Enéade, livre, Chap.
[1, 2, 2]	~Πρῶτον τοίνυν τὰς ἀρετὰς ληπτέον	καθ´	ἅς φαμεν ὁμοιοῦσθαι, ἵν´ αὖ
[1, 2, 6]	ὃς ἦλθεν ἐκεῖθεν καὶ τὸ	καθ´	αὑτόν, εἰ γένοιτο οἷος ἦλθεν,
[1, 2, 7]	μείζους ἢ ἄλλον τρόπον, σκεπτέον	καθ´	ἑκάστην· οἷον φρόνησιν· εἰ γὰρ
[1, 2, 3]	δὴ τοιαύτην διάθεσιν τῆς ψυχῆς	καθ´	ἣν νοεῖ τε καὶ ἀπαθὴς
[1, 2, 2]	γὰρ καὶ ὅ τι κοινόν,	καθ´	ὃ ἀρεταὶ πᾶσαι, δῆλον ῥᾳδίως
[1, 2, 6]	στροφή, ἡ δὲ ἀνδρία ἀπάθεια	καθ´	ὁμοίωσιν τοῦ πρὸς ὃ βλέπει
[1, 2, 2]	ἄμετρον ὕλη ὂν πάντη ἀνωμοίωται·	καθ´	ὅσον δὲ μεταλαμβάνει εἴδους, κατὰ
[1, 2, 4]	ἀρετή, καὶ πότερον ἐν τῷ	καθαίρεσθαι	ἡ ἀρετὴ ἢ ἐν τῷ
[1, 2, 4]	τῷ κεκαθάρθαι ἡ ἐν τῷ	καθαίρεσθαι·	τὸ γὰρ κεκαθάρθαι οἷον τέλος
[1, 2, 5]	δὲ αὕτη μὲν πάντων τούτων	καθαρὰ	ἔσται καὶ τὸ ἄλογον δὲ
[1, 2, 3]	λέγομεν ταύτας καθάρσεις καὶ πῶς	καθαρθέντες	μάλιστα ὁμοιούμεθα; Ἢ ἐπειδὴ κακὴ
[1, 2, 3]	πρὸς θεόν, οὐκ ἂν ἁμαρτάνοι·	καθαρὸν	γὰρ καὶ τὸ θεῖον καὶ
[1, 2, 7]	καὶ τὸ ἐφ´ αὑτοῦ μένειν	καθαρόν.	Ἐν ψυχῇ τοίνυν πρὸς νοῦν
[1, 2, 5]	ἄλογον δὲ βουλήσεται καὶ αὐτὸ	καθαρὸν	ποιῆσαι, ὥστε μηδὲ πλήττεσθαι· εἰ
[1, 2, 7]	ἄλλα ὡσαύτως ἀκολουθεῖ· καὶ τῇ	καθάρσει	δέ, εἴπερ πᾶσαι καθάρσεις κατὰ
[1, 2, 3]	τιθείς. Πῶς οὖν λέγομεν ταύτας	καθάρσεις	καὶ πῶς καθαρθέντες μάλιστα ὁμοιούμεθα;
[1, 2, 7]	τῇ καθάρσει δέ, εἴπερ πᾶσαι	καθάρσεις	κατὰ τὸ κεκαθάρθαι, ἀνάγκη πάσας·
[1, 2, 3]	προστιθεὶς πολιτικάς γε καὶ ἀλλαχοῦ	καθάρσεις	λέγων ἁπάσας δῆλός τέ ἐστι
[1, 2, 4]	κάθαρσιν ἐπιστρέφεται; Ἢ μετὰ τὴν	κάθαρσιν	ἐπέστραπται. Τοῦτ´ οὖν ἡ ἀρετὴ
[1, 2, 4]	ἐπιστραφεῖσα. Ἆρ´ οὖν μετὰ τὴν	κάθαρσιν	ἐπιστρέφεται; Ἢ μετὰ τὴν κάθαρσιν
[1, 2, 4]	τῆς ἀκαθαρσίας ἀγαθὸν ἦν, ἡ	κάθαρσις	ἀρκεῖ· ἀλλ´ ἀρκέσει μὲν ἡ
[1, 2, 4]	ἀρετῇ, ἢ προηγεῖται μὲν ἡ	κάθαρσις,	ἕπεται δὲ ἡ ἀρετή, καὶ
[1, 2, 4]	ἔσται τὸ ἀγαθόν, οὐχ ἡ	κάθαρσις.	Καὶ τί τὸ καταλειπόμενόν ἐστι,
[1, 2, 5]	ἀλλότριαι. ~Ἀλλ´ ἐπὶ πόσον ἡ	κάθαρσις	λεκτέον· οὕτω γὰρ καὶ ἡ
[1, 2, 4]	ἐπέκεινα. ~Ζητητέον δέ, εἰ ἡ	κάθαρσις	ταὐτὸν τῇ τοιαύτῃ ἀρετῇ, ἢ
[1, 2, 4]	ἀρκεῖ· ἀλλ´ ἀρκέσει μὲν ἡ	κάθαρσις,	τὸ δὲ καταλειπόμενον ἔσται τὸ
[1, 2, 4]	τὸ τοῖς ἐναντίοις. Δεῖ οὖν	καθηραμένην	συνεῖναι. Συνέσται δὲ ἐπιστραφεῖσα. Ἆρ´
[1, 2, 1]	καὶ ἡμῖν ἐκεῖθεν ὁ κόσμος	καὶ	αἱ ἀρεταί. Ἆρ´ οὖν ἐκεῖνο
[1, 2, 1]	ὀρέξει ἐστὶ τῶν νοητῶν ὧν	καὶ	αἱ ἡμέτεραι, δῆλον ὅτι καὶ
[1, 2, 7]	Ἐπὶ μείζους δὲ ἀρχὰς ἥκων	καὶ	ἄλλα μέτρα κατ´ ἐκεῖνα πράξει·
[1, 2, 3]	διδούς, ἀλλὰ προστιθεὶς πολιτικάς γε	καὶ	ἀλλαχοῦ καθάρσεις λέγων ἁπάσας δῆλός
[1, 2, 2]	που εἴπομεν, κατακοσμοῦσι μὲν ὄντως	καὶ	ἀμείνους ποιοῦσιν ὁρίζουσαι καὶ μετροῦσαι
[1, 2, 2]	τῷ ὡρίσθαι καὶ τῶν ἀμέτρων	καὶ	ἀορίστων ἔξω εἶναι κατὰ τὸ
[1, 2, 3]	ψυχῆς καθ´ ἣν νοεῖ τε	καὶ	ἀπαθὴς οὕτως ἐστίν, εἴ τις
[1, 2, 5]	αἰσθήσεις μόνον ποιουμένην καὶ ἰατρεύσεις	καὶ	ἀπαλλαγὰς πόνων, ἵνα μὴ ἐνοχλοῖτο,
[1, 2, 3]	πάντα συνδοξάζουσα, εἴη ἂν ἀγαθὴ	καὶ	ἀρετὴν ἔχουσα, εἰ μήτε συνδοξάζοι,
[1, 2, 5]	ἡσυχίαν ἦγε παρόντος τοῦ δεσπότου,	καὶ	ἀσθένειαν αὑτῷ ἐπιτιμῆσαι. ~Ἔστι μὲν
[1, 2, 5]	τὸ δὲ ἀπροαίρετον ὀλίγον εἶναι	καὶ	ἀσθενές· τὸν δὲ φόβον πάντη·
[1, 2, 2]	ἔξω εἶναι κατὰ τὸ μεμετρημένον·	καὶ	αὐταὶ ὁρισθεῖσαι, ᾗ μέτρα γε
[1, 2, 7]	χείρονι συνοίκῳ. ~Ἀντακολουθοῦσι τοίνυν ἀλλήλαις	καὶ	αὗται αἱ ἀρεταὶ ἐν ψυχῇ,
[1, 2, 5]	καὶ τὸ ἄλογον δὲ βουλήσεται	καὶ	αὐτὸ καθαρὸν ποιῆσαι, ὥστε μηδὲ
[1, 2, 5]	ὃν τὸ χεῖρον αἰδέσεται, ὥστε	καὶ	αὐτὸ τὸ χεῖρον δυσχερᾶναι, ἐάν
[1, 2, 1]	ἔχῃ ἢ ἕλῃ. Εἰ δὲ	καὶ	αὐτὸς ἐν ὀρέξει ἐστὶ τῶν
[1, 2, 1]	ἡγουμένῳ ᾧ φρόνησις θαυμαστὴ ὑπάρχει;	Καὶ	γὰρ εὔλογον ἐνταῦθα ὄντας τούτῳ
[1, 2, 7]	{αἱ} ἐν νῷ ὥσπερ παραδείγματα.	Καὶ	γὰρ ἡ νόησις ἐκεῖ ἐπιστήμη
[1, 2, 6]	θεὸς ἂν εἴη ὁ τοιοῦτος	καὶ	δαίμων διπλοῦς ὤν, μᾶλλον δὲ
[1, 2, 1]	ἀρετῇ ὁμοιούμεθα, ἆρα ἀρετὴν ἔχοντι;	Καὶ	δὴ καὶ τίνι θεῷ; Ἆρ´
[1, 2, 1]	τῷ μᾶλλον δοκοῦντι ταῦτα ἔχειν	καὶ	δὴ τῇ τοῦ κόσμου ψυχῇ
[1, 2, 5]	θυμὸν ὅσον οἷόν τε ἀφαιροῦσαν	καί,	εἰ δυνατόν, πάντη, εἰ δὲ
[1, 2, 7]	μένει κἂν εἰ μὴ ἐνεργοῦσα;	Καὶ	εἰ ἡ μὲν φύσει τοσόνδε,
[1, 2, 5]	ἐνοχλοῖτο, τὰς δὲ ἀλγηδόνας ἀφαιροῦσαν	καί,	εἰ μὴ οἷόν τε, πράως
[1, 2, 1]	ὅθεν ἡ θερμότης ἐλήλυθε θερμαίνεσθαι;	Καὶ	εἴ τι πυρὸς παρουσίᾳ θερμόν
[1, 2, 6]	ἐκεῖθεν ἀρετή. Οὐδὲ γὰρ αὐτοδικαιοσύνη	καὶ	ἑκάστη ἀρετή, ἀλλ´ οἷον παράδειγμα·
[1, 2, 2]	ἡ ἀρετὴ ἥ τε σύμπασα	καὶ	ἑκάστη; Σαφέστερος δὲ ὁ λόγος
[1, 2, 5]	μὴ οἷόν τε, πράως φέρουσαν	καὶ	ἐλάττους τιθεῖσαν τῷ μὴ συμπάσχειν·
[1, 2, 1]	τὸ πρότερον εἴποι ἄν τις	καὶ	ἐν τῷ πῦρ εἶναι θερμότητα,
[1, 2, 4]	καὶ τύπος τοῦ ὀφθέντος ἐντεθεὶς	καὶ	ἐνεργῶν, ὡς ἡ ὄψις περὶ
[1, 2, 5]	γὰρ φοβήσεται τὸ δὲ ἀπροαίρετον	καὶ	ἐνταῦθα πλήν γ´ ἐν νουθετήσει.
[1, 2, 2]	ταύτῃ καὶ πλέον μεταλαμβάνει, ὥστε	καὶ	ἐξαπατᾶν θεὸς φαντασθεῖσα, μὴ τὸ
[1, 2, 7]	δὲ ὅλως ἀναιροῦσα; Ταὐτὸν δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων ὅλως τῆς
[1, 2, 1]	ἔξωθεν· μήτε προσιὸν ἡδὺ οὗ	καὶ	ἐπιθυμία ἂν γένοιτο μὴ παρόντος,
[1, 2, 5]	ἐστι μάλιστα ζητεῖν θυμὸν πῶς	καὶ	ἐπιθυμίαν καὶ τἆλλα πάντα, λύπην
[1, 2, 5]	ὀλίγας τὰς πληγὰς αὐτοῦ εἶναι	καὶ	εὐθὺς λυομένας τῇ γειτονήσει. ὥσπερ
[1, 2, 2]	ψυχῇ, ὡμοίωνται τῷ ἐκεῖ μέτρῳ	καὶ	ἔχουσιν ἴχνος τοῦ ἐκεῖ ἀρίστου.
[1, 2, 3]	καθαρὸν γὰρ καὶ τὸ θεῖον	καὶ	ἡ ἐνέργεια τοιαύτη, ὡς τὸ
[1, 2, 2]	ἐπισημηνάμενοι ὡς ἡ ὁμοίωσις διττή·	καὶ	ἡ μέν τις ταὐτὸν ἐν
[1, 2, 5]	ἡ κάθαρσις λεκτέον· οὕτω γὰρ	καὶ	ἡ ὁμοίωσις τίνι θεῷ φανερὰ
[1, 2, 7]	φύσει τοσόνδε, ἡ δὲ τοσόνδε,	καὶ	ἡ σωφροσύνη ἐκείνη μετροῦσα, ἡ
[1, 2, 5]	ἡ ὁμοίωσις τίνι θεῷ φανερὰ	καὶ	ἡ ταυτότης {τίνι θεῷ} Τοῦτο
[1, 2, 1]	καὶ αἱ ἡμέτεραι, δῆλον ὅτι	καὶ	ἡμῖν ἐκεῖθεν ὁ κόσμος καὶ
[1, 2, 3]	καὶ τῆς πολιτικῆς ἡ οὐσία,	καὶ	ἥτις ἡ μείζων κατὰ τὴν
[1, 2, 1]	ὁμοιοῦσθαι κατὰ ταύτας τούτους γοῦν	καὶ	θείους ἡ φήμη λέγει καὶ
[1, 2, 5]	τῶν ἡδονῶν αἰσθήσεις μόνον ποιουμένην	καὶ	ἰατρεύσεις καὶ ἀπαλλαγὰς πόνων, ἵνα
[1, 2, 1]	καίτοι ὡμοίωται· καὶ τάξεως δὲ	καὶ	κόσμου μεταλαμβάνει ἡ οἰκία ἡ
[1, 2, 1]	καὶ θείους ἡ φήμη λέγει	καὶ	λεκτέον ἀμῃγέπῃ ὡμοιῶσθαι κατὰ δὲ
[1, 2, 4]	ὅτι ὁ νοῦς οὐκ ἀλλότριος	καὶ	μάλιστα δὲ οὐκ ἀλλότριος, ὅταν
[1, 2, 2]	ὄντως καὶ ἀμείνους ποιοῦσιν ὁρίζουσαι	καὶ	μετροῦσαι τὰς ἐπιθυμίας καὶ ὅλως
[1, 2, 1]	ἐχόντων πρὸς ἄλλας, οὐδὲν κωλύει,	καὶ	μὴ πρὸς ἀρετὰς ὁμοιουμένων, ἡμᾶς
[1, 2, 3]	ἐστὶν ἀνδρίζεσθαι ἡγοῖτο δὲ λόγος	καὶ	νοῦς, τὰ δὲ μὴ ἀντιτείνοι
[1, 2, 3]	πρὸς τὸν ἐν ψυχῇ, οὕτω	καὶ	ὁ ἐν ψυχῇ ἑρμηνεὺς ὢν
[1, 2, 3]	μίμημα τοῦ ἐν ψυχῇ, οὕτω	καὶ	ὁ ἐν ψυχῇ μίμημα τοῦ
[1, 2, 7]	ἀνάγκη πάσας· ἢ οὐδεμία τελεία.	Καὶ	ὁ μὲν ἔχων τὰς μείζους
[1, 2, 6]	Ἐκεῖ οὖν τί; Ἐνέργεια αὐτοῦ	καὶ	ὅ ἐστιν· ἐνταῦθα δὲ τὸ
[1, 2, 2]	ἔσται ἐφ´ ἑκάστης· οὕτω γὰρ	καὶ	ὅ τι κοινόν, καθ´ ὃ
[1, 2, 1]	τι θερμότητος παρουσίᾳ θερμαίνεται, ἀνάγκη	καὶ	ὅθεν ἡ θερμότης ἐλήλυθε θερμαίνεσθαι;
[1, 2, 4]	τὸν τύπον τοῖς ἀληθινοῖς, ὧν	καὶ	οἱ τύποι, ἐφαρμόσαι. Τάχα δὲ
[1, 2, 1]	καὶ ὅσιοι μετὰ φρονήσεως γενοίμεθα	καὶ	ὅλως ἐν ἀρετῇ. Εἰ οὖν
[1, 2, 7]	ὅλως κατὰ τὸ δυνατὸν χωρίζων	καὶ	ὅλως ζῶν οὐχὶ τὸν ἀνθρώπου
[1, 2, 3]	ἡ μείζων κατὰ τὴν οὐσίαν,	καὶ	ὅλως, ὅτι ἔστι παρὰ τὴν
[1, 2, 2]	ὁρίζουσαι καὶ μετροῦσαι τὰς ἐπιθυμίας	καὶ	ὅλως τὰ πάθη μετροῦσαι καὶ
[1, 2, 1]	οὐδ´ ἂν ἀρετῆς εἴη χρεία,	καὶ	ὁμοιούμεθα οὐδὲν ἧττον τοῖς ἐκεῖ
[1, 2, 1]	Οὕτως οὖν κόσμου καὶ τάξεως	καὶ	ὁμολογίας μεταλαμβάνοντες ἐκεῖθεν καὶ τούτων
[1, 2, 3]	ἡ ψυχὴ συμπεφυρμένη τῷ σώματι	καὶ	ὁμοπαθὴς γινομένη αὐτῷ καὶ πάντα
[1, 2, 1]	ὁμοιωθῆναι Τοῦτο δέ, εἰ δίκαιοι	καὶ	ὅσιοι μετὰ φρονήσεως γενοίμεθα καὶ
[1, 2, 7]	κινηθείσης. Ἢ εἰδήσει γε αὐτὰς	καὶ	ὅσον παρ´ αὐτῶν ἕξει; τάχα
[1, 2, 5]	εἰ δ´ ἄρα, φυσικῶν, οἶμαι,	καὶ	οὐδὲ τὸ ἀπροαίρετον ἔχουσαν· εἰ
[1, 2, 4]	οἱ τύποι, ἐφαρμόσαι. Τάχα δὲ	καὶ	οὕτω λέγεται ἔχειν, ὅτι ὁ
[1, 2, 3]	σώματι καὶ ὁμοπαθὴς γινομένη αὐτῷ	καὶ	πάντα συνδοξάζουσα, εἴη ἂν ἀγαθὴ
[1, 2, 4]	αὐτὸν βλέπῃ· εἰ δὲ μή,	καὶ	παρὼν ἀλλότριος. Ἐπεὶ κἀν ταῖς
[1, 2, 2]	ἐγγυτέρω σώματος καὶ συγγενέστερον· ταύτῃ	καὶ	πλέον μεταλαμβάνει, ὥστε καὶ ἐξαπατᾶν
[1, 2, 4]	κάθαρσις, ἕπεται δὲ ἡ ἀρετή,	καὶ	πότερον ἐν τῷ καθαίρεσθαι ἡ
[1, 2, 5]	μηδενὸς φαύλου, δῆλον· σίτων δὲ	καὶ	ποτῶν πρὸς ἄνεσιν οὐκ αὐτὴ
[1, 2, 3]	Πῶς οὖν λέγομεν ταύτας καθάρσεις	καὶ	πῶς καθαρθέντες μάλιστα ὁμοιούμεθα; Ἢ
[1, 2, 1]	ὁμοιοῦσθαι τῷ μὴ ἀρετὴν κεκτημένῳ.	Καὶ	πῶς; Ὧδε· εἴ τι θερμότητος
[1, 2, 3]	περὶ ἐκείνης λεκτέον· ἐν ᾧ	καὶ	σαφέστερον ἔσται μᾶλλον καὶ τῆς
[1, 2, 7]	γὰρ ἡ νόησις ἐκεῖ ἐπιστήμη	καὶ	σοφία, τὸ δὲ πρὸς αὐτὸν
[1, 2, 2]	μεταλαμβάνει· ψυχὴ δὲ ἐγγυτέρω σώματος	καὶ	συγγενέστερον· ταύτῃ καὶ πλέον μεταλαμβάνει,
[1, 2, 1]	σωφροσύνην δὲ ἐν ὁμολογίᾳ τινὶ	καὶ	συμφωνίᾳ ἐπιθυμητικοῦ πρὸς λογισμόν, δικαιοσύνην
[1, 2, 7]	γὰρ αὐτὴ ταῦτα, ὥσπερ ἐκεῖ.	Καὶ	τὰ ἄλλα ὡσαύτως ἀκολουθεῖ· καὶ
[1, 2, 5]	ἐπιθυμίαν καὶ τἆλλα πάντα, λύπην	καὶ	τὰ συγγενῆ, καὶ τὸ χωρίζειν
[1, 2, 3]	θεὸν φυγὴν τῶν ἐντεῦθεν εἶναι,	καὶ	ταῖς ἀρεταῖς ταῖς ἐν πολιτείᾳ
[1, 2, 5]	ζητεῖν θυμὸν πῶς καὶ ἐπιθυμίαν	καὶ	τἆλλα πάντα, λύπην καὶ τὰ
[1, 2, 1]	αὐτὸ τῇ νοητῇ, καίτοι ὡμοίωται·	καὶ	τάξεως δὲ καὶ κόσμου μεταλαμβάνει
[1, 2, 1]	οὐδὲ συμμετρία. Οὕτως οὖν κόσμου	καὶ	τάξεως καὶ ὁμολογίας μεταλαμβάνοντες ἐκεῖθεν
[1, 2, 5]	ἑαυτήν, πάντως μὴν ἀπαθῶς ἔχουσαν	καὶ	τὰς ἀναγκαίας τῶν ἡδονῶν αἰσθήσεις
[1, 2, 7]	ὁ μὲν ἔχων τὰς μείζους	καὶ	τὰς ἐλάττους ἐξ ἀνάγκης δυνάμει,
[1, 2, 7]	οὗτος. Πότερα δὲ ἐνεργείᾳ ἔχει	καὶ	τὰς ἐλάττους ὁ τὰς μείζους
[1, 2, 5]	ἄρα, ὅσον μετὰ φαντασίας προτυποῦς	καὶ	ταύτης. Ὅλως δὲ αὕτη μὲν
[1, 2, 7]	Καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως ἀκολουθεῖ·	καὶ	τῇ καθάρσει δέ, εἴπερ πᾶσαι
[1, 2, 6]	ἄλλο, τὸ δὲ ἄλλο· ὥστε	καὶ	τῇ ψυχῇ δικαιοσύνη ἡ μείζων
[1, 2, 3]	δῆλός τέ ἐστι διττὰς τιθεὶς	καὶ	τὴν ὁμοίωσιν οὐ κατὰ τὴν
[1, 2, 3]	ᾧ καὶ σαφέστερον ἔσται μᾶλλον	καὶ	τῆς πολιτικῆς ἡ οὐσία, καὶ
[1, 2, 4]	τὸ ἀγαθόν, οὐχ ἡ κάθαρσις.	Καὶ	τί τὸ καταλειπόμενόν ἐστι, ζητητέον·
[1, 2, 1]	ἆρα ἀρετὴν ἔχοντι; Καὶ δὴ	καὶ	τίνι θεῷ; Ἆρ´ οὖν τῷ
[1, 2, 5]	μὲν πάντων τούτων καθαρὰ ἔσται	καὶ	τὸ ἄλογον δὲ βουλήσεται καὶ
[1, 2, 7]	δὲ οἷον ἀνδρία ἡ ἀυλότης	καὶ	τὸ ἐφ´ αὑτοῦ μένειν καθαρόν.
[1, 2, 3]	οὐκ ἂν ἁμαρτάνοι· καθαρὸν γὰρ	καὶ	τὸ θεῖον καὶ ἡ ἐνέργεια
[1, 2, 6]	γάρ ἐστιν ὃς ἦλθεν ἐκεῖθεν	καὶ	τὸ καθ´ αὑτόν, εἰ γένοιτο
[1, 2, 1]	πυρὸς παρουσίᾳ θερμόν ἐστιν, ἀνάγκη	καὶ	τὸ πῦρ αὐτὸ πυρὸς παρουσίᾳ
[1, 2, 5]	πάντα, λύπην καὶ τὰ συγγενῆ,	καὶ	τὸ χωρίζειν ἀπὸ σώματος ἐπὶ
[1, 2, 5]	μὲν δὴ σώματος ἴσως μὲν	καὶ	τοῖς οἷον τόποις συνάγουσαν πρὸς
[1, 2, 1]	~Ἐπειδὴ τὰ κακὰ ἐνταῦθα	καὶ	τόνδε τὸν τόπον περιπολεῖ ἐξ
[1, 2, 4]	ἀποκείμενα ἀφώτιστα· ἵνα δὲ φωτισθῇ	καὶ	τότε γνῷ αὐτὰ ἐνόντα, δεῖ
[1, 2, 1]	τούτων ὁμοῦ οἰκειοπραγίαν ἀρχῆς πέρι	καὶ	τοῦ ἄρχεσθαι Ἆρ´ οὖν οὐ
[1, 2, 6]	ᾧ δὲ συνῳκίσθη ἐνθάδε ἥκων,	καὶ	τοῦτον αὐτῷ ὁμοιώσει κατὰ δύναμιν
[1, 2, 1]	Ἢ πρῶτον μὲν ἀμφισβητήσιμον, εἰ	καὶ	τούτῳ ὑπάρχουσι πᾶσαι· οἷον σώφρονι
[1, 2, 1]	τάξεως καὶ ὁμολογίας μεταλαμβάνοντες ἐκεῖθεν	καὶ	τούτων ὄντων τῆς ἀρετῆς ἐνθάδε,
[1, 2, 4]	ἐπιστροφῆς. Τί οὖν τοῦτο; Θέα	καὶ	τύπος τοῦ ὀφθέντος ἐντεθεὶς καὶ
[1, 2, 1]	δὴ τῇ τοῦ κόσμου ψυχῇ	καὶ	τῷ ἐν ταύτῃ ἡγουμένῳ ᾧ
[1, 2, 2]	δόξας ἀφαιροῦσαι τῷ ὅλως ἀμείνονι	καὶ	τῷ ὡρίσθαι καὶ τῶν ἀμέτρων
[1, 2, 2]	ὅλως ἀμείνονι καὶ τῷ ὡρίσθαι	καὶ	τῶν ἀμέτρων καὶ ἀορίστων ἔξω
[1, 2, 3]	ἐνεργοῖ ὅπερ ἐστὶ νοεῖν τε	καὶ	φρονεῖν μήτε ὁμοπαθὴς εἴη ὅπερ
[1, 2, 7]	πρὸς νοῦν ἡ ὅρασις σοφία	καὶ	φρόνησις, ἀρεταὶ αὐτῆς· οὐ γὰρ
[1, 2, 6]	τῷ τοιούτῳ; Ἢ σοφία μὲν	καὶ	φρόνησις ἐν θεωρίᾳ ὧν νοῦς
[1, 2, 2]	καὶ ὅλως τὰ πάθη μετροῦσαι	καὶ	ψευδεῖς δόξας ἀφαιροῦσαι τῷ ὅλως
[1, 2, 1]	αἰσθητὴ τὸ αὐτὸ τῇ νοητῇ,	καίτοι	ὡμοίωται· καὶ τάξεως δὲ καὶ
[1, 2, 1]	~Ἐπειδὴ τὰ	κακὰ	ἐνταῦθα καὶ τόνδε τὸν τόπον
[1, 2, 1]	δὲ ἡ ψυχὴ φυγεῖν τὰ	κακά,	φευκτέον ἐντεῦθεν Τίς οὖν ἡ
[1, 2, 1]	μὲν οὖν τὸ μὴ ἀναγκαῖον	κἀκεῖ	ἀρετὴν εἶναι, ἐπείπερ ἡμεῖς ἀρετῇ
[1, 2, 1]	μεταλαμβάνει ἡ οἰκία ἡ αἰσθητὴ	κἀκεῖ	ἐν τῷ λόγῳ οὐκ ἔστι
[1, 2, 6]	οὖσα, ἡ δὲ ἐν ψυχῇ.	Κἀκεῖ	μὲν οὐκ ἀρετή, ἐν δὲ
[1, 2, 7]	αἱ ἀρεταὶ ἐν ψυχῇ, ὥσπερ	κἀκεῖ	τὰ πρὸ τῆς ἀρετῆς {αἱ}
[1, 2, 3]	ἔχειν φρόνησιν. Τί οὖν οὐ	κἀκεῖνο	οὕτω διάκειται; Ἢ οὐδὲ διάκειται,
[1, 2, 3]	καθαρθέντες μάλιστα ὁμοιούμεθα; Ἢ ἐπειδὴ	κακὴ	μέν ἐστιν ἡ ψυχὴ συμπεφυρμένη
[1, 2, 4]	συνεῖναι τῷ συγγενεῖ, τὸ δὲ	κακὸν	τὸ τοῖς ἐναντίοις. Δεῖ οὖν
[1, 2, 4]	οὐ γὰρ ἂν ἐγένετο ἐν	κακῷ.	Ἆρ´ οὖν ἀγαθοειδῆ λεκτέον; Ἢ
[1, 2, 4]	μή, καὶ παρὼν ἀλλότριος. Ἐπεὶ	κἀν	ταῖς ἐπιστήμαις· ἐὰν μηδ´ ὅλως
[1, 2, 7]	χρήσεται, πῶς ἔτι ἐκείνη μένει	κἂν	εἰ μὴ ἐνεργοῦσα; Καὶ εἰ
[1, 2, 1]	ἑκατέρως γε συμβαίνει ἀρετὰς ἔχειν	κἂν	εἰ μὴ τοιαύτας. Εἰ οὖν
[1, 2, 1]	τοιαύτας. Εἰ οὖν τις συγχωρεῖ,	{κἂν	εἰ μὴ τοιαύτας} ὁμοιοῦσθαι δύνασθαι,
[1, 2, 6]	μέρη, ἡ δὲ ὅλως οἰκειοπραγία,	κἂν	ἑνὸς ᾖ. Ἡ γοῦν ἀληθὴς
[1, 2, 1]	αὐτῷ ὀνόματι χρωμένας; Ἀλλ´ εἰ	κατ´	ἄλλας, κατὰ τὰς πολιτικὰς ὅλως
[1, 2, 4]	ἐπιστήμαις· ἐὰν μηδ´ ὅλως ἐνεργῶμεν	κατ´	αὐτάς, ἀλλότριαι. ~Ἀλλ´ ἐπὶ πόσον
[1, 2, 7]	ἀρχὰς ἥκων καὶ ἄλλα μέτρα	κατ´	ἐκεῖνα πράξει· οἷον τὸ σωφρονεῖν
[1, 2, 1]	λέγει καὶ λεκτέον ἀμῃγέπῃ ὡμοιῶσθαι	κατὰ	δὲ τὰς μείζους τὴν ὁμοίωσιν
[1, 2, 6]	ἥκων, καὶ τοῦτον αὐτῷ ὁμοιώσει	κατὰ	δύναμιν τὴν ἐκείνου, ὥστε, εἰ
[1, 2, 1]	κατὰ τὰς πολιτικὰς ὁμοιούμεθα, ἀλλὰ	κατὰ	τὰς μείζους τῷ αὐτῷ ὀνόματι
[1, 2, 1]	χρωμένας; Ἀλλ´ εἰ κατ´ ἄλλας,	κατὰ	τὰς πολιτικὰς ὅλως οὔ; Ἢ
[1, 2, 1]	τοῦ ἄρχεσθαι Ἆρ´ οὖν οὐ	κατὰ	τὰς πολιτικὰς ὁμοιούμεθα, ἀλλὰ κατὰ
[1, 2, 1]	Ἢ ἄλογον μηδ´ ὁπωσοῦν ὁμοιοῦσθαι	κατὰ	ταύτας τούτους γοῦν καὶ θείους
[1, 2, 3]	οὐσία, καὶ ἥτις ἡ μείζων	κατὰ	τὴν οὐσίαν, καὶ ὅλως, ὅτι
[1, 2, 3]	τιθεὶς καὶ τὴν ὁμοίωσιν οὐ	κατὰ	τὴν πολιτικὴν τιθείς. Πῶς οὖν
[1, 2, 7]	τάχα δέ ποτε περιστατικῶς ἐνεργήσει	κατά	τινας αὐτῶν. Ἐπὶ μείζους δὲ
[1, 2, 7]	μέτρῳ ἐκείνῳ τιθείς, ἀλλ´ ὅλως	κατὰ	τὸ δυνατὸν χωρίζων καὶ ὅλως
[1, 2, 7]	καθάρσει δέ, εἴπερ πᾶσαι καθάρσεις	κατὰ	τὸ κεκαθάρθαι, ἀνάγκη πάσας· ἢ
[1, 2, 2]	ἀμέτρων καὶ ἀορίστων ἔξω εἶναι	κατὰ	τὸ μεμετρημένον· καὶ αὐταὶ ὁρισθεῖσαι,
[1, 2, 2]	ἀπαιτοῦντας, ἀλλὰ μᾶλλον ἕτερον, εἴπερ	κατὰ	τὸν ἕτερον τρόπον ὡμοίωται. Τί
[1, 2, 2]	καθ´ ὅσον δὲ μεταλαμβάνει εἴδους,	κατὰ	τοσοῦτον ὁμοιοῦται ἀνειδέῳ ἐκείνῳ ὄντι.
[1, 2, 2]	ἀρεταί, ἃς ἄνω που εἴπομεν,	κατακοσμοῦσι	μὲν ὄντως καὶ ἀμείνους ποιοῦσιν
[1, 2, 4]	ἀγαθὸν ἦν ἡ φύσις ἡ	καταλειπομένη·	οὐ γὰρ ἂν ἐγένετο ἐν
[1, 2, 4]	μὲν ἡ κάθαρσις, τὸ δὲ	καταλειπόμενον	ἔσται τὸ ἀγαθόν, οὐχ ἡ
[1, 2, 4]	ἡ κάθαρσις. Καὶ τί τὸ	καταλειπόμενόν	ἐστι, ζητητέον· ἴσως γὰρ οὐδὲ
[1, 2, 7]	πολιτικὴ ἀρετή, ἀλλὰ τοῦτον μὲν	καταλιπών,	ἄλλον δὲ ἑλόμενος τὸν τῶν
[1, 2, 6]	οὐδὲν τῶν τοιούτων ἁμαρτία, ἀλλὰ	κατόρθωσις	ἀνθρώπῳ· ἀλλ´ ἡ σπουδὴ οὐκ
[1, 2, 7]	εἴπερ πᾶσαι καθάρσεις κατὰ τὸ	κεκαθάρθαι,	ἀνάγκη πάσας· ἢ οὐδεμία τελεία.
[1, 2, 4]	ἡ ἀρετὴ ἢ ἐν τῷ	κεκαθάρθαι.	Ἀτελεστέρα τῆς ἐν τῷ κεκαθάρθαι
[1, 2, 4]	οἷον τέλος ἤδη. Ἀλλὰ τὸ	κεκαθάρθαι	ἀφαίρεσις ἀλλοτρίου παντός, τὸ δὲ
[1, 2, 4]	κεκαθάρθαι. Ἀτελεστέρα τῆς ἐν τῷ	κεκαθάρθαι	ἡ ἐν τῷ καθαίρεσθαι· τὸ
[1, 2, 4]	ἐν τῷ καθαίρεσθαι· τὸ γὰρ	κεκαθάρθαι	οἷον τέλος ἤδη. Ἀλλὰ τὸ
[1, 2, 1]	ἀρεταῖς ὁμοιοῦσθαι τῷ μὴ ἀρετὴν	κεκτημένῳ.	Καὶ πῶς; Ὧδε· εἴ τι
[1, 2, 7]	τῶν ἄλλων ὅλως τῆς φρονήσεως	κινηθείσης.	Ἢ εἰδήσει γε αὐτὰς καὶ
[1, 2, 5]	χεῖρον δυσχερᾶναι, ἐάν τι ὅλως	κινηθῇ,	ὅτι μὴ ἡσυχίαν ἦγε παρόντος
[1, 2, 2]	οὕτω γὰρ καὶ ὅ τι	κοινόν,	καθ´ ὃ ἀρεταὶ πᾶσαι, δῆλον
[1, 2, 1]	ὅτι καὶ ἡμῖν ἐκεῖθεν ὁ	κόσμος	καὶ αἱ ἀρεταί. Ἆρ´ οὖν
[1, 2, 1]	λόγῳ οὐκ ἔστι τάξις οὐδὲ	κόσμος	οὐδὲ συμμετρία. Οὕτως οὖν κόσμου
[1, 2, 1]	κόσμος οὐδὲ συμμετρία. Οὕτως οὖν	κόσμου	καὶ τάξεως καὶ ὁμολογίας μεταλαμβάνοντες
[1, 2, 1]	ὡμοίωται· καὶ τάξεως δὲ καὶ	κόσμου	μεταλαμβάνει ἡ οἰκία ἡ αἰσθητὴ
[1, 2, 1]	δὲ τῶν ἐκεῖ ὁμολογίας οὐδὲ	κόσμου	οὐδὲ τάξεως, οὐδ´ ἂν ἀρετῆς
[1, 2, 1]	ἔχειν καὶ δὴ τῇ τοῦ	κόσμου	ψυχῇ καὶ τῷ ἐν ταύτῃ
[1, 2, 1]	ἡμῶν ἐχόντων πρὸς ἄλλας, οὐδὲν	κωλύει,	καὶ μὴ πρὸς ἀρετὰς ὁμοιουμένων,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/03/2007