερον λεκτέον περὶ	αὐτῶν.	Νῦν δὲ τοσοῦτον ἡμῖν εἶναι
[8, 1340]	τὰ μαρτύρια τῶν λόγων ἐξ	αὐτῶν	τῶν ἔργων) Τὸν αὐτὸν δὲ
[8, 1338]	ἕκαστος καὶ τὴν ἕξιν τὴν	αὑτῶν,	ὁ δ´ ἄριστος τὴν ἀρίστην
[8, 1338]	παιδεύματα καὶ ταύτας τὰς μαθήσεις	ἑαυτῶν	εἶναι χάριν, τὰς δὲ πρὸς
[8, 1342]	τῶν πρεσβυτέρων, δεῖ καὶ τῶν	τοιούτων	ἁρμονιῶν ἅπτεσθαι καὶ τῶν μελῶν
[8, 1337]	ἀνελευθερίων φανερόν, καὶ ὅτι τῶν	τοιούτων	δεῖ μετέχειν ὅσα τῶν χρησίμων
[8, 1342]	ἄλλους καθ´ ὅσον ἐπιβάλλει τῶν	τοιούτων	ἑκάστῳ, καὶ πᾶσι γίγνεσθαί τινα
[8, 1342]	ἅπτεσθαι καὶ τῶν μελῶν τῶν	τοιούτων,	ἔτι δ´ εἴ τίς ἐστι
[8, 1340]	μεταβάλλομεν γὰρ τὴν ψυχὴν ἀκροώμενοι	τοιούτων)	ὁ δ´ ἐν τοῖς ὁμοίοις
[8, 1342]	βαναύσων καὶ θητῶν καὶ ἄλλων	τοιούτων	συγκείμενος, ἀποδοτέον ἀγῶνας καὶ θεωρίας
[8, 1340]	τῶν ἔργων, φανερὸν ἐκ τῶν	τοιούτων·	Τὸ δὲ πρέπον καὶ τὸ
[8, 1341]	ἕτερον ἔστιν, ἀλλ´ ὅσα ποιήσει	τούτων	ἀκροατὰς ἀγαθοὺς ἢ τῆς μουσικῆς
[8, 1338]	τοὺς παῖδας γυμναστικῇ καὶ παιδοτριβικῇ·	τούτων	γὰρ ἡ μὲν ποιάν τινα
[8, 1341]	διὰ μελοποιίας καὶ ῥυθμῶν οὖσαν,	τούτων	δ´ ἑκάτερον οὐ δεῖ λεληθέναι
[8, 1339]	(τὸ γὰρ εὐδαιμονεῖν ἐξ ἀμφοτέρων	τούτων	ἐστίν) τὴν δὲ μουσικὴν πάντες
[8, 1340]	ὅσον διαφέρει καὶ περὶ τὴν	τούτων	θεωρίαν, δεῖ μὴ τὰ Παύσωνος
[8, 1341]	καὶ παιδίων. Δῆλον δὲ ἐκ	τούτων	καὶ ποίοις ὀργάνοις χρηστέον. Οὔτε
[8, 1340]	στασιμώτερον οἱ δὲ κινητικόν, καὶ	τούτων	οἱ μὲν φορτικωτέρας ἔχουσι τὰς
[8, 1341]	τὴν φύσιν τὴν πρὸς ἕκαστα	τούτων	οἰκείαν, ἄλλην πρὸς ἄλλο μέλος,
[8, 1338]	ὑγίειαν καὶ ἀλκήν (οὐδέτερον γὰρ	τούτων	ὁρῶμεν γιγνόμενον ἐκ τῆς μουσικῆς)
[8, 1338]	ἢ τὴν διάνοιαν, δῆλον ἐκ	τούτων	ὅτι παραδοτέον τοὺς παῖδας γυμναστικῇ
[8, 1339]	ζητοῦσι τὴν εὐδαιμονίαν γίγνεσθαι διὰ	τούτων	τῶν ἡδονῶν, ταύτην εἰκότως ἄν
[8, 1341]	οὖν πολλὰ καλῶς λέγειν περὶ	τούτων	τῶν τε νῦν μουσικῶν ἐνίους
[8, 1339]	παίζοντος. Ἀλλ´ ἴσως περὶ μὲν	τούτων	ὕστερον ἐπισκεπτέον· ΚΕΦΑΚΑΙΟΝ Ε' Ἡ
[8, 1340]	δὲ ἐλευθεριωτέρας) Ἐκ μὲν οὖν	τούτων	φανερὸν ὅτι δύναται ποιόν τι
[8, 1338]	ὦσιν ἀνεξαπάτητοι πρὸς τὴν τῶν	σκευῶν	ὠνήν τε καὶ πρᾶσιν, ~μᾶλλον
[8, 1340]	εἶναι· διὸ πολλοί φασι τῶν	σοφῶν	οἱ μὲν ἁρμονίαν εἶναι τὴν
[8, 1339]	αὐτούς, καὶ περὶ τὴν τῶν	ὄψων	πραγματείαν αὐτοὺς ἂν δέοι παρασκευάζειν·
[8, 1341]	ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων ἔνια	ζῴων,	ἔτι δὲ καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων