| Livre, Chap. |
| [11, 2] |
οἱ
Τροιζήνιοι
λόγοι.
καὶ
τὸν
|
Φρύγα |
δὲ
Δάρητα,
οὗ
Φρυγίαν
Ἰλιάδα |
| [11, 2] |
Φρύγα
δὲ
Δάρητα,
οὗ
Φρυγίαν
|
Ἰλιάδα |
ἔτι
καὶ
νῦν
ἀποσωζομένην
οἶδα, |
| [11, 2] |
Ἰλιάδα
ἔτι
καὶ
νῦν
ἀποσωζομένην
|
οἶδα, |
πρὸ
Ὁμήρου
καὶ
τοῦτον
γενέσθαι |
| [11, 9] |
ἀπέδοτο·
οὕτως
ἄρα
ὀλίγων
ἐδεῖτο.
|
ἀσπίδα |
δὲ
αὐτῷ
τινος
ἐπιδείξαντος
εὖ
|
| [11, 9] |
ἐμοὶ
μὲν‘
εἶπεν
ἀπόδος
τὴν
|
ἀσπίδα, |
σεαυτῷ
δὲ
πρίω
καπηλεῖον,
ἐν |
| [11, 4] |
διαβιώσας
καὶ
ἀφροδίτης
ἀμαθὴς
διατελέσας.
|
~Ἀγαθοκλέα |
φασὶ
τὸν
Σικελίας
τύραννον
γελοιότατα |
| [11, 5] |
ἐπιβουλεύοντες
Δελφοὶ
ἐς
τὰ
κανᾶ,
|
ἔνθα |
ἦν
αὐτοῖς
ὅ
τε
λιβανωτὸς
|
| [11, 9] |
τὸν
βίον
λυσιτελοῦς,
νὴ
τὸν
|
Δία‘ |
εἶπε
λυσιτελές,
ἀλλὰ
Νικομήδει
τούτῳ, |
| [11, 6] |
ἁλῶναι
ἐν
Θεσπιαῖς·
εἶτα
ἤγετο
|
διὰ |
τῆς
ἀγορᾶς
δεδεμένος.
ἀφείλοντο
οὖν |
| [11, 10] |
οὖν
αὐτόν
τις
τῶν
πεπαιδευμένων
|
διὰ |
τί
κακῶς
λέγει
πάντας·
ὃ |
| [11, 9] |
πέμψαντος
αὐτῷ
τάλαντα
ἑκατὸν
ἠρώτα
|
διὰ |
τίνα
αἰτίαν
μοι
δίδωσιν;
ὡς |
| [11, 4] |
ἐπιβουλὴν
οὐκ
ἠγνόουν,
ἐσιώπων
δὲ
|
διὰ
|
τὸ
τῶν
τολμημάτων
αὐτοῦ
καὶ |
| [11, 13] |
οἷον
βλέπειν
ὀξὺ
γενέσθαι
ἐν
|
Σικελίᾳ, |
ὥστε
αὐτὸν
ἐκ
τοῦ
Λιλυβαίου |
| [11, 9] |
οὖσαν.
~Οἱ
τῶν
Ἑλλήνων
ἄριστοι
|
πενίᾳ |
διέζων
παρὰ
πάντα
τὸν
βίον. |
| [11, 9] |
τῶν
Ἑλλήνων
ἀρίστους,
οἷς
ἡ
|
πενία |
παρὰ
πάντα
τὸν
βίον
συνεκληρώθη. |
| [11, 9] |
Ῥωμαῖον
ἄνδρα
προσήκει
ἐν
τῇ
|
δεξιᾷ |
τὰς
ἐλπίδας
ἔχειν,
ἀλλ´
οὐκ |
| [11, 9] |
οὗτός
γε
ὁ
τοιοῦτος
οὐδὲ
|
ἐντάφια |
ἑαυτῷ
κατέλιπεν
ἱκανά.
Καὶ
Φωκίων |
| [11, 9] |
Ἐφιάλτης
ὁ
Σοφωνίδου
πενέστατος
ἦν.
|
δέκα
|
δὲ
τάλαντα
διδόντων
αὐτῷ
τῶν |
| [11, 9] |
νὴ
τὸν
Δία‘
εἶπε
λυσιτελές,
|
ἀλλὰ |
Νικομήδει
τούτῳ,
δείξας
χωλόν
τινα |
| [11, 9] |
τινος
ἐπιδείξαντος
εὖ
κεκοσμημένην
εἶπεν
|
ἀλλὰ |
τόν
γε
Ῥωμαῖον
ἄνδρα
προσήκει |
| [11, 9] |
οἷον
Ἀριστείδης
ὁ
Λυσιμάχου,
ἀνὴρ
|
πολλὰ |
μὲν
ἐν
πολέμῳ
κατορθώσας,
καὶ |
| [11, 4] |
ἐποιήσατο
μυρρίνης
στέφανον·
καὶ
ἦν
|
πρόβλημα |
τῆς
ψιλώσεως.
ᾔδεσαν
μέντοι
τὸ |
| [11, 4] |
τῶν
τριχῶν,
ὃ
δὲ
αἰδούμενος
|
προκάλυμμα |
κόμης
ἐποιήσατο
μυρρίνης
στέφανον·
καὶ |
| [11, 4] |
τῆς
ψιλώσεως.
ᾔδεσαν
μέντοι
τὸ
|
φαλάκρωμα |
Συρακόσιοι,
καὶ
τὴν
ἐς
αὐτὸν
|
| [11, 5] |
τούτοις
ἐπιβουλεύοντες
Δελφοὶ
ἐς
τὰ
|
κανᾶ, |
ἔνθα
ἦν
αὐτοῖς
ὅ
τε |
| [11, 9] |
τοιοῦτος
οὐδὲ
ἐντάφια
ἑαυτῷ
κατέλιπεν
|
ἱκανά. |
Καὶ
Φωκίων
δὲ
πένης
ἦν. |
| [11, 5] |
ὅ
τε
λιβανωτὸς
καὶ
τὰ
|
πόπανα, |
ἐνέβαλον
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων
λάθρᾳ. |
| [11, 9] |
αὐτῷ
τάλαντα
ἑκατὸν
ἠρώτα
διὰ
|
τίνα |
αἰτίαν
μοι
δίδωσιν;
ὡς
δ´ |
| [11, 9] |
ἀλλὰ
Νικομήδει
τούτῳ,
δείξας
χωλόν
|
τινα |
καὶ
ἀνάπηρον.
Ὅτι
Σκηπίων
τέτταρα |
| [11, 6] |
κατὰ
τὸν
Δελφικὸν
νόμον.
~Συνέβη
|
τινὰ |
μοιχὸν
ἁλῶναι
ἐν
Θεσπιαῖς·
εἶτα
|
| [11, 13] |
αὐτὸν
ἐκ
τοῦ
Λιλυβαίου
ἐς
|
Καρχηδόνα |
τείναντα
τὸν
ὀφθαλμὸν
μηδὲν
τὰς |
| [11, 10] |
ἐς
Ὅμηρον
γράψας
καὶ
ἐς
|
Πλάτωνα |
καὶ
ἐς
ἄλλους,
Πολυκράτους
μὲν
|
| [11, 11] |
ἔτεμνε
καὶ
ἔκαε
καὶ
τὰ
|
λοιπά. |
~Πλακοῦντα
ὁ
Ἀλκιβιάδης
μέγαν
καὶ |
| [11, 7] |
Ἀλκιβιάδας
τὴν
τῶν
Ἀθηναίων.
οὕτως
|
ἄρα |
αὐτῶν
ἑκάτεροι
ἦσαν
ἀφόρητοι.
~Ἵππαρχος |
| [11, 9] |
οὔτε
ἐπρίατο
οὔτε
ἀπέδοτο·
οὕτως
|
ἄρα
|
ὀλίγων
ἐδεῖτο.
ἀσπίδα
δὲ
αὐτῷ |
| [11, 9] |
τῶν
Ἑλλήνων
ἄριστοι
πενίᾳ
διέζων
|
παρὰ
|
πάντα
τὸν
βίον.
ἐπαινείτωσαν
οὖν |
| [11, 9] |
Ἑλλήνων
ἀρίστους,
οἷς
ἡ
πενία
|
παρὰ |
πάντα
τὸν
βίον
συνεκληρώθη.
εἰσὶ |
| [11, 9] |
τὸν
ὑπασπιστὴν
αὐτοῦ
χρήματα
εἰληφέναι
|
παρά |
τινος
τῶν
αἰχμαλώτων
ἐμοὶ
μὲν‘ |
| [11, 9] |
ἔφη
ἄρχεις
χειρῶν.
δανεισάμενος
δὲ
|
παρά |
τινος
τῶν
πολιτῶν
πεντήκοντα
δραχμὰς |
| [11, 9] |
τινα
καὶ
ἀνάπηρον.
Ὅτι
Σκηπίων
|
τέτταρα |
καὶ
πεντήκονται
ἔτη
βιώσας
οὐδὲν |
| [11, 9] |
εἶπεν
ἀλλὰ
τόν
γε
Ῥωμαῖον
|
ἄνδρα
|
προσήκει
ἐν
τῇ
δεξιᾷ
τὰς |
| [11, 13] |
κόσμον
τραπέζης
καὶ
δαιτὸς
ἀναθήματα.
|
~Ἄνδρα |
φασὶ
Σικελιώτην
οἷον
βλέπειν
ὀξὺ |
| [11, 9] |
ἔχειν,
ἀλλ´
οὐκ
ἐν
τῇ
|
ἀριστερᾷ. |
Ὅτι
Ἐφιάλτης
ὁ
Σοφωνίδου
πενέστατος |
| [11, 10] |
θοιμάτιον
ὑπὲρ
τὸ
γόνυ
ἦν.
|
ἤρα |
δὲ
ἀγορεύειν
κακῶς,
καὶ
ἀπεχθάνεσθαι |
| [11, 5] |
πόπανα,
ἐνέβαλον
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων
|
λάθρᾳ. |
λαβόντες
οὖν
αὐτοὺς
ὡς
θεοσύλας |
| [11, 4] |
ἀσχημονεῖν.
ψιλουμένης
γὰρ
αὐτῆς,
κατὰ
|
μικρὰ |
ὑπορρεουσῶν
αὐτῷ
τῶν
τριχῶν,
ὃ
|
| [11, 12] |
πεμφθὲν
δῶρον
ἐκκαυστικὸν
τὸν
πλακοῦντα
|
διαγανακτήσασα |
κατὰ
τὸν
αὑτῆς
τρόπον
ἡ |
| [11, 12] |
τὸν
αὑτῆς
τρόπον
ἡ
Ξανθίππη
|
ῥίψασα |
ἐκ
τοῦ
κανοῦ
κατεπάτησε.
γελάσας |
| [11, 5] |
Δελφοῖς.
τούτοις
ἐπιβουλεύοντες
Δελφοὶ
ἐς
|
τὰ |
κανᾶ,
ἔνθα
ἦν
αὐτοῖς
ὅ |
| [11, 11] |
καὶ
ἔτεμνε
καὶ
ἔκαε
καὶ
|
τὰ |
λοιπά.
~Πλακοῦντα
ὁ
Ἀλκιβιάδης
μέγαν |
| [11, 5] |
αὐτοῖς
ὅ
τε
λιβανωτὸς
καὶ
|
τὰ |
πόπανα,
ἐνέβαλον
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων |
| [11, 4] |
κεφαλὴν
ἀσχημονεῖν.
ψιλουμένης
γὰρ
αὐτῆς,
|
κατὰ |
μικρὰ
ὑπορρεουσῶν
αὐτῷ
τῶν
τριχῶν, |
| [11, 10] |
καὶ
τὴν
κατηγορίαν
ἔγραψε
τὴν
|
κατὰ |
Σωκράτους.
ἐκαλεῖτο
δ´
ὁ
Ζωίλος |
| [11, 12] |
δῶρον
ἐκκαυστικὸν
τὸν
πλακοῦντα
διαγανακτήσασα
|
κατὰ |
τὸν
αὑτῆς
τρόπον
ἡ
Ξανθίππη
|
| [11, 5] |
ἐπὶ
τὴν
πέτραν,
καὶ
κατεκρήμνισαν
|
κατὰ |
τὸν
Δελφικὸν
νόμον.
~Συνέβη
τινὰ |
| [11, 8] |
Παναθηναίοις
κομίσαι
κανοῦν
τῇ
θεῷ
|
κατὰ |
τὸν
νόμον
τὸν
ἐπιχώριον
οὐκ |
| [11, 12] |
εἶναι
κόσμον
τραπέζης
καὶ
δαιτὸς
|
ἀναθήματα. |
~Ἄνδρα
φασὶ
Σικελιώτην
οἷον
βλέπειν |
| [11, 9] |
πυθόμενος
δὲ
τὸν
ὑπασπιστὴν
αὐτοῦ
|
χρήματα |
εἰληφέναι
παρά
τινος
τῶν
αἰχμαλώτων |
| [11, 4] |
~Ἀγαθοκλέα
φασὶ
τὸν
Σικελίας
τύραννον
|
γελοιότατα |
τὴν
κεφαλὴν
ἀσχημονεῖν.
ψιλουμένης
γὰρ |
| [11, 9] |
ἐπαινείτωσαν
οὖν
πλοῦτόν
τινες
ἔτι
|
μετὰ |
τοὺς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀρίστους,
οἷς |
| [11, 2] |
λόγοι.
καὶ
τὸν
Φρύγα
δὲ
|
Δάρητα, |
οὗ
Φρυγίαν
Ἰλιάδα
ἔτι
καὶ |
| [11, 6] |
τινὰ
μοιχὸν
ἁλῶναι
ἐν
Θεσπιαῖς·
|
εἶτα
|
ἤγετο
διὰ
τῆς
ἀγορᾶς
δεδεμένος. |
| [11, 9] |
Σοφωνίδου
πενέστατος
ἦν.
δέκα
δὲ
|
τάλαντα |
διδόντων
αὐτῷ
τῶν
ἑταίρων,
ὃ |
| [11, 9] |
ἦν.
Ἀλεξάνδρου
δὲ
πέμψαντος
αὐτῷ
|
τάλαντα |
ἑκατὸν
ἠρώτα
διὰ
τίνα
αἰτίαν
|
| [11, 13] |
ἐκ
τοῦ
Λιλυβαίου
ἐς
Καρχηδόνα
|
τείναντα |
τὸν
ὀφθαλμὸν
μηδὲν
τὰς
ὄψεις |
| [11, 9] |
Ἑλλήνων
ἄριστοι
πενίᾳ
διέζων
παρὰ
|
πάντα |
τὸν
βίον.
ἐπαινείτωσαν
οὖν
πλοῦτόν |
| [11, 9] |
ἀρίστους,
οἷς
ἡ
πενία
παρὰ
|
πάντα |
τὸν
βίον
συνεκληρώθη.
εἰσὶ
δὲ |
| [11, 12] |
οἴεται
περὶ
μικρῶν
με
λέγειν
|
λέγοντα |
ταῦτα,
οὐκ
οἶδεν
ὅτι
καὶ |
| [11, 9] |
δὲ
παρά
τινος
τῶν
πολιτῶν
|
πεντήκοντα |
δραχμὰς
ἐφόδιον
ἐς
Πελοπόννησον
ἐνέβαλε. |
| [11, 9] |
ἦν.
Ἰάσονος
δὲ
αὐτῷ
πέμψαντος
|
πεντήκοντα |
χρυσοῦς,
ὃ
δὲ
ἀδίκων‘
ἔφη |
| [11, 12] |
ἐραστῇ
πεμφθὲν
δῶρον
ἐκκαυστικὸν
τὸν
|
πλακοῦντα
|
διαγανακτήσασα
κατὰ
τὸν
αὑτῆς
τρόπον |
| [11, 12] |
καὶ
ἔκαε
καὶ
τὰ
λοιπά.
|
~Πλακοῦντα |
ὁ
Ἀλκιβιάδης
μέγαν
καὶ
ἐσκευασμένον
|
| [11, 12] |
ὁ
Ἀλκιβιάδης
μέγαν
καὶ
ἐσκευασμένον
|
κάλλιστα |
διέπεμψε
Σωκράτει.
ὡς
οὖν
ὑπὸ |
| [11, 9] |
ὃ
δὲ
οὐ
προσήκατο
εἰπὼν
|
ταῦτά |
με
ἀναγκάσει
αἰδούμενον
ὑμᾶς
καταχαρίσασθαί |
| [11, 12] |
περὶ
μικρῶν
με
λέγειν
λέγοντα
|
ταῦτα, |
οὐκ
οἶδεν
ὅτι
καὶ
ἐκ |
| [11, 9] |
δὲ
πέμψαντος
αὐτῷ
τάλαντα
ἑκατὸν
|
ἠρώτα |
διὰ
τίνα
αἰτίαν
μοι
δίδωσιν; |