| Livre, Chap. |
| [11, 9] |
σεαυτῷ
δὲ
πρίω
καπηλεῖον,
ἐν
|
ᾧ |
καταζήσεις·
οὐ
γὰρ
ἔτι
κινδυνεύειν |
| [11, 8] |
τοῖς
Παναθηναίοις
κομίσαι
κανοῦν
τῇ
|
θεῷ |
κατὰ
τὸν
νόμον
τὸν
ἐπιχώριον |
| [11, 9] |
ἀπόδος
τὴν
ἀσπίδα,
σεαυτῷ
δὲ
|
πρίω |
καπηλεῖον,
ἐν
ᾧ
καταζήσεις·
οὐ |
| [11, 9] |
Λυσιμάχου,
ἀνὴρ
πολλὰ
μὲν
ἐν
|
πολέμῳ
|
κατορθώσας,
καὶ
τοὺς
φόρους
δὲ |
| [11, 10] |
αὐτῷ
καθεῖτο,
κέκαρτο
δὲ
ἐν
|
χρῷ |
τὴν
κεφαλήν,
καὶ
θοιμάτιον
ὑπὲρ |
| [11, 9] |
καλὸν
καὶ
ἀγαθόν,
οὐκοῦν‘
ἔφη
|
ἐασάτω |
με
τοιοῦτον
εἶναι.
Καὶ
Ἐπαμεινώνδας |
| [11, 10] |
δὲ
τοιοῦτος.
τὸ
μὲν
γένειον
|
αὐτῷ |
καθεῖτο,
κέκαρτο
δὲ
ἐν
χρῷ |
| [11, 9] |
Πολύμνιδος
πένης
ἦν.
Ἰάσονος
δὲ
|
αὐτῷ |
πέμψαντος
πεντήκοντα
χρυσοῦς,
ὃ
δὲ |
| [11, 9] |
πένης
ἦν.
Ἀλεξάνδρου
δὲ
πέμψαντος
|
αὐτῷ |
τάλαντα
ἑκατὸν
ἠρώτα
διὰ
τίνα |
| [11, 9] |
ἄρα
ὀλίγων
ἐδεῖτο.
ἀσπίδα
δὲ
|
αὐτῷ |
τινος
ἐπιδείξαντος
εὖ
κεκοσμημένην
εἶπεν |
| [11, 9] |
ἦν.
δέκα
δὲ
τάλαντα
διδόντων
|
αὐτῷ |
τῶν
ἑταίρων,
ὃ
δὲ
οὐ
|
| [11, 4] |
γὰρ
αὐτῆς,
κατὰ
μικρὰ
ὑπορρεουσῶν
|
αὐτῷ |
τῶν
τριχῶν,
ὃ
δὲ
αἰδούμενος |
| [11, 9] |
πλούσιος
γενόμενος.
Πελοπίδας
δὲ
ἐπιτιμώντων
|
αὐτῷ |
τῶν
φίλων
ὅτι
χρημάτων
ἀμελεῖ |
| [11, 9] |
γε
ὁ
τοιοῦτος
οὐδὲ
ἐντάφια
|
ἑαυτῷ |
κατέλιπεν
ἱκανά.
Καὶ
Φωκίων
δὲ |
| [11, 9] |
μὲν‘
εἶπεν
ἀπόδος
τὴν
ἀσπίδα,
|
σεαυτῷ
|
δὲ
πρίω
καπηλεῖον,
ἐν
ᾧ |
| [11, 9] |
Δία‘
εἶπε
λυσιτελές,
ἀλλὰ
Νικομήδει
|
τούτῳ, |
δείξας
χωλόν
τινα
καὶ
ἀνάπηρον. |