Livre, pages
[8, 1339]	δὲ ταύτης τὸ σῶμα) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Δ'	Περὶ δὲ μουσικῆς ἔνια μὲν
[8, 1342]	καὶ τοὺς ὅλως παθητικούς, τοὺς	δ´	ἄλλους καθ´ ὅσον ἐπιβάλλει τῶν
[8, 1337]	πάλιν εἴπωμεν περὶ αὐτῆς. Εἰ	δ´	ἄμφω μὲν δεῖ, μᾶλλον δὲ
[8, 1337]	τὴν τοῦ ὅλου ἐπιμέλειαν. Ἐπαινέσειε	δ´	ἄν τις κατὰ τοῦτο Λακεδαιμονίους·
[8, 1340]	καὶ πρὸς τὴν ψυχήν. Τοῦτο	δ´	ἂν εἴη δῆλον, εἰ ποιοί
[8, 1341]	δὲ τὰς χρήσεις ὕστερον. Συμβαίνοι	δ´	ἂν περὶ τὴν μάθησιν, εἰ
[8, 1338]	ὅταν εὐφραινομένων τῶν ἀνθρώπων Δαιτυμόνες	δ´	ἀνὰ δώματ´ ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ ἥμενοι
[8, 1339]	παιδιὰ χάριν ἀναπαύσεώς ἐστι, τὴν	δ´	ἀνάπαυσιν ἀναγκαῖον ἡδεῖαν εἶναι (τῆς
[8, 1340]	μέλεσιν ὀργῆς καὶ πραότητος, ἔτι	δ´	ἀνδρείας καὶ σωφροσύνης καὶ πάντων
[8, 1341]	ἀνέθηκε Θράσιππος Ἐκφαντίδῃ χορηγήσας. Ὕστερον	δ´	ἀπεδοκιμάσθη διὰ τῆς πείρας αὐτῆς,
[8, 1338]	οὐχ ἥμαρτον τὴν ἁμαρτίαν, θηριώδεις	δ´	ἀπεργάζονται τοῖς πόνοις, ὡς τοῦτο
[8, 1340]	τὴν μουσικὴν τῶν ἡδέων, τὴν	δ´	ἀρετὴν περὶ τὸ χαίρειν ὀρθῶς
[8, 1338]	τὴν ἕξιν τὴν αὑτῶν, ὁ	δ´	ἄριστος τὴν ἀρίστην καὶ τὴν
[8, 1342]	ἐστὶν ἐν τοῖς αὐλοῖς, τῶν	δ´	ἁρμονιῶν ἐν τοῖς φρυγιστὶ μέλεσι
[8, 1337]	παιδιὰ χάριν ἀναπαύσεώς ἐστιν· τὸ	δ´	ἀσχολεῖν συμβαίνει μετὰ πόνου καὶ
[8, 1339]	δέοι παρασκευάζειν· ἀλλ´ ἄτοπον. Τὴν	δ´	αὐτὴν ἀπορίαν ἔχει καὶ εἰ
[8, 1340]	ποτε τοῦτο μὲν συμβέβηκε, ~τιμιωτέρα	δ´	αὐτῆς ἡ φύσις ἐστὶν ἢ
[8, 1339]	μὴ χρηστὰ τῶν μελῶν. Ὁ	δ´	αὐτὸς λόγος κἂν εἰ πρὸς
[8, 1338]	ἀνδρείας δ´ οὐ μετειλήφασιν. Ἔτι	δ´	αὐτοὺς τοὺς Λάκωνας ἴσμεν, ἕως
[8, 1339]	ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων γυμνασίων· Ὅταν	δ´	ἀφ´ ἥβης ἔτη τρία πρὸς
[8, 1342]	τῶν μελῶν τῶν τοιούτων, ἔτι	δ´	εἴ τίς ἐστι τοιαύτη τῶν
[8, 1339]	ἢ παιδιὰν ἢ διαγωγήν. Εὐλόγως	δ´	εἰς πάντα τάττεται καὶ φαίνεται
[8, 1341]	μελοποιίας καὶ ῥυθμῶν οὖσαν, τούτων	δ´	ἑκάτερον οὐ δεῖ λεληθέναι τίνα
[8, 1339]	καὶ πρὸς τὴν ἀνάπαυσιν· Ἐπεὶ	δ´	ἐν μὲν τῷ τέλει συμβαίνει
[8, 1342]	περὶ τὴν μουσικὴν παιδείας. Ὁ	δ´	ἐν τῇ Πολιτείᾳ Σωκράτης οὐ
[8, 1340]	τὴν ψυχὴν ἀκροώμενοι τοιούτων) ὁ	δ´	ἐν τοῖς ὁμοίοις ἐθισμὸς τοῦ
[8, 1341]	κάθαρσιν, νῦν μὲν ἁπλῶς, πάλιν	δ´	ἐν τοῖς περὶ ποιητικῆς ἐροῦμεν
[8, 1337]	τὰς τῆς ἀρετῆς πράξεις· ἐπεὶ	δ´	ἓν τὸ τέλος τῇ πόλει
[8, 1342]	οἷον ἔλεος καὶ φόβος, ἔτι	δ´	ἐνθουσιασμός· καὶ γὰρ ὑπὸ ταύτης
[8, 1340]	ποιεῖ τὰς ψυχὰς ἐνθουσιαστικάς, ὁ	δ´	ἐνθουσιασμὸς τοῦ περὶ τὴν ψυχὴν
[8, 1341]	ἠθικὰ τὰ δὲ πρακτικὰ τὰ	δ´	ἐνθουσιαστικὰ τιθέντες, καὶ τῶν ἁρμονιῶν
[8, 1337]	οἱ πλεῖστοι μετέχουσιν αὐτῆς· οἱ	δ´	ἐξ ἀρχῆς ἔταξαν ἐν παιδείᾳ
[8, 1339]	οὐχ ἑτέρων χρωμένων ἀπολαύειν; Σκοπεῖν	δ´	ἔξεστι τὴν ὑπόληψιν ἣν ἔχομεν
[8, 1337]	γὰρ ἕκαστος τῆς πόλεως· ἡ	δ´	ἐπιμέλεια πέφυκεν ἑκάστου μορίου βλέπειν
[8, 1337]	τὸν μετέχοντα μὴ βάναυσον. Βάναυσον	δ´	ἔργον εἶναι δεῖ τοῦτο νομίζειν
[8, 1337]	ταύτην κοινὴν ποιητέον, φανερόν· τίς	δ´	ἔσται ἡ παιδεία καὶ πῶς
[8, 1338]	ἡμερωτέροις καὶ λεοντώδεσιν ἤθεσιν. Πολλὰ	δ´	ἔστι τῶν ἐθνῶν ἃ πρὸς
[8, 1338]	τέλους ὡς οὐχ ὑπάρχοντος, ἡ	δ´	εὐδαιμονία τέλος ἐστίν, ἣν οὐ
[8, 1339]	τῷ λόγῳ καὶ πρότερον, καλῶς	δ´	ἔχει καὶ νῦν ἀναλαβόντας αὐτὰ
[8, 1341]	τὰ δεόμενα χειρουργικῆς ἐπιστήμης. Εὐλόγως	δ´	ἔχει καὶ τὸ περὶ τῶν
[8, 1340]	ἁρμονίαν εἶναι τὴν ψυχήν, οἱ	δ´	ἔχειν ἁρμονίαν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Πότερον δὲ
[8, 1342]	ταῖς ἁρμονίαις ταῖς τοιαύταις. Τοιαύτη	δ´	ἡ δωριστί, καθάπερ εἴπομεν πρότερον·
[8, 1342]	λαμβάνει ταῦτα τὸ πρέπον. Δηλοῖ	δ´	ἡ ποίησις, οἷον ὁ διθύραμβος
[8, 1342]	γὰρ ὀργιαστικὰ καὶ παθητικά· Δηλοῖ	δ´	ἡ ποίησις. Πᾶσα γὰρ βακχεία
[8, 1340]	δωριστὶ μόνη τῶν ἁρμονιῶν, ἐνθουσιαστικοὺς	δ´	ἡ φρυγιστί. Ταῦτα γὰρ καλῶς
[8, 1342]	κατοκώχιμοί τινές εἰσιν, ἐκ τῶν	δ´	ἱερῶν μελῶν ὁρῶμεν τούτους, ὅταν
[8, 1342]	θεατρικὴν μουσικὴν μεταχειριζομένους ἀγωνιστάς· Ἐπεὶ	δ´	ὁ θεατὴς διττός, ὁ μὲν
[8, 1337]	τὸ μὲν δημοκρατικὸν δημοκρατίαν τὸ	δ´	ὀλιγαρχικὸν ὀλιγαρχίαν· ἀεὶ δὲ τὸ
[8, 1338]	ὠνήν τε καὶ πρᾶσιν, ~μᾶλλον	δ´	ὅτι ποιεῖ θεωρητικὸν τοῦ περὶ
[8, 1338]	ἃ λῃστρικὰ μέν ἐστιν, ἀνδρείας	δ´	οὐ μετειλήφασιν. Ἔτι δ´ αὐτοὺς
[8, 1341]	πρὸς ἄλλο μέλος, τιθέασι, φαμὲν	δ´	οὐ μιᾶς ἕνεκεν ὠφελείας τῇ
[8, 1338]	καὶ τὸ ζῆν μακαρίως. Τοῦτο	δ´	οὐ τοῖς ἀσχολοῦσιν ὑπάρχει ἀλλὰ
[8, 1338]	τῆς παιδείας νῦν ἔχουσι, πρότερον	δ´	οὐκ εἶχον. Ὅτι μὲν οὖν
[8, 1338]	οἶον μέν ἐστι καλεῖν ἐπὶ	δαῖτα	θαλείην, Καὶ οὕτω προειπὼν ἑτέρους
[8, 1338]	διαγωγήν, ὅταν εὐφραινομένων τῶν ἀνθρώπων	Δαιτυμόνες	δ´ ἀνὰ δώματ´ ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ
[8, 1341]	ἡ παιδεία τῆς αὐλήσεως, τῇ	δὲ	Ἀθηνᾷ τὴν ἐπιστήμην περιτίθεμεν καὶ
[8, 1337]	δ´ ἄμφω μὲν δεῖ, μᾶλλον	δὲ	αἱρετὸν τὸ σχολάζειν τῆς ἀσχολίας
[8, 1342]	τὴν παιδείαν ταῖς ἠθικωτάταις, πρὸς	δὲ	ἀκρόασιν ἑτέρων χειρουργούντων καὶ ταῖς
[8, 1340]	ψυχὴν ἤθους πάθος ἐστίν. Ἔτι	δὲ	ἀκροώμενοι τῶν μιμήσεων γίγνονται πάντες
[8, 1339]	τοῖς ἀνθρώποις ὀλιγάκις γίγνεσθαι, πολλάκις	δὲ	ἀναπαύονται καὶ χρῶνται ταῖς παιδιαῖς
[8, 1340]	ἐν αὐτῇ τοὺς νέους. Ἔστι	δὲ	ἁρμόττουσα πρὸς τὴν φύσιν τὴν
[8, 1337]	δι´ ἀρετὴν οὐκ ἀνελεύθερον, ὁ	δὲ	αὐτὸ τοῦτο πράττων δι´ ἄλλους
[8, 1340]	ὄντας χρῆσθαι τοῖς ἔργοις, πρεσβυτέρους	δὲ	γενομένους τῶν μὲν ἔργων ἀφεῖσθαι,
[8, 1337]	βίον οὔσας καὶ πολυχρήστους, τὴν	δὲ	γυμναστικὴν ὡς συντείνουσαν πρὸς ἀνδρείαν·
[8, 1342]	δωριστί, καθάπερ εἴπομεν πρότερον· δέχεσθαι	δὲ	δεῖ κἄν τινα ἄλλην ἡμῖν
[8, 1340]	δ´ ἔχειν ἁρμονίαν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Πότερον	δὲ	δεῖ μανθάνειν αὐτοὺς ᾄδοντάς τε
[8, 1339]	ὅσον πρὸς μάθησιν μόνον. Εἰ	δὲ	δεῖ τὰ τοιαῦτα διαπονεῖν αὐτούς,
[8, 1342]	παιδεύεσθαι μᾶλλον τοῖς νεωτέροις. Εἰσὶ	δὲ	δύο σκοποί, τό τε δυνατὸν
[8, 1342]	καὶ χρῆναι διώκειν φαμέν, ἡ	δὲ	δωριστὶ ταύτην ἔχει τὴν φύσιν
[8, 1341]	τῶν ἐλευθέρων μετεῖχον αὐτῆς· δῆλον	δὲ	ἐκ τοῦ πίνακος ὃν ἀνέθηκε
[8, 1341]	πλῆθος ἀνδραπόδων καὶ παιδίων. Δῆλον	δὲ	ἐκ τούτων καὶ ποίοις ὀργάνοις
[8, 1340]	καὶ τῶν ἄλλων ἠθῶν (δῆλον	δὲ	ἐκ τῶν ἔργων· μεταβάλλομεν γὰρ
[8, 1340]	φορτικωτέρας ἔχουσι τὰς κινήσεις οἱ	δὲ	ἐλευθεριωτέρας) Ἐκ μὲν οὖν τούτων
[8, 1341]	καὶ ποίων ῥυθμῶν κοινωνητέον, ἔτι	δὲ	ἐν ποίοις ὀργάνοις τὴν μάθησιν
[8, 1342]	μάλιστα ἦθος ἐχούσης ἀνδρεῖον. Ἔτι	δὲ	ἐπεὶ τὸ μέσον μὲν τῶν
[8, 1338]	περὶ τὰ σώματα κάλλους. Τὸ	δὲ	ζητεῖν πανταχοῦ τὸ χρήσιμον ἥκιστα
[8, 1342]	τοῦτο ἐν πάσαις ὑπάρχει, τῷ	δὲ	ἧττον διαφέρει καὶ τῷ μᾶλλον,
[8, 1338]	πρὸς πολιτικὰς πράξεις πολλάς, δοκεῖ	δὲ	καὶ γραφικὴ χρήσιμος εἶναι πρὸς
[8, 1340]	ἔργων κριτὰς γενέσθαι σπουδαίους. Ἅμα	δὲ	καὶ δεῖ τοὺς παῖδας ἔχειν
[8, 1340]	μὲν καὶ ἑτέρων, οὐχ ἥκιστα	δὲ	καὶ διὰ τῶν Ὀλύμπου μελῶν·
[8, 1340]	οἷον πρὸς τὰς ἀνειμένας, μέσως	δὲ	καὶ καθεστηκότως μάλιστα πρὸς ἑτέραν,
[8, 1341]	τῶν ἄλλων ἔνια ζῴων, ἔτι	δὲ	καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων καὶ παιδίων.
[8, 1341]	μὴ πρὸς ἀρετὴν συντεῖνον· ὁμοίως	δὲ	καὶ πολλὰ τῶν ὀργάνων τῶν
[8, 1338]	βλέποντα ποιητέον τὴν ἐπιμέλειαν· εἰ	δὲ	καὶ πρὸς ταύτην, οὐδὲ τοῦτο
[8, 1342]	καὶ κουφίζεσθαι μεθ´ ἡδονῆς. Ὁμοίως	δὲ	καὶ τὰ μέλη τὰ πρακτικὰ
[8, 1342]	καὶ τὰ πρέποντα ἑκάστους. Ἔστι	δὲ	καὶ ταῦτα ὡρισμένα ταῖς ἡλικίαις,
[8, 1338]	δι´ αὐτῶν μαθήσεις ἑτέρας, Ὁμοίως	δὲ	καὶ τὴν γραφικὴν οὐχ ἵνα
[8, 1339]	καὶ μέθῃ καὶ μουσικῇ· τιθέασι	δὲ	καὶ τὴν ὄρχησιν ἐν τούτοις)
[8, 1337]	τὴν διάνοιαν καὶ ταπεινήν. Ἔστι	δὲ	καὶ τῶν ἐλευθερίων ἐπιστημῶν μέχρι
[8, 1338]	μουσικὴ τοῦτο ποιεῖ δῆλον. Ἔτι	δὲ	καὶ τῶν χρησίμων ὅτι δεῖ
[8, 1338]	φιλοπονίαις, ὑπερέχοντας τῶν ἄλλων, νῦν	δὲ	κἀν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι κἀν
[8, 1340]	γὰρ ἦθος ἔχουσι στασιμώτερον οἱ	δὲ	κινητικόν, καὶ τούτων οἱ μὲν
[8, 1338]	τὴν αὔξησιν τῶν σωμάτων, οἱ	δὲ	Λάκωνες ταύτην μὲν οὐχ ἥμαρτον
[8, 1341]	παιδείας ἕνεκεν καὶ καθάρσεως τί	δὲ	λέγομεν τὴν κάθαρσιν, νῦν μὲν
[8, 1338]	ἀλλὰ μᾶλλον ἀνὴρ ἀγαθός, οἱ	δὲ	λίαν εἰς ταῦτα ἀνέντες τοὺς
[8, 1338]	τὰ μὲν ὁμοίως τούτοις τὰ	δὲ	μᾶλλον, ἃ λῃστρικὰ μέν ἐστιν,
[8, 1338]	καὶ καλήν, φανερόν ἐστιν· πότερον	δὲ	μία τὸν ἀριθμὸν ἢ πλείους,
[8, 1340]	ἀνήδυντον οὐθὲν ὑπομένουσιν ἑκόντες, ἡ	δὲ	μουσικὴ φύσει τῶν ἡδυσμάτων ἐστίν.
[8, 1337]	ὡς συντείνουσαν πρὸς ἀνδρείαν· τὴν	δὲ	μουσικὴν ἤδη διαπορήσειεν ἄν τις.
[8, 1339]	ἐξ ἀμφοτέρων τούτων ἐστίν) τὴν	δὲ	μουσικὴν πάντες εἶναί φαμεν τῶν
[8, 1339]	τὸ σῶμα) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Περὶ	δὲ	μουσικῆς ἔνια μὲν διηπορήκαμεν τῷ
[8, 1341]	τοῖς βουλομένοις παρ´ ἐκείνων, νῦν	δὲ	νομικῶς διέλωμεν, τοὺς τύπους μόνον
[8, 1340]	καὶ ταῖς καλαῖς πράξεσιν· ἔστι	δὲ	ὁμοιώματα μάλιστα παρὰ τὰς ἀληθινὰς
[8, 1341]	μᾶλλον δύναται ἢ μάθησιν. Προσθῶμεν	δὲ	ὅτι συμβέβηκεν ἐναντίον αὐτῷ πρὸς
[8, 1337]	τῶν χρησίμων, οὐκ ἄδηλον· ὅτι	δὲ	οὐ πάντα, διῃρημένων τῶν τε
[8, 1337]	ποιεῖσθαι καὶ τὴν ἄσκησιν. Ἅμα	δὲ	οὐδὲ χρὴ νομίζειν αὐτὸν αὑτοῦ
[8, 1338]	φησιν ὁ λόγος, ἑτέρων. Δεῖ	δὲ	οὐκ ἐκ τῶν προτέρων ἔργων
[8, 1340]	τῆς τοιαύτης αἰσθήσεως κοινωνοῦσιν· ἔτι	δὲ	οὐκ ἔστι ταῦτα ὁμοιώματα τῶν
[8, 1341]	παιδείας ἢ τῆς ἄλλης· ἔτι	δὲ	οὐκ ἔστιν ὁ αὐλὸς ἠθικὸν
[8, 1340]	νηπίοις ἁρμόττουσα τῶν παιδίων, ἡ	δὲ	παιδεία πλαταγὴ τοῖς μείζοσι τῶν
[8, 1342]	τῷ γένει τῆς μουσικῆς. Πρὸς	δὲ	παιδείαν, ὥσπερ εἴρηται, τοῖς ἠθικοῖς
[8, 1337]	πονῶν δεῖται τῆς ἀναπαύσεως, ἡ	δὲ	παιδιὰ χάριν ἀναπαύσεώς ἐστιν· τὸ
[8, 1337]	ἔνοχον ταῖς εἰρημέναις βλάβαις. Ἔχει	δὲ	πολλὴν διαφορὰν καὶ τὸ τίνος
[8, 1341]	φιλοσοφίᾳ, τὰ μὲν ἠθικὰ τὰ	δὲ	πρακτικὰ τὰ δ´ ἐνθουσιαστικὰ τιθέντες,
[8, 1340]	φανερὸν ἐκ τῶν τοιούτων· Τὸ	δὲ	πρέπον καὶ τὸ μὴ πρέπον
[8, 1341]	περὶ ποιητικῆς ἐροῦμεν σαφέστερον τρίτον	δὲ	πρὸς διαγωγὴν πρὸς ἄνεσίν τε
[8, 1337]	ἦθος βελτίονος αἴτιον πολιτείας. Ἔτι	δὲ	πρὸς πάσας δυνάμεις καὶ τέχνας
[8, 1338]	μαθήσεις ἑαυτῶν εἶναι χάριν, τὰς	δὲ	πρὸς τὴν ἀσχολίαν ὡς ἀναγκαίας
[8, 1337]	ἐνίων μετέχειν οὐκ ἀνελεύθερον, τὸ	δὲ	προσεδρεύειν λίαν πρὸς ἀκρίβειαν ἔνοχον
[8, 1339]	ὕστερον ἐπισκεπτέον· ΚΕΦΑΚΑΙΟΝ Ε' Ἡ	δὲ	πρώτη ζήτησίς ἐστι πότερον οὐ
[8, 1340]	καὶ τῶν μελῶν αὐτῶν. Ἐπεὶ	δὲ	συμβέβηκεν εἶναι τὴν μουσικὴν τῶν
[8, 1338]	διὰ τὴν ἡδονὴν ἀνάπαυσις. ~Τὸ	δὲ	σχολάζειν ἔχειν αὐτὸ δοκεῖ τὴν
[8, 1338]	τὴν ἕξιν τοῦ σώματος, ἡ	δὲ	τὰ ἔργα. Νῦν μὲν οὖν
[8, 1340]	τῶν μὲν ἔργων ἀφεῖσθαι, δύνασθαι	δὲ	τὰ καλὰ κρίνειν καὶ χαίρειν
[8, 1340]	πρὸς τὴν μιξολυδιστὶ καλουμένην, πρὸς	δὲ	τὰς μαλακωτέρως τὴν διάνοιαν, οἷον
[8, 1341]	μὲν τὰς μαθήσεις ἤδη, πρὸς	δὲ	τὰς χρήσεις ὕστερον. Συμβαίνοι δ´
[8, 1339]	ἀλλ´ οὐ τὴν τυχοῦσαν, ζητοῦντες	δὲ	ταύτην λαμβάνουσιν ὡς ταύτην ἐκείνην,
[8, 1339]	σώματος πόνος τὴν διάνοιαν ὁ	δὲ	ταύτης τὸ σῶμα) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'
[8, 1337]	καθάπερ ἐλέχθη πρότερον, ἐπαμφοτερίζουσιν· Ἔστι	δὲ	τέτταρα σχεδὸν ἃ παιδεύειν εἰώθασι,
[8, 1341]	μόνον εἰπόντες περὶ αὐτῶν. Ἐπεὶ	δὲ	τὴν διαίρεσιν ἀποδεχόμεθα τῶν μελῶν
[8, 1342]	τὰ σύντονα καὶ παρακεχρωσμένα, ποιεῖ	δὲ	τὴν ἡδονὴν ἑκάστοις τὸ κατὰ
[8, 1342]	τὴν προσήκουσαν ἁρμονίαν πάλιν. Περὶ	δὲ	τῆς δωριστὶ πάντες ὁμολογοῦσιν ὡς
[8, 1340]	γενομένην ἐν τῇ νεότητι· Περὶ	δὲ	τῆς ἐπιτιμήσεως ἥν τινες ἐπιτιμῶσιν
[8, 1341]	ἀποδοκιμάζομεν τὴν τεχνικὴν παιδείαν (τεχνικὴν	δὲ	τίθεμεν τὴν πρὸς τοὺς ἀγῶνας·
[8, 1337]	τὸ δ´ ὀλιγαρχικὸν ὀλιγαρχίαν· ἀεὶ	δὲ	τὸ βέλτιον ἦθος βελτίονος αἴτιον
[8, 1339]	ταῖς ἀπὸ ταύτης ἡδοναῖς. Συμβέβηκε	δὲ	τοῖς ἀνθρώποις ποιεῖσθαι τὰς παιδιὰς
[8, 1340]	τῶν ἀγαλματοποιῶν ἐστιν ἠθικός) Ἐν	δὲ	τοῖς μέλεσιν αὐτοῖς ἔστι μιμήματα
[8, 1338]	ὕστερον λεκτέον περὶ αὐτῶν. Νῦν	δὲ	τοσοῦτον ἡμῖν εἶναι πρὸ ὁδοῦ
[8, 1339]	τις ὑπολάβοι τὴν αἰτίαν· Περὶ	δὲ	τοῦ κοινωνεῖν τῆς μουσικῆς, ὅτι
[8, 1337]	βίου τὴν παιδιὰν ἡμῖν. Εἰ	δὲ	τοῦτο ἀδύνατον, καὶ μᾶλλον ἐν
[8, 1340]	ἦθος ἡ μουσικὴ παρασκευάζειν, εἰ	δὲ	τοῦτο δύναται ποιεῖν, δῆλον ὅτι
[8, 1340]	αὐτῶν τῶν ἔργων) Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον ἔχει καὶ τὰ περὶ
[8, 1342]	ταῖς ἁρμονίαις, οὐ τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον πάσαις χρηστέον, ἀλλὰ πρὸς
[8, 1341]	ἐλήλυθεν εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐκ	δὲ	τῶν ἀγώνων εἰς τὴν παιδείαν,
[8, 1340]	εἰκόνα θεωρεῖ, ἡδεῖαν εἶναι) Συμβέβηκε	δὲ	τῶν αἰσθητῶν ἐν μὲν τοῖς
[8, 1337]	ἣν ἂν δόξῃ, διδάσκων. Δεῖ	δὲ	τῶν κοινῶν κοινὴν ποιεῖσθαι καὶ
[8, 1341]	τὴν τέχνην. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ' Ἐπεὶ	δὲ	τῶν τε ὀργάνων καὶ τῆς
[8, 1338]	μεγαλοψύχοις καὶ τοῖς ἐλευθερίοις. Ἐπεὶ	δὲ	φανερὸν τὸ πρότερον τοῖς ἔθεσιν
[8, 1338]	τέρπῃσιν ἅπαντας. Καὶ ἐν ἄλλοις	δέ	φησιν ὁ Ὀδυσσεὺς ταύτην ἀρίστην
[8, 1342]	μὲν ἐλεύθερος καὶ πεπαιδευμένος, ὁ	δὲ	φορτικὸς ἐκ βαναύσων καὶ θητῶν
[8, 1342]	τοῖς τοιούτοις πρὸς ἀνάπαυσιν· εἰσὶ	δὲ	ὥσπερ αὐτῶν αἱ ψυχαὶ παρεστραμμέναι
[8, 1337]	γιγνόμενον τοῦτο βλάπτει τὰς πολιτείας·	δεῖ	γὰρ πρὸς ἑκάστην παιδεύεσθαι· τὸ
[8, 1338]	ὥς φησιν ὁ λόγος, ἑτέρων.	Δεῖ	δὲ οὐκ ἐκ τῶν προτέρων
[8, 1337]	ἰδίαν, ἣν ἂν δόξῃ, διδάσκων.	Δεῖ	δὲ τῶν κοινῶν κοινὴν ποιεῖσθαι
[8, 1340]	ὀρθῶς καὶ φιλεῖν καὶ μισεῖν,	δεῖ	δηλονότι μανθάνειν καὶ συνεθίζεσθαι μηθὲν
[8, 1337]	Ὅτι μὲν οὖν τὰ ἀναγκαῖα	δεῖ	διδάσκεσθαι τῶν χρησίμων, οὐκ ἄδηλον·
[8, 1338]	τῶν καλλίστων. Ὥστε φανερὸν ὅτι	δεῖ	καὶ πρὸς τὴν ἐν τῇ
[8, 1342]	ἐσομένην ἡλικίαν, τὴν τῶν πρεσβυτέρων,	δεῖ	καὶ τῶν τοιούτων ἁρμονιῶν ἅπτεσθαι
[8, 1342]	καθάπερ εἴπομεν πρότερον· δέχεσθαι δὲ	δεῖ	κἄν τινα ἄλλην ἡμῖν δοκιμάζωσιν
[8, 1341]	οὖσαν, τούτων δ´ ἑκάτερον οὐ	δεῖ	λεληθέναι τίνα δύναμιν ἔχει πρὸς
[8, 1337]	αὐτῆς. Εἰ δ´ ἄμφω μὲν	δεῖ,	μᾶλλον δὲ αἱρετὸν τὸ σχολάζειν
[8, 1340]	ἔχειν ἁρμονίαν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Πότερον δὲ	δεῖ	μανθάνειν αὐτοὺς ᾄδοντάς τε καὶ
[8, 1339]	διαγωγὴν ἐλευθέριον χρηστέον αὐτῇ· τί	δεῖ	μανθάνειν αὐτούς, ἀλλ´ οὐχ ἑτέρων
[8, 1339]	βελτίω ποιεῖν· ταῦτα γὰρ τί	δεῖ	μανθάνειν αὐτούς, ~ἀλλ´ οὐχ ἑτέρων
[8, 1342]	πρέπον· καὶ γὰρ τὰ δυνατὰ	δεῖ	μεταχειρίζεσθαι μᾶλλον καὶ τὰ πρέποντα
[8, 1337]	φανερόν, καὶ ὅτι τῶν τοιούτων	δεῖ	μετέχειν ὅσα τῶν χρησίμων ποιήσει
[8, 1337]	παιδεία καὶ πῶς χρὴ παιδεύεσθαι,	δεῖ	μὴ λανθάνειν. Νῦν γὰρ ἀμφισβητεῖται
[8, 1339]	ἐστιν) καὶ τὴν διαγωγὴν ὁμολογουμένως	δεῖ	μὴ μόνον ἔχειν τὸ καλὸν
[8, 1340]	κατὰ τὴν εἰρημένην χρείαν, καὶ	δεῖ	μὴ μόνον τῆς κοινῆς ἡδονῆς
[8, 1340]	καὶ περὶ τὴν τούτων θεωρίαν,	δεῖ	μὴ τὰ Παύσωνος θεωρεῖν τοὺς
[8, 1337]	πόνου καὶ συντονίας) διὰ τοῦτο	δεῖ	παιδιὰς εἰσάγεσθαι καιροφυλακοῦντας τὴν χρῆσιν,
[8, 1337]	καὶ τέλος, ζητητέον ὅ τι	δεῖ	ποιοῦντας σχολάζειν. Οὐ γὰρ δὴ
[8, 1337]	δυνάμεις καὶ τέχνας ἔστιν ἃ	δεῖ	προπαιδεύεσθαι καὶ προεθίζεσθαι πρὸς τὰς
[8, 1338]	καλὸν ἀλλ´ οὐ τὸ θηριῶδες	δεῖ	πρωταγωνιστεῖν· οὐδὲ γὰρ λύκος οὐδ´
[8, 1339]	πρὸς μάθησιν μόνον. Εἰ δὲ	δεῖ	τὰ τοιαῦτα διαπονεῖν αὐτούς, καὶ
[8, 1337]	καὶ δῆλον οὐδὲν πότερον ἀσκεῖν	δεῖ	τὰ χρήσιμα πρὸς τὸν βίον
[8, 1341]	τὸ λεχθέν. Φανερὸν τοίνυν ὅτι	δεῖ	τὴν μάθησιν αὐτῆς μήτε ἐμποδίζειν
[8, 1341]	αὐτὸν διορισμὸν θήσομεν ἢ {τρίτον}	δεῖ	τινα ἕτερον. Ἐπεὶ δὴ τὴν
[8, 1338]	δὲ καὶ τῶν χρησίμων ὅτι	δεῖ	τινα παιδεύεσθαι τοὺς παῖδας οὐ
[8, 1339]	καὶ τῷ σώματι διαπονεῖν οὐ	δεῖ,	τοὐναντίον γὰρ ἑκάτερος ἀπεργάζεσθαι πέφυκε
[8, 1339]	τῶν εἰρημένων) Ὅτι μὲν οὖν	δεῖ	τοὺς νέους μὴ παιδιᾶς ἕνεκα
[8, 1340]	γενέσθαι σπουδαίους. Ἅμα δὲ καὶ	δεῖ	τοὺς παῖδας ἔχειν τινὰ διατριβήν,
[8, 1337]	βάναυσον. Βάναυσον δ´ ἔργον εἶναι	δεῖ	τοῦτο νομίζειν καὶ τέχνην ταύτην
[8, 1340]	ἐπεὶ τοῦ κρίνειν χάριν μετέχειν	δεῖ	τῶν ἔργων, διὰ τοῦτο χρὴ
[8, 1339]	περὶ αὐτῆς διελεῖν, οὔτε τίνος	δεῖ	χάριν μετέχειν αὐτῆς, πότερον παιδιᾶς
[8, 1341]	ἕνεκεν ὠφελείας τῇ μουσικῇ χρῆσθαι	δεῖν	ἀλλὰ καὶ πλειόνων χάριν (καὶ
[8, 1339]	ἐντεῦθεν ἄν τις ὑπολάβοι παιδεύεσθαι	δεῖν	αὐτὴν τοὺς νεωτέρους. Ὅσα γὰρ
[8, 1337]	Οὐ γὰρ ταὐτὰ πάντες ὑπολαμβάνουσι	δεῖν	μανθάνειν τοὺς νέους οὔτε πρὸς
[8, 1337]	ταῖς παιδιαῖς (ὁ γὰρ πονῶν	δεῖται	τῆς ἀναπαύσεως, ἡ δὲ παιδιὰ
[8, 1339]	ἐστὶ τοιοῦτον, τίνος ἂν ἕνεκα	δέοι	μανθάνειν αὐτούς, ἀλλὰ μή, καθάπερ
[8, 1339]	τῶν ὄψων πραγματείαν αὐτοὺς ἂν	δέοι	παρασκευάζειν· ἀλλ´ ἄτοπον. Τὴν δ´
[8, 1341]	καὶ σαμβῦκαι, ~καὶ πάντα τὰ	δεόμενα	χειρουργικῆς ἐπιστήμης. Εὐλόγως δ´ ἔχει
[8, 1342]	ἡ δωριστί, καθάπερ εἴπομεν πρότερον·	δέχεσθαι	δὲ δεῖ κἄν τινα ἄλλην
[8, 1340]	πρότερον, νῦν λεκτέον οὐκ ἄδηλον	δὴ	ὅτι πολλὴν ἔχει διαφορὰν πρὸς
[8, 1337]	δεῖ ποιοῦντας σχολάζειν. Οὐ γὰρ	δὴ	παίζοντας· τέλος γὰρ ἀναγκαῖον εἶναι
[8, 1341]	ἐργασίαν, ἀλλὰ θητικωτέραν· καὶ βαναύσους	δὴ	συμβαίνει γίγνεσθαι· πονηρὸς γὰρ ὁ
[8, 1341]	τῶν ἀρχαίων μεμυθολογημένον. Φασὶ γὰρ	δὴ	τὴν Ἀθηνᾶν εὑροῦσαν ἀποβαλεῖν τοὺς
[8, 1341]	{τρίτον} δεῖ τινα ἕτερον. Ἐπεὶ	δὴ	τὴν μὲν μουσικὴν ὁρῶμεν διὰ
[8, 1342]	ἰατρείας τυχόντας καὶ καθάρσεως· Ταὐτὸ	δὴ	τοῦτο ἀναγκαῖον πάσχειν καὶ τοὺς
[8, 1342]	μέλεσι λαμβάνει ταῦτα τὸ πρέπον.	Δηλοῖ	δ´ ἡ ποίησις, οἷον ὁ
[8, 1342]	ἄμφω γὰρ ὀργιαστικὰ καὶ παθητικά·	Δηλοῖ	δ´ ἡ ποίησις. Πᾶσα γὰρ
[8, 1341]	πολλοὶ τῶν ἐλευθέρων μετεῖχον αὐτῆς·	δῆλον	δὲ ἐκ τοῦ πίνακος ὃν
[8, 1341]	καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων καὶ παιδίων.	Δῆλον	δὲ ἐκ τούτων καὶ ποίοις
[8, 1340]	τούτοις καὶ τῶν ἄλλων ἠθῶν	(δῆλον	δὲ ἐκ τῶν ἔργων· μεταβάλλομεν
[8, 1340]	ψυχήν. Τοῦτο δ´ ἂν εἴη	δῆλον,	εἰ ποιοί τινες τὰ ἤθη
[8, 1338]	σῶμα πρότερον ἢ τὴν διάνοιαν,	δῆλον	ἐκ τούτων ὅτι παραδοτέον τοὺς
[8, 1338]	ἡ γὰρ μουσικὴ τοῦτο ποιεῖ	δῆλον.	Ἔτι δὲ καὶ τῶν χρησίμων
[8, 1337]	πρὸς τὰς ἑκάστων ἐργασίας, ὥστε	δῆλον	ὅτι καὶ πρὸς τὰς τῆς
[8, 1340]	εἰ δὲ τοῦτο δύναται ποιεῖν,	δῆλον	ὅτι προσακτέον καὶ παιδευτέον ἐν
[8, 1337]	παιδείας ταραχώδης ἡ σκέψις καὶ	δῆλον	οὐδὲν πότερον ἀσκεῖν δεῖ τὰ
[8, 1342]	φαίνεται πεπονθέναι μάλιστα τῶν ἁρμονιῶν.	Δῆλον	οὖν ὅτι τούτους ὅρους τρεῖς
[8, 1340]	καὶ φιλεῖν καὶ μισεῖν, δεῖ	δηλονότι	μανθάνειν καὶ συνεθίζεσθαι μηθὲν οὕτως
[8, 1337]	ἀρχῆς, οἷον τὸ μὲν δημοκρατικὸν	δημοκρατίαν	τὸ δ´ ὀλιγαρχικὸν ὀλιγαρχίαν· ἀεὶ
[8, 1337]	ἐξ ἀρχῆς, οἷον τὸ μὲν	δημοκρατικὸν	δημοκρατίαν τὸ δ´ ὀλιγαρχικὸν ὀλιγαρχίαν·
[8, 1340]	τὴν εἰκόνα τινὸς θεώμενος μὴ	δι´	ἄλλην αἰτίαν ἀλλὰ διὰ τὴν
[8, 1337]	ὁ δὲ αὐτὸ τοῦτο πράττων	δι´	ἄλλους πολλάκις θητικὸν καὶ δουλικὸν
[8, 1339]	τῶν Περσῶν καὶ Μήδων βασιλεῖς,	δι´	ἄλλων αὐτὸ ποιούντων μεταλαμβάνειν τῆς
[8, 1337]	αὑτοῦ χάριν ἢ φίλων ἢ	δι´	ἀρετὴν οὐκ ἀνελεύθερον, ὁ δὲ
[8, 1340]	ποιοί τινες τὰ ἤθη γιγνόμεθα	δι´	αὐτῆς. Ἀλλὰ μὴν ὅτι γιγνόμεθα
[8, 1338]	διὰ τὸ πολλὰς ἐνδέχεσθαι γίγνεσθαι	δι´	αὐτῶν μαθήσεις ἑτέρας, Ὁμοίως δὲ
[8, 1339]	γεγονότων, οἷον πόνων καὶ λύπης.	Δι´	ἣν μὲν οὖν αἰτίαν ζητοῦσι
[8, 1341]	δὴ τὴν μὲν μουσικὴν ὁρῶμεν	διὰ	μελοποιίας καὶ ῥυθμῶν οὖσαν, τούτων
[8, 1340]	ὅτι γιγνόμεθα ποιοί τινες, φανερὸν	διὰ	πολλῶν μὲν καὶ ἑτέρων, οὐχ
[8, 1341]	πρῶτον αὐτῷ. Σχολαστικώτεροι γὰρ γιγνόμενοι	διὰ	τὰς εὐπορίας καὶ μεγαλοψυχότεροι πρὸς
[8, 1341]	τινας ποιεῖ καὶ τὰ σώματα	διὰ	τὰς κινήσεις) Σκεπτέον ἔτι περί
[8, 1339]	κοινωνεῖν τῆς μουσικῆς, ὅτι οὐ	διὰ	ταύτην μόνην, ἀλλὰ καὶ διὰ
[8, 1341]	μὲν οὖν ἔχει φάναι καὶ	διὰ	τὴν ἀσχημοσύνην τοῦ προσώπου τοῦτο
[8, 1337]	τοιαύτη κίνησις τῆς ψυχῆς, καὶ	διὰ	τὴν ἡδονὴν ἀνάπαυσις. ~Τὸ δὲ
[8, 1339]	ὅσον ἐπὶ πλέον ἀλλὰ καὶ	διὰ	τὴν ἡδονήν, χρήσιμον ἂν εἴη
[8, 1340]	μουσικῆς· οἱ μὲν γὰρ νέοι	διὰ	τὴν ἡλικίαν ἀνήδυντον οὐθὲν ὑπομένουσιν
[8, 1340]	καλὰ κρίνειν καὶ χαίρειν ὀρθῶς	διὰ	τὴν μάθησιν τὴν γενομένην ἐν
[8, 1340]	μὴ δι´ ἄλλην αἰτίαν ἀλλὰ	διὰ	τὴν μορφὴν αὐτήν, ἀναγκαῖον τούτῳ
[8, 1341]	Ἐκφαντίδῃ χορηγήσας. Ὕστερον δ´ ἀπεδοκιμάσθη	διὰ	τῆς πείρας αὐτῆς, βέλτιον δυναμένων
[8, 1342]	πρέπει τῇ τῶν παίδων ἡλικίᾳ	διὰ	τὸ δύνασθαι κόσμον τ´ ἔχειν
[8, 1339]	νενικηκότας ἄνδρας τε καὶ παῖδας,	διὰ	τὸ νέους ἀσκοῦντας ἀφαιρεῖσθαι τὴν
[8, 1338]	τῶν γραμμάτων μάθησιν, ἀλλὰ καὶ	διὰ	τὸ πολλὰς ἐνδέχεσθαι γίγνεσθαι δι´
[8, 1337]	ἐξ ἀρχῆς ἔταξαν ἐν παιδείᾳ	διὰ	τὸ τὴν φύσιν αὐτὴν ζητεῖν,
[8, 1339]	ταύτην λαμβάνουσιν ὡς ταύτην ἐκείνην,	διὰ	τὸ τῷ τέλει τῶν πράξεων
[8, 1339]	διὰ ταύτην μόνην, ἀλλὰ καὶ	διὰ	τὸ χρήσιμον εἶναι πρὸς τὰς
[8, 1338]	παιδεύεσθαι τοὺς παῖδας οὐ μόνον	διὰ	τὸ χρήσιμον, οἷον τὴν τῶν
[8, 1337]	συμβαίνει μετὰ πόνου καὶ συντονίας)	διὰ	τοῦτο δεῖ παιδιὰς εἰσάγεσθαι καιροφυλακοῦντας
[8, 1340]	χάριν μετέχειν δεῖ τῶν ἔργων,	διὰ	τοῦτο χρὴ νέους μὲν ὄντας
[8, 1339]	αἰτίαν ζητοῦσι τὴν εὐδαιμονίαν γίγνεσθαι	διὰ	τούτων τῶν ἡδονῶν, ταύτην εἰκότως
[8, 1340]	ἑτέρων, οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ	διὰ	τῶν Ὀλύμπου μελῶν· ταῦτα γὰρ
[8, 1339]	ἀναγκαῖον ἡδεῖαν εἶναι (τῆς γὰρ	διὰ	τῶν πόνων λύπης ἰατρεία τίς
[8, 1342]	ταῖς ἡλικίαις, οἷον τοῖς ἀπειρηκόσι	διὰ	χρόνον οὐ ῥᾴδιον ᾄδειν τὰς
[8, 1339]	καὶ εἰς τὰς συνουσίας καὶ	διαγωγὰς	εὐλόγως παραλαμβάνουσιν αὐτὴν ὡς δυναμένην
[8, 1338]	καὶ πρὸς τὴν ἐν τῇ	διαγωγῇ	σχολὴν μανθάνειν ἄττα καὶ παιδεύεσθαι,
[8, 1339]	ἡ μάθησις) ἀλλὰ μὴν οὐδὲ	διαγωγήν	γε παισὶν ἁρμόττει καὶ ταῖς
[8, 1338]	παράγοντες αὐτήν. Ἣν γὰρ οἴονται	διαγωγὴν	εἶναι τῶν ἐλευθέρων, ἐν ταύτῃ
[8, 1338]	πρὸς τὴν ἐν τῇ σχολῇ	διαγωγήν,	εἰς ὅπερ καὶ φαίνονται παράγοντες
[8, 1339]	κἂν εἰ πρὸς εὐημερίαν καὶ	διαγωγὴν	ἐλευθέριον χρηστέον αὐτῇ· τί δεῖ
[8, 1339]	πότερον παιδείαν ἢ παιδιὰν ἢ	διαγωγήν.	Εὐλόγως δ´ εἰς πάντα τάττεται
[8, 1339]	ἰατρεία τίς ἐστιν) καὶ τὴν	διαγωγὴν	ὁμολογουμένως δεῖ μὴ μόνον ἔχειν
[8, 1338]	ὁ Ὀδυσσεὺς ταύτην ἀρίστην εἶναι	διαγωγήν,	ὅταν εὐφραινομένων τῶν ἀνθρώπων Δαιτυμόνες
[8, 1341]	ἐροῦμεν σαφέστερον τρίτον δὲ πρὸς	διαγωγὴν	πρὸς ἄνεσίν τε καὶ πρὸς
[8, 1339]	δύνασθαι χαίρειν ὀρθῶς, ἢ πρὸς	διαγωγήν	τι συμβάλλεται καὶ πρὸς φρόνησιν
[8, 1341]	περὶ αὐτῶν. Ἐπεὶ δὲ τὴν	διαίρεσιν	ἀποδεχόμεθα τῶν μελῶν ὡς διαιροῦσί
[8, 1341]	καὶ πᾶσι τοῖς ῥυθμοῖς ἢ	διαιρετέον,	ἔπειτα τοῖς πρὸς παιδείαν διαπονοῦσι
[8, 1341]	διαίρεσιν ἀποδεχόμεθα τῶν μελῶν ὡς	διαιροῦσί	τινες τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ, τὰ
[8, 1337]	ὅσαι τὸ σῶμα παρασκευάζουσι χεῖρον	διακεῖσθαι	βαναύσους καλοῦμεν, καὶ τὰς μισθαρνικὰς
[8, 1341]	ἔργων, πάσης ἥπτοντο μαθήσεως, οὐδὲν	διακρίνοντες	ἀλλ´ ἐπιζητοῦντες. Διὸ καὶ τὴν
[8, 1338]	ἐν τοῖς ἰδίοις ὠνίοις μὴ	διαμαρτάνωσιν	ἀλλ´ ὦσιν ἀνεξαπάτητοι πρὸς τὴν
[8, 1339]	τὴν ἡδονήν, χρήσιμον ἂν εἴη	διαναπαύειν	ἐν ταῖς ἀπὸ ταύτης ἡδοναῖς.
[8, 1339]	ἡλικίαν· ἅμα γὰρ τῇ τε	διανοίᾳ	καὶ τῷ σώματι διαπονεῖν οὐ
[8, 1338]	τὸ σῶμα πρότερον ἢ τὴν	διάνοιαν,	δῆλον ἐκ τούτων ὅτι παραδοτέον
[8, 1337]	{ἢ τὴν ψυχὴν} ἢ τὴν	διάνοιαν.	Διὸ τάς τε τοιαύτας τέχνας
[8, 1337]	ἐργασίας· ἄσχολον γὰρ ποιοῦσι τὴν	διάνοιαν	καὶ ταπεινήν. Ἔστι δὲ καὶ
[8, 1339]	μὲν τοῦ σώματος πόνος τὴν	διάνοιαν	ὁ δὲ ταύτης τὸ σῶμα)
[8, 1340]	πρὸς δὲ τὰς μαλακωτέρως τὴν	διάνοιαν,	οἷον πρὸς τὰς ἀνειμένας, μέσως
[8, 1341]	μᾶλλον εἰκὸς ὅτι πρὸς τὴν	διάνοιαν	οὐθέν ἐστιν ἡ παιδεία τῆς
[8, 1337]	οὐδὲ φανερὸν πότερον πρὸς τὴν	διάνοιαν	πρέπει μᾶλλον ἢ πρὸς τὸ
[8, 1339]	Εἰ δὲ δεῖ τὰ τοιαῦτα	διαπονεῖν	αὐτούς, καὶ περὶ τὴν τῶν
[8, 1339]	τε διανοίᾳ καὶ τῷ σώματι	διαπονεῖν	οὐ δεῖ, τοὐναντίον γὰρ ἑκάτερος
[8, 1341]	τοὺς ἀγῶνας τοὺς τεχνικοὺς συντείνοντα	διαπονοῖεν,	μήτε τὰ θαυμάσια καὶ περιττὰ
[8, 1341]	διαιρετέον, ἔπειτα τοῖς πρὸς παιδείαν	διαπονοῦσι	πότερον τὸν αὐτὸν διορισμὸν θήσομεν
[8, 1339]	θετέον, καὶ τί δύναται τῶν	διαπορηθέντων	τριῶν, πότερον παιδείαν ἢ παιδιὰν
[8, 1337]	ἀνδρείαν· τὴν δὲ μουσικὴν ἤδη	διαπορήσειεν	ἄν τις. Νῦν μὲν γὰρ
[8, 1340]	διέστηκε φύσις, ὥστε ἀκούοντας ἄλλως	διατίθεσθαι	καὶ μὴ τὸν αὐτὸν ἔχειν
[8, 1340]	δεῖ τοὺς παῖδας ἔχειν τινὰ	διατριβήν,	καὶ τὴν Ἀρχύτου πλαταγὴν οἴεσθαι
[8, 1342]	οἱ κοινωνοὶ τῆς ἐν φιλοσοφίᾳ	διατριβῆς	καὶ τῆς περὶ τὴν μουσικὴν
[8, 1340]	πάθεσιν· οὐ μὴν ἀλλ´ ὅσον	διαφέρει	καὶ περὶ τὴν τούτων θεωρίαν,
[8, 1342]	πάσαις ὑπάρχει, τῷ δὲ ἧττον	διαφέρει	καὶ τῷ μᾶλλον, οἷον ἔλεος
[8, 1341]	μάθησιν ποιητέον, καὶ γὰρ τοῦτο	διαφέρειν	εἰκός. Ἐν τούτοις γὰρ ἡ
[8, 1337]	εὐθὺς πάντες τιμῶσιν, ὥστ´ εὐλόγως	διαφέρονται	καὶ πρὸς τὴν ἄσκησιν αὐτῆς)
[8, 1337]	εἰρημέναις βλάβαις. Ἔχει δὲ πολλὴν	διαφορὰν	καὶ τὸ τίνος ἕνεκεν πράττει
[8, 1340]	ἄδηλον δὴ ὅτι πολλὴν ἔχει	διαφορὰν	πρὸς τὸ γίγνεσθαι ποιούς τινας,
[8, 1340]	τὴν φύσιν τὴν τηλικαύτην ἡ	διδασκαλία	τῆς μουσικῆς· οἱ μὲν γὰρ
[8, 1337]	μὲν οὖν τὰ ἀναγκαῖα δεῖ	διδάσκεσθαι	τῶν χρησίμων, οὐκ ἄδηλον· ὅτι
[8, 1337]	μάθησιν ἰδίαν, ἣν ἂν δόξῃ,	διδάσκων.	Δεῖ δὲ τῶν κοινῶν κοινὴν
[8, 1340]	πλαταγὴν οἴεσθαι γενέσθαι καλῶς, ἣν	διδόασι	τοῖς παιδίοις, ὅπως χρώμενοι ταύτῃ
[8, 1339]	ἔχει δύναμιν ῥᾴδιον περὶ αὐτῆς	διελεῖν,	οὔτε τίνος δεῖ χάριν μετέχειν
[8, 1341]	παρ´ ἐκείνων, νῦν δὲ νομικῶς	διέλωμεν,	τοὺς τύπους μόνον εἰπόντες περὶ
[8, 1340]	εὐθὺς γὰρ ἡ τῶν ἁρμονιῶν	διέστηκε	φύσις, ὥστε ἀκούοντας ἄλλως διατίθεσθαι
[8, 1338]	νέους γυμνάζειν τὸν τρόπον τοῦτον	διέφερον,	ἀλλὰ τῷ μόνους μὴ πρὸς
[8, 1339]	Περὶ δὲ μουσικῆς ἔνια μὲν	διηπορήκαμεν	τῷ λόγῳ καὶ πρότερον, καλῶς
[8, 1337]	ἄδηλον· ὅτι δὲ οὐ πάντα,	διῃρημένων	τῶν τε ἐλευθερίων ἔργων καὶ
[8, 1342]	ἐγχειρήσας ἐν τῇ δωριστὶ ποιῆσαι	{διθύραμβον}	τοὺς Μυσοὺς οὐχ οἷός τ´
[8, 1342]	δ´ ἡ ποίησις, οἷον ὁ	διθύραμβος	ὁμολογουμένως εἶναι δοκεῖ Φρύγιον. Καὶ
[8, 1339]	Μουσαῖος εἶναι Βροτοῖς ἥδιστον ἀείδειν'	διὸ	καὶ εἰς τὰς συνουσίας καὶ
[8, 1339]	παύει μέριμναν, ὥς φησιν Εὐριπίδης·	διὸ	καὶ τάττουσιν αὐτὴν καὶ χρῶνται
[8, 1341]	μαθήσεως, οὐδὲν διακρίνοντες ἀλλ´ ἐπιζητοῦντες.	Διὸ	καὶ τὴν αὐλητικὴν ἤγαγον πρὸς
[8, 1338]	ὡς ἀναγκαίας καὶ χάριν ἄλλων.	Διὸ	καὶ τὴν μουσικὴν οἱ πρότερον
[8, 1341]	τῷ λόγῳ χρῆσθαι τὴν αὔλησιν.	διὸ	καλῶς ἀπεδοκίμασαν οἱ πρότερον αὐτοῦ
[8, 1342]	ἡ φύσις ὑποβάλλει τοῖς τηλικούτοις.	Διὸ	καλῶς ἐπιτιμῶσι καὶ τοῦτο Σωκράτει
[8, 1340]	ἡ μουσική τιν´ ἡδονὴν φυσικήν,	διὸ	πάσαις ἡλικίαις καὶ πᾶσιν ἤθεσιν
[8, 1340]	ἁρμονίαις καὶ τοῖς ῥυθμοῖς εἶναι·	διὸ	πολλοί φασι τῶν σοφῶν οἱ
[8, 1342]	παρέχει χαρὰν ἀβλαβῆ τοῖς ἀνθρώποις·	διὸ	ταῖς μὲν τοιαύταις ἁρμονίαις καὶ
[8, 1337]	τὴν ψυχὴν} ἢ τὴν διάνοιαν.	Διὸ	τάς τε τοιαύτας τέχνας ὅσαι
[8, 1342]	ἑκάστοις τὸ κατὰ φύσιν οἰκεῖον,	διόπερ	ἀποδοτέον ἐξουσίαν τοῖς ἀγωνιζομένοις πρὸς
[8, 1338]	τῶν ἐλευθέρων, ἐν ταύτῃ τάττουσιν.	Διόπερ	Ὅμηρος οὕτως ἐποίησεν Ἀλλ´ οἶον
[8, 1341]	ἀκουόντων ἡδονῆς, καὶ ταύτης φορτικῆς,	διόπερ	οὐ τῶν ἐλευθέρων κρίνομεν εἶναι
[8, 1340]	πρέπον ταῖς ἡλικίαις οὐ χαλεπὸν	διορίσαι,	καὶ λῦσαι πρὸς τοὺς φάσκοντας
[8, 1341]	παιδείαν διαπονοῦσι πότερον τὸν αὐτὸν	διορισμὸν	θήσομεν ἢ {τρίτον} δεῖ τινα
[8, 1342]	ἀγωνιστάς· Ἐπεὶ δ´ ὁ θεατὴς	διττός,	ὁ μὲν ἐλεύθερος καὶ πεπαιδευμένος,
[8, 1342]	τῶν ὑπερβολῶν ἐπαινοῦμεν καὶ χρῆναι	διώκειν	φαμέν, ἡ δὲ δωριστὶ ταύτην
[8, 1338]	καὶ πρὸς πολιτικὰς πράξεις πολλάς,	δοκεῖ	δὲ καὶ γραφικὴ χρήσιμος εἶναι
[8, 1340]	καθεστηκότως μάλιστα πρὸς ἑτέραν, οἷον	δοκεῖ	ποιεῖν ἡ δωριστὶ μόνη τῶν
[8, 1338]	~Τὸ δὲ σχολάζειν ἔχειν αὐτὸ	δοκεῖ	τὴν ἡδονὴν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν
[8, 1342]	οἷον ὁ διθύραμβος ὁμολογουμένως εἶναι	δοκεῖ	Φρύγιον. Καὶ τούτου πολλὰ παραδείγματα
[8, 1342]	δεῖ κἄν τινα ἄλλην ἡμῖν	δοκιμάζωσιν	οἱ κοινωνοὶ τῆς ἐν φιλοσοφίᾳ
[8, 1338]	Νῦν μὲν οὖν αἱ μάλιστα	δοκοῦσαι	τῶν πόλεων ἐπιμελεῖσθαι τῶν παίδων
[8, 1337]	ἄλλους πολλάκις θητικὸν καὶ δουλικὸν	δόξειεν	ἂν πράττειν. Αἱ μὲν οὖν
[8, 1339]	προσήκει τέλος) Ἀλλ´ ἴσως ἂν	δόξειεν	ἡ τῶν παίδων σπουδὴ παιδιᾶς
[8, 1337]	καὶ μάθησιν ἰδίαν, ἣν ἂν	δόξῃ,	διδάσκων. Δεῖ δὲ τῶν κοινῶν
[8, 1337]	δι´ ἄλλους πολλάκις θητικὸν καὶ	δουλικὸν	δόξειεν ἂν πράττειν. Αἱ μὲν
[8, 1337]	πολιτείας. Ἔτι δὲ πρὸς πάσας	δυνάμεις	καὶ τέχνας ἔστιν ἃ δεῖ
[8, 1339]	διαγωγὰς εὐλόγως παραλαμβάνουσιν αὐτὴν ὡς	δυναμένην	εὐφραίνειν, ὥστε καὶ ἐντεῦθεν ἄν
[8, 1339]	τι τείνειν τὴν μουσικήν, ὡς	δυναμένην,	καθάπερ ἡ γυμναστικὴ τὸ σῶμα
[8, 1341]	διὰ τῆς πείρας αὐτῆς, βέλτιον	δυναμένων	κρίνειν τὸ πρὸς ἀρετὴν καὶ
[8, 1341]	ἑκάτερον οὐ δεῖ λεληθέναι τίνα	δύναμιν	ἔχει πρὸς παιδείαν, καὶ πότερον
[8, 1342]	αὐλόν. ~ἔχει γὰρ τὴν αὐτὴν	δύναμιν	ἡ φρυγιστὶ τῶν ἁρμονιῶν ἥνπερ
[8, 1339]	αὐτῆς. Οὔτε γὰρ τίνα ἔχει	δύναμιν	ῥᾴδιον περὶ αὐτῆς διελεῖν, οὔτε
[8, 1339]	τὸ νέους ἀσκοῦντας ἀφαιρεῖσθαι τὴν	δύναμιν	ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων γυμνασίων· Ὅταν
[8, 1342]	οὐ κατὰ τὴν τῆς μέθης	δύναμιν,	ὡς μεθυστικὰς λαμβάνων αὐτάς (βακχευτικὸν
[8, 1339]	ἐκεῖνοι γὰρ οὐ μανθάνοντες ὅμως	δύνανται	κρίνειν ὀρθῶς, ὥς φασι, τὰ
[8, 1339]	~σημεῖον γὰρ οὐ μικρὸν ὅτι	δύνανται	τοῦτο παρασκευάζειν, ἐν γὰρ τοῖς
[8, 1340]	γενομένους τῶν μὲν ἔργων ἀφεῖσθαι,	δύνασθαι	δὲ τὰ καλὰ κρίνειν καὶ
[8, 1337]	ἀσχολεῖν ὀρθῶς ἀλλὰ καὶ σχολάζειν	δύνασθαι	καλῶς. Αὕτη γὰρ ἀρχὴ πάντων
[8, 1342]	τῶν παίδων ἡλικίᾳ διὰ τὸ	δύνασθαι	κόσμον τ´ ἔχειν ἅμα καὶ
[8, 1339]	ἀκούοντας ὀρθῶς τε χαίρειν καὶ	δύνασθαι	κρίνειν, ὥσπερ οἱ Λάκωνες; ἐκεῖνοι
[8, 1339]	ἦθος ποιόν τι ποιεῖν, ἐθίζουσαν	δύνασθαι	χαίρειν ὀρθῶς, ἢ πρὸς διαγωγήν
[8, 1342]	τὸ πρέπον· καὶ γὰρ τὰ	δυνατὰ	δεῖ μεταχειρίζεσθαι μᾶλλον καὶ τὰ
[8, 1341]	οἷς ἡ θεωρία κάθαρσιν μᾶλλον	δύναται	ἢ μάθησιν. Προσθῶμεν δὲ ὅτι
[8, 1340]	μουσικὴ παρασκευάζειν, εἰ δὲ τοῦτο	δύναται	ποιεῖν, δῆλον ὅτι προσακτέον καὶ
[8, 1340]	μὲν οὖν τούτων φανερὸν ὅτι	δύναται	ποιόν τι τὸ τῆς ψυχῆς
[8, 1339]	αὐτὴν ἀπορίαν ἔχει καὶ εἰ	δύναται	τὰ ἤθη βελτίω ποιεῖν· ταῦτα
[8, 1340]	κατὰ τὴν οἰκίαν· οὐ γὰρ	δύναται	τὸ νέον ἡσυχάζειν. Αὕτη μὲν
[8, 1339]	μουσικὴν ἢ θετέον, καὶ τί	δύναται	τῶν διαπορηθέντων τριῶν, πότερον παιδείαν
[8, 1342]	τό τε μέσον καὶ τὸ	δυνατὸν	καὶ τὸ πρέπον.
[8, 1342]	δὲ δύο σκοποί, τό τε	δυνατὸν	καὶ τὸ πρέπον· καὶ γὰρ
[8, 1341]	μὴ τοιαῦτα μέχρι περ ἂν	δύνωνται	χαίρειν τοῖς καλοῖς μέλεσι καὶ
[8, 1342]	μᾶλλον τοῖς νεωτέροις. Εἰσὶ δὲ	δύο	σκοποί, τό τε δυνατὸν καὶ
[8, 1339]	παρασκευάζειν, ἐν γὰρ τοῖς ὀλυμπιονίκαις	δύο	τις ἂν ἢ τρεῖς εὕροι
[8, 1341]	ἀσχημοσύνην τοῦ προσώπου τοῦτο ποιῆσαι	δυσχεράνασαν	τὴν θεόν· οὐ μὴν ἀλλὰ
[8, 1338]	τῶν ἀνθρώπων Δαιτυμόνες δ´ ἀνὰ	δώματ´	ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ ἥμενοι ἑξείης. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[8, 1342]	ἄλλας ἁρμονίας, φανερὸν ὅτι τὰ	Δώρια	μέλη πρέπει παιδεύεσθαι μᾶλλον τοῖς
[8, 1342]	ταῖς τοιαύταις. Τοιαύτη δ´ ἡ	δωριστί,	καθάπερ εἴπομεν πρότερον· δέχεσθαι δὲ
[8, 1342]	φρυγιστὶ μόνην καταλείπει μετὰ τῆς	δωριστί,	καὶ ταῦτα ἀποδοκιμάσας τῶν ὀργάνων
[8, 1340]	ἑτέραν, οἷον δοκεῖ ποιεῖν ἡ	δωριστὶ	μόνη τῶν ἁρμονιῶν, ἐνθουσιαστικοὺς δ´
[8, 1342]	ἁρμονίαν πάλιν. Περὶ δὲ τῆς	δωριστὶ	πάντες ὁμολογοῦσιν ὡς στασιμωτάτης οὔσης
[8, 1342]	ὅτι Φιλόξενος ἐγχειρήσας ἐν τῇ	δωριστὶ	ποιῆσαι {διθύραμβον} τοὺς Μυσοὺς οὐχ
[8, 1342]	χρῆναι διώκειν φαμέν, ἡ δὲ	δωριστὶ	ταύτην ἔχει τὴν φύσιν πρὸς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/03/2007